(42) Dla pozostałych rodzajów produktu, w przypadku których sprzedaż nie była reprezentatywna, wartość normalna został skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do kosztów wytworzenia wywożonych rodzajów, dostosowanych o odpowiednią wartość procentową na wydatki związane ze sprzedażą, wydatki ogólne i administracyjne ("SG&A") oraz odpowiedniej marży zysku, na podstawie faktycznych danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego przez producenta eksportującego, którego dotyczy postępowanie, w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 6 pierwsze zdanie rozporządzenia podstawowego.
Cena eksportowa
(43) Sprzedaż eksportowa do Wspólnoty była dokonywana bezpośrednio do niezależnych klientów oraz poprzez powiązane przedsiębiorstwo w Szwajcarii.
W ostatnim przypadku, cena eksportowa została ustalona na podstawie cen odsprzedaży pierwszemu niezależnemu kupującemu we Wspólnocie
Porównanie
(44) Producent eksportujący stwierdził, iż produkty przywiezione do Wspólnoty pochodzące z Rosji nie mogą być porównane z produktami produkowanymi we Wspólnocie ze względu na różnice w jakości: utrzymuje się, że elektrotechniczne blachy teksturowane wytwarzane przez producenta eksportującego posiadają większe wady powierzchniowe oraz wyższe straty magnetyczne a także składają się w pewnym zakresie z różnych gatunków.
Dlatego też wymieniony producent eksportujący złożył wniosek o dostosowanie dotyczące różnic w jakości.
(45) Aby obliczyć marginesy dumpingu, dokonano porównania na poziomie rodzajów produktu odnoszących się do gatunków stali z określonymi przedziałami dla strat magnetycznych.
Amerykańskie i rosyjskie normy zostały porównane z europejskimi uwzględniając wszystkie odpowiednie właściwości produktu.
Ponadto dokonano porównań na poziomie produkcji i sprzedaży materiału pierwszego gatunku.
Dlatego też wniosek dotyczący dostosowania dotyczącego różnic jakości złożony przez producenta eksportującego został odrzucony.
Takie samo podejście zostało zastosowane w celu obliczenia podcięcia cenowego omówionego w motywach 78 do 83.
(46) Wartość normalna i ceny eksportowe zostały porównane na podstawie formuły ex-works i na tym samym poziomie handlu.
Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, które jak sugerowano i dowiedziono, wpływają na ceny i porównywalność cen.
Na tej podstawie wprowadzono korekty uwzględniające różnice w kosztach frachtu, ubezpieczenia, opakowania, kredytu oraz powiązanych opłat bankowych i pośrednich podatków.
Dokonano również dostosowań w przypadku gdy sprzedaży eksportowej dokonano poprzez powiązane przedsiębiorstwo w kraju innym niż Wspólnota, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.
(47) Wymieniony producent eksportujący stwierdził, iż podczas obliczeń wystąpiły błędy maszynowe, po weryfikacji wnioski zostały zaakceptowane a obliczenia odpowiednio skorygowane.
Margines dumpingu
(48) Jak przewidziano w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, średnia ważona wartości normalnej każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem wywiezionego do Wspólnoty została porównana do średniej ważonej ceny eksportowej każdego odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem.
(49) Porównanie wykazało istnienie dumpingu w odniesieniu do współpracującego producenta eksportującego.
Margines dumpingu wyrażony jako wartość procentowa ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem jest następujący:
NLMK, Lipeck: 11,5 %
VIZ STAL
Wartość normalna
(50) Ustalono, iż sprzedaż krajowa produktu objętego postępowaniem była ogólnie reprezentatywna lecz nie dokonano jej w zwykłym obrocie handlowym, ponieważ sprzedaż ta została dokonana w znacznych ilościach poniżej kosztów jednostkowych, w tym przypadku dotyczyło to ponad 90 % ilości sprzedanych w transakcjach objętych postępowaniem.
Ponadto ustalono, iż średnia ważona cena sprzedaży transakcji krajowych była niższa od średniego ważonego kosztu jednostkowego produkcji podczas OD.
(51) Ze względu na to, iż ceny krajowe produktu objętego postępowaniem sprzedanego przez producenta eksportującego nie mogły być wykorzystane, aby ustalić wartość normalną, została ona skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(52) Wartość normalna została skonstruowana na podstawie ogólnych kosztów produkcji producenta eksportującego tj. kosztów wytworzenia wraz z kosztami sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych ("SG&A") oraz odpowiedniej marży zysku, na podstawie faktycznych danych dotyczących produkcji i sprzedaży producenta eksportującego, którego dotyczy postępowanie, zgodnie z art. 2 ust. 6 pierwsze zdanie rozporządzenia podstawowego.
(53) Należy zauważyć, iż podczas OD Viz Stal zakupiła swoje główne surowce tj. kręgi walcowane na gorąco lub taśmy walcowane na gorąco od dwóch dostawców: US Steel Kosice oraz rosyjskiego przedsiębiorstwa Magnitogorsk.
Podczas dochodzenia w sprawie szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych, określonych w motywie 10, ustalono, że stosunki między tym ostatnim przedsiębiorstwem a Viz Stal były szczególnie bliskie, oraz że ceny zakupów od tego dostawcy nie mogły być uważane za wiarygodne.
W tym zakresie, ustalenie kosztów wytworzenia, a dokładniej kosztów głównych surowców, było oparte wyłącznie na cenie kręgów zakupionych od niepowiązanego słowackiego producenta/dostawcy US Steel Kosice.
Cena DAF na granicy Słowacji została dodana do kosztu transportu do Jekaterynburga, a koszty ubezpieczenia i kredytu zostały oparte na warunkach płatności.
W wyniku tych obliczeń, kręgi walcowane na gorąco reprezentowały 61,4 % ogólnych kosztów produkcji elektrotechnicznych blach teksturowanych dla wymienionego producenta eksportującego.
(54) Ogólny koszt produkcji został określony dla każdego odpowiedniego rodzaju produktu, zgodnie z gatunkiem stali, grubością oraz biorąc pod uwagę fakt, czy produkt objęty postępowaniem był sprzedawany jako krąg w całości lub krąg poddany cięciu wzdłużnemu - w ostatnim przypadku koszty cięcia wzdłużnego musiały zostać uwzględnione.
Cena eksportowa
(55) Viz Stal nie sprzedał produktu objętego postępowaniem bezpośrednio niezależnym klientom we Wspólnocie.
Cała sprzedaż została dokonana na rzecz powiązanych spółek zależnych we Wspólnocie.
W konsekwencji, skonstruowana cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego tj. na podstawie cen odsprzedaży niezależnym klientom.
Dokonano dostosowań w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych przez powiązanych importerów między przywozem a odsprzedażą, włącznie z wydatkami związanymi ze sprzedażą, ogólnymi i administracyjnymi oraz odpowiednią marżą zysku, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego.
Porównanie
(56) Aby zagwarantować uczciwe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową ex works na tym samym poziomie obrotu handlowego, przewidziano należyte dostosowania dla różnic, które, jak sugerowano i dowiedziono, wpływają na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
Dostosowań dokonano w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów przeładunku, opłat bankowych, kosztów kredytu i powiązanych opłat bankowych, kosztów przywozowych i związanych z cięciem wzdłużnym, tam, gdzie to ma zastosowanie i jest uzasadnione.
(57) Dostosowanie dotyczące kosztów związanych z cięciem wzdłużnym było niezbędne, aby umożliwić prawidłowe porównanie elektrotechnicznych blach teksturowanych zgodnie z tym czy były przywiezione jako kręgi o pełnej szerokości i następnie sprzedane jako takie we Wspólnocie lub przywiezione jako kręgi o pełnej szerokości i sprzedane po poddaniu ich cięciu wzdłużnemu we Wspólnocie lub przywiezione jako materiał poddany cięciu wzdłużnemu i jako taki lub po dalszym poddaniu cięciu wzdłużnemu sprzedany we Wspólnocie, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego.
Margines dumpingu
(58) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średnich ważonych cen eksportowych dla danego rodzaju produktu, jak określono powyżej.
(59) W odniesieniu do wywozu dokonanego przez wymienionego producenta eksportującego do Wspólnoty w wyniku dochodzenia nie ustalono występowania dumpingu.
(60) Wniosek odnoszący się do przywozu po cenach niedumpingowych do Wspólnoty dotyczy kręgów w całości oraz kręgów poddanych cięciu wzdłużnemu w odniesieniu do wszystkich rodzajów produktu i w konsekwencji objął zarówno szerokie jaki i wąskie elektrotechniczne blachy teksturowane.
WNIOSEK W ODNIESIENIU DO DUMPINGU DOTYCZĄCEGO ROSYJSKIEGO PRZYWOZU
(61) Poziom współpracy producentów eksportujących był wysoki, ponieważ pokrywali oni całość znanego przywozu do Wspólnoty.
W przypadku jednego producenta eksportującego ustalono podczas OD dumping na poziomie 11,5 %, a w przypadku innego współpracującego producenta eksportującego w wyniku dochodzenia nie ustalono występowania przywozu po cenach dumpingowych do Wspólnoty.
Pozostały margines dumpingu został obliczony na poziomie marginesu odnoszącego się do producenta eksportującego, w przypadku którego stwierdzono występowanie dumpingu.
D. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY
1.
Produkcja wspólnotowa
(62) We Wspólnocie sześciu producentów wytwarza elektrotechniczne blachy teksturowane.
Trzech skarżących producentów wspólnotowych jest zlokalizowanych w Niemczech, we Francji i Włoszech.
Należy zauważyć, iż tych trzech producentów należy do tej samej grupy.
Inni producenci są zlokalizowani w Polsce, Republice Czeskiej oraz w Zjednoczonym Królestwie.
(63) W wyniku dochodzenia stwierdzono, iż sześciu wymienionych producentów stanowi ogólną wspólnotową produkcję w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
2.
Definicja przemysłu wspólnotowego
(64) Oprócz wymienionych trzech (powiązanych) skarżących producentów wspólnotowych, inny producent wspólnotowy w pełni współpracował podczas dochodzenia.
Ustalono, iż ogólna produkcja wymienionych czterech przedsiębiorstw stanowiła około 90 % ogólnej produkcji wspólnotowej produktu objętego postępowaniem.
(65) Dlatego też stwierdzono, iż tych czterech producentów wspólnotowych stanowi przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą oni zwani dalej "przemysłem wspólnotowym".
(66) W przypadku dwóch pozostałych producentów wspólnotowych, jeden z nich nie zabrał głosu a drugi, mimo iż wspierał postępowanie, nie może być uważany za część przemysłu wspólnotowego, ponieważ dostarczył jedynie kilka podstawowych informacji na temat swojej produkcji i wielkości sprzedaży.
E. SZKODA
1.
Konsumpcja we Wspólnocie
(67) Konsumpcja we Wspólnocie została ustalona na podstawie sprzedaży na rynku Wspólnoty dokonanej przez (a) przemysł wspólnotowy, (b) innych producentów wspólnotowych, którzy dostarczyli ogólne informacje oraz na podstawie (c) przywozu na rynek Wspólnoty ze wszystkich państw trzecich, zgodnie z danymi Eurostatu, a także biorąc pod uwagę dane przedłożone przez współpracujących producentów eksportujących w krajach, których dotyczy postępowanie.
(68) Na tej podstawie, konsumpcja we Wspólnocie kształtowała się w sposób następujący:
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Konsumpcja we Wspólnocie (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 108 _BAR_ 96 _BAR_ 92 _BAR_ 92 _BAR_
(69) Na początku konsumpcja we Wspólnocie zwiększyła się o 8 % w okresie od 2000 do 2001 r., lecz następnie znacząco i stale obniżyła się o 15 %.
Podczas całego okresu objętego badaniem spadek konsumpcji wyniósł 8 %.
Stały spadek konsumpcji można wyjaśnić zmniejszonym popytem przemysłu przetwórczego tj. producentów transformatorów, spowodowanym w szczególności zmniejszeniem ilości nowych projektów przemysłowych, w których transformatory elektryczne są wykorzystywane.
2.
Przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie
Skumulowana ocena skutków przywozu po cenach dumpingowych objętego postępowaniem
(70) Komisja rozważyła, czy skutki przywozu po cenach dumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie powinny zostać ocenione w sposób skumulowany, na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wymieniony artykuł przewiduje, iż przywóz ocenia się w sposób skumulowany w przypadku stwierdzenia, że ustalony margines dumpingu w przywozie z każdego kraju przekracza de minimis poziom określony w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, zaś wielkość przywozu z poszczególnych krajów nie jest nieznaczna oraz taka ocena jest właściwa w świetle warunków konkurencji między produktami przywożonymi oraz warunków konkurencji między produktami przywożonymi a wspólnotowym produktem podobnym.
(71) Należy zauważyć, iż ustalono, że przywóz rosyjskiego producenta eksportującego nie był dumpingowy.
W związku z tym przywóz od wymienionego producenta eksportującego nie został uwzględniony podczas badania adekwatności zastosowania skumulowanej oceny.
(72) Ustalono, iż marginesy dumpingu określone dla poszczególnych krajów, których dotyczy postępowanie przekraczają poziom de minimis.
Ponadto wielkość przywozu po cenach dumpingowych z poszczególnych wymienionych krajów nie była nieznaczna, tj. reprezentowała w przypadku USA i Rosji odpowiednio około 10 % i 3 % konsumpcji we Wspólnocie podczas OD.
(73) W odniesieniu do warunków konkurencji, zarówno między przywozem po cenach dumpingowych, jak również przywozem po cenach dumpingowych i podobnymi produktami wspólnotowymi ustalono, że elektrotechniczne blachy teksturowane sprzedawane przez kraje, których dotyczy postępowanie i przemysł wspólnotowy były podobne pod każdym względem i były rozprowadzane przez takie same kanały handlowe.
Dochodzenie wykazało, iż ceny importowe w przypadku obu krajów uległy podobnym tendencjom spadkowym, w szczególności podczas drugiej części okresu objętego badaniem, oraz iż ceny te podcinały ceny przemysłu wspólnotowego.
Doprowadziło to do ogólnego obniżenia cen elektrotechnicznych blach teksturowanych sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy.
(74) Stwierdzono zatem, iż przywóz po cenach dumpingowych pochodzący z krajów, których dotyczy postępowanie powinien zostać oceniony w sposób skumulowany.
Wielkość i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych objętego postępowaniem
Wielkość przywozu po cenach dumpingowych
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 161 _BAR_ 191 _BAR_ 323 _BAR_ 357 _BAR_
(75) Powyższa tabela wskazuje, iż przywóz elektrotechnicznych blach teksturowanych z krajów, których dotyczy postępowanie do Wspólnoty zwiększył się ponad trzykrotnie podczas okresu objętego badaniem.
Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Udział w rynku _BAR_ 3,3 % _BAR_ 5,0 % _BAR_ 6,6 % _BAR_ 11,8 % _BAR_ 13,0 % _BAR_
(76) Stały wzrost udziału w rynku wystąpił w kontekście ogólnego spadku konsumpcji we Wspólnocie.
Miało to miejsce w szczególności od 2002 r. czyli w okresie, w którym pomimo znaczącego spadku konsumpcji we Wspólnocie, wymieniony udział w rynku wzrósł z 6,6 % do 13 %.
Największy wzrost udziału w rynku odnotowano w okresie 2002/2003, gdy przywóz po cenach dumpingowych zwiększył się o więcej niż 5 punktów procentowych.
Odpowiada to wzrostowi bezwzględnej wielkości przywozu o 65 %.
Zmiany cen przywożonych produktów dumpingowych
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
EUR/tona metryczna _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 124 _BAR_ 121 _BAR_ 99 _BAR_ 98 _BAR_
(77) Cena przywożonych produktów dumpingowych wzrosła początkowo o 24 % w okresie 2000 - 2001.
Było to spowodowane wzrostem popytu na elektrotechniczne blachy teksturowane w tym okresie. Następnie ceny stale spadały od [...]
EUR/tonę w 2001 r. do [...] EUR/tonę w okresie objętym dochodzeniem, co oznacza spadek o 20 %.
Spadek średniej ceny był szczególnie wyraźny w okresie od 2002 r. do 2003 r. (–20 %).
W okresie objętym badaniem spadek średniej ceny jednostkowej przywożonego produktu dumpingowego wyniósł 2 %.
Podcięcie cenowe
(78) Komisja zbadała, czy producenci eksportujący w krajach, których dotyczy postępowanie podcinali ceny przemysłu wspólnotowego podczas OD.
Do celów tej analizy, ceny CIF producentów eksportujących zostały dostosowane do poziomu cen na granicy Wspólnoty po ocleniu.
Wymienione ceny zostały porównane do cen ex-works przemysłu wspólnotowego na tym samym poziomie handlu oraz na poziomie porównywalnych rodzajów produktu.
(79) Jeden rosyjski producent eksportujący stwierdził, iż podczas oceny podcięcia cenowego (oraz poziomu usuwającego szkodę) należy dokonać dostosowania w odniesieniu do różnic w jakości między elektrotechnicznymi blachami teksturowanymi produkowanymi i sprzedawanymi przez wymienionego producenta eksportującego, a tymi produkowanymi przez przemysł wspólnotowy.
Wniosek ten opiera się na fakcie, iż dla tych samych rodzajów, jakość elektrotechnicznych blach teksturowanych produkowanych przez wymienionego producenta eksportującego byłaby znacznie niższa od jakości elektrotechnicznych blach teksturowanych produkowanych przez przemysł wspólnotowy.
(80) W tym zakresie należy po pierwsze zauważyć, iż takie dostosowanie zostało istotnie przyznane w pierwotnym dochodzeniu tj. w 1996 r., lecz w wyniku dochodzenia dotyczącego przeglądu i przedłużenia środków w następstwie przeglądu związanego z wygaśnięciem w 2003 r. stwierdzono, że jakiekolwiek dostosowania ze względu na jakość nie są już uzasadnione w świetle poprawy jakości rosyjskich urządzeń [11].
(81) Ponadto użytkownicy zostali poproszeni o przedstawienie uwag dotyczących porównywalności elektrotechnicznych blach teksturowanych przywiezionych z Rosji z tymi, które zostały zakupione od przemysłu wspólnotowego i żaden ze współpracujących użytkowników nie wskazał znaczących różnic w jakości.
Tylko jeden użytkownik wskazał, iż jakość rosyjskich produktów jest nieznacznie niższa od jakości produktów wspólnotowych, lecz wymieniony użytkownik nie uzasadnił swojego wniosku.
Ponadto użytkownik ten wspomniał, iż oba produkty mogą być stosowane wymiennie i że przestawił się na produkty rosyjskie ze względu na znaczącą różnicę cen.
Wniosek ten został więc odrzucony.
(82) Na podstawie cen współpracujących producentów eksportujących, ustalone marginesy podcięcia cenowego, według kraju, wyrażone jako wartość procentowa cen przemysłu wspólnotowego, są następujące:
Kraj _BAR_ Podcięcie cenowe _BAR_
USA _BAR_ 14,4 % _BAR_
Rosja _BAR_ Od 6,1 % do 26,6 % _BAR_
(83) W odniesieniu do Rosji, margines podcięcia cenowego wynoszący 6,1 % został ustalony dla producenta eksportującego, w przypadku którego nie stwierdzono występowania dumpingu.
Druga wartość procentowa odnosi się do innego współpracującego producenta eksportującego.
3.
Sytuacja przemysłu wspólnotowego
(84) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała wszelkie czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na stan przemysłu wspólnotowego.
(85) W odniesieniu do ograniczonej ilości producentów wspólnotowych należących do dwóch grup i producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, dane ich dotyczące zostały podane wyłącznie w formie zindeksowanej i w postaci przedziałów.
Produkcja, zdolności produkcyjne i wykorzystanie zdolności produkcyjnych
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Produkcja (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 104 _BAR_ 101 _BAR_ 99 _BAR_ 98 _BAR_
Zdolność produkcyjna (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 104 _BAR_ 107 _BAR_ 104 _BAR_ 104 _BAR_
Wykorzystanie zdolności produkcyjnych _BAR_ 86 % _BAR_ 86 % _BAR_ 81 % _BAR_ 82 % _BAR_ 81 % _BAR_
(86) Podczas całego okresu objętego badaniem, wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego spadła o 2 %.
Dokładniej mówiąc, produkcja początkowo wzrosła o 4 % w okresie od 2000 do 2001 r. a następnie stale spadała od 2001 r. do OD, co oznacza spadek o około 5 %.
(87) Przedstawione dane dotyczące zdolności produkcyjnych odnoszą się do zdolności technicznych, w przeciwieństwie do zdolności teoretycznych, co oznacza, iż uwzględniono dostosowania uważane za standardowe przez przemysł, dotyczące zwykłych okresów wakacyjnych, czasu rozruchu, utrzymania i innych zwykłych przestojów.
Wzrost zdolności produkcyjnych w latach 2001/2002 został określony jako pokrywający się ze wzrostem popytu w 2001 r.
Spadek zdolności produkcyjnych nastąpił w 2003 r. oraz w OD, ponieważ jeden producent nieznacznie zmienił swój proces produkcyjny, co miało wpływ na zmniejszenie zdolności technicznej.
Na tej podstawie, zdolność produkcyjna wzrosła o 4 % w okresie objętym badaniem.
Jak wskazano poniżej w motywie 102, taki wzrost powiązany jest z inwestycjami dokonanymi w celu modernizacji istniejących narzędzi produkcji, zwiększającymi tym samym ich wydajność, a zatem polega głównie na zakupie urządzeń zastępczych.
Należy również zauważyć, iż wzrost zdolności miał miejsce w okresie, w którym przemysł wspólnotowy był wciąż rentowny.
Ponadto wymienione inwestycje muszą być rozpatrywane jako odpowiedź na wzrost popytu w 2001 r. oraz w świetle przepływów środków pieniężnych dostępnych we Wspólnocie w tym okresie.
(88) Spadek stopy wykorzystania zdolności wynikał z nieznacznego wzrostu zdolności produkcyjnej połączonego ze spadkiem wielkości produkcji.
Wymieniony spadek wyniósł 5 punktów procentowych podczas okresu objętego badaniem.
Zapasy
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
tony metryczne _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 109 _BAR_ 160 _BAR_ 182 _BAR_ 122 _BAR_
(89) Niektóre rodzaje produktów podobnych są specjalnie produkowane przez przemysł wspólnotowy na zamówienie a zatem nie są włączane do zapasów.
Inne, bardziej znormalizowane rodzaje elektrotechnicznych blach teksturowanych są jednakże produkowane w sposób regularny a ich sprzedaż zależy od zmian popytu i cen na rynku.
Zrozumiałym jest, iż ogólny wzrost zapasów podczas okresu objętego badaniem wskazuje, że przemysł wspólnotowy miał trudności ze sprzedażą bardziej znormalizowanych rodzajów produktu podobnego, szczególnie w 2002 r., gdy zapasy wzrosły o 46 % w porównaniu do 2001 r., oraz w 2003 r., w którym zanotowano kolejny wzrost zapasów o 3,5 % w odniesieniu do poprzedniego roku.
(90) Zmniejszenie się zapasów (23,5 %) między 2003 r. a OD jest wyjaśnione poprzez ogólny wzrost sprzedaży w tym okresie.
Należy jednakże pamiętać, iż OD nie odpowiada okresowi roku kalendarzowego, co może wpływać na porównywalność poziomów zapasów w odniesieniu do innych lat.
Na koniec okresu objętego badaniem, poziom zapasów był o 22 % wyższy, niż w 2000 r.
Wielkość sprzedaży
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
tony metryczne _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 109 _BAR_ 90 _BAR_ 76 _BAR_ 81 _BAR_
(91) Wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku Wspólnoty spadła o 19 % podczas okresu objętego badaniem, z około [...] ton w 2000 r. do około [...] ton w OD.
Wielkość sprzedaży początkowo zwiększyła się o [...] ton w latach 2000 i 2001 tj. o 9 %, lecz następnie spadła o [...] ton (lub o 26 %) w kolejnym okresie aż do końca OD.
Wzrost w okresie 2003 - OD może być wyjaśniony przez fakt, iż przemysł wspólnotowy obniżył swoje ceny sprzedaży (patrz niżej), aby odzyskać udziały w rynku.
Udział w rynku
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wyrażony jako % konsumpcji we Wspólnocie _BAR_ 68,6 % _BAR_ 69,1 % _BAR_ 63,8 % _BAR_ 56,5 % _BAR_ 60,4 % _BAR_
(92) Podczas całego okresu objętego badaniem przemysł wspólnotowy zanotował spadek udziału w rynku wynoszący 8,2 punktów procentowych.
Dokładniej mówiąc, pomimo wzrostu wielkości sprzedaży o 9 % w latach 2000 i 2001 przemysł wspólnotowy mógł zaledwie utrzymać swój poziom udziału w rynku, który wzrósł jedynie o 0,5 punktu procentowego w tych latach.
W okresie od 2001 r. do OD udział w rynku przemysłu wspólnotowego spadł o 8,7 punków procentowych.
Wymieniona strata udziałów w rynku miała miejsce w okresie gdy konsumpcja zmniejszyła się o 15 %, wskazując tym samym iż spadek sprzedaży przemysłu wspólnotowego był wyższy od zmniejszenia się konsumpcji.
W tym samym czasie udziały w rynku krajów, których dotyczy postępowanie stale wzrastały.
Ceny sprzedaży
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
EUR/tona metryczna _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 109 _BAR_ 111 _BAR_ 106 _BAR_ 99 _BAR_
(93) Średnia jednostkowa cena sprzedaży wzrosła początkowo o 8,6 % w 2001 r., następnie zwiększyła się o 2,6 % w 2002 r.
W kolejnym okresie przemysł wspólnotowy zanotował znaczący i stały spadek cen, zjawisko to było szczególnie wyraźne między 2003 r. a OD gdy ceny spadły o 6,3 %.
Wymieniony spadek cen był niezbędny, aby umożliwić przemysłowi wspólnotowemu utrzymanie jego udziału w rynku.
(94) Tendencje, które wynikają z powyższej tabeli wyraźnie pokazują poważny spadek cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego od 2002 r.
Sytuacja ta zbiegła się z okresem, w którym bardzo obniżyły się ceny przywożonego produktu dumpingowego, co umożliwiło mu znaczne zwiększenie udziału w rynku.
(95) Nacisk wywierany na ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego był tak duży, iż nie były one rentowne w 2003 r. i podczas OD, jak wyjaśniono poniżej.
(96) Poniższa tabela wskazuje zmiany wspólnotowej ceny sprzedaży jednostkowej w porównaniu do odpowiadających im kosztów produkcji, na które składają się głównie surowce, tj. kręgi walcowane na gorąco reprezentujące średnio około 70 % ogólnych kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem.
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
cena jednostkowa _BAR_ 100 _BAR_ 109 _BAR_ 111 _BAR_ 106 _BAR_ 99 _BAR_
ogólne koszty jednostkowe produkcji _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ 107 _BAR_ 105 _BAR_ 106 _BAR_
(97) W okresie 2001/2002, średni wzrost cen sprzedaży był wyższy niż odpowiadających im kosztów.
Podczas tego okresu ceny odpowiadały kosztom, czego wynikiem była rentowna sytuacja, jak wskazano poniżej.
W 2003 r. ceny znacznie spadły powodując ujemną rentowność, pomimo spadku średnich kosztów w tym roku.
Podczas OD, nieznaczny wzrost kosztów produkcji, głównie surowców, nie mógł zostać przeniesiony na ceny, które nadal drastycznie spadały, powodując tym samym straty.
A zatem spadek cen został połączony z ich tłumieniem, tj. niezdolnością przemysłu wspólnotowego do podniesienia cen, aby odzwierciedlić wzrost kosztów.
Rentowność i zwrot na inwestycjach
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
% zysku na obrotach netto _BAR_ Około 0 % _BAR_ Około 5 % _BAR_ Około 3 % _BAR_ Około 0 % _BAR_ Około –5 % _BAR_
Zwrot na inwestycjach _BAR_ Około 0 % _BAR_ Około 25 % _BAR_ Około 20 % _BAR_ Około –5 % _BAR_ Około –30 % _BAR_
(98) Na wyniki finansowe niektórych producentów wspólnotowych w 2000 r. miały znaczny wpływ koszty rozruchu i problemy techniczne odnoszące się do poważnych inwestycji w 1999 r. dotyczących narzędzi produkcji.
Miało to wpływ również na ogólną rentowność przemysłu wspólnotowego.
Ponieważ rok 2000 nie był typowym, nie można zatem uważać go za początkowy punkt dla badania tendencji.
Sprzedaż przemysłu wspólnotowego na rynku Wspólnoty stała się rentowna w 2001 r. i 2002 r., również ze względu na wyższy popyt przemysłu przetwórczego oraz satysfakcjonujący poziom cen.
Po tym okresie, znaczący spadek cen wywarł bezpośredni negatywny wpływ na rentowność.
Istotnie, sprzedaż na rynku Wspólnoty zaczęła przynosić straty od 2003 r., wyniosły one nawet około –5 % obrotów podczas OD.
(99) Do celów niniejszego dochodzenia, zwrot na inwestycjach ("ROI") jest wyrażony jako zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji.
Ponieważ przedsiębiorstwa stanowiące przemysł wspólnotowy prowadzą głównie, jeżeli nie wyłącznie, działalność w zakresie produkcji i sprzedaży produktu podobnego, ROI został ustalony w odniesieniu do ich ogólnej sytuacji.
Na tej podstawie, ROI ogólnie wykazywał opisaną wyżej tendencję w całym okresie objętym badaniem.
Wzrósł on z około 0 % w 2000 r. do około 20 % w 2002 r. a następnie stale spadał do około –30 % w OD.
Przepływy środków pieniężnych i zdolność do pozyskiwania kapitału
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
w milionach euro _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 181 _BAR_ 141 _BAR_ 7 _BAR_ –83 _BAR_
(100) Przepływy środków pieniężnych netto, wpływy i wydatki, pochodzących z działalność operacyjnej zmniejszyły się z około XX milionów EUR w 2000 r. do około — XX milionów EUR w OD.
Osiągnęły one szczytowy poziom w 2001 r. i 2002 r., lecz następnie wyraźnie spadły w 2003 r. wykazując niski poziom podczas OD.
W konsekwencji, przemysł wspólnotowy, coraz bardziej zadłużał się w celu finansowania bieżącej działalności i inwestycji.
(101) Dochodzenie wykazało, iż na wymagania kapitałowe poszczególnych producentów wspólnotowych negatywnie wpłynęła ich trudna sytuacja finansowa.
Mimo, iż większość wymienionych przedsiębiorstw należy do wielkich spółek stalowych, wymagania kapitałowe nie są zawsze zaspokajane na pożądanym poziomie, ponieważ zasoby finansowe zostają zwykle przydzielone, w ramach tych grup, jednostkom o najwyższej rentowności.
Inwestycje
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
w milionach euro _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 137 _BAR_ 105 _BAR_ 76 _BAR_ 49 _BAR_
(102) Ogólne inwestycje przemysłu wspólnotowego odnoszące się do produktów podobnych spadły o około 50 % między 2000 r. i OD.
Dochodzenie wskazało, iż z punku widzenia tego przemysłu istotnym jest utrzymanie pewnego poziomu inwestycji, aby pozostać konkurencyjnym.
Większość inwestycji dokonano w celu modernizacji, a tylko niewielka ich część była przeznaczona na zwiększenie zdolności produkcyjnych.
Jednakże należy zauważyć, iż modernizacja inwestycji zwykle powoduje nieznaczne zwiększenie zdolności technicznej, z tego powodu, iż nowoczesne urządzenia są bardziej wydajne i produktywne niż poprzednie.
Wzrost
(103) Między 2000 r. a OD, konsumpcja we Wspólnocie spadła o 8 %, podczas gdy wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego spadła o 20 %.
A zatem przemysł wspólnotowy zanotował znaczny spadek udziału w rynku, podczas gdy udział w rynku przywozu objętego postępowaniem wzrósł o 12,8 punktów procentowych podczas tego samego okresu.
Zatrudnienie
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Ogólne zatrudnienie _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 97 _BAR_ 95 _BAR_
(104) Zatrudnienie w przemyśle wspólnotowym utrzymywało się na stałym poziomie w latach 2000 — 2001.
Poziom ten obniżył się w kolejnych latach powodując łączną redukcję o 5 % w porównaniu z początkiem okresu objętego badaniem.
Wynagrodzenia
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wynagrodzenia (w milionach euro) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 102 _BAR_ 97 _BAR_ 94 _BAR_
Średnie wynagrodzenie na pracownika (EUR) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_
(105) Podczas okresu objętego badaniem średnie wynagrodzenie na pracownika utrzymywało się na stałym poziomie a tym samym poniżej stopy inflacji.
Mając na uwadze, iż zmniejszone zostało zatrudnienie podczas tego okresu, jak wskazano w poprzedniej tabeli, spadł również ogólny koszt wynagrodzeń.
Produktywność
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Produkcja (tony metryczne) (a) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Zatrudnienie (b) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Produktywność _BAR_ 160,4 _BAR_ 166,9 _BAR_ 163,9 _BAR_ 164,2 _BAR_ 166 _BAR_
Wskaźnik 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 104 _BAR_ 102 _BAR_ 102 _BAR_ 103 _BAR_
(106) Produktywność siły roboczej przemysłu wspólnotowego, mierzona jako produkcja na pracownika w ujęciu rocznym, zwiększyła się początkowo o 4 % od 2000 do 2001 r., a następnie spadła o około 2 % między 2001 i 2002 r., po czym ponownie wzrosła w 2003 r. i w OD.
Na koniec okresu objętego badaniem, produktywność była o 3 % wyższa niż zanotowano na początku okresu.
Wzrost produktywności może być częściowo wyjaśniony poprzez inwestycje mające na celu zwiększenie wydajności istniejących urządzeń, jak stwierdzono w motywie 102 powyżej.
Wysokość marginesu dumpingu
(107) W odniesieniu do wpływu rzeczywistej wysokości marginesu dumpingu na przemysł wspólnotowy, mając na uwadze wielkość i ceny przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie, wpływ ten nie może być uznany za nieznaczny, w szczególności ze względu na przejrzystość, a tym samym wysoką wrażliwość na ceny rynków podobnych do rynku produktu objętego postępowaniem.
Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu lub subsydiowaniu
(108) Jak wyjaśniono wcześniej, środki nałożone na przywóz elektrotechnicznych blach teksturowanych o szerokości przekraczającej 500 mm, pochodzących z Rosji, były stosowane podczas całego okresu objętego badaniem.
Jednakże należy przypomnieć, iż dotyczy to jedynie części produktu objętego obecnym dochodzeniem, ponieważ niniejsze postępowanie dotyczy elektrotechnicznych blach teksturowanych o każdej szerokości pochodzących z Rosji, a także z USA.
Tym samym przemysł wspólnotowy jedynie częściowo poprawił swoją sytuację, ponieważ następnie musiał stawić czoła zwiększonemu przywozowi po cenach dumpingowych elektrotechnicznych blach teksturowanych o każdej szerokości pochodzących z Rosji oraz USA.
4.
Zmiany sytuacji po okresie objętym dochodzeniem
(109) Niektóre zainteresowane strony stwierdziły, iż nastąpiły poważne zmiany po okresie objętym dochodzeniem i że wymienione zmiany powinny zostać uwzględnione podczas analizy, ponieważ wskazałyby one, iż nałożenie środków jest w sposób oczywisty nieodpowiednie.
Dokładniej mówiąc, wymienione wnioski odnoszą się do wzrostu cen sprzedaży produktu podobnego przez przemysł wspólnotowy, jak również zamknięcia zakładu przez jednego skarżącego po zakończeniu okresu objętego dochodzeniem.
(110) Po pierwsze należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego informacje na temat okresu późniejszego w stosunku do okresu objętego dochodzeniem nie są zwykle brane pod uwagę.
Powodem tej sytuacji jest to, iż odpowiednie fakty powinny zostać ustalone i sprawdzone w ograniczonym i określonym czasie tak aby zapewnić, iż wyniki dochodzenia są reprezentatywne i wiarygodne, a także ze względu na to, iż w przeciwnym wypadku dochodzenie mogłoby być niepotrzebnie przedłużane na podstawie tego, iż fakty zebrane dla danego okresu tj. okresu objętego dochodzeniem, nie odzwierciedlają sytuacji występującej na późniejszym etapie.
(111) Z treści rozporządzenia podstawowego wynika, iż zmiany następujące po okresie objętym dochodzeniem powinny zostać uwzględnione jedynie w przypadku gdy są one wyjątkowej natury i istotnie wskazałyby, że nałożenie środków jest w sposób oczywisty nieodpowiednie Takie podejście zostało również potwierdzone przez Europejski Sąd Pierwszej Instancji [24].
Wzrost cen przemysłu wspólnotowego
(112) Twierdzono, iż przemysł wspólnotowy ogłosił wzrost cen po okresie objętym dochodzeniem, oraz iż wzrost ten był wyjątkowy, gdyż w prasie został opisany jako niezwykle wysoki.
(113) Służby Komisji zebrały faktyczne dane, a zmiany średniej wspólnotowej ceny sprzedaży na rynku Wspólnoty są przedstawione w poniższej tabeli:
Średnia cena sprzedaży _BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_ kwiecień -grudzień 2004 r. _BAR_
EUR/tona metryczna _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 109 _BAR_ 111 _BAR_ 106 _BAR_ 99 _BAR_ 104 _BAR_
(114) Jak wskazano w powyższej tabeli, jeżeli ceny istotnie wzrosły po okresie objętym dochodzeniem, wzrost ten nie może być w żadnym wypadku uznany za wyjątkowy.
Istotnie, średnia cena w trzech ostatnich kwartałach 2004 r. wzrosła jedynie o 5 % w porównaniu z jej poziomem podczas OD, lecz ceny na pewno nie wzrosły w porównaniu z poziomem w poprzednim roku.
(115) Ponadto nawet jeżeli uznano, iż wzrost ceny miał wyjątkowa naturę (co, dla przypomnienia, nie dotyczy tej sytuacji), należy również uwzględnić zmiany, po okresie objętym dochodzeniem, poziomu cen innych podmiotów gospodarczych na rynku Wspólnoty, w szczególności podmiotów z krajów, których dotyczy postępowanie, jak również wahania ceny surowców, tak aby sprawdzić czy wzrost cen wskazałyby, że nałożenie ceł antydumpingowych jest w sposób oczywisty nieodpowiednie.
Jakakolwiek szczegółowa analiza w tym zakresie nie jest uzasadniona ze względu na jedynie częściowy wzrost cen, jak wskazano powyżej.
Ponadto nie wiadomo czy jakikolwiek wzrost ceny byłby trwały.
(116) Co ważniejsze, należy przypomnieć, że szkoda jaką poniósł przemysł wspólnotowy nie opiera się wyłącznie na poziomie cen, lecz charakteryzuje się pogorszeniem kombinacji różnych wskaźników.
Dlatego też, jakikolwiek możliwy wzrost cen, nawet jeżeli byłby wyjątkowy i trwały, nie wskaże, pomijając inne czynniki, że nałożenie środków jest nieodpowiednie, jeżeli nie towarzyszyłyby mu podobne zmiany innych wskaźników w taki sposób, iż zmieniłoby to całkowity obraz szkody.
(117) Z powyższych powodów stwierdza się, że wzrost cen przemysłu wspólnotowego, który mógłby wystąpić po okresie objętym dochodzeniem, nie wskazuje, że nałożenie środków jest nieodpowiednie.
Zamknięcie zakładu przez jednego producenta stanowiącego część przemysłu wspólnotowego
(118) Niektóre zainteresowane strony stwierdziły, iż zamknięcie zakładu przez jednego producenta stanowiącego cześć przemysłu wspólnotowego skłania do nienakładania środków, gdyż wywoła to znaczny spadek zdolności produkcyjnej we Wspólnocie, powodując tym samym niedobór elektrotechnicznych blach teksturowanych na rynku Wspólnoty.
(119) W tym zakresie należy zauważyć, iż art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego dotyczący sytuacji mających miejsce po okresie objętym dochodzeniem nie ma zastosowania do określenia interesu Wspólnoty, którego dotyczy art. 21 rozporządzenia podstawowego.
Dokonano zatem odniesienia do motywu 174, w którym kwestie związane ze zdolnością produkcyjną poruszane są w ramach analizy interesu Wspólnoty.
(120) Niemniej jednak należy potwierdzić, iż zamknięcie zakładu przez producenta zlokalizowanego we Włoszech zostało ogłoszone, produkcja będzie tam kontynuowana na ograniczonym poziomie od czerwca 2005 r. i oczekuje się jej całkowitego wstrzymania we wrześniu tego samego roku.
(121) Ponadto nawet jeżeli przewidywane zamknięcie zakładu może stanowić okoliczność wyjątkową i trwałą, i byłoby rozpatrzone w kontekście wymienionej analizy, wzmocniłoby to jedynie powyższe ustalenia dotyczące szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu w okresie objętym dochodzeniem, oraz iż ta niepewna sytuacja nadal miała miejsce po okresie objętym dochodzeniem.
5.
Wniosek dotyczący szkody
(122) Pomimo istnienia środków antydumpingowych dotyczących przywozu szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych z Rosji, sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego znacznie pogorszyła się między 2000 r. a OD.
Pozytywny wpływ środków nałożonych na szerokie elektrotechniczne blachy teksturowane z Rosji został osłabiony przez pojawienie się przywozu po cenach dumpingowych elektrotechnicznych blach teksturowanych o każdej szerokości z Rosji i USA.
Wymieniony przywóz był znacznie niższy na początku okresu objętego badaniem.
Ponadto dokonuje się również odniesienia do motywu 17, w którym wyjaśniono, że obowiązujące środki antydumpingowe przeciwko szerokim elektrotechnicznym blachom teksturowanym z Rosji były omijane poprzez przycinanie kręgów stali elektrotechnicznej o ziarnach zorientowanych na połowy nieprzekraczające 500 mm.
(123) W okresie objętym badaniem wielkość sprzedaży spadła o 19 %, produkcja zmniejszyła się o 2 %, zapasy zwiększyły się o 18 %, a udziały w rynku spadły o 8 punktów procentowych.
Ceny producentów wspólnotowych na rynku Wspólnoty zostały podcięte przez przywóz po cenach dumpingowych i nie mogły wzrastać, aby odzwierciedlić powiększające się koszty produkcji w OD.
W wyniku tego przemysł zanotował straty w 2003 r. i w OD.
Zatrudnienie i inwestycje spadły odpowiednio o 5 % i 50 % w okresie objętym badaniem.
(124) Dokładniej mówiąc, sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego rozwijała się w sposób następujący: W 2001 r. rynek Wspólnoty odnotował wyższy popyt i wzrost cen.
W tym okresie, przemysł wspólnotowy mógł również zwiększyć swoją sprzedaż do poziomu odpowiadającemu wzrostowi konsumpcji i cen sprzedaży.
Wpłynęło to na rentowność i przemysł mógł inwestować oraz nieznacznie powiększyć swoją zdolność produkcyjną.
Mimo, iż wielkość sprzedaży i udziały w rynku zmniejszyły się w 2002 r., przemysł wspólnotowy utrzymał swój poziom cen i rentowność, chociaż były one na poziomie niższym niż w 2001 r. również ze względu na rosnące koszty produkcji w tym samym czasie.
(125) Od 2003 r. przemysł wspólnotowy nie mógł dłużej utrzymywać swoich cen, które znacznie spadły, w połączeniu ze znaczącym zmniejszeniem się wielkości sprzedaży i udziałów w rynku.
Ceny dalej spadały w OD, podczas gdy koszty utrzymywały się na względnie stałym poziomie.
W konsekwencji, rentowność osiągnęła wyjątkowo niski poziom.
Na tym poziomie strat, dalsze istnienie wymienionego przemysłu jest zagrożone.
Istotnie, po okresie objętym dochodzeniem, zakład produkcyjny jednego z producentów wspólnotowych będzie musiał zostać zamknięty.
(126) W świetle powyższych faktów stwierdza się, iż przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
F. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1.
Wstęp
(127) Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem pochodzącego z krajów, których dotyczy postępowanie wyrządził szkodę przemysłowi wspólnotowemu w takim stopniu, iż można ją sklasyfikować jako istotną.
Znane czynniki, inne niż przywóz po cenach dumpingowych, które mogłyby w tym samym czasie szkodzić przemysłowi wspólnotowemu, zostały również zbadane, aby zapewnić że możliwa szkoda spowodowana przez te inne czynniki nie została przypisana przywozowi po cenach dumpingowych.
2.
Skutki przywozu po cenach dumpingowych
(128) Znaczny wzrost wielkości przywozu po cenach dumpingowych, który zwiększył się ponad trzykrotnie w okresie objętym badaniem, zbiegł się z pogorszeniem sytuacji gospodarczej przemysłu wspólnotowego, które objawiło się m.in. spadkiem wielkości sprzedaży o około 20 % w tym samym okresie.
Ponieważ obowiązujące środki dotyczą wyłącznie szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych z Rosji, nie mogą one w wystarczającym stopniu chronić przemysłu wspólnotowego przed skutkami przywozu objętego postępowaniem.
Dotyczy to w szczególności sytuacji, w której rozpatrywany jest wyżej wymieniony znaczący wzrost przywozu elektrotechnicznych blach teksturowanych o każdej szerokości, tym samym obejmujący również te pochodzące z USA oraz faktu, iż środki nałożone na szerokie elektrotechniczne blachy teksturowane były czasami omijane poprzez cięcie blach, jak wyjaśniono w motywie 16.
(129) Negatywny wpływ stale rosnącej wielkości przywozu po cenach dumpingowych został wzmocniony od 2002 r., gdy zmniejszyła się konsumpcja we Wspólnocie.
Właściwie, w okresie 2002/2003, przywóz po cenach dumpingowych wzrósł o więcej niż 5 punktów procentowych w odniesieniu do udziału w rynku, podczas gdy udział przemysłu wspólnotowego zmniejszył się o około 7 punktów procentowych.
Nagłe pojawienie się przywozu po cenach dumpingowych jest wyjaśnione poprzez drastyczny spadek odpowiednich cen w tym samym okresie.
Istotnie, podczas jednego tylko roku, ceny spadły z 1282 do 1049 EUR/tonę, co oznacza spadek o około 15 %.
Spowodowało to znaczący spadek wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego w odpowiednim okresie.
Podczas gdy przemysł wspólnotowy próbował utrzymać swój średni poziom cen, ceny mimo to spadły z 1254 EUR/tonę w 2002 r. do 1189 EUR/tonę w 2003 r.
W kolejnym okresie przemysł nie miał innego wyboru jak obniżać swoje ceny, aby utrzymać wielkość sprzedaży i udziały w rynku w OD.
Wywarło to jednakże bezpośredni negatywny wpływ na jego rentowność, która stała się ujemna i osiągnęła poziom obrotów wynoszący –7,4 % w OD.
(130) Mając na uwadze wyraźnie ustaloną zbieżność w czasie, z jednej strony, pojawienia się przywozu po cenach dumpingowych, które stale zmniejszały się, a z drugiej strony, spadku wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego, udziałów w rynku oraz spadku cen powodującego straty, stwierdza się, iż przywóz po cenach dumpingowych odgrywał decydującą rolę w wystąpieniu szkodliwej sytuacji dla przemysłu wspólnotowego.
3.
Wpływ innych czynników
Wpływ kursów walutowych
(131) Jedna zainteresowana strona stwierdziła, iż szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu była spowodowana zmianami kursu wymiany USD/EUR, które wpłynęły na zmniejszenie cen przywozu z USA.
Wymieniona sytuacja sprzyjała przywozowi z USA, który mógł tym samym zwiększyć swoje udziały w rynku.
(132) W poniższej tabeli znajduje się porównanie zmian kursu wymiany USD/EUR ze średnimi cenami importowymi produktu objętego postępowaniem pochodzącego z USA.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Kurs wymiany USD/EUR _BAR_ 1,082 _BAR_ 1,116 _BAR_ 1,068 _BAR_ 0,894 _BAR_ 0,860 _BAR_
Indeks 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ 99 _BAR_ 83 _BAR_ 79 _BAR_
Cena importowa USA (EUR) _BAR_ 1945 _BAR_ 1741 _BAR_ 1543 _BAR_ 1171 _BAR_ 1133 _BAR_
Indeks 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 90 _BAR_ 79 _BAR_ 60 _BAR_ 58 _BAR_
(133) Z powyższych danych wynika, iż nie ma wyraźnego związku między zmianami kursu wymiany USD/EUR a średnimi cenami importowymi produktu objętego postępowaniem pochodzącego z USA.
Istotnie, w okresie 2000 — 2002 ceny importowe spadły o 21 % podczas gdy kursy walutowe utrzymały się na stałym poziomie.
Ponadto wyżej wymienione dane wyraźnie wskazują, iż w okresie objętym badaniem, spadek odpowiednich średnich cen importowych (–42 %) był wyższy niż ujemne zmiany kursu walutowego (–21 %).
Dotyczy to w szczególności okresu 2002/2003, gdy średnie jednostkowe ceny importowe wykazały najwyższy spadek.
Stwierdza się zatem, iż wpływ kursów walutowych, jeżeli miał on miejsce, nie może być uważany za istotny powód wystąpienia szkodliwej sytuacji dla przemysłu wspólnotowego.
Wyniki innych producentów wspólnotowych
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość sprzedaży (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Udziały w rynku _BAR_ 9,2 % _BAR_ 8,8 % _BAR_ 8,3 % _BAR_ 8,2 % _BAR_ 8,3 % _BAR_
(134) Powyższa tabela wskazuje, iż sprzedaż producentów wspólnotowych na rynku Wspólnoty zmniejszyła się o prawie 20 % w okresie objętym badaniem.
Odpowiadające jej udziały w rynku również zmniejszyły się z 9,2 % w 2000 r. do 8,3 % w okresie objętym dochodzeniem.
Opierając się na dostępnych informacjach stwierdza się, iż inni producenci wspólnotowi znajdowali się w sytuacji podobnej do sytuacji przemysłu wspólnotowego i nie wyrządzili żadnej szkody przemysłowi wspólnotowemu.
Wyniki eksportowe przemysłu wspólnotowego
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość sprzedaży eksportowej (tony) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 92 _BAR_ 117 _BAR_ 145 _BAR_ 141 _BAR_
(135) Jedna zainteresowana strona stwierdziła, iż cześć wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu szkody może być przypisana wynikom eksportowym przemysły wspólnotowego.
Twierdzono, iż przemysł wspólnotowy rozmyślnie obniżył swoje ceny krajowe na rzecz rentownego wywozu do krajów niebędących członkami UE.
(136) Powyższa tabela wskazuje, iż istotnie przemysł wspólnotowy zwiększył swój wywóz w okresie objętym badaniem, a w szczególności od roku 2002.
Jednakże wzrost ten należy raczej rozpatrywać w świetle pojawienia się przywozu po cenach dumpingowych na rynku Wspólnoty, w okresie, w którym obniżyła się konsumpcja i ceny wspólnotowe uległy znacznemu zmniejszeniu.
W tych okolicznościach przemysł wspólnotowy podjął działania, aby ograniczyć szkodę, próbując zwiększyć swój wywóz.
(137) Przypomina się również, iż rynek Wspólnoty stanowi naturalny rynek dla przemysłu wspólnotowego.
W rzeczywistości w 2001 r., gdy sytuacja na rynku Wspólnoty stała się korzystna, przemysł wspólnotowy zwiększył swoją sprzedaż krajową, a sprzedaż eksportowa uległa zmniejszeniu.
(138) Ponadto należy podkreślić, iż szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu nie polegała jedynie na zmniejszeniu wielkości sprzedaży i utracie udziałów w rynku Wspólnoty.
Charakteryzowała się również silnym spadkiem cen spowodowanym przywozem po cenach dumpingowych oraz znacznym podcięciem cen przemysłu wspólnotowego, co wywołało istotne straty finansowe.
Tego rodzaju negatywny wpływ na ceny nie może z pewnością być przypisany wzrostowi sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem.
Przeciwnie, uznaje się, iż wzrost wielkości sprzedaży eksportowej mógł umożliwić przemysłowi wspólnotowemu uzyskanie efektu korzyści skali a tym samym efektu dźwigni w ogólnych kosztach produktu podobnego.
Z powodu braku takiego wzrostu wywozu spodziewano się, iż rozmiary straty będą nawet znaczniejsze.
Dlatego też stwierdza się, iż szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu nie może być przypisana wzrostowi wywozu.
Przywóz po cenach niedumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Indeks: 2000 = 100 _BAR_ 100 _BAR_ 124 _BAR_ 142 _BAR_ 223 _BAR_ 166 _BAR_
Udziały w rynku _BAR_ 3,3 % _BAR_ 3,8 % _BAR_ 4,9 % _BAR_ 8,1 % _BAR_ 6,0 % _BAR_
(139) Przywóz po cenach niedumpingowych z Rosji wzrósł o 66 % w okresie objętym badaniem, co odpowiada wzrostowi udziału w rynku o prawie 3 punkty procentowe.
(140) W tym zakresie należy po pierwsze zauważyć, iż wymieniony wzrost przywozu był mniejszy niż wzrost przywozu po cenach dumpingowych, jak wskazano w motywie 75 powyżej.
Po drugie, ustalono również, iż poziom cen przywozu po cenach niedumpingowych był wyższy niż poziom przywozu po cenach dumpingowych.
Istotnie, podczas gdy margines podcięcia cenowego w przypadku przywozu po cenach niedumpingowych został ustalony na poziomie 6,1 %, margines podcięcia cenowego przywozu po cenach dumpingowych wahał się między 14,4 % a 26,6 %.
(141) Z tych powodów stwierdza się, iż jakikolwiek wpływ przywozu po cenach niedumpingowych na sytuację przemysłu wspólnotowego był ograniczony i nie może być uważany za główny powód wystąpienia szkodliwej sytuacji dla przemysłu wspólnotowego.
Przywóz z innych państw trzecich
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu (tony metryczne) _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_ [...] _BAR_
Udziały w rynku _BAR_ 15,6 % _BAR_ 13,3 % _BAR_ 16,4 % _BAR_ 15,4 % _BAR_ 12,2 % _BAR_
Średnia cena jednostkowa _BAR_ 1370 _BAR_ 1477 _BAR_ 1581 _BAR_ 1525 _BAR_ 1509 _BAR_
(142) Powyższa tabela wskazuje, iż przywóz z innych państw trzecich zmniejszył się zarówno w kategoriach bezwzględnych jak i względnych.
W tym samym czasie, odpowiadające mu średnie ceny sprzedaży wzrosły.
Stwierdza się zatem, iż przywóz z innych państw trzecich nie przyczynił się do szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu.
Spadek popytu
(143) Na rynku, na którym zmniejsza się popyt, przewiduje się spadek sprzedaży dokonywanej przez wszystkie podmioty gospodarcze.
Tak też się stało w przypadku przemysłu wspólnotowego.
Jednakże sprzedaż ta zmniejszyła się bardziej niż konsumpcja w okresie objętym badaniem.
Podczas gdy wielkość sprzedaży i udziały w rynku przemysłu wspólnotowego, innych producentów wspólnotowych i innych państw trzecich zmniejszały się w okresie objętym badaniem, wielkość przywozu po cenach dumpingowych zwiększyła się ponad trzykrotnie i zdobyła znaczne udziały w rynku podczas tego samego okresu.
Jak wskazano w analizie szkody, popyt zmniejszył się o około 25000 ton podczas okresu objętego badaniem, sprzedaż przemysłu wspólnotowego spadła o około 40000 ton, podczas gdy przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie wzrósł o około 30000 ton.
(144) W tym kontekście, nawet jeżeli spadek popytu mógł przyczynić się do zmniejszenia sprzedaży przemysłu wspólnotowego, stwierdza się, iż szkoda związana głównie z utratą udziałów w rynku, spadkiem cen, powstaniem strat, może być, jeżeli w ogóle, przypisana jedynie w mniejszym stopniu temu czynnikowi.
4.
Wnioski dotyczące związku przyczynowego
(145) W związku z powyższym, potwierdza się, iż istotna szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu, która charakteryzuje się w szczególności spadkiem sprzedaży, udziałów w rynku oraz jednostkowej ceny sprzedaży wpływającymi na pogorszenie się wskaźników rentowności, została spowodowana przez przywóz po cenach dumpingowych objęty postępowaniem.
(146) Istotnie, stwierdza się występowanie wyraźnej zbieżności w czasie między pojawieniem się przywozu po cenach dumpingowych, a spadkiem wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego i utratą udziałów w rynku.
Spadek cen spowodowany przez przywóz po cenach dumpingowych był szczególnie wyraźny od 2002 r.
Przemysł wspólnotowy próbował utrzymać swój poziom cen w 2003 r., lecz musiał dostosować się do poziomu cen ustalonego przez przywóz dumpingowy, aby zachować określony poziom sprzedaży.
Spowodowało to pojawienie się strat.
(147) Ustalono, iż inne zidentyfikowane czynniki nie naruszyły relacji przyczynowo-skutkowej określonej powyżej, nawet rozpatrując ich ewentualny łączny wpływ.
Spadek popytu mógł przyczynić się do zmniejszenia się sprzedaży przemysłu wspólnotowego.
Można jednakże w sposób racjonalny stwierdzić, iż jeżeli tani przywóz po cenach dumpingowych nie pojawiłby się, sytuacja przemysłu wspólnotowego nie zostałaby zagrożona do takiego stopnia, gdyż nie miałaby miejsca utrata udziałów w rynku.
Stwierdza się również, iż przywóz po cenach niedumpingowych z Rosji miał jedynie ograniczony negatywny wpływ.
Wreszcie zmiany kursu wymiany USD/EUR nie wyjaśniły wysokiego poziomu dumpingu ustalonego w odniesieniu do USA oraz szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu.
(148) W związku z powyższym uznaje się, że przywóz po cenach dumpingowych pochodzący z krajów, których dotyczy postępowanie wyrządził istotną szkodę przemysłowi wspólnotowemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
G. INTERES WSPÓLNOTY
(149) Zbadano, czy pomimo wniosków dotyczących dumpingu, szkody i związku przyczynowego, istnieją przekonujące powody, które mogłyby prowadzić do wniosku, że przyjęcie jakichkolwiek środków w tym szczególnym przypadku nie jest w interesie Wspólnoty.
W tym celu i zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, rozpatrzono możliwy wpływ nałożenia i nienałożenia środków na wszystkie strony, których dotyczy dochodzenie.
1.
Interes przemysłu wspólnotowego
(150) Analiza szkody wykazała, iż w warunkach uczciwego handlu przemysł wspólnotowy jest konkurencyjny i rentowny, a przemysł dokonał również inwestycji, aby utrzymać swoją konkurencyjność.
Tak wyglądała sytuacja w latach 2001 i 2002, gdy przemysł wspólnotowy skorzystał również ze środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych z Rosji, a poziom przywozu po cenach dumpingowych objęty postępowaniem nie był jeszcze tak istotny jak podczas OD.
(151) Należy przypomnieć, iż wymieniony przemysł był objęty istotnym wspólnotowym programem restrukturyzacji w 1999 r.
Połączenie trzech przedsiębiorstw skarżących miało wówczas na celu utworzenie większej jednostki, która mogłaby skuteczniej konkurować i zwiększyć poziom inwestycji.
(152) Od 2002 r. stały wzrost taniego przywozu po cenach dumpingowych spowodował ogólny spadek cen na rynku Wspólnoty, który musiał również stawić czoła zmniejszającej się konsumpcji.
Przemysł wspólnotowy zaczął przynosić straty i dlatego też stał się wyjątkowo narażony na niebezpieczeństwo.
Straty były tak ogromne, iż włoski producent ogłosił stopniowe zamykanie swojej fabryki.
Rozwój rynku we Włoszech wyraźnie wskazuje, do jakiego stopnia przywóz po cenach dumpingowych negatywnie wpłynął na gospodarczą sytuację przemysłu wspólnotowego.
(153) Dlatego też ważnym jest przywrócenie cen do poziomu niedumpingowego lub przynajmniej nieszkodliwego, aby umożliwić różnym producentom prowadzenie działalności na rynku Wspólnoty w normalnych warunkach uczciwego handlu.
Umożliwi to przemysłowi wspólnotowemu odzyskanie satysfakcjonującego poziomu sprzedaży, która przynosi zyski.
W przypadku nienałożenia środków, nie można wykluczyć, iż przemysł wspólnotowy będzie musiał stawić czoła kolejnym zamknięciom zakładów.
(154) W związku z powyższym, nałożenie środków antydumpingowych pozwoli przemysłowi wspólnotowemu na poprawę sytuacji po stwierdzonym dumpingu wyrządzającym szkodę.
2.
Interes użytkowników we Wspólnocie
(155) Elektrotechniczne blachy teksturowane są głownie wykorzystywane przy produkcji transformatorów stosowanych w źródłach energii elektrycznej i rozdzielaczach.
Producenci transformatorów stanowią przemysł o długiej tradycji, który zapewnia dostawy znaczącym producentom energii.
Przemysł wytwarzający transformatory należy, w ogólnym ujęciu, do dużych grup przemysłowych o zasięgu międzynarodowym.
Jednakże kilka mniejszych niezależnych przedsiębiorstw również prowadzi działalność na tym rynku.
(156) Produkt objęty postępowaniem stanowi istotną pozycję kosztową dla użytkowników, gdyż elektrotechniczne blachy teksturowane reprezentują średnio od 10 % do 30 % ogólnych kosztów produkcji transformatorów.
(157) Otrzymano od 16 użytkowników uzasadnione odpowiedzi na kwestionariusz, tj. zawierające wszystkie wymagane informacje finansowe.
Kilku innych użytkowników przedłożyło pisemne uwagi, lecz nie dostarczyło szczegółowych informacji.
Zgodnie z przedłożonymi przez nich informacjami finansowymi, współpracujący użytkownicy reprezentują około 30 % ogólnej konsumpcji we Wspólnocie.
(158) Użytkownicy wyrazili swój ogólny sprzeciw w odniesieniu do nałożenia środków.
Po pierwsze, stwierdzili oni, iż nałożenie środków antydumpingowych spowoduje zahamowanie przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie, a zatem uzależni ich od przemysłu wspólnotowego, który znalazłby się zapewne w sytuacji monopolistycznej.
Następnie twierdzili oni, iż nałożenie środków spowoduje znaczny wzrost cen, wpływając tym samym negatywnie na ich konkurencyjność w stosunku do przemysłu wytwarzającego transformatory poza Wspólnotą.
Wreszcie stwierdzili, iż w przypadku nałożenia środków, przemysł wspólnotowy nie będzie miał wystarczającej zdolności, aby zapewnić dostawy dla przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem.
(159) Przed dokładnym zajęciem się kwestiami podniesionymi przez przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem należy na tym etapie wskazać niektóre podstawowe informacje, aby właściwe ocenić sytuację na rynku Wspólnoty.
(160) Należy zauważyć, iż ilość producentów produktu objętego postępowaniem w skali światowej jest raczej ograniczona.
Właściwie jedynie 13 producentów w skali światowej zajmuje się wytwarzaniem elektrotechnicznych blach teksturowanych.
Istnieje po dwóch producentów w Japonii, USA i Rosji, po jednym w Korei Południowej, Chinach i Brazylii oraz sześciu we Wspólnocie Europejskiej (z których trzech jest powiązanych).
Wspólnota Europejska jest zatem rynkiem o największej ilości producentów.
Sieć dystrybucji japońskich i amerykańskich producentów jest wyjątkowo dobrze zorganizowana na rynku Wspólnoty, gdyż posiadają oni swoje punkty obsługi i/lub powiązanych importerów w UE.
Ponadto okazuje się, iż jedynie trzech producentów w skali światowej jest w stanie zapewnić dostawy rodzajów produktu objętego postępowaniem o wysokiej przepuszczalności (poddanych działaniu promieniowania laserowego).
Wymienieni producenci są zlokalizowani w UE, USA i Japonii.
(161) Należy przypomnieć, iż w 1999 r. trzech producentów wspólnotowych połączyło swoją działalność w ramach tej samej spółki holdingowej (ThyssenKrupp), aby utworzyć większą jednostkę, która mogłaby skuteczniej konkurować z innymi producentami elektrotechnicznych blach teksturowanych na rynku światowym.
W tamtym okresie wymienione połączenie było szczegółowo analizowane przez Komisję Europejską i zostało zatwierdzone.
(162) Wreszcie dochodzenie wykazało, iż współpracujący użytkownicy zakupili ogółem w OD odpowiednio 10 % i 15 % elektrotechnicznych blach teksturowanych od producentów z Rosji i USA, w odniesieniu do których ustalono występowanie dumpingu.
Innymi słowy, współpracujący użytkownicy zaopatrywali się głównie u innych dostawców. 75 % ich zakupów pochodziło ze źródeł niedumpingowych, z czego około 60 % zostało dostarczone przez przemysł wspólnotowy.
Tylko jeden użytkownik kupował wyłącznie elektrotechniczne blachy teksturowane ze źródeł dumpingowych, lecz niedawno przestawił się na dostawy od przemysłu wspólnotowego.
(163) Na podstawie powyższych informacji i po rozważeniu pierwszego wniosku przedłożonego przez użytkowników, w którym twierdzą oni, iż byliby uzależnieni wyłącznie od dostaw przemysłu wspólnotowego, należy przede wszystkim przypomnieć, iż celem ceł antydumpingowych nie jest zamknięcie rynku Wspólnoty dla przywozu, lecz przywrócenie uczciwego handlu poprzez usunięcie wpływu dumpingu wyrządzającego szkodę.
Dlatego też przewiduje się, iż przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie będzie nadal dokonywany, jednakże po cenach niedumpingowych lub których poziom nie wyrządza szkody.
(164) Dotyczy to w szczególności Rosji, ponieważ dla głównego producenta eksportującego z Rosji, reprezentującego około 75 % rosyjskiego przywozu w OD, nie ustalono marginesu dumpingu, a także ponieważ jedynie względnie niewielki margines dumpingu, tj. 11,5 %, został ustalony dla innego producenta eksportującego.
Dokonuje się również odniesienia do poniższej części I, w której sugerowano, iż środki oparte na ustaleniach niniejszego dochodzenia powinny zastąpić obowiązujące środki dotyczące szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych z Rosji, które wahają się od 14,7 % do 40,1 %.
Innymi słowy, w przypadku Rosji, ogólny ciężar środków antydumpingowych ustanowionych na mocy niniejszego dochodzenia byłby znacznie mniejszy niż ciężar obowiązujących aktualnie środków.
(165) W przypadku USA, przewiduje się dalsze dokonywanie przywozu ze względu na stały popyt na rynku Wspólnoty w odniesieniu do szczególnych rodzajów produktu objętego postępowaniem, które są wyłącznie produkowane przez ograniczoną ilość dostawców w skali światowej.
(166) Ponadto dokonuje się odniesienia do motywów 190 do 193 dotyczących zobowiązań cenowych złożonych przez dwóch producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie.
Na mocy wymienionych zobowiązań, producenci eksportujący zobowiązali się do sprzedaży swoich produktów na rynku Wspólnoty po cenach wyższych od określonego poziomu, co usunie szkodliwy wpływ dumpingu.
Dlatego też przewiduje się, iż dokonywanie przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie nie ustanie.
(167) Ponieważ przewiduje się dalsze dokonywanie przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie i ze względu na istnienie alternatywnych źródeł dostaw, wniosek twierdzący, iż nałożenie ceł antydumpingowych spowoduje, że przemysł wspólnotowy znajdzie się w sytuacji monopolistycznej, nie jest uzasadniony.
Co więcej, nie tylko przewiduje się dalsze dokonywanie przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie lecz również z innych państw trzecich.
Ponadto przemysł wspólnotowy obejmuje więcej niż jednego producenta, a inni producenci wspólnotowi (nie stanowiący części przemysłu wspólnotowego) prowadzą również działalność na tym rynku.
(168) Niektóre strony twierdziły, iż sytuacja monopolistyczna przemysłu wspólnotowego pojawi się w szczególności w odniesieniu do niektórych specyficznych rodzajów produktu objętego postępowaniem, tj. niektórych rodzajów o wysokiej przepuszczalności, które mogą być wyprodukowane wyłącznie przez bardzo ograniczoną ilość producentów w skali światowej.
W tym zakresie należy po pierwsze zauważyć, iż w wyniku dochodzenia stwierdzono, że do celów niniejszego postępowania antydumpingowego wszystkie rodzaje produktu objętego postępowaniem powinny być uważane za jeden produkt.
Wymienione dochodzenie, włącznie z analizą interesu Wspólnoty, powinno zostać ogólnie przeprowadzone w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, a nie dla poszczególnych rodzajów.
(169) Bez względu na powyższą uwagę, prawdą jest, iż rodzaje produktu objętego postępowaniem o wysokiej przepuszczalności są produkowane wyłącznie przez ograniczoną ilość producentów w skali światowej tj. jednego producenta w USA, dwóch w Japonii i jednego we Wspólnocie (patrz wyżej).
W tym zakresie należy przypomnieć, iż przewiduje się, że wymienione źródła dostaw pozostaną dostępne po nałożeniu środków, włącznie z przywozem z USA, chociaż będzie on dokonywany po cenach niedumpingowych lub niewyrządzających szkody.
Dlatego też przewiduje się zachowanie wystarczającego poziomu konkurencji również w odniesieniu do wymienionych szczególnych rodzajów produktu.
(170) Ponadto wniosek twierdzący, iż nałożenie środków nie leżałoby w interesie Wspólnoty, ponieważ tylko kilka przedsiębiorstw produkuje wymienione szczególne rodzaje, nie może być uważany za słuszny powód do zaakceptowania, iż jeden z tych producentów, w tym przypadku producent z USA, sprzedaje swoje produkty po cenach dumpingowych i wyrządzających szkodę na rynku Wspólnoty.
Należy przypomnieć, iż istotny margines dumpingu wynoszący 47,6 % został ustalony w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa.
W wyniku dochodzenia okazało się, iż użytkownicy kupowali znaczne ilości swoich produktów, włącznie z rodzajami o wysokiej przepuszczalności, od przemysłu wspólnotowego, oraz iż stały nacisk wywierany na ceny spowodowany przez przywóz po cenach dumpingowych może doprowadzić do zamykania zakładów we Wspólnocie.
W przypadku braku nałożenia środków antydumpingowych przeciwdziałających negatywnemu wpływowi dumpingu wyrządzającego szkodę, nie można wykluczyć, iż użytkownicy uzależniliby się wyłącznie od przywozu, co byłoby również niekorzystne dla konkurencji oraz dla przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem.
(171) W odniesieniu do wniosku, w którym twierdzi się, iż ceny produktu objętego postępowaniem wzrosną na rynku Wspólnoty w przypadku nałożenia środków antydumpingowych, należy podkreślić, iż ponieważ celem środków jest usunięcie dumpingu wyrządzającego szkodę, można również spodziewać się, że jakiekolwiek nałożenie środków miałoby ogólny wpływ na wzrost cen.
Przewiduje się jednakże iż wpływ ten będzie umiarkowany.
(172) W istocie wiele źródeł dostaw, które nie będą objęte środkami i zapewnią konkurencję, wciąż będzie istnieć.
Ponadto jak już wspomniano powyżej, w zakresie w jakim dotyczy to Rosji, mając na uwadze poziom środków ustanowionych na mocy niniejszego dochodzenia i ze względu na to, iż zastąpią one środki obowiązujące w odniesieniu do szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych (patrz motywy 194 i 195), środki antydumpingowe oparte na obecnych ustaleniach będą wywierały ogólny mniejszy wpływ niż środki obowiązujące podczas OD.
Co więcej, podczas stosowania poziomu środków ustanowionych na mocy niniejszego dochodzenia nałożonych na rosyjski przywóz produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty podczas OD, cła antydumpingowe będą ogólnie cztery razy niższe niż obecnie należne cła.
(173) W odniesieniu do przywozu z USA, zgodnie z zasadą niższego cła, zostanie usunięta jedynie szkodliwa część marginesu dumpingu, co sprawi, iż przeciętnie ceny przywozu z USA powrócą do poziomu, który będzie nadal niższy od poziomu z 2002 r.
(174) Należy zatem również odrzucić zarzut, iż nałożenie środków antydumpingowych spowoduje niedobór na rynku.
Istotnie, jak ustalono powyżej, w przypadku nałożenia środków antydumpingowych przywóz będzie nadal dokonywany.
Ponadto zdolność produkcyjna przemysłu wspólnotowego jest wyższa niż ogólna konsumpcja we Wspólnocie podczas OD.
Co więcej, jeżeli zostanie przywrócony uczciwy poziom cen wspólnotowych, można spodziewać się, iż przemysł wspólnotowy przesunie z powrotem swoją sprzedaż na rynek krajowy i zmniejszy sprzedaż eksportową.
(175) Niektóre zainteresowane strony stwierdziły, iż zamknięcie włoskiego zakładu spowoduje zmniejszenie ogólnej zdolności produkcyjnej przemysłu wspólnotowego w zakresie produktu objętego postępowaniem, wywołując tym samym niedobory na rynku Wspólnoty.
Niniejszy argument jest jednakże dwuznaczny, ponieważ wzywa raczej do ochrony przemysłu wspólnotowego przed przywozem po cenach dumpingowych, aby zapobiec dalszym zamknięciom zakładów i utrzymać zdolność produkcyjną.
(176) Co więcej, należy zauważyć, iż nawet po ogłoszeniu zamknięcia zakładu, ogólna zdolność produkcyjna przemysłu wspólnotowego będzie nadal wyższa od popytu wspólnotowego podczas OD, a pozostali producenci mają zamiar inwestować w swoje zdolności produkcyjne, aby zapewnić wystarczające dostawy na rynku Wspólnoty.
Sytuacja, w której warunki uczciwej konkurencji i uczciwy poziom cen zostaną przywrócone na rynku Wspólnoty, zapewniając tym samym zadowalającą rentowność przemysłowi wspólnotowemu, będzie sprzyjać z pewnością takim inwestycjom i przeniesieniu sprzedaży na rynek Wspólnoty.
(177) Wreszcie należy zauważyć, iż większość powyższych wniosków została już złożona przez użytkowników w ramach poprzedniego dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia środków antydumpingowych na szerokie elektrotechniczne blachy teksturowane z Rosji.
Pomimo tych wniosków, z których wszystkie zostały wtedy odrzucone, ponieważ nie były uzasadnione lub ustalono, iż wskazane w nich fakty nie są sprzeczne z interesem Wspólnoty jako całości, użytkownicy nie dostarczyli żadnych dowodów w ramach obecnego dochodzenia, iż wymienione środki miały istotnie negatywny wpływ, będący w tamtym czasie przedmiotem wniosków.
Wskazuje to, iż jakiekolwiek środki oparte na obecnych ustaleniach nie powinny mieć znaczącego negatywnego wpływu na przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem.
(178) Uwzględniając wszystkie powyższe powody, można stwierdzić, iż w przypadku nałożenia środków, użytkownicy produktu objętego postępowaniem nie będą w ujęciu ogólnym wyłącznie uzależnieni od przemysłu wspólnotowego, w wielu przypadkach nałożenie jakichkolwiek środków nie będzie miało bezpośredniego wpływu na cenę zakupu dla użytkowników lub będzie to wpływ jedynie umiarkowany, a w przyszłości na rynku Wspólnoty nie wystąpi ogólny niedobór dostaw elektrotechnicznych blach teksturowanych.
3.
Interes niepowiązanych importerów
(179) Tylko jeden niepowiązany importer współpracował podczas dochodzenia i sprzeciwił się nałożeniu środków ze względu na to, iż rzekomo zakończyłyby one jego operacje handlowe odnoszące się do produktu objętego postępowaniem.
Ponieważ wymienione przedsiębiorstwo dokonywało wyłącznie przywozu elektrotechnicznych blach teksturowanych z jednego kraju, którego dotyczy postępowanie, można spodziewać się, iż nałożenie środków będzie miało na niego bezpośredni wpływ.
Wymieniony importer będzie miał jednakże możliwość dokonywania przywozu również od innych dostawców niepodlegających środkom.
Co więcej, okazuje się, iż około 75 % obrotów tego importera nie jest związana z produktem objętym postępowaniem.
Uwzględniając wymienione elementy stwierdza się, iż nałożenie środków będzie miało prawdopodobnie względnie ograniczony negatywny wpływ.
Mając na uwadze fakt, iż żaden inny importer nie stwierdził występowania negatywnego wpływu spowodowanego możliwym nałożeniem środków, można wnioskować, iż nie będzie to miało ogólnie znaczącego wpływu na importerów.
(180) Należy zauważyć, iż niski poziom współpracy importerów wyjaśniony jest faktem, że większość użytkowników dokonuje przywozu elektrotechnicznych blach teksturowanych we własnym zakresie, a zatem należy również odnieść się do powyższych wniosków.
4.
Wniosek w odniesieniu do interesu Wspólnoty
(181) Przewiduje się, iż wpływ nałożenia środków umożliwi przemysłowi wspólnotowemu odzyskanie rentownego poziomu wielkości sprzedaży na rynku Wspólnoty oraz zwiększenie udziału w rynku.
Ustalono, iż przywóz po cenach dumpingowych w znacznym stopniu przyczynił się do stopniowego zamknięcia zakładu jednego przedsiębiorstwa stanowiącego część przemysłu wspólnotowego oraz że ze względu na ogólną niekorzystną sytuację przemysłu wspólnotowego istnieje ryzyko, iż w przypadku braku zastosowania środków, inni producenci wspólnotowi będą musieli zamykać niektóre linie produkcyjne lub nawet całe zakłady produkcyjne oraz zwolnić część siły roboczej.
Mimo iż prawdopodobnym jest wystąpienie negatywnych skutków w postaci wzrostu cen dla użytkowników, uważa się iż będą one ograniczone.
Należy również stwierdzić, iż w interesie użytkowników leży prowadzenie działalności przez rentownych i konkurencyjnych producentów wspólnotowych na rynku, na którym nie występują zakłócenia związane z nieuczciwymi praktykami handlowymi.
(182) Co więcej, uwzględniając ograniczone źródła dostaw w skali światowej, również w interesie użytkowników wspólnotowych jest aby źródła dostaw we Wspólnocie nie były osłabiane przez przywóz po cenach dumpingowych, który może spowodować spadek działalności przemysłu wspólnotowego, uzależniając tym samym stopniowo użytkowników elektrotechnicznych blach teksturowanych od przywożonych materiałów.
H. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(183) Mając na uwadze wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty, należy nałożyć środki na przywóz produktu objętego postępowaniem z USA i Rosji.
1.
Poziom usuwający szkodę
(184) Poziom ostatecznych środków antydumpingowych powinien być wystarczający do usunięcia szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu, spowodowanej przywozem po cenach dumpingowych, nie przekraczając jednak ustalonych marginesów dumpingu.
Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnego do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że zastosowanie środków powinno umożliwić przemysłowi wspólnotowemu pokrycie jego kosztów oraz osiągnięcie takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz po cenach dumpingowych.
(185) Na podstawie dostępnych informacji, wstępnie stwierdzono, że marża zysku w wysokości 5 % obrotu, osiągnięta przez przemysł wspólnotowy w 2001 r., uchodzić może za właściwy poziom, którego, przy braku dumpingu wyrządzającego szkodę, mógłby oczekiwać przemysł wspólnotowy.
Należy zauważyć, iż ten poziom zysku został również wykorzystany do określenia marginesu szkody w ramach dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków dotyczących elektrotechnicznych blach teksturowanych o szerokości przekraczającej 500 mm.
Niezbędny wzrost cen został wtedy określony na podstawie porównania, na tym samym poziomie handlu, średniej ważonej ceny importowej, ustalonej przy obliczaniu podcięcia cenowego, z nie wyrządzającą szkody ceną produktu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy na rynku Wspólnoty.
Cenę nie wyrządzającą szkody ustalono przez dostosowanie ceny sprzedaży każdego przedsiębiorstwa stanowiącego przemysł wspólnotowy do progu rentowności oraz przez dodanie wspomnianej wyżej marży zysku.
Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetek całkowitej wartości importowej CIF.
2.
Cła ostateczne
(186) W świetle powyższych wniosków i zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stwierdza się, iż ostateczne środki antydumpingowe powinny zostać nałożone w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Rosji i USA na poziomie najniższego marginesu dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła.
(187) Na podstawie powyższych ustaleń, proponowane ostateczna cła są następujące:
Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Cło anty-dumpingowe _BAR_
Stany Zjednoczone Ameryki _BAR_ AK Steel Corporation _BAR_ 31,5 % _BAR_
_BAR_ Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 37,8 % _BAR_
Rosja _BAR_ Novolipetsk Iron & Steel Corporation (NLMK) _BAR_ 11,5 % _BAR_
_BAR_ Viz Stal _BAR_ 0 % _BAR_
_BAR_ Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 11,5 % _BAR_
(188) Indywidualne stawki cła antydumpingowego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia.
Dlatego też odzwierciedlają one sytuację rozpoznaną w czasie dochodzenia i odnoszącą się do tych przedsiębiorstw.
Te stawki celne (w przeciwieństwie do krajowych stawek stosowanych wobec "wszystkich innych przedsiębiorstw") są wyłącznie stosowane do przywozu produktów pochodzących z krajów, których dotyczy postępowanie oraz wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, a więc przez osoby prawne wymienione w zasadniczej części niniejszego rozporządzenia.
Przywiezione produkty wyprodukowane przez inne przedsiębiorstwo niewymienione konkretnie przy użyciu nazwy i adresu w części zasadniczej niniejszego rozporządzenia, włączając podmioty związane z podmiotami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce celnej mającej zastosowanie do "wszystkich innych przedsiębiorstw".
(189) Wszelkie wnioski dotyczące zastosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla danego przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po ustanowieniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) powinny być niezwłocznie skierowane do Komisji łącznie ze wszystkimi właściwymi informacjami, w szczególności dotyczącymi zmiany działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej i eksportowej związanej np. z wymienioną zmianą nazwy lub podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą.
W stosownych przypadkach, rozporządzenie będzie odpowiednio zmieniane poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
3.
Zobowiązania
(190) Jeden producent eksportujący z USA i jeden z Rosji złożyli zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(191) Komisja uważa, iż zobowiązania złożone przez AK Steel Corporation oraz NMLK mogą zostać przyjęte, ponieważ usuną one szkodliwy wpływ dumpingu.
Ponadto regularne i szczegółowe sprawozdania, które przedsiębiorstwa zobowiązały się dostarczać Komisji, umożliwią skuteczny monitoring, a struktura przedsiębiorstw minimalizuje, według Komisji, ryzyko obejścia zobowiązań.
(192) Aby zapewnić skuteczne przestrzeganie i monitorowanie zobowiązań, w przypadku przedstawienia wniosków dotyczących dopuszczenia do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniami, zwolnienie celne jest uzależnione od przedstawienia faktury handlowej zawierającej informacje wymienione w Załączniku niezbędne, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z odpowiednią dokładnością, że przesyłka jest zgodna z dokumentami handlowymi.
W przypadku gdy takiej faktury nie przedstawiono lub gdy faktura nie dotyczy przedstawionego produktu, powinna zostać zastosowana odpowiednia stawka cła antydumpingowego.
(193) W przypadku podejrzeń naruszenia, naruszenia lub wycofania zobowiązania, możliwe jest nałożenie cła antydumpingowego zgodnie z art. 8 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego.
I. WNIOSKI ODNOSZĄCE SIĘ DO DOCHODZENIA W SPRAWIE PRZEGLĄDU OKRESOWEGO DOTYCZĄCEGO ROSJI
(194) Przypomina się, jak wskazano w motywie 3 niniejszego rozporządzenia, iż przegląd okresowy został wszczęty w celu umożliwienia wprowadzenia jakichkolwiek zmian lub uchylenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz szerokich elektrotechnicznych blach teksturowanych z Rosji.
Było to spowodowane faktem, iż wymienione produkty wchodzą w zakres produktów objętych postępowaniem dotyczącym przywozu do Wspólnoty wyrobów walcowanych płaskich ze stali krzemowej elektrotechnicznej o ziarnach zorientowanych pochodzących z USA i Rosji.
(195) Na podstawie powyższych ustaleń i wniosków, w wyniku dochodzenia ustalono, iż należy nałożyć środki na elektrotechniczne blachy teksturowane o każdej szerokości, opisane w motywie 3, pochodzące m.in. z Rosji.
Dlatego też uważa się, iż ze względu na to, że wymienione środki obejmują również szerokie elektrotechniczne blachy teksturowane, dalsze nakładanie tych środków na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 151/2003 nie jest właściwe i powinno zostać odpowiednio uchylone.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali krzemowej elektrotechnicznej o ziarnach zorientowanych pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki i Rosji, objętych kodami CN 72251100 (o szerokości 600 mm lub większej) i 72261100 (o szerokości mniejszej niż 600 mm).
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto franco na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Cło anty-dumpingowe _BAR_ Kod dodatkowy TARIC _BAR_
Stany Zjednoczone Ameryki _BAR_ AK Steel Corporation - 703, Curtis Street, Middletown, Ohio _BAR_ 31,5 % _BAR_ A669 _BAR_
_BAR_ Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 37,8 % _BAR_ A999 _BAR_
Rosja _BAR_ Novolipetsk Iron & Steel Corporation (NLMK) - 2, Metallurgov sq., Lipeck _BAR_ 11,5 % _BAR_ A670 _BAR_
_BAR_ Viz Stal - 28, Kirov Street, Jekaterynburg _BAR_ 0 % _BAR_ A516 _BAR_
_BAR_ Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 11,5 % _BAR_ A999 _BAR_
3.
O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
1.
Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu jest zwolniony z ceł antydumpingowych nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że są one wytworzone, przewożone i fakturowane przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję, i których nazwy są wskazane w odpowiedniej decyzji Komisji i wprowadzanych do niej zmianach, oraz zostały przywiezione zgodnie z przepisami tej samej decyzji lub rozporządzenia Komisji.
2.
Przywóz wymieniony w ust. 1 jest zwolniony z cła antydumpingowego pod warunkiem że:
a) zgłoszone i przedstawione organom celnym towary dokładnie odpowiadają produktom opisanym w art. 1,
b) do zgłoszenia o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu, przedłożonego organom celnym Państwa Członkowskiego, załączono fakturę handlową zawierającą co najmniej elementy wymienione w Załączniku, oraz
c) zgłoszone i przedstawione organom celnym towary dokładnie odpowiadają opisowi na fakturze handlowej.
Artykuł 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 151/2003 zostaje niniejszym uchylone.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1372/2005
z dnia 19 sierpnia 2005 r.
kończące postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu termoplastycznego kauczuku styreno-butadieno-styrenowego pochodzącego z Republiki Korei i Rosji, kończącego przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych do przywozu termoplastycznego kauczuku styreno-butadieno-styrenowego pochodzącego z Tajwanu i znoszącego wymienione środki
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1]("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
Obowiązujące środki
(1) We wrześniu 2000 r., na mocy rozporządzeń (WE) nr 1994/2000 [2] i nr 1993/2000 [3], Rada nałożyła ostateczne cła wyrównawcze wynoszące od 1 % do 8,2 % oraz ostateczne cło antydumpingowe na przywóz termoplastycznego kauczuku styreno-butadieno-styrenowego ("SBS") pochodzącego z Tajwanu.
(2) Poziom ostatecznych ceł antydumpingowych ustanowiony dla producentów eksportujących w Tajwanie, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy, był następujący:
- Lee Chang Yung Chemical Industry Corp., Taipei 5,3 %
- Chi Mei Corp., Tainan 9,1 %
- Niewspółpracujący producenci eksportujący 20,0 %
2.
Obecne dochodzenia
(3) W dniu 28 maja 2004 r., zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja ogłosiła w zawiadomieniu ("zawiadomienie o wszczęciu postępowania") opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [4], wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty SBS pochodzącego z Republiki Korei ("Korea") i Rosji.
(4) W tym samym dniu, Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [5] zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wszczęcie przeglądu okresowego ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1993/2000 na przywóz SBS pochodzącego z Tajwanu.
(5) Dochodzenie antydumpingowe zostało wszczęte w następstwie skargi złożonej w dniu 13 kwietnia 2004 r. przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego ("CEFIC" lub "skarżący") w imieniu producentów, którzy reprezentują 100 % produkcji wspólnotowej SBS.
Skarga zawierała dowody wykazujące istnienie dumpingu wymienionego produktu i poniesionej w wyniku tego istotnej szkody, które zostały uznane za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia postępowania.
(6) Przegląd okresowy był oparty na wniosku złożonym przez CEFIC i zawierał dowody wykazujące ponowne wystąpienie dumpingu i szkody oraz że istniejące środki nie były już wystarczające, aby przeciwdziałać dumpingowi wyrządzającemu szkodę.
3.
Strony, których dotyczy postępowanie
(7) Służby Komisji oficjalnie powiadomiły o wszczęciu postępowania producentów eksportujących w Korei, Rosji i na Tajwanie, importerów/podmioty gospodarcze i ich stowarzyszenia, zainteresowanych dostawców i użytkowników, przedstawicieli krajów wywozu, których dotyczy postępowanie oraz producentów wspólnotowych, którzy wnieśli skargę.
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania.
(8) W związku z dużą liczbą importerów SBS do Wspólnoty wymienionych w skardze i wniosku, zawiadomienia o wszczęciu postępowania przewidywały wykorzystanie kontroli wyrywkowej dotyczącej importerów do określenia szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
(9) Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej, a jeżeli decyzja taka zostanie podjęta, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie podstawowych informacji określonych w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania, dotyczących ich działalności, która ma związek z SBS w okresie przeprowadzenia kontroli wyrywkowej (od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r.).
Po zbadaniu informacji dostarczonych przez importerów i z powodu małej liczby odpowiedzi na pytania z kontroli wyrywkowej, podjęto decyzję, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.
(10) Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron oraz do wszystkich innych przedsiębiorstw, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania.
(11) Otrzymano odpowiedzi od jednego producenta eksportującego z Korei, jednego producenta z Rosji, wraz z jego dwoma przedsiębiorstwami powiązanymi z Rosji, czterech producentów z Tajwanu, czterech producentów ze Wspólnoty i czterech importerów niepowiązanych.
Nie otrzymano odpowiedzi od użytkowników.
(12) Służby Komisji zgromadziły i zweryfikowały wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw:
a) Producenci przemysłu wspólnotowego
- Dynasol Elastomeros SA, Madryt, Hiszpania
- Kraton Polymers International Ltd., Londyn, Zjednoczone Królestwo
- Polimeri Europa S.p.A., Mediolan, Włochy
- SA Petrofina NV Bruksela, Belgia (dawniej Atofina Elastomers N.V.)
b) Producent eksportujący w Korei
- Korea Kumho Petrochemicals Co., Ltd., Seul
c) Producent eksportujący z Rosji
- Grupa SIBUR:
- Publiczna spółka akcyjna "Sibirsko-Uralskaya Neftegazohimicheskaya Companiya" ("SIBUR"), Moskwa
- Gazexport, Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Moskwa
- Spółka akcyjna Voronezhsyntezkauchuk, Woroneż
(13) Dochodzenie wykazało, że tylko jedno przedsiębiorstwo z Rosji, JSC Voronezhsyntezkauchuk, wytwarzało produkt objęty postępowaniem, podczas gdy JSC SIBUR było głównie odpowiedzialne za sprzedaż krajową i dostarczanie surowców.
Przedsiębiorstwo Gazexport było odpowiedzialne za sprzedaż eksportową przez większość okresu objętego dochodzeniem.
Dlatego też, dla celów niniejszego dochodzenia, wspomniane trzy powiązane przedsiębiorstwa z Rosji będą uznawane za jedno przedsiębiorstwo, mianowicie "grupę SIBUR".
d) Producenci eksportujący w Tajwanie
- Chi Mei Corp., Tainan
- Lee Chang Yung Chemical Industry Corp., Taipei
e) Niepowiązani importerzy
- Guzman Cauchos S.L., Walencia, Hiszpania
- Monumenta Import Export GmbH, Troisdorf, Niemcy
- Tecnopolimeri S.p.A., Seregno, Włochy
4.
Środki tymczasowe
(14) Uwzględniając potrzebę dalszego zbadania niektórych aspektów zaistniałej szkody, związku przyczynowego oraz interesu wspólnotowego, a w szczególności w związku ze wzajemnym powiązaniem z przeglądem tymczasowym cła antydumpingowego mającego zastosowanie do przywozu SBS pochodzącego z Tajwanu, nie nałożono żadnych tymczasowych środków antydumpingowych na przywóz SBS pochodzącego z Korei i Rosji.
Niemniej jednak wszystkie strony powiadomiono o wstępnych ustaleniach dochodzenia oraz przyznano im okres, w którym mogły przedstawić swoje uwagi odnośnie do wymienionego zawiadomienia, a uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone.
5.
Dalsza procedura
(15) Służby Komisji prowadziły dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne dla ostatecznych ustaleń, w szczególności w odniesieniu do przywozu SBS z Tajwanu.
(16) Następnie wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach na podstawie których zamierzano zalecić:
- zakończenie postępowania przeciwko przywozowi SBS pochodzącego z Korei i Rosji, i
- uchylenie rozporządzenia Rady (WE) nr 1993/2000 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz SBS pochodzącego z Tajwanu.
(17) Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ogłoszeniem tych informacji.
Uwagi w formie pisemnej i ustnej, złożone przez strony, zostały rozpatrzone i, w stosownych przypadkach, ustalenia odpowiednio zmienione.
6.
Okres objęty dochodzeniem
(18) Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem" lub "OOD").
Badanie tendencji w kontekście analizy szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do końca OOD ("okres badany").
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY
1.
Produkt objęty postępowaniem
(19) Produktem objętym postępowaniem jest termoplastyczny kauczuk styreno-butadieno-styrenowy obecnie objęty kodami CN ex40021900, ex40029910 i ex40029990.
(20) SBS jest kopolimerem trzyblokowym wykonanym głównie z monomeru styrenu i butadienu.
Może być suchy lub, z dodatkiem oleju na etapie wytwarzania, modyfikowany olejem.
Ponadto można wytwarzać jego różne rodzaje, które mogą być określone poprzez różne specyfikacje, takie jak proporcja styrenu do butadienu, zawartość oleju lub symetria chemiczna.
Pomimo, że potencjalny zakres rodzajów SBS jest znaczący, charakteryzują się one tymi samymi podstawowymi cechami fizycznymi i nie istnieje wyraźna linia podziału między różnymi rodzajami.
Ponadto wszystkie rodzaje SBS są stosowane do tych samych celów, takich jak modyfikacja cieplna bitumenu do asfaltu drogowego i membran dachowych, łączenia technicznego i wyrobów obuwniczych, modyfikacji plastików oraz spoiw.
Zatem do celów niniejszego dochodzenia są one uważane za jeden produkt.
(21) W czasie przeprowadzania wizyt weryfikacyjnych ustalono, że jedno przedsiębiorstwo wywoziło polimer blokowy styren-izopren-styren ("SIS") do Wspólnoty w OOD.
Uznano, że ten produkt nie może być uznany za produkt objęty postępowaniem.
Rzeczywiście, SIS ma inny skład fizyczny w porównaniu z SBS, jako że monomerem w środkowym bloku polimeru jest izopren zamiast butadienu.
Nie charakteryzuje się on zatem tymi samymi cechami fizycznymi i nie jest w związku z tym objęty niniejszym postępowaniem.
2.
Produkt podobny
(22) Uznano, że produkt objęty postępowaniem i SBS wytwarzany i sprzedawany na rynkach krajowych w Korei, Rosji i na Tajwanie, jak i SBS wytwarzany i sprzedawany we Wspólnocie przez przemysł wspólnotowy, posiadają takie same cechy fizyczne i chemiczne oraz identyczne podstawowe zastosowanie.
Dlatego uważa się, że są one produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. DUMPING
1.
Ogólna metodologia
(23) Ogólna metodologia opisana poniżej była stosowana w odniesieniu do wszystkich producentów eksportujących w Korei, Rosji i na Tajwanie.
Zatem poniższe przedstawienie ustaleń dotyczących dumpingu w odniesieniu do krajów, których dotyczy postępowanie stanowi opis kwestii dotyczących poszczególnych państw.
2.
Wartość normalna
(24) Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, służby Komisji w pierwszej kolejności zbadały w odniesieniu do każdego współpracującego producenta eksportującego czy jego krajowa wartość sprzedaży SBS była reprezentatywna, tzn. czy całkowita wartość takiej sprzedaży stanowiła przynajmniej 5 % całkowitej wartości sprzedaży wywozowej producenta do Wspólnoty.
Następnie służby Komisji zidentyfikowały rodzaje SBS sprzedawane na rynku krajowym przez przedsiębiorstwa mające całkowitą reprezentatywną sprzedaż krajową, i które były identyczne bądź bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty.
(25) W odniesieniu do każdego rodzaju sprzedawanego przez producentów eksportujących na rynkach krajowych i uznanych za bezpośrednio porównywalne z rodzajami SBS sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty ustalono, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
Sprzedaż krajową określonego rodzaju SBS uznano za wystarczająco reprezentatywną w momencie, gdy ogólna wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju podczas OOD stanowiła 5 % lub więcej ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju SBS wywożonego do Wspólnoty.
(26) Służby Komisji zbadały następnie, czy każdy rodzaj SBS sprzedawanego na rynek krajowy w ilościach reprezentatywnych mógł być uznany za sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, poprzez ustalenie proporcji sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom.
W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży odpowiedniego rodzaju SBS, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % wielkości sprzedaży ogółem dla tego rodzaju, a średnia cena ważona tego rodzaju była równa lub wyższa od kosztów produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cen sprzedaży krajowej ogółem tego rodzaju zrealizowanej podczas OOD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.
W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju SBS stanowiła najwyżej 80 % wielkości sprzedaży ogółem dla tego rodzaju, lub średnia ważona ceny dla tego rodzaju była niższa niż koszty produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla tego rodzaju, pod warunkiem że sprzedaż ta stanowiła przynajmniej 10 % wielkości sprzedaży ogółem dla tego rodzaju.
(27) W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem któregokolwiek rodzaju produktu stanowiła ponad 10 % wielkości sprzedaży ogółem dla tego rodzaju, uznawano, że ten konkretny rodzaj sprzedawany jest w ilościach niewystarczających, aby cena na rynku krajowym mogła stanowić odpowiednią podstawę dla ustalenia wartości normalnej.
W przypadku, kiedy ceny krajowe danego rodzaju produktu sprzedawanego przez producenta eksportującego nie mogły zostać użyte w celu ustalenia wartości normalnej, uznano, że konstruowana wartość normalna tego konkretnego rodzaju SBS stanowiła odpowiednią podstawę do ustalenia wartości normalnej.
(28) W związku z tym, zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna skonstruowana została przez dodanie do kosztów produkcji rodzajów SBS sprzedawanych na wywóz, skorygowanych, jeśli była taka potrzeba, racjonalnie przyjętych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych ("wydatki SG&A") i rozsądnie przyjętej marży zysku.
W tym celu Komisja zbadała czy dane o poniesionych wydatkach SG&A oraz zyskach osiągniętych przez każdego zainteresowanego producenta eksportującego na rynku krajowym mogą być uważane za wiarygodne.
(29) Bieżący poziom wydatków SG&A uznano za wiarygodny, kiedy całkowitą wielkość sprzedaży krajowej przedsiębiorstwa objętego postępowaniem można było uznać za reprezentatywną w porównaniu z wielkością sprzedaży na wywóz do Wspólnoty.
Krajową marżę zysku obliczono w oparciu o sprzedaż krajową tych rodzajów dokonaną w zwykłym obrocie handlowym.
W tym celu, zastosowano opisaną powyżej metodologię.
3.
Cena eksportowa
(30) We wszystkich przypadkach, kiedy produkt objęty postępowaniem był sprzedawany na wywóz niezależnym odbiorcom we Wspólnocie, cena eksportowa ustalana była zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tzn. na podstawie cen eksportowych rzeczywiście płaconych lub należnych.
4.
Porównanie
(31) Porównania wartości normalnej i cen eksportowych dokonano na bazie ceny ex-works.
W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, uwzględniono w formie dostosowania różnice mające wpływ na porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
Stosowne dostosowanie przyznano we wszystkich przypadkach, w których uznano je za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami.
5.
Margines dumpingu
(32) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową każdego producenta.
6.
Korea
(33) Otrzymano odpowiedź na kwestionariusz od jednego producenta eksportującego z Korei.
Dochodzenie wykazało, że ogólna wielkość sprzedaży na rynek krajowy przedsiębiorstwa z Korei była reprezentatywna.
Ponadto ogólna wielkość sprzedaży na rynek krajowy każdego rodzaju SBS sprzedawanego przez przedsiębiorstwo stanowiła 5 % lub więcej ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnych rodzajów SBS eksportowanego do Wspólnoty i może zatem zostać uznana za reprezentatywną.
6.1.
Wartość normalna
(34) Do określenia wartości normalnej, ceny krajowe mogą zostać zastosowane dla dwóch rodzajów produktu.
Dla trzech rodzajów produktu, cena normalna została wyłącznie oparta na sprzedaży z zyskiem.
Dla pięciu rodzajów produktu, mniej niż 10 % sprzedaży krajowej było z zyskiem w OOD.
Zatem w tych przypadkach, Komisja, zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, konstruowała wartość normalną w oparciu o własne koszty wytworzenia każdego producenta eksportującego oraz odpowiednią kwotę na koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne ("SG&A") i na zysk.
W tym względzie, koszty SG&A były oparte na kosztach SG&A przedsiębiorstwa, jako że jego krajowa sprzedaż produktu podobnego była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
W odniesieniu do marży zysku, zgodnie z pierwszym zdaniem art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, zastosowano zysk ze sprzedaży w zwykłym obrocie handlowym.
6.2.
Cena eksportowa
(35) Jako że wywóz produktu objętego postępowaniem był dokonywany bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego sprzedaży do użytkowania we Wspólnocie zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
6.3.
Porównanie
(36) Dostosowań dokonano w odniesieniu do transportu, ubezpieczenia, przeładunku i kosztów kredytu, tam gdzie ma to zastosowanie i jest uzasadnione.
Zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, przedsiębiorstwo złożyło wniosek i otrzymało dostosowanie z tytułu zwrotu należności celnych w stosunku do wartości normalnej w oparciu o fakt, że opłaty przywozowe zostały poniesione przez produkt podobny, kiedy został skonsumowany w kraju wywozu, ale zostały zwrócone, kiedy SBS został sprzedany na wywóz.
(37) Przedsiębiorstwo domagało się również dostosowania ze względu na zniżki ilościowe.
Podczas wizyty weryfikacyjnej, przedsiębiorstwo miało możliwość wykazania, że zniżki ilościowe wpływały na ceny.
Jednak przedsiębiorstwo nie było w stanie w prawidłowy sposób wyliczyć domniemane zniżki i wykazać, że są bezpośrednio związane ze sprzedażą objętą postępowaniem.
Zatem zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, wniosek odrzucono.
6.4.
Margines dumpingu
(38) Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem jest następujący:
- Korea Kumho Petrochemicals Co., Ltd., Seul 0,95 %
(39) Jako że margines dumpingu dla Korea Kumho Petrochemicals jest de minimis, tj. poniżej 2 %, postępowanie przeciwko Korei powinno zostać zakończone bez nałożenia środków zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
7.
Rosja
(40) Otrzymano odpowiedzi na kwestionariusze od trzech powiązanych przedsiębiorstw i były one rozważane łącznie.
7.1.
Wartość normalna
(41) Dochodzenie wykazało, że ogół sprzedaży krajowej Rosji był reprezentatywny i że tylko jeden określony rodzaj produktu był sprzedawany do UE.
Ustalono, że wielkość sprzedaży krajowej odpowiedniego rodzaju SBS była wystarczająca i że sprzedaż tę można było uznać za reprezentatywną.
Ponadto ustalono, że rodzaj produktu wywiezionego do WE był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym.
Zatem aktualne ceny krajowe mogłyby być stosowane w celu określenia wartości normalnej.
(42) Jedno z przedsiębiorstw grupy SIBUR samo wytwarzało główne surowce, butadien i styren i nabywało te materiały tylko w przypadku ich braku.
Jako że dostarczono informacje sprzeczne dotyczące ilości niektórych nabywanych surowców w stosunku do ilości surowców wytwarzanych w OOD, zgodnie z przepisami art. 2 ust. 5 i art. 18 rozporządzenia podstawowego, służby Komisji skorzystały z dostępnych faktów, w tym przypadku największej ilości zakupionego surowca, o której poinformowały przedsiębiorstwa, w celu ustanowienia kosztów surowców do określenia kosztów produkcji.
Jednakże ogólny zrewidowany koszt produkcji nie zmienił ustalenia, że ceny były stosowną podstawą do ustanowienia wartości normalnej.
(43) Uwzględniając podział zadań między przedsiębiorstwami objętymi postępowaniem, koszt produkcji musiał zostać określony poprzez zsumowanie odpowiednich kosztów przedsiębiorstwa produkującego, JSC Voronezhsyntezkauchuk z odpowiednimi kosztami JSC SIBUR.
(44) Po tym jak przedsiębiorstwa zostały poinformowane o decyzji o nienakładaniu środków tymczasowych, złożyły one wniosek o skorygowanie ustalonej wartości normalnej, uzasadniając to tym, że przez pomyłkę poinformowały o swoich krajowych cenach sprzedaży uwzględniając w nich rosyjski podatek VAT.
Podczas wizyty weryfikacyjnej, sprawdzono ceny sprzedaży krajowej jednego z przedsiębiorstw i ustalono, że były podane w wartości netto, bez podatku.
W odniesieniu do drugiego przedsiębiorstwa sprzedającego na rynku krajowym, podczas wizyty weryfikacyjnej nie można było w prawidłowy sposób sprawdzić cen sprzedaży krajowej, jako że przedsiębiorstwo nie było wówczas w stanie wymienić w pełny sposób transakcji sprzedaży krajowej.
Jednakże kompletne ceny krajowe, które były później podane, zostały zweryfikowane na podstawie losowo wybranych faktur.
Na podstawie tych faktur, służby Komisji doszły do wniosku, że przedsiębiorstwo podało swoje odpowiednie ceny sprzedaży krajowej w wysokości netto, bez podatku.
W przypadku pozostałej sprzedaży na rynek krajowy, służby Komisji nie były w stanie przeprowadzić jakichkolwiek dalszych weryfikacji w odniesieniu do podatku VAT w odpowiednim czasie.
W świetle powyższego, wniosek odrzucono.
7.2.
Cena eksportowa
(45) Jako że wywóz produktu objętego postępowaniem był dokonywany bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego wywozie do Wspólnoty zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
7.3.
Porównanie
(46) Jako że cała sprzedaż była dokonywana ex-works, wprowadzono dostosowania jedynie w odniesieniu do kosztów przeładunku i kosztów kredytu tam, gdzie miało to zastosowanie i było uzasadnione.
(47) Po tym, jak przedsiębiorstwa zostały poinformowane o decyzji o nienakładaniu środków tymczasowych, złożyły one wniosek o dostosowanie ze względu na różnicę w cechach fizycznych, zgodnie z art. 2 ust.10 lit. a) rozporządzenia podstawowego stwierdzając, że SBS produkowany przez nich był gorszej jakości w porównaniu z produktem wytwarzanym przez przemysł wspólnotowy. Podczas wizyty weryfikacyjnej, sprawdzono i potwierdzono, że SBS wytwarzany i sprzedawany na rynek krajowy Rosji był taki sam, jak SBS sprzedawany do WE. Zatem, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego, wniosek odrzucono.
7.4.
Marginesy dumpingu
(48) Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem jest następujący:
- Grupa SIBUR, Rosja: 31,7 %
8.
Tajwan
(49) Otrzymano odpowiedzi na kwestionariusz od czterech producentów SBS na Tajwanie.
Odpowiedzi wykazały, że tylko te dwa przedsiębiorstwa, podlegające indywidualnym cłom antydumpingowym, wywoziły produkt objęty postępowaniem do WE w OOD.
8.1.
Wartość normalna
(50) W przypadku jednego przedsiębiorstwa, dochodzenie wykazało, że ogół sprzedaży na rynek krajowy był reprezentatywny i że tylko jeden określony rodzaj produktu był sprzedawany do UE.
Ustalono, że wielkość sprzedaży krajowej odpowiedniego rodzaju SBS była wystarczająca i że sprzedaż tę można było uznać za reprezentatywną.
Ponadto ustalono, że rodzaj produktu wywiezionego do WE był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym.
Zatem aktualne ceny krajowe mogłyby być stosowane w celu określenia wartości normalnej.
(51) W przypadku drugiego współpracującego przedsiębiorstwa dochodzenie wykazało, że ogólna wielkość sprzedaży na rynek krajowy była reprezentatywna.
Ponadto ogólna wielkość sprzedaży na rynek krajowy ośmiu rodzajów SBS sprzedawanego przez przedsiębiorstwo stanowiła 5 % lub więcej ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnych rodzajów SBS wywożonego do Wspólnoty i może zatem zostać uznana za reprezentatywną.
Jednak jeden rodzaj SBS sprzedawany do UE nie był sprzedawany na rynku krajowym.
(52) Do określenia wartości normalnej, ceny krajowe mogą zostać zastosowane dla ośmiu rodzajów produktu. W przypadku rodzaju produktu, dla którego nie ustalono sprzedaży na rynek krajowy, służby Komisji konstruowały zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalną w oparciu o własne koszty wytworzenia każdego producenta eksportującego oraz odpowiednią kwotę na koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne ("SG&A") i na zysk. W tym względzie, koszty SG&A były oparte na kosztach SG&A przedsiębiorstwa w przypadku sprzedaży na rynek krajowy produktu podobnego, która była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do marży zysku, zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, zastosowano zysk ze sprzedaży na rynek krajowy w zwykłym obrocie handlowym.
8.2.
Cena eksportowa
(53) Jako że wywóz produktu objętego postępowaniem był dokonywany bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego sprzedaży do użytkowania we Wspólnocie, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
8.3.
Porównanie
(54) W przypadku jednego przedsiębiorstwa, dostosowań dokonano w odniesieniu do transportu, ubezpieczenia, przeładunku i kredytu oraz marż, tam gdzie miało to zastosowanie i było uzasadnione.
(55) Przedsiębiorstwo to złożyło wniosek o dostosowanie ze względu na koszty po sprzedaży, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit h) rozporządzenia podstawowego stwierdzając, że specjalna usługa po sprzedaży była oferowana jedynie przy sprzedaży na rynek krajowy. Podczas wizyty weryfikacyjnej przedsiębiorstwu temu umożliwiono uzasadnienie wniosku, ale nie mogło ono udowodnić, że świadczyło jakiekolwiek usługi po sprzedaży. Zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, wniosek odrzucono.
(56) Ponadto przedsiębiorstwo to złożyło wniosek o dostosowanie ze względu na przeliczanie walut, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia podstawowego.
Wniosek był oparty na fakcie, że przedsiębiorstwo trzymało kwotę sprzedaży za część sprzedaży na wywóz w fakturowanej walucie i wymieniały ją, gdy kurs był korzystny.
Jednakże ponieważ kurs wymiany stosowany w systemie rachunkowości był równy dziennemu kursowi indywidualnej sprzedaży na wywóz i w związku z tym odzwierciedlał kwotę sprzedaży w walucie krajowej, nie można było przyznać żadnego dostosowania ze względu na spekulacyjny zysk z przeliczania waluty.
Przedsiębiorstwo to nie wykazało, że warunki art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia podstawowego zostały spełnione, zatem wniosek został odrzucony.
(57) W przypadku drugiego przedsiębiorstwa, dostosowań dokonano w odniesieniu do transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, kosztów pakowania i kredytu, tam gdzie miało to zastosowanie i było uzasadnione.
(58) To przedsiębiorstwo również złożyło wniosek o dostosowanie ze względu na różnicę w cechach fizycznych, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego, uzasadniając to tym, że część sprzedaży do UE rodzaju produktu niższej jakości objętego postępowaniem nie miała odpowiednika na rynku krajowym.
Podczas wizyty weryfikacyjnej, przedsiębiorstwo to miało możliwość wykazania, że domniemane różnice w cechach fizycznych produktu wpłynęły na porównywalność i cenę.
Jednakże przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że domniemane różnice fizyczne miały znaczący wpływ na cenę lub stosowanie produktu objętego postępowaniem w porównaniu z odpowiednim rodzajem SBS wyższej jakości sprzedawanym na rynku krajowym.
W związku z powyższym, wniosek ten został odrzucony.
8.4.
Marginesy dumpingu
(59) Ustalone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:
- Lee Chang Yung Chemical Industry Corp., Taipei: –1,8 %
- Chi Mei Corp., Tainan: 16,2 %
D. SZKODA
1.
Definicja przemysłu wspólnotowego
(60) Następujący producenci wspólnotowi poparli skargę:
- Dynasol Elastomeros SA, Madryt, Hiszpania;
- Kraton Polymers International Ltd., Londyn, Zjednoczone Królestwo;
- Polimeri Europa S.p.A., Mediolan, Włochy;
- SA Petrofina NV Bruksela, Belgia (dawniej Atofina Elastomers N.V.);
(61) Jako że powyżsi czterej współpracujący producenci wspólnotowi, którzy złożyli skargę, reprezentują 100 % produkcji wspólnotowej produktu objętego postępowaniem, uznaje się, że producenci, którzy złożyli skargę, stanowią przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
2.
Konsumpcja we Wspólnocie
(62) Konsumpcja we Wspólnocie została określona na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynek Wspólnoty, przywozu z Korei, Rosji i Tajwanu oraz na podstawie szacowanej proporcji przywozu SBS z innych państw trzecich w ramach odpowiednich kodów CN, jako że SBS reprezentuje jedynie część tych kodów celnych.
Wymieniona proporcja jest oparta na metodologii przedstawionej w skardze w związku z brakiem innego źródła informacji.
Przywóz z Korei, Rosji i Tajwanu został określony w oparciu o dane dostarczone przez współpracujących producentów eksportujących w tych trzech państwach, jako że ustalono podczas dochodzenia, że odzwierciedlali oni 100 % wywozu produktu objętego postępowaniem z państw objętych postępowaniem do Wspólnoty.
(63) W okresie od roku 2000 do OOD, wielkość konsumpcji we Wspólnocie spadła z 193756 ton do 180195 ton, czyli o 7 %.
Jednakże konsumpcja we Wspólnocie osiągnęła poziom szczytowy w 2002 r., a potem znacznie spadła o 9 %.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Konsumpcja we Wspólnocie (tony) _BAR_ 193756 _BAR_ 191827 _BAR_ 198741 _BAR_ 188562 _BAR_ 180195 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 103 _BAR_ 97 _BAR_ 93 _BAR_
3.
Przywóz SBS z krajów, których dotyczy postępowanie
3.1.
Kumulacja
(64) Komisja rozważała, czy skutki przywozu SBS pochodzącego z Korei, Rosji i Tajwanu powinny być oceniane w sposób skumulowany zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(65) Artykuł ten przewiduje, że skutki przywozu z dwóch lub więcej krajów, jednocześnie objętych tymi samymi dochodzeniami antydumpingowymi mają być oceniane w sposób skumulowany w przypadku gdy (a) ustalony margines dumpingu w przywozie z każdego z tych krajów przekracza de minimis poziom określony w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a wielkość przywozu z poszczególnych krajów nie jest nieznaczna oraz (b) warunki konkurencji pomiędzy produktami przywożonymi oraz warunki konkurencji między produktami przywożonymi a wspólnotowym produktem podobnym czynią skumulowaną ocenę właściwą.
(66) W odniesieniu do Korei i jednego producenta eksportującego z Tajwanu, dochodzenie wykazało, że ustalono brak dumpingu albo dumping na poziomie de minimis. Zatem zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, nie można było dokonać oceny tego przywozu w sposób skumulowany. Natomiast, jak wykazano powyżej, marginesy dumpingu ustalone dla Rosji i drugiego współpracującego eksportera z Tajwanu znacznie przekraczają poziom de minimis, a wielkość przywozu ze wspomnianych państw nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, przy czym skumulowany udział w rynku osiągnął 5,3 %.
(67) W celu ustalenia przydatności kumulacyjnej oceny w świetle warunków konkurencji między produktami przywożonymi z tych dwóch przedsiębiorstw i między przywożonym produktem a wspólnotowym produktem podobnym, służby Komisji przeanalizowały zachowanie rynkowe eksporterów pod kątem tendencji w wielkości wywozu i cenach.
(68) Podobne tendencje w wielkości wywozu stwierdzono w przypadku Tajwanu i Rosji, ze wzrostem o 77 % w przypadku Rosji i 151 % w przypadku Tajwanu w okresie między 2001 r., rokiem następującym po nałożeniu środków na Tajwan, i OOD.
Uwzględniając powyższe, stwierdzono, że nie było znaczącej różnicy w zachowaniu rynkowym eksporterów z Rosji i Tajwanu dopuszczających się dumpingu, pod kątem tendencji w wielkości wywozu do Wspólnoty.
(69) Stwierdzono również podobne zachowanie rynkowe ze strony producentów z Rosji i Tajwanu pod względem cen eksportowych.
W rzeczywistości, te państwa obniżyły swoje odpowiednie jednostkowe ceny sprzedaży SBS o 18 % i 6 % od 2001 r., po nałożeniu środków na przywóz z Tajwanu, a przywóz z Rosji zaczął stawać się znaczący, do końca OOD.
Ponadto podobny poziom podcięcia cenowego został określony dla przywozu z obu państw.
(70) Dochodzenie wykazało również, że przy przywozie z krajów, których dotyczy postępowanie do Wspólnoty korzystano z tych samych kanałów sprzedaży, jako że w większości przypadków, omawianymi produktami przywożonymi handluje się raczej przez dystrybutorów, a nie sprzedaje do klientów końcowych.
(71) Ponadto zgodnie z powyższym, ustalono, że produkt objęty postępowaniem przywożony z krajów, których dotyczy postępowanie oraz produkt wyprodukowany przez przemysł wspólnotowy posiadają te same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne, i są produktami podobnymi pod względem wymiennego zastosowania i zastępowalności.
Zatem stwierdzono, iż istnieje konkurencja pomiędzy państwami wywożącymi produkt objęty postępowaniem oraz w stosunku do SBS wytwarzanego przez przemysł wspólnotowy.
(72) Na podstawie powyższych faktów ustalono, że wszystkie warunki uzasadniające kumulację przywozu SBS pochodzącego z Rosji i Tajwanu zostały spełnione.
3.2.
Wielkość przywozu i udział w rynku
(73) Dumpingowy przywóz SBS z Rosji i Tajwanu gwałtownie wzrósł z 2834 ton w 2000 r. do 9523 ton w OOD.
Odpowiadający jemu udział w rynku wzrósł z 1,5 % w 2000 r. do 5,3 % w OOD.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Przywóz (tony) _BAR_ 2834 _BAR_ 4979 _BAR_ 4966 _BAR_ 8919 _BAR_ 9523 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 176 _BAR_ 175 _BAR_ 315 _BAR_ 336 _BAR_
Udział w rynku _BAR_ 1,5 % _BAR_ 2,6 % _BAR_ 2,5 % _BAR_ 4,7 % _BAR_ 5,3 % _BAR_
3.3.
Ceny
(74) Średnia ważona cena dumpingowego przywozu SBS pochodzącego z Rosji i Tajwanu spadła o 12 % między 2000 r. a OOD.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Średnia ważona cena CIF na granicy Wspólnoty (EUR/tonę) _BAR_ 1145 _BAR_ 1179 _BAR_ 1086 _BAR_ 1023 _BAR_ 1004 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ 95 _BAR_ 89 _BAR_ 88 _BAR_
3.4.
Podcięcie cenowe
(75) W celu określenia podcięcia cenowego, Komisja przeanalizowała dane odnoszące się do OOD.
Stosowne ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego to ceny dla niezależnych klientów, dostosowane w razie konieczności do poziomu ex-works, tj. z wyłączeniem kosztów frachtu we Wspólnocie i po odliczeniu rabatów i obniżek.
Ceny dla różnych rodzajów SBS zdefiniowanych w kwestionariuszach były porównane do cen sprzedaży stosowanych przez eksporterów po odliczeniu rabatów i dostosowane, w stosownym przypadku, do CIF na granicy Wspólnoty z odpowiednim dostosowaniem na koszt odprawy celnej i koszty ponoszone po przywozie.
(76) Importerzy i producent z Rosji twierdzili, co zostało również potwierdzone przez przemysł wspólnotowy, że jakość produktu podobnego wytwarzanego przez przemysł wspólnotowy jest ogólnie wyższa niż jakość produktu objętego postępowaniem przywożonego z Rosji.
Na podstawie dostępnych dowodów uznano, że powyższa różnica w jakości uzasadnia szacowane dostosowanie w wysokości 5 %, które dodaje się do ceny CIF na granicy Wspólnoty współpracujących producentów eksportujących.
(77) W OOD, średni ważony margines podcięcia cenowego wynosił około 15 % w przypadku Rosji i producenta z Tajwanu dopuszczającego się dumpingu.
(78) Przy ocenie powyższych danych, należy uwzględnić, iż pomimo dostosowania ze względu na różnicę jakości, SBS z różnych źródeł jest w większości wymienne i dlatego też cena jest ważnym kryterium wyboru źródła zaopatrzenia.
To wzmacnia wpływ jakiegokolwiek stwierdzonego podcięcia cenowego.
4.
Sytuacja przemysłu wspólnotowego
4.1.
Produkcja
(79) Wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego spadła o 4 % w badanym okresie.
Po wzroście w 2002 r., produkcja spadła w 2003 r. oraz w OOD.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Produkcja (tony) _BAR_ 259698 _BAR_ 253113 _BAR_ 271964 _BAR_ 253679 _BAR_ 249566 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 97 _BAR_ 105 _BAR_ 98 _BAR_ 96 _BAR_
4.2.
Moce produkcyjne i stopa wykorzystania mocy
(80) Moce produkcyjne zostały ustalone na podstawie nominalnej mocy jednostek produkcyjnych będących w posiadaniu przemysłu wspólnotowego, uwzględniając zakłócenia techniczne w produkcji oraz fakt, że w niektórych przypadkach część mocy została zużyta do innych produktów wytwarzanych na tych samych liniach produkcyjnych.
(81) Moce produkcyjne SBS pozostawały stabilne w badanym okresie.
Rzeczywiście, po nieznacznym wzroście w latach 2001 i 2002, moce produkcyjne spadły w 2003 r. do tego samego poziomu, co w 2000 r. i pozostały na tym poziomie w OOD.
(82) Stopa wykorzystania mocy spadła o 4 punkty procentowe z 79 % do 75 %.
Jako że moce produkcyjne pozostały stabilne, wspomniany spadek wykorzystania mocy był spowodowany jedynie spadkiem wielkości produkcji przemysłu wspólnotowego.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Moce produkcyjne (tony) _BAR_ 329574 _BAR_ 337524 _BAR_ 338014 _BAR_ 329173 _BAR_ 330774 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 102 _BAR_ 103 _BAR_ 100 _BAR_ 100 _BAR_
Wykorzystanie mocy produkcyjnych _BAR_ 79 % _BAR_ 75 % _BAR_ 80 % _BAR_ 77 % _BAR_ 75 % _BAR_
4.3.
Zapasy
(83) W całym badanym okresie zapasy wzrosły o 60 %.
Wydaje się, że wzrost zapasów ma dwie przyczyny, spadek sprzedaży oraz produkcja odmiany nowych rodzajów SBS, wymagająca więcej czasu do wypuszczenia na rynek.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ ODD _BAR_
Zápasy (tony) _BAR_ 44971 _BAR_ 44325 _BAR_ 59077 _BAR_ 63997 _BAR_ 71875 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 131 _BAR_ 142 _BAR_ 160 _BAR_
4.4.
Inwestycje
(84) W badanym okresie, przemysł wspólnotowy dokonał inwestycji na około 60 milionów EUR, głównie w zakłady i maszyny (około 48 %) oraz projekty badawcze i rozwój (23 %).
Te inwestycje były konieczne głównie w celu utrzymania mocy produkcyjnych na obecnym poziomie.
Po gwałtownym spadku w latach 2002 i 2002, inwestycje ponownie wzrosły w 2003 r. i OOD, ale nadal pozostawały poniżej poziomu z 2000 r.
Wzrost w 2003 r. i w OOD był spowodowany konserwacją i modernizacją wymaganą do rozwoju i wprowadzenia nowych rodzajów SBS, co było konieczne dla utrzymania konkurencyjności przemysłu wspólnotowego.
Ponadto fluktuacja inwestycji może być wytłumaczona cykliczną długością życia niektórych maszyn.
W badanym okresie roczna wartość inwestycji spadła o 11 %.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Inwestycje(w milionach euro) _BAR_ 16464 _BAR_ 12969 _BAR_ 8914 _BAR_ 11760 _BAR_ 14698 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 79 _BAR_ 54 _BAR_ 71 _BAR_ 89 _BAR_
4.5.
Sprzedaż i udział w rynku
(85) Sprzedaż SBS przemysłu wspólnotowego na rynek wspólnotowy spadła o 15 % od 2000 r. do OOD.
Jako że konsumpcja wspólnotowa spadła zaledwie o 7 % w badanym okresie, gwałtowny spadek sprzedaży dokonywanej przez przemysł wspólnotowy spowodował znaczącą stratę udziału w rynku, który rzeczywiście spadł z 89 % do 82 %.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Sprzedaż w UE (tony) _BAR_ 172080 _BAR_ 166680 _BAR_ 161486 _BAR_ 155050 _BAR_ 146907 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 97 _BAR_ 94 _BAR_ 90 _BAR_ 85 _BAR_
Udział w rynku _BAR_ 89 % _BAR_ 87 % _BAR_ 81 % _BAR_ 82 % _BAR_ 82 % _BAR_
4.6.
Ceny
(86) Jednostkowa cena sprzedaży przemysłu wspólnotowego była mniej więcej na równym poziomie w OOD, w porównaniu do 2000 r., spadając zaledwie o 1 %.
Rzeczywiście jednostkowa cena sprzedaży przemysłu wspólnotowego najpierw wzrosła o 6 % w latach 2000 — 2001, a następnie spadła o 7 % od 2001 r. do OOD.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Średnia ważona cena (EUR/tonę) _BAR_ 1350 _BAR_ 1434 _BAR_ 1363 _BAR_ 1348 _BAR_ 1330 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 106 _BAR_ 101 _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_
4.7.
Rentowność i przepływ środków pieniężnych
(87) W badanym okresie średnia ważona rentowność na obrotach netto przemysłu wspólnotowego ze sprzedaży produktu podobnego na rynku wspólnotowym spadła z 2,2 % do 1,2 %.
Na początku wspomniana rentowność gwałtownie wzrosła z 2,2 % w 2000 r. do 9,3 % w 2001 r., zbiegając się w czasie z nałożeniem środków antydumpingowych i wyrównawczych na przywóz SBS z Tajwanu, a następnie od 2001 r. ciągle spadała.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Średnia ważona rentowność na obrotach netto _BAR_ 2,2 % _BAR_ 9,3 % _BAR_ 8,9 % _BAR_ 1,5 % _BAR_ 1,2 % _BAR_
(88) Wygenerowany przepływ środków pieniężnych wynosił –0,7 miliona EUR w OOD.
W 2000 r. sytuacja była trudna głównie z powodu wysokiego poziomu inwestycji.
Jednakże przemysł wspólnotowy mógł wygenerować dodatni przepływ środków pieniężnych w latach 2001, 2002 i 2003.
Sytuacja uległa jednak gwałtownemu pogorszeniu od 2002 r. do OOD.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Przepływy pieniężne (w milionach euro) _BAR_ –7362 _BAR_ 10005 _BAR_ 33050 _BAR_ 4639 _BAR_ –714 _BAR_
4.8.
Zwrot z aktywów netto
(89) Zwrot z aktywów netto w przypadku produktu objętego postępowaniem spadł o 5 % w badanym okresie.
Po początkowym wzroście do 0,3 % w 2001 r. i 2,8 % w 2002 r., gwałtownie spadł do –8,5 % w 2003 r. i –11,2 % w OOD.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Ważony zwrot z aktywów netto _BAR_ –6,2 % _BAR_ 0,3 % _BAR_ 2,8 % _BAR_ –8,5 % _BAR_ –11,2 % _BAR_
4.9.
Zdolność do podnoszenia kapitału
(90) Trzech z czterech producentów wspólnotowych należy do dużych grup naftowych, podczas gdy czwarty jest w 100 % własnością funduszu inwestycyjnego.
Jeżeli chodzi o zdolność do podnoszenia kapitału, ze strony przemysłu wspólnotowego nie pojawiła się żadna informacja ani wskazówka mogąca świadczyć o tym, że przemysł wspólnotowy napotykał problemy związane z podnoszeniem kapitału do prowadzenia działalności.
4.10.
Zatrudnienie i wynagrodzenia
(91) Zatrudnienie w przemyśle wspólnotowym spadło o 7 % w badanym okresie.
Wynagrodzenia pozostawały stabilne w badanym okresie. Łączna wartość wynagrodzeń nieznacznie wzrosła o 1 %, znacząco mniej niż europejskie stopy inflacji w tym okresie.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Pracownicy _BAR_ 627 _BAR_ 642 _BAR_ 596 _BAR_ 614 _BAR_ 581 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 102 _BAR_ 95 _BAR_ 98 _BAR_ 93 _BAR_
Średnia ważona pensja (’000 EUR/rok) _BAR_ 75 _BAR_ 75 _BAR_ 73 _BAR_ 73 _BAR_ 76 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 100 _BAR_ 97 _BAR_ 97 _BAR_ 101 _BAR_
4.11.
Produktywność
(92) Produktywność w przemyśle wspólnotowym wzrosła o 4 % w badanym okresie.
Nieznaczne fluktuacje w badanym okresie są bezpośrednio związane z ewolucją zatrudnienia.
Ten wzrost pokazuje, że producenci wspólnotowi nie tylko dostosowali liczbę osób zatrudnionych w odniesieniu do spadku sprzedaży, ale również byli w stanie poprawić wydajność.
_BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OOD _BAR_
Produktywność (tony/pracownika) _BAR_ 414 _BAR_ 394 _BAR_ 456 _BAR_ 413 _BAR_ 430 _BAR_
Wskaźnik _BAR_ 100 _BAR_ 95 _BAR_ 110 _BAR_ 100 _BAR_ 104 _BAR_
4.12.
Wzrost
(93) Podczas gdy konsumpcja we Wspólnocie wzrosła o 6 % pomiędzy 2000 r. a OOD, wielkość sprzedaży dokonywanej przez przemysł wspólnotowy do niepowiązanych odbiorców spadła o 15 %.
Zatem sprzedaż przez przemysł wspólnotowy spadła o wiele gwałtowniej niż popyt w badanym okresie.
W związku z tym udział przemysłu wspólnotowego w rynku spadł o 8 punktów procentowych.
4.13.
Wielkość marginesu dumpingu
(94) W odniesieniu do wpływu na przemysł wspólnotowy wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu, przy uwzględnieniu wielkości i cen dumpingowego przywozu z Rosji i Tajwanu, nie można uznać tego wpływu za nieznaczny.
4.14.
Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu i subsydiowaniu
(95) Należy przypomnieć, że w przez część badanego okresu dumpingowy i subsydiowany przywóz z Tajwanu wyrządzał szkodę przemysłowi wspólnotowemu.
Przemysł wspólnotowy do pewnego stopnia poprawił swoją sytuację po nałożeniu w 2000 r. środków antydumpingowych i wyrównawczych na przywóz z Tajwanu.
Jednakże sytuacja przemysłu wspólnotowego ponownie uległa pogorszeniu po 2002 r., kiedy znacząco wzrósł przywóz z Tajwanu, Rosji i Korei po cenach podcinających ceny wspólnotowe.
5.
Wnioski dotyczące szkody
(96) Łączna wielkość dumpingowego przywozu z Rosji i Tajwanu wzrosła, zarówno w kategoriach bezwzględnych jak i w kategoriach udziału w rynku, reprezentując łączny udział w rynku wynoszący 5,3 % w OOD.
Ponadto średnia cena ważona dumpingowego przywozu z Rosji i Tajwanu spadła o 12 % w badanym okresie.
Ten spadek jest odzwierciedlony w ustaleniu podcinania cenowego.
(97) Większość wskaźników szkody przemysłu wspólnotowego wykazywało ujemną ewolucję w badanym okresie, co wskazuje na sytuację powstania szkody.
Podczas gdy łączna konsumpcja SBS spadła o 7 %, wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego spadła o 15 %, z odpowiadającym jej spadku w udziale w rynku w wysokości 7 punktów procentowych.
Wielkość produkcji spadła o 4 %; moce produkcyjne uległy zastojowi, a wykorzystanie mocy spadło o 4 punkty procentowe.
Średnia jednostkowa cena sprzedaży spadła o 1 %, a rentowność na obrotach netto o 1,1 punkt procentowy w badanym okresie.
Inne wskaźniki dotyczące rentowności, takie jak zwrot na aktywach netto również uległy pogorszeniu w badanym okresie.
Zatrudnienie spadło o 7 %, podczas gdy produktywność wzrosła o 4 %.
Wreszcie, średnie pensje wzrosły o 1 %, mniej niż europejskie wskaźniki inflacji w badanym okresie.
(98) Na tej podstawie stwierdza się, że przemysł wspólnotowy pozostaje w trudnej sytuacji gospodarczej i finansowej oraz doznał znaczących szkód w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1.
Wstęp
(99) Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy znacząca szkoda doznana przez przemysł wspólnotowy została spowodowana przez dumpingowy przywóz objęty postępowaniem pochodzący z krajów, których dotyczy postępowanie. Ponadto zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, znane czynniki, inne niż dumpingowy przywóz, które mogły szkodzić przemysłowi wspólnotowemu, zostały również zbadane, aby zapewnić że jakakolwiek szkoda spowodowana przez te czynniki nie została przypisana dumpingowemu przywozowi.
2.
Wpływ dumpingowego przywozu
(100) Dumpingowy przywóz z krajów, które dotyczy postępowanie wzrósł o 3,8 % udziału w rynku w badanym okresie, podczas gdy cena tego przywozu spadła o 12 % i podcięła ceny przemysłu wspólnotowego o 15,3 % w OOD.
Przemysłowi wspólnotowemu udało się utrzymać ceny sprzedaży przez większość czasu na stabilnym poziomie w badanym okresie, kosztem wielkości sprzedaży i udziału w rynku, wywierając wpływ na jego rentowność.
(101) Jednakże podczas gdy pierwsza analiza wspomnianych danych mogłaby wskazywać na znaczący wpływ dumpingowego przywozu na sytuację przemysłu wspólnotowego, bardziej dogłębne badanie tego nie potwierdza.
Po pierwsze, istnieje tylko częściowa zbieżność czasowa między pogorszeniem się sytuacji przemysłu wspólnotowego i momentem silnego odczucia dumpingowego przywozu.
Podczas gdy wielkość dumpingowego przywozu nieznacznie spadła w latach 2001 — 2002, a potem gwałtownie wzrosła w 2003 r. (+ 80 %), sprzedaż dokonywana przez przemysł wspólnotowy wykazywała stopniowy spadek przez cały badany okres.
Ponadto strata udziału w rynku przemysłu wspólnotowego miała miejsce jedynie w okresie 2000 — 2002, podczas gdy dumpingowy przywóz zwiększył swój udział w rynku w całym badanym okresie.
Ten wzrost był szczególnie silny w 2003 r. i w OOD, jako że udział w rynku dumpingowego przywozu wzrósł z 2,5 % w 2002 r. do 4,7 % w 2003 r. i 5,3 % w OOD.
W tym samym okresie, przemysł wspólnotowy nieznacznie zwiększył swój udział w rynku z 81 % w 2002 r. do 82 % w 2003 r. i OOD.
Ponadto zauważono również, że przemysł wspólnotowy osiągnął najwyższy poziom rentowności w latach 2001 i 2002, w czasie, kiedy miała miejsce strata jego udziału w rynku.
Rentowność spadła dopiero w późniejszym okresie.
Ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego pozostały na stabilnym poziomie przez cały ten okres.
Stwierdza się, że te ceny były jednak w pewnym stopniu obniżone od 2003 r., jako że przemysł wspólnotowy nie mógł przenieść zwiększenia kosztów.
Jednakże niemożność przeniesienia tych wyższych kosztów tylko w ograniczonym stopniu lub wcale nie może być przypisane dumpingowemu przywozowi, w szczególności, ponieważ należy zauważyć, że niedumpingowy przywóz wykazywał wyższe podcięcie cenowe niż dumpingowy przywóz.
Ponadto udział w rynku dumpingowego przywozu zawsze pozostawał poniżej 5,3 %, podczas gdy udział niedumpingowego przywozu w rynku wynosił około 12 %.
To wszystko wskazuje na fakt, że jakakolwiek presja cenowa spowodowana przywozem wynika głównie z niedumpingowego przywozu.
(102) Uwzględniając powyższe, ustalono, że dumpingowy przywóz mógł wywrzeć pewną presję na ceny przemysłu wspólnotowego i wywarł pewien ujemny wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego.
Jednakże z braku wyraźnej zbieżności czasowej między rozwojem wielkości, udziałem w rynku i cenami przywozu dumpingowego z jednej strony, a przemysłem wspólnotowym z drugiej strony, trudno było ustalić wpływ dumpingowego przywozu na szkodliwą sytuację, w jakiej znalazł się przemysł wspólnotowy.
Zatem nie można było uznać, że dumpingowy przywóz odegrał decydującą rolę w spowodowaniu szkodliwej sytuacji, w jakiej znalazł się przemysł wspólnotowy.
3.
Wpływ innych czynników
3.1.
Zmiany w konsumpcji
(103) Konsumpcja SBS we Wspólnocie spadła o 7 % w badanym okresie.
Mogło to częściowo wpłynąć na sytuację przemysłu wspólnotowego, jako że produkcja SBS jest działalnością kapitałochłonną, dla której wielkość sprzedaży ma bezpośredni wpływ na rentowność.
(104) Jednakże spadek konsumpcji może być uznany jedynie za jedną z kilku przyczyn szkodliwej sytuacji, w jakiej znalazł się przemysł wspólnotowy, ponieważ wykazano, że przywóz z Korei, Rosji i Tajwanu wzrósł w badanym okresie, przejmując w ten sposób część udziału w rynku przemysłu wspólnotowego.
3.2.
Wahania kursów walut
(105) Zbadano również wahania walutowe między EUR i dolarem, jako że większość transakcji przywozowych z krajów, które dotyczy postępowanie do WE były negocjowane w dolarach. Od połowy 2002 r.
EUR zyskało na wartości w stosunku do dolara. W OOD zysk ten był znaczny czyniąc wywóz na obszar EUR bardziej opłacalnym w tym okresie.
W związku z powyższym, jeden eksporter i jedna zainteresowana strona twierdzili, że w działalności handlowej opartej na dolarze, spadek wartości tej waluty w stosunku do EUR musiał w sposób znaczący wpłynąć na powstanie szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy, zatem powinien on zostać uwzględniony.
(106) Jednakże należy zauważyć, że rewaluacja EUR w tym samym czasie zmniejszyła szkodę poniesioną przez przemysł wspólnotowy, jako że ceny surowców, które reprezentują 40 % kosztu produkcji, są notowane w dolarach na międzynarodowych giełdach.
(107) Ponadto wywóz dokonywany przez producentów wspólnotowych do niepowiązanych stron uległ zwiększeniu w badanym okresie, podczas gdy przywóz produktu objętego postępowaniem ze Stanów Zjednoczonych do Wspólnoty spadł pokazując, że aprecjacja EUR w stosunku do dolara nie jest sama w sobie czynnikiem decydującym o stracie udziału w rynku producentów wspólnotowych na rynku WE.
(108) Podsumowując, pomimo że nie można wyłączyć prima facie, iż aprecjacja EUR w stosunku do dolara mogła wpływać korzystnie na przywóz SBS z krajów, które dotyczy postępowanie, wahania walutowe również stanowiły przeciwwagę dla szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
Ponadto aprecjacja ta nie wpływała korzystnie na przywóz z państw opierających się na dolarze innych niż kraje, których dotyczy postępowanie, ani nie uniemożliwiała producentom wspólnotowym zwiększania ich wywozu poza obszar Wspólnoty.
Nie uznano zatem, że wahania walutowe wywarły istotny wpływ na szkodę poniesioną przez producentów wspólnotowych.
Co ważniejsze, analiza szkody dotyczy cen i ilości dumpingowego przywozu, ale zdecydowanie nie kwestii czy dumpingowy przywóz był realizowany na danym poziomie cenowym.
Zatem wydaje się, że wpływ wahań kursów walutowych na ceny dumpingowego przywozu nie może z definicji zazwyczaj być czynnikiem szkody.
3.3.
Niedumpingowy przywóz
(109) Oceniono wpływ niedumpingowego przywozu z Korei i Tajwanu na sytuację Wspólnoty.
W celu poszanowania poufności informacji dostarczonych przez poszczególne przedsiębiorstwa, dane są przedstawiane łącznie.
(110) Niedumpingowy przywóz z Korei i Tajwanu wykazywał identyczną tendencję.
Łącznie przywóz ten wzrósł o 56 % pod względem wielkości i 5,2 punkty procentowe pod względem udziału w rynku w badanym okresie, osiągając udział w rynku wysokości 12,8 % w OOD.
Wielkość tego niedumpingowego przywozu była 2,4 razy większa niż wielkość dumpingowego przywozu w OOD.
Ponadto margines podcięcia cenowego, który można było obliczyć dla niedumpingowego przywozu z Korei i Tajwanu był wyższy (17,4 %) niż dla dumpingowego przywozu (15,3 %).
To znaczące podcięcie cenowe wraz ze znaczącymi wielkościami niedumpingowego przywozu w sposób istotny wpłynęły na presję cenową zaobserwowaną na rynku WE.
(111) Na tej podstawie, stwierdzono, że wielkość i wpływ na cenę niedumpingowego przywozu z Korei i Tajwanu były takie, że można uznać, iż znacząco wpłynęły na powstanie szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy i że dumpingowy przywóz z Rosji i Tajwanu odegrał mniejszą rolę niż niedumpingowy przywóz.
3.4.
Przywóz z innych państw trzecich
(112) Udział w rynku przywozu ze wszystkich innych państw trzecich wynosił 0,4 % we Wspólnocie w OOD i stwierdzono, że jego wpływ na szkodliwą sytuację, w jakiej znalazł się przemysł wspólnotowy nie był znaczący.
3.5.
Koszt surowców
(113) Zauważono, że koszt surowców zwiększył się w badanym okresie.
To wpłynęło na spadającą rentowność przemysłu wspólnotowego.
Jednakże przemysł wspólnotowy zazwyczaj próbował przenieść wzrost kosztów na odbiorców.
W związku z istnieniem dużej presji cenowej wymuszonej niedumpingowym przywozem i prawdopodobnie w mniejszym stopniu dumpingowym przywozem, nie było to możliwe.
Ponadto producenci eksportujący z Korei i Tajwanu również stanęli wobec wzrostu kosztów i surowców, na podobnym poziomie co producenci wspólnotowi.
Zatem nie wzrost kosztów surowców we Wspólnocie jako taki, ale raczej zbieżność między presją cenową wywieraną przez przywóz i wzrostem kosztów, wywarła ujemny wpływ na rentowność przemysłu wspólnotowego.
(114) Uwzględniając powyższe, stwierdzono, że wahania kosztów surowców we Wspólnocie nie były, jako takie, czynnikiem, który spowodował powstanie szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
4.
Wnioski dotyczące związku przyczynowego
(115) Dane wskazują na fakt, że dumpingowy przywóz wywarł pewną presję cenową na ceny przemysłu wspólnotowego i przyczynił się do powstania jego szkodliwej sytuacji.
Jednakże bardziej szczegółowa analiza, w szczególności oparta na rozwoju tendencji w badanym okresie nie pozwoliła na ustalenie związku przyczynowego, jako że nie było wyraźnej zbieżności w czasie między pogorszeniem się sytuacji przemysłu wspólnotowego a skutkami dumpingowego przywozu.
(116) Ustalono również, że w odniesieniu do zbieżności w czasie między, z jednej strony, wzrostem dumpingowego przywozu z Rosji i Tajwanu, pod względem wielkości i udziału w rynku, a z drugiej strony pogorszeniem sytuacji przemysłu wspólnotowego, które objawiło się spadkiem udziału w rynku i spadkiem rentowności, taka zbieżność w czasie również miała miejsce dla niedumpingowego przywozu, który miał gwałtowniejszy wzrost w wielkości niż dumpingowy przywóz w badanym okresie.
(117) Ponadto niedumpingowy przywóz z Korei i Tajwanu odnotował w OOD znacząco wyższy wzrost niż dumpingowy przywóz, osiągając znacząco wyższy udział w rynku (12,8 % w stosunku do 5,3 %).
Dodatkowo, zarówno dumpingowy, jak i niedumpingowy przywóz podcinał cenowo ceny wspólnotowe, przy czym niedumpingowy przywóz wykazywał nawet wyższe poziomy podcięcia cenowego.
Przemysł wspólnotowy stanął zatem przed bardziej intensywną konkurencją, po uczciwych cenach, ze strony przywozu od producentów/państw niedumpingujących.
Niedumpingowy przywóz był zatem przeważającym czynnikiem powodującym szkodliwą sytuację przemysłu wspólnotowego.
(118) Ustalono również, że spadek konsumpcji we WE przyczynił się do powstania szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
(119) Przemysł wspólnotowy zakwestionował te wnioski, argumentując, że wpływ innych czynników nie był tak znaczący, aby przerwać związek przyczynowy między dumpingowym przywozem z Rosji i Tajwanu oraz szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.
Jednak jako że nie przedstawili oni żadnych argumentów, które mogłyby unieważnić ocenę i wnioski zawarte w motywach 100 — 102, 103, 109 — 111 i 115 — 118 uznano, że wysunięte argumenty nie były wystarczające, aby przyjąć inny wniosek.
(120) Podsumowując, pomimo że dumpingowy przywóz mógł przyczynić się do powstania szkody, nie można było ustalić, że, pomijając inne czynniki, spowodował on istotną szkodę.
Rzeczywiście, inne czynniki zostały zbadane zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego i szkodę można było przypisać w znaczącym stopniu skutkom niedumpingowych cen i redukcji popytu.
F. TRWAŁY CHARAKTER ZMIANY OKOLICZNOŚCI
(121) W ramach przeglądu tymczasowego dotyczącego Tajwanu zbadano również, czy zmiana okoliczności w odniesieniu do pierwotnego dochodzenia dotyczącego dumpingu mogła być w normalnych warunkach uznana za trwałą zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(122) Zbadano prawdopodobny rozwój cen krajowych na rynku na Tajwanie i cen eksportowych SBS z Tajwanu.
W tym względzie ustalono, że Tajwan miał znaczący rynek krajowy produktu objętego postępowaniem, i że ceny krajowe wzrosły w porównaniu z pierwotnym dochodzeniem, nawet w większej proporcji niż koszty surowców.
(123) W odniesieniu do wywozu SBS z Tajwanu na inne rynki, należy wpierw zauważyć, że rynek UE reprezentuje niewielki procent ogółu wywozu.
Rzeczywiście, dochodzenie wykazało, że współpracujące przedsiębiorstwa sprzedawały 75 % swojej produkcji SBS na ugruntowanych rynkach państw trzecich.
Ponadto zauważono, że ceny eksportowe stale wzrastały od 2002 r. do OOD, o 10 % i 15 %.
Zatem nie oczekuje się, że zakończenie stosowania środków w stosunku do Tajwanu doprowadzi do powstania znaczącego ryzyka ponownego dumpingu.
(124) Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, stwierdzono, że zmianę okoliczności w odniesieniu do pierwotnego dochodzenia dotyczącego dumpingu można było w normalnych warunkach uznana za trwałą.
G. WNIOSEK
(125) W związku z tym, że nie stwierdzono wystąpienia dumpingu w przypadku przywozu SBS pochodzącego z Korei i w przypadku jednego przedsiębiorstwa na Tajwanie, oraz że szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy może być w znacznym stopniu przypisana innym czynnikom, takim jak wielkość i ceny przywozu niesprzedawanego po cenie dumpingowej i redukcja popytu, związek przyczynowy między dumpingiem i szkodą, w odniesieniu do dumpingowego przywozu pochodzącego z Rosji i Tajwanu, nie jest wystarczająco uzasadniony. Postępowanie antydumpingowe dotyczące SBS pochodzącego z Korei, Rosji i Tajwanu powinno zatem zostać zakończone zgodnie z art. 9 ust. 2 i 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu termoplastycznego kauczuku styreno-butadieno-styrenowego pochodzącego z Republiki Korei i Rosji zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 2
Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1993/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz SBS pochodzącego z Tajwanu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1373/2005
z dnia 23 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1374/2005
z dnia 23 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 64016 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) Artykuł 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 przewiduje możliwość zwrotu oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, kosztów najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia, w ramach określonych limitów. Uwzględniając położenie geograficzne Słowacji, należy zastosować ten przepis.
(7) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Słowacka agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 64016 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
4. Zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 koszty najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia są zwracane oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, w ramach limitów określonych w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w słowackiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Pôdohospodárska platobná agentúra oddelenie obilnín a škrobu
Dobrovičova 12
SK-815 26 Bratislava
tel.: 421-2-58243271
faks: 421-2-58243362
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3 oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenie innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Słowacka agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1375/2005
z dnia 23 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 31443 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) Artykuł 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 przewiduje możliwość zwrotu oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, kosztów najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia, w ramach określonych limitów. Uwzględniając położenie geograficzne Republiki Czeskiej, należy zastosować ten przepis.
(7) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Czeska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 31443 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
4. Zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 koszty najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia są zwracane oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, w ramach limitów określonych w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w czeskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Statní zemědělsky intervenční fond
Odbor Rostlinných Komodit
Ve Smečkách 33
CZ-110 00, Praha 1
Telefon (420) 222 871 667/403
Faks (420) 222 296 806 404
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogram na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) akapitu pierwszego oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Czeska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1376/2005
z dnia 23 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu szwedzkiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 104730 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu szwedzkiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Szwedzka agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 104730 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w szwedzkiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Statens Jordbruksverk
Vallgatan 8
S-55182 Jönköping
Faks: (46) 36 19 05 46 .
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3 oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenie innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Szwedzka agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1377/2005
z dnia 23 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 27780 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Fińska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 27780 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w fińskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Maa- ja metsätalousministeriö, interventioyksikkö
PL 232
FI-00171 Helsinki
(faks: (09) 16 05 27 72, (09) 16 05 27 78).
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3 oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Fińska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1378/2005
z dnia 22 sierpnia 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 17 sierpnia 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1379/2005
z dnia 24 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1380/2005
z dnia 23 sierpnia 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1381/2005
z dnia 24 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 216086 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, a w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Francuska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 216086 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Lichtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć we francuskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Office national interprofessionnel des céréales
21, avenue Bosquet
F-75326 Paris Cedex 07
faks: (33-1) 44 18 20 08.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton, i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
Wyniki analiz, w przypadku sporu, przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92, dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Francuska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1382/2005
z dnia 24 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu belgijskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 58749 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu belgijskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Belgijska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 58749 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w belgijskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB)
82, rue de Trèves
B-1040 Bruxelles
faks: (32-2) 287 25 24
.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) akapitu pierwszego oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3 oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenie innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Belgijska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1383/2005
z dnia 24 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 20000 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Polska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 20000 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w polskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Agencja Rynku Rolnego
Biuro Produktów Roślinnych
Dział Zbóż
Ul.
Nowy Świat 6/12
PL-00-400 Warszawa
Telefon: (48) 22 661 78 10
Faks: (48) 22 661 78 26
.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) akapitu pierwszego oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5, powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Polska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1384/2005
z dnia 24 sierpnia 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 94608 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, a w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) Artykuł 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 przewiduje możliwość zwrotu oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, kosztów najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia, w ramach określonych limitów. Uwzględniając położenie geograficzne Węgier należy zastosować ten przepis.
(7) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Węgierska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 94608 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Lichtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
4. Zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 koszty najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia są zwracane oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, w ramach limitów określonych w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 8 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w węgierskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal
Alkotmány u.
29.
H-1385 Budapest 62
Pf.
867
Tel.: (36-1) 219 62 60
Faks: (36-1) 219 62 59
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton oraz do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
Wyniki analiz, w przypadku sporu, przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92, dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Węgierska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1386/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1387/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 23 sierpnia 2005 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 23 sierpnia 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1388/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 23 sierpnia 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 23 sierpnia 2005 r. 14,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1389/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1390/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 3. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 3. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 40,310 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1391/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnice między cenami produktów objętych art. 1 lit. a), b), c), d), e) i g) tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie mogą być pokryte refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2] określa produkty, w stosunku do których ustala się stawkę refundacji, którą stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Jednakże w przypadku niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu istnieje niebezpieczeństwo naruszenia podjętych zobowiązań dotyczących wcześniejszego ustalania wysokich stawek refundacji.
Dlatego konieczne jest podjęcie stosownych środków ostrożności, aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu nie wykluczając przy tym zawierania długoterminowych kontraktów.
Ustanowienie konkretnych stawek na wcześniejsze ustalanie refundacji dotyczących tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 przewiduje, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić w stosownych przypadkach refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku danego produktu w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów powiązanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełniają odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po cenach obniżonych oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] przewiduje, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny być udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji obowiązujące w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1392/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji ustala się co miesiąc na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(4) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że refundacja wywozowa do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(5) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(6) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1393/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/92 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1394/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 26 sierpnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1395/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1396/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony, istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1397/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1398/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 17,62 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 25,09 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1399/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 19 do 25 sierpnia 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1400/2005
z dnia 25 sierpnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 19 do 25 sierpnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 4,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1401/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1402/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające ilości bananów możliwe do przywozu do Wspólnoty w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C na czwarty kwartał 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1], w szczególności jego art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2001 [2] ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty. Należy określić na ostatni kwartał 2005 r. ilości nadal możliwe do przywozu w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 404/93.
(2) Należy ustalić na czwarty kwartał 2005 r. ilości możliwe do przywozu w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C, uwzględniając ilość objętą kontyngentami taryfowymi przewidzianymi w art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 oraz pozwolenia na przywóz wydane na trzy pierwsze kwartały 2005 r.
(3) Ponieważ niniejsze rozporządzenie musi stosować się przed początkiem okresu składania wniosków o pozwolenia na czwarty kwartał 2005 r., powinno ono niezwłocznie wejść w życie.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ilości możliwe do przywozu w ramach uzgodnień dotyczących kontyngentów taryfowych na przywóz bananów są ustalone na czwarty kwartał 2005 r. w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz na czwarty kwartał 2005 r. w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C:
a) złożone przez tradycyjne podmioty gospodarcze nie mogą dotyczyć ilości większej niż różnica między ilością referencyjną, ustanowioną zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, a sumą ilości odpowiadających pozwoleniom na przywóz wydanym na trzy pierwsze kwartały 2005 r.;
b) złożone przez nietradycyjne podmioty gospodarcze nie mogą dotyczyć ilości większej niż różnica między roczną ilością, która została im przydzielona i notyfikowana zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, a sumą ilości odpowiadających pozwoleniom na przywóz wydanym na trzy pierwsze kwartały 2005 r.
Pod rygorem niedopuszczalności, do wniosku o pozwolenie na przywóz należy załączyć kopię pozwolenia/pozwoleń na przywóz wydanych podmiotowi gospodarczemu na poprzednie kwartały 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1403/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające ilości i indywidualne pułapy na potrzeby wydania pozwoleń na dodatkowe ilości bananów przywożonych do nowych Państw Członkowskich w czwartym kwartale 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41, ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1892/2004 z dnia 29 października 2004 r. [2] przyjęło środki przejściowe w celu ułatwienia przechodzenia z ustaleń obowiązujących w nowych Państwach Członkowskich przed ich przystąpieniem na ustalenia dotyczące przywozu wynikające ze wspólnej organizacji rynku bananów w roku 2005.
W celu zapewnienia zaopatrzenia rynku, w szczególności w nowych Państwach Członkowskich, rozporządzenie to ustaliło na zasadach przejściowych dodatkową ilość w celu wydania pozwoleń na przywóz.
Zarządzanie wspomnianą ilością dodatkową musi się odbywać przy użyciu mechanizmów i instrumentów wprowadzonych w życie rozporządzeniem (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty [3].
(2) Ilości, które można przywieźć w ramach tej dodatkowej ilości na czwarty kwartał 2005 r., powinny zostać określone, biorąc pod uwagę, z jednej strony, poziom dodatkowej ilości na 2005 r., określony w art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1892/2004, a z drugiej strony – pozwolenia na przywóz wydane na pierwsze trzy kwartały 2005 r.
(3) Ze względu na fakt, że niniejsze rozporządzenie musi obowiązywać przed rozpoczęciem okresu składania wniosków o pozwolenia na czwarty kwartał 2005 r., należy zapewnić bezzwłoczne wejście niniejszego rozporządzenia w życie.
(4) Niniejsze rozporządzenie stosuje się do podmiotów prowadzących działalność we Wspólnocie i zarejestrowanych zgodnie z art. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1892/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Na czwarty kwartał 2005 r. ilości, które można przywieźć w ramach dodatkowej ilości przywozu bananów określonej w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1892/2004, zostają określone w Załączniku.
2.
Na czwarty kwartał 2005 r. wnioski o pozwolenie na przywóz w ramach dodatkowej ilości:
a) złożone przez podmioty tradycyjne nie mogą odnosić się do ilości przekraczającej różnicę pomiędzy ustaloną ilością referencyjną notyfikowaną zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1892/2004 i sumą ilości, na które wydano pozwolenia na przywóz w pierwszych trzech kwartałach 2005 r.;
b) złożone przez podmioty nietradycyjne nie mogą odnosić się do ilości przekraczającej różnicę pomiędzy ustaloną ilością referencyjną notyfikowaną zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1892/2004 i sumą ilości, na które wydano pozwolenia na przywóz w pierwszych trzech kwartałach 2005 r.
Do wniosków o pozwolenia na przywóz, aby mogły zostać przyjęte, muszą być załączone kopie pozwoleń na przywóz wydane podmiotowi na poprzednie kwartały 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1404/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów żabnicy w strefach ICES VIII a, b, d i e przez statki pływające pod banderą Belgii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1405/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów soli zwyczajnej w strefach ICES VIII a i b przez statki pływające pod banderą Belgii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1406/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 169. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 169. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1407/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 169. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 169. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1408/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 341. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 341. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 48 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 53 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1409/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
w sprawie 88. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę, oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, biorąc pod uwagę oferty otrzymane w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Analiza otrzymanych ofert prowadzi do wstrzymania przetargu.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 88. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin składania ofert wygasł dnia 23 sierpnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1410/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 25. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 25. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 23 sierpnia 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 265 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1411/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 24. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 24. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 23 sierpnia 2005 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 195,80 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1412/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w sierpniu 2005 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/98 z dnia 19 czerwca 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady 2003/286/WE i 2003/18/WE dla Bułgarii i Rumunii [2], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98, złożony dla okresu od 1 lipca do 31 grudnia 2005 r., jest uwzględniany w całości.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1413/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu niektórych grzybów zakonserwowanych w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1319/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1319/2005 z dnia 11 sierpnia 2005 r. otwierające i ustalające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na grzyby zakonserwowane [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 10,728 % ilości, o które wystąpili importerzy tradycyjni we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1319/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie w dniach 24 sierpnia 2005 r.
2. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 11,695 % ilości, o które wystąpili nowi importerzy we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1319/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie w dniach 24 sierpnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1414/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu czosnku w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1320/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1320/2005 z dnia 11 sierpnia 2005 r. otwierające i ustalające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na czosnek, w szczególności jego art. 6 ust. 3 [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 2,539 % ilości, o które wystąpili importerzy tradycyjni we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1320/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie dnia 24 sierpnia 2005 r.
2. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 0,766 % ilości, o które wystąpili nowi importerzy we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1320/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie dnia 24 sierpnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1415/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów molwy w strefach ICES I i II na wodach terytorialnych Wspólnoty i wodach międzynarodowych przez statki pływające pod banderą Niemiec
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1416/2005
z dnia 26 sierpnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów dorsza w strefach ICES I i II (wody terytorialne Norwegii) przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1417/2005
z dnia 29 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1418/2005
z dnia 29 sierpnia 2005 r.
wprowadzające odstępstwa od rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie początku okresu niektórych płatności
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 145 lit. q) i art. 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z tytułem IV rozdział 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 producenci mleka mogą otrzymywać premię mleczną oraz płatności dodatkowe. Na mocy art. 28 ust. 2 tego rozporządzenia wspomniane premie i płatności wypłacane są raz w roku w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 30 czerwca kolejnego roku kalendarzowego.
(2) Mimo pomocy bezpośredniej wypłacanej producentom spadek cen na rynku mleka może krótkoterminowo negatywnie wpłynąć na środki finansowe gospodarstw mlecznych, ponieważ pomoc ta jest wypłacana jedynie w określonych terminach w ciągu roku.
W obliczu obecnej sytuacji kilka Państw Członkowskich zwróciło się do Komisji z wnioskiem o podjęcie nadzwyczajnych środków pozwalających na uniknięcie takiego ryzyka.
Stosownym środkiem w tej kwestii jest wcześniejsze rozpoczęcie okresu wypłaty pomocy bezpośrednich w sektorze mleka.
Jednak ze względów budżetowych nie może to nastąpić do dnia 16 października 2005 r.
(3) Wdrożenie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w szczególności jego art. 28 ust. 2, skutkuje również przesunięciem, w porównaniu z wcześniejszą sytuacją, daty, począwszy od której można dokonywać wypłat, zwłaszcza w odniesieniu do premii z tytułu owiec i kóz oraz płatności z tytułu wołowiny. Aby to przesunięcie nie wpłynęło na sytuację finansową gospodarstw zajmujących się hodowlą owiec, kóz oraz krów mamek, kilka Państw Członkowskich zwróciło się do Komisji z wnioskiem o podjęcie środków przejściowych. Stosownym środkiem w tej kwestii jest przesunięcie na dzień 1 listopada daty rozpoczęcia okresu wypłat premii z tytułu owiec i kóz oraz premii z tytułu krów mamek, o których mowa odpowiednio w tytule IV rozdział 11 oraz w art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(4) W związku z powyższym w odniesieniu do roku 2005 należy wprowadzić odstępstwo dotyczące terminu płatności, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do premii i płatności określonych w tytule IV rozdział 7 i 11 oraz w art. 125 tego rozporządzenia.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w roku 2005 początek okresu wypłat premii mlecznych i płatności dodatkowych określonych w tytule IV rozdział 7 wspomnianego rozporządzenia ustala się na dzień 16 października.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w roku 2005 początek okresu wypłat premii z tytułu owiec i kóz określonych w tytule IV rozdział 11 wspomnianego rozporządzenia oraz premii z tytułu krów mamek określonych w art. 125 wspomnianego rozporządzenia ustala się na dzień 1 listopada.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1419/2005
z dnia 29 sierpnia 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 31 sierpnia do 13 września 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1420/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1421/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1424/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1425/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1426/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów żabnicy w strefach ICES VIIIc, IX, X i CECAF 34.1.1 (wody terytorialne WE) przez statki pływające pod banderą Portugalii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1427/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1324/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1428/2005
z dnia 30 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne do oliwy z oliwek wykorzystywanej w produkcji niektórej żywności konserwowanej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 20a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 20a rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje przyznanie refundacji produkcyjnej do oliwy z oliwek wykorzystywanej w produkcji niektórej żywności konserwowanej.
Zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla jego ust. 3 Komisja ustala co dwa miesiące kwotę tej refundacji.
(2) Zgodnie z art. 20a ust. 2 wyżej wymienionego rozporządzenia refundacja jest ustalona na podstawie różnicy pomiędzy cenami na rynku światowym i na rynku wspólnotowym, uwzględniając opłatę przywozową stosowaną do oliwy z oliwek objętej podpozycją CN 15099000, oraz na podstawie elementów wykorzystanych do ustalenia refundacji wywozowych do oliwy z oliwek w okresie referencyjnym.
Jako okres referencyjny właściwe jest przyjęcie okresu dwóch miesięcy poprzedzających początek okresu ważności refundacji produkcyjnej.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia refundacji, jak wskazano poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
We września i października 2005 r. kwota refundacji produkcyjnej określona w art. 20a ust. 2 rozporządzenia nr 136/66/EWG jest równa 44,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1429/2005
z dnia 31 sierpnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1430/2005
z dnia 31 sierpnia 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 30 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 34,551 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 30 września 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1431/2005
z dnia 31 sierpnia 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1432/2005
z dnia 31 sierpnia 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1389/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1389/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1389/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1389/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1433/2005
z dnia 31 sierpnia 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 19,891 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1434/2005
z dnia 1 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1435/2005
z dnia 1 września 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie B w sektorze owoców i warzyw (winogrona stołowe)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 z dnia 8 października 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do refundacji wywozowych do owoców i warzyw [2], w szczególności jego art. 6 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2005 [3] ustala ilości indykatywne, dla których mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz w systemie B.
(2) Biorąc pod uwagę informacje, którymi dzisiaj dysponuje Komisja, ilości indykatywne przewidziane na bieżący okres wywozu w odniesieniu do winagron stołowych, mogą zostać niedługo przekroczone.
To przekroczenie byłoby naruszeniem prawidłowego funkcjonowania systemu refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(3) W celu uniknięcia opisanej sytuacji należy odrzucić wnioski o pozwolenia w systemie B dla winagron stołowych wywiezionych po dniu 2 września 2005 r., aż do końca bieżącego okresu wywozu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do winagron stołowych wnioski o pozwolenia na wywóz w systemie B, złożone z tytułu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2005, dla których zgłoszenie wywozowe zostało przyjęte po dniu 2 września i przed dniem 16 września 2005 r., są odrzucone.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1436/2005
z dnia 31 sierpnia 2005 r.
obniżające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre tropikalne produkty rybołówstwa
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólna Taryfa Celna została ustanowiona na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 [1].
(2) Wspólnota jest znaczącym konsumentem niektórych tropikalnych produktów rybołówstwa.
Dla zaspokojenia swoich potrzeb, musi ona sprowadzać znaczące ilości tych produktów.
W celu uniknięcia zakłóceń w handlu w interesie Wspólnoty leży czasowe obniżenie ceł Wspólnej Taryfy Celnej na przywóz tych produktów.
(3) Uwzględniając znaczenie gospodarcze niniejszego rozporządzenia, konieczne jest powołanie się na pilną potrzebę, o której mowa w pkt I.3 Protokołu w sprawie roli parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatów ustanawiających Wspólnotę Europejską.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1437/2005
z dnia 2 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005
z dnia 2 września 2005 r.
w sprawie szczególnego środka interwencyjnego na rok gospodarczy 2005/2006 w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Owies należy do produktów, które obejmuje wspólna organizacja rynku zbóż.
Jednakże nie należy on do zbóż podstawowych wymienionych w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, dla których przewidziano skup interwencyjny.
(2) Owies stanowi ważną i tradycyjną produkcję w Finlandii i w Szwecji, dobrze przystosowaną do panujących tam warunków klimatycznych.
Produkcja ta znacznie przekracza potrzeby tych państw, tak że są one zmuszone do sprzedaży nadwyżek do krajów trzecich.
Przystąpienie do Wspólnoty w niczym nie zmieniło wcześniejszej sytuacji.
(3) Ewentualne ograniczenie uprawy owsa w Finlandii i w Szwecji odbyłoby na rzecz zwiększenia uprawy innych zbóż korzystających z systemu interwencji, w szczególności dla jęczmienia.
Uprawę jęczmienia charakteryzuje nadprodukcja zarówno w obydwu tych państwach, jak i w całej Wspólnocie.
Zmiana uprawy owsa na uprawę jęczmienia pogorszyłaby tylko sytuację i doprowadziła do jeszcze większych nadwyżek.
Wskazane byłoby więc zapewnienie możliwości dalszego wywozu owsa do krajów trzecich.
(4) Owies może być przedmiotem refundacji, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.
Położenie geograficzne Finlandii i Szwecji stawia je w mniej korzystnej pozycji przy wywozie niż inne Państwa Członkowskie.
Ustalenie refundacji na podstawie wspomnianego art. 13 jest korzystne przede wszystkim przy wywozie z innych Państw Członkowskich.
W związku z tym można przewidywać, że produkcja owsa w Finlandii i w Szwecji będzie stopniowo zastępowana produkcją jęczmienia.
Należy więc spodziewać się, że w trakcie najbliższych lat gospodarczych znaczące ilości jęczmienia, których jedyną możliwość sprzedaży stanowi wywóz do krajów trzecich, będą podlegać skupowi interwencyjnemu w Finlandii i w Szwecji zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.
Te wywozy ze składów interwencyjnych są bardziej kosztowne dla budżetu Wspólnoty niż wywóz bezpośredni.
(5) Zastosowanie pewnego szczególnego środka interwencyjnego w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 pozwala uniknąć tych dodatkowych kosztów.
Interwencja ta może być podjęta w formie środka pozwalającego odciążyć fiński i szwedzki rynek owsa.
Przyznanie na podstawie przetargu refundacji stosowanej wyłącznie w odniesieniu do owsa wyprodukowanego i wywiezionego z tych dwóch państw stanowi najodpowiedniejszy środek w tych warunkach.
(6) Charakter i cele wyżej wymienionego środka sprawiają, że właściwe staje się zastosowanie w tym względzie, mutatis mutandis, art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, jak również przyjętych w jego zastosowaniu rozporządzeń, w szczególności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2].
(7) Rozporządzenie (WE) nr 1501/95 przewiduje, wśród innych zobowiązań dotyczących oferenta, którego ofertę przyjęto, obowiązek złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na wywóz oraz wniesienia zabezpieczenia.
Należy ustalić kwotę tego zabezpieczenia.
(8) Rozpatrywane zboża powinny być faktycznie wywiezione z Państw Członkowskich, w których szczególny środek interwencyjny został wprowadzony.
Konieczne jest więc ograniczenie wykorzystania pozwoleń na wywóz, z jednej strony do wywozów z Państwa Członkowskiego, w którym wniosek o wydanie pozwolenia został złożony, a z drugiej strony do owsa wyprodukowanego w Finlandii i w Szwecji.
(9) Uwzględniając Układy Europejskie ustanawiające stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii [3] i Rumunią [4], z drugiej strony, państwa te należy wyłączyć z listy kwalifikujących się miejsc przeznaczenia.
Ponadto, wziąwszy pod uwagę sposób obliczania kwoty refundacji oparty na cenach rynkowych dotyczących oddalonych miejsc przeznaczenia, należy wyłączyć bliskie miejsca przeznaczenia, którymi są Szwajcaria i Norwegia, w odniesieniu do których środki te nie wydają się uzasadnione z powodu stosunkowo niskich kosztów transportu wynikających z ich bliskości lub kanałów komunikacyjnych dostępnych w kierunku tych miejsc przeznaczenia.
(10) W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich zainteresowanych, należy przewidzieć jednakowy okres ważności wydanych pozwoleń.
(11) Właściwy przebieg procedury przetargowej przy wywozie nakazuje określenie minimalnej ilości, a także terminu i sposobu składania ofert właściwym organom.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Szczególny środek interwencyjny, w formie refundacji wywozowej, wprowadza się w odniesieniu do 400000 ton owsa wyprodukowanego w Finlandii i w Szwecji i przeznaczonego do wywozu z Finlandii i ze Szwecji do wszystkich krajów trzecich, z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii.
Artykuł 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz przepisy przyjęte w zastosowaniu tego artykułu, stosują się, mutatis mutandis, do wyżej wymienionej refundacji.
2.
Fińska i szwedzka agencja interwencyjna są zobowiązane do wprowadzenia środka przewidzianego w ust. 1.
Artykuł 2
1.
W celu określenia kwoty refundacji, o której mowa w art. 1 ust. 1, przeprowadza się przetarg.
2.
Zaproszenie do przetargu odnosi się do ilości owsa, o których mowa w art. 1 ust. 1, przeznaczonych do wywozu do krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii.
3.
Przetarg jest otwarty do dnia 22 czerwca 2006 r.
W tym czasie przeprowadza się przetargi cotygodniowe, w odniesieniu do których określa się w ogłoszeniu o przetargu daty składania ofert.
W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym wygasa dnia 15 września 2005 r.
4.
Oferty powinny być złożone w fińskiej lub szwedzkiej agencji interwencyjnej mieszczących się pod adresami zamieszczonymi w ogłoszeniu o przetargu.
5.
Przetarg odbywa się zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
Artykuł 3
Oferta jest ważna tylko, jeśli:
a) dotyczy ilości nie mniejszej niż 1000 ton;
b) wraz z nią złożone zostało pisemne zobowiązanie oferenta uściślające, że odnosi się ona wyłącznie do owsa wyprodukowanego w Finlandii i w Szwecji, który zostanie wywieziony z Finlandii lub ze Szwecji.
Jeśli zobowiązanie, o którym mowa w lit. b), nie jest przestrzegane, zabezpieczenie przewidziane w art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1342/2003 [5] nie podlega zwrotowi, z wyjątkiem wystąpienia siły wyższej.
Artykuł 4
W ramach procedury przetargowej, o której mowa w art. 2, wniosek o wydanie pozwolenia na wywóz zawiera w rubryce 20 jedną z dwóch następujących uwag:
w języku fińskim: Asetus (EY) N:o 1438/2005 – Todistus on voimassa ainoastaan Suomessa ja Ruotsissa,
w języku szwedzkim: Förordning (EG) nr 1438/2005 – Licensen giltig endast i Finland och Sverige.
Artykuł 5
Refundacja jest ważna tylko w odniesieniu do wywozów dokonanych z Finlandii i ze Szwecji.
Artykuł 6
Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1501/95, wynosi 12 EUR za tonę.
Artykuł 7
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [6] pozwolenia na wywóz wydane zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 uznaje się za wydane w dniu złożenia oferty w celu określenia okresu ich ważności.
2.
Pozwolenia na wywóz wydane w ramach przetargu przewidzianego w art. 2 zachowują ważność od daty ich wydania, w rozumieniu ust. 1 niniejszego artykułu, do końca czwartego miesiąca następującego po tej dacie.
3.
W drodze odstępstwa od art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 pozwolenia na wywóz wydane w ramach procedury przetargowej przewidzianej w art. 2 niniejszego rozporządzenia zachowują ważność tylko w Finlandii i w Szwecji.
Artykuł 8
Fińska i szwedzka agencja interwencyjna przekazują Komisji drogą elektroniczną złożone oferty najpóźniej w półtorej godziny po upłynięciu terminu składania ofert cotygodniowych, podanego w ogłoszeniu o przetargu, używając formularza znajdującego się w Załączniku.
W przypadku braku ofert fińska i szwedzka agencja interwencyjna informują o tym Komisję w takim samym terminie, jak przewidziany w akapicie pierwszym.
Godziny składania ofert ustala się zgodnie z czasem obowiązującym w Belgii.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1439/2005
z dnia 2 września 2005 r.
ustalające dodatkową kwotę do wypłaty za brzoskwinie na Węgrzech zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 416/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 416/2004 z dnia 5 marca 2004 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 i rozporządzenia (WE) nr 1535/2003 ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, i Słowacji do Unii Europejskiej [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje
(1) Ilości brzoskwiń objęte wnioskami o przyznanie pomocy na rok gospodarczy 2004/2005, zgłoszone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 z dnia 29 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w zakresie systemu pomocy w sektorze przetworów owocowych i warzywnych [2], nie przekraczają progu wspólnotowego. W związku z powyższym należy wypłacić dodatkową kwotę po zamknięciu roku gospodarczego 2004/2005 w tych Państwach Członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r.
(2) Na rok gospodarczy 2004/2005 producenci z Republiki Czeskiej, Cypru i Słowacji nie złożyli żadnych wniosków o przyznanie pomocy na brzoskwinie przeznaczone do przetworzenia.
Zatem żadne dodatkowe kwoty na rok gospodarczy 2004/2005 nie powinny być wypłacane w tych Państwach Członkowskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dodatkową kwotę w wysokości 11,92 EUR za tonę brzoskwiń przeznaczonych do przetworzenia, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 416/2004, wypłaca się na Węgrzech po zamknięciu roku gospodarczego 2004/2005. Artykuł 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1440/2005
z dnia 12 lipca 2005 r.
w sprawie nałożenia ograniczeń na przywóz niektórych wyrobów stalowych z Ukrainy oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2266/2004
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Ukrainą [1], zwana dalej "UPW", weszła w życie dnia 1 marca 1998 r.
(2) Artykuł 22 ust. 1 UPW stanowi, że handel niektórymi wyrobami stalowymi jest regulowany postanowieniami jej tytułu III, z wyjątkiem art. 14, oraz postanowieniami Umowy w sprawie uzgodnień ilościowych.
(3) W dniu 29 lipca 2005 r. Wspólnota Europejska i rząd Ukrainy zawarły Umowę w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi [2], zwaną dalej "Umową".
(4) Niezbędne jest zapewnienie środków realizacji postanowień Umowy we Wspólnocie, uwzględniając doświadczenie zdobyte z poprzednich umów dotyczących podobnych kwestii.
(5) Omawiane wyroby należy sklasyfikować w oparciu o nomenklaturę scaloną (CN), ustanowioną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie taryfy i nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [3].
(6) Należy zapewnić kontrolę pochodzenia wyrobów, o których mowa, i ustanowić w tym celu odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(7) Skuteczne stosowanie Umowy wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz dopuszczającego omawiane wyroby do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty wraz z systemem udzielania takich wspólnotowych pozwoleń na przywóz.
(8) Wyroby umieszczane w wolnym obszarze celnym lub przywożone na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie powinny być zaliczane na poczet limitów ustalonych dla danych wyrobów.
(9) W celu zapewnienia nieprzekraczalności tych limitów ilościowych niezbędne jest ustanowienie procedury zarządzania, zgodnie z którą właściwe organy Państw Członkowskich nie będą wydawać pozwoleń na przywóz przed uzyskaniem od Komisji uprzedniego potwierdzenia, że stosowne ilości są nadal dostępne w ramach danego limitu ilościowego.
(10) Umowa przewiduje system współpracy pomiędzy Ukrainą a Wspólnotą, mającej na celu zapobieganie omijaniu jej postanowień poprzez przeładunek, zamianę trasy lub innymi sposobami.
Należy ustanowić procedurę konsultacji, na podstawie której z danym krajem można będzie porozumieć się w sprawie odpowiedniego dostosowania określonego limitu ilościowego, jeśli okaże się, że nastąpiło ominięcie warunków Umowy.
Ukraina zgodziła się na podjęcie niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby wszelkie dostosowania mogły być szybko zastosowane.
W razie braku porozumienia w przewidzianym terminie, Wspólnota powinna mieć możliwość zastosowania równoważnego dostosowania w przypadkach gdy istnieją wyraźne dowody na obejście postanowień Umowy.
(11) Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. przywóz do Wspólnoty wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem wymagał posiadania pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) 2266/2004 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi pomiędzy Wspólnotą a Ukrainą [4].
Umowa przewiduje, że przywóz ten jest zaliczany na poczet limitów na 2005 r. ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(12) Dla celów przejrzystości niezbędne jest zatem zastąpienie rozporządzenia (WE) 2266/2004 niniejszym rozporządzeniem,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu do Wspólnoty wyrobów stalowych określonych w załączniku I, pochodzących z Ukrainy.
2.
Wyroby stalowe są klasyfikowane według grup wyrobów określonych w załączniku I.
3.
Pochodzenie wyrobów, o których mowa w ust. 1, określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
4.
Procedury sprawdzania pochodzenia wyrobów, o których mowa w ust. 1, są określone w rozdziałach II i III.
Artykuł 2
1.
Przywóz do Wspólnoty wyrobów wymienionych w załączniku I, pochodzących z Ukrainy, podlega corocznym limitom ilościowym określonym w załączniku V. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów wymienionych w załączniku I pochodzących z Ukrainy wymaga przedłożenia świadectwa pochodzenia określonego w załączniku II oraz pozwolenia na przywóz wydanego przez organy Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.
Przywóz, na który wydano pozwolenie, zostaje zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym wyroby zostały wysłane z kraju wywozu.
2.
W celu zapewnienia, aby ilości, na które wydane zostały pozwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczały łącznych limitów ilościowych dla każdej grupy wyrobów, właściwe organy Państw Członkowskich wydają pozwolenia na przywóz jedynie po uzyskaniu potwierdzenia od Komisji, że nadal istnieją dostępne ilości w ramach limitów ilościowych w odniesieniu do kraju dostawcy dla danej grupy wyrobów stalowych, których dotyczą wnioski złożone przez importera lub importerów do tych organów.
Właściwe organy Państw Członkowskich są wymienione do celów niniejszego rozporządzenia w załączniku IV.
3.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., przywóz wyrobów, dla których wymagane było pozwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2266/2004, zaliczany jest na poczet odpowiednich limitów na rok 2005 określonych w załączniku V.
4.
Do celów niniejszego rozporządzenia i począwszy od dnia rozpoczęcia jego stosowania, uważa się, że wysyłka wyrobów odbyła się w dniu, w którym zostały one załadowane na środek transportu, za pomocą którego są wywożone.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do wyrobów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego albo w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, są następnie wprowadzone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym albo po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby wprowadzone w taki sposób do obrotu są zaliczane na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 4
1.
Do celów stosowania art. 2 ust. 2 przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o liczbie otrzymanych wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz.
W odpowiedzi Komisja przekazuje potwierdzenie, że ilość(-ci), o którą(-e) wnioskodawca się ubiega jest (są) dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Potwierdzenia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.
2.
Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, daną grupę wyrobów, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja przekazuje organom Państw Członkowskich potwierdzenie całkowitej ilości, wskazanej przez nie we wnioskach złożonych dla poszczególnych grup wyrobów.
Ponadto Komisja niezwłocznie kontaktuje się z właściwymi organami ukraińskimi w wypadkach, gdy przedstawione wnioski przekraczają limity, w celu uzyskania wyjaśnienia i szybkiego znalezienia rozwiązania.
4.
Właściwe organy Państw Członkowskich niezwłocznie powiadamiają Komisję w przypadku uzyskania informacji o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone na poczet pozostałych do wykorzystania ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, 2, 3 i 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne wydawane są zgodnie z przepisami rozdziału II.
7.
Właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub równoważnych dokumentów w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe organy ukraińskie odpowiadających im pozwoleń na wywóz.
Jeżeli jednak Komisja lub właściwe organy Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe organy ukraińskie o cofnięciu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po przywozie do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka wyrobów.
Artykuł 5
Do celów stosowania art. 3 ust. 3 i 4 umowy Komisja jest niniejszym upoważniona do dokonywania niezbędnych dostosowań.
Artykuł 6
1.
Jeśli po przeprowadzeniu dochodzeń zgodnie z procedurami określonymi w przepisach rozdziału III Komisja zauważy, że informacje będące w jej posiadaniu stanowią dowód na to, iż wymienione w załączniku I wyroby pochodzące z Ukrainy zostały przeładowane, ich trasa została zmieniona lub zostały w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z ominięciem limitów ilościowych, o których mowa w art. 2, oraz że istnieje potrzeba dokonania niezbędnych dostosowań, wówczas Komisja wnioskuje o rozpoczęcie konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2.
W oczekiwaniu na wynik konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja może wnioskować, w przypadku istnienia wyraźnego dowodu na ominięcie przepisów, o podjęcie przez Ukrainę niezbędnych kroków zapobiegawczych mających na celu zapewnienie, że dostosowanie limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji będzie mogło być zrealizowanie w odniesieniu do roku, w którym wniesiony został wniosek o przeprowadzenie konsultacji lub następnego roku, jeżeli limity ilościowe na dany rok są wyczerpane.
3.
Jeśli Wspólnocie i Ukrainie nie uda się osiągnąć zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja uzna, że istnieją wyraźne dowody na obchodzenie ustaleń ilościowych, z obowiązujących limitów potrącone zostaną odpowiednie ilości wyrobów pochodzących z Ukrainy.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi w żaden sposób odstępstwa od postanowień Umowy, która ma pierwszeństwo w przypadkach wszelkich niezgodności.
ROZDZIAŁ II
ZASADY ZARZĄDZANIA LIMITAMI ILOŚCIOWYMI
SEKCJA 1
Klasyfikacja
Artykuł 8
Klasyfikacja wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem opiera się na Nomenklaturze Scalonej ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87.
Artykuł 9
Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego Wydział Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, ustanowionego na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 pilnie zbada, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, wszystkie kwestie dotyczące klasyfikacji wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach Nomenklatury Scalonej w celu sklasyfikowania ich w odpowiednich grupach wyrobów.
Artykuł 10
Komisja powiadamia Ukrainę o wszelkich zmianach w kodach CN i TARIC dotyczących wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem przynajmniej na miesiąc przed dniem ich wejścia w życie we Wspólnocie.
Artykuł 11
Komisja powiadamia właściwe organy ukraińskie o wszelkich decyzjach przyjętych zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami dotyczącymi klasyfikacji wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem najpóźniej w ciągu miesiąca od przyjęcia tych decyzji.
Informacje te obejmują:
a) opis wyrobów;
b) stosowną grupę wyrobów, kod CN i TARIC;
c) powody podjęcia decyzji.
Artykuł 12
1.
Jeżeli decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi spowoduje zmianę praktyki w zakresie klasyfikacji lub zmianę grupy wyrobów, do której należy którykolwiek z wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem, właściwe organy Państw Członkowskich zawiadamiają o niej na 30 dni przed nadaniem tej decyzji mocy obowiązującej, licząc od dnia powiadomienia przez Komisję.
2.
Wyroby wysłane przed datą rozpoczęcia stosowania decyzji nadal podlegają wcześniejszej praktyce w zakresie klasyfikacji, pod warunkiem że wyroby, o których mowa, zostaną przedstawione do przywozu w okresie 60 dni od tej daty.
Artykuł 13
W przypadku gdy decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi, o której mowa w art. 12, obejmuje grupę wyrobów podlegającą limitowi ilościowemu, Komisja w razie konieczności zgodnie z art. 9 bezzwłocznie podejmuje konsultacje w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań odpowiednich limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 14
1.
Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego przepisu w tym zakresie, w przypadku gdy klasyfikacja podana w dokumentacji niezbędnej do przywozu wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem różni się od klasyfikacji ustalonej przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, do którego mają one być przywiezione, dane wyroby tymczasowo podlegają ustaleniom przywozowym, które zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia mają do nich zastosowanie na podstawie klasyfikacji ustalonej przez wyżej wymienione organy.
2.
Właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o przypadkach wymienionych w ust. 1, podając w szczególności:
a) ilości wyrobów;
b) grupę wyrobów wykazaną w dokumentacji przywozowej oraz określoną przez właściwe organy;
c) numer pozwolenia na wywóz oraz wykazaną kategorię.
3.
Po zmianie klasyfikacji właściwe organy Państw Członkowskich nie wydają nowego pozwolenia na przywóz dla wyrobów stalowych podlegających wspólnotowemu limitowi ilościowemu określonemu w załączniku V, dopóki nie uzyskają od Komisji potwierdzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 4, że ilości, które mają być przywiezione, są dostępne.
4.
Komisja powiadamia dane kraje wywozu o przypadkach, o których mowa w niniejszym artykule.
Artykuł 15
W przypadkach wymienionych w art. 14, a także w przypadkach o podobnym charakterze zgłoszonych przez właściwe organy ukraińskie Komisja, w razie konieczności, podejmuje konsultacje z Ukrainą w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie klasyfikacji mającej ostatecznie zastosowanie do wyrobów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 16
Komisja w porozumieniu z właściwymi organami Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, do których następuje przywóz oraz Ukrainy może, w przypadkach wymienionych w art. 15, ustalić ostateczną klasyfikację mającą zastosowanie do wyrobów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 17
Jeżeli rozbieżność, o której mowa w art. 14, nie może być rozwiązana zgodnie z art. 15, wówczas Komisja przyjmuje zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 środek ustanawiający klasyfikację towarów w nomenklaturze scalonej.
SEKCJA 2
System podwójnej kontroli zarządzania limitami ilościowymi
Artykuł 18
1.
Właściwe organy ukraińskie wydają pozwolenie na wywóz wszystkich wysyłek wyrobów stalowych podlegających limitom ilościowym określonym w załączniku V do wysokości tych limitów.
2.
Do celów wydania pozwolenia na przywóz określonego w art. 21 importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 19
1.
Pozwolenie na wywóz w ramach limitów ilościowych jest zgodne z wzorem zawartym w załączniku II i zaświadcza, między innymi, że dana ilość wyrobów została zaliczona na poczet limitu ilościowego ustanowionego dla danej grupy wyrobów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje tylko jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 20
Wywóz jest zaliczany na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym wyroby objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 4.
Artykuł 21
1.
O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, właściwe organy Państwa Członkowskiego wydają pozwolenie na przywóz w terminie dziesięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Przedstawienie to musi nastąpić do dnia 31 marca roku następującego po roku, w którym towary objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe organy dowolnego Państwa Członkowskiego, niezależnie od tego, jakie Państwo Członkowskie zostało wskazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja potwierdziła zgodnie z procedurą określoną w art. 4, że ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, jest dostępna w ramach danego limitu ilościowego.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracje lub wnioski składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a) pełną nazwę i adres eksportera;
b) pełną nazwę i adres importera;
c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
d) kraj pochodzenia towarów;
e) kraj wysyłki;
f) odpowiednią grupę wyrobów i ilość danych wyrobów;
g) wagę netto według pozycji CN;
h) wartość CIF wyrobów na granicy Wspólnoty według pozycji CN;
i) w odpowiednich przypadkach, daty płatności i dostawy oraz kopie listu przewozowego i umowy sprzedaży;
j) datę i numer pozwolenia na wywóz;
k) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
l) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu całkowitej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
6.
Pozwolenie na przywóz może być wydane w formie elektronicznej pod warunkiem że zainteresowane urzędy celne mają dostęp do dokumentu za pośrednictwem sieci komputerowej.
Artykuł 22
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez organy Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe organy ukraińskie, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 23
Pozwolenia na przywóz lub równoważne dokumenty są wydawane przez właściwe organy Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2, przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie na terenie Wspólnoty znajduje się ich siedziba, bez uszczerbku dla innych warunków określonych w obowiązujących przepisach.
Artykuł 24
1.
Jeśli Komisja stwierdzi, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi przez Ukrainę dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, wówczas właściwe organy wydające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane w celu zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim wypadku Komisja niezwłocznie podejmie konsultacje.
2.
Właściwe organy Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Ukrainy, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
SEKCJA 3
Przepisy wspólne
Artykuł 25
1.
Pozwolenie na wywóz, o którym mowa w art. 18 oraz świadectwo pochodzenia wymienione w art. 2 mogą zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone jako kopie.
Oryginał i kopie tych dokumentów są sporządzane w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, są wypełniane odręcznie, wpisy muszą być dokonane atramentem i drukowanymi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne dokumenty oraz świadectwa pochodzenia mają wymiary 210 x 297 mm.
Drukowane są na białym papierze do pisania, formatowanym, niezawierającym masy ściernej, o masie nie mniejszej niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany pozwalający na wzrokowe wykrycie fałszerstwa za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Właściwe organy Państw Członkowskich uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
5.
Każde pozwolenie na wywóz lub równoważny dokument oraz świadectwo pochodzenia są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6.
Numer ten składa się z:
- dwóch liter określających kraj wywozu:
UA= Ukraina
- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
AT= Austria
BE= Belgia
CY= Cypr
CZ= Republika Czeska
DE= Niemcy
DK= Dania
EE= Estonia
EL= Grecja
ES= Hiszpania
FI= Finlandia
FR= Francja
GB= Zjednoczone Królestwo
HU= Węgry
IE= Irlandia
IT= Włochy
LT= Litwa
LU= Luksemburg
LV= Łotwa
MT= Malta
NL= Niderlandy
PL= Polska
PT= Portugalia
SE= Szwecja
SL= Słowenia
SK= Słowacja,
- jednocyfrowej liczby określającej rok kontyngentowy, odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np. "5" dla 2005 r.;
- dwucyfrowej liczby określającej urząd wydający pozwolenie w kraju wywozu,
- pięciocyfrowej liczby kolejno od 00001 do 99999, przydzielonej danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 26
Pozwolenie na wywóz oraz świadectwo pochodzenia mogą być wydane po wysyłce wyrobów, których dotyczą.
W takich przypadkach zawierają one adnotację "wystawione retrospektywnie".
Artykuł 27
1.
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia eksporter może zwrócić się do właściwych organów, które wydały dokument, o wydanie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych będących w jego posiadaniu.
Wydany w ten sposób duplikat pozwolenia lub świadectwa powinien nosić adnotację "duplikat".
2.
Duplikat opatrzony jest datą oryginalnego pozwolenia lub świadectwa.
SEKCJA 4
Wspólnotowe pozwolenie na przywóz — wspólny formularz
Artykuł 28
1.
Formularze, które mają być używane przez właściwe organy Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 21, są zgodne z wzorem określonym w załączniku III.
2.
Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla organu wystawiającego" i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla organu wystawiającego pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe organy mogą dodać dalsze kopie do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze niezawierającym masy ściernej, o masie od 55 do 65 g/m2.
Mają one wymiary 210 × 297 mm; interlinia wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza jest dokładnie odwzorowywany.
Obydwie strony kopii nr 1, która jest właściwym pozwoleniem, są dodatkowo zadrukowane czerwonym wzorem giloszowanym w tle, w pozwalającym na wzrokowe wykrycie fałszerstwa za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za drukowanie tych formularzy.
Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one siedzibę.
W takim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Na każdym formularzu umieszczana jest nazwa i adres drukarni lub znak umożliwiający jej zidentyfikowanie.
5.
Przy wydawaniu pozwoleń na przywóz lub wyciągów umieszcza się na nich numer wydania określony przez właściwe organy Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz jest przekazywany Komisji drogą elektroniczną za pośrednictwem zintegrowanej sieci utworzonej na podstawie art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwy organ wskazuje odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wystawiających i organów dokonujących odpisów nanoszone są przy pomocy pieczęci.
Pieczęć organów wydających można jednak zastąpić wytłoczonym odciskiem suchej pieczęci połączonym z literami lub cyframi uzyskanymi przez perforację, bądź zastąpić nadrukiem na pozwoleniu.
Organy wydające stosują metodę zapisu przydzielonej ilości zabezpieczoną przed fałszerstwami w taki sposób, aby uniemożliwiała wstawienie cyfr lub adnotacji.
9.
Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczana jest rubryka, w której organy celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości.
Jeżeli miejsce pozostawione na odpisy na pozwoleniu lub wyciągu z niego jest niewystarczające, właściwe organy mogą dołączyć do niego jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki odpowiadające rubrykom umieszczonym na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu.
Organy dokonujące odpisów umieszczają swoją pieczęć tak, aby jedna jej połowa znalazła się na pozwoleniu lub wyciągu z niego, a druga połowa na dodatkowej stronie.
W przypadku wykorzystania więcej niż jednej dodatkowej strony kolejna pieczęć powinna zostać przyłożona w ten sam sposób, na każdej dodatkowej stronie i stronie ją poprzedzającej.
10.
Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz wpisy i adnotacje zamieszczone przez organy jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne jak dokumenty wydane oraz wpisy i adnotacje zamieszczone przez organy tych Państw Członkowskich.
11.
Właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
ROZDZIAŁ III
WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 29
Komisja przekazuje organom Państw Członkowskich nazwy i adresy właściwych organów ukraińskich wydających świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na wywóz wraz z wzorami pieczęci używanych przez te organy.
Artykuł 30
1.
Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz przeprowadzana jest wyrywkowo lub gdy właściwe organy Państw Członkowskich mają uzasadnioną wątpliwość co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo co do prawdziwości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych wyrobów.
W takich przypadkach właściwe organy Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo ich kopię właściwym organom ukraińskim, podając w odpowiednich przypadkach przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają przeprowadzenie dochodzenia.
Jeżeli przedłożono fakturę, do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo jego kopii dołączana jest taka faktura lub jej kopia.
Właściwe organy przekazują również wszelkie posiadane informacje wskazujące na to, że dane zawarte w świadectwie pochodzenia lub w pozwoleniu na wywóz są nieprawdziwe.
2.
Przepisy ust. 1 mają również zastosowanie do późniejszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.
3.
Wyniki późniejszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym organom Wspólnoty najpóźniej w terminie trzech miesięcy.
Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie lub deklaracja dotyczą towarów faktycznie wywiezionych oraz czy towary te kwalifikują się do wywozu do Wspólnoty na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.
Właściwe organy Wspólnoty mogą również zażądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia stanu faktycznego, w tym w szczególności pochodzenia towarów.
4.
Jeżeli takie weryfikacje ujawnią nadużycia lub poważne nieprawidłowości w stosowaniu deklaracji pochodzenia, dane Państwo Członkowskie informuje o tym fakcie Komisję.
Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
5.
Wyrywkowe stosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych wyrobów do swobodnego obrotu.
Artykuł 31
1.
W przypadku gdy procedura weryfikacji, o której mowa w art. 30 lub informacje dostępne właściwym organom Wspólnoty wskazują, że przepisy niniejszego rozdziału są naruszane, powyższe organy żądają, aby Ukraina przeprowadziła odpowiednie dochodzenia lub zapewniła, aby takie dochodzenia zostały przeprowadzone w odniesieniu do działań, które naruszają lub wydają się naruszać przepisy niniejszego rozdziału.
Wyniki tych dochodzeń są przekazywane właściwym organom Wspólnoty wraz z wszelkimi innymi stosownymi informacjami umożliwiającymi ustalenie rzeczywistego pochodzenia towarów.
2.
Podczas wykonywania działań podjętych zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału właściwe organy Wspólnoty mogą wymieniać z właściwymi organami Ukrainy informacje, które są uważane za przydatne w zapobieganiu naruszaniu przepisów niniejszego rozdziału.
3.
W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów niniejszego rozdziału, Komisja może podjąć środki niezbędne do zapobiegania powtórzeniu się takiego naruszenia.
Artykuł 32
Komisja koordynuje działania podejmowane przez właściwe organy Państw Członkowskich na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.
Właściwe organy Państw Członkowskich informują Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o podejmowanych przez nie działaniach i o uzyskanych rezultatach.
ROZDZIAŁ IV
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 33
Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2266/2004.
Artykuł 34
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1441/2005
z dnia 18 lipca 2005 r.
w sprawie nałożenia pewnych ograniczeń na przywóz niektórych produktów stalowych z Republiki Kazachstanu i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2265/2004
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Republiką Kazachstanu [1], zwana dalej "UPW", weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r.
(2) Artykuł 17 ust. 1 UPW stanowi, że handel niektórymi produktami stalowymi jest regulowany postanowieniami tytułu III tej umowy, z wyjątkiem art. 11, oraz postanowieniami umowy w sprawie uzgodnień ilościowych.
(3) Dnia 19 lipca 2005 r. Wspólnota Europejska i Republika Kazachstanu zawarły umowę w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi [2], zwaną dalej "Umową".
(4) Niezbędne jest zapewnienie środków realizacji warunków Umowy we Wspólnocie, uwzględniając doświadczenie zdobyte z poprzednich umów dotyczących podobnych kwestii.
(5) Omawiane produkty należy sklasyfikować w oparciu o Nomenklaturę Scaloną, dalej zwaną "CN", ustanowioną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie taryfy i nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [3].
(6) Należy zapewnić, aby pochodzenie omawianych produktów było sprawdzane i w tym celu ustala się odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(7) Skuteczne wykonywanie Umowy wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz, dopuszczającego omawiane produkty do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty wraz z systemem udzielania takich wspólnotowych pozwoleń na przywóz.
(8) Produktów umieszczanych w wolnym obszarze celnym lub przywożonych na mocy uregulowań dotyczących składów celnych, wywozu czasowego lub uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie należy zaliczać na poczet limitów ustalonych dla omawianych produktów.
(9) W celu zapewnienia nieprzekraczalności tych limitów ilościowych niezbędne jest ustanowienie procedury zarządzania, na mocy której właściwe władze Państw Członkowskich nie będą wydawać pozwoleń na przywóz, zanim nie uzyskają od Komisji uprzedniego potwierdzenia, że stosowne ilości są nadal dostępne w ramach danego limitu ilościowego.
(10) Porozumienie przewiduje system współpracy pomiędzy Republiką Kazachstanu a Wspólnotą, mający na celu zapobieganie obchodzenia przepisów poprzez przeładunek, przekierowanie lub innymi sposobami.
Należy ustanowić procedurę konsultacji, na podstawie której z danym krajem można będzie dojść do porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania określonego limitu ilościowego, jeśli okaże się, że nastąpiło ominięcie warunków Umowy.
Republika Kazachstanu zgodziła się na podjęcie niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby wszelkie dostosowania mogły być szybko zastosowane.
W przypadku braku porozumienia w przewidzianym terminie Wspólnota powinna mieć możliwość zastosowania równoważnego dostosowania, jeżeli istnieją wyraźne dowody na obejście.
(11) Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., przywóz do Wspólnoty produktów objętych niniejszym rozporządzeniem podlega konieczności posiadania pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) 2265/2004 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu [4].
Umowa przewiduje, że przywóz ten ma być wliczany na poczet limitów na 2005 r. ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(12) Dla celów przejrzystości niezbędne jest zatem zastąpienie rozporządzenia (WE) 2265/2004 niniejszym rozporządzeniem,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu do Wspólnoty produktów stalowych wymienionych w załączniku I, pochodzących z Republiki Kazachstanu.
2.
Produkty stalowe są sklasyfikowane w grupach produktów przedstawionych w załączniku I.
3.
Pochodzenie produktów wymienionych w ust. 1 ustalane jest według zasad obowiązujących we Wspólnocie.
4.
Procedury sprawdzania pochodzenia produktów wymienionych w ust. 1 są określone w rozdziałach II i III.
Artykuł 2
1.
Przywóz do Wspólnoty produktów wymienionych w załączniku I, pochodzących z Republiki Kazachstanu, podlega corocznym limitom ilościowym określonym w załączniku V. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktów wymienionych w załączniku I, pochodzących z Republiki Kazachstanu, wymaga przedłożenia świadectwa pochodzenia, jak określono w załączniku II oraz pozwolenia na przywóz wydanego przez władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.
Przywóz, na który wydano pozwolenie, zostaje zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty zostają wysłane z kraju wywozu.
2.
W celu zapewnienia, że ilości, dla których wydane są pozwolenia na przywóz, nigdy nie przekroczą łącznych limitów ilościowych dla każdej grupy produktów, właściwe władze Państw Członkowskich wydają pozwolenia na przywóz jedynie na podstawie potwierdzenia przez Komisję, że nadal istnieją dostępne ilości w ramach limitów ilościowych dla stosownej grupy produktów stalowych w zależności od kraju dostawcy, w odniesieniu do których importer lub importerzy złożyli wnioski do odpowiednich władz.
Dla celów niniejszego rozporządzenia właściwe władze Państw Członkowskich są wymienione w załączniku IV.
3.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., przywóz produktów, dla których wymagane było pozwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2265/2004, wliczany jest na poczet stosownych limitów na 2005 r. określonych w załączniku V.
4.
Dla celów niniejszego rozporządzenia i począwszy od dnia jego stosowania, uważa się, że wysyłka produktów odbyła się w dniu, w którym zostały one załadowane na wywozowy środek transportu.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do produktów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy produkty, o których mowa w ust. 1, są następnie wprowadzone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym bądź też po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a produkty wprowadzone w taki sposób do obrotu są zaliczane na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 4
1.
Dla celów stosowania art. 2 ust. 2, przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o liczbie otrzymanych wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz.
W odpowiedzi Komisja przekazuje potwierdzenie, że ilość(-ci), o którą(-e) wnioskodawca się ubiega, jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Potwierdzenia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.
2.
Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, daną grupę produktów, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie produktów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja przekazuje władzom Państw Członkowskich potwierdzenie całkowitych ilości, wskazanych przez nie we wnioskach złożonych dla poszczególnych grup produktów.
Ponadto Komisja niezwłocznie kontaktuje się z właściwymi władzami Republiki Kazachstanu w wypadkach, gdy przedstawione wnioski przekraczają limity, w celu uzyskania wyjaśnienia i szybkiego rozwiązania.
4.
Właściwe władze Państw Członkowskich niezwłocznie powiadamiają Komisję w przypadku uzyskania informacji o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy produktów.
5.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z ważnych przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne wydawane są zgodnie z rozdziałem II.
7.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na wywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze Republiki Kazachstanu odpowiadających im pozwoleń na wywóz.
Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Republiki Kazachstanu o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po wywiezieniu do Wspólnoty produktów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka produktów.
Artykuł 5
Dla celów stosowania art. 3 ust. 3 i 4 Umowy Komisja jest niniejszym upoważniona do dokonywania niezbędnych dostosowań.
Artykuł 6
1.
Jeśli po przeprowadzeniu dochodzeń zgodnie z procedurami przedstawionymi w rozdziale III Komisja zauważy, że informacje będące w jej posiadaniu stanowią dowód na to, że wymienione w załączniku I produkty, pochodzące z Republiki Kazachstanu, zostały przeładowane, przekierowane lub w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z obejściem limitów ilościowych wymienionych w art. 2 oraz że istnieje potrzeba dokonania niezbędnych dostosowań, wówczas wnioskuje o rozpoczęcie konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2.
W oczekiwaniu na wynik konsultacji wymienionych w ust. 1 Komisja może zwrócić się z prośbą do Republiki Kazachstanu o podjęcie niezbędnych kroków zapobiegawczych mających na celu zapewnienie, że dostosowanie do limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji będzie mogło być zrealizowanie w odniesieniu do roku, w którym wniesiony został wniosek o przeprowadzenie konsultacji lub dla następnego roku, jeżeli limity ilościowe na bieżący rok są wyczerpane, w przypadku istnienia wyraźnego dowodu na obchodzenie ustaleń ilościowych.
3.
Jeśli Wspólnocie i Republice Kazachstanu nie uda się osiągnąć zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja uzna, że istnieją niezbite dowody na obchodzenie ustaleń ilościowych, z obowiązujących limitów potrąca się równoważne ilości produktów pochodzących z Republiki Kazachstanu.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi w żaden sposób odstępstwa od postanowień Umowy, która ma pierwszeństwo we wszystkich przypadkach sprzeczności.
ROZDZIAŁ II
ZASADY ZARZĄDZANIA LIMITAMI ILOŚCIOWYMI
SEKCJA 1
Klasyfikacja
Artykuł 8
Klasyfikacja produktów objętych niniejszym rozporządzeniem opiera się na nomenklaturze scalonej ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87.
Artykuł 9
Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego Wydział Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, ustanowiony na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, pilnie zbada, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, wszystkie kwestie dotyczące klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach Nomenklatury Scalonej w celu sklasyfikowania ich w odpowiednich grupach produktów.
Artykuł 10
Komisja powiadamia Republikę Kazachstanu o wszelkich zmianach w CN i w kodach TARIC wpływających na produkty objęte niniejszym rozporządzeniem przynajmniej jeden miesiąc przed dniem ich wejścia w życie we Wspólnocie.
Artykuł 11
Komisja powiadamia właściwe władze Republiki Kazachstanu o wszelkich decyzjach przyjętych zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami dotyczącymi klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem, najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia tych decyzji.
Informacje te obejmują:
a) opis produktów;
b) stosowną grupę produktów, kod CN oraz kod TARIC;
c) powody podjęcia decyzji.
Artykuł 12
1.
Jeżeli decyzja dotycząca klasyfikacji, przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi, spowoduje zmianę praktyki w zakresie klasyfikacji lub zmianę grupy produktów, w której znajduje się którykolwiek z produktów objętych niniejszym rozporządzeniem, wówczas przed nadaniem tej decyzji mocy obowiązującej właściwe władze Państw Członkowskich przedstawiają zawiadomienie z 30-dniowym wyprzedzeniem, licząc od dnia powiadomienia przez Komisję.
2.
Produkty wysłane przed dniem wykonania decyzji nadal podlegają wcześniejszej praktyce w zakresie klasyfikacji, pod warunkiem że produkty, o których mowa, są przeznaczone do wywozu w ciągu 60 dni od tego dnia.
Artykuł 13
W przypadku gdy decyzja dotycząca klasyfikacji, przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi wymienionymi w art. 12, obejmuje grupę produktów podlegającą limitowi ilościowemu, wówczas Komisja, w razie konieczności, zgodnie z art. 9 bezzwłocznie rozpoczyna negocjacje w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań odpowiednich limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 14
1.
Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego przepisu w tym zakresie, w przypadku gdy klasyfikacja podana w dokumentacji niezbędnej do przywozu produktów objętych niniejszym rozporządzeniem różni się od klasyfikacji ustalonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, do którego mają one być przywiezione, wówczas dane produkty tymczasowo podlegają ustaleniom przywozowym, które zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia odnoszą się do nich na podstawie klasyfikacji ustalonej przez wyżej wymienione władze.
2.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o przypadkach wymienionych w ust. 1, podając w szczególności:
a) ilości produktów;
b) grupę produktów wykazaną w dokumentacji przywozowej i dokumentacji zachowanej przez właściwe władze;
c) numer pozwolenia na wywóz oraz wykazaną kategorię.
3.
Po zmianie klasyfikacji właściwe władze Państw Członkowskich nie wydają nowego pozwolenia na przywóz dla produktów stalowych podlegających wspólnotowemu limitowi ilościowemu określonemu w załączniku V, dopóki nie uzyskają od Komisji potwierdzenia zgodnie z procedurą ustaloną w art. 4, że ilości, które mają być przywiezione, są dostępne.
4.
Komisja powiadamia dane kraje wywozu o przypadkach wymienionych w niniejszym artykule.
Artykuł 15
W przypadkach wymienionych w art. 14, a także w przypadkach o podobnym charakterze zgłoszonych przez właściwe władze Republiki Kazachstanu, Komisja w razie konieczności rozpoczyna konsultacje z Republiką Kazachstanu w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie klasyfikacji definitywnie mającej zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 16
Komisja w porozumieniu z właściwymi władzami Państwa lub Państw Członkowskich dokonujących przywozu oraz Republiki Kazachstanu może, w przypadkach wymienionych w art. 15, ustalić klasyfikację definitywnie mającą zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 17
Jeżeli rozbieżność, o której mowa w art. 14 nie może być rozwiązana zgodnie z art. 15, wówczas Komisja przyjmuje zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 środek ustanawiający klasyfikację towarów w Nomenklaturze Scalonej.
SEKCJA 2
System podwójnej kontroli przydzielania limitów ilościowych
Artykuł 18
1.
Właściwe władze Republiki Kazachstanu wydają pozwolenie na wywóz dotyczące wszystkich wysyłek produktów stalowych podlegających limitom ilościowym określonym w załączniku V do wysokości tych limitów.
2.
Do celów wydania pozwolenia na przywóz wymienionego w art. 21 importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 19
1.
Pozwolenie na wywóz dla limitów ilościowych odpowiada wzorcowi przedstawionemu w załączniku II i zaświadcza, między innymi, że dana ilość produktów została wliczona na poczet limitu ilościowego ustanowionego dla danej grupy produktów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje jedynie jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 20
Wywóz jest wliczany na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 4.
Artykuł 21
1.
O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, właściwe władze Państw Członkowskich wydają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych od okazania przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Okazanie to musi być dokonane nie później niż 31 marca roku następującego po tym, w którym towary objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe władze dowolnego Państwa Członkowskiego, niezależnie od tego, jakie Państwo Członkowskie zostało wskazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja potwierdziła zgodnie z procedurą określoną w art. 4, że ilość, o którą ubiega się wnioskodawca jest dostępna w granicach danego limitu ilościowego.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracje lub wnioski składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a) pełną nazwę i adres eksportera;
b) pełną nazwę i adres importera;
c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
d) kraj pochodzenia towarów;
e) kraj wysyłki;
f) odpowiednią grupę produktów i ilość danych produktów;
g) wagę netto według pozycji CN;
h) wartość cif produktów na granicy Wspólnoty według pozycji CN;
i) tam gdzie to właściwe, daty płatności i dostawy oraz kopie listu przewozowego i umowy kupna;
j) datę i numer pozwolenia na wywóz;
k) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
l) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu całkowitej ilości produktów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
6.
Pozwolenie na przywóz może być wydane w formie elektronicznej, pod warunkiem że dane urzędy celne mają dostęp do dokumentu za pośrednictwem sieci komputerowej.
Artykuł 22
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Republiki Kazachstanu, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 23
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, bez uszczerbku dla innych warunków, określonych przez obowiązujące przepisy.
Artykuł 24
1.
Jeśli Komisja stwierdzi, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi przez Republikę Kazachstanu dla danej grupy produktów w którymkolwiek roku przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, wówczas właściwe władze wydające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim wypadku Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje.
2.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Republiki Kazachstanu, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
SEKCJA 3
Przepisy wspólne
Artykuł 25
1.
Pozwolenie na wywóz wymienione w art. 18 oraz świadectwo pochodzenia wymienione w art. 2 może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone, jako takie.
Oryginał i kopie tych dokumentów są sporządzone w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty wymienione w ust. 1 są wypełnione odręcznie, to wpisy muszą być dokonane atramentem i drukowanymi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne dokumenty oraz świadectwa pochodzenia mają wymiary 210 x 297 mm i są drukowane na białym papierze do pisania, formatowanym, niezawierającym masy ściernej, o gramaturze nie mniejszej niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na dostrzeżenie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4.
Zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia właściwe władze Państw Członkowskich uznają wyłącznie oryginały dokumentów za ważne dla celów przywozu.
5.
Każde pozwolenie na wywóz lub dokument równoważny są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6.
Numer ten składa się z:
- dwóch liter określających kraj wywozu, jak poniżej:
KZ= Republika Kazachstanu,
- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
AT= Austria
BE= Belgia
CY= Cypr
CZ= Republika Czeska
DE= Niemcy
DK= Dania
EE= Estonia
EL= Grecja
ES= Hiszpania
FI= Finlandia
FR= Francja
GB= Zjednoczone Królestwo
HU= Węgry
IE= Irlandia
IT= Włochy
LT= Litwa
LU= Luksemburg
LV= Łotwa
MT= Malta
NL= Niderlandy
PL= Polska
PT= Portugalia
SE= Szwecja
SI= Słowenia
SK= Słowacja,
- jednocyfrowego numeru określającego rok kontyngentowy, odpowiadającego ostatniej cyfrze danego roku, np. "5" dla 2005 r.,
- dwucyfrowego numeru określającego urząd wystawiający pozwolenie w kraju wywozu,
- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 26
Pozwolenie na wywóz oraz świadectwo pochodzenia może zostać wydane po dokonaniu przesyłki produktów, których to pozwolenie dotyczy.
W takich przypadkach zawierają one adnotację "wydane z datą wsteczną".
Artykuł 27
1.
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia eksporter może zwrócić się do właściwych władz, które wydały dokument, o wydanie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych będących w jego posiadaniu.
Wydany w ten sposób duplikat pozwolenia lub świadectwa powinien nosić adnotację "duplikat".
2.
Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia lub świadectwa.
SEKCJA 4
Wspólnotowe pozwolenie na przywóz — jednolity format
Artykuł 28
1.
Formularze, które mają być używane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz wymienionych w art. 21, odpowiadają wzorcowi przedstawionemu w załączniku III.
2.
Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla organu wystawiającego" i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla organu wystawiającego pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dołączyć dodatkowe kopie do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze niezawierającym masy ściernej, o gramaturze od 55 do 65 g/m2.
Ich wymiary wynoszą 210 × 297 mm, interlinia wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala) z dokładnie odwzorowanym rozmieszczeniem elementów formularzy.
Obydwie strony kopii nr 1, która jest właściwym pozwoleniem, są dodatkowo zadrukowane czerwonym wzorem giloszowanym pozwalający na dostrzeżenie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4.
Za drukowanie formularzy odpowiedzialne są Państwa Członkowskie.
Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one siedzibę.
W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Każdy formularz musi nosić nazwę i adres drukarni lub znak umożliwiający zidentyfikowanie drukarni.
5.
Z chwilą wydania pozwoleń na przywóz i wyciągów umieszcza się na nich numer wydania określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz zostaje przekazany Komisji drogą elektroniczną za pośrednictwem zintegrowanej sieci ustanowionej na podstawie art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę produktów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów stosowane są w formie pieczęci.
Jednakże wytłoczony odcisk połączony z literami lub cyframi uzyskanymi poprzez perforację lub nadruk na pozwoleniu mogą zastępować pieczęć organu wystawiającego.
Organy wystawiające stosują jakąkolwiek zabezpieczoną przed fałszerstwami metodę w celu rejestracji przydzielonych ilości w sposób uniemożliwiający wstawianie cyfr lub adnotacji.
9.
Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której organy celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości.
Jeżeli miejsce pozostawione na odpisy na pozwoleniu lub wyciągu z niego jest niewystarczające, właściwe władze mogą dołączyć do niego jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki, odpowiadające rubrykom umieszczonym na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu.
Władze dokonujące odpisów umieszczają swoją pieczęć tak, aby jedna jej połowa znalazła się na pozwoleniu lub wyciągu z niego, a druga połowa na dodatkowej stronie.
W przypadku wykorzystania więcej niż jednej dodatkowej strony kolejna pieczęć powinna zostać przyłożona w ten sam sposób, na każdej dodatkowej stronie i stronie ją poprzedzającej.
10.
Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tych Państw Członkowskich.
11.
Właściwe władze danych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych Państw Członkowskich.
ROZDZIAŁ III
WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 29
Komisja dostarcza władzom Państw Członkowskich nazwy i adresy właściwych władz w Republice Kazachstanu, wydających świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na wywóz wraz z wzorami pieczęci używanych przez te władze.
Artykuł 30
1.
Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz przeprowadzana jest wyrywkowo lub każdorazowo, gdy właściwe władze Państw Członkowskich mają uzasadnioną wątpliwość co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo co do ścisłości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych produktów.
W takich wypadkach właściwe władze Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz albo kopię któregokolwiek z nich właściwym władzom Republiki Kazachstanu, podając w stosownym wypadku przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają przeprowadzenie dochodzenia.
Jeżeli przedłożono fakturę, wówczas faktura taka lub jej kopia jest dołączana do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo jego kopii.
Właściwe władze przekazują również wszelkie udzielone im informacje sugerujące, że dane zamieszczone w świadectwie pochodzenia lub w pozwoleniu na wywóz są nieścisłe.
2.
Przepisy ust. 1 stosują się również do późniejszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.
3.
Wyniki późniejszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty najpóźniej w ciągu trzech miesięcy.
Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie bądź deklaracja dotyczą produktów faktycznie wywiezionych oraz czy produkty te można zakwalifikować do przywozu do Wspólnoty na podstawie niniejszego rozdziału.
Właściwe władze Wspólnoty mogą również zażądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia faktów, w tym w szczególności pochodzenia towarów.
4.
W przypadku wykrycia nadużyć lub poważnych nieprawidłowości w stosowaniu deklaracji pochodzenia podczas przeprowadzania takich weryfikacji, dane Państwo Członkowskie informuje o tym fakcie Komisję.
Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
5.
Wyrywkowe zastosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych produktów do swobodnego obrotu.
Artykuł 31
1.
W przypadku gdy procedura weryfikacji, o której mowa w art. 30, bądź informacje dostępne dla właściwych władz Wspólnoty wykażą, że przepisy niniejszego rozdziału są naruszane, wówczas władze żądają, aby Republika Kazachstanu przeprowadziła odpowiednie dochodzenia lub dopilnowała, aby takie dochodzenia zostały przeprowadzone odnośnie do czynności, które naruszają lub wydają się naruszać przepisy niniejszego rozdziału.
Wyniki tych dochodzeń są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty wraz z wszelkimi innymi stosownymi informacjami, umożliwiającymi ustalenie rzeczywistego pochodzenia produktów.
2.
Podczas wykonywania działania podjętego zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału właściwe władze Wspólnoty mogą wymieniać z właściwymi władzami Republiki Kazachstanu informacje, które są uważane za przydatne w zapobieganiu naruszania przepisów niniejszego rozdziału.
3.
W przypadku ustalenia, że przepisy niniejszego rozdziału zostały naruszone, Komisja może podjąć środki, które są niezbędne do zapobiegania powtórzeniu się takiego naruszenia.
Artykuł 32
Komisja koordynuje działanie podjęte przez właściwe władze Państw Członkowskich na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.
Właściwe władze Państw Członkowskich informują Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o podjętym przez siebie działaniu i o uzyskanych wynikach.
ROZDZIAŁ IV
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 33
Rozporządzenie (WE) nr 2265/2004 zostaje niniejszym uchylone.
Artykuł 34
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1442/2005
z dnia 5 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1443/2005
z dnia 5 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1381/2005 w zakresie ilości objętej przetargiem stałym na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] określa procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1381/2005 [3] otworzyło przetarg stały na wywóz 216086 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
(3) Francja poinformowała Komisję o zamiarze podwyższenia przez jej agencję interwencyjną o 8338 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz.
Uwzględniając sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Francję.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1381/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1381/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 224424 ton jęczmienia do wywozu do krajów trzecich, z wyjątkiem Albanii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Kanady, Chorwacji, Stanów Zjednoczonych, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4] oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1444/2005
z dnia 2 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów karmazyna w strefie NAFO 3M przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wykorzystały kwotę połowową na zasób w nim określony, przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego zatrzymywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wykorzystanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu, o którym mowa w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego, uznaje się za wykorzystaną z dniem określonym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu, o którym mowa w Załączniku, przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku.
Po tym dniu zakazuje się zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1445/2005
z dnia 5 września 2005 r.
określające właściwe kryteria oceny jakości oraz treść sprawozdań dotyczących jakości w odniesieniu do statystyk odpadów dla celów rozporządzenia (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów [1], w szczególności jego art. 6 lit. d),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2150/2002 Komisja powinna przyjąć środki niezbędne do wykonania tego rozporządzenia.
(2) Zgodnie z art. 6 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2150/2002, Komisja powinna określić właściwe kryteria oceny jakości i treść sprawozdań dotyczących jakości, o których mowa w wymienionym rozporządzeniu.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programów Statystycznych ustanowionego na mocy decyzji Rady 89/382/EWG, Euratom [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Kryteria oceny jakości i treść sprawozdań dotyczących jakości, o których mowa w sekcji 7 załączników I i II do rozporządzenia (WE) nr 2150/2002 ustanawia się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie dostarczają sprawozdania dotyczące jakości zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się do danych złożonych w odniesieniu do pierwszego roku referencyjnego 2004 oraz do wszystkich kolejnych okresów referencyjnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1446/2005
z dnia 5 września 2005 r.
przyznające odstępstwa od przepisów rozporządzenia (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk odpadów w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa i Austrii
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Zjednoczone Królestwo w dniu 20 grudnia 2004 r.,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Austrię w dniu 16 listopada 2004 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2150/2002 w trakcie okresu przejściowego Komisja może przyznać odstępstwa od niektórych postanowień załączników do tego rozporządzenia.
(2) Odstępstwa te powinny zostać przyznane Zjednoczonemu Królestwu i Austrii na ich wniosek.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programów Statystycznych ustanowionego na mocy decyzji Rady 89/382/EWG, Euratom [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym przyznaje się następujące odstępstwa od przepisów rozporządzenia (WE) nr 2150/2002:
a) Zjednoczonemu Królestwu przyznaje się odstępstwa w zakresie przedstawiania wyników odnoszących się do sekcji 8 (punkt 1.1) pozycji 1 (rolnictwo, łowiectwo i leśnictwo), 2 (rybołówstwo) i 16 (usługi) załącznika I oraz odnoszących się do sekcji 8 pkt 2 załącznika II;
b) Austrii przyznaje się odstępstwa w zakresie przedstawiania wyników odnoszących się do sekcji 8 (punkt 1.1) pozycji 2 (rybołówstwo) i 16 (usługi) załącznika I oraz odnoszących się do sekcji 8 pkt 2 załącznika II.
2.
Odstępstwa przewidziane w ust. 1 przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do danych za pierwszy rok referencyjny, czyli 2004 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1447/2005
z dnia 6 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1448/2005
z dnia 5 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów gardłosza atlantyckiego w strefach ICES I, II, III, IV, V, VIII, IX, X, XII i XIV (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006 na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na lata 2005 i 2006.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tej dacie zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1449/2005
z dnia 5 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów beryksów w strefach ICES III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X i XII (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006 na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na lata 2005 i 2006.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tej dacie zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1450/2005
z dnia 5 września 2005 r.
zmieniające załącznik V do rozporządzenia Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczącego ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem [1], w szczególności jego art. 11 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera listę właściwych organów, którym powierzone zostały konkretne zadania związane z wdrażaniem tego rozporządzenia.
(2) Belgia, Litwa, Niderlandy i Niemcy wystąpiły o zmianę adresów właściwych organów tych krajów.
(3) Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2005
z dnia 6 września 2005 r.
zawierające sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 950/2005 ustalającego refundacje wywozowe w ramach systemu A1 dla orzechów (migdały łuskane, orzechy laskowe w łupinach, orzechy laskowe łuskane, orzechy włoskie w łupinach)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 950/2005 [2] ustaliło refundacje wywozowe w sektorze owoców i warzyw dla orzechów (migdały łuskane, orzechy laskowe w łupinach, orzechy laskowe łuskane, orzechy włoskie w łupinach).
(2) W wyniku weryfikacji okazało się, że w Załączniku do projektu, przedłożonego komitetowi zarządzającemu w celu uzyskania opinii, wystąpił błąd.
Należy zatem sporządzić sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 950/2005.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 950/2005, pierwszy wiersz, datę " 8 września 2005 r." zastępuje się datą " 9 stycznia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 7 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1452/2005
z dnia 6 września 2005 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 234/2004 dotyczącego niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004 z dnia 10 lutego 2004 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1030/2003 [1], w szczególności jego art. 9 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 234/2004 zawiera listę właściwych organów, którym powierzone zostały konkretne zadania związane z wykonaniem tego rozporządzenia.
(2) Belgia i Niderlandy złożyły wnioski o wniesienie zmian do adresów swoich właściwych organów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 234/2004 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1453/2005
z dnia 6 września 2005 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 872/2004 dotyczącego dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii [1], w szczególności jego art. 11 lit b),
a także mając na uwadze co następuje:
(1) Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 zawiera listę właściwych organów, którym powierzone zostały konkretne zadania związane z wdrażaniem tego rozporządzenia.
(2) Litwa, Niderlandy i Szwecja wystąpiły z wnioskiem o zmianę danych adresowych ich właściwych władz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 zostaje niniejszym zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1454/2005
z dnia 2 września 2005 r.
zmieniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz systemów kamer telewizyjnych pochodzących z Japonii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"),
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POPRZEDNIE PROCEDURY
(1) Rada, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1015/94 [2], nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz systemów kamer telewizyjnych ("SKT") pochodzących z Japonii.
(2) W art. 1 ust. 3 lit. e) rozporządzenia nr 1015/94 Rada w szczególności wyłączyła z zakresu cła antydumpingowego systemy kamer wymienione w Załączniku do tego rozporządzenia ("Załącznik"), które są profesjonalnymi systemami kamer o najwyższej jakości z technicznego punktu widzenia, objętymi definicją produktu z art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1015/94, ale których nie można traktować jako systemy kamer telewizyjnych.
(3) W październiku 1995 r. rozporządzeniem (WE) nr 2474/95 [3] Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 1015/94, w szczególności w odniesieniu do definicji podobnego produktu i niektórych modeli profesjonalnych systemów kamer, które zostały zwolnione w wyraźny sposób z ostatecznego cła antydumpingowego.
(4) W październiku 1997 r. rozporządzeniem (WE) nr 1952/97 [4] Rada zmieniła stawki ostatecznego cła antydumpingowego dla dwóch zainteresowanych przedsiębiorstw, a mianowicie Sony Corporation i Ikegami Tsushinki Co.
Ltd zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego.
Ponadto Rada wyłączyła z zakresu cła antydumpingowego w szczególności niektóre nowe modele profesjonalnych systemów kamer, dodając je do Załącznika.
(5) W styczniu 1999 r. oraz w styczniu 2000 r. rozporządzeniami (WE) nr 193/1999 [5] oraz (WE) nr 176/2000 [6] Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 1015/94, dodając niektóre nowsze wersje modeli profesjonalnych systemów kamer do Załącznika i w ten sposób wyłączając je z zastosowania ostatecznego cła antydumpingowego.
(6) We wrześniu 2000 r. rozporządzeniem (WE) nr 2042/2000 [7] Rada potwierdziła ostateczne cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1015/94 zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(7) W styczniu 2001 r. oraz w maju 2001 r. rozporządzeniami (WE) nr 198/2001 [8] oraz (WE) nr 951/2000 [9] Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 2042/2000, dodając niektóre nowe modele profesjonalnych systemów kamer do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000 i w ten sposób wyłączając je z zastosowania ostatecznego cła antydumpingowego.
(8) We wrześniu 2001 r. w wyniku przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1900/2001 [10], potwierdziła poziom ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 2042/2000 na przywóz SKT przez producenta eksportującego Hitachi Denshi Ltd.
(9) We wrześniu 2002 r. oraz w kwietniu 2004 r. rozporządzeniami (WE) nr 1696/2002 [11] oraz (WE) nr 825/2004 [12] Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 2042/2000, dodając niektóre nowsze wersje modeli profesjonalnych systemów kamer do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000 i w ten sposób wyłączając je z zastosowania ostatecznego cła antydumpingowego.
(10) W styczniu 2005 r. rozporządzeniem (WE) nr 84/2005 Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 2042/2000, dodając dwa modele profesjonalnych systemów kamer do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000 i w ten sposób wyłączając je z zastosowania ostatecznego cła antydumpingowego.
B. DOCHODZENIE DOTYCZĄCE NOWYCH MODELI PROFESJONALNYCH SYSTEMÓW KAMER
1.
Procedura
(11) Trzech japońskich producentów eksportujących, a mianowicie Ikegami Tsushinki Co., Ltd ("Ikegami"), Hitachi Denshi (Europa) GmbH ("Hitachi") oraz Matsushita poinformowało Komisję, że zamierzają wprowadzić na rynek Wspólnoty nowe modele profesjonalnych systemów kamer i złożyło wniosek do Komisji o dodanie tych nowych modeli, łącznie z akcesoriami do nich, do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000, wyłączając je w ten sposób z zakresu ceł antydumpingowych.
(12) Komisja odpowiednio poinformowała przemysł wspólnotowy i rozpoczęła dochodzenie ograniczone do określenia, czy rozpatrywane produkty są objęte cłami antydumpingowymi i czy normatywna część rozporządzenia (WE) nr 2042/2000 powinna zostać odpowiednio zmieniona.
2.
Modele objęte dochodzeniem
(13) Otrzymano wnioski o zwolnienie z cła następujących modeli systemów kamer, do których dołączono odpowiednią informację techniczną:
i) Ikegami:
- głowice kamery HC-500 i HC-500W;
ii) Hitachi:
- głowica kamery V-35,
- zespół sterujący kamery RU-Z35,
- adapter kamery CA-Z35,
- adapter kamery EA-Z35;
iii) Matsushita:
- głowica kamery AW-E860L.
Wszystkie modele przedstawiono jako nowsze wersje modeli wcześniej wyłączonych z zakresu obowiązujących środków antydumpingowych.
3.
Ustalenia
i) głowice kamery HC-500 i HC-500W
(14) Stwierdzono, że głowice kamery HC-500 i HC-500W wchodzą w zakres opisu produktu z art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2042/2000. Modele te są jednak używane przede wszystkim w urządzeniach profesjonalnych. Przemysł wspólnotowy twierdził, że te głowice kamery mogą być użyte do celów nadawania wraz z odpowiednim systemem triax lub adapterem triax. Jednakże na podstawie dostępnych informacji i w odniesieniu do wcześniejszych modeli stwierdzono, że głowice kamery HC-500 i HC-500W nie są sprzedawane z odpowiednim systemem typu triax lub adapterem triax na rynku Wspólnoty. W związku z powyższym na rynku tym modele te nie były używane jako kamery nadawcze w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2042/2000. Dlatego też zgodnie z wcześniejszą praktyką instytucji Wspólnoty stwierdzono, że wymienione kamery powinny być uznane za profesjonalne systemy kamer, objęte definicją określoną w art. 1 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 2042/2000. W rezultacie modele te powinny być wyłączone z zakresu obowiązujących środków antydumpingowych i dodane do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000.
(15) Zgodnie z ustaloną praktyką instytucji Wspólnoty modele te powinny zostać zwolnione z cła antydumpingowego z dniem otrzymania przez służby Komisji odpowiedniego wniosku o zwolnienie.
W związku z tym, począwszy od dnia 28 października 2004 r., cały przywóz następujących kamer powinien zostać zwolniony z cła antydumpingowego:
Ikegami – głowice kamery HC-500 i HC-500W;
ii) głowica kamery V-35, zespół sterujący kamery RU-Z35 oraz adaptery kamer CA-Z35 i EA-Z35
(16) Stwierdzono, że głowica kamery V-35, stacja bazowa kamery RU-Z35 oraz adaptery kamer CA-Z35 i EA-Z35 wchodzą w zakres opisu produktu z art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2042/2000. Modele te są jednak używane przede wszystkim w urządzeniach profesjonalnych i nie są sprzedawane z odpowiednim systemem triax lub adapterem triax na rynku Wspólnoty. Dlatego też stwierdzono, że powinny one być uznane za profesjonalny system kamer, objęty definicją z art. 1 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 2042/2000. W rezultacie system ten (głowica, stacja bazowa i adaptery) oraz akcesoria do niego powinny być wyłączone z zakresu obowiązujących środków antydumpingowych i dodane do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000.
(17) Zgodnie z ustaloną praktyką instytucji Wspólnoty wymieniony system kamer telewizyjnych powinien zostać zwolniony z cła antydumpingowego z dniem otrzymania przez służby Komisji odpowiedniego wniosku o zwolnienie.
W związku z tym, począwszy od dnia 27 stycznia 2005 r., cały przywóz następujących kamer i akcesoriów do nich powinien zostać zwolniony z cła antydumpingowego:
Hitachi – głowica kamery kolorowej V-35,
zespół sterujący kamery RU-Z35,
adaptery kamer CA-Z35 i EA-Z35;
iii) głowica kamery AW-E860L
(18) Stwierdzono, że głowica kamery AW-E860L jest niemal identyczna z wcześniejszymi jej modelami uwzględnionymi w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000.
Nowy model był zaledwie techniczną aktualizacją związaną z nowymi wspólnotowymi wymaganiami dotyczącymi ochrony środowiska.
Z tego względu stwierdzono, że model ten powinien być wyłączony z zakresu istniejących środków antydumpingowych.
(19) Zgodnie z ustaloną praktyką instytucji Wspólnoty wymieniony system kamer telewizyjnych powinien zostać zwolniony z cła antydumpingowego z dniem otrzymania przez służby Komisji odpowiedniego wniosku o zwolnienie.
W związku z tym, począwszy od dnia 10 maja 2005 r., cały przywóz następujących kamer powinien zostać zwolniony z cła antydumpingowego:
Matsushita – głowica kamery AW-E860L.
4.
Poinformowanie zainteresowanych stron oraz wnioski
(20) Komisja przekazała przemysłowi wspólnotowemu i eksporterom SKT informacje o swoich ustaleniach oraz stworzyła im możliwość przedstawienia swoich opinii.
Żadna ze stron nie zgłosiła zastrzeżeń do ustaleń Komisji.
(21) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 2042/2000 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2042/2000 zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu następujących modeli produkowanych i wywożonych do Wspólnoty przez następujących producentów eksportujących:
a) Ikegami Tsushinki Co., Ltd od dnia 28 października 2004 r.:
- głowica kamery HC-500,
- głowica kamery HC-500W;
b) Hitachi Denshi (Europa) GmbH od dnia 27 stycznia 2005 r.:
- głowica kamery V-35,
- zespół sterujący kamery RU-Z35,
- adapter kamery CA-Z35,
- adapter kamery EA-Z35;
c) Matsushita od dnia 10 maja 2005 r.:
- głowica kamery AW-E860L.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1455/2005
z dnia 7 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1456/2005
z dnia 6 września 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1457/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1458/2005
z dnia 8 września 2005 r.
w sprawie stałego i tymczasowego dopuszczenia niektórych dodatków paszowych oraz tymczasowego dopuszczenia nowych zastosowań niektórych już dopuszczonych dodatków paszowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych [1], w szczególności jej art. 3 oraz art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków paszowych w żywieniu zwierząt [2], w szczególności jego art. 25,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczenie dodatków paszowych w żywieniu zwierząt.
(2) Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o dopuszczenie dodatków paszowych, które zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3) Wnioski o dopuszczenie dodatków paszowych określonych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4) Wstępne uwagi na temat tych wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski te powinny zatem być nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.
(5) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (MUCL 39199) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla kurczaków przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1436/98 [3].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie tego preparatu enzymatycznego bez ograniczeń czasowych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny określony w załączniku I powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(6) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94), endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (CBS 592.94), alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens (DSM 9553) i endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma viride (NIBH FERM BP 4842) dopuszcza się dla kurczaków przeznaczonych do tuczu bez ograniczeń czasowych, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 358/2005 [4], oraz tymczasowo dla indyków przeznaczonych do tuczu, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2013/2001 [5].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego w karmieniu kur niosek.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał opinię na temat stosowania preparatu, która stwierdza, że nie stwarza on zagrożenia dla tej dodatkowej kategorii zwierząt.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu dla danego zastosowania, określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat określony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(7) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy, wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2105), endo-1,3(4)-beta-glukanazy, wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2106) dopuszcza się dla kurczaków przeznaczonych do tuczu bez ograniczeń czasowych, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 833/2005 [6].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego w karmieniu kur niosek.
EFSA wydał opinię na temat stosowania preparatu, która stwierdza, że nie stwarza on zagrożenia dla tej dodatkowej kategorii zwierząt.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu dla danego zastosowania, określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat określony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(8) Przedłożono dane na poparcie wniosku o dopuszczenie do użytku preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 109.713) w karmieniu kurczaków przeznaczonych do tuczu.
EFSA wydał opinię na temat stosowania preparatu, która stwierdza, że nie stwarza on zagrożenia dla konsumenta, użytkownika, tej kategorii zwierząt lub środowiska.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu do danego zastosowania, określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat określony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(9) Z oceny wyżej wymienionych wniosków wynika, że należy wprowadzić wymóg stosowania pewnych procedur, mających na celu ochronę pracowników przed kontaktem z dodatkami określonymi w załącznikach.
Ochronę tę należy zapewnić poprzez zastosowanie dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [7].
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat należący do grupy "enzymy" określony w załączniku I dopuszcza się do użytku jako dodatek paszowy w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku, bez ograniczeń czasowych.
Artykuł 2
Preparaty należące do grupy "enzymy" określone w załączniku II dopuszcza się do użytku jako dodatki paszowe w żywieniu zwierząt, na warunkach określonych w tym załączniku, na okres czterech lat.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1459/2005
z dnia 8 września 2005 r.
zmieniające warunki dopuszczenia kilku dodatków paszowych należących do grupy pierwiastków śladowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt [1], w szczególności jego art. 13 ust. 2 zdanie trzecie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa Rady 70/524/EWG [2] zmieniona dyrektywą Komisji 96/7/WE [3] zatwierdziła kilka soli jodu będących dodatkami paszowymi należącymi do grupy pierwiastków śladowych.
Dodatki te zostały zgłoszone jako istniejące produkty na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 i podlegają weryfikacjom oraz procedurom określonym w tym przepisie.
(2) Maksymalna obecnie dozwolona zawartość pierwiastka śladowego jodu (I) w paszy wynosi 4 ppm dla koniowatych, 20 ppm dla ryb i 10 ppm dla innych gatunków lub kategorii zwierząt.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje możliwość zmiany dopuszczenia dodatku paszowego na podstawie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności ("Urzędu") na temat, czy dopuszczenie w dalszym ciągu spełnia warunki określone w tym rozporządzeniu.
(4) Komisja zwróciła się do Urzędu o dokonanie oceny fizjologicznego zapotrzebowania różnych gatunków zwierząt, o których mowa w dyrektywie 70/524/EWG, na jod i wypowiedzenie się na temat możliwego szkodliwego wpływu jodu stosowanego na obecnie dozwolonym poziomie na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko.
W odpowiedzi na to zapytanie dnia 25 stycznia 2005 r. Urząd przyjął opinię w sprawie stosowania jodu w paszach.
(5) W opinii Urzędu stwierdza się, że obliczenia modelowe dla najgorszego przypadku wykonane w odniesieniu do mleka i jaj w oparciu o obecnie dozwolony maksymalny poziom jodu w paszy wskazują, że górna granica dla dorosłych i młodzieży może być przekroczona.
(6) Maksymalną zawartość jodu (I) w paszy dla tych dwóch rodzajów produkcji, tj. dla krów mlecznych i kur niosek należy zatem obniżyć w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia niepożądanego wpływu na zdrowie ludzi.
(7) Należy przewidzieć 12-miesięczny okres przejściowy, aby umożliwić zużycie istniejących zapasów pasz, zgodnie z dotychczasowymi warunkami ustanowionymi zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Bez uszczerbku dla pozostałych warunków dopuszczenia dodatków paszowych E2 Jod (I) należących do grupy pierwiastków śladowych ustanowionych w dyrektywie 70/524/EWG, wartości dotyczące maksymalnej zawartości pierwiastka (w mg/kg) w paszy pełnoporcjowej zastępuje się wartościami określonymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1460/2005
z dnia 8 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 747/2001 w sprawie wspólnotowych kontyngentów taryfowych i ilości referencyjnych dla niektórych produktów pochodzących z Algierii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 747/2001 z dnia 9 kwietnia 2001 r. ustanawiające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi oraz ilościami referencyjnymi w odniesieniu do produktów kwalifikujących się do preferencji na podstawie umów z niektórymi krajami śródziemnomorskimi oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1981/94 i (WE) nr 934/95 [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy swojej decyzji z dnia 18 lipca 2005 r. [2] Rada zatwierdziła Układ Eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony.
(2) Układ ten przewiduje koncesje taryfowe w odniesieniu do niektórych produktów pochodzących z Algierii, obowiązujące w zakresie wspólnotowych kontyngentów taryfowych i w ramach ilości referencyjnych.
(3) W celu ustanowienia kontyngentów taryfowych i ilości referencyjnych konieczne jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia (WE) nr 747/2001.
(4) Ponieważ rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3590/85 z dnia 18 grudnia 1985 r. dotyczące zaświadczeń i raportów analitycznych wymaganych do przywozu wina, soku winogronowego oraz moszczu winogronowego [3] zostało uchylone na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [4], w rozporządzeniu (WE) nr 747/2001 odniesienie do rozporządzenia (EWG) nr 3590/85 powinno, dla celów przejrzystości, zostać zastąpione nowym odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 883/2001.
(5) Wielkości nowych kontyngentów taryfowych na rok 2005 powinny być obliczone proporcjonalnie do podstawowych wielkości określonych w Układzie, uwzględniając długość okresu, który upłynął do wejścia w życie Układu.
(6) W celu ułatwienia zarządzania dwoma kontyngentami taryfowymi przewidzianymi już w rozporządzeniu (WE) nr 747/2001 w odniesieniu do win pochodzących z Algierii, ilości przywożone w ramach tych kontyngentów powinny zostać zaliczone na poczet odpowiednich kontyngentów taryfowych otwartych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 747/2001 zmienionym niniejszym rozporządzeniem.
(7) Ponieważ Układ obowiązuje od dnia 1 września 2005 r., niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od tego samego dnia.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 747/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 3
Szczególne warunki uprawniające do korzystania z kontyngentów taryfowych na niektóre wina
Uprawnienie do korzystania ze wspólnotowych kontyngentów taryfowych wymienionych w załącznikach od I do III o numerach porządkowych 09.1001, 09.1107 i 09.1205, jest uzależnione bądź od przedstawienia świadectwa pochodzenia wina wydanego przez właściwe władze algierskie, marokańskie lub tunezyjskie, zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku XII, albo od przedstawienia dokumentu VI 1 lub wyciągu VI 2 opatrzonego komentarzem zgodnie z art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2001.";
2) załącznik I zastępuje się tekstem zamieszczonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wielkości wspólnotowych kontyngentów taryfowych na rok 2005, których okres obowiązywania rozpoczyna się przed datą wejścia w życie Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, zostają obniżone proporcjonalnie do długości okresu, który upłynął do wymienionej daty, z wyjątkiem wielkości kontyngentów taryfowych w odniesieniu do win oznaczonych numerami porządkowymi 09.1001 i 09.1003.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1461/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 9 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1462/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1463/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 4. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 4. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 40,687 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1464/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony, istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1465/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 29,26 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 39,89 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1466/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/92 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1467/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1468/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 2 do 8 września 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1058/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 4,89 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1469/2005
z dnia 8 września 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 2 do 8 września 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 6,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1470/2005
z dnia 9 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1471/2005
z dnia 9 września 2005 r.
ustalające dodatkową kwotę do wypłaty za gruszki na Węgrzech zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 416/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 416/2004 z dnia 5 marca 2004 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 i rozporządzenia (WE) nr 1535/2003 ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej [1], w szczególności jego art. 3 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości gruszek objęte wnioskami o przyznanie pomocy na rok gospodarczy 2004/2005 zgłoszone przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 z dnia 29 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w zakresie systemu pomocy w sektorze przetworów owocowych i warzywnych [2], przekraczają próg wspólnotowy o 11946 ton. W związku z powyższym należy wypłacić dodatkową kwotę po zamknięciu roku gospodarczego 2004/2005 w tych Państwach Członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. i nie przekroczyły progu krajowego lub w których ten próg został przekroczony o mniej niż 25 %.
(2) Próg krajowy na Węgrzech na rok gospodarczy 2004/2005 nie został przekroczony.
Należy zatem wypłacić w tym Państwie Członkowskim pełną kwotę dodatkową w wysokości 40,42 EUR za tonę.
(3) Na rok gospodarczy 2004/2005 producenci z Republiki Czeskiej nie złożyli żadnych wniosków o przyznanie pomocy na gruszki przeznaczone do przetworzenia.
Zatem żadne dodatkowe kwoty na rok gospodarczy 2004/2005 nie powinny być wypłacane w tym Państwie Członkowskim,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dodatkową kwotę w wysokości 40,42 EUR za tonę gruszek przeznaczonych do przetworzenia, o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 416/2004, wypłaca się na Węgrzech po zamknięciu roku gospodarczego 2004/2005. Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1472/2005
z dnia 9 września 2005 r.
ustalające, w jakiej mierze mogą być uwzględnione wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w miesiącu sierpniu 2005 r. niektórych sztuk żywego bydła w ramach kontyngentu taryfowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1217/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1217/2005 z dnia 28 lipca 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na niektóre sztuki żywego bydła pochodzącego z Bułgarii, przewidzianego w decyzji Rady 2003/286/WE [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 1217/2005 ustalił na 6600 liczbę pogłowia żywego bydła, pochodzącego z Bułgarii, jaką można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.
(2) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1217/2005 przewiduje możliwość zmniejszenia wnioskowanych ilości.
Złożone wnioski dotyczą ilości globalnych, przekraczających ilości, jakie są dostępne.
Wtych warunkach i w trosce o zapewnienie sprawiedliwego podziału dostępnej ilości należy proporcjonalnie zmniejszyć wnioskowane ilości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy wniosek o wydanie pozwoleń na przywóz, złożony z tytułu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1217/2005, uwzględnia się do wysokości 43,5787 % wnioskowanych ilości.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1473/2005
z dnia 9 września 2005 r.
ustalające, w jakiej mierze mogą być uwzględnione wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w miesiącu sierpniu 2005 r. niektórych sztuk żywego bydła w ramach kontyngentu taryfowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1241/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1241/2005 z dnia 29 lipca 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na niektóre sztuki żywego bydła pochodzącego z Rumunii, przewidzianego w decyzji Rady 2003/18/WE [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 1241/2005 ustalił na 46000 liczbę pogłowia żywego bydła, pochodzącego z Rumunii, jaką można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 sierpnia 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.
(2) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1241/2005 przewiduje możliwość zmniejszenia wnioskowanych ilości.
Złożone wnioski dotyczą ilości globalnych, przekraczających ilości, jakie są dostępne.
Wtych warunkach i w trosce o zapewnienie sprawiedliwego podziału dostępnej ilości należy proporcjonalnie zmniejszyć wnioskowane ilości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy wniosek o wydanie pozwoleń na przywóz, złożony z tytułu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1241/2005, uwzględnia się do wysokości 10,785 % wnioskowanych ilości.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1474/2005
z dnia 9 września 2005 r.
ustalające, w jakiej mierze mogą być uwzględnione wnioski o prawa przywozowe złożone dla kwoty taryfowej żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzącego ze Szwajcarii, przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1218/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. dotyczące wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji nr 1218/2005 z dnia 28 lipca 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1182/2005, kontyngentu taryfowego na przywóz żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzącego ze Szwajcarii [2], w szczególności jego art. 4 ust. 2 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1218/2005 ustalił na 2300 sztuk kwotę taryfową, na jaką operatorzy Wspólnoty mogą składać wnioski o prawa przywozowe, zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia,
(2) Z uwagi na to, że wnioski o prawa przywozowe przekraczają dostępną ilość, o której mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1218/2005, należy ustalić wspólny współczynnik redukcji, dla wnioskowanych ilości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy wniosek o prawa przywozowe złożony zgodnie z przepisami art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1218/2005 uwzględnia się do wysokości 74,074 % wnioskowanych praw przywozowych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1475/2005
z dnia 9 września 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 20,206 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1476/2005
z dnia 9 września 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę oraz mrożone mięso bawole [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 określają warunki składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz mięsa wyszczególnionego w art. 2 lit. f) tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97 ustala na 11500 ton ilość wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny, odpowiadającej określeniu podanemu w tym samym postanowieniu, która może być importowana na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r.
(3) Należy przypomnieć, że z pozwoleń, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, można korzystać przez cały okres ich ważności jedynie w takim zakresie, na jaki pozwalają przepisy weterynaryjne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny, o której mowa w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97, złożony w okresie między 1 a 5 września 2005 r., jest uwzględniany w całości.
2.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu pierwszych pięciu dni października 2005 r. na 3391,363 tony.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1477/2005
z dnia 12 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1478/2005
z dnia 12 września 2005 r.
zmieniające załączniki V, VII i VIII do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich [1], w szczególności jego art. 8 i 19,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 10 czerwca 2005 r., Komisja Europejska i chińskie Ministerstwo Handlu uzgodniły Protokół ustaleń w sprawie wywozu niektórych chińskich produktów włókienniczych i odzieżowych do Unii Europejskiej.
W celu uwzględnienia wymienionego Protokołu ustaleń Komisja Europejska przyjęła następnie rozporządzenie (WE) nr 1084/2005.
(2) Konieczne jest jasne określenie przeznaczenia wysyłek do Wspólnoty wskazanych w przypisie 3 do tabeli umieszczonej pod lit. b) w załączniku V do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, a także osobnego przelicznika dotyczącego odzieży dla dzieci w kategorii 4 wyrobów włókienniczych.
(3) Konieczne jest poczynienie ustaleń dotyczących traktowania towarów wysyłanych ze Wspólnoty do Chin w celu objęcia procedurą uszlachetniania biernego (OPT).
(4) Ustalenia dotyczące OPT, o których mowa, powinny zostać uwzględnione w załączniku VII do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93.
(5) W przypadku kilku kategorii produktów osiągnięto limity ilościowe określone w Protokole ustaleń.
W wyniku tego znaczna ilość towarów jest zablokowana w portach Wspólnoty, co powoduje nieprzewidziane utrudnienia w normalnym prowadzeniu obrotu handlowego.
(6) W dniu 5 września 2005 r. Komisja Europejska i chińskie Ministerstwo Handlu zakończyły konsultacje dotyczące sposobu rozwiązania problemów spowodowanych przez przywóz wyrobów włókienniczych i odzieży z Chin w ilościach przekraczających ilości określone w Protokole ustaleń.
W wyniku tych konsultacji uzgodniono wprowadzenie dodatkowych ilości dla kategorii, których sprawa dotyczy, oraz wprowadzenie pewnych zasad elastyczności.
(7) W celu uwzględnienia uzgodnień poczynionych przez Komisję Europejską i chińskie Ministerstwo Handlu konieczne jest dostosowanie limitów ilościowych dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych i odzieży pochodzących z Chin dla 2005 i 2006 r. oraz wprowadzenie pewnych zasad elastyczności.
W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(8) Ponadto, zważywszy na szczególne okoliczności związane z tą sytuacją, właściwe jest wprowadzenie dodatkowych ilości, aby umożliwić uwolnienie wszystkich zablokowanych obecnie wyrobów tekstylnych i odzieży.
(9) Ze względu na pilny charakter sprawy niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie bezzwłocznie.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowionego na mocy art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3030/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) załącznik V zmienia się zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;
2) tabela w załączniku VII zostaje zastąpiona tabelą znajdującą się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
3) tabela w załączniku VIII zostaje zastąpiona tabelą znajdującą się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1479/2005
z dnia 12 września 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 14 do 27 września 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1480/2005
z dnia 13 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1481/2005
z dnia 13 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2805/95 ustanawiające refundacje wywozowe w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 63 ust. 3 drugi akapit i art. 64 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 63 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, w zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu produktów określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) wymienionego rozporządzenia, na podstawie cen tych produktów w handlu międzynarodowym i w granicach wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, różnica pomiędzy tymi cenami a cenami we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Zgodnie z art. 64 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, kwoty refundacji oraz miejsca przeznaczenia są ustalane okresowo z uwzględnieniem istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji w odniesieniu do cen i dostępności wymienionych produktów na rynku wspólnotowym oraz cen tych produktów na rynku światowym.
(3) W konsekwencji należy zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 2805/95 [2].
(4) Komitet Zarządzający ds. Wina nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2805/95 zastępuje się tekstem ujętym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1482/2005
z dnia 13 września 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1317/2005 [2] otworzyło przetarg, ustalając indykatywne stawki refundacji i indykatywne ilości, dla których mogą być wydane pozwolenia na wywóz w systemie A3.
(2) W zależności od przedstawionych ofert należy ustalić maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe przyznawania ilości odnoszące się do ofert przedstawionych na poziomie tych maksymalnych stawek.
(3) W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalna stawka konieczna do udzielenia pozwoleń w wysokości indykatywnej ilości, w granicach zaoferowanych w przetargu ilości, nie jest wyższa niż półtorej indykatywnej stawki refundacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe wydawania, odnoszące się do przetargu ogłoszonego rozporządzeniem (WE) nr 1317/2005, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1483/2005
z dnia 13 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do oliwy z oliwek
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 3 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że w przypadku gdy cena we Wspólnocie jest wyższa od cen rynku światowego, różnica między tymi cenami może zostać objęta refundacją, w przypadku wywozu oliwy do państw trzecich.
(2) Szczegółowe zasady dotyczące ustalania i przyznawania refundacji wywozowych do oliwy z oliwek są zawarte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 616/72 [2].
(3) Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacja musi być taka sama dla całej Wspólnoty.
(4) Zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 136/66/EWG, refundacja do oliwy z oliwek musi być ustanowiona przy uwzględnieniu obecnej sytuacji i przewidywalnych zmian w odniesieniu do cen oliwy z oliwek i jej dostępności na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen oliwy z oliwek na rynku światowym.
Jednakże w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym nie pozwala na określenie najkorzystniejszych cen oliwy z oliwek, można uwzględnić cenę na tym rynku głównych konkurencyjnych olejów roślinnych i różnicę stwierdzoną podczas reprezentatywnego okresu między tą ceną a ceną oliwy z oliwek.
Kwota refundacji nie może być wyższa od różnicy między ceną oliwy z oliwek we Wspólnocie a ceną na rynku światowym, dostosowanej, gdzie właściwe, aby uwzględnić koszty wywozu produktów na rynek światowy.
(5) Zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. b) rozporządzenia nr 136/66/EWG, można podjąć decyzję o ustaleniu refundacji w drodze przetargu. Przetarg dotyczy kwoty refundacji i może być ograniczony do niektórych krajów przeznaczenia, ilości, jakości i prezentacji.
(6) Artykuł 3 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacje do oliwy z oliwek mogą być ustalone na różnych poziomach według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków tego wymagają.
(7) Refundacje muszą być ustalane co najmniej raz w miesiącu. W razie konieczności mogą być zmieniane w odstępie czasowym.
(8) Stosowanie tych szczegółowych zasad w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze oliwy z oliwek, w szczególności do cen tego produktu we Wspólnocie i na rynkach państw trzecich, prowadzi do ustalenia refundacji w kwotach wskazanych w Załączniku.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do produktów określonych w art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 136/66/EWG są ustalone w kwotach wskazanych w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/2005
z dnia 14 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1485/2005
z dnia 14 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów dorsza w strefach ICES I i II (wody terytorialne Norwegii) przez statki pływające pod banderą Portugalii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1486/2005
z dnia 14 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów halibuta niebieskiego w strefie NAFO 3LMNO przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wykorzystały kwotę połowową rodzaju zasobów w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego zatrzymywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wykorzystanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do rodzaju zasobów w nim wymienionego uznaje się za wykorzystaną z dniem określonym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów rodzaju zasobów określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego rodzaju zasobów złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1487/2005
z dnia 12 września 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
Środki tymczasowe
(1) W dniu 15 marca 2005 r., rozporządzeniem (WE) nr 426/2005 [2] ("rozporządzenie tymczasowe"), Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL").
(2) Przypomina się, że okres objęty dochodzeniem ("OD") w odniesieniu do dumpingu i szkody obejmował okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r.
Badanie tendencji potrzebnych do analizy szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do końca OD ("okres badany").
2.
Dalsze postępowanie
(3) W następstwie nałożenia tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych z ChRL wszystkie strony zawiadomiono o informacjach i założeniach, na których opierało się rozporządzenie tymczasowe.
Wszystkim stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.
(4) Niektóre z zainteresowanych stron zgłosiły uwagi na piśmie.
Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej.
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne.
Uwagi w formie pisemnej i ustnej, złożone przez strony, zostały rozpatrzone i, jeżeli uznano to za właściwe, dokonano odpowiedniej zmiany wstępnych ustaleń.
(5) Komisja ujawniła następnie wszystkie istotne fakty i założenia, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego.
Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.
Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub pisemnie zostały rozpatrzone, a tam, gdzie było to właściwe, dokonano odpowiedniej zmiany wniosku o nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(6) Przypomina się, że w motywie 11 rozporządzenia tymczasowego produkt objęty postępowaniem zdefiniowano jako wykończone tkaniny odzieżowe z włókien poliestrowych, którymi są tkaniny z włókna syntetycznego z zawartością co najmniej 85 % wagowo włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego, barwionego lub z nadrukiem.
Niniejszym wyjaśnia się, że o ile produkt objęty postępowaniem jest zazwyczaj używany do produkcji odzieży, tj. między innymi do wyrobu podszewki odzieżowej oraz wyrobu kurtek, odzieży sportowej, odzieży narciarskiej, bielizny i galanterii, może być on również używany, chociaż w mniejszym zakresie, do innych celów.
Stąd też wszystkie wykończone tkaniny z włókien poliestrowych, jak opisano powyżej, są objęte definicją produktu, bez względu na ich końcowe zastosowanie.
Niezależnie od tego, czy produkt objęty postępowaniem jest używany w takim czy innym celu, jego podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne pozostają bez zmian i dlatego różnica w użyciu nie wpływa na definicję produktu objętego postępowaniem.
(7) Potwierdza się także, że tkaniny bielone również wchodzą w zakres definicji produktu.
Tkaniny te należy jednak odróżnić od niebielonych tkanin tkanych z przędzy syntetycznej (zwanych także tkaninami surowymi), które są produktem powstałym po tkaniu, ale przed barwieniem, stanowiącym surowiec dla produktu objętego postępowaniem.
Te ostatnie nie wchodzą zatem w zakres definicji produktu.
Ponieważ bielone tkaniny z przędzy są objęte kodami CN ex54075100, ex54076110 oraz ex54076910, kody te należało dodać do części normatywnej niniejszego rozporządzenia.
(8) Wreszcie, potwierdza się również, że produkt objęty postępowaniem należy odróżnić od tkanin tkanych z włókien poliestrowych z przędz o różnych barwach, w przypadku których z wcześniej barwionej przędzy tka się materiał, a deseń tworzy się przez wyplatanie wzoru.
Ten drugi produkt ma odmienne właściwości fizyczne i chemiczne, ponieważ użyty do jego wytworzenia surowiec (wcześniej barwiona przędza) jest inny, a deseń otrzymuje się przez wyplatanie, a nie przez nadruk lub barwienie.
Ponadto taki rodzaj wykończonej tkaniny jest zazwyczaj używany w obiciach mebli, podczas gdy produkt objęty postępowaniem jest używany prawie wyłącznie do produkcji odzieży.
(9) Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że wykończone tkaniny z włókien poliestrowych ("FPFF") używane do wyrobu mebli lub dekoracji wnętrz nie powinny być włączone do środków antydumpingowych.
Jedna z zainteresowanych stron przywożąca tkaniny poliestrowe do wyrobu parasoli twierdziła także, że używany przez nią materiał włókienniczy jest inny i nieodpowiedni dla przemysłu odzieżowego ze względu na różnicę w wadze.
(10) Rzeczywiście, dochodzenie potwierdziło, że pewna część produktu objętego dochodzeniem jest używana do wyrobu mebli i dekoracji wnętrz, chociaż w mniejszym zakresie.
Jednakże pomimo różnic w rozmaitych czynnikach, takich jak kolor, grubość przędzy i wykończenie, tkaniny te mają te same właściwości techniczne, fizyczne i chemiczne, co tkaniny używane w przemyśle odzieżowym.
Stwierdza się zatem, że nie powinny być one wyłączone z definicji produktu.
(11) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że w zależności od użycia produktu, np. jako podszewki w ubiorach niskiej klasy lub jako tkaniny w ubiorach wysokiej klasy, cena i jakość są znacząco różne oraz że tych produktów nie powinno się postrzegać jako jednego produktu objętego postępowaniem.
(12) W związku z tym należy przypomnieć, że różnice w rodzaju i cenie uwzględniono w numerach kontrolnych produktu (ang. product control numbers – PCN) ustanowionych dla potrzeb dochodzenia, które gwarantują, że różne rodzaje produktu są porównywane podobny z podobnym.
(13) W motywie 15 rozporządzenia tymczasowego Komisja stwierdziła, że FPFF produkowane przez przemysł wspólnotowy i sprzedawane na rynku wspólnotowym oraz FPFF produkowane w państwach, których dotyczy postępowanie, i wywożone do Wspólnoty są produktami podobnymi, ponieważ nie znaleziono różnic w podstawowych właściwościach fizycznych i chemicznych oraz zastosowaniach istniejących różnych typów.
(14) Wobec braku dalszych uwag dotyczących definicji produktu i produktu podobnego niniejszym potwierdza się treść i tymczasowe wnioski zawarte w motywach od 11 do 16 rozporządzenia tymczasowego.
C. STRONY, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE
(15) Jedna z zainteresowanych stron zwróciła się o opublikowanie szczegółowych danych dotyczących współpracujących producentów wspólnotowych, aby umożliwić zainteresowanym stronom ocenę, czy zostały spełnione stałe wymagania.
Jak stwierdzono w motywie 8 lit. a) rozporządzenia tymczasowego, producenci wspólnotowi wystąpili, na podstawie art. 19 rozporządzenia podstawowego, z wnioskiem o nieujawnianie ich szczegółowych danych, ponieważ mogłoby to mieć dla nich znacząco negatywne skutki.
Ponieważ niektórzy z nich kupują włókna poliestrowe (podstawowy surowiec) od chińskich dostawców, istnieje ryzyko odwetu.
Ich wniosek został uznany za wystarczająco uzasadniony i z tego względu przychylono się do niego.
D. DUMPING
1.
Traktowanie na zasadach rynkowych ("MET")
(16) Przypomina się, że w niniejszym dochodzeniu 49 producentów eksportujących z ChRL zgłosiło się i wystąpiło o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
Każdy wniosek o MET został przeanalizowany pod względem pięciu kryteriów ustanowionych we wspomnianym artykule.
(17) Na tej podstawie, jak ustalono w motywie 23 rozporządzenia tymczasowego, 25 przedsiębiorstw mogło z powodzeniem wykazać, że spełniły pięć odpowiednich kryteriów MET.
Pozostałym przedsiębiorstwom nie można było przyznać MET: 10 z nich nie współpracowało wystarczająco podczas dochodzenia, ponieważ nie przedstawiły wymaganych niezbędnych informacji, a 14 pozostałych okazało się nie spełniać kryteriów art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego z powodów, których podsumowanie znajduje się w poniższej tabeli:
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz współpracujących eksporterów chińskich.
Przedsiębiorstwo _BAR_ Kryteria _BAR_
Artykuł 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze _BAR_ Artykuł 2 ust. 7 lit. c) tiret drugie _BAR_ Artykuł 2 ust. 7 lit. c) tiret trzecie _BAR_ Artykuł 2 ust. 7 lit. c) tiret czwarte _BAR_ Artykuł 2 ust. 7 lit. c) tiret piąte _BAR_
1 _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
2 _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
3 _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
4 _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
5 _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
6 _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
7 _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
8 _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
9 _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
10 _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
11 _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
12 _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
13 _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
14 _BAR_ Niespełnione _BAR_ Niespełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_ Spełnione _BAR_
(18) Zainteresowane przedsiębiorstwa oraz skarżący mieli możliwość ustosunkowania się do powyższych ustaleń.
Wyniki analizy uwag otrzymanych od różnych zainteresowanych stron zostały przedstawione poniżej.
(19) Jako ogólną uwagę należy przypomnieć, że zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego ciężar dowodu spoczywa na producentach eksportujących wnioskujących o MET, ponieważ artykuł ten stanowi, że zadaniem przedsiębiorstw jest dostarczyć dowodów na prowadzenie działalności w warunkach gospodarki rynkowej.
Jeżeli nadal istnieją wątpliwości, na przykład ze względu na fakt, że zainteresowane przedsiębiorstwo(-a) nie dostarczyło(-y) albo nie było(-y) w stanie dostarczyć niezbędnych informacji lub informacje te były niewystarczające, nie można przyznać MET.
(20) Ponadto należy zauważyć, że aby przedsiębiorstwo mogło uzyskać MET, wszystkich pięć kryteriów wymienionych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego musi zostać całkowicie spełnionych.
Innymi słowy, nie można przyznać MET, jeżeli jedno z kryteriów jest tylko częściowo spełnione.
Podobnie, konsekwentną praktyką instytucji WE jest badanie, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw jako całość spełnia warunki uzyskania MET, co oznacza, że każde powiązane przedsiębiorstwo produkujące lub sprzedające produkt objęty postępowaniem powinno wykazać, że spełnia kryteria MET.
(21) W tym kontekście przedsiębiorstwa 4, 5, 9 i 14 twierdziły, że ocenę, czy danemu przedsiębiorstwu powinno się przyznać MET, należy podjąć na zasadzie ogólnej, a ponieważ Komisja uznała, że tylko niektóre z odpowiednich kryteriów nie zostały spełnione, należy im przyznać MET.
Wspomniane wnioski zostały odrzucone z przyczyn wymienionych w motywie 20.
(22) Przedsiębiorstwa 4 i 5 twierdziły również, że ustalenia Komisji były niewystarczające, by stwierdzić, że nie spełniły one pierwszego kryterium.
W związku z tym należy zauważyć, że w przypadku obu przedsiębiorstw inspekcje weryfikacyjne wykazały wprowadzające w błąd informacje przedstawione we wniosku o przyznanie MET albo zwykłe pominięcie ważnych informacji.
W przypadku jednego przedsiębiorstwa znaczącego dostawcę surowca zgłoszono jako przedsiębiorstwo prywatne, jednak w trakcie weryfikacji na miejscu okazało się ono być własnością państwa.
Wysuwany przez przedsiębiorstwo argument, że nie można oczekiwać, by znało ono szczegóły dotyczące prawa własności swoich dostawców, nie mógł zostać przyjęty, ponieważ w formularzu wniosku o MET przedsiębiorstwo to wyraźnie wykazało, że wspomniany dostawca był własnością prywatną, co zostało również wyraźnie potwierdzone przez przedsiębiorstwo podczas inspekcji weryfikacyjnej.
W odniesieniu do drugiego przedsiębiorstwa, podczas wizyty weryfikacyjnej okazało się, że pomimo specyficznego wymogu w formularzu wniosku o MET przedsiębiorstwo nie wykazało zakupów podstawowego surowca, a więc nie udzieliło informacji o danych odpowiednich dostawców.
W powyższych okolicznościach weryfikacja została poważnie utrudniona i nie można było stwierdzić, czy odpowiednie koszty powstały w odpowiedzi na sygnały rynku i bez ingerencji państwa.
W związku z tym wnioski wspomnianych przedsiębiorstw zostały odrzucone.
(23) Przedsiębiorstwa 3, 9 i 14 twierdziły, że sam fakt wydania przez biegłych rewidentów opinii z zastrzeżeniem dotyczącej sprawozdań finansowych jest niewystarczający, by uznać za niespełnione drugie kryterium z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
Przedsiębiorstwo 2 zakwestionowało stwierdzenie Komisji, że nie posiada ono jednego przejrzystego systemu niezależnie kontrolowanej ewidencji księgowej, używanego do wszystkich celów.
Wreszcie, przedsiębiorstwa 4 i 5 twierdziły, że ponieważ posiadają one przejrzysty system niezależnie kontrolowanej ewidencji księgowej, drugie kryterium powinno się uważać za spełnione.
(24) Z ogólnego punktu widzenia przypomina się, że drugie kryterium z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego wymaga, by zainteresowane przedsiębiorstwa wykazały, że posiadają niezależnie kontrolowany system podstawowej ewidencji księgowej zgodny z międzynarodowymi standardami rachunkowości, tak aby można było ocenić wiarygodność tej ewidencji dla zapewnienia właściwej oceny dumpingu.
W rzeczywistości obliczanie dumpingu opiera się głównie na danych zawartych w ewidencji księgowej przedsiębiorstw, takich jak przychód, koszty, zyski i zapasy, dlatego muszą one być wiarygodne.
Antydumpingowa wizyta weryfikacyjna polega dokładnie na weryfikacji wspomnianych pozycji.
Ponadto przypomina się również, że opinia wydana przez biegłego rewidenta (zatwierdzenie bez lub z zastrzeżeniami, lub odmowa zatwierdzenia) zależy od natury rozbieżności wykrytych w ewidencji księgowej.
Fakt, że audytor nie odmawia zatwierdzenia ewidencji księgowej, nie oznacza sam w sobie, że dokumenty są poprawne – co może zagwarantować wyłącznie zatwierdzenie przez audytora bez zastrzeżeń.
(25) W odniesieniu w szczególności do przedsiębiorstw 3, 9 i 14 należy zauważyć że zastrzeżenia audytorów były raczej znaczące.
W przypadku jednego przedsiębiorstwa audytorzy nie byli w stanie stwierdzić ważności ewidencji zapasów na koniec roku obrotowego oraz koszów sprzedaży w danym roku.
W przypadku innego przedsiębiorstwa audytorzy stwierdzili w sprawozdaniu, że nie byli w stanie sprawdzić zapasów na koniec roku ze względu na "ograniczone warunki".
Zwraca się uwagę na fakt, że wartość zapasów stanowiła ponad 10 % sumy bilansowej wspomnianego przedsiębiorstwa.
Ponadto ewidencja księgowa dostarczona przez przedsiębiorstwo nie odpowiadała dokumentom, do których odnosili się audytorzy w swoim sprawozdaniu, co podaje w wątpliwość, czy została przedstawiona właściwa skontrolowana ewidencja księgowa.
W przypadku ostatniego przedsiębiorstwa istniały istotne zastrzeżenia co do rocznych sprawozdań finansowych za 2002 r.
Pomimo braku widocznych zmian w polityce rachunkowości, czy jakiegokolwiek dostosowania kwestii poruszonych we wcześniejszych latach, w 2003 r. w sprawozdaniach nie pojawiły się te same zastrzeżenia, co zrodziło wątpliwości, czy zostały one niezależnie skontrolowane, zgodnie z międzynarodowymi standardami.
Ponadto wspomniane sprawozdania nie zostały nawet przyjęte przez wszystkich wspólników.
W związku z tym wnioski wspomnianych przedsiębiorstw zostały odrzucone.
(26) W odniesieniu do wniosku złożonego przez przedsiębiorstwo 2 zwraca się uwagę na fakt, że zalecone przez biegłych rewidentów znaczące dostosowania, których wynikiem było zmniejszenie zysków o połowę, zostały odnotowane wyłącznie w rocznym sprawozdaniu finansowym, ale nie w ewidencji księgowej przedsiębiorstwa.
Powodem takiego stanu rzeczy była chęć wykazania przez przedsiębiorstwo w ewidencji księgowej wyższych zysków do innych celów.
Ewidencja księgowa nie zgadzała się zatem ze skontrolowanym rocznym sprawozdaniem finansowym, co mogłoby mieć bezpośredni i znaczący wpływ na jakiekolwiek obliczenia dumpingu.
W rezultacie stwierdzono, że przedsiębiorstwo nie posiadało przejrzystego systemu ewidencji księgowej używanego do wszystkich celów.
Wobec braku jakichkolwiek dalszych informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwo, niniejszym potwierdza się wymienione ustalenia, a wniosek zostaje odrzucony.
(27) W przypadku przedsiębiorstw 4 i 5 podczas wizyty weryfikacyjnej w ewidencji księgowej wykryto istotne rozbieżności.
Przedsiębiorstwa twierdziły, że wspomniane nieprawidłowości były spowodowane błędami rachunkowymi, a także że Komisja nie przeprowadziła dogłębnej analizy i niewłaściwie zrozumiała sytuację.
Po pierwsze przypomina się, że do przedsiębiorstw należy wyjaśnienie lub usunięcie wątpliwości, które mogą się pojawić w trakcie weryfikacji.
Ponadto zwraca się uwagę na fakt, że przedsiębiorstwa nie dostarczyły niektórych wymaganych dokumentów w terminie przeznaczonym na weryfikację formularza wniosku o MET, dlatego nie mogły być one zweryfikowane i wzięte pod uwagę.
Wskazane nieprawidłowości w sposób poważny kwestionują wiarygodność ewidencji księgowej, a tym samym potwierdza się, że wspomnianych sprawozdań finansowych nie można uważać za skontrolowane zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości.
Wobec braku jakichkolwiek dalszych informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwa, niniejszym potwierdza się wymienione ustalenia, a wnioski zostają odrzucone.
(28) Te same dwa przedsiębiorstwa oraz przedsiębiorstwo 6 twierdziły, że stwierdzenie, że nie spełniają one trzeciego kryterium, było nieuzasadnione.
(29) Przedsiębiorstwo 4 twierdziło, że Komisja nie ma wiarygodnych podstaw, by twierdzić, że cena, jaką zapłacili udziałowcy w ramach procesu prywatyzacji, była obniżona.
Jednakże dochodzenie wykazało początkowo, że przedsiębiorstwo w okresie prywatyzacji było wyceniane jedynie na 25 % swojej wartości księgowej netto, co poddaje w wątpliwość wiarygodność sprawozdania z wyceny.
Co więcej, okazało się również, że nowi udziałowcy zapłacili jedynie część wspomnianej ceny za prawo własności przedsiębiorstwa.
Okazało się, że pozostałą część zapłaciło trzecie przedsiębiorstwo, którego danych, w szczególności dotyczących prawa własności, nie zgodziło się podać przedsiębiorstwo 4.
Niemożliwe było zatem usunięcie wątpliwości, że trzecie przedsiębiorstwo było własnością państwa.
Nie można przyjąć twierdzenia, że informacji nie można było ujawnić ze względu na tajemnicę handlową, ponieważ w dochodzeniach antydumpingowych wszystkie poufne dokumenty uzyskane podczas wizyt weryfikacyjnych są traktowane przez organy jako takie, zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, i w żadnym wypadku nie zostałyby ujawnione.
W związku z tym wniosek został odrzucony.
(30) Przedsiębiorstwo 5 zakwestionowało negatywne określenie przez Komisję MET w odniesieniu do trzeciego kryterium na podstawie tego, że rzekomo zakupiło ono swój podstawowy sprzęt od powiązanego przedsiębiorstwa prywatnego oraz że w związku z tym aktywa zostały przekazane po cenach rynkowych.
Należy zauważyć, że w tym konkretnym przypadku stwierdzenia Komisji opierały się na fakcie, że przedsiębiorstwo początkowo wykazało w formularzu wniosku o MET, że wszystkie jego aktywa zostały zakupione na wolnym rynku, co podczas inspekcji weryfikacyjnej okazało się błędną informacją.
W rzeczywistości okazało się, że wszystkie aktywa zostały przekazane przez wspólnika przedsiębiorstwa.
Przedsiębiorstwo nie było w stanie wyjaśnić, w jaki sposób wspomniane aktywa zostały pierwotnie zakupione przez wspólnika i po jakiej cenie.
Tym samym przedsiębiorstwo nie wykazało, że aktywa zostały przekazane po cenach rynkowych i nie było w stanie wykazać, że jego koszty produkcji i sytuacja finansowa nie podlegały istotnym zakłóceniom wyniesionym z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej.
Prace weryfikacyjne zostały również poważnie utrudnione poprzez dostarczenie wprowadzających w błąd informacji dotyczących pochodzenia składników majątku trwałego.
Wobec braku jakichkolwiek dalszych informacji niniejszym potwierdza się wymienione ustalenia, a wniosek zostaje odrzucony.
(31) Przedsiębiorstwo 6 twierdziło, że fakt, iż wszystkie jego aktywa są amortyzowane według tej samej stawki ryczałtowej, nie powinien prowadzić do wniosku, że sytuacja finansowa tego przedsiębiorstwa została zakłócona.
Ponadto przedsiębiorstwo utrzymywało, że cena zakupu prawa użytkowania terenu, którą służby Komisji oceniły jako wyjątkowo niską, jest czystą transakcją rynkową, bez ingerencji państwa.
Wnioski te zostały odrzucone na tej podstawie, że zastosowanie takiej samej stawki amortyzacyjnej dla wszystkich aktywów przez przedsiębiorstwo będące dawniej własnością zbiorową nie odzwierciedla rzeczywistości gospodarczej i oznacza istotne zakłócenie kosztów produkcji oraz sytuacji finansowej firmy.
Jeżeli chodzi o nabycie prawa użytkowania terenu będącego własnością państwa, fakt ten sam w sobie spowodował zaangażowanie państwa, a przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że cena zakupu, która wydawała się być wyjątkowo niska w porównaniu ze zwykłym rocznym czynszem płaconym poprzednio przez przedsiębiorstwo, odzwierciedlała wartość rynkową.
(32) Należy zauważyć, że kilku producentów eksportujących również utrzymywało, że stwierdzenia Komisji o nieprzyznaniu im MET opierały się na niewłaściwych ustaleniach.
Nie dostarczyli oni jednak żadnych dodatkowych argumentów w tym zakresie, dlatego ich wnioski musiały zostać odrzucone.
Tylko jedno przedsiębiorstwo było w stanie dostarczyć uzasadnionych wyjaśnień, natomiast wnioski złożone przez pozostałe spółki musiały zostać odrzucone.
(33) Ogólnie, przedsiębiorstwo 9 twierdziło, że nieprzeprowadzenie wizyty weryfikacyjnej było dla niego niekorzystne i dyskryminujące w porównaniu z tymi przedsiębiorstwami, w których przeprowadzono wizyty weryfikacyjne.
Dwa inne przedsiębiorstwa utrzymywały, że równoczesne przeprowadzanie wizyty weryfikacyjnej w związku z wnioskiem o przyznanie MET oraz w związku z odpowiedziami na kwestionariusz dotyczący dumpingu działało na ich niekorzyść, podobnie jak niezachowanie przez Komisję trzymiesięcznego okresu oczekiwania na podjęcie decyzji w sprawie MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(34) W związku z tym przypomina się, że zgodnie z art. 16 rozporządzenia podstawowego inspekcje weryfikacyjne nie są obowiązkowe i należy je przeprowadzać tam, gdzie to zostanie uznane za właściwe.
W niniejszym przypadku wniosek o MET złożony przez przedsiębiorstwo 9 został odrzucony już na etapie wstępnej analizy, ponieważ – pomimo wysłania pisma z zawiadomieniem o brakach – przedsiębiorstwo nie wykazało, że wszystkie kryteria zostały spełnione.
Jeżeli chodzi o inne wnioski, należy zauważyć, że równocześnie przeprowadzane inspekcje weryfikacyjne oraz niezachowanie trzymiesięcznego terminu na podjęcie decyzji można wyjaśnić faktem, że procedura ta obejmowała dużą liczbę producentów eksportujących oraz że przepisy dotyczące kontroli wyrywkowych mogły zostać użyte jedynie w odniesieniu do obliczenia dumpingu.
Stąd też dochodzenie wymagało znaczącej i czasochłonnej analizy każdego formularza wniosku o MET.
W każdym razie uważa się, że równoczesne przeprowadzanie wizyt weryfikacyjnych oraz nieprzestrzeganie terminów nie pociąga za sobą żadnych oczywistych skutków prawnych ani nie ma negatywnego wpływu oraz, jak już wywnioskowano z wcześniejszych dochodzeń, we wspomnianych warunkach możliwe było ustalenie MET w sposób ważny.
Tym samym wnioski te także zostały odrzucone.
(35) Ostatecznie wniosek skarżącego, by inspekcje weryfikacyjne związane z wnioskami o MET były przeprowadzane w siedzibach wszystkich przedsiębiorstw objętych postępowaniem, został odrzucony z powodów wyjaśnionych powyżej w motywie 34.
2.
Traktowanie indywidualne ("IT")
(36) Należy przypomnieć, że traktowanie indywidualne zostało przyznane 18 przedsiębiorstwom, z których 13 złożyło wniosek o przyznanie MET, ale go nie otrzymało, ponieważ okazały się nie spełniać wszystkich wymogów związanych z IT określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(37) Trzy przedsiębiorstwa, którym nie przyznano IT, utrzymywały, że nie dano im wystarczająco dużo czasu na złożenie formularza wniosku o MET/IT w odniesieniu do ich przedsiębiorstw zależnych albo że ograniczona działalność ich przedsiębiorstw zależnych nie uzasadnia potrzeby składania ważnego wniosku o przyznanie MET/IT.
(38) W przypadku tych trzech przedsiębiorstw należy zauważyć, że początkowo nie złożyły one formularza wniosku o przyznanie MET/IT w terminie wyznaczonym dla wszystkich przedsiębiorstw.
Po dokonaniu wstępnej analizy przedsiębiorstwa te poproszono także, w piśmie z zawiadomieniem o brakach, o przedstawienie w stosownym terminie formularza wniosku w odniesieniu do ich przedsiębiorstw zależnych również działających w dziedzinie sprzedaży/produkcji produktu objętego postępowaniem.
Żadnych wniosków jednak nie otrzymano i nie można było przyznać dodatkowego terminu, aby nie dyskryminować tych przedsiębiorstw, które przedstawiły odpowiednie informacje w wymaganych terminach.
W związku z tym należy zauważyć, że ze względu na złożoność sytuacji obejmującej ogromną liczbę przedsiębiorstw, których wnioski o przyznanie MET/IT należało rozpatrzyć indywidualnie, oraz konieczność zastosowania przepisów dotyczących kontroli wyrywkowych do ustalenia dumpingu, przedłużenie terminów również uniemożliwiłoby terminowe zakończenie dochodzenia.
Ponadto fakt, że działalność danego przedsiębiorstwa jest ograniczona, nie zwalnia go z dostarczenia dowodów, że spełnia odpowiednie kryteria.
Stąd też wnioski te zostały odrzucone.
3.
Kontrola wyrywkowa
(39) Jeden z producentów eksportujących twierdził, że dobór próby był niesprawiedliwy, ponieważ opierał się jedynie na założeniach dotyczących wielkości wywozu, oraz że producent ten powinien był zostać włączony do próby ze względu na wysoką wartość dodaną produktów, które wywoził do Wspólnoty.
(40) Wspomniany wniosek został jednak odrzucony, ponieważ doboru przedsiębiorstw uczestniczących w próbie dokonano zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym okresie.
(41) Inny producent eksportujący zakwestionował stwierdzenie, że nie może zostać uznany za stronę współpracującą, ponieważ wyraźnie odmówił udziału w próbie. Przedsiębiorstwo twierdziło po pierwsze, że zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dobór próby musi zostać dokonany za zgodą stron, a więc pozostawiając im możliwość nieuczestniczenia w próbie. Po drugie przedsiębiorstwo utrzymywało, że zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego wizyta weryfikacyjna nie jest warunkiem niezbędnym dla wykazania, że dane przedsiębiorstwo spełnia pięć odpowiednich kryteriów, więc w dalszym ciągu można mu było przyznać MET. Przedsiębiorstwo uzasadniało, że dowodem na to jest fakt, że MET przyznano 22 przedsiębiorstwom, z których jedynie w 7 przeprowadzono wizyty na miejscu. Wreszcie przedsiębiorstwo twierdziło, że powinno było otrzymać powiadomienie o konsekwencjach odmowy współpracy, jak określono w art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(42) W odniesieniu do pierwszego wniosku zwraca się uwagę na fakt, że zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zgoda stron nie jest warunkiem niezbędnym, ponieważ wspomniany artykuł stanowi, że ostateczny wybór należy do Komisji oraz że jedynie preferowany jest dobór próby po konsultacji z zainteresowanymi stronami i za ich zgodą. Ponadto w tym wypadku wyboru próby dokonano w porozumieniu z władzami chińskimi i podczas tego procesu zainteresowane przedsiębiorstwo wyraziło ponownie, że nie życzy sobie uczestniczyć w próbie, ponieważ miałoby trudności z przyjęciem inspekcji weryfikacyjnej. Wreszcie zwraca się uwagę na fakt, że wspomniane przedsiębiorstwo nie zwróciło się o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(43) Drugi wniosek uznano za nieuzasadniony, ponieważ zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego odmowę udostępnienia niezbędnych informacji, także w związku z określeniem MET, należy traktować jako odmowę współpracy.
Przedsiębiorstwu wyjaśniono, że włączenie do próby oznacza udzielenie odpowiedzi na kwestionariusz i wyrażenie zgody na weryfikację na miejscu udzielonych odpowiedzi, czego przedsiębiorstwo odmówiło.
W każdym razie zwraca się uwagę na fakt, że nawet gdyby przedsiębiorstwu przyznano MET, odmowa wzięcia udziału w próbie, nieudzielenie odpowiedzi na kwestionariusz zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz brak zgody na inspekcję weryfikacyjną musiały spowodować zastosowanie przepisów art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Wreszcie, należy odrzucić także ostatni wniosek wspomnianego przedsiębiorstwa, ponieważ konsekwencje odmowy współpracy wyjaśniono w punkcie 8 zawiadomienia o wszczęciu postępowania.
4.
Wartość normalna
4.1.
Ustalenie wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym przyznano MET
(44) W braku uwag, potwierdza się zastosowanie ogólnej metodologii ustalania wartości normalnej, jak opisano w motywach 31–40 rozporządzenia tymczasowego.
(45) Producenci eksportujący, którym przyznano MET, zgłaszali pojawienie się pewnych błędów rachunkowych w obliczeniach dotyczących wartości normalnej lub też kwestionowali metodologię zastosowaną do oceny dostosowań, które uważano za niezbędne.
Wspomniane kwestie ponownie rozpatrzono i tam, gdzie to konieczne, wprowadzono zmiany.
4.2.
Ustalenie wartości normalnej dla wszystkich producentów eksportujących, którym nie przyznano MET
a) Państwo analogiczne
(46) Niektóre z zainteresowanych stron skarżyły się na naruszenie art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przed wprowadzeniem środków tymczasowych nie zostały poinformowane o wyborze innego państwa analogicznego niż proponowane w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
Ponadto utrzymywały one, że nie wiedząc o braku współpracy producentów z Meksyku, państwa analogicznego, które zostało zaproponowane na etapie wszczęcia postępowania, nie były w stanie udzielić Komisji wsparcia w wyborze państwa analogicznego.
(47) W związku z tym należy przede wszystkim zauważyć, że art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego stanowi, że strony powinny zostać poinformowane o przewidywanym wyborze państwa trzeciego o gospodarce rynkowej wkrótce po wszczęciu postępowania.
W niniejszym przypadku wkrótce po wszczęciu postępowania Meksyk był wciąż przewidywany jako państwo analogiczne, a strony zostały poproszone o skomentowanie tego wyboru.
Na wczesnym etapie dochodzenia rzeczywiście nie było przesłanek do uznania, że żaden z meksykańskich producentów nie podejmie współpracy.
Dopiero później okazało się, że wobec braku współpracy należy wybrać inne państwo.
(48) Ponadto art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego nie stanowi, że strony powinny wspierać Komisję w wyborze państwa analogicznego.
(49) Wreszcie, zainteresowane strony, włącznie z tymczasowo wybranym państwem analogicznym, tj. Turcją, zostały poinformowane o tymczasowych ustaleniach i otrzymały możliwość skomentowania ich.
Nie otrzymano żadnej uwagi wskazującej, że Turcji nie powinno się w tym przypadku uważać za właściwe państwo analogiczne.
Dlatego uważa się, że nie miało miejsca naruszenie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego i niniejszym potwierdza się ustalenia określone w motywach 44–48 rozporządzenia tymczasowego.
b) Ustalenie wartości normalnej
(50) W braku uwag, potwierdza się zastosowanie ogólnej metodologii do ustalenia wartości normalnej, jak opisano w motywach 49 i 50 rozporządzenia tymczasowego.
5.
Cena eksportowa
(51) Dwóch producentów eksportujących twierdziło, że wymogi niezbędne do skonstruowania ceny eksportowej określone w art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego nie zostały spełnione oraz że wszelkie dostosowania ceny eksportowej w przypadku sprzedaży do Wspólnoty poprzez powiązane przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwie trzecim należałoby raczej traktować z zastosowaniem przepisów art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(52) W związku z tym potwierdza się, że przepisy art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, a w szczególności lit. i) tego ustępu, zostały rzeczywiście zastosowane, jak wspomniano w motywie 53 rozporządzenia tymczasowego.
(53) Producenci eksportujący, którym przyznano MET, zgłaszali istnienie pewnych błędów rachunkowych w obliczeniach dotyczących ceny eksportowej lub kwestionowali metodologię zastosowaną do oceny niektórych dostosowań, które uważano za niezbędne.
Wspomniane kwestie ponownie rozpatrzono i tam, gdzie to konieczne, wprowadzono zmiany.
6.
Porównanie
(54) Jeden z włączonych do próby producentów eksportujących, któremu przyznano MET, twierdził, że dostosowania dokonane zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do prowadzonej przez niego sprzedaży do Wspólnoty przez przedsiębiorstwo zależne mające siedzibę w państwie trzecim nie były uzasadnione, ponieważ wspomniane przedsiębiorstwo zależne pełniło jedynie funkcje oddziału sprzedaży eksportowej.
Utrzymywał on także, że jeżeli mimo wszystko dokonuje się dostosowania, powinno ono w każdym razie być ograniczone do zwykłej stawki prowizji płaconej niepowiązanym agentom.
Dwaj inni producenci eksportujący również twierdzili, że dostosowanie powinno być ograniczone do kosztów bezpośredniej sprzedaży.
(55) W związku z tym dochodzenie wykazało, że funkcje wykonywane przez zainteresowane przedsiębiorstwo zależne dokonujące sprzedaży dalece wykraczały poza typowe funkcje oddziału sprzedaży eksportowej i należy je porównać raczej do funkcji agenta działającego na podstawie pobierania marży, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.
(56) Dlatego uważa się, że strona powiązana poniosła koszty, które w rzeczywistości obniżają kwoty otrzymane przez eksporterów i które w związku z tym powinny zostać odliczone od ceny zapłaconej przez pierwszego niezależnego kupca we Wspólnocie.
(57) Zwraca się uwagę na fakt, że dwaj pozostali producenci eksportujący znajdujący się w takiej samej sytuacji, jak producent eksportujący wymieniony powyżej, podzielili opinię Komisji, że należy dokonać dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w celu sprawiedliwego porównania (patrz: motyw 51 powyżej).
(58) Wreszcie, uważa się, że kwota dostosowania została obliczona należycie, zgodnie z przepisami art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie marży otrzymanej przez powiązane przedsiębiorstwo.
W tym przypadku marża została naliczona jako właściwe koszty ogólne i administracyjne powiązanych spółek oraz rozsądna kwota zysku i nie powinna być ograniczona wyłącznie do kosztów bezpośredniej sprzedaży.
W związku z tym wnioski wspomnianych producentów eksportujących zostały odrzucone.
(59) Różne zainteresowane strony twierdziły, że dostosowanie związane z niepodlegającym zwrotowi podatkiem VAT było nieuzasadnione i oparte na niewłaściwym rozumieniu systemu.
Kilku innych producentów eksportujących, w tym jeden zgadzający się z zasadą dostosowania, zakwestionowało metodologię zastosowaną do obliczenia dostosowania i poprosiło, by dostosowanie było oparte o rzeczywistą kwotę niepodlegającego zwrotowi podatku VAT.
(60) Pierwszy wniosek odrzucono, ponieważ nie został uzasadniony oraz nie dostarczono dodatkowych argumentów, które potwierdzałyby fakt, że dostosowanie opiera się na niewłaściwym rozumieniu.
(61) Jeżeli chodzi o twierdzenie, że powinno się zastosować kwoty rzeczywiste, w wielu przypadkach nie zostały one dostarczone przez zainteresowanych producentów eksportujących albo nie zostały poparte wystarczająco dowodami, przez co nie mogły być wzięte pod uwagę.
Stąd też wnioski te zostały odrzucone.
(62) W następstwie zgłoszonych przez kilka stron uwag niniejszym wyjaśnia się, że tam, gdzie to było konieczne, ceny za typy produktu podobnego sprzedawanego na rynku krajowym w Turcji, których użyto do ustalenia wartości normalnej, zostały dostosowane dla zapewnienia sprawiedliwego porównania z tymi typami produktu wywożonymi do Wspólnoty przez chińskich producentów objętych postępowaniem zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
Wspomnianych dostosowań dokonano na podstawie obiektywnej ceny wartości rynkowej tych różnic.
W przypadku dwóch przedsiębiorstw konieczna była korekta dostosowania dokonanego na wcześniejszym etapie w celu lepszego odzwierciedlenia ich odrębnej sytuacji, a stosowne marginesy zostały odpowiednio skorygowane.
7.
Margines dumpingu
7.1.
Dla współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano MET/IT
a) MET
(63) Dwa z trzech przedsiębiorstw, którym przyznano MET, utrzymywały, że powiązania ustanowione podczas OD w późniejszym okresie nie odpowiadały rzeczywistości, ponieważ wkrótce po OD wygasł związek udziałowców ze wszystkimi trzema przedsiębiorstwami, gdyż wszystkie te udziały zostały sprzedane niezależnym osobom.
Dlatego też wspomniane przedsiębiorstwa złożyły wniosek, aby wziąć pod uwagę tę nową sytuację, oraz że – w związku z tym, że nie mogą one dłużej być uważane za powiązane – każdemu z przedsiębiorstw powinno się przyznać indywidualny margines dumpingu odzwierciedlający jego własną sytuację.
(64) Dochodzenie wykazało jednak, że powiązania istniejące w OD pomiędzy przedsiębiorstwami objętymi postępowaniem w rzeczywistości wykraczały poza związek udziałowy.
Ustalono, że w rzeczywistości, oprócz wspomnianego związku, wymienione trzy przedsiębiorstwa posiadały również wspólnych członków ich odpowiednich zarządów.
Stąd też obecność wspólnych dyrektorów wzmacniała powiązania istniejące poprzez związek udziałowy.
(65) Z powyższych względów uznano, że przedsiębiorstwa należało uznać za powiązane podczas OD.
Nawet jeżeli sytuacja rzekomo zmieniła się wkrótce po OD, uznanie, że zmiany te miały trwały charakter, byłoby przedwczesne.
Ze względu na rodzaj powiązań ustanowionych podczas OD nie można wykluczyć ryzyka obchodzenia przepisów poprzez przedsiębiorstwo, na które nałożono najniższe cło.
Ponadto zwraca się również uwagę na fakt, że ponieważ to powiązanie mogło mieć wpływ na ustalenia podczas OD, to nie można uznać za istotne żadnych zmian w powiązaniu, które zaszły po OD.
(66) Dlatego uznaje się, że należy odrzucić wnioski wspomnianych przedsiębiorstw.
(67) Ponadto różne zainteresowane strony zakwestionowały poprawność użycia przepisów dotyczących kontroli wyrywkowych.
Ponieważ włączone do próby trzy przedsiębiorstwa, którym przyznano MET okazały się być ze sobą powiązane, uważa się że stanowią one jeden podmiot i dlatego ich margines dumpingu nie może stanowić ważnej średniej w świetle brzmienia art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
Powyższe stwierdzenie opiera się na fakcie, że wspomniany artykuł odnosi się do średniego ważonego marginesu dumpingu ustanowionego dla stron włączonych do próby, stąd też margines dumpingu powinien koniecznie opierać się na ustaleniach dla więcej niż jednego przedsiębiorstwa.
Odniesiono się do sprawozdania Organu Apelacyjnego WTO dotyczącego sprawy bielizny pościelowej WE-Indie [3], w której uznano, że średnia ważona powinna koniecznie dotyczyć więcej niż jednego przedsiębiorstwa.
(68) W związku z tym zwraca się uwagę na fakt, że postanowienia Organu Apelacyjnego wydane w innym kontekście, a mianowicie w związku z art. 2 ust. 2 pkt 2 ppkt ii) porozumienia antydumpingowego, oraz w innej sprawie, nie mają bezpośredniego zastosowania w tym konkretnym przypadku.
Ponadto wspomniany argument należy odrzucić, ponieważ w niniejszym przypadku średnia ważona próby opiera się na wartości normalnej i cenach eksportowych każdego z przedsiębiorstw, a przedsiębiorstwa te nie stanowią jednego podmiotu.
Średnia ważona wspomnianych marginesów została obliczona dopiero po ustaleniu trzech indywidualnych marginesów dla powiązanych przedsiębiorstw tak, aby uniknąć kierowania przez te przedsiębiorstwa, w ramach powiązań między nimi, wszystkich wywozów poprzez przedsiębiorstwo, dla którego ustalono najniższy margines dumpingu.
Ponadto zauważa się, że art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego nie wyklucza wyraźnie użycie marginesów dumpingu ustalonych dla powiązanych stron włączonych do próby.
Stąd też wnioski te zostały odrzucone.
b) IT
(69) W braku uwag, niniejszym potwierdza się metodologię zastosowaną do ustalenia marginesów dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstw, którym przyznano MET, określonych w motywie 57 rozporządzenia podstawowego.
(70) W świetle powyższego, ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny cif na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, wynoszą:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Ostateczny margines dumpingu _BAR_
Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Zhen Ya Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Nantong Teijin Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd _BAR_ 26,7 % _BAR_
Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp.
Co., Ltd _BAR_ 36,3 % _BAR_
Shaoxing County Xingxin Textile Co Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd _BAR_ 36,3 % _BAR_
Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd _BAR_ 46,4 % _BAR_
Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Wujiang Canhua Imp. & Exp.
Co., Ltd _BAR_ 56,2 % _BAR_
Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
7.2.
Dla wszystkich pozostałych producentów eksportujących
(71) Z powodu braku jakichkolwiek uwag, niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 59–61 rozporządzenia tymczasowego.
E. SZKODA
1.
Produkcja wspólnotowa
(72) W braku uwag, niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia dotyczące całkowitej produkcji wspólnotowej przedstawione w motywach 62–63 rozporządzenia tymczasowego.
2.
Definicja przemysłu wspólnotowego
(73) Jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że nie było wystarczającego wsparcia ze strony znaczącej części przemysłu wspólnotowego.
Twierdziła ona, że jedno z przedsiębiorstw zbankrutowało podczas dochodzenia i dlatego nie powinno być brane pod uwagę przy definiowaniu przemysłu wspólnotowego.
Ponadto twierdziła ona, że jeden z producentów przywoził produkt objęty postępowaniem w badanym okresie i powinien zostać wyłączony z definicji przemysłu wspólnotowego zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(74) Należy zauważyć, że jeden z producentów ze Wspólnoty podlega zarządowi sądowemu, ale produkował w okresie objętym dochodzeniem i w dalszym ciągu prowadzi produkcję.
Dlatego przedsiębiorstwo to zostało włączone do definicji przemysłu wspólnotowego.
Dochodzenie potwierdziło, że w OD żadne z przedsiębiorstw włączonych do definicji przemysłu wspólnotowego nie przywoziło produktu objętego postępowaniem.
Przywoziły one jednak produkt niebielony, tj. surowiec dla FPFF.
Stąd też argumenty te należy odrzucić.
(75) W braku dalszych uwag, niniejszym potwierdza się definicję produktu podobnego przedstawioną w motywie 64 rozporządzenia tymczasowego.
3.
Konsumpcja we Wspólnocie
(76) W braku uwag, niniejszym potwierdza się obliczenie konsumpcji we wspólnocie opisane w motywach 65–66 rozporządzenia tymczasowego.
4.
Przywóz do Wspólnoty z państwa objętego postępowaniem
4.1.
Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem
(77) W braku uwag, niniejszym potwierdza się obliczenie wielkości i udziału w rynku przywozu objętego postępowaniem opisanego w motywach 67 i 68 rozporządzenia tymczasowego.
4.2.
Ceny importowe i redukcje cen
(78) W braku uwag, niniejszym potwierdza się obliczenie cen i redukcji cen przywozu objętego postępowaniem, jak określono w motywach 69–71 rozporządzenia tymczasowego.
5.
Sytuacja przemysłu wspólnotowego
(79) Przypomina się, że w motywie 98 rozporządzenia tymczasowego Komisja tymczasowo uznała, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
(80) Żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała danych liczbowych lub ich interpretacji odnoszącej się do sytuacji przemysłu wspólnotowego określonych w motywach 72–98 rozporządzenia tymczasowego.
Dlatego też niniejszym potwierdza się ustalenia określone w tych motywach rozporządzenia tymczasowego i uznaje się, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
F. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(81) Obok innych czynników rozpatrzonych w rozporządzeniu tymczasowym, przebadano także wyniki wywozu przemysłu wspólnotowego.
W związku z tym okazało się, że sprzedaż eksportowa przemysłu wspólnotowego przez cały okres pozostawała stabilna na poziomie około 25 milionów metrów bieżących.
Należy zauważyć, że wspomniany wywóz dotyczy produktu używanego na podszewki, sprzedawanego po znacznie niższej cenie.
Równocześnie asortyment produktu wywożonego przez cały przemysł UE 25 sprzedawano podczas OD po cenie o 270 % wyższej niż przywóz z Chin.
W każdym razie do ustalenia danych dotyczących zysku brano pod uwagę wyłącznie sprzedaż dokonaną na rynku wspólnotowym, tak aby dane te nie miały wpływu na wyniki sprzedaży.
Z wyżej wymienionych powodów można wywnioskować, że wywóz ze Wspólnoty nie spowodował szkody dla przemysłu wspólnotowego.
Ponadto w odniesieniu do przywozu ze wszystkich razem wziętych krajów trzecich jego ceny były stale przeciętnie wyższe od cen z ChRL.
Na podstawie powyższego oraz wobec braku jakichkolwiek uwag w odniesieniu do związku przyczynowego, niniejszym potwierdza się stwierdzenie zawarte w motywach 99–111 rozporządzenia tymczasowego.
G. INTERES WSPÓLNOTY
1.
Interes przemysłu wspólnotowego oraz innych producentów wspólnotowych
(82) Wobec braku uwag w odniesieniu do interesu przemysłu wspólnotowego oraz do innych producentów wspólnotowych, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 112–118 rozporządzenia tymczasowego.
2.
Interes importerów niepowiązanych
(83) Otrzymano kilka zgłoszeń od importerów niepowiązanych i importerów/użytkowników.
Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono udział w przesłuchaniach.
Argumenty importerów były zbieżne z argumentami użytkowników i zostały przedstawione w motywach 87–90 poniżej.
Zwraca się uwagę na fakt, że całkowite wielkości przywiezione z Chin przez importerów, którzy się zgłosili, są nieistotne i stanowią jedynie około 2 % całkowitego przywozu z Chin w OD.
Pozostałych 98 % nie odpowiedziało na środki.
(84) Wobec braku innych uwag w odniesieniu do interesu importerów niepowiązanych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 119–121 rozporządzenia tymczasowego.
3.
Interes dostawców
(85) Wobec braku uwag w odniesieniu do interesu dostawców wspólnotowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 122–125 rozporządzenia tymczasowego.
4.
Interes użytkowników
(86) Przypomina się, że dziewięciu użytkowników przedstawiło odpowiedzi na kwestionariusze, podczas gdy tylko jeden z tych użytkowników przywoził produkt objęty postępowaniem (motyw 127 rozporządzenia tymczasowego).
Jednakże po wprowadzeniu środków tymczasowych czterech użytkowników, którzy do tej pory nie zgłosili się do dochodzenia, przedstawiło uwagi.
Dwaj z nich produkują tkaniny do dekoracji wnętrz.
Wszyscy przywozili produkt objęty postępowaniem z ChRL.
Zakładając, że sektor ten jest bardzo rozczłonkowany, ich reprezentatywność ocenia się na mniej niż 2 %.
(87) Użytkownicy produkujący ubrania skarżyli się, że ich interesy znajdują się obecnie w poważnym zagrożeniu, ponieważ gotowe ubrania z ChRL wchodzą na rynek wspólnotowy po bardzo niskich cenach, podczas gdy oni muszą produkować po znacznie wyższych kosztach.
Ponadto musieliby oni płacić wysokie cła antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem, który stanowi surowiec dla ich produkcji.
Uzasadniają oni, że mogą sprzedawać klientom gotowe produkty po nieznacznie wyższych cenach, ponieważ są o wiele bardziej elastyczni i mogą dostarczać mniejsze ilości w krótkim terminie.
Jednakże biorąc pod uwagę obecne uwarunkowania rynku, przy taniej odzieży wchodzącej na rynek oraz cłach antydumpingowych na surowiec twierdzą oni, że nie będą w stanie utrzymać produkcji we Wspólnocie i dlatego będą zmuszeni zamknąć swoje zakłady produkcyjne.
(88) Należy zwrócić uwagę na fakt, że producenci ubrań są małymi i średnimi przedsiębiorstwami.
Znajdują się oni pod ogromną presją z powodu przywozu gotowych produktów, który znacznie się zwiększył, między innymi w wyniku zniesienia kontyngentów na wyroby włókiennicze z dniem 1 stycznia 2005 r.
Ponadto z powodu nałożenia ceł wzrósł koszt surowca.
O ile prawdą jest, że istniejąca już niebezpieczna sytuacja w sektorze odzieżowym mogłaby zostać dodatkowo pogorszona przez wprowadzenie ceł antydumpingowych na FPFF, jest oczywiste, że podstawowa presja wywierana na te przedsiębiorstwa pochodzi z przywozów odzieży z ChRL.
(89) Kilku użytkowników twierdziło, że gdyby z powodu ceł wyroby włókiennicze nie były już przywożone do Wspólnoty, ucierpiałby przemysł wykonujący barwienie i nadruki.
Utrzymywali oni także, że ucierpieliby dostawcy najnowocześniejszych maszyn włókienniczych, ponieważ ze względu na cła zmniejszyłaby się produkcja w ChRL.
(90) Jednakże, jak określono w motywie 128 rozporządzenia tymczasowego, istnieje prawdopodobieństwo, że przywóz z ChRL będzie w dalszym ciągu wprowadzany na rynek po cenach niedumpingowych, a inne niedumpingowe źródła pozostaną dostępne, biorąc pod uwagę, że ponad 30 % konsumpcji we Wspólnocie stanowi przywóz z państw trzecich (z wyłączeniem ChRL).
Ponadto mając na względzie fakt, że wielu producentom eksportującym przyznano stawki antydumpingowe w wysokości 14,1 % oraz że FPFF stanowi jedynie część kosztów produkcji dla użytkowników, jest mało prawdopodobne, by wzrost kosztów był trwały.
Należy również zauważyć, że rzekomo niepewna sytuacja, w której mogą znajdować się niektóre przedsiębiorstwa, wydaje się być spowodowana głównie przywozem gotowych ubrań z ChRL, a nienałożenie środków antydumpingowych nie rozwiązałoby tej konkretnej kwestii.
W związku z tym należy również przypomnieć, że użytkownicy stanowiący bardzo niewielki udział w ilości przywozu zgłosili się, podczas gdy ogromna większość nie przedstawiła żadnych uwag w dochodzeniu.
(91) Wobec braku innych uwag w odniesieniu do interesu użytkowników, niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 126–128 rozporządzenia tymczasowego.
5.
Podsumowanie interesu Wspólnoty
(92) W świetle wniosków zawartych w rozporządzeniu tymczasowym, jak określono w motywach 129–131 rozporządzenia tymczasowego, oraz biorąc pod uwagę argumenty przedstawione przez różne strony, uznaje się, że nie ma istotnych powodów, by nie nakładać ostatecznych środków antydumpingowych na przywóz po cenach dumpingowych FPFF pochodzących z ChRL.
H. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(93) Na podstawie metodologii objaśnionej w motywach 132–135 rozporządzenia tymczasowego, do celów ustanowienia poziomu środków, jakie należy nałożyć, został obliczony poziom usuwający szkodę.
(94) Przy obliczaniu marginesu szkody w rozporządzeniu tymczasowym docelowy zysk przemysłu wspólnotowego został określony na 8 %, który to poziom mógłby z powodzeniem zostać osiągnięty przez przemysł tego typu w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu po cenach dumpingowych. Poziom ten został osiągnięty w latach 1998 i 1999, zanim chiński przywóz zaczął stanowić problem (motyw 134 rozporządzenia tymczasowego).
(95) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że docelowy zysk w wysokości 8 % na podstawie lat 1998 i 1999 nie byłby właściwy.
Strona utrzymywała, że ponieważ margines zysku był już znacznie niższy w 2000 r., który jest pierwszym rokiem okresu objętego postępowaniem i kiedy to skutki przywozu po cenach dumpingowych nie były jeszcze tak wyraźnie odczuwane, właśnie te marginesy zysku powinny być przyjęte jako zysk docelowy.
Przypomina się jednak, że w 2000 r. udział w rynku przywozów z ChRL był już wysoki, osiągając 18,2 % (motyw 67 rozporządzenia tymczasowego), a sytuacja przemysłu wspólnotowego już zaczynała być niepewna.
Z tego powodu uznano za słuszne odniesienie się do bardziej stabilnego okresu w przeszłości, aby ustalić docelowy zysk, który przemysł wspólnotowy mógłby osiągnąć, gdyby nie przywóz po cenach dumpingowych.
(96) Wobec braku nowych uwag, niniejszym potwierdza się metodologię określoną w motywach 132–135 rozporządzenia tymczasowego.
1.
Ostateczne środki
(97) W świetle powyższego oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego ostateczne cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na poziomie ustalonego marginesu dumpingu oraz na poziomie marginesu szkody obliczonych we wszystkich przypadkach, ponieważ były one niższe niż ustalone marginesy dumpingu.
(98) Na podstawie powyższego, ostateczne należności celne są następujące:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Ostateczne cło antydumpingowe _BAR_
Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd. _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Hangzhou Zhen Ya Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Nantong Teijin Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd _BAR_ 26,7 % _BAR_
Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp.
Co., Ltd _BAR_ 33,9 % _BAR_
Shaoxing County Xingxin Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd _BAR_ 33,9 % _BAR_
Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd _BAR_ 46,4 % _BAR_
Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Wujiang Canhua Imp. & Exp.
Co., Ltd _BAR_ 56,2 % _BAR_
Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_
Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_
(99) Wysokość indywidualnych stawek ceł antydumpingowych podanych w niniejszym rozporządzeniu została ustalona na podstawie wyników obecnego dochodzenia.
Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas tego dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw.
Stawki celne (w przeciwieństwie do ogólnokrajowego cła mającego zastosowanie do "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw") mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktów pochodzących z państwa objętego postępowaniem i wyprodukowanych przez wymienione przedsiębiorstwa.
Przywiezione produkty wyprodukowane przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo niewymienione szczegółowo w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przedsiębiorstwa powiązane z przedsiębiorstwami wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce celnej mającej zastosowanie do "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw".
(100) Komisja Europejska
Dyrekcja Generalna ds. Handlu
Biuro J-79 5/16
B-1049 Bruksela
[4], wraz ze wszystkimi właściwymi informacjami, w szczególności dotyczącymi zmian w działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej lub eksportowej, związanej np. z taką zmianą nazwy lub zmianami dotyczącymi podmiotów zajmujących się produkcją i sprzedażą.
W stosownych przypadkach rozporządzenie będzie odpowiednio zmieniane poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
2.
Pobieranie tymczasowych ceł
(101) Ze względu na ustalone rozmiary marginesu dumpingu oraz w świetle poziomu istotnych szkód wyrządzonych przemysłowi wspólnotowemu uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone tymczasowymi cłami antydumpingowymi, nałożonymi rozporządzeniem tymczasowym, zostały pobrane według ostatecznie nałożonej stawki.
W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych powinny zostać ostatecznie pobrane, natomiast kwoty zabezpieczone przekraczające ostateczną stawkę cła antydumpingowego powinny zostać zwolnione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tkanin z przędzy z włókien syntetycznych z zawartością co najmniej 85 % wagowo włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego według wagi, barwionego (włączając tkaniny bielone) lub z nadrukiem, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, objętych kodami CN ex54075100 (kod TARIC 5407510010), 54075200, 54075400, ex54076110 (kod TARIC 5407611010), 54076130, 54076190, ex54076910 (kod TARIC 5407691010) oraz ex54076990 (kod TARIC 5407699010).
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Ostateczne cło antydumpingowe _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Fuzhou Fuhua Textile & Printing Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Fuzhou Ta-Tung Textile Works Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou CaiHong Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Hangzhou De Licacy Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Fuen Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Hangzhou Hongfeng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Jieenda Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Jinsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Hangzhou Mingyuan Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Shenda Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Xiaoshan Phoenix Industry Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Hangzhou Yililong Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Yongsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Hangzhou Zhengda Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Hangzhou Zhen Ya Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Huzhou Styly Jingcheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Nantong Teijin Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Shaoxing Ancheng Cloth industrial Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Shaoxing China Light & Textile Industrial City Somet Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Shaoxing County Fengyi Textile Printing & Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Shaoxing County Huaxiang Textile Co., Ltd _BAR_ 26,7 % _BAR_ A619 _BAR_
Shaoxing County Jiade Weaving and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Shaoxing County Pengyue Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Shaoxing County Qing Fang Cheng Textiles Imp. & Exp.
Co., Ltd _BAR_ 33,9 % _BAR_ A621 _BAR_
Shaoxing County Xingxin Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Shaoxing Golden tree silk Printing Dyeing and Sandwashing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Shaoxing Nanchi Textile Printing-Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Shaoxing Ronghao Textiles Co., Ltd _BAR_ 33,9 % _BAR_ A620 _BAR_
Shaoxing Tianlong Import and Export Co., Ltd _BAR_ 46,4 % _BAR_ A622 _BAR_
Shaoxing Xinghui Textile Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Shaoxing Yinuo Printing & Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Shaoxing Yongda Textiles Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Shaoxing Zhengda Group Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Wujiang Canhua Imp. & Exp.
Co., Ltd _BAR_ 56,2 % _BAR_ A618 _BAR_
Wujiang Longsheng Textile Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Wujiang Xiangsheng Textile Dyeing & Finishing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Zhejiang Golden Time Printing and Dyeing knitwear Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Zhejiang Huagang Dyeing and Weaving Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Zhejiang Shaoxiao Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 37,1 % _BAR_ A623 _BAR_
Zhejiang Shaoxing Tianyuan Textile Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Zhejiang Shaoxing Yongli Printing and Dyeing Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Zhejiang XiangSheng Group Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Zhejiang Yonglong Enterprises Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Zhuji Bolan Textile Industrial Development Co., Ltd _BAR_ 14,1 % _BAR_ A617 _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 56,2 % _BAR_ A999 _BAR_
3.
Obowiązujące przepisy celne stosuje się, o ile nie postanowiono inaczej.
Artykuł 2
W przypadku gdy nowy producent eksportujący w Chińskiej Republice Ludowej przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że:
- nie prowadził wywozu do Wspólnoty produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r.),
- nie jest powiązany z żadnym z eksporterów lub producentów w Chińskiej Republice Ludowej podlegających środkom antydumpingowym nałożonym niniejszym rozporządzeniem,
- faktycznie prowadził wywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem, w oparciu o który nałożono wymienione środki, lub też przyjął nieodwracalne zobowiązania umowne wywozu znacznej ilości produktu do Wspólnoty,
Rada, stanowiąc zwykłą większością głosów, na wniosek Komisji i po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego, może zmienić art. 1 ust. 2 poprzez włączenie tego nowego producenta: i) do grona przedsiębiorstw stosujących średnią ważoną stawkę celną wynoszącą 37,1 %, mającą zastosowanie do przedsiębiorstw, którym przyznano traktowanie indywidualne zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96; albo ii) do grona przedsiębiorstw stosujących średnią ważoną stawkę celną wynoszącą 14,1 %, mającą zastosowanie do przedsiębiorstw, którym przyznano traktowanie na zasadach rynkowych zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 384/96.
Artykuł 3
Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowych ceł antydumpingowych na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 426/2005 w sprawie przywozu tkanin z przędzy z włókien syntetycznych z zawartością co najmniej 85 % wagowo włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego według wagi, barwionego (włączając tkaniny bielone) lub z nadrukiem, objętych kodami CN 54075200, 54075400, 54076130, 54076190 oraz ex54076990 (kod TARIC 5407699010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostają ostatecznie pobrane według stawki ostatecznie nałożonej niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z zasadami określonymi poniżej.
Kwoty zabezpieczone przekraczające ostateczną kwotę cła antydumpingowego zostają zwolnione.
W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych zostają ostatecznie pobrane.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1489/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1490/2005
z dnia 15 września 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1462/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1462/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1462/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1462/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1491/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 5. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 5. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 41,250 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1492/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1493/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 września 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 września 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1494/2005
z dnia 15 września 2005 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 września 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 września 2005 r. 13,50 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1495/2005
z dnia 15 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1166/2005 w odniesieniu do ilości objętej przetargiem stałym na odsprzedaż na rynku Wspólnoty kukurydzy znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1166/2005 [2] został otwarty przetarg na odsprzedaż na rynku wewnętrznym około 53641 ton kukurydzy znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
(2) Ze względu na aktualną sytuację na rynku właściwym jest zwiększenie ilości kukurydzy wystawionej na sprzedaż przez francuską agencję interwencyjną na rynku wewnętrznym, otwierając przetarg stały na 64424 tony.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1166/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1166/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 zapis "53641 tony" zastępuje się zapisem "64424 tony";
2) w tytule Załącznika zapis "53641 tony" zastępuje się zapisem "64424 tony".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1496/2005
z dnia 15 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1168/2005 w odniesieniu do ilości objętej przetargiem stałym na odsprzedaż na rynku Wspólnoty kukurydzy znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na odsprzedaż na rynku wewnętrznym około 113297 ton kukurydzy znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej, został otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1168/2005 [2].
(2) Ze względu na aktualną sytuację na rynku właściwe jest zwiększenie ilości kukurydzy wystawionej na sprzedaż przez austriacką agencję interwencyjną na rynku wewnętrznym otwierając przetarg stały na 121525 ton.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1168/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1168/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 zapis "113297 tony" zastępuje się zapisem "121525 ton";
2) w tytule Załącznika zapis "113297 tony" zastępuje się zapisem "121525 ton".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1497/2005
z dnia 15 września 2005 r.
zawierające sprostowanie do decyzji Rady i Komisji 2005/430/WE, Euratom w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady i Komisji 2005/430/WE, Euratom z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej [1], w szczególności jej art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik do decyzji 2005/430/WE, Euratom ustanawia numery porządkowe przypisane kontyngentom taryfowym Unii Europejskiej na produkty pochodzące z Bułgarii.
(2) Błędne wskazanie w Załączniku do decyzji 2005/430/WE, Euratom numeru porządkowego niższego niż 09.5100 w odniesieniu do produktów objętych kodami 1701 i 1702 powoduje, że Komisja nie jest w stanie zarządzać odnośnym kontyngentem taryfowym zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2].
(3) Decyzja 2005/430/WE, Euratom musi zatem zostać sprostowana.
(4) Ponieważ roczne okresy stosowania koncesji rozpoczynają się w dniu 1 lipca, stosowanie niniejszego rozporządzenia należy przewidzieć od dnia 1 lipca 2005 r.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Załączniku do decyzji 2005/430/WE, Euratom wiersz dotyczący numeru porządkowego 09.4785 otrzymuje brzmienie:
"Numer porządkowy _BAR_ Kod CN _BAR_ Opis _BAR_
09.5902 _BAR_ 1701 _BAR_ Cukier _BAR_
1702 _BAR_ Inne cukry" _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1498/2005
z dnia 15 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1262/2001 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1262/2001 [2] agencje interwencyjne mogą wymagać, aby cukier dostarczany w ramach interwencji był zapakowany w worki jutowe z wewnętrzną wkładką polietylenową.
(2) W ciągu ostatnich kilku lat opracowano nowe formy opakowań środków spożywczych.
Agencje interwencyjne, które wymagają stosowania niektórych z nowych form opakowań, powinny wymagać, aby opakowania te były zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylającym dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG [3].
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1262/2001.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1262/2001 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Agencje interwencyjne, które wymagają albo zgadzają się, aby cukier był dostarczany w formach opakowań innych niż opakowania określone w akapicie pierwszym, wymagają, aby takie opakowania były zgodne z wymogami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [4].
Agencje interwencyjne mogą szczegółowo określać jakość opakowania.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1499/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów plamiaka w strefach ICES I i II (wody terytorialne Norwegii) przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wykorzystały kwotę połowową rodzaju zasobów w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego zatrzymywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wykorzystanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do rodzaju zasobów w nim określonego uznaje się za wykorzystaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów rodzaju zasobów określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego rodzaju zasobów złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1500/2005
z dnia 15 września 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 9 do 15 września 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/2005
z dnia 15 września 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach 9 do 15 września 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1502/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 9 do 15 września 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 6,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1503/2005
z dnia 16 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1504/2005
z dnia 15 września 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów dorsza w strefach ICES I i II b przez statki pływające pod banderą Portugalii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na 2005 r.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1505/2005
z dnia 16 września 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 170. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 170. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1506/2005
z dnia 16 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 170. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 170. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1507/2005
z dnia 16 września 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 26. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 26. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 13 września 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 260,10 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1508/2005
z dnia 16 września 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 89. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży.
(3) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 89. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin przedstawiania ofert wygasł dnia 13 września 2005 r., minimalna cena sprzedaży i gwarancja należytego przetworzenia ustalone są następująco:
—minimalna cena sprzedaży: _BAR_ 187,30 EUR/100 kg, _BAR_
—gwarancja należytego przetworzenia: _BAR_ 35,00 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1509/2005
z dnia 16 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 342. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 342. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 48 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 53 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1510/2005
z dnia 16 września 2005 r.
dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu pochodzącego z państw AKP oraz krajów i terytoriów zamorskich w odniesieniu do wniosków złożonych w czasie pierwszych pięciu dni roboczych września 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 638/2003
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1706/98 [1],
uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim) [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 638/2003 z dnia 9 kwietnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 i decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do uzgodnień mających zastosowanie do przywozu ryżu pochodzącego z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) [3], w szczególności jego art. 17 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu, przedłożonych w czasie pierwszych pięciu dni roboczych września 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 638/2003 i przekazanych Komisji, pozwolenia są wydawane dla ilości zgłoszonych we wnioskach, które podlegają, jeżeli właściwe, zastosowaniu redukcji wyrażonej w procentach, ustalonej w Załączniku.
2.
Ilości, które są przeniesione do następnej transzy, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1511/2005
z dnia 16 września 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz ryżu z krajów najmniej rozwiniętych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 r. [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1401/2002 z dnia 31 lipca 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady otwierania i zarządzania kontyngentami taryfowymi na ryż pochodzący z krajów najmniej rozwiniętych na lata gospodarcze od 2002/2003 do 2008/2009 [2], w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1401/2002 otworzyło na rok gospodarczy 2005/2006 kontyngent taryfowy w ilości 4402 ton wyrażonych w ekwiwalencie ryżu łuskanego.
(2) Ilości, dla których wnioski zostały złożone, przekraczają dostępną ilość.
Należy więc ustalić redukcję, wyrażoną w procentach, stosowaną w odniesieniu do wnioskowanych ilości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu pochodzącego z krajów najmniej rozwiniętych, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 2501/2001, przedłożonych w czasie pierwszych pięciu dni roboczych września 2005 r. w zastosowaniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1401/2002 i przekazanych Komisji zgodnie z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia, pozwolenia są wydawane dla ilości zgłoszonych w przedłożonych wnioskach, podlegających zastosowaniu redukcji wynoszącej 66,4452 %.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1512/2005
z dnia 15 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 753/2002 ustanawiające niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 53,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy dostosować rozporządzenie Komisji (WE) nr 753/2002 [2] w celu uwzględnienia różnych zmian natury technicznej, które mogą mieć wpływ na handel, jak np. lista odmian winorośli i ich synonimów obejmujących oznaczenie geograficzne oraz lista tradycyjnych terminów.
Należy również uwzględnić nowe państwa, które przystąpiły do WTO.
(2) Tolerancje dotyczące analizy rzeczywistej mocy alkoholu powinny być stosowane przy uwzględnieniu specyfiki niektórych win.
Aby zachować dokładność, odnośny wykaz win powinien być bardziej szczegółowy.
(3) Przepis odnoszący się do informowania przez Państwa Członkowskie o środkach określonych w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 jest obecnie nieaktualny. Dla jasności powinien on zostać usunięty.
(4) W przypadku tradycyjnej praktyki produkcyjnej regulowanej przez specjalne przepisy produkującego Państwa Członkowskiego, to Państwo Członkowskie może, w drodze odstępstwa od zwykłej zasady, poprzez wyraźne upoważnienie i pod stosowną kontrolą zezwolić, aby wino gatunkowe produkowane w określonym regionie geograficznym (psr) było otrzymywane przez dodanie do produktu podstawowego, z którego wino jest robione, jednego lub większej liczby produktów sektora wina, które nie pochodzą z określonego regionu, którego nazwę nosi wino. W celu uniknięcia, aby wygaśnięcie tego odstępstwa, przewidzianego w art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 753/2002, nie przynosiło szkody podmiotom gospodarczym i właściwym organom, należy rozpatrzyć jego ponowne przedłużenie.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 753/2002.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 753/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 2, akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Rzeczywista objętościowa moc alkoholu wymieniona w tiret trzecim załącznika VII część A pkt 1 i załącznika VIII część B pkt 1 lit. d) do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 ma być wyrażona w pełnych jednostkach procentowych lub w jednostkach połówkowych.
Nie naruszając tolerancji ustalonych dla stosowanej referencyjnej metody analizy, wykazana moc alkoholu nie może się różnić o więcej niż ± 0,5 % vol. od mocy określonej drogą analizy.
Jednakże moc alkoholu w winach ze wskazaniem rocznika przechowywanych w butelkach przez ponad trzy lata, winach musujących, winach musujących gazowanych, winach półmusujących, winach półmusujących gazowanych, winach likierowych i winach z przejrzałych winogron, nie naruszając tolerancji ustalonych dla stosowanej referencyjnej metody analizy, nie może różnić się o więcej niż 0,8 % vol. od mocy określonej drogą analizy.
Po liczbie wyrażającej rzeczywistą, objętościową moc alkoholu następuje symbol "% vol.", który może być poprzedzony słowami "rzeczywista moc alkoholu" lub "rzeczywisty alkohol" bądź też skrótem "alk."";
2) w art. 19 skreśla się ust. 3;
3) w art. 28 tiret trzecie otrzymuje następujące brzmienie:
"— "indicazione geografica tipica" lub "IGT" w przypadku win stołowych pochodzących z Włoch,";
4) w art. 31 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. b) drugiego akapitu datę " 31 sierpnia 2005 r." zastępuje się datą " 31 sierpnia 2007 r.";
b) w akapicie trzecim datę " 31 sierpnia 2005 r." zastępuje się datą " 31 sierpnia 2007 r.";
5) załączniki II i III zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
6) załącznik V zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1513/2005
z dnia 16 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 174/1999 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 26 ust. 3, art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 750/2005 z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie nomenklatury krajów i terytoriów dla statystyk handlu zagranicznego Wspólnoty oraz statystyk w handlu między Państwami Członkowskimi [2] zmieniło kody krajów, które również pojawiają się w obszarach przeznaczenia, o których mowa w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 [3].
Należy odpowiednio zmienić powyższy przepis.
(2) Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 stanowi, że pozwolenia wywozowe na sery wywożone do Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) w ramach kontyngentów określonych w porozumieniach zawartych podczas wielostronnych negocjacji handlowych można przyznawać zgodnie ze specjalną procedurą, w ramach której można wskazać preferowanych importerów z USA.
(3) Właściwe jest więc ustanowienie pewnych kryteriów kwalifikowalności dla przyznawania pozwoleń wywozowych zapewniających płynne funkcjonowanie oraz pełne wykorzystanie kontyngentów.
W tym celu pozwolenia powinny być przyznawane eksporterom, którzy mogą udowodnić, że wcześniej zajmowali się wywozem sera do Stanów Zjednoczonych.
Ponadto w celu uniknięcia utraty przez Wspólnotę posiadanego udziału w rynku i zwiększenia do maksimum wartości niektórych kontyngentów wydaje się konieczne ograniczenie dostępu do tych kontyngentów do podmiotów gospodarczych, których wskazany importer jest spółką zależną.
Ponadto, w przypadku gdy wnioski o przyznanie pozwoleń wywozowych przekraczają dostępne ilości, należy ustanowić przepis przewidujący rozdzielenie kontyngentu poprzez zastosowanie współczynnika przydziału.
(4) W celu zapewnienia płynnego przejścia od obecnie stosowanej metody przyznawania pozwoleń wskazane jest ustanowienie bardziej elastycznych przepisów na nadchodzący okres.
Na rok 2006 wnioskodawcy, których wskazany importer nie jest spółką zależną, powinni jednak kwalifikować się, pod warunkiem że zajmowali się wywozem wymienionych produktów do USA w każdym z trzech poprzednich lat.
(5) W świetle problemów, jakie napotkały niektóre podmioty gospodarcze przy zakładaniu spółki zależnej w Stanach Zjednoczonych, w 2006 r. należy stosować przepis przejściowy w odniesieniu do wymogu, aby wskazany importer był spółką zależną wnioskodawcy.
(6) Przy przyznawaniu pozwoleń wywozowych na 2006 r. należy uwzględnić doświadczenia zdobyte w poprzednich latach poprzez zastosowanie współczynnika przydziału, który będzie faworyzował wnioskodawców, których wskazani preferowani importerzy są spółkami zależnymi lub są uznane za spółki zależne.
(7) Zgodnie z art. 20 ust. 4, jeżeli zastosowanie współczynnika redukcji oznaczałoby przyznanie pozwoleń tymczasowych na ilości poniżej 5 ton, Komisja może przyznać pozwolenia w drodze losowania.
Należy dostosować wymieniony przepis poprzez zapewnienie redystrybucji mniejszych ilości przez właściwe krajowe organy w celu maksymalnego wykorzystania kontyngentu.
(8) Artykuł 20a ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 ustanawia przelicznik procentowy, jaki należy zastosować do pełnej stawki refundacji w celu ustalenia refundacji dla produktów przeznaczonych do wywozu do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu, o którym mowa w ust. 1 wymienionego artykułu. W celu zachowania przejrzystości, uproszczenia i spójności przepis ten powinien zostać skreślony i uwzględniony w przypisie mówiącym o zróżnicowanej stawce refundacji, który ma zostać wprowadzony w rozporządzeniach Komisji ustalających refundacje wywozowe do mleka i przetworów mlecznych zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 174/1999.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 174/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 15 ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"3.
Do celów ustępu 1 stosuje się następujące definicje:
a) obszar I: kody miejsca przeznaczenia AL, BA, XK, MK, XM i XS;
b) obszar II: kod miejsca przeznaczenia US;
c) obszar III: kody pozostałych miejsc przeznaczenia.";
2) w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentów, o których mowa w ust. 1 odbywa się po okazaniu pozwolenia wywozowego.
W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 1 zdanie pierwsze w sekcji 16 wniosku o pozwolenie oraz samego pozwolenia powinien znajdować się ośmiocyfrowy kod Nomenklatury Scalonej.
W okresie, który zostanie określony, podmioty gospodarcze mogą ubiegać się o przyznanie tymczasowych pozwoleń na wywóz produktów, o których mowa w ust. 1 w ciągu następnego roku kalendarzowego, pod warunkiem złożenia zabezpieczenia w wysokości 50 % kwoty określonej zgodnie z art. 9, przy czym minimalna kwota nie może być niższa niż 6 EUR na 100 kg.
Wnioskodawcy ubiegający się o tymczasowe pozwolenia wywozowe w odniesieniu do grupy produktów i kontyngentów określanych w rozporządzeniu otwierającym procedurę przydzielania takich pozwoleń wywozowych jako 22–Tokio i 22–Urugwaj muszą dostarczyć dowody, że dokonali wywozu serów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w co najmniej jednym z trzech poprzednich lat.
Wnioskodawcy ubiegający się o tymczasowe pozwolenia wywozowe w odniesieniu do grupy produktów i kontyngentów określanych w rozporządzeniu otwierającym procedurę przydzielania takich pozwoleń wywozowych jako 16–Tokio, 16–, 17–, 18–, 20 i 21–Urugwaj, 25–Tokio oraz 25–Urugwaj muszą dostarczyć dowody, że dokonali wywozu danych produktów do Stanów Zjednoczonych Ameryki, w co najmniej jednym z trzech poprzednich lat i że wskazany przez nich importer jest spółką zależną wnioskodawcy.
Jednakże w ramach kontyngentu na 2006 r. wnioskodawcy ubiegający się o tymczasowe pozwolenia wywozowe w odniesieniu do grup produktów i kontyngentów, o których mowa w akapicie czwartym nie podlegają wymogowi, aby wskazany importer był ich spółką zależną, jeżeli dostarczą dowody, że dokonali wywozu danych produktów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w każdym z trzech poprzednich lat.
Ponadto w ramach kontyngentu na 2006 r. wskazany przez wnioskodawcę preferowany importer może być uznany jako spółka zależna w 2006 r., jeżeli:
i) wniosek złożono
- w Republice Czeskiej i dotyczył on pozwolenia tymczasowego na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentów określonych w dodatkowych adnotacjach 16, 17, 18, 20 i 25 w rozdziale 4 HTS, lub
- na Węgrzech i dotyczył on pozwolenia tymczasowego na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentu określonego w dodatkowej adnotacji 25 w rozdziale 4 HTS,
- w Polsce i dotyczył on pozwolenia tymczasowego na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentów określonych w dodatkowych adnotacjach 16 i 21 w rozdziale 4 HTS,
- na Słowacji i dotyczył on pozwolenia tymczasowego na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentów określonych w dodatkowej adnotacji 16 w rozdziale 4 HTS;
ii) wnioskodawca przedstawi właściwym organom w Państwie Członkowskim, w którym składa wniosek, dokumenty zaświadczające, że jego przedsiębiorstwo od co najmniej trzech lat ma siedzibę w danym nowym Państwie Członkowskim i w każdym z trzech lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku zajmował się on wywozem do USA sera, o którym mowa;
iii) wnioskodawca przedstawi właściwym organom w Państwie Członkowskim, w którym składa wniosek, dokumenty zaświadczające, że procedura zakładania spółki zależnej w USA została rozpoczęta;
iv) wnioskodawca przedstawi właściwym organom w Państwie Członkowskim, w którym składa wniosek, dokumenty zaświadczające, że dokonywał wywozu do preferowanych importerów w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku.
Podmioty gospodarcze powinny również wskazać we wniosku o wydanie tymczasowego pozwolenia na wywóz:
a) oznaczenie grupy produktów objętych kontyngentem obowiązującym dla Stanów Zjednoczonych zgodnie z dodatkowymi adnotacjami 16 do 23 i 25 w rozdziale 4 Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki (wersja najbardziej aktualna);
b) nazewnictwo produktów zgodnie ze Zharmonizowanym Systemem Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki (wersja najbardziej aktualna);
c) nazwę i adres importera w Stanach Zjednoczonych wskazanego przez wnioskodawcę.
Ponadto do wniosku należy dołączyć zaświadczenie wskazanego importera stwierdzające, że w świetle obowiązujących w Stanach Zjednoczonych przepisów w sprawie wydawania pozwoleń przywozowych, spełnia on warunki upoważniające do przywozu produktów, o których mowa w ust. 1.
W ramach kontyngentu na 2006 r. wnioski o wydanie tymczasowych pozwoleń wywozowych powinny zawierać informację, czy wskazany importer jest spółką zależną wnioskodawcy czy uznaje się go jako spółkę zależną zgodnie z akapitem szóstym.";
b) ustępy 3 i 4 otrzymują następujące brzmienie:
"3.
Jeżeli wnioski o wydanie tymczasowych pozwoleń na wywóz dla grupy produktów lub kontyngentu, o których mowa w ust. 1 przekraczają dostępne ilości na dany rok, Komisja zastosuje jednolity współczynnik przydziału w odniesieniu do ilości, o które złożono wnioski.
Nie naruszając akapitu pierwszego, w przypadku stosowania współczynnika przydziału w odniesieniu do wniosków o wydanie tymczasowych pozwoleń wywozowych na 2006 r., współczynnik przydziału dla wnioskodawców, których wskazani preferowani importerzy są spółkami zależnymi lub są uznawane jako spółki zależne zgodnie z ust. 2 akapit szósty, powinien być trzykrotnie wyższy niż dla pozostałych wnioskodawców.
4.
Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału tymczasowe pozwolenia dotyczyłyby ilości mniejszej niż 10 ton dla jednego wniosku, odpowiadające temu dostępne ilości powinny być przyznane przez odpowiednie Państwa Członkowskie w drodze losowania w odniesieniu do danego kontyngentu.
Państwo Członkowskie rozlosuje tymczasowe pozwolenia na 10 ton wśród wnioskodawców, którzy otrzymaliby pozwolenie na mniej niż 10 ton w wyniku zastosowania współczynnika przydziału.
Ilości poniżej 10 ton pozostające w trakcie sporządzania partii należy równo podzielić na partie powyżej 10 ton przed ich rozlosowaniem.
Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału pozostałaby ilość mniejsza niż 10 ton, ilość ta powinna być potraktowana jako jedna partia.
Zabezpieczenie dla wniosków, które nie otrzymały przydziału w drodze losowania powinno być natychmiast zwolnione.";
3) w art. 20a skreśla się ust. 8.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1514/2005
z dnia 16 września 2005 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 17 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1489/2005 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 1489/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1489/2005 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 17 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1515/2005
z dnia 19 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1516/2005
z dnia 19 września 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 30530 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) Artykuł 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 przewiduje możliwość zwrotu oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, kosztów najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia, w ramach określonych limitów. Uwzględniając położenie geograficzne Austrii, należy zastosować ten przepis.
(7) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Austriacka agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 30530 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
4. Zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 koszty najtańszego transportu między miejscem składowania a miejscem rzeczywistego wyjścia są zwracane oferentowi, którego ofertę przyjęto i który dokonuje wywozu, w ramach limitów określonych w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 29 września 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w austriackiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
AMA (Agrarmarkt Austria)
Dresdnerstraße 70
A-1200 Wien
Faks:
(43-1) 33 151 46 24
(43-1) 33 151 44 69.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
W przypadku sporu wyniki analiz przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w akapicie pierwszym lit. b) oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92, dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Austriacka agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/2005
z dnia 19 września 2005 r.
w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii.
Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.
(2) Złożone między 1 a 10 września 2005 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw.
Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.
(3) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 października 2005 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52100 t.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z dniem 21 września 2005 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:
Zjednoczone Królestwo:
- 150 t pochodzących z Botswany,
- 750 t pochodzących z Namibii;
Niemcy:
- 650 t pochodzących z Botswany,
- 120 t pochodzących z Namibii.
Artykuł 2
Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni października 2005 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:
Botswana: _BAR_ 12386 t, _BAR_
Kenia: _BAR_ 142 t, _BAR_
Madagaskar: _BAR_ 7579 t, _BAR_
Suazi: _BAR_ 3337 t, _BAR_
Zimbabwe: _BAR_ 9100 t, _BAR_
Namibia: _BAR_ 4305 t. _BAR_
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/2005
z dnia 19 września 2005 r.
zmieniające załączniki I i III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do acetyloizowalerylotylozyny i fluazuronu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [1], w szczególności jego art. 2 i art. 4 akapit trzeci,
uwzględniając opinie Europejskiej Agencji ds. Leków wydane przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wszystkie substancje czynne farmakologicznie, które są stosowane we Wspólnocie w produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom hodowanym w celu produkcji żywności powinny być oceniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90.
(2) Acetyloizowalerylotylozyna została ujęta w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek świń.
Substancja ta została również ujęta w załączniku III do wymienionego rozporządzenia w odniesieniu do skóry, tłuszczu i wątroby drobiu w oczekiwaniu na zakończenie badań naukowych, z wyjątkiem zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi.
Badania te zostały zakończone i w związku z tym acetyloizowalerylotylozyna powinna zostać wprowadzona do załącznika I do wymienionego rozporządzenia w odniesieniu do drobiu.
(3) W odniesieniu do fluazuronu został złożony wniosek o ustanowienie najwyższych dopuszczalnych limitów pozostałości.
Aby umożliwić ukończenie badań naukowych dotyczących bydła, fluazuron powinien być ujęty w załączniku III do wymienionego rozporządzenia.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2377/90.
(5) Aby umożliwić wykonanie przepisów niniejszego rozporządzenia, jego stosowanie należy rozpocząć dopiero po odpowiednim okresie, co pozwoli Państwom Członkowskim dostosować zezwolenia na wprowadzenie do obrotu wydawane zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [2].
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1519/2005
z dnia 19 września 2005 r.
otwierające procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2006 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 30,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2] stanowi, że pozwolenia na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej w ramach kontyngentów określonych w porozumieniach zawartych podczas wielostronnych negocjacji handlowych można przyznawać zgodnie ze specjalną procedurą tam ustanowioną.
(2) Procedura ta powinna zostać otwarta w odniesieniu do wywozu na rok 2006 oraz należy określić dodatkowe przepisy odnoszące się do tej procedury.
(3) Do celów zarządzania przywozem właściwe władze w Stanach Zjednoczonych dokonują rozróżnienia między dodatkowymi kontyngentami przyznanymi Wspólnocie Europejskiej w ramach Rundy Urugwajskiej a kontyngentami wynikającymi z Rundy Tokijskiej.
Pozwolenia na wywóz przyznaje się z uwzględnieniem kwalifikowalności tych produktów w ramach danych kontyngentów Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej według Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki.
(4) W celu zapewnienia wywozu maksymalnej ilości w ramach kontyngentów, na które istnieje umiarkowane zapotrzebowanie, powinno być dozwolone składanie wniosków o wywóz całkowitej ilości przewidzianej w ramach danego kontyngentu.
(5) W celu zapewnienia stabilności i ochrony roszczeń podmiotów gospodarczych składających wnioski na mocy niniejszego specjalnego systemu, należy określić termin, w którym do celów art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 wnioski uznaje się za złożone.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Pozwolenia na wywóz do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2006 r. produktów oznaczonych kodem CN 0406 i wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia w ramach kontyngentów wspomnianych w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 wydaje się zgodnie z przepisami art. 20 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 oraz niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1. Wnioski w sprawie pozwoleń tymczasowych wspomnianych w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 (zwane dalej "wnioskami") składa się do właściwych władz od dnia 26 września najpóźniej do dnia 30 września 2005 r.
2. Wnioski są przyjmowane wyłącznie wtedy, gdy zawierają wszystkie informacje określone w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 oraz dołączono do nich wymienione tam dokumenty.
W przypadku, gdy w odniesieniu do tej samej grupy produktów określonych w kolumnie 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, dostępna ilość jest podzielona między kontyngenty Rundy Urugwajskiej i kontyngenty Rundy Tokijskiej, wnioski w sprawie pozwoleń mogą obejmować wyłącznie jeden z tych kontyngentów oraz muszą wskazywać odpowiedni kontyngent, określać identyfikację grupy oraz kontyngent, wskazany w kolumnie 3 załącznika I.
Informacje określone w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 należy podawać zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
3.
W odniesieniu do kontyngentów określonych jako 22-Tokio oraz 22-Urugwaj w kolumnie 3 załącznika I, wnioski muszą obejmować przynajmniej 10 ton i nie mogą przekraczać ilości dozwolonej w ramach danego kontyngentu jak określono w kolumnie 4 tego załącznika.
W odniesieniu do innych kontyngentów wskazanych w kolumnie 3 załącznika I, wnioski muszą obejmować przynajmniej 10 ton i nie mogą przekraczać 40 % ilości dozwolonej w ramach danego kontyngentu jak określono w kolumnie 4 tego załącznika.
4.
Wnioski są przyjmowane wyłącznie wtedy, gdy wnioskodawcy złożą pisemne oświadczenie, że nie złożyli innych wniosków w odniesieniu do tej samej grupy produktów i tego samego kontyngentu, oraz zobowiążą się do nieskładania takich wniosków.
Jeżeli wnioskodawca złoży kilka wniosków w odniesieniu do tej samej grupy produktów i do tego samego kontyngentu w jednym lub więcej Państwach Członkowskich, wszystkie wnioski uznaje się za odrzucone.
5. Do celów art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 174/1999, wszystkie wnioski złożone w terminie określonym w ust. 1 niniejszego artykułu uznaje się za złożone w dniu 26 września 2005.
Artykuł 3
1.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, w ciągu 5 dni roboczych po upływie terminu składania wniosków, o wnioskach złożonych w odniesieniu do poszczególnych grup produktów oraz, gdzie stosowne, kontyngentów wskazanych w załączniku I.
Wszystkie zawiadomienia, w tym również zawiadomienia puste, przekazywane są za pośrednictwem faksu z wykorzystaniem wzorcowego formularza w załączniku III.
2.
Każde zawiadomienie zawiera następujące informacje w odniesieniu do każdej z grup oraz, gdzie stosowne, każdego z kontyngentów:
a) listę wnioskodawców,
b) ilości, w odniesieniu, do których poszczególni wnioskodawcy złożyli wnioski w podziale według kodu Nomenklatury Scalonej oraz według ich kodu zgodnie ze Zharmonizowanym Systemem Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej,
c) informację o tym, czy wnioskodawca eksportował rozpatrywane produkty w ciągu poprzednich trzech lat,
d) nazwę (nazwisko) i adres importera wyznaczonego przez wnioskodawcę oraz informację czy importer stanowi filię wnioskodawcy.
Artykuł 4
Komisja na mocy art. 20 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 bezzwłocznie ustala przyznanie pozwoleń oraz powiadamia o tym Państwa Członkowskie najpóźniej do dnia 31 października 2005 r.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję w ciągu 5 dni roboczych od daty opublikowania współczynników przydziału tymczasowych pozwoleń, dla poszczególnych grup oraz tam, gdzie stosowne, dla poszczególnych kontyngentów, o ilościach dla wnioskodawców, którym tymczasowe pozwolenia zostały przyznane zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 174/1999.
Zawiadomienia przekazywane są za pośrednictwem faksu z wykorzystaniem wzorcowego formularza zamieszczonego w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Powiadomienia dostarczone zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia i zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 podlegają weryfikacji przez Państwa Członkowskie przed ostatecznym wydaniem pozwoleń oraz najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r.
W przypadku stwierdzenia, że podmiot gospodarczy któremu wydano tymczasowe pozwolenie, przedstawił nieprawidłowe informacje, pozwolenie zostaje unieważnione a zabezpieczenie ulega przepadkowi.
Państwa Członkowskie bezzwłocznie zawiadamiają o tym Komisję.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1519/2005 z dnia 19 września 2005 r. otwierającego procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2006 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 244 z 20 września 2005 r.)
1) Na str. 15, załącznik I, tytuł:
zamiast:
"(Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 i rozporządzenia (WE) nr 1513/2005)",
powinno być:
"(Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 i rozporządzenia (WE) nr 1519/2005)";
2) na str. 16, załącznik II, wiersze pierwszy i drugi:
zamiast:
"Identyfikacja grupy i kontyngentu wskazanego w kolumnie 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1513/2005:
Nazwa grupy wskazanej w kolumnie 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1513/2005: …",
powinno być:
"Identyfikacja grupy i kontyngentu wskazanych w kolumnie 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1519/2005:
Nazwa grupy wskazanej w kolumnie 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1519/2005: …";
3) na str. 17, załącznik III, wiersze pierwszy i drugi:
zamiast:
"Identyfikacja grupy i kontyngentu wskazanych w kolumnie 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1513/2005:
powinno być:
"Identyfikacja grupy i kontyngentu wskazanych w kolumnie 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1519/2005:
4) na str. 18, załącznik IV, nagłówek pierwszej kolumny:
zamiast:
"Identyfikacja grupy i kontyngentu wskazanego w kolumnie 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1513/2005",
powinno być:
"Identyfikacja grupy i kontyngentu wskazanych w kolumnie 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1519/2005".
--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2005
z dnia 19 września 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1427/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1521/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1522/2005
z dnia 20 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1384/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1384/2005 [2] ogłoszono stały przetarg na wywóz 94608 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej.
(2) Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 923/2005 [3] węgierska agencja interwencyjna zobowiązała się do udostępnienia portugalskiej agencji interwencyjnej 40000 ton jęczmienia, biorąc pod uwagę niedobór pasz w Portugalii.
W wyniku wymienionego zobowiązania część wymienionej wcześniej ilości nie jest już przeznaczona na wywóz.
Węgry poinformowały zatem Komisję o zamiarze przystąpienia ich agencji interwencyjnej do zmiany ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz.
Mając na uwadze ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy zmienić maksymalną ilość do wywozu w ramach stałego przetargu ogłoszonego rozporządzeniem (WE) nr 1384/2005.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1384/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1384/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 60323 ton jęczmienia do wywozu do wszystkich państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Kanady, Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Lichtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4] oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1523/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka [3], w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 [4], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.
(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem.
W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.
(3) Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1524/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica między cenami produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towary wymienione w Załączniku do tego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [2], określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.
(4) Artykuł 11 Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego podczas Rundy Urugwajskiej stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1525/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 21 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze jaj prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Obecna sytuacja rynkowa oraz pod względem konkurencji w niektórych krajach trzecich czyni koniecznym ustalenie refundacji zróżnicowanych w zależności od miejsca przeznaczenia niektórych produktów w sektorze jaj.
(4) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, produkty jajeczne, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75, muszą być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. dotyczącej higieny i problemów sanitarnych związanych z produkcją i wprowadzaniem na rynek produktów jajecznych [3].
(5) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny.
W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.
Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można je było objąć refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XI załącznika do dyrektywy 89/437/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1526/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 tego rozporządzenia a cenami na te produkty wewnątrz Wspólnoty może być objęta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 32/82 [2], (EWG) nr 1964/82 [3], (EWG) nr 2388/84 [4], (EWG) nr 2973/79 [5] i (WE) nr 2051/96 [6] ustanawiają warunki przyznawania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych kawałków mięs wołowiny i cielęciny oraz niektórych konserw z wołowiny i cielęciny, oraz warunki przyznawania pomocy dotyczącej niektórych miejsc przeznaczenia.
(3) Na podstawie stosowania niniejszych zasad i kryteriów w odniesieniu do przewidywanej sytuacji na rynku wołowiny i cielęciny wynika, że refundacja powinna być ustalana w przedstawiony poniżej sposób.
(4) W odniesieniu do żywych zwierząt, w celu uproszczenia, refundacje wywozowe nie powinny być przyznawane dla kategorii, w przypadku których obrót handlowy z krajami trzecimi jest znikomy.
Ponadto, mając na względzie dobrostan zwierząt, należy w możliwie największym zakresie ograniczyć refundacje wywozowe do żywych zwierząt przeznaczonych do uboju.
(5) W związku z tym refundacje wywozowe do takich zwierząt powinny być przyznawane jedynie krajom trzecim, które z przyczyn kulturowych lub religijnych tradycyjnie importują znaczne ilości zwierząt przeznaczonych do uboju w kraju.
(6) W celu zapobiegania nadużyciom, w przypadku żywych zwierząt przeznaczonych do reprodukcji przyznawanie refundacji wywozowych do zwierząt hodowlanych czystej krwi należy ograniczyć do jałówek i krów w wieku do 30 miesięcy.
(7) Aby umożliwić wprowadzenie niektórych wspólnotowych produktów z wołowiny i cielęciny na rynek międzynarodowy, refundacje wywozowe powinny być przyznawane w odniesieniu do niektórych miejsc przeznaczenia do niektórych produktów objętych kodami CN 0201, 0202 i 160250.
(8) Poziom wykorzystania refundacji wywozowych do niektórych kategorii produktów z wołowiny i cielęciny okazał się być znikomy.
Dotyczy to również niektórych miejsc przeznaczenia położonych w pobliżu obszaru Wspólnoty.
Refundacje wywozowe nie powinny być już ustalane dla takich kategorii.
(9) Refundacje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są ustalane na podstawie kodów produktów określonych w nomenklaturze przyjętej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 z dnia 17 grudnia 1987 r. ustanawiającym nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych [7].
(10) Refundacje wywozowe do mięsa mrożonego powinny być dostosowane do refundacji określonych dla mięsa świeżego lub chłodzonego innego niż z dorosłego bydła płci męskiej.
(11) Kontrole produktów objętych kodem CN 160250 powinny być wzmożone poprzez uzależnienie przyznania refundacji wywozowych do tych produktów od tego, czy były wytworzone zgodnie z ustaleniami przewidzianymi w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych do produktów rolnych [8].
(12) Refundacje wywozowe powinny być przyznawane tylko do produktów dopuszczonych do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty.
Dlatego, aby produkty kwalifikowały się do objęcia refundacją wywozową, powinny posiadać znak jakości zdrowotnej ustanowiony w dyrektywie Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem [9], dyrektywie Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy produktami mięsnymi [10] i dyrektywie Rady 94/65/WE z dnia 14 grudnia 1994 r. ustanawiającej wymagania w odniesieniu do produkcji i wprowadzania na rynek mięsa mielonego i przetworów mięsnych [11].
(13) Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 specjalna refundacja wywozowa może ulec obniżeniu, jeśli wywożona ilość mięsa bez kości wynosi mniej niż 95 %, ale nie mniej niż 85 % całkowitej masy mięsa otrzymanej przez odkostnianie.
(14) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny.
W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.
Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.
(15) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Wykaz produktów, do których przyznawane są refundacje wywozowe zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, oraz kwota tych refundacji i miejsce przeznaczenia określone są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2.
Produkty muszą spełniać właściwe wymagania w zakresie oznaczania jakości zdrowotnej określone w:
- rozdziale XI załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG,
- rozdziale VI załącznika B do dyrektywy 77/99/EWG,
- rozdziale VI załącznika I do dyrektywy 94/65/WE.
Artykuł 2
W przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, stawka refundacji wywozowej do produktów oznaczonych kodem 0201 30 00 9100 ulega zmniejszeniu o 11 EUR/100 kg.
Artykuł 3
Fakt, że w przypadku Rumunii i Bułgarii nie zostały ustalone żadne refundacje wywozowe, nie jest uważany za stanowiący zróżnicowanie refundacji.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1527/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 różnica między cenami produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta przez refundację wywozową.
(2) Zastosowanie tych reguł i kryteriów do bieżącej sytuacji na rynkach w sektorze wieprzowiny prowadzi do ustalenia refundacji w następujący sposób.
(3) W odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 02101981 należy ustalić refundacje w wysokości uwzględniającej z jednej strony charakterystykę jakościową produktów oznaczonych tym kodem oraz z drugiej strony przewidywalny rozwój cen produkcji na rynku światowym.
Należy jednak zapewnić utrzymanie uczestnictwa Wspólnoty w handlu międzynarodowym w odniesieniu do niektórych charakterystycznych produktów włoskich oznaczonych kodem CN 02101981.
(4) Ze względu na warunki konkurencji w niektórych państwach trzecich, które tradycyjnie są największymi importerami produktów oznaczonych kodami CN 160100 i CN 1602, należy przewidzieć dla tych produktów kwotę uwzględniającą powyższą sytuację.
Należy jednak zapewnić, żeby refundacja była przyznawana tylko w odniesieniu do wagi netto części jadalnych, z wyłączeniem wagi kości zawartych ewentualnie w tych przetworach.
(5) Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania niektórych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(6) Należy ustalać refundacje, uwzględniając zmiany w nomenklaturze związanej z refundacjami, ustanowionej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 [2].
(7) Uzasadnione jest ograniczenie przyznawania refundacji tylko do produktów, które mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu wewnątrz Wspólnoty.
Należy więc przewidzieć, że w celu skorzystania z refundacji produkty muszą posiadać znak jakości zdrowotnej, jak przewidują odpowiednio dyrektywa Rady 64/433/EWG [3], dyrektywa Rady 94/65/WE [4] oraz dyrektywa Rady 77/99/EWG [5].
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wykaz produktów, na których wywóz przyznana jest refundacja, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, oraz kwoty refundacji są określone w Załączniku.
Produkty muszą spełniać odpowiednie warunki oznakowania jakości zdrowotnej przewidziane w:
- załączniku I, rozdziale XI dyrektywy 64/433/EWG,
- załączniku I, rozdziale VI dyrektywy 94/65/WE,
- załączniku B, rozdziale VI dyrektywy 77/99/EWG.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1528/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 20,745 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1529/2005
z dnia 20 września 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1530/2005
z dnia 21 września 2005 r.
otwierające destylację interwencyjną, o której mowa w art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999, w odniesieniu do win stołowych we Włoszech
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 przewiduje możliwość otwarcia destylacji interwencyjnej w przypadku powstania na rynku zakłóceń spowodowanych poważnymi nadwyżkami.
Środek ten można ograniczyć do niektórych kategorii wina lub niektórych obszarów produkcji oraz można go stosować na wniosek Państwa Członkowskiego w odniesieniu do win jakościowych produkowanych w określonych regionach (vqprd).
(2) W piśmie z dnia 3 czerwca 2005 r. rząd Włoch wystąpił z wnioskiem o otwarcie destylacji interwencyjnej w odniesieniu do win stołowych produkowanych na terytorium Włoch.
(3) Stwierdzono poważne nadwyżki na rynku wina stołowego we Włoszech, które znajdują wyraz w spadku cen i niepokojącym wzroście poziomu zapasów na koniec roku gospodarczego 2004/2005.
W celu odwrócenia tego niekorzystnego trendu i naprawienia w ten sposób trudnej sytuacji na rynku, zapasy wina stołowego powinny zostać zmniejszone do poziomu, jaki można uznać za normalny pod względem pokrycia zapotrzebowania rynkowego.
(4) Ponieważ warunki ustanowione w art. 30 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 zostały spełnione, należy wprowadzić destylację interwencyjną wina stołowego w ilości nieprzekraczającej 2 mln hektolitrów.
(5) Destylacja interwencyjna otwarta na mocy niniejszego rozporządzenia powinna być zgodna z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2], które odnoszą się do destylacji ustanowionej w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999. Ponadto stosuje się także inne przepisy rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, w szczególności te, które dotyczą dostawy alkoholu do agencji interwencyjnej oraz wypłaty zaliczki.
(6) Cena, jaką destylatorzy są zobowiązani zapłacić producentom, powinna być ustalona na poziomie pozwalającym na przezwyciężenie zakłóceń na rynku, poprzez umożliwienie producentom skorzystania z możliwości, jakie daje ten środek.
(7) W celu uniknięcia zakłóceń na rynku alkoholu spożywczego, który otrzymywany jest przede wszystkim w wyniku destylacji przewidzianej w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, produktem destylacji interwencyjnej może być jedynie alkohol surowy lub neutralny, podlegający obowiązkowej dostawie do agencji interwencyjnej.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Destylacja interwencyjna przewidziana w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 zostaje niniejszym otwarta dla maksimum 2 mln hektolitrów wina stołowego we Włoszech, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 odnoszącymi się do tego typu destylacji.
Artykuł 2
Każdy producent może zawrzeć umowę na dostawę określoną w art. 65 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 (dalej zwaną "umową") począwszy od dnia 25 września 2005 r. do dnia 10 października 2005 r.
Do umów dołącza się dowód wniesienia zabezpieczenia w wysokości 5 euro za hektolitr.
Umowy nie podlegają cesji.
Artykuł 3
1.
W przypadku gdy całkowita ilość wina, objęta umowami przedstawionymi w agencji interwencyjnej, przekracza ilość ustaloną w art. 1, Państwo Członkowskie ustala stopę obniżki, jaką stosuje się do powyższych umów.
2.
Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne kroki administracyjne dla zatwierdzenia powyższych umów najpóźniej dnia 31 października 2005 r.
W zatwierdzeniu określa się stosowaną stopę obniżki oraz dopuszczalną ilość wina na umowę i zastrzega, że producent może odstąpić od umowy w przypadku zastosowania stopy obniżki.
Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o ilości wina objętej zatwierdzonymi umowami do dnia 30 listopada 2005 r.
3.
Państwo Członkowskie może ograniczyć liczbę umów, jakie poszczególni producenci mogą zawrzeć w ramach niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
1.
Ilości wina stanowiące przedmiot zatwierdzonych umów muszą zostać dostarczone do destylarni najpóźniej dnia 31 stycznia 2006 r.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 uzyskany alkohol musi zostać dostarczony do agencji interwencyjnej najpóźniej dnia 31 marca 2006 r.
2.
Zabezpieczenie zwraca się proporcjonalnie do dostarczonych ilości na podstawie przedstawionego przez producenta dowodu dostawy do destylarni.
Zabezpieczenie ulega przepadkowi, jeżeli dostawa nie nastąpiła w terminie ustalonym w ust. 1.
Artykuł 5
Minimalna cena skupu wina dostarczonego do destylacji na podstawie niniejszego rozporządzenia wynosi 1,914 euro na % obj. na hektolitr.
Artykuł 6
1.
Destylatorzy dostarczają do agencji interwencyjnej produkt uzyskany w wyniku destylacji.
Produkt ten ma rzeczywistą objętościową zawartość alkoholu co najmniej 92 %.
2.
Cena, którą agencja interwencyjna jest zobowiązana zapłacić destylatorom za dostarczony alkohol surowy, wynosi 2,281 euro na % obj. na hektolitr.
Płatność dokonywana jest zgodnie z art. 62 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Destylatorzy mogą otrzymać zaliczkę na poczet tej kwoty w wysokości 1,122 euro na % obj. na hektolitr.
W takim przypadku zaliczkę odejmuje się od ceny faktycznie zapłaconej.
Mają zastosowanie art. 66 i 67 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1531/2005
z dnia 21 września 2005 r.
ustalające szacowaną produkcję bawełny nieodziarnionej i związaną z tym tymczasową obniżkę cen orientacyjnych na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Grecji, w szczególności jego protokół nr 4 dotyczący bawełny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 19 ust. 2 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3] przewiduje, że szacunkowa produkcja nieodziarnionej bawełny określona w art. 14 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 oraz związana z nią tymczasowa obniżka ceny orientacyjnej są ustalane przed dniem 10 września danego roku gospodarczego.
(2) Artykuł 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 przewiduje, że szacowana produkcja powinna zostać ustalona na podstawie wielkości prognozowanych zbiorów.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 tymczasową obniżkę ceny orientacyjnej oblicza się według przepisów przewidzianych w art. 7 rozporządzenia, o którym mowa, zastępując rzeczywistą produkcję prognozowaną produkcją powiększoną o 15 %.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 szacowana produkcja bawełny nieodziarnionej została ustalona w następujący sposób:
1050000 ton dla Grecji,
315423 tony dla Hiszpanii,
611 ton dla Portugalii.
2.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, tymczasowa obniżka ceny orientacyjnej została ustalona w następujący sposób:
34,654 EUR na 100 kg dla Grecji,
25,299 EUR na 100 kg dla Hiszpanii,
EUR na 100 kg dla Portugalii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1532/2005
z dnia 21 września 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1520/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1528/2005
z dnia 21 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1534/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1535/2005
z dnia 22 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1063/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1063/2005 [2] ogłoszono stały przetarg na wywóz 180000 ton pszenicy znajdującej się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej.
(2) Republika Czeska poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 95911 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz.
Mając na uwadze dostępne ilości oraz sytuację na rynku należy przychylnie ustosunkować się do wniosku Republiki Czeskiej.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1063/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1063/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 275911 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do wszystkich państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Liechtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [3] oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1536/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 23 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1537/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1538/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 6. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 6. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 42,400 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1539/2005
z dnia 22 września 2005 r.
rozszerzające zakres stosowania nadzwyczajnych środków ochrony i odnawiania zasobów sardeli w strefie ICES w podobszarze VIII
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W oparciu o informacje naukowe pochodzące z Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES), wskazujące, że liczba sardeli w Zatoce Biskajskiej jest wyjątkowo niska, zostało przyjęte rozporządzenie Komisji (WE) nr 1037/2005 z dnia 1 lipca 2005 r. ustanawiające nadzwyczajne środki ochrony i odnawiania zasobów sardeli w strefie ICES w podobszarze VIII [2].
Rozporządzenie to wprowadza zakaz połowów na okres trzech miesięcy, począwszy od dnia 3 lipca 2005 r.
(2) Nowa opinia Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) potwierdza, że zasoby sardeli znajdują się na niebezpiecznie niskim poziomie, że decyzja o zakazie połowów była słuszna oraz że zakaz połowów powinien zostać utrzymany do czasu, aż udostępnione zostaną niezależne dane w celu dokonania wiarygodnej oceny wielkości zasobów odbywających tarło.
(3) Aktualnie obowiązujący zakaz należy zatem przedłużyć.
(4) Ponieważ niemożliwe jest rozróżnienie, do celów kontroli, sardeli złowionej w strefie ICES w podobszarze VIII oraz sardeli złowionej w innych strefach, konieczne jest wprowadzenie zakazu zatrzymywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku sardeli w strefie ICES w podobszarze VIII, bez względu na to, gdzie została złowiona.
(5) W okresie obowiązywania zakazu Komisja dokona oceny kryteriów naukowych i technicznych, które należy zastosować po wydaniu decyzji o ponownym zezwoleniu połowów.
(6) Stosownym jest, aby Komisja rozszerzyła zakres stosowania nadzwyczajnych środków i dostosowała je w celu ochrony zasobów sardeli,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakazuje się połowów sardeli w strefie ICES w podobszarze VIII.
W strefie ICES w podobszarze VIII również zakazuje się zatrzymywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku sardeli w okresie stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1540/2005
z dnia 22 września 2005 r.
w sprawie stosowania systemu specjalnej premii wołowej w 2004 r. w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 50 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 producentom hodującym w swoich gospodarstwach bydło płci męskiej może być przyznana premia specjalna. Na mocy art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia, premia specjalna przyznawana była w dwóch przedziałach wiekowych. W ramach pierwszego przedziału wiekowego, określonego w art. 4 ust. 2 lit. a) i b) akapit pierwszy tego rozporządzenia, premia specjalna przyznawana była raz w życiu każdego byka w wieku powyżej dziewięciu miesięcy lub, w przypadku wołu, po raz pierwszy po osiągnięciu wieku dziewięciu miesięcy. W ramach drugiego przedziału wiekowego, określonego w art. 4 ust. 2 lit. b) akapit drugi tego rozporządzenia, w przypadku wołów premia specjalna przyznawana była po raz drugi po osiągnięciu przez zwierzę wieku 21 miesięcy. Zgodnie z art. 4 ust. 4 tego rozporządzenia, jeżeli w danym regionie łączna liczba byków w wieku powyżej dziewięciu miesięcy i wołów w wieku od dziewięciu do dwudziestu miesięcy, w odniesieniu do których złożony został wniosek i które spełniają warunki dla przyznania premii specjalnej, przekracza pułap wyznaczony dla danego regionu, o którym mowa w załączniku I do tego rozporządzenia, liczba wszystkich uprawnionych do premii zwierząt w pierwszym i drugim przedziale wiekowym, zgodnie z ust. 4 lit. a) i b) u danego producenta w danym roku jest proporcjonalnie zmniejszana.
(2) W następstwie podjętej przez Irlandię i Zjednoczone Królestwo decyzji o wdrażaniu począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. systemu jednolitej płatności ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [2], znaczna liczba rolników wyraziła chęć skorzystania z premii specjalnej, do której otrzymania kwalifikowało się hodowane przez nich bydło płci męskiej, przed wygaśnięciem systemu przewidzianym na dzień 31 grudnia 2004 r. W związku z powyższym liczba zwierząt, w odniesieniu do których zostały złożone wnioski na rok kalendarzowy 2004, okazała się znacznie wyższa niż w latach poprzednich.
(3) Wzrost liczby wniosków na rok kalendarzowy 2004 w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do zwierząt należących do pierwszego przedziału wiekowego był znacznie wyższy niż w roku 2003 i doprowadził do znacznego przekroczenia pułapów wyznaczonych dla poszczególnych regionów.
Należy również zauważyć, że w porównaniu z poprzednimi latami nastąpił wzrost liczby wniosków o pomoc, przedłożonych w odniesieniu do zwierząt należących do drugiego przedziału wiekowego.
Wzrost ten był jednak dużo niższy niż wzrost liczby wniosków w odniesieniu do zwierząt z pierwszego przedziału wiekowego.
(4) Zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, jeżeli pułap regionalny zostanie znacznie przekroczony, liczba wszystkich wniosków o pomoc jest proporcjonalnie zmniejszana. Uwzględniając fakt, że system wygasł z dniem 31 grudnia 2004 r., proporcjonalne zmniejszenie liczby wniosków w odniesieniu do zwierząt należących do drugiego przedziału wiekowego nie jest już uzasadnione, ponieważ zwierzęta objęte wcześniej wnioskami w ramach pierwszego przedziału wiekowego nie kwalifikują się już do pomocy w ramach drugiego przedziału wiekowego. Zastosowanie zmniejszenia, o którym mowa w art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, do obydwu przedziałów wiekowych prowadziłoby zatem do niewspółmiernego karania producentów, którzy w roku 2004 złożyli wnioski w odniesieniu do zwierząt należących do drugiego przedziału wiekowego. Tym samym wygaśnięcie systemu premii specjalnej w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie z dniem 31 grudnia 2004 r. wytworzyło na rynku szczególny problem natury praktycznej, który należy rozwiązać, aby uniknąć skutków niekorzystnych z punktu widzenia rolników. Konieczne jest zatem podjęcie odpowiednich środków w celu złagodzenia niekorzystnych skutków, jakie sytuacja ta pociąga za sobą dla rolników.
(5) Aby ograniczyć skutki wspomnianego zmniejszenia, wynikającego ze znacznego przekroczenia liczby zwierząt z pierwszego przedziału wiekowego w porównaniu ze zwierzętami z drugiego przedziału, w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie wypłaty premii specjalnej w odniesieniu do roku 2004 dla zwierząt z drugiego przedziału należy ustalić na poziomie równym średniej ilości płatności dla zwierząt z tego samego przedziału wiekowego, w odniesieniu do których dokonano wypłaty premii w latach kalendarzowych 2001, 2002 i 2003.
(6) Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, producentom otrzymującym premię specjalną może być przyznana dopłata ekstensyfikacyjna, pod warunkiem że w danym roku kalendarzowym liczebność stada w danym gospodarstwie hodowlanym spełnia wymogi określone w art. 13 ust. 2 tego rozporządzenia. Dopłata ekstensyfikacyjna powinna być przyznawana w odniesieniu do zwierząt w drugim przedziale wiekowym otrzymujących premię specjalną, które trzymane są w gospodarstwach spełniających wymogi dotyczące liczebności stada określone w art. 13 ust. 2 tego rozporządzenia.
(7) Zgodnie z art. 22 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 wypłat należało dokonać najpóźniej do dnia 30 czerwca 2005 r. Jednakże, z uwagi na szczególne okoliczności wynikające z wygaśnięcia systemu premii specjalnej, wyżej wymienione dopłaty specjalne powinny zostać zrealizowane najpóźniej do dnia 15 października 2005 r.
(8) Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie maksymalna liczba zwierząt, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. b) akapit drugi tego rozporządzenia, w odniesieniu do których mogą zostać dokonane wypłaty premii specjalnej za rok kalendarzowy 2004, jest następująca:
- Irlandia: 849400
- Zjednoczone Królestwo: 938100.
2. Dopłata ekstensyfikacyjna może zostać przyznana w odniesieniu do zwierząt, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. b) drugi akapit rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, otrzymujących premię specjalną, trzymanych w gospodarstwach spełniających wymogi dotyczące liczebności stada określone w art. 13 ust. 2 tego rozporządzenia.
3. W drodze odstępstwa od art. 22 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 dopłat, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się najpóźniej do dnia 15 października 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1541/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/92 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1542/2005
z dnia 22 września 2005 r.
zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], szczególnie jego art. 27 ust. 5a oraz art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stawki refundacji stosowane od dnia 26 sierpnia 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1392/2005 [2].
(2) Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1392/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1392/2005 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1543/2005
z dnia 22 września 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych z stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1395/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1395/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1395/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1395/2005 dla roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1544/2005
z dnia 22 września 2005 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 23 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1489/2005 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 1489/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1489/2005 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1545/2005
z dnia 22 września 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [1], w szczególności jego art. 7 i art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2] ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych.
(2) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia.
(3) Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 21 września 2005 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 listopada 2005 r., dla strefy przeznaczenia 3) Europa Wschodnia, określona w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od dnia 16 do 20 września 2005 r. i zawiesić dla wymienionej strefy, do dnia 16 listopada 2005 r., wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Pozwolenia na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji w sektorze wina, o które wnioskowano w okresie od dnia 16 do 20 września 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2001, są wydawane w ilości wynoszącej 90,38 % ilości wnioskowanej dla strefy 3) Europa Wschodnia.
2.
Dla produktów w sektorze wina określonych w ust. 1 wydawanie pozwoleń na wywóz, o które wnioskowano od dnia 21 września 2005 r., jak również składanie wniosków o pozwolenia na wywóz od dnia 23 września 2005 r., jest zawieszone dla strefy przeznaczenia 3) Europa Wschodnia do dnia 16 listopada 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1546/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 22,62 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 29,89 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1547/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1548/2005
z dnia 22 września 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 16 do 22 września 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2005
z dnia 22 września 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach 16 do 22 września 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1550/2005
z dnia 22 września 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 16 do 22 września 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 7,50 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1551/2005
z dnia 22 września 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniach 9 i 16 września 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 7 września 2005 r.
w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23. i 24. marca 2000 r. Unia Europejska wyznaczyła sobie strategiczny cel przekształcenia się w opartą na wiedzy, najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarkę na świecie, zdolną do trwałego wzrostu gospodarczego, zapewniającą zwiększenie liczby i poprawę jakości miejsc pracy oraz większą spójność społeczną.
(2) Możliwość zatrudnienia, zdolności przystosowawcze i mobilność obywateli mają kluczowe znaczenie dla Unii i mają podtrzymać jej zaangażowanie w przekształcanie się w opartą na wiedzy, najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarkę na świecie.
(3) Uczenie się przez całe życie stanowi kluczowy element rozwoju i wspierania wykwalifikowanej, przeszkolonej i zdolnej do dostosowania się siły roboczej.
(4) W konkluzjach Rady z dnia 5 maja 2003 r. w sprawie poziomów odniesienia europejskiej średniej wyników edukacji i kształcenia (kryteria) [2] przyjęto następujące kryterium dla uczenia się przez całe życie: "Dlatego też do 2010 r. przeciętny poziom uczestnictwa w uczeniu się przez całe życie powinien wynosić w Unii Europejskiej przynajmniej 12,5 % dorosłej populacji w wieku produkcyjnym (grupa wiekowa w przedziale 25 — 64 lat)".
(5) Rada Europejska w Lizbonie potwierdziła, że uczenie się przez całe życie stanowi podstawowy element europejskiego modelu społeczeństwa.
(6) Nowa Europejska Strategia Zatrudnienia, zatwierdzona decyzją Rady 2003/578/WE z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia Państw Członkowskich [3], ma na celu skuteczniejszą realizację Strategii lizbońskiej oraz wdrażanie spójnych i kompleksowych strategii dla uczenia się przez całe życie.
(7) Stosując niniejsze rozporządzenie, należy uwzględnić definicję "osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy" zawartą w wytycznych dla polityk Państw Członkowskich na rzecz zatrudnienia.
(8) Należy zwrócić szczególną uwagę na kształcenie w miejscu pracy i w godzinach pracy, stanowiące kluczowe aspekty uczenia się przez całe życie.
(9) Porównywalne informacje statystyczne na poziomie Wspólnoty, ze szczególnym uwzględnieniem kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach, są niezbędne dla rozwoju strategii uczenia się przez całe życie i dla kontrolowania postępów w ich realizacji.
(10) Tworzenie poszczególnych statystyk Wspólnoty podlega zasadom określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 322/97 z 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty [4].
(11) Przekazywanie danych objętych tajemnicą statystyczną podlega zasadom określonym w rozporządzeniu (WE) nr 322/97 oraz rozporządzeniu Rady (Euratom, EWG) nr 1588/90 z dnia 11 czerwca 1990 r. w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności [5].
(12) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 831/2002 z dnia 17 maja 2002 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyki Wspólnoty, dotyczące dostępu do poufnych danych do celów naukowych [6] określiło warunki, na jakich mogą być udostępniane poufne dane przekazywane organom wspólnotowym.
(13) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, to jest stworzenie wspólnych norm statystycznych umożliwiających opracowanie jednolitych danych dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach, nie może być w zadowalającym stopniu osiągnięty przez Państwa Członkowskie, a możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(14) Środki konieczne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7].
Środki te powinny uwzględniać rzeczywistą zdolność Państw Członkowskich do gromadzenia i przetwarzania danych.
(15) Zasięgnięto opinii Komitetu ds. Programów Statystycznych zgodnie z art. 3 decyzji Rady 89/382/EWG, Euratom z dnia 19 czerwca 1989 r. w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich [8],
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa wspólne ramy dla tworzenia statystyk Wspólnoty dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "przedsiębiorstwo" oznacza przedsiębiorstwo określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie [9];
2) "NACE Rev.
1.1" oznacza wspólną podstawę statystycznych klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej ustanowioną rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej [10].
Artykuł 3
Gromadzone dane
1.
Dane są gromadzone przez Państwa Członkowskie w celu tworzenia statystyk Wspólnoty analizujących ustawiczne kształcenie zawodowe w przedsiębiorstwach w następujących dziedzinach:
a) polityka i strategie kształcenia w przedsiębiorstwach mające na celu rozwój umiejętności ich siły roboczej;
b) zarządzanie, organizacja i formy ustawicznego kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach;
c) rola partnerów społecznych w zapewnianiu ustawicznego kształcenia zawodowego we wszystkich jego aspektach w miejscu pracy;
d) dostęp do ustawicznego kształcenia zawodowego, jego zasięg i treść, zwłaszcza w aspekcie działalności gospodarczej i rozmiaru przedsiębiorstwa;
e) szczególne środki z zakresu ustawicznego kształcenia zawodowego stosowane przez przedsiębiorstwa w celu podniesienia kwalifikacji siły roboczej w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych;
f) szansa dostępu do ustawicznego kształcenia zawodowego i zdobywania nowych umiejętności dla pracowników małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz szczególne potrzeby małych i średnich przedsiębiorstw związane z zapewnianiem kształcenia;
g) wpływ podejmowanych środków publicznych w zakresie ustawicznego kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach;
h) równość szans w dostępie do ustawicznego kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach dla wszystkich pracowników, z uwzględnieniem równości płci oraz poszczególnych grup wiekowych;
i) szczególne środki w zakresie ustawicznego kształcenia zawodowego dla osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy;
j) środki w zakresie ustawicznego kształcenia zawodowego odnoszące się do różnych rodzajów umowy o pracę;
k) wydatki na ustawiczne kształcenie zawodowe: poziomy i źródła finansowania, zachęty do ustawicznego kształcenia zawodowego; oraz
l) procedury przedsiębiorstw w zakresie oceny i monitorowania ustawicznego kształcenia zawodowego.
2.
Państwa Członkowskie gromadzą szczególne dane dotyczące wstępnego kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach w odniesieniu do:
a) uczestników wstępnego kształcenia zawodowego; oraz
b) całkowitych wydatków na wstępne kształcenie zawodowe.
Artykuł 4
Zakres statystyk
Statystyki dotyczące kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach obejmują co najmniej wszystkie rodzaje działalności gospodarczej określone w sekcjach C — K oraz w sekcji O klasyfikacji NACE Rev. 1.1.
Artykuł 5
Jednostki statystyczne
1.
Do celów gromadzenia danych przedsiębiorstwo prowadzące działalność gospodarczą, o której mowa w art. 4, i zatrudniające dziesięciu lub więcej pracowników jest traktowane jako jednostka statystyczna.
2.
Uwzględniając szczególny krajowy rozkład wielkości przedsiębiorstw oraz rozwój potrzeb polityki, Państwa Członkowskie mogą na swoim terytorium rozszerzyć definicję jednostki statystycznej.
Komisja może również zadecydować o rozszerzeniu definicji zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ust. 2, jeżeli rozszerzenie takie znacząco polepszy reprezentatywność i jakość wyników badania w danych Państwach Członkowskich.
Artykuł 6
Źródła danych
1.
Państwa Członkowskie gromadzą wymagane dane poprzez przeprowadzenie badań statystycznych w przedsiębiorstwach lub łącząc badania w przedsiębiorstwach z innymi źródłami, kierując się zasadą jak najmniejszego obciążenia respondentów oraz uproszczenia procedur administracyjnych.
2.
Państwa Członkowskie określają szczegóły udziału przedsiębiorstw w badaniu.
3.
Podczas badania wzywa się przedsiębiorstwa o podanie prawdziwych i pełnych danych przed upływem ustalonego terminu.
4.
W celu uzupełnienia zbieranych danych można korzystać z innych źródeł, w tym z danych administracyjnych, o ile takie źródła są odpowiednie ze względu na swoje znaczenie i ramy czasowe.
Artykuł 7
Charakterystyka badania
1.
Badanie ma charakter badania reprezentacyjnego.
2.
Państwa Członkowskie podejmują środki konieczne do zapewnienia, że przekazywane dane odzwierciedlają strukturę populacji jednostek statystycznych.
Badania przeprowadza się w sposób umożliwiający podział wyników na poziomie Wspólnoty przynajmniej na następujące kategorie:
a) działalność gospodarcza zgodnie z klasyfikacją NACE Rev.1.1; oraz
b) wielkość przedsiębiorstwa.
3.
Wymogi w zakresie reprezentatywności i dokładności, wymagana w celu ich spełnienia wielkość badanej próby oraz szczegółowe specyfikacje NACE Rev.1.1 oraz kategorie wielkości, na jakie może być dokonywany podział wyników, określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
Artykuł 8
Podejście badawcze
1.
W celu zmniejszenia obciążenia respondentów podejście badawcze powinno pozwolić na dostosowanie zbierania danych do:
a) przedsiębiorstw zapewniających kształcenie i przedsiębiorstw niezapewniających kształcenia; oraz
b) różnych form kształcenia zawodowego.
2.
Szczegółowe dane, które mają być zbierane zależnie od tego, czy przedsiębiorstwo zapewnia kształcenie czy też nie oraz w zależności od różnych form kształcenia zawodowego, są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
Artykuł 9
Kontrola jakości i sprawozdania
1.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne w celu zapewnienia odpowiedniej jakości przekazywanych przez nie danych.
2.
Nie później niż 21 miesięcy po zakończeniu każdego okresu referencyjnego określonego w art. 10 Państwa Członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) sprawozdanie dotyczące jakości zawierające wszystkie wymagane przez Eurostat informacje i dane w celu sprawdzenia jakości przekazanych danych.
W sprawozdaniu zaznacza się ewentualne odstępstwa od wymogów metodologicznych.
3.
Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 2, Komisja (Eurostat) ocenia jakość przekazanych danych ze szczególnym uwzględnieniem zapewnienia ich porównywalności pomiędzy Państwami Członkowskimi.
4.
Wymagania jakościowe wobec danych zbieranych i przekazywanych w celu opracowania statystyk Wspólnoty dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach, struktura sprawozdań dotyczących jakości, o których mowa w ust. 2, oraz wszelkie środki konieczne do oceny lub poprawy jakości danych są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
Artykuł 10
Okres referencyjny i cykliczność
1.
Okresem referencyjnym dla zbierania danych jest rok kalendarzowy.
2.
Komisja określa pierwszy rok referencyjny, za który powinny być gromadzone dane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
3.
Państwa Członkowskie zbierają dane co pięć lat.
Artykuł 11
Przekazywanie danych
1.
Państwa Członkowskie i Komisja, w zakresie swoich kompetencji, sprzyjają tworzeniu warunków dla zwiększonego wykorzystania elektronicznego gromadzenia i przekazywania danych oraz ich automatycznego przetwarzania.
2.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) indywidualne dane dotyczące przedsiębiorstw zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi o przekazywaniu danych objętych tajemnicą statystyczną zawartymi w rozporządzeniach (WE) nr 322/97 oraz (Euratom, EWG) nr 1588/90.
Państwa Członkowskie zapewniają, że przekazywane dane nie pozwolą na bezpośrednią identyfikację jednostek statystycznych.
3.
Państwa Członkowskie przekazują dane w formie elektronicznej, zgodnie z właściwym formatem technicznym i standardem wymiany danych, które mają zostać określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
4.
Państwa Członkowskie przekazują pełne i prawdziwe dane nie później niż 18 miesięcy po upływie roku referencyjnego.
Artykuł 12
Sprawozdanie z wprowadzenia w życie
1.
Komisja, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Programów Statystycznych, w terminie do 20 października 2010 r. przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia.
Sprawozdanie to w szczególności:
a) ocenia osiągnięte korzyści dla Wspólnoty, Państw Członkowskich i osób korzystających z tworzonych statystyk w stosunku do obciążenia respondentów; oraz
b) określa, w świetle osiągniętych rezultatów, dziedziny, w jakich konieczne są ewentualne ulepszenia i zmiany.
2.
Na podstawie sprawozdania Komisja może zaproponować środki służące usprawnieniu wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Środki wykonawcze
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia, w tym środki uwzględniające rozwój gospodarczy i technologiczny w zakresie zbierania, przekazywania i przetwarzania danych, są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
Artykuł 14
Procedura komitetu
1.
Komisję wspomaga Komitet ds. Programów Statystycznych.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
Artykuł 15
Finansowanie
1.
W odniesieniu do pierwszego roku referencyjnego, za który będą tworzone statystyki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, Komisja udzieli wsparcia finansowego Państwom Członkowskim stanowiącego pomoc w pokryciu kosztów poniesionych przez te państwa na gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie danych.
2.
Wysokość wkładu finansowego jest ustalana jako część odpowiedniej rocznej procedury budżetowej.
Władza budżetowa określa dostępne środki.
3.
Wykonując niniejsze rozporządzenie, Komisja może korzystać z pomocy ekspertów i organizacji zapewniających wsparcie techniczne, których finansowanie może być przewidziane w ogólnych ramach finansowych określonych dla niniejszego rozporządzenia.
Komisja może organizować seminaria, debaty lub inne spotkania ekspertów, które mogą ułatwić wprowadzenie w życie niniejszego rozporządzenia oraz może przedsięwziąć odpowiednie działania w zakresie informowania oraz publikowania i rozpowszechniania informacji.
Artykuł 16
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 1553/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 7 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) [2] ustanawia wspólne ramy dla systematycznego generowania statystyk wspólnotowych dotyczących dochodów i warunków życia, zawierających porównywalne, aktualne dane przekrojowe oraz dane dotyczące zmian w czasie w zakresie dochodów oraz poziomu i zróżnicowania ubóstwa i społecznego wykluczenia na poziomie krajowym i europejskim.
(2) W rezultacie przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. zaistniała potrzeba rozszerzenia załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1177/2003, jako że załącznik ten określa dla każdego Państwa Członkowskiego minimalną efektywną liczebność próby wymaganą w ramach systemu EU-SILC.
(3) Ponadto okazuje się, że większość nowych Państw Członkowskich oraz kilka dotychczasowych Państw Członkowskich potrzebuje dodatkowego czasu, aby dostosować swoje systemy do zharmonizowanych metod i definicji wykorzystywanych do sporządzania statystyk wspólnotowych.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1177/2003,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1177/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
W drodze odstępstwa od ust. 1, Republika Czeska, Niemcy, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Niderlandy, Polska, Słowenia, Słowacja i Zjednoczone Królestwo mogą rozpocząć gromadzenie rocznych danych przekrojowych i dotyczących zmian w czasie w 2005 r.
Niniejsze zezwolenie jest uwarunkowane tym, że wymienione Państwa Członkowskie dostarczą porównywalne dane za rok 2004 na potrzeby wspólnych wskaźników przekrojowych Unii Europejskiej, które zostały przyjęte przez Radę przed dniem 1 stycznia 2003 r. w kontekście otwartej metody koordynacji i które można ustalić na podstawie instrumentu EU-SILC.";
2) w art. 13 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
"4.
W drodze odstępstwa od ust. 1, Estonia otrzymuje wkład finansowy od Wspólnoty na poczet kosztów wykonywanych prac za okres czterech lat gromadzenia danych, licząc od 2005 r.
5.
Finansowanie na rok 2007 należy zapewnić na podstawie przyszłego programu wspólnotowego.";
3) załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1555/2005
z dnia 20 września 2005 r.
znoszące kontyngent taryfowy na przywóz kawy rozpuszczalnej objętej kodem CN 21011111
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Różnorodność kawy rozpuszczalnej dostępnej na rynku Wspólnoty znacznie wzrosła od 2002 r.
(2) W związku z tym, że cel ustalony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2165/2001 z dnia 5 listopada 2001 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie kontyngentem taryfowym na przywóz kawy rozpuszczalnej objętej kodem CN 21011111 [1] został osiągnięty, warunki dotyczące utrzymania bezcłowego kontyngentu taryfowego na przywóz kawy rozpuszczalnej nie są już spełniane od dnia 1 stycznia 2006 r.
(3) Mając na uwadze aktualne potrzeby rynku Wspólnoty, kontyngent taryfowy na przywóz kawy rozpuszczalnej objętej kodem CN 21011111 powinien zostać zamknięty od dnia 1 stycznia 2006 r.
Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 2165/2001 ze skutkiem od tego samego dnia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Bezcłowy kontyngent na przywóz kawy rozpuszczalnej objętej kodem CN 21011111, ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 2165/2001 zostaje zamknięty od dnia 1 stycznia 2006 r.
Od dnia 1 stycznia 2006 r. przywóz kawy rozpuszczalnej objętej kodem CN 21011111 pochodzący z dowolnego kraju nie kwalifikuje się do bezcłowego kontyngentu taryfowego.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 2165/2001 uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1556/2005
z dnia 23 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1557/2005
z dnia 23 września 2005 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we wrześniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów w sektorze wieprzowiny w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1458/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz w sektorze wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 5 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na czwarty kwartał 2005 r. są mniejsze od dostępnych ilości i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić nadwyżkę dodawaną do ilości dostępnej w następnym okresie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2005 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1458/2003 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2006 r. można składać wnioski o pozwolenie na przywóz odnośnie do całkowitej ilości określonej w załączniku II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1458/2003.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1558/2005
z dnia 23 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1839/95 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W następstwie Porozumienia w sprawie rolnictwa [2], zawartego podczas Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych, Wspólnota zobowiązała się, od roku gospodarczego 1995/96, do otwarcia kontyngentu na przywóz 500000 ton kukurydzy do Portugalii oraz na przywóz, odpowiednio, 2000000 ton kukurydzy i 300000 ton sorgo do Hiszpanii.
(2) Warunki zarządzania tymi kontyngentami zostały ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1839/95 [3].
Doświadczenia zebrane w trakcie stosowania tego rozporządzenia wykazują, że niezbędne jest uproszczenie zarządzania przedmiotowymi kontyngentami i zapewnienie jego większej przejrzystości.
(3) W interesie podmiotów gospodarczych Wspólnoty leży, aby zapewnić odpowiednią podaż przedmiotowych produktów na rynku wspólnotowym po stałych cenach, przy uniknięciu niepotrzebnego lub nadmiernego ryzyka lub nawet zakłóceń na rynku w postaci poważnych wahań cen.
Biorąc pod uwagę rozwijające się rynki międzynarodowe, warunki podaży w Hiszpanii i w Portugalii oraz międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty, Komisja powinna zdecydować, czy obniżka stosowanych należności przywozowych ustalonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [4] jest konieczna, by zapewnić realizację kontyngentów przywozowych na przedmiotowe produkty.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1839/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 1839/95 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 4
Przywozu stanowiącego część tych kontyngentów i podlegającego limitom ilościowym określonym w art. 1 dokonuje się do Hiszpanii i Portugalii, stosując system obniżonych należności przywozowych, zgodnie z art. 5 lub przez bezpośrednie nabycie na rynku światowym.".
Artykuł 2
W art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1839/95 ust. 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:
"1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 14, w odniesieniu do przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii w ramach limitów ilościowych określonych w art. 1 stosuje się obniżkę do należności przywozowych ustaloną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1249/96.
1a.
Biorąc pod uwagę istniejące uwarunkowania rynkowe, Komisja podejmuje decyzję o zastosowaniu obniżki przewidzianej w ust. 1, aby zapewnić realizację kontyngentów przywozowych.
2.
Jeśli Komisja podejmie decyzję o zastosowaniu tej obniżki, jej wysokość ustala się ryczałtowo lub w ramach procedury przetargowej na poziomie umożliwiającym, po pierwsze, uniknięcie zakłóceń na rynku hiszpańskim i portugalskim w wyniku tego przywozu, a po drugie, faktyczne dokonanie przywozu ilości określonych w art. 1.".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1559/2005
z dnia 23 września 2005 r.
dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w odniesieniu do wniosków złożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych września 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [1],
uwzględniając decyzję Rady 96/317/WE z dnia 13 maja 1996 r. dotyczącą podsumowania wyników konsultacji prowadzonych z Tajlandią na mocy art. XXIII GATT [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 327/98 z dnia 10 lutego 1998 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu i ryżu łamanego [3], w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu, przedłożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych września 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98 i przekazanych Komisji, pozwolenia są wydawane dla ilości zgłoszonych we wnioskach, które podlegają zastosowaniu redukcji wyrażonej w procentach, ustalonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Ilości, które są przeniesione do następnej transzy, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2005
z dnia 23 września 2005 r.
określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we wrześniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z sektorów jaj i mięsa drobiowego w ramach rozporządzeń (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 593/2004 z dnia 30 marca 2004 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 października do 31 grudnia 2005 r. zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz w okresie od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia 593/2004 i 1251/96.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1561/2005
z dnia 23 września 2005 r.
określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we wrześniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych przetworów z mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 otwierającego i ustalającego zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i inne produkty rolne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1431/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze mięsa drobiowego ustaleń dotyczących przywozu, przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i niektóre inne produkty rolne [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 października do 31 grudnia 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1431/94.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1562/2005
z dnia 23 września 2005 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we wrześniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów sektora mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia (WE) nr 2497/96
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2497/96 z dnia 18 grudnia 1996 r. ustanawiające procedury stosowania w sektorze mięsa drobiowego uzgodnień przewidzianych w Układzie o Stowarzyszeniu i Umowie przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael [1], w szczególności jego art. 4 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od 1 października do 31 grudnia 2005 r., zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2497/96.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1563/2005
z dnia 23 września 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1532/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2005
z dnia 26 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1566/2005
z dnia 26 września 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 28 września do 11 października 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1567/2005
z dnia 20 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 11 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 [1] właściwe władze Państw Członkowskich mogą do dnia 31 grudnia 2005 r. udzielać zezwoleń na wprowadzenie do obrotu produktów przywożonych z państw trzecich nieumieszczonych w wykazie, o którym mowa w ust. 1 lit. a) wymienionego artykułu.
(2) W swoim komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2004 r. dotyczącym Europejskiego planu działania na rzecz ekologicznej produkcji rolnej i produktów żywnościowych, Komisja poinformowała, że zaproponuje zmiany do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 zastępujące obecnie stosowane odstępstwa w przywozie nowym stałym systemem wykorzystującym oceny równoważności technicznej prowadzone przez organy wyznaczone w tym celu przez Wspólnotę.
(3) Stworzenie i ustanowienie tego nowego stałego systemu wymaga wystarczającej ilości czasu.
(4) W międzyczasie, handel produktami ekologicznymi nie może być niepotrzebnie zakłócony, dlatego stosowanie obowiązujących środków przejściowych należy przedłużyć o kolejny rok.
(5) Rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 11 ust. 6 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy 2092/91/EWG, datę " 31 grudnia 2005 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1568/2005
z dnia 20 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie ochrony głębokowodnych raf koralowych przed skutkami połowów ryb na niektórych obszarach Oceanu Atlantyckiego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [2] przewiduje, że wspólna polityka rybołówstwa powinna stosować podejście ostrożnościowe, przedsiębiorąc środki w celu zminimalizowania wpływu działalności połowowej na ekosystemy morskie.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [3] ustanawia ograniczenia w użyciu dennych narzędzi połowowych.
(3) Zgodnie z ostatnimi sprawozdaniami naukowymi, w szczególności sprawozdaniami Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES), odkryto i zaznaczono na mapach Atlantyku siedliska głębinowe o wysokiej wrażliwości.
W siedliskach tych występują ważne i bardzo zróżnicowane biologiczne zbiorowości uznane za wymagające ochrony priorytetowej.
W szczególności w dyrektywie Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory [4]. zostały one określone jako siedliska objęte zakresem zainteresowania Wspólnoty.
Ponadto głębokowodne rafy koralowe zostały ostatnio włączone do wykazu zagrożonych siedlisk w ramach Konwencji o ochronie środowiska morskiego w rejonie północno-wschodniego Atlantyku ("Konwencja OSPAR").
(4) Ochrona tych obszarów przed niekorzystnym wpływem połowów jest wymagana oraz całkowicie zgodna z art. 5 i 6 Umowy Narodów Zjednoczonych w sprawie zasobów rybnych [5], w szczególności z przepisami zobowiązującymi do stosowania podejścia ostrożnościowego i ochrony różnorodności biologicznej w środowisku morskim.
(5) Zgodnie z dowodami naukowymi naprawienie szkód wyrządzonych tym siedliskom przez narzędzia połowowe jest niemożliwe lub bardzo trudne i długotrwałe.
Należy zatem zakazać używania narzędzi połowowych mogących wyrządzić szkody siedliskom na obszarach, na których wciąż zachowują one korzystny status ochronny.
(6) W wodach wokół Wysp Azorskich, Madery i Wysp Kanaryjskich występuje kilka znanych lub potencjalnych głębokowodnych siedlisk, chronionych do niedawna przed połowami włokiem na mocy systemu specjalnego dostępu określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2027/95 z dnia 15 czerwca 1995 r. ustanawiającym system zarządzania nakładem połowowym odnoszący się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty [6]. Rozporządzenie (WE) nr 2027/95 zostało uchylone przez rozporządzenie Rady 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty [7].
(7) Z tego powodu należy zapewnić ochronę tych obszarów przez zwiększenie ograniczeń dotyczących używania dennych narzędzi połowowych zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 850/98.
(8) Rozporządzenie (WE) nr 850/98 powinno więc zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 30 rozporządzenia (WE) nr 850/98 dodaje się następujący ustęp:
"5.
Zakazuje się statkom używania jakiejkolwiek sieci dennej skrzelowej, sieci oplątującej lub sieci trójściennej na głębokości ponad 200 m oraz włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych stykających się z dnem morskim na obszarach ograniczonych linią łączącą następujące współrzędne geograficzne:
a) obszar nazwany "Madera i Kanary"
Szerokość geograficzna 27° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 19° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 26° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 15° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 29° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 13° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 36° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 13° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 36° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 19° 00′ W _BAR_
b) obszar nazwany "Azory"
Szerokość geograficzna 36° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 23° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 39° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 23° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 42° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 26° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 42° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 31° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 39° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 34° 00′ W _BAR_
Szerokość geograficzna 36° 00′ N _BAR_ długość geograficzna 34° 00′ W". _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1569/2005
z dnia 27 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1570/2005
z dnia 27 września 2005 r.
zawierające sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 2104/2004 dotyczącego szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004 w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w regionach peryferyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 11 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w regionach peryferyjnych Wspólnoty [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 4 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2104/2004 [3] ustanawia szczegółowe zasady stosowania dotyczące zarządzania flotami rybackimi w regionach peryferyjnych do dnia 31 grudnia 2006 r. i wprowadza szczególne poziomy odniesienia dla każdego segmentu floty zarejestrowanego w regionach peryferyjnych Francji, Portugalii i Hiszpanii.
(2) W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2104/2004 nazwy dwóch segmentów floty dla francuskiego regionu La Reunion są błędne i należy je skorygować.
Korekta powinna mieć zastosowanie z mocą wsteczną i nie spowoduje żadnych szkodliwych skutków dla podmiotów gospodarczych.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2104/2004 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1571/2005
z dnia 28 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1572/2005
z dnia 28 września 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim żyta znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1] w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się w drodze przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Na dużej części terytorium Hiszpanii, na skutek trudnych warunków klimatycznych, produkcja zboża w roku gospodarczym 2005/2006 będzie znacznie obniżona.
Sytuacja ta wpłynęła już na wzrost cen, powodując trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Niemcy dysponują znacznymi zapasami interwencyjnymi żyta, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
(4) Należy zatem udostępnić na hiszpańskim rynku zbóż zapasy żyta znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej, które wydają się szczególnie odpowiadać potrzebom przedsiębiorców.
(5) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto współczynnik udzielenia zamówień musi być przewidziany dla zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(6) Tymczasem istotne jest, aby w powiadomieniu przedłożonym Komisji przez niemiecką agencję interwencyjną zachować anonimowość oferentów.
(7) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty niemiecka agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 500000 ton żyta znajdującego się w jej posiadaniu.
2.
Celem sprzedaży jest zaopatrzenie rynku hiszpańskiego.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 EUR za tonę.
2.
Oferty ważne są wyłącznie wtedy, jeśli dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wniesienia zabezpieczenia w wysokości 80 EUR za tonę, najpóźniej dwa dni robocze od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 5 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r., w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawienia ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać niemieckiej agencji interwencyjnej, mającej siedzibę pod następującym adresem:
Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE)
Deichmannsaue 29
D-53179 Bonn
Faks 1: 00 49 228 6845 3985
Faks 2: 00 49 228 6845 3276
.
Artykuł 5
Niemiecka agencja interwencyjna powiadomi Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, można dokonać ustaleń oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie, przewidziane w art. 3 ust. 2.
2. Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2, proporcjonalnie do ilości zboża dostarczonego do Hiszpanii. Dowód szczególnego przeznaczenia dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 [3]. Egzemplarz kontrolny T5 ma stanowić dowód spełnienia warunków ustanowionych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1573/2005
z dnia 28 września 2005 r.
dotyczące otwarcia przetargu stałego na odsprzedaż na rynku Wspólnoty żyta znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej, w celu przetworzenia go na bioetanol i wykorzystania tego bioetanolu do produkcji biopaliwa we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustanawiające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje przede wszystkim, że sprzedaż zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnej odbywa się w drodze przetargu i po cenie nie niższej niż cena stwierdzona na rynku w miejscu składowania lub, jeśli jest to niemożliwe, na najbliższym rynku, z uwzględnieniem kosztów transportu, dla takiej samej jakości oraz reprezentatywnej ilości pozwalając na uniknięcie zakłóceń rynku.
(2) Większe wykorzystanie biopaliw w transporcie wspólnotowym jest jednym ze środków mających na celu spełnianie wymogów wspólnotowych w zakresie ochrony środowiska.
Promowanie wykorzystania biopaliw może otworzyć nowy rynek na produkty rolne Państw Członkowskich.
(3) Niemcy dysponują znacznymi zapasami interwencyjnymi żyta, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
Z tego względu można zorganizować sprzedaż na rynku Wspólnoty w drodze przetargu, w celu przetworzenia żyta na bioetanol i wykorzystania tego bioetanolu do produkcji biopaliwa we Wspólnocie, w rozumieniu przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/30/WE z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych [3].
(4) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto należy przewidzieć współczynnik udzielenia zamówień w odniesieniu do zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(5) Tymczasem istotne jest, aby powiadomienie Komisji przez niemiecką agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(6) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) W celu zapewnienia kontroli dotyczącej specjalnego przeznaczenia zapasów stanowiących przedmiot przetargów, należy przewidzieć monitorowanie specjalne w odniesieniu do, z jednej strony, dostawy żyta i jego przetwarzania na bioetanol, a z drugiej strony, wykorzystania bioetanolu do produkcji biopaliwa we Wspólnocie.
W celu umożliwienia tego monitorowania należy z jednej strony wprowadzić obowiązek stosowania procedur ustalonych odpowiednio w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3002/92 z dnia 16 października 1992 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji [4] oraz, z drugiej strony, w dyrektywie Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania [5].
(8) W celu zapewnienia prawidłowego wykonania tych zadań, konieczne jest, aby oferent wniósł zabezpieczenie, które ze względu na charakter omawianych operacji, musi zostać określone w drodze odstępstwa od przepisów rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, szczególnie w odniesieniu do warunków zwolnienia z takiego zabezpieczenia.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty niemiecka agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 200000 ton żyta znajdującego się w jej posiadaniu, celem przetworzenia go na bioetanol i wykorzystania tego bioetanolu do produkcji biopaliwa we Wspólnocie w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/30/WE.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa:
a) od art. 13 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) od art. 10 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia, minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
Oferty ważne są tylko wtedy, gdy dołączone są do nich:
a) dowód, że oferent wniósł zabezpieczenie oferty, które w drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 ustala się na kwotę 10 EUR za tonę;
b) pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wykorzystania żyta celem przetworzenia go na terenie Wspólnoty na bioetanol i wykorzystania tego bioetanolu do produkcji biopaliwa we Wspólnocie do dnia 30 sierpnia 2006 r. oraz wniesienia gwarancji dobrego wykonania w kwocie 40 EUR za tonę, najpóźniej w terminie dwóch dni roboczych od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia;
c) zobowiązanie prowadzenia "ewidencji towarowej" pozwalającej na sprawdzanie, czy przyznane ilości żyta zostały przetworzone na terenie Wspólnoty na bioeatanol i że ten etanol został wykorzystany do produkcji biopaliwa we Wspólnocie.
Przechowywanie i przepływ etanolu podlega przepisom dyrektywy 92/12/EWG w odniesieniu do produkcji biopaliwa.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 5 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r, w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawiania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać niemieckiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE)
Deichmannsaue 29
D-53179 Bonn
Faks: 00 49 228 6845 3985
00 49 228 6845 3276 .
Artykuł 5
Niemiecka agencja interwencyjna powiadomi Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w załączniku I.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003, Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, można dokonać ustaleń oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 lit. a), w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie, przewidziane w art. 3 lit. b).
2.
Zwalnia się w pełni z zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 lit. b), proporcjonalnie do ilości żyta wykorzystanego najpóźniej do dnia 30 sierpnia 2006 r. do produkcji bioetanolu we Wspólnocie i pod warunkiem, że bioetanol zostanie objęty systemem składu podatkowego przewidzianym w dyrektywie 92/12/EWG.
System ten przewiduje również wykorzystanie końcowe bioetanolu jako biopaliwa we Wspólnocie.
Artykuł 8
1.
Dowód spełnienia wymogów, o których mowa w art. 3 lit. b), dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 i dyrektywy 92/12/EWG.
2.
Poza zapisami przewidzianymi w rozporządzeniu (EWG) nr 3002/92, pole 104 w egzemplarzu kontrolnym T5 musi odnosić się do wymogu przewidzianego w art. 3 lit. b) i c) oraz uwzględniać jedną lub kilka zapisów zawartych w załączniku II.
3. W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92, uznaje się, że przedstawiono dowód zgodnego z przepisami wykorzystania żyta, jeśli zostało ono zmagazynowane w zakładzie przetwórczym przetwarzającym na bioetanol, a producent biopaliwa udowodnił, poprzez przedstawienie odpowiednich dokumentów, iż bioetanol otrzymany z żyta zakupionego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem został przez niego przetworzony na biopaliwo.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1574/2005
z dnia 28 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 wprowadzające w życie system certyfikacji Procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. wprowadzające w życie system certyfikacji Procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym [1], w szczególności jego art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 2368/2002 przewiduje wprowadzenie zmian w wykazie uczestników systemu certyfikacji Procesu Kimberley w załączniku II.
(2) Przewodniczący systemu certyfikacji Procesu Kimberley w swoim obwieszczeniu z dnia 19 września 2005 r. podjął decyzję o dodaniu Libanu do wykazu uczestników począwszy od dnia 20 września 2005 r.
W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załącznik II,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II rozporządzenia (WE) nr 2368/2002 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1575/2005
z dnia 28 września 2005 r.
ustalające ostateczną stawkę refundacji wywozowych i wartość procentową wydawania pozwoleń na wywóz w systemie B w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, winogrona stołowe, jabłka oraz brzoskwinie)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 z dnia 8 października 2001 r., ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do refundacji wywozowych do owoców i warzyw [2], w szczególności jego art. 6 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2005 [3] ustala ilości indykatywne, dla których mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz w systemie B.
(2) Należy więc ustalić ostateczną stawkę refundacji na poziomie stawki indykatywnej i wartość procentową wydawania dla wnioskowanych ilości w odniesieniu do pozwoleń w systemie B, o które wnioskowano od 1 lipca do 15 września 2005 r., dla pomidorów, pomarańczy, winogron stołowych, jabłek oraz brzoskwiń,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na wywóz w systemie B, złożonych z tytułu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2005 między 1 lipca a 15 września 2005 r., stosowana wartość procentowa wydawania i stosowana stawka refundacji są określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1576/2005
z dnia 28 września 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1563/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1577/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1578/2005
z dnia 29 września 2005 r.
obniżające kwotę pomocy, na rok gospodarczy 2005/2006, dla producentów niektórych owoców cytrusowych po przekroczeniu progu dla przetwórstwa w niektórych Państwach Członkowskich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2202/96 z dnia 28 października 1996 r. wprowadzające wspólnotowy system pomocy dla producentów niektórych owoców cytrusowych [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2202/96 ustanawia, zgodnie z jego załącznikiem II, próg dla wspólnotowego przetwórstwa niektórych owoców cytrusowych, rozprowadzanych między Państwami Członkowskimi.
(2) Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2202/96 przewiduje, że w przypadku gdy ten próg zostaje przekroczony, kwoty pomocy wskazane w załączniku I do tego rozporządzenia należy obniżyć w każdym Państwie Członkowskim, w którym próg został przekroczony. Stopień w jakim próg został przekroczony jest oceniany w oparciu o średnią ilość przetworzoną w ramach systemu pomocy w ciągu ostatnich trzech lat gospodarczych poprzedzających rok gospodarczy, dla którego została ustalona pomoc, lub w ciągu równoważnego okresu.
(3) Państwa Członkowskie przekazały informacje o ilościach pomarańczy przetworzonych w ramach tego systemu pomocy zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2111/2003 z dnia 1 grudnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 wprowadzającego program pomocy wspólnotowej dla producentów niektórych owoców cytrusowych [2]. W oparciu o te informacje ustalono, że próg dla przetwórstwa wspólnotowego został przekroczony o 151420 ton. W ramach tego przekroczenia swój próg przekroczyły Włochy i Portugalia. Dlatego kwoty pomocy dla pomarańczy wskazane załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2202/96 na rok gospodarczy 2005/2006 muszą zostać obniżone we Włoszech o 21,69 % i w Portugalii o 20,64 %.
(4) Państwa Członkowskie przekazały informacje o ilościach małych owoców cytrusowych przetworzonych w ramach tego systemu pomocy zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2111/2003.
W oparciu o te informacje ustalono, że próg dla przetwórstwa wspólnotowego został przekroczony o 54460 ton.
W ramach tego przekroczenia swój próg przekroczyły Włochy, Portugalia i Cypr.
Dlatego kwoty pomocy dla mandarynek, klementynek i mandarynek "Satsuma" wskazane załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2202/96 na rok gospodarczy 2005/2006 muszą zostać obniżone we Włoszech o 44,26 %, w Portugalii o 47,02 % i na Cyprze o 17,83 %.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do Włoch i do Portugalii, kwoty pomocy, które mają zostać przyznane na rok gospodarczy 2005/2006 na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2202/96 dla pomarańczy dostarczonych do przetworzenia, są wskazane w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W odniesieniu do Włoch, Portugalii i Cypru, kwoty pomocy, które mają zostać przyznane na rok gospodarczy 2005/2006 na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2202/96 dla mandarynek, klementynek i mandarynek "Satsuma" dostarczonych do przetworzenia, są wskazane w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1579/2005
z dnia 29 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1555/96 odnośnie do wartości progowych dodatkowych należności na pomidory
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 33 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1555/96 [2] z dnia 30 lipca 1996 r. w sprawie zasad stosowania dodatkowych należności przywozowych do owoców i warzyw przewiduje stosowanie nadzoru w odniesieniu do przywozu produktów określonych w jego załączniku. Nadzór ten jest stosowany zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [3] z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.
(2) W celu zastosowania art. 5 ust. 4 Porozumienia w sprawie rolnictwa [4], zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej i na podstawie ostatnich danych dotyczących lat 2002, 2003 i 2004, należy zmienić wartości progowe dodatkowych należności na pomidory.
(3) W konsekwencji należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1555/96.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1555/96 zastępuje się tekstem ujętym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2005
z dnia 29 września 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się w drodze przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Na dużej części terytorium Hiszpanii, na skutek trudnych warunków klimatycznych, produkcja zboża w roku gospodarczym 2005/2006 będzie znacznie obniżona.
Sytuacja ta wpłynęła już na wzrost cen, powodując trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Węgry dysponują znacznymi zapasami interwencyjnymi kukurydzy, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1082/2005 [3] otworzyło przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej, który zakończył się dnia 14 września 2005 r., natomiast ilości udostępnione na mocy wymienionego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane, przede wszystkim z powodu trudności związanych z wprowadzeniem zbóż do portów hiszpańskich.
(5) Z uwagi na utrzymującą się sytuację na rynku oraz przewidywalne wnioski operatorów, należy w dalszym ciągu udostępniać na hiszpańskim rynku zbóż zapasy kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej, w odniesieniu do ilości równoważnych w stosunku do ilości ustalonych w poprzednim przetargu.
Nie należy zatem przewidywać obowiązkowego przejścia zbóż przez niektóre hiszpańskie porty morskie.
(6) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto współczynnik udzielenia zamówień musi być przewidziany dla zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(7) Tymczasem istotne jest, żeby powiadomienie Komisji przez węgierską agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(8) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty węgierska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 100000 ton kukurydzy znajdującej się w jej posiadaniu.
2.
Celem sprzedaży jest zaopatrzenie rynku hiszpańskiego.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 euro za tonę.
2.
Oferty ważne są wyłącznie wtedy, jeśli dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wniesienia zabezpieczenia w wysokości 80 euro za tonę, najpóźniej dwa dni robocze od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 5 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r., w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawiania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać węgierskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal
Alkotmány u.
29.
H-1385 Budapest 62
Pf.
867
Tel.: (36-1) 219 62 60
Faks: (36-1) 219 62 59
.
Artykuł 5
Węgierska agencja interwencyjna powiadomi Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie przewidziane w art. 3 ust. 2.
2. Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2, proporcjonalnie do ilości zboża dostarczonego do Hiszpanii. Dowód szczególnego przeznaczenia dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 [4]. Egzemplarz kontrolny T5 ma stanowić dowód spełnienia warunków ustanowionych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1581/2005
z dnia 29 września 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się w drodze przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Na dużej części terytorium Hiszpanii, na skutek trudnych warunków klimatycznych, produkcja zboża w roku gospodarczym 2005/2006 będzie znacznie obniżona.
Sytuacja ta wpłynęła już na wzrost cen, powodując trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Węgry dysponują znacznymi zapasami interwencyjnymi pszenicy zwyczajnej, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1080/2005 [3] otworzyło przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej, który zakończył się dnia 14 września 2005 r., natomiast ilości udostępnione na mocy wymienionego rozporządzenia, nie zostały w pełni wykorzystane, przede wszystkim z powodu trudności związanych z wprowadzeniem zbóż do portów hiszpańskich.
(5) Z uwagi na utrzymującą się sytuację na rynku oraz przewidywalne wnioski operatorów, należy w dalszym ciągu udostępniać na hiszpańskim rynku zbóż zapasy pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej, w odniesieniu do ilości równoważnych w stosunku do ilości ustalonych w poprzednim przetargu.
Nie należy zatem przewidywać obowiązkowego przejścia zbóż przez niektóre hiszpańskie porty morskie.
(6) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego, należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto współczynnik udzielenia zamówień musi być przewidziany dla zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(7) Tymczasem istotne jest, aby powiadomienie Komisji przez węgierską agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(8) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty węgierska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 200000 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w jej posiadaniu.
2.
Celem sprzedaży jest zaopatrzenie rynku hiszpańskiego.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 euro za tonę.
2.
Oferty ważne są wyłącznie wtedy, gdy dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wniesienia zabezpieczenia w wysokości 80 euro za tonę, najpóźniej dwa dni robocze od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 5 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r., w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawiania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać węgierskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal
Alkotmány u.
29.
H-1385 Budapest 62
Pf.
867
Tel.: (36-1) 219 62 60
Faks: (36-1) 219 62 59
.
Artykuł 5
Węgierska agencja interwencyjna powiadomi Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie przewidziane w art. 3 ust. 2.
2. Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2, proporcjonalnie do ilości zboża dostarczonego do Hiszpanii. Dowód szczególnego przeznaczenia dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 [4]. Egzemplarz kontrolny T5 ma stanowić dowód spełnienia warunków ustanowionych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1582/2005
z dnia 29 września 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się w drodze przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Na dużej części terytorium Hiszpanii, na skutek trudnych warunków klimatycznych, produkcja zboża w roku gospodarczym 2005/2006 będzie znacznie obniżona.
Sytuacja ta wpłynęła już na wzrost cen, powodując trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Niemcy dysponują znacznymi zapasami interwencyjnymi jęczmienia, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1083/2005 [3] otworzyło przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej, który zakończył się dnia 14 września 2005 r., natomiast ilości udostępnione na mocy wymienionego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane, przede wszystkim z powodu trudności związanych z wprowadzeniem zbóż do portów hiszpańskich.
(5) Z uwagi na utrzymującą się sytuację na rynku oraz przewidywalne wnioski operatorów należy w dalszym ciągu udostępniać na hiszpańskim rynku zbóż zapasy jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej, w odniesieniu do ilości równoważnych w stosunku do ilości ustalonych w poprzednim przetargu.
Nie należy zatem przewidywać obowiązkowego przejścia zbóż przez niektóre hiszpańskie porty morskie.
(6) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto współczynnik udzielenia zamówień musi być przewidziany dla zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(7) Tymczasem istotne jest, aby powiadomienie Komisji przez niemiecką agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(8) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty niemiecka agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 100000 ton jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu.
2.
Celem sprzedaży jest zaopatrzenie rynku hiszpańskiego.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 euro za tonę.
2.
Oferty ważne są wyłącznie wtedy, jeśli dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wniesienia zabezpieczenia w wysokości 80 euro za tonę, najpóźniej dwa dni robocze od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 5 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r., w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawiania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać niemieckiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE)
Deichmannsaue 29
D-53179 Bonn
Faks 1 (49-2) 28 68 45 39 85
Faks 2 (49-2) 28 68 45 32 76
.
Artykuł 5
Niemiecka agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie przewidziane w art. 3 ust. 2.
2. Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2, proporcjonalnie do ilości zboża dostarczonego do Hiszpanii. Dowód szczególnego przeznaczenia dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 [4]. Egzemplarz kontrolny T5 ma stanowić dowód spełnienia warunków ustanowionych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1583/2005
z dnia 29 września 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim kukurydzy znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się w drodze przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Na dużej części terytorium Hiszpanii, na skutek trudnych warunków klimatycznych, produkcja zboża w roku gospodarczym 2005/2006 będzie znacznie obniżona.
Sytuacja ta wpłynęła już na wzrost cen, powodując trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Słowacja dysponuje znacznymi zapasami interwencyjnymi kukurydzy, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1081/2005 [3] otworzyło przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim kukurydzy znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej, który zakończył się dnia 14 września 2005 r., natomiast ilości udostępnione na mocy wymienionego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane, przede wszystkim z powodu trudności związanych z wprowadzeniem zbóż do portów hiszpańskich.
(5) Z uwagi na utrzymującą się sytuację na rynku oraz przewidywalne wnioski operatorów, należy w dalszym ciągu udostępniać na hiszpańskim rynku zbóż zapasy kukurydzy znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej, w odniesieniu do ilości równoważnych w stosunku do ilości ustalonych w poprzednim przetargu, nie należy zatem przewidywać obowiązkowego przejścia przez niektóre hiszpańskie porty morskie.
(6) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto współczynnik udzielenia zamówień musi być przewidziany dla zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(7) Tymczasem istotne jest, aby powiadomienie Komisji przez słowacką agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(8) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty słowacka agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 100000 ton kukurydzy znajdującej się w jej posiadaniu.
2.
Celem sprzedaży jest zaopatrzenie rynku hiszpańskiego.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 euro za tonę.
2.
Oferty ważne są wyłącznie wtedy, jeśli dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wniesienia zabezpieczenia w wysokości 80 euro za tonę, najpóźniej dwa dni robocze od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 5 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r., w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawiania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać słowackiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Pôdohospodárska platobná agentúra
oddelenie obilnín a škrobu
Dobrovičova 12
SK-815 26 Bratysława
Tel.: 421-2-58243271
Faks: 421-2-58243362
.
Artykuł 5
Słowacka agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie przewidziane w art. 3 ust. 2.
2. Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2, proporcjonalnie do ilości zboża dostarczonego do Hiszpanii. Dowód szczególnego przeznaczenia dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 [4]. Egzemplarz kontrolny T5 ma stanowić dowód spełnienia warunków ustanowionych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1584/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnice między cenami produktów objętych art. 1 lit. a), b), c), d), e) i g) tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie mogą być pokryte refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2] określa produkty, w stosunku do których ustala się stawkę refundacji, którą stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Jednakże w przypadku niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu istnieje niebezpieczeństwo naruszenia podjętych zobowiązań dotyczących wcześniejszego ustalania wysokich stawek refundacji.
Dlatego konieczne jest podjęcie stosownych środków ostrożności, aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu nie wykluczając przy tym zawierania długoterminowych kontraktów.
Ustanowienie konkretnych stawek na wcześniejsze ustalanie refundacji dotyczących tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 przewiduje, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić w stosownych przypadkach refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku danego produktu w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów powiązanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełniają odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po cenach obniżonych oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] przewiduje, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny być udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji obowiązujące w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1585/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/92 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1586/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji ustala się co miesiąc na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(4) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że refundacja wywozowa do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(5) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(6) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1587/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1588/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 września 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 września 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1589/2005
z dnia 29 września 2005 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 września 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 września 2005 r. 13,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1590/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 30 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1591/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1592/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1593/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 7. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 7. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 39,848 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1594/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony, istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1595/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1596/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 12,64 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 21,54 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1597/2005
z dnia 29 września 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [1], w szczególności jego art. 7 i art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2] ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych.
(2) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia.
(3) Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 28 września 2005 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 listopada 2005 r., dla strefy przeznaczenia 2) Azja, określona w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od dnia 21 do 27 września 2005 r. i zawiesić dla wymienionej strefy, do dnia 16 listopada 2005 r., wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Pozwolenia na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji w sektorze wina, o które wnioskowano w okresie od dnia 21 do 27 września 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2001, są wydawane w ilości wynoszącej 61,95 % ilości wnioskowanej dla strefy 2) Azja.
2.
Dla produktów w sektorze wina określonych w ust. 1 wydawanie pozwoleń na wywóz, o które wnioskowano od dnia 28 września 2005 r., jak również składanie wniosków o pozwolenia na wywóz od dnia 30 września 2005 r., jest zawieszone dla strefy przeznaczenia 2) Azja do dnia 16 listopada 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1598/2005
z dnia 29 września 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 23 do 29 września 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1599/2005
z dnia 29 września 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach 23 do 29 września 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1600/2005
z dnia 29 września 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 23 do 29 września 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 7,50 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 września 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1601/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1602/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1603/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 poździernika 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1604/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1605/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1606/2005
z dnia 30 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1060/2005 [2] ogłoszono stały przetarg na wywóz 114757 ton pszenicy znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej.
(2) Słowacja poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 33192 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz.
Mając na uwadze dostępne ilości oraz sytuację na rynku należy przychylnie ustosunkować się do wniosku Słowacji.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1060/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1060/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 147949 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do wszystkich państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Liechtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [3] oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1607/2005
z dnia 30 września 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 296/96 w sprawie danych przekazywanych przez Państwa Członkowskie oraz miesięcznego księgowania wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 296/96 [2] stanowi, że Komisja przekazuje Państwom Członkowskim do dyspozycji, w ramach środków przewidzianych w budżecie, fundusze na pokrycie wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 296/96 stanowi, że wydatki wykazane w danym miesiącu muszą odpowiadać płatnościom i wpływom gotówkowym faktycznie dokonanym w ciągu miesiąca, do którego one się odnoszą. Przewiduje się pewne odstępstwa od tej zasady.
(3) W celu zapewnienia przestrzegania budżetu oraz w zakresie niezbędnym do zagwarantowania zgodności z przepisami art. 1 rozporządzenia (WE) nr 296/96 Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość dostosowania deklaracji wydatków innych niż te dotyczące środków objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [3] i zadeklarowania wydatków dotyczących następnego miesiąca.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 296/96.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 7 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 296/96 dodaje się punkt w brzmieniu:
"d) wydatki poniesione przez Państwa Członkowskie od dnia 1 do dnia 15 października 2005 r., inne niż wydatki na środki objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/1999 [4], można, jeżeli zapewni to przestrzeganie przepisów art. 1, zgłosić w odniesieniu do miesiąca następującego po miesiącu płatności beneficjentowi.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1608/2005
z dnia 30 września 2005 r.
zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 3149/92 ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji, celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3149/92 [2] określa zasady prowadzenia przetargów na organizowanie dostaw w Państwach Członkowskich uczestniczących we wspólnotowej akcji rozdysponowywania żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych przeznaczonych na rzecz osób najbardziej poszkodowanych we Wspólnocie.
(2) Produkty, które mają być wycofane z zapasów interwencyjnych w ramach planu rocznego mogą zostać dostarczone w stanie nieprzetworzonym lub w stanie przetworzonym dla celów produkcji żywności, lub też mogą zostać wycofane w ramach zapłaty za dostawy lub produkcję żywności zorganizowane na rynku wspólnotowym.
W tym ostatnim przypadku należy ustalić, które z produktów pozostających w zapasach interwencyjnych mogą zostać wycofane w ramach zapłaty za wytworzenie produktów zbożowych lub mlecznych.
(3) Aby bardziej skutecznie zaspokajać potrzeby organizacji charytatywnych oraz aby rozszerzyć wachlarz dostarczanych produktów żywnościowych, należy ustalić, że produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych mogą, w określonych warunkach, zostać włączone do innych produktów służących do produkcji żywności.
(4) Zgodnie z art. 47 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [3] interwencje państwa w sektorze mięsa wołowego i cielęcego jako stały instrument wspierania rynku przestały istnieć z dniem 1 lipca 2002 r. Należy zatem dostosować rozporządzenie (EWG) nr 3149/92 do zaistniałej sytuacji.
(5) Należy zatem zmienić rozporządzenie (EWG) nr 3149/92.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią odnośnych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3149/92 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 lit. b) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
"Jednakże w przypadku braku ryżu w zapasach interwencyjnych Komisja może zezwolić na wycofanie zbóż z zapasów interwencyjnych w ramach zapłaty za dostawę ryżu lub produktów z ryżu pozyskanych na rynku wspólnotowym.";
b) w ust. 2 lit. a) po akapicie trzecim dodaje się akapit w brzmieniu:
"W przypadku, o którym mowa w akapicie drugim tiret trzecie oraz gdy dostawa obejmuje ryż lub produkty z ryżu w zamian za zboża wycofane z zapasów interwencyjnych, zaproszenie do składania ofert zawiera informacje o tym, że produkt, który ma zostać wycofany, stanowi określony rodzaj zboża znajdujący się w posiadaniu agencji interwencyjnej.";
c) ustęp 2a otrzymuje brzmienie:
"2a.
Produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych mogą być włączane lub dodawane do innych produktów pozyskanych na rynku dla celów wytwarzania produktów żywnościowych, które mają zostać dostarczone w celu wykonania planu.
W takim przypadku produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych powinny stanowić przynajmniej 40 % wagi netto żywności wchodzącej w skład dostawy.
W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym, zaproszenie do składania ofert zawiera wyraźną wzmiankę o wymogu, zgodnie z którym produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych mają stanowić przynajmniej 40 % wagi netto żywności wchodzącej w skład dostawy.";
2) w art. 5 ust. 1 skreśla się akapit drugi;
3) skreśla się Załącznik.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1609/2005
z dnia 30 września 2005 r.
redukujące, w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, ilości gwarantowane w ramach kwot produkcyjnych w sektorze cukru i przewidywane maksymalne zapotrzebowanie rafinerii w ramach przywozu preferencyjnego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 10 ust. 6 oraz art. 39 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że ilości gwarantowane w ramach kwot produkcyjnych należy zmniejszyć do dnia 1 października każdego roku gospodarczego, jeżeli prognozy na dany rok wykazują ilości przeznaczone do wywozu z refundacją, większe niż ilość maksymalna przewidziana w Porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym na mocy art. 300 ust. 2 Traktatu.
(2) Prognozy na rok gospodarczy 2005/2006 wykazują, że ilość przeznaczona do wywozu jest większa niż ilość maksymalna przewidziana w Porozumieniu w sprawie rolnictwa. Dlatego konieczne jest ustalenie wielkości ogólnej redukcji ilości gwarantowanej i dokonanie jej podziału między cukier, izoglukozę i syrop inulinowy, z jednej strony, oraz regiony produkcji, do których się to odnosi, z drugiej strony, przy wykorzystaniu współczynników przewidzianych w art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(3) Zgodnie z art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 każde Państwo Członkowskie rozdziela następnie przypadającą mu część różnicy między przedsiębiorstwa produkcyjne mające siedzibę na jego terytorium na podstawie istniejącego stosunku między ich kwotami A i B dla danego produktu a podstawową ilością A i podstawową ilością B dla Państwa Członkowskiego dla tego produktu.
(4) Artykuł 39 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że redukcja ilości gwarantowanych prowadzi do redukcji przewidywanej maksymalnej wielkości zapotrzebowania wspólnotowych rafinerii na cukier surowy na dany rok gospodarczy. Dlatego konieczne jest ustalenie odpowiedniej redukcji wspomnianego zapotrzebowania i dokonanie jej podziału między zainteresowane Państwa Członkowskie.
(5) Należy ustanowić terminy, w jakich Państwa Członkowskie muszą określić wielkość redukcji mającej zastosowanie do każdego z przedsiębiorstw na ich terytorium.
(6) Z uwagi na limit czasowy ustalony w rozporządzeniu (WE) nr 1260/2001 niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(7) Komitet Zarządzający ds. Cukru nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ilość gwarantowana w ramach kwot produkcyjnych ulega redukcji o 1891747,7 ton wyrażonych jako cukier biały w roku gospodarczym 2005/2006.
2.
Redukcja określona w ust. 1 i ilości podstawowe stosowane, po ich redukcji, do przyznania kwot produkcyjnych przedsiębiorstwom produkcyjnym na rok gospodarczy 2005/2006 znajdują się w Załączniku część A, rozdzielone według produktu oraz według regionu.
3.
Do dnia 1 listopada 2005 r. Państwa Członkowskie określą wielkość indywidualnej redukcji dla każdego z przedsiębiorstw produkcyjnych, którym na rok gospodarczy 2005/2006 przyznano kwoty produkcyjne, oraz jego kwoty A i B dostosowane zgodnie z tą redukcją.
Artykuł 2
1. Zgodnie z art. 39 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewidywane maksymalne zapotrzebowanie rafinerii wspólnotowych na rok gospodarczy 2005/2006 ulega redukcji o 14676 ton wyrażonych jako cukier biały.
2.
Redukcja określona w ust. 1 zostaje rozdzielona między Państwa Członkowskie zgodnie z Załącznikiem część B.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1610/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 171. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 171. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1611/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 171. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 171. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1612/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 90. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży.
(3) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 90. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin przedstawiania ofert wygasł dnia 27 września 2005 r., minimalna cena sprzedaży i gwarancja należytego przetworzenia ustalone są następująco:
—minimalna cena sprzedaży: _BAR_ 187,30 EUR/100 kg, _BAR_
—gwarancja należytego przetworzenia: _BAR_ 35,00 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1613/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 343. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 343. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 46 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 51 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1614/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 27. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 27. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 27 września 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 260,10 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1615/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 26. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 26. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 27 września 2005 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 188,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1616/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1617/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 31 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 33,838 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 31 października 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1618/2005
z dnia 30 września 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,667 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1619/2005
z dnia 3 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1620/2005
z dnia 4 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1621/2005
z dnia 4 października 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu litewskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 38180 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu litewskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, a w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Litewska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz jęczmienia znajdującego się w jej posiadaniu zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 38180 ton jęczmienia do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Lichtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 13 października 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w litewskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
The Lithuanian Agricultural and Food Products Market Regulation Agency
L. Stuokos-Guceviciaus Str.
9–12,
Vilnius, Lithuania
Tel: (370-5) 268 50 49
Faks: (370-5) 268 50 61.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton, i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
Wyniki analiz, w przypadku sporu, przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 64 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenia innej partii jęczmienia o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie jęczmienia z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92, dokumenty związane ze sprzedażą jęczmienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Litewska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1622/2005
z dnia 4 października 2005 r.
otwierające stały przetarg na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej w Niemczech
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest ogłoszenie stałego przetargu na wywóz 55218 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej w Niemczech, na mocy decyzji Komisji zezwalającej Republice Czeskiej na przechowywanie poza swoim terytorium 55000 ton zbóż pochodzących z roku gospodarczego 2004/2005 [4].
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających przestrzeganie oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwo od niektórych przepisów, a w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, należy ograniczyć wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Czeska agencja interwencyjna przystępuje do stałego przetargu na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w jej posiadaniu w miejscach wskazanych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 55218 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Lichtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [5] oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
Przy wywozach realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych przyrostów.
2. Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 nie ma zastosowania.
3.
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez miesięcznego przyrostu.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie mogą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzone w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [6].
Artykuł 5
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 13 października 2005 r. o godz. 9.00 (czasu brukselskiego).
Termin składania ofert w ramach przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego), z wyjątkiem 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., w wymienionych tygodniach nie będą przeprowadzane procedury przetargowe.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu brukselskiego).
2.
Oferty należy złożyć w czeskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Statní zemědělsky intervenční fond
Odbor Rostlinných Komodit
Ve Smečkách 33
CZ-110 00, Praha 1
Tel.: (420) 222 871 667/403
Faks: (420) 222 296 806 404
.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują, na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzenia z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton, i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wywozu towaru z magazynu.
Wyniki analiz, w przypadku sporu, przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 75 kilogramów na hektolitr,
- jeden punkt procentowy w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [7],
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazującą różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) pierwszego akapitu oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku II.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku II.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może złożyć do agencji interwencyjnej wniosek o dostarczenie innej partii pszenicy zwyczajnej o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zwolnione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza figurującego w załączniku II.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniem, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku II.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie pszenicy zwyczajnej z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, nie naruszając możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza kosztami związanymi z analizami, o których wynikach mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92, dokumenty związane ze sprzedażą pszenicy zwyczajnej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i w razie potrzeby formularz T5 powinny zawierać uwagę figurującą w załączniku III.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione stosownie do art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zwalnia się z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Czeska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie ze schematem zamieszczonym w załączniku IV.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2005
z dnia 4 października 2005 r.
uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych" (Tuscia (PDO) i Basilico Genovese (PDO))
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3 i 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, wnioski Włoch o zarejestrowania dwóch nazw "Tuscia" i "Basilico Genovese" zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [2].
(2) Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia sprzeciwu w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, zatem nazwy te należy wpisać do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych",
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2400/96 [3] uzupełnia się o nazwy zamieszczone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1624/2005
z dnia 4 października 2005 r.
wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 866/2004 w odniesieniu do owoców cytrusowych przekraczających linię demarkacyjną na Cyprze
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 866/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie systemu na podstawie art. 2 Protokołu 10 do Aktu Przystąpienia [1], w szczególności jego art. 4 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 866/2004 stanowi, iż towary, które są w całości uzyskane na obszarach Republiki Cypryjskiej, na których Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli lub zostały poddane ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu w wyposażonym w tym celu zakładzie na obszarach, na których Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, nie podlegają opłatom celnym, zgłoszeniu celnemu ani opłatom o skutku równoważnym, kiedy są wprowadzane na obszary, na których Rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, pod warunkiem że nie kwalifikują się do refundacji wywozowych lub środków interwencyjnych.
(2) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 866/2004 został zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 293/2005 [2] w celu rozszerzenia dostępu do wymienionego powyżej systemu bezcłowego, w odniesieniu do poszczególnych przypadków, na pewne produkty z rodzaju kwalifikujących się do objęcia refundacjami wywozowymi lub środkami interwencyjnymi, jeśli warunki i ustalenia tego dostępu zapewniają skuteczną ochronę interesów finansowych Wspólnoty.
(3) Ułatwienie swobodnego przepływu owoców cytrusowych przyczyni się do rozwoju gospodarczego obszarów, na których Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, wziąwszy pod uwagę zainteresowanie podmiotów gospodarczych na Cyprze wprowadzaniem do obrotu owoców cytrusowych produkowanych na tych obszarach na rynku wspólnotowym.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [3], rozporządzenie Rady (WE) nr 2202/96 z dnia 28 października 1996 r. wprowadzające program pomocy wspólnotowej dla producentów niektórych owoców cytrusowych [4] i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2111/2003 z dnia 1 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 wprowadzającego program pomocy wspólnotowej dla producentów niektórych owoców cytrusowych [5] przewidują kontrole w celu zapewnienia zgodności z zasadami wspólnotowymi w sektorze owoców i warzyw. Zgodnie z tymi rozporządzeniami Rząd Republiki Cypryjskiej powinien zapewnić, za pomocą odpowiednich kontroli, że produkty objęte niniejszym rozporządzeniem nie są przedmiotem refundacji wywozowych i środków interwencyjnych.
(5) W związku z tym, że poziom refundacji za wywóz ze Wspólnoty owoców cytrusowych jest niski, ryzyko nadużyć związanych ze środkami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu jest ograniczone. Niemniej jednak Rząd Republiki Cypryjskiej powinien zapewnić przestrzeganie zasady pochodzenia wspólnotowego zgodnie z art. 35 ust. 9 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 2200/96 i art. 11 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [6].
(6) Zgodnie z art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1480/2004 z dnia 10 sierpnia 2004 r. określającego szczegółowe zasady dotyczące towarów pochodzących z obszarów niepodlegających skutecznej kontroli Rządu Cypru na obszary, na których Rząd sprawuje efektywną kontrolę [7], Izba Handlowa tureckiej części Cypru oraz władze Republiki Cypryjskiej przekazują Komisji informacje umożliwiające Komisji monitorowanie obrotu handlowego przez "zieloną linię".
(7) W związku z powyższym ustanawianie dodatkowych warunków dla bezcłowego dostępu owoców cytrusowych pochodzących z obszarów, na których Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli nie wydaje się konieczne.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 866/2004 owoce cytrusowe przekraczające linię w rozumieniu tego rozporządzenia objęte kodem CN 0805 nie podlegają opłatom celnym, zgłoszeniu celnemu ani opłatom o skutku równoważnym.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1625/2005
z dnia 4 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów dorsza w strefach ICES I i II b przez statki pływające pod banderą Niemiec
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1626/2005
z dnia 4 października 2005 r.
w sprawie skorygowania opłat przywozowych w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Opłaty przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1616/2005 [3].
(2) Kontrola wykazała, że w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 1616/2005 znalazł się błąd rachunkowy.
Należy więc sprostować dane rozporządzenie.
Korekta powinna mieć zastosowanie z mocą wsteczną,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1616/2005 zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1627/2005
z dnia 5 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1628/2005
z dnia 4 października 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1629/2005
z dnia 5 października 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty czwarty rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 29 września 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił dodać siedem osób do wykazu osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1630/2005
z dnia 5 października 2005 r.
ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach podkontyngentu taryfowego III na pszenicę zwyczajną o jakości innej niż jakość wysoka, przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2375/2002
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2375/2002 z dnia 27 grudnia 2002 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowym kontyngentem taryfowym na pszenicę zwyczajną z państw trzecich, o jakości innej niż jakość wysoka oraz wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2375/2002 otworzyło roczny kontyngent celny na 2981600 ton pszenicy zwyczajnej, o jakości innej niż jakość wysoka.
Kontyngent ten został podzielony na trzy podkontyngenty.
(2) Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2375/2002 ustalił na 592900 ton wielkość podkontyngentu III dla okresu od dnia 1 października 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
(3) Ilości wnioskowane w dniu 3 października 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2375/2002, przekraczają ilości pozostające w dyspozycji. Należy więc określić, w jakiej mierze pozwolenia mogą być wydane, poprzez ustanowienie współczynnika redukcji, jaki należy zastosować do wnioskowanych ilości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach podkontyngentu III dla pszenicy zwyczajnej, o jakości innej niż jakość wysoka, złożony i przekazany Komisji w dniu 3 października 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 2375/2002, zostaje uwzględniony do wysokości 0,3 % ilości wnioskowanych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1631/2005
z dnia 3 października 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Stanów Zjednoczonych Ameryki
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
ŚRODKI TYMCZASOWE
(1) Dnia 7 kwietnia 2005 r.
Komisja nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 538/2004 [2] ("rozporządzenie tymczasowe") tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty kwasu trichloroizocyjanurowego ("TCCA") pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL") i Stanów Zjednoczonych Ameryki ("USA") ("kraje, których dotyczy postępowanie").
(2) Przypomina się, że dochodzenie w sprawie dumpingu dotyczące ChRL obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. ("OD-ChRL"), a dochodzenie w sprawie dumpingu dotyczące USA obejmowało okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. ("OD-USA").
(3) W przypadku obu dochodzeń badanie tendencji istotnych dla analizy szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do końca odpowiednich okresów objętych dochodzeniem ("okres badany").
2.
DALSZE POSTĘPOWANIE
(4) W następstwie nałożenia cła antydumpingowego na przywóz TCCA z krajów, których dotyczy postępowanie, wszystkie strony zostały powiadomione o faktach i wnioskach, na których oparte było rozporządzenie tymczasowe.
Wszystkim stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z przedstawieniem tych informacji.
(5) Niektóre zainteresowane strony przedstawiły uwagi w formie pisemnej.
Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej.
Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ostatecznych ustaleń.
(6) Służby Komisji powiadomiły o dalszych istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których zamierzały zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego.
Zainteresowanym stronom przyznano również okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z przedstawieniem tych informacji.
Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a tam, gdzie było to właściwe, ustalenia zostały odpowiednio zmienione.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY
(7) Przypomina się, że w motywie 19 rozporządzenia tymczasowego produkt objęty postępowaniem został zdefiniowany jako TCCA oraz jego preparaty pochodzące z krajów, których dotyczy postępowanie.
TCCA jest znany także pod międzynarodową, niezastrzeżoną prawnie nazwą "symclosene".
TCCA zgłaszany jest zwykle pod kodami CN ex29336980 i ex38084020.
(8) Ponadto przypomina się, że – jak to określono w motywach 22 i 23 rozporządzenia tymczasowego – ustalono, że produkt objęty postępowaniem i TCCA wytwarzany przez przemysł wspólnotowy i sprzedawany na rynku wspólnotowym, a także TCCA wytwarzany i sprzedawany na rynkach krajowych krajów, których dotyczy postępowanie, oraz kraju analogicznego, były produktami podobnymi w rozumieniu art. 14 rozporządzenia podstawowego, jako że nie znaleziono żadnych różnic w podstawowych właściwościach fizycznych i chemicznych oraz w zastosowaniu istniejących różnych rodzajów TCCA.
(9) Jeden z przetwórców podtrzymał wniosek, złożony już na etapie tymczasowym, o wykluczenie z zakresu postępowania mieszanin TCCA.
Przetwórca podtrzymywał, że w skardze zdefiniowano produkt objęty postępowaniem jako wyłącznie niemieszany TCCA i że ten zakres produktu został niewłaściwie poszerzony o mieszaniny TCCA.
Jednakże przypomina się, że w skardze nie ma żadnego odniesienia do wyrobów mieszanych.
Przypomina się również, że produkt objęty postępowaniem jest zdefiniowany zgodnie z podstawowymi właściwościami fizycznymi, chemicznymi, technicznymi i zastosowaniami końcowymi i może obejmować kilka lub wiele rodzajów produktu mających te same podstawowe właściwości.
W tym przypadku uznano, że tabletki mieszane i niemieszane spełniają te kryteria.
Produktem objętym postępowaniem w tych postępowaniach, jak wskazano w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania w obu sprawach, jest kwas trichloroizocyjanurowy oraz jego preparaty, tzn. wszystkie rodzaje tego produktu objętego postępowaniem, które mają te same podstawowe właściwości, są objęte tymi postępowaniami.
Nie można zatem powiedzieć, że należy wykluczyć mieszane tabletki z zakresu produktu, ani że poszerzono zakres produktu.
Na tej podstawie wniosek odrzucono, a wniosek przyjęty w motywie 24 rozporządzenia tymczasowego został potwierdzony.
C. DUMPING
1.
OGÓLNA METODOLOGIA
1.1.
WARTOŚĆ NORMALNA
(10) Z powodu braku jakichkolwiek uwag w odniesieniu do metodologii stosowanej przy obliczaniu wartości normalnej, stosowana metodologia zawarta w motywach 26–33 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzona.
1.2.
CENA EKSPORTOWA
(11) Z powodu braku jakichkolwiek uwag w odniesieniu do metodologii stosowanej przy obliczaniu ceny eksportowej, stosowana metodologia zawarta w motywie 34 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzona.
1.3.
PORÓWNANIE
(12) Z powodu braku jakichkolwiek uwag w odniesieniu do metodologii stosowanej przy porównaniu wartości normalnej i ceny eksportowej, stosowana metodologia zawarta w motywie 35 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzona.
1.4.
MARGINES DUMPINGU DLA CHRL
(13) W rozporządzeniu tymczasowym żadnemu z dwóch producentów współpracujących w ChRL nie przyznano statusu podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych ("MET") ani indywidualnego traktowania ("IT") (patrz: motywy 44 i 66).
Marginesy dumpingu dla tych dwóch producentów eksportujących zostały tymczasowo obliczone jako średnia ważona ich poszczególnych marginesów dumpingu.
(14) Oba te przedsiębiorstwa otrzymały, przez pomyłkę, oddzielny margines dumpingu i oddzielne cło, co jest sprzeczne z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego i spójną praktyką instytucji.
Należy zatem skorygować to na ostatecznym etapie, a oba przedsiębiorstwa powinny podlegać stawkom celnym obowiązującym dla całego kraju.
(15) W związku z powyższym, dla środków ostatecznych, oraz mając na uwadze fakt, że oba przedsiębiorstwa były nadal pod znacznym wpływem ze strony państwa, należało uwzględnić ich dane podczas obliczania marginesu dumpingu dla całego kraju.
Uwzględniając zatem niski poziom współpracy, margines dumpingu dla całego kraju został ustalony jako średnia ważona:
i) średniej ważonej marginesów dumpingu ustalonych dla tych dwóch producentów eksportujących, zgodnie z metodologią określoną w motywie 38 rozporządzenia tymczasowego; oraz
ii) marginesów dumpingu ustalonych dla reprezentatywnego rodzaju produktu objętego postępowaniem z najwyższym marginesem dumpingu, w oparciu o dwóch eksporterów, których dotyczy postępowanie.
2.
CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA ("CHRL")
2.1.
MET (TRAKTOWANIE NA ZASADACH RYNKOWYCH)
(16) Z powodu braku jakichkolwiek uwag, tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 40–63 rozporządzenia tymczasowego dotyczące MET zostają potwierdzone.
2.2.
IT
(17) Z powodu braku jakichkolwiek uwag, tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 64–67 rozporządzenia tymczasowego dotyczące IT zostają potwierdzone.
2.3.
WARTOŚĆ NORMALNA
2.3.1.
Określenie wartości normalnej dla wszystkich producentów eksportujących, którym nie przyznano MET
a) Kraj analogiczny
(18) Z powodu braku jakichkolwiek uwag dotyczących wyboru kraju analogicznego, wybór zawarty w motywach 68–74 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzony.
b) Określenie wartości normalnej
(19) Z powodu braku jakichkolwiek uwag dotyczących wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano statusu podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych, ustalenia zawarte w motywie 75 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
2.3.2.
Określenie wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym przyznano MET
(20) Kilku eksporterów twierdziło, że pewne korekty zgłoszone przy obliczaniu wartości normalnej nie zostały w wystarczającym stopniu uwzględnione.
Eksporterzy twierdzili, że niektóre koszty (tj. koszty transportu i opakowania) zostały zawarte w konstruowanej wartości normalnej, a powinny były raczej zostać obliczone jako korekta, w taki sam sposób, jak to miało miejsce w przypadkach, w których wartość normalna była oparta na cenie krajowej.
(21) Ci sami eksporterzy twierdzili, że w przypadku tych rodzajów produktu objętego postępowaniem, przy których należało zastosować konstruowaną wartość normalną, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne ("koszty SG&A") powinny być wydatkami ponoszonymi na rynku krajowym.
(22) Wreszcie, twierdzili oni, że stosowanym marginesem zysku powinien być margines uzyskany ze sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym.
(23) W następstwie analizy wniosków uznano za właściwe dostosowanie wartości normalnej do zgłoszonych korekt w zakresie, w jakim te wnioski rzeczywiście dotyczyły kosztów transportu i opakowania, które zostały zawarte w konstruowanej wartości normalnej zgodnie z tymczasowymi ustaleniami.
Ponadto wartość normalna została teraz obliczona przy uwzględnieniu wydatków SG&A poniesionych na rynku krajowym i stosowany margines zysku został dostosowany w celu odzwierciedlenia marginesu zysku uzyskanego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym.
Wartość normalna została zatem skorygowana w dół w celu odzwierciedlenia tych zmian.
2.4.
CENY EKSPORTOWE
(24) Z powodu braku jakichkolwiek uwag, tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 79–80 rozporządzenia tymczasowego dotyczące cen eksportowych zostają potwierdzone.
2.5.
PORÓWNANIE
(25) Z powodu braku jakichkolwiek uwag, tymczasowe ustalenia zawarte w motywie 80 rozporządzenia tymczasowego dotyczące ceny eksportowej zostają potwierdzone.
2.6.
MARGINES DUMPINGU
2.6.1.
Dla współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano MET/IT
(26) Z powodu braku jakichkolwiek uwag, z wyjątkiem korekty wartości normalnej, która została przedstawiona szczegółowo w motywach 20–23, metodologia zawarta w motywach 82–83 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzona.
Nowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty, przedstawiają się następująco:
Hebei Jiheng Chemical Co.
Limited _BAR_ 8,1 % _BAR_
Puyang Cleanway Chemicals Limited _BAR_ 7,3 % _BAR_
Heze Huayi Chemical Co.
Limited _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhucheng Taisheng Chemical Co.
Limited _BAR_ 40,5 %. _BAR_
2.6.2.
Dla pozostałych producentów eksportujących
(27) Nowy margines dumpingu dla całego kraju, wyrażony jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty, zmieniony zgodnie z motywami 13–15, przedstawia się następująco:
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 42,6 %. _BAR_
3.
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
3.1.
WARTOŚĆ NORMALNA
(28) Z powodu braku jakichkolwiek uwag dotyczących określenia wartości normalnej, z wyjątkiem kwestii porównania mającej wpływ na poziom wartości normalnej dla jednego producenta eksportującego i opisanej poniżej, tymczasowe ustalenia dotyczące metody ustanowienia wartości normalnej określonej w motywie 92 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
3.2.
CENA EKSPORTOWA
(29) Jeden producent eksportujący zakwestionował fakt, że koszty SG&A i zyski uzyskane przez importerów z nim powiązanych we Wspólnocie zostały odliczone w całości od ceny odsprzedaży w celu uzyskania wiarygodnej ceny eksportowej.
Twierdził, że takie odliczenia powinny raczej zostać rozdzielone pomiędzy działalnością przedsiębiorstwa w USA i we Wspólnocie.
(30) W tej kwestii przypomina się, że zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego wszystkie koszty, w tym koszty SG&A poniesione między przywozem i odsprzedażą przez importera powiązanego, i dodatkowo rozsądne zyski muszą być odliczone.
Odliczenia zostały obliczone na podstawie bieżących sprawdzonych danych od importera.
Jako że koszty, które eksporter chciał przypisać działalności w USA, zostały rzeczywiście poniesione we Wspólnocie, wniosek musiał zostać odrzucony.
3.3.
PORÓWNANIE
(31) Jeden producent eksportujący twierdził, że Komisja niesłusznie porównała produkt zbiorczy z fabryki na wywóz z krajowym produktem detalicznym gotowym.
(32) W tej kwestii zauważa się, że od wszczęcia postępowania dokonano porównania między produktem masowym, sprzedawanym na rynku krajowym w USA, i produktem detalicznym przywożonym do Wspólnoty, nawet jeżeli ten drugi był przedstawiany jako produkt gotowy, jak na przykład tabletki, kiedy był sprzedany pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie.
To podejście było oparte na spostrzeżeniu, że TCCA jest głównie przywożony w formie masowej do Wspólnoty i przerabiany we Wspólnocie.
(33) Jednakże zauważa się, że podczas dokonania tego porównania niektóre konieczne korekty w odniesieniu do ukończenia produktu nie zostały uwzględnione na tymczasowym etapie.
Zatem skorygowano wartość normalną poprzez usunięcie z kosztów produkcji w USA tej części, która odpowiada ukończeniu produktu sprzedawanego na rynku krajowym USA.
Koszty wytworzenia w dziale producenta eksportującego w USA, w którym te działania miały miejsce, zostały usunięte z wartości normalnej, zgodnie z odliczeniem od ceny odsprzedaży we Wspólnocie kosztów związanych z tymi samymi działaniami, zazwyczaj wykonywanymi przez podwykonawców będących stronami trzecimi lub innych uczestników procesu produkcji.
(34) Ponadto twierdzono, że przyjęte powyżej "podejście masowe" wymagałoby również wykluczenia kosztów ogólnych (kosztów SG&A) przy określaniu wartości normalnej na rynku krajowym, jako że rzekomo te koszty ogólne powstają w celu wprowadzenia do obrotu produktu gotowego.
(35) W tej kwestii zauważa się, że działalność grupy, która w USA składa się z producenta eksportującego i spółki matki, oraz koszty poniesione na tym poziomie w odniesieniu do TCCA przyczyniają się do sprzedania zarówno produktu masowego, jak i jego różnych postaci pierwszemu niezależnemu odbiorcy.
Produkt gotowy jest niczym innym jak produktem masowym w określonej postaci.
Twierdzenie, że koszty ogólne nie odgrywają roli we wprowadzeniu do obrotu produkcji masowej, oznaczałoby, że byłoby możliwe kontynuowanie rentownej produkcji masowego produktu bez interwencji przedsiębiorstwa lub struktury grupy, a konkretniej jej struktury sprzedaży.
Jednakże w rzeczywistości przy sprzedaży, która dotyczy TCCA we wszystkich jej postaciach, nie rozróżnia się między produktem masowym a gotowym.
W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(36) Pod wszelkimi innymi względami, oraz z powodu braku dalszych uwag, tymczasowe ustalenia zawarte w motywie 94 rozporządzenia tymczasowego dotyczące wartości normalnej zostają potwierdzone.
3.4.
MARGINES DUMPINGU
(37) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, porównanie średniej ważonej wartości normalnej każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem wywożonego do Wspólnoty ze średnią ważoną ceny eksportowej każdego odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem, uwzględniając poziom handlu, wykazało istnienie dumpingu w odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących.
(38) Ostateczne marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:
BioLab Inc.: 50,4 %
BioLab Inc.: 105,3 %.
(39) Ostateczny rezydualny margines dumpingu został ustalony na poziomie najwyższego marginesu dumpingu ustalonego na podstawie najwyższego dumpingowego i reprezentatywnego rodzaju produktu w przypadku jednego ze współpracujących producentów eksportujących.
Rezydualny margines dumpingu: 120 %.
D. SZKODA
1.
PRODUKCJA WSPÓLNOTOWA
(40) Z powodu braku nowych informacji, ustalenia zawarte w motywach 97 i 98 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
DEFINICJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
(41) Jeden przetwórca mający siedzibę we Wspólnocie twierdził, że powinien być traktowany jako producent wspólnotowy, ponieważ produkuje mieszane tabletki TCCA, które są objęte definicją produktu objętego postępowaniem.
Jednakże dochodzenie wykazało, że ten przetwórca nie produkował TCCA w formie granulowanej czy sproszkowanej, czy nawet w formie TCCA czy preparatów, ale raczej podzlecał produkcję tych tabletek.
Ponadto produkcja tych tabletek nie oznacza wytwarzania TCCA, ale przekształcanie TCCA z jednej formy (granulowanego lub sproszkowanego TCCA) w inną (tabletek TCCA).
Na tej podstawie wniosek nie mógł być uwzględniony.
(42) Otrzymano sprzeczne wnioski w odniesieniu do przetwarzania danych dostarczonych przez jednego z producentów europejskich nieobjętych definicją przemysłu wspólnotowego.
Wyżej wspomniany przetwórca twierdził, że dane tego producenta powinny były stanowić część przemysłu wspólnotowego, podczas gdy producent eksportujący twierdził coś przeciwnego.
(43) W tej kwestii należy zauważyć, że dane dostępne w przypadku tego producenta nie były stosowane do oceny sytuacji przemysłu wspólnotowego, jako że, zgodnie z motywem 97 rozporządzenia tymczasowego, wspomniany producent nie współpracował w pełni podczas dochodzenia, nie mógł być zatem objęty definicją przemysłu wspólnotowego.
Nie było zatem powodu, aby uznać jego dane podczas analizy sytuacji przemysłu wspólnotowego.
(44) Czterech współpracujących chińskich producentów eksportujących twierdziło, że jeżeli jest więcej niż dwóch producentów wspólnotowych, tak jak w tym przypadku, skarga nie może być poparta przez wyłącznie jednego z nich.
Należy jednakże zauważyć, że poziom poparcia skargi nie zależy od liczby przedsiębiorstw popierających skargę, lecz jest on wyrażony przez wielkość produkcji, zgodnie z art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Ponadto przypomina się, że – jak wspomniano w motywie 97 rozporządzenia tymczasowego – dwóch z trzech producentów wspólnotowych poparło skargę.
Ci dwaj producenci odzwierciedlali ponad 50 % całkowitej produkcji wspólnotowej, na potrzeby spełnienia warunków wszczęcia postępowania.
Ponadto zauważa się, że w tym przypadku skarżący producent wspólnotowy, który w pełni współpracował podczas dochodzenia, odzwierciedlał ponad 50 % całkowitej produkcji wspólnotowej TCCA podczas obu OD.
W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(45) Należy wspomnieć, że od czasu nałożenia środków tymczasowych Aragonesa Delsa, producent wspólnotowy, którego uznano za stanowiącego przemysł wspólnotowy, został przejęty przez grupę Ercros.
Jeden amerykański eksporter współpracujący twierdził, że warunki do zostania zakwalifikowanym jako przemysł wspólnotowy mogą nie być już spełnione, biorąc pod uwagę, że, według tego eksportera, Ercros jest również właścicielem Inquide, przypuszczalnie ważnego importera chińskiego TCCA.
(46) W tej kwestii należy przede wszystkim zauważyć, że Inquide jest częścią grupy Neokem, która jest jednym z innych europejskich producentów, którzy nie współpracowali w pełni podczas dochodzenia.
W przeciwieństwie do twierdzenia eksportera amerykańskiego, Ercros nie jest w pełni właścicielem Inquide, lecz ma jedynie niewielki udział w Inquide.
Zatem, w przeciwieństwie do twierdzenia tego eksportera, Inquide i Aragonesa-Delsa nie połączyły się i nie istnieją pomiędzy nimi bezpośrednie powiązania finansowe.
Dochodzenie potwierdziło również, że producent wspólnotowy nie uczestniczył w praktykach dumpingowych ani nie był chroniony przed szkodliwymi skutkami dumpingu.
Zatem nie było powodów do zakwestionowania jego zakwalifikowania do przemysłu wspólnotowego.
W związku z powyższym wniosek zawarty w motywie 99 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzony.
(47) Z powodu braku innych uwag, definicja zawarta w motywie 99 rozporządzenia tymczasowego dotycząca przemysłu wspólnotowego zostaje niniejszym potwierdzona.
3.
KONSUMPCJA WE WSPÓLNOCIE
(48) Z powodu braku nowych informacji, obliczenie konsumpcji we Wspólnocie zawarte w motywach 100–105 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzone.
4.
PRZYWÓZ DO WSPÓLNOTY Z KRAJÓW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE
4.1.
SKUMULOWANA OCENA SKUTKÓW DUMPINGOWEGO PRZYWOZU OBJĘTEGO POSTĘPOWANIEM – UDZIAŁ W RYNKU DUMPINGOWEGO PRZYWOZU
(49) Jeden producent eksportujący twierdził, że skumulowana ocena przywozu z ChRL i przywozu z USA nie była uzasadniona, ponieważ warunki współpracy między przywozem z Chin i ze Stanów Zjednoczonych pod względem wielkości przywozu, udziału w rynku i ceny były diametralnie różne.
(50) Po pierwsze, przypomina się, że trzy warunki ustanowione w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały ocenione w motywie 107 rozporządzenia tymczasowego.
(51) Ponadto przed podjęciem decyzji dotyczącej skumulowania przywozu z USA i ChRL zanalizowano bieżącą sytuację wielkości przywozu, udziału w rynku i cen przywozu objętego postępowaniem oddzielnie dla obu krajów w motywach 109–112 rozporządzenia tymczasowego.
(52) W odniesieniu do warunków konkurencji należy przypomnieć, że – jak określono w motywie 24 rozporządzenia tymczasowego – TCCA produkowany w ChRL i USA oraz TCCA produkowany i sprzedawany przez producentów wspólnotowych na rynku wspólnotowym mają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne i są zamienne dla odbiorców wspólnotowych.
Ponadto ustalono, że producenci eksportujący do państw, których dotyczy postępowanie, i producenci we Wspólnocie korzystają, wszyscy, z podobnych kanałów sprzedaży.
Ponadto przywóz zarówno z ChRL, jak i z USA, wykazywał te same tendencje cenowe.
Fakt, że przywóz z dwóch różnych państw nie wykazuje w pełni tej samej tendencji pod względem wielkości i udziału w rynku, może mieć różne przyczyny i nie musi koniecznie oznaczać, że nie są one sprzedawane w podobnych warunkach konkurencji.
(53) Na podstawie powyższego oraz z powodu braku dalszych uwag w odniesieniu do skumulowanej oceny skutków dumpingowego przywozu objętego postępowaniem, ustalenia zawarte w motywach 106–108 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.2.
CENY PRZYWOZU I PODCIĘCIE CENOWE
(54) W następstwie korekt dokonanych w obliczeniach dumpingu podcięcie cenowe zostało również skorygowane.
(55) Podczas OD średnie ważone marginesy podcięcia cenowego w przypadku ChRL, wyrażone jako wartość procentowa cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego, wynosiły od 33,8 % do 44,2 % w przypadku eksporterów chińskich.
Średni ważony margines podcięcia cenowego wynosił 39,7 %.
(56) Podczas OD ustalono również istnienie podcięcia cenowego w przypadku USA.
Podczas gdy jeden producent eksportujący podcinał tylko niektóre rodzaje TCCA, ustalono, że drugi współpracujący producent eksportujący znacznie podcinał ceny przemysłu wspólnotowego.
Średni ważony margines podcięcia cenowego wynosił 0,69 %.
Warto również zauważyć, że ceny przemysłu wspólnotowego były obniżone.
5.
SYTUACJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
(57) Przypomina się, że w motywie 135 rozporządzenia tymczasowego Komisja tymczasowo stwierdziła, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
(58) Czterech eksporterów chińskich twierdziło, że w większości dochodzeń antydumpingowych istotna szkoda była ustalana w przypadkach, gdy przemysł wspólnotowy ponosił straty, podczas gdy w tej konkretnej sytuacji przemysł wspólnotowy nadal przynosi korzyści.
(59) Jednakże przypomina się, że sytuacja, w której powstają szkody, nie jest warunkiem do określenia istotnej szkody.
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że analiza wpływu dumpingowego przywozu na przemysł wspólnotowy zawiera ocenę, między innymi, "faktycznego i potencjalnego spadku […] zysków", ocena rentowności musi być postrzegana przez porównanie z zyskiem osiąganym przy niewystępowaniu dumpingu.
W tym konkretnym przypadku przypomina się, że przemysł wspólnotowy stracił 50 % zysku osiągniętego w 2000 r., a konkretnie przed wejściem dumpingowego przywozu na rynek wspólnotowy. Ponadto przypomina się, że w przemyśle wspólnotowym miały miejsce negatywne wydarzenia w odniesieniu do cen i udziałów w rynku.
(60) Na podstawie powyższego i z powodu braku innych uwag poza powyższymi, ustalenia zawarte w motywach 117–135 rozporządzenia tymczasowego, dotyczące sytuacji przemysłu wspólnotowego, zostają niniejszym potwierdzone.
6.
WNIOSKI
(61) W świetle powyższego stwierdza się, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1.
SKUTKI PRZYWOZU DUMPINGOWEGO
(62) Z powodu braku nowych informacji, wnioski zawarte w motywach 136–141 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
WPŁYW INNYCH CZYNNIKÓW
Moce produkcyjne
(63) Jeden producent eksportujący twierdził, że przemysł wspólnotowy nie miał technicznej możliwości uczestniczenia we wzroście na rynku z powodu problemów technicznych związanych z rozpoczęciem pracy nowej fabryki, a nie było to dla niego utrudnione przez przywóz dumpingowy, jak twierdzono w motywie 118 rozporządzenia tymczasowego.
(64) Zgodnie z motywem 118 rozporządzenia tymczasowego przemysł wspólnotowy zadecydował na przełomie 2001 i 2002 r. o wybudowaniu nowej fabryki, która rozpoczęła produkcję w połowie 2003 r., kiedy zamknięto stary zakład.
Pomimo że prawdą jest, że przemysł wspólnotowy napotkał pewne trudności techniczne w pełnym wykorzystaniu mocy nowej fabryki, należy zauważyć, że zaplanowane moce, do których odwołuje się producent eksportujący w swoim zgłoszeniu, nie przystają do danych uwzględnionych w rozporządzeniu tymczasowym.
Dane dotyczące mocy wspomniane w rozporządzeniu tymczasowym odnosiły się do faktycznej mocy, tj. mocy dostosowanej w celu uwzględnienia tych trudności, zamiast maksymalnej mocy.
Zatem uwzględniono już częściowo wpływ trudności technicznych na ujemną tendencję w wykorzystaniu mocy produkcyjnych.
Jednakże na podstawie ustaleń z dochodzenia stosowna byłaby dalsza korekta danych dotyczących mocy wykorzystanych w rozporządzeniu tymczasowym w związku z faktem, że konsekwencje wspomnianych powyżej trudności technicznych nie zostały w pełni odzwierciedlone w danych dotyczących mocy produkcyjnych.
W związku z tym faktyczne wykorzystanie mocy produkcyjnych podczas OD było bliskie 100 %.
Faktycznie, ustalono, że przemysł wspólnotowy działał przy wykorzystaniu pełnych mocy produkcyjnych i musiał tymczasowo zakupić produkt objęty postępowaniem w celu zaspokojenia popytu.
Zatem nie można wykluczyć, że przejściowe trudności techniczne przemysłu wspólnotowego przyczyniły się w pewnym stopniu do szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
Wpływ inwestowania
(65) Jeden producent eksportujący twierdził, że Komisja nie rozważyła negatywnego wpływu na rentowność dużych inwestycji dokonywanych przez przemysł wspólnotowy i dodatkowych kosztów związanych z problemami technicznymi, które przemysł wspólnotowy napotkał w fazie początkowej.
(66) Przypomina się, że kwestia nowej inwestycji przemysłu wspólnotowego została już omówiona w motywach 150–152 rozporządzenia tymczasowego.
(67) Ponadto, jak wskazano w motywie 129 rozporządzenia tymczasowego, nowa fabryka umożliwiła przemysłowi wspólnotowemu obniżenie zarówno kosztów stałych, jak i zmiennych, bardziej wydajną produkcję i osiąganie wyższych poziomów produktywności.
Zatem, jak wspomniano w motywie 125 rozporządzenia tymczasowego, wszelkie dodatkowe koszty nowej inwestycji zostały skompensowane równoległym obniżeniem kosztów i większą wydajnością.
Rzeczywiście, koszt produkcji, który początkowo wzrósł w latach 2000–2001, następnie spadł do OD, kiedy to udało się osiągnąć większą produktywność.
Należy również zauważyć, że jakikolwiek wpływ nowej fabryki na koszty amortyzacji zaczął się dopiero w lipcu 2003 r., tj. kiedy nowa fabryka zaczęła produkcję i kiedy dawna fabryka ostatecznie zakończyła produkcję.
Nie może zatem wytłumaczyć tendencji spadkowej w rentowności, która rozpoczęła się już w 2001 r. – rentowność spadła o ponad 20 % w latach 2000–2002 i nawet o ponad 40 % w latach 2001–2002.
W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
Dojrzewanie rynku TCCA
(68) Jeden przetwórca zakwestionował wniosek zawarty w motywie 149 rozporządzenia tymczasowego i ponowił twierdzenie, że obniżenie cen było normalne i dające się przewidzieć w związku z dojrzewaniem rynku TCCA.
(69) Pomimo że można spodziewać się spadku ceny, kiedy produkt osiąga pewną dojrzałość, należy jednakże podkreślić, że podczas gdy dojrzewanie jest rozumiane jako płynny, ciągły i regularny proces, który trwa przez kilka lat, spadek ceny przywozu objętego postępowaniem był przeciwnie, nagły i znaczny, ponieważ ceny spadły rocznie średnio o 15 % w latach 2000–2003, pomimo że popyt w okresie letnim w tym okresie był szczególnie wysoki.
(70) Ponadto zgodnie z wyżej wspomnianych twierdzeniem szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy w odniesieniu do cen byłaby spowodowana normalną ewolucją rynku wspólnotowego, który osiągnął dojrzałość w badanym okresie. To oznaczałoby, że spadek o 8 % cen przemysłu wspólnotowego w okresie między 2000 r. i OD-ChRL, lub o 12 % w okresie między 2000 r. i OD-USA, odpowiadałby "normalnej" ewolucji cen na rynku wspólnotowym w świetle cyklu życia produktu.
Jednakże przypomina się, że ceny przywozu objętego postępowaniem spadły o 40 % w okresie między 2000 r. i OD, który to spadek jest wyższy niż spodziewany "normalny" spadek ceny wynikający wyłącznie z dojrzewania rynku.
Zatem nawet jeśli dojrzewanie rynku mogło wpłynąć w ograniczonym stopniu na ewolucję ceny, nie można tym tłumaczyć znacznego obniżenia spadku przywozu objętego postępowaniem w okresie między 2000 r. i OD ani szkody poniesionej w związku z tym spadkiem ceny przez przemysł wspólnotowy.
Wywóz przemysłu wspólnotowego
(71) Czterech współpracujących chińskich eksporterów twierdziło, że brakowało niektórych danych dotyczących wywozu przemysłu wspólnotowego w analizie szkody, uniemożliwiając w ten sposób ustanowienie pełnego obrazu sytuacji przemysłu wspólnotowego.
(72) W odniesieniu do rentowności, jeden producent eksportujący twierdził, że Komisja nie uwzględniła w pełni negatywnego wpływu wywozu TCCA do USA dokonywanego przez przemysł wspólnotowy.
Przypomina się, że badanie szkody koncentruje się na sytuacji przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym.
W związku z tym dane dotyczące rentowności wspomniane w motywie 125 rozporządzenia tymczasowego dotyczą wyłącznie sprzedaży dokonanej na rynku wspólnotowym i nie dotyczą domniemanej straty poniesionej na rynku USA lub na jakimkolwiek innym rynku eksportowym.
(73) Niektóre strony twierdziły, że wszelkie negatywne tendencje dotyczące udziału w rynku i rentowności przemysłu wspólnotowego były związane głównie z wywozem realizowanym przez przemysł wspólnotowy poza rynkiem wspólnotowym.
Według nich, gdyby produkty na wywóz przemysłu wspólnotowego były sprzedawane na rynku WE zamiast na rynku USA, przemysł wspólnotowy byłby w stanie zaspokoić popyt na rynku WE, w celu utrzymania swojego udziału w rynku i sprzedaży po korzystniejszej cenie.
(74) W dochodzeniu wykazano, że wywóz produktu przemysłu wspólnotowego stale wzrastał od 2000 r. i odzwierciedlał ponad 50 % łącznej sprzedaży produktu objętego postępowaniem podczas OD, w porównaniu z poniżej 45 % w 2000 r.
(75) W tej kwestii należy przede wszystkim zauważyć, że strategia rynkowa przemysłu wspólnotowego nie przewiduje zaspokojenia popytu na rynku wspólnotowym po jakiejkolwiek cenie, ale sprzedanie maksymalnej ilości po akceptowalnej cenie.
(76) Po drugie, ceny wywozu do USA jako takie nie wskazują na szkodę, ponieważ nie są porównywalne z cenami na rynku wspólnotowym.
Rzeczywiście, ustalono, że jakiekolwiek powiązanie między sprzedażą eksportową i sytuacją przemysłu wspólnotowego nie jest istotne, ponieważ sprzedaż eksportowa i sprzedaż dokonywana na rynek wspólnotowy nie jest porównywalna pod względem asortymentu produktu oraz związanej z nim ceny.
(77) Sprzedaż na rynek eksportowy jest przede wszystkim sprzedażą granulek w dużych workach, których cena jest o wiele niższa niż produktów sprzedawanych na rynku wspólnotowym, tj. głównie tabletek.
Zwykłe porównanie ceny na podstawie niedostosowanych danych nie jest w związku z tym rozstrzygające.
(78) Po trzecie, należy zauważyć, że ponad 80 % sprzedaży na rynek wspólnotowy miało miejsce między lutym i sierpniem, podczas gdy okres sprzedaży na rynek amerykański był dłuższy, w szczególności w pasie południowym.
Zatem sprzedaż do USA nadwyżki produktu pozostałej po sprzedaży na rynku wspólnotowym po akceptowalnej cenie umożliwiało Wspólnocie osiąganie lepszej ekonomii skali i utrzymania poziomu ceny na rynku wspólnotowym.
(79) Po czwarte, należy zauważyć, że rynek USA jest pierwszym rynkiem na świecie pod względem wyposażenia do basenów pływackich i chemikaliów.
Jest zatem sprawą podstawową dla przemysłu wspólnotowego, aby miał on dostęp do tego istotnego rynku i utrzymał na nim swoją pozycję, w celu posiadania zróżnicowanych odbiorców i w celu uczestniczenia w rozwoju najbardziej aktywnego rynku.
(80) Wreszcie, nie dostarczono dowodu wskazującego, że sprzedaż na rynku amerykańskim mogła być zastąpiona przez sprzedaż na rynku wspólnotowym w tym samym okresie i po lepszej cenie, wyrządzając w ten sposób samemu sobie szkodę.
(81) Na podstawie powyższych informacji odrzucono wnioski z powodu braku dalszych uwag, a wnioski zawarte w motywach 142–154 rozporządzenia tymczasowego, wyciągnięte w odniesieniu do skutku innych czynników, zostają niniejszym potwierdzone.
3.
WNIOSKI DOTYCZĄCE ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO
(82) W oparciu o powyższe uwagi i inne elementy zawarte w motywach 136–154 rozporządzenia tymczasowego stwierdza się, że przywóz z ChRL i USA wyrządził istotną szkodę przemysłowi wspólnotowemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES WSPÓLNOTY
1.
INTERES PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
(83) Z powodu braku jakichkolwiek innych uwag w odniesieniu do interesu przemysłu wspólnotowego ustalenia zawarte w motywie 160 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
INTERES NIEPOWIĄZANYCH IMPORTERÓW
(84) Należy przypomnieć, że współpraca niepowiązanych importerów była niewielka, co zostało już opisane w motywie 162 rozporządzenia tymczasowego.
Ponadto żaden importer nie złożył jakichkolwiek uwag po ogłoszeniu tymczasowych ustaleń.
(85) W tych okolicznościach i z powodu braku złożenia lub udostępnienia dalszych informacji w odniesieniu do interesu niepowiązanych importerów, ustalenia zawarte w motywach 161–162 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.
INTERES PRZETWÓRCÓW
(86) Dalsze badanie wykazało, że sytuacja przetwórców może być różna pod względem rentowności oraz wpływu TCCA na ich koszt produkcji.
Zatem należy skorygować założenie poczynione w motywie 168 rozporządzenia tymczasowego, że TCCA odzwierciedla ponad 40 % kosztów produkcji przetwórców oraz że jest to produkt o niskiej marży.
Rzeczywiście, dodatkowe badanie na miejscu przeprowadzone na terenie zakładu jednego z najważniejszych inwestorów na rynku WE, wykazało, że produkt objęty postępowaniem odzwierciedlał poniżej 25 % całkowitego kosztu produkcji, a jego rentowność przewyższała 8 %.
(87) Jeden przetwórca kwestionował ocenę zawartą w rozporządzeniu tymczasowym, stanowiącą, że przetwórcy mogli podwyższyć cenę, przenosząc w ten sposób część wzrostu kosztów na odbiorców, co powodowało, że wpływ środków byłby osłabiony w łańcuchu dystrybucji.
(88) Ten scenariusz został jednak potwierdzony przez przynajmniej jednego przetwórcę, który wyraźnie twierdził, że w związku z nałożeniem tymczasowych ceł, przetwórcy podwyższyli ceny o 15–25 % (lub średnio o 0,32 EUR/kg) w sezonie 2005 r.
Zostało to również potwierdzone przez innego przetwórcę.
Dochodzenie wykazało również, że przetwórcy nie są umownie zobowiązani do nie podwyższania cen i że specjalne klauzule zostały wprowadzone do umów na sezon 2006 r. w świetle możliwego nałożenia ceł antydumpingowych.
Te elementy wyraźnie wykazują, że przetwórcy przynajmniej częściowo poczynili już kroki w celu przeniesienia wzrostu ceny na łańcuch dystrybucji.
(89) Wreszcie, dochodzenie wykazało, że marża dodawana przez handlarzy hurtowych do cen zakupu od przetwórców może być znaczna, tj. powyżej 40 %, co potwierdza istnienie przestrzeni dla przeniesienia wzrostu ceny spowodowanego przez cła na łańcuch dystrybucji.
(90) Jeden przetwórca twierdził, że nałożenie pojedynczego cła na przywóz TCCA zarówno w formie granulatu, jak i tabletek, spowoduje zwrócenie się producentów eksportujących i pośredników ku bezpośredniemu importowi tabletek, wpływając negatywnie na działalność związaną z przetwarzaniem.
Zaproponowano zatem nałożenie wyższego, w stosunku do cła na przywóz granulatu TCCA, cła na przywóz tabletek.
Według tego przetwórcy, takie rozróżnienie pozwoliłoby na ochronę zarówno przemysłu wspólnotowego, jak i przetwórców.
(91) Jednakże przypomina się, że produkt objęty postępowaniem został zdefiniowany jako TCCA i jego postaci.
Może on być w formie granulatu, proszku lub tabletek bez ograniczenia w zakresie zawartości chloru.
Zatem, pomimo że dokonywane były porównania między produktami o identycznych cechach, takich jak forma czy opakowanie, wynikające cło stosowane wobec produktu objętego postępowaniem powinno mieć zastosowanie w stosunku do przywozu TCCA niezależnie od jego formy, tj. granulatu, proszku czy tabletek.
Jakiekolwiek inne podejście polegałoby na zastosowaniu ceł antydumpingowych w celu skompensowania różnic w kosztach przetwarzania między przetwórcami europejskimi i chińskimi eksporterami, co oczywiście nie jest celem środków antydumpingowych.
Wreszcie, zauważa się, że pomimo stosowania tego samego cła ad valorem wobec TCCA granulowanego i w tabletkach, będzie to z pewnością prowadziło do wyższej kwoty cła do zapłacenia, w przypadku jego stosowania wobec droższych produktów, takich jak tabletki.
To mogłoby częściowo spełnić żądanie poczynione przez tego przetwórcę.
W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(92) Na podstawie powyższego i z powodu braku innych uwag złożonych w odniesieniu do interesu przetwórców wspólnotowych, ustalenia zawarte w motywach 163–172 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.
INTERES KONSUMENTÓW
(93) Jeden przetwórca podtrzymał wniosek, w którym twierdził, że żaden wzrost ceny nie jest w interesie konsumentów.
Jednakże – jak wytłumaczono w rozporządzeniu tymczasowym – jakikolwiek wzrost ceny będzie prawdopodobnie nieznaczny i nie wpłynie na wybór klienta.
Zostało to potwierdzone przez jednego przetwórcę, który twierdził nawet, że wpływ na konsumenta końcowego wyniesie około 10 EUR rocznie, co wynosi nawet mniej niż zachowawcza kwota szacunkowa 2,5 EUR miesięcznie wspomniana w rozporządzeniu tymczasowym.
Taki wzrost ceny nie może być uznany za znaczny czy mogący doprowadzić konsumenta końcowego do zmiany na alternatywny produkt.
(94) Ponadto szacunkowa kwota 10 EUR rocznie jedynie odzwierciedla hipotetyczny maksymalny wpływ środków, w przypadku gdyby całe cło zostało przerzucone na konsumenta końcowego.
Nie uwzględnia ona również faktu, że ostateczne środki są niższe przynajmniej w przypadku przywozu pochodzącego z USA niż te, które zostały tymczasowo nałożone.
(95) Na podstawie powyższego i z powodu braku innych uwag zgłoszonych w odniesieniu do interesu konsumentów wspólnotowych, ustalenia zawarte w motywach 173–177 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
5.
WNIOSKI DOTYCZĄCE INTERESU WSPÓLNOTY
(96) W świetle wniosków przedstawionych w rozporządzeniu tymczasowym oraz uwzględniając uwagi różnych stron, stwierdza się, że nie istnieją ważne powody do nienakładania ostatecznych środków antydumpingowych w odniesieniu do dumpingowego przywozu TCCA pochodzącego z krajów, których dotyczy postępowanie.
G. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(97) W oparciu o metodologię objaśnioną w motywach 179–183 rozporządzenia tymczasowego poziom usuwający szkodę został obliczony do celów ustanowienia poziomu środków, które należy nałożyć.
(98) Przy obliczaniu marginesu szkody w rozporządzeniu przejściowym docelowy zysk dla przemysłu wspólnotowego był ustalony na poziomie 10 %, uznanym za zachowawczy, i który mógł być realistycznie oczekiwany przy braku szkodliwego dumpingu.
(99) Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że zysk w wysokości 10 % jest nieodpowiedni dla handlu TCCA i że zysk powinien wynosić poniżej 5 %.
Jednakże, jak wspomniano w motywie 181 rozporządzenia tymczasowego, poziom zysku przemysłu wspólnotowego zaczął znacznie wzrastać zanim wzrósł przywóz objęty postępowaniem do Wspólnoty.
Rzeczywiście, poziom osiągnięty w latach 2000 i 2001 wykazuje, że zysk w wysokości 20 % może być realnie oczekiwany przy braku dumpingu.
W związku z powyższym wnioski te zostały odrzucone.
(100) Z powodu braku nowych uwag w tym zakresie metodologia zawarta w motywach 179–183 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzona.
1.
OSTATECZNE ŚRODKI
(101) W świetle powyższych faktów i zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie marginesu dumpingu obliczonego w odniesieniu do przywozu pochodzącego z ChRL i na poziomie marginesu szkody obliczonego w odniesieniu do przywozu pochodzącego z USA.
(102) Na podstawie powyższych ustaleń, jako że marginesy szkody były we wszystkich przypadkach wyższe niż marginesy dumpingu w odniesieniu do ChRL i niższe niż marginesy dumpingu w odniesieniu do USA, ostateczne cła powinny być następujące:
Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Stawka cła anty-dumpingowego _BAR_
ChRL _BAR_ Hebei Jiheng Chemical Co.
Limited _BAR_ 8,1 % _BAR_
Puyang Cleanway Chemicals Limited _BAR_ 7,3 % _BAR_
Heze Huayi Chemical Co.
Limited _BAR_ 14,1 % _BAR_
Zhucheng Taisheng Chemical Co.
Limited _BAR_ 40,5 % _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 42,6 % _BAR_
USA _BAR_ Biolab Inc. _BAR_ 7,4 % _BAR_
Clearon Inc. _BAR_ 8,1 % _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 25,0 % _BAR_
(103) Indywidualne stawki cła antydumpingowego w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń obecnego dochodzenia.
W związku z tym odzwierciedlają one sytuację stwierdzoną podczas badania w odniesieniu do tych przedsiębiorstw.
Te stawki celne (które mają zastosowanie do "wszystkich innych przedsiębiorstw" w przeciwieństwie do stawek obowiązujących dla całego kraju) są wyłącznie stosowane do przywozu produktów pochodzących z kraju, którego dotyczy postępowanie, oraz wyprodukowanych przez konkretnie wymienione przedsiębiorstwa.
Przywożone produkty, wytworzone przez inne przedsiębiorstwo, które nie jest wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia z nazwy i adresu, także jednostki powiązane z tymi spółkami, które zostały w sposób szczególny wymienione, nie mogą korzystać z tych stawek i będą podlegać stawce celnej odnoszącej się do "wszystkich innych przedsiębiorstw".
(104) Wszelkie roszczenia dotyczące zastosowania tych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po ustanowieniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) powinny być kierowane do Komisji [3], wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami, w szczególności dotyczącymi zmian w działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej lub wywozowej, związanej np. ze zmianą nazwy lub zmianą podmiotów zajmujących się produkcją i sprzedażą.
W stosownych przypadkach rozporządzenie będzie odpowiednio zmieniane poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(105) W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w kwotach ceł uważa się, że specjalnie środki są potrzebne w tym przypadku do zapewnienia odpowiedniego stosowania ceł antydumpingowych.
Te specjalne środki obejmują:
(106) Przedstawienie organom celnym Państw Członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jedynie przywóz, któremu towarzyszy taka faktura, jest zgłaszany zgodnie z mającymi zastosowanie dodatkowymi kodami TARIC danego producenta.
Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do innych eksporterów.
(107) Przedsiębiorstwa, których postępowanie dotyczy, zostały zaproszone do składania regularnych sprawozdań w celu zapewnienia odpowiednich informacji odnośnie do ich sprzedaży produktu objętego postępowaniem we Wspólnocie.
W przypadku gdyby sprawozdania nie zostały złożone lub analiza tych sprawozdań wykazała, że środki nie są wystarczające do usunięcia skutków szkodliwego dumpingu, Komisja może wszcząć rewizję tymczasową zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
Podczas tej rewizji można między innymi zbadać potrzebę usunięcia indywidualnych stawek celnych i następnie nałożyć cło obowiązujące dla całego kraju.
2.
POBIERANIE CEŁ TYMCZASOWYCH
(108) W związku z zakresem stwierdzonych marginesów dumpingu oraz w świetle poziomu istotnej szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu uznaje się za niezbędne, by kwoty zabezpieczone w formie tymczasowego cła antydumpingowego, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 538/2005, zostały pobrane w wysokości odpowiadającej stawce cła ostatecznie nałożonego.
W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych powinny być pobierane ostatecznie.
Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych powinny zostać zwolnione.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego i jego preparatów, znanego także pod międzynarodową, prawnie niezastrzeżoną nazwą (ang. INN) "symclosene", objętego kodami CN ex29336980 i ex38084020 (kodami TARIC 2933698070 i 3808402020), pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej i Stanów Zjednoczonych Ameryki.
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego, mająca zastosowanie do ceny netto franco na granicy Wspólnoty przed ocleniem w przypadku produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione poniżej, przedstawia się następująco:
Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Stawka cła antydumpingowego _BAR_ Kod dodatkowy TARIC _BAR_
ChRL _BAR_ Hebei Jiheng Chemical Co.
Limited _BAR_ 8,1 % _BAR_ A604 _BAR_
Puyang Cleanway Chemicals Limited _BAR_ 7,3 % _BAR_ A628 _BAR_
Heze Huayi Chemical Co.
Limited _BAR_ 14,1 % _BAR_ A629 _BAR_
Zhucheng Taisheng Chemical Co.
Limited _BAR_ 40,5 % _BAR_ A627 _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 42,6 % _BAR_ A999 _BAR_
USA _BAR_ Biolab Inc. _BAR_ 7,4 % _BAR_ A594 _BAR_
Clearon Inc. _BAR_ 8,1 % _BAR_ A596 _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 25,0 % _BAR_ A999 _BAR_
3.
Stosowanie indywidualnych stawek celnych określonych dla przedsiębiorstwa, wymienionych w ust. 2, będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym Wspólnoty ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w Załączniku.
Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona, stosuje się stawkę celną mającą zastosowanie do wszystkich innych przedsiębiorstw.
4.
O ile nie określono inaczej, stosuje się obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem antydumpingowym zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 538/2005 w sprawie przywozu kwasu trichloroizocyjanurowego i jego preparatów, znanego także pod międzynarodową, prawnie niezastrzeżoną nazwą (ang. INN) "symclosene", objętego kodami CN ex29336980 i ex38084020 (kodami TARIC 2933698070 i 3808402020), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Stanów Zjednoczonych Ameryki, zostają ostatecznie pobrane w wysokości odpowiadającej stawce nałożonej ostatecznie niniejszym rozporządzeniem.
Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych zostają zwolnione.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1632/2005
z dnia 6 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1633/2005
z dnia 6 października 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1591/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1591/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1591/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1591/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1634/2005
z dnia 6 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 8. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 8. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 40,171 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1635/2005
z dnia 6 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów śledzia w podstrefach 22–24 przez statki pływające pod banderą Polski
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1636/2005
z dnia 6 października 2005 r.
zmieniające po raz siódmy rozporządzenie Rady (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ) [1], w szczególności jego art. 10 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004 zawiera listę osób, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów ekonomicznych wprowadzone przez wspomniane rozporządzenie.
(2) Komisja jest upoważniona do zmiany tego załącznika, uwzględniając decyzje Rady wprowadzające wspólne stanowisko Rady 2004/694/WPZiB z dnia 11 października 2004 r. w sprawie dalszych środków dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu MTKJ [2].
Wspólne stanowisko Rady 2005/689/WPZiB [3] rozszerza i wdraża wspomniane wspólne stanowisko.
Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1637/2005
z dnia 6 października 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [1], w szczególności jego art. 7 i art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2] ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej.
(2) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia.
(3) Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 5 października 2005 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 listopada 2005 r., dla strefy przeznaczenia 1) Afryka, określona w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od dnia 28 września do dnia 4 października 2005 r. i zawiesić dla wymienionej strefy, do dnia 16 listopada 2005 r., wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Pozwolenia na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji w sektorze wina, o które wnioskowano w okresie od dnia 28 września do dnia 4 października 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2001, są wydawane w ilości wynoszącej 37,61 % ilości wnioskowanej dla strefy 1) Afryka.
2.
Dla produktów w sektorze wina określonych w ust. 1 wydawanie pozwoleń na wywóz, o które wnioskowano od dnia 5 października 2005 r., jak również składanie wniosków o pozwolenia na wywóz od dnia 7 października 2005 r., jest zawieszone dla strefy przeznaczenia 1) Afryka do dnia 16 listopada 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1638/2005
z dnia 6 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1639/2005
z dnia 6 października 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 30 września do 6 października 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1640/2005
z dnia 6 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 30 września do 6 października 2005 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1438/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 23,89 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1641/2005
z dnia 6 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 30 września do 6 października 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 8,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1642/2005
z dnia 7 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1643/2005
z dnia 7 października 2005 r.
otwierające procedurę przetargową nr 55/2005 WE sprzedaży alkoholu winnego do nowych zastosowań przemysłowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2] ustanawia między innymi szczegółowe zasady dotyczące zbywania zapasów alkoholu uzyskanego z destylacji na mocy art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i będącego w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Należy otworzyć, w myśl art. 80 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, procedury przetargowe sprzedaży alkoholu winnego do nowych zastosowań przemysłowych w celu redukowania zapasów alkoholu winnego pochodzenia wspólnotowego oraz umożliwienia realizacji we Wspólnocie programów przemysłowych na małą skalę lub przetwarzania wymienionego alkoholu na towary przeznaczone do wywozu do celów przemysłowych.
Na zapasy alkoholu winnego pochodzenia wspólnotowego magazynowane w Państwach Członkowskich składają się zasoby uzyskane w wyniku destylacji na mocy art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.
(3) Od dnia 1 stycznia 1999 r., w myśl rozporządzenia Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiającego porozumienia agromonetarne dotyczące euro [3], cena sprzedaży oraz zabezpieczenia muszą być wyrażane, a wypłaty dokonywane w euro.
(4) Należy ustalić ceny minimalne dla składania ofert, zróżnicowane według kategorii ostatecznego przeznaczenia towaru.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się procedurę przetargową nr 55/2005 WE sprzedaży alkoholu winnego do nowych zastosowań przemysłowych.
Alkohol ten został uzyskany z destylacji według art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i znajduje się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
Ilość wystawiona do sprzedaży obejmuje120000 hektolitrów w przeliczeniu na 100 % obj.
Numery kadzi, miejsce składowania i ilość alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. zawarta w każdej z nich są określone w Załączniku.
Artykuł 2
Sprzedaż odbywa się zgodnie z art. 79, 81, 82, 83, 84, 85, 95, 96, 97, 100 i 101 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 oraz z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2799/98.
Artykuł 3
1.
Oferty są składane do danej agencji interwencyjnej posiadającej alkohol, o którym mowa:
Onivins-Libourne, Délégation nationale
17, avenue de la Ballastière, boîte postale 231
F-33505 Libourne Cedex
Tel. (33-5) 57 55 20 00
Teleks 57 20 25
Faks (33-5) 57 55 20 59,
lub wysłane listem poleconym na adres wspomnianej agencji interwencyjnej.
2.
Oferty składane są w zapieczętowanej podwójnej kopercie, przy czym koperta wewnętrzna jest oznaczona: "Oferta na przetarg dotyczący sprzedaży alkoholu do nowych zastosowań przemysłowych, odniesienie 55/2005 WE".
Koperta zewnętrzna zaadresowana jest do zainteresowanej agencji interwencyjnej.
3.
Oferty muszą zostać doręczone do wyżej wymienionej agencji interwencyjnej najpóźniej o godzinie 12.00 czasu obowiązującego w Brukseli w dniu 27 października 2005 r.
4.
Ofertom musi towarzyszyć zaświadczenie o złożeniu wadium, na rzecz danej agencji interwencyjnej posiadającej alkohol, o którym mowa, wynoszącego 4 EUR/hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
Artykuł 4
Minimalne ceny, które można oferować, wynoszą odpowiednio: 10,50 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do produkcji drożdży piekarskich, 28 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do produkcji produktów chemicznych typu aminowego i chlorowego przeznaczonych na wywóz, 34 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do produkcji wody kolońskiej przeznaczonej na wywóz oraz 8,5 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do innych zastosowań przemysłowych.
Artykuł 5
Formalności związane z pobieraniem próbek określono w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Cena próbki wynosi 10 EUR za litr.
Agencja interwencyjna dostarcza wszystkich niezbędnych informacji na temat właściwości alkoholu wystawionego do sprzedaży.
Artykuł 6
Zabezpieczenie wykonania wynosi 30 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1644/2005
z dnia 7 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów śledzia w strefach Vb, VIaN (wody terytorialne WE) i VIb przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1645/2005
z dnia 6 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2603/2000 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz określonych rodzajów politereftalanu etylenu pochodzącego między innymi z Indii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 20,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA
(1) Rada, na mocy rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 [2], nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz określonych rodzajów politereftalanu etylenu ("PET") o współczynniku lepkości wynoszącym 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z DIN ("Deutsche Industrienorm") 53728, zwykle objętego kodem CN 39076020 i pochodzącego między innymi z Indii ("produkt objęty postępowaniem").
Powzięte środki przyjęły formę specyficznego cła, którego wysokość wahała się pomiędzy 0 a 41,3 EUR za tonę w odniesieniu do współpracujących indywidualnych eksporterów indyjskich oraz specyficznego cła wynoszącego 41,3 EUR za tonę dla wszystkich innych indyjskich eksporterów.
B. OBECNA PROCEDURA
1.
WNIOSEK O DOKONANIE PRZEGLĄDU
(2) W następstwie nałożenia ostatecznych środków Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przyspieszonego przeglądu rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 zgodnie z art. 20 rozporządzenia podstawowego, złożony przez indyjskiego producenta produktu objętego postępowaniem, przedsiębiorstwo South Asian Petrochem Limited ("wnioskodawca").
Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnym innym eksporterem produktu objętego postępowaniem.
Ponadto zapewnił, że nie wywoził produktu objętego postępowaniem w czasie pierwotnego okresu objętego dochodzeniem (tj. od dnia 1 października 1998 r. do dnia 30 września 1999 r.), ale wywoził go do Wspólnoty w późniejszym okresie.
2.
WSZCZĘCIE PRZYSPIESZONEGO PRZEGLĄDU
(3) Komisja zbadała dowody przedstawione przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do rozpoczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 20 rozporządzenia podstawowego.
Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag przez odpowiedni przemysł wspólnotowy, Komisja wszczęła przyspieszony przegląd rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 w odniesieniu do wnioskodawcy, publikując zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [3].
3.
PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(4) Produkt poddany niniejszemu przeglądowi jest tym samym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2603/2000 (patrz: motyw 1).
4.
OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM
(5) Dochodzenie dotyczące subsydiowania objęło okres od dnia 1 października 2003 r. do dnia 30 września 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem").
5.
ZAINTERESOWANE STRONY
(6) Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę oraz rząd Indii o wszczęciu dochodzenia.
Ponadto inne zainteresowane podmioty otrzymały możliwość przedstawienia na piśmie swoich uwag oraz wniosków o przesłuchanie.
Komisja nie otrzymała jednak żadnych tego rodzaju uwag ani wniosków o przesłuchanie.
(7) Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała wyczerpującą odpowiedź w ustalonym terminie.
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne dla celów dochodzenia oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy w Kalkucie i w Haldii.
C. ZAKRES PRZEGLĄDU
(8) Komisja przeprowadziła analizę tych samych programów subsydiowania, które przeanalizowano w dochodzeniu pierwotnym.
Sprawdzono również, czy wnioskodawca korzystał w przeszłości z jakichkolwiek innych programów subsydiowania lub otrzymał subsydia ad hoc w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.
D. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
PRZYZNANIE STATUSU "NOWEGO EKSPORTERA"
(9) Wnioskodawca w sposób zadowalający wykazał brak bezpośredniego lub pośredniego powiązania z którymkolwiek z producentów eksportujących, podlegających obowiązującym środkom wyrównawczym dotyczącym produktu objętego postępowaniem.
(10) Dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca nie wywoził produktu objętego postępowaniem w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem, tj. od dnia 1 października 1998 r. do dnia 30 września 1999 r. oraz że rozpoczął wywóz do Wspólnoty po tym okresie.
Ponadto wnioskodawca podczas pierwotnego okresu objętego dochodzeniem nie był indywidualnie przesłuchiwany z przyczyn innych niż odmowa współpracy z Komisją.
(11) W związku z powyższym wnioskodawca powinien być uznawany za nowego eksportera.
Dlatego też, zgodnie z art. 20 rozporządzenia podstawowego, w odniesieniu do wnioskodawcy należy ustalić indywidualną stawkę cła wyrównawczego.
2.
SUBSYDIOWANIE
(12) Na podstawie informacji zawartych w odpowiedzi wnioskodawcy na kwestionariusz Komisji oraz zgromadzonych następnie podczas dochodzenia, przebadano następujące programy:
- Program "paszportowy" uprawnienia celnego,
- Program Kredytów Eksportowych,
- Program jednostek zorientowanych na wywóz/Program specjalnych stref ekonomicznych,
- Program wspierania przywozu dóbr inwestycyjnych promujący wywóz,
- Program zwolnień z podatku dochodowego,
- Program bodźców gospodarczych dla Bengalu Zachodniego.
2.1.
PROGRAMY PIERWOTNIE PRZEBADANE, Z KTÓRYCH KORZYSTAŁO PRZEDSIĘBIORSTWO
2.1.1.
Program jednostek zorientowanych na wywóz ("EOUS")/Program specjalnych stref ekonomicznych ("SEZS")
a) Podstawa prawna
(13) Powyższe programy oparte są na Ustawie o handlu zagranicznym (rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. ("Ustawa o handlu zagranicznym").
Przedmiotowa ustawa upoważnia rząd Indii do wydawania komunikatów dotyczących polityki handlowej, wcześniej zwanej "polityką eksportu-importu", zaś od dnia 1 września 2004 r. nazwanej "polityką handlu zagranicznego".
Polityka handlu zagranicznego na lata 2004–2009 ("PHZ") obejmująca politykę eksportu i importu na lata 2002–2007 odnosi się do okresu objętego postępowaniem przeglądowym w niniejszym przypadku.
Ponadto rząd Indii ustala również procedury regulujące PHZ w "Podręczniku procedur. Część 1."
(14) Szczegóły wyżej wspomnianych programów zawarto odpowiednio w rozdziałach 6 (EOUS) i 7 (SEZS) PHZ i PPC 1.
b) Kwalifikowalność
(15) Z wyjątkiem przedsiębiorstw zajmujących się wyłącznie handlem, wszystkie przedsiębiorstwa, które z zasady podejmują się wywozu całej swojej produkcji towarów lub usług, mogą zostać objęte EOUS lub SEZS.
Jednakże odwrotnie niż w przypadku sektora usług lub rolnictwa, przedsiębiorstwa działające w sektorach przemysłowych muszą spełniać minimalny próg inwestycyjny środków trwałych (wynoszący 10 mln rupii indyjskich), aby kwalifikować się do EOUS.
c) Praktyczne zastosowanie
(16) Program SEZS jest kontynuacją byłego Programu stref przetwórstwa wywozowego ("EPZS").
Specjalne strefy ekonomiczne (SSE) są ściśle wytyczonymi enklawami wolnymi od obowiązku uiszczania opłat celnych i dla celów działań handlowych, celnych i podatkowych w PHZ traktuje się je jako obce terytorium.
Władze indyjskie zatwierdziły 35 specjalnych stref ekonomicznych.
(17) Z kolei jednostki zorientowane na wywóz są bardziej elastyczne pod względem zajmowanego terytorium i można je ustanawiać w jakiejkolwiek części Indii.
Program ten stanowi uzupełnienie SEZS.
(18) Wniosek o prowadzenie działalności w ramach wspomnianych programów musi zawierać szczegółowe dane dotyczące między innymi planowanych wielkości produkcji, prognozowanych wartości wywozu, wymogów dotyczących przywozu oraz wymogów miejscowych w okresie kolejnych pięciu lat.
Jeżeli władze przyjmą wniosek danego przedsiębiorstwa, zostaną mu przesłane warunki załączone do oświadczenia o przyjęciu.
Umowa uznająca dane przedsiębiorstwo za podmiot działający w ramach EOUS lub SEZS jest ważna na okres pięciu lat.
Umowę można przedłużać na kolejne okresy.
(19) Niezwykle istotnym zobowiązaniem jednostki zorientowanej na wywóz lub specjalnej strefy ekonomicznej, zgodnie z postanowieniami PHZ, jest osiąganie przychodów netto w walucie obcej ("NFE"), tzn. że w okresie odniesienia (5 lat) całkowita wartość wywozu powinna przewyższać całkowitą wartość towarów przywożonych.
(20) Jednostki EOUS/SEZS uprawnione są do następujących koncesji:
i) zwolnienie z ceł przywozowych na wszystkie rodzaje towarów (włącznie z dobrami inwestycyjnymi, surowcami i towarami konsumenckimi) niezbędnych do wytwarzania, produkcji, przetwarzania lub z nimi związanych;
ii) zwolnienie z podatku akcyzowego na towary nabyte ze źródeł miejscowych;
iii) zwrot centralnego podatku od sprzedaży od towarów zakupionych na rynku lokalnym;
iv) "zwrot należności celnych od wszystkich stawek przemysłowych" w odniesieniu do oleju opałowego wyprodukowanego przez rafinerie krajowe;
v) mechanizm umożliwiający sprzedaż części produkcji na rynku krajowym po uiszczeniu należnych ceł od gotowego produktu w drodze wyjątku od ogólnego wymogu wywozu całości produkcji;
vi) zwolnienie z podatku dochodowego zwykle należnego od zysków ze sprzedaży eksportowej zgodnie z działem 10A lub działem 10B Ustawy o podatku dochodowym na okres dziesięciu lat od rozpoczęcia działalności, jednakże nie dłużej niż do 2010 r.;
vii) możliwość posiadania 100 % kapitału zagranicznego.
(21) Mimo że koncesje wchodzące w zakres obydwu programów są w dużej mierze porównywalne, istnieją pomiędzy nimi pewne różnice.
Na przykład jedynie EOU mogą uzyskać 50 % obniżkę ceł należnych od sprzedaży krajowej ("sprzedaż DTA"), podczas gdy w SSE w przypadku tego rodzaju sprzedaży płatne jest 100 % należności celnych.
W przypadku EOU wysokość obrotu pochodzącego ze sprzedaży na rynek krajowy po tak obniżonej stawce może wynosić do 50 %.
(22) Jednostki prowadzące działalność w ramach wyżej wspomnianych programów podlegają kontroli urzędników celnych zgodnie z działem 65 indyjskiej Ustawy o cłach.
(23) Zgodnie z prawem zobowiązane są one do utrzymywania, we właściwej formie, odpowiednich rejestrów wszystkich przywozów, wykorzystania i zużycia wszystkich materiałów pochodzących z przeprowadzonego przywozu oraz wywozu.
Dokumenty te należy okresowo przedstawiać, zgodnie z możliwymi wymaganiami, odpowiednim władzom ("kwartalne i roczne sprawozdania okresowe").
(24) Jednakże "[jednostki EOU lub SSE] nie mają w żadnym momencie obowiązku korelowania każdej przesyłki pochodzącej z przywozu z prowadzonym przez siebie wywozem, transferami do innych jednostek, sprzedażą krajową lub zapasami", zgodnie z treścią ust. 6.11.2 i 7.13.2 Podręcznika procedur.
(25) Sprzedaż na rynek krajowy jest rozprowadzana i rejestrowana w drodze wydawania zaświadczeń własnych bez obowiązku uprzedniego umieszczenia informacji dotyczących konkretnych transakcji.
Proces wysyłki przesyłek EOU przeznaczonych na wywóz kontroluje urzędnik celny lub urzędnik ds. akcyzy na stałe oddelegowany do EOU.
Dane przedsiębiorstwo zobowiązane jest do pokrycia wypłacanej przez rząd indyjski pensji wyznaczonego mu na stałe urzędnika.
(26) "Wszystkie działania jednostek SSE w ramach strefy, chyba że określono inaczej, włącznie z wywozem i ponownym przywozem towarów, prowadzone są na podstawie procedury wydawania zaświadczeń własnych", zgodnie z treścią ust. 7.29 Podręcznika procedur, Część 1. Dlatego też nie przeprowadza się żadnych rutynowych kontroli przesyłek przeznaczonych na wywóz z jednostek SSE.
(27) W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca wykorzystał EOUS.
Ponieważ nie skorzystano ze SSE, nie jest konieczne przeprowadzenie analizy możliwości stosowania środków wyrównawczych w tym programie.
Wnioskodawca wykorzystał EOUS, aby dokonać przywozu surowców oraz dóbr kapitałowych wolnych od opłaty celnej, aby nabyć towary wolne od opłaty celnej na rynku krajowym, aby otrzymać zwrot podatku od sprzedaży oraz zwrot należności celnych od oleju opałowego, oraz aby sprzedać część swojej produkcji na rynku krajowym.
Tak więc wnioskodawca skorzystał ze wszystkich korzyści opisanych w motywie 20 w pkt od i) do v).
Wnioskodawca nie skorzystał z korzyści w ramach przepisów dotyczących zwolnienia z podatku dochodowego EOUS (patrz: motyw 53).
d) Wnioski dotyczące EOUS
(28) Zwolnienia EOU z dwóch rodzajów ceł przywozowych (tak zwane "cło podstawowe" i "szczególne cło dodatkowe"), zwrot podatku od sprzedaży oraz zwrot cła na olej opałowy stanowią wkład finansowy rządu indyjskiego w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt ii) rozporządzenia podstawowego. Zrezygnowano z dochodu państwa, który uzyskałoby ono, gdyby nie istniał tego rodzaju program, w ten sposób dodatkowo przenosząc korzyść w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego na wnioskodawcę, ponieważ dzięki temu zapewniono płynność poprzez brak obowiązku zapłacenia zwykle należnych ceł oraz poprzez uzyskanie zwrotu podatku od sprzedaży.
(29) Jednakże wyłączenie z podatku akcyzowego oraz z jego odpowiednika należności celnych przywozowych (tak zwane "cło dodatkowe") nie skutkuje rezygnacją ze zwykle wymagalnego dochodu.
Podatek akcyzowy oraz dodatkowe należności celne, w przypadku ich uiszczenia, mogą być wykorzystane jako własny kredyt na przyszłe zobowiązania celne (tak zwany mechanizm "CENVAT").
Dlatego też wspomniane cła nie są ostateczne.
Ze względu na kredyt "CENVAT" jedynie wartość dodana stanowi dla przedsiębiorstwa cło ostateczne, nie zaś materiały wykorzystywane jako surowce.
(30) Dlatego też wyłącznie zwolnienie z cła podstawowego, specjalnego cła dodatkowego, zwrot podatku od sprzedaży oraz zwrot cła na olej opałowy stanowią subsydia w rozumieniu art. 2 rozporządzenia podstawowego.
Ich wysokość jest prawnie uzależniona od wielkości wywozu i w związku z tym powinny one mieć charakter szczególny i wyrównawczy zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
Celem eksportowym EOU zgodnie z definicją określoną w ust. 6.1 polityki handlu zagranicznego jest conditio sine qua non uzyskiwanie środków zachęcających.
(31) Ponadto subsydiów tych nie można uznać za dozwolony system ceł zwrotnych albo system substytucji ceł zwrotnych w znaczeniu art. 2 ust. 1 lit. a) pkt ii) rozporządzenia podstawowego.
Nie odpowiadają one ścisłym zasadom określonym w załączniku I (poz. h) oraz i)), w załączniku II (definicja oraz zasady systemu ceł zwrotnych) oraz w załączniku III (definicja i zasady systemu substytucji ceł zwrotnych) do rozporządzenia podstawowego.
(32) O tyle, o ile przepisy dotyczące zwrotu podatku od sprzedaży oraz zwolnienia z należności przywozowej wykorzystywane są do dokonywania zakupu dóbr inwestycyjnych, nie są one zgodne z regułami dotyczącymi dozwolonych systemów substytucji ceł zwrotnych, ponieważ dobra te nie są wykorzystywane w trakcie procesu produkcyjnego, zgodnie z wymogami załącznika I pozycja h) (zwrot podatku od sprzedaży) oraz i) (umorzenie należności przywozowych).
(33) Ponadto co dotyczy również innych korzyści dostępnych w ramach wspomnianego programu, ustalono, że rząd indyjski nie posiada skutecznego systemu ani procedury kontroli mających na celu potwierdzenie, czy i w jakim zakresie nabyte surowce wolne od opłaty celnej lub surowce objęte zwrotem podatku od sprzedaży oraz cłem zwrotnym od oleju opałowego zostały wykorzystane do wytworzenia produktu wywożonego (załącznik II część II pkt 4 rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemu substytucji ceł zwrotnych załącznik III część II pkt 2 rozporządzenia podstawowego).
(34) EOU może sprzedać znaczną część swojej produkcji, wynoszącą do 50 % swojego rocznego obrotu, na rynku krajowym.
Dlatego też nie istnieje żaden obowiązek prawny dotyczący wywozu całkowitej ilości wyprodukowanych w wyniku wyżej opisanych działań produktów.
Ponadto w związku z procedurą wydawania zaświadczeń własnych te transakcje na rynku krajowym przeprowadzane są poza nadzorem i kontrolą urzędników rządowych.
W wyniku tego pozostające pod zamknięciem celnym pomieszczenia EOU nie podlegają przynajmniej częściowo kontroli fizycznej przeprowadzanej przez władze indyjskie.
To jednakże wpływa na wzrost wagi dalszych elementów weryfikacyjnych, szczególnie takich jak kontrola połączeń pomiędzy surowcami wolnymi od ceł i powstałymi w wyniku ich wykorzystania produktów przeznaczonych na wywóz celem zakwalifikowania ich jako system weryfikacji ceł zwrotnych.
(35) Uwzględniając dalsze przeprowadzone działania weryfikacyjne należy przypomnieć, jak wspomniano w motywie 24, że już w tej chwili de jure nie wymaga się od EOU w żadnym momencie korelowania każdej przesyłki przeznaczonej na przywóz z przeznaczeniem odpowiadającego jej produktu wywożonego.
Jednakże jedynie tego rodzaju kontrole przesyłek dostarczyłyby władzom indyjskim wystarczających informacji na temat ostatecznego przeznaczenia surowców celem sprawdzenia, czy zwolnienia celne, zwrot podatku od sprzedaży oraz zwrot należności celnych od oleju opałowego nie przekraczają wartości surowców do produkcji przeznaczonej na wywóz.
Miesięczne zeznania podatkowe dotyczące sprzedaży na rynek krajowy, przygotowywane na podstawie oceny wewnętrznej, które są okresowo kontrolowane przez władze indyjskie, nie są wystarczające.
Wewnętrzne systemy przedsiębiorstwa utrzymywane pomimo braku wynikającego z prawa obowiązku w ramach PHZ, np. system zarządzania partiami produkcyjnymi, nie są wystarczające, aby zastąpić również tego rodzaju kluczowe wymaganie w systemie weryfikacji ceł zwrotnych.
Ponadto system weryfikacji ceł zwrotnych powinien być zaprojektowany i wdrożony przez dany rząd, a wdrożenie systemu informacyjnego nie powinno pozostawać wyłącznie w gestii zarządów poszczególnych przedsiębiorstw.
W wyniku tego ustalono, że ponieważ rząd indyjski nie wymaga od EOU w sposób oczywisty katalogowania połączeń pomiędzy surowcami a powstałymi z nich produktami, rząd indyjski nie stworzył żadnego skutecznego mechanizmu kontroli umożliwiającego ustalenie, które z surowców wykorzystano w produkcji przeznaczonej na wywóz i w jakich ilościach.
(36) Ponadto rząd Indii nie przeprowadził ani głębszej analizy w oparciu o rzeczywiste nakłady, chociaż byłoby to wymagane przy braku skutecznie stosowanego systemu weryfikacji (załącznik II część II pkt 5 i załącznik III część II pkt 3 do rozporządzenia podstawowego), ani nie wykazał, że żadne nadmierne umorzenia nie miały miejsca.
(37) Po ujawnieniu tych danych wnioskodawca twierdził, że w rozpatrywanym przypadku nie wykorzystano takiej samej metodologii w rozumieniu art. 22 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, co w dochodzeniu pierwotnym podczas oceny EOUS.
Należy zauważyć, że eksporterzy w dochodzeniu pierwotnym przedstawili dowody na to, że nie doszło do nadmiernych umorzeń i z tego powodu zwolnienie z cła na zakup surowców w ramach EOUS nie zostało pierwotnie wyrównane.
(38) Jednakże wnioskodawca nie dostarczył takich dowodów w niniejszym przypadku.
W tym kontekście zauważa się także, że sprzedawał on produkt objęty postępowaniem również na rynku krajowym, tzn. nie wszystkie nabyte surowce wolne od cła zostały rzeczywiście wykorzystane w produkcji przeznaczonej na wywóz.
Ponadto szczególnie fakt, iż zgodnie z prawem indyjskim eksporterzy EOUS nie są zobowiązani do korelowania przesyłek przeznaczonych na wywóz z miejscem przeznaczenia odpowiadających, powstałych w ten sposób produktów, stanowi okoliczność, której nie ustalono w pierwotnym dochodzeniu.
Dlatego też przedmiotowy program w bieżącym dochodzeniu oceniono zgodnie z przepisami art. 22 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że należy uwzględnić nowe okoliczności.
W wyniku tego potwierdza się bieżące ustalenia, zgodnie z którymi EOUS nie stanowi dozwolonego systemu ceł zwrotnych ani substytucji ceł zwrotnych.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(39) Zgodnie z powyższym, przy braku dozwolonego systemu ceł zwrotnych lub systemu substytucji ceł zwrotnych, korzyścią wyrównawczą jest umorzenie całości ceł przywozowych (cła podstawowego i specjalnego cła dodatkowego), zwykle należnych od przywozu, jak również zwrot podatku od sprzedaży oraz zwrot należności celnych od oleju opałowego, które miały miejsce w okresie objętym postępowaniem przeglądowym.
(40) Po ujawnieniu tych danych wnioskodawca twierdził, że wysokość dotacji, włącznie z dostosowaniem stóp procentowych związanych z niepowtarzającymi się subsydiami, należy obliczyć wyłącznie na podstawie siedmiu miesięcy postępowania przeglądowego, w którym to okresie prowadził on działalność handlową.
W ramach rozwiązania zastępczego wnioskodawca wystąpił o uwzględnienie jedynie dziesięciomiesięcznego okresu, obejmującego również jego okres produkcji próbnej.
(41) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego wysokość subsydiów wyrównawczych jest obliczana w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi, których uzyskanie w trakcie okresu objętego dochodzeniem zostanie ustalone.
Zgodnie z tym samym przepisem oraz standardową praktyką WE wybrano okres dwunastu miesięcy jako okres objęty postępowaniem przeglądowym, na którym oparto wszelkie ustalenia.
Żadne z postanowień rozporządzenia podstawowego nie przewiduje, że można pominąć początkowy okres działalności przedsiębiorstwa.
Dlatego też wniosek wnioskodawcy należało odrzucić.
i) Zwolnienie z należności przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) oraz zwrot podatku od sprzedaży surowców
(42) Wysokość subsydiów dla wnioskodawcy została obliczona w oparciu o wielkość niepobranych ceł przywozowych (cła podstawowe oraz szczególne cła dodatkowe) dla surowców przywożonych oraz o zwrot podatku od sprzedaży oraz zwrot należności celnych od oleju opałowego, które miały miejsce w okresie objętym postępowaniem przeglądowym.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, poniesione koszty niezbędne dla uzyskania subsydium odjęto od tej sumy celem uzyskania wielkości subsydium w liczniku.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ta wielkość subsydium została rozdzielona pomiędzy przychód z dokonanego wywozu jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wielkości wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych lub przetransportowanych.
Otrzymana w ten sposób stopa subsydiowania wyniosła 12,6 %.
(43) W tym kontekście wnioskodawca twierdził, że jako licznika należy użyć jedynie części kwoty subsydium bezpośrednio związanej z produktem objętym postępowaniem.
Wnioskodawca produkuje niewielką ilość PET o niskim współczynniku lepkości, będącego produktem objętym postępowaniem, oraz produkt przechodzi w postaci amorficznego granulatu PET, które nie są objęte zakresem produktu niniejszego postępowania.
Wnioskodawca zaproponował podział kwoty subsydium na podstawie obrotów produktu objętego postępowaniem w porównaniu do obrotu łącznego.
(44) Jednakże należy zauważyć, że różnych surowców nie można per se łączyć bądź z produktem objętym postępowaniem, bądź z PET o niższym współczynniku lepkości oraz z produktem pośrednim, ponieważ tego samego rodzaju surowców można użyć do produkcji wszystkich rodzajów produktów.
Ponadto, jak określono w motywach 32 do 38, nie istniał żaden właściwy system weryfikacji dotyczący miejsca ostatecznego przeznaczenia surowców.
W takim przypadku oraz zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zarówno licznik, jak i mianownik określono na podstawie całkowitej gamy produktów wnioskodawcy celem określenia kwoty subsydium związanej z produktem objętym postępowaniem.
Wnioskodawca nie dowiódł, że jakakolwiek inna metodologia doprowadziłaby do uzyskania bardziej precyzyjnych wyników.
W szczególności zauważa się, że nawet w przypadku przyjęcia wniosku mianownik zmniejszono by proporcjonalnie, w wyniku czego uzyskano by taki sam wynik ogólny.
ii) Zwolnienie z należności przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) od dóbr inwestycyjnych
(45) Inaczej niż w przypadku surowców, dobra inwestycyjne nie są fizycznie włączone do wyrobów końcowych.
Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, korzyść jaką odniosło przedsiębiorstwo będące przedmiotem dochodzenia obliczono na podstawie kwoty niezapłaconych należności celnych od dóbr inwestycyjnych rozłożonych w okresie odzwierciedlającym normalny okres amortyzacji tego rodzaju dóbr inwestycyjnych w gałęzi przemysłu produkującej produkt objęty postępowaniem (tzn. 18,465 roku), co daje stawkę amortyzacji wynoszącą w zaokrągleniu 5,42 %.
Kwotę obliczoną w ten sposób, następnie związaną z okresem objętym dochodzeniem przeglądowym, skorygowano poprzez dodanie oprocentowania w tym okresie celem odzwierciedlenia wartości korzyści w czasie i w ten sposób określenia pełnej korzyści, jaką dzięki temu programowi odniósł beneficjent.
Kwotę dodanego oprocentowania oparto na rynkowych stopach procentowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w Indii.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, poniesione koszty niezbędne dla uzyskania subsydium odjęto od tej sumy celem uzyskania wielkości subsydium w liczniku.
Zgodnie z art. 7 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ta kwota subsydium została rozdzielona pomiędzy przychód z dokonanego wywozu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wielkości wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych lub przetransportowanych.
Otrzymana w ten sposób stopa subsydiowania wyniosła 0,9 %.
(46) Po ujawnieniu tych danych wnioskodawca twierdził, że należy użyć specyficznego okresu amortyzacji w jego przedsiębiorstwie wynoszącego 18,93 roku, zamiast 18,465 roku, co stanowi połączoną średnią uwzględniającą okres amortyzacji ustalony pierwotnie.
Ponadto twierdził on, że jego indywidualny okres amortyzacji odzwierciedla stosowane obecnie standardy przemysłowe w Indiach.
(47) Jednakże jak stwierdzono powyżej, art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego wymaga wykorzystania normalnego, tzn. średniego okresu amortyzacji w przemyśle, nie zaś szczególnego okresu amortyzacji stosowanego przez dane przedsiębiorstwo.
Ponadto wnioskodawca nie udowodnił, że przemysłowy standard amortyzacyjny w danej gałęzi przemysłu powszechnie wzrósł.
Ten argument został więc odrzucony.
(48) Ponadto wnioskodawca twierdził, że w celu obliczenia kwoty subsydium nie należało zaokrąglać stawki amortyzacji.
(49) Jednakże należy zauważyć, że zaokrąglenie nie miało żadnego wpływu na ogólny wynik, dlatego też wniosek ten nie powoduje żadnych konsekwencji.
(50) Dlatego też całkowita kwota subsydium wynosi 13,5 %.
2.2.
PROGRAMY PIERWOTNIE PRZEBADANE, Z KTÓRYCH FIRMA NIE KORZYSTAŁA
2.2.1.
Program "paszportowy" uprawnienia celnego ("DEPBS")
(51) Wnioskodawca nie skorzystał z korzyści w ramach DEPBS.
2.2.2.
Program wspierania przywozu dóbr inwestycyjnych promujący wywóz ("EPCGS")
(52) Ustalono, że wnioskodawca nie dokonywał przywozu dóbr inwestycyjnych w ramach EPCGS i w związku z tym nie zwrócił się o przyznanie pomocy z tego programu.
2.2.3.
Program zwolnień z podatku dochodowego
(53) Ustalono, że wnioskodawca, przy braku zysków podlegających opodatkowaniu, otrzymywał korzyści w formie zwolnienia z podatku dochodowego na mocy działu 10B Ustawy o podatku dochodowym z 1961 r. w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
2.3.
INNE PROGRAMY, Z KTÓRYCH SKORZYSTAŁ WNIOSKODAWCA W ODNIESIENIU DO ROZWAŻANEGO PRODUKTU, KTÓRE UZNANE ZOSTAŁY ZA DZIAŁANIA WYRÓWNAWCZE
2.3.1.
Program Kredytów Eksportowych ("ECS")
a) Podstawa prawna
(54) ECS oparty jest na treści działów 21 i 35A indyjskiej Ustawy o bankowości z 1949 r., która umożliwia bankowi Reserve Bank of India ("RBI") kierowanie bankami komercyjnymi w dziedzinie kredytów eksportowych.
(55) Szczegóły tego programu określono w Okólniku Głównym IECD No.
35/04.02.02/2004–05 (kredyt eksportowy w walucie obcej (Foreign Currency Export Credit)) oraz w Okólniku Głównym IECD No.
27/04.02.02/2004–05 (kredyt eksportowy w rupiach (Rupee Export Credit)) banku RBI, skierowanych do wszystkich komercyjnych banków w Indiach.
b) Kwalifikowalność
(56) O pomoc w ramach tego programu mają prawo starać się producenci eksportujący i kupcy eksportujący.
c) Praktyczne zastosowanie
(57) W ramach tego programu RBI ustanawia obligatoryjne maksymalne pułapy stóp procentowych mające zastosowanie do wszystkich kredytów eksportowych, zarówno w rupiach indyjskich, jak i w walucie obcej, których zapłaty komercyjne banki mogą żądać od klientów "celem udostępnienia kredytów eksporterom po międzynarodowo konkurencyjnych stawkach".
ECS składa się z dwóch podprogramów: z programu przedwysyłkowego kredytu eksportowego ("kredyt pakujący") obejmującego kredyty udzielane eksporterowi na sfinansowanie zakupu, przetworzenia, wytworzenia, zapakowania i/lub przesłania towarów przed dokonaniem wywozu oraz z programu powysyłkowego kredytu eksportowego zapewniającego pożyczki na kapitał obrotowy celem finansowania należności wywozowych.
RBI poleca również bankom przeznaczanie określonej wielkości ich kredytów bankowych netto na finansowanie wywozu.
(58) W wyniku stosowania postanowień Okólników Głównych banku RBI eksporterzy mogą otrzymać kredyty eksportujące o preferencyjnych stopach procentowych w porównaniu do stóp procentowych zwykłych kredytów komercyjnych ("kredyty gotówkowe"), których warunki ustalane są jedynie w zależności od warunków rynkowych.
W tej kwestii Okólnik główny dotyczący kredytów eksportowych w rupiach stanowi, że "maksymalne pułapy stóp procentowych kredytów udzielanych eksporterom zgodnie z postanowieniami niniejszego okólnika są niższe niż maksymalne stawki pożyczek zwykle pobierane od innych pożyczkobiorców i dlatego też są kwalifikowane są jako ulgowe".
(59) Dzięki okólnikom głównym RBI wnioskodawca korzystał z preferencyjnych stóp procentowych na kredyty ECS w porównaniu do stóp preferencyjnych kredytów gotówkowych.
d) Wnioski dotyczące ECS
(60) Po pierwsze, preferencyjne stopy procentowe kredytu ECS ustalone w okólnikach głównych banku RBI wspomniane w motywie 55 zmniejszyły koszty oprocentowania wnioskodawcy w porównaniu do kosztów kredytów ustalanych na podstawie warunków rynkowych, w ten sposób umożliwiając wnioskodawcy skorzystanie z korzyści w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Po drugie, pomimo faktu iż kredyty preferencyjne w ramach ECS przyznawane są przez banki komercyjne, korzyść tę należy uważać za wkład finansowy rządu w rozumieniu art. 2 ust. 1 ppkt iv) rozporządzenia podstawowego. W tym kontekście należy zauważyć, że ani art. 2 ust. 1 ppkt iv) rozporządzenia podstawowego, ani Porozumienie WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych ("ASCM") nie wymaga opłaty ponoszonej z rachunków publicznych, np. zwrotu kosztów banków komercyjnych przez rząd indyjski, celem ustanowienia subsydium, a jedynie wydanego przez rząd polecenia dalszego wykonywania funkcji opisanych w art. 2 ust. 1 ppkt i), ii) i iii) rozporządzenia podstawowego. Bank RBI jest instytucją publiczną, dlatego też podlega definicji "rządu" określonej w art. 1 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Bank ten w 100 % jest własnością rządu, realizuje cele polityki publicznej, np. realizuje politykę monetarną, zaś jego zarząd powoływany jest przez rząd indyjski. RBI kieruje prywatnymi podmiotami w ten sposób, że banki komercyjne są związane pewnymi warunkami, takimi jak miedzy innymi i) maksymalne pułapy stóp procentowych kredytów eksportowych ustanowione w okólnikach głównych RBI oraz ii) postanowienia RBI, zgodnie z którymi banki komercyjne muszą przeznaczać określoną wysokość swojego kredytu bankowego netto na finansowanie wywozu. Banki komercyjne zobowiązane są do wykonywania funkcji wspomnianych w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt i) rozporządzenia podstawowego, w tym przypadku jest to udzielanie pożyczek w formie preferencyjnego finansowania wywozu. Tego rodzaju bezpośredni transfer funduszy w formie pożyczek na określonych warunkach zwykle leżałby w gestii rządu i w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt iv) rozporządzenia podstawowego ta praktyka w żadnym sensie nie różni się od praktyk zwykle stosowanych przez rządy. Ponadto subsydium to uważane jest za specyficzne i wyrównawcze, ponieważ preferencyjne stopy procentowe są dostępne nie tylko w odniesieniu do finansowania wywozu i dlatego też zależne są od wielkości wywozu w rozumieniu art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(61) Wysokość subsydiów obliczono na podstawie różnicy pomiędzy odsetkami należnymi od kredytów eksportowych wykorzystanych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym a kwotą, którą należałoby uiścić, jeżeli zastosowano by takie same stopy procentowe jak w przypadku kredytów komercyjnych wykorzystanych przez wnioskodawcę.
Ta wielkość subsydium (w liczniku) została rozdzielona pomiędzy obrót z dokonanego wywozu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ subsydium to zależy od wielkości wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych ani przetransportowanych.
Ustalona w ten sposób stopa subsydium ECS wynosi 0,4 %.
2.3.2.
Program bodźców gospodarczych dla Bengalu Zachodniego ("WBIS")
(62) Szczegółowy opis WBIS znajduje się w komunikacie Departamentu Handlu i Przemysłu Rządu Bengalu Zachodniego ("GOWB") nr 588-CI/H z dnia 22 czerwca 1999 r.
("WBIS 1999") zastąpionego ostatnio komunikatem nr 134-CI/O/Incentive/17/03/I z dnia 24 marca 2004 r.
("WBIS 2004"). W toku dochodzenia ustalono, że korzyść otrzymana przez wnioskodawcę nie była znaczna i dlatego też WBIS nie zostanie poddany dalszej analizie.
3.
CAŁKOWITA WYSOKOŚĆ SUBSYDIÓW WYRÓWNAWCZYCH
(63) Biorąc pod uwagę ustalenia dotyczące omówionych powyżej programów, dla wnioskodawcy określono następujące wysokości subsydiów wyrównawczych:
_BAR_ ECS _BAR_ EOUS _BAR_ Ogółem _BAR_
South Asian Petrochem Limited _BAR_ 0,4 % _BAR_ 13,5 % _BAR_ 13,9 % _BAR_
E. ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI
(64) Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wysokość cła wyrównawczego powinna być niższa niż całkowita wysokość subsydiów wyrównawczych, jeżeli takie niższe cło skutecznie usuwa szkody ponoszone przez przemysł wspólnotowy.
W dochodzeniu pierwotnym ogólny poziom usuwający szkodę został określony na poziomie 44,3 %, co przewyższa stopę subsydium ustanowioną dla wnioskodawcy.
(65) Na podstawie ustaleń poczynionych w trakcie dochodzenia przeglądowego, stwierdza się, że przywóz na teren Wspólnoty produktu objętego postępowaniem, produkowanego i wywożonego przez wnioskodawcę powinien podlegać cłu wyrównawczemu, którego stawka odpowiadać będzie indywidualnej stawce subsydiów ustalonej dla tego przedsiębiorstwa, tzn. 13,9 %.
Ponieważ cło nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 miało formę określonej kwoty na tonę, wyżej wspomnianą stawkę celną dla wnioskodawcy również przeliczono na określoną kwotę wynoszącą 106,5 EUR za tonę.
(66) Z tego względu należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2603/2000.
F. ZOBOWIĄZANIE
(67) Wnioskodawca zaoferował zobowiązanie cenowe dotyczące wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(68) Po przeanalizowaniu oferty Komisja uważa zobowiązanie za możliwe do przyjęcia, ponieważ jego zastosowanie spowodowałoby usunięcie szkodliwych skutków subsydiowania.
Ponadto regularnie składane szczegółowe sprawozdania, które wnioskodawca zobowiązał się przedstawiać Komisji, umożliwią jej prowadzenie skutecznej kontroli.
Ponadto natura produktu i struktura sprzedaży stosowana przez wnioskodawcę sprawia, że zdaniem Komisji ryzyko obejścia zobowiązania jest ograniczone.
(69) Celem zapewnienia skutecznego poszanowania i kontroli powziętego zobowiązania, w przypadku przedstawienia wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze złożonym zobowiązaniem, zwolnienie z cła zależne jest od przedłożenia władzom celnym zainteresowanego Państwa Członkowskiego ważnej "faktury handlowej" wydanej przez wnioskodawcę, zawierającej informacje wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2603/2000.
Jeżeli tego rodzaju faktura nie zostanie przedstawiona lub gdy nie jest ona zgodna z produktem przedstawionym władzom celnym, należy uiścić właściwą kwotę cła wyrównawczego celem zapewnienia skutecznego wykonania zobowiązania.
(70) W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania, może zostać nałożone cło antydumpingowe zgodnie z art. 13 ust. 9 i ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
G. ZAWIADOMIENIE O ŚRODKACH ORAZ OKRES ICH TRWANIA
(71) Wnioskodawca oraz rząd Indii zostali poinformowani o istotnych faktach i ustaleniach, w oparciu o które zaproponowano zmianę rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 i mieli oni możliwość zgłoszenia uwag.
Jedynie wnioskodawca przedstawił swoje uwagi, w szczególności dotyczące EOUS, które wystosował w kontekście przedstawionych powyżej odpowiednich wniosków w dziale 2.1.1.d),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzenie (WE) nr 2603/2000 wprowadza się następujące zmiany:
a) w art. 1 ust. 3 do tabeli wyszczególniającej producentów indyjskich dodaje się, co następuje:
Państwo _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Cło ostateczne (EUR za tonę) _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
"Indie _BAR_ South Asian Petrochem Limited _BAR_ 106,5 _BAR_ A585"; _BAR_
b) w art. 2 ust. 3 do tabeli dodaje się, co następuje:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Państwo _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
"South Asian Petrochem Limited _BAR_ Indie _BAR_ A585". _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1646/2005
z dnia 6 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2604/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu (PET) pochodzących, między innymi, z Indii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
mając na uwadze Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ŚRODKI OBOWIĄZUJĄCE
(1) W drodze rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 [2] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu o współczynniku lepkości wynoszącym 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z DIN (Deutsche Industrienorm) 53728 ("produkt objęty postępowaniem"), zwykle zgłaszane w ramach kodu CN 39076020, pochodzących między innymi z Indii.
Środki mają formę specyficznej stawki celnej w wysokości 181,7 EUR/tonę z wyjątkiem przywozu pochodzącego z kilku wyraźnie wymienionych przedsiębiorstw, które podlegają indywidualnej stawce celnej.
(2) W drodze rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 [3] Rada nałożyła w tym samym czasie ostateczne cło wyrównawcze w wysokości 41,3 EUR/tonę, na przywóz do Wspólnoty tego samego produktu, pochodzącego między innymi z Indii, z wyjątkiem przywozu pochodzącego z kilku wyraźnie wymienionych przedsiębiorstw, które podlegają indywidualnej stawce celnej.
B. OBECNA PROCEDURA
1.
Wniosek o dokonanie przeglądu
(3) Po nałożeniu środków ostatecznych Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 dla "nowego eksportera", zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, od indyjskiego producenta eksportującego, tzn. South Asian Petrochem Limited ("przedsiębiorstwo"). Przedsiębiorstwo utrzymywało, że nie jest powiązane z żadnymi producentami eksportującymi w Indiach, podlegającymi obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. Ponadto przedsiębiorstwo utrzymywało, że w pierwotnym okresie dochodzenia ( 1 października 1998 r.– 30 września 1999 r.) nie wywoziło produktu objętego postępowaniem, ale że wywoziło do Wspólnoty produkt objęty postępowaniem po upływie tego okresu.
2.
Wszczęcie przeglądu "dotyczącego nowego eksportera"
(4) Komisja zbadała dowody przedstawione przez przedsiębiorstwo i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag przez zainteresowany przemysł wspólnotowy, Komisja wszczęła, na mocy rozporządzenia (WE) nr 33/2005 [4], przegląd rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 w odniesieniu do przedsiębiorstwa i rozpoczęła dochodzenie.
(5) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 33/2005, cło antydumpingowe nałożone w drodze rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 zostało uchylone w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem i wywożonego do Wspólnoty przez przedmiotowe przedsiębiorstwo. Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, polecono organom celnym podjęcie właściwych kroków w celu zarejestrowania przywożonych towarów.
(6) W tym samym czasie i na tej samej podstawie, po otrzymaniu wniosku od przedmiotowego przedsiębiorstwa, Komisja wszczęła przegląd w trybie przyspieszonym rozporządzenia (WE) nr 2603/2000, zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [5].
3.
Zainteresowane strony
(7) Komisja oficjalnie powiadomiła przedmiotowe przedsiębiorstwo oraz przedstawicieli Indii ("kraj wywozu") o wszczęciu przeglądu "dotyczącego nowego eksportera".
Ponadto dała innym bezpośrednio zainteresowanym stronom możliwość przedstawienia swoich opinii na piśmie i wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie.
Jednakże Komisja nie otrzymała żadnego takiego wniosku.
(8) Komisja wysłała przedmiotowemu przedsiębiorstwu kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w przewidzianym terminie.
Komisja również zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu.
Przeprowadzono wizytę weryfikacyjną na terenie przedmiotowego przedsiębiorstwa.
4.
Okres objęty dochodzeniem
(9) Dochodzenie dotyczące dumpingu objęło okres od 1 października 2003 r. do 30 września 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem").
C. REZULTATY DOCHODZENIA
1.
Przyznanie statusu nowego eksportera
(10) Dochodzenie potwierdziło, że przedmiotowe przedsiębiorstwo nie wywoziło produktu objętego postępowaniem w pierwotnym okresie dochodzenia oraz że zaczęło wywozić go do Wspólnoty po upływie tego okresu.
(11) Ponadto przedsiębiorstwo było w stanie z powodzeniem wykazać, że nie posiada żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z producentów eksportujących w Indiach podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.
(12) A zatem potwierdza się, że przedmiotowe przedsiębiorstwo należy uznać za "nowego eksportera" zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w związku z czym należy ustanowić dla niego indywidualny margines dumpingu.
2.
Dumping
Wartość normalna
(13) Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja najpierw zbadała, czy łączna sprzedaż krajowa PET dokonywana przez przedmiotowe przedsiębiorstwo była reprezentatywna w porównaniu z jego łączną sprzedażą eksportową do Wspólnoty.
Ponieważ sprzedaż ta stanowiła więcej niż 5 % łącznej sprzedaży eksportowej przedsiębiorstwa do Wspólnoty, uznano ją za reprezentatywną.
(14) Następnie Komisja określiła te rodzaje PET sprzedawane przez przedsiębiorstwo na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami PET sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty.
(15) Dochodzenie wykazało, że jedynie dwa rodzaje produktów wywożonych do Wspólnoty są identyczne lub bezpośrednio porównywalne z produktami sprzedawanymi na rynku krajowym.
Następnie, dla każdego ze wspomnianych dwóch rodzajów produktów zbadano, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna w odniesieniu do odpowiedniej sprzedaży eksportowej.
Ponieważ sprzedaż krajowa każdego z tych rodzajów była znacząco wyższa od 5 % progu, oba rodzaje produktów uznano za reprezentatywne.
(16) Zbadano również, czy sprzedaż krajową każdego rodzaju produktu można uznać za sprzedaż dokonywaną w normalnych warunkach handlu, poprzez ustalenie proporcji wielkości sprzedaży produktu podobnego sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub większej od kosztów produkcji (sprzedaż z zyskiem) do niezależnych klientów rozpatrywanego rodzaju produktu.
Ponieważ wielkość sprzedaży z zyskiem produktu objętego postępowaniem stanowiła mniej niż 80 %, ale 10 % lub więcej łącznej wielkości sprzedaży, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnią ważoną sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla każdego rodzaju.
Cena eksportowa
(17) Ponieważ całkowita sprzedaż eksportowa do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem odbywała się bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, cenę eksportową określono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych lub należnych.
Porównanie
(18) W celu zapewnienia obiektywnego porównania między wartością normalną a ceną eksportową uwzględniono, w postaci odpowiedniego dostosowania, różnice wpływające na porównywalność cen, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(19) Uznano wszelkie ulgi od sprzedaży eksportowej, o które zabiegało przedsiębiorstwo.
Odnoszą się one do prowizji, frachtu śródlądowego i morskiego, ubezpieczenia, opłat przeładunkowych, kosztów pakowania i opłat bankowych.
(20) W odniesieniu do sprzedaży krajowej, uznano ulgi z racji prowizji, frachtu śródlądowego, ubezpieczenia, kosztów pakowania i opłat bankowych. Jednakże ulgi z tytułu podatków pośrednich i przywozowych należności celnych, o które zabiegało przedsiębiorstwo zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, oraz z tytułu kosztów związanych z prowadzeniem filii na podstawie art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego odrzucono z powodów przedstawionych poniżej.
(21) Żądanie ulgi z tytułu podatków pośrednich opiera się na argumencie, że klienci krajowi przedmiotowego przedsiębiorstwa płacili bezzwrotną kwotę podatku akcyzowego przy zakupie na rynku krajowym produktu objętego postępowaniem, podczas gdy klienci eksportowi nie podlegali takiemu podatkowi.
Utrzymywano, że wymieniona bezzwrotna kwota podatku akcyzowego stanowi dostosowanie wartości normalnej.
Jednakże wartość normalną, którą porównano z ceną eksportową, ustalono na podstawie krajowej ceny sprzedaży netto, z wyłączeniem wszelkich podatków.
A zatem wartość normalna nie obejmowała żadnego podatku akcyzowego mającego wpływ na ceny i porównywalność cen w rozumieniu art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
Ponadto uznano, że zobowiązania podatkowe krajowych klientów producenta eksportującego nie kwalifikują się do dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ taki podatek nie jest pobierany "od produktu podobnego oraz jego fizycznych składników".
Podatek akcyzowy płacony przez krajowych klientów przedmiotowego przedsiębiorstwa pobierany jest od ceny sprzedaży netto przedsiębiorstwa i nie ma żadnego wpływu na koszty produkcji przedsiębiorstwa i ustalanie cen.
Ponieważ jakakolwiek różnica w cłach pośrednich na rynku krajowym i eksportowym została już w pełni wzięta pod uwagę poprzez porównanie cen sprzedaży krajowej netto przedsiębiorstwa z jego cenami sprzedaży eksportowej netto, wniosek przedsiębiorstwa o ulgę został odrzucony.
(22) Po ujawnieniu informacji przedsiębiorstwo utrzymywało, że jest bez znaczenia, czy porównanie między wartością normalną i ceną eksportową opierało się na cenach netto, tzn. po wyłączeniu wszystkich podatków pośrednich.
Ponadto przedsiębiorstwo to utrzymywało, że podatek akcyzowy będzie nałożony na produkt podobny i że ma to wpływ na porównywalność cen w zakresie, w jakim koszty te nie byłyby w pełni zwrócone klientom krajowym, którzy ostatecznie musieliby zapłacić część podatku akcyzowego.
A zatem jego klienci płaciliby wyższą cenę na rynku krajowym niż klienci na rynku eksportowym.
Jednakże jak wspomniano powyżej, cena krajowa stosowana jako wartość normalna już nie obejmowała podatku akcyzowego i w konsekwencji, nie mogło to mieć wpływu na porównywalność cen.
Ponadto przedsiębiorstwo nie podało żadnej informacji lub dowodu wskazującego na to, iż był wywierany jakikolwiek inny wpływ na porównywalność wartości normalnej oraz cenę eksportową.
W konsekwencji wspomniane argumenty musiały zostać odrzucone.
(23) Wniosek o uwzględnienie zwolnienia z należności przywozowej oparty był na argumencie, że w każdym przypadku sprzedaży przez przedsiębiorstwo produktu objętego postępowaniem na rynku krajowym, należności przywozowe od surowców stałyby się należne w formie "zwiększonego" podatku akcyzowego.
Wyrażenie "zwiększony" podatek akcyzowy odnosi się do innego systemu opodatkowania, mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa ustanowionego jako jednostka zorientowana na wywóz ("EOU"), w porównaniu z innymi indyjskimi (jednostka niezorientowana na wywóz) przedsiębiorstwami.
Zgodnie z tym systemem, przedsiębiorstwa EOU były zwolnione z wszystkich należności przywozowych nałożonych na surowce, ale podlegały wyższej stawce podatku akcyzowego w przypadku, gdy towary produkowane przez te przedsiębiorstwa były sprzedawane na rynku krajowym.
Ponieważ wspomniany podatek akcyzowy nie jest nakładany na sprzedaż eksportową, przedsiębiorstwo zażądało odpowiedniego dostosowania wartości normalnej.
Żądanie to zostało odrzucone, ponieważ przedsiębiorstwo nabywało surowce na zasadzie bezcłowej niezależnie od tego, czy produkt końcowy jest sprzedawany na rynku krajowym czy też jest wywożony.
A zatem żadne należności przywozowe nie były pobierane od produktu podobnego oraz jego fizycznych składników w przypadku, gdy był on przeznaczony do konsumpcji na rynku krajowym, a opłaty te nie zostały pobrane ani zwrócone w odniesieniu do produktu wywiezionego do Wspólnoty, jak jest to wymagane na mocy art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
Dlatego też nie miało to wpływu na porównywalność cen między rynkiem krajowym a eksportowym.
Ponadto zauważa się, że przedmiotowe przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że zapłaciło jakiekolwiek dodatkowe cło lub podatek pośredni poza podatkiem akcyzowym od sprzedaży produktu gotowego zgodnie z tym, co zostało opisane w motywie 21.
Wreszcie, w żadnym przypadku nie było możliwe jasne określenie, czy i ile przywiezionego lub zakupionego na rynku lokalnym surowca zostało wykorzystane w produkcji produktu końcowego.
(24) Ponadto przedsiębiorstwo domagało się ulgi z tytułu kosztów prowadzenia lokalnych filii odpowiadających za sprzedaż na rynku krajowym.
Żądanie to zostało odrzucone, ponieważ koszty związane z prowadzeniem filii obejmowały również koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne w odniesieniu do sprzedaży produktów innych niż produkt objęty postępowaniem, i których ponadto nie można było bezpośrednio związać ze sprzedażą produktu objętego postępowaniem na rynku krajowym.
W rezultacie przedsiębiorstwo nie wykazało, czy wydatki filii miały wpływ na cenę lub porównywalność cen.
Po ujawnieniu informacji przedsiębiorstwo utrzymywało, że wytwarza tylko jeden produkt, który jest produktem objętym postępowaniem.
Jednakże zaprzeczało to ustaleniom.
Ponadto, i zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, istotną rzeczą przy ustalaniu wartości normalnej jest cena sprzedaży uzyskana przez filie wobec pierwszego niezależnego klienta.
Jako że filie są częścią tej samej osoby prawnej i struktury przedsiębiorstwa, argumenty przedsiębiorstwa zostały odrzucone, a żądanie ulgi nie uznano za właściwe.
Margines dumpingu
(25) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, średnia ważona wartość normalna dla każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem wywiezionego do Wspólnoty została porównana do średniej ważonej ceny eksportowej każdego odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem.
(26) Porównanie wykazało istnienie dumpingu.
Średni ważony margines dumpingu ustalony dla przedsiębiorstwa, wyrażony procentowo w stosunku do ceny cif na granicy Wspólnoty, wynosi 25,5 %.
D. ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI
(27) W świetle wyników dochodzenia uznaje się, że należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie stwierdzonego marginesu dumpingu, ale, zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, kwota cła antydumpingowego nie powinna przekraczać marginesu szkody na skalę krajową ustalonego dla Indii w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia istniejących środków.
(28) Nie można ustalić indywidualnego marginesu szkody w przeglądzie dotyczącym nowego eksportera, ponieważ dochodzenie, zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, jest ograniczone do zbadania indywidualnych marginesów dumpingu.
A zatem margines dumpingu porównano z marginesem szkody na skalę krajową ustalonego dla Indii w drodze ostatecznego rozporządzenia.
Ponieważ ten ostatni był wyższy od marginesu dumpingu, poziom środków powinien być oparty na marginesie dumpingu.
(29) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego oraz art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2026/97, żaden produkt nie może być objęty jednocześnie cłem antydumpingowym i wyrównawczym w celu eliminacji tych samych skutków powstałych z tytułu dumpingu lub subwencji wywozowych.
(30) W równoległym dochodzeniu w trybie przyspieszonym rozporządzenia (WE) nr 2603/2000, ustalono dla przedmiotowego przedsiębiorstwa indywidualną stawkę cła wyrównawczego w wysokości 106,5 EUR/tonę odpowiadającą stawce cła wyrównawczego ad valorem w wysokości 13,9 %.
(31) Ponieważ ustalono, że wszystkie subsydia badane w trakcie równoległego dochodzenia w trybie przyspieszonym są subsydiami wywozowymi, konieczne jest dostosowanie cła antydumpingowego, tak aby odzwierciedlało rzeczywisty margines dumpingu pozostały po nałożeniu ceł wyrównawczych kompensujących wpływ wymienionych subsydiów.
(32) Odpowiednio, cło antydumpingowe mające zastosowanie do ceny cif na granicy Wspólnoty i uwzględniające rezultaty równoległego postępowania antysubsydyjnego wynosi:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Margines szkody _BAR_ Margines dumpingu _BAR_ Stawka cła wyrównawczego _BAR_ Stawka cła antydumpingowego _BAR_ Proponowane cło antydumpingowe (EUR/tonę) _BAR_
South Asian Petrochem Limited _BAR_ 44,3 % _BAR_ 25,5 % _BAR_ 13,9 % _BAR_ 11,6 % _BAR_ 88,9 _BAR_
E. NAKŁADANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ
(33) Ponieważ w wyniku przeglądu ustalono dumping związany z przedmiotowym przedsiębiorstwem, cło antydumpingowe stosowane względem tego przedsiębiorstwa powinno być nałożone z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, który został zarejestrowany na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 33/2005.
F. ZOBOWIĄZANIE
(34) Przedsiębiorstwo złożyło zobowiązanie cenowe dotyczące wywozu przez nie produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(35) Po zbadaniu oferty Komisja uznała zobowiązanie za możliwe do przyjęcia, ponieważ usunęłoby szkodliwe skutki dumpingu.
Ponadto przedsiębiorstwo zobowiązało się dostarczać Komisji regularne i szczegółowe sprawozdania, które umożliwią skuteczne monitorowanie.
Co więcej, charakter produktu i struktura sprzedaży przedsiębiorstwa pozwalają Komisji stwierdzić, iż ryzyko obejścia tych zobowiązań jest ograniczone.
(36) W celu zapewnienia skutecznego poszanowania i monitorowania realizacji zobowiązań, gdy przedstawia się wniosek o dopuszczenie do wolnego obrotu na mocy zobowiązań, zwolnienie z cła jest uwarunkowane przedstawieniem służbie celnej zainteresowanego Państwa Członkowskiego ważnej "faktury handlowej" wystawionej przez przedsiębiorstwo i zawierającej informacje podane w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2604/2000.
W przypadku gdy nie zostaje okazana taka faktura lub jeżeli nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu służbom celnym, należy uiścić stosowną stawkę cła antydumpingowego w celu zapewnienia skutecznego stosowania zobowiązania.
(37) W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania, może zostać nałożone cło antydumpingowe zgodnie z art. 8 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego.
G. UJAWNIENIE I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(38) Przedsiębiorstwo zostało poinformowane o faktach i uwagach, na podstawie których zamierzano nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz realizowany przez to przedsiębiorstwo do Wspólnoty oraz dano mu możliwość przedstawienia uwag.
(39) Niniejszy przegląd nie ma wpływu na datę, z którą wygasa rozporządzenie (WE) nr 2604/2000 na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 do tabeli w pozycji dotyczącej producentów w Indiach dodaje się, co następuje:
Państwo _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Cło ostateczne EUR/tonę _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
"Indie _BAR_ South Asian Petrochem Limited _BAR_ 88,9 _BAR_ A585" _BAR_
2.
Niniejszym nałożone cło nakłada się również z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, zarejestrowanego zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 33/2005.
3.
Bez względu na ust. 1, ostatecznego cła antydumpingowego nie stosuje się do przywozu dopuszczonego do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.
4.
O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
W art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 do tabeli w pozycji dotyczącej producentów w Indiach dodaje się, co następuje:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Państwo _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
"South Asian Petrochem Limited _BAR_ Indie _BAR_ A585" _BAR_
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1647/2005
z dnia 10 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1648/2005
z dnia 10 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru białego znajdującego się w posiadaniu belgijskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze co następuje:
(1) Belgia dysponuje zapasami interwencyjnymi cukru białego.
Aby odpowiedzieć na potrzeby rynku, należy udostępnić na rynku wewnętrznym zapasy cukru białego przyjęte do interwencji przez belgijską agencję interwencyjną pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne [2] stosuje się do takiej sprzedaży.
Właściwe jest ustanowienie odstępstwa od wymienionego rozporządzenia w zakresie, w jakim jest to konieczne, i ustanowienie szczegółowego regulaminu.
(3) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć ustalenie przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży dla każdego przetargu częściowego.
(4) Belgijska agencja interwencyjna informuje Komisję o przetargach.
Oferenci pozostają anonimowi.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Belgijska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 49891,492 ton cukru białego przyjętego do interwencji pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r., znajdującego się w jej posiadaniu.
Artykuł 2
1.
Przetarg i sprzedaż przewidziane w art. 1 odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1262/2001, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, belgijska agencja interwencyjna przygotowuje ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert i publikuje je najpóźniej osiem dni przed rozpoczęciem okresu składania ofert.
Ogłoszenie zawiera w szczególności warunki przetargu.
Ogłoszenie wraz ze wszystkimi jego zmianami przedkłada się Komisji przed opublikowaniem.
Artykuł 3
Minimalna oferta dla każdego przetargu częściowego wynosi 250 ton.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w odpowiedzi na pierwsze zaproszenie do przedstawiania ofert w przetargu częściowym rozpoczyna się w dniu 20 października 2005 r. i wygasa w dniu 26 października 2005 r. o godz. 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Terminy przedstawiania ofert w drugim i kolejnych przetargach częściowych rozpoczynają się pierwszego dnia roboczego po upływie wcześniejszego terminu.
Upływają o godz. 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli:
- 9 i 23 listopada 2005 r.,
- 7 i 21 grudnia 2005 r.
2.
Oferty składane są w wymienionej poniżej belgijskiej agencji interwencyjnej:
Bureau d’intervention et de restitution belge
Rue de Trèves 82
B-1040 Bruxelles
Tel.: (32-2) 287 24 11
Faks: (32-2) 287 25 24
.
Artykuł 5
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, zabezpieczenie przetargu, do złożenia przez każdego oferenta, ustala się na kwotę 20 EUR za 100 kg cukru białego.
Artykuł 6
Belgijska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po wygaśnięciu terminu na złożenie ofert ustalonego w art. 4 ust. 1.
Oferenci pozostają anonimowi.
Złożone oferty są przekazywane w formie elektronicznej zgodnie ze wzorem ustalonym w Załączniku.
Jeśli nie zostały złożone żadne oferty, Państwo Członkowskie informuje o tym Komisję w tym samym terminie.
Artykuł 7
1. Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o odrzuceniu ofert zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
2.
Jeżeli przyjęcie ofert po minimalnych cenach sprzedaży zgodnie z ust. 1 spowoduje przekroczenie dostępnej ilości, należy je ograniczyć do takiej ilości, która jest jeszcze dostępna.
Jeżeli przyjęcie ofert wszystkich oferentów proponujących tę samą cenę spowoduje przekroczenie ilości, wówczas dostępna ilość powinna być przyznana w następujący sposób:
a) proporcjonalnie do ilości całkowitej określonej w ofercie; albo
b) poprzez podział, pomiędzy zainteresowanych oferentów, w odniesieniu do maksymalnego tonażu ustalonego na każdego z nich; albo
c) w drodze losowania.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1649/2005
z dnia 10 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru białego znajdującego się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Polska dysponuje zapasami interwencyjnymi cukru białego.
Aby odpowiedzieć na potrzeby rynku, należy udostępnić na rynku wewnętrznym zapasy cukru białego przyjęte do interwencji przez polską agencję interwencyjną pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne [2] stosuje się do takiej sprzedaży.
Właściwe jest ustanowienie odstępstwa od wymienionego rozporządzenia w zakresie, w jakim jest to konieczne, i ustanowienie szczegółowego regulaminu.
(3) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć ustalenie przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży dla każdego przetargu częściowego.
(4) Polska agencja interwencyjna informuje Komisję o przetargach.
Oferenci pozostają anonimowi.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Polska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 17000 ton cukru białego przyjętego do interwencji pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r., znajdującego się w jej posiadaniu.
Artykuł 2
1.
Przetarg i sprzedaż przewidziane w art. 1 odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1262/2001, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, polska agencja interwencyjna przygotowuje ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert i publikuje je najpóźniej osiem dni przed rozpoczęciem okresu składania ofert.
Ogłoszenie zawiera w szczególności warunki przetargu.
Ogłoszenie wraz ze wszystkimi jego zmianami przedkłada się Komisji przed opublikowaniem.
Artykuł 3
Minimalna oferta dla każdego przetargu częściowego wynosi 250 ton.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w odpowiedzi na pierwsze zaproszenie do przedstawiania ofert w przetargu częściowym rozpoczyna się w dniu 20 października 2005 r. i wygasa w dniu 26 października 2005 r. o godz. 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Terminy przedstawiania ofert w drugim i kolejnych przetargach częściowych rozpoczynają się pierwszego dnia roboczego po upływie wcześniejszego terminu.
Upływają o godz. 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli:
- 9 i 23 listopada 2005 r.,
- 7 i 21 grudnia 2005 r.
2.
Oferty składane są w wymienionej poniżej polskiej agencji interwencyjnej:
Agencja Rynku Rolnego
Biuro Cukru
Dział Dopłat i Interwencji
Nowy Świat 6/12
00-400 Warszawa
Tel. (48-22) 661 71 30
Faks: (48-22) 661 72 77 .
Artykuł 5
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, zabezpieczenie przetargu, do złożenia przez każdego oferenta, ustala się na kwotę 20 EUR za 100 kg cukru białego.
Artykuł 6
Polska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po wygaśnięciu terminu na złożenie ofert, ustalonego w art. 4 ust. 1.
Oferenci pozostają anonimowi.
Złożone oferty są przekazywane w formie elektronicznej zgodnie ze wzorem ustalonym w Załączniku.
Jeśli nie zostały złożone żadne oferty, Państwo Członkowskie informuje o tym Komisję w tym samym terminie.
Artykuł 7
1. Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o odrzuceniu ofert zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
2.
Jeżeli przyjęcie ofert po minimalnych cenach sprzedaży zgodnie z ust. 1 spowoduje przekroczenie dostępnej ilości, należy je ograniczyć do takiej ilości, która jest jeszcze dostępna.
Jeżeli przyjęcie ofert wszystkich oferentów proponujących tę samą cenę spowoduje przekroczenie ilości, wówczas dostępna ilość powinna być przyznana w następujący sposób:
a) proporcjonalnie do ilości całkowitej określonej w ofercie; albo
b) poprzez podział, pomiędzy zainteresowanych oferentów, w odniesieniu do maksymalnego tonażu ustalonego na każdego z nich; albo
c) w drodze losowania.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1650/2005
z dnia 10 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru białego znajdującego się w posiadaniu włoskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Włochy dysponują zapasami interwencyjnymi cukru białego.
Aby odpowiedzieć na potrzeby rynku należy udostępnić na rynku wewnętrznym zapasy cukru białego przyjęte do interwencji przez włoską agencję interwencyjną pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne [2] stosuje się do takiej sprzedaży.
Właściwe jest ustanowienie odstępstwa od wymienionego rozporządzenia w zakresie, w jakim jest to konieczne, i ustanowienie szczegółowego regulaminu.
(3) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć ustalenie przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży dla każdego przetargu częściowego.
(4) Włoska agencja interwencyjna informuje Komisję o przetargach.
Oferenci pozostają anonimowi.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Włoska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 74300,8 ton cukru białego przyjętego do interwencji pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r., znajdującego się w jej posiadaniu.
Artykuł 2
1.
Przetarg i sprzedaż przewidziane w art. 1 odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1262/2001, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, włoska agencja interwencyjna przygotowuje ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert i publikuje je najpóźniej osiem dni przed rozpoczęciem okresu składania ofert.
Ogłoszenie zawiera w szczególności warunki przetargu.
Ogłoszenie wraz ze wszystkimi jego zmianami przedkłada się Komisji przed opublikowaniem.
Artykuł 3
Minimalna oferta dla każdego przetargu częściowego wynosi 250 ton.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w odpowiedzi na pierwsze zaproszenie do przedstawiania ofert w przetargu częściowym rozpoczyna się w dniu 20 października 2005 r. i wygasa w dniu 26 października 2005 r. o godz. 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Terminy przedstawiania ofert w drugim i kolejnych przetargach częściowych rozpoczynają się pierwszego dnia roboczego po upływie wcześniejszego terminu.
Upływają o godz. 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli:
- 9 i 23 listopada 2005 r.,
- 7 i 21 grudnia 2005 r.
2.
Oferty składane są w wymienionej poniżej włoskiej agencji interwencyjnej:
AGEA – Agenzia per le erogazioni in Agricoltura
Ufficio ammassi pubblici e privati e alcool
Via Torino, 45
00185 Roma
Tel.: (39-06) 494 995 58
Faks: (39-06) 494 997 61
.
Artykuł 5
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, zabezpieczenie przetargu, do złożenia przez każdego oferenta, ustala się na kwotę 20 EUR za 100 kg cukru białego.
Artykuł 6
Włoska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po wygaśnięciu terminu na złożenie ofert, ustalonego w art. 4 ust. 1.
Oferenci pozostają anonimowi.
Złożone oferty są przekazywane w formie elektronicznej zgodnie ze wzorem ustalonym w Załączniku.
Jeśli nie zostały złożone żadne oferty, Państwo Członkowskie informuje o tym Komisję w tym samym terminie.
Artykuł 7
1. Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o odrzuceniu ofert zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
2.
Jeżeli przyjęcie ofert po minimalnych cenach sprzedaży zgodnie z ust. 1 spowoduje przekroczenie dostępnej ilości, należy je ograniczyć do takiej ilości, która jest jeszcze dostępna.
Jeżeli przyjęcie ofert wszystkich oferentów proponujących tę samą cenę spowoduje przekroczenie ilości, wówczas dostępna ilość powinna być przyznana w następujący sposób:
a) proporcjonalnie do ilości całkowitej określonej w ofercie; albo
b) poprzez podział, pomiędzy zainteresowanych oferentów, w odniesieniu do maksymalnego tonażu ustalonego na każdego z nich; albo
c) w drodze losowania.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1651/2005
z dnia 10 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru białego znajdującego się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Węgry dysponują zapasami interwencyjnymi cukru białego.
Aby odpowiedzieć na potrzeby rynku, należy udostępnić na rynku wewnętrznym zapasy cukru białego przyjęte do interwencji przez węgierską agencję interwencyjną pomiędzy dniem 1 kwietnia 2005 r. a dniem 30 czerwca 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne [2] stosuje się do takiej sprzedaży.
Właściwe jest ustanowienie odstępstwa od wymienionego rozporządzenia w zakresie, w jakim jest to konieczne, i ustanowienie szczegółowego regulaminu.
(3) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć ustalenie przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży dla każdego przetargu częściowego.
(4) Węgierska agencja interwencyjna informuje Komisję o przetargach.
Oferenci pozostają anonimowi.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Węgierska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 87000 ton cukru białego przyjętego do interwencji pomiędzy dniem 1 kwietnia 2005 r. a dniem 30 czerwca 2005 r., znajdującego się w jej posiadaniu.
Artykuł 2
1.
Przetarg i sprzedaż przewidziane w art. 1 odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1262/2001, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, węgierska agencja interwencyjna przygotowuje ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert i publikuje je najpóźniej osiem dni przed rozpoczęciem okresu składania ofert.
Ogłoszenie zawiera w szczególności warunki przetargu.
Ogłoszenie wraz ze wszystkimi jego zmianami przedkłada się Komisji przed opublikowaniem.
Artykuł 3
Minimalna oferta dla każdego przetargu częściowego wynosi 250 ton.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w odpowiedzi na pierwsze zaproszenie do przedstawiania ofert w przetargu częściowym rozpoczyna się w dniu 20 października 2005 r. i wygasa w dniu 26 października 2005 r. o godz. 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Terminy przedstawiania ofert w drugim i kolejnych przetargach częściowych rozpoczynają się pierwszego dnia roboczego po upływie wcześniejszego terminu.
Upływają o godz. 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli:
- 9 i 23 listopada 2005 r.,
- 7 i 21 grudnia 2005 r..
2.
Oferty składane są w wymienionej poniżej węgierskiej agencji interwencyjnej:
Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal (MVH)
(Agricultural and Rural Developement Agency)
Alkotmány utca 29
HU-1054 Budapest
Tel.: (36-1) 219 45 14
Faks: (36-1) 219 45 11 lub (36-1) 219 45 12
.
Artykuł 5
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, zabezpieczenie przetargu, do złożenia przez każdego oferenta, ustala się na kwotę 20 EUR za 100 kg cukru białego.
Artykuł 6
Węgierska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po wygaśnięciu terminu na złożenie ofert, ustalonego w art. 4 ust. 1.
Oferenci pozostają anonimowi.
Złożone oferty są przekazywane w formie elektronicznej zgodnie ze wzorem ustalonym w Załączniku.
Jeśli nie zostały złożone żadne oferty, Państwo Członkowskie informuje o tym Komisję w tym samym terminie.
Artykuł 7
1. Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o odrzuceniu ofert zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
2.
Jeżeli przyjęcie ofert po minimalnych cenach sprzedaży zgodnie z ust. 1 spowoduje przekroczenie dostępnej ilości, należy je ograniczyć do takiej ilości, która jest jeszcze dostępna.
Jeżeli przyjęcie ofert wszystkich oferentów proponujących tę samą cenę spowoduje przekroczenie ilości, wówczas dostępna ilość powinna być przyznana w następujący sposób:
a) proporcjonalnie do ilości całkowitej określonej w ofercie; albo
b) poprzez podział, pomiędzy zainteresowanych oferentów, w odniesieniu do maksymalnego tonażu ustalonego na każdego z nich; albo
c) w drodze losowania.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1652/2005
z dnia 10 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru białego znajdującego się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Francja dysponuje zapasami interwencyjnymi cukru białego.
Aby odpowiedzieć na potrzeby rynku, należy udostępnić na rynku wewnętrznym zapasy cukru białego przyjęte do interwencji przez francuską agencję interwencyjną pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne [2] stosuje się do takiej sprzedaży.
Właściwe jest ustanowienie odstępstwa od wymienionego rozporządzenia w zakresie, w jakim jest to konieczne, i ustanowienie szczegółowego regulaminu.
(3) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć ustalenie przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży dla każdego częściowego przetargu.
(4) Francuska agencja interwencyjna informuje Komisję o przetargach.
Oferenci pozostają anonimowi.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Francuska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 20000 ton cukru białego przyjętego do interwencji pomiędzy dniem 1 kwietnia a dniem 30 czerwca 2005 r., znajdującego się w jej posiadaniu.
Artykuł 2
1.
Przetarg i sprzedaż przewidziane w art. 1 odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1262/2001, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 22 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, francuska agencja interwencyjna przygotowuje ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert i publikuje je najpóźniej osiem dni przed rozpoczęciem okresu składania ofert.
Ogłoszenie zawiera w szczególności warunki przetargu.
Ogłoszenie wraz ze wszystkimi jego zmianami przedkłada się Komisji przed opublikowaniem.
Artykuł 3
Minimalna oferta dla każdego przetargu częściowego wynosi 250 ton.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w odpowiedzi na pierwsze zaproszenie do przedstawiania ofert w przetargu częściowym rozpoczyna się w dniu 20 października 2005 r. i wygasa w dniu 26 października 2005 r. o godz. 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Terminy przedstawiania ofert w drugim i kolejnych przetargach częściowych rozpoczynają się pierwszego dnia roboczego po upływie wcześniejszego terminu.
Upływają o godz. 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli:
- 9 i 23 listopada 2005 r.,
- 7 i 21 grudnia 2005 r.
2.
Oferty składane są w wymienionej poniżej francuskiej agencji interwencyjnej:
Fonds d’intervention et de régularisation du marché du sucre
Bureau de l'intervention
21, Avenue Bosquet
F-75007 Paris
Tel: (33-1) 44 18 23 37
Faks: (33-1) 44 18 20 08
.
Artykuł 5
W drodze odstępstwa od przepisów art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1262/2001, zabezpieczenie przetargu, do złożenia przez każdego oferenta, ustala się na kwotę 20 EUR za 100 kg cukru białego.
Artykuł 6
Francuska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po wygaśnięciu terminu na złożenie ofert, ustalonego w art. 4 ust. 1.
Oferenci pozostają anonimowi.
Złożone oferty są przekazywane w formie elektronicznej zgodnie ze wzorem ustalonym w Załączniku.
Jeśli nie zostały złożone żadne oferty, Państwo Członkowskie informuje o tym Komisję w tym samym terminie.
Artykuł 7
1. Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o odrzuceniu ofert zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
2.
Jeżeli przyjęcie ofert po minimalnych cenach sprzedaży zgodnie z ust. 1 spowoduje przekroczenie dostępnej ilości, należy je ograniczyć do takiej ilości, która jest jeszcze dostępna.
Jeżeli przyjęcie ofert wszystkich oferentów proponujących tę samą cenę spowoduje przekroczenie ilości, wówczas dostępna ilość powinna być przyznana w następujący sposób:
a) proporcjonalnie do ilości całkowitej, określonej w ofercie; lub
b) poprzez podział, pomiędzy zainteresowanych oferentów, w odniesieniu do maksymalnego tonażu ustalonego na każdego z nich; albo
c) w drodze losowania.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2005
z dnia 10 października 2005 r.
otwierające kontyngenty taryfowe i ustanawiające należności celne mające zastosowanie w ramach tych kontyngentów taryfowych na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Algierii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy swojej decyzji z dnia 18 lipca 2005 r. [2] Rada zatwierdziła Układ Eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, dalej zwany "Układem".
(2) Przepisy handlowe określone w Układzie przewidują stosowanie wzajemnych koncesji dotyczących należności celnych przywozowych odnoszących się do niektórych przetworzonych produktów rolnych.
Koncesje te mogą przybierać formę bezcłowych przywozów w ramach rocznych kontyngentów taryfowych.
(3) Kontyngenty taryfowe ustanowione w Układzie w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Algierii są roczne i mają być stosowane przez czas nieokreślony.
Należy dokonać otwarcia kontyngentów na rok 2005 i na kolejne lata.
(4) W odniesieniu do roku 2005 wielkości nowych kontyngentów taryfowych powinny zostać obliczone proporcjonalnie do podstawowych wielkości określonych w Układzie, w zależności od tego, jaka część roku upłynie do chwili wejścia w życie Układu.
(5) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3] skodyfikowało zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi przeznaczonymi do stosowania zgodnie z porządkiem chronologicznym dat zgłoszeń celnych.
Kontyngentami taryfowymi otwartymi na mocy niniejszego rozporządzenia należy zarządzać zgodnie z tymi zasadami.
(6) Ponieważ Układ stosuje się od dnia 1 września 2005 r., niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od tego samego dnia i powinno zatem wejść w życie możliwie jak najszybciej.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych dotyczących Handlu Przetworzonymi Produktami Rolnymi Niewymienionymi w Załączniku I do Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się roczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe, w odniesieniu do przywozu produktów pochodzących z Algierii i wymienionych w Załączniku, na okres od dnia 1 września 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. oraz na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia kolejnych lat.
W odniesieniu do roku 2005 wielkości rocznych kontyngentów taryfowych określone w Załączniku zostaną obniżone w zależności od tego, jaka część roku upłynie do chwili wejścia w życie Układu.
Artykuł 2
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe określone w art. 1 zarządzane są zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1654/2005
z dnia 10 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 874/2004 ustanawiające reguły porządku publicznego dotyczące wprowadzenia w życie i funkcji domeny najwyższego poziomu .eu oraz zasady regulujące rejestrację
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 733/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie domeny najwyższego poziomu .eu [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1,
po konsultacji z Europejskim rejestrem domen internetowych ustanowionym decyzją Komisji 2003/375/WE [2]
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 874/2004 [3] wdraża rozporządzenie (WE) nr 733/2002 ustanawiając reguły porządku publicznego dotyczące wprowadzenia w życie i funkcji domeny najwyższego poziomu .eu oraz zasady regulujące rejestrację.
(2) Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 874/2004 wprowadza w życie reguły porządku publicznego dotyczące pojęć geograficznych ustanawiając procedurę umożliwiającą Państwom Członkowskim, krajom kandydującym i wszystkim członkom Europejskiego Obszaru Gospodarczego żądanie rejestracji lub zastrzeżenia swojej nazwy przez rządy krajowe.
Ten przepis nie gwarantuje w pełni różnorodności geopolitycznej i językowej Unii Europejskiej i interesów zarówno Państw Członkowskich jak i obywateli europejskich.
Komisja powinna zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 874/2004.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Komunikacji ustanowionego na podstawie art. 22 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) [4].
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 874/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 8
Zastrzeganie nazw krajów i ich kodów dwuliterowych
1.
W Załączniku do niniejszego rozporządzenia znajduje się lista nazw, które mogą być zastrzeżone lub zarejestrowane jako nazwy tylko w domenie drugiego poziomu bezpośrednio w .eu TLD przez kraje wskazane na liście.
2.
Kody dwuliterowe oznaczające kraje nie są rejestrowane jako nazwy w domenie drugiego poziomu bezpośrednio w .eu TLD.";
2) w art. 12 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"1.
Rejestracja stopniowa rozpoczyna się po spełnieniu wymagań określonych w art. 6 ust. 1.";
3) do niniejszego rozporządzenia dodaje się Załącznik.
Artykuł 2
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1655/2005
z dnia 10 października 2005 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3.
(4) Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1656/2005
z dnia 10 października 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę oraz mrożone mięso bawole [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 określają warunki składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz mięsa wyszczególnionego w art. 2 lit. f) tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97 ustala na 11500 ton ilość wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny, odpowiadającej określeniu podanemu w tym samym postanowieniu, która może być importowana na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r.
(3) Należy przypomnieć, że z pozwoleń, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, można korzystać przez cały okres ich ważności jedynie w takim zakresie, na jaki pozwalają przepisy weterynaryjne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny, o której mowa w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97, złożony w okresie między 1 a 5 października 2005 r., jest uwzględniany w całości.
2.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu pierwszych pięciu dni listopada 2005 r. na 4278,497 tony.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1657/2005
z dnia 10 października 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 12 do 25 października 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1658/2005
z dnia 10 października 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,485 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1659/2005
z dnia 6 października 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
Środki tymczasowe
(1) Dnia 13 kwietnia 2005 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 552/2005 [2] ("rozporządzenie tymczasowe") Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL").
(2) Należy przypomnieć, że okres objęty dochodzeniem ("OD") w odniesieniu do dumpingu i szkody obejmował okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r.
Badanie trendów istotnych dla przeprowadzenia analizy szkód obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do końca OD ("okres badany").
2.
Dalsza procedura
(3) Po nałożeniu tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz niektórych rodzajów cegieł magnezytowych pochodzących z ChRL niektóre z zainteresowanych stron przedłożyły pisemne uwagi.
Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej.
(4) Komisja prowadziła dalsze badania i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
Uwagi w formie pisemnej i ustnej złożone przez strony zostały rozpatrzone i, w stosownych przypadkach, ustalenia tymczasowe zostały odpowiednio zmienione.
Po nałożeniu środków tymczasowych przeprowadzono wizyty weryfikacyjne na terenie zakładów następujących przedsiębiorstw:
- Carboref GmbH, Niemcy (niepowiązany importer)
- Duferco, S.A., Szwajcaria (niepowiązany importer)
- Duferco La Louvière, Belgia (użytkownik)
- Refratechnik Steel GmbH, Niemcy (powiązany importer).
(5) Ponadto Komisja ujawniła wszystkie zasadnicze fakty i okoliczności, na podstawie których zamierzała zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego.
Oprócz tego zainteresowanym stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ogłoszeniem tych informacji.
Uwzględniono argumenty przedstawione ustnie bądź na piśmie dostarczone przez strony oraz, w stosownych przypadkach, uwzględniono je w ostatecznych ustaleniach.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY
(6) Należy przypomnieć, że w motywie 12 rozporządzenia tymczasowego produkt objęty postępowaniem określono jako chemicznie związane, niewypalone cegły magnezytowe, których komponent magnezytowy zawiera co najmniej 80 % MgO, niezależnie od tego, czy zawierają magnezyt, pochodzące z ChRL ("produkt objęty postępowaniem"), zazwyczaj zgłaszane w ramach kodów CN ex68159100 i ex68159910.
W toku dochodzenia stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem mógł również zgodnie z prawem być przywożony w ramach kodu CN ex68159990.
(7) Dochodzenie wykazało także, że w OD produkt objęty postępowaniem przywożony był również w ramach kodów CN ex68151010, ex69021000 i ex69039090 (ex69039020 przed dniem 1 stycznia 2004 r.).
Jednakże kody CN wchodzące w zakres działu 69 – wyroby ceramiczne, powinny być stosowane wyłącznie w odniesieniu do produktów wypalanych, a nie do produktu objętego postępowaniem, który nie jest wypalany.
Ponadto kod CN 68151010 obejmuje produkty, które zasadniczo cechuje obecność węgla, natomiast produkt objęty postępowaniem zasadniczo charakteryzuje zawartość tlenku magnezu.
W związku z tym przywóz produktu objętego postępowaniem pod powyższymi kodami należy uznać za niedopuszczalny w przypadku zastosowania tych kodów.
Aby zapobiec błędnej klasyfikacji w przyszłości i zagwarantować poprawne stosowanie kodów, organy celne zostały ostrzeżone za pomocą specjalnego formularza informującego o zagrożeniu.
(8) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że tylko kody CN 68159100 i 68159910 były wymienione w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia i że w związku z tym do dochodzenia nie można włączyć dodatkowych kodów.
Jednakże kody CN wymienione w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia podane są tylko w celach informacyjnych i nie są one wiążące, ponieważ stanowią opis produktu, w szczególności jego właściwości fizycznych i chemicznych, co jest istotne dla zakresu dochodzenia.
W związku z tym wszystkie rodzaje cegieł magnezytowych mających te same właściwości fizyczne i chemiczne i ogólnie to samo zastosowanie powinny zostać objęte dochodzeniem, niezależnie od ich klasyfikacji celnej.
Dlatego też zakres dochodzenia nie został rozszerzony.
Dochodzenie wyjaśniło, że produkt objęty postępowaniem powinien zgodnie z prawem być przywożony w ramach kodów CN ex68159100, ex68159910 i ex68159990.
Jeśli jednak stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem był błędnie zgłaszany w ramach innego kodu CN, dochodzenie obejmowało również ten produkt.
(9) Wobec braku innych uwag dotyczących definicji produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego stwierdza się, że produkt objęty postępowaniem określony jest jako chemicznie związane, niewypalone cegły magnezytowe, których komponent magnezytowy zawiera co najmniej 80 % MgO, nawet zawierające magnezyt, pochodzące z ChRL, zgłoszone w ramach kodów CN ex68159100 i ex68159910.
Ustalenia określone w motywach od 13 do 16 rozporządzenia tymczasowego zostają również potwierdzone.
C. DUMPING
1.
Ogólna metoda
(10) Ogólną metodę stwierdzenia, czy przywóz produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty odbywał się po cenach dumpingowych, opisano w rozporządzeniu tymczasowym.
Metoda ogólna, o której mowa szczególnie w motywach 35, 45 i 61 rozporządzenia tymczasowego, zostaje niniejszym potwierdzona.
2.
Traktowanie na zasadach rynkowych ("MET")
(11) W motywie 28 rozporządzenia tymczasowego wspomniano, że jeden z producentów eksportujących nie dostarczył dowodu potwierdzającego, że jego aktywa zostały wycenione w sposób niezależny i zaksięgowane według wartości rynkowej.
Nie wykazał on, że wszelkie koszty zostały uwzględnione według wartości rynkowej.
Producent ten nadal podtrzymywał to twierdzenie po przyjęciu rozporządzenia tymczasowego.
Pomimo niedotrzymania przedłużonych terminów twierdził on, że dostarczył nowe dowody na wycenę aktywów, uzasadniające ponowne rozpatrzenie odmowy przyznania MET.
(12) Należy zauważyć, że wspomniany producent eksportujący nie dostarczył wymaganych dokumentów w terminie, co byłoby wystarczające do odrzucenia jego wniosku.
Z badania otrzymanych dokumentów i tak wynikało, że nie dostarczono nowych dowodów potwierdzających te twierdzenia.
W związku z tym, jeśli dokumenty te zostałyby uwzględnione, i tak nie spowodowałyby one zmiany ustaleń rozporządzenia tymczasowego.
Zatem decyzja o nieprzyznawaniu MET temu producentowi eksportującemu zostaje potwierdzona.
(13) Dwaj pozostali producenci eksportujący, którym również nie przyznano MET, podtrzymywali swój sprzeciw wniesiony na etapie tymczasowym.
Jednakże nie dostarczono nowych dowodów uzasadniających jakiekolwiek zmiany decyzji.
(14) Wobec braku innych uwag, ustalenia dotyczące MET zawarte w motywach od 17 do 28 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.
Indywidualne traktowanie ("IT")
(15) Przedsiębiorstwa, którym nie przyznano IT, nie dostarczyły nowych dowodów świadczących o tym, że należy im przyznać IT.
Wobec braku innych uwag dotyczących IT ustalenia zawarte w motywach od 29 do 34 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.
Wartość normalna
4.1.
Określenie wartości normalnej dla wszystkich producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych
a) Kraj analogiczny
(16) Zgodnie z motywem 39 rozporządzenia tymczasowego Komisja dążyła do podjęcia współpracy z 38 znanymi producentami na całym świecie.
Jednakże na współpracę wyraziły zgodę jedynie dwa przedsiębiorstwa z USA.
Dochodzenie nie wykazało, dlaczego otrzymane i sprawdzone informacje nie są odpowiednie dla celów niniejszego postępowania.
(17) Niektóre spośród zainteresowanych stron argumentowały, że USA nie jest odpowiednim krajem analogicznym do określenia wartości normalnej dla ChRL.
Twierdziły one, że przy obecności tylko trzech producentów na rynku krajowym USA konkurencja była niewystarczająca.
W tym względzie należy jednak przypomnieć, że zgodnie z motywem 40 rozporządzenia tymczasowego dochodzenie wykazało, że w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem rynek USA jest konkurencyjny. Na rynku istnieje przynajmniej 3 producentów, około 30 dostawców, ponad 15 importerów i około 300 użytkowników.
Argument ten został więc odrzucony.
(18) Ponieważ nie znaleziono dalszych argumentów na poparcie tych zarzutów oraz wobec braku innych uwag w tej kwestii, wybór USA jako kraju analogicznego zostaje niniejszym potwierdzony.
b) Obliczanie wartości normalnej
(19) Niektórzy producenci eksportujący stwierdzili, iż w ostatecznych obliczeniach dumpingu wystąpiły błędy pisarskie.
Eksporterzy wnieśli również szczególne zastrzeżenia dotyczące kosztów frachtu morskiego, ubezpieczenia, dopłaty eksportowej oraz stopy kredytowej stosowanej w obliczeniach.
(20) Po zbadaniu tych zastrzeżeń stwierdzono, że w obliczeniach pojawiły się błędy pisarskie.
Błędy zostały poprawione.
Inne zarzuty dotyczące kosztów ubezpieczenia i opłaty eksportowej również mogły zostać przyjęte, o ile zostały one uzasadnione i poparte dowodami.
Jednak wszystkie pozostałe zarzuty należało odrzucić.
(21) Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że wartość normalną obliczoną dla USA należy skorygować w dół z następujących powodów:
(22) Po pierwsze, stwierdzono, że chińscy producenci mają inną strukturę kosztów, szczególnie w odniesieniu do niektórych kosztów, m.in. pracy i energii elektrycznej.
Należy zauważyć, że zarzut ten nie ma znaczenia w kontekście obliczania wartości normalnej w kraju analogicznym, ponieważ wszelkie tego typu dostosowania w zakresie kosztów spowodowałyby, że prowadzenie dochodzenia w kraju analogicznych nie miałoby sensu i doprowadziłoby do dostosowania wartości normalnej do poziomu gospodarki nierynkowej.
Ponadto zarzut ten nie został on poparty żadnym dowodem.
W związku z tym zarzut ten należało odrzucić.
(23) Po drugie, stwierdzono, że jeden z dwóch producentów współpracujących w USA jest powiązany z jednym z przedsiębiorstw skarżących we Wspólnocie.
Należy przypomnieć, że wartość normalną w kraju analogicznym ustalono na podstawie danych dostarczonych przez dwa przedsiębiorstwa w USA.
Dane te zostały dokładnie przeanalizowane i zweryfikowane na miejscu.
Na tej podstawie stwierdzono, że związek pomiędzy jednym z tych przedsiębiorstw a przedsiębiorstwem skarżącym nie wpłynął na wiarygodność danych wykorzystanych do określenia wartości normalnej.
W trakcie dochodzenia stwierdzono, że związek ten nie miał żadnego wpływu na wartość normalną w kraju analogicznym.
(24) W końcu, po przedstawieniu przez kilku eksporterów zarzutów popartych dowodami, wartość normalną skorygowano w dół z powodu: i) różnic w jakości surowców stosowanych przez producentów w kraju analogicznym w porównaniu z surowcami stosowanymi przez producentów w ChRL; ii) wyższych kosztów transportu i innych opłat; oraz iii) kosztów przywozu związanych z zakupem wymienionych surowców przez producentów z USA.
Stwierdzono również, że w USA stosowano niektóre rodzaje obróbki cegieł, których nie stosowano w Chinach.
Ponadto dochodzenie wykazało, że korekta dotycząca poziomu obrotu handlowego była również uzasadniona.
(25) Wobec braku innych uwag, motywy 42 i 43 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
4.2.
Określenie wartości normalnej dla wszystkich producentów eksportujących, którym przyznano traktowanie na zasadach rynkowych
(26) Na etapie tymczasowym wartość normalną dla przedsiębiorstw, którym przyznano MET, ustalono w odniesieniu do każdego rodzaju cegieł magnezytowych.
Rodzaje te określono za pomocą numeru kontrolnego produktu (PCN).
Jednakże w odniesieniu do przedsiębiorstw, którym przyznano IT, grupy PCN dla celów ustalenia wartości normalnej określono na podstawie zawartości MgO.
(27) Na etapie ostatecznym uznano, że metodę należy uprościć tak, aby zagwarantować spójność pomiędzy producentami eksportującymi, którym przyznano MET, i pozostałymi producentami eksportującymi.
W związku z tym grupy PCN ustalone na podstawie zawartości MgO zastosowano również do obliczenia wartości normalnej dla producentów, którym przyznano MET.
5.
Cena eksportowa
(28) Jeden producent eksportujący stwierdził wystąpienie błędów w poziomie kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych oraz zysku powiązanego importera.
(29) Po przeprowadzeniu weryfikacji stwierdzono, że zarzut dotyczący kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych można uznać za błąd pisarski, który pojawił się na etapie tymczasowym.
Jednakże zarzut dotyczący poziomu zysku nie był uzasadniony, ponieważ w obliczeniach zastosowano poziom ustalony na podstawie poziomu niepowiązanych importerów i podmiotów gospodarczych zweryfikowanych w trakcie dochodzenia.
W związku z tym zarzut dotyczący zysku został odrzucony.
(30) Inny producent eksportujący stwierdził, że marże zysku odliczone dla przedsiębiorstw powiązanych z nim były zbyt wysokie i przedstawił dowody na to, że faktyczny zysk był na niższym poziomie.
Twierdził on również, że zysk należy odliczyć jeden raz i tylko dla ostatniego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego, a nie dla pośrednich przedsiębiorstw.
Ponadto uważał on, że rachunek odliczenia podatku VAT przy wywozie powinien opierać się na kosztach surowców, a nie na cenie eksportowej towarów.
(31) Na podstawie nowych dostarczonych dowodów marżę zysku dla powiązanych przedsiębiorstw handlowych poprawiono w oparciu o dane uzyskane od innych niepowiązanych przedsiębiorstw handlowych.
Jednakże zarzut dotyczący podatku VAT przy wywozie został odrzucony, ponieważ przedsiębiorstwo nie przedstawiło dowodów na jego poparcie.
(32) Jeden producent eksportujący, któremu przyznano IT, w przeciwieństwie do stanowiska, jakie zajmował na etapie tymczasowym, na ostatnim etapie dochodzenia stwierdził, że był związany z importerem wspólnotowym i domagał się stosownej korekty ustalonego dla niego marginesu dumpingu.
Utrzymywał on, że jego margines dumpingu powinien zostać obliczony, zaczynając od ceny odsprzedaży rzekomo powiązanego importera.
Mimo że producent eksportujący oraz importer wspólnotowy przyznali, że nie istnieje między nimi żadna więź prawna mogąca świadczyć o ich powiązaniu, stwierdzili oni, że należy ich jednak uznać za powiązanych z uwagi na ich długotrwałą współpracę w zakresie cegieł magnezytowych.
(33) Jednakże wspomniane przedsiębiorstwa nie dostarczyły żadnych nowych dowodów pozwalających stwierdzić, że są oni powiązani w rozumieniu rozporządzenia podstawowego.
Ponadto importer wspólnotowy był w podobny sposób powiązany z innym chińskim eksporterem, jednak nie uważał, że powiązanie to ma taki sam charakter.
W związku z tym nie ma podstawy zmieniać wstępnego ustalenia, że przedsiębiorstwa te nie są powiązane.
Wobec tego zastrzeżenie zostaje odrzucone.
(34) Na etapie tymczasowym cenę eksportową dla przedsiębiorstw, którym przyznano MET, ustalono na poziomie PCN, jednak dla przedsiębiorstw, którym przyznano IT do ustalenia ceny eksportowej zastosowano podział na grupy PCN pod względem zawartości MgO.
Na etapie końcowym Komisja uprościła metodę, aby zagwarantować spójność. Ponadto do obliczenia ceny eksportowej producentów, którym przyznano MET zastosowano podział na grupy PCN pod względem zawartości MgO.
(35) Wobec braku innych uwag, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach 59 i 60 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
6.
Porównanie
(36) Wobec braku właściwie uzasadnionych zarzutów, ustalenia tymczasowe, określone w motywach 61 i 62 rozporządzenia tymczasowego, zostają niniejszym potwierdzone.
7.
Margines dumpingu
7.1.
Dla współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano MET/IT
(37) Ostateczne średnie ważone marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem, są następujące:
Liaoning Mayerton Refractories Co.
Ltd. _BAR_ 2,7 % _BAR_
Yingkou Sanhua Refractory Materials Co.
Ltd. _BAR_ 8,1 % _BAR_
Yingkou Guangyang Refractories Co.
Ltd. _BAR_ 18,6 % _BAR_
Yingkou Kyushu Refractories Co.
Ltd _BAR_ 18,6 % _BAR_
Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co.
Ltd. _BAR_ 27,7 % _BAR_
Yingkou Qinghua Refractories Co.
Ltd. _BAR_ 22,2 % _BAR_
7.2.
Dla wszystkich pozostałych producentów eksportujących
(38) W wyniku udostępnienia nowych danych na temat przywożonych ilości poziom współpracy został ponownie obliczony i okazało się, że był wyższy niż ustanowiony tymczasowo.
Jednakże należy potwierdzić, że poziom współpracy był niski.
(39) Na etapie tymczasowym ogólnokrajowy margines dumpingu ustalono na poziomie najwyższego marginesu określonego dla producentów współpracujących.
Jednakże na etapie ostatecznym zmieniono metodę obliczania marginesu ogólnokrajowego, zgodnie ze stałą praktyką Komisji w przypadku niskiego poziomu współpracy.
W związku z tym ogólnokrajowy margines dumpingu został ponownie obliczony jako średnia ważona następujących składników:
a) marginesu dumpingu określonego dla reprezentatywnej grupy produktów objętych postępowaniem wywożonych przez jedynego współpracującego producenta eksportującego, któremu nie przyznano MET lub IT; oraz
b) najwyższego marginesu dumpingu określonego dla reprezentatywnej grupy produktu objętego postępowaniem wywożonego przez tego samego współpracującego eksportera.
(40) W związku z tym ogólnokrajowy margines dumpingu ustalono ostatecznie na poziomie 51,5 %.
D. SZKODA
1.
Produkcja wspólnotowa
(41) Wobec braku nowych uwag, ustalenia tymczasowe dotyczące całkowitej wspólnotowej produkcji, przedstawione w motywie 68 rozporządzenia tymczasowego, zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Określenie przemysłu wspólnotowego
(42) Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że producent wspólnotowy RHI powinien zostać wyłączony z przemysłu wspólnotowego, wbrew wnioskowi zawartemu w rozporządzeniu tymczasowym.
Wspomniane strony twierdziły, że podstawowa działalność przedsiębiorstwa RHI nie jest zlokalizowana we Wspólnocie i że jego wielkość przywozu w OD jest prawie taka sama, jak grupy Refratechnik ("Refratechnik"), innego producenta importującego, który został wyłączony z przemysłu wspólnotowego.
(43) W motywie 70 rozporządzenia tymczasowego wspomniano, że największe zakłady produkcyjne przedsiębiorstwa RHI, wytwarzające produkt objęty postępowaniem, jak również siedziba oraz ośrodek badań i rozwoju znajdują się we Wspólnocie.
Oczywiste było również, że wspólnotowe przedsiębiorstwo produkcyjne należące do RHI jest podmiotem odrębnym od jego chińskiego przedsiębiorstwa produkcyjnego.
Nawet jeśli RHI jest grupą ogólnoświatową i posiada zakład produkcyjny w ChRL będący odrębnym podmiotem prawnym, znaczna większość cegieł magnezytowych sprzedawanych następnie na rynku wspólnotowym wytwarzana jest w jej zakładach produkcyjnych zlokalizowanych we Wspólnocie.
Ponieważ tylko niewielka część sprzedaży prowadzonej przez grupę RHI na rynku wspólnotowym pochodzi z przywozu z ChRL, RHI nie jest chroniona przed przywozem po cenach dumpingowych, a korzyść gospodarcza, jaką mogłaby ewentualnie uzyskać w wyniku tego przywozu, jest minimalna.
W związku z tym nie istnieją przekonujące dowody na to, że RHI należy wyłączyć z przemysłu wspólnotowego.
(44) Ponadto stwierdzono, że jakiekolwiek porównywanie z sytuacją Refratechnik jest niewłaściwe.
Po pierwsze, Refratechnik nie jest ani skarżącym, ani popierającym skargę, więc nie może zostać uwzględnione w definicji przemysłu wspólnotowego.
Ponadto, w przeciwieństwie do opisanej powyżej sytuacji RHI, chociaż Refratechnik prowadziło przywóz w podobnych wielkościach bezwzględnych, to jednak wielkości te stanowiły znacznie większy odsetek sprzedaży dokonywanej przez Refratechnik na rynku wspólnotowym.
Należy przypomnieć, że: i) prawie połowę sprzedaży dokonywanej przez Refratechnik na rynku wspólnotowym stanowią towary wyprodukowane w ChRL; ii) podstawowa działalność przedsiębiorstwa dotycząca produktu objętego postępowaniem została częściowo przeniesiona do Chin; oraz iii) Refratechnik w oczywisty sposób czerpał korzyści ze sprzedaży przywiezionych produktów.
Pod wszystkimi wymienionymi względami Refratechnik znacząco różniło się od RHI.
Dlatego też zarzut należało odrzucić. Fakt, że RHI jest częścią przemysłu wspólnotowego zostaje potwierdzony.
(45) Wobec braku innych uwag, definicja przemysłu wspólnotowego, określona w motywach od 69 do 78 rozporządzenia tymczasowego, zostaje niniejszym potwierdzona.
3.
Konsumpcja we Wspólnocie
(46) Wobec braku innych uwag, obliczenie konsumpcji we Wspólnocie, określone w motywach od 79 do 82 rozporządzenia tymczasowego, zostaje niniejszym potwierdzone.
4.
Przywóz do Wspólnoty z ChRL
4.1.
Udział w rynku przywozu towarów, których dotyczy postępowanie
(47) Wobec braku dalszych uwag, ustalenia dotyczące udziału w rynku wspólnotowym przywozu towarów, których dotyczy postępowanie, określone w motywach 83 i 84 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.2.
Ceny przywozu i podcięcie
(48) Należy przypomnieć, że zgodnie z tym, co zostało określone w motywach od 85 do 87 rozporządzenia tymczasowego, dokonano porównania cen ex-works przemysłu wspólnotowego z cenami producentów eksportujących w kraju, którego dotyczy postępowanie, na poziomie cen cif na granicy Wspólnoty.
(49) Mając na uwadze skorygowaną metodę określania marginesów zaniżania cen przedstawioną poniżej w motywie 86, uznano również za właściwe w podobny sposób zmienić metodę określania podcięcia cenowego.
Zmieniony margines podcięcia cenowego dla producentów eksportujących, którym przyznano MET lub IT, wynosił od 13 % do 37 %.
Średnie podcięcie cenowe wynosiło 23,9 %.
(50) Oprócz dokonanych dostosowań, jak określono w motywie 49, oraz wobec braku innych uwag, ustalenia w motywach 85 do 87 rozporządzenia tymczasowego dotyczące cen przywozu i podcięcia cenowego zostają niniejszym potwierdzone.
5.
Sytuacja przemysłu wspólnotowego
(51) Należy przypomnieć, że w motywie 111 rozporządzenia tymczasowego uznano tymczasowo, że przemysł Wspólnoty poniósł istotną szkodę w okresie dochodzenia w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
(52) Kilka zainteresowanych stron zakwestionowało interpretację danych liczbowych dotyczących sytuacji przemysłu wspólnotowego, zgodnie z tym, co określono w motywach od 88 do 111 rozporządzenia tymczasowego.
Strony te stwierdziły, że wspomniane dane liczbowe te nie wskazywały na wystąpienie istotnej szkody, a przemysł wspólnotowy odnotowuje zyski. Strony argumentowały, że przemysł wspólnotowy jest konkurencyjny, a jego perspektywy gospodarcze są bardzo pozytywne.
Powinno to zatem prowadzić do stwierdzenia, że przemysł wspólnotowy nie poniósł istotnej szkody.
(53) Żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała samych danych liczbowych dotyczących sytuacji przemysłu wspólnotowego, lecz ich interpretację.
W istocie, rozpatrując tylko niektóre wskaźniki wielkości, np. produkcję, udział w rynku lub sprzedaż na rynku wspólnotowym, w oderwaniu od innych wskaźników, nie wykazują one zbytnio negatywnej tendencji.
(54) Należy jednak pamiętać, że odpowiedzią przemysłu wspólnotowego na przywóz po cenach dumpingowych w badanym okresie była obniżka cen w celu utrzymania wielkości sprzedaży na rynku wspólnotowym.
Spowodowało to znaczny spadek rentowności.
W rezultacie w takich okolicznościach szkodę odzwierciedlają głównie ceny i rentowność.
(55) Ponadto, analizując wzrost wskaźników gospodarczych przemysłu wspólnotowego między rokiem 2001 a OD, należy pamiętać, że przemysł wspólnotowy już został zrestrukturyzowany latach 90. w celu zmniejszenia nadmiernych zdolności produkcyjnych oraz przeprowadzenia racjonalizacji.
Na początku badanego okresu (w 2001 r.) przemysł wspólnotowy znajdował się w stabilnej sytuacji gospodarczej i osiągał rozsądne zyski.
Jednakże, jak wynika ze znacznie zmniejszającego się wzrostu rentowności sprzedaży wspólnotowej (motyw 98 rozporządzenia tymczasowego) oraz spadku średnich cen sprzedaży (motyw 94 rozporządzenia tymczasowego), sytuacja uległa znacznemu pogorszeniu pomiędzy rokiem 2001 r. a końcem OD.
(56) Jeśli chodzi o nieznacznie poprawiającą się sytuację w OD, należy pamiętać, że poprawę tę osiągnięto poprzez dalszą redukcję kosztów oraz że lepsza sytuacja w OD nadal znacznie odbiegała od poziomu, który mógłby zostać osiągnięty, gdyby przywóz nie był prowadzony po cenach dumpingowych (motyw 99 rozporządzenia tymczasowego).
(57) Wobec braku innych uwag oprócz powyższych, ustalenia dotyczące sytuacji przemysłu wspólnotowego, określone w motywach od 88 do 111 rozporządzenia tymczasowego, zostają niniejszym potwierdzone.
6.
Wnioski dotyczące szkody
(58) W świetle powyższego i wobec braku innych uwag, niniejszym potwierdza się, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1.
Skutek przywozu z ChRL
(59) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że przywóz nie wpłynął na przemysł wspólnotowy, ponieważ udział w rynku i wielkość sprzedaży były stabilne w badanym okresie.
Jednakże stwierdzono, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę (motyw 58) oraz że mógłby on utrzymać swój udział w rynku kosztem znacznego obniżenia cen, który doprowadził do 55 % spadku rentowności.
Zbiegło się to ze wzrostem wielkości przywozu.
Należy pamiętać, że wielkość przywozu z ChRL wzrosła o ok. 150 %, a jego udział w rynku w badanym okresie wzrósł o 118 %.
Oprócz tego ceny przywozu z ChRL spadły o 22 % oraz doszło do znacznego podcięcia cenowego (motyw 49).
Dlatego też, a także ponieważ twierdzenie to nie zostało poparte dalszymi dowodami, argument ten odrzucono.
Wobec braku innych uwag, ustalenia zawarte w motywie 113 zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Wpływ sytuacji w przemyśle stalowym
(60) Jedna spośród zainteresowanych stron twierdziła, że postęp techniczny prowadzący do uzyskania trwalszych cegieł oraz wydajny proces produkcji stali był przyczyną szkody ponoszonej przez przemysł wspólnotowy, a także, że fakt ten nie został wystarczająco uwzględniony w rozporządzeniu tymczasowym.
(61) W tym względzie należy przypomnieć, że na podstawie danych otrzymanych od przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem obliczony spadek liczby wykorzystywanych cegieł magnezytowych na tonę wyprodukowanej stali wynosił około 2 % w OD (motyw 116 rozporządzenia tymczasowego).
Ponadto stwierdzono, że konsumpcja we Wspólnocie w OD była stabilna (motyw 82 rozporządzenia tymczasowego).
Na podstawie tych danych można podsumować, że postęp techniczny mógł wywrzeć tylko niewielki wpływ (jeśli w ogóle miało to miejsce) na sytuację przemysłu wspólnotowego.
Dlatego też argument ten powinien zostać odrzucony.
3.
Wpływ zmian kursów walutowych
(62) Kolejnym czynnikiem, który jak twierdzono, przyczynił do powstania szkody, jest spadający kurs wymiany dolara (mający związek z chińskim RMB) w stosunku do euro.
Deprecjacja dolara w stosunku do euro wyniosła około 31 % w badanym okresie.
(63) Należy przypomnieć, że dumping ustalono, porównując wszystkie ceny na podstawie RMB i dlatego kurs wymiany walut nie wpłynął na stwierdzony margines dumpingu.
Jeśli chodzi o marginesy szkody, deprecjacja dolara mogła spowodować zwiększenie wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty.
Jednakże niezależnie od tego, czy niskie ceny mogły być również spowodowane zmianami kursu walut, całkowita różnica pomiędzy cenami przemysłu wspólnotowego, a cenami producentów eksportujących (patrz: motyw 49) stanowi poziom podcięcia cenowego, który trzeba wziąć pod uwagę.
Wielkość marginesów szkody w tym wypadku pokazuje, że mało prawdopodobne jest, aby deprecjacja dolara przyczyniła się do zaistnienia szkody, której doznał przemysł wspólnotowy.
4.
Wpływ przywozu prowadzonego przez przemysł wspólnotowy do Wspólnoty
(64) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że przewóz z ChRL prowadzony przez RHI powodował szkodę.
Należy zauważyć, że tylko 5 % ogólnej wartości sprzedaży prowadzonej przez RHI pochodziło z przywozu z ChRL (motyw 121 rozporządzenia tymczasowego) i że towary przywożone były sprzedawane po cenach porównywalnych z cenami stosowanymi przez przemysł wspólnotowy we Wspólnocie.
W związku z tym przywóz ten nie spowodował stwierdzonej szkody.
5.
Skutek wywozu prowadzonego przez przemysł wspólnotowy
(65) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że strata w wywozie z powodu wahań kursu USD i związana z tym deprecjacja spowodowała szkodę.
Jednakże należy przypomnieć, że wielkość wywozu spadła jedynie nieznacznie w okresie badanym oraz że jego opłacalność była wyższa niż opłacalność sprzedaży na rynku wspólnotowym (motyw 122 rozporządzenia tymczasowego).
W związku z tym mało prawdopodobne jest, że wywóz, o którym mowa, mógł mieć znacząco negatywny wpływ na przemysł wspólnotowy.
6.
Wpływ innych czynników
(66) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że przyczyną szkody była niekorzystna sytuacja przemysłu wspólnotowego spowodowana tym, że zasoby magnezytu zlokalizowane są głównie w ChRL.
Chociaż prawdą jest, że kopalnie głównego surowca znajdują się w ChRL, co daje producentom w ChRL przewagę cenową i strategiczną, różnice prowadzące do uprzywilejowania cenowego i tak zostały uwzględnione przy porównywaniu cen.
7.
Wnioski dotyczące związku przyczynowego
(67) Wobec braku innych uwag, wnioski dotyczące związku przyczynowego, określone w motywach od 112 do 124 rozporządzenia tymczasowego, zostają niniejszym potwierdzone.
F. INTERES WSPÓLNOTY
1.
Interes przemysłu wspólnotowego
(68) Wobec braku uwag dotyczących interesu przemysłu wspólnotowego, ustalenia określone w motywach od 125 do 129 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Interes importerów
(69) Dwaj niepowiązani importerzy i jeden powiązany importer przedstawili swoje wnioski będące wynikiem wstępnego ujawnienia.
Kolejny importer, który nie współpracował w postępowaniu, również przedstawił uwagi sprzeciwiające się środkom tymczasowym, motywując to tym, że miałyby one negatywny wpływ na obrót, zatrudnienie i rentowność importerów, ponieważ produkt objęty postępowaniem stanowił znaczną część ich obrotu handlowego.
Cztery wspomniane przedsiębiorstwa importujące reprezentowały około 35 % całkowitego przywozu w OD.
Jednakże przedsiębiorstwa nie przedstawiły nowych dowodów, które mogłyby zmienić wnioski dotyczące interesu Wspólnoty zawarte w rozporządzeniu tymczasowym.
(70) Dalsze argumenty przedstawione przez importerów, które były zbieżne z argumentami użytkowników, omówiono w motywach od 73 do 82.
(71) Wobec braku innych uwag, ustalenia w motywach od 130 do 132 rozporządzenia tymczasowego dotyczące interesu importerów zostają niniejszym potwierdzone.
3.
Interes dostawców
(72) Wobec braku innych uwag dotyczących interesu dostawców wspólnotowych, ustalenia określone w motywie 133 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.
Interes użytkowników
4.1.
Struktura rynku
(73) Większość użytkowników, importerów i producentów eksportujących podtrzymała argument, że środki wzmocniłyby strukturę rynku składającą się z kilku liczących się producentów i w konsekwencji zmniejszyłyby konkurencję.
Chociaż w tym względzie nie pojawiły się żadne nowe argumenty, dostarczono materiał dodatkowy na poparcie tego twierdzenia.
(74) Należy przypomnieć, że największy producent na rynku wspólnotowym nie miał większościowego udziału w rynku w OD, jeśli chodzi o produkt objęty postępowaniem (motyw 141 rozporządzenia tymczasowego).
Udział ten obliczono na podstawie zweryfikowanych danych.
Zostało to podważone przez jedną z zainteresowanych stron, jednak nie przedstawiono dowodu na poparcie tego, że udział w rynku jest wyższy niż powyższe dane liczbowe.
Co więcej, zainteresowane strony nie dostarczyły żadnych istotnych dowodów świadczących o antykonkurencyjnym zachowaniu liczących się podmiotów na rynku wspólnotowym, popierających ten zarzut.
Ponadto kilku innych producentów wspólnotowych produkowało produkt objęty postępowaniem.
Wobec braku dodatkowych uwag, ustalenia zawarte w motywach 140 i 141 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.2.
Niedobór podaży i wzrost kosztów
(75) Twierdzono, że przedmiotowe środki doprowadziłyby do niedoboru podaży produktu objętego postępowaniem na rynku wspólnotowym, ponieważ z powodu tych środków producenci eksportujący zaprzestaliby prowadzenia wywozu do Wspólnoty.
Argument ten nie został poparty żadnymi dokumentami dowodowymi.
Należy w tym miejscu zauważyć, że liczba dostępnych źródeł podaży w ChRL i na rynku wspólnotowym jest wystarczająca, aby nie dopuścić do wystąpienia niedoboru podaży.
Argument ten jest zatem bezpodstawny.
(76) Twierdzono również, że dostawcy surowców mogą być zmuszeni do zredukowania wywozu do Wspólnoty z powodu np. niedostatku energii elektrycznej w ChRL, gdzie znajduje się większość źródeł surowców magnezytowych.
Pojawiły się też zarzuty, że w rezultacie ceny magnezytu zaczęły wzrastać w 2005 r., co doprowadziło do niedoborów surowca na rynku wspólnotowym.
Wiadomo, że dostarczanie surowców niezbędnych do produkcji cegieł magnezytowych przez ChRL może się różnić w zależności od czynników wewnętrznych i może prowadzić do wzrostu cen magnezytu.
Jednakże będzie to miało wpływ zarówno na producentów wspólnotowych używających magnezytu pochodzącego z Chin, jak i na chińskich producentów cegieł magnezytowych.
W związku z tym argumenty te nie mają znaczenia dla oceny wpływu nałożenia środków antydumpingowych.
(77) Przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem również wyraził obawę, że środki te mogłyby prowadzić do znaczącego wzrostu cen cegieł magnezytowych i że kwestię tę należy wziąć pod uwagę przy rozważaniu opłacalności środków dla przemysłu stalowego.
Jednakże przemysł stalowy w zasadzie nie kwestionował tego, że cegły magnezytowe stanowią znacznie mniej niż 1 % całkowitych ponoszonych przez niego kosztów (motyw 143 rozporządzenia tymczasowego), niemniej zaznaczył, iż należy rozważyć fakt, że: i) produkt ma znaczenie strategiczne; ii) usterki techniczne cegieł magnezytowych mogą pociągnąć za sobą dodatkowe wysokie koszty; oraz iii) istnieje prawdopodobieństwo znacznego wzrostu cen z innych podwodów.
(78) Zgodnie z motywem 135 rozporządzenia tymczasowego materiały ogniotrwałe są bardzo ważnym strategicznie materiałem konsumpcyjnym dla przemysłu stalowego, ponieważ cała stal musi przejść przez konwertory, piece i kadzie.
Dlatego też usterki w materiałach ogniotrwałych mogą spowodować szkody, takie jak zakłócenia w produkcji, konieczność napraw i zagrożenie bezpieczeństwa.
W związku z tym wystarczające dostawy wysokojakościowych, tj. trwałych cegieł oraz dobre wsparcie techniczne są niezwykle istotne dla przemysłu stalowego.
(79) Chociaż należy rozważać, czy materiał ma znaczenie strategiczne lub jakkolwiek inne, jego koszt w porównaniu z całkowitym kosztem produkcji jest również ważną kwestią w analizie interesu wspólnotowego.
Dlatego też niekwestionowany fakt, że koszt cegieł magnezytowych stanowi mniej niż 1 % całkowitych kosztów produkcji stali, nadal pozostaje czynnikiem decydującym.
(80) W tym względzie należy zaznaczyć, że celem środków antydumpingowych nie jest uniemożliwienie przywozu, lecz spowodowanie wzrostu cen do zrównoważonego, nieszkodliwego poziomu.
Z uwagi na poziom środków (ze średnią ważoną wynoszącą ok. 20 %) prawdopodobne jest, że towary przywożone z Chin po cenach niepowodujących szkody i tak wejdą na rynek i przyczynią się do zwiększenia konkurencji.
Inne kraje trzecie również stanowiły możliwe źródła dostaw, nawet jeśli w OD dostawy te były niewielkie.
(81) Należy również podkreślić, że jeżeli środki nie zostaną nałożone, w perspektywie długoterminowej istnieje ryzyko przeniesienia produkcji produktu objętego postępowaniem do ChRL.
Biorąc pod uwagę brak liczących się producentów w innych państwach trzecich oraz znaczenie strategiczne produktu objętego postępowaniem dla przemysłu stalowego, poleganie na przywozie z Chin zdecydowanie nie jest korzystną perspektywą dla wspólnotowego przemysłu stalowego.
Ten zapis rozporządzenia tymczasowego (motyw 138) został zakwestionowany przez jednego importera i jedno przedsiębiorstwo produkcji stali.
Nie spotkał się on jednak ze sprzeciwem znacznej większości przemysłu wspólnotowego. Można z tego wywnioskować, że również w ich interesie leży utrzymanie, na ile to możliwe, produkcji cegieł magnezytowych na terenie Wspólnoty.
(82) Wobec braku dalszych uwag dotyczących rzekomego zakłócenia struktury rynku i wzrostu kosztów interesu przemysłu wspólnotowego, ustalenia określone w motywach od 140 do 143 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.3.
Wnioski dotyczące interesu użytkowników
(83) Wobec braku dalszych uwag dotyczących interesu użytkowników, ustalenia określone w motywach od 134 do 144 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
5.
Wnioski dotyczące interesu Wspólnoty
(84) W świetle wniosków przedstawionych w rozporządzeniu tymczasowym oraz uwzględniając uwagi różnych stron, stwierdza się, że nie istnieją istotne powody do nienakładania ostatecznych środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu po cenach dumpingowych cegieł magnezytowych pochodzących z ChRL.
W związku z tym wnioski zawarte w motywach 145 i 146 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
G. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1.
Poziom usuwający szkodę
(85) W rozporządzeniu tymczasowym poziom usuwający zagrożenie wystąpienia szkody ustalono przy użyciu pięciu grup PCN w zależności od zawartości MgO w cegłach.
Pierwsza wzmianka na temat tej metody pojawiła się w kwestionariuszach rozesłanych na początku dochodzenia, a zainteresowane strony poproszono o przedstawienie uwag.
Domagano się wprowadzenia zmian do tej metody. Żądania te zbadano zgodnie z motywami od 86 do 88.
(86) W rozporządzeniu tymczasowym wprowadzono standardową zmianę cen eksportowych cif w celu pokrycia kosztów ponoszonych po przywozie, kosztów importera i poziomu obrotu handlowego.
Prowadzone dalej dochodzenie wykazało, że zmiany te należy skorygować tak, aby właściwie odzwierciedlały koszty związane z każdym kanałem sprzedaży.
Obliczone marginesy usuwające szkodę przedstawiono w motywie 90.
(87) Stowarzyszenie użytkowników stwierdziło, że w obliczeniach nie uwzględniono różnicy kosztów żywicy lub smoły używanych jako materiału wiążącego w cegłach magnezytowych.
Jakkolwiek prawdą jest, że koszty smoły, stosowanej głównie w produkcji wspólnotowej, są niższe niż koszty żywicy, producenci wspólnotowi argumentowali w sposób uzasadniony, że wyższe koszty nieco bardziej skomplikowanego procesu produkcji smoły pochłaniają tę różnicę.
Natomiast w dochodzeniu tym nie przedstawiono uzasadnionych dowodów obalających te ustalenia.
Zarzut ten został więc odrzucony.
(88) Ponadto jeden z użytkowników stwierdził, że w ramach grup PCN istnieje różnica, o której mowa w motywie 85, między cegłami stosowanymi w piecach konwertorowych i w kadziach.
Przemysł wspólnotowy sprzedawał większy odsetek droższych cegieł konwertorowych niż producenci eksportujący w ChRL.
Użytkownik ten twierdził, że to zagadnienie powinno być lepiej odzwierciedlone w porównaniach cen.
Jednakże zarzut ten nie został uzasadniony i nie zostało wyjaśnione, których PCN to dotyczyło i w jakim stopniu.
Zarzut ten został więc odrzucony.
(89) Należy pamiętać, że cena niewyrządzająca szkody została obliczona przy użyciu marży zysku wynoszącej 8 %.
Zainteresowane strony nie zakwestionowały tego poziomu i w związku z tym zostaje on niniejszym ostatecznie potwierdzony.
(90) Ostateczne średnie ważone marginesy szkody dla przedsiębiorstw, którym przyznano IT lub MES, wynoszą:
Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co.
Ltd _BAR_ 42,5 % _BAR_
Liaoning Mayerton Refractories Co.
Ltd _BAR_ 22,7 % _BAR_
Yingkou Guangyang Refractories Co.
Ltd _BAR_ 27,7 % _BAR_
Yingkou Kyushu Refractories Co.
Ltd _BAR_ 27,7 % _BAR_
Yingkou Qinghua Refractories Co.
Ltd _BAR_ 15,3 % _BAR_
Yingkou Sanhua Refractory Material Co.
Ltd _BAR_ 48,2 % _BAR_
(91) Po wprowadzeniu wspomnianych wyżej różnych zmian wartości normalnej i cen eksportowych poziom usuwający szkodę ustalono na podstawie danych pochodzących z przedsiębiorstw współpracujących, którym nie przyznano MET ani IT, oraz z przedsiębiorstw współpracujących i wynosił on 39,9 %.
(92) Wobec braku dalszych uwag, innych niż zmiany, o których mowa powyżej, metoda określona w motywach od 147 do 152 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzona.
2.
Środki ostateczne
(93) W świetle powyższego oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego ostateczne cło antydumpingowe powinno być nałożone na poziomie marginesu dumpingu lub na poziomie marginesu szkody obliczonego we wszystkich przypadkach, w których jest on niższy niż margines dumpingu.
(94) Na podstawie powyższego ostateczne cła są następujące:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Margines usuwający szkodę _BAR_ Margines dumpingu _BAR_ Proponowane cło antydumpingowe _BAR_
Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co.
Ltd _BAR_ 42,5 % _BAR_ 27,7 % _BAR_ 27,7 % _BAR_
Liaoning Mayerton Refractories Co.
Ltd _BAR_ 22,7 % _BAR_ 2,7 % _BAR_ 2,7 % _BAR_
Yingkou Guangyang Refractories Co.
Ltd _BAR_ 27,7 % _BAR_ 18,6 % _BAR_ 18,6 % _BAR_
Yingkou Kyushu Refractories Co.
Ltd _BAR_ 27,7 % _BAR_ 18,6 % _BAR_ 18,6 % _BAR_
Yingkou Qinghua Refractories Co.
Ltd _BAR_ 15,3 % _BAR_ 22,2 % _BAR_ 15,3 % _BAR_
Yingkou Sanhua Refractory Material Co.
Ltd _BAR_ 48,2 % _BAR_ 8,1 % _BAR_ 8,1 % _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 39,9 % _BAR_ 51,5 % _BAR_ 39,9 % _BAR_
(95) Indywidualne stawki cła antydumpingowego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia.
W związku z tym odzwierciedlają one sytuację stwierdzoną podczas dochodzenia w odniesieniu do tych przedsiębiorstw.
Powyższe stawki celne (w przeciwieństwie do ogólnokrajowego cła mającego zastosowanie do "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw") stosowane są zatem wyłącznie do przywozu produktów pochodzących z kraju, którego dotyczy postępowanie i wyprodukowanych przez konkretne przedsiębiorstwa.
Przywiezione produkty wyprodukowane przez inne przedsiębiorstwo niewymienione konkretnie w części zasadniczej niniejszego rozporządzenia z podaniem ich nazwy i adresu, włączając podmioty powiązane z podmiotami wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce celnej mającej zastosowanie do "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw".
(96) Wszelkie żądania zastosowania wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po ustanowieniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) powinny być niezwłocznie kierowane do Komisji [3], wraz ze wszystkimi właściwymi informacjami, w szczególności dotyczącymi zmian w działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej lub eksportowej, związanej np. z taką zmianą nazwy lub zmianami odnośnie do podmiotów zajmujących się produkcją i sprzedażą.
Komisja w uzasadnionych przypadkach po konsultacji z Komitetem Doradczym zaproponuje stosowne zmiany do rozporządzenia poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
3.
Zobowiązania
(97) W trakcie dochodzenia pięciu producentów eksportujących w ChRL wyraziło zainteresowanie złożeniem zobowiązania.
Jednakże tylko trzech producentów eksportujących ostatecznie złożyło zobowiązania cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(98) Jedno z przedsiębiorstw nie współpracowało w dochodzeniu.
Dlatego też zobowiązanie to należało odrzucić.
(99) Inne przedsiębiorstwo, któremu przyznano indywidualne traktowanie, złożyło ofertę zobowiązania wspólnie z niepowiązanym przedsiębiorstwem handlowym z siedzibą w Szwajcarii.
Normalnie zobowiązanie wspólnie z niepowiązanym przedsiębiorstwem należałoby odrzucić, ponieważ z powodu obecności niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego monitorowanie przepływów finansowych jest niewykonalne.
Ponadto niepowiązane przedsiębiorstwo handlowe jest bezpośrednio lub pośrednio związane z większością swoich klientów z UE.
Prowadzi to do bardzo złożonej struktury organizacyjnej, która uniemożliwiłaby sprawne monitorowanie przepływów finansowych oraz ostatecznie uiszczanych cen.
W związku z tym zobowiązanie takie uważa się za niewykonalne i nieefektywne.
Propozycja ta musiała zatem zostać odrzucona.
(100) Inny producent eksportujący, któremu przyznano indywidualne traktowanie, zaproponował, wraz z powiązanym z nim przedsiębiorstwem handlowym z ChRL, wspólne zobowiązanie cenowe w połączeniu z pułapem ilościowym.
Tym samym uzgodnili oni, że będą sprzedawać produkt objęty postępowaniem w ramach pułapów ilościowych na poziomach cen zapobiegających szkodliwym efektom dumpingu, lub powyżej tych poziomów.
Przywóz powyżej pułapu ilościowego będzie podlegał cłom antydumpingowym.
Przedsiębiorstwa te będą również regularnie dostarczały Komisji szczegółowych informacji dotyczących dokonywanego przez nie wywozu do Wspólnoty, co oznacza możliwość skutecznego monitorowania przez Komisję złożonego zobowiązania.
Co więcej, struktura sprzedaży tych przedsiębiorstw jest taka, że Komisja uznaje, że ryzyko obejścia ustalonego zobowiązania jest ograniczone.
(101) W celu dalszego umożliwienia Komisji skutecznego monitorowania zgodności działalności przedsiębiorstwa ze zobowiązaniem, w chwili złożenia wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu odpowiednim organom celnym zwolnienie z cła antydumpingowego jest uzależnione od przedstawienia faktury handlowej zawierającej przynajmniej te elementy, które zostały wymienione w załączniku.
Informacje te są również niezbędne, aby umożliwić organom celnym dokładne ustalenie, że przesyłki odpowiadają dokumentom handlowym.
W przypadku gdy takiej faktury nie przedstawiono lub gdy faktura nie dotyczy produktu przedstawionego organom celnym, zastosowana będzie odpowiednia stawka cła antydumpingowego.
(102) Aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie zobowiązania, importerzy powinni zostać poinformowani, że naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania z mocą wsteczną cła antydumpingowego w odniesieniu do stosownych transakcji.
Dlatego też konieczne jest wprowadzenie przepisów prawnych przewidujących powstanie długu celnego w wysokości właściwego cła antydumpingowego, w przypadku gdy przynajmniej jeden warunek zwolnienia nie jest przestrzegany.
Dług celny powinien zatem powstawać wówczas, gdy zgłaszający powziął zamiar dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu, tzn. bez pobierania cła antydumpingowego oraz w przypadku stwierdzenia naruszenia przynajmniej jednego warunku tego zobowiązania.
(103) W przypadku naruszenia cło antydumpingowe można odzyskać, pod warunkiem że Komisja wycofa przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, odnosząc się do konkretnej transakcji i w zależności od przypadku oświadczając o nieważności stosownej faktury w ramach zobowiązania. W związku z tym, zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, organy celne powinny niezwłocznie poinformować Komisję w przypadku stwierdzenia naruszenia zobowiązania.
(104) Z uwagi na powyższe, ofertę zobowiązania uważa się za dopuszczalną, a przedsiębiorstwa objęte postępowaniem zostały poinformowane o istotnych faktach, uwarunkowaniach i zobowiązaniach, na których opiera się jego przyjęcie.
(105) Należy zauważyć, że w przypadku naruszenia zobowiązania lub wycofania się z niego, lub też podejrzenia jego naruszenia, na produkty może zostać nałożone cło antydumpingowe na mocy art. 8 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego.
(106) Powyższe zobowiązanie jest przyjęte na mocy decyzji Komisji 2005/704/WE [4].
4.
Pobieranie ceł tymczasowych
(107) W związku z zakresem stwierdzonych marginesów dumpingu oraz w świetle poziomu istotnej szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu uznaje się za niezbędne, by kwoty zabezpieczone w formie tymczasowego cła antydumpingowego, nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 552/2005, zostały pobrane w wysokości odpowiadającej stawce cła nałożonego ostatecznie.
W przypadku gdy stawki ostateczne są wyższe od stawek tymczasowych, ostatecznie pobiera się tylko kwoty zabezpieczone na poziomie cła tymczasowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się cło antydumpingowe na przywóz chemicznie związanych, niewypalonych cegieł magnezytowych, których komponent magnezytowy zawiera co najmniej 80 % MgO, niezależnie od tego, czy zawierają magnezyt, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, sklasyfikowanych w ramach kodów CN ex68159100, ex68159910 i ex68159990 (kody TARIC 6815910010, 6815991020 i 6815999020).
2.
Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego stosowaną w odniesieniu do ceny netto, franco granica Wspólnoty, bez opłat celnych, produktów opisanych w ust. 1 ustala się następująco:
Producent _BAR_ Cło antydumpingowe _BAR_ Kod dodatkowy TARIC _BAR_
Liaoning Mayerton Refractories Co.
Ltd, Jinqiao Development Zone, Dashiqiao, Liaoning Province, 115100, PRC _BAR_ 2,7 % _BAR_ A632 _BAR_
Yingkou Sanhua Refractory Material Co.
Ltd, Gangdu Management Zone, Dashiqiao City, Liaoning Province, 115100, PRC _BAR_ 8,1 % _BAR_ A633 _BAR_
Yingkou Kyushu Refractories Co.
Ltd, Houlashan, Jinqiao Village, Dashiqiao City, Liaoning Province, 115100, PRC _BAR_ 18,6 % _BAR_ A634 _BAR_
Yingkou Guangyang Refractories Co.
Ltd, Houlashan, Jinqiao Village, Dashiqiao City, Liaoning Province, 115100, PRC _BAR_ 18,6 % _BAR_ A635 _BAR_
Yingkou Qinghua Refractories Co.
Ltd, Qinghuayu Village, Qinghua District, Dashiqiao City, Liaoning Province, 115100, PRC _BAR_ 15,3 % _BAR_ A636 _BAR_
Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co.
Ltd, Biangan Village, Nanlou Economic Development zone, Dashiqiao City, Liaoning Province, 115100, PRC _BAR_ 27,7 % _BAR_ A638 _BAR_
Wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 39,9 % _BAR_ A999 _BAR_
3.
Niezależnie od postanowień ust. 2, ostateczne cło nie ma zastosowania w odniesieniu do przywozu towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, zgodnie z postanowieniami art. 2.
4.
O ile nie określono inaczej, zastosowanie znajdują obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
1.
Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, fakturowanych przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy są wskazane w decyzji 2005/704/WE i wprowadzanych do niej zmianach, jest zwolniony z ceł antydumpingowych nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że:
- są one wytworzone, przewożone i fakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwa, o których mowa, pierwszemu niezależnemu klientowi we Wspólnocie, oraz
- do przywożonych towarów dołączona jest ważna faktura w ramach zobowiązania.
Faktura w ramach zobowiązania jest fakturą handlową zawierającą przynajmniej elementy i oświadczenia określone w załączniku, a także
- towary zadeklarowane i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.
2.
Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu w każdym przypadku stwierdzenia, w odniesieniu do towarów opisanych w art. 1 i zwolnionych z cła antydumpingowego zgodnie z warunkami wyszczególnionymi w ust. 1, że przynajmniej jeden warunek nie jest spełniony.
Drugi warunek określony w ust. 1 uznaje się za niespełniony w przypadku stwierdzenia, że faktura w ramach zobowiązania jest niezgodna z postanowieniami załącznika lub nie jest autentyczna, albo w przypadku, gdy Komisja cofnęła przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 384/96 drogą rozporządzenia lub decyzji dotyczącej konkretnej transakcji i uznała stosowną(-e) fakturę(-y) w ramach zobowiązań za nieważną(-e).
3.
Importerzy akceptują jako część normalnego ryzyka handlowego, że niewypełnienie przez którąkolwiek ze stron przynajmniej jednego warunku wymienionego w ust. 1 i określonego szczegółowo w ust. 2 może spowodować powstanie długu celnego na mocy art. 201 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [5].
Powstały dług celny jest egzekwowany po cofnięciu przez Komisję przyjęcia zobowiązania.
Artykuł 3
Kwoty zabezpieczone przez tymczasowe cło antydumpingowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 552/2005 na przywóz chemicznie związanych, niewypalonych cegieł magnezytowych, których komponent magnezytowy zawiera co najmniej 80 % MgO, niezależnie od tego, czy zawierają magnezyt, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, sklasyfikowanych w ramach kodów CN ex68159100, ex68159910 i ex68159990 (kody TARIC 6815910010, 6815991020 i 6815999020), są ostatecznie pobrane zgodnie z zasadami określonymi poniżej.
Kwoty zabezpieczone przewyższające stawkę ostatecznego cła antydumpingowego zwalnia się.
W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych zostają ostatecznie pobrane.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1660/2005
z dnia 6 października 2005 r.
w sprawie zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 wraz z art. 300 ust. 2 i 3 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów [2], obie strony przeprowadziły negocjacje w celu ustalenia zmian lub uzupełnień, które należy wprowadzić w umowie na koniec okresu stosowania protokołu załączonego do tej umowy.
(2) W wyniku negocjacji, nowy protokół ustalający, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w wymienionej umowie został parafowany dnia 24 listopada 2004 r.
(3) Zatwierdzenie tego protokołu leży w interesie Wspólnoty.
(4) Istotne jest określenie klucza, według którego ma nastąpić podział wielkości dopuszczalnych połowów między Państwami Członkowskimi na podstawie tradycyjnego podziału wielkości dopuszczalnych połowów w ramach umowy połowowej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Protokół ustalający, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów, został zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.
Tekst protokołu jest załączony do niniejszego rozporządzenia [3].
Artykuł 2
Wielkości dopuszczalnych połowów określone w protokole są rozdzielane między Państwa Członkowskie według następującego klucza:
a) sejnery do połowu tuńczyka:
Hiszpania: 21 statków,
Francja: 18 statków,
Włochy: 1 statek;
b) taklowce powierzchniowe:
Hiszpania: 12 statków,
Portugalia: 5 statków.
Jeżeli wnioski o licencję połowową tych Państw Członkowskich nie wyczerpują wielkości dopuszczalnych połowów określonych w protokole, Komisja może rozważyć wnioski o licencję połowową każdego innego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie, których statki dokonują połowów w ramach niniejszego protokołu, zobowiązane są do powiadomienia Komisji o wszystkich ilościach złowionych w strefie połowów Komorów zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 500/2001 [4].
Artykuł 4
Przewodniczący Rady jest upoważniony do desygnowania osób mających zdolność prawną do podpisania protokołu, którego skutki będzie ponosić Wspólnota.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1661/2005
z dnia 11 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1662/2005
z dnia 11 października 2005 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 953/2003 w sprawie unikania w Unii Europejskiej przekierowania handlu niektórymi podstawowymi lekami
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 953/2003 z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie unikania w Unii Europejskiej przekierowania handlu niektórymi podstawowymi lekami [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja otrzymała zmienione wnioski zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 953/2003, dotyczące produktów Epivir 150 mg × 60 oraz Combivir 300/150 mg × 60.
(2) Komisja ustaliła, że otrzymane wnioski spełniają wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 953/2003 zgodnie z procedurą opisaną w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia.
(3) Wnioskodawcy zostali poinformowani o przyjęciu ich wniosków przez Komisję.
(4) Z tego względu należy zastąpić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 953/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 953/2003 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1663/2005
z dnia 11 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1535/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w zakresie systemu pomocy dla przetworów owocowych i warzywnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 ustanawia progi wspólnotowe i krajowe dotyczące przetwarzania oraz przepisy mające zastosowanie przy obliczaniu wysokości pomocy w przypadku, gdy stwierdzi się, że w danym Państwie Członkowskim przekroczono próg, pod warunkiem że takie Państwo Członkowskie posiada próg przetwarzania danego produktu określony w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia.
(2) Artykuł 23 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 [2] stanowi, że przetworzony surowiec oblicza się w stosunku do progu przetwarzania Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się główna siedziba organizacji producentów.
(3) Wdrożenie tego przepisu spowodowało w ostatnich latach gospodarczych anomalie w stosowaniu systemu pomocy, w szczególności w przypadku pomidorów.
W rzeczywistości, na mocy tego przepisu produkcję niektórych producentów będących członkami organizacji producentów, które mają siedziby w innym Państwie Członkowskim, lub produkcję organizacji producentów należących do stowarzyszenia organizacji producentów, które ma siedzibę w innym Państwie Członkowskim, oblicza się w stosunku do progu przetwarzania Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się siedziba organizacji producentów.
Z doświadczeń wynika, że rozliczenie to musi odbywać się w stosunku do progu Państwa Członkowskiego, w którym surowiec jest produkowany.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1535/2003.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do rozporządzenia (WE) nr 1535/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 23 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"W przypadku pomidorów, brzoskwiń i gruszek, organizacje producentów przedkładają swoje wnioski o przyznanie pomocy właściwym organom Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się ich siedziba główna, pod warunkiem, że takie Państwo Członkowskie posiada próg przetwarzania danego produktu określony w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 2201/96.
Ilości objęte wnioskiem o przyznanie pomocy oblicza się w stosunku do progu Państwa Członkowskiego, w którym surowiec jest produkowany.";
2) artykuł 24 akapit pierwszy lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:
"b) ilość objętą wnioskiem o przyznanie pomocy, gdzie ilość podaje się w podziale według umowy oraz w stosownym przypadku według stawki pomocy stosowanej w Państwie Członkowskim, w którym surowiec jest produkowany; ilość nie może przekroczyć ilości przyjętej do przetwarzania, po odjęciu zastosowanych stawek redukcji;";
3) do art. 27 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się następujący akapit:
"Kwota wypłacanej pomocy to kwota odpowiadająca Państwu Członkowskiemu, w którym surowiec jest produkowany.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1664/2005
z dnia 12 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1665/2005
z dnia 12 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 314/2002 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 15 ust. 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 [2] przewiduje sposób określenia ilości cukru, izoglukozy i syropu inulinowego przeznaczonej do spożycia we Wspólnocie, o której mowa w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(2) W celu zapewnienia przejrzystości i jasności należy wyjaśnić niektóre punkty tego obliczenia, a zwłaszcza uwzględnić nadwyżkę zapasów określonych w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 832/2005 z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie określenia nadwyżkowych ilości cukru, izoglukozy i fruktozy dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [3].
(3) Należy również uwzględnić zapasy interwencyjne w celu dokonania oceny zapasów z początku i końca roku gospodarczego oraz dostępne na rynku Wspólnoty ilości cukru.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 314/2002.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 6 rozporządzenia (WE) nr 314/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
"Ilości, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c) i d) oraz w akapicie drugim lit. a) i b), pochodzą z baz danych Eurostatu lub alternatywnych źródeł informacji i, z powodu braku pełnych danych w odniesieniu do roku gospodarczego, dotyczą ostatnich 12 miesięcy.
Ilości wyprodukowanych zgodnie z zasadami uszlachetniania czynnego lub uszlachetniania biernego nie bierze się pod uwagę.";
b) dodaje się następujący akapit:
"Ilości określone w akapicie pierwszym lit. a) oraz w akapicie drugim lit. c) uwzględniają ilości nadwyżkowe określone w art. 1 rozporządzenia Komisji [4] (WE) nr 832/2005 oraz zapasy interwencyjne ustanowione zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001;
2) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) do akapitu pierwszego dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:
"d) ilości produktów podstawowych wyrażone jako cukier biały, dla których w ciągu wspomnianego roku gospodarczego zostały wydane świadectwa refundacji produkcyjnych na mocy w art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001;
e) pomoc żywnościowa.";
b) skreśla się akapit drugi.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1667/2005
z dnia 13 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 60/2004 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 [1] stanowi, że kwota do zapłacenia przez wspomniane Państwa Członkowskie za nadwyżkowe ilości niewyeliminowane z rynku jest brana pod uwagę przy obliczaniu opłat produkcyjnych dla roku gospodarczego 2004/2005.
(2) Wysokość kwoty do zapłacenia nie będzie znana przy obliczaniu we wrześniu 2005 r. opłat dla roku gospodarczego 2004/2005, ponieważ ostateczny termin dostarczania dowodów wyeliminowania z rynku został zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 651/2005 na dzień 31 marca 2006 r.
Należy zatem przewidzieć, że wymieniona kwota będzie wzięta pod uwagę przy obliczaniu we wrześniu 2006 r. opłat produkcyjnych dla roku gospodarczego 2005/2006.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 60/2004.
Ponieważ zmiana ta powinna poprzedzać ustalenie opłat dla roku gospodarczego 2004/2005, należy przewidzieć, aby niniejsze rozporządzenie weszło natychmiast w życie.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 60/2004 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
W przypadku gdy nie przedstawiono dowodu wyeliminowania z rynku zgodnie z ust. 1, dla części lub całości nadwyżkowej ilości, nakłada się na nowe Państwo Członkowskie opłatę w wysokości równej ilości niewyeliminowanej z rynku, pomnożonej przez najwyższe refundacje wywozowe mające zastosowanie dla cukru białego objętego kodem CN 17019910 w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2005 r.
Część równa 25 % całkowitej kwoty zasili budżet Wspólnoty najpóźniej do dnia 31 grudnia każdego roku od 2006 do 2009.
Całkowita kwota zostanie wzięta pod uwagę przy obliczaniu opłat produkcyjnych dla roku gospodarczego 2005/2006.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1668/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające stopy procentowe, które mają być stosowane do obliczania kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, składowanie i zbyt zapasów na rok obrachunkowy 2006 EFOGR, Sekcja Gwarancji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1883/78 z dnia 2 sierpnia 1978 r. ustanawiające ogólne reguły finansowania interwencji przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji [1], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 411/88 z dnia 12 lutego 1988 r. w sprawie metody i stopy procentowej stosowanych przy obliczaniu kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, składowanie i zbyt [2] przewiduje, że kwotę procentów podlegających zapłacie, które mają być sfinansowane ze środków Sekcji Gwarancji EFOGR, oblicza się według metody oraz stopy procentowej jednolitej w całej Wspólnocie na podstawie trzymiesięcznych i dwunastomiesięcznych kursów terminowych przy zastosowaniu wagi odpowiednio jedna trzecia i dwie trzecie.
(2) Komisja ustanawia tę stopę procentową przed rozpoczęciem każdego roku obrachunkowego Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) na podstawie stopy procentowej obowiązującej w trakcie sześciu miesięcy poprzedzających to ustalenie.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 jeżeli w ciągu co najmniej 6 miesięcy koszty odsetek ponoszone przez Państwo Członkowskie są niższe niż jednolita stopa procentowa ustalona dla Wspólnoty, ustala się specjalną stopę procentową dla tego Państwa Członkowskiego. W przypadku braku informacji od Państwa Członkowskiego na temat średnich kosztów odsetek przez nie poniesionych przed upływem roku budżetowego, ustala się specjalną stopę procentową na podstawie referencyjnej stopy procentowej zamieszczonej w Załączniku do tego rozporządzenia.
(4) Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 przewiduje, że dla lat budżetowych 2005 i 2006, gdy średnie koszty odsetek ponoszone przez Państwo Członkowskie są ponaddwukrotnie wyższe niż jednolita stopa procentowa ustalona dla Wspólnoty, może ona zwrócić koszty odsetek na podstawie jednolitej stopy procentowej powiększonej o różnicę między dwukrotnie wyższą stopą a rzeczywistą stopą ponoszoną przez dane Państwo Członkowskie.
(5) W świetle informacji otrzymanych przez Komisję od Państw Członkowskich należy ustalić stopy procentowe stosowane dla roku obrachunkowego 2006 EFOGR, Sekcja Gwarancji mając na uwadze powyższe elementy.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu EFOGR,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wydatków poniesionych w ciągu roku budżetowego 2006 EFOGR, Sekcja Gwarancji:
1) jednolitą stopę procentowa określoną w art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78 ustala się na 2,2 % dla Państw Członkowskich innych niż wymienione w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu;
2) specjalną stopę procentową określoną w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 ustala się na:
a) 2,1 % dla Republiki Czeskiej, Francji, Austrii i Finlandii;
b) 1,8 % dla Szwecji;
3) stopę procentową zwracaną zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 ustala się na:
a) 3,2 % dla Cypru;
b) 5,1 % dla Węgier;
c) 3,0 % dla Polski;
d) 2,8 % dla Słowenii;
e) 2,3 % dla Zjednoczonego Królestwa.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1669/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 14 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1670/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1671/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 9. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 9. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 39,407 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1672/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 11 października 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 11 października 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1673/2005
z dnia 13 października 2005 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 11 października 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 11 października 2005 r. 12,49 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1674/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów dorsza w strefach ICES I i II b przez statki pływające pod banderą Polski
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1675/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1676/2005
z dnia 13 października 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 7 do 13 października 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1677/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 7 do 13 października 2005 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1438/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 22,56 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1678/2005
z dnia 13 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 7 października do 13 października 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 9,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1679/2005
z dnia 6 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Tytuły I i II rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 [3] ustanawiają system premii, jak również system ograniczenia produkcji tytoniu.
(2) Artykuł 152 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 [4], które ustanawia wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, przewiduje skreślenie tytułów I i II rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 od dnia 1 stycznia 2005 r., lecz stanowi również, że w dalszym ciągu będą one miały zastosowanie w odniesieniu do zbioru 2005 r. Systemy premii i ograniczenia produkcji, o których mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 2075/92, utracą ważność wraz z zakończeniem zbioru 2005 r.
(3) W związku z tym niektóre artykuły rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 zdezaktualizowały się i powinny zostać skreślone z uwagi na jasność i przejrzystość prawną.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2075/92,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2075/92 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
Wspólna organizacja rynku surowca tytoniowego lub tytoniu nieprzetworzonego oraz odpadów tytoniowych objętych pozycją CN 2401."
;
2) artykuły 2, 12, 19, 25, 26 i 27 oraz Załącznik zostają skreślone;
3) w art. 13 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) szczególne środki przewidziane do pomocy producentom tytoniu w przejściu na inne uprawy lub podjęcie innego rodzaju działalności gospodarczej tworzącej nowe miejsca pracy, jak również przeprowadzenie badań dotyczących możliwości, jakimi w tym zakresie dysponują producenci tytoniu."
;
4) skreśla się art. 14;
5) artykuł 14a otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 14a
Szczegółowe zasady stosowania artykułu 13 przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 23."
;
6) artykuł 17 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 17
1.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki konieczne do weryfikacji i zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnotowych dotyczących surowca tytoniowego.
2.
Zasady stosowania niniejszego tytułu przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23."
.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1680/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1681/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 172. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 172. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1682/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 172. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 172. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1683/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 91. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży.
(3) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 91. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin przedstawiania ofert wygasł dnia 11 października 2005 r., minimalna cena sprzedaży i gwarancja należytego przetworzenia ustalone są następująco:
—minimalna cena sprzedaży: _BAR_ 185,30 EUR/100 kg, _BAR_
—gwarancja należytego przetworzenia: _BAR_ 35,00 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1684/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 344. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 344. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 45,5 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 50 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1685/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 28. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 28. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 11 października 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 261,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1686/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 15 ust. 8 tiret pierwsze oraz jego art. 16 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru [2], przewiduje, że do dnia 15 października, w odniesieniu do poprzedniego roku gospodarczego, dla cukru, izoglukozy i syropu inulinowego ustala się kwoty podstawowej opłaty produkcyjnej i opłaty B, jak również, jeśli zachodzi potrzeba, współczynnik, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(2) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1462/2004 z dnia 17 sierpnia 2004 r. weryfikującym maksymalną kwotę opłaty produkcyjnej B oraz zmieniającym cenę minimalną za buraki B w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005 [3] ustalono, że maksymalna kwota na rok gospodarczy 2004/2005, o której mowa w art. 15 ust. 4 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, wynosi 37,5 % ceny interwencyjnej cukru białego.
(3) W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 całkowita przewidywalna strata, odnotowana zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, prowadzi, zgodnie z ust. 4 i 5 wymienionego artykułu, do ustalenia maksymalnych kwot w wysokości 2 % w odniesieniu do opłaty podstawowej oraz 37,5 % w odniesieniu do opłaty B, ustalonych odpowiednio w ust. 3 akapit drugi tiret pierwsze wymienionego artykułu oraz art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1462/2004.
(4) Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że opłata dodatkowa wymagana jest w przypadku gdy całkowita strata zarejestrowana zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 wymienionego rozporządzenia nie została w pełni pokryta wpływami z podstawowych opłat produkcyjnych i opłaty B. W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 ta całkowita, niepokryta strata wynosi 133529997 EUR. Należy zatem ustalić współczynnik, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. W celu określenia wspomnianego współczynnika należy wziąć pod uwagę kwoty opłat ustalone na rok gospodarczy 2003/2004 dla Państw Członkowskich Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r.
(5) Komitet Zarządzający ds. Cukru nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 kwoty opłat produkcyjnych w sektorze cukru ustala się następująco:
a) 12,638 EUR za tonę cukru białego jako podstawowa opłata produkcyjna dla cukru A i cukru B;
b) 236,963 EUR za tonę cukru białego jako opłata B dla cukru B;
c) 5,330 EUR za tonę suchej masy jako podstawowa opłata produkcyjna dla izoglukozy A i izoglukozy B;
d) 99,424 EUR za tonę suchej masy jako opłata B dla izoglukozy B;
e) 12,638 EUR za tonę ekwiwalentnej suchej masy – cukier/izoglukoza jako podstawowa opłata produkcyjna dla syropu inulinowego A i syropu inulinowego B;
f) 236,963 EUR za tonę ekwiwalentnej suchej masy – cukier/izoglukoza jako opłata B dla syropu inulinowego B.
Artykuł 2
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 współczynnik przewidziany w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 ustala się na 0,27033 dla Republiki Czeskiej, Łotwy, Litwy, Węgier, Polski, Słowenii i Słowacji oraz na 0,15935 dla pozostałych Państw Członkowskich.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1687/2005
z dnia 14 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w odniesieniu do dostosowania pewnych opłat
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [1], w szczególności jego art. 139 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 139 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 przewiduje, że wysokość opłat ustala się na poziomie, który zapewnia, że przychody są w zasadzie wystarczające dla zrównoważenia budżetu Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (zwanego dalej "Urzędem").
(2) Przewiduje się znaczny wzrost przychodów Urzędu w perspektywie średnioterminowej w szczególności ze względu na wnoszenie opłat za przedłużenie rejestracji znaków towarowych.
(3) Przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Protokołu odnoszącego się do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków zatwierdzone na mocy decyzji Rady 2003/793/WE [2] z dnia (zwanego dalej "Protokołem madryckim") oraz zarządzanie procedurą rejestracji elektronicznej powinno ułatwić powyższą procedurę oraz zmniejszyć jej koszty.
Efektywne zarządzanie Urzędem powinno również wpłynąć na ograniczenie wydatków.
(4) Zmniejszenie opłat jest zatem właściwym środkiem, aby zapewnić niezbędną równowagę budżetową i aby jednocześnie wspierać dostęp użytkowników do systemu.
Jednakże należy zaznaczyć, że nieznaczna nadwyżka budżetowa jest zawsze uzasadniona, ponieważ pozwala sprostać mniej lub bardziej nieprzewidywalnym sytuacjom oraz uniknąć niepożądanego deficytu.
(5) Uzasadnione jest zatem zmniejszenie opłat łącznie o około 35–40 mln EUR rocznie.
Kwota ta powinna zostać rozdzielona między opłatę za wniosek i opłatę rejestracyjną, z jednej strony, a opłatę za przedłużenie rejestracji, z drugiej strony.
Ponadto należy przewidzieć niższą opłatę w przypadku składania wniosku drogą elektroniczną.
(6) Należy systematycznie monitorować wahania głównych wskaźników, aby zapewnić równowagę przychodów i wydatków.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 [3].
(8) [Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Opłat, Przepisów Wykonawczych i Procedury Izb Odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2869/95 wprowadza się następujące zmiany:
1) w tabeli w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) punkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1.Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku indywidualnego: [art. 26 ust. 2; zasada 4 lit. a)] _BAR_ 900". _BAR_
b) dodaje się pkt 1b:
"1b.Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku indywidualnego drogą elektroniczną: [art. 26 ust. 2; zasada 4 lit. a)] _BAR_ 750". _BAR_
c) punkty 2 – 5 otrzymują brzmienie:
"2.Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak indywidualny: [art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. b)] _BAR_ 150 _BAR_
3.Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku zbiorowego: [art. 26 ust. 2 i art. 64 ust. 3; zasada 4 lit. a) i zasada 42] _BAR_ 1300 _BAR_
4.Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak zbiorowy: [art. 26 ust. 2 i art. 64 ust. 3; zasada 4 lit. a) i zasada 42] _BAR_ 300". _BAR_
d) Punkty 7 – 10 otrzymują brzmienie:
"7.Opłata podstawowa za rejestrację znaku indywidualnego: [art. 45; zasada 23 ust. 1 lit. a)] _BAR_ 850 _BAR_
8.Opłata za każdą klasę towarów i usług, jeśli przekraczają trzy klasy za znak indywidualny: [art. 45; zasada 23 ust. 1 lit. b)] _BAR_ 150 _BAR_
9.Opłata podstawowa za rejestrację znaku zbiorowego: [art. 45 i art. 64 ust. 3; zasada 23 ust. 1 lit. b) i zasada 42] _BAR_ 1700 _BAR_
10.Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak zbiorowy: [art. 45 i art. 64 ust. 3; zasada 23 ust. 1 lit. b) i zasada 42] _BAR_ 300". _BAR_
e) Punkty 12 – 15 otrzymują brzmienie:
"12.Opłata podstawowa za przedłużenie rejestracji znaku indywidualnego: [art. 47 ust. 1; zasada 30 ust. 2 lit. a)] _BAR_ 1500 _BAR_
12a.Opłata podstawowa za przedłużenie rejestracji znaku indywidualnego drogą elektroniczną: [art. 47 ust. 1; zasada 30 ust. 2 lit. a) _BAR_ 1350 _BAR_
13.Opłata za przedłużenie rejestracji każdej klasy towarów i usług powyżej trzeciej za znak indywidualny: [art. 47 ust. 1; zasada 30 ust. 2 lit. b)] _BAR_ 400 _BAR_
14.Opłata podstawowa za przedłużenie rejestracji znaku zbiorowego: [art. 47 ust. 1 i art. 64 ust. 3; zasada 30 ust. 2 lit. a) i zasada 42] _BAR_ 3000 _BAR_
15.Opłata za przedłużenie rejestracji każdej klasy towarów i usług powyżej trzeciej za znak zbiorowy: [art. 47 ust. 1 i art. 64 ust. 3; zasada 30 ust. 2 lit. b) i zasada 42] _BAR_ 800". _BAR_
2) w artykule 5 ust. 1 usuwa się lit. b) i c);
3) w artykule 8 wprowadza się następujące zmiany
a) w ustępie 1 usuwa się lit. b) i c);
b) w ustępie 3 usuwa się lit. a), i) oraz iii);
4) w artykule 11 ust. 3 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:
"a) w przypadku indywidualnego znaku: 1450 plus, w danym przypadku, 300 dla każdej klasy towarów lub usług powyżej trzeciej;
b) w przypadku wspólnego znaku jak przewidziano w zasadzie 121 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95: 2700 plus, w danym przypadku, 600 dla każdej klasy towarów lub usług powyżej trzeciej.";
5) W artykule 12 ust. 2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:
"a) w przypadku indywidualnego znaku: 1200 plus 400 dla każdej klasy towarów lub usług powyżej trzeciej, zawartej w międzynarodowej rejestracji;
b) w przypadku wspólnego znaku jak przewidziano w zasadzie 121 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95: 2700 plus 800 dla każdej klasy towarów lub usług powyżej trzeciej, zawartej w międzynarodowej rejestracji.";
6) w artykule 13 ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:
"a) w przypadku indywidualnego znaku: 850 plus 150 dla każdej klasy towarów lub usług powyżej trzeciej, zawartej w międzynarodowej rejestracji;
b) w przypadku wspólnego znaku: 1700 plus 300 dla każdej klasy towarów lub usług powyżej trzeciej, zawartej w międzynarodowej rejestracji."
Artykuł 2
W przypadku zmiany wysokości opłat przewidzianych w art. 2, 11 i 12 stosuje się następujący system przejściowy:
1) Wysokość opłaty za dokonanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego, w tym, tam gdzie to właściwe, opłata za klasę jest określana w rozporządzeniu obowiązującym w chwili otrzymania wniosku, zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. a) lub b) rozporządzenia (WE) nr 40/94.
2) Wysokość opłaty za rejestrację wspólnotowego znaku towarowego, w tym, tam gdzie to właściwe, opłata za klasę, jest określana zgodnie z rozporządzeniem obowiązującym w chwili wysłania zawiadomienia, zgodnie z zasadą 23 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95.
3) Wysokość opłaty za złożenie jakiegokolwiek innego wniosku lub podjęcie jakiegokolwiek innego działania jest określana zgodnie z rozporządzeniem obowiązującym w chwili uiszczania należności.
4) Wysokość opłat przewidzianych w art. 11 i 12 jest określana zgodnie z wspólnym regulaminem wykonawczym Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków i Protokołem do tego Porozumienia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1688/2005
z dnia 14 października 2005 r.
wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do specjalnych gwarancji dotyczących Salmonelli związanych z wysyłkami niektórych mięs i jaj do Finlandii i Szwecji
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego [1], w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W momencie przystąpienia, Finlandii i Szwecji udzielono dodatkowych gwarancji dotyczących salmonelli obejmujących obrót handlowy świeżym mięsem wołowym i wieprzowym, świeżym mięsem drobiowym oraz jajami konsumpcyjnymi, które na mocy dyrektywy Rady 94/65/WE [2] objęły również mięso mielone.
Gwarancje te zostały określone w kilku dyrektywach, zmienionych Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, dotyczących żywności, w dyrektywie Rady 64/433/EWG [3] w odniesieniu do świeżego mięsa, w dyrektywie Rady 71/118/EWG [4] w odniesieniu do świeżego mięsa drobiowego oraz w dyrektywie Rady 92/118/EWG [5] w odniesieniu do jaj.
(2) Od dnia 1 stycznia 2006 r. dyrektywy 64/433/EWG, 71/118/EWG oraz 94/65/WE zostaną uchylone dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylającą niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającą dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE [6].
Dyrektywa 92/118/EWG zostanie zmieniona dyrektywą 2004/41/WE.
(3) Artykuł 4 dyrektywy 2004/41/WE stanowi, że do czasu przyjęcia niezbędnych przepisów na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 852/2004 [7], (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 [8] lub dyrektywy Rady 2002/99/WE [9], mają w dalszym ciągu zastosowanie mutatis mutandis przepisy wykonawcze przyjęte na podstawie załącznika II do dyrektywy 92/118/EWG z wyjątkiem decyzji Rady 94/371/WE [10].
(4) Od dnia 1 stycznia 2006 r. w odniesieniu do salmonelli będą miały zastosowanie nowe zasady, dotyczące specjalnych gwarancji na żywność, na mocy rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(5) Istnieje zatem potrzeba odpowiedniego uaktualnienia i uzupełnienia przepisów wykonawczych, przewidzianych w decyzji Komisji 95/168/WE z dnia 8 maja 1995 r. ustanawiającej, w odniesieniu do salmonelli, dodatkowe gwarancje dotyczące przesyłek do Finlandii i Szwecji niektórych rodzajów jaj przeznaczonych do spożycia przez ludzi [11], decyzji Rady 95/409/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. ustanawiającej zasady badań mikrobiologicznych drogą pobierania próbek świeżej wołowiny, cielęciny i wieprzowiny przeznaczonych dla Finlandii i Szwecji [12], decyzji Rady 95/411/WE z dnia 22 czerwca 1995 r., ustanawiającej zasady badań mikrobiologicznych na obecność salmonelli przez pobieranie próbek świeżego mięsa drobiowego przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji [13] oraz w decyzji Komisji 2003/470/WE z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie zezwolenia na niektóre alternatywne metody stosowane w badaniach mikrobiologicznych mięsa przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji [14], na podstawie nowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Należy ponadto zebrać wszystkie przepisy w jednym rozporządzeniu Komisji i uchylić decyzje 95/168/WE, 95/409/WE, 95/411/WE oraz 2003/470/WE.
(6) Należy również przyjąć przepisy wykonawcze, dotyczące nowych specjalnych gwarancji zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 w odniesieniu do mięsa mielonego drobiowego.
(7) Przepisy odnoszące się do badań mikrobiologicznych pobranych próbek powinny być określać metody pobierania próbek, liczby pobieranych próbek i metodę mikrobiologiczną stosowaną do badania próbek.
(8) W ramach zasad dotyczących metod pobierania próbek, właściwe jest dokonanie rozróżnienia między wołowiną i wieprzowiną, między tuszami i półtuszami, z jednej strony, a ćwierćtuszami, częściami i mniejszymi kawałkami, z drugiej strony, a w odniesieniu do mięsa drobiowego, między całymi tuszami, z jednej strony, a częściami tusz i podrobami, z drugiej strony.
(9) Międzynarodowe metody pobierania próbek oraz badań mikrobiologicznych tych próbek należy potraktować jako metody wzorcowe, zezwalając na zastosowanie niektórych metod alternatywnych, które zostały potwierdzone i certyfikowane jako zapewniające równoznaczne gwarancje.
(10) Należy uaktualnić lub w razie potrzeby ustalić wzory dokumentów towarzyszących przesyłce poświadczające lub zaświadczające, że gwarancje zostały wypełnione.
(11) Na podstawie art. 8 ust. 2 lit. c) i d) rozporządzenia (WE) 853/2004, specjalnych gwarancji nie powinno się stosować w odniesieniu do przesyłek objętych programem uznanym jako równoważny z programem realizowanym w Finlandii i Szwecji lub przesyłek wołowiny i wieprzowiny oraz jaj przeznaczonych do specjalnej obróbki.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Pobieranie próbek mięsa wołowego
Pobieranie próbek mięsa wołowego, w tym mięsa mielonego, lecz z wyjątkiem przetworów z mięs oraz mięsa odkostnionego mechanicznie, przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji, poddawanych badaniom mikrobiologicznym, prowadzi się zgodnie z załącznikiem I.
Artykuł 2
Pobieranie próbek mięsa wieprzowego
Pobieranie próbek mięsa wieprzowego, w tym wieprzowiny mielonej, lecz z wyłączeniem przetworów z mięs oraz mięsa odkostnionego mechanicznie, przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji, poddawanych badaniom mikrobiologicznym, prowadzi się zgodnie z załącznikiem I.
Artykuł 3
Pobieranie próbek mięsa drobiowego
Pobieranie próbek mięsa z ptactwa domowego, indyków, perliczek, gęsi oraz kaczek, w tym mięsa mielonego, lecz z wyłączeniem przetworów z mięs oraz mięsa odkostnionego mechanicznie, przeznaczonych dla Finlandii i Szwecji, poddawanych badaniom mikrobiologicznym, prowadzi się zgodnie z załącznikiem II.
Artykuł 4
Pobieranie próbek ze stad, z których pochodzą jaja
Pobieranie próbek ze stad, z których pochodzą jaja przeznaczone dla Finlandii i Szwecji, i poddawanych badaniom mikrobiologicznym prowadzi się zgodnie z załącznikiem III.
Artykuł 5
Mikrobiologiczne metody badania próbek
1.
Badania mikrobiologiczne na obecność salmonelli próbek pobranych zgodnie z art. 1 do 4 prowadzi się zgodnie z najnowszą wersją:
a) normy EN/ISO 6579 [15] ("EN/ISO 6579"); lub
b) metody nr 71 opisanej przez Komitet Nordycki ds. Analizy Żywności (NMKL) [16] ("metoda nr 71").
W przypadku kwestionowania wyników badań mikrobiologicznych pomiędzy Państwami Członkowskimi, za metodę wzorcową uznaje się ostatnią wersję normy EN/ISO 6579.
2.
Jednak w przypadku próbek mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego do badań mikrobiologicznych na obecność salmonelli można stosować następujące metody analizy, które należy potwierdzić poprzez zastosowanie próbek mięsa w badaniach zgodności z normą:
Metody, które zostały potwierdzone jako zgodne z najnowszą wersją normy EN/ISO 6579 lub metodą nr 71 oraz, o ile wykorzystywana jest zastrzeżona metoda, poświadczona przez stronę trzecią zgodnie z protokołem określonym w normie EN/ISO 16140 ("EN/ISO 16140") lub z innymi protokołami uznanymi w skali międzynarodowej.
Artykuł 6
Dokumentacja
1.
Przesyłkom mięsa, o których mowa w art. 1, 2 i 3, towarzyszą dokumenty handlowe zgodne z wzorem zamieszczonym w załączniku IV.
2.
Przesyłkom jaj, wymienionym w art. 4, towarzyszy świadectwo zgodne z wzorem zamieszczonym w załączniku V.
Artykuł 7
Decyzje 95/168/WE, 95/409/WE, 95/411/WE oraz 2003/470/WE tracą moc.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1689/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające współczynnik amortyzacji mający zastosowanie przy skupie interwencyjnym produktów rolnych na rok budżetowy 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1883/78 z dnia 2 sierpnia 1978 r. ustanawiające ogólne reguły finansowania interwencji przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji [1], w szczególności jego art. 8 ust. 1 drugie zdanie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78 amortyzację produktów rolnych przechowywanych w publicznych składach interwencyjnych należy przeprowadzić w momencie ich skupu.
Wartość procentowa amortyzacji nie może przekraczać różnicy między ceną zakupu a przewidywalną ceną zbytu każdego z tych produktów.
(2) Na mocy art. 8 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78 Komisja może ograniczyć amortyzację w momencie zakupu do odsetka wartości procentowej amortyzacji, który nie może wynosić mniej niż 70 % całkowitej amortyzacji.
(3) Na rok gospodarczy 2006 należy ustalić dla niektórych produktów współczynniki stosowane przez agencje interwencyjne do miesięcznych wartości skupu tych produktów, tak aby agencje mogły ustalić wysokość amortyzacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu EFOGR,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku, zakupionych w ramach publicznej interwencji, które zostały umieszczone w składach lub przejęte przez agencje interwencyjne między dniem 1 października 2005 r. a dniem 30 września 2006 r., agencje interwencyjne stosują do wartości produktów zakupionych każdego miesiąca współczynniki amortyzacji wymienione w tym Załączniku.
Artykuł 2
Kwoty wydatków obliczone przy uwzględnieniu amortyzacji, o której mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, są przekazywane Komisji w ramach deklaracji sporządzanych na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 296/96 [2].
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1690/2005
z dnia 14 października 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty piąty rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 6 października 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił uzupełnić dane dotyczące dwóch osób wpisanych dnia 29 września 2005 r. do wykazu osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1691/2005
z dnia 14 października 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz czosnku na kwartał od dnia 1 grudnia 2005 do dnia 28 lutego 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 565/2002 z dnia 2 kwietnia 2002 r. ustanawiające metodę zarządzania kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z krajów trzecich [2], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości określone we wnioskach o pozwolenie złożonych w dniach 10 i 11 października 2005 r., na mocy art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 565/2002, przez tradycyjnych i nowych importerów, przekroczyły ilości przewidziane dla produktów pochodzących z Chin oraz z krajów trzecich innych niż Chiny i Argentyna.
(2) Ilości określone we wnioskach o pozwolenie złożonych przez nowych importerów w dniach 10 i 11 października 2005 r., na mocy art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 565/2002, przekroczyły ilości przewidziane dla produktów pochodzących z Argentyna.
(3) Należy więc określić, w jakiej mierze możliwe jest uwzględnienie wniosków o pozwolenia przekazanych Komisji dnia 13 października 2005 r. oraz ustalenie, dla każdej kategorii importerów i pochodzenia produktów, dat, przed upływem których wydawanie pozwoleń powinno być zawieszone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w dniach 10 i 11 października 2005 r. i przekazane Komisji w dniu 13 października 2005 r. są uwzględnione zgodnie z wartością procentową wnioskowanych ilości, określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Dla danej kategorii importerów i danego pochodzenia wnioski o pozwolenia na przywóz, na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 565/2002, dotyczące kwartału od dnia 1 grudnia 2005 do dnia 28 lutego 2006 r. oraz złożone po dniu 11 października 2005 r. i przed datą określoną w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, są odrzucone.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1692/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1693/2005
z dnia 14 października 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 24,010 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1694/2005
z dnia 17 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1695/2005
z dnia 17 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [3] ustanawia wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i przeznaczenia produktów pochodzących z interwencji.
(3) Ze względu na obecną sytuację na rynku uzasadnione jest otwarcie przetargu stałego na wywóz 500000 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
(4) Należy ustalić szczególne zasady mające zapewnić właściwe wykonanie operacji i ich kontrolę.
W tym celu należy przewidzieć system zabezpieczeń zapewniających realizację oczekiwanych celów, równocześnie unikając nadmiernych obciążeń dla podmiotów gospodarczych.
Należy zatem wprowadzić odstępstwa od niektórych przepisów, w szczególności od rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
(5) Aby zapobiec ponownemu przywozowi, wywóz w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem należy ograniczyć do określonych państw trzecich.
(6) W celu modernizacji zarządzania systemem należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Francuska agencja interwencyjna przystępuje do otwarcia przetargu stałego na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w jej posiadaniu, zgodnie z warunkami określonymi rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 500000 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do wszystkich państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Liechtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4] oraz Szwajcarii.
Artykuł 3
1.
W przypadku wywozów realizowanych z tytułu niniejszego rozporządzenia nie stosuje się żadnych refundacji, podatków eksportowych ani miesięcznych podwyżek.
2. Nie stosuje się art. 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93.
3.
W drodze odstępstwa od art. 16 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 cenę podaną w ofercie uważa się za cenę do zapłaty za wywóz, bez podwyżek miesięcznych.
Artykuł 4
1.
Pozwolenia na wywóz są ważne od daty wydania w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 do końca następującego po niej czwartego miesiąca.
2.
Ofertom złożonym w ramach przetargu otwartego niniejszym rozporządzeniem nie muszą towarzyszyć wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, sporządzane w ramach art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5].
Artykuł 5
1. W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 26 października 2005 r. o godz. 9.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Termin składania ofert w ramach kolejnych przetargów częściowych upływa w każdy czwartek o godzinie 9.00 (czasu obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni 3 listopada 2005 r., 29 grudnia 2005 r., 13 kwietnia 2006 r. i 25 maja 2006 r., kiedy nie prowadzi się żadnych przetargów.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 22 czerwca 2006 r. o godzinie 9.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy składać we francuskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Office national interprofessionnel des céréales
21, avenue Bosquet
F-75007 Paris
Faks: (33-1) 44 18 20 08 – (33-1) 44 18 20 80
.
Artykuł 6
Agencja interwencyjna, podmiot składujący i oferent, którego ofertę przyjęto, przystępują na wniosek tego ostatniego, za wspólną zgodą, przed wyprowadzeniem lub w chwili wyprowadzania z magazynu zgodnie z wyborem oferenta, do pobrania próbek kontrolnych z częstotliwością co najmniej jednej próbki na 500 ton i do ich analizy.
Agencja interwencyjna może być reprezentowana przez pełnomocnika, pod warunkiem, że nie jest on samym podmiotem składującym.
Pobieranie próbek kontrolnych i ich analiza wykonywane są w terminie siedmiu dni roboczych od daty złożenia wniosku oferenta lub w terminie trzech dni roboczych, jeśli pobranie próbek następuje w chwili wyprowadzenia towaru z magazynu.
Wyniki analiz, w przypadku sporu, przekazuje się drogą elektroniczną Komisji.
Artykuł 7
1.
Oferent, którego ofertę przyjęto, musi przyjąć partię taką, jaka jest, jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość:
a) wyższą od zgłoszonej w ogłoszeniu o przetargu;
b) wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu, pozostając jednak w granicach odchylenia mogącego osiągnąć następujące wartości:
- 1 kilogram na hektolitr ciężaru właściwego, który jednak nie może być niższy niż 75 kilogramów na hektolitr,
- jednego punktu procentowego w zakresie zawartości wilgoci,
- pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa odpowiednio w punktach B.2 i B.4 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 824/2000 [6] i pół punktu procentowego na zanieczyszczenia, o których mowa w punkcie B.5 Załącznika (WE) nr 824/2000, jednak bez zmiany dopuszczalnego procentu ziaren szkodliwych i sporyszu.
2.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość wyższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, ale niższą od jakości opisanej w ogłoszeniu o przetargu i wykazuje różnicę wychodzącą poza odchylenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oferent, którego ofertę przyjęto, może:
a) albo przyjąć partię w takim stanie, w jakim jest;
b) albo odmówić przyjęcia danej partii.
W przypadku wspomnianym w lit. b) akapitu pierwszego oferent, którego ofertę przyjęto, zostaje zwolniony ze wszystkich zobowiązań w stosunku do danej partii, włącznie z zabezpieczeniem, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza zamieszczonego w załączniku I.
3.
Jeśli wynik ostateczny analiz wykonanych na próbkach wykazuje jakość niższą od cech minimalnych wymaganych w interwencji, oferent, którego ofertę przyjęto, nie może przystąpić do odbioru danej partii.
Zostaje on zwolniony ze wszystkich zobowiązań wobec danej partii, włącznie z zabezpieczeniami, dopiero po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza figurującego w załączniku I.
Artykuł 8
W przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) oraz ust. 3, oferent, którego ofertę przyjęto, może zażądać od agencji interwencyjnej dostarczenia innej partii pszenicy zwyczajnej o przewidzianej jakości, bez dodatkowych kosztów.
W takim wypadku zabezpieczenie nie zostaje zniesione.
Zamiana partii powinna nastąpić w maksymalnym terminie trzech dni po złożeniu wniosku przez oferenta, którego ofertę przyjęto.
Oferent informuje o tym bezzwłocznie Komisję przy użyciu formularza zamieszczonego w załączniku I.
Jeśli w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po dacie złożenia wniosku o wymianę przez oferenta, którego ofertę przyjęto, w wyniku następujących po sobie wymian, oferent, którego ofertę przyjęto, nie otrzymał partii zastępczej o przewidywanej jakości, zostaje on zwolniony ze wszystkich swoich zobowiązań, włącznie z zabezpieczeniami, po bezzwłocznym poinformowaniu Komisji i agencji interwencyjnej przy użyciu formularza zamieszczonego w załączniku I.
Artykuł 9
1.
Jeśli wyprowadzenie pszenicy zwyczajnej z magazynu następuje przed otrzymaniem wyników analiz przewidzianych w art. 6, ryzyko ponosi oferent, którego ofertę przyjęto, od chwili odbioru partii, bez uszczerbku dla możliwych dróg odwoławczych oferenta w stosunku do podmiotu składującego.
2.
Koszty związane z pobraniem próbek i analizami przewidzianymi w art. 6, poza tymi, o których mowa w art. 7 ust. 3, ponosi Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przy ograniczeniu do jednej analizy na każde 500 ton, z wyjątkiem kosztów przesilosowania.
Koszty przesilosowania i ewentualnych dodatkowych analiz wymaganych przez oferenta, którego ofertę przyjęto, obciążają tego ostatniego.
Artykuł 10
W drodze odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, dokumenty dotyczące sprzedaży pszenicy zwyczajnej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności pozwolenie na wywóz, polecenie wycofania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3002/92, deklaracja wywozowa i, w razie potrzeby, formularz T5 zawierają jeden z zapisów figurujących w załączniku II.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie ustanowione zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 powinno być zwolnione z chwilą wydania pozwoleń na wywóz oferentom, których oferty zostały przyjęte.
2.
W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zobowiązanie wywozu jest objęte zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową, nie niższą niż 25 EUR za tonę.
Połowę tej kwoty wpłaca się z chwilą wydania pozwolenia, a pozostałą część przed odbiorem zboża.
Artykuł 12
Francuska agencja interwencyjna powiadamia Komisję drogą elektroniczną o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienia dokonuje się zgodnie z formularzem zamieszczonym w załączniku III.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1696/2005
z dnia 17 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku hiszpańskim pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się w drodze przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Na dużej części terytorium Hiszpanii, na skutek trudnych warunków klimatycznych, produkcja zboża w roku gospodarczym 2005/2006 będzie znacznie obniżona.
Sytuacja ta wpłynęła już na wzrost cen, powodując trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Francja dysponuje znacznymi zapasami interwencyjnymi pszenicy zwyczajnej, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
(4) Należy zatem udostępnić na hiszpańskim rynku zbóż zapasy pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej, które wydają się szczególnie odpowiadać potrzebom przedsiębiorców.
(5) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto współczynnik udzielenia zamówień musi być przewidziany dla zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(6) Tymczasem istotne jest, aby powiadomienie Komisji przez francuską agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(7) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty francuska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 200000 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w jej posiadaniu.
2.
Celem sprzedaży jest zaopatrzenie rynku hiszpańskiego.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 EUR za tonę.
2.
Oferty ważne są wyłącznie wtedy, jeśli dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wniesienia zabezpieczenia w wysokości 80 EUR za tonę, najpóźniej dwa dni robocze od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 26 października 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawienia ofert w odniesieniu do przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dnia 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r., 24 maja 2006 r. i 14 czerwca 2006 r., w wymienionych tygodniach nie zostanie udzielone żadne zamówienie.
Termin przedstawiania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać francuskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Office national interprofessionnel des céréales
21, avenue Bosquet
F-75007 Paris
Faks: (33-1) 44 18 20 08 – (33-1) 44 18 20 80
.
Artykuł 5
Francuska agencja interwencyjna powiadomi Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, do ustalenia ceny można zastosować współczynnik ilości udzielonych zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie przewidziane w art. 3 ust. 2.
2. Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2, proporcjonalnie do ilości zboża dostarczonego do Hiszpanii. Dowód szczególnego przeznaczenia dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92 [3]. Egzemplarz kontrolny T5 ma stanowić dowód spełnienia warunków ustanowionych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1697/2005
z dnia 17 października 2005 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 18 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1692/2005 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 1692/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1692/2005 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 18 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005
z dnia 20 września 2005 r.
w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36, 37 i 299 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Polityka rozwoju obszarów wiejskich powinna towarzyszyć polityki wsparcia rynku i dochodów w ramach wspólnej polityki rolnej i uzupełniać je, a tym samym przyczyniać się do osiągnięcia celów tej polityki ustanowionych w Traktacie.
Polityka rozwoju obszarów wiejskich powinna również uwzględniać ogólne cele polityki spójności gospodarczej i społecznej określone w Traktacie oraz przyczyniać się do ich osiągnięcia, jednocześnie integrując inne główne priorytety polityki, jak podkreślono w konkluzjach Rad Europejskich w Lizbonie i Göteborgu, poświęconych konkurencyjności i trwałemu rozwojowi.
(2) Zgodnie z Traktatem przy ustalaniu wspólnej polityki rolnej i specjalnych środków służących jej realizacji uwzględnia się szczególny charakter gospodarki rolnej, wynikający ze struktury społecznej rolnictwa oraz z różnic strukturalnych i przyrodniczych między poszczególnymi obszarami wiejskimi.
(3) Reforma wspólnej polityki rolnej w czerwcu 2003 r. i kwietniu 2004 r. wprowadziła zasadnicze zmiany, które prawdopodobnie wpłyną znacząco na gospodarkę na całym obszarze wiejskim Wspólnoty, jeśli chodzi o strukturę produkcji rolnej, metody gospodarowania gruntami, zatrudnienie oraz warunki społeczne i ekonomiczne w szerszym znaczeniu, na poszczególnych obszarach wiejskich.
(4) Działanie podejmowane przez Wspólnotę powinno być komplementarne względem działania podejmowanego przez Państwa Członkowskie lub powinno się do niego przyczyniać.
Partnerstwo powinno zostać wzmocnione poprzez rozwiązania na rzecz udziału różnego typu partnerów, z pełnym poszanowaniem kompetencji instytucjonalnych Państw Członkowskich.
Przedmiotowi partnerzy powinni brać udział w przygotowaniu, monitorowaniu i ocenie programowania.
(5) W związku z tym, że cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie rozwój obszarów wiejskich, nie może zostać osiągnięty w wystarczający sposób przez Państwa Członkowskie, biorąc pod uwagę powiązania pomiędzy tym celem a innymi instrumentami wspólnej polityki rolnej, rozmiar różnic pomiędzy poszczególnymi obszarami wiejskimi oraz ograniczenia środków finansowych Państw Członkowskich w rozszerzonej Unii, a może zostać osiągnięty w lepszy sposób na poziomie Wspólnoty poprzez wieloletnią gwarancję finansowania wspólnotowego oraz poprzez skoncetrowanie się na jego priorytetach, Wspólnota może podejmować działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(6) Działalność Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (zwanego dalej "EFRROW") oraz operacje, do których Fundusz się przyczynia, muszą być spójne i zgodne z innymi politykami wspólnotowymi oraz zgodne z całym prawodawstwem wspólnotowym.
(7) W swoim działaniu na rzecz rozwoju obszarów wiejskich Wspólnota dba o zniesienie nierówności i o wspieranie równości mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacji, zgodnie z Traktatem.
(8) W celu skupienia się na strategicznej istocie polityki rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z priorytetami Wspólnoty i tym samym sprzyjania jej przejrzystości Rada powinna przyjąć strategiczne wytyczne w odpowiedzi na wniosek Komisji.
(9) Na podstawie strategicznych wytycznych każde Państwo Członkowskie powinno przygotować krajowy plan strategiczny rozwoju obszarów wiejskich, stanowiący podstawę odniesienia dla przygotowania programów rozwoju obszarów wiejskich.
Państwa Członkowskie oraz Komisja powinny składać sprawozdania z monitorowania strategii krajowej i wspólnotowej.
(10) Programowanie rozwoju obszarów wiejskich powinno być zgodne z priorytetami wspólnotowymi i krajowymi oraz uzupełniać inne polityki wspólnotowe, w szczególności politykę rynku rolnego, politykę spójności oraz wspólną politykę rybołówstwa.
(11) W celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich, niezbędne jest skupienie się na ograniczonej liczbie zasadniczych celów na poziomie wspólnotowym, dotyczących konkurencyjności rolnictwa i leśnictwa, gospodarowania gruntami, środowiska naturalnego, jakości życia i różnicowania działalności na tych obszarach, z uwzględnieniem różnorodności sytuacji, od wyludniających się i podupadających oddalonych obszarów wiejskich aż po podmiejskie obszary wiejskie znajdujące się pod rosnącą presją centrów miejskich.
(12) Istnieje potrzeba ustanowienia ogólnych zasad programowania i przeglądu programowania rozwoju obszarów wiejskich, przy jednoczesnym zapewnieniu właściwej równowagi pomiędzy osiami programów rozwoju obszarów wiejskich odpowiadającymi tym zasadniczym celom.
Czas trwania programów powinien wynosić siedem lat.
(13) Aby osiągnąć cel poprawy konkurencyjności sektorów rolnictwa i leśnictwa, ważne jest stworzenie wyraźnych strategii rozwoju zmierzających do wzmocnienia i dostosowania potencjału ludzkiego, kapitału rzeczowego oraz jakości produkcji rolnej.
(14) W odniesieniu do potencjału ludzkiego, powinien zostać udostępniony szereg środków dotyczących szkolenia, informowania i rozpowszechniania wiedzy, podejmowania działalności przez młodych rolników, wcześniejszego przechodzenia na emeryturę rolników i robotników rolnych, korzystania przez rolników i posiadaczy lasów z usług doradczych oraz tworzenia systemu usług z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym, zastępstwa i usług doradczych, a także usług doradczych w zakresie leśnictwa.
(15) W odniesieniu do szkolenia, informowania i rozpowszechniania wiedzy, ewolucja i specjalizacja rolnictwa i leśnictwa wymagają właściwego poziomu szkolenia technicznego i ekonomicznego, w tym znajomości nowych technologii informacyjnych, jak również odpowiedniej wiedzy w dziedzinie jakości produktu, wyników badań naukowych oraz zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi, w tym wymogów wzajemnej zgodności i stosowania praktyk produkcyjnych zgodnych z utrzymaniem i poprawą stanu krajobrazu i ochroną środowiska naturalnego.
Z tego też względu niezbędne jest poszerzenie zakresu działań dotyczących szkoleń, informacji i rozpowszechniania wiedzy na wszystkie osoby dorosłe zajmujące się sprawami dotyczącymi rolnictwa, żywności i leśnictwa.
Działania te obejmują kwestie dotyczące zarówno konkurencyjności rolnictwa i leśnictwa, jak i gospodarowania gruntami oraz celów środowiskowych.
(16) Przyznanie młodym rolnikom szczególnych przywilejów może ułatwić im zarówno rozpoczęcie działalności, jak i strukturalne dostosowanie ich gospodarstw po podjęciu działalności.
Środek wspierający podjęcie działalności powinien być uzależniony od opracowania planu biznesowego jako instrumentu zapewniającego rozwój działalności nowego gospodarstwa rolnego w czasie.
(17) Celem wcześniejszych emerytur w rolnictwie powinna być znacząca zmiana strukturalna przekazywanych gospodarstw poprzez środek na rzecz wsparcia młodych rolników w podjęciu działalności zgodnie z wymogami tego środka lub poprzez przekazanie gospodarstwa w celu zwiększenia jego wielkości, również przy uwzględnieniu doświadczenia zdobytego podczas wdrażania wcześniejszych systemów wspólnotowych w tej dziedzinie.
(18) Korzystanie przez rolników i posiadaczy lasów z usług z zakresu zarządzania i usług doradczych powinno pozwolić im na usprawnienie zrównoważonego zarządzania gospodarstwami.
W szczególności korzystanie z usług doradczych w zakresie gospodarstwa rolnego, określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia rolników [2], powinno pomóc rolnikom ocenić wydajność ich gospodarstwa rolnego i określić niezbędne ulepszenia w odniesieniu do obowiązkowych wymogów gospodarowania określonych w tym rozporządzeniu i do wspólnotowych norm dotyczących bezpieczeństwa pracy.
(19) Tworzenie systemu usług z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym, zastępstwa i usług doradczych dla rolników oraz usług doradczych dla posiadaczy lasów powinno pomóc im w dostosowaniu, ulepszeniu i ułatwieniu zarządzania oraz poprawić ogólne wyniki ich gospodarstw poprzez dalsze doskonalenie potencjału ludzkiego działającego w sektorach rolnym i leśnym.
(20) W odniesieniu do kapitału rzeczowego należy udostępnić szereg środków dotyczących modernizacji gospodarstw rolnych, podwyższenia wartości gospodarczej lasów, zwiększania wartości dodanej produktów rolnych i leśnych, wspierania rozwoju nowych produktów, procesów i technologii w sektorze rolnym i żywnościowym oraz w sektorze leśnym, poprawy i rozwoju infrastruktury rolnej i leśnej, przywrócenia potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych oraz wprowadzenia właściwych środków zapobiegawczych.
(21) Celem wspólnotowej pomocy dla inwestycji w gospodarstwa rolne jest modernizacja gospodarstw rolnych w celu poprawy ich sytuacji ekonomicznej poprzez lepsze wykorzystanie czynników produkcji, w tym wprowadzenie nowych technologii i innowacji, ukierunkowanie na jakość, produkty organiczne i różnicowanie w ramach gospodarstwa rolnego i poza nim, z uwzględnieniem sektorów nieżywnościowych oraz roślin energetycznych, jak również poprawienie statusu gospodarstw rolnych pod względem środowiska naturalnego, bezpieczeństwa pracy, higieny oraz dobrostanu zwierząt, przy jednoczesnym uproszczeniu warunków uzyskania pomocy inwestycyjnej w porównaniu z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [3].
(22) Lasy prywatne odgrywają ważną rolę w działalności gospodarczej na obszarach wiejskich i z tego względu pomoc wspólnotowa jest istotna dla poprawy i poszerzenia ich wartości gospodarczej, zwiększenia zróżnicowania produkcji oraz zwiększenia możliwości rynkowych, w sektorach takich jak sektor energii odnawialnej, przy jednoczesnym zachowaniu zrównoważonego zarządzania i wielofunkcyjnej roli lasów.
(23) Powinno zachęcać się do usprawnień w przetwarzaniu i obrocie podstawowymi produktami rolnymi i leśnymi poprzez wsparcie inwestycji, których celem jest poprawa wydajności w sektorze przetwórczym i handlowym, promowanie przetwórstwa produkcji rolnej i leśnej do celów energii odnawialnej, wprowadzanie nowych technologii i innowacji, otwieranie nowych możliwości rynkowych dla produktów rolnych i leśnych, położenie nacisku na jakość, poprawę efektywności w zakresie środowiska naturalnego, bezpieczeństwa pracy, higieny oraz dobrostanu zwierząt, w odpowiednich przypadkach, poprzez ukierunkowanie, co do zasady, na mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa i inne przedsiębiorstwa o określonym rozmiarze, które mają większe możliwości dodania wartości do produktów lokalnych, przy jednoczesnym uproszczeniu warunków uzyskania pomocy inwestycyjnej w porównaniu z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1257/1999.
(24) W kontekście zwiększonej konkurencji istotne jest zapewnienie, aby sektory rolny i żywnościowy oraz sektor leśny mogły wykorzystać możliwości rynkowe poprzez szerokie podejścia innowacyjne w zakresie rozwoju nowych produktów, procesów i technologii.
W tym celu powinno zachęcać się do współpracy pomiędzy rolnikami, przemysłem żywnościowym i przemysłem przetwórczym surowców oraz innymi stronami.
(25) Infrastruktura rolna oraz środki naprawcze i zapobiegawcze w odniesieniu do klęsk żywiołowych powinny sprzyjać osiom konkurencyjności rolnej i leśnej.
(26) W zakresie jakości produkcji i produktów rolnych powinien zostać udostępniony szereg środków dotyczących spełniania przez rolników norm opartych na prawodawstwie wspólnotowym, wspierających uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności oraz wspierających grupy producentów w działalności o charakterze informacyjnym i promocyjnym.
(27) Celem środka dotyczącego spełniania norm jest wspieranie szybszego wdrażania przez rolników wymagających norm opartych na prawodawstwie wspólnotowym, dotyczących środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt i bezpieczeństwa pracy, oraz respektowanie tych norm przez rolników.
Normy te mogą nałożyć nowe obowiązki na rolników i w związku z tym powinno zostać udzielone wsparcie w celu pomocy w częściowym pokryciu dodatkowych kosztów lub utraconych dochodów wynikających z tych obowiązków.
(28) Celem środka udzielającego wsparcia rolnikom biorącym udział we wspólnotowych lub krajowych systemach jakości żywności jest zapewnienie konsumentom gwarancji dotyczących jakości produktu lub stosowanego procesu produkcyjnego wynikającej z uczestnictwa rolników w takich systemach, uzyskanie wartości dodanej dla podstawowych produktów rolnych i zwiększenie możliwości rynkowych.
Z tego względu, że uczestnictwo w takich systemach może powodować powstanie dodatkowych kosztów i obowiązków, które nie są w pełni rekompensowane przez rynek, rolnicy powinni być zachęcani do uczestnictwa w takich systemach.
(29) Istnieje potrzeba poprawy świadomości konsumentów w zakresie istnienia i specyfikacji produktów wytwarzanych w ramach wyżej wymienionych systemów jakości.
Wsparcie powinno zostać udzielone grupom producentów w celu informowania konsumentów i promowania produktów dostarczanych w ramach systemów jakości wspieranych przez Państwa Członkowskie w ramach ich programów rozwoju obszarów wiejskich.
(30) Istnieje potrzeba zapewnienia łagodnego przejścia szeregu indywidualnych środków wprowadzonych na mocy Aktu Przystąpienia z 2003 r., a mianowicie środka dotyczącego rolnictwa niskotowarowego oraz środka dotyczącego grup producentów.
(31) Wsparcie szczegółowych metod gospodarowania gruntami powinno przyczynić się do zrównoważonego rozwoju poprzez zachęcanie rolników i posiadaczy lasów w szczególności do stosowania metod użytkowania gruntów zgodnych z potrzebą zachowania środowiska naturalnego i krajobrazu oraz ochrony i poprawy zasobów naturalnych.
Powinno ono sprzyjać wdrożeniu szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego oraz konkluzji Prezydencji dotyczących strategii zrównoważonego rozwoju.
Do kluczowych kwestii, którymi należy się zająć, zalicza się różnorodność biologiczną, zarządzanie terenem Natura 2000, ochronę wód i gleb, łagodzenie zmian klimatu, w tym redukcję emisji gazów cieplarnianych, redukcję emisji amoniaku oraz zrównoważone stosowanie pestycydów.
(32) Leśnictwo jest integralną częścią rozwoju obszarów wiejskich, a wsparcie na rzecz zrównoważonego użytkowania gruntów powinno obejmować zrównoważone zarządzanie lasami oraz ich wielofunkcyjną rolę.
Lasy są źródłem wielu korzyści: dostarczają surowce dla odnawialnych i przyjaznych dla środowiska naturalnego produktów oraz odgrywają ważną rolę dla dobrobytu gospodarczego, różnorodności biologicznej, globalnego obiegu węgla, równowagi wodnej, kontroli erozji oraz w zapobieganiu zagrożeniom naturalnym, jak również dostarczają usług społecznych i rekreacyjnych.
Środki dotyczące leśnictwa powinny być podejmowane w świetle przedsięwzięć prowadzonych przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie na poziomie międzynarodowym oraz oparte na programach leśnych Państw Członkowskich na poziomie krajowym lub niższym niż krajowy lub na równorzędnych instrumentach, które powinny uwzględniać zobowiązania podjęte na Konferencjach Ministerialnych w sprawie Ochrony Lasów w Europie.
Środki dotyczące leśnictwa powinny przyczyniać się do realizacji wspólnotowej strategii leśnictwa.
Wsparcie to powinno unikać zakłócania konkurencji i być neutralne w stosunku do rynku.
(33) Płatności z tytułu naturalnych utrudnień na obszarach górskich oraz płatności na innych obszarach z utrudnieniami powinny przyczyniać się, poprzez nieprzerwane użytkowanie gruntów rolnych, do utrzymania terenów wiejskich oraz utrzymania i wspierania zrównoważonych systemów rolniczych.
Powinno się ustanowić obiektywne parametry dla ustalenia poziomu płatności w celu zapewnienia skuteczności tego systemu wsparcia oraz zapewnienia osiągnięcia jego celów.
Niektóre z przepisów rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 dotyczące wsparcia obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania powinny pozostać w mocy przez określony czas.
(34) Powinno się w dalszym ciągu przyznawać rolnikom wsparcie w celu pomocy w zajęciu się przez nich szczególnymi niedogodnościami na danych obszarach, wynikającymi z wdrażania dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa [4] i dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory [5], w celu przyczynienia się do skutecznego zarządzania terenami Natura 2000, przy czym jednocześnie powinno się udostępniać wsparcie rolnikom w celu pomocy w zajęciu się przez nich niedogodnościami na obszarach znajdujących się w dorzeczach, wynikającymi z wdrażania dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej [6].
(35) Płatności rolnośrodowiskowe powinny nadal odgrywać znaczną rolę we wspieraniu zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich oraz w udzielaniu odpowiedzi na wzrastający popyt społeczeństwa na usługi środowiskowe.
Powinny one dodatkowo zachęcać rolników i inne osoby gospodarujące gruntami do służenia społeczeństwu jako całości poprzez wprowadzanie lub dalsze stosowanie metod produkcji rolnej zgodnych z ochroną i poprawą stanu środowiska naturalnego, krajobrazu i jego właściwości, zasobów naturalnych, gleby i różnorodności genetycznej.
W tym kontekście, powinno zwrócić się szczególną uwagę na zachowanie zasobów genetycznych w rolnictwie.
Zgodnie z zasadą "zanieczyszczający płaci" płatności te powinny pokrywać jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza właściwe normy obowiązkowe.
(36) Rolnicy powinni być w dalszym ciągu zachęcani do przyjmowania wysokich norm w zakresie dobrostanu zwierząt poprzez wsparcie tych rolników, którzy podejmują się przyjąć normy hodowli zwierząt, które wykraczają poza właściwe normy obowiązkowe.
(37) Wsparcie powinno być przyznawane z tytułu inwestycji niedochodowych w przypadku gdy takie inwestycje są konieczne do wywiązania się ze zobowiązań podjętych w ramach systemów rolnośrodowiskowych lub innych celów rolnośrodowiskowych lub w przypadku gdy poprawiają one na terenie gospodarstwa rolnego użyteczność publiczną obszarów Natura 2000 i innych obszarów o wysokiej wartości przyrodniczej.
(38) W celu przyczynienia się do ochrony środowiska naturalnego, zapobiegania zagrożeniom naturalnym oraz pożarom, jak również w celu złagodzenia zmian klimatu, zasoby leśne powinny zostać rozszerzone i ulepszone poprzez pierwsze zalesienie gruntów rolnych i terenów innych niż grunty rolne.
Każde pierwsze zalesienie powinno zostać dostosowane do warunków miejscowych i zgodne ze środowiskiem naturalnym oraz zwiększać różnorodność biologiczną.
(39) Systemy rolnoleśne posiadają wysoką wartość ekologiczną i społeczną dzięki połączeniu systemów ekstensywnego rolnictwa i leśnictwa, ukierunkowanych na produkcję wysokiej jakości drewna i innych produktów leśnych.
Powinno wspierać się ich zakładanie.
(40) Z uwagi na znaczenie lasów dla skutecznego wdrażania dyrektyw 79/409/EWG i 92/43/EWG, szczególne wsparcie powinno zostać przyznane posiadaczom lasów w celu udzielenia im pomocy w rozwiązywaniu szczególnych problemów wynikających z wdrażania tych dyrektyw.
(41) Powinny zostać wprowadzone płatności leśnośrodowiskowe za podjęcie dobrowolnych zobowiązań w celu poprawy różnorodności biologicznej, ochrony wysokiej wartości ekosystemów leśnych i wzmacniania wartości ochronnej lasów w związku z erozją gleby, utrzymaniem zasobów wodnych i jakości wody oraz zagrożeniami naturalnymi.
(42) Powinno zostać przyznane wsparcie z tytułu przywracania potencjału leśnego w lasach zniszczonych w wyniku klęsk żywiołowych i pożarów oraz z tytułu wprowadzania działań zapobiegawczych.
Działania zapobiegawcze przeciwko pożarom powinny obejmować obszary sklasyfikowane przez Państwa Członkowskie jako obszary wysokiego lub średniego ryzyka występowania pożarów zgodnie z ich planami ochrony lasów.
(43) Powinno zostać przyznane wsparcie posiadaczom lasów z tytułu inwestycji niedochodowych w przypadku gdy inwestycje takie są konieczne do wywiązania się ze zobowiązań z tytułu środowiska leśnego lub osiągnięcia innych celów w zakresie środowiska naturalnego, lub w lasach w celu poprawy użyteczności publicznej danych obszarów.
(44) W celu zapewnienia właściwie ukierunkowanego i skutecznego wykorzystania wsparcia gospodarowania gruntami na mocy niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie powinny wyznaczyć obszary interwencji w ramach niektórych środków tej osi.
Obszary górskie i inne obszary z utrudnieniami powinno wyznaczać się na podstawie obiektywnych wspólnych kryteriów.
Z tego też względu dyrektywy i decyzje Rady, przyjmujące wykazy obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania lub zmieniające takie wykazy zgodnie z art. 21 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 950/97 z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie poprawy efektywności struktur rolniczych [7], powinny zostać uchylone ze skutkiem od późniejszej daty.
Obszary Natura 2000 są wyznaczane zgodnie z dyrektywami 79/409/EWG i 92/43/EWG.
Państwa Członkowskie powinny wyznaczać obszary nadające się do zalesienia z przyczyn związanych ze środowiskiem naturalnym, takich jak ochrona przed erozją, zapobieganie zagrożeniom naturalnym lub poszerzanie zasobów leśnych sprzyjających łagodzeniu zmian klimatu, oraz obszary leśne o średnim do wysokiego ryzyku występowania pożarów.
(45) Powinien zostać ustanowiony system sankcji w przypadku gdy beneficjenci otrzymujący płatności w ramach niektórych środków gospodarowania gruntami nie spełniają obowiązkowych wymagań przewidzianych rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 na całym ich gospodarstwie, z uwzględnieniem dotkliwości, zasięgu, trwałości i powtarzalności niezgodności.
(46) Istnieje potrzeba towarzyszenia zmianom na obszarach wiejskich poprzez udzielanie tym obszarom pomocy w różnicowaniu działalności rolniczej w kierunku działalności nierolniczej i rozwijaniu sektorów nierolniczych, wspieraniu zatrudnienia, poprawie podstawowych usług, w tym z lokalnym dostępem do technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) oraz w prowadzeniu inwestycji uatrakcyjniających obszary wiejskie w celu odwrócenia trendów upadku gospodarczego i społecznego oraz wyludniania terenów wiejskich.
Konieczne w tym względzie jest również poczynienie wysiłków na rzecz zwiększania potencjału ludzkiego.
(47) Powinno zostać przyznane wsparcie na rzecz innych środków związanych z szerzej rozumianą gospodarką wiejską.
Wykaz środków powinien zostać określony na podstawie doświadczeń inicjatywy Leader oraz z uwzględnieniem wielosektorowych potrzeb w zakresie endogenicznego rozwoju obszarów wiejskich.
(48) Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju może wzmocnić spójność terytorialną i synergie pomiędzy środkami przeznaczonymi na szerzej rozumianą gospodarkę i ludność wiejską.
Z tego względu środki dotyczące szerzej rozumianej gospodarki wiejskiej powinny być raczej wdrażane w drodze lokalnych strategii rozwoju.
(49) Istnieje potrzeba wyraźnego zdefiniowania zasad spójności i komplementarności osi w celu poprawy jakości życia na obszarach wiejskich i różnicowania gospodarki wiejskiej poprzez inne wspólnotowe instrumenty finansowe, a w szczególności przez instrumenty polityki spójności.
(50) Inicjatywa Leader, po przejściu przez trzy okresy programowania, osiągnęła poziom dojrzałości umożliwiający obszarom wiejskim wdrożenie podejścia Leader w szerszym zakresie w ramach głównego programowania rozwoju obszarów wiejskich.
Z tego względu należy zapewnić przeniesienie podstawowych zasad podejścia Leader do programów budujących w swoich ramach specjalną oś oraz przedstawić definicję lokalnych grup działania i środków, na rzecz których należy udzielić wsparcia, łącznie z możliwościami partnerstwa, wdrażaniem lokalnych strategii, współpracą, budowaniem sieci kontaktów i zdobywaniem umiejętności.
(51) Z uwagi na znaczenie podejścia Leader znaczącą część wkładu EFFROW należy przeznaczyć na tę oś.
(52) EFFROW ma wspierać poprzez pomoc techniczną działania związane z realizowaniem programów.
Jako część pomocy technicznej, o której mowa w art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [8], na poziomie Wspólnoty powinna zostać ustanowiona sieć na rzecz rozwoju obszarów wiejskich.
(53) Powinny zostać wprowadzone przepisy dotyczące przydziału dostępnych środków finansowych.
Środki te powinny być spójne z perspektywą finansową na okres 2007 — 2013.
Cała kwota na rzecz rozwoju obszarów wiejskich powinna być przydzielana w skali rocznej.
Powinno zezwolić się na znaczną koncentrację na regionach kwalifikujących się w ramach Celu Konwergencji.
(54) Powinien zostać wprowadzony przepis pozwalający Radzie na określenie kwoty wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., jego podział na poszczególne lata oraz minimalną kwotę, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji zgodnie z perspektywą finansową na okres 2007 — 2013 oraz porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej dla tego samego okresu.
(55) Roczne środki przydzielone Państwu Członkowskiemu na cel konwergencji w ramach Funduszy w części pochodzącej z EFOGR — Sekcja Orientacji, Funduszy Strukturalnych, Funduszu Spójności (zwanego dalej "FS") oraz Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa [9](zwanego dalej "IFOR") powinny być ograniczone do pułapu określonego według jego zdolności absorpcji.
(56) Do celów indykatywnego podziału przydzielonych środków dostępnych dla Państw Członkowskich powinny zostać ustanowione kryteria według obiektywnej i przejrzystej metody.
(57) Poza powyższymi kwotami Państwa Członkowskie powinny brać pod uwagę kwoty, zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(58) Środki przydzielone, dostępne w ramach Funduszy, powinny być indeksowane na bazie stawki ryczałtowej dla programowania.
(59) Udział wkładu EFFROW w programowaniu dotyczącym rozwoju obszarów wiejskich powinien zostać ustalony w odniesieniu do wydatków publicznych w Państwach Członkowskich, uwzględniając wagę priorytetu nadanego gospodarowaniu gruntami i środowisku naturalnemu, sytuację w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji i priorytet nadany podejściu Leader.
(60) W celu złagodzenia specjalnych ograniczeń i problemów strukturalnych w zakresie działalności rolniczej i leśnej oraz w zakresie zwiększania wartości dodanej produktów rolnych i leśnych w wyniku oddalenia, odizolowania lub odległej lokalizacji oraz zależności gospodarki wiejskiej od ograniczonej liczby produktów rolnych oraz w celu wspierania silnej polityki rozwoju obszarów wiejskich szczególne przepisy dotyczące niektórych środków rozwoju obszarów wiejskich, jak również odpowiednich stóp współfinansowania z EFFROW, powinny mieć zastosowanie w regionach peryferyjnych, o których mowa w Traktacie, i na wyspach objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzającym szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [10].
(61) Zgodnie z zasadą pomocniczości i z zastrzeżeniem wyjątków powinny istnieć przepisy krajowe dotyczące kwalifikowalności wydatków.
(62) W celu zapewnienia skuteczności, uczciwości i trwałego wpływu pomocy z EFFROW powinny istnieć przepisy gwarantujące, że operacje związane z inwestycjami są trwałe oraz uniemożliwiają korzystanie z tego funduszu w celu wprowadzenia nieuczciwej konkurencji.
(63) Zdecentralizowanej realizacji działań w ramach EFFROW powinny towarzyszyć gwarancje związane w szczególności z jakością realizacji, rezultatami, należytym zarządzaniem finansami i kontrolą.
(64) Państwa Członkowskie powinny podejmować środki w celu zagwarantowania należytego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli.
W tym celu, konieczne jest ustanowienie ogólnych zasad oraz podstawowych funkcji, które powinien zapewniać każdy system zarządzania i kontroli.
Z tego względu konieczne jest utrzymanie wyznaczenia jednej instytucji zarządzającej i określenie jej obowiązków.
(65) Każdy program rozwoju obszarów wiejskich powinien podlegać właściwemu monitorowaniu przez komitet monitorujący na podstawie wspólnych ram monitorowania i oceny, ustanawianych i wdrażanych w ramach partnerstwa z Państwami Członkowskimi, aby skutecznie wychodzić naprzeciw szczegółowym potrzebom w zakresie rozwoju obszarów wiejskich.
(66) Skuteczność i wpływ działań w ramach EFFROW zależą również od ulepszonej oceny na podstawie wspólnych ram monitorowania i oceny.
W szczególności programy powinny podlegać ocenie pod względem przygotowania, realizacji i zakończenia.
(67) W celu umożliwienia skutecznego funkcjonowania partnerstwa i wspierania działania wspólnotowego, informacje na ten temat powinno się w miarę możliwości szeroko rozpowszechniać.
Odpowiedzialność w tym zakresie spoczywa na instytucjach zarządzających programami.
(68) Rozwój obszarów wiejskich określony w niniejszym rozporządzeniu, powinien kwalifikować się do wsparcia Państw Członkowskich bez współfinansowania wspólnotowego.
W świetle wpływu gospodarczego takiej pomocy oraz w celu zapewnienia spójności ze środkami kwalifikującymi się do wsparcia wspólnotowego i uproszczenia procedur, powinny zostać ustanowione szczegółowe przepisy dotyczące pomocy państwa, również z uwzględnieniem doświadczenia zdobytego przy wdrażaniu rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.
Ponadto powinno się zezwolić Państwom Członkowskim na udzielanie pomocy państwa, przeznaczonej na zapewnienie dodatkowego finansowania rozwoju obszarów wiejskich, na które przyznaje się wsparcie wspólnotowe, w ramach procedury notyfikacji, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, jako część programowania.
(69) Istnieje potrzeba przyjęcia zasad ułatwiających przejście z obowiązującego systemu wsparcia do nowego systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich.
(70) Nowy system wsparcia, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, zastępuje obowiązujący system wsparcia.
Wobec powyższego rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 powinno zostać uchylone z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem niektórych przepisów dotyczących obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, które powinny zostać uchylone w późniejszym terminie.
(71) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny być podejmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [11].
(72) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał opinię [12].
(73) Komitet Regionów wydał opinię [13],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
CELE I OGÓLNE ZASADY POMOCY
ROZDZIAŁ I
ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
ZakresNiniejsze rozporządzenie:
1) ustanawia ogólne zasady wspólnotowego wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, finansowane z EFFROW ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005;
2) określa cele, do których ma się przyczyniać polityka rozwoju obszarów wiejskich;
3) określa strategiczny kontekst dla polityki rozwoju obszarów wiejskich, w tym metodę określania strategicznych wytycznych Wspólnoty dla polityki rozwoju obszarów wiejskich (zwanych dalej "strategicznymi wytycznymi Wspólnoty") oraz krajowych planów strategicznych;
4) określa priorytety i środki dla rozwoju obszarów wiejskich;
5) ustanawia zasady dotyczące partnerstwa, programowania, oceny, zarządzania finansowego, monitorowania i kontroli na podstawie obowiązków dzielonych przez Państwa Członkowskie i Komisję.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "programowanie": podzielony na etapy proces organizacji, podejmowania decyzji i finansowania, mający na celu realizację, w perspektywie wieloletniej, wspólnego działania przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie, zmierzającego do osiągnięcia celów priorytetowych EFFROW;
b) "region": jednostka terytorialna odpowiadająca poziomowi 1 lub 2 Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (poziom NUTS 1 i 2) w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) [14];
c) "osie": spójna grupa środków, których wdrożenie prowadzi bezpośrednio do osiągnięcia szczegółowych celów i przyczynia się do realizacji jednego lub więcej celów określonych w art. 4;
d) "środek": zespół operacji przyczyniających się do wykonania osi, o których mowa w art. 4 ust. 2;
e) "operacja": projekt, umowa lub porozumienie, lub inne działanie wybrane zgodnie z kryteriami ustanowionymi dla danego programu rozwoju obszarów wiejskich i wykonywane przez jednego lub wielu beneficjentów, w sposób pozwalający na osiągnięcie celów określonych w art. 4;
f) "wspólne ramy monitorowania i oceny": ogólne podejście wypracowane przez Komisję i Państwa Członkowskie, określające ograniczoną liczbę wspólnych wskaźników odnoszących się do stanu wyjściowego oraz realizacji finansowej, produktów, rezultatów i oddziaływań programów;
g) "lokalna strategia rozwoju": spójna grupa operacji nakierowanych na osiągnięcie lokalnych celów i zaspokojenie lokalnych potrzeb, wdrażana na zasadzie partnerstwa na właściwym poziomie;
h) "beneficjent": podmiot gospodarczy, podmiot lub przedsiębiorstwo, publiczne lub prywatne, odpowiedzialne za realizację operacji lub otrzymujące wsparcie;
i) "wydatki publiczne": publiczny wkład w finansowanie operacji, pochodzący z budżetu państwa, władz regionalnych lub lokalnych, Wspólnot Europejskich, lub inne wydatki o podobnym charakterze.
Za wkład publiczny uważany jest każdy wkład w finansowanie operacji, pochodzący z budżetu podmiotu prawa publicznego, lub stowarzyszeń lub związków jednej lub więcej władz regionalnych lub lokalnych, lub podmiotu prawa publicznego w rozumieniu dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi [15];
j) "cel konwergencji": cel działania dla najmniej rozwiniętych Państw Członkowskich i regionów zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (zwanego dalej "EFRR"), Europejskiego Funduszu Społecznego (zwanego dalej "EFS") oraz FS na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
ROZDZIAŁ II
MISJE I CELE
Artykuł 3
Misje
EFFROW przyczynia się do wspierania zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich na terytorium całej Wspólnoty, uzupełniając polityki wsparcia rynku i wsparcia dochodów w ramach wspólnej polityki rolnej, politykę spójności oraz wspólną politykę rybołówstwa.
Artykuł 4
Cele
1.
Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich przyczynia się do osiągnięcia następujących celów:
a) poprawy konkurencyjności rolnictwa i leśnictwa poprzez wspieranie restrukturyzacji, rozwoju i innowacji;
b) poprawy środowiska naturalnego i terenów wiejskich poprzez wspieranie gospodarowania gruntami;
c) poprawy jakości życia na obszarach wiejskich oraz popierania różnicowania działalności gospodarczej.
2.
Cele określone w ust. 1 są wykonywane w ramach czterech osi określonych w tytule IV.
ROZDZIAŁ III
ZASADY POMOCY
Artykuł 5
Komplementarność, spójność i zgodność
1.
EFFROW uzupełnia działania krajowe, regionalne i lokalne, wspierające priorytety Wspólnoty.
2.
Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają spójność pomocy z EFFROW i Państw Członkowskich z działalnością, politykami i priorytetami Wspólnoty.
Pomoc z EFFROW jest spójna z celami spójności gospodarczej i społecznej, w szczególności z celami instrumentu wsparcia wspólnotowego dla rybołówstwa.
3.
Spójność ta jest zapewniana przez strategiczne wytyczne Wspólnoty, o których mowa w art. 9, krajowy plan strategiczny, o którym mowa w art. 11, programy rozwoju obszarów wiejskich, o których mowa w art. 15, oraz sprawozdanie Komisji, o którym mowa w art. 14.
4.
Zgodnie z ich właściwymi obowiązkami Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają koordynację pomiędzy pomocą pochodzącą z różnych Funduszy, EFRR, EFS, FS, instrumentem wsparcia wspólnotowego dla rybołówstwa oraz interwencjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego (zwanego dalej "EBI") i innymi wspólnotowymi instrumentami finansowymi.
5.
Spójność dotyczy również środków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji.
6.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi podstawy do udzielania jakiegokolwiek wsparcia systemom kwalifikującym się do wsparcia w ramach wspólnych organizacji rynków, z zastrzeżeniem wszelkich wyjątków, które zostaną określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
7.
Państwa Członkowskie zapewniają zgodność operacji finansowanych przez EFFROW z Traktatem i wszelkimi aktami przyjętymi na jego mocy.
Artykuł 6
Partnerstwo
1.
Pomoc z EFFROW jest wdrażana w drodze ścisłych konsultacji (zwanych dalej "partnerstwem") pomiędzy Komisją i Państwem Członkowskim oraz władzami i podmiotami wyznaczonymi przez Państwo Członkowskie na mocy przepisów i praktyk krajowych, w tym z:
a) właściwymi władzami regionalnymi, lokalnymi i innymi władzami publicznymi;
b) partnerami gospodarczymi i społecznymi;
c) innymi odpowiednimi podmiotami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie, organizacjami pozarządowymi, w tym organizacjami zajmującymi się zagadnieniami z zakresu środowiska naturalnego, oraz podmiotami odpowiedzialnymi za promowanie równości mężczyzn i kobiet.
Państwo Członkowskie wyznacza najbardziej reprezentatywnych partnerów na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym oraz w sferze gospodarczej, społecznej, środowiska naturalnego lub innej (zwanych dalej "partnerami").
Państwo Członkowskie stwarza warunki dla szerokiego i skutecznego zaangażowania wszystkich odpowiednich podmiotów, zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi, biorąc pod uwagę potrzebę promowania równości mężczyzn i kobiet, oraz zrównoważonego rozwoju poprzez integrację wymogów w zakresie ochrony i poprawy środowiska naturalnego.
2.
Partnerstwo jest prowadzone z należytym poszanowaniem odpowiednich obowiązków instytucjonalnych, prawnych i finansowych poszczególnych kategorii partnerów, o których mowa w ust. 1.
3.
Partnerstwo obejmuje przygotowywanie i monitorowanie krajowego planu strategicznego oraz przygotowywanie, wdrażanie, monitorowanie i ocenę programów rozwoju obszarów wiejskich.
Państwa Członkowskie zapewniają udział wszystkich odpowiednich partnerów na różnych etapach programowania, z należytym poszanowaniem terminów wyznaczonych dla każdego etapu.
Artykuł 7
Pomocniczość
Państwa Członkowskie odpowiadają za realizację programów rozwoju obszarów wiejskich na odpowiednim poziomie terytorialnym, zgodnie z ich wewnętrznymi rozwiązaniami instytucjonalnymi, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 8
Równość mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacja
Państwa Członkowskie i Komisja wspierają równość mężczyzn i kobiet i zapewniają zapobieganie wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną na różnych etapach realizacji programu.
Obejmuje to etapy projektowania, wdrażania, monitorowania i oceny.
TYTUŁ II
STRATEGICZNE PODEJŚCIE DO ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH
ROZDZIAŁ I
STRATEGICZNE WYTYCZNE WSPÓLNOTY
Artykuł 9
Treść i przyjęcie
1.
Rada przyjmuje strategiczne wytyczne Wspólnoty dotyczące polityki rozwoju obszarów wiejskich dla okresu programowania od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., uwzględniając priorytety polityki wyznaczone na poziomie wspólnotowym.
Te strategiczne wytyczne wyznaczają na poziomie wspólnotowym strategiczne priorytety rozwoju obszarów wiejskich dla okresu programowania w celu wykonania każdej z osi ustanowionej niniejszym rozporządzeniem.
2.
Nie później niż dnia 20 lutego 2006 r. podejmowana jest decyzja w sprawie strategicznych wytycznych Wspólnoty zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 Traktatu.
Decyzja ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 10
Przegląd
W celu uwzględnienia w szczególności głównych zmian priorytetów wspólnotowych strategiczne wytyczne Wspólnoty mogą podlegać przeglądowi.
ROZDZIAŁ II
KRAJOWE PLANY STRATEGICZNE
Artykuł 11
Treść
1.
Każde Państwo Członkowskie przedkłada krajowy plan strategiczny, wskazując priorytety działania EFFROW oraz danego Państwa Członkowskiego, uwzględniając strategiczne wytyczne Wspólnoty, ich szczegółowe cele, wkład EFFROW i inne środki finansowe.
2.
Krajowy plan strategiczny zapewnia, że pomoc wspólnotowa dla rozwoju obszarów wiejskich jest spójna ze strategicznymi wytycznymi Wspólnoty oraz że wszystkie priorytety wspólnotowe, krajowe i regionalne podlegają koordynacji.
Krajowy plan strategiczny jest narzędziem odniesienia dla przygotowywania programowania EFFROW.
Jest on wdrażany poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich.
3.
Każdy krajowy plan strategiczny obejmuje:
a) ocenę sytuacji gospodarczej, społecznej i środowiska naturalnego oraz potencjału rozwoju;
b) strategię wybraną dla wspólnego działania Wspólnoty i danego Państwa Członkowskiego, wykazującą spójność dokonanych wyborów ze strategicznymi wytycznymi Wspólnoty;
c) priorytety tematyczne i terytorialne dla rozwoju obszarów wiejskich w ramach każdej osi, w tym wyrażone ilościowo główne cele oraz odpowiednie wskaźniki monitorowania i oceny;
d) wykaz programów rozwoju obszarów wiejskich, za pomocą których wdrażany jest krajowy plan strategiczny oraz orientacyjny przydział środków z EFFROW dla każdego programu, w tym kwoty, o których mowa w art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005;
e) środki mające na celu zapewnienie koordynacji z innymi instrumentami wspólnej polityki rolnej, EFRR, EFS, FS, instrumentami wsparcia wspólnotowego dla rybołówstwa i EBI;
f) w odpowiednich przypadkach budżet dla osiągnięcia celu konwergencji;
g) opis rozwiązań oraz wskazanie kwoty przeznaczonej na utworzenie krajowej sieci obszarów wiejskich, o której mowa w art. 66 ust. 3 i art. 68.
Artykuł 12
Przygotowanie
1.
Po przyjęciu strategicznych wytycznych Wspólnoty każde Państwo Członkowskie przygotowuje krajowy plan strategiczny.
Plan ten jest przygotowywany zgodnie z rozwiązaniami instytucjonalnymi Państw Członkowskich, w bliskiej współpracy z partnerami, o których mowa w art. 6 ust. 1.
Jest on sporządzany w bliskiej współpracy z Komisją i obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
2.
Każde Państwo Członkowskie wysyła Komisji swój krajowy plan strategiczny przed przedłożeniem swoich programów rozwoju obszarów wiejskich.
ROZDZIAŁ III
MONITOROWANIE STRATEGICZNE
Artykuł 13
Sprawozdania zbiorcze Państw Członkowskich
1.
Po raz pierwszy w 2010 r. i nie później niż w dniu 1 października każdego drugiego roku każde Państwo Członkowskie przedkłada Komisji sprawozdanie zbiorcze, które przedstawia postępy dokonane w realizacji jego krajowego planu strategicznego i celów oraz jego wkład w osiągnięcie strategicznych wytycznych Wspólnoty.
Ostatnie sprawozdanie zbiorcze jest przedstawiane nie później niż w dniu 1 października 2014 r.
2.
Sprawozdanie podsumowuje roczne sprawozdania z postępu prac z poprzednich lat, o których mowa w art. 82, i opisuje w szczególności:
a) osiągnięcia i rezultaty programów rozwoju obszarów wiejskich pod względem wskaźników określonych w krajowym planie strategicznym;
b) wyniki bieżącej oceny działalności dla każdego programu.
3.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, dla jednolitych programów, o których mowa w art. 15 ust. 2, Państwa Członkowskie mogą zawrzeć w rocznych sprawozdaniach z postępu prac, o których mowa w art. 82, elementy określone w ust. 2 niniejszego artykułu w terminach określonych w art. 82.
Artykuł 14
Sprawozdanie Komisji
1.
Po raz pierwszy w 2011 r. i na początku każdego drugiego roku Komisja przedstawia sprawozdanie podsumowujące główne postępy, trendy i wyzwania związane z wdrażaniem krajowych planów strategicznych oraz strategicznych wytycznych Wspólnoty.
Ostatnie sprawozdanie Komisji jest przedstawiane na początku 2015 r.
Sprawozdanie to opiera się na dokonanej przez Komisję analizie i ocenie sprawozdań zbiorczych Państw Członkowskich, o których mowa w art. 13, oraz wszelkich innych dostępnych informacjach.
Wskazuje ono środki, które zostały lub mają być podjęte przez Państwa Członkowskie i Komisję w celu zapewnienia odpowiednich działań w odpowiedzi na wnioski zawarte w sprawozdaniu.
2.
Sprawozdanie Komisji jest przesyłane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
TYTUŁ III
PROGRAMOWANIE
ROZDZIAŁ I
TREŚĆ PROGRAMOWANIA
Artykuł 15
Programy rozwoju obszarów wiejskich
1.
EFFROW działa w Państwach Członkowskich poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich.
Programy te wdrażają strategię rozwoju obszarów wiejskich poprzez szereg środków zgrupowanych zgodnie z osiami określonymi w tytule IV, do osiągnięcia których potrzebna będzie pomoc z EFFROW.
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich obejmuje okres pomiędzy dniem 1 stycznia 2007 r. a dniem 31 grudnia 2013 r.
2.
Państwo Członkowskie może przedłożyć jednolity program dla całego swojego terytorium albo zespół programów regionalnych.
3.
Państwa Członkowskie, które przyjęły programy regionalne, mogą również przedłożyć do zatwierdzenia krajowe ramy zawierające wspólne elementy dla tych programów regionalnych.
Artykuł 16
Treść programów
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich obejmuje:
a) analizę sytuacji pod względem mocnych i słabych stron, strategię wybraną w celu zajęcia się nimi oraz ocenę ex-ante, o której mowa w art. 85;
b) uzasadnienie dla wybranych priorytetów z uwzględnieniem strategicznych wytycznych Wspólnoty oraz krajowego planu strategicznego, jak również spodziewane oddziaływanie zgodnie z oceną ex-ante;
c) informacje na temat osi i środków proponowanych dla każdej osi oraz ich opis, obejmujące szczegółowe weryfikowalne cele i wskaźniki, o których mowa w art. 81, które umożliwiają pomiar postępów, skuteczności i efektywności programu;
d) plan finansowania, składający się z dwóch tabel:
- tabeli wyszczególniającej, zgodnie z art. 69 ust. 4 i 5, całkowity wkład EFFROW planowany na każdy rok.
W odpowiednich przypadkach plan finansowania wskazuje oddzielnie w ramach całkowitego wkładu EFFROW środki przyznane regionom kwalifikującym się w ramach celu konwergencji.
Planowany roczny wkład EFFROW jest zgodny z perspektywami finansowymi,
- tabeli wyszczególniającej całkowity planowany wkład Wspólnoty i odpowiadające mu krajowe finansowanie publiczne na każdą oś dla całego okresu programowania, stopę wkładu EFFROW na każdą oś oraz kwotę przeznaczoną na pomoc techniczną.
W odpowiednich przypadkach tabela ta ponadto wskazuje oddzielnie planowany wkład EFFROW dla regionów kwalifikujących się w ramach celu konwergencji oraz odpowiadające mu krajowe finansowanie publiczne;
e) do celów informacyjnych indykatywny podział wstępnych kwot według środków pod względem wydatków publicznych i prywatnych;
f) w odpowiednich przypadkach tabelę dotyczącą dodatkowego krajowego finansowania przypadającego na oś zgodnie z art. 89;
g) elementy potrzebne do dokonania oceny zgodnie z regułami konkurencji oraz, w odpowiednich przypadkach, wykaz systemów pomocy dopuszczonych na mocy art. 87 — 89 Traktatu, które mają zostać wykorzystane do realizacji programów;
h) informacje dotyczące komplementarności ze środkami finansowanymi przez inne instrumenty wspólnej polityki rolnej, w ramach polityki spójności, jak również poprzez instrumenty wsparcia wspólnotowego dla rybołówstwa;
i) rozwiązania dotyczące wdrażania programu, w tym:
i) wyznaczenie przez Państwo Członkowskie wszystkich organów określonych w art. 74 ust. 2 oraz, w celach informacyjnych, skrócony opis struktury zarządzania i kontroli;
ii) opis systemów monitorowania i oceny, jak również skład komitetu monitorującego;
iii) przepisy zapewniające rozpowszechnienie informacji na temat programu;
j) wyznaczenie partnerów, o których mowa w art. 6, oraz wyniki konsultacji przeprowadzonych z partnerami.
Artykuł 17
Równowaga pomiędzy celami
1.
Wkład finansowy Wspólnoty w każdy z trzech celów, o których mowa w art. 4, obejmuje przynajmniej 10 % całkowitego wkładu EFFROW w program dla osi 1 i 3, o których mowa odpowiednio w tytule IV rozdział I sekcje 1 i 3, oraz przynajmniej 25 % całkowitego wkładu EFFROW w program dla osi 2, o której mowa w tytule IV rozdział I sekcja 2.
Dla programów francuskich departamentów zamorskich minimalny wkład finansowy Wspólnoty dla osi 2 wynosi 10 %.
2.
Kwota równa przynajmniej 5 % całkowitego wkładu EFFROW w program jest rezerwowana dla osi 4, o której mowa w tytule IV rozdział I sekcja 4.
Kwota ta jest częścią odsetka, o którym mowa w ust. 1.
Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji minimalny wkład finansowy Wspólnoty dla osi 4 wynoszący 5 % może być stopniowo wprowadzany podczas okresu programowania w taki sposób, że średnio co najmniej 2,5 % całkowitego wkładu EFFROW jest zarezerwowane dla osi 4.
ROZDZIAŁ II
PRZYGOTOWANIE, ZATWIERDZENIE I PRZEGLĄD
Artykuł 18
Przygotowanie i zatwierdzenie
1.
Programy rozwoju obszarów wiejskich ustanawia Państwo Członkowskie w bliskiej współpracy z partnerami, o których mowa w art. 6.
2.
Państwa Członkowskie przedkładają Komisji projekt każdego programu rozwoju obszarów wiejskich, zawierający informacje, o których mowa w art. 16.
3.
Komisja ocenia wnioskowane programy na podstawie ich spójności ze strategicznymi wytycznymi Wspólnoty, krajowym planem strategicznym oraz niniejszym rozporządzeniem.
W przypadku gdy Komisja uzna, że program rozwoju obszarów wiejskich nie jest spójny ze strategicznymi wytycznymi Wspólnoty, krajowym planem strategicznym lub niniejszym rozporządzeniem, żąda, aby Państwo Członkowskie dokonało odpowiedniego przeglądu wnioskowanego programu.
4.
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich jest zatwierdzany zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Artykuł 19
Przegląd
1.
Programy rozwoju obszarów wiejskich są poddawane ponownemu badaniu i, w razie potrzeby, są dostosowywane do pozostałej części okresu przez Państwo Członkowskie po zatwierdzeniu przez komitet monitorujący.
Zmiany te uwzględniają wynik ocen i sprawozdań Komisji, w szczególności w celu wzmocnienia lub dostosowania sposobu, w jaki uwzględnia się priorytety wspólnotowe.
2. Komisja podejmuje decyzję w sprawie wniosków o przegląd programów rozwoju obszarów wiejskich po przedłożeniu takiego wniosku przez Państwo Członkowskie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2. Zmiany wymagające zatwierdzenia decyzją Komisji są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
TYTUŁ IV
WSPARCIE ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH
ROZDZIAŁ I
OSIE
SEKCJA 1
Oś 1
Poprawa konkurencyjności sektora rolnego i leśnego
Artykuł 20
Środki
Wsparcie ukierunkowane na konkurencyjność sektora rolnego i leśnego dotyczy:
a) środków, których celem jest upowszechnianie wiedzy i poprawa potencjału ludzkiego poprzez:
i) kształcenie zawodowe i działania informacyjne, w tym rozpowszechnianie wiedzy naukowej i praktyk innowacyjnych, skierowane do osób działających w sektorze rolnym, żywnościowym i leśnym;
ii) podejmowanie działalności przez młodych rolników;
iii) wcześniejsze emerytury rolników i robotników rolnych;
iv) korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów;
v) tworzenie usług z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym, zastępstwa i usług doradczych, jak również usług doradczych w zakresie leśnictwa;
b) środków mających na celu restrukturyzację i rozwój kapitału rzeczowego i wspieranie innowacji poprzez:
i) modernizację gospodarstw rolnych;
ii) podwyższanie wartości gospodarczej lasów;
iii) zwiększanie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych;
iv) współpracę na rzecz rozwoju nowych produktów, procesów i technologii w sektorze rolnym i żywnościowym oraz w sektorze leśnym;
v) ulepszanie i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem i dostosowywaniem rolnictwa i leśnictwa;
vi) przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych oraz wprowadzanie odpowiednich działań zapobiegawczych;
c) środków, których celem jest poprawa jakości produkcji i produktów rolnych poprzez:
i) pomoc rolnikom w dostosowaniu się do wymagających norm opartych na prawodawstwie wspólnotowym;
ii) wspieranie rolników biorących udział w systemach jakości żywności;
iii) wspieranie grup producentów w działalności informacyjnej i promocyjnej na rzecz produktów wytwarzanych w ramach systemów jakości żywności;
d) środków przejściowych dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, dotyczących:
i) wspierania gospodarstw rolnych niskotowarowych w fazie restrukturyzacji;
ii) wspierania tworzenia grup producentów.
Podsekcja 1
Warunki dotyczące środków, których celem jest upowszechnianie wiedzy i poprawa potencjału ludzkiego
Artykuł 21
Kształcenie zawodowe i działania informacyjne
Wsparcie, o którym mowa w art. 20 lit. a) ppkt i), nie obejmuje kursów instruktażowych lub szkoleniowych, które stanowią część zwykłych programów lub systemów edukacji rolnej i leśnej na poziomie szkoły średniej lub wyższym.
Artykuł 22
Podejmowanie działalności przez młodych rolników
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. a) ppkt ii), udziela się osobom, które:
a) mają mniej niż 40 lat oraz po raz pierwszy podejmują działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący gospodarstwem;
b) posiadają odpowiednie umiejętności i kwalifikacje zawodowe;
c) przedkładają plan biznesowy dotyczący rozwoju ich działalności rolniczej.
2.
Wsparcia udziela się do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku.
Artykuł 23
Wcześniejsze emerytury
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. a) ppkt iii), udziela się:
a) rolnikom, którzy decydują się na zaprzestanie działalności rolniczej w celu przekazania gospodarstwa innym rolnikom;
b) robotnikom rolnym, którzy decydują się na ostateczne zaprzestanie wszelkiej pracy na roli w momencie przekazania gospodarstwa.
2.
Przekazujący gospodarstwo:
a) ma nie mniej niż 55 lat, ale nie jest jeszcze w normalnym wieku emerytalnym w momencie przekazania lub ma nie więcej niż 10 lat mniej niż wymagane dla normalnego wieku emerytalnego w danym Państwie Członkowskim w momencie przekazania;
b) zaprzestaje ostatecznie wszelkiej komercyjnej działalności rolniczej;
c) prowadził działalność rolniczą przez 10 lat poprzedzających przekazanie.
3.
Przejmujący gospodarstwo:
a) zastąpił przekazującego gospodarstwo poprzez podjęcie działalności, określonej w art. 22; lub
b) jest rolnikiem poniżej 50. roku życia lub podmiotem prawa prywatnego i przejmuje gospodarstwo rolne odstąpione przez przekazującego w celu zwiększenia wielkości gospodarstwa rolnego.
4.
Robotnik rolny:
a) ma nie mniej niż 55 lat, ale nie jest jeszcze w normalnym wieku emerytalnym lub ma nie więcej niż 10 lat mniej niż wymagane dla normalnego wieku emerytalnego w danym Państwie Członkowskim;
b) poświęcił przynajmniej połowę swojego czasu pracy w poprzedzającym okresie pięciu lat na pomoc rodzinie w prowadzeniu gospodarstwa lub pracę w charakterze robotnika rolnego;
c) pracował w gospodarstwie rolnym przekazującego gospodarstwo przynajmniej przez okres równy dwóm latom pracy w pełnym wymiarze czasu pracy podczas czterech lat poprzedzających przejście przekazującego gospodarstwo na wcześniejszą emeryturę;
d) jest objęty systemem zabezpieczenia społecznego.
5.
Całkowity czas trwania wsparcia z tytułu wcześniejszej emerytury nie przekracza 15 lat dla przekazującego gospodarstwo oraz dla robotnika rolnego.
Nie przekracza on momentu ukończenia przez przekazującego gospodarstwo 70. roku życia oraz normalnego wieku emerytalnego robotnika rolnego.
Jeżeli, w przypadku przekazującego, emerytura wypłacana jest przez Państwo Członkowskie, wsparcie z tytułu wcześniejszej emerytury jest udzielane jako dodatek przy uwzględnieniu kwoty emerytury krajowej.
6.
Maksymalna dopuszczalna kwota wsparcia określona jest w załączniku.
Artykuł 24
Korzystanie z usług doradczych
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. a) ppkt iv), udziela się w celu pomocy rolnikom i posiadaczom lasów w poniesieniu kosztów wynikających z korzystania z usług doradczych do celów poprawy ogólnych wyników ich gospodarstwa.
Usługi doradcze dla rolników obejmują przynajmniej:
a) obowiązkowe wymogi gospodarowania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska naturalnego określone w art. 4 i 5 oraz w załącznikach III i IV do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) normy dotyczące bezpieczeństwa pracy oparte na prawodawstwie wspólnotowym.
2.
Wsparcie na rzecz korzystania z usług doradczych ogranicza się do maksymalnych wysokości określonych w załączniku.
Artykuł 25
Tworzenie systemu usług z zakresu zarządzania, pomocy i usług doradczych
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. a) ppkt v), udziela się w celu pokrycia kosztów wynikających z tworzenia systemu usług z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym, zastępstwa, usług doradczych oraz usług doradczych w zakresie leśnictwa, i ma ono charakter degresywny przez okres maksymalnie 5 lat od momentu utworzenia.
Podsekcja 2
Warunki dotyczące środków mających na celu restrukturyzację i rozwój kapitału rzeczowego i wspieranie innowacji
Artykuł 26
Modernizacja gospodarstw rolnych
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. b) ppkt i), udziela się rolnikom z tytułu materialnych lub niematerialnych inwestycji, które:
a) poprawiają ogólne wyniki gospodarstwa rolnego; oraz
b) spełniają normy wspólnotowe mające zastosowanie do danej inwestycji.
W przypadku inwestycji dokonywanych w celu dostosowania do norm wspólnotowych wsparcie może zostać udzielone jedynie tym inwestycjom, które są dokonywane w celu dostosowania do nowo wprowadzonych norm wspólnotowych.
W takim wypadku w celu spełnienia tej normy można przyznać okres karencji, nieprzekraczający 36 miesięcy od daty, w której dana norma staje się obowiązująca dla gospodarstwa rolnego.
W przypadku młodych rolników otrzymujących wsparcie, o którym mowa w art. 20 lit. a) ppkt ii), może zostać udzielone wsparcie na inwestycje mające na celu spełnienie obowiązujących norm wspólnotowych, gdy inwestycje te zostały określone w planie biznesowym, o którym mowa w art. 22 ust. 1 lit. c). Okres karencji, w ciągu którego konieczne jest spełnienie norm, nie może przekroczyć 36 miesięcy od daty podjęcia działalności.
2.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki określonej w załączniku.
Artykuł 27
Podwyższanie wartości gospodarczej lasów
1.
Wsparcia inwestycji, o którym mowa w art. 20 lit. b) ppkt ii), udziela się w przypadku lasów będących własnością właścicieli prywatnych lub ich stowarzyszeń, lub gmin lub ich stowarzyszeń.
Ograniczenia tego nie stosuje się do lasów tropikalnych i subtropikalnych oraz obszarów zalesionych terytoriów Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 oraz francuskich departamentów zamorskich.
2.
Inwestycje są oparte na planach zarządzania lasami dla gospodarstw leśnych powyżej określonego rozmiaru, który zostanie określony przez Państwa Członkowskie w ich programach.
3.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki określonej w załączniku.
Artykuł 28
Zwiększanie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. b) ppkt iii), udziela się z tytułu materialnych lub niematerialnych inwestycji, które:
a) poprawiają ogólne wyniki przedsiębiorstwa;
b) dotyczą:
- przetwarzania lub obrotu produktami objętymi załącznikiem I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa oraz przetwarzania lub obrotu produktami leśnymi, i/lub
- rozwoju nowych produktów, procesów i technologii związanych z produktami objętymi załącznikiem I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa oraz rozwoju nowych produktów, procesów i technologii związanych z produktami leśnymi, oraz
c) spełniają normy wspólnotowe mające zastosowanie do danej inwestycji.
W przypadku inwestycji dokonywanych w celu dostosowania do norm wspólnotowych, wsparcia można udzielać jedynie tym inwestycjom, które są dokonywane przez mikroprzedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 2, w celu dostosowania do nowo wprowadzonej normy wspólnotowej.
W takim wypadku w celu spełnienia tej normy można przyznać okres karencji nieprzekraczający 36 miesięcy od daty, w której dana norma staje się obowiązująca dla przedsiębiorstwa.
2.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki określonej w załączniku.
3.
Wsparcie udzielane na mocy ust. 1 w maksymalnej stawce ogranicza się do mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE [16].
Dla terytoriów Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 i francuskich departamentów zamorskich nie mają zastosowania żadne ograniczenia maksymalnej stawki.
Dla przedsiębiorstw, które nie są objęte art. 2 ust. 1 tego zalecenia, zatrudniających mniej niż 750 pracowników lub posiadających obrót nieprzekraczający 200 milionów EUR, maksymalna intensywność pomocy jest zmniejszona o połowę.
W przypadku leśnictwa wsparcie ogranicza się do mikroprzedsiębiorstw.
Wsparcia nie udziela się przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw [17].
Artykuł 29
Współpraca na rzecz rozwoju nowych produktów, procesów i technologii w sektorze rolnym i żywnościowym oraz w sektorze leśnym
1.
Wsparcia określonego w art. 20 lit. b) ppkt iv) udziela się w celu promowania współpracy pomiędzy producentami surowców w rolnictwie i leśnictwie, przemysłem przetwórczym lub stronami trzecimi.
2.
Wsparcie przyczynia się do pokrycia kosztów poniesionych na współpracę.
Artykuł 30
Infrastruktura związana z rozwojem i dostosowaniem rolnictwa i leśnictwa
Wsparcie, o którym mowa w art. 20 lit. b) ppkt v), może obejmować w szczególności operacje związane z dostępem do gruntów rolnych i leśnych, scalaniem i poprawą gruntów, dostawami energii i gospodarką wodną.
Podsekcja 3
Warunki dotyczące środków mających na celu poprawę jakości produkcji i produktów rolnych
Artykuł 31
Spełnianie norm opartych na prawodawstwie wspólnotowym
1.
Wsparcie, o którym mowa w art. 20 lit. c) ppkt i), częściowo pokrywa koszty poniesione i dochody utracone przez rolników, którzy mają obowiązek stosowania norm w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz bezpieczeństwa pracy.
Muszą to być normy nowo wprowadzone do ustawodawstwa krajowego wdrażającego prawo wspólnotowe i muszą one nakładać nowe obowiązki lub ograniczenia na praktykę rolniczą, które mają znaczny wpływ na typowe koszty działalności gospodarstwa rolnego i dotyczą znacznej liczby rolników.
2.
Wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej, tymczasowej i degresywnej pomocy na bazie rocznej na maksymalny okres 5 lat od daty, w której norma staje się obowiązująca, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku.
Artykuł 32
Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności
1.
Wsparcie, o którym mowa w art. 20 lit. c) ppkt ii):
a) obejmuje produkty rolne przeznaczone jedynie do spożycia przez ludzi;
b) przeznaczone jest na wspólnotowe systemy jakości żywności lub systemy uznawane przez Państwa Członkowskie, spełniające dokładne kryteria, które zostaną określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2; systemy, których jedynym celem jest zapewnienie większego poziomu kontroli poszanowania obowiązkowych norm na mocy prawa wspólnotowego lub krajowego, nie kwalifikują się do udzielenia wsparcia;
c) udzielane jest jako roczna płatność motywująca, której wysokość ustala się według poziomu kosztów stałych wynikających z udziału we wspieranych systemach przez maksymalny okres 5 lat.
2.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku.
Artykuł 33
Działania informacyjne i promocyjne
Wsparcie, o którym mowa w art. 20 lit. c) ppkt iii), dotyczy produktów objętych wsparciem systemów jakości, o których mowa w art. 32.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej stawki określonej w załączniku.
PodsekcjA 4
Warunki dotyczące środków przejściowych
Artykuł 34
Gospodarstwa rolne niskotowarowe
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. d) ppkt i), dla gospodarstw rolnych, które produkują przede wszystkim na cele własnej konsumpcji, jak również kierują część swojej produkcji na rynek ("gospodarstwa rolne niskotowarowe"), udziela się rolnikom, którzy przedstawią plan biznesowy.
2.
Postępy w odniesieniu do planu biznesowego, o którym mowa w ust. 1, podlegają ocenie po trzech latach.
3.
Wsparcie wypłaca się w postaci zryczałtowanej pomocy do maksymalnej kwoty określonej w załączniku i maksymalnie przez okres 5 lat.
4.
Wsparcia udziela się w odniesieniu do wniosków zatwierdzonych do dnia 31 grudnia 2013 r.
Artykuł 35
Grupy producentów
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. d) ppkt ii), udziela się w celu ułatwienia tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celów:
a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup;
b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych;
c) ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności.
2.
Wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej pomocy w formie rocznych rat przez okres pierwszych 5 lat przypadających po dacie, w której grupa producentów została uznana.
Oblicza się je na podstawie rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek do pułapu określonego w załączniku.
3.
Wsparcia udziela się grupom producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ Państwa Członkowskiego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2013 r.
SEKCJA 2
Oś 2
Poprawa środowiska naturalnego i terenów wiejskich
Artykuł 36
Środki
Wsparcie, o którym mowa w niniejszej sekcji, dotyczy:
a) środków ukierunkowanych na zrównoważone użytkowanie gruntów rolnych poprzez:
i) płatności z tytułu naturalnych utrudnień dla rolników na obszarach górskich;
ii) płatności z tytułu naturalnych utrudnień dla rolników na obszarach innych niż obszary górskie;
iii) płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z dyrektywą 2000/60/WE;
iv) płatności rolnośrodowiskowe;
v) płatności z tytułu dobrostanu zwierząt;
vi) wsparcie na rzecz inwestycji nieproduktywnych;
b) środków ukierunkowanych na zrównoważone użytkowanie gruntów leśnych poprzez:
i) pierwsze zalesianie gruntów rolnych;
ii) pierwsze zakładanie systemów rolnoleśnych na gruntach rolnych;
iii) pierwsze zalesianie gruntów nierolniczych;
iv) płatności dla obszarów Natura 2000;
v) płatności leśnośrodowiskowe;
vi) przywracanie potencjału leśnego oraz wprowadzanie działań zapobiegawczych;
vii) wsparcie na rzecz inwestycji nieprodukcyjnych.
Podsekcja 1
Warunki dotyczące środków ukierunkowanych na zrównoważone użytkowanie gruntów rolnych
Artykuł 37
Płatności z tytułu naturalnych utrudnień na obszarach górskich oraz płatności na innych obszarach z utrudnieniami
1.
Płatności przewidzianych w art. 36 lit. a) ppkt i) oraz ii) udziela się rocznie na hektar wykorzystywanych użytków rolnych (zwanych dalej "WUR") w rozumieniu decyzji Komisji 2000/115/WE z dnia 24 listopada 1999 r. odnoszącej się do definicji cech charakterystycznych, listy produktów rolnych, wyjątków od definicji oraz regionów i okręgów, odnoszących się do badań statystycznych w zakresie struktury gospodarstw rolnych [18].
Płatności powinny rekompensować dodatkowe koszty rolników oraz utracone dochody związane z utrudnieniami dla produkcji rolnej na danym obszarze.
2.
Płatności udziela się rolnikom, którzy zobowiązują się do kontynuowania działalności rolniczej na obszarach wyznaczonych zgodnie z art. 50 ust. 2 i 3 przynajmniej przez pięć lat od pierwszej płatności.
3.
Płatności ustala się pomiędzy wysokościami kwot minimalnych i maksymalnych określonymi w załączniku.
Płatności wyższe od kwoty maksymalnej mogą zostać udzielone w należycie uzasadnionych przypadkach, pod warunkiem że średnia kwota wszystkich tych płatności, udzielonych na poziomie danego Państwa Członkowskiego, nie przekracza tej maksymalnej kwoty.
4.
Płatności mają charakter degresywny powyżej progu określonej powierzchni na gospodarstwo, który zostanie określony w programie.
Artykuł 38
Płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z dyrektywą 2000/60/WE
1.
Wsparcie, o którym mowa w art. 36 lit. a) ppkt iii), udzielane jest rolnikom rocznie na hektar WUR w celu rekompensowania poniesionych kosztów i utraconych dochodów wynikających z niedogodności na danych obszarach związanych z wdrażaniem dyrektyw 79/409/EWG, 92/43/EWG i 2000/60/WE.
2.
Wsparcie jest ograniczone do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku.
W odniesieniu do płatności związanych z dyrektywą 2000/60/WE zostają ustalone szczegółowe zasady, w tym maksymalna kwota wsparcia, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Artykuł 39
Płatności rolnośrodowiskowe
1.
Państwa Członkowskie udostępnią wsparcie przewidziane w art. 36 lit. a) ppkt iv) na obszarze całego swojego terytorium zgodnie ze swoimi szczególnymi potrzebami.
2.
Płatności rolnośrodowiskowych udziela się rolnikom, którzy dobrowolnie podejmą zobowiązania rolnośrodowiskowe.
W przypadkach należycie uzasadnionych do osiągnięcia celów związanych ze środowiskiem naturalnym, płatności rolnośrodowiskowe mogą być udzielane innym osobom gospodarującym gruntami.
3.
Płatności rolnośrodowiskowe obejmują jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie normy obowiązkowe ustanowione zgodnie z art. 4 i 5 oraz załącznikami III i IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, jak również minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie wymogi obowiązkowe ustanowione ustawodawstwem krajowym i określone w programie.
Zobowiązania te podejmowane są z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat.
W przypadkach koniecznych i uzasadnionych ustala się dłuższy okres dla poszczególnych rodzajów zobowiązań zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
4.
Płatności udziela się corocznie i obejmują one dodatkowe koszty i utracone dochody wynikające z podjętego zobowiązania.
Tam gdzie to niezbędne, mogą one również obejmować koszty transakcji.
W odpowiednich przypadkach beneficjenci mogą być wybierani na podstawie procedury przetargowej z zastosowaniem kryteriów wydajności gospodarczej i środowiskowej.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku.
5.
Wsparcie może zostać udzielone dla zachowania zasobów genetycznych w rolnictwie w przypadku operacji nieobjętych przepisami ust. 1 — 4.
Artykuł 40
Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt
1.
Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt określone w art. 36 lit. a) ppkt v) udziela się rolnikom, którzy dobrowolnie podejmą zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt.
2.
Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt obejmują jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie normy obowiązkowe ustanowione zgodnie z art. 4 oraz załącznikiem III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz inne odpowiednie wymogi obowiązkowe ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i określone w programie.
Zobowiązania te podejmowane są z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat.
W przypadkach koniecznych i uzasadnionych ustala się dłuższy okres zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2, dotyczącą poszczególnych rodzajów zobowiązań.
3.
Płatności udzielane są corocznie i obejmują dodatkowe koszty i utracone dochody wynikające z podjętego zobowiązania.
Tam gdzie to niezbędne, mogą one również obejmować koszty transakcji.
Wsparcie ogranicza się do wysokości maksymalnej kwoty określonej w załączniku.
Artykuł 41
Inwestycje nieprodukcyjne
Wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. a) ppkt vi) udziela się na rzecz:
a) inwestycji powiązanych z realizacją zobowiązań podjętych zgodnie ze środkiem określonym w art. 36 lit. a) ppkt iv) lub innych celów rolnośrodowiskowych;
b) inwestycji na terenie gospodarstwa rolnego, które podwyższają użyteczność publiczną obszaru Natura 2000 lub innych obszarów o wysokiej wartości przyrodniczej, które zostaną określone w programie.
Podsekcja 2
Warunki dotyczące środków ukierunkowanych na zrównoważone użytkowanie gruntów leśnych
Artykuł 42
Warunki ogólne
1.
Wsparcia, o którym mowa w niniejszej podsekcji, udziela się jedynie na rzecz lasów i obszarów leśnych będących własnością prywatnych właścicieli lub ich stowarzyszeń, lub własnością gmin lub ich stowarzyszeń.
Ograniczenie to nie ma zastosowania do lasów tropikalnych i subtropikalnych oraz obszarów zalesionych terytoriów Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 oraz francuskich departamentów zamorskich.
Niniejsze ograniczenie nie stosuje się do wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. b) ppkt i), iii), vi) oraz vii).
2.
Proponowane w niniejszej podsekcji środki na obszarach klasyfikowanych jako obszary wysokiego lub średniego ryzyka występowania pożarów lasów w ramach działania wspólnotowego na rzecz ochrony lasów przed pożarami są zgodne z planami ochrony lasów ustanowionymi przez Państwa Członkowskie dla tych obszarów.
Artykuł 43
Pierwsze zalesienie gruntów rolnych
1.
Wsparcie przewidziane w art. 36 lit. b) ppkt i) obejmuje tylko jeden lub więcej z następujących elementów:
a) koszty założenia;
b) roczną premię na zalesiony hektar w celu przyczynienia się do pokrycia kosztów utrzymania przez maksymalny okres 5 lat;
c) roczną premię na hektar w celu przyczynienia się do pokrycia straty dochodu wynikającej z zalesiania przez maksymalny okres 15 lat dla rolników lub ich stowarzyszeń, uprawiających dane grunty przed ich zalesieniem, lub dla jakiejkolwiek innej osoby fizycznej lub podmiotu prawa prywatnego.
2.
Wsparcie na rzecz zalesiania gruntów rolnych będących własnością władz publicznych obejmuje jedynie koszty założenia.
Jeżeli grunty rolne przeznaczone do zalesienia są dzierżawione przez osobę fizyczną lub przez podmiot prawa prywatnego, można udzielić rocznych premii, o których mowa w ust. 1.
3.
Wsparcia na rzecz zalesiania gruntów rolnych nie udziela się:
a) rolnikom korzystającym ze wsparcia z tytułu wcześniejszej emerytury;
b) dla sadzenia drzew z przeznaczeniem na choinki świąteczne.
W przypadku szybko rosnących gatunków do uprawy krótkoterminowej wsparcia zalesiania udziela się jedynie z tytułu kosztów założenia.
4.
Wsparcie rolników lub innych osób fizycznych i podmiotów prawa prywatnego ogranicza się do maksymalnych wysokości i stawek określonych w załączniku.
Artykuł 44
Pierwsze zakładanie systemów rolnoleśnych na gruntach rolnych
1.
Wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. b) ppkt ii) udziela się rolnikom w celu stworzenia systemów rolnoleśnych łączących w sobie systemy ekstensywnego rolnictwa i leśnictwa.
Wsparcie obejmuje koszty założenia.
2.
Systemy rolnoleśne odnoszą się do systemów użytkowania gruntów, w których drzewa uprawia się w połączeniu z rolnictwem na tym samym gruncie.
3.
Drzewa z przeznaczeniem na choinki świąteczne oraz szybko rosnące gatunki do uprawy krótkoterminowej wyłącza się ze wsparcia.
4.
Wsparcie ogranicza się do maksymalnej stawki określonej w załączniku.
Artykuł 45
Pierwsze zalesienie gruntów nierolniczych
1. Wsparcie przewidziane w art. 36 lit. b) ppkt iii) na zalesienie gruntów, które nie kwalifikują się zgodnie z art. 36 lit. b) ppkt i), obejmuje koszty założenia. W przypadku gruntów rolnych, na których zaprzestano działalności rolniczej, wsparcie obejmuje również roczne premie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b).
2.
Wsparcia nie udziela się na sadzenie drzew z przeznaczeniem na choinki świąteczne.
3.
W przypadku gdy wsparcie pokrywające koszty założenia udzielane jest osobom fizycznym lub podmiotom prawa prywatnego, ogranicza się je do maksymalnej stawki określonej w załączniku.
Artykuł 46
Płatności dla obszarów Natura 2000
Wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. b) ppkt iv) udziela się rocznie na hektar lasu prywatnym właścicielom lasów lub ich stowarzyszeniom w celu zrekompensowania poniesionych kosztów i utraconych dochodów wynikających z ograniczeń nałożonych na użytkowanie lasów i innych gruntów zalesionych w związku z wdrożeniem dyrektyw 79/409/EWG i 92/43/EWG na danym obszarze.
Wysokość wsparcia ustala się pomiędzy kwotami minimalnymi i maksymalnymi określonymi w załączniku.
Artykuł 47
Płatności leśnośrodowiskowe
1.
Płatności leśnośrodowiskowe przewidzianych w art. 36 lit. b) ppkt v) udziela się na hektar lasu beneficjentom, którzy dobrowolnie podejmują zobowiązania dotyczące środowiska leśnego.
Płatności te obejmują jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie wymogi obowiązkowe.
Zobowiązania te podejmowane są z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat.
W przypadkach koniecznych i uzasadnionych ustala się dłuższy okres, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2, dotyczącą poszczególnych rodzajów zobowiązań.
2.
Płatności obejmują dodatkowe koszty i utratę dochodów wynikające z podjętego zobowiązania.
Wysokość wsparcia ustala się pomiędzy kwotami minimalnymi i maksymalnymi określonymi w załączniku.
Artykuł 48
Przywrócenie potencjału leśnego oraz wprowadzenie działań zapobiegawczych
1.
Wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. b) ppkt vi) udziela się na rzecz przywrócenia potencjału leśnego w lasach zniszczonych w wyniku klęsk żywiołowych i pożarów oraz wprowadzenia odpowiednich działań zapobiegawczych.
2.
Działania zapobiegawcze przeciwko pożarom dotyczą lasów sklasyfikowanych przez Państwa Członkowskie jako obszary wysokiego lub średniego ryzyka występowania pożarów lasów zgodnie z ich planami ochrony lasów.
Artykuł 49
Inwestycje nieprodukcyjne
Wsparcia przewidzianego w art. 36 lit. b) ppkt vii) udziela się na rzecz inwestycji leśnych:
a) powiązanych z realizacją zobowiązań podjętych zgodnie ze środkiem przewidzianym w art. 36 lit. b) ppkt v) lub innych celów w zakresie środowiska naturalnego;
b) podwyższających użyteczność publiczną lasu i gruntów zalesionych na danym obszarze.
Podsekcja 3
Wyznaczenie obszarów
Artykuł 50
Obszary kwalifikujące się
1.
Państwa Członkowskie wyznaczają obszary kwalifikujące się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. a) ppkt i), ii) oraz iii), jak również lit. b) ppkt i), iii), iv) oraz vi) tego artykułu, z uwzględnieniem ust. 2—5 niniejszego artykułu.
2.
W celu kwalifikowania się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. a) ppkt i) obszary górskie charakteryzują się znacznymi ograniczeniami możliwości użytkowania gruntów i znacznym wzrostem kosztów prac w związku z:
a) występowaniem, ze względu na wysokość, bardzo trudnych warunków klimatycznych, w wyniku których ulega znacznemu skróceniu sezon wegetacyjny;
b) na niższych wysokościach, występowaniem na większej części danego obszaru zboczy zbyt stromych do użycia sprzętu mechanicznego lub wymagających użycia bardzo drogiego sprzętu specjalistycznego, lub z powodu połączenia tych dwóch czynników, w przypadku gdy utrudnienie wynikające z każdego z czynników z osobna jest mniej dotkliwe, ale połączenie ich obu powoduje utrudnienie równorzędne.
Obszary położone na północ od 62. równoleżnika oraz niektóre obszary przyległe uznaje się za obszary górskie.
3.
W celu kwalifikowania się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. a) ppkt ii), obszary inne niż obszary górskie, o których mowa w ust. 2, muszą być obszarami:
a) charakteryzującymi się znacznymi utrudnieniami naturalnymi, głównie niską produktywnością gleby lub słabymi warunkami klimatycznymi oraz na których utrzymanie ekstensywnej działalności rolniczej jest istotne dla gospodarowania tymi gruntami; lub
b) charakteryzującymi się szczególnymi utrudnieniami oraz na których gospodarowanie gruntami powinno być kontynuowane w celu zachowania lub poprawy środowiska naturalnego, utrzymania terenów wiejskich i zachowania potencjału turystycznego obszaru lub w celu ochrony linii brzegowej.
W odniesieniu do obszarów charakteryzujących się szczególnymi utrudnieniami, o których mowa w lit. b), obejmują one obszary rolne, które są jednolite z punktu widzenia naturalnych warunków produkcji, a ich całkowita powierzchnia nie przekracza 10 % powierzchni danego Państwa Członkowskiego.
4.
Zgodnie ze szczególnymi przepisami, które zostaną określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2, Państwa Członkowskie w programach:
- potwierdzają istniejące wytyczenie zgodnie z ust. 2 i ust. 3 lit. b) lub zmieniają je, lub
- wytyczają obszary, o których mowa w ust. 3 lit. a).
5.
Obszary rolne Natura 2000 wyznaczone zgodnie z dyrektywami 79/409/EWG i 92/43/EWG oraz obszary rolne włączone do planów gospodarowania wodami w dorzeczach zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE kwalifikują się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. a) ppkt iii).
6.
Obszary nadające się do zalesiania z przyczyn związanych ze środowiskiem naturalnym, takich jak ochrona przed erozją lub powiększanie zasobów leśnych przyczyniających się do łagodzenia zmian klimatu kwalifikują się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. b) ppkt i) oraz iii).
7.
Obszary leśne Natura 2000 wyznaczone zgodnie z dyrektywami 79/409/EWG i 92/43/EWG kwalifikują się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. b) ppkt iv).
8.
Obszary leśne średniego do wysokiego ryzyka występowania pożarów lasów kwalifikują się do płatności przewidzianych w art. 36 lit. b) ppkt vi) związanych z działaniami zapobiegawczymi przeciwko pożarom.
Podsekcja 4
Przestrzeganie norm
Artykuł 51
Redukcja lub wykluczenie z płatności
1.
W przypadkach gdy beneficjenci otrzymujący płatności na mocy art. 36 lit. a) ppkt i)—v) oraz lit. b) ppkt i), iv) i v) nie przestrzegają na terenie całego gospodarstwa obowiązkowych wymogów przewidzianych w art. 4 i 5 oraz załącznikach III i IV do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w wyniku działania lub zaniechania, które jest im bezpośrednio przypisane, całkowita kwota płatności, które mają być im przyznane w roku kalendarzowym, w którym wystąpi niezgodność, podlega redukcji lub anulowaniu.
Redukcję lub anulowanie, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się również w przypadkach gdy beneficjenci otrzymujący płatności zgodnie z art. 36 lit a) ppkt iv) nie przestrzegają na terenie całego gospodarstwa, w wyniku działania bądź zaniechania, które jest im bezpośrednio przypisane, minimalnych wymogów dotyczących stosowania nawozów i środków ochrony roślin, o których mowa w art. 39 ust. 3.
2.
Redukcji lub anulowania płatności, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się w czasie trwania okresu karencji do norm, dla których udzielono okresu karencji zgodnie z art. 26 ust. 1 lit. b).
3.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, dla beneficjentów w Państwach Członkowskich stosujących system jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wymogi obowiązkowe, które mają być przestrzegane to te wymogi, które są przewidziane w art. 5 i załączniku IV tego rozporządzenia.
4.
Szczegółowe zasady dotyczące redukcji lub wykluczeń są ustanawiane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
W tym kontekście uwzględnia się dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność niezgodności.
5.
Ustępów 1—4 nie stosuje się do art. 39 ust. 5.
SEKCJA 3
Oś 3
Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej
Artykuł 52
Środki
Wsparcie, o którym mowa w niniejszej sekcji, dotyczy:
a) środków w celu różnicowania gospodarki wiejskiej, obejmujących:
i) różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej;
ii) wsparcie na rzecz tworzenia i rozwoju mikroprzedsiębiorstw w celu wspierania przedsiębiorczości i rozwijania struktury gospodarczej;
iii) zachęcanie do prowadzenia działalności związanej z turystyką;
b) środków na rzecz poprawy jakości życia na obszarach wiejskich, obejmujących:
i) podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej;
ii) odnowa i rozwój wsi;
iii) zachowanie i poprawę stanu dziedzictwa wsi;
c) środka na rzecz szkolenia i informowania dla podmiotów gospodarczych działających w dziedzinach objętych osią 3;
d) środka na rzecz nabywania umiejętności i aktywizacji w celu przygotowania i wdrożenia lokalnej strategii rozwoju.
Podsekcja 1
Warunki regulujące środki na rzecz różnicowania gospodarki wiejskiej
Artykuł 53
Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej
Beneficjentem pomocy, o której mowa w art. 52 lit. a) ppkt i) jest członek gospodarstwa domowego w danym gospodarstwie rolnym.
Artykuł 54
Wsparcie dla tworzenia i rozwoju działalności gospodarczej
Wsparcie przewidziane w art. 52 lit. a) ppkt ii) odnosi się jedynie do mikroprzedsiębiorstw określonych w zaleceniu Komisji 2003/361/WE.
Artykuł 55
Zachęcanie do prowadzenia działalności związanej z turystyką
Wsparcie, o którym mowa w art. 52 lit. a) ppkt iii), obejmuje:
a) małą infrastrukturę, taką jak centra informacyjne oraz oznakowanie miejsc turystycznych;
b) infrastrukturę rekreacyjną, taką jak infrastruktura oferująca dostęp do obszarów przyrodniczych oraz zakwaterowanie o małej liczbie miejsc;
c) rozwój lub marketing usług turystycznych związanych z turystyką wiejską.
Podsekcja 2
Warunki regulujące środki na rzecz poprawy jakości życia na obszarach wiejskich
Artykuł 56
Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej
Wsparcie, o którym mowa w art. 52 lit. b) ppkt i), obejmuje tworzenie podstawowych usług, w tym w zakresie działalności kulturalnej i wypoczynku, dotyczących jednej wsi lub grupy wsi oraz związanej z nimi małej infrastruktury.
Artykuł 57
Zachowanie i poprawa stanu dziedzictwa wsi
Wsparcie, o którym mowa w art. 52 lit. b) ppkt iii), obejmuje:
a) sporządzenie planów ochrony i zarządzania terenami Natura 2000 i innymi miejscami o dużej wartości przyrodniczej, działania na rzecz świadomości związanej ze środowiskiem naturalnym oraz inwestycje związane z utrzymaniem, odbudową i poprawą stanu dziedzictwa przyrodniczego oraz z rozwojem obszarów o dużej wartości przyrodniczej;
b) badania i inwestycje związane z utrzymaniem, odbudową i poprawą stanu dziedzictwa kulturowego, takiego jak elementy charakterystyczne dla kultury i krajobrazu wiejskiego.
Podsekcja 3
Szkolenie, nabywanie umiejętności i aktywizacja
Artykuł 58
Szkolenie i informowanie
Wsparcie na mocy art. 52 lit. c) nie obejmuje kursów instruktażowych lub szkoleniowych, które stanowią część zwykłych programów lub systemów edukacyjnych na poziomie szkoły średniej lub wyższym.
Artykuł 59
Nabywanie umiejętności, aktywizacja i wdrażanie
Wsparcie, o którym mowa w art. 52 lit. d), obejmuje:
a) badania nad danymi obszarami;
b) środki w celu zapewnienia informacji na temat obszaru i lokalnej strategii rozwoju;
c) szkolenie kadr biorących udział w przygotowywaniu i wdrażaniu lokalnej strategii rozwoju;
d) wydarzenia o charakterze promocyjnym oraz szkolenie liderów;
e) realizowanie przez partnerstwa prywatno-publiczne, inne niż określone w art. 62 ust. 1 lit b), lokalnej strategii rozwoju obejmującej jeden lub więcej środków, o których mowa w art. 52 lit. a), b) i c).
Podsekcja 4
Wykonanie osi
Artykuł 60
Wytyczenie granic
W przypadku gdy środek podlegający niniejszej sekcji ukierunkowany jest na operacje kwalifikujące się również do innego instrumentu wsparcia wspólnotowego, w tym funduszy strukturalnych oraz instrumentu wsparcia wspólnotowego dla rybołówstwa, Państwo Członkowskie wyznacza w każdym programie kryteria wytyczania granic dla operacji wspieranych przez EFFROW oraz operacji wspieranych przez inny instrument wsparcia wspólnotowego.
SEKCJA 4
Oś 4
Leader
Artykuł 61
Definicja podejścia Leader
Podejście Leader obejmuje przynajmniej następujące elementy:
a) lokalne strategie rozwoju dotyczące prawidłowo zidentyfikowanych obszarów wiejskich o zasięgu mniejszym niż regionalny;
b) lokalne partnerstwa publiczno-prywatne (zwane dalej "lokalnymi grupami działania");
c) oddolne podejście z kompetencjami decyzyjnymi po stronie lokalnych grup działania w sprawie opracowywania i wdrażania lokalnych strategii rozwoju;
d) wielosektorowe projektowanie i wdrażanie strategii oparte na interakcji pomiędzy uczestnikami i projektami z różnych sektorów gospodarki lokalnej;
e) wdrażanie podejść innowacyjnych;
f) wdrażanie projektów współpracy;
g) tworzenie sieci partnerstw lokalnych.
Artykuł 62
Lokalne grupy działania
1.
Partnerskie podejście rozwoju lokalnego jest realizowane przez lokalne grupy działania spełniające następujące warunki:
a) muszą one oferować zintegrowaną lokalną strategię rozwoju opartą przynajmniej na elementach określonych w art. 61 li. a)—d) i g) oraz być odpowiedzialne za jej realizację;
b) muszą składać się z grupy już zakwalifikowanej do inicjatyw Leader II [19] lub Leader+ [20], lub zgodnie z podejściem Leader, albo być nową grupą reprezentującą partnerów z różnych lokalnych sektorów społeczno-ekonomicznych na danym terytorium.
Na poziomie podejmowania decyzji partnerzy ekonomiczni i społeczni, jak również inni przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, tacy jak rolnicy, kobiety wiejskie, młodzi ludzie oraz ich stowarzyszenia, muszą stanowić przynajmniej 50 % składu partnerstwa lokalnego;
c) muszą wykazywać się zdolnością do określenia i wdrażania strategii rozwoju dla obszaru.
2.
Instytucja zarządzająca zapewnia, aby lokalne grupy działania wybrały podmiot prowadzący sprawy administracyjne i finansowe, zdolny do administrowania środkami publicznymi i zapewnienia zadowalającego funkcjonowania partnerstwa, albo zrzeszyły się w prawnie ukonstytuowanej wspólnej strukturze, której skład gwarantuje zadowalające funkcjonowanie partnerstwa oraz zdolność do administrowania środkami publicznymi.
3.
Obszar objęty strategią jest spójny i oferuje wystarczającą masę krytyczną pod względem zasobów ludzkich, środków finansowych i ekonomicznych do wsparcia wykonalnej strategii rozwoju.
4.
Lokalne grupy działania wybierają projekty, które mają być finansowane w ramach strategii.
Mogą również wybierać projekty współpracy.
Artykuł 63
Środki
Wsparcie udzielane w ramach osi Leader przeznaczone jest na:
a) wdrażanie lokalnych strategii rozwoju, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. a), dla osiągnięcia celów przynajmniej jednej z trzech innych osi określonych w sekcjach 1—3;
b) wdrażanie projektów współpracy obejmujących cele wybrane zgodnie z lit. a) powyżej;
c) funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i prowadzoną na terytorium aktywizację, o której mowa w art. 59.
Artykuł 64
Wdrażanie strategii lokalnych
Jeżeli operacje w ramach strategii lokalnej odpowiadają środkom określonym w niniejszym rozporządzeniu dla innych osi, stosuje się odpowiednie warunki zgodnie z sekcjami 1—3.
Artykuł 65
Współpraca
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 63 lit. b), udziela się na rzecz projektów współpracy międzyterytorialnej lub transnarodowej.
"Współpraca międzyterytorialna" oznacza współpracę w ramach Państwa Członkowskiego.
"Współpraca transnarodowa" oznacza współpracę pomiędzy terytoriami w kilku Państwach Członkowskich oraz z terytoriami w krajach trzecich.
2.
Do wsparcia kwalifikują się jedynie wydatki związane z obszarami w ramach Wspólnoty.
3.
Artykuł 64 ma zastosowanie również do projektów współpracy.
ROZDZIAŁ II
POMOC TECHNICZNA
Artykuł 66
Finansowanie pomocy technicznej
1. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 1290/2005, EFFROW może wykorzystać do 0,25 % swojego przydziału rocznego na finansowanie wsparcia przygotowawczego, monitorującego i administracyjnego oraz środków oceny i kontroli, z inicjatywy Komisji lub w jej imieniu. Działania te prowadzone są zgodnie z art. 53 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [21] oraz wszystkimi innymi przepisami tego rozporządzenia, oraz jego przepisów wykonawczych mających zastosowanie do tej formy wykonania budżetu.
2.
Z inicjatywy Państw Członkowskich dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich EFFROW może finansować działalność dotyczącą przygotowania, zarządzania, monitorowania, oceny, informowania i kontroli w ramach pomocy dla programu.
Na działalność tą można przeznaczyć do 4 % całkowitej kwoty dla każdego programu.
3.
W ramach limitu wyznaczonego w ust. 2 rezerwowana jest kwota na utworzenie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich, o której mowa w art. 68.
Państwa Członkowskie, które przyjęły programy regionalne, mogą przedłożyć do zatwierdzenia szczególny program utworzenia i działania ich krajowej sieci obszarów wiejskich.
Szczegóły dotyczące utworzenia i działania krajowej sieci obszarów wiejskich są ustalane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Artykuł 67
Europejska Sieć na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
Zgodnie z art. 66 ust. 1 zostaje stworzona Europejska Sieć na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w celu objęcia jedną siecią sieci krajowych, organizacji i struktur administracyjnych działających w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich na poziomie wspólnotowym.
Sieć ma na celu:
a) zbieranie, analizę i rozpowszechnianie informacji na temat wspólnotowych środków rozwoju obszarów wiejskich;
b) zbieranie, rozpowszechnianie i konsolidację na poziomie wspólnotowym dobrych praktyk rozwoju obszarów wiejskich;
c) dostarczanie informacji na temat rozwoju obszarach wiejskich w ramach Wspólnoty oraz w krajach trzecich;
d) organizowanie spotkań i seminariów na poziomie wspólnotowym dla podmiotów aktywnie zaangażowanych w rozwój obszarów wiejskich;
e) zakładanie i prowadzenie sieci eksperckich w celu ułatwienia wymiany wiedzy fachowej oraz wsparcia realizacji i oceny polityki rozwoju obszarów wiejskich;
f) wspieranie sieci krajowych i inicjatyw współpracy transnarodowej.
Artykuł 68
Krajowa sieć obszarów wiejskich
1.
Każde Państwo Członkowskie tworzy krajową sieć obszarów wiejskich, która skupia wszystkie organizacje i struktury administracyjne zaangażowane w rozwój obszarów wiejskich.
2.
Kwota, o której mowa w art. 66 ust. 3 akapit pierwszy, jest wykorzystywana:
a) na struktury potrzebne do prowadzenia sieci;
b) na plan działania zawierający przynajmniej identyfikację i analizę możliwych do przeniesienia dobrych praktyk oraz przekazanie informacji na ich temat, zarządzanie siecią, organizację wymiany doświadczeń i "know-how", przygotowanie programów szkoleniowych dla lokalnych grup działania w procesie tworzenia i pomocy technicznej dla współpracy międzyterytorialnej i transnarodowej.
TYTUŁ V
WKŁAD FUNDUSZU
Artykuł 69
Środki finansowe i ich podział
1.
Kwota wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., jej podział na poszczególne lata oraz minimalna kwota, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji jest ustalana przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, zgodnie z perspektywą finansową na lata 2007—2013 oraz porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej dla tego samego okresu.
2.
0,25 % środków finansowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się dla Komisji na pomoc techniczną, o której mowa w art. 66 ust. 1.
3.
W celu ich programowania, a następnie uwzględnienia w ogólnym budżecie Wspólnot Europejskich, kwoty, o których mowa w ust. 1, podlegają indeksacji w wysokości 2 % w skali roku.
4.
Komisja dokona podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata, według Państw Członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 2, i z uwzględnieniem:
a) kwot zarezerwowanych dla regionów kwalifikujących się w ramach celu konwergencji;
b) wyników w przeszłości; oraz
c) szczególnych sytuacji i potrzeb opartych na obiektywnych kryteriach.
5. Poza kwotami, o których mowa w ust. 4, Państwa Członkowskie uwzględniają do celów programowania kwoty wynikające z modulacji, określone w art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
6.
Komisja zapewnia, aby całkowite roczne przydziały z EFFROW pochodzące z EFOGR — Sekcja Orientacji dla jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz z EFRR, EFS i FS zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym ustanawiającym ogólne zasady regulujące te fundusze dla okresu od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., w tym wkład EFRR zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym regulującym Europejski Instrument Sąsiedztwa, pochodzące z Instrumentu Przedakcesyjnego zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym regulującym ten instrument oraz z części IFOR wnoszącej wkład do celu konwergencji, nie przekraczają 4 % PKB tego Państwa Członkowskiego szacowanego w momencie przyjmowania porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej.
Artykuł 70
Wkład Funduszu
1.
Decyzja przyjmująca program rozwoju obszarów wiejskich ustanawia maksymalny wkład z EFFROW dla każdej osi w ramach progu elastyczności, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Decyzja określa w sposób wyraźny, w przypadkach koniecznych, środki przydzielone regionom kwalifikującym się w ramach celu konwergencji.
2.
Wkład EFFROW oblicza się na podstawie kwoty kwalifikujących się wydatków publicznych.
3.
Stawkę wkładu EFFROW ustala się dla każdej osi:
a) w przypadku osi 1 (konkurencyjność) i osi 3 (różnicowanie i jakość życia), a także dla pomocy technicznej zgodnie z art. 66 ust. 2, mają odpowiednio zastosowanie następujące pułapy:
i) 75 % kwalifikujących się wydatków publicznych w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji;
ii) 50 % kwalifikujących się wydatków publicznych w pozostałych regionach;
b) w przypadku osi 2 (poprawa środowiska naturalnego i terenów wiejskich) oraz osi 4 (Leader) mają odpowiednio zastosowanie następujące pułapy:
i) 80 % kwalifikujących się wydatków publicznych w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji;
ii) 55 % kwalifikujących się wydatków publicznych w pozostałych regionach.
Minimalna wysokość wkładu EFFROW na poziomie osi wynosi 20 %.
4.
Nie naruszając pułapów określonych w ust. 3, wkład EFFROW może zostać zwiększony do 85 % dla programów najbardziej peryferyjnych regionów oraz mniejszych wysp Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2019/93.
5.
Pułap wkładu EFFROW dla Państw Członkowskich decydujących się na szczególny program zgodnie z art. 66 ust. 3 akapit drugi wynosi 50 % kwalifikujących się wydatków publicznych.
6.
Środki pomocy technicznej podjęte z inicjatywy Komisji lub w jej imieniu mogą być finansowane w 100 %.
7.
Wydatki współfinansowane przez EFFROW nie są współfinansowane w drodze wkładu z funduszy strukturalnych, FS lub jakiegokolwiek innego wspólnotowego instrumentu finansowego.
Mogą one być współfinansowane w ramach tylko jednej osi programu rozwoju obszarów wiejskich.
W przypadku gdy operacja wchodzi w zakres środków z więcej niż jednej osi, wydatki przypisywane są osi wiodącej.
8.
Wydatki publiczne na pomoc przedsiębiorstwom są zgodne z limitami pomocy ustanowionymi w odniesieniu do pomocy państwa, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
Artykuł 71
Kwalifikowalność wydatków
1.
Bez uszczerbku dla art. 39 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, wydatki kwalifikują się do wkładu z EFFROW, jeżeli odpowiednia pomoc jest rzeczywiście wypłacana przez agencję płatniczą pomiędzy dniem 1 stycznia 2007 r. a dniem 31 grudnia 2015 r.
Operacje podlegające współfinansowaniu nie powinny być zakończone przed datą rozpoczęcia kwalifikowalności.
Nowe wydatki dodane w chwili modyfikacji programu, o której mowa w art. 19, kwalifikują się od daty otrzymania przez Komisję wniosku o modyfikację programu.
2.
Wydatki kwalifikują się do wkładu z EFFROW tylko w przypadkach gdy są ponoszone na operacje podjęte przez instytucję zarządzającą danego programu lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami selekcji ustalonymi przez właściwy organ.
3.
Zasady dotyczące kwalifikowalności wydatków ustala się na poziomie krajowym, z zastrzeżeniem szczególnych warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu dla niektórych środków rozwoju obszarów wiejskich.
Do wkładu z EFFROW nie kwalifikują się następujące koszty:
a) VAT, z wyjątkiem podatku VAT niepodlegającego zwrotowi, jeżeli jest rzeczywiście i ostatecznie ponoszony przez beneficjentów innych niż osoby niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [22];
b) odsetki od zadłużenia, bez uszczerbku dla ust. 5;
c) zakup ziemi kosztującej więcej niż 10 % wszystkich kwalifikujących się wydatków na daną operację.
W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach może zostać ustalony wyższy odsetek dla operacji dotyczących zachowania środowiska naturalnego.
4.
Ustępów 1—3 nie stosuje się do art. 66 ust. 1.
5.
Nie naruszając ust. 3 lit. b), wkład z EFFROW może zostać dokonany w formie innej niż bezzwrotna bezpośrednia pomoc.
Szczegółowe zasady są ustalane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Artykuł 72
Czas trwania operacji związanych z inwestycjami
1.
Bez uszczerbku dla zasad dotyczących swobody przedsiębiorczości oraz swobodnego świadczenia usług w rozumieniu art. 43 i 49 Traktatu, Państwo Członkowskie zapewnia, że dana operacja inwestycyjna zachowuje wkład z EFFROW, jeżeli operacja ta, w ciągu pięciu lat od podjęcia decyzji o finansowaniu przez instytucję zarządzającą, nie ulegnie istotnej modyfikacji, która:
a) wpływa na jej charakter lub warunki realizacji, lub przyznaje nienależne korzyści przedsiębiorstwu lub podmiotowi publicznemu;
b) wynika ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo zaprzestania lub przeniesienia działalności produkcyjnej.
2.
Kwoty nienależycie wypłacone są odzyskiwane zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
TYTUŁ VI
ZARZĄDZANIE, KONTROLA I INFORMOWANIE
ROZDZIAŁ I
ZARZĄDZANIE I KONTROLA
Artykuł 73
Obowiązki Komisji
W celu zapewnienia poprzez podział zarządzania należytego zarządzania finansami, zgodnie z art. 274 Traktatu, Komisja wykonuje środki i kontrole ustanowione w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
Artykuł 74
Obowiązki Państw Członkowskich
1. W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Wspólnoty Państwa Członkowskie przyjmują wszystkie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 1290/2005.
2.
Państwa Członkowskie wyznaczają dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich następujące organy:
a) instytucję zarządzającą odpowiedzialną za zarządzanie danym programem, którą może być publiczny lub prywatny podmiot działający na poziomie krajowym lub regionalnym, albo samo Państwo Członkowskie, jeżeli wykonuje to zadanie;
b) akredytowaną agencję płatniczą w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005;
c) jednostkę certyfikującą w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich ustanowienie odpowiedniego systemu zarządzania i kontroli zapewniającego przejrzysty przydział i rozdział funkcji pomiędzy instytucją zarządzającą i innymi organami.
Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie skutecznego funkcjonowania systemów przez cały okres programu.
4.
Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole zgodnie ze szczegółowymi przepisami wykonawczymi ustanowionymi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2, dotyczącą w szczególności rodzaju i intensywności kontroli, dostosowanych do charakteru różnych środków rozwoju obszarów wiejskich.
Artykuł 75
Instytucja zarządzająca
1.
Instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programem i za wdrażanie go w efektywny, skuteczny i prawidłowy sposób, w szczególności za:
a) zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu rozwoju obszarów wiejskich;
b) zapewnienie istnienia systemu zapisu i utrzymania informacji statystycznych dotyczących wdrażania w formie skomputeryzowanej, odpowiedniej do celów monitorowania i oceny;
c) zapewnienie, że beneficjenci oraz inne podmioty zaangażowane w realizację operacji:
i) są poinformowani o swoich obowiązkach wynikających z udzielonej pomocy oraz prowadzą oddzielny system rachunkowości albo korzystają z odpowiedniego kodu rachunkowego dla wszystkich transakcji związanych z operacją;
ii) są świadomi wymogów dotyczących dostarczania danych instytucji zarządzającej oraz zapisywania danych wyjściowych i dotyczących rezultatów;
d) zapewnienie, że oceny programu są przeprowadzane w terminach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu oraz mieszczą się we wspólnych ramach monitorowania i oceny, jak również za przedkładanie wykonanych ocen odpowiednim organom krajowym i Komisji;
e) prowadzenie komitetu monitorującego oraz wysyłanie mu dokumentów potrzebnych do monitorowania realizacji programu w świetle jego szczegółowych celów;
f) zapewnienie zgodności z obowiązkami dotyczącymi rozpowszechniania informacji, o których mowa w art. 76;
g) sporządzenie rocznego sprawozdania z postępu prac oraz, po zatwierdzeniu przez komitet monitorujący, przedłożenie go Komisji;
h) zapewnienie, że agencja płatnicza otrzymuje wszystkie niezbędne informacje, w szczególności dotyczące stosowanych procedur oraz wszelkich przeprowadzanych kontroli w odniesieniu do operacji wybranych do finansowania, przed zezwoleniem na płatność.
2.
W przypadku gdy część jej zadań zostanie delegowana innemu podmiotowi, instytucja zarządzająca zachowuje pełną odpowiedzialność za skuteczność i prawidłowość zarządzania i wykonywania tych zadań.
ROZDZIAŁ II
INFORMOWANIE I ROZPOWSZECHNIANIE INFORMACJI
Artykuł 76
Informowanie i rozpowszechnianie informacji
1.
Państwa Członkowskie zapewniają i rozpowszechniają informacje na temat krajowych planów strategicznych, programów rozwoju obszarów wiejskich i wkładu Wspólnoty.
Informacje te skierowane są do ogółu społeczeństwa.
Zwracają one uwagę na rolę Wspólnoty oraz zapewniają przejrzystość pomocy EFFROW.
2.
Instytucja zarządzająca programem odpowiada za jego upowszechnianie w następujący sposób:
a) informuje potencjalnych beneficjentów, organizacje zawodowe, partnerów ekonomicznych i społecznych, podmioty zaangażowane we wspieranie równości mężczyzn i kobiet oraz dane organizacje pozarządowe, w tym organizacje zajmujące się kwestiami środowiska naturalnego, o możliwościach oferowanych przez program i zasadach uzyskania dostępu do finansowania programu;
b) informuje beneficjentów o wkładzie Wspólnoty;
c) informuje ogół społeczeństwa o roli odgrywanej przez Wspólnotę w programach oraz o rezultatach tych programów.
TYTUŁ VII
MONITOROWANIE I OCENA
ROZDZIAŁ I
MONITOROWANIE
Artykuł 77
Komitet monitorujący
1.
Dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich ustanawia się komitet monitorujący w terminie maksymalnie trzech miesięcy od podjęcia decyzji zatwierdzającej program.
Każdy komitet monitorujący sporządza swój regulamin wewnętrzny w instytucjonalnych, prawnych i finansowych ramach danego Państwa Członkowskiego oraz przyjmuje go w porozumieniu z instytucją zarządzającą w celu wykonywania swoich obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.
Każdemu komitetowi monitorującemu przewodniczy przedstawiciel Państwa Członkowskiego lub instytucji zarządzającej.
Państwo Członkowskie decyduje o składzie komitetu monitorującego, który obejmuje partnerów, o których mowa w art. 6 ust. 1.
Przedstawiciele Komisji mogą, z własnej inicjatywy, brać udział w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradców.
3.
Państwa Członkowskie z programami regionalnymi mogą ustanowić krajowy komitet monitorujący w celu koordynacji realizacji tych programów w odniesieniu do strategii krajowej oraz absorpcji środków finansowych.
Artykuł 78
Obowiązki komitetu monitorującego
Komitet monitorujący jest przekonany o skuteczności realizacji programu rozwoju obszarów wiejskich.
W tym celu komitet monitorujący:
a) jest konsultowany, w terminie czterech miesięcy od wydania decyzji zatwierdzającej program, na temat kryteriów selekcji dla finansowanych operacji.
Kryteria selekcji podlegają przeglądowi zgodnie z potrzebami programowania;
b) okresowo dokonuje przeglądu postępów dokonanych w kierunku osiągnięcia szczegółowych celów programu, na podstawie dokumentów przedłożonych przez instytucję zarządzającą;
c) bada rezultaty realizacji, w szczególności osiągnięcie celów wytyczonych dla każdej osi oraz bieżące oceny;
d) rozważa i zatwierdza roczne sprawozdanie z postępu prac oraz ostatnie sprawozdanie z postępu prac przed wysłaniem ich do Komisji;
e) może wnioskować do instytucji zarządzającej o dokonanie korekty lub przeglądu programu, który zmierza do osiągnięcia celów EFFROW określonych w art. 4 lub ulepszenia jego zarządzania, w tym jego zarządzania finansowego;
f) rozważa i zatwierdza wszelkie wnioski o zmianę treści decyzji Komisji w sprawie wkładu z EFFROW.
Artykuł 79
Procedury monitorowania
1.
Instytucja zarządzająca oraz komitet monitorujący monitorują jakość realizacji programu.
2.
Instytucja zarządzająca oraz komitet monitorujący prowadzą monitorowanie każdego programu rozwoju obszarów wiejskich poprzez wskaźniki finansowe oraz wskaźniki dotyczące produktów i rezultatów.
Artykuł 80
Wspólne ramy monitorowania i oceny
Wspólne ramy monitorowania i oceny sporządza się we współpracy pomiędzy Komisją a Państwami Członkowskimi i przyjmuje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Ramy te określają ograniczoną liczbę wspólnych wskaźników mających zastosowanie do każdego programu.
Artykuł 81
Wskaźniki
1.
Postępy, efektywność i skuteczność programów rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do ich celów mierzy się za pomocą wskaźników odnoszących się do stanu wyjściowego, jak również do realizacji finansowej, produktów, rezultatów i oddziaływań programów.
2.
Każdy program rozwoju obszarów wiejskich określa ograniczoną liczbę dodatkowych wskaźników charakterystycznych dla tego programu.
3.
W przypadkach, w których pozwala na to charakter pomocy, dane odnoszące się do wskaźników dzieli się według płci i wieku beneficjentów.
Artykuł 82
Roczne sprawozdanie z postępu prac
1.
Po raz pierwszy w 2008 r. oraz do dnia 30 czerwca każdego roku, instytucja zarządzająca wysyła Komisji roczne sprawozdanie z postępu prac dotyczące wdrażania programu.
Instytucja zarządzająca wysyła Komisji ostatnie sprawozdanie z postępu prac dotyczące wdrażania programu w dniu 30 czerwca 2016 r.
2.
Każde roczne sprawozdanie z postępu prac zawiera następujące elementy:
a) wszelkie zmiany warunków ogólnych mające bezpośredni wpływ na warunki realizacji programu, jak również wszelkie zmiany polityk wspólnotowych i krajowych mające wpływ na spójność pomiędzy EFFROW i innymi instrumentami finansowymi;
b) postępy programu w odniesieniu do wytyczonych celów, na podstawie wskaźników produktów i rezultatów;
c) finansowe wykonanie programu zawierające, dla każdego środka, oświadczenie o wydatkach wypłaconych beneficjentom; jeżeli program obejmuje regiony kwalifikujące się w ramach celu konwergencji, wydatki określa się osobno;
d) podsumowanie bieżącej działalności w zakresie oceny zgodnie z art. 86 ust. 3;
e) kroki podjęte przez instytucję zarządzającą oraz komitet monitorujący w celu zapewnienia jakości i skuteczności realizacji programu, w szczególności:
i) środki monitorowania i oceny;
ii) podsumowanie głównych problemów napotkanych podczas zarządzania programem oraz wszelkich podjętych środków, również tych podjętych w odpowiedzi na uwagi poczynione w ramach art. 83;
iii) wykorzystanie pomocy technicznej;
iv) kroki podjęte w celu zapewnienia upowszechniania programu zgodnie z art. 76;
f) deklarację dotyczącą zgodności ze wspólnotowymi politykami w kontekście wsparcia, w tym określenie napotkanych problemów oraz środków podjętych w celu ich rozwiązania;
g) w odpowiednich przypadkach, ponowne wykorzystanie pomocy odzyskanej na mocy art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
3.
Sprawozdanie ocenia się jako dopuszczalne w celu zastosowania art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, jeżeli zawiera wszystkie elementy wymienione w ust. 2 oraz umożliwia ocenę realizacji programu.
Komisja ma dwa miesiące na wniesienie uwag dotyczących rocznego sprawozdania z postępu prac po przesłaniu go przez instytucję zarządzającą.
Termin ten zwiększa się do pięciu miesięcy w wypadku ostatniego sprawozdania na temat programu.
W braku odpowiedzi Komisji w wyznaczonym terminie sprawozdanie uznaje się za przyjęte.
4. Szczegóły dotyczące rocznego sprawozdania z postępu prac dla poszczególnych programów zgodnie z art. 66 ust. 3 są ustalane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Artykuł 83
Roczne badanie programów
1.
Każdego roku po przedstawieniu rocznego sprawozdania z postępu prac Komisja oraz instytucja zarządzająca badają główne wyniki poprzedniego roku zgodnie z procedurami, które zostaną określone w porozumieniu z Państwem Członkowskim oraz właściwą instytucją zarządzającą.
2.
Po dokonaniu takiego badania Komisja może wnieść uwagi pod adresem Państwa Członkowskiego oraz instytucji zarządzającej, która o tym fakcie poinformuje komitet monitorujący.
Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o działaniu podjętym w odpowiedzi na te uwagi.
ROZDZIAŁ II
OCENA
Artykuł 84
Przepisy ogólne
1.
Programy rozwoju obszarów wiejskich podlegają ocenie ex-ante, średniookresowej oraz ex-post zgodnie z art. 85, 86 i 87.
2.
Oceny mają na celu poprawę jakości, efektywności i skuteczności realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich.
Oceniają one oddziaływanie programów pod kątem strategicznych wytycznych Wspólnoty przewidzianych w art. 9 oraz problemy rozwoju obszarów wiejskich charakterystyczne dla danych Państw Członkowskich i regionów, uwzględniając wymogi zrównoważonego rozwoju oraz skutki dla środowiska naturalnego, spełniając wymogi odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego.
3.
Państwa Członkowskie albo Komisja, odpowiednio, są odpowiedzialne za organizację oceny.
4.
Oceny, o których mowa w ust. 1, przeprowadzane są przez niezależnych oceniających.
Wyniki udostępnia się z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [23].
5.
Państwa Członkowskie zapewniają zasoby ludzkie i środki finansowe niezbędne do przeprowadzenia ocen, organizują wytwarzanie i zbieranie koniecznych danych oraz korzystają z różnych informacji dostarczanych przez system monitorowania.
6.
Państwa Członkowskie oraz Komisja uzgadniają metody i normy oceny, które mają być zastosowane z inicjatywy Komisji w ramach przewidzianych w art. 80.
Artykuł 85
Ocena ex- ante
1.
Ocena ex-ante stanowi część przygotowania każdego programu rozwoju obszarów wiejskich i zmierza do optymalizacji przydziału środków budżetowych oraz poprawy jakości programowania.
Określa i ocenia potrzeby średnio- i długookresowe, cele do osiągnięcia, oczekiwane wyniki, cele wyrażone ilościowo, w szczególności pod względem wpływu w porównaniu ze stanem wyjściowym, wspólnotową wartość dodaną, zakres, w jakim zostały uwzględnione priorytety Wspólnoty, wnioski wyciągnięte z poprzedniego programowania oraz jakość procedur realizacji, monitorowania, oceny oraz zarządzania finansowego.
2.
Za przeprowadzenie oceny ex-ante odpowiada Państwo Członkowskie.
Artykuł 86
Ocena średniookresowa i ex-post
1.
Państwa Członkowskie ustanawiają system bieżącej oceny dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich.
2.
Instytucja zarządzająca programem oraz komitet monitorujący korzystają z bieżącej oceny do:
a) badania postępów programu w odniesieniu do jego celów poprzez wskaźniki rezultatów oraz, w odpowiednich przypadkach, oddziaływań;
b) poprawy jakości programów oraz ich wdrażania;
c) badania wniosków o dokonanie zasadniczych zmian w programach;
d) przygotowania się do oceny średniookresowej i ex-post.
3.
Począwszy od 2008 r., instytucja zarządzająca składa co roku komitetowi monitorującemu sprawozdanie dotyczące działalności w zakresie bieżącej oceny.
Podsumowanie działalności załącza się do rocznego sprawozdania z postępu prac, o którym mowa w art. 82.
4.
W 2010 r. ocena bieżąca przyjmuje formę oddzielnego sprawozdania dotyczącego oceny średniookresowej.
Ocena średniookresowa zawiera propozycje dotyczące środków na rzecz poprawy jakości programów i ich wdrażania.
Podsumowanie sprawozdań dotyczących oceny średniookresowej zostaje podjęte z inicjatywy Komisji.
5.
W 2015 r. bieżąca ocena przyjmuje formę oddzielnego sprawozdania dotyczącego oceny ex-post.
5.
Oceny średniookresowa oraz ex-post badają stopień wykorzystania środków finansowych, skuteczność i efektywność programowania EFFROW, jego wpływ społeczno-ekonomiczny oraz jego wpływ na priorytety wspólnotowe.
Obejmują cele programu i zmierzają do wyciągnięcia wniosków dotyczących polityki rozwoju obszarów wiejskich.
Określają czynniki, które przyczyniły się do sukcesu albo porażki realizacji programów, również pod względem trwałości, a także określają najlepsze praktyki.
7.
Ocenę bieżącą organizuje się z inicjatywy instytucji zarządzających we współpracy z Komisją.
Organizuje się ją na bazie wieloletniej i obejmuje ona okres 2007 — 2015.
8.
Komisja organizuje środki z własnej inicjatywy w celu zapewnienia szkolenia, wymiany najlepszych praktyk oraz informacji dla osób dokonujących oceny bieżącej, ekspertów w Państwach Członkowskich oraz członków komitetu monitorującego, jak również w celu zapewnienia ocen tematycznych i zbiorczych.
Artykuł 87
Podsumowanie ocen ex-post
1.
Sporządza się podsumowanie ocen ex-post, w ramach odpowiedzialności Komisji, we współpracy z Państwem Członkowskim i instytucją zarządzającą, które zbierają dane wymagane do jego ukończenia.
2.
Podsumowanie ocen ex-post kończy się najpóźniej w dniu 31 grudnia 2016 r.
TYTUŁ VIII
POMOC PAŃSTWA
Artykuł 88
Zastosowanie zasad dotyczących pomocy państwa
1.
Z zastrzeżeniem innych przepisów niniejszego tytułu, art. 87—89 Traktatu mają zastosowanie do wsparcia udzielonego przez Państwa Członkowskie na rozwój obszarów wiejskich.
Jednakże art. 87—89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów finansowych dostarczanych przez Państwa Członkowskie jako odpowiednika wspólnotowego wsparcia rozwoju obszarów wiejskich w ramach art. 36 Traktatu, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.
Pomoc na modernizację gospodarstw rolnych, która przekracza wartości procentowe określone w załączniku, w odniesieniu do art. 26 ust. 2, jest zakazana.
Zakaz ten nie ma zastosowania do pomocy na inwestycje związane z:
a) inwestycjami podjętymi w głównej mierze w interesie publicznym oraz związanymi z ochroną tradycyjnych krajobrazów kształtowanych przez działalność rolniczą i leśną lub z przenoszeniem budynków gospodarstw rolnych;
b) ochroną i poprawą środowiska naturalnego;
c) poprawą warunków higienicznych żywego inwentarza i dobrostanu zwierząt oraz warunków bezpieczeństwa w miejscu pracy.
3.
Pomoc państwa udzielana rolnikom w celu zrekompensowania naturalnych utrudnień na obszarach górskich oraz na innych obszarach z utrudnieniami jest zakazana, jeżeli nie spełnia warunków określonych w art. 37.
Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach można udzielać dodatkowej pomocy przekraczającej kwoty określone zgodnie z art. 37 ust. 3.
4. Pomoc państwa w celu wsparcia rolników, którzy podejmują zobowiązania rolnośrodowiskowe lub dotyczące dobrostanu zwierząt, które nie spełniają warunków określonych odpowiednio w art. 39 i 40, jest zakazana. Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach można udzielać dodatkowej pomocy przekraczającej maksymalne kwoty określone w załączniku, w odniesieniu do art. 39 ust. 4 i art. 40 ust. 3. W wyjątkowych przypadkach dopuszczalne jest należycie uzasadnione odstępstwo w odniesieniu do minimalnego czasu trwania tych zobowiązań, określone w art. 39 ust. 3 i art. 40 ust. 2.
5.
Pomoc państwa w celu wsparcia rolników, którzy dostosowują się do wymagających norm opartych na prawodawstwie wspólnotowym w zakresie ochrony środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz bezpieczeństwa pracy, jest zakazana, jeżeli nie spełnia warunków ustanowionych w art. 31.
Jednakże można udzielać dodatkowej pomocy przekraczającej maksymalne kwoty określone zgodnie z tym artykułem, aby pomóc rolnikom w przestrzeganiu prawodawstwa krajowego, które wykracza poza normy wspólnotowe.
6.
W przypadku braku prawodawstwa wspólnotowego, pomoc państwa w celu wsparcia rolników, którzy dostosowują się do wymagających norm opartych na ustawodawstwie krajowym w zakresie środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz bezpieczeństwa pracy, jest zakazana, jeżeli nie spełnia warunków ustanowionych w art. 31.
Można udzielać dodatkowej pomocy przekraczającej maksymalne kwoty określone w załączniku, w odniesieniu do art. 31 ust. 2, jeżeli jest ona uzasadniona na mocy art. 31.
Artykuł 89
Dodatkowe finansowanie krajowe
Pomoc państwa, której celem jest zapewnienie dodatkowego finansowania rozwoju obszarów wiejskich, na które udzielane jest wsparcie wspólnotowe, podlega zgłoszeniu przez Państwa Członkowskie i zatwierdzeniu przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jako część programowania, o którym mowa w art. 16.
Pierwsze zdanie art. 88 ust. 3 Traktatu nie ma zastosowania do tak zgłoszonej pomocy.
TYTUŁ IX
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 90
Komitet
1.
Komisję wspiera Komitet ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich (zwany dalej: "Komitetem").
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu mają zastosowanie art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE zostaje ustalony na jeden miesiąc.
3.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 91
Przepisy wykonawcze
Oprócz środków określonych w poszczególnych przepisach niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się szczegółowe przepisy dotyczące wdrażania niniejszego rozporządzenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Przepisy te obejmują w szczególności:
a) przedstawienie proponowanych programów rozwoju obszarów wiejskich;
b) warunki regulujące środki rozwoju obszarów wiejskich.
Artykuł 92
Przepisy przejściowe
1.
W razie konieczności zastosowania szczególnych środków dla ułatwienia przejścia z obowiązującego systemu do systemu ustanowionego na mocy niniejszego rozporządzenia, środki takie przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 2.
2.
Środki takie przyjmuje się w szczególności w celu integracji obowiązującego wsparcia wspólnotowego zatwierdzonego przez Komisję z EFOGR — Sekcja Orientacji albo z EFOGR — Sekcja Gwarancji na okres kończący się po dniu 1 stycznia 2007 r. ze wsparciem rozwoju obszarów wiejskich określonym w niniejszym rozporządzeniu oraz w celu objęcia ocen ex-post programów z okresu 2000—2006.
Artykuł 93
Uchylenie
1. Rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem art. 13(a), 14 ust. 1, art. 14 ust. 2 tiret pierwsze i drugie, art. 15, 17—20, 51 ust. 3 i 55 ust. 4, oraz części załącznika I określającej kwoty, o których mowa w art. 15 ust. 3. Przepisy te są uchylone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem aktu Rady przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 37 Traktatu.
Odniesienia do uchylonego rozporządzenia są interpretowane jako dotyczące niniejszego rozporządzenia.
Rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 stosuje się nadal do działań zatwierdzonych przez Komisję na mocy tego rozporządzenia przed dniem 1 stycznia 2007 r.
2. Niniejszym uchyla się dyrektywy i decyzje Rady ustanawiające i zmieniające wykazy obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania przyjęte zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 950/97, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem aktu Rady przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 37 Traktatu.
Artykuł 94
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wsparcia wspólnotowego dotyczącego okresu programowania rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2007 r.
Jednakże niniejsze rozporządzenie nie stosuje się przed wejściem w życie prawodawstwa wspólnotowego ustanawiającego ogólne zasady regulujące EFRR, EFS i FS dla okresu od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z wyjątkiem art. 9, 90, 91 i 92, które stosują się z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Nie naruszając akapitu drugiego, art. 37, 50 ust. 2—4 i art. 88 ust. 3 stosują się od dnia 1 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem aktu Rady przyjętego zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 Traktatu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1699/2005
z dnia 18 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1700/2005
z dnia 18 października 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy, znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się drogą przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Z powodu trudnych warunków klimatycznych na Półwyspie Iberyjskim, ceny kukurydzy na rynku wspólnotowym są stosunkowo wysokie powodując, że hodowcy i przemysł produkujący paszę dla zwierząt gospodarskich mają trudności z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Słowacja dysponuje zapasami interwencyjnymi kukurydzy, które należy wykorzystać.
(4) Należy zatem udostępnić na rynku wewnętrznym zbóż zapasy kukurydzy znajdujące się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej.
(5) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto należy przewidzieć współczynnik redukcji udzielonych zamówień w odniesieniu do zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(6) Poza tym ważne jest, aby notyfikacja polskiej agencji interwencyjnej skierowana do Komisji zachowała anonimowość oferentów.
(7) W celu zmodernizowania zarządzania, należy przewidzieć przesyłanie informacji wymaganych przez Komisję drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Słowacka agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 98625 ton kukurydzy znajdującej się w jej posiadaniu
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie pozwalającym uniknąć zakłóceń na rynku zbóż; nie może ona w żadnym wypadku być niższa od ceny interwencyjnej obowiązującej w danym miesiącu, z uwzględnieniem zwyżek miesięcznych.
Artykuł 3
W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) 2131/93, zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 EUR za tonę.
Artykuł 4
1.
Termin przedstawiania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 26 października 2005 r. o godz. 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Termin przedstawiania ofert w następnych przetargach częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 2 listopada 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w których nie prowadzi się żadnych przetargów.
Termin przedstawienia ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać słowackiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Pôdohospodárska platobná agentúra
oddelenie obilnín a škrobu
Dobrovičova 12
SK-815 26 Bratislava
Tel.: 421-2-58243271
Fax: 421-2-58243362
.
Artykuł 5
Słowacka agencja interwencyjna powiadamia Komisję, najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert, o otrzymanych ofertach przetargowych.
Wykorzystując formularz znajdujący się w załączniku, zawiadomienie zostanie przesłane pocztą elektroniczną.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, można dokonać ustaleń oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, oprócz ustalenia tej ceny można zastosować współczynnik redukcji udzielonych zamówień.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1701/2005
z dnia 18 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 145 lit. c), d) i f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 795/2004 [2] wprowadza przepisy wykonawcze dla systemu jednolitych płatności począwszy od roku 2005.
Doświadczenia zdobyte przy administracyjnym i operacyjnym wdrażaniu wymienionego systemu na poziomie krajowym pokazały, że w odniesieniu do niektórych kwestii potrzebne są bardziej szczegółowe zasady, a w odniesieniu do innych kwestii obowiązujące przepisy wymagają wyjaśnienia i dostosowania.
(2) W szczególności właściwym jest określenie zakresu stosowania definicji terminów "uprawy stałe" i "uprawy wieloroczne" w powiązaniu z warunkami kwalifikującymi do systemu jednolitych płatności w przypadku wykorzystania gruntów ugorowanych do produkcji surowców zgodnie z rozdziałem 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów ugorowanych do produkcji surowców [3] i w powiązaniu z systemem pomocy dla upraw energetycznych, o którym mowa w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(3) W szczególności w ramach poprzedniego systemu dla roślin uprawnych przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiającym system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych [4], grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi wykorzystywanymi do produkcji surowców, oraz grunty obsadzone uprawami wielorocznymi, kwalifikowały się do płatności obszarowych. Art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ogranicza kryteria kwalifikowania do obszarów, które nie były wykorzystywane na potrzeby upraw stałych z datą wniosku o pomoc obszarową na rok 2003, nie wykluczając, na podstawie art. 53 tego rozporządzenia, obszarów przeznaczonych pod uprawy stałe wykorzystywanych do produkcji surowców od momentu ustanowienia uprawnień do płatności, ponieważ obszary te korzystały z płatności bezpośrednich w okresie referencyjnym. W związku z tym właściwe jest pozwolenie rolnikom, którzy w roku 2003 prowadzili takie uprawy objęte tym szczególnym systemem w odniesieniu do ugorów lub upraw wielorocznych, na wykorzystanie tych gruntów odpowiednio do ustanowienia uprawnień z tytułu ugorowania określonych w art. 53 tego rozporządzenia oraz do wykorzystania ustanowionych uprawnień z tytułu odłogowania.
(4) Ponadto, zważywszy że w modelu regionalnym przewidzianym w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rokiem referencyjnym do ustanowienia uprawnień do płatności jest pierwszy rok stosowania systemu, który przewidziany jest w art. 38 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, należy uściślić, że grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi wykorzystywanymi do celów określonych w art. 55 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi i które są również przedmiotem wniosku pomocowego dla upraw energetycznych złożonego na podstawie art. 88 tego rozporządzenia, traktowane są jako hektary kwalifikujące się do ustanowienia i wykorzystania uprawnień do płatności.
(5) Ponadto konieczne jest określenie jakie uprawy dopuszczone są na gruntach ugorowanych i jakie uprawy wykorzystywane są w celach energetycznych na gruntach stanowiących przedmiot wniosku o płatność jednolitą.
W związku z tym właściwe jest zapewnienie możliwości wykorzystania uprawnień do płatności zgodnie z warunkami kwalifikowania ustalonymi w odniesieniu do obszarów przeznaczonych pod uprawy stałe wykorzystywane do produkcji surowców zgodnie z rozdziałem 16 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 oraz w odniesieniu do upraw wykorzystywanych do wytwarzania produktów energetycznych w ramach systemu przewidzianego w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 795/2004.
(7) Ze względu na to, że rozporządzenie (WE) nr 795/2004 stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r., właściwym jest zapewnienie, aby rozporządzenie to obowiązywało z mocą wsteczną od tego dnia, i w związku z tym zezwolenie, aby rolnicy, których dotyczy wniosek w roku 2005, mogli dokonywać zmian w swoich pojedynczych wnioskach.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 2, lit. c) i d) otrzymują brzmienie:
"c) "uprawy stałe" oznaczają uprawy nierotacyjne inne niż stałe pastwiska, zajmujące grunty przez okres pięciu lat lub dłużej oraz przynoszące powtarzające się plony, łącznie ze szkółkami określonymi w pkt G/05 załącznika I do decyzji Komisji nr 2000/115/WE [5], oraz zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex06029041), z wyjątkiem upraw wielorocznych i szkółek upraw wielorocznych.
d) "uprawy wieloroczne" oznaczają uprawy następujących produktów oraz szkółki takich upraw wielorocznych:
Kod CN _BAR_ _BAR_
07091000 _BAR_ Karczochy _BAR_
07092000 _BAR_ Szparagi _BAR_
07099090 _BAR_ Rabarbar _BAR_
081020 _BAR_ Maliny, jeżyny, morwy oraz skrzyżowanie maliny z jeżyną _BAR_
081030 _BAR_ Czarne, białe lub czerwone porzeczki oraz agrest _BAR_
081040 _BAR_ Żurawina, borówka czarna i inne owoce z rodzaju Vaccinium _BAR_
2) Dodaje się art. 3b następującej treści:
"Artykuł 3b
Kryteria kwalifikowania
1. Do celów art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 za hektary kwalifikujące się do ustanowienia i wykorzystania uprawnień do płatności uważa się:
a) obszary obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex06029041), Miscanthus sinensis (kod CN ex06029051) lub Phalaris arundicea (kod CN ex12149090) między dniem 30 kwietnia 2004 r. a dniem 10 marca 2005 r.;
b) obszary obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex06029041), Miscanthus sinensis (kod CN ex06029051) lub Phalaris arundicea (kod CN ex12149090) przed dniem 30 kwietnia 2004 r. a następnie wydzierżawione lub kupione między dniem 30 kwietnia 2004 r. a dniem 10 marca 2005 r. w celu stosowania systemu jednolitych płatności.
2.
Do celów art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi wykorzystywanymi do celów określonych w art. 55 lit. b) tego rozporządzenia oraz grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi i które są również przedmiotem wniosku dotyczącego pomocy dla upraw energetycznych, złożonego na podstawie art. 88 tego rozporządzenia, uważane są za hektary kwalifikujące się do wykorzystania, odpowiednio, uprawnień z tytułu ugorowania oraz uprawnień do płatności.
3. Do celów art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi, i mają być wykorzystane do celów określonych w art. 6 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 [6], oraz które korzystały z płatności obszarowej na rok 2003, określonej w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, uważane są za hektary kwalifikujące się do wykorzystania uprawnień z tytułu ugorowania określonych w art. 53 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4. Bez uszczerbku dla art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów art. 54 ust. 2 tego rozporządzenia, grunty, które zostały obsadzone uprawami wielorocznymi w dniu przewidzianym na składanie wniosków o pomoc obszarową na rok 2003, uważane są za hektary kwalifikujące się do wykorzystania uprawnień z tytułu ugorowania określonych w art. 53 tego rozporządzenia.
5.
Bez uszczerbku dla art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli Państwo Członkowskie wykorzystuje opcję określoną w art. 59 tego rozporządzenia,
a) do celów art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi, i mają być wykorzystane do celów określonych w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, oraz które korzystały z płatności obszarowej na rok 2003, określonej w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień z tytułu ugorowania;
b) do celów art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi wykorzystywanymi do celów określonych w art. 55 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień z tytułu ugorowania;
c) do celów art. 59 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi, i które są również przedmiotem wniosku dotyczącego pomocy dla upraw energetycznych, złożonego na podstawie art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień do płatności;
d) do celów art. 59 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty, które zostały obsadzone uprawami wielorocznymi, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień do płatności.
6.
Rolnicy, których dotyczy zastosowanie ust. 2–5 niniejszego artykułu w roku 2005, mogą dokonywać zmian w swoich pojedynczych wnioskach w terminie czterech tygodni od dnia 19 października 2005 r. lub z dniem, który maja ustalić zainteresowane Państwa Członkowskie.
3) W art. 48a wprowadza się następujące zmiany:
1.
Ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"Jakiekolwiek odniesienie do art. 58 i 59 lub do art. 58 ust. 1 i do art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, znajdujące się w art. 3b oraz w rozdziałach 6 i 7 tego rozporządzenia, traktuje się jako odniesienie do art. 71e rozporządzenia (WE) nr 1782/2003".
2.
Ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
"Jakiekolwiek odniesienie do art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, znajdujące się w art. 3b, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 1 lit. e), art. 41 i w art. 50a tego rozporządzenia, traktuje się jako odniesienie do art. 71g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003".
3.
Ustęp 7 otrzymuje brzmienie:
"Jakiekolwiek odniesienie do art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, znajdujące się w art. 39, 43 i w art. 48b tego rozporządzenia, traktuje się jako odniesienie do art. 71j ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003".
4.
Ustęp 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 3a, art. 3b ust. 1, 3 i 4 oraz art. 7, 10, 12–17, 27, 28, 30, 31, 31a, 40, 42, 45–46 i 49 nie mają zastosowania".
5.
Dodaje się nowy ust. 10 w brzmieniu:
"Jakiekolwiek odniesienie do art. 59 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, znajdujące się w art. 3b tego rozporządzenia, traktuje się jako odniesienie do art. 71f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1702/2005
z dnia 18 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w ramach systemów A1 i B w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2], ustanawia zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniającej granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i z powodu sezonowości wywozów owoców i warzyw należy ustalić ilości przewidziane dla każdego produktu, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty łatwo się psują.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzenia do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji do określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka klasy ekstra I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy ustalić refundacje wywozowe zgodnie z systemami A1 i B.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do systemu A 1 – stawki refundacji, okres składania wniosków o refundację i przewidziane ilości dla rozpatrywanych produktów są ustalone w Załączniku.
W odniesieniu do systemu B – indykatywne stawki refundacji, okres składania wniosków o pozwolenia i przewidziane ilości dla rozpatrywanych produktów są ustalone w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1703/2005
z dnia 18 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze przetworów owocowych i warzywnych, inne niż te przyznawane w przypadku dodawanego cukru (tymczasowo konserwowane wiśnie i czereśnie, pomidory bez skórek, konserwowane wiśnie i czereśnie, przetworzone orzechy, niektóre soki pomarańczowe)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych [1], w szczególności jego art. 16 ust. 3 akapit 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1429/95 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze przetworów owocowych i warzywnych, innych niż te przyznawane w przypadku dodawanego cukru,
(2) Na mocy art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, w zakresie niezbędnym do zapewnienia wywozów znaczących pod względem gospodarczym, produkty określone w art. 1 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia mogą być przedmiotem refundacji wywozowej, przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu. Artykuł 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 przewiduje, że w przypadku gdy refundacja do cukru dodanego do produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. b) nie jest wystarczająca, aby umożliwić wywóz tych produktów, stosuje się refundację ustaloną zgodnie z art. 17 wymienionego rozporządzenia.
(3) Zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 należy uważać, aby przepływy handlowe, wywołane wcześniej przez system refundacji, nie zostały zakłócone. Z tego powodu należy ustalić przewidziane ilości na każdy produkt na podstawie spisu produktów rolnych dla refundacji wywozowych, określonego w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 [3].
(4) Na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację i tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzenia do obrotu i koszty transportu, jak również gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen najbardziej korzystnych z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynku międzynarodowym lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji do określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Tymczasowo konserwowane wiśnie i czereśnie, pomidory bez skórek, wiśnie i czereśnie konserwowane, przetworzone orzechy i niektóre soki pomarańczowe mogą obecnie stanowić przedmiot wywozu znaczącego pod względem gospodarczym.
(8) Należy ustalić stawkę refundacji oraz przewidziane w konsekwencji ilości.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Stawki refundacji wywozowych w sektorze przetworów owocowych i warzywnych, okres składania wniosków o pozwolenie, okres wydawania pozwoleń oraz przewidziane ilości ustalone są w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1704/2005
z dnia 18 października 2005 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we września 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym w umowach zawartych przez Wspólnotę z Bułgarią i Rumunią
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/97 z dnia 29 września 1997 r. ustanawiające zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w Układach Europejskich z Bułgarią, Republiką Czeską, Słowacją, Rumunią, Polską i Węgrami [1], w szczególności jego art. 4 ust. 5,
a także mając na uwadze co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na czwarty kwartał 2005 r. są mniejsze lub równe dostępnym ilościom i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić nadwyżkę dodawaną do ilości dostępnej w następnym okresie.
(3) Należy zwrócić uwagę podmiotów gospodarczych na to, że pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od 1 października do 31 grudnia 2005 r. na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/97 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. można składać wnioski o pozwolenia na przywóz odnośnie do całkowitej ilości określonej w załączniku II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1898/97.
3.
Pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1705/2005
z dnia 18 października 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 22,439 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1706/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1707/2005
z dnia 18 października 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1708/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do wspólnego okresu odniesienia dla zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych [1], w szczególności jego art. 4 i art. 5 ust. 3,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego [2], wymaganą na mocy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zharmonizowane wskaźniki cen konsumpcyjnych (ZWCK) to zharmonizowane dane liczbowe dotyczące inflacji, potrzebne Komisji i Europejskiemu Bankowi Centralnemu do wykonania swych funkcji określonych w art. 121 Traktatu WE.
ZWCK zostały opracowane dla ułatwienia międzynarodowego porównywania inflacji cen konsumpcyjnych.
Są one ważnym wskaźnikiem przy zarządzaniu polityką monetarną.
(2) Zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2494/95 I etap środków koniecznych do stworzenia porównywalnych wskaźników cen konsumpcyjnych zakłada opracowanie tymczasowego zestawu wskaźników.
(3) Zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2494/95 w trakcie etapu II zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (ZWCK) rozpoczyna się wskaźnikiem na styczeń 1997 r., przy czym wspólnym okresem odniesienia jest rok 1996.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 2494/95 nie wyklucza jednak uaktualniania ZWCK w odniesieniu do innego wspólnego okresu odniesienia.
(5) W następstwie przystąpienia dziesięciu nowych Państw Członkowskich w 2004 r., wskaźniki częściowe ZWCK regulowane przez system "klasyfikacji konsumpcji indywidualnej według celu użycia, dopasowana do wymogów ZWCK (COICOP/ZWCK)", zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1749/96 z dnia 9 września 1996 r. w sprawie wstępnych środków koniecznych do wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen towarów konsumpcyjnych [3], odwołują się do różnych okresów odniesienia; jednakże ZWCK powinny być tworzone w oparciu o wspólne okresy odniesienia w celu zapewnienia porównywalności, zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2494/95.
(6) Uaktualnienie wspólnego okresu odniesienia poprawiłoby przydatność ZWCK, zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95.
(7) Za dobrą praktykę uważa się uaktualnianie okresu odniesienia wskaźników cenowych w momencie gdy zachodzą poważne korekty tych wskaźników, w odniesieniu do towarów i usług, zasięgu geograficznego lub obydwu czynników.
(8) Należy ustanowić zasady wspólnego okresu odniesienia wskaźników częściowych COICOP/ZWCK zintegrowanych z ZWCK w różnych momentach w czasie, w celu zapewnienia, aby wynikające ZWCK spełniały wymogi porównywalności i przydatności określone w art. 4 i 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95.
(9) W tym kontekście należy wyjaśnić i zharmonizować terminologię, tak aby można było stworzyć wytyczne dla praktyki operacyjnej dotyczącej okresów odniesienia ZWCK.
Niezbędna jest również zmiana rozporządzenia Komisji (WE) nr 2214/96 z 20 listopada 1996 r. dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych: przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK [4].
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programów Statystycznych ustanowionego decyzją Rady 89/382/EWG, Euratom [5],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnych zasad dotyczących określania niektórych okresów odniesienia, w celu zapewnienia, aby wynikające z tego zharmonizowane wskaźniki cen konsumpcyjnych (ZWCK) były porównywalne i przydatne.
Artykuł 2
Definicje
Istnieją trzy typy wspólnych okresów odniesienia lub okresów bazowych, wykorzystywanych do tworzenia ZWCK, które mogą być wybierane niezależnie od siebie, tj.:
a) "okres odniesienia wag", zdefiniowany w art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2454/97 [6];
b) "okres odniesienia cen" to okres, od którego mierzona jest obecna zmiana cen i za który ceny są używane jako mianownik przy obliczaniu wskaźnika. Odnosi się on do cen stosowanych do obliczania wielkości w wagach ZWCK;
c) "okres odniesienia" to okres, za który wskaźnik jest ustalony na 100 punktów wskaźnikowych.
Artykuł 3
Środki wykonawcze
1.
Wspólny okres odniesienia ZWCK w 2005 r. = 100.
2.
Pełnookresowe zestawy wskaźników wszystkich towarów i usług ZWCK oraz wskaźników częściowych są przeskalowywane na inny wspólny okres odniesienia, gdy zostanie to uznane za właściwe.
Po uaktualnieniu pełnookresowe zestawy wszystkich ZWCK i wskaźników częściowych ZWCK są przeskalowywane na wspólny okres odniesienia.
Przeskalowanie na nowy okres odniesienia staje się skuteczne wraz ze wskaźnikiem za styczeń następnego roku kalendarzowego.
3.
Komisja (Eurostat) może uaktualniać okres odniesienia po konsultacji z Komitetem ds. Programów Statystycznych ustanowionym decyzją 89/382/EWG, Euratom.
4.
Wszelkie dodatkowe wskaźniki częściowe COICOP/ZWCK, które mają być zintegrowane w ramach ZWCK, zostają połączone w grudniu na poziomie stu punktów wskaźnikowych i stają się skuteczne wraz ze wskaźnikiem za nadchodzący styczeń.
Artykuł 4
Zmiana
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2214/96 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Upowszechnianie wskaźników częściowych
Komisja (Eurostat) upowszechnia wskaźniki częściowe HICP w kategoriach wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie wspólnego okresu odniesienia.".
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1709/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustalające szacunkową produkcję oliwy z oliwek na rok gospodarczy 2004/2005 oraz wysokość zaliczki wypłaconej z tytułu jednostkowej kwoty pomocy produkcyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2261/84 z dnia 17 lipca 1984 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy na produkcję oliwy z oliwek oraz organizacjom producentów [2], w szczególności jego art. 17a ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 136/66/EWG jednostkowa pomoc produkcyjna musi być dostosowana w każdym Państwie Członkowskim, w którym rzeczywista produkcja przekracza właściwą krajową ilość gwarantowaną, o której mowa w ust. 3 wymienionego artykułu.
Aby ocenić stopień, w jakim ilość ta została przekroczona, należy uwzględnić w odniesieniu do Grecji, Hiszpanii, Francji, Włoch i Portugalii, szacowaną wysokość produkcji oliwek stołowych wyrażoną jako ilość oliwy z oliwek na podstawie związanych z tym współczynników określonych odpowiednio dla Grecji w decyzji Komisji 2001/649/WE [3], dla Hiszpanii w decyzji 2001/650/WE [4], dla Francji w decyzji Komisji 2001/648/WE [5], dla Włoch w decyzji Komisji 2001/658/WE [6] i dla Portugalii w decyzji Komisji 2001/670/WE [7].
(2) Artykuł 17a ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2261/84 przewiduje, że w celu określenia wysokości zaliczki w ramach jednostkowej kwoty pomocy produkcyjnej w odniesieniu do oliwy z oliwek, należy ustalić szacowaną produkcję dla danego roku gospodarczego.
Wysokość ta musi zostać ustalona na poziomie, który umożliwi uniknięcie wszelkiego ryzyka nienależnego wypłacania pomocy plantatorom oliwek.
Wysokość, o której mowa, dotyczy również oliwek stołowych i wyrażona jest ilością oliwy z oliwek.
(3) W celu ustalenia szacowanej produkcji Państwa Członkowskie muszą przekazać Komisji dane dotyczące prognozowanej produkcji oliwy z oliwek, a tam, gdzie to właściwe, oliwek stołowych dla każdego roku gospodarczego.
Komisja może korzystać z innych źródeł informacji.
Na podstawie tych informacji należy wyznaczyć dla każdego Państwa Członkowskiego szacowaną produkcję oliwy z oliwek i oliwek stołowych wyrażoną ilością oliwy z oliwek.
(4) W celu określenia wysokości zaliczki należy uwzględnić potrącenia z tytułu działań związanych z poprawą jakości produkcji oliwy z oliwek i oliwek stołowych przewidziane w art. 5 ust. 9 rozporządzenia nr 136/66/EWG i w art. 4a ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1638/98 [8].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005, szacowana produkcja oliwy z oliwek łącznie z produkcją, o której mowa w ust. 2, wynosi:
- 480711 ton dla Grecji;
- 1117841 ton dla Hiszpanii;
- 3189 ton dla Francji;
- 951528 ton dla Włoch;
- 45050 ton dla Portugalii;
- 33 ton dla Słowenii.
2.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005, szacowana produkcja oliwek stołowych wyrażona ilością oliwy z oliwek wynosi:
- 10900 ton dla Grecji na podstawie współczynnika równoważności 13 %;
- 59131 ton dla Hiszpanii na podstawie współczynnika równoważności 11,5 %;
- 167 ton dla Francji na podstawie współczynnika równoważności 13 %;
- 2281 ton dla Włoch na podstawie współczynnika równoważności 13 %;
- 730 ton dla Portugalii na podstawie współczynnika równoważności 11,5 %.
3.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005, wysokość zaliczki z tytułu jednostkowej kwoty pomocy produkcyjnej wynosi:
- 117,36 EUR na 100 kilogramów dla Grecji;
- 81,50 EUR na 100 kilogramów dla Hiszpanii;
- 117,36 EUR na 100 kilogramów dla Francji;
- 67,12 EUR na 100 kilogramów dla Włoch;
- 117,36 EUR na 100 kilogramów dla Portugalii;
- 117,36 EUR na 100 kilogramów dla Słowenii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1714/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica między cenami produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towary wymienione w Załączniku do tego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [2], określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.
(4) Artykuł 11 Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego podczas Rundy Urugwajskiej stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1715/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka [3], w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 [4], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.
(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem.
W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.
(3) Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1716/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 20 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze jaj prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Obecna sytuacja rynkowa oraz pod względem konkurencji w niektórych krajach trzecich czyni koniecznym ustalenie refundacji zróżnicowanych w zależności od miejsca przeznaczenia niektórych produktów w sektorze jaj.
(4) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, produkty jajeczne, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75, muszą być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. dotyczącej higieny i problemów sanitarnych związanych z produkcją i wprowadzaniem na rynek produktów jajecznych [3].
(5) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny.
W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.
Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można je było objąć refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XI załącznika do dyrektywy 89/437/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1717/2005
z dnia 19 października 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od dnia 20 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze mięsa drobiowego prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, mięso drobiowe, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, musi być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych związanych z produkcją i wprowadzaniem do obrotu świeżego mięsa drobiowego [3].
(4) Komitet Zarządzający ds. Mięsa Drobiowego i Jaj nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można było objąć je refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XII załącznika do dyrektywy 71/118/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1718/2005
z dnia 19 października 2005 r.
zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych oraz z sektora ryżu, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stawki refundacji stosowane od dnia 30 września 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1585/2005 [3].
(2) Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1585/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1585/2005 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie komisji (WE) NR 1719/2005
z dnia 27 października 2005 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 i 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustanowiło nomenklaturę towarową, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną", w celu jednoczesnego spełnienia wymogów Wspólnej Taryfy Celnej, statystyki w dziedzinie handlu zagranicznego Wspólnoty i innych polityk Wspólnoty dotyczących przywozu lub wywozu towarów.
(2) W celu uproszczenia legislacji właściwym jest unowocześnienie Nomenklatury Scalonej i dostosowanie jej struktury.
(3) Niezbędna jest zmiana Nomenklatury Scalonej w celu uwzględnienia: zmian wymogów dotyczących statystyki i polityki handlowej, zmian mających na celu wypełnienie międzynarodowych zobowiązań, rozwoju w technice i handlu, potrzeb dostosowania lub wyjaśnienia wersji językowych, jak również potrzeby ujednolicenia terminologicznego w językach niektórych Państw Członkowskich, które przystąpiły do Wspólnoty w 2004 roku.
(4) Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, załącznik I do tego rozporządzenia powinien być zastąpiony, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r., pełną wersją Nomenklatury Scalonej wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi, wynikającymi ze środków przyjętych przez Radę lub przez Komisję.
(5) Środki przewidziane niniejszym rozporządzeniem są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 zastępuje się tekstem zawartym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1720/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1721/2005
z dnia 20 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 312/2001 ustanawiające szczegółowe zasady wnioskowania o przywóz oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji oraz uchylające niektóre przepisy rozporządzeń (WE) nr 1476/95 oraz (WE) nr 1291/2000
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 2005/720/WE z dnia 20 września 2005 r. w sprawie protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezji, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 ust. 1 protokołu nr 1 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezji, z drugiej strony [3], otwiera kontyngent taryfowy o zerowej stawce celnej na przywóz nieprzetworzonej oliwy z oliwek objętej kodami CN 15091010 i 15091090, całkowicie uzyskanej w Tunezji oraz przywożonej do Wspólnoty bezpośrednio z tego państwa.
(2) W celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej, art. 3 pkt 1 protokołu przyjętego decyzją 2005/720/WE przewidział dodanie do wspomnianego kontyngentu ilości rocznej w wysokości 700 ton począwszy od dnia 1 maja 2004 r.
(3) Artykuł 9 protokołu przyjętego decyzją 2005/720/WE przewiduje odrębną metodę podwyższenia kontyngentu taryfowego na rok 2004 opartą na obliczeniu proporcjonalnym do podstawowych ilości.
(4) W świetle doświadczenia zdobytego w zakresie zarządzania kontyngentami taryfowymi opartymi na systemie pozwoleń na przywóz, należy zmienić sposób powiadamiania Komisji przez Państwa Członkowskie.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 312/2001 [4].
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 312/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Od dnia 1 stycznia każdego roku kontyngent taryfowy wynoszący 56700 ton na przywóz nieprzetworzonej oliwy z oliwek objętej kodami CN 15091010 oraz 15091090 uzyskanej całkowicie w Tunezji oraz przywożonej bezpośrednio z tego państwa do Wspólnoty, co przewiduje art. 3 ust. 1 protokołu 1 do Układu Eurośródziemnomorskigo ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezji, z drugiej strony, może być przywożony po stawce zerowej opłaty celnej.
Pozwolenia na przywóz wydaje się do limitu kontyngentu określonego dla każdego roku.";
2) dodaje się art. 1a w brzmieniu:
"Artykuł 1a
Kontyngent taryfowy przewidziany na rok 2005 jest powiększony o 467 ton obliczonych dla 2004 roku, zgodnie z art. 9 protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezji, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.";
3) do art. 4 ust. 3 dodaje się następujący akapit:
"Powiadomienia, o których mowa w ustępie pierwszym, dokonuje się drogą elektroniczną przy pomocy formularza udostępnionego w tym celu Państwom Członkowskim przez Komisję.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1722/2005
z dnia 20 października 2005 r.
w sprawie zasad szacowania usług mieszkaniowych do celów rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) 1287/2003 z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych (rozporządzenie DNB) [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 7 decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich [2] stanowi, że produkt narodowy brutto w cenach rynkowych (PNB) oznacza dochód narodowy brutto w cenach rynkowych (DNB), jak przewidziała Komisja w zastosowaniu Europejskiego systemu rachunków (ESA).
ESA z roku 1995 (ESA95), zastępujący dwa wcześniejsze systemy, odpowiednio z roku 1970 i 1979, ustanowiono rozporządzeniem Rady (WE) 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie [3] i przedstawiono w Załączniku do omawianego rozporządzenia.
DNB, stosowany w ESA95, zastąpił PNB jako kryterium dla celów środków własnych, z mocą od roku budżetowego 2002.
(2) Do celów wykonania art. 1 dyrektywy Rady 89/130/EWG, Euratom z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie harmonizacji obliczania produktu narodowego brutto w cenach rynkowych [4] zasady szacowania usług mieszkaniowych zostały określone w decyzji Komisji 95/309/WE, Euratom [5].
Do celów art. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003 należy zapewnić analogiczny zbiór zasad odnośnie do DNB.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu DNB ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla celów rozporządzenia (WE, Euratom) 1287/2003 stosuje się następujące zasady szacowania usług mieszkaniowych określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 2
1.
Państwa Członkowskie stosują metodę stratyfikacji w oparciu o rzeczywiste czynsze w celu zestawienia danych o produkcji usług mieszkaniowych.
Państwa Członkowskie stosują analizy tabelaryczne lub techniki statystyczne do wyprowadzenia istotnych kryteriów stratyfikacji.
2.
Państwa Członkowskie wykorzystują rzeczywiste czynsze płacone za prawo do korzystania z lokalu mieszkalnego nieumeblowanego według wszystkich umów związanych z lokalami mieszkalnymi będącymi własnością prywatną, w celu zestawienia danych o czynszach kalkulacyjnych.
Czynsze za lokale mieszkalne umeblowane mogą być także wykorzystane, jeżeli zostaną pomniejszone o koszty korzystania z umeblowania.
W krajach, w których sektor prywatny wynajmu jest niewielki, można wyjątkowo wykorzystać odpowiednio powiększone czynsze publiczne, aby zwiększyć podstawę do wyliczenia czynszów kalkulacyjnych.
Artykuł 3
1.
W wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą zastosować inne obiektywne metody, jak na przykład metodę kosztów użytkowania.
Uzasadnienie nie jest wymagane, gdy stosowana jest metoda kosztów użytkowania w zestawieniu danych produkcji usług mieszkaniowych w odniesieniu do lokali mieszkalnych zamieszkanych przez właścicieli, o ile następujące dwa warunki są spełnione:
a) lokale mieszkalne wynajmowane od właścicieli prywatnych muszą reprezentować mniej niż 10 % zasobu usług mieszkaniowych; oraz
b) różnica między prywatnymi i innymi płaconymi czynszami musi przekraczać trzykrotność.
2.
W terminie trzech lat od daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia Komitet DNB dokonuje przeglądu funkcjonowania metody kosztów użytkowania.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie, stosując podejście roku bazowego, dokonują ekstrapolacji wielkości otrzymanej dla danego roku bazowego, przy zastosowaniu odpowiednich wskaźników ilościowych, cenowych i jakościowych.
Artykuł 5
Dalsze i bardziej szczegółowe zasady szacowania produkcji, zużycia pośredniego i wymiany z zagranicą, w kontekście usług mieszkaniowych, są określone w Załączniku.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1723/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/92 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1724/2005
z dnia 20 października 2005 r.
dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu pochodzącego z państw AKP oraz krajów i terytoriów zamorskich w odniesieniu do wniosków złożonych w czasie pierwszych pięciu dni roboczych października 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 638/2003
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1706/98 [1],
uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim) [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 638/2003 z dnia 9 kwietnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 i decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do uzgodnień mających zastosowanie do przywozu ryżu pochodzącego z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) [3], w szczególności jego art. 17 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu, przedłożonych w czasie pierwszych pięciu dni roboczych października 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 638/2003 i przekazanych Komisji, pozwolenia są wydawane dla ilości zgłoszonych we wnioskach, które podlegają, jeżeli właściwe, zastosowaniu redukcji wyrażonej w procentach, ustalonej w Załączniku.
2.
Ilości, które są przeniesione do następnej transzy, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1725/2005
z dnia 20 października 2005 r.
w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii.
Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.
(2) Złożone między 1 a 10 października 2005 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw.
Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.
(3) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 listopada 2005 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52100 t.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z dniem 21 października 2005 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:
Zjednoczone Królestwo:
- 160 t pochodzących z Botswany,
- 350 t pochodzących z Namibii;
Niemcy:
- 350 t pochodzących z Namibii.
Artykuł 2
Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni listopada 2005 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:
Botswana: _BAR_ 12226 t, _BAR_
Kenia: _BAR_ 142 t, _BAR_
Madagaskar: _BAR_ 7579 t, _BAR_
Suazi: _BAR_ 3337 t, _BAR_
Zimbabwe: _BAR_ 9100 t, _BAR_
Namibia: _BAR_ 3605 t. _BAR_
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1726/2005
z dnia 20 października 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1670/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1670/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1670/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1670/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1727/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 10. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 10. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 39,694 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1728/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1729/2005
z dnia 20 października 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 14 do 20 października 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1730/2005
z dnia 20 października 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach 14 do 20 października 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1731/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 14 do 20 października 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 8,46 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1732/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 22,214 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1733/2005
z dnia 20 października 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 0 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 8,32 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1734/2005
z dnia 17 października 2005 r.
uchylające rozporządzenie Rad nr 6/66/Euratom, 121/66/EWG, rozporządzenie Rad nr 7/66/Euratom, 122/66/EWG oraz rozporządzenie Rad nr 174/65/EWG, 14/65/Euratom
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, ustanowione rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [1] i ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 31/2005 [2],
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rad nr 6/66/Euratom, 121/66/CEE z dnia 28 lipca 1966 r. ustanawiające wykaz miejsc, w odniesieniu do których może być przyznany dodatek mieszkaniowy, maksymalną kwotę tego dodatku i zasady jego przyznawania [3] ustanawia zasady stosowania art. 14a załącznika VII do regulaminu.
Wyżej wymieniony artykuł został uchylony rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającym Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich [4].
(2) Rozporządzenie Rad nr 7/66/Euratom, 122/66/CEE z dnia 28 lipca 1966 r. ustanawiające wykaz miejsc, w odniesieniu do których może być przyznany dodatek transportowy, maksymalną kwotę tego dodatku i zasady jego przyznawania [5] dotyczy zasad przyznawania dodatku transportowego przewidzianego w art. 14b załącznika VII do regulaminu.
Wyżej wymieniony artykuł został również uchylony rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004.
(3) Rozporządzenie Rad nr 174/65/EWG, 14/65/Euratom z dnia 28 grudnia 1965 r. ustanawiające tabele śmiertelności i inwalidztwa oraz zasady zróżnicowania płac, których należy używać przy obliczaniu wartości ubezpieczeń przewidzianych w Regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot [6], przyjęte w celu zapewnienia wykonania art. 39 załącznika VIII do regulaminu, które również zostało uchylone rozporządzeniem (CE, Euratom) nr 723/2004.
(4) Do celów przejrzystości i pewności prawnej należy w sposób wyraźny uchylić wyżej wymienione rozporządzenia, które stały się bezprzedmiotowe,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uchyla się rozporządzenia Rad nr 6/66/Euratom, 121/66/EWG, nr 7/66/Euratom, 122/66/EWG oraz nr 174/65/CEE, 14/65/Euratom.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1735/2005
z dnia 21 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1736/2005
z dnia 21 października 2005 r.
otwierające procedurę przetargową sprzedaży alkoholu winnego przeznaczonego do wykorzystania jako bioetanol we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2] ustanawia, między innymi, szczegółowe zasady dotyczące zbywania zapasów alkoholu uzyskanego z destylacji na mocy art. 35, 36 i 39 rozporządzenia Rady (EWG) nr 822/87 z dnia 16 marca 1987 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [3] oraz na mocy art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i będącego w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Zgodnie z art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 procedura przetargowa sprzedaży alkoholu winnego przeznaczonego wyłącznie do wykorzystania w sektorze paliwowym we Wspólnocie jako bioetanol powinna być otwarta w celu redukowania zapasów alkoholu winnego pochodzenia wspólnotowego oraz w celu zapewnienia ciągłości dostaw zakładom zatwierdzonym na mocy art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
(3) Od dnia 1 stycznia 1999 r. oraz zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiającym porozumienia agromonetarne dotyczące euro [4] cena sprzedaży oraz zabezpieczenia muszą być wyrażane w euro, a wypłaty dokonywane w euro.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Procedura przetargowa nr 3/2005 WE sprzedaży alkoholu winnego przeznaczonego do wykorzystania jako bioetanol we Wspólnocie zostaje otwarta.
Alkohol ten został uzyskany z destylacji, jak ustanowiono w art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, i znajduje się w posiadaniu agencji interwencyjnych Państw Członkowskich.
2.
Całkowita oferowana ilość wystawiona do sprzedaży obejmuje 676071,378 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj., jak podano poniżej:
a) partia nr 20/2005 WE obejmująca 100000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
b) partia nr 21/2005 WE obejmująca 50000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
c) partia nr 22/2005 WE obejmująca 97469 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
d) partia nr 23/2005 WE obejmująca 50000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
e) partia nr 24/2005 WE obejmująca 50000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
f) partia nr 25/2005 WE obejmująca 50000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
g) partia nr 26/2005 WE obejmująca 50000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
d) partia nr 27/2005 WE obejmująca 50000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
i) partia nr 28/2005 WE obejmująca 100000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
j) partia nr 29/2005 WE obejmująca 70000 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
k) partia nr 30/2005 WE obejmująca 8602,378 hektolitrów alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
3.
Umiejscowienie i numery kadzi składających się na partie, ilość alkoholu w każdej kadzi, zawartość alkoholu oraz jego właściwości określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
4.
Jedynie zakłady zatwierdzone na mocy art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 mogą uczestniczyć w przetargu.
Artykuł 2
Sprzedaż odbywa się zgodnie z art. 93, 94, 94b, 94c, 94d, 95 do 98, 100 i 101 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 oraz art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2799/98.
Artykuł 3
1.
Oferty należy składać w agencjach interwencyjnych posiadających alkohol, o których mowa w załączniku II, lub przesyłać listem poleconym na adres tych agencji.
2.
Oferty składane są w zapieczętowanej kopercie oznaczonej "Procedura przetargowa nr 3/2005 WE sprzedaży alkoholu winnego przeznaczonego do wykorzystania jako bioetanol we Wspólnocie". Koperta zewnętrzna zaadresowana jest do danej agencji interwencyjnej.
3.
Oferty muszą zostać doręczone do wyżej wymienionej agencji interwencyjnej najpóźniej do godziny 12.00 czasu obowiązującego w Brukseli w dniu 21 listopada 2005 r.
Artykuł 4
1.
Aby oferta mogła zostać uwzględniona, musi być zgodna z art. 94 i 97 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
2.
Aby oferta mogła zostać uwzględniona, w momencie złożenia musi jej towarzyszyć:
a) zaświadczenie o złożeniu wadium, na rzecz danej agencji interwencyjnej posiadającej alkohol, o którym mowa, wynoszącym 4 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
b) wskazanie Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, gdzie ma miejsce ostateczne wykorzystanie alkoholu i zobowiązanie oferenta do przestrzegania tego miejsca przeznaczenia;
c) nazwa i adres oferenta, numer referencyjny ogłoszenia o przetargu oraz oferowaną cenę, wyrażoną w euro za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.;
d) zobowiązanie oferenta do przestrzegania wszystkich przepisów stosowanych w odniesieniu do danej procedury przetargowej;
e) oświadczenie oferenta, w którym:
i) zrzeka się on wszelkich roszczeń w odniesieniu do jakości i właściwości przyznanego alkoholu;
ii) wyraża zgodę na poddanie się wszelkim kontrolom dotyczącym miejsca przeznaczenia i wykorzystania alkoholu;
iii) przyjmuje odpowiedzialność za dostarczenie dowodu, że alkohol jest wykorzystywany zgodnie z warunkami określonymi w danym ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 5
Powiadomienia przewidziane w art. 94a rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 dotyczące przetargu ogłoszonego niniejszym rozporządzeniem zostają przekazane Komisji na adres podany w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Formalności związane z pobieraniem próbek określono w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Agencja interwencyjna dostarcza wszystkich niezbędnych informacji na temat właściwości alkoholu wystawionego na sprzedaż.
Zwracając się do danej agencji interwencyjnej zainteresowane strony mogą otrzymać próbki alkoholu wystawionego na sprzedaż, pobrane przez przedstawiciela danej agencji interwencyjnej.
Artykuł 7
1.
Agencje interwencyjne w Państwach Członkowskich, w których wystawiony na sprzedaż alkohol jest składowany, przeprowadzają właściwe kontrole w celu sprawdzenia właściwości alkoholu w momencie jego końcowego wykorzystania.
W tym celu mogą:
a) zastosować, mutatis mutandis, przepisy art. 102 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000;
b) przeprowadzić kontrole próbek przy pomocy jądrowego rezonansu magnetycznego w celu sprawdzenia właściwości alkoholu w momencie jego końcowego wykorzystania.
2.
Koszty ponoszą zakłady, którym sprzedano alkohol.
Artykuł 8
Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji nazwę i adres każdego oferenta odpowiadające każdej ofercie.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1737/2005
z dnia 21 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1726/1999 w odniesieniu do definicji i przekazywania informacji w sprawie kosztów pracy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 z dnia 9 marca 1999 r. dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy [1], w szczególności jego art. 11 ppkt ii) oraz iii),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1726/1999 z dnia 27 lipca 1999 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy w zakresie definicji i przekazywania informacji w sprawie kosztów pracy [2] określa środki wykonawcze dotyczące definicji i podziału informacji, które mają być dostarczane, oraz właściwego formatu technicznego przesyłania wyników zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 530/1999.
(2) Badanie kosztów pracy za rok referencyjny 2000 było pierwszym badaniem opartym na rozporządzeniu (WE) nr 1726/1999. Doświadczenie związane z przeprowadzaniem wspomnianego badania wykazało potrzebę poprawienia przepisów rozporządzenia (WE) nr 1726/1999 w celu dostosowania ich do odpowiednich przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1916/2000 z dnia 8 września 2000 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 530/1999 dotyczącego statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy w odniesieniu do definicji i przesyłania informacji o strukturze zarobków [3] oraz w celu uściślenia związków między danymi pochodzącymi z różnych badań odnoszących się do zarobków i do kosztów pracy przeprowadzanych raz na dwa lata.
(3) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1726/1999 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1726/1999 zastępuje się tekstem znajdującym się w Załącznikach do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1738/2005
z dnia 21 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1916/2000 w odniesieniu do definicji i przekazania informacji o strukturze zarobków
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiąjący Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 z dnia 9 marca 1999 r. dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy [1], w szczególności jego art. 11 ppkt ii) oraz iii),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1916/2000 z dnia 8 września 2000 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 530/1999 dotyczącego statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy w odniesieniu do definicji i przekazania informacji o strukturze zarobków [2] określa środki wykonawcze dotyczące definicji i podziału informacji, które mają być dostarczane, oraz właściwego formatu technicznego dla przekazywania wyników zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 530/1999.
(2) Badanie struktury zarobków dla roku referencyjnego 2002 było pierwszym badaniem opartym na rozporządzeniu (WE) nr 1916/2000. Doświadczenie nabyte w związku z powyższym badaniem wykazało potrzebę ulepszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 1916/2000 w celu dostosowania ich do odpowiednich przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1726/1999 z dnia 27 lipca 1999 r. wykonującego rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy w zakresie definicji i przekazywania informacji w sprawie kosztów pracy [3] oraz w celu uściślenia związków między danymi pochodzącymi z różnych badań odnoszących się do zarobków i kosztów pracy przeprowadzanymi raz na dwa lata.
(3) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1916/2000 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu zgodne są z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1916/2000 zastępuje się tekstem znajdującym się w Załącznikach do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1739/2005
z dnia 21 października 2005 r.
ustanawiające wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG [1], w szczególności jej art. 23,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG należy ustanowić, w drodze odstępstwa od ogólnych przepisów w sprawie przemieszczania zwierząt zawartych w rozdziale II dyrektywy, szczególne wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych.
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie do wędrownych pokazów z udziałem zwierząt, wędrownych przedstawień lub pokazów tresury, jednak nie do stałych zakładów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 92/65/EWG.
(2) Do celów zdrowia zwierząt właściwe władze powinny posiadać stosowne informacje dotyczące cyrków i wędrownych przedstawień z udziałem zwierząt cyrkowych, w szczególności w odniesieniu do ich przemieszczania między Państwami Członkowskimi.
W związku z tym należy wymagać, by takie cyrki i wędrowne przedstawienia były rejestrowane w jednym z Państw Członkowskich, a ich trasy odnotowane.
(3) Cyrki i wędrowne przedstawienia odbywają się często poza Państwem Członkowskim pochodzenia.
Należy zatem umożliwić im rejestrację w Państwie Członkowskim, w którym zazwyczaj mają swoją siedzibę lub w którym się znajdują, nawet jeśli nie jest to Państwo Członkowskie ich pochodzenia.
(4) Grupy zwierząt tresowanych obejmują pojedyncze zwierzęta lub ograniczoną liczbę zwierząt trzymanych głównie w celu pokazów publicznych lub rozrywkowych, przy czym mogą być one niezależnie zarządzane lub znajdować się w posiadaniu prywatnych właścicieli.
Grupy zwierząt tresowanych mogą występować poza Państwem Członkowskim pochodzenia, na przykład gdy należą do cyrku lub w ramach indywidualnych występów, np. w celach rozrywkowych lub w filmie.
Grupy zwierząt tresowanych należy zatem objąć zakresem niniejszego rozporządzenia.
(5) Zagrożenie dla zdrowia zwierząt, jakie stanowi występowanie w cyrku lub wędrownym przedstawieniu, jest bezpośrednio związane z gatunkiem zwierząt w nich trzymanych.
Podmioty prowadzące cyrki oraz grupy zwierząt tresowanych powinny zatem być zobowiązane do prowadzenia rejestru obejmującego ważne informacje dotyczące zwierząt w nich występujących.
(6) Należy ułatwić przeprowadzanie kontroli dotyczących stanu zdrowia zwierząt cyrkowych.
Biorąc pod uwagę różne sposoby przemieszczania zwierząt cyrkowych we Wspólnocie, należy wprowadzić paszporty dla zwierząt cyrkowych, które powinny zawierać wszystkie ważne informacje dotyczące zdrowia zwierząt, w tym informacje dotyczące urzędowych badań oraz szczepień.
(7) Przepisy dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do zwierząt cyrkowych mogą opierać się na tych samych zasadach, na których opiera się prawodawstwo Wspólnoty w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące handlu wewnątrzwspólnotowego zwierzętami domowymi trzymanymi w gospodarstwach, obejmujące dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną [2] oraz dyrektywę Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami [3].
Przepisy te należy jednakże dostosować do szczególnych problemów związanych z danymi gatunkami zwierząt cyrkowych, gdy są one trzymane w cyrkach i w celu występów w wędrownych przedstawieniach oraz uznane za takie przez urzędowego lekarza weterynarii, określonego w art. 2 ust. 7 dyrektywy Rady 90/425/EWG [4].
(8) W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady [5] zostały ustanowione wymogi dotyczące zdrowia zwierząt oraz dokumenty towarzyszące lub paszporty w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego przemieszczania kotów, psów i fretek, natomiast w decyzji Komisji 93/623/EWG [6] – w odniesieniu do zwierząt z rodziny koniowatych.
Zwierzęta cyrkowe tych gatunków powinny zatem podlegać przepisom dotyczącym paszportów i zdrowia zwierząt ustanowionym w wyżej wspomnianych aktach prawnych.
(9) W interesie spójności należy zezwolić Irlandii, Cyprowi, Malcie i Zjednoczonemu Królestwu na stosowanie, w odniesieniu do zwierząt cyrkowych podatnych na wściekliznę, swoich przepisów krajowych w zakresie kwarantanny, zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu należy stosować bez uszczerbku dla prawodawstwa wprowadzającego w życie rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [7].
(11) W celu zapewnienia pełnego śledzenia losów zwierząt cyrkowych należy odnotowywać wewnątrzwspólnotowe przemieszczanie zwierząt cyrkowych przy pomocy systemu TRACES wprowadzonego decyzją Komisji 2004/292/WE [8] oraz stosować wymagania certyfikacji w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego handlu, jak określono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 599/2004 zdnia 30 marca 2004 r. dotyczącym przyjęcia zharmonizowanego wzoru świadectwa i sprawozdania z kontroli związanych z wewnątrzwspólnotowym handlem zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego [9].
(12) Należy przeznaczyć wystarczającą ilość czasu na wdrożenie nowych wymogów przewidzianych niniejszym rozporządzeniem.
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
W drodze odstępstwa od rozdziału II dyrektywy 92/65/EWG niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi.
Przepisy dotyczące cyrków mają zastosowanie mutatis mutandis do grup zwierząt tresowanych.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla:
a) środków mających zastosowanie do zwierząt podatnych na wściekliznę w niektórych Państwach Członkowskich, jak przewidziano w art. 10 ust. 4 dyrektywy 92/65/EWG;
b) stosownych przepisów w sprawie certyfikacji zawartych w prawodawstwie wprowadzającym w życie rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje:
1) "cyrk" oznacza zakład organizujący wędrowne pokazy lub wędrowne przedstawienia z udziałem jednego lub więcej zwierząt;
2) "zwierzę" oznacza zwierzę jednego z gatunków wymienionych w załączniku A do dyrektywy 92/65/EWG trzymane do pokazów publicznych w celach rozrywkowych lub edukacyjnych;
3) "przedsiębiorca cyrkowy" oznacza właściciela cyrku, jego przedstawiciela lub inną osobę, która ponosi całkowitą odpowiedzialność za cyrk;
4) "urzędowy lekarz weterynarii" oznacza urzędowego lekarza weterynarii określonego w art. 2 ust. 7 dyrektywy 90/425/EWG.
Artykuł 3
Przemieszczanie między Państwami Członkowskimi
Cyrk może przemieścić się do innego Państwa Członkowskiego, jedynie gdy jest on zarejestrowany zgodnie z art. 4 oraz gdy przestrzegane są art. 8, 9 i 10.
Artykuł 4
Rejestracja cyrków
1.
Co najmniej na 40 dni roboczych przed pierwszym przemieszczeniem cyrku do innego Państwa Członkowskiego przedsiębiorca cyrkowy składa pisemny wniosek o rejestrację do właściwego organu Państwa Członkowskiego, w którym cyrk posiada oficjalną siedzibę, lub Państwa Członkowskiego, w którym się znajduje.
2.
Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ przeprowadza wszelkie niezbędne kontrole odnośnie do zgodności z wymogami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.
3.
Jeśli wymogi, o których mowa w ust. 2, są spełnione, właściwy organ wydaje:
a) indywidualny numer rejestracji cyrku rozpoczynający się od kodu ISO danego Państwa Członkowskiego;
b) rejestr zwierząt występujących w cyrku, zgodnie z art. 5;
c) rejestr występów gościnnych, zgodnie z art. 6;
d) paszporty zwierząt, zgodnie z art. 7.
4.
Właściwy organ prowadzi rejestr wszystkich dokumentów wydanych na mocy ust. 3.
Artykuł 5
Rejestr zwierząt
Rejestr zwierząt występujących w cyrku, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. b), jest zgodny ze wzorem ustanowionym w załączniku I i nosi numer rejestracji, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. a). Przed wydaniem każda strona rejestru jest opatrzona pieczęcią i podpisem urzędowego lekarza weterynarii.
Artykuł 6
Rejestr występów gościnnych
Rejestr występów gościnnych, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. c), jest zgodny ze wzorem ustanowionym w załączniku II i nosi numer rejestracji, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. a). Przed każdym przemieszczeniem, o którym mowa w art. 9, każdy wpis do rejestru jest opatrzony pieczęcią i podpisem urzędowego lekarza weterynarii.
Artykuł 7
Paszporty zwierząt
1.
Zgodnie z art. 4 właściwy organ wydaje paszport dla każdego zwierzęcia występującego w cyrku, innego niż te, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, zgodnie ze wzorem ustanowionym w załączniku III.
2.
Zgodnie z art. 4 właściwy organ wydaje paszport zbiorowy dla ptaków i gryzoni występujących w cyrku, zgodnie ze wzorem ustanowionym w załączniku IV.
3.
Psy, koty i fretki występujące w cyrku podlegają przepisom dotyczącym paszportów i zdrowia zwierząt określonym w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003.
4.
Zwierzęta z rodziny koniowatych występujące w cyrku podlegają przepisom dotyczącym paszportów i zdrowia zwierząt określonym w decyzji 93/623/EWG.
Artykuł 8
Zobowiązania przedsiębiorcy cyrkowego
1.
Przed przemieszczeniem cyrku do innego Państwa Członkowskiego przedsiębiorca cyrkowy zapewnia, że:
a) rejestry, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. b) i c), są należycie uaktualnione;
b) wszystkim zwierzętom występującym w cyrku towarzyszą należycie uaktualnione paszporty;
c) co najmniej na 10 dni roboczych przed wyjazdem właściwy organ w Państwie Członkowskim, w którym znajduje się cyrk, zostaje poinformowany o jego zamiarze przemieszczenia się do innego Państwa Członkowskiego.
2.
Przedsiębiorca cyrkowy zapewnia, że każde zwierzę występujące w cyrku jest trzymane w sposób uniemożliwiający bezpośredni lub pośredni kontakt z dowolnym zwierzęciem niezarejestrowanym na mocy niniejszego rozporządzenia.
3.
Przedsiębiorca cyrkowy zapewnia, że wszelkie informacje zawarte w rejestrach, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. b) i c), są przechowywane przez co najmniej pięć lat.
Artykuł 9
Wymogi dotyczące przemieszczania cyrków między Państwami Członkowskimi
1.
Przed przemieszczeniem cyrku do innego Państwa Członkowskiego urzędowy lekarz weterynarii w Państwie Członkowskim wyjazdu:
a) sprawdza, czy miejsce opuszczane przez cyrk nie podlega żadnym ograniczeniom dotyczącym zdrowia zwierząt związanym z chorobą, na którą zwierzę występujące w cyrku jest podatne;
b) w ciągu 10 dni roboczych przed wyjazdem przeprowadza badanie wszystkich zwierząt występujących w cyrku w celu zapewnienia, że są one klinicznie zdrowe;
c) sprawdza, czy rejestr zwierząt występujących w cyrku, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. b), jest uaktualniony i uzupełniony w dniu badania;
d) sprawdza, czy paszporty zwierząt występujących w cyrku są uaktualnione.
2.
Jeśli wszystkie warunki ustalone w ust. 1 są spełnione, urzędowy lekarz weterynarii upoważnia cyrk do przemieszczenia w ciągu następnych 10 dni roboczych przez złożenie podpisu i pieczęci w ostatniej rubryce rejestru występów gościnnych, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. c).
Artykuł 10
Informacje dotyczące przemieszczania cyrków między Państwami Członkowskimi
1.
Co najmniej 48 godzin przed przemieszczeniem cyrku z jednego Państwa Członkowskiego do innego przedsiębiorca cyrkowy przedstawia stosowne informacje właściwemu organowi w Państwie Członkowskim wyjazdu, w celu wypełnienia wewnątrzwspólnotowego świadectwa handlowego w systemie TRACES.
2.
Właściwy organ Państwa Członkowskiego wyjazdu, przy pomocy systemu TRACES, powiadamia o przemieszczeniu właściwy organ docelowego Państwa Członkowskiego oraz właściwy organ ewentualnego tranzytowego Państwa Członkowskiego.
3.
We wzorze świadectwa stosowanego w wewnątrzwspólnotowym handlu ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 599/2004 do rubryki I.31 "Identyfikacja zwierząt/produktów" wprowadza się określenie gatunku i numer paszportu zwierząt występujących w cyrku, natomiast w części II umieszcza się odniesienie do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1740/2005
z dnia 24 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1741/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1165/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej został otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1165/2005 [2].
Termin składania ofert w ramach wymienionego przetargu upływa dnia 26 października 2005 r., jednak ilości udostępnione na mocy wspomnianego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane.
(2) W celu zapewnienia hodowcom, jak również przemysłowi produkującemu paszę dla zwierząt gospodarskich zaopatrzenia po cenach konkurencyjnych na cały rok gospodarczy 2005/2006 należy kontynuować udostępnianie na rynku zbóż zapasów kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1165/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1165/2005 datę " 26 października 2005 r." zastępuje się datą " 28 czerwca 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1742/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1164/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1164/2005 [2] otworzyło przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej.
Termin składania ofert w ramach wymienionego przetargu upływa dnia 26 października 2005 r., jednak ilości udostępnione na mocy wspomnianego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane.
(2) W celu zapewnienia hodowcom, jak również przemysłowi produkującemu paszę dla zwierząt gospodarskich zaopatrzenia po cenach konkurencyjnych na cały rok gospodarczy 2005/2006 należy kontynuować udostępnianie na rynku zbóż zapasów kukurydzy znajdującej się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej.
(3) Z uwagi na przewidywalne potrzeby rynków w przyszłym okresie oraz na ilości, które posiada polska agencja interwencyjna, Polska poinformowała Komisję o zamiarze zwiększenia przez jej agencję interwencyjną ilości wystawionej do przetargu o 56129 ton.
Uwzględniając sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Polskę.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1164/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1164/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ilość "99068" ton zastępuje się ilością "90000" ton;
2) w art. 4 ust. 1 akapit trzeci datę " 26 października 2005 r." zastępuje się datą " 28 czerwca 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1743/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1165/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1165/2005 [2] otworzyło przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
Termin składania ofert w ramach tego przetargu upływa dnia 26 października 2005 r., jednak ilości udostępnione na mocy wspomnianego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane.
(2) W celu zapewnienia hodowcom, jak również przemysłowi produkującemu paszę dla zwierząt gospodarskich zaopatrzenia po cenach konkurencyjnych na cały rok gospodarczy 2005/2006 należy kontynuować udostępnianie na rynku zbóż zapasów kukurydzy znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1166/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1166/2005 datę " 26 października 2005 r." zastępuje się datą " 28 czerwca 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1744/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1168/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej został otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1168/2005 [2].
Termin składania ofert w ramach wymienionego przetargu upływa dnia 26 października 2005 r., jednak ilości udostępnione na mocy wspomnianego rozporządzenia nie zostały w pełni wykorzystane.
(2) W celu zapewnienia hodowcom, jak również przemysłowi produkującemu paszę dla zwierząt gospodarskich zaopatrzenia po cenach konkurencyjnych na cały rok gospodarczy 2005/2006 należy kontynuować udostępnianie na rynku zbóż zapasów kukurydzy znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1168/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1168/2005 datę " 26 października 2005 r." zastępuje się datą " 28 czerwca 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1745/2005
z dnia 24 października 2005 r.
w sprawie przyjęcia tymczasowych przepisów dotyczących wydawania pozwoleń przywozowych, o których wydanie złożono wniosek na mocy rozporządzenia (WE) nr 565/2002 ustanawiającego metodę zarządzania kontyngentami taryfowymi i wprowadzającego system świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 31 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 565/2002 [2] stanowi, że Państwa Członkowskie mają obowiązek powiadomić Komisję o złożonych wnioskach o wydanie pozwoleń w poniedziałki i czwartki każdego tygodnia oraz wydać pozwolenia piątego dnia roboczego następującego od dnia złożenia wniosku, pod warunkiem że Komisja nie podjęła w tym czasie żadnych środków.
(2) Poniedziałek 31 października, wtorek 1 listopada i środa 2 listopada 2005 r. są dniami wolnymi w Komisji.
Należy zatem przełożyć wydanie pozwoleń, o których wydanie wniosek złożono w okresie od środy 26 października do piątku 28 października.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Pozwolenia przywozowe, o których wydanie złożono wniosek w okresie od środy 26 października do piątku 28 października 2005 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 565/2002, zostaną wydane we wtorek 8 listopada 2005 r., pod warunkiem że Komisja nie podjęła w tym czasie żadnych środków zgodnie z art. 8 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1746/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2342/92 w odniesieniu do świadectwa rodowodowego, które należy przedstawić w ramach przyznawania refundacji wywozowych za samice czystorasowego bydła hodowlanego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 31 ust. 4 i jego art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2342/92 z dnia 7 sierpnia 1992 r. w sprawie przywozu bydła hodowlanego czystorasowego z państw trzecich i przyznawania z tego tytułu refundacji wywozowych oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 1544/79 [2] określa warunki, na jakich przyznaje się refundacje wywozowe za samice czystorasowego bydła hodowlanego.
Jednym z tych warunków jest obowiązek okazania, w momencie załatwiania formalności celnych, świadectwa rodowodowego.
(2) Niektóre wymagania dotyczące zawartości świadectwa rodowodowego zostały zawarte w art. 3 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2342/92. Wiążą się one bezpośrednio z przepisami decyzji Komisji 86/404/EWG [3], która została uchylona i zastąpiona decyzją Komisji 2005/379/WE z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie świadectw rodowodowych i danych szczegółowych dotyczących zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła oraz ich nasienia, komórek jajowych i zarodków [4].
(3) Niektóre z wymagań dotyczących zawartości świadectwa rodowodowego zostały wyjaśnione w decyzji 2005/379/WE.
Przepisy dotyczące zawartości świadectwa rodowodowego stosowane w ramach przyznawania refundacji wywozowych za samice czystorasowego bydła hodowlanego powinny zatem zostać dostosowane do wymienionej decyzji.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2342/92.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2342/92 lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) świadectwa rodowodowego ustanowionego zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji Komisji 2005/379/WE [5] lub każdego innego dokumentu ustanowionego zgodnie z ust. 2 wymienionego artykułu;
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1747/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 883/2001 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi produktami w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności art. 59 ust. 3 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [2] zmienia nomenklaturę dla niektórych win stołowych.
(2) Załączniki II i III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2001 [3] zawierają wykazy wyrobów winiarskich, których kody powinny zostać dostosowane, aby odpowiadały zmianom, które wprowadza rozporządzenie (WE) nr 1810/2004.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 883/2001.
(4) Zmiany te powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2005 r., w którym zaczyna obowiązywać rozporządzenie (WE) nr 1810/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 883/2001 wprowadza się następujące zmiany:
a) załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
b) załącznik III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1748/2005
z dnia 24 października 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1576/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1749/2005
z dnia 24 października 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 26 października do 8 listopada 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1750/2005
z dnia 25 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1751/2005
z dnia 25 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do MSSF 1 (IFRS 1), MSR 39 (IAS 39) i SKI 12 (SIC 12)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1725/2003 [2] przyjęto niektóre międzynarodowe standardy i interpretacje istniejące na dzień 14 września 2002 r., w tym także interpretację Stałego Komitetu ds. Interpretacji SKI 12 Konsolidacja – jednostki specjalnego przeznaczenia.
(2) W dniu 17 grudnia 2003 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR, ang. International Accounting Standard Bard (IASB)) opublikowała zmieniony Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena.
MSR 39 ustanawia przede wszystkim podstawowe zasady ujmowania i wyceny aktywów i zobowiązań finansowych oraz, z wyjątkiem niektórych przepisów dotyczących stosowania pełnej opcji wyceny według wartości godziwej oraz rachunkowości zabezpieczeń, został przyjęty przez Komisję Europejską rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2086/2004 [3].
(3) Dnia 17 grudnia 2004 r. RMSR opublikowała zmianę do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena – przejście do stosowania i ujęcie początkowe aktywów i zobowiązań finansowych, będącą jedną z inicjatyw RMSR mających ułatwić spółkom europejskim, zwłaszcza tym, które są wpisane do rejestru Amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), przejście na sporządzanie sprawozdań według zasad MSR/MSSF.
(4) W dniu 11 listopada 2004 r. Komitet ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (KIMSF) opublikował zmianę do interpretacji SKI-KIMSF 12 Zakres SKI 12; Konsolidacja – jednostki specjalnego przeznaczenia.
Zmiana ta dotyczy wyłączenia z bieżącego zakresu zastosowania SKI 12 programów świadczeń pracowniczych po okresie zatrudnienia oraz programów kapitałowych świadczeń pracowniczych (SKI 12.6).
Celem wyżej wspomnianej zmiany zakresu stosowania jest zapewnienie spójności z wymogami MSR 19 Świadczenia pracownicze oraz wprowadzenie istotnych poprawek w związku z niedawnym przyjęciem MSSF 2 Płatności w formie akcji własnych [4].
(5) Komisja uznała, że zmieniony standard oraz zmieniona interpretacja spełniają kryteria określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002. Konsultacje przeprowadzone z ekspertami w tej dziedzinie potwierdzają, że obydwie zmiany spełniają techniczne warunki przyjęcia.
(6) Przyjęcie omawianych poprawek do MSR 39 pociąga za sobą wprowadzenie zmian do MSSF 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy w celu zapewnienia spójności międzynarodowych standardów rachunkowości.
(7) Z tego względu rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 należy odpowiednio zmienić.
(8) Zmiany te wyjątkowo powinny zacząć obowiązywać w odniesieniu do roku obrotowego spółki rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2005 r. lub później, tj. od momentu poprzedzającego opublikowanie niniejszego rozporządzenia.
Wsteczne zastosowanie może być wyjątkowo usprawiedliwione faktem, iż ułatwia ono jednostkom stosującym standardy po raz pierwszy przygotowanie sprawozdań finansowych zgodnie z zasadami MSR/MSSF.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1725/2003 zmienia się następująco:
1) Włącza się tekst Zmian do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena – przejście do stosowania i ujęcie początkowe aktywów i zobowiązań finansowych zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
2) Włącza się tekst Zmian do SKI 12 wprowadzonych przez KIMSF Zakres SKI 12; Konsolidacja – jednostki specjalnego przeznaczenia zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
3) Przyjęcie omawianych poprawek do MSR 39 pociąga za sobą wprowadzenie zmian do MSSF 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy w celu zapewnienia spójności międzynarodowych standardów rachunkowości.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1752/2005
z dnia 26 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1753/2005
z dnia 26 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do zasobu w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1754/2005
z dnia 26 października 2005 r.
ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 796/2004 w odniesieniu do zastosowania art. 21 we francuskich departamentach zamorskich w 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 145 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników [2] przewiduje zmniejszenie kwot płatności w przypadku spóźnionego złożenia wniosku o pomoc.
(2) Władze francuskie poinformowały Komisję, że w czterech francuskich departamentach zamorskich informacje dotyczące obszarów potrzebne rolnikom do przygotowania pojedynczego wniosku na rok 2005 zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 nie zostały udostępnione rolnikom w odpowiednim czasie.
W związku z tym rolnicy nie byli w stanie przepisowo złożyć pojedynczych wniosków w terminie do dnia 15 maja 2005 r.
(3) Należy zatem odstąpić od stosowania zmniejszenia kwot płatności określonych w art. 21 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 w odniesieniu do rolników we francuskich departamentach zamorskich, którzy złożyli wniosek najpóźniej w terminie 1 miesiąca od momentu udostępnienia informacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmniejszenie kwoty płatności o 1 % za każdy dzień roboczy określone w art. 21 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 nie ma zastosowania do pojedynczych wniosków lub poprawek do nich, przekazanych do dnia:
- 6 czerwca 2005 r. właściwym władzom Gujany Francuskiej,
- 19 czerwca 2005 r. właściwym władzom Martyniki,
- 24 czerwca 2005 r. właściwym władzom Réunion,
- 27 czerwca 2005 r. właściwym władzom Gwadelupy.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1755/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1756/2005
z dnia 27 października 2005 r.
otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, należy dbać aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw, należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona deserowe i jabłka klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ogłasza się przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3.
Produkty objęte procedurą przetargową, okres składania ofert, indykatywne stawki refundacji i przewidziane ilości ustalone są w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4] nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3.
Bez uszczerbku dla stosowania postanowień art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A3 zachowują ważność przez dwa miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1757/2005
z dnia 27 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 690/2001 w sprawie specjalnych środków wspierania rynku w sektorze wołowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 38 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2001 [2] ustanawia system skupu tusz określonych kategorii zwierząt w wieku powyżej 30 miesięcy.
Po przyjęciu tusz zainteresowane Państwo Członkowskie może między innymi usunąć produkty.
W przypadku usunięcia art. 7 wymienionego rozporządzenia stanowi, że właściwy organ ma obowiązek podjąć wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, że całe mięso zostanie przetworzone w drodze utylizacji oraz że otrzymane w ten sposób produkty nie zostaną wykorzystane jako żywność lub pasza.
Od marca 2002 r. nie dokonano żadnego zakupu w ramach tego specjalnego środka wspierania rynku.
(2) Doświadczenie pokazuje, że przy dokonywaniu skupu w ramach tego systemu w regionach najbardziej oddalonych, do których jest trudny dostęp oraz gdzie w rozsądnej odległości brakuje zakładów utylizacyjnych, nie jest możliwe usunięcie tusz zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 690/2001.
Tusze zakupione zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 690/2001 w regionach najbardziej oddalonych zostały zakopane w latach 2001–2002.
Zakopanie odbyło się zgodnie z odpowiednimi normami weterynaryjnymi i ochrony środowiska i było zgodne z ustanowionym w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 690/2001 celem usuwania.
(3) W świetle specjalnych warunków przyznanych regionom najbardziej oddalonym należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 690/2001 w celu umożliwienia w ramach systemu innych metod usuwania tusz niż utylizacja.
(4) Z wymienionych powyżej wyjątkowych względów należy ponadto usankcjonować przypadki zakopywania zgodnie z normami weterynaryjnymi i ochrony środowiska mające miejsce w przeszłości w regionach najbardziej oddalonych.
W tym celu zmiana rozporządzenia powinna mieć zastosowanie wstecznie od dnia 1 lipca 2001 r.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 690/2001.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 7 rozporządzenia (WE) nr 690/2001, dodaje się akapity w brzmieniu:
"Jednakże właściwy organ może zdecydować czy tusze lub półtusze mają zostać usunięte poprzez spalenie czy poprzez zakopanie, pod warunkiem spełnienia następujących warunków:
a) zwierzęta zostały poddane ubojowi w ramach niniejszego rozporządzenia w zakładzie znajdującym się w regionie najbardziej oddalonym, do którego jest trudny dostęp;
b) infrastruktura niezbędna do przetworzenia w drodze utylizacji tusz lub półtusz, o których mowa w akapicie pierwszym, nie jest dostępna w tym regionie.
Zakopanie, o którym mowa w akapicie drugim, musi być dokonane na tyle głęboko, aby zapobiec wykopaniu tusz lub półtusz przez zwierzęta mięsożerne oraz w odpowiednim miejscu tak, aby zapobiec skażeniu wody pitnej lub innym problemom środowiskowym.
Przed zakopaniem tusze lub półtusze powinny być właściwie spryskane odpowiednim zatwierdzonym przez właściwy organ środkiem dezynfekującym.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1758/2005
z dnia 27 października 2005 r.
otwierające destylację interwencyjną przewidzianą w art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do win na Węgrzech
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 przewiduje możliwość otwarcia destylacji interwencyjnej w przypadku powstania na rynku zakłóceń spowodowanych poważnymi nadwyżkami.
Środek ten można ograniczyć do niektórych kategorii wina lub niektórych obszarów produkcji oraz można go stosować na wniosek Państwa Członkowskiego w odniesieniu do win gatunkowych psr.
(2) W liście z dnia 11 lipca 2005 r. rząd węgierski wystąpił z wnioskiem o otwarcie destylacji interwencyjnej w odniesieniu do win stołowych produkowanych na jego terytorium, jak też i win gatunkowych produkowanych w określonych regionach (psr).
(3) Stwierdzono poważne nadwyżki na rynku win stołowych i na rynku win gatunkowych produkowanych w określonych regionach (psr) na Węgrzech, które znajdują wyraz w spadku cen i niepokojącym wzroście poziomu zapasów w roku gospodarczym 2004/2005.
W celu odwrócenia tego niekorzystnego trendu i naprawienia w ten sposób trudnej sytuacji na rynku, zapasy win węgierskich powinny zostać zmniejszone do poziomu, jaki można uznać za normalny pod względem pokrycia zapotrzebowania rynkowego.
(4) Ponieważ warunki ustanowione w art. 30 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 zostały spełnione, należy otworzyć destylację interwencyjną win stołowych w maksymalnej ilości 400000 hektolitrów oraz win gatunkowych produkowanych w określonych regionach (psr) w maksymalnej ilości 100000 hektolitrów.
(5) Destylacja interwencyjna otwarta na mocy niniejszego rozporządzenia powinna być zgodna z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2], które odnoszą się do destylacji ustanowionej w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999. Ponadto stosuje się także inne przepisy rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, w szczególności te, które dotyczą dostawy alkoholu do agencji interwencyjnej oraz wypłaty zaliczki.
(6) Cena, jaką destylatorzy są zobowiązani zapłacić producentom, powinna być ustalona na poziomie pozwalającym na przezwyciężenie zakłóceń na rynku, poprzez umożliwienie producentom skorzystania z możliwości, jakie daje ten środek.
(7) W celu uniknięcia zakłóceń na rynku alkoholu spożywczego, który otrzymywany jest przede wszystkim w wyniku destylacji przewidzianej w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, produktem destylacji interwencyjnej może być jedynie alkohol surowy lub neutralny, podlegający obowiązkowej dostawie do agencji interwencyjnej.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Destylacja interwencyjna przewidziana w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 zostaje niniejszym otwarta dla win stołowych w maksymalnej ilości 400000 hektolitrów oraz dla win gatunkowych produkowanych w określonych regionach (psr.) na Węgrzech w maksymalnej ilości 100000 hektolitrów zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 odnoszącymi się do tego typu destylacji.
Artykuł 2
Każdy producent może zawrzeć umowę na dostawę określoną w art. 65 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 (dalej zwaną "umową") od dnia 31 października do dnia 25 listopada 2005 r.
Do umów dołącza się dowód wniesienia zabezpieczenia w wysokości 5 euro za hektolitr.
Umowy nie podlegają cesji.
Artykuł 3
1.
Państwo Członkowskie ustala stopę obniżki, jaką stosuje się do powyższych umów, w przypadku gdy całkowita ilość wina, objęta umowami przedstawionymi w agencji interwencyjnej, przekracza ilość ustaloną w art. 1.
2.
Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne kroki administracyjne dla zatwierdzenia powyższych umów najpóźniej do dnia 23 grudnia 2005 r.
W zatwierdzeniu określa się stosowaną stopę obniżki oraz dopuszczalną ilość wina na umowę i zastrzega, że producent może odstąpić od umowy w przypadku zastosowania stopy obniżki.
Państwo Członkowskie do dnia 6 stycznia 2006 r. powiadamia Komisję o ilości wina objętej zatwierdzonymi umowami.
3.
Państwo Członkowskie może ograniczyć liczbę umów, jakie poszczególni producenci mogą zawrzeć w ramach niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
1.
Ilości wina stanowiące przedmiot zatwierdzonych umów muszą zostać dostarczone do destylarni najpóźniej do dnia 10 kwietnia 2006 r.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 uzyskany alkohol musi zostać dostarczony do agencji interwencyjnej najpóźniej do dnia 15 lipca 2006 r.
2.
Zabezpieczenie zwraca się proporcjonalnie do dostarczonych ilości na podstawie przedstawionego przez producenta dowodu dostawy do destylarni.
Zabezpieczenie ulega przepadkowi, jeżeli dostawa nie nastąpiła w terminie ustalonym w ust. 1.
Artykuł 5
Minimalna cena skupu wina dostarczonego do destylacji na podstawie niniejszego rozporządzenia wynosi 1,914 euro za % obj. na hektolitr w odniesieniu do win stołowych oraz 2,30 euro za % obj. na hektolitr w odniesieniu do win gatunkowych psr.
Artykuł 6
1.
Destylatorzy dostarczają do agencji interwencyjnej produkt uzyskany w wyniku destylacji.
Produkt ten ma rzeczywistą objętościową zawartość alkoholu co najmniej 92 %.
2.
Cena, którą agencja interwencyjna jest zobowiązana zapłacić destylatorom za dostarczony alkohol surowy, wynosi 2,281 euro za % obj. na hektolitr, jeśli wyprodukowany jest on z win stołowych, oraz 2,667 euro za % obj. na hektolitr, jeśli wyprodukowany jest on z win gatunkowych psr.
Płatność dokonywana jest zgodnie z art. 62 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Destylatorzy mogą otrzymać zaliczkę na poczet tej kwoty w wysokości 1,122 euro za % obj. na hektolitr za alkohol wyprodukowany z win stołowych oraz 1,508 euro za % obj. na hektolitr za alkohol wyprodukowany z win gatunkowych psr.
W takim przypadku zaliczkę odejmuje się od ceny faktycznie zapłaconej.
Mają zastosowanie art. 66 i 67 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1759/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 28 października 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1760/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1761/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1762/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 11. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 11. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 40,109 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1763/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnice między cenami produktów objętych art. 1 lit. a), b), c), d), e) i g) tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie mogą być pokryte refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2] określa produkty, w stosunku do których ustala się stawkę refundacji, którą stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Jednakże w przypadku niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu istnieje niebezpieczeństwo naruszenia podjętych zobowiązań dotyczących wcześniejszego ustalania wysokich stawek refundacji.
Dlatego konieczne jest podjęcie stosownych środków ostrożności, aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu nie wykluczając przy tym zawierania długoterminowych kontraktów.
Ustanowienie konkretnych stawek na wcześniejsze ustalanie refundacji dotyczących tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 przewiduje, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić w stosownych przypadkach refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku danego produktu w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów powiązanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełniają odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po cenach obniżonych oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] przewiduje, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny być udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji obowiązujące w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1765/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów molwy w strefie ICES III (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Danii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1766/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1767/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 października 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 października 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1768/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 października 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 października 2005 r. 12,40 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1769/2005
z dnia 27 października 2005 r.
dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w odniesieniu do wniosków złożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych października 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [1],
uwzględniając decyzję Rady 96/317/WE z dnia 13 maja 1996 r. dotyczącą podsumowania wyników konsultacji prowadzonych z Tajlandią na mocy art. XXIII GATT [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 327/98 z dnia 10 lutego 1998 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu i ryżu łamanego [3], w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu, przedłożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych października 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98 i przekazanych Komisji, pozwolenia są wydawane dla ilości zgłoszonych we wnioskach, które podlegają zastosowaniu redukcji wyrażonej w procentach, ustalonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Końcowe ilości, wyrażone w procentach, w ciągu 2005 r., dla każdego odnośnego kontyngentu wymienione są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1770/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1771/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1772/2005
z dnia 27 października 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 21 do 27 października 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1773/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 października 2005 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1438/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 24,98 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1774/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 października 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 7,49 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 28 września 2005 r.
w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego [3] wniosła istotny wkład w działania zmierzające do utworzenia wewnętrznego rynku gazu ziemnego.
Aby znieść pozostałe bariery uniemożliwiające zakończenie tworzenia wewnętrznego rynku, szczególnie w odniesieniu do handlu gazem, konieczne jest obecnie wprowadzenie strukturalnych zmian w ramach prawnych.
Niezbędne są dodatkowe techniczne przepisy, szczególnie dotyczące dostępu stron trzecich, zasad odnoszących się do mechanizmów alokacji zdolności przesyłowej, procedur zarządzania ograniczeniami w przesyle oraz wymogów zachowania przejrzystości.
(2) Doświadczenie zdobyte w czasie wdrażania i monitorowania pierwszego zestawu Wytycznych dotyczących dobrych praktyk, przyjętych przez Europejskie Forum Regulacji Gazu (Forum) w 2002 roku pokazuje, że w celu zapewnienia pełnego wprowadzenia w życie zasad ustanowionych w Wytycznych we wszystkich Państwach Członkowskich oraz w celu zapewnienia minimalnej gwarancji warunków równego dostępu do rynku zasady te muszą mieć podstawę prawną ich stosowania.
(3) Drugi zbiór wspólnych zasad pt. "Drugie wytyczne dotyczące dobrych praktyk" został przyjęty na spotkaniu Forum, które odbyło się w dniach 24– 25 września 2003 r. i celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie, na podstawie tych Wytycznych, podstawowych zasad i reguł dotyczących dostępu do sieci, usług związanych z dostępem stron trzecich, procedur zarządzania ograniczeniami w przesyle, przejrzystości, bilansowania i handlu prawami dostępu do zdolności przesyłowych.
(4) Artykuł 15 dyrektywy 2003/55/WE zezwala na działalność operatora połączonych systemów przesyłu i dystrybucji.
Dlatego też zasady ustalone w niniejszym rozporządzeniu nie wymagają wprowadzania zmian w organizacji krajowych systemów przesyłu i dystrybucji, jeśli jest ona zgodna z odpowiednimi przepisami dyrektywy 2003/55/WE, w szczególności jej art. 15.
(5) Zakres niniejszego rozporządzenia obejmuje gazociągi wysokociśnieniowe podłączające lokalnych dystrybutorów do sieci gazowych, które nie są przede wszystkim wykorzystywane do celów lokalnej dystrybucji.
(6) Należy określić kryteria, według których ustalane są taryfy za dostęp do sieci w celu zapewnienia, że kryteria te są w pełni zgodne z zasadą niedyskryminacyjnego dostępu do sieci i wymogami dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz że w pełni uwzględniają one potrzebę zachowania integralności systemu i odzwierciedlają faktycznie poniesione koszty w stopniu, w jakim koszty te odpowiadają tym, jakie ponosi porównywalny pod względem skuteczności i struktury operator sieci oraz są przejrzyste, zapewniając jednocześnie odpowiedni zwrot nakładów inwestycyjnych, a w stosownych przypadkach uwzględniając analizy porównawcze taryf przeprowadzone przez urzędy regulacyjne.
(7) Przy obliczaniu taryf za dostęp do sieci należy uwzględnić faktycznie poniesione koszty w stopniu, w jakim koszty te odpowiadają tym, jakie ponosi porównywalny pod względem skuteczności i struktury operator sieci oraz są przejrzyste, jak również potrzebę zapewnienia odpowiedniego zwrotu nakładów inwestycyjnych oraz bodźców zachęcających do budowania nowej infrastruktury.
W związku z tym, a w szczególności jeżeli istnieje rzeczywista konkurencja między gazociągami, właściwe będzie rozważenie przeprowadzenia analizy porównawczej taryf przez urzędy regulacyjne.
(8) Korzystanie z mechanizmów rynkowych takich jak aukcje w celu określenia taryf musi być zgodne z przepisami zawartymi w dyrektywie 2003/55/WE.
(9) W celu zapewnienia we Wspólnocie wspólnego minimalnego standardu usług związanych z dostępem stron trzecich oraz w celu zapewnienia, że usługi związane z dostępem stron trzecich są wystarczająco kompatybilne, jak również w celu czerpania korzyści wynikających z dobrze funkcjonującego wewnętrznego rynku gazu ziemnego potrzebny jest wspólny, minimalny pakiet usług związanych z dostępem stron trzecich.
(10) Odniesienia do zharmonizowanych umów przesyłowych w kontekście niedyskryminacyjnego dostępu do sieci operatorów systemu przesyłowego nie oznaczają, że warunki umów przesyłowych danego operatora systemu w Państwie Członkowskim muszą być takie same, jak warunki umów innego operatora systemu przesyłowego w tym lub w innym Państwie Członkowskim, chyba że zostaną ustalone minimalne wymogi, jakie muszą spełniać wszystkie umowy przesyłowe.
(11) Zarządzanie kontraktowymi ograniczeniami w przesyle sieci jest ważnym zagadnieniem w tworzeniu wewnętrznego rynku gazu ziemnego.
Należy stworzyć wspólne zasady, które równoważyłyby potrzebę udostępniania niewykorzystanej zdolności przesyłowej zgodnie z zasadą "wykorzystaj lub strać" – (use-it-or-loose-it) z prawami posiadacza zdolności przesyłowej do jej wykorzystania w razie potrzeby, przy jednoczesnym zwiększeniu płynności zdolności przesyłowej.
(12) Mimo iż obecnie we Wspólnocie fizyczne ograniczenia w przesyle w sieci rzadko są problemem, w przyszłości mogą się nim stać.
Dlatego też ważne jest wprowadzenie podstawowych zasad dotyczących alokacji ograniczonej zdolności przesyłowej w takich okolicznościach.
(13) Aby uzyskać skuteczny dostęp do sieci gazowych oraz wykorzystać możliwości, jakie stwarza rynek wewnętrzny, użytkownicy sieci potrzebują informacji, szczególnie na temat wymogów technicznych i dostępnej przepustowości.
Konieczne są wspólne minimalne standardy dotyczące wymogów przejrzystości.
Informacje takie mogą być publikowane w różny sposób, w tym również za pomocą elektronicznych środków przekazu.
(14) Niedyskryminacyjne i przejrzyste systemy bilansowania gazu, stosowane przez operatorów systemów przesyłowych stanowią ważne mechanizmy, szczególnie dla nowych uczestników rynku, którzy mogą napotykać na więcej trudności w bilansowaniu swojego portfela całkowitej sprzedaży niż firmy już istniejące na danym rynku.
Dlatego też niezbędne jest, aby ustanowić przepisy zmierzające do zapewnienia, że operatorzy systemów przesyłowych będą posługiwać się takimi mechanizmami w sposób zgodny z równymi, przejrzystymi i gwarantującymi skuteczny dostęp do sieci warunkami.
(15) Handel prawami do zdolności przesyłowej uzyskanymi na rynku pierwotnym stanowi ważny element rozwoju konkurencyjnego rynku i tworzenia jego płynności.
Dlatego też niniejsze rozporządzenie ustanawia podstawowe zasady dotyczące tej kwestii.
(16) Należy zapewnić, aby przedsiębiorstwa nabywające prawa do zdolności przesyłowej mogły ją odsprzedawać innym koncesjonowanym przedsiębiorstwom w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu płynności na rynku zdolności przesyłowych.
Jednakże podejście to nie stanowi przeszkody dla istnienia systemu, w którym zdolność przesyłowa niewykorzystana przez dany okres, określony na poziomie krajowym, byłaby ponownie udostępniana na zasadach rynkowych według sprawiedliwych reguł.
(17) Krajowe urzędy regulacji powinny zapewnić przestrzeganie zasad zawartych w niniejszym rozporządzeniu i w wytycznych przyjętych na jego podstawie.
(18) W Wytycznych załączonych do niniejszego rozporządzenia określone są, na podstawie Drugich wytycznych dotyczących dobrych praktyk, szczegółowe reguły dotyczące ich wdrażania.
W stosownych przypadkach reguły te będą z czasem doprecyzowywane z uwzględnieniem różnic pomiędzy krajowymi systemami gazowymi.
(19) Proponując zmiany do Wytycznych zawartych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna zapewnić przeprowadzenie wcześniejszych konsultacji ze wszystkimi właściwymi podmiotami, których te wytyczne dotyczą, reprezentowanymi przez organizacje branżowe oraz z Państwami Członkowskimi uczestniczącymi w Forum, jak również powinna zwrócić się z prośbą o opinię do Europejskiej Grupy Regulatorów Energii Elektrycznej i Gazu.
(20) Państwa Członkowskie i właściwe władze krajowe powinny być zobowiązane do dostarczania Komisji odpowiednich informacji.
Takie informacje powinny być traktowane przez Komisję jako poufne.
(21) Niniejsze rozporządzenie i wytyczne przyjęte zgodnie z tym rozporządzeniem nie uchybiają stosowaniu wspólnotowych reguł konkurencji.
(22) Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [4].
(23) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie stworzenie uczciwych reguł dotyczących warunków dostępu do systemów przesyłowych gazu ziemnego, nie może być w wystarczający sposób osiągnięty przez Państwa Członkowskie, natomiast z uwagi na zakres i skutki działań, może być lepiej zrealizowany na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza działania konieczne dla osiągnięcia powyższego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie zasad dotyczących niedyskryminacyjnych warunków dostępu do systemów przesyłowych gazu ziemnego, z uwzględnieniem specyfiki rynków krajowych i regionalnych w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania wewnętrznego rynku gazu ziemnego.
Niniejszy cel obejmuje ustalenie zharmonizowanych zasad dotyczących taryf za dostęp do sieci lub metodologii ich obliczania, stworzenie usług związanych z dostępem stron trzecich i ustalenie zharmonizowanych zasad dotyczących alokacji zdolności przesyłowej i zarządzania ograniczeniami w przesyle, określenie wymogów zachowania przejrzystości, ustalenie zasad bilansowania i opłat za niezbilansowanie oraz ułatwienie handlu zdolnościami przesyłowymi.
2.
Państwa Członkowskie mogą utworzyć organ zgodnie z dyrektywą 2003/55/WE do celów wypełniania jednej lub więcej funkcji przypisanych zwykle operatorowi systemu przesyłowego, który podlegałby wymogom niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Definicje
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia, stosuje się następujące definicje:
1) "przesył" oznacza transport gazu ziemnego siecią składającą się głównie z gazociągów wysokociśnieniowych, inną niż sieć gazociągów kopalnianych i inną niż część wysokociśnieniowych gazociągów używanych głównie w ramach dystrybucji lokalnej gazu ziemnego, w celu dostarczenia go odbiorcom, z wyłączeniem dostawy;
2) "umowa przesyłowa" oznacza umowę, jaką operator systemu przesyłowego zawarł z użytkownikiem sieci w celu świadczenia usługi przesyłu;
3) "zdolność przesyłowa" oznacza maksymalny przepływ, wyrażony w normalnych metrach sześciennych na jednostkę czasu lub w jednostkach energii na jednostkę czasu, do którego użytkownik sieci jest uprawniony zgodnie z postanowieniami umowy przesyłowej;
4) "niewykorzystana zdolność przesyłowa" oznacza stałą zdolność przesyłową, jaką użytkownik sieci nabył zgodnie z umową przesyłową, ale na którą nie zgłosił zapotrzebowania w terminie określonym w umowie;
5) "zarządzanie ograniczeniami w przesyle" oznacza zarządzanie portfelem zdolności przesyłowej operatora systemu przesyłowego w celu optymalnego i maksymalnego wykorzystania technicznej zdolności przesyłowej oraz określenie we właściwym czasie przyszłej przepustowości oraz wykrycie wąskich gardeł;
6) "rynek wtórny" oznacza rynek handlu zdolnością przesyłową inny niż rynek pierwotny;
7) "zgłoszenie zapotrzebowania" oznacza wcześniejsze powiadomienie operatora systemu przesyłowego przez użytkownika sieci o faktycznej ilości gazu, którą użytkownik chciałby wprowadzić do systemu lub z niego odebrać;
8) "ponowne zgłoszenie zapotrzebowania" oznacza powiadomienie operatora o skorygowanym zapotrzebowaniu;
9) "integralność systemu" w odniesieniu do sieci przesyłowej, włączając w to niezbędne urządzenia przesyłowe, oznacza każdą sytuację, w której ciśnienie i jakość gazu ziemnego pozostaje wewnątrz przedziału, którego dolną i górną granicę określi operator systemu przesyłowego tak, że przesyłanie gazu ziemnego będzie zapewnione z technicznego punktu widzenia;
10) "okres bilansowania" oznacza okres, w którym odbiór pewnej ilości gazu ziemnego z systemu, wyrażonej w jednostkach energii, musi być wyrównany przez każdego użytkownika sieci poprzez wprowadzenie tej samej objętości gazu do sieci przesyłowej zgodnie z umową przesyłową lub kodeksem sieci;
11) "użytkownicy sieci" oznaczają odbiorcę lub potencjalnego odbiorcę usług świadczonych przez operatora systemu przesyłowego, jak również samych operatorów systemu przesyłowego w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla wypełniania ich funkcji związanych z przesyłem;
12) "usługi przerywane" oznaczają usługi oferowane przez operatora systemu przesyłowego w odniesieniu do przerywanej zdolności przesyłowej;
13) "przerywana zdolność przesyłowa" oznacza zdolność przesyłową gazu, która może być przerwana przez operatora systemu przesyłowego zgodnie z warunkami określonymi w umowie przesyłowej;
14) "usługi długoterminowe" oznaczają usługi, które operator systemu przesyłowego oferuje na okres jednego roku lub dłużej;
15) "usługi krótkoterminowe" oznaczają usługi, które operator systemu przesyłowego oferuje na okres krótszy niż rok;
16) "ciągła zdolność przesyłowa" oznacza zdolność przesyłową gazu zagwarantowaną w umowie przez operatora systemu przesyłowego jako zdolność nieprzerywana;
17) "usługi ciągłe" oznaczają usługi oferowane przez operatora systemu przesyłowego w odniesieniu do ciągłej zdolności przesyłowej;
18) "techniczna zdolność przesyłowa" oznacza maksymalną ciągłą zdolność przesyłową, jaką operator systemu przesyłowego może zaoferować użytkownikom sieci, biorąc pod uwagę integralność systemu i wymagania eksploatacyjne sieci przesyłowej;
19) "zakontraktowana zdolność przesyłowa" oznacza zdolność, jaką operator systemu przesyłowego przydzielił użytkownikowi sieci na podstawie umowy przesyłowej;
20) "dostępna zdolność przesyłowa" oznacza część technicznej zdolności przesyłowej, która nie została przydzielona i w danym momencie jest dostępna w ramach systemu;
21) "ograniczenia kontraktowe w przesyle" oznaczają sytuację, w której poziom zapotrzebowania na ciągłą zdolność przesyłową przekracza techniczną zdolność przesyłową;
22) "rynek pierwotny" oznacza rynek, na którym zdolność przesyłowa sprzedawana jest bezpośrednio przez operatora systemu przesyłowego;
23) "ograniczenia fizyczne w przesyle" oznaczają sytuację, w której poziom zapotrzebowania na faktyczne dostawy przekracza techniczną zdolność przesyłową w określonym punkcie i w określonym czasie.
2.
Stosuje się również definicje zawarte w art. 2 dyrektywy 2003/55/WE, odpowiednie dla stosowania niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem definicji przesyłu zawartej w pkt 3 tego artykułu.
Artykuł 3
Taryfy za dostęp do sieci
1. Taryfy lub metodologie ich obliczania stosowane przez operatorów systemów przesyłowych i zatwierdzone przez urzędy regulacji zgodnie z art. 25 ust. 2 dyrektywy 2003/55/WE, jak również taryfy opublikowane zgodnie z art. 18 ust. 1 tej dyrektywy są przejrzyste, uwzględniają potrzebę zachowania integralności systemu oraz potrzebę jego udoskonalania, odzwierciedlają faktycznie poniesione koszty w stopniu, w jakim koszty te odpowiadają tym, jakie ponosi porównywalny pod względem skuteczności i struktury operator sieci, oraz są przejrzyste, równocześnie zapewniając odpowiedni zwrot nakładów inwestycyjnych, a w uzasadnionych przypadkach uwzględniają wyniki analizy porównawczej taryf przeprowadzonej przez urzędy regulacji. Taryfy i metodologie wykorzystywane do ich obliczania stosowane są w sposób niedyskryminacyjny.
Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o umożliwieniu ustalania taryf z wykorzystaniem mechanizmów rynkowych, takich jak aukcje, pod warunkiem że mechanizmy te i wynikające z nich dochody są zatwierdzone przez urzędy regulacji.
Taryfy lub metodologie stosowane do ich obliczania ułatwiają efektywny handel gazem oraz konkurencję, a zarazem unikają subsydiowania skrośnego pomiędzy użytkownikami sieci oraz dostarczając bodźców dla inwestycji, jak również utrzymują lub zapewniają współdziałanie sieci przesyłowych.
2.
Taryfy za dostęp do sieci nie ograniczają płynności rynku oraz nie zakłócają transgranicznego handlu pomiędzy różnymi systemami przesyłowymi.
W wypadku gdy różnice w strukturach taryf lub mechanizmach bilansowania utrudniałyby handel pomiędzy systemami przesyłowymi, bez względu na art. 25 ust. 2 dyrektywy 2003/55/WE, operatorzy systemów przesyłowych powinni, w ścisłej współpracy z odpowiednimi władzami krajowymi, aktywnie dążyć do zachowania zbieżności struktur taryfowych i reguł dotyczących stosowania opłat, w tym odnoszących się do bilansowania.
Artykuł 4
Usługi związane z dostępem stron trzecich
1.
Operatorzy systemów przesyłowych są obowiązani:
a) oferować swoje usługi wszystkim użytkownikom sieci w sposób niedyskryminacyjny.
W szczególności jeżeli operator systemu przesyłowego oferuje te same usługi różnym odbiorcom, powinien oferować je na równoważnych warunkach umownych, wykorzystując do tego zharmonizowane umowy przesyłowe albo wspólny kodeks sieci, zatwierdzone przez właściwe władze zgodnie z procedurą określoną w art. 25 dyrektywy 2003/55/WE;
b) zapewniać zarówno ciągłe, jak i przerywane usługi związane z dostępem stron trzecich.
Cena przerywanej zdolności przesyłowej odzwierciedla prawdopodobieństwo wystąpienia przerw;
c) oferować użytkownikom sieci usługi zarówno długo-, jak i krótkoterminowe.
2.
Umowy przesyłowe podpisane z niestandardowymi datami rozpoczęcia lub z okresem trwania krótszym niż w przypadku standardowej rocznej umowy przesyłowej nie powinny powodować dowolnego stosowania wyższych lub niższych taryf nieodzwierciedlających wartości rynkowej usług, zgodnie z zasadami ustalonymi w art. 3 ust. 1.
3.
W stosownych przypadkach usługi związane z dostępem stron trzecich mogą być świadczone pod warunkiem przedstawienia odpowiednich gwarancji ze strony użytkowników sieci odnośnie do ich wiarygodności finansowej.
Gwarancje takie nie mogą stanowić zbytnich barier wobec wejścia na rynek, muszą być niedyskryminacyjne, przejrzyste i proporcjonalne.
Artykuł 5
Zasady dotyczące mechanizmów alokacji zdolności przesyłowej i procedur zarządzania ograniczeniami w przesyle
1.
Maksymalna zdolność przesyłowa we wszystkich odpowiednich punktach, o których mowa w art. 6 ust. 3, jest udostępniana uczestnikom rynku, z uwzględnieniem integralności systemu i skutecznego funkcjonowania sieci.
2.
Operatorzy systemu przesyłowego wprowadzają w życie i publikują niedyskryminacyjne i przejrzyste mechanizmy alokacji zdolności przesyłowej, które:
a) zapewniają właściwe bodźce ekonomiczne dla efektywnego i maksymalnego wykorzystania zdolności przesyłowej i ułatwiają inwestowanie w nową infrastrukturę;
b) są kompatybilne z mechanizmami rynkowymi, w tym z mechanizmami rynków umów natychmiastowych i węzłów wymiany handlowej, zarazem zachowując elastyczność i możliwość dostosowywania się do zmieniających się uwarunkowań rynkowych;
c) są zgodne z systemami dostępu do sieci Państw Członkowskich.
3.
Nowe umowy przesyłowe zawierane przez operatorów systemu przesyłowego lub istniejące umowy przesyłowe ponownie przez nich negocjowane uwzględniają następujące zasady:
a) w wypadku wystąpienia ograniczeń zdolności przesyłowej związanych z nadmierną zdolnością zakontraktowaną operator systemu przesyłowego powinien zaoferować zdolność przesyłową, na którą nie zgłoszono zapotrzebowania na rynku pierwotnym z przynajmniej jednodniowym wyprzedzeniem i w ramach umowy przerywanej;
b) użytkownicy sieci, którzy chcą odsprzedać lub udostępnić swoją niewykorzystaną, zakontraktowaną zdolność przesyłową na rynku wtórnym, są do tego uprawnieni.
Państwa Członkowskie mogą wymagać, by w takim przypadku użytkownicy sieci zawiadamiali lub informowali o tym operatora systemu przesyłowego.
4.
Kiedy zdolność przesyłowa zakontraktowana w ramach istniejących umów przesyłowych pozostanie niewykorzystana i nastąpi ograniczenie zdolności przesyłowej związane z nadmiernymi kontraktowymi ograniczeniami w przesyle, operatorzy systemu przesyłowego stosują przepisy ust. 3, chyba że naruszałoby to wymagania istniejących umów przesyłowych.
W przypadkach gdy naruszałoby to istniejące umowy przesyłowe, operatorzy systemu przesyłowego, po konsultacji z właściwymi władzami, zwracają się z wnioskiem do użytkowników sieci o wykorzystanie na rynku wtórnym niewykorzystanej zdolności przesyłowej zgodnie z ust. 3.
5.
W wypadku wystąpienia fizycznych ograniczeń w przesyle operator systemu przesyłowego lub, w stosownych przypadkach, urzędy regulacji stosują niedyskryminacyjne, przejrzyste mechanizmy alokacji zdolności przesyłowej.
Artykuł 6
Wymogi przejrzystości
1.
Operatorzy systemu przesyłowego podają do wiadomości publicznej szczegółowe informacje dotyczące oferowanych przez nich usług, jak również stosowanych warunków, wraz z informacjami technicznymi potrzebnymi użytkownikom sieci do uzyskania skutecznego dostępu do sieci.
2.
W celu zapewnienia stosowania przejrzystych, obiektywnych i niedyskryminacyjnych taryf oraz w celu ułatwienia skutecznego wykorzystania sieci gazowej, operatorzy systemów przesyłowych lub odpowiednie władze krajowe publikują odpowiednio szczegółowe informacje na temat ustalania, metodologii obliczania i struktury taryf.
3.
Każdy operator systemu przesyłowego w odniesieniu do świadczonych przez siebie usług podaje do wiadomości publicznej informacje liczbowe o technicznej, zakontraktowanej i dostępnej zdolności przesyłowej dla wszystkich właściwych punktów, łącznie z punktami wejścia i wyjścia. Informacje te powinny być podawane regularnie i z zachowaniem ciągłości, w formie znormalizowanej i przyjaznej dla użytkownika.
4.
Odpowiednie informacje na temat poszczególnych punktów systemu przesyłowego należy podawać do wiadomości publicznej po zatwierdzeniu przez właściwe władze, po konsultacji z użytkownikami sieci.
5.
W wypadkach gdy operator systemu przesyłowego uzna, że nie jest uprawniony, ze względu na poufny charakter informacji, do podania do wiadomości publicznej wszystkich wymaganych danych, powinien zwrócić się do właściwych władz o zezwolenie na ograniczenie zakresu publikacji w odniesieniu do danego punktu lub punktów.
Właściwe władze udzielają lub odmawiają zezwolenia po indywidualnym rozważeniu każdej sprawy, w szczególności uwzględniając potrzebę zachowania uzasadnionej poufności handlowej oraz cel utworzenia konkurencyjnego rynku wewnętrznego gazu.
Jeżeli zezwolenie zostanie udzielone, informacje o dostępnej zdolności przesyłowej są publikowane bez podawania danych liczbowych, których ujawnienie mogłoby naruszyć zasadę zachowania poufności.
W przypadku gdy trzech lub więcej użytkowników sieci zakontraktowało zdolność przesyłową w tym samym punkcie, zezwolenie, o którym mowa w niniejszym ustępie, nie zostanie udzielone.
6.
Informacje ujawniane przez operatorów systemów przesyłowych, wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia, powinny być w każdym przypadku zrozumiałe, zawierać jasno przedstawione dane liczbowe, powinny być łatwo dostępne i podawane w sposób niedyskryminacyjny.
Artykuł 7
Zasady bilansowania i opłaty za niezbilansowanie
1.
Zasady bilansowania opracowywane są w sposób uczciwy, niedyskryminacyjny i przejrzysty oraz oparte są na obiektywnych kryteriach.
Zasady bilansowania odzwierciedlają prawdziwe potrzeby systemu z uwzględnieniem środków, którymi dysponuje operator systemu przesyłowego.
2.
W przypadku nierynkowych systemów bilansowania poziomy tolerancji określane są w taki sposób, który odzwierciedla sezonowość lub powoduje, że poziom tolerancji jest wyższy niż poziom wynikający z sezonowości, a także odzwierciedla faktyczne możliwości techniczne systemu przesyłowego.
Poziomy tolerancji odzwierciedlają prawdziwe potrzeby systemu uwzględniając środki, którymi dysponuje operator systemu przesyłowego.
3.
Opłaty za niezbilansowanie odzwierciedlają, na ile to możliwie, koszty przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich środków zachęcających użytkowników sieci do bilansowania ilości gazu przez nich wprowadzanego do sieci i odbieranego z sieci.
Właściwe władze lub, w stosownych przypadkach, operatorzy systemu przesyłowego podają do wiadomości publicznej metodologię obliczania opłat za niezbilansowanie, jak również metodologię tworzenia taryf wynikowych.
4.
Operatorzy systemu przesyłowego mogą nakładać kary na użytkowników sieci, którzy nie zbilansowali swojego zapotrzebowania w ramach systemu przesyłowego według zasad bilansowania, o których mowa w ust. 1.
5.
Kary, które przewyższają faktyczne koszty bilansowania w stopniu, w jakim koszty te odpowiadają tym, jakie ponosi porównywalny pod względem skuteczności i struktury operator sieci i są przejrzyste, są uwzględniane przy obliczaniu taryf w taki sposób, który nie spowoduje zmniejszenia zainteresowania użytkowników bilansowaniem i są zatwierdzane przez właściwe władze.
6.
Aby umożliwić użytkownikom sieci podejmowanie środków zaradczych w odpowiednim czasie, operatorzy systemu przesyłowego przekazują on-line wystarczające, terminowe i wiarygodne informacje na temat statusu bilansowania użytkownika sieci.
Poziom przekazywanych informacji powinien odzwierciedlać poziom informacji, jakimi dysponuje operator systemu przesyłowego.
W przypadku istnienia opłat za udzielanie takich informacji, opłaty te są zatwierdzane przez władze właściwe i są podawane do wiadomości publicznej przez operatora systemu przesyłowego.
7.
Państwa Członkowskie zapewnią, aby w celu ułatwienia handlu gazem operatorzy systemu przesyłowego podejmowali wysiłki zmierzające do zharmonizowania systemów bilansowania oraz ujednolicenia struktur i poziomów opłat za bilansowanie.
Artykuł 8
Handel prawami do zdolności przesyłowej
Każdy operator systemu przesyłowego podejmie odpowiednie kroki mające na celu umożliwienie i ułatwienie wolnego handlu prawami do zdolności przesyłowej.
Każdy taki operator opracuje zharmonizowane umowy przesyłowe i procedury obowiązujące na rynku pierwotnym w celu ułatwienia handlu prawami do zdolności przesyłowej na rynku wtórnym oraz w celu uznania przeniesienia pierwotnych praw do korzystania ze zdolności przesyłowej, w przypadku gdy zostanie o tym powiadomiony przez użytkowników sieci.
Urzędy regulacji będą powiadamiane o zharmonizowanych umowach przesyłowych i procedurach.
Artykuł 9
Wytyczne
1.
W stosownych przypadkach Wytyczne, zapewniające minimalny stopień harmonizacji wymaganej do realizacji celu niniejszego rozporządzenia, określają:
a) szczegóły dotyczące usług związanych z dostępem stron trzecich, w tym charakter, czas trwania i inne wymagania dotyczące tych usług, zgodnie z art. 4;
b) szczegóły dotyczące zasad odnoszących się do mechanizmów alokacji zdolności przesyłowej i stosowania procedur zarządzania ograniczeniami w przesyle, w wypadku zaistnienia ograniczeń związanych z nadmierną, zakontraktowaną zdolnością przesyłową, zgodnie z art. 5;
c) szczegóły dotyczące informacji technicznych potrzebnych użytkownikom sieci do uzyskania efektywnego dostępu do systemu oraz szczegóły odnośnie do wszystkich właściwych punktów dotyczących wymogów przejrzystości, w tym informacje, które mają być opublikowane we wszystkich odpowiednich punktach i harmonogram, według którego informacje te powinny być opublikowane zgodnie z art. 6.
2.
Wytyczne dotyczące zagadnień wymienionych w ust. 1 zawarte są w Załączniku.
Komisja może wprowadzać do nich zmiany, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
3.
Stosowanie i wprowadzanie zmian w Wytycznych, przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, odzwierciedla różnice pomiędzy krajowymi systemami gazu, dlatego też nie ma potrzeby tworzenia na poziomie Wspólnoty jednolitych, szczegółowych zasad i warunków dotyczących usług związanych z dostępem stron trzecich.
Wytyczne te mogą jednak ustalać minimalne wymagania, jakie należy spełnić w celu osiągnięcia niedyskryminacyjnych, przejrzystych warunków dostępu do sieci na wewnętrznym rynku gazu, które mogą być następnie stosowane z uwzględnieniem różnic pomiędzy krajowymi systemami gazu.
Artykuł 10
Urzędy regulacji
Wypełniając swoje obowiązki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem urzędy regulacji Państw Członkowskich ustanowione zgodnie z art. 25 dyrektywy 2003/55/WE zapewniają przestrzeganie niniejszego rozporządzenia i Wytycznych przyjętych zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.
W stosownych przypadkach urzędy współpracują między sobą oraz z Komisją.
Artykuł 11
Udzielanie informacji
Państwa Członkowskie oraz urzędy regulacji udzielają Komisji, na jej wniosek, wszelkich informacji niezbędnych do celów art. 9.
Komisja ustala odpowiedni termin, w jakim należy dostarczać informacji, uwzględniając stopień ich złożoności i pilności.
Artykuł 12
Prawo Państw Członkowskich do wprowadzania bardziej szczegółowych środków
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla praw Państw Członkowskich w kwestii utrzymania lub wprowadzenia środków zawierających bardziej szczegółowe przepisy niż zawarte w niniejszym rozporządzeniu i w Wytycznych, o których mowa w art. 9.
Artykuł 13
Kary
1.
Państwa Członkowskie ustanawiają zasady nakładania kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia stosowania tych kar.
Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ustanowionych przepisach najpóźniej do dnia 1 lipca 2006 r. Komisja zostaje również bezzwłocznie powiadomiona o wszystkich późniejszych zmianach tych przepisów.
2.
Kary przewidziane zgodnie z ust. 1 nie mają charakteru karnoprawnego.
Artykuł 14
Procedura komitetu
1.
Komisję wspiera komitet ustanowiony na mocy art. 30 dyrektywy 2003/55/WE.
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i art. 7 decyzji 1999/468/WE przy uwzględnieniu jej art. 8.
Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 15
Sprawozdanie Komisji
Komisja monitoruje wprowadzanie w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja w swoim sprawozdaniu, zgodnie z art. 31 ust. 3 dyrektywy 2003/55/WE, podaje informacje na temat doświadczeń zdobytych w czasie stosowania niniejszego rozporządzenia.
Sprawozdanie w szczególności stwierdza, w jakim stopniu dzięki rozporządzeniu zapewnione zostały niedyskryminacyjne i odzwierciedlające koszty warunki dostępu do sieci przesyłowych gazu w celu zapewnienia odbiorcom możliwości dokonania wyboru w ramach dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego oraz w celu zapewnienia długoterminowego bezpieczeństwa dostaw.
W razie potrzeby sprawozdanie zawiera właściwe wnioski i/lub zalecenia.
Artykuł 16
Odstępstwa i zwolnienia
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a) systemów przesyłowych gazu ziemnego znajdujących się w Państwach Członkowskich, na okres obowiązującego odstępstwa przyznanego zgodnie z art. 28 dyrektywy 2003/55/WE; Państwa Członkowskie, którym przyznano odstępstwo zgodnie z art. 28 dyrektywy 2003/55/WE mogą złożyć do Komisji wniosek o tymczasowe odstępstwo od stosowania niniejszego rozporządzenia na okres do dwóch lat od daty wygaśnięcia odstępstwa, o którym mowa w lit. a);
b) gazociągów międzysystemowych pomiędzy Państwami Członkowskimi i znacznego zwiększenia zdolności przesyłowej w istniejącej infrastrukturze oraz modyfikacji takiej infrastruktury, umożliwiających rozwój nowych źródeł dostaw gazu określonych w art. 22 ust. 1 i 2 dyrektywy 2003/55/WE, które są wyłączone ze stosowania wymogów art. 18, 19, 20 oraz 25 ust. 2, 3 i 4 tej dyrektywy tak długo, jak są one wyłączone ze stosowania przepisów, o których mowa w niniejszej literze; lub
c) systemów przesyłowych gazu ziemnego, którym przyznano odstępstwo zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/55/WE.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1777/2005
z dnia 17 października 2005 r.
ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [1], dalej zwaną "dyrektywą 77/388/EWG", w szczególności jej art. 29a,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 77/388/EWG określa reguły w dziedzinie podatku od wartości dodanej, które, w pewnych przypadkach, są przedmiotem interpretacji ze strony Państw Członkowskich.
Przyjęcie wspólnych przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG powinno zapewnić, by stosowanie systemu podatku od wartości dodanej było bardziej zgodne z celem rynku wewnętrznego w przypadku gdy powstają rozbieżności w stosowaniu dyrektywy, które są niezgodne z należytym funkcjonowaniem tego rynku lub istnieje ryzyko ich powstania.
Te środki wykonawcze są prawnie wiążące wyłącznie od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie mają wpływu na obowiązywanie przepisów prawa oraz na interpretację przyjętą uprzednio przez Państwa Członkowskie.
(2) Niezbędne dla osiągnięcia podstawowego celu zapewnienia bardziej jednolitego stosowania obecnego systemu podatku od wartości dodanej jest przyjęcie przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostaw towarów i świadczenia usług oraz miejsca dostawy lub świadczenia usług.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w art. 5 akapit trzeci, niniejsze rozporządzenie nie powinno wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia pożądanych celów.
Jednolite stosowanie jest zapewnione w najlepszy sposób poprzez przyjęcie rozporządzenia, które jest wiążące i ma bezpośrednie zastosowanie we wszystkich Państwach Członkowskich.
(3) Środki wykonawcze zawierają przepisy szczególne, odpowiadające niektórym zagadnieniom dotyczącym zastosowania, a ich zadaniem jest zapewnienie jednolitego traktowania wyłącznie tych szczególnych przypadków na terenie całej Wspólnoty.
Dlatego też nie są one przenaszalne na inne przypadki i stosuje się je w sposób zawężający.
(4) Dalsza integracja rynku wewnętrznego doprowadziła do większej potrzeby współpracy transgranicznej między podmiotami gospodarczymi mającymi przedsiębiorstwa w różnych Państwach Członkowskich oraz do rozwoju europejskich zgrupowań interesów gospodarczych, ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2137/85 [2].
W związku z tym należy ustalić, że takie GEIE są również podatnikami, kiedy realizują dostawy towarów lub świadczą usługi odpłatnie.
(5) Sprzedaż opcji jako instrumentu finansowego powinna być traktowana jako świadczenie usług odrębnych od transakcji podstawowych, do których odnoszą się te opcje.
(6) Należy, z jednej strony, określić, że transakcję, która polega wyłączne na montażu różnych części maszyny, które zostały dostarczone usługodawcy przez klienta, należy traktować jako świadczenie usług oraz, z drugiej strony, ustanowić miejsce świadczenia takiej usługi.
(7) W przypadku świadczenia różnych usług związanych z organizacją pogrzebów, stanowiących część pojedynczej usługi, należy także określić zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług.
(8) Niektóre specyficzne usługi takie jak: przyznawanie praw do transmisji telewizyjnych meczów piłkarskich, tłumaczenia tekstów, usługi związane ze zwrotem podatku od wartości dodanej, niektóre usługi pośrednictwa, wynajem środków transportu oraz niektóre usługi elektroniczne pociągają za sobą transakcje o charakterze transgranicznym lub nawet uczestnictwo podmiotów gospodarczych mających przedsiębiorstwo w państwach trzecich.
Należy wyraźnie określić miejsce świadczenia tego rodzaju usług w celu zwiększenia pewności prawnej.
Należy też zauważyć, że wykaz usług elektronicznych lub innych nie jest ostateczny, ani wyczerpujący.
(9) W pewnych określonych okolicznościach prowizja z tytułu obsługi płatności dokonywanych za pomocą karty kredytowej lub debetowej uiszczana w związku z transakcją nie powinna zmniejszać podstawy opodatkowania z tytułu danej transakcji.
(10) Kształcenie zawodowe lub przekwalifikowujące powinno obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, bez względu na czas trwania kursu.
(11) "Noble platynowe" (ang. platinum nobels) należy uważać za wyłączone ze zwolnień mających zastosowanie do waluty, banknotów i monet.
(12) Towary transportowane przez nabywcę poza Wspólnotą do celów wyposażenia lub zaopatrzenia w paliwo środków transportu używanych do celów pozazawodowych przez osoby inne niż osoby fizyczne, takie jak instytucje prawa publicznego oraz stowarzyszenia, należy wyłączyć ze stosowania zwolnień dotyczących transakcji wywozu.
(13) Aby zapewnić jednolite krajowe praktyki administracyjne stosowane przy obliczaniu minimalnej wartości zwolnień przy wywozie towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych, należy poddać harmonizacji przepisy dotyczące obliczania tej wartości.
(14) Elektroniczne dokumenty przywozowe powinny również zostać dopuszczone przy korzystaniu z prawa do odliczenia, jeśli spełniają te same wymagania co dokumenty w formie papierowej.
(15) Należy określić wagi złota inwestycyjnego, które są powszechnie przyjęte na rynku kruszców oraz ustalić wspólny termin ustalania wartości złotych monet, aby zapewnić równe traktowanie podmiotów gospodarczych.
(16) Specjalny system, który ma zastosowanie do podatników niemających przedsiębiorstwa na terenie Wspólnoty, którzy świadczą usługi elektroniczne na rzecz osób niepodlegających opodatkowaniu, mających swoje przedsiębiorstwo lub zamieszkujących na terenie Wspólnoty, jest uzależniony od spełnienia pewnych warunków.
Jeżeli warunki te przestają być spełniane należy w szczególności jasno określić konsekwencje takiej sytuacji.
(17) W dziedzinie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Państwo Członkowskie nabycia powinno zachowywać prawo do nakładania podatków, niezależnie od opodatkowania danej transakcji podatkiem od wartości dodanej w innych Państwach Członkowskich.
(18) Należy ustanowić zasady w celu zapewnienia jednakowego traktowania dostaw towarów, kiedy usługodawca przekroczył próg dotyczący sprzedaży na odległość ustanowiony dla dostaw do innego Państwa Członkowskiego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia środki wykonawcze do art. 4, 6, 9, 11, 13, 15, 18, 26b, 26c, 28a i 28b dyrektywy 77/388/EWG oraz jej załącznika L.
ROZDZIAŁ II
PODATNICY I TRANSAKCJE PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU
SEKCJA 1
(Artykuł 4 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 2
Europejskie zgrupowanie interesów gospodarczych (EZIG), utworzone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2137/85, które realizuje dostawy towarów lub świadczy usługi odpłatnie na rzecz swoich członków lub osób trzecich, jest uważane za podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.
SEKCJA 2
(Artykuł 6 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 3
1.
Sprzedaż opcji, o ile jest objęta zakresem art. 13 część B lit. d) pkt 5 dyrektywy 77/388/EWG, jest uważana za świadczenie usług w rozumieniu art. 6 ust. 1 tej dyrektywy.
Takie świadczenie usług różni się od transakcji podstawowych, do których się odnosi.
2.
Jeśli podatnik jedynie montuje różne części maszyny dostarczone mu przez klienta, czynność ta uważana za świadczenie usług w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.
ROZDZIAŁ III
MIEJSCE TRANSAKCJI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU
SEKCJA 1
(Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 4
W zakresie, w jakim usługi związane z organizacją pogrzebów stanowią jedną i tę samą usługę, są one objęte art. 9 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.
SEKCJA 2
(Artykuł 9 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 5
Poza przypadkami, w których montowane towary stają się częścią nieruchomości, miejsce świadczenia usług określonych w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia jest określone zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c) lub art. 28b część F dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 6
Usługi tłumaczenia tekstów regulowane są przepisami art. 9 ust. 2 lit. e) dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 7
Gdy podmiot mający przedsiębiorstwo w państwie trzecim przyznaje prawa do transmisji telewizyjnych meczów piłki nożnej na rzecz podatników mających przedsiębiorstwo we Wspólnocie, taka transakcja jest regulowana przepisami art. 9 ust. 2 lit. e) tiret pierwsze dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 8
Usługa ubiegania się o zwrot lub otrzymywania zwrotów podatku VAT zgodnie z dyrektywą 79/1072/EWG [3] jest regulowana przepisami art. 9 ust. 2 lit. e) tiret trzecie dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 9
Świadczenie usług przez pośredników określone w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret siódme dyrektywy 77/388/EWG obejmuje także świadczenie usług przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługobiorcy oraz usługi świadczone przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługodawcy.
Artykuł 10
Przyczepy i naczepy, a także wagony kolejowe uważa się za formy środków transportu do celów art. 9 ust. 2 lit. e) tiret ósme dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 11
1.
Do usług świadczonych drogą elektroniczną, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste i załączniku L dyrektywy 77/388/EWG, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie jest zautomatyzowane i które wymagają niewielkiego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
2.
Następujące usługi, w szczególności jeśli świadczone są przez Internet lub sieć elektroniczną, wchodzą w zakres ust. 1:
a) ogólnie produkty w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami oprogramowania;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takie jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane Internetem lub siecią elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towaru lub usługi za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek on-line, na którym potencjalni kupcy przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujących dostęp do informacji, w których aspekty telekomunikacyjne są natury pomocniczej lub drugorzędnej (czyli pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych; gier; umożliwiają hosting witryn internetowych; dostęp do grup dyskusyjnych; etc.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Artykuł 12
W szczególności nie są objęte art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste dyrektywy 77/388/EWG:
1) usługi nadawcze radiowe i telewizyjne, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret jedenaste dyrektywy 77/388/EWG;
2) usługi telekomunikacyjne w rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dziesiąte dyrektywy 77/388/EWG;
3) dostawy następujących towarów i świadczenie następujących usług:
a) towary, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywa się elektronicznie;
b) płyty CD-ROM, dyskietki i podobne nośniki fizyczne;
c) materiały drukowane, takie jak książki, biuletyny, gazety i czasopisma;
d) płyty CD, kasety magnetofonowe;
e) kasety wideo, płyty DVD;
f) gry na płytach CD-ROM;
g) usługi świadczone przez osoby takie jak prawnicy lub doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
h) usługi edukacyjne, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (czyli poprzez zdalne połączenie);
i) usługi fizyczne off-line naprawy sprzętu komputerowego;
j) hurtownie danych off-line;
k) usługi reklamowe, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
l) centra wsparcia telefonicznego (ang. helpdesk);
m) usługi edukacyjne świadczone korespondencyjnie, zwłaszcza za pośrednictwem poczty;
n) konwencjonalne usługi aukcyjne, przy których niezbędny jest udział człowieka, niezależnie od sposobu składania ofert;
o) usługi telefoniczne z elementem wideo, znane też pod nazwą usług wideofonicznych;
p) dostęp do Internetu i stron World Wide Web;
q) usługi telefoniczne świadczone przez Internet.
ROZDZIAŁ IV
PODSTAWA OPODATKOWANIA
(Artykuł 11 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 13
Zgodnie z art. 11 dyrektywy 77/388/EWG, jeżeli dostawca towarów lub usługodawca wymaga, jako warunek przyjęcia płatności kartą kredytową lub debetową, by klient wpłacił pewną kwotę na jego rzecz lub na rzecz innego przedsiębiorstwa oraz jeżeli całkowita cena do zapłaty przez tego klienta niezależnie od metody płatności pozostaje niezmieniona, to kwota taka stanowi integralną część podstawy opodatkowania dostawy towarów lub świadczenia usługi.
ROZDZIAŁ V
ZWOLNIENIA
SEKCJA 1
(Artykuł 13 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 14
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) dyrektywy 77/388/EWG, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.
Artykuł 15
Zwolnienie określone w art. 13 część B lit. d) pkt 4 dyrektywy 77/388/EWG nie dotyczy "nobli platynowych".
SEKCJA 2
(Artykuł 15 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 16
Środki transportu służące do celów prywatnych określone w art. 15 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 77/388/EWG obejmują środki transportu wykorzystywane do celów pozazawodowych przez osoby niebędące osobami fizycznymi, takie jak instytucje prawa publicznego w rozumieniu art. 4 ust. 5 tej dyrektywy oraz stowarzyszenia.
Artykuł 17
W celu określenia, czy próg ustalony przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 15 ust. 2 akapit drugi tiret trzecie dyrektywy 77/388/EWG został przekroczony, niezbędnego obliczenia dokonuje się na podstawie wartości faktury.
Można zastosować łączną wartość kilku towarów, pod warunkiem że wszystkie te towary ujęte są na tej samej fakturze wystawionej na rzecz tego samego klienta przez tego samego dostawcę towarów podlegającego opodatkowaniu.
ROZDZIAŁ VI
ODLICZENIA
(Artykuł 18 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 18
Jeżeli Państwo Członkowskie przywozu wprowadza system umożliwiający wypełnianie formalności celnych za pomocą środków elektronicznych, termin "dokument przywozowy" znajdujący się w art. 18 ust. 1 lit. b) dyrektywy 77/388/EWG dotyczy wersji elektronicznych tych dokumentów, pod warunkiem że pozwala to na przeprowadzenie kontroli wykonania prawa do odliczenia.
ROZDZIAŁ VII
SYSTEMY SPECJALNE
(Artykuł 26b i 26c dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 19
1.
Odniesienie do "wagi akceptowanej przez rynki kruszców" zawarte w art. 26b część A akapit pierwszy pkt i) dyrektywy 77/388/EWG obejmuje co najmniej jednostki i wagi stosowane w handlu, jak przewidziano w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
2.
W celu ustalenia wykazu, o którym mowa w art. 26b część A pierwszy akapit punkt ii) dyrektywy 77/388/EWG, odniesienie do "ceny" i "wartości rynkowej" zawarte w pkt ii) tiret czwarte oznacza cenę oraz wartość rynkową na dzień 1 kwietnia każdego roku.
Jeśli 1 kwietnia nie przypada na dzień, w którym dokonuje się ustalania wartości, obowiązują wartości ustalone w dniu następnym.
Artykuł 20
1.
Jeżeli w trakcie kwartału roku kalendarzowego podatnik niemający przedsiębiorstwa, a korzystający z systemu specjalnego przewidzianego w art. 26c część B dyrektywy 77/388/EWG spełnia przynajmniej jedno z kryteriów wyłączenia ustanowionych w art. 26c część B ust. 4, taki podatnik niemający przedsiębiorstwa jest wyłączony z tego systemu specjalnego przez Państwo Członkowskie identyfikacji.
W takim przypadku taki podatnik niemający przedsiębiorstwa może w związku z tym zostać wyłączony z tego systemu specjalnego w dowolnym czasie w tym kwartale.
W odniesieniu do usług elektronicznych realizowanych przed zastosowaniem wyłączenia, ale w trakcie kwartału roku kalendarzowego, w którym wyłączenie to miało miejsce, podatnik niemający przedsiębiorstwa powinien za cały ten okres złożyć deklarację zgodnie z art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG.
Wymóg złożenia tej deklaracji nie ma wpływu na ewentualny wymóg rejestracji w Państwie Członkowskim na normalnych zasadach.
2.
Państwo Członkowskie identyfikacji, które otrzymało kwotę wyższą niż wynikałoby z deklaracji złożonej na podstawie art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG, zwraca nadpłaconą kwotę bezpośrednio zainteresowanemu podatnikowi.
Jeżeli Państwo Członkowskie identyfikacji otrzymało kwotę zgodną z deklaracją, która okazała się niepoprawna, oraz rozdzieliło już tę kwotę pomiędzy Państwa Członkowskie konsumpcji, państwa te zwracają nadpłaconą kwotę bezpośrednio podatnikowi niemającemu przedsiębiorstwa i informują Państwo Członkowskie identyfikacji o dokonanej korekcie.
3.
Wszystkie okresy sprawozdawcze (kwartały) w rozumieniu art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG są niezależnymi okresami sprawozdawczymi.
Po złożeniu deklaracji w rozumieniu art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG wszelkie późniejsze zmiany wartości tam zamieszczonych są dokonywane wyłącznie poprzez dokonanie korekt na tej deklaracji, a nie poprzez korygowanie następnych deklaracji.
Kwoty podatku od wartości dodanej zapłacone zgodnie z art. 26c część B ust. 7 dyrektywy 77/388/EWG odnoszą się tylko do tej deklaracji.
Wszelkie późniejsze zmiany kwot zapłaconych mogą być dokonywane tylko w odniesieniu do tej deklaracji i nie mogą być przypisane do innej deklaracji lub skorygowane w kolejnej deklaracji.
4.
Kwoty na deklaracjach dotyczących podatku od wartości dodanej uzyskane na podstawie systemu specjalnego przewidzianego w art. 26c część B dyrektywy 77/388/EWG nie są zaokrąglane do najbliższej całkowitej jednostki monetarnej.
Wykazana i zapłacona zostaje dokładna kwota podatku od wartości dodanej.
ROZDZIAŁ VIII
ŚRODKI PRZEJŚCIOWE
(Artykuł 28a i 28b dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 21
Państwo Członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 28a dyrektywy 77/388/EWG wykonuje swoje kompetencje w zakresie opodatkowania, bez względu na to, jak dana transakcja została potraktowana do celów podatku VAT w Państwie Członkowskim rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.
Wszelkie wnioski dostawcy towarów o korektę podatku naliczonego w fakturze i wykazanego przez niego w Państwie Członkowskim rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów są rozpatrywane przez to państwo zgodnie z przepisami krajowymi.
Artykuł 22
Jeżeli w ciągu roku kalendarzowego próg zastosowany przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 28b część B ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG został przekroczony, w art. 28b część B tej dyrektywy nie wprowadza się zmian w zakresie miejsca dostaw towarów innych niż produkty objęte akcyzą realizowanych w tym roku kalendarzowym zanim przekroczony został stosowany przez Państwo Członkowskie próg dla bieżącego roku kalendarzowego, pod warunkiem że dostawca:
a) nie korzystał z prawa wyboru przewidzianego w art. 28b część B ust. 3 powyższej dyrektywy; oraz
b) nie przekroczył tego progu w ciągu minionego roku kalendarzowego.
Jednakże w art. 28b część B dyrektywy 77/388/EWG wprowadza się zmiany w zakresie miejsca następujących dostaw zrealizowanych w Państwie Członkowskim zakończenia wysyłki lub transportu:
a) dostawa, w wyniku której przekroczony został próg dla bieżącego roku kalendarzowego stosowany przez Państwo Członkowskie w tym roku kalendarzowym;
b) wszystkie kolejne dostawy dokonywane w tym Państwie Członkowskim w tym roku kalendarzowym;
c) dostawy dokonywane w tym Państwie Członkowskim w roku kalendarzowym następującym po roku kalendarzowym, w którym nastąpiło zdarzenie, o którym mowa w lit. a).
ROZDZIAŁ IX
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 23
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2006 r.
Artykuł 13 stosuje się od 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1778/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1779/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów szprota w strefie ICES IIIa przez statki pływające pod banderą Danii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2] w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1780/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów pałasza czarnego w strefach ICES VIII, IX i X (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2270/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006 na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3] ustanawia kwoty na lata 2005 i 2006.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1781/2005
z dnia 27 października 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów śledzia w strefach ICES I i II przez statki pływające pod banderą Polski
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1782/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 173. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 173. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1783/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 173. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 173. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1784/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 345. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 345. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 45,5 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 50 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1785/2005
z dnia 28 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1609/88 odnośnie do ostatecznego terminu przekazania do składowania masła sprzedanego z tytułu rozporządzeń (EWG) nr 3143/85 i (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], masło wprowadzone do sprzedaży powinno zostać przekazane do składowania przed upływem terminu, który należy określić.
(2) Biorąc pod uwagę rozwój rynku masła i dostępne ilości składowane, należy zmienić datę, o której mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1609/88 [3], w odniesieniu do masła, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2571/97.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1609/88 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Masło, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2571/97, powinno być przekazane do składowania przed dniem 1 stycznia 2004 r."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1786/2005
z dnia 28 października 2005 r.
w sprawie 92. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę, oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, biorąc pod uwagę oferty otrzymane w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Analiza otrzymanych ofert prowadzi do wstrzymania przetargu.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 92. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin składania ofert wygasł dnia 25 października 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1787/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 29. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 29. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 25 października 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 261,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1788/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 28. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 28. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 25 października 2005 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 186,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1789/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 30 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 33,715 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 30 listopada 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1790/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1791/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1792/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1793/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1794/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające kursy wymiany mające zastosowanie w roku 2005 do niektórych rodzajów pomocy bezpośredniej oraz środków o charakterze strukturalnym lub środowiskowym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiające porozumienia agromonetarne dotyczące euro [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2808/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie [2], w szczególności jego art. 4 ust. 3 zdanie drugie,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców [3] w szczególności jego art. 86 ust. 2 zdanie drugie oraz art. 128 zdanie drugie,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1410/1999 z dnia 29 czerwca 1999 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2808/98 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie oraz zmieniające definicję niektórych terminów operacyjnych, o których mowa w rozporządzeniach (EWG) nr 3889/87, (EWG) nr 3886/92, (EWG) nr 1793/93, (EWG) nr 2700/93 i (WE) nr 293/98 [4], w szczególności w jego art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2808/98, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2304/2003 [5], terminem operacyjnym dla kursu wymiany mającego zastosowanie do upraw energetycznych, o których mowa w rozdziale 5 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 [6], jest dzień 1 stycznia roku, w którym przyznano pomoc.
(2) Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2808/98, terminem operacyjnym dla kwot o charakterze strukturalnym lub środowiskowym jest dzień 1 stycznia roku, w którym podjęto decyzję w sprawie przyznania pomocy.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 2808/98, kurs wymiany, który należy stosować, jest średnią kursów walutowych obowiązujących w ciągu miesiąca poprzedzającego datę terminu operacyjnego, obliczoną pro rata temporis (proporcjonalnie w czasie).
(4) Zgodnie z art. 86 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, terminem operacyjnym dla kursu wymiany mającego zastosowanie do kwot premii i dopłat, o których mowa w art. 113, 114 i 119 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest rozpoczęcie roku kalendarzowego, na który przyznaje się premię bądź dopłatę. Zgodnie z art. 86 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, kurs wymiany, który należy stosować, jest średnią kursów walutowych obowiązujących w miesiącu grudniu poprzedzającym datę terminu operacyjnego, obliczonym pro rata temporis.
(5) Zgodnie z art. 127 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, termin składania wniosków stanowi termin operacyjny stosowany do określania roku, na który przydzielane są zwierzęta objęte premią specjalną, premią za cielęta nieodstawione, premią za ubój poza sezonem oraz programem dopłat za intensyfikację. W przypadku premii ubojowej, zgodnie z art. 127 ust. 2 wymienionego rozporządzenia, rokiem przydziału jest rok uboju lub wywozu. Zgodnie z art. 128 zdanie pierwsze wymienionego rozporządzenia, przeliczenie na walutę krajową kwot premii, dopłat za intensyfikację oraz dopłat dodatkowych jest dokonywane zgodnie ze średnią kursów wymiany – obliczoną pro rata temporis – obowiązujących w grudniu poprzedzającym rok przydziału wyznaczony zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 127 wymienionego rozporządzenia.
(6) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2808/98, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1250/2004 [7], w przypadku pomocy na hektar uprawy, terminem operacyjnym dla kursu wymiany jest początek roku gospodarczego, w odniesieniu do którego przyznana jest pomoc. Zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 103/2004 [8] z dnia 21 stycznia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 odniesieniu do ustaleń interwencyjnych i wycofywania z rynku niektórych produktów w sektorze owoców i warzyw, rok gospodarczy dla płatności obszarowej z tytułu orzechów, przewidzianej w rozdziale 4 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rozpoczyna się 1 stycznia. Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych [9], z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1577/96 z dnia 30 lipca wprowadzającego specjalny środek w odniesieniu do niektórych roślin strączkowych [10] oraz z art. 100 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rok gospodarczy dla płatności obszarowej z tytułu roślin uprawnych przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999, dla dopłaty z tytułu roślin strączkowych przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1577/96 oraz dla specjalnych premii za jakość przy uprawie pszenicy durum oraz premii za uprawy roślin bogatych w białko, przewidzianych odpowiednio w rozdziałach 1 i 2 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rozpoczyna się 1 lipca. Zgodnie z art. 4 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 2808/98, kurs wymiany, który należy stosować w przypadku pomocy na hektar uprawy, jest średnią kursów wymiany obowiązujących w ciągu miesiąca poprzedzającego datę terminu operacyjnego, obliczoną pro rata temporis.
(7) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 2808/98, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1250/2004, terminem operacyjnym dla kursu wymiany mającego zastosowanie do premii mlecznych i płatności dodatkowych, o których mowa w rozdziale 7 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest dzień 1 lipca roku, w którym przyznano pomoc. Zgodnie z art. 4 ust. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 2808/98, kurs wymiany, który należy stosować w przypadku premii mlecznych i płatności dodatkowych, o których mowa w rozdziale 7 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest średnią kursów wymiany obowiązujących w ciągu miesiąca poprzedzającego datę terminu operacyjnego, obliczoną pro rata temporis.
(8) Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1793/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. dotyczącego terminu operacyjnego dla rolniczego kursu przeliczeniowego stosowanego w sektorze chmielu [11] przewiduje, że kurs wymiany, który należy stosować w przypadku pomocy w odniesieniu do chmielu określonej w art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [12], jest średnią kursów wymisny obowiązujących w ciągu miesiąca poprzedzającego 1 lipca roku zbiorów, obliczoną pro rata temporis,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W roku 2005 kurs wymiany przedstawiony w załączniku I stosuje się do:
a) pomocy z tytułu upraw energetycznych, o której mowa w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) kwot o charakterze strukturalnym lub środowiskowym, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2808/98;
c) premii i wypłat w sektorze baraniny, określonych w art. 113, 114 i 119 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
d) premii i wypłat w sektorze wołowiny, określonych w art. 123, 124, 125, 130, 132 i 133 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
e) płatności obszarowej z tytułu orzechów, przewidzianej w tytule IV rozdział 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 2
W roku 2005 kurs wymiany przedstawiony w załączniku II stosuje się do:
a) płatności obszarowej z tytułu roślin uprawnych przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999;
b) dopłaty z tytułu roślin strączkowych przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1577/1999;
c) specjalnej premii za jakość przy uprawie pszenicy durum, przewidzianej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
d) premii za uprawy roślin bogatych w białko przewidzianej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
e) premii mlecznych i płatności dodatkowych przewidzianych w tytule IV rozdział 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
f) pomocy w odniesieniu do chmielu przewidzianej w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1795/2005
z dnia 28 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2366/98 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy produkcyjnej w odniesieniu do oliwy z oliwek w latach gospodarczych od 1998/1999 do 2004/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1638/98 z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniające rozporządzenie nr 136/66/EWG w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2366/98 [3] ustanowiło na lata gospodarcze od 1998/1999 do 2004/2005 szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy produkcyjnej w odniesieniu do oliwy z oliwek, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia nr 136/66/EWG.
(2) Należy dostosować art. 12a rozporządzenia (WE) nr 2366/98 w celu obliczenia produkcji pochodzącej z dodatkowych drzewek oliwnych, które nie kwalifikują się do otrzymywania pomocy w roku gospodarczym 2004/2005 i dokonania w ten sposób kontroli produkcji pochodzącej z tych drzew oliwnych.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2366/98.
(4) Aby pozwolić na rozpoczęcie wypłacania pomocy w możliwie krótkim czasie, należy przewidzieć wejście w życie niniejszego rozporządzenia następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 12a rozporządzenia (WE) nr 2366/98 dodaje się akapity piąty i szósty w brzmieniu:
"W roku gospodarczym 2004/2005 szacunkową produkcję oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia pochodzącą z dodatkowych drzew oliwnych, o której mowa w akapicie pierwszym, określa się poprzez pomnożenie średniego zbioru z dojrzałego drzewa oliwnego przez sumę:
- liczby dodatkowych drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 maja i dniem 31 października 1998 r., pomnożonej przez 1, oraz
- liczby dodatkowych drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 listopada 1998 r. i dniem 31 października 1999 r., pomnożonej przez 0,90, oraz
- liczby dodatkowych drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 listopada 1999 r. i dniem 31 października 2000 r., pomnożonej przez 0,70, oraz
- liczby dodatkowych drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 listopada 2000 r. i dniem 31 października 2001 r., pomnożonej przez 0,35.
W roku gospodarczym 2004/2005 średni zbiór z dojrzałego drzewa oliwnego oblicza się, dzieląc ilość wyprodukowanej oliwy z pierwszego tłoczenia, o której mowa w art. 12 ust. 1 lit. b) przez sumę:
- liczby owocujących drzew oliwnych posadzonych przed dniem 1 maja 1998 r., oraz
- liczby owocujących drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 maja i dniem 31 października 1998 r., pomnożonej przez 1, oraz
- liczby owocujących drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 listopada 1998 r. i dniem 31 października 1999 r., pomnożonej przez 0,90, oraz
- liczby owocujących drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 listopada 1999 r. i dniem 31 października 2000 r., pomnożonej przez 0,70, oraz
- liczby owocujących drzew oliwnych posadzonych pomiędzy dniem 1 listopada 2000 r. i dniem 31 października 2001 r., pomnożonej przez 0,35.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1796/2005
z dnia 28 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1555/96 odnośnie do wartości progowych dodatkowych należności na ogórki, karczochy, klementynki, mandarynki i pomarańcze
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 33 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1555/96 z dnia 30 lipca 1996 r. w sprawie zasad stosowania dodatkowych należności przywozowych do owoców i warzyw [2] przewiduje stosowanie nadzoru w odniesieniu do przywozu produktów określonych w jego załączniku. Nadzór ten jest stosowany zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1996 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3].
(2) W celu zastosowania art. 5 ust. 4 Porozumienia w sprawie rolnictwa [4], zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, i na podstawie ostatnich danych dotyczących lat 2002, 2003 i 2004, należy zmienić wartości progowe dodatkowych należności na ogórki, karczochy, klementynki, mandarynki i pomarańcze.
(3) W konsekwencji należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1555/96.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1555/96 zastępuje się tekstem ujętym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1797/2005
z dnia 28 października 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty szósty rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 24 października 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił usunąć dane dotyczące jednej osoby z wykazu osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1798/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające, w jakiej mierze mogą być uwzględnione wnioski o pozwolenia na przywóz młodych byków opasowych, składane w październiku 2005 r. w ramach kontyngentu taryfowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 992/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacij rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 992/2005 z dnia 29 czerwca 2005 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz młodych byków opasowych (od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.) [2], w szczególności jego art. 1 ust. 4 oraz art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 992/2005 ustalił liczbę młodych byków, jakie można przywozić na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2005 r. Ilości, o jakie występowano we wnioskach o wydanie pozwolenia na przywóz, mogą być uwzględnione w całości.
(2) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz od 1 stycznia 2006 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 169000 sztuk, zgodnie z art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 992/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Każdy wniosek o pozwolenie na przywóz, złożony w październiku 2005 r. zgodnie z przepisami art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 992/2005, zostaje uwzględniony w całości.
2. Ilości dostępna w okresie określonym w art. 1 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 992/2005 wynosi 126430 sztuk.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1799/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1800/2005
z dnia 28 października 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,509 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1801/2005
z dnia 3 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1802/2005
z dnia 3 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2771/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2771/1999 [2] stanowi, że masło wprowadzane do obrotu w ramach interwencji musi być wprowadzone do składu przed dniem 1 stycznia 2003 r.
(2) Z uwagi na sytuację na rynku masła oraz ilość masła stanowiącego zapas interwencyjny masło znajdujące się w magazynach przed dniem 1 stycznia 2004 r. powinno być dostępne w sprzedaży.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 21 rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 datę " 1 stycznia 2003 r." zastępuje się datą " 1 stycznia 2004 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1803/2005
z dnia 1 listopada 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1804/2005
z dnia 3 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2807/83 ustanawiające szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 [1] z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności jego art. 22 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2847/93 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 685/95 i (WE) nr 2027/95 [2] ustanawia kryteria i procedury dla systemu odnoszącego się do zarządzania nakładem połowowym na wodach zachodnich.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1415/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. ustalające maksymalny roczny nakład połowowy odnoszący się do niektórych obszarów połowowych i łowisk [3] określa maksymalny roczny nakład połowowy dla każdego Państwa Członkowskiego i dla każdego obszaru i łowiska, określonych w art. 3 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1954/2003.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiające szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie [4] nie jest już zgodne z rozporządzeniami (WE) nr 1954/2003 i 1415/2004 w odniesieniu do wód zachodnich. Należy zatem zmienić załącznik VIa rozporządzenia (EWG) nr 2807/83 tak, aby odpowiadał nowym uzgodnieniom.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 779/97 [5] z dnia 24 kwietnia 1997 r. wprowadziło uzgodnienia w zakresie zarządzania nakładem połowowym na Morzu Bałtyckim.
Istniejące wymogi w zakresie rejestrowania nakładu połowowego na Morzu Bałtyckim powinny pozostać w mocy.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1805/2005
z dnia 3 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 356/2005 określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
mając na uwadze Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 5 lit. c) i art. 20a ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Niezbędne jest określenie oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego w ramach wspólnej polityki rybołówstwa.
Dlatego przyjęto rozporządzenie Komisji (WE) nr 356/2005 z dnia 1 marca 2005 r. określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych [2].
(2) Ze zdobytego doświadczenia oraz opinii Państw Członkowskich wynika, że pełne wykonanie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 356/2005, który przewiduje rozmieszczenie pośrednich boi znakowych, w praktyce powoduje trudności.
(3) Należy dokonać przeglądu częstotliwości rozmieszczenia pośrednich boi znakowych, celem uwzględnienia szczególnych warunków panujących w różnych obszarach połowowych Wspólnoty.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 14 rozporządzenia (WE) nr 356/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 14
Pośrednie boje znakowe
1.
Do sprzętu biernego o długości przekraczającej 5 mil morskich przymocowuje się pośrednie boje znakowe, w następujący sposób:
a) pośrednie boje znakowe rozmieszczane są w odstępach nie dłuższych niż 5 mil morskich, tak aby żadna część sprzętu biernego o długości przekraczającej 5 mil morskich nie pozostała bez oznaczenia;
b) pośrednie boje znakowe mają takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, chyba że flagi są białe.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1 na Morzu Bałtyckim do sprzętu biernego o długości przekraczającej 1 milę morską przymocowuje się pośrednie boje znakowe.
Pośrednie boje znakowe rozmieszczane są w odstępach nie dłuższych niż 1 mila morska, tak aby żadna część sprzętu biernego o długości przekraczającej 1 milę morską nie pozostała bez oznaczenia.
Pośrednie boje znakowe mają takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, chyba że:
a) flagi są białe;
b) co piąta pośrednia boja znakowa jest wyposażona w reflektor radarowy dający echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich.".
Artykuł 2
Artykuł 15 rozporządzenia (WE) nr 356/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 15
Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1806/2005
z dnia 3 listopada 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1748/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1807/2005
z dnia 4 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1808/2005
z dnia 4 listopada 2005 r.
otwierające przetarg na obniżenie opłat przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ze względu na międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty wynikające z wielostronnych negocjacji Rundy Urugwajskiej [2] należy stworzyć warunki do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości kukurydzy.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na przywóz kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz na przywóz kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Mając na względzie aktualne potrzeby rynku w Hiszpanii, należy ogłosić przetarg na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu na obniżenie opłat przywozowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na kukurydzę przywożoną do Hiszpanii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 mają zastosowanie, o ile postanowienia niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 22 grudnia 2005 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania, w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1809/2005
z dnia 4 listopada 2005 r.
otwierające przetarg na obniżenie opłat przywozowych na przywóz do Portugalii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ze względu na międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty wynikające z wielostronnych negocjacji Rundy Urugwajskiej [2] należy stworzyć warunki do przywozu do Portugalii pewnej ilości kukurydzy.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na przywóz kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz na przywóz kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Mając na względzie aktualne potrzeby rynku w Portugalii, należy ogłosić przetarg na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu na obniżenie opłat przywozowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na kukurydzę przywożoną do Portugalii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 mają zastosowanie, o ile postanowienia niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 30 marca 2006 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania, w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2005
z dnia 4 listopada 2005 r.
w sprawie nowego dopuszczenia na dziesięć lat dodatku paszowego, stałego dopuszczenia niektórych dodatków paszowych oraz tymczasowego dopuszczenia nowych zastosowań niektórych już dopuszczonych dodatków paszowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych [1], w szczególności jej art. 3 i 9 oraz art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków paszowych stosowanych w żywieniu zwierząt [2], w szczególności jego art. 25,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczenie dodatków paszowych w żywieniu zwierząt.
(2) Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o dopuszczenie dodatków paszowych, które zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3) Wnioski o dopuszczenie dodatków paszowych określonych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4) Wstępne uwagi na temat tych wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski te powinny zatem być nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.
(5) Stosowanie stymulatora wzrostu "Formi LHS (dimrówczan potasu)" zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla prosiąt i tuczników rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1334/2001 [3].
Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu "Formi LHS (dimrówczan potasu)" złożyła wniosek o wydanie ostatecznego dopuszczenia na okres dziesięciu lat.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat określony w załączniku I powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres dziesięciu lat.
(6) Stosowanie dodatku "klinoptylolit pochodzenia osadowego" należącego do grupy lepiszczy, środków zapobiegających zbrylaniu i koagulantów zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla tuczników, kurcząt i indyków przeznaczonych do tuczu oraz dla bydła i łososia rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1887/2000 [4].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o bezterminowe dopuszczenie tego dodatku.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Dodatek określony w załączniku II powinien zatem zostać bezterminowo dopuszczony do użytku.
(7) Stosowanie dodatku "heksacyjanożelazian sodu" należącego do grupy lepiszczy, środków zapobiegających zbrylaniu i koagulantów zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla wszystkich gatunków i kategorii zwierząt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 256/2002 [5].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o bezterminowe dopuszczenie tego dodatku.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Dodatek określony w załączniku II powinien zatem zostać bezterminowo dopuszczony do użytku.
(8) Stosowanie dodatku "heksacyjanożelazian potasu" należącego do grupy lepiszczy, środków zapobiegających zbrylaniu i koagulantów zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla wszystkich gatunków i kategorii zwierząt rozporządzeniem (WE) nr 256/2002.
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o bezterminowe dopuszczenie tego dodatku.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Dodatek określony w załączniku II powinien zatem zostać bezterminowo dopuszczony do użytku.
(9) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (CNCM MA 6–10 W) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla kur niosek rozporządzeniem Komisji (WE) nr 418/2001 [6].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o bezterminowe dopuszczenie tego preparatu enzymatycznego.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny określony w załączniku III powinien zatem zostać bezterminowo dopuszczony do użytku.
(10) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Enterococcus faecium (NCIMB 11181) zostało bezterminowo dopuszczone dla cieląt i prosiąt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1333/2004 [7].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu również w odniesieniu do kurcząt przeznaczonych do tuczu. Dnia 13 kwietnia 2005 r.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał pozytywną opinię na temat bezpieczeństwa stosowania tego dodatku dla kategorii zwierząt "kurczęta przeznaczone do tuczu" zgodnie z warunkami stosowania opisanymi w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat zawierający mikroorganizmy określony w załączniku IV powinien zatem zostać tymczasowo dopuszczony na okres czterech lat.
(11) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Enterococcus faecium (CECT 4515) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla prosiąt i cieląt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 654/2000 [8].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego mikroorganizmu również w odniesieniu do kurcząt przeznaczonych do tuczu. Dnia 13 kwietnia 2005 r.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał pozytywną opinię na temat bezpieczeństwa stosowania tego dodatku dla kategorii zwierząt "kurczęta przeznaczone do tuczu", zgodnie z warunkami stosowania opisanymi w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat zawierający mikroorganizmy określony w załączniku IV powinien zatem zostać tymczasowo dopuszczony na okres czterech lat.
(12) Z oceny wyżej wymienionych wniosków wynika, że należy wprowadzić wymóg stosowania pewnych procedur, mających na celu ochronę pracowników przed kontaktem z dodatkami określonymi w załącznikach.
Ochronę tę należy zapewnić poprzez zastosowanie dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [9].
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat należący do grupy "stymulatory wzrostu" określony w załączniku I dopuszcza się do użytku jako dodatek w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku na okres dziesięciu lat.
Artykuł 2
Dodatki należące do grupy "lepiszcza, środki zapobiegające zbrylaniu i koagulanty", określone w załączniku II, dopuszcza się bezterminowo do użytku jako dodatki w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku.
Artykuł 3
Preparat należący do grupy "enzymy", określony w załączniku III, dopuszcza się bezterminowo do użytku jako dodatek w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku.
Artykuł 4
Preparaty należące do grupy "mikroorganizmy", określone w załączniku IV, dopuszcza się tymczasowo do użytku jako dodatki w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku na okres czterech lat.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1811/2005
z dnia 4 listopada 2005 r.
w sprawie stałego i tymczasowego dopuszczenia niektórych dodatków paszowych oraz tymczasowego dopuszczenia nowych zastosowań dodatku już dopuszczonego do użycia w paszach
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych [1], w szczególności jej art. 3 oraz art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt [2], w szczególności jego art. 25,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczenie dodatków paszowych w żywieniu zwierząt.
(2) Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o dopuszczenie dodatków paszowych, które zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3) Wnioski o dopuszczenie dodatków paszowych wymienionych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4) Wstępne uwagi na temat tych wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski te powinny zatem być nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.
(5) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla prosiąt przeznaczonych do tuczu na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1436/98 [3].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie tego preparatu enzymatycznego bez ograniczeń czasowych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny określony w załączniku I powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(6) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2106) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla kurcząt przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1411/1999 [4].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie tego preparatu enzymatycznego bez ograniczeń czasowych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny określony w załączniku I powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(7) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-glukanazy, endo-1,3(4)-beta-glukanazy i endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanego przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 74 252) zostało tymczasowo dopuszczone dla indyków przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 937/2001 [5] oraz dla kur niosek rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2188/2002 [6] oraz bez ograniczeń czasowych dla kurcząt przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1259/2004 [7] i dla indyków przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1206/2005 [8]. Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego również w żywieniu kaczek. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał opinię na temat stosowania tego preparatu, zgodnie z którą nie stwarza on zagrożenia dla tej dodatkowej kategorii zwierząt. Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu do danego zastosowania, określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG. Preparat określony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(8) Przedłożono dane na poparcie wniosku o dopuszczenie do użytku preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (CBS 529.94) i z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (CBS 526.94) w żywieniu kurcząt przeznaczonych do tuczu i indyków przeznaczonych do tuczu.
EFSA wydał opinię na temat stosowania tego preparatu, zgodnie z którą nie stwarza on zagrożenia dla konsumentów, użytkowników, tej kategorii zwierząt lub środowiska.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu do danego zastosowania, określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat określony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(9) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (NCYC Sc 47) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla krów mlecznych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 937/2001.
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie tego preparatu zawierającego mikroorganizmy bez ograniczeń czasowych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat zawierający mikroorganizmy określony w załączniku III powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(10) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (CBS Sc 493.94) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla krów mlecznych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 937/2001.
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie tego preparatu zawierającego mikroorganizmy bez ograniczeń czasowych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat zawierający mikroorganizmy określony w załączniku III powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(11) Z oceny wyżej wymienionych wniosków wynika, że należy wprowadzić wymóg stosowania niektórych procedur, mających na celu ochronę pracowników przed kontaktem z dodatkami określonymi w załącznikach.
Ochronę tę należy zapewnić poprzez zastosowanie dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [9].
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparaty należące do grupy "Enzymy", określone w załączniku I, dopuszcza się do użytku jako dodatki paszowe w żywieniu zwierząt, na warunkach określonych w tym załączniku, bez ograniczeń czasowych.
Artykuł 2
Preparaty należące do grupy "Enzymy", określone w załączniku II, dopuszcza się do użytku jako dodatki paszowe w żywieniu zwierząt, na warunkach określonych w tym załączniku, na okres czterech lat.
Artykuł 3
Preparaty należące do grupy "Mikroorganizmy", określone w załączniku III, dopuszcza się do użytku jako dodatki paszowe w żywieniu zwierząt, na warunkach określonych w tym załączniku, bez ograniczeń czasowych.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1812/2005
z dnia 4 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenia (WE) nr 490/2004, 1288/2004, 521/2005 i 833/2005 w odniesieniu do warunków dopuszczenia niektórych dodatków paszowych należących do grup enzymów i mikroorganizmów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych [1], w szczególności jej art. 3, art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt [2], w szczególności jego art. 25,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczenie dodatków w żywieniu zwierząt.
(2) Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o dopuszczenie dodatków paszowych, które zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3) Wnioski o dopuszczenie do użytku dodatków określonych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4) Wstępne uwagi na temat tych wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski te powinny zatem być nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.
(5) Stosowanie preparatu nr 5 zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (CBS 493.94) zostało tymczasowo dopuszczone na okres czterech lat dla koni, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 490/2004 [3].
Przedłożono nowe dane na poparcie zwiększenia minimalnej zawartości jednostek tworzących kolonię w tym preparacie, podanej w kolumnie "Wzór chemiczny, opis", bez zmiany maksymalnej, minimalnej lub zalecanej zawartości dla mieszanek paszowych pełnoporcjowych przewidzianej w warunkach dopuszczenia.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat zawierający mikroorganizmy określony w załączniku I powinien zatem zostać dopuszczony do użytku do dnia 20 marca 2008 r.
(6) Stosowanie preparatu nr E 1704 zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (CBS 493.94) zostało dopuszczone bez ograniczeń czasowych dla cieląt i bydła przeznaczonego do tuczu, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1288/2004 [4].
Przedłożono nowe dane na poparcie zwiększenia minimalnej zawartości jednostek tworzących kolonię w tym preparacie, podanej w kolumnie "Wzór chemiczny, opis", bez zmiany maksymalnej, minimalnej lub zalecanej zawartości dla mieszanek paszowych pełnoporcjowych przewidzianej w warunkach dopuszczenia.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat zawierający mikroorganizmy wymieniony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(7) Stosowanie preparatu enzymatycznego nr E 1623 z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2106), z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2105) i z subtilizyny wytwarzanej przez Bacillus subtilis (ATCC 2107) zostało dopuszczone bez ograniczeń czasowych dla kurcząt przeznaczonych do tuczu, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 521/2005 [5].
Przedłożono nowe dane na poparcie dokonania zmiany minimalnej aktywności enzymu w tym preparacie, podanej w kolumnie "Wzór chemiczny, opis", bez zmiany maksymalnej, minimalnej lub zalecanej zawartości dla mieszanek paszowych pełnoporcjowych przewidzianej w warunkach dopuszczenia.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny wymieniony w załączniku III powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(8) Stosowanie preparatu enzymatycznego nr E 1627 z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2106), z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2105) zostało dopuszczone bez ograniczeń czasowych dla tuczników, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 833/2005 [6].
Przedłożono nowe dane na poparcie dokonania zmiany wzoru chemicznego tego preparatu, podanego w kolumnie "Wzór chemiczny, opis", bez zmiany maksymalnej, minimalnej lub zalecanej zawartości dla mieszanek paszowych pełnoporcjowych przewidzianej w warunkach dopuszczenia.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny wymieniony w załączniku IV powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia nr 490/1288, 1288/2004, 521/2005 i 833/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 490/2004 zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1288/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 521/2005 zastępuje się załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 833/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1813/2005
z dnia 7 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1814/2005
z dnia 7 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 580/2004 ustalające procedurę przetargową dla refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 26 ust. 3 i art. 31 ust. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2] ustanawia termin ważności pozwoleń na wywóz, włącznie z pozwoleniami wydanymi na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. otwierającego stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące określonych rodzajów masła [3] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. otwierającego stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące odtłuszczonego mleka w proszku [4].
(2) W drodze odstępstwa od art. 6 rozporządzenia (WE) nr 174/1999, art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 [5] ustala datę, od której pozwolenia na wywóz nabierają ważności.
(3) Zakres art. 6 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 w powiązaniu z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 580/2004 był czasami błędnie interpretowany.
Aby uniknąć jego błędnej interpretacji w przyszłości, należy zmienić art. 8 drugiego z dwóch wymienionych powyżej rozporządzeń.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 8 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 580/2004 otrzymuje brzmienie:
"d) okres ważności pozwolenia na wywóz, określony w art. 6 tego rozporządzenia, trwa od dnia upływu terminu składania ofert.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1815/2005
z dnia 7 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2742/90 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2204/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2204/90 z dnia 24 lipca 1990 r. ustanawiające dodatkowe ogólne zasady w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do sera [1], w szczególności jego art. 3 ust. 3 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG) nr 2204/90 przewiduje kary nakładane przez Wspólnotę za stosowanie bez zezwolenia kazein i kazeinianów do produkcji sera. Kara jest równa 110 % różnicy pomiędzy wartością mleka odtłuszczonego potrzebnego do wyprodukowania 100 kg kazein i kazeinanów, wynikającej z ceny rynkowej odtłuszczonego mleka w proszku, z jednej strony, a kazein i kazeinianów – z drugiej.
(2) Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2742/90 [2] ustala sumę należną za ilości kazein i/lub kazeinianów użytych bez zezwolenia do produkcji sera na kwotę 65 EUR za 100 kg, uwzględniając ceny rynkowe kazein i kazeinianów w ostatnim kwartale 2001 r. Sumę tę należy obniżyć, uwzględniając cenę rynkową odtłuszczonego mleka w proszku oraz cenę rynkową kazein i kazeinianów w drugim kwartale 2005 r.
(3) Ceny rynkowe w drugim kwartale 2005 r. wynoszą 200 EUR za 100 kg odtłuszczonego mleka w proszku oraz 580 EUR za 100 kg kazein i kazeinianów.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2742/90.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2742/90 otrzymuje brzmienie:
"1. Zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2204/90 suma należna wynosi 22 EUR za 100 kg kazein i/lub kazeinianów.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1816/2005
z dnia 7 listopada 2005 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 8 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1799/2005 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 1799/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1799/2005 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 8 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1817/2005
z dnia 7 listopada 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 9 do 22 listopada 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1818/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1819/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
przyjmujące plan podziału pomiędzy Państwa Członkowskie zasobów zapisanych na rok budżetowy 2006, przeznaczonych na dostawy żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji, celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie [1], w szczególności jego art. 6,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiające agromonetarne porozumienia dotyczące euro [2], w szczególności jego art. 3 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3149/92 z dnia 29 października 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie [3] Komisja powinna przyjąć plan dystrybucji zasobów, który zostanie sfinansowany ze środków dostępnych w roku budżetowym 2006.
Plan ten określa w szczególności maksymalne zasoby finansowe, oddane do dyspozycji każdego Państwa Członkowskiego wykorzystującego ten środek, do celów realizacji części planu przypadającej na dane Państwo Członkowskie, jak również ilość każdego rodzaju produktu, która ma zostać wycofana z zapasów przechowywanych przez agencje interwencyjne.
(2) Państwa Członkowskie zaangażowane w realizację planu na 2006 r. przekazały niezbędne informacje zgodnie z art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3149/92.
(3) Dokonując rozdziału zasobów, należy w szczególności uwzględnić doświadczenia i stopień wykorzystania przez Państwa Członkowskie zasobów przyznanych im w poprzednich latach budżetowych.
(4) Artykuł 2 ust. 3 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3149/92 przewiduje udzielanie dotacji na zakup na rynku produktów tymczasowo niedostępnych z zapasów interwencyjnych.
Ponieważ zapasy odtłuszczonego mleka w proszku obecnie przechowywanego przez agencje interwencyjne są bardzo niskie i poczyniono już ustalenia w celu ich sprzedaży na rynku, niezbędne jest ustalenie dotacji w celu umożliwienia zakupu na rynku odtłuszczonego mleka w proszku przewidzianego w planie na 2006 r.
Ponadto należy wprowadzić szczegółowe przepisy w celu zapewnienia należytej realizacji umowy na dostawę.
(5) Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3149/92 przewiduje przekazanie między Państwami Członkowskimi produktów, które nie są dostępne z zapasów interwencyjnych w Państwie Członkowskim, gdzie takie produkty są wymagane w celu wykonania rocznego planu. Należy zatem zezwolić na przekazywanie produktów wewnątrz Wspólnoty celem umożliwienia realizacji planu na 2006 r. zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3149/92.
(6) Jako termin obowiązujący dla wykonania planu w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2799/98 przyjmuje się datę rozpoczęcia roku finansowego, na który przypada zarządzanie zapasami publicznymi wspomnianych produktów.
(7) Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3149/92 Komisja przy sporządzaniu planu skonsultowała się z głównymi organizacjami znającymi problemy osób najbardziej poszkodowanych we Wspólnocie.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich właściwych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W roku 2006 dostawy żywności do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3730/87 są realizowane zgodnie z planem dystrybucji przedstawionym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1.
Dotacje dla Państw Członkowskich w celu zakupu na rynku odtłuszczonego mleka w proszku wymaganego do realizacji planu wymienionego w art. 1 są ustalone w załączniku II.
2.
Przyznanie oferentowi, którego ofertę przyjęto, umowy na dostawę odtłuszczonego mleka w proszku wymienionego w ust. 1 jest uzależnione od dostarczenia przez oferenta zabezpieczenia odpowiadającego cenie ofertowej, które jest wystawione w imieniu agencji interwencyjnej.
Artykuł 3
Niniejszym zezwala się na przekazywanie wewnątrz Wspólnoty produktów wymienionych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3149/92.
Artykuł 4
Jako termin obowiązujący dla przeprowadzania planu wymienionego w art. 1 niniejszego rozporządzenia w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2799/98 przyjmuje się datę 1 października 2005 r.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1820/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1623/2000 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2000 [2] przewiduje system zbywania poprzez sprzedaż publiczną alkoholu winnego do wykorzystania go jako bioetanol w sektorze paliwowym we Wspólnocie.
Aby umożliwić otrzymanie za ten alkohol jak najwyższej ceny sprzedaży, należy zaostrzyć warunki konkurencji na rynku alkoholu winnego.
(2) W tym celu należy z jednej strony wspierać zwiększenie ilości oferentów, poprzez uproszczenie procedury zatwierdzenia.
Z drugiej zaś strony, tam gdzie to stosowne, zakłady takie na rynku powinny mieć możliwość wolnego wyboru klientów, którym sprzedadzą przetworzony alkohol w celu jego ostatecznego wykorzystania.
(3) W tym celu wskazane jest, aby oferenci nie musieli podawać, w momencie składania ofert, miejsca przeznaczenia ani ostatecznych nabywców alkoholu, pod warunkiem że jest on docelowo wykorzystywany jako bioetanol w sektorze paliwowym we Wspólnocie.
(4) Aby zapewnić skuteczniejsze przestrzeganie ostatecznego przewidzianego zastosowania alkoholu, należy zwiększyć wysokość gwarancji wykonania.
(5) Należy szczegółowo określić warunki uczestnictwa zakładów w przetargach w odniesieniu do terminów i zatwierdzeń.
(6) Niezbędne jest, aby wymiana informacji między agencjami interwencyjnymi, Państwami Członkowskimi i Komisją stała się bardziej przejrzysta i skuteczna.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1623/2000.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1623/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 92 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
i) litera c) otrzymuje brzmienie:
"c) położeniem zakładu i kopią planów zakładu, w którym alkohol jest przetwarzany na alkohol bezwodny oraz wskazaniem rocznej wydajności przetwarzania;";
ii) litera e) otrzymuje brzmienie:
"e) zobowiązanie zakładu do zapewnienia, że każdy końcowy nabywca alkoholu będzie go wykorzystywał wyłącznie jako bioetanol do produkcji paliwa we Wspólnocie,";
b) ustęp 5 otrzymuje brzmienie:
"5.
Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję o każdym nowym zatwierdzeniu lub wycofaniu zatwierdzenia, wskazując dokładną datę takiej decyzji.";
2) artykuł 94 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1.
Każda oferta powinna pochodzić od zakładu posiadającego zatwierdzenie w dniu ogłoszenia zaproszenia do składania ofert przetargowych.
2.
Oferent może złożyć tylko jedną ofertę na partię do przyznania.
Jeżeli oferent składa kilka ofert na partię, żadna z tych ofert nie zostaje dopuszczona.";
3) w art. 94a skreśla się lit. c);
4) w art. 94b ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Komisja powiadamia o decyzjach podjętych na mocy niniejszego artykułu te Państwa Członkowskie i agencje interwencyjne posiadające alkohol, którym zostały przedłożone oferty.";
5) artykuł 94c otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 94c
Oświadczenia o udzieleniu zamówienia i powiadomienia Komisji
1.
Agencja interwencyjna bezzwłocznie powiadamia oferentów, na piśmie i za potwierdzeniem odbioru, o decyzji podjętej w sprawie ich ofert.
2.
Agencja interwencyjna przekazuje Komisji, w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania powiadomienia określonego w art. 94b ust. 3, nazwę i adres oferenta każdej przyjętej oferty.
3.
W okresie dwóch tygodni następujących po dniu otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, agencja interwencyjna wydaje każdemu oferentowi oświadczenie o udzieleniu zamówienia zaświadczające, że jego oferta została przyjęta.
4.
W okresie dwóch tygodni następujących po dniu otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, każdy oferent dostarcza danej agencji interwencyjnej dowód, że złożył gwarancję wykonania w wysokości 40 EUR na hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. zapewniającą, że cały alkohol będzie rzeczywiście wykorzystany do celów przewidzianych w art. 92 ust. 1.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1821/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1653/2004 w odniesieniu do stanowiska księgowego agencji wykonawczych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 określające status agencji wykonawczych odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych [1], w szczególności jego art. 15,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Rady,
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych [2] stanowi, że komitet kierownictwa mianuje księgowego agencji wykonawczej, który jest urzędnikiem podlegającym statutowi.
(2) Obowiązki księgowego agencji wykonawczej, określone we wspomnianym art. 30, ograniczają się do budżetu administracyjnego agencji, natomiast księgowy Komisji jest odpowiedzialny za wszelkie zadania związane z wykonywanym przez agencje wykonawcze budżetem operacyjnym.
(3) Komisja napotkała trudności w znalezieniu odpowiedniego kandydata do oddelegowania na stanowisko księgowego agencji wykonawczej.
(4) Funkcję księgowego agencji wykonawczej można by powierzyć członkowi personelu czasowego w znaczeniu art. 2 lit. a) "Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich" ustanowionych w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [3].
(5) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1653/2004 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1653/2004 w pierwszym ustępie zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
"Komitet kierownictwa mianuje księgowego, który jest oddelegowanym urzędnikiem bądź zatrudnionym bezpośrednio przez agencję członkiem personelu czasowego i który jest odpowiedzialny za:"
.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1822/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do azotanów w niektórych warzywach
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności [1], w szczególności jego art. 2 ust. 3,
po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. Żywności,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych [2], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 563/2002 [3], w szczególności ustanawia szczegółowe środki dotyczące poziomu azotanów w sałacie i szpinaku oraz okresy przejściowe, w czasie których sałata i szpinak zawierające azotany w ilościach przekraczających dopuszczalne poziomy mogą być wprowadzane do obrotu na terytorium danego kraju.
(2) Mimo postępów w stosowaniu dobrej praktyki rolniczej wyniki monitorowania przedstawiane przez Państwa Członkowskie wskazują, że nadal występują problemy z przestrzeganiem najwyższego dopuszczalnego poziomu azotanów w sałacie i szpinaku.
(3) Wiele przypadków przekroczenia najwyższego dopuszczalnego poziomu azotanów w świeżym szpinaku ma miejsce w październiku.
Okres letni dla szpinaku obejmuje obecnie październik, natomiast w przypadku sałaty październik należy do okresu zimowego.
Dla zapewnienia spójności w przypadku świeżego szpinaku październik powinien należeć do okresu zimowego.
(4) W regionach, w których występują trudności z utrzymaniem zawartości azotanów w świeżej sałacie i świeżym szpinaku poniżej najwyższego dopuszczalnego poziomu, np. z powodu mniejszej dziennej ilości światła słonecznego, niektóre Państwa Członkowskie wystąpiły z wnioskami o odstępstwa i przedstawiły dostateczne informacje wskazujące, że trwają badania, które mają pomóc w ograniczeniu poziomu azotanów w przyszłości.
(5) Do czasu osiągnięcia dalszych postępów w stosowaniu dobrej praktyki rolniczej należy upoważnić te Państwa Członkowskie na ograniczony okres do dalszego wprowadzania na rynek świeżej sałaty i świeżego szpinaku, w których przekroczony został najwyższy dopuszczalny poziom azotanów, jednak wyłącznie na terytorium tych krajów i wyłącznie do krajowego spożycia.
(6) Azotany są obecne w innych warzywach, w niektórych przypadkach w dużych ilościach.
Aby uzyskać dane do przyszłych dyskusji na temat strategii zarządzania ryzykiem dotyczącym azotanów w warzywach w dłuższym okresie, Państwa Członkowskie powinny monitorować poziom azotanów w warzywach i zmierzać do ograniczenia go tam, gdzie jest to wykonalne, w szczególności przez stosowanie ulepszonych kodeksów dobrej praktyki rolniczej.
Zaktualizowana naukowa ocena zagrożeń przedstawiona przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyczyniłaby się do wyjaśnienia ryzyka, jakie stwarzają azotany w warzywach.
Najwyższe dopuszczalne poziomy określone w rozporządzeniu (WE) nr 466/2001 zostałby poddane przeglądowi z uwzględnieniem informacji uzyskanych w wyniku wymienionych wyżej działań.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 466/2001.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 466/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) skreśla się art. 3;
2) dodaje się art. 3a w następującym brzmieniu:
"Artykuł 3a
Państwa Członkowskie monitorują poziom azotanów w warzywach zawierających znaczne ilości tych związków, w szczególności w zielonych warzywach liściastych, i przekazują wyniki Komisji do dnia 30 czerwca każdego roku.";
3) dodaje się art. 3b w następującym brzmieniu:
"Artykuł 3b
1.
W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 Belgia, Irlandia, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo są upoważnione do dnia 31 grudnia 2008 r. do wprowadzania do obrotu świeżego szpinaku uprawianego i przeznaczonego do spożycia na ich terytorium, w którym poziom azotanów przekracza najwyższy dopuszczalny poziom określony w ppkt 1.1 załącznika I.
2.
W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 Irlandia i Zjednoczone Królestwo są upoważnione do dnia 31 grudnia 2008 r. do wprowadzania do obrotu świeżej sałaty uprawianej i przeznaczonej do spożycia na ich terytorium, w której poziom azotanów przekracza najwyższy dopuszczalny poziom określony w ppkt 1.3 załącznika I.
W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 Francja jest upoważniona do dnia 31 grudnia 2008 r. do wprowadzania do obrotu świeżej sałaty uprawianej i przeznaczonej do spożycia na jej terytorium, zbieranej w okresie od 1 października do 31 marca, w której poziom azotanów przekracza najwyższy dopuszczalny poziom określony w ppkt 1.3 załącznika I.";
4) sekcja 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001 zostaje zastąpiona tabelą znajdującą się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1823/2005
z dnia 9 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1824/2005
z dnia 9 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wymienia osoby fizyczne i prawne, organy i inne jednostki objęte zamrożeniem funduszy i środków ekonomicznych zgodnie z tym rozporządzeniem.
(2) W dniu 1 listopada 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i jednostek, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i środków ekonomicznych.
Załącznik I powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 zostaje zastąpiony Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1825/2005
z dnia 9 listopada 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty siódmy rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 3 listopada 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił uzupełnić dane dotyczące jednego podmiotu w wykazie osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1826/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1827/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 11 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1829/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 12. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 12. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 41,360 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1830/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,976 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1831/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę oraz mrożone mięso bawole [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 określają warunki składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz mięsa wyszczególnionego w art. 2 lit. f) tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97 ustala na 11500 ton ilość wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny, odpowiadającej określeniu podanemu w tym samym postanowieniu, która może być importowana na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r.
(3) Należy przypomnieć, że z pozwoleń, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, można korzystać przez cały okres ich ważności jedynie w takim zakresie, na jaki pozwalają przepisy weterynaryjne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny, o której mowa w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97, złożony w okresie między 1 a 5 listopada 2005 r., jest uwzględniany w całości.
2.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu pierwszych pięciu dni grudnia 2005 r. na 5132,33 tony.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1832/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1833/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 8 listopada 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 8 listopada 2005 r maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1834/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 8 listopada 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 8 listopada 2005 r. 12,29 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1835/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1836/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
zmieniające stawki refundacji do niektórych przetworów mlecznych, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stawki refundacji stosowane od dnia 27 października 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1763/2005 [2].
(2) Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1763/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1763/2005 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1837/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony, istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1838/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 12,99 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 21,86 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1840/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 4 do 10 listopada 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1841/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 4 do 10 listopada 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 5,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1842/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na przywóz kukurydzy w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1808/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1808/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], na podstawie przekazanych ofert Komisja może, w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (EWG) nr 1784/2003, postanowić o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnego obniżenia opłat przywozowych.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 4 do 10 listopada 2005 r. w ramach przetargu na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1808/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1843/2005
z dnia 10 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na przywóz kukurydzy w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1809/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], na podstawie przekazanych ofert Komisja może, w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, postanowić o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnego obniżenia opłat przywozowych.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 4 do 10 listopad 2005 r. w ramach przetargu na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1844/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1845/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustalające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaży zboża znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnej dokonuje się drogą przetargu i na podstawie cen pozwalających uniknąć zakłóceń na rynku.
(2) Z powodu trudnych warunków klimatycznych na Półwyspie Iberyjskim ceny kukurydzy na rynku wspólnotowym są stosunkowo wysokie, powodując, że hodowcy i przemysł produkujący paszę dla zwierząt gospodarskich mają trudności związane z zaopatrzeniem po cenach konkurencyjnych.
(3) Republika Czeska dysponuje zapasami interwencyjnymi kukurydzy, które należy wykorzystać.
(4) Należy zatem udostępnić na rynku wewnętrznym zbóż zapasy kukurydzy znajdujące się w posiadaniu czeskiej agencji interwencyjnej.
(5) W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Ponadto należy przewidzieć przyznanie współczynników redukcji ofertom proponującym minimalny poziom ceny sprzedaży.
(6) Poza tym ważne jest, aby notyfikacja czeskiej agencji interwencyjnej skierowana do Komisji zachowała anonimowość oferentów.
(7) W celu zmodernizowania zarządzania należy przewidzieć przesyłanie informacji wymaganych przez Komisję drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Czeska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty 31185 ton kukurydzy znajdującej się w jej posiadaniu.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak w drodze odstępstwa od wymienionego rozporządzenia:
a) oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie pozwalającym uniknąć zakłóceń na rynku zbóż; nie może ona w żadnym wypadku być niższa od ceny interwencyjnej obowiązującej w danym miesiącu, z uwzględnieniem zwyżek miesięcznych.
Artykuł 3
W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 rozporządzenia (EWG) 2131/93 zabezpieczenie oferty ustala się na kwotę 10 EUR za tonę.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 23 listopada 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Termin składania ofert w następnych przetargach częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w których nie prowadzi się żadnych przetargów.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy przekazać czeskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Státní zemědělský intervenční fond
Odbor rostlinných komodit
Ve Smečkách 33
CZ-110 00 Praha 1
Tel.: (420) 871 667/403
Faks: (420) 296 806 404.
Artykuł 5
Czeska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po wygaśnięciu terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w Załączniku.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w stosunku do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, można dokonać ustaleń oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, oprócz ustalenia tej ceny można zastosować współczynnik redukcji udzielonych zamówień.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1846/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 174. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 174. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1847/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 174. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 174. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1848/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 346. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 346. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 45,5 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 50 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1849/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 30. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 30. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 8 listopada 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 258,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 12 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1850/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 29. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 29. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 8 listopada 2005 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 186,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1851/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające współczynniki stosowane do zbóż wywożonych w postaci irlandzkiej whisky na okres 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2825/93 z dnia 15 października 1993 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w zakresie ustalania i przyznawania dostosowanych refundacji w odniesieniu do produktów zbożowych wywożonych w postaci niektórych napojów spirytusowych [2], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 przewiduje, że ilościami zbóż kwalifikującymi się do refundacji wywozowych są ilości objęte kontrolą i poddane destylacji oraz ważone przy zastosowaniu współczynnika ustalanego corocznie w stosunku do każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego. Współczynnik ten wyraża stosunek między całkowitymi ilościami wywiezionymi i całkowitymi ilościami wprowadzonymi do obrotu danych napojów spirytusowych na podstawie tendencji odnotowanych w odniesieniu do tych ilości w okresie odpowiadającym przeciętnemu okresowi dojrzewania danego napoju spirytusowego.
(2) W świetle informacji przedstawionych przez Irlandię i dotyczących okresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2004 r. przeciętny okres dojrzewania w 2004 r. wynosił dla irlandzkiej whisky pięć lat.
W związku z powyższym należy ustalić współczynniki dla okresu od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r.
(3) Artykuł 10 protokołu 3 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym wyklucza przyznawanie refundacji przy wywozie do Liechtensteinu, Islandii i Norwegii. Ponadto Wspólnota zawarła z niektórymi państwami trzecimi umowy znoszące refundacje wywozowe. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 należy to uwzględnić przy obliczaniu współczynników na okres 2005/2006,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W okresie od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r. wartość współczynników przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93, mających zastosowanie do zbóż wykorzystywanych w Irlandii do wytwarzania irlandzkiej whisky, będzie równa wartości podanej w Załączniku. Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2005
z dnia 11 listopada 2005 r.
ustalające współczynniki stosowane do zbóż wywożonych w postaci szkockiej whisky na okres 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2825/93 z dnia 15 października 1993 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w zakresie ustalania i przyznawania dostosowanych refundacji w odniesieniu do produktów zbożowych wywożonych w postaci niektórych napojów spirytusowych [2], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 przewiduje, że ilościami zbóż kwalifikującymi się do refundacji wywozowych są ilości objęte kontrolą i poddane destylacji oraz ważone przy zastosowaniu współczynnika ustalanego corocznie w stosunku do każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego. Współczynnik ten wyraża stosunek między całkowitymi ilościami wywiezionymi i całkowitymi ilościami wprowadzonymi do obrotu danych napojów alkoholowych na podstawie tendencji odnotowanych w odniesieniu do tych ilości w okresie odpowiadającym przeciętnemu okresowi dojrzewania danego napoju alkoholowego.
(2) W świetle informacji przedstawionych przez Zjednoczone Królestwo i dotyczących okresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2004 r. przeciętny okres dojrzewania w 2004 r. wynosił dla szkockiej whisky siedem lat.
Należy ustalić współczynniki dla okresu od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r.
(3) Artykuł 10 protokołu 3 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym wyklucza przyznawanie refundacji przy wywozie do Liechtensteinu, Islandii i Norwegii. Ponadto Wspólnota zawarła z niektórymi państwami trzecimi umowy znoszące refundacje wywozowe. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 należy to uwzględnić przy obliczaniu współczynników na okres 2005/2006,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W okresie od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r. wartość współczynników przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93, mających zastosowanie do zbóż wykorzystywanych w Zjednoczonym Królestwie do wytwarzania szkockiej whisky, będzie równa wartości podanej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1853/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1854/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu nazwy do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych" (Miel de Provence (CHOG))
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 lit. b) oraz jego art. 6 ust. 3 i 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 wniosek Francji o rejestrację nazwy "Miel de Provence" został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [2].
(2) Niemcy sprzeciwiły się rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92. Oświadczenie sprzeciwu odnosi się do niespełnienia warunków określonych w art. 2 oraz ewentualnego zagrożenia związanego z obecnością na rynku produktu legalnie od co najmniej pięciu lat poprzedzających datę publikacji przewidzianej w art. 6 ust. 2.
(3) Pismem z dnia 11 stycznia 2005 r. Komisja wezwała oba Państwa Członkowskie do wzajemnego porozumienia zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.
(4) Ponieważ w terminie trzech miesięcy nie doszło do porozumienia między Francją a Niemcami, Komisja powinna przyjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
(5) Przekazane przez Niemcy oświadczenie sprzeciwu zawiera trzy argumenty przeciwko rejestracji.
Po pierwsze, Niemcy uważają, że rejestracja byłaby sprzeczna z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
Według strony wyrażającej sprzeciw, właściwości organoleptycznych, właściwości związanych z metodą produkcji oraz kryteriów jakościowych produktu, o których mowa we wniosku, nie można uznać za specyficzne dla regionu Prowansji.
(6) Komisja uważa natomiast, że wniosek o rejestrację opiera się zarówno na renomie miodu prowansalskiego, jak i na szczególnej jakości, o której stanowi kwiatowe pochodzenie miodu, specyficzne dla prowansalskiego środowiska botanicznego.
(7) Następnie Niemcy odwołują się do ewentualnego zagrożenia związanego z faktem, że istnieje nazwa całkowicie lub częściowo identyczna lub znak towarowy lub produkty, które znajdują się na rynku legalnie od co najmniej pięciu lat poprzedzających datę publikacji przewidzianej w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92. Niemcy odwołują się przede wszystkim do faktu, że producenci, którzy obecnie wprowadzają do obrotu miód pod nazwą "Miel de Provence", nie będą mogli stosować tej nazwy po dokonaniu rejestracji, jeżeli ich produkty nie będą zgodne ze specyfikacją z powodu miejsca pochodzenia kwiatów lub obszaru produkcji.
(8) Komisja uważa, że argument ten oparty jest na nieudowodnionych hipotezach.
Zgodnie z art. 7 ust. 4 tiret drugie rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 strona wyrażająca sprzeciw powinna "udowodnić" wspomniane zagrożenie.
Niemcy jedynie wspomniały o możliwości powstania zagrożenia, nie udawadniając, że rzeczywiście istnieją producenci, którzy zostaliby poszkodowani przez rejestrację.
(9) Ostatecznie Niemcy dowodzą, że stosowanie nazwy "Miel de Provence" jest dozwolone na mocy dyrektywy Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do miodu [3] w odniesieniu do miodu pochodzącego z regionu francuskiego Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże.
Wynikałoby z tego, że region ten jest inny niż obszar geograficzny objęty specyfikacjami opracowanymi w ramach rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
Ponadto specyfikacje wniosku o rejestrację wykluczają miód ze słonecznika, kukurydzy oraz lucerny, pochodzenia kwiatowego i roślinnego, które występują na tym obszarze geograficznym.
W związku z tym, w celu zapewnienia przestrzegania specyfikacji podmioty obecnie wprowadzające ten produkt do obrotu pod nazwą "Miel de Provence" będą musiały wykluczyć miód pochodzenia kwiatowego, którego nie przewidziano w specyfikacjach.
Według Niemiec zarejestrowanie nazwy "Miel de Provence" w ramach rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 byłoby sprzeczne z dyrektywą 2001/110/WE dotyczącą miodu.
(10) Jak wspomniano w motywie 8, argument dotyczący zagrożenia nie został wykazany.
Poza tym domniemane naruszenie dyrektywy 2001/110/WE odnoszącej się do miodu nie jest jednym z powodów, które można przedstawić w ramach sprzeciwu, na mocy art. 7 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
Ponadto dyrektywa 2001/110/WE zezwala na stosowanie niektórych nazw, nie nakładając obowiązku ich stosowania.
Natomiast rozporządzenie (EWG) nr 2081/92 ma na celu uregulowanie stosowania zarejestrowanych nazw, nawet jeżeli wcześniej mogły być stosowane swobodniej.
W związku z tym brak w pewnym momencie ograniczenia z zasady nie jest powodem odmowy rejestracji.
(11) W tych okolicznościach nazwę tą należy wpisać do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych".
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2400/96 [4] dodaje się nazwę zawartą w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1856/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1291/2000 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz zaświadczeń o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych, w odniesieniu do produktów podlegających obowiązkowi przedstawienia zaświadczenia
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2358/71 z dnia 26 października 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [1], w szczególności jego art. 4 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68 [2], w szczególności jego art. 10 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 5 ust. 4 tiret czwarte rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [3] stanowi, że żadne pozwolenie nie jest wymagane i nie musi zostać przedstawione w celu realizacji działań związanych z ilościami mniejszymi lub równymi ilościom wymienionym w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia.
(2) W odniesieniu do sektora nasion rozporządzenie Komisji (WE) nr 2081/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. ustanawiające zasady przekazywania informacji niezbędnych do wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2358/71 w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [4] uchyliło rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1117/79 z dnia 6 czerwca 1979 r. określające produkty w sektorze nasion, które należy objąć systemem pozwoleń na przywóz [5], na skutek czego hybryda kukurydzy i hybryda sorgo przeznaczone do siewu nie podlegają już systemowi pozwoleń na przywóz.
(3) W odniesieniu do sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 przewiduje, że można postanowić o wydaniu pozwolenia na każdy wywóz produktu wymienionego w art. 1 lit. a), jeżeli jest to konieczne do celów dalszego rozwoju rynku. Poza takim przypadkiem nie ma obowiązku przedstawiania zaświadczenia przy wywozie tych produktów.
(4) Należy zatem zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Nasion oraz Komitetu Zarządzającego ds. Oliwy z Oliwek i Oliwek Stołowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w części B – sektor olejów i tłuszczów – skreśla się część zatytułowaną "Pozwolenie na wywóz z lub bez wcześniejszego ustalenia refundacji (rozporządzenie Komisji (WE) nr 2543/95)";
2) część J – sektor nasion – skreśla się.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1857/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1864/2004 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane przywożone z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych [1], w szczególności jego art. 15 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1864/2004 [2] otwiera kontyngenty taryfowe na przywóz do Wspólnoty grzybów zakonserwowanych z rodzaju Agaricus.
(2) W związku z zawarciem protokołów dodatkowych do Układów Europejskich z Bułgarią i Rumunią, zatwierdzonych decyzjami Rady i Komisji 2005/430/WE, Euratom [3] oraz 2005/431/WE, Euratom [4], należy zmienić stawki celne na produkty pochodzące z Rumunii i kontyngenty taryfowe na produkty pochodzące z Bułgarii ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1864/2004.
(3) Protokoły dodatkowe do Układów Europejskich z Bułgarią i Rumunią zatwierdzone decyzjami Rady i Komisji 2005/430/WE, Euratom oraz 2005/431/WE, Euratom stosuje się od dnia 1 sierpnia 2005 r.
W związku z tym stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno się rozpocząć od tej daty.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1864/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1864/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Jednak nie stosuje się opłat celnych w odniesieniu do produktów pochodzących z Rumunii (nr porządkowy 09.4726) oraz Bułgarii (nr porządkowy 09.4725).";
2) załącznik I otrzymuje brzmienie:
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1858/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii, Republiki Południowej Afryki i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
mając na uwadze Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej ("rozporządzenie podstawowe") [1], w szczególności jego art. 11 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1.
PROCEDURA
1.1.
Obowiązujące środki
(1) W sierpniu 1999 r., na mocy rozporządzenia (WE) nr 1796/1999 [2] ("rozporządzenie pierwotne"), Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli (ang. Steel Wire Rope – "SWR") pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL"), Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Republiki Południowej Afryki i Ukrainy.
Dochodzenie, które doprowadziło do nałożenia wspomnianych środków zwane jest odtąd "dochodzeniem pierwotnym".
(2) Środki, które miały zastosowanie do wspomnianego przywozu, obejmowały stawkę celną ad valorem z wyjątkiem przywozu od jednego producenta eksportującego z, odpowiednio, Indii, Meksyku, Republiki Południowej Afryki i Ukrainy, od których przyjęto zobowiązania na mocy decyzji Komisji 1999/572/WE [3].
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1678/2003 Komisja wycofała się z przyjęcia zobowiązania oferowanego przez wyżej wspomnianego ukraińskiego producenta eksportującego, a na mocy rozporządzenia (WE) nr 1674/2003 Rada przywróciła odpowiednie cło antydumpingowe ad valorem w odniesieniu do wspomnianego eksportera.
(3) Następnie, w wyniku dochodzeń przeprowadzonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, ustalono, że omijanie pierwotnych środków dotyczących przywozu z Ukrainy i ChRL miało miejsce poprzez, odpowiednio, Mołdowę i Maroko.
W konsekwencji na mocy rozporządzenia (WE) nr 760/2004 [4] Rada rozszerzyła ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz pochodzący z Ukrainy na przywóz takich samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Mołdowy.
Podobnie, cło antydumpingowe nałożone na przywóz pochodzący z ChRL zostało rozszerzone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1886/2004 [5] na przywóz takich samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Maroka z wyjątkiem tych produkowanych przez producenta rzeczywiście pochodzącego z Maroka.
1.2.
Dochodzenie dotyczące innego kraju
(4) W dniu 20 listopada 2004 r., obwieszczeniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [6], Komisja wszczęła postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu tego samego produktu pochodzącego z Republiki Korei w następstwie skargi złożonej przez przemysł wspólnotowy, w której przedstawiono dowody prima facie istnienia dumpingu w przywozie, który powoduje istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego.
Dochodzenie zostało zakończone na mocy decyzji Komisji 2005/739/WE [7] bez nałożenia środków.
1.3.
Wniosek o przeprowadzenie przeglądu
(5) Po opublikowaniu zawiadomienia o przyszłym wygaśnięciu obowiązujących środków antydumpingowych na SWR pochodzących z ChRL, Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Republiki Południowej Afryki i Ukrainy [8], Komisja otrzymała w dniu 17 maja 2004 r. wniosek o dokonanie przeglądu wyżej wymienionych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(6) Wniosek został złożony przez Komitet Łącznikowy Przemysłu Lin Stalowych Unii Europejskiej (EWRIS) ("wnioskodawca") w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej wspólnotowej produkcji SWR.
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania się lub ponownego wystąpienia dumpingu i zaistnienia szkody dla przemysłu wspólnotowego.
(7) Wobec braku wyżej wspomnianego dowodu w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Meksyku wnioskodawca nie złożył wniosku o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia dotyczącego przywozu pochodzącego z Meksyku.
W konsekwencji środki mające zastosowanie do przywozu pochodzącego z Meksyku wygasły w dniu 18 sierpnia 2004 r. [9].
(8) Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, ustaliła, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające rozpoczęcie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia i wszczęła przegląd [10].
1.4.
Dochodzenie
(9) Komisja oficjalnie powiadomiła producentów eksportujących, importerów, zainteresowanych użytkowników i ich stowarzyszenia, przedstawicieli krajów wywozu oraz producentów wspólnotowych o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu.
(10) Ze względu na dużą liczbę producentów wspólnotowych oraz importerów we Wspólnocie niepowiązanych z producentem eksportującym w jednym z krajów, których dotyczy postępowanie, uznano za właściwe zbadanie, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, czy należy przeprowadzić kontrolę wyrywkową.
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wyżej wymienione strony zostały poproszone, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, o zgłoszenie się do Komisji w ciągu dwóch tygodni od wszczęcia postępowania i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(11) Siedemnastu producentów wspólnotowych wypełniło formularz dotyczący kontroli wyrywkowej w określonym terminie i oficjalnie zgodziło się na dalszą współpracę podczas dochodzenia.
Formularz dotyczący kontroli wyrywkowej zawierał miedzy innymi pytania dotyczące zmian niektórych makrowskaźników szkody, mianowicie mocy produkcyjnej, wielkości produkcji, zapasów, wielkości i wartości sprzedaży oraz zatrudnienia.
(12) Spośród wymienionych siedemnastu producentów, pięć przedsiębiorstw, które uznano za reprezentatywne dla przemysłu wspólnotowego pod względem wielkości produkcji i sprzedaży produktu objętego postępowaniem, zostało objętych próbą.
(13) Tylko jeden importer dostarczył informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu oraz wyraził swą gotowość dalszej współpracy ze służbami Komisji.
W związku z powyższym służby Komisji podjęły decyzję o niestosowaniu procedury pobierania próbek w przypadku niepowiązanych importerów i zamiast tego o wysłaniu kwestionariusza do wyżej wspomnianego importera.
Następnie wspomniany importer nie wypełnił kwestionariusza.
W związku z tym uznaje się, że nie można było uzyskać współpracy od niepowiązanych importerów.
Stowarzyszenie reprezentujące interesy importerów ("EWRIA") poczyniło uwagi natury ogólnej, w szczególności dotyczące definicji produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego.
Odniesienia do owych uwag zawarte są w motywach 19 i 20.
(14) Komisja przesłała kwestionariusze do objętych próbą pięciu producentów wspólnotowych oraz do wszystkich producentów eksportujących.
Ponadto skontaktowano się z jednym producentem w Turcji ("kraj analogiczny") i dostarczono mu kwestionariusz.
(15) Otrzymano odpowiedzi od pięciu objętych próbą producentów eksportujących oraz od trzech producentów eksportujących w krajach, których dotyczy postępowanie, jak również od dwóch powiązanych importerów i jednego producenta w kraju analogicznym.
(16) W lokalach następujących spółek zostały przeprowadzone wizyty weryfikacyjne:
Producenci wspólnotowi objęci próbą:
- BTS Drahtseile GmbH (Niemcy),
- Cables y Alambres especiales, SA (Hiszpania),
- CASAR Drahtseilwerk Saar GmbH (Niemcy),
- Manuel Rodrigues de Oliveira Sa & Filhos, SA (Portugalia),
- Trefileurope (Francja).
Producent w kraju wywozu:
- Usha Martin Ltd.
(Indie).
Powiązani importerzy we Wspólnocie:
- Usha Martin UK (Zjednoczone Królestwo),
- Usha Martin Scandinavia (Dania).
Producent w kraju analogicznym:
- Celik Halat (Turcja).
(17) Dochodzenie dotyczące utrzymywania się lub ponowienia wystąpienia dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem" lub "OD").
Badanie trendów mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa utrzymania się lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do końca OD ("okres badany").
2.
PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1.
Produkt objęty postępowaniem
(18) Produktem objętym postępowaniem jest ten sam produkt, którego dotyczyło postępowanie pierwotne, które doprowadziło do nałożenia obecnie obowiązujących środków, tzn. lin stalowych i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm.
Są one obecnie objęte kodem CN ex73121082, ex73121084, ex73121086, ex73121088 i ex73121099.
2.2.
Produkt podobny
(19) Zgodnie z ustaleniami dochodzenia pierwotnego niniejsze dochodzenie przeglądowe potwierdziło, że produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących na rynku krajowym, a także te wytwarzane i sprzedawane przez producentów wspólnotowych na rynku wspólnotowym oraz przez producenta w kraju analogicznym na rynku krajowym kraju analogicznego mają te same podstawowe cechy fizyczne oraz końcowe zastosowania i dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(20) Stowarzyszenie reprezentujące importerów wspólnotowych (EWRIA) powtórzyło argument wysunięty podczas pierwotnego dochodzenia, że produkt objęty postępowaniem różni się w znaczący sposób od produktów wytwarzanych i sprzedawanych we Wspólnocie, a zatem nie powinny one być porównywane.
Ten sam argument był przedmiotem pogłębionej analizy w ramach rozporządzeń pierwotnych nakładających tymczasowe i ostateczne środki na przywóz produktu objętego postępowaniem w przypadkach stwierdzenia podobieństwa między SWR produkowanym przez przemysł wspólnotowy oraz SWR przywożonym.
Ponieważ EWRIA nie wniósł żadnych nowych elementów wskazujących na zmianę czynników będących podstawą dokonania wspomnianych pierwotnych ustaleń, niniejszym potwierdza się wnioski ustalone w pierwotnym rozporządzeniu ostatecznym.
3.
PRAWDOPODOBIEŃSTWO UTRZYMYWANIA SIĘ LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
(21) Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy dumping ma obecnie miejsce i jeśli tak, to czy w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania się dumpingu.
3.1.
Uwagi wstępne
(22) W OD łączna wielkość przywozu lin stalowych z ChRL, Indii, Republiki Południowej Afryki i Ukrainy ("kraje, których dotyczy postępowanie"), zarejestrowana w Eurostat, wynosiła 7784 tony, co stanowi 4,4 % udziału w rynku wspólnotowym.
(23) Okres objęty dochodzeniem podczas dochodzenia pierwotnego obejmował 15 miesięcy (od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 31 marca 1998 r.) i obejmował tylko przywóz do Wspólnoty mający miejsce przed rozszerzeniem.
Z tego względu dane przywozowe z pierwotnego okresu objętego dochodzeniem oraz dane z OD nie są bezpośrednio porównywalne.
W każdym przypadku łączny przywóz w EU-15 w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem z krajów, których dotyczy postępowanie, wynosił 21102 tony, co stanowi 14,3 % udziału w rynku wspólnotowym.
(24) W Indiach jeden producent eksportujący współpracował w zakresie obejmującym 75 % wielkości wywozu zarejestrowanego w Eurostat.
W Republice Południowej Afryki jedyny znany producent eksportujący przedłożył informacje na temat swojej sprzedaży eksportowej do Wspólnoty w OD, która stanowiła całą sprzedaż eksportową Afryki Południowej do Wspólnoty w tym samym okresie.
Jeśli chodzi o ChRL, to współpracę podjął jeden producent eksportujący w zakresie stanowiącym 75 % sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem z ChRL do Wspólnoty.
Wreszcie, jeśli chodzi o Ukrainę, żaden z dwóch znanych producentów eksportujących nie współpracował w toku obecnego dochodzenia.
3.2.
Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem
(25) Zgodnie z art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego zastosowano tę samą metodologię co w trakcie dochodzenia pierwotnego, tam gdzie okoliczności nie uległy zmianie.
3.2.1.
Indie
(26) W OD łączna wielkość przywozu SWR z Indii, zarejestrowana w Eurostat, wynosiła 3869 tony, co stanowi 2,2 % udziału w rynku wspólnotowym.
3.2.1.1.
Wartość normalna
(27) Jeśli chodzi o określenie wartości normalnej, to przede wszystkim ustalono w odniesieniu do współpracującego indyjskiego producenta eksportującego, czy jego łączna sprzedaż krajowa produktu podobnego była reprezentatywna, tzn. czy całkowita wielkość wspomnianej sprzedaży reprezentowała co najmniej 5 % łącznej wielkości jego sprzedaży eksportowej do Wspólnoty.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, takie ustalenie zostało potwierdzone.
(28) Po ujawnieniu informacji współpracujący indyjski producent eksportujący sprzeciwił się metodzie zastosowanej przez Komisję.
Utrzymywał on, że dla przeprowadzenia testu reprezentatywności należało wykorzystać wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem dla pierwszego niezależnego klienta we Wspólnocie, a nie dla powiązanego importera we Wspólnocie.
Jednakże art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w celu ustalenia czy sprzedaż krajowa produktu podobnego jest reprezentatywna, wielkość sprzedaży krajowej należy porównać z wielkością sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem wywiezionego do Wspólnoty, bez sprecyzowania, czy należy wziąć pod uwagę sprzedaż eksportową pierwszemu niezależnemu klientowi czy sprzedaż eksportową powiązanemu importerowi.
W konsekwencji stwierdzono, że metoda zastosowana przez Komisję była odpowiednia i zgodna z rozporządzeniem podstawowym.
W konsekwencji wspomniany wniosek musiał zostać odrzucony.
(29) Następnie Komisja określiła typy produktów sprzedawanych przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z typami produktu sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty.
(30) W odniesieniu do każdego typu sprzedawanego przez producenta eksportującego na swoim rynku krajowym i uznanego za bezpośrednio porównywalnego z typem SWR sprzedawanego na wywóz do Wspólnoty ustalono, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
Sprzedaż krajową określonego typu SWR uznano za wystarczająco reprezentatywną w momencie, gdy łączna wielkość sprzedaży krajowej tego typu w OD stanowiła 5 % lub więcej łącznej wielkości sprzedaży porównywalnego typu SWR wywożonego do Wspólnoty.
Tak było w przypadku 31 % wszystkich typów wywożonych do Wspólnoty.
(31) Zbadano również, czy krajowa sprzedaż każdego typu produktu dokonywana w ilościach reprezentatywnych może być uważana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym poprzez ustalenie proporcji rentownej sprzedaży danego typu produktu niezależnym klientom.
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od wyliczonego kosztu produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego typu, a średnia cena ważona tego typu była równa lub wyższa od kosztów produkcji, wartość normalna ustalana była w oparciu o rzeczywistą cenę krajową, obliczoną jako średnia ważona cen łącznej sprzedaży krajowej danego typu zrealizowanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż koszty produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego typu, pod warunkiem że sprzedaż ta stanowiła przynajmniej 10 % lub więcej łącznej wielkości sprzedaży danego typu.
(32) W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem któregokolwiek typu produktu reprezentowała mniej niż 10 % łącznej wielkości sprzedaży danego typu, uznawano, że ten konkretny typ sprzedawany był w ilościach niewystarczających do tego, by jego cena krajowa mogła stanowić odpowiednią bazę dla ustalenia wartości normalnej.
(33) Tam gdzie ceny krajowe określonego typu produktu sprzedawanego przez producenta eksportującego nie mogły być użyte do ustalenia wartości normalnej, czy to z powodu tego, iż dany produkt nie był sprzedawany na rynku krajowym lub nie był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym, konieczne było zastosowanie innej metody.
Wobec braku jakiejkolwiek innej rozsądnej metody zastosowano skonstruowaną wartość normalną.
(34) We wszystkich przypadkach, w których użyto wartości normalnej skonstruowanej oraz zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, skonstruowanie wartości normalnej następowało poprzez dodanie do kosztów wytworzenia eksportowanych typów rozsądnej wartości procentowej na wydatki związane ze sprzedażą, wydatki ogólne i administracyjne ("wydatki SG&A") oraz odpowiedniej marży zysku. W odniesieniu do powyższego i zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego wielkość kosztów SG&A i kwot zysku ustalono na podstawie faktycznych danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym w zwykłym obrocie handlowym.
(35) Po ujawnieniu informacji współpracujący indyjski producent eksportujący utrzymywał, że przy ustalaniu jego krajowej marży zysku zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, Komisja błędnie włączyła krajową sprzedaż produktów niewchodzących w zakres dochodzenia, tzn. liny zamknięte.
Jednakże, jak wskazano w motywie 18, liny zamknięte są wyraźnie objęte definicją produktu objętego postępowaniem nie tylko dla potrzeb niniejszego dochodzenia, lecz również były objęte w dochodzeniu pierwotnym.
W konsekwencji wspomniany wniosek musiał zostać odrzucony.
(36) Indyjski producent eksportujący twierdził, że wartość normalna użyta do obliczenia jego marginesu dumpingu w OD nie odzwierciedlałaby w odpowiedni sposób krajowych cen i kosztów, ponieważ została ustalona na niereprezentacyjnej podstawie, tzn. na podstawie 4 miesięcy OD, a nie 12.
Należy zauważyć, że w ramach przeglądu wygaśnięcia i zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, bada się, czy w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania się lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.
W rezultacie potwierdza się lub uchyla ostateczne cła antydumpingowe, podczas gdy indywidualne stawki cła jako takie nie mogą być zmieniane.
Ponieważ obliczenie dokładnych marginesów dumpingu w ramach przeglądu wygaśnięcia nie jest w tej sytuacji konieczne, badanie utrzymywania się dumpingu jest oparte na reprezentatywnym zestawie danych w OD.
W niniejszym postępowaniu poproszono o dane dotyczące ostatnich miesięcy każdego kwartału i producenci eksportujący zostali poproszeni o przedstawienie uwag odnośnie do ich reprezentatywności.
Producent eksportujący nie sprzeciwił się powyższemu podejściu w określonym terminie, lecz jedynie po wizycie weryfikacyjnej na miejscu, tzn. w czasie gdy weryfikacja innego zestawu danych nie byłaby już możliwa.
Ponadto producent eksportujący nie wyjaśnił ani nie przedstawił żadnego dowodu, dlaczego w tym konkretnym przypadku wybrane okresy byłyby niereprezentatywne.
Powyższy wniosek został w związku z tym odrzucony.
3.2.1.2.
Cena eksportowa
(37) Ponieważ cała sprzedaż eksportowa do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem została dokonana na rzecz powiązanych przedsiębiorstw we Wspólnocie, cena eksportowa została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego na podstawie ceny, za jaką przywożone produkty były najpierw odsprzedawane niezależnemu kupującemu.
Dokonano dostosowań w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą oraz w odniesieniu do osiągniętych zysków, w celu ustalenia wiarygodnej ceny eksportowej, na poziomie cen CIF na granicy Wspólnoty.
W odniesieniu do powyższego dokonano odliczenia SG&A importera powiązanego od ceny odsprzedaży we Wspólnocie.
W odniesieniu do marży zysku i z powodu braku współpracy ze strony niepowiązanych importerów uznano, że wobec braku innych wiarygodnych informacji, należy zastosować tę samą marżę zysku, jaką zastosowano w dochodzeniu pierwotnym, tzn. 5 %.
Brak było innych informacji wskazujących, że nie była to wiarygodna marża.
3.2.1.3.
Porównanie
(38) W celu dokonania obiektywnego porównania według typów produktu na podstawie ceny ex-factory i na tym samym poziomie sprzedaży uwzględniono należycie różnice, które zostały zgłoszone i co do których uznano, że mogą wpłynąć na porównywalność cen.
Powyższe dostosowania zostały dokonane w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów bankowych i kosztów kredytów zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
3.2.1.4.
Margines dumpingu
(39) W celu obliczenia marginesu dumpingu średnią ważoną wartość normalną porównano do średniej ważonej ceny eksportowej do Wspólnoty według typu produktu.
Porównanie to wykazało istnienie istotnego dumpingu w odniesieniu do producenta eksportującego objętego postępowaniem, na poziomie powyżej 10 %.
Dla porównania, pierwotne dochodzenie wykazało istnienie marginesu dumpingu na poziomie 39,8 %.
W odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących, dokonano oceny poziomu dumpingu na podstawie danych odnoszących się do wartości normalnej i cen eksportowych zgłoszonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu.
Powyższa ocena wykazała również margines dumpingu na poziomie powyżej 20 %.
3.2.2.
ChRL
(40) W OD łączna wielkość przywozu lin stalowych z ChRL, zarejestrowana w Eurostacie, wynosiła 1942 ton, co stanowi 1,1 % udziału w rynku wspólnotowym.
Jak wspomniano w motywie 24, jedyny współpracujący producent eksportujący reprezentował 75 % łącznego przywozu chińskiego.
(41) W pierwotnym dochodzeniu czterech chińskich producentów eksportujących współpracowało, jednakże żadnemu z nich nie przyznano traktowania na zasadach gospodarki rynkowej lub traktowania indywidualnego.
3.2.2.1.
Kraj analogiczny
(42) Ponieważ gospodarka ChRL znajduje się w okresie przejściowym, wartość normalna musiała być ustalona na podstawie informacji uzyskanych w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(43) W dochodzeniu pierwotnym Polska została użyta jako kraj analogiczny w celu określenia wartości normalnej.
Ponieważ Polska jest członkiem Unii Europejskiej od dnia 1 maja 2004 r., nie może już być użyta jako kraj analogiczny dla celu dochodzenia antydumpingowego.
Dla celu niniejszego dochodzenia wnioskodawca zaproponował Stany Zjednoczone Ameryki ("USA") jako kraj analogiczny.
(44) Jedno stowarzyszenie importerów sprzeciwiło się wyborowi USA i zaproponowało Koreę Południową jako odpowiedni kraj analogiczny.
Jednakże żaden z producentów w USA i Korei Południowej nie był skłonny współpracować w toku niniejszego przeglądu wygaśnięcia.
(45) W świetle powyższego służby Komisji zbadały możliwość wybrania innego kraju analogicznego, takiego jak Norwegia, Tajlandia, Indie i Turcja.
Jeżeli chodzi o Norwegię i Tajlandię, to również w tym przypadku żaden producent w tych krajach nie był skłonny do współpracy.
(46) Tylko jeden producent SWR w Turcji współpracował w trakcie dochodzenia odpowiadając na kwestionariusz i godząc się na przeprowadzenie wizyt weryfikacyjnych na miejscu.
Dochodzenie wykazało istnienie rynku konkurencyjnego na SWR w Indiach, gdzie dostawy od dwóch producentów krajowych stanowiły około 83 % udziału w rynku, i gdzie istnieje konkurencja ze strony przywozu z krajów trzecich.
Cła przywozowe w Turcji są niskie i nie ma żadnych innych ograniczeń dla przywozu SWR do Turcji.
Wielkość produkcji w Turcji była ponad pięciokrotnie większa od wielkości chińskiego wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty.
W związku z powyższym rynek turecki został uznany za wystarczająco reprezentatywny w celu określenia wartości normalnej dla ChRL.
Wreszcie, jak wspomniano w motywie 19, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w Turcji był podobny do produktu wywożonego przez chińskiego producenta eksportującego do Wspólnoty.
(47) Po ujawnieniu informacji jedno stowarzyszenie importerów sprzeciwiło się wyborowi Turcji jako kraju analogicznego.
Jednakże wniosek ten nie był uzasadniony i w związku z tym musiał zostać odrzucony.
(48) W związku z powyższym stwierdza się zatem, że Turcja stanowi odpowiedni kraj analogiczny dla celu ustanowienia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
3.2.2.2.
Wartość normalna
(49) Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, wartość normalna została określona na podstawie zweryfikowanych informacji uzyskanych od producenta współpracującego w kraju analogicznym, tzn. na podstawie ceny uiszczonej lub należnej na rynku krajowym Turcji przez niezależnych klientów, ponieważ sprzedaż ta została uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym.
(50) W związku z powyższym normalna wartość została ustalona jako średnia ważona krajowych cen sprzedaży niepowiązanym klientom przez współpracującego producenta w Turcji.
3.2.2.3.
Cena eksportowa
(51) Zważywszy, że sprzedaż eksportowa producenta współpracującego stanowiła 75 % przywozu WE produktu objętego postępowaniem z ChRL w OD, cena eksportowa została ustalona na podstawie informacji dostarczonych przez współpracującego producenta eksportującego w ChRL.
Ponieważ całkowita sprzedaż eksportowa do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem odbywała się bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, cenę eksportową określono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen faktycznie uiszczonych lub należnych.
3.2.2.4.
Porównanie
(52) W celu dokonania obiektywnego porównania według typów produktu na podstawie ceny ex-factory i na tym samym poziomie sprzedaży, uwzględniono należycie różnice, które zostały zgłoszone i co do których uznano, że mogą wpłynąć na porównywalność cen.
Powyższe dostosowania zostały dokonane w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów bankowych i kosztów kredytów zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(53) Dla niektórych typów produktów sprzedawanych na rynku krajowym w Turcji konieczne było dokonanie dostosowań, aby uczynić je porównywalnymi z chińskimi typami wywożonymi.
Dokonano dostosowań ze względu na różnice wartości fizycznych produktów zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, takich jak średnica, wytrzymałość na rozciąganie i rdzeń.
Dostosowania były oparte na różnicach cen danych typów na rynku tureckim.
3.2.2.5.
Margines dumpingu
(54) W celu obliczenia marginesu dumpingu średnią ważoną wartość normalną porównano do średniej ważonej ceny eksportowej do Wspólnoty według typu produktu.
Porównanie to wykazało istnienie istotnego dumpingu przywozu produktu objętego postępowaniem przez producenta współpracującego, na poziomie powyżej 65 %.
Dla porównania, pierwotne dochodzenie wykazało istnienie marginesu dumpingu na poziomie 60,4 %.
3.2.3.
Republika Południowej Afryki
(55) W OD całkowita wielkość przywozu SWR z Republiki Południowej Afryki zarejestrowana w Eurostacie wynosiła 278 ton, co stanowi 0,1 % udziału w rynku wspólnotowym, tzn. stanowi poziom de minimis.
Jedyny znany producent eksportujący reprezentował 100 % wspomnianego przywozu.
(56) Wobec braku pełnej współpracy ze strony południowoafrykańskiego producenta eksportującego, jak zostało to przedstawione w motywie 57, konieczne było dokonanie ustaleń w oparciu o fakty dostępne, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(57) Jedyny znany producent eksportujący dostarczył jedynie informacji na temat swojej sprzedaży eksportowej do Wspólnoty, ale nie przedstawił żadnych informacji w odniesieniu do kosztów i cen produktu podobnego na rynku krajowym.
Wobec powyższego określenie wartości normalnej dla OD nie było możliwe.
Niemniej jednak producent eksportujący przyznał, że w OD dumping nadal miał miejsce.
Na tej podstawie i wobec braku innych wiarygodnych informacji stwierdzono kontynuację dumpingu na znacznym poziomie w OD.
3.2.4.
Ukraina
(58) W OD całkowita wielkość przywozu SWR z Ukrainy zarejestrowana w Eurostacie wynosiła 1695 ton, co stanowi 1 % udziału w rynku wspólnotowym, co zostało uznane za udziału w rynku na poziomie de minimis.
(59) Wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony Ukrainy konieczne było dokonanie ustaleń w oparciu o fakty dostępne, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Na tej podstawie wartość normalna ustalona dla kraju analogicznego została porównana z ceną eksportową określoną we wniosku o dokonanie przeglądu przedstawionym przez wnioskodawcę.
W rezultacie ustalono margines dumpingu na poziomie ponad 65 % dla OD.
3.3.
Zmiany w przywozie w przypadku uchylenia środków
3.3.1.
Uwagi wstępne
(60) Spośród ośmiu indyjskich producentów eksportujących wymienionych w skardze jeden współpracował w toku dochodzenia.
Spośród dwóch południowoafrykańskich producentów eksportujących wymienionych w skardze tylko jeden współpracował częściowo.
Nie ma innych znanych producentów w Republice Południowej Afryki.
Jeżeli chodzi o Ukrainę, żaden z dwóch znanych producentów eksportujących nie współpracował i, podobnie jak wyżej, nie ma innych znanych producentów na Ukrainie.
Spośród dziewięciu znanych chińskich producentów eksportujących tylko jeden współpracował w toku dochodzenia.
3.3.2.
Indie
3.3.2.1.
Uwagi wstępne
(61) Siedmiu z ośmiu znanych producentów w Indiach nie współpracowało podczas obecnego przeglądu wygaśnięcia.
Zauważa się, że w pierwotnym dochodzeniu sześciu z powyższych producentów sprzedawało SWR wyłącznie na rynku krajowym lub na inne rynki krajów trzecich i w związku z tym nie byli objęci pierwotnym dochodzeniem.
Ponadto na skutek braku współpracy z ich strony w toku obecnego dochodzenia, nie było dostępnych informacji odnośnie do ich mocy produkcyjnej i wielkości produkcji, zapasów i sprzedaży na rynki inne niż rynek wspólnotowy.
W tej sytuacji badanie prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu w wypadku zniesienia środków było oparte na dostępnych informacjach, tzn. informacjach dostarczonych przez współpracującego producenta eksportującego.
Informacje związane z cenami importowymi eksporterów innych niż eksporter współpracujący, ustalone na podstawie danych Eurostatu, również były poddane analizie.
W celu ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu w wypadku zniesienia środków, zbadano politykę cenową współpracującego producenta eksportującego w odniesieniu do innych rynków eksportowych, jego ceny eksportowe do Wspólnoty, moce produkcyjne i zapasy.
Oceniono również prawdopodobny wpływ środków na ceny innych przywozów.
3.3.2.2.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich i cenami eksportowymi do Wspólnoty
(62) Ustalono, że średnia cena eksportowa sprzedaży do krajów niebędących członkami UE była znacznie poniżej średniej ceny eksportowej do Wspólnoty, jak również poniżej cen na rynku krajowym, co wskazywało na bardzo duże prawdopodobieństwo dumpingu wywozu do krajów niebędących członkami UE na poziomie, który był nawet wyższy od poziomu sprzedaży eksportowej do Wspólnoty.
Należy jednakże zauważyć, że w OD obowiązywało zobowiązanie cenowe dotyczące cen minimalnych, które obligowało producenta eksportującego objętego postępowaniem do respektowania pewnego poziomu cen w wywozie do Wspólnoty.
Ustalono, że niektóre ceny były nieznacznie wyższe od poziomu ustalonego w zobowiązaniu, ale większość cen sprzedaży była na poziomie zobowiązania.
Sprzedaż eksportera do krajów niebędących członkami UE była dokonywana w znacznych ilościach, stanowiąc 86 % łącznej sprzedaży eksportowej.
A zatem uznano, że poziom cen eksportowych do innych krajów trzecich może być wskaźnikiem prawdopodobnego poziomu cen sprzedaży eksportowej do Wspólnoty w wypadku uchylenia środków.
Na tej podstawie i zważywszy na niski poziom cen na rynkach krajów trzecich stwierdzono, iż jest prawdopodobne, że producent współpracujący zmniejszy swoje ceny eksportowe do Wspólnoty, co w konsekwencji podwyższyłoby również poziom dumpingu.
(63) Zauważa się, że margines dumpingu ustalony w OD był znaczny.
Na tej podstawie należy uznać, że nawet jeśli poziomy cen do Wspólnoty pozostaną na tym samym poziomie lub wzrosną, kontynuacja dumpingu jest wysoce prawdopodobna, jeśli obowiązujące środki zostaną uchylone.
W świetle polityki eksportowej do Wspólnoty realizowanej przez wspomniane przedsiębiorstwo w przeszłości (tzn. w pierwotnym dochodzeniu ustalono, że przedsiębiorstwo eksportowało do UE znaczne ilości na poziomie dumpingowym), jak również w świetle strategii cenowych przedsiębiorstwa w wywozie na rynki innych krajów trzecich, jest bardziej prawdopodobne, że wszelki dalszy wywóz do Wspólnoty byłby dokonywany na podstawie niższych, i w konsekwencji dumpingowych, poziomów cen.
3.3.2.3.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich a poziomem cen we Wspólnocie
(64) Zauważa się ponadto, iż ustalono, że ceny eksportowe do krajów trzecich były średnio poniżej cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego we Wspólnocie, co oznacza, że dominujący poziom cen produktu objętego dochodzeniem na rynku wspólnotowym sprawia, że rynek wspólnotowy jest bardzo atrakcyjny dla eksporterów w Indiach.
Na tej podstawie uznano, że istnieje rzeczywiście zachęta ekonomiczna do przesunięcia wywozów z krajów niebędących członkami UE na bardziej opłacalny rynek wspólnotowy w przypadku uchylenia obowiązujących środków.
3.3.2.4.
Ceny eksporterów niewspółpracujących
(65) Ceny Eurostat na łączny przywóz produktu objętego postępowaniem, wyłączając produkty eksportera współpracującego, są znacznie niższe od cen przywozu eksportera współpracującego.
Wobec braku innych informacji ustalono na podstawie wartości normalnej producenta współpracującego, iż poziom dumpingu powyższego przywozu byłby znaczny.
W przypadku braku zastosowania środków, nie ma powodów by stwierdzić, że wspomniany przywóz nie byłby realizowany po cenach dumpingowych, ale w większych ilościach.
3.3.2.5.
Niewykorzystane moce i zapasy
(66) Współpracujący producent indyjski, pomimo zwiększenia wykorzystania mocy w ostatnich latach, nadal posiada znaczne wolne moce stanowiące prawie pięciokrotność wielkości wywozu do Wspólnoty w OD.
Ponadto zapasy, chociaż malejące, są znaczne i pod koniec OD stanowiły znaczną część wielkości wywozu do Wspólnoty.
A zatem zdolność znaczącego zwiększenia wielkości wywozu do WE istnieje, w szczególności ponieważ brak przesłanek, że rynki krajów trzecich lub rynek krajowy mogłyby wchłonąć dodatkową produkcję.
Odnośnie do powyższego należy zauważyć, że jest bardzo mało prawdopodobne, by rynek krajowy w Indiach, z racji obecności ośmiu konkurujących producentów, był w stanie wchłonąć całe wolne moce danego producenta eksportującego.
W rzeczywistości według wniosku o dokonanie przeglądu, wolne moce wszystkich indyjskich producentów oszacowano na 35000 ton, co stanowi prawie 20 % konsumpcji we Wspólnocie.
3.3.3.
ChRL
3.3.3.1.
Uwagi wstępne
(67) Jak wspomniano w motywie 41, żadnemu przedsiębiorstwu chińskiemu nie przyznano statusu gospodarki rynkowej lub indywidualnego traktowania w dochodzeniu pierwotnym, tzn. wszystkie przedsiębiorstwa podlegają jednolitej ogólnokrajowej stawce cła antydumpingowego w wysokości 60,4 %.
Wielkość przywozu z ChRL zmniejszyła się znacząco, tzn. z 11484 ton w OD będącego przedmiotem dochodzenia pierwotnego (EU15) do 1942 ton w OD (EU25).
Obecny udział w rynku ChRL jest nieznacznie powyżej de minimis, tzn. 1,1 %.
Jednakże zauważa się, że przywóz chiński wykazywał od 2001 r. tendencję zwyżkową.
Wywóz do WE ze strony jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego stanowił 75 % łącznego wywozy chińskiego, co wynosiło 1456 ton w OD.
Istnieje jeszcze siedmiu innych producentów eksportujących, którzy wywozili jedynie małe ilości do Wspólnoty w OD.
(68) W celu ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków, zbadano politykę cenową producenta eksportującego na inne rynki eksportowe, jego ceny eksportowe do Wspólnoty, prawdopodobny wpływ na ceny pozostałego wywozu, jego zdolności produkcyjne i zapasy.
Informacje dotyczące cen importowych eksporterów innych niż eksporter współpracujący zostały ustalone na podstawie danych Eurostatu.
3.3.3.2.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich i cenami eksportowymi do Wspólnoty
(69) Ceny eksportowe z ChRL do USA, będącego jednym z głównych rynków eksportowych dla chińskich producentów eksportujących oraz rynkiem, na którym nie obowiązują żadne środki, były średnio rzecz biorąc znacznie poniżej cen eksportowych do Wspólnoty.
Ponieważ, jak stwierdzono w motywie 54, sprzedaż eksportowa z ChRL do Wspólnoty była dokonywana na poziomie dumpingowym, wskazuje to na to, że poziom dumpingu produktów wywożonych do USA i na rynki innych krajów trzecich był prawdopodobnie nawet wyższy od poziomu dumpingu sprzedaży eksportowej do Wspólnoty.
Uznano również, że poziom cen eksportowych do USA i innych krajów trzecich może być wskaźnikiem prawdopodobnego poziomu cen sprzedaży eksportowej do Wspólnoty w wypadku uchylenia środków.
Na tej podstawie i zważywszy na niski poziom cen na rynki krajów trzecich, stwierdzono, że istnieje znaczący margines zmniejszenia cen eksportowych do Wspólnoty, co w konsekwencji podwyższyłoby również poziom dumpingu.
3.3.3.3.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich a poziomem cen we Wspólnocie
(70) Ustalono ponadto, że poziom cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego we Wspólnocie był średnio znacząco wyższy od poziomu cen eksportowych współpracującego chińskiego eksportera na inne rynki krajów trzecich.
Jak zostało już wskazane w motywie 64 dotyczącym Indii, fakt, że ogólnie dominujący poziom cen dla produktu objętego postępowaniem na rynku wspólnotowym sprawia, że rynek wspólnotowy jest bardzo atrakcyjny, ma również zastosowanie do eksporterów z ChRL.
Wyższy poziom cen na rynku wspólnotowym jest zachętą dla zwiększenia wywozu do Wspólnoty.
3.3.3.4.
Ceny eksporterów niewspółpracujących
(71) Ceny Eurostat na łączny przywóz produktu objętego postępowaniem, wyłączając produkty eksportera współpracującego, są niższe od cen eksportera współpracującego.
Na podstawie wartości normalnej obliczonej dla kraju analogicznego, poziom dumpingu powyższego przywozu byłby znacząco wyższy.
W przypadku braku zastosowania środków, nie ma powodów by stwierdzić, że wspomniany przywóz nie byłby realizowany po cenach dumpingowych, ale w większych ilościach.
3.3.3.5.
Niewykorzystane moce i zapasy
(72) Współpracujący producent chiński, pomimo nieznacznego zwiększenia wykorzystania mocy w ostatnich latach, nadal posiada znaczne wolne moce stanowiące prawie czterokrotność wielkości wywozu do Wspólnoty w OD.
Według wniosku o dokonanie przeglądu, wolne moce wszystkich producentów eksportujących w ChRL oszacowano na 270000 ton.
A zatem zdolność znaczącego zwiększenia wielkości wywozu do WE istnieje, w szczególności z powodu braku przesłanek, że rynki krajów trzecich lub rynek krajowy mogłyby wchłonąć dodatkową produkcję.
Odnośnie powyższego należy zauważyć, że jest bardzo mało prawdopodobne, by rynek krajowy w ChRL, z racji obecności znaczącej liczby konkurujących producentów, byłby w stanie wchłonąć wszystkie wolne moce.
3.3.3.6.
Praktyki mające na celu obejście środków
(73) Zauważa się, iż ustalono, że środki obowiązujące na przywóz z ChRL produktu objętego postępowaniem były obchodzone poprzez dokonywanie przeładunku w Maroku.
To wskazuje na wyraźne zainteresowanie rynkiem wspólnotowym sprzedawców chińskich WSR i na ich niezdolność do konkurowania na rynku wspólnotowym na poziomie niedumpingowym.
Uznano to za dalszy wskaźnik prawdopodobnego zwiększenia wielkości chińskiego wywozu i jego wwozu na rynek wspólnotowy po cenach dumpingowych w przypadku uchylenia środków.
3.3.4.
Republika Południowej Afryki
3.3.4.1.
Uwagi wstępne
(74) Istnieje tylko jeden znany producent w Republice Południowej Afryki.
Producent ten częściowo współpracował w niniejszym dochodzeniu przeglądowym.
(75) Przywóz z Republiki Południowej Afryki zmniejszył się znacząco od czasu nałożenia środków ostatecznych.
Udział w rynku przywozu z Republiki Południowej Afryki był poniżej progu de minimis (1 %) w OD.
A zatem łączny wywóz z Republiki Południowej Afryki w OD wynosił 278 ton, z których znacząca część była wysyłana do składu celnego w Rotterdamie, z którego towar ten był następnie ponownie wywożony i nie przechodził odprawy celnej w UE.
Jedynie niewielkie ilości produktu objętego postępowaniem zostały dopuszczone do wolnego obrotu w UE.
(76) Jak wspomniano w motywach 57 i 60, konieczne było dokonanie ustaleń w oparciu o fakty dostępne, w szczególności w odniesieniu do sytuacji południowoafrykańskiego rynku krajowego.
Ponieważ niewiele informacji jest dostępnych o przemyśle południowoafrykańskim, poniższe wnioski oparte są na informacjach określonych we wniosku o dokonanie przeglądu przedłożonym przez wnioskodawcę i na publicznie dostępnych statystykach handlowych.
(77) W celu ustalenia prawdopodobieństwa ponownego dumpingu w przypadku uchylenia środków zbadano informacje dostarczone przez eksportera współpracującego odnoszącą się do cen eksportowych do Wspólnoty i krajów trzecich, niewykorzystane moce i zapasy.
3.3.4.2.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich i cenami eksportowymi do Wspólnoty
(78) Jak zostało już wyjaśnione w motywie 76, nie dostarczono żadnych informacji odnośnie do cen krajowych.
W związku z powyższym wykorzystano informacje o cenach krajowych określone we wniosku.
W odniesieniu do cen na rynkach eksportowych innych niż rynek wspólnotowy, zanalizowano pięć głównych miejsc przeznaczenia wywozu.
W każdym przypadku ceny eksportowe do krajów trzecich kształtowały się poniżej cen krajowych.
Zakładając, że te ceny eksportowe będą służyły za najniższy poziom możliwy do zaakceptowania przez eksportera po ponownym wejściu na rynek wspólnotowy, jest oczywiste, że wspomniany wywóz będzie prawdopodobnie nadal dokonywany po cenach dumpingowych.
3.3.4.3.
Zależność między cenami eksportowymi do państw trzecich a poziomem cen eksportowych do Wspólnoty
(79) Badanie średniej ceny sprzedaży eksportowej na pięć głównych rynków eksportowych innych niż rynek wspólnotowy wykazało, że sprzedaż ta była dokonywana po cenach znacząco niższych od cen eksportowych do Wspólnoty.
Podobnie jak w przypadku Indii, wynika to przynajmniej częściowo z faktu, że w OD obowiązywało zobowiązanie dotyczące cen minimalnych, które obligowało producenta eksportującego objętego postępowaniem do respektowania pewnego poziomu cen w wywozie do Wspólnoty.
Ustalono, że wszystkie ceny są nieznacznie wyższe od poziomu cen ustalonych w zobowiązaniu.
(80) A zatem uznano, że poziom cen eksportowych do wyżej wymienionych pięciu rynków eksportowych poza Wspólnotą może być wskaźnikiem prawdopodobnego poziomu cen sprzedaży eksportowej do Wspólnoty w wypadku uchylenia środków.
Na tej podstawie stwierdzono, że istnieje znaczący margines do zmniejszenia cen eksportowych do Wspólnoty przez jedynego południowoafrykańskiego eksportera, co w konsekwencji podwyższyłoby również poziom dumpingu.
3.3.4.4.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich a poziomem cen we Wspólnocie
(81) Ustalono ponadto, że ceny na rynku wspólnotowym były średnio znacząco wyższe od cen eksportowych na pięć głównych rynków eksportowych poza Wspólnotą.
Jak wspomniano już w motywie 64 dla Indii i w motywie 70 dla ChRL, fakt ten sprawia, że rynek wspólnotowy będzie bardzo atrakcyjny w przyszłości w przypadku uchylenia środków.
Pod tym względem uznano, że wyższy poziom cen na rynku wspólnotowym jest zachętą dla zwiększenia eksportu na rynek wspólnotowy.
3.3.4.5.
Niewykorzystane moce i zapasy
(82) Od czasu nałożenia cła ostatecznego częściowo współpracujący producent eksportujący zgromadził znaczące zapasy i wolne moce, przy czym poziom tych ostatnich był ponad 40 % większy od poziomu zainstalowanej mocy.
Zgodnie z wnioskiem wolne moce oszacowano na 23000–25000 ton.
A zatem zdolność znaczącego zwiększenia wielkości wywozu do Wspólnoty istnieje, w szczególności z powodu braku przesłanek, że rynki krajów trzecich lub rynek krajowy mogłyby wchłonąć dodatkową produkcję.
3.3.5.
Ukraina
3.3.5.1.
Uwagi wstępne
(83) Zważywszy na brak jakiejkolwiek współpracy ze strony dwóch znanych ukraińskich producentów eksportujących, ustalenia oparto na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Ponieważ niewiele informacji jest dostępnych o przemyśle ukraińskim, poniższe wnioski oparte są na informacjach określonych we wniosku o dokonanie przeglądu przedłożonym przez wnioskodawcę i na publicznie dostępnych statystykach handlowych.
Zauważa się brak innych znanych producentów na Ukrainie oraz fakt, że następujące względy dotyczące w szczególności mocy produkcyjnych odnoszą się do dwóch znanych producentów eksportujących.
(84) W celu ustalenia prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków zbadano ceny eksportowe do krajów trzecich, niewykorzystane moce i zapasy.
3.3.5.2.
Zależność między cenami eksportowymi do krajów trzecich a poziomem cen eksportowych do Wspólnoty
(85) W związku z brakiem innych wiarygodnych informacji, wzięto pod uwagę informacje podane we wniosku, dotyczące wywozu do Rosji i USA, oparte na publicznie dostępnych statystykach.
Analiza dostępnych danych liczbowych wykazała, że średnie ceny eksportowe do wyżej wymienionych krajów były znacząco poniżej średnich cen eksportowych do Wspólnoty.
Jak zostało to już wyjaśnione powyżej w przypadku Indii, ChRL i Republiki Południowej Afryki, ceny eksportowe do innych krajów trzecich były uznane za wskaźnik prawdopodobnego poziomu cen sprzedaży eksportowej w przypadku uchylenia środków.
Na tej podstawie stwierdzono, że istnieje znaczący margines do zmniejszenia cen eksportowych do Wspólnoty, z bardzo dużym prawdopodobieństwem zmniejszenia ich do poziomu dumpingowego.
3.3.5.3.
Niewykorzystane moce
(86) Zgodnie z dowodami dostępnymi we wniosku szacunkowe moce produkcyjne na Ukrainie wynoszą do 100000 ton, z których jedynie 50 % jest wykorzystywanych w rzeczywistej produkcji.
Wolne moce w wysokości 50000 ton reprezentowałyby najwyższy poziom wolnych mocy spośród wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie i stanowiłyby ponad jedną trzecią konsumpcji we Wspólnocie.
A zatem zdolność zwiększenia wielkości wywozu do Wspólnoty jest w wypadku Ukrainy wyraźnie największa spośród wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie, w szczególności z powodu braku przesłanek, że rynki krajów trzecich lub rynek krajowy mogłyby wchłonąć dodatkową produkcję.
3.3.5.4.
Naruszenie zobowiązania i obejście środków
(87) W 1999 r. w ramach pierwotnego dochodzenia Komisja przyjęła zobowiązanie oferowane przez jednego z eksporterów ukraińskich.
Następnie Komisja ustaliła, że nastąpiło naruszenie zobowiązania w dwóch aspektach.
Po pierwsze, eksporter ukraiński objęty postępowaniem dostarczał, i po drugie, eksporter wystawiał faktury w ramach zobowiązania dla typów produktów, które nie są objęte zakresem zobowiązania, w ten sposób korzystając nadmiernie ze zwolnienia z opłaty ceł antydumpingowych.
W konsekwencji, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1678/2003 Komisja wycofała się z przyjęcia zobowiązania.
(88) Ponadto w następstwie nałożenia istniejących środków na przywóz SWR z Ukrainy ustalono, że miało miejsce obejście tych środków poprzez przywóz SWR z Mołdowy.
Jak wspomniano w motywie 3, istniejące środki były odpowiednio rozszerzone na przywóz SWR wysyłanych z Mołdowy.
(89) Chociaż naruszenie zobowiązania i praktyki obchodzenia środków w przeszłości same w sobie nie usprawiedliwiają wyciągania wniosków co do praktyk dumpingowych w przyszłości, stwierdzono, że w tym przypadku takie praktyki stanowią dodatkowe czynniki wskazujące na zainteresowanie eksporterów wejściem na rynek wspólnotowy i na ich niezdolność do konkurowania na rynku wspólnotowym na poziomie niedumpingowym.
3.4.
Wniosek
(90) Stwierdzono utrzymywanie się znaczącego dumpingu we wszystkich przypadkach, chociaż wielkości przywozu dla Republiki Południowej Afryki i Ukrainy były na poziomie de minimis.
(91) Jeśli chodzi o badanie prawdopodobieństwa utrzymywania się lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków antydumpingowych, zanalizowano wolne moce i niewykorzystane zapasy, jak również strategie cenowe i eksportowe na różnych rynkach.
Badanie wykazało istnienie znaczących wolnych mocy i zgromadzonych zapasów we wszystkich krajach wywozu, których dotyczy postępowanie.
Ustalono ponadto, że ceny eksportowe do innych krajów trzecich były generalnie na znacząco niższym poziomie od cen na rynek wspólnotowy i dlatego też Wspólnota pozostawała atrakcyjnym rynkiem dla producentów eksportujących we wszystkich krajach, których dotyczy postępowanie.
W związku z powyższym stwierdzono, iż jest wysoce prawdopodobne, że wywóz z krajów, których dotyczy postępowanie do krajów trzecich byłby ponownie skierowywany do Wspólnoty w przypadku braku środków antydumpingowych przy dostępie do rynku wspólnotowego.
Ponadto dostępne wolne moce produkcyjne prawdopodobnie doprowadziłyby do zwiększenia przywozu ze wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie.
(92) Analiza strategii cenowych wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie wykazała ponadto, że wspomniany przywóz prawdopodobnie byłby dokonywany po cenach dumpingowych.
W przypadku ChRL i Ukrainy, za powyższymi wnioskami przemawiał fakt ustalenia, że dokonywano obejścia istniejących środków poprzez przywóz z innych krajów, co wskazywało na to, że kraje wywozu nie były w stanie konkurować na rynku wspólnotowym po uczciwych cenach.
(93) W świetle powyższego ustalono w stosunku do wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie, prawdopodobieństwo utrzymywania się lub ponownego wystąpienia dumpingu w znaczących ilościach w przypadku wygaśnięcia środków.
4.
DEFINICJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
4.1.
Produkcja wspólnotowa
(94) W obrębie Wspólnoty produkt objęty postępowaniem jest wytwarzany przez 30 producentów, którzy stanowią łączną produkcję wspólnotową w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
4.2.
Przemysł wspólnotowy
(95) Należy zauważyć, że w pierwotnym dochodzeniu przemysł wspólnotowy obejmował 20 producentów.
Dziewięć z tych przedsiębiorstw nie współpracowało w dochodzeniu przeglądowym.
I odwrotnie, sześć przedsiębiorstw niestanowiących części przemysłu wspólnotowego w dochodzeniu pierwotnym poparło wniosek o dokonanie przeglądu oraz zgodziło się współpracować w dochodzeniu przeglądowym.
Odpowiednio, następujących 17 producentów poparło skargę i zgodziło się współpracować:
- Bridon International Ltd (Zjednoczone Królestwo),
- BTS Drahtseile GmbH (Niemcy),
- Cables y Alambres especiales, SA (Hiszpania),
- CASAR Drahtseilwerk Saar GmbH (Niemcy),
- D. Koronakis SA (Grecja),
- Drahtseilwerk GmbH (Niemcy),
- Drahtseilwerk Hemer GmbH and Co.
KG (Niemcy),
- Drahtseilerei Gustav Kocks GmbH (Niemcy),
- Drumet SA (Polska),
- Hamburger Drahtseilerei A. Steppuhn GmbH (Niemcy),
- Iscar Funi Metalliche Srl (Włochy),
- Manuel Rodrigues de Oliveira Sa & Filhos, SA (Portugalia),
- Metalcavi wire ropes Srl (Włochy),
- Metal Press Srl (Włochy),
- Trefileurope (Francja),
- WADRA GmbH (Niemcy),
- Westfälische Drahtindustrie GmbH (Niemcy).
Jak wskazano w motywie 12, dokonano doboru próby składającej się z pięciu przedsiębiorstw.
(96) Wspomniane przedsiębiorstwa w pełni współpracowały podczas dochodzenia.
Pięciu objętych próbą producentów wspólnotowych stanowiło 30 % łącznej wspólnotowej produkcji w OD, podczas gdy 17 wyżej wymienionych producentów wspólnotowych reprezentowało 68 % łącznej produkcji wspólnotowej w OD.
(97) W konsekwencji uznaje się, że 17 wyżej wymienionych producentów wspólnotowych reprezentuje znaczną część łącznej produkcji wspólnotowej produktu podobnego. Dlatego też stwierdzono, iż 17 wyżej wymienionych producentów wspólnotowych stanowi przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i są oni zwani dalej "przemysłem wspólnotowym".
5.
SYTUACJA NA RYNKU WSPÓLNOTOWYM
5.1.
Konsumpcja na rynku wspólnotowym
(98) Konsumpcja we Wspólnocie została ustalona na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym, wielkości sprzedaży innych producentów wspólnotowych na rynku wspólnotowym oraz danych Eurostatu dotyczących całego przywozu UE.
(99) Pomiędzy 2001 r. i OD konsumpcja we Wspólnocie zmniejszyła się o 9 %.
Precyzując – zmniejszyła się o 3 % pomiędzy 2001 r. a 2002 r. i o dalsze 6 % pomiędzy 2002 r. i 2003 r.
Następnie osiągnęła ogólną stabilność na wyżej wymienionym poziomie w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Łączna konsumpcja WE (tony) _BAR_ 194547 _BAR_ 187845 _BAR_ 176438 _BAR_ 177825 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 97 _BAR_ 91 _BAR_ 91 _BAR_
5.2.
Przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie
5.2.1.
Kumulacja
(100) W dochodzeniu pierwotnym przywóz SWR pochodzących z ChRL, Indii, Republiki Południowej Afryki i Ukrainy oceniono w sposób skumulowany zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Zbadano, czy ocena skumulowana byłaby również odpowiednia w obecnym dochodzeniu.
(101) Odnośnie do powyższego stwierdzono, że ustalony margines dumpingu w przywozie z każdego kraju przekracza poziom de minimis.
W odniesieniu do ilości wywożonych przez każdy z czterech krajów, których dotyczy postępowanie, to, jak zostało stwierdzone w motywach 22 do 24, uznano, że w wypadku uchylenia środków, przywóz z każdego kraju, którego dotyczy postępowanie prawdopodobnie wzrósłby do poziomu znacząco przekraczającego poziom osiągnięty w OD, a z całą pewnością przekroczyłby próg nieistotności.
(102) W odniesieniu do warunków konkurencji, dochodzenie wykazało, że SWR przywożone z krajów, których dotyczy postępowanie, rozpatrywane według typów, były podobne pod względem wszystkich swych podstawowych cech fizycznych i technicznych.
Ponadto te typy SWR były wymienne z innymi typami przywożonymi z krajów, których dotyczy postępowanie i typami produkowanymi we Wspólnocie oraz zostały wprowadzone na rynek Wspólnoty w tym samym okresie, porównywalnymi kanałami sprzedaży i w podobnych warunkach handlowych.
Importowane SWR uznano zatem za konkurencyjne względem siebie i dla WSR produkowanych we Wspólnocie.
(103) W związku z powyższym Komisja uznała, że wszystkie kryteria podane w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego są spełnione.
W związku z tym przywóz z czterech krajów, których dotyczy postępowanie, oceniono w sposób skumulowany.
5.2.2.
Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu
(104) W odniesieniu do czterech krajów, których dotyczy postępowanie, wielkość przywozu, udział w rynku i średnie ceny zmieniały się w sposób przedstawiony poniżej.
Podane poniżej trendy cenowe są oparte na cenach przywozu Eurostatu i obejmują cła antydumpingowe oraz szacunkowe koszty ponoszone po przywozie.
(105) Wielkość przywozu pochodzącego z czterech krajów, których dotyczy postępowanie, najpierw wzrosła i osiągnęła poziom 9153 ton w 2002 r., co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 4,9 %, po czym spadła do poziomu 7784 ton w OD, co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 4,4 %.
W OD dotyczącym dochodzenia pierwotnego, skumulowany udział w rynku czterech krajów, których dotyczy postępowanie, wynosił 14, 3 %.
(106) Ceny przywozu z czterech krajów, których dotyczy postępowanie, zmniejszyły się średnio z 1364 EUR/tonę w 2001 r. do 1296 EUR/tonę w OD.
(107) Badanie wykazało, że przywóz z zkrajów, których dotyczy postępowanie, podcinały ceny przywozu realizowanego przez przemysł wspólnotowy o 36 %–68 % w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z czterech krajów, których dotyczy postępowanie (tony) _BAR_ 7951 _BAR_ 9153 _BAR_ 7168 _BAR_ 7784 _BAR_
Udział w rynku przywozu z czterech krajów, których dotyczy postępowanie _BAR_ 4,1 % _BAR_ 4,9 % _BAR_ 4,1 % _BAR_ 4,4 % _BAR_
Ceny przywozu z czterech krajów, których dotyczy postępowanie (EUR/tona) _BAR_ 1364 _BAR_ 1450 _BAR_ 1331 _BAR_ 1296 _BAR_
5.3.
Przywóz, w odniesieniu do którego stwierdzono obejście środków
(108) Jak wspomniano w motywie 3, ustalono ponadto, iż miało miejsce obejście środków pierwotnych dotyczących Ukrainy i ChRL, poprzez, odpowiednio, Mołdowę i Maroko.
W konsekwencji cło antydumpingowe nałożone na przywóz pochodzący z ChRL zostało rozszerzone na przywóz takich samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Maroka, z wyjątkiem tych produkowanych przez producenta rzeczywiście pochodzącego z Maroka.
Podobnie ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz pochodzący z Ukrainy zostało rozszerzone na przywóz takich samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Mołdowy.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z Mołdowy (tony) _BAR_ 1054 _BAR_ 1816 _BAR_ 0 _BAR_ 0 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Mołdowy _BAR_ 0,5 % _BAR_ 1,0 % _BAR_ 0,0 % _BAR_ 0,0 % _BAR_
Ceny przywozu z Mołdowy (EUR/tona) _BAR_ 899 _BAR_ 843 _BAR_ 0 _BAR_ 0 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 94 _BAR_ 0 _BAR_ 0 _BAR_
Wielkość przywozu z Maroka (tony) _BAR_ 231 _BAR_ 1435 _BAR_ 2411 _BAR_ 1904 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Maroka _BAR_ 0,1 % _BAR_ 0,8 % _BAR_ 1,4 % _BAR_ 1,1 % _BAR_
Ceny przywozu z Maroka (EUR/tona) _BAR_ 963 _BAR_ 955 _BAR_ 1000 _BAR_ 1009 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 104 _BAR_ 105 _BAR_
(109) Podczas gdy wielkość przywozu z Mołdowy była zerowa w okresie przed 2000 r., wzrosła ona gwałtownie do 1816 ton w 2002 r.
Następnie wielkość ta ponownie spadła do poziomu zerowego, prawdopodobnie w rezultacie wszczęcia wyżej wspomnianego dochodzenia w sprawie omijania środków w trakcie 2003 r.
Przywóz z Mołdowy realizowany był po bardzo niskich cenach w 2001 i 2002 r.: 899 EUR/tonę w 2001 r. i 843 EUR/tonę w 2002 r. Podczas okresu objętego dochodzeniem w dochodzeniu pierwotnym udział w rynku przywozu z Mołdowy wynosił 0 %.
(110) Podczas okresu objętego dochodzeniem w dochodzeniu pierwotnym, udział w rynku przywozu z Maroka wynosił 0 %.
Wielkość przywozu z Maroka wzrosła gwałtownie z 231 ton w 2001 r. do 2411 ton w 2003 r.
Następnie spadła do 1904 ton w OD.
Wspomniane wyżej dochodzenie w sprawie omijania środków dostarczyło dowodów, że ograniczona ilość przywozu z Maroka (około 100 ton) została przypisana w 2003 r. do producenta rzeczywiście pochodzącego z Maroka.
Przywóz z Maroka dokonywany był po bardzo niskich cenach pomiędzy 2001 r. a OD: tzn. wynosiły one około 1000 EUR/tonę.
5.4.
Przywóz z innych krajów
5.4.1.
Republika Korei (Korea Południowa)
(111) W dniu 20 listopada 2004 r. Komisja wszczęła postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu tego samego produktu pochodzącego z Republiki Korei w następstwie skargi złożonej przez przemysł wspólnotowy, w której przedstawiono dowody prima facie przywozu po cenach dumpingowych, który powoduje istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego.
(112) Zmiany w przywozie z Republiki Korei są następujące:
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z Republiki Korei (tony) _BAR_ 13582 _BAR_ 16403 _BAR_ 22400 _BAR_ 25835 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Republiki Korei _BAR_ 7,0 % _BAR_ 8,7 % _BAR_ 12,7 % _BAR_ 14,5 % _BAR_
Ceny przywozu z Republiki Korei (EUR/tonę) _BAR_ 1366 _BAR_ 1256 _BAR_ 1187 _BAR_ 1123 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 92 _BAR_ 87 _BAR_ 82 _BAR_
(113) Wielkość przywozu z Republiki Korei wzrosła z 13582 ton w 2001 r., co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 7 %, do 25835 ton w OD, co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 14,5 %.
Średnie ceny przywozu z Republiki Korei zmniejszyły się o 18 % pomiędzy 2001 r. a OD, tzn. z 1366 EUR/tonę do 1123 EUR/tonę.
Ponieważ nie dostarczono dowodów odnośnie do przywozu z Republiki Korei, wspomniane wyżej postępowanie zostało zakończone (patrz: motyw 4).
5.4.2.
Meksyk
(114) Jak wskazano w motywie 7, środki nałożone na przywóz pochodzący z Meksyku na mocy pierwotnego rozporządzenia ostatecznego wygasły w dniu 18 sierpnia 2004 r.
Wielkość przywozu pochodząca z Meksyku pozostawała bardzo ograniczona od 2001 r. poprzez okres trwania OD.
Miała ona wartość zerową w 2001 r. i podczas OD, i osiągnęła poziom roczny w wysokości od około 700 ton – 400 ton w 2002 i 2003 r., co odpowiada udziałowi w rynku odpowiednio 0,4 % i 0,2 %.
(115) Ceny przywozu z Meksyku osiągnęły poziom około 2400 EUR/tonę w 2002 r. i 2003 r. Podczas okresu objętego dochodzeniem ( 1 stycznia 1997 r. – 31 marzca 1998 r.) w dochodzeniu pierwotnym, udział w rynku przywozu z Meksyku wynosił 3 %.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z Meksyku (tony) _BAR_ 0 _BAR_ 669 _BAR_ 433 _BAR_ 0 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Meksyku _BAR_ 0,0 % _BAR_ 0,4 % _BAR_ 0,2 % _BAR_ 0,0 % _BAR_
Ceny przywozu z Meksyku (EUR/tona) _BAR_ n/d _BAR_ 2358 _BAR_ 2434 _BAR_ n/d _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ n/a _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ n/a _BAR_
5.4.3.
Inne kraje, których dotyczą środki antydumpingowe
(116) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1601/2001 [11], Rada nałożyla środki antydumpingowe na przywóz produktów podobnych pochodzących m.in. z Rosji, Tajlandii i Turcji.
(117) Stawka cła mająca zastosowanie do przywozu z Rosji wynosi pomiędzy 36,1 % i 50,7 %, z wyjątkiem przywozu od jednego rosyjskiego eksportera, od którego przyjęto zobowiązanie cenowe.
Wielkość przywozu z Rosji zmniejszyła się z 3630 ton w 2001 r., co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 1,9 %, do 2101 ton w OD, co odpowiada udziałowi w rynku wynoszącym 1,2 %.
Średnie ceny przywozu z Rosji pozostawały na stosunkowo stabilnym poziomie pomiędzy 2001 r. a OD, i wynosiły około 1000 EUR/tonę.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z Rosji (tony) _BAR_ 3630 _BAR_ 2557 _BAR_ 2198 _BAR_ 2101 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Rosji _BAR_ 1,9 % _BAR_ 1,4 % _BAR_ 1,2 % _BAR_ 1,2 % _BAR_
Ceny przywozu z Rosji (EUR/tona) _BAR_ 1038 _BAR_ 997 _BAR_ 980 _BAR_ 1046 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 96 _BAR_ 94 _BAR_ 101 _BAR_
(118) Stawka cła mająca zastosowanie do przywozu z Tajlandii wynosiła pomiędzy 24,8 % i 42,8 %, z wyjątkiem przywozu od jednego eksportera, od którego przyjęto zobowiązanie cenowe.
Wielkość przywozu z Tajlandii zmniejszyła się z 1039 ton w 2001 r., co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 0,5 %, do 277 ton w OD, co odpowiada udziałowi w rynku wynoszącym 0,2 %.
Średnie ceny przywozu z Tajlandii zwiększyły się z około 1335 EUR/tonę w 2001 r. do 1722 EUR/tonę w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z Tajlandii (tony) _BAR_ 1039 _BAR_ 1002 _BAR_ 368 _BAR_ 277 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Tajlandii _BAR_ 0,5 % _BAR_ 0,5 % _BAR_ 0,2 % _BAR_ 0,2 % _BAR_
Ceny przywozu z Tajlandii (EUR/tona) _BAR_ 1335 _BAR_ 1433 _BAR_ 1593 _BAR_ 1722 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 107 _BAR_ 119 _BAR_ 129 _BAR_
(119) Stawka cła mająca zastosowanie do przywozu z Turcji w okresie badanym wynosiła pomiędzy 17,8 % i 31 %, z wyjątkiem przywozu od dwóch tureckich eksporterów, od których przyjęto zobowiązanie cenowe w 2001 r., z którego się następnie wycofano w 2003 r.
Wielkość przywozu z Turcji zmniejszyła się z 4354 ton w 2001 r., co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 2,2 %, do 1457 ton w OD, co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 0,8 %.
Średnie ceny przywozu z Turcji spadły z około 1448 EUR/tonę w 2001 r. do 1302 EUR/tonę w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z Turcji (tony) _BAR_ 4354 _BAR_ 4448 _BAR_ 2248 _BAR_ 1457 _BAR_
Udział w rynku przywozu z Turcji _BAR_ 2,2 % _BAR_ 2,4 % _BAR_ 1,3 % _BAR_ 0,8 % _BAR_
Ceny przywozu z Turcji (EUR/tona) _BAR_ 1448 _BAR_ 1414 _BAR_ 1376 _BAR_ 1302 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 98 _BAR_ 95 _BAR_ 90 _BAR_
5.4.4.
Inne kraje trzecie niewymienione powyżej
(120) Wielkość przywozu z innych krajów trzecich niewymienionych powyżej zmniejszyła się z około 23000 ton w 2001 r., co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 12 %, do około 19000 ton w OD, co odpowiada udziałowi w rynku wynoszącym 10,5 %.
Średnie ceny przywozu z innych krajów trzecich niewymienionych powyżej wzrosły z około 1500 EUR/tonę w 2001 r. do około 1900 EUR/tonę w 2003 r., po czym spadły ponownie do około 1500 EUR/tonę w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Wielkość przywozu z krajów niewymienionych powyżej (tony) _BAR_ 23321 _BAR_ 14924 _BAR_ 17227 _BAR_ 18741 _BAR_
Udział w rynku przywozu z krajów niewymienionych powyżej _BAR_ 12,0 % _BAR_ 7,9 % _BAR_ 9,8 % _BAR_ 10,5 % _BAR_
Ceny przywozu z krajów niewymienionych powyżej (EUR/tonę) _BAR_ 1472 _BAR_ 1749 _BAR_ 1895 _BAR_ 1497 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 119 _BAR_ 129 _BAR_ 102 _BAR_
6.
SYTUACJA GOSPODARCZA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
(121) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki ekonomiczne i wskaźniki mające znaczenie dla sytuacji przemysłu wspólnotowego.
6.1.
Uwagi wstępne
(122) Ze względu na fakt, iż zastosowano kontrolę wyrywkową w odniesieniu do przemysłu wspólnotowego, ocena szkody została dokonana zarówno na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie całego przemysłu wspólnotowego ("Community Industry" – "C.I." w tabelach dodatkowych) i na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie producentów wspólnotowych objętych próbą ("Sampled Producer" – "S.P." w tabelach dodatkowych).
(123) W przypadkach odwoływania się do kontroli wyrywkowej, zgodnie z ustanowioną praktyką, pewne wskaźniki szkody (produkcja, moce, wydajność, zapasy, sprzedaż, udział w rynku, wzrost i bezrobocie) są analizowane w odniesieniu do całego przemysłu wspólnotowego, podczas gdy te wskaźniki szkody, które odnoszą się do wyników poszczególnych przedsiębiorstw, tzn. ceny, koszty produkcji, rentowność, wynagrodzenia, inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływ środków pieniężnych, zdolność do pozyskiwania kapitału, są badane na podstawie informacji gromadzonych na poziomie objętych próbą producentów wspólnotowych.
6.2.
Dane odnoszące się do przemysłu wspólnotowego jako całości
a) Produkcja
(124) Produkcja przemysłu wspólnotowego zmniejszyła się o 10 % między 2001 r. a OD, tzn. z poziomu około 125000 ton w 2001 r. do poziomu około 112000 ton w OD.
Precyzując, produkcja wzrosła o 2 % w 2002 r., po czym spadła o 5 punktów procentowych w 2003 r. i o dalsze 7 punktów procentowych w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
C.I. Produkcja (tony) _BAR_ 124549 _BAR_ 127118 _BAR_ 121065 _BAR_ 111765 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 102 _BAR_ 97 _BAR_ 90 _BAR_
b) Moce produkcyjne i wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych
(125) Moce produkcyjne wzrosły marginalnie (o 2 %) między 2001 r. a OD.
Ponieważ produkcja zmniejszyła się, podczas gdy w tym samym czasie moce zwiększyły się nieznacznie, to wynikające z tego wykorzystanie mocy produkcyjnych zmalało, z poziomu 67 % w 2001 r. do poziomu 59 % w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
C.I. Moce produkcyjne (tony) _BAR_ 184690 _BAR_ 185360 _BAR_ 188430 _BAR_ 189150 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 100 _BAR_ 102 _BAR_ 102 _BAR_
C.I. Wykorzystanie mocy produkcyjnych _BAR_ 67 % _BAR_ 69 % _BAR_ 64 % _BAR_ 59 % _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 102 _BAR_ 95 _BAR_ 88 _BAR_
c) Zapasy
(126) Poziom zapasów końcowych przemysłu wspólnotowego zmniejszał się stopniowo przez cały czas trwania okresu badanego.
W OD, poziom zapasów był 14 % niższy niż w 2001 r.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
C.I. Zapasy końcowe (tony) _BAR_ 31459 _BAR_ 30222 _BAR_ 29336 _BAR_ 26911 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 96 _BAR_ 93 _BAR_ 86 _BAR_
d) Wielkość sprzedaży
(127) Sprzedaż przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym spadła o 10 % między 2001 r. a OD.
Zmiana ta jest zgodna ze zmianą na rynku wspólnotowym, który zmniejszył się o 9 % między 2001 r. a OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
C.I. Wielkość sprzedaży WE niezależnym klientom (tony) _BAR_ 80019 _BAR_ 79089 _BAR_ 73636 _BAR_ 72072 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 92 _BAR_ 90 _BAR_
e) Udział w rynku
(128) Udział w rynku przemysłu wspólnotowego zmniejszył się o jeden punkt procentowy między 2001 r. i OD.
Precyzując, udział ten wzrósł o 0,5 punktu procentowego w 2002 r., spadł o 0,3 punktu procentowego w 2003 r. i ostatecznie zmniejszył się o 1,2 punktu procentowego w OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
Udział w rynku przemysłu wspólnotowego _BAR_ 42,8 % _BAR_ 43,3 % _BAR_ 43,0 % _BAR_ 41,8 % _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 101 _BAR_ 101 _BAR_ 98 _BAR_
Udział w rynku czterech krajów, których dotyczy postępowanie _BAR_ 4,1 % _BAR_ 4,9 % _BAR_ 4,1 % _BAR_ 4,4 % _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 119 _BAR_ 99 _BAR_ 107 _BAR_
f) Wzrost
(129) Między 2001 r. a OD, kiedy konsumpcja we Wspólnocie spadła o 9 %, wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego spadła o 10 %.
W konsekwencji przemysł wspólnotowy stracił część swego udziału w rynku, podczas gdy przywóz objęty postępowaniem wzrósł o 0,3 punktu procentowego w tym samym okresie.
g) Zatrudnienie
(130) Poziom zatrudnienia w przemyśle wspólnotowym obniżył się o 4 % między 2001 r. a OD.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
C.I. Zatrudnienie – dotyczy produktu objętego postępowaniem _BAR_ 2049 _BAR_ 2028 _BAR_ 1975 _BAR_ 1975 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 96 _BAR_ 96 _BAR_
h) Wydajność
(131) Wydajność siły roboczej przemysłu wspólnotowego, mierzona jako produkcja na pracownika w ujęciu rocznym, pozostawała względnie stabilna między 2001 r. i 2003 r.
W OD, kiedy to wielkość produkcji spadła a zatrudnienie nie uległo zmianie, wydajność spadła o 8 %.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
C.I. Wydajność (tony w przeliczeniu na pracownika) _BAR_ 61 _BAR_ 63 _BAR_ 61 _BAR_ 57 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ 101 _BAR_ 93 _BAR_
i) Wielkość marginesu dumpingu
(132) W odniesieniu do wpływu rzeczywistej wysokości marginesu dumpingu na przemysł wspólnotowy, mając na uwadze wielkość i ceny przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie, wpływ ten nie może być uznany za nieznaczny, w szczególności ze względu na przejrzystość, a tym samym wysoką wrażliwość na ceny rynków podobnych do rynku produktu objętego postępowaniem.
j) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(133) Podczas gdy wskaźniki będące przedmiotem powyższej i poniższej analizy wskazują na pewną poprawę sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu wspólnotowego po nałożeniu środków antydumpingowych w 1999 r., są one również dowodem na to, iż sytuacja Wspólnoty nadal pozostaje niestabilna i podatna na zagrożenia.
6.3.
Dane odnoszące się do producentów wspólnotowych objętych próbą
a) Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe
(134) Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego pozostawały stosunkowo stabilne między 2001 r. a OD, po czym nastąpił ich bardzo ograniczony wzrost pod koniec badanego okresu.
Powyższa zmiana w cenach jest generalnie zgodna ze zmianą odnotowaną w stosunku do ceny głównego surowca, która również wykazała wzrost pod koniec badanego okresu.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
S.P. Cena jednostkowa na rynku UE (EUR/tona) _BAR_ 2195 _BAR_ 2171 _BAR_ 2224 _BAR_ 2227 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 99 _BAR_ 101 _BAR_ 101 _BAR_
b) Wynagrodzenia
(135) Pomiędzy 2001 r. i OD średnie wynagrodzenie na pracownika wzrosło o 5 %, co jest skromnym wskaźnikiem w porównaniu ze stopą wzrostu średnich nominalnych jednostkowych kosztów pracy (6 %) zaobserwowanych w tym samym okresie w odniesieniu do całej gospodarki wspólnotowej.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ IP _BAR_
S.P. Roczny koszt pracy w przeliczeniu na pracownika (1000 EUR) _BAR_ 36,6 _BAR_ 37,6 _BAR_ 38,2 _BAR_ 38,5 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 103 _BAR_ 104 _BAR_ 105 _BAR_
c) Inwestycje
(136) Roczny przepływ inwestycji dotyczących produktu objętego postępowaniem przez pięciu producentów objętych próbą pozostawał na stosunkowo stabilnym poziomie około 4 mln EUR na rok.
Duży wzrost zaobserwowany w 2003 r. może być w znacznym stopniu przypisany jednorazowemu zakupowi sprzętu dokonanemu przez jedno przedsiębiorstwo objęte próbą.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
S.P. Inwestycje netto (1000 EUR) _BAR_ 4284 _BAR_ 3074 _BAR_ 8393 _BAR_ 4914 _BAR_
Wskaźnik (2001 = 100) _BAR_ 100 _BAR_ 72 _BAR_ 196 _BAR_ 115 _BAR_
d) Rentowność i zwrot z inwestycji
(137) Rentowność producentów objętych próbą, chociaż wykazywała stopniową poprawę w badanym okresie, pozostawała ujemna między 2001 r. (– 4,2 %) i OD (– 0,3 %).
Zwrot z inwestycji (ang. return on investmens – ROI), wyrażony jako zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji, był ogólnie rzecz biorąc zgodny z wyżej opisanym trendem w całym badanym okresie.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
S.P. Rentowność sprzedaży WE niepowiązanym producentom (% sprzedaży netto) _BAR_ – 4,2 % _BAR_ – 1,7 % _BAR_ – 1,5 % _BAR_ – 0,3 % _BAR_
S.P. ROI (zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji) _BAR_ – 13,9 % _BAR_ – 6,5 % _BAR_ – 4,5 % _BAR_ – 1,0 % _BAR_
e) Przepływy środków pieniężnych i zdolność do pozyskiwania kapitału
(138) Sytuacja odnośnie do przepływu środków pieniężnych polepszyła się między 2001 r. i OD, ponieważ wyżej wymienione ograniczone straty były więcej niż zrekompensowane innymi pozycjami niepieniężnymi, takimi jak deprecjacja środków i przeniesienia zapasów.
_BAR_ 2001 _BAR_ 2002 _BAR_ 2003 _BAR_ OD _BAR_
S.P. Przepływy pieniężne (1000 EUR) _BAR_ – 6322 _BAR_ 10670 _BAR_ 2124 _BAR_ 4485 _BAR_
(139) Dochodzenie wykazało, iż na wymagania kapitałowe kilkunastu objętych próbą producentów wspólnotowych negatywnie wpłynęła ich trudna sytuacja finansowa.
Mimo iż szereg wymienionych przedsiębiorstw należy do wielkich spółek stalowych, wymagania kapitałowe nie zawsze są zaspokajane na pożądanym poziomie, ponieważ zasoby finansowe zostają zwykle przydzielone, w ramach tych grup, jednostkom o najwyższej rentowności.
6.4 Wnioski
(140) Między 2001 r. a OD odnotowano pozytywne zmiany odnośnie do następujących wskaźników: moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego wzrosły, a zapasy końcowe zmniejszyły się.
Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego pozostawały stabilne między 2001 r. a OD, rentowność poprawiła się, osiągając nieomalże próg rentowności w OD, podczas gdy zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne również uległy poprawie.
Zmiany w wynagrodzeniach były umiarkowane i przemysł wspólnotowy i tempo inwestycji przemysłu wspólnotowego było nadal stabilne.
(141) I odwrotnie, odnotowano negatywne zmiany następujących wskaźników: produkcja oraz wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło, zmalała wielkość sprzedaży (spadek ten był jednakże zgodny ze zmianami na rynku), a zatrudnienie i wydajność zmniejszyły się.
Udział w rynku przemysłu wspólnotowego nieznacznie spadł, chociaż strata ta była w wyraźny sposób mniej znaczna niż w okresie poprzedzającym przyjęcie środków antydumpingowych, podczas którego zaobserwowano stratę w wysokości 9 punktów procentowych udziału w rynku.
(142) Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja przemysłu wspólnotowego jest zróżnicowana: podczas gdy niektóre wskaźniki wykazują pozytywne zmiany, szereg innych wykazuje trend negatywny.
Jeżeli porówna się powyższe trendy z tymi opisanymi w rozporządzeniach nakładających tymczasowe i ostateczne środki, staje się jasne, że nałożenie środków antydumpingowych w 1999 r. dotyczących przywozu z Indii, ChRL, Ukrainy i Republiki Południowej Afryki miało pozytywny wpływ na sytuację gospodarczą przemysłu wspólnotowego.
Gdyby środków tych nie omijano poprzez przywóz z Mołdowy i Maroka, sytuacja mogłaby być jeszcze bardziej korzystna.
Ponadto po nałożeniu środków antydumpingowych na przywóz z Rosji, Tajlandii i Turcji odpowiednie wielkości udziału w rynku tych krajów zmniejszyły się (patrz: motywy 116–119), co zdecydowanie wpłynęło na zmniejszenie presji na ceny przemysłu wspólnotowego.
Tym niemniej należy podkreślić, że nawet wskaźniki wykazujące pozytywne zmiany, takie jak w szczególności rentowność i zwrot z inwestycji, są nadal bardzo odległe od osiągnięcia poziomów, których można by było oczekiwać, gdyby sytuacja przemysłu wspólnotowego w pełni poprawiła się po doznanych szkodach.
(143) W związku z powyższym uznaje się, że sytuacja przemysłu wspólnotowego poprawiła się w porównaniu z okresem poprzedzającym nałożenie środków, lecz pozostaje nadal niestabilna.
7.
PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(144) Jak stwierdzono w motywie 91, producenci w krajach, których dotyczy postępowanie, posiadają potencjał podniesienia lub przekierowania wielkości wywozu na rynek wspólnotowy.
Dochodzenie wykazało, że na podstawie porównywalnych typów produktów, współpracujący producenci eksportujący sprzedawali produkt objęty postępowaniem po znacząco niższych cenach niż ceny przemysłu wspólnotowego (58–68 % dla ChRL, 47–55 % dla Indii).
Co się tyczy Ukrainy i Republiki Południowej Afryki, w przypadku braku współpracy i z powodu różnorodności typów produktu oraz w konsekwencji cen importowych, nie można było przeprowadzić porównania cen według poszczególnych typów.
Jednakże dostępny stan faktyczny wskazuje, że zarówno średnia ukraińska cena importowa, jak i średnia południowoafrykańska cena importowa (obie bez cła antydumpingowego) są znacznie niższe od ceny krajowej stosowanej przez przemysł wspólnotowy, tzn. o odpowiednio 65 % i 25 %.
Najprawdopodobniej kraje, których dotyczy postępowanie, kontynuowałyby stosowanie powyższych niskich cen, również w celu odzyskania swych utraconych udziałów w rynku.
Wielce prawdopodobne jest, że skutkiem takich polityk cenowych, w połączeniu ze zdolnością eksporterów w krajach, których dotyczy postępowanie, do dostarczania znacznych ilości produktu objętego postępowaniem na rynek wspólnotowy, byłoby wzmocnienie zniżkowego trendu cenowego na rynku, związane z przewidywanym ujemnym skutkiem dla gospodarczej sytuacji przemysłu wspólnotowego.
(145) Jak zostało to wykazane powyżej, chociaż sytuacja przemysłu wspólnotowego poprawiła się w porównaniu z okresem poprzedzającym nałożenie istniejących środków antydumpingowych, pozostaje ona podatna na zagrożenia i niestabilna.
Jest prawdopodobne, że gdyby przemysł wspólnotowy był narażony na zwiększoną wielkość przywozu po cenach dumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie, skutkowałoby to pogorszeniem jego sytuacji finansowej ustalonej w pierwotnym dochodzeniu.
Na tej podstawie stwierdza się zatem, że uchylenie środków najprawdopodobniej skutkowałoby ponownym poniesieniem szkody przez przemysł wspólnotowy.
8.
INTERES WSPÓLNOTY
8.1.
Uwagi wstępne
(146) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Wspólnoty jako całości.
Określenie interesu Wspólnoty oparto na ocenie wszystkich różnorodnych interesów cząstkowych.
(147) Należy przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym przyjęcia środków nie uznano za działanie wbrew interesom Wspólnoty.
Również fakt, że obecne dochodzenie jest przeglądem, czyli analizowaniem sytuacji, w której środki antydumpingowe już zostały zastosowane, umożliwia ocenę wszelkiego negatywnego wpływu aktualnie stosowanych środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
(148) Na tej podstawie sprawdzono, czy pomimo wniosku w sprawie możliwości kontynuacji lub ponownego stosowania dumpingu wyrządzającego szkodę, istnieją niepodważalne powody prowadzące do wniosku, że utrzymanie w mocy środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Wspólnoty.
8.2.
Interes przemysłu wspólnotowego
(149) Przemysł wspólnotowy udowodnił, iż jest przemysłem strukturalnie żywotnym i zdolnym do rozwoju.
Zostało to potwierdzone pozytywnym rozwojem sytuacji gospodarczej przemysłu zaobserwowanym po nałożeniu środków antydumpingowych w 1999 r.
W szczególności fakt, iż przemysł wspólnotowy praktycznie przestał tracić swój udział w rynku w okresie poprzedzającym OD ostro kontrastuje z sytuacją, która miała miejsce przed nałożeniem środków.
Ponadto przemysł wspólnotowy poprawił swoją rentowność między 2001 r. i OD.
Przypomina się ponadto, iż ustalono, że miało miejsce obejście środków poprzez przywóz z Mołdowy i Maroka.
Gdyby powyższy fakt nie miał miejsca, sytuacja przemysłu wspólnotowego byłaby jeszcze bardziej korzystna.
(150) Można rozsądnie przewidywać, że przemysł wspólnotowy będzie w dalszym ciągu osiągał korzyść z aktualnie nałożonych środków antydumpingowych i odnotuje dalszą poprawę poprzez odzyskanie udziału w rynku i poprawę swej rentowności.
Gdyby środki nie były utrzymane, jest prawdopodobne, że przemysł wspólnotowy znowu poniósłby szkodę z tytułu zwiększonego przywozu po cenach dumpingowych z krajów, których dotyczy postępowanie, i że jego obecnie niestabilna sytuacja finansowa uległaby dalszemu pogorszeniu.
8.3.
Interes importerów
(151) Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu ustalono, że skutek nałożenia środków byłby nieznaczny.
Jak wskazano powyżej, żaden importer nie współpracował w pełni w obecnym dochodzeniu.
W związku z tym można stosownie wnioskować, że utrzymanie środków nie będzie mieć dla importerów lub handlowców znaczących skutków ujemnych.
8.4.
Interes użytkowników
(152) SWR mają szeroki wachlarz zastosowania i w związku z tym obecne postępowanie może mieć znaczenie dla wielu sektorów przemysłu wykorzystujących produkt objęty postępowaniem.
Poniższa lista sektorów przemysłu wykorzystujących produkt objęty postępowaniem nie jest listą wyczerpującą: rybołówstwo, przemysł morski/żegluga morska, przemysł naftowo-gazowy, górnictwo, leśnictwo, transport lotniczy, inżynieria lądowa, budownictwo, windy.
Badając ewentualny skutek nałożenia środków na użytkowników, stwierdzono w dochodzeniu pierwotnym, że zważywszy na marginalne znaczenie kosztów SWR dla sektorów przemysłu wykorzystujące produkt objęty postępowaniem, jest mało prawdopodobne, by jakiekolwiek zwiększenie tych kosztów miało znaczący wpływ na ten szczególny sektor przemysłu wykorzystujący produkt objęty postępowaniem.
Fakt, że żaden użytkownik nie dostarczył jakichkolwiek informacji zaprzeczających powyższym ustaleniom w ramach obecnego dochodzenia przeglądowego zdaje się potwierdzać, że: i) SWR reprezentuje bardzo małą część łącznych kosztów produkcji wspomnianych sektorów przemysłu wykorzystujących produkt objęty postępowaniem, ii) obecnie obowiązujące środki nie miały znaczącego negatywnego wpływu na sytuację gospodarczą tych sektorów oraz iii) kontynuacja środków nie miałaby negatywnego wpływu na finansowe interesy sektorów przemysłu wykorzystujących produkt objęty postępowaniem.
8.5.
Interes dostawców
(153) W pierwotnym dochodzeniu stwierdzono, że dostawcy przemysłu wspólnotowego odnieśliby korzyści z nałożenia środków.
Wobec braku innych informacji zaprzeczających powyższym ustaleniom w ramach obecnego przeglądu, uznaje się, że utrzymanie bieżących środków będzie miało dalszy pozytywny wpływ na dostawców.
8.6.
Wnioski dotyczące interesu Wspólnoty
(154) Zważywszy na powyższe okoliczności, Komisja uznała, że nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających za nieutrzymaniem obecnych środków antydumpingowych.
9.
ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(155) Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i względach, na podstawie których postanowiono zalecić utrzymanie obowiązujących środków.
Wyznaczono również termin, w którym strony mogły przedstawić swoje uwagi do ujawnionych informacji.
Nie otrzymano żadnych uwag, których charakter uprawniał do zmiany powyższych wniosków.
(156) Z powyższych ustaleń wynika, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu SWR pochodzących z Indii, ChRL, Ukrainy i Republiki Południowej Afryki powinny zostać utrzymane.
Przypomina się, że wspomniane środki obejmują cła ad valorem, z wyjątkiem przywozu produktu objętego postępowaniem, produkowanego i sprzedawanego na wywóz do Wspólnoty przez jedno przedsiębiorstwo indyjskie i jedno przedsiębiorstwo południowoafrykańskie, od których zostały przyjęte zobowiązania.
(157) Jak wspomniano w motywie 3, obecnie obowiązujące cła antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem z Ukrainy i z ChRL zostały rozszerzone tak, by dodatkowo objąć przywóz SWR wysyłanych odpowiednio z Mołdowy i Maroka, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Mołdowy i Maroka.
Cło antydumpingowe, które ma być utrzymane na przywóz produktu objętego postępowaniem, zgodnie z tym, co zostało przedstawione w motywie 156, powinno być nadal rozszerzone na przywóz SWR wysyłanych z Mołdowy i Maroka, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Mołdowy i Maroka.
Marokański producent eksportujący, który został wyłączony ze środków, które zostały rozszerzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1886/2004, powinien również zostać zwolniony ze środków nałożonych na mocy niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, w tym lin stalowych zamkniętych, oprócz lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego powyżej 3 mm, objęte kodami CN ex73121082 (kod TARIC 7312108219), ex73121084 (kod TARIC 7312108419), ex73121086 (kod TARIC 7312108619), ex73121088 (kod TARIC 7312108819) i ex73121099 (kod TARIC 7312109919) oraz pochodzące z Indii, Chińskiej Republiki Ludowej, Ukrainy i Republiki Południowej Afryki.
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do ceny netto cif na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, produktów wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa przedstawia się następująco:
Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Stawka cła (%) _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
Indie _BAR_ Usha Martin Limited (poprzednio Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd) 2 A, Shakespeare Sarani Calcutta – 700 071, West Bengal, Indie _BAR_ 23,8 _BAR_ 8613 _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 30,8 _BAR_ 8900 _BAR_
Chińska Republika Ludowa _BAR_ Wszystkie przedsiębiorstwa _BAR_ 60,4 _BAR_ — _BAR_
Ukraina _BAR_ Wszystkie przedsiębiorstwa _BAR_ 51,8 _BAR_ — _BAR_
RPA _BAR_ Wszystkie przedsiębiorstwa _BAR_ 38,6 _BAR_ 8900 _BAR_
3.
Ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu z Ukrainy, określone w ust. 2, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz takich samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Mołdowy, zgłaszanych lub niezgłaszanych jako pochodzące z Mołdowy (kody TARIC 7312108211, 7312108411, 7312108611, 7312108811, 7312109911, odpowiednio).
4.
Ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej, określone w ust. 2, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz takich samych stalowych lin i kabli wysyłanych z Maroka, zgłaszanych lub niezgłaszanych jako pochodzące z Maroka (kody TARIC 7312108212, 7312108412, 7312108612, 7312108812, 7312109912, odpowiednio), z wyjątkiem przywozu produktów produkowanych przez Remer Maroc SARL, Zone Industrielle, Tranche 2, Lot 10, Settat, Maroko (dodatkowy kod TARIC A567).
5.
Nie naruszając ust. 1, ostatecznego cła antydumpingowego nie stosuje się do przywozu dopuszczonego do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.
6.
O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
1.
Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu pod następującymi dodatkowymi kodami TARIC, produkowanych i wywożonych bezpośrednio (tj. wysyłanych i fakturowanych) przez niżej wymienione przedsiębiorstwo do przedsiębiorstwa we Wspólnocie, działającego w charakterze importera, są zwolnione z cła antydumpingowego nałożonego art. 1, pod warunkiem że produkty te przywożone są zgodnie z ust. 2.
Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
Indie _BAR_ Usha Martin Limited (poprzednio Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd) 2 A, Shakespeare Sarani Calcutta – 700 071, West Bengal, Indie _BAR_ A024 _BAR_
RPA _BAR_ Haggie Lower Germiston Road Jupiter PO Box 40072 Cleveland South Africa _BAR_ A023 _BAR_
2.
Produkty przywożone określone w ust. 1 są zwolnione z cła antydumpingowego, pod warunkiem że:
a) organom celnym Państw Członkowskich, po przedstawieniu deklaracji dopuszczenia do swobodnego obrotu, została przedstawiona ważna faktura w ramach zobowiązania zawierająca przynajmniej elementy wymienione w załączniku; oraz
b) towary zadeklarowane i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1859/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
nakładające pewne środki ograniczające w stosunku do Uzbekistanu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniając wspólne stanowisko nr 2005/792/WPZiB z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Uzbekistanowi [1],
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 23 maja 2005 r. Rada ostro potępiła "odnotowane nieadekwatne, nieproporcjonalne i masowe użycie siły przez uzbeckie siły bezpieczeństwa", które miało miejsce w tym miesiącu w Andiżanie we wschodnim Uzbekistanie.
Rada wyraziła głębokie ubolewanie z powodu braku adekwatnej odpowiedzi władz Uzbekistanu na wezwanie Organizacji Narodów Zjednoczonych do wszczęcia niezależnego międzynarodowego śledztwa. W dniu 13 czerwca 2005 r.
Rada wezwała władze Uzbekistanu do ponownego rozważenia ich stanowiska do końca czerwca 2005 r.
(2) Wobec braku jakiejkolwiek adekwatnej odpowiedzi, wspólne stanowisko 2005/792/WPZiB stanowi, iż należy wprowadzić pewne środki ograniczające początkowo na okres jednego roku, w trakcie którego środki te będą podlegały ciągłemu przeglądowi.
(3) Do środków ograniczających przewidzianych we wspólnym stanowisku 2005/792/WPZiB należą m.in. zakaz wywozu sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do celów represji wewnętrznych, oraz zakaz udzielania pomocy technicznej, finansowania i pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, bronią i pokrewnym wyposażeniem oraz sprzętem, który może być użyty do celów represji wewnętrznych.
(4) Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu, a zatem do ich wprowadzenia w życie we Wspólnocie konieczne jest przyjęcie przepisów wspólnotowych, przede wszystkim w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich Państwach Członkowskich.
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się, że terytorium Wspólnoty obejmuje wszystkie terytoria Państw Członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie.
(5) We właściwym czasie wykaz sprzętu, który może być użyty do celów represji wewnętrznych, powinien zostać uzupełniony numerami referencyjnymi z Nomenklatury Scalonej, określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [2].
(6) Państwa Członkowskie powinny określić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.
Przewidziane sankcje powinny być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.
(7) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "sprzęt, który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych", oznacza towary wymienione w załączniku I;
2) "pomoc techniczna" oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, rozbudową, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub innego rodzaju usługami technicznymi i może przyjąć formę wskazówek, porad, szkolenia, przekazywania wiedzy praktycznej albo umiejętności lub usług konsultingowych; pomoc techniczna obejmuje także pomoc udzielaną w formie ustnej;
3) "terytorium Wspólnoty" oznacza wszystkie terytoria Państw Członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie.
Artykuł 2
Zabrania się:
a) sprzedaży, dostarczania, przekazywania, wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych, bez względu na to, czy pochodzi on ze Wspólnoty, czy spoza niej, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do użytku w tym kraju;
b) świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej ze sprzętem, o którym mowa w lit. a), na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do wykorzystania w tym kraju;
c) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych ze sprzętem, o którym mowa w lit. a), jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Uzbekistanie lub do wykorzystania w tym kraju;
d) świadomego i celowego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie wspieranie transakcji, o których mowa w lit. a), b) lub c).
Artykuł 3
Zabrania się:
a) świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz dostarczaniem, produkcją, konserwacją i użytkowaniem broni i pokrewnego sprzętu wszelkiego rodzaju, w tym uzbrojenia i amunicji, pojazdów wojskowych i wyposażenia, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do użytku w tym kraju;
b) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i pokrewnego sprzętu lub udzielania związanej z tym pomocy technicznej i świadczenia innych usług na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do wykorzystania w tym kraju;
c) świadomego i celowego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest wspieranie transakcji, o których mowa w lit. a) i b).
Artykuł 4
1.
W drodze odstępstwa od art. 2 i 3 właściwe organy Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą zezwolić na:
a) sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz sprzętu, który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych, pod warunkiem że jest on przeznaczony:
i) do użytku sił w Uzbekistanie wchodzących w skład Międzynarodowych Sił Wspierania Bezpieczeństwa (International Security Assistance Force, ISAF) lub uczestniczących w Operacji Trwała Wolność (Operation Enduring Freedom, OEF); lub
ii) wyłącznie do celów humanitarnych lub do celów ochronnych;
b) zapewnienie finansowania, pomocy finansowej lub technicznej związanej ze sprzętem, o którym mowa w lit. a);
c) zapewnienie finansowania, pomocy finansowej lub technicznej związanej z:
i) nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym do wykorzystania wyłącznie w celach humanitarnych lub ochronnych, w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Wspólnoty lub w operacjach zarządzania kryzysem przeprowadzanych przez UE i ONZ; lub
ii) sprzętem wojskowym do użytku sił w Uzbekistanie wchodzących w skład ISAF i OEF.
2.
Nie udziela się zezwoleń na działania, które już miały miejsce.
Artykuł 5
Artykuł 2 i 3 nie mają zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Uzbekistanu wyłącznie do ich użytku osobistego przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Wspólnoty lub jej Państw Członkowskich, przedstawicieli mediów i pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz ich personel pomocniczy.
Artykuł 6
Komisja oraz Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają się nawzajem o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich istotnych informacji, którymi dysponują w związku z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności informacji dotyczących naruszenia prawa, problemów z egzekwowaniem przepisów prawa oraz informacji dotyczących wyroków wydawanych przez sądy krajowe.
Artykuł 7
Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazywanych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 8
Państwa Członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wdrożenie.
Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa Członkowskie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia bezzwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach oraz o ich wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a) na terytorium Wspólnoty, włącznie z jej przestrzenią powietrzną;
b) na pokładzie wszystkich statków powietrznych lub statków morskich podlegających jurysdykcji Państw Członkowskich;
c) do wszelkich osób fizycznych na lub poza terytorium Wspólnoty, będących obywatelami Państw Członkowskich;
d) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Państw Członkowskich;
e) do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkich rodzajów działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1860/2005
z dnia 15 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1861/2005
z dnia 15 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1064/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu litewskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1064/2005 [2] ogłoszono stały przetarg na wywóz 150000 ton pszenicy znajdującej się w posiadaniu litewskiej agencji interwencyjnej.
(2) Z powodu niekorzystnych warunków klimatycznych w trakcie zbiorów w 2005 r. ilość pszenicy zwyczajnej przeznaczonej dla Litwy jest niewystarczająca na zaspokojenie popytu wewnętrznego.
W związku z tym Litwa poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zmniejszenia ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz, aby umożliwić jej odsprzedaż na rynku krajowym.
Mając na uwadze ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy zmienić maksymalną ilość do wywozu w ramach stałego przetargu ogłoszonego rozporządzeniem (WE) nr 1064/2005.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1064/2005.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1064/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 120000 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do wszystkich państw trzecich, z wyjątkiem Albanii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Liechtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [3] oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1862/2005
z dnia 15 listopada 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu litewskiej agencji interwencyjnej w celu przetworzenia jej na mąkę we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustanawiające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaż zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnej odbywa się w drodze przetargu i po cenie nie niższej niż cena stwierdzona na rynku w miejscu składowania lub, jeśli jest to niemożliwe, na najbliższym rynku, z uwzględnieniem kosztów transportu, dla takiej samej jakości oraz reprezentatywnej ilości, pozwalając na uniknięcie zakłóceń rynku.
(2) Z powodu niekorzystnych warunków klimatycznych w trakcie zbiorów w 2005 r. ilość pszenicy zwyczajnej przeznaczonej dla Litwy jest niewystarczająca na zaspokojenie popytu wewnętrznego.
Ponadto Litwa dysponuje znacznymi zapasami interwencyjnymi pszenicy zwyczajnej, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
Z tego względu można zorganizować sprzedaż na rynku Wspólnoty w drodze przetargu, w celu przetworzenia pszenicy zwyczajnej na mąkę.
(3) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego, należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Należy ponadto przewidzieć współczynnik udzielenia zamówień w odniesieniu do zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(4) W celu zapewnienia kontroli dotyczącej specjalnego przeznaczenia zapasów stanowiących przedmiot przetargów należy przewidzieć monitorowanie specjalne w odniesieniu do dostaw pszenicy zwyczajnej i jej przetworzenia na mąkę.
W celu umożliwienia tego monitorowania, należy wprowadzić obowiązek stosowania procedur ustalonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3002/92 z dnia 16 października 1992 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji [3].
(5) W celu zapewnienia prawidłowego wykonania tych zadań konieczne jest, aby oferent wniósł zabezpieczenie, które ze względu na charakter omawianych operacji musi zostać określone w drodze odstępstwa od przepisów rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, szczególnie w odniesieniu do jej wysokości, która powinna być wystarczająca, aby zapewnić właściwe wykorzystanie produktów, oraz warunków zwolnienia z takiego zabezpieczenia, które muszą zawierać dowód na przetworzenie produktów na mąkę.
(6) Istotne jest ponadto, by powiadomienie Komisji przez litewską agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(7) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty litewska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 32000 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w jej posiadaniu, w celu przetworzenia jej na mąkę.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak, w drodze odstępstwa:
a) od art. 13 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) od art. 10 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia, minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
Oferty ważne są tylko wtedy, jeśli dołączone są do nich:
a) dowód, że oferent wniósł zabezpieczenie oferty, które w drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 ustala się na kwotę 10 EUR za tonę;
b) pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wykorzystania pszenicy zwyczajnej celem przetworzenia jej na terenie Wspólnoty na mąkę w ciągu 60 dni od daty opuszczenia zapasów interwencyjnych, a w każdym razie przed dniem 31 sierpnia 2006 r., oraz dotyczące wniesienia gwarancji dobrego wykonania w kwocie 40 EUR za tonę, najpóźniej w terminie dwóch dni roboczych od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia;
c) zobowiązanie prowadzenia "ewidencji towarowej" pozwalającej na sprawdzenie, czy przyznane ilości pszenicy zwyczajnej zostały przetworzone na mąkę na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 23 listopada 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Termin składania ofert w następnych przetargach częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w których nie prowadzi się żadnych przetargów.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy złożyć w litewskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
The Lithuanian Agricultural and Food Products Market Regulation Agency
L. Stuokos-Gucevičiaus Str.
9–12,
Vilnius, Lithuania
Tel.: (370-5) 268 50 49
Faks: (370-5) 268 50 61
.
Artykuł 5
Litewska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w załączniku I.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w odniesieniu do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, oprócz ustalenia tej ceny można zastosować współczynnik udzielenia ilości zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 lit. a) w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie, przewidziane w art. 3 lit. b).
2.
Zwalnia się w pełni z zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 lit. b), proporcjonalnie do ilości pszenicy zwyczajnej wykorzystanej do produkcji mąki we Wspólnocie.
Artykuł 8
1.
Dowód spełnienia wymogów, o których mowa w art. 3 lit. b), dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 3002/92.
2.
Poza zapisami przewidzianymi w rozporządzeniu (EWG) nr 3002/92 pole 104 w egzemplarzu kontrolnym T5 musi odnosić się do wymogu przewidzianego w art. 3 lit. b) i c) oraz uwzględniać jeden z zapisów zawartych w załączniku II.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1863/2005
z dnia 15 listopada 2005 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu łotewskiej agencji interwencyjnej w celu przetworzenia jej na mąkę we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustanawiające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych [2] przewiduje w szczególności, że sprzedaż zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnej odbywa się w drodze przetargu i po cenie nie niższej niż cena stwierdzona na rynku w miejscu składowania lub, jeśli jest to niemożliwe, na najbliższym rynku, z uwzględnieniem kosztów transportu, dla takiej samej jakości oraz reprezentatywnej ilości pozwalając na uniknięcie zakłóceń rynku.
(2) Z powodu niekorzystnych warunków klimatycznych w trakcie zbiorów w 2005 r. ilość pszenicy zwyczajnej przeznaczonej dla Łotwy jest niewystarczająca na zaspokojenie popytu wewnętrznego.
Ponadto Łotwa dysponuje znacznymi zapasami interwencyjnymi pszenicy zwyczajnej, na które trudno jest znaleźć zbyt, należy je zatem wykorzystać.
Z tego względu można zorganizować sprzedaż na rynku Wspólnoty w drodze przetargu, w celu przetworzenia pszenicy zwyczajnej na mąkę.
(3) Aby uwzględnić sytuację rynku wspólnotowego, należy przewidzieć, że zarządzaniem przetargiem zajmie się Komisja.
Należy ponadto przewidzieć współczynnik udzielenia zamówień w odniesieniu do zamówień znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży.
(4) W celu zapewnienia kontroli dotyczącej specjalnego przeznaczenia zapasów stanowiących przedmiot przetargów należy przewidzieć monitorowanie specjalne w odniesieniu do dostaw pszenicy zwyczajnej i jej przetworzenia na mąkę.
W celu umożliwienia tego monitorowania, należy wprowadzić obowiązek stosowania procedur ustalonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3002/92 z dnia 16 października 1992 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji [3].
(5) W celu zapewnienia prawidłowego wykonania tych zadań konieczne jest, aby oferent wniósł zabezpieczenie, które ze względu na charakter omawianych operacji, musi zostać określone w drodze odstępstwa od przepisów rozporządzenia (EWG) nr 2131/93, szczególnie w odniesieniu do jej wysokości, która powinna być wystarczająca, aby zapewnić właściwe wykorzystanie produktów, oraz warunków zwolnienia z takiego zabezpieczenia, które muszą zawierać dowód na przetworzenie produktów na mąkę.
(6) Istotne jest ponadto, by powiadomienie Komisji przez łotewską agencję interwencyjną zachowało anonimowość oferentów.
(7) W celu modernizacji zarządzania należy przewidzieć przekazywanie wymaganych przez Komisję informacji drogą elektroniczną.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Drogą przetargu stałego na rynku wewnętrznym Wspólnoty łotewska agencja interwencyjna przystępuje do sprzedaży 24276 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w jej posiadaniu, w celu przetworzenia jej na mąkę.
Artykuł 2
Sprzedaż przewidziana w art. 1 odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2131/93.
Jednak, w drodze odstępstwa:
a) od art. 13 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, oferty ustanawia się w odniesieniu do rzeczywistej jakości partii, której dotyczy oferta;
b) od art. 10 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia, minimalną cenę sprzedaży ustala się na poziomie, który nie spowoduje zakłóceń na rynkach zbóż.
Artykuł 3
Oferty ważne są tylko wtedy, jeśli dołączone są do nich:
a) dowód, że oferent wniósł zabezpieczenie oferty, które w drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 ustala się na kwotę 10 EUR za tonę;
b) pisemne zobowiązanie oferenta dotyczące wykorzystania pszenicy zwyczajnej celem przetworzenia jej na terenie Wspólnoty na mąkę w ciągu 60 dni od daty opuszczenia zapasów interwencyjnych, a w każdym razie przed dniem 31 sierpnia 2006 r., oraz dotyczące wniesienia gwarancji dobrego wykonania w kwocie 40 EUR za tonę, najpóźniej w terminie dwóch dni roboczych od daty otrzymania oświadczenia o udzieleniu zamówienia;
c) zobowiązanie prowadzenia "ewidencji towarowej" pozwalającej na sprawdzenie, czy przyznane ilości pszenicy zwyczajnej zostały przetworzone na mąkę na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 4
1.
Termin składania ofert w pierwszym przetargu częściowym upływa dnia 23 listopada 2005 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
Termin składania ofert w następnych przetargach częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w których nie prowadzi się żadnych przetargów.
Termin składania ofert w ostatnim przetargu częściowym upływa dnia 28 czerwca 2006 r. o godzinie 15.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).
2.
Oferty należy złożyć w łotewskiej agencji interwencyjnej znajdującej się pod następującym adresem:
Rural Support Service
Republic Square 2,
Riga, LV-1981
Łotwa
Tel.: (371) 702 78 93
Faks: (371) 702 78 92
.
Artykuł 5
Łotewska agencja interwencyjna powiadamia Komisję o otrzymanych ofertach przetargowych najpóźniej dwie godziny po upływie terminu składania ofert.
Powiadomienie to odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z formularzem znajdującym się w załączniku I.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1784/2003 Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych działań w odniesieniu do otrzymanych ofert. W przypadku gdy oferty dotyczą tej samej partii oraz ilości całkowitej większej niż ilość dostępna, ustalenie może zostać dokonane oddzielnie dla każdej partii.
W odniesieniu do ofert znajdujących się na poziomie minimalnej ceny sprzedaży, oprócz ustalenia tej ceny można zastosować współczynnik udzielenia ilości zamówień.
Artykuł 7
1.
Zwalnia się w pełni z obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 lit. a), w odniesieniu do ilości, dla których:
a) oferta nie została wybrana;
b) dokonano płatności w wysokości ceny sprzedaży w ustalonym terminie oraz zostało wniesione zabezpieczenie, przewidziane w art. 3 lit. b).
2.
Zwalnia się w pełni z zabezpieczenia, o którym mowa w art. 3 lit. b), proporcjonalnie do ilości pszenicy zwyczajnej wykorzystanej do produkcji mąki we Wspólnocie.
Artykuł 8
1.
Dowód spełnienia wymogów, o których mowa w art. 3 lit. b), dostarcza się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 3002/92.
2.
Poza zapisami przewidzianymi w rozporządzeniu (EWG) nr 3002/92, pole 104 w egzemplarzu kontrolnym T5 musi odnosić się do wymogu przewidzianego w art. 3 lit. b) i c) oraz uwzględniać jeden z zapisów zawartych w załączniku II.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1864/2005
z dnia 15 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej nr 1 oraz Międzynarodowych Standardów Rachunkowości nr 32 i 39
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1725/2003 z dnia 29 września 2003 r. przyjmującym niektóre międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady [2] zostały przyjęte wszystkie międzynarodowe standardy i interpretacje istniejące na dzień 14 września 2002 r. za wyjątkiem Międzynarodowych Standardów Rachunkowości MSR 32 i MSR 39 oraz powiązanych z nimi interpretacji.
W przypadku MSR 32 i MSR 39 przyjęcie ich w tamtym okresie w istniejącej wersji uznano za niewskazane ze względu na znaczący zakres zmian do nich.
(2) W dniu 17 grudnia 2003 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała zaktualizowany MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena, co było częścią inicjatywy RMSR mającej na celu poprawę piętnastu standardów w terminie pozwalającym na ich zastosowanie przedsiębiorstwom przyjmującym MSR po raz pierwszy w 2005 r.
Celem aktualizacji była dalsza poprawa jakości i spójności istniejących Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR).
(3) Zaktualizowany w grudniu 2003 r. MSR 39 wprowadził możliwość, zgodnie z którą jednostki w momencie początkowego ujęcia mogły nieodwołalnie wyznaczyć finansowy składnik aktywów bądź zobowiązanie finansowe jako wyceniane w wartości godziwej przy ujęciu zysków i strat w rachunku zysków i strat (tzw. pełna opcja wyceny w wartości godziwej).
Jednakże Europejski Bank Centralny (EBC), organy nadzoru ostrożnościowego reprezentowane w Komitecie Bazylejskim, a także organy nadzoru rynku papierów wartościowych wyraziły obawy, że nieograniczona opcja wyceny w wartości godziwej mogłaby być niewłaściwie wykorzystywana, zwłaszcza w przypadku instrumentów finansowych powiązanych ze zobowiązaniami własnymi spółek.
(4) RMSR podzieliła tę opinię, czego konsekwencją było opublikowanie w dniu 21 kwietnia 2004 r. projektu standardu, w którym zaproponowała wprowadzenie zmiany do MSR 39 ograniczającej zakres opcji wyceny w wartości godziwej.
(5) Aby w odpowiednim czasie przed pierwszym zastosowaniem w 2005 r. były dostępne obszerne wytyczne w sprawie rachunkowości instrumentów finansowych, Komisja zatwierdziła MSR 39 z wyłączeniem niektórych przepisów odnoszących się do pełnej opcji wyceny w wartości godziwej oraz rachunkowości zabezpieczeń, przyjmując rozporządzenie Komisji (WE) nr 2028/2004 z dnia 19 listopada 2004 r. w sprawie przyjęcia niektórych międzynarodowych standardów rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dodania MSR nr 39 [3]. Komisja potraktowała wspomniane wyłączenie jako szczególny przypadek i rozwiązanie przejściowe obowiązujące do czasu wyjaśnienia nierozstrzygniętych kwestii w ramach dalszych konsultacji i dyskusji.
(6) Komentarze otrzymane w reakcji na opublikowany w dniu 21 kwietnia 2004 r. projekt standardu oraz dalsze konsultacje, zwłaszcza z EBC i Komitetem Bazylejskim, a także cykl debat z zainteresowanymi stronami w marcu 2005 r., znalazły odzwierciedlenie w opublikowanych przez RMSR w dniu 16 czerwca 2005 r. Zmianach do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena, opcja wyceny w wartości godziwej.
(7) Aktualizacja opcji wyceny w wartości godziwej zawartej w MSR 39 ogranicza jej stosowanie do przypadków, w których pozwoli to na uzyskanie bardziej ścisłych informacji, eliminując bądź znacząco zmniejszając niespójności ujęcia lub wyceny; względnie do sytuacji, w których część aktywów lub zobowiązań finansowych bądź zarówno aktywa, jak i zobowiązania finansowe objęte są udokumentowanym zarządzaniem ryzykiem lub strategią inwestycyjną.
Ponadto zaktualizowana opcja wyceny w wartości godziwej dopuszcza wyznaczenie w określonych okolicznościach całej połączonej umowy, zawierającej jeden lub więcej instrumentów pochodnych wbudowanych w inne instrumenty, jako finansowy składnik aktywów lub zobowiązanie finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy.
Tym samym stosowanie zaktualizowanej opcji wyceny w wartości godziwej zostało ograniczone do przypadków, w których spełnione są określone zasady lub zachodzą określone okoliczności.
Oprócz tego stosowanie tej opcji powinno być powiązane z ujawnieniem odpowiednich informacji.
(8) Dlatego należy dodać wyłączone na mocy rozporządzenia (WE) nr 2086/2004 przepisy dotyczące stosowania opcji wyceny w wartości godziwej dla zobowiązań finansowych.
Oprócz tego pełna opcja wyceny w wartości godziwej w odniesieniu do aktywów finansowych zatwierdzona rozporządzeniem (WE) nr 2086/2004 również powinna zostać podporządkowana stosowaniu określonych zasad.
(9) W odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego RMSR stwierdza, że zaktualizowany standard nie uniemożliwia organom nadzoru ostrożnościowego ani dokonywania oceny dokładności praktyk wyceny w wartości godziwej nadzorczej instytucji finansowej oraz jakości leżących u ich podstaw strategii zarządzania ryzykiem, polityk oraz praktyk, ani także podejmowania odpowiednich działań.
Oprócz tego RMSR zgadza się z opinią, że ujawnienie określonych informacji byłoby pomocne organom nadzoru ostrożnościowego przy dokonywaniu przez nie oceny wymagań kapitałowych.
Dotyczy to przede wszystkim przypadku ujmowania zysków, które powstają w wyniku pogorszenia własnej zdolności kredytowej i które będą przedmiotem analiz w ramach prac nad dalszymi poprawkami do MSR 39.
Dlatego Komisja będzie monitorowała przyszłe skutki wprowadzenia Zmian do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena, opcja wyceny w wartości godziwej oraz sprawdzi ich wykonanie w ramach przeglądu, o którym jest mowa w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.
(10) Przyjęcie omawianych poprawek do MSR 39 pociąga za sobą wprowadzenie zmian do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 oraz MSR 32 w celu zapewnienia spójności odnośnych standardów rachunkowości.
(11) W związku z nowym podejściem do stosowania opcji wyceny w wartości godziwej opartym na stosowaniu określonych zasad oraz koniecznością przedłożenia przez przedsiębiorstwa po raz pierwszy przyjmujące MSR bardziej czytelnych pierwszych sprawozdań finansowych oraz informacji porównawczych, wskazane jest wprowadzenie stosowania niniejszego rozporządzenia z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2005 r.
(12) Konsultacje z ekspertami w tej dziedzinie potwierdzają, że Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) Zmiany do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena, opcja wyceny w wartości godziwej spełnia techniczne warunki przyjęcia określone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002, w szczególności wymóg sprzyjania europejskiemu dobru publicznemu.
(13) Z tego względu rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 należy odpowiednio zmienić.
(14) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1725/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) Zmienia się zgodnie z pkt A Załącznika do niniejszego rozporządzenia Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 39;
2) Włącza się do MSR 39 zamieszczony w pkt B Załącznika do niniejszego rozporządzenia tekst "Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) Zmiany do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena, opcja wyceny w wartości godziwej";
3) Zmienia się zgodnie z pkt B Załącznika do niniejszego rozporządzenia Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 oraz MSR 32.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1865/2005
z dnia 15 listopada 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1866/2005
z dnia 8 listopada 2005 r.
rozszerzające częściowe zawieszenie ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 14 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1) W następstwie dochodzenia przeglądowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ("dochodzenie przeglądowe") Rada, rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 [2] ("rozporządzenie ostateczne") nałożyła cło antydumpingowe w wysokości 38,8 % na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów z żelaza lub ze stali niestopowej ("SST") pochodzących z Chorwacji oraz cło antydumpingowe w wysokości 64,1 % na przywóz SST pochodzący z Ukrainy, z wyłączeniem przywozu z Dnipropetrovsk Tube Works ("DTW"), który podlega cłu antydumpingowemu w wysokości 51,9 % ("istniejące środki"). Rozporządzenie ostateczne zmieniło ostateczne cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 348/2000 [3] i uchyliło możliwość zwolnienia z ceł przewidzianych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 348/2000 ("środki pierwotne").
(2) Decyzją 2005/133/WE [4] ("Decyzja") Komisja częściowo zawiesiła ostateczne cła antydumpingowe na okres dziewięciu miesięcy, z mocą od dnia 18 lutego 2005 r.
B. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI NAŁOŻONE NA PRZYWÓZ SST Z RUMUNII I ROSJI
(3) Rozporządzeniem (WE) nr 2320/97 nałożone zostały cła antydumpingowe na przywóz SST pochodzący między innymi z Rumunii i Rosji [5].
Decyzjami 97/790/WE [6] oraz 2000/70/WE [7] przyjęto zobowiązania od eksporterów, między innymi z Rumunii i Rosji.
Rozporządzeniem (WE) nr 1322/2004 [8] postanowiono o zaprzestaniu stosowania obowiązujących środków nałożonych na przywóz SST pochodzących z Rumunii i Rosji ("środki niestosowane") jako środka ostrożności w związku z antykonkurencyjnym zachowaniem niektórych producentów wspólnotowych [9].
C. POWODY ROZSZERZENIA CZĘŚCIOWEGO ZAWIESZENIA
(4) Artykuł 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w interesie Wspólnoty środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone z powodu tymczasowej zmiany warunków rynkowych w takim zakresie, aby wskutek zawieszenia prawdopodobieństwo wystapienia szkody było niskie. Środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy. Artykuł 14 ust. 4 określa również, że zawieszenie może zostać rozszerzone na dalszy okres nieprzekraczający jednego roku, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Komisji. Artykuł 14 ust. 4 uściśla następnie, że wspomniane środki antydumpingowe mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.
(5) Po częściowym zawieszeniu ostatecznych ceł antydumpingowych decyzją, Komisja nadal monitorowała sytuację na rynku SST, w szczególności w odniesieniu do przywozu z Chorwacji i Ukrainy.
(6) Analiza ostatnich przywozów pokazuje, że przywóz z Chorwacji i Ukrainy pozostaje na bardzo niskim poziomie.
(7) Uznaje się, że rynek jest w tej samej sytuacji, w jakiej był, gdy środki były częściowo zawieszone.
Ze względu na bardzo niski poziom przywozu z Chorwacji i Ukrainy uznaje się, że w tej szczególnej sytuacji jest mało prawdopodobne, aby szkoda dla przemysłu wspólnotowego mogła nastąpić ponownie, gdyby częściowe zawieszenie środków zostało rozszerzone.
Dopóki będzie się utrzymywała obecna sytuacja na rynku, przywóz z Rosji i Rumunii utrzyma zapewne silną pozycję i jest mało prawdopodobne, aby przywóz z Ukrainy i/lub Chorwacji znacząco się zwiększył.
W konsekwencji jest mało prawdopodobne, aby szkoda nastąpiła ponownie w wyniku rozszerzonego zawieszenia.
W związku z powyższym i ze względu na szczególne okoliczności dotyczące między innymi zaprzestania stosowania środków nałożonych na przywóz z Rosji i Rumunii, uznaje się, że poziomy stawek celnych wynoszące 23 % i 38 %, ustalone w pierwotnym dochodzeniu odpowiednio dla Chorwacji i Ukrainy, powinny być wystarczające do wyeliminowania szkodliwego dumpingu.
(8) Z wyżej wymienionych powodów wnioskuje się, aby częściowe zawieszenie środków antydumpingowych nałożonych na przywóz SST zostało rozszerzone na dalszy okres jednego roku, zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(9) Jeżeli powody zawieszenia ustaną, środku antydumpingowe mogą zostać ponownie wprowadzone i częściowe zawieszenie niezwłocznie uchylone.
D. KONSULTACJE Z PRZEMYSŁEM WSPÓLNOTOWYM
(10) Zgodnie z przepisami art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze rozszerzenia częściowego zawieszenia środków antydumpingowych, dając mu możliwość wyrażenia swojej opinii na ten temat.
Przemysł wspólnotowy nie zgłosił sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Częściowe zawieszenie ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych decyzją Komisji 2005/133/WE niniejszym rozszerza się do dnia 18 listopada 2006 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1867/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1868/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1065/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1065/2005 [3] ogłoszono stały przetarg na wywóz 430000 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej.
(3) Niemcy poinformowały Komisję o zamiarze przystąpienia ich agencji interwencyjnej do zwiększenia o 100000 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz.
Uwzględniając ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Niemcy.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1065/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1065/2005 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 530000 ton jęczmienia do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyłączeniem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1869/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
zastępujące załączniki do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych [1], w szczególności jego art. 31,
po konsultacji z komitetem utworzonym zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 805/2004,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załączniki I–VI do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 zawierają szereg standardowych formularzy, które należy stosować w ramach procedury Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych.
(2) W związku z przystąpieniem nowych Państw Członkowskich w dniu 1 maja 2004 r. załączniki I–VI do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 należy zastąpić w celu przystosowania standardowych formularzy do wykorzystania w nowych Państwach Członkowskich.
(3) Zatem należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 805/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I–VI do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 zastępuje się odpowiadającymi im załącznikami do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1870/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 31 ust. 2 oraz art. 34 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W następstwie negocjacji prowadzonych na podstawie art. XXVIII GATT z 1994 r., Wspólnota zmieniła warunki regulujące przywóz czosnku.
Od dnia 1 czerwca 2001 r. normalne cło na przywóz czosnku objętego kodem CN 07032000 składa się ze stawki celnej ad valorem w wysokości 9,6 % oraz szczególnej kwoty równej 1200 EUR za tonę netto.
Jednakże Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Argentyny na podstawie art. XXVIII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) z 1994 r. w celu zmiany koncesji odnoszących się do czosnku przewidzianych w Harmonogramie CXL załączonym do GATT zatwierdzone decyzją Rady 2001/404/WE [2] otworzyło kontyngent 38370 ton wolny od szczególnej stawki celnej, (zwany dalej "kontyngentem GATT").
Porozumienie stanowi, że kontyngent ma być podzielony na 19147 ton na przywóz z Argentyny (numery porządkowe 09.4104 i 09.4099), 13200 ton na przywóz z Chin (numery porządkowe 09.4105 i 09.4100) i 6023 ton na przywóz z innych państw (numery porządkowe 09.4106 i 09.4102).
(2) Przywóz czosnku może być również dokonywany poza kontyngentem GATT po normalnej stawce celnej lub na preferencyjnych warunkach, na mocy porozumień zawartych między Wspólnotą a niektórymi państwami trzecimi.
(3) Czosnek jest ważnym produktem sektora owocowo-warzywnego Unii Europejskiej. Jego roczna produkcja w UE wynosi około 250000 ton.
Ilości czosnku przywożone corocznie z państw trzecich są również znaczne i wynoszą od 60000 do 80000 ton.
Dwaj najwięksi dostawcy to Chiny (30000 do 40000 ton rocznie) i Argentyna (15000 ton rocznie).
(4) Warunki regulujące zarządzanie tymi kontyngentami zostały ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 565/2002 z dnia 2 kwietnia 2002 r. ustanawiającym metodę zarządzania kontyngentami taryfowymi i wprowadzającym system świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich [3].
W świetle doświadczeń zdobytych w zakresie stosowania wspomnianego rozporządzenia należy zmienić niektóre z obecnych warunków w celu uproszczenia i wyjaśnienia systemu.
(5) Ponieważ jest to szczególna stawka celna na niepreferencyjny przywóz poza kontyngentem GATT, zarządzanie tym kontyngentem wymaga wprowadzenia systemu pozwoleń na przywóz.
System taki powinien umożliwić szczegółowe monitorowanie całego przywozu czosnku.
Szczegółowe zasady stosowania tego systemu powinny uzupełniać zasady ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [4], a w razie potrzeby móc od nich odstąpić.
(6) W celu możliwie jak najdokładniejszego monitorowania całego przywozu, w szczególności po niedawnych przypadkach związanych z nadużyciami finansowymi, należy również wprowadzić, w odniesieniu do całego przywozu czosnku, dwie kategorie pozwoleń na przywóz.
Z doświadczeń wynika, że nadużycia finansowe mają miejsce najczęściej podczas przeładunku czosnku chińskiego w państwach trzecich, które zawarły preferencyjne porozumienia handlowe ze Wspólnotą Europejską.
Czosnek ten jest wwożony na teren UE ze sfałszowaną dokumentacją.
(7) Przejście z jednego systemu do drugiego powinno być możliwie jak najbardziej harmonijne.
W tym celu należy przenieść niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 565/2002, a także zachować tradycyjne terminarze przywozowe.
(8) Przywóz czosnku powinien być monitorowany zgodnie z art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [5].
(9) Należy zapewnić ciągłość podaży czosnku na rynku wspólnotowym po stałych cenach, przy uniknięciu niepotrzebnych zakłóceń na rynku w postaci poważnych wahań cen oraz negatywnych skutków dla producentów wspólnotowych.
W tym celu należy wspierać większą konkurencję pomiędzy importerami i zmniejszyć ciężar nałożonych na nich obowiązków administracyjnych.
(10) W interesie dotychczasowych importerów, którzy zwykle przywożą znaczne ilości czosnku, a także w interesie nowych importerów, którzy dopiero wchodzą na rynek i którym powinno się w sposób sprawiedliwy umożliwić składanie wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz dotyczących ilości czosnku objętych kontyngentami taryfowymi, należy wprowadzić rozróżnienie pomiędzy importerami tradycyjnymi a nowymi importerami.
Należy w sposób jasny zdefiniować te dwie kategorie importerów, a także ustanowić określone kryteria odnoszące się do statusu wnioskodawców i wykorzystania przydzielonych pozwoleń na przywóz.
(11) Ilości, które mają zostać przydzielone do tych kategorii importerów powinny zostać określone raczej na podstawie ilości rzeczywiście przywiezionych niż na podstawie wydanych pozwoleń na przywóz.
(12) Aby umożliwić importerom z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (dalej zwanymi "nowymi Państwami Członkowskimi") odnoszenie korzyści w ramach niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić zasady obejmujące okresy przywozu przypadające na lata 2005/06 i 2006/07 w celu zapewnienia, że dokonuje się rozróżnienia pomiędzy, z jednej strony, tradycyjnymi importerami oraz nowymi importerami we Wspólnocie według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r. i, z drugiej strony, pomiędzy tradycyjnymi importerami oraz nowymi importerami w nowych Państwach Członkowskich.
(13) W celu uwzględnienia różnych modeli wymiany handlowej w różnych nowych Państwach Członkowskich, właściwe organy nowych Państw Członkowskich powinny mieć możliwość wyboru między dwiema metodami ustanawiania ilości referencyjnej ich tradycyjnych importerów.
(14) Wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz czosnku z państw trzecich złożone przez obie kategorie importerów podlegają pewnym ograniczeniom.
Ograniczenia takie są niezbędne nie tylko dla zachowania konkurencji pomiędzy importerami, ale także po to, by umożliwić każdemu z importerów faktycznie prowadzących działalność handlową na rynku owoców i warzyw obronę swojej usankcjonowanej prawnie pozycji handlowej wobec innych importerów oraz uniemożliwić przejęcie kontroli nad rynkiem przez pojedynczego importera.
(15) Aby chronić konkurencję pomiędzy faktycznymi importerami oraz uniknąć spekulacji przy przyznawaniu pozwoleń na przywóz i nadużywania systemu, co mogłoby naruszyć usankcjonowane prawnie pozycje handlowe nowych i tradycyjnych importerów, należy wprowadzić bardziej rygorystyczne kontrole stosowania pozwoleń na przywóz.
W tym celu należy zakazać przekazywania pozwoleń na przywóz.
(16) Aby zmniejszyć ciężar nałożonych na importerów obowiązków administracyjnych oraz ograniczyć nadużycia, wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz należy składać wyłącznie w Państwie Członkowskim, w którym importer jest zarejestrowany.
(17) Ponadto potrzebne są środki ograniczające do minimum spekulacje przy składaniu wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz, które mogą powodować niepełne wykorzystanie kontyngentów taryfowych.
Z uwagi na specyfikę i wartość produktu dla każdej tony czosnku objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz należy wnieść zabezpieczenie, określone w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.
Zabezpieczenie powinno opiewać na wystarczająco wysoką kwotę, aby zniechęcić do składania wniosków o charakterze spekulacyjnym, ale nie aż tak wysokiej, by odwieść importerów faktycznie handlujących czosnkiem od prowadzenia własnej działalności.
Najwłaściwszym obiektywnym poziomem zabezpieczenia jest ustalony na poziomie 5 % limit średniego dodatkowego cła stosowanego wobec przywozu do czosnku objętego kodem CN 07032000.
(18) Aby zapewnić właściwe zarządzanie kontyngentem GATT, należy ustanowić środki, które mają być zastosowane przez Komisję, w przypadku gdy wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz obejmują, dla ściśle określonego pochodzenia lub w ściśle określonym kwartale, ilości przewyższające ilości ustalone decyzją 2001/404/WE, powiększone o ilości niewykorzystane w ramach pozwoleń na przywóz wydanych wcześniej.
W przypadku gdy środki te wiążą się z zastosowaniem współczynnika przydziału w czasie wydawania pozwolenia, należy przewidzieć możliwość wycofania wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz z natychmiastowym zwolnieniem zabezpieczenia.
(19) W celu zapewnienia właściwego wykorzystania kontyngentów Państwa Członkowskie powinny regularnie powiadamiać Komisję o niewykorzystanych przez importerów ilościach, w odniesieniu do których właściwe organy Państw Członkowskich wydały pozwolenia na przywóz.
Ilości objęte wydanymi pozwoleniami na przywóz powinny uwzględniać wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz wycofane przez importerów.
(20) Do celów zarządzania kontyngentami taryfowymi na czosnek importerzy składający właściwym organom Państw Członkowskich wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz powinni dołączać do nich oświadczenie stwierdzające, że akceptują i zastosują ograniczenia ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
Aby zapobiec nadużyciom w stosowaniu systemu, należy ustanowić kary zapobiegawcze i pozostawić Państwom Członkowskim pewien margines swobody w nakładaniu dodatkowych kar, poza tymi już przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, na importerów składających fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe wnioski lub oświadczenia swoim właściwym organom.
(21) W celu poprawy kontroli i zapobiegania ewentualnym zakłóceniom w handlu, wynikającym z niedokładnej dokumentacji, dla czosnku przywożonego z niektórych państw trzecich należy utrzymać istniejący system świadectw pochodzenia i wymóg transportu tego czosnku do Wspólnoty bezpośrednio z państwa trzeciego będącego krajem pochodzenia, a wykaz państw powinien być rozszerzony w świetle dodatkowych informacji.
Przedmiotowe świadectwa pochodzenia mają być wydawane przez właściwe organy krajowe zgodnie z art. 56–62 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
(22) Należy określić wszelkie sposoby komunikowania się między Państwami Członkowskimi a Komisją zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności w celu zarządzania kontyngentami taryfowymi, podejmowania środków zapobiegających nadużyciom oraz monitorowania rynku.
(23) Rozporządzenie (WE) nr 565/2002, rozporządzenie Komisji (WE) nr 228/2004 z dnia 3 lutego 2004 r. ustanawiające środki przejściowe stosowane do rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, i Słowacji [6] oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 229/2004 z dnia 10 lutego 2004 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w odniesieniu do terminów składania wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz czosnku na pierwszy kwartał okresu 2004/2005 [7] powinny zostać uchylone. Niniejsze rozporządzenie powinno stosować się po raz pierwszy do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz na pierwszy kwartał okresu przywozu przypadającego na lata 2006/07. Jednakże zważywszy, że działania w zakresie przywozu regulowane przez przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pozwoleń typu "B", obecnie nie podlegają żadnym szczególnym przepisom odnoszącym się do pozwoleń, i w celu zapewnienia skuteczniejszych kontroli, przepisy dotyczące pozwoleń typu "B" należy zacząć stosować możliwie jak najszybciej.
(24) W odniesieniu do przywozu czosnku dokonanego po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia w ramach pozwoleń na przywóz wydanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 565/2002 i jakimikolwiek rozporządzeniami otwierającymi i ustalającymi zarządzanie autonomicznymi kontyngentami taryfowymi na czosnek, przepisy obowiązujące w chwili wydawania pozwoleń na przywóz powinny nadal być stosowane.
(25) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwarcie kontyngentów taryfowych i stosowane cła
1.
Zgodnie z decyzją 2001/404/WE, niniejszym otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Wspólnoty czosnku objętego kodem CN 07032000 (dalej zwanego "czosnkiem") na warunkach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Wielkość każdego z kontyngentów taryfowych, okres ich stosowania oraz ich numery porządkowe podane są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2.
Stawka celna ad valorem stosowana wobec czosnku przywożonego w ramach kontyngentów określonych w ust. 1 wynosi 9,6 %.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "okres przywozu" oznacza okres od 1 czerwca danego roku do 31 maja r. następnego;
2) "nowe Państwa Członkowskie" oznaczają Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację;
3) "inne państwa" oznaczają państwa trzecie poza Argentyną i Chinami;
4) "właściwe organy" oznaczają organ lub organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie do wykonania niniejszego rozporządzenia;
5) "ilość referencyjna" oznacza ilość czosnku przywiezionego przez tradycyjnego importera w rozumieniu art. 3, a mianowicie:
a) w odniesieniu do tradycyjnych importerów, którzy przywozili czosnek do Wspólnoty w latach 1998–2000, według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r., maksymalną ilość przywozu czosnku w trakcie lat kalendarzowych 1998, 1999 i 2000;
b) w odniesieniu do tradycyjnych importerów, którzy przywozili czosnek do nowych Państw Członkowskich w latach 2001–2003, maksymalną ilość przywozu czosnku w trakcie:
i) lat kalendarzowych 2001 i 2002 bądź roku kalendarzowego 2003,
ii) okresu przywozu przypadającego na lata 2001/02 i 2002/03, bądź okresu przywozu przypadającego na lata 2003/04;
c) w odniesieniu do tradycyjnych importerów, którzy nie podlegają pod lit. a) lub b), maksymalną ilość przywozu czosnku w trakcie jednego z pierwszych trzech okresów przywozu, podczas którego otrzymali pozwolenia na przywóz zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 565/2002 lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Czosnek pochodzący z nowych Państw Członkowskich lub Wspólnoty według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r. nie jest brany pod uwagę przy obliczaniu ilości referencyjnej.
Nowe Państwa Członkowskie wybierają i stosują jedną z dwóch metod określonych w lit. b) do wszystkich tradycyjnych importerów zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w sposób zapewniający równe traktowanie między podmiotami.
Artykuł 3
Kategorie importerów
1.
"Tradycyjni importerzy" oznaczają importerów, będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy mogą udowodnić, że:
a) otrzymali pozwolenia na przywóz na mocy rozporządzenia (WE) nr 565/2002 lub niniejszego rozporządzenia na każdy z poprzednich trzech okresów przywozu;
b) przywozili do Wspólnoty czosnek co najmniej przez dwa z poprzednich trzech okresów przywozu;
c) w okresie przywozu poprzedzającym ich wniosek przywieźli do Wspólnoty co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
2.
"Nowi importerzy" oznaczają importerów innych niż importerzy określeni w ust. 1, będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy przywieźli do Wspólnoty co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w każdym z dwóch poprzednich lat kalendarzowych.
Spełnienie tego warunku potwierdzane jest wpisem w rejestrze handlowym prowadzonym przez Państwo Członkowskie lub jakimkolwiek innym dowodem dopuszczonym przez dane Państwo Członkowskie oraz dowodem przywozu.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do okresu przywozu od 1 czerwca 2006 r. do 31 maja 2007 r., i tylko w nowych Państwach Członkowskich:
a) "tradycyjni importerzy" oznaczają importerów będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy mogą udowodnić, że:
i) przywozili czosnek z krajów pochodzenia innych niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r. co najmniej przez dwa z poprzednich trzech okresów przywozu;
ii) w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego przywieźli co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
iii) przywozu określonego w lit. i) i ii) dokonano do nowego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się siedziba danego importera;
b) "nowi importerzy" oznaczają importerów innych niż tradycyjni importerzy w rozumieniu lit. a) będących handlowcami, osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy mogą udowodnić, że:
i) w trakcie każdego z dwóch poprzednich lat kalendarzowych przywieźli co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 z krajów pochodzenia innych niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r.;
ii) przywozu określonego w lit. i) dokonano do nowego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się siedziba danego importera.
Artykuł 4
Okazywanie pozwoleń na przywóz
1.
Jakiekolwiek dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie przywiezionego czosnku wymaga okazania pozwolenia na przywóz wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.
Czosnek może być dopuszczony do swobodnego obrotu wyłącznie w ramach kontyngentów określonych w art. 1 ust. 1, w którym pole 24 przedmiotowego pozwolenia na przywóz zawiera jeden z zapisów znajdujących się w załączniku II.
Te pozwolenia na przywóz określa się dalej jako pozwolenia typu "A".
Pozostałe pozwolenia na przywóz określa się dalej jako pozwolenia typu "B".
Artykuł 5
Przepisy ogólne dotyczące wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz i pozwoleń na przywóz
1.
Rozporządzenie (WE) nr 1291/2000 stosuje się do pozwoleń typu "A" i "B", jeśli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
2.
Pozwolenia typu "A" są ważne wyłącznie na kwartał, na który zostały wydane.
Pozwolenia powinny zawierać w polu 24 jeden z zapisów znajdujących się w załączniku III.
Pozwolenia typu "B" są ważne przez okres trzech miesięcy, licząc od daty ich wydania.
3. Kwota zabezpieczenia określona w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 wynosi 50 EUR za tonę netto.
4.
Kraj pochodzenia wpisuje się w pole 8 we wnioskach o pozwolenie typu "A" i "B", jak i we wszystkich pozwoleniach na przywóz oraz zaznacza się słowo "tak" poprzez postawienie krzyżyka.
Pozwolenie na przywóz jest ważne wyłącznie na przywóz towarów pochodzących ze wskazanego państwa.
5. W drodze odstępstwa od art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, prawa wynikające z pozwoleń typu "A" i "B" nie podlegają przeniesieniu.
Artykuł 6
Podział całkowitych ilości pomiędzy tradycyjnych i nowych importerów
1.
Całkowitą ilość przydzieloną Argentynie, Chinom i innym państwom zgodnie z załącznikiem I dzieli się, jak następuje:
a) 70 % dla importerów tradycyjnych;
b) 30 % dla nowych importerów.
2.
W przypadku przywozu pochodzącego z Argentyny, Chin i innych państw, jeżeli w jakimkolwiek kwartale ilość przyznana jednej z kategorii importerów nie została w całości przez nią wykorzystana, pozostała część może zostać przyznana drugiej kategorii.
3.
Dla każdego z trzech pochodzeń określonych w ust. 2 i na każdy kwartał podany w załączniku I wydawane są pozwolenia typu "A" do maksymalnej ilości równej sumie:
a) ilości podanej w załączniku I na ten kwartał i dla tego pochodzenia;
b) ilości dla tego pochodzenia, o które nie wnioskowano w poprzednim kwartale;
c) zgłoszonej Komisji ilości niewykorzystanej w ramach pozwoleń typu "A" wydanych wcześniej dla tego pochodzenia.
Jednakże ilości, o które nie wnioskowano bądź ilości niewykorzystane w okresie przywozu nie mogą być przenoszone na następny okres przywozu.
Artykuł 7
Ograniczenia mające zastosowanie do wniosków o pozwolenie typu "A"
1.
Całkowita ilość objęta wnioskami o pozwolenie typu "A" złożonymi przez tradycyjnego importera w jakimkolwiek okresie przywozu nie może być wyższa od jego ilości referencyjnej.
Wnioski, które nie są zgodne z tą zasadą, są odrzucane przez właściwe organy.
2.
Całkowita ilość objęta wnioskami o pozwolenie typu "A" złożonymi przez nowego importera w jakimkolwiek kwartale nie może przekraczać o 10 % ilości określonej w załączniku I dla tego kwartału i tego pochodzenia. Wnioski, które nie są zgodne z tą zasadą, są odrzucane przez właściwe organy.
Artykuł 8
Składanie wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz
1.
Wnioskodawca może złożyć wnioski o wydanie pozwoleń typu "A" i "B" wyłącznie do właściwych organów tylko jednego Państwa Członkowskiego, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany do celów podatku VAT.
2.
Wnioski o wydanie pozwoleń typu "A" mogą składać wyłącznie importerzy określeni w art. 3.
W celu pozytywnego rozpatrzenia wniosków o wydanie pozwolenia typu "A", importerzy dostarczają wymagane informacje umożliwiające właściwym organom zainteresowanych Państw Członkowskich sprawdzenie w stopniu dla nich zadowalającym, czy zostały spełnione warunki określone w art. 3.
W przypadku gdy nowi importerzy uzyskali pozwolenia na przywóz na podstawie niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w trakcie poprzedniego okresu przywozu, muszą oni przedłożyć dowód, że co najmniej 90 % ilości im przyznanych zostało dopuszczone do swobodnego obrotu.
W przypadku niedostarczenia dowodu określonego w akapicie trzecim lub gdy na podstawie dostarczonego dowodu okazuje się, że mniej niż 90 % ilości przyznanej danemu importerowi zostało dopuszczone do swobodnego obrotu w trakcie któregokolwiek z kwartałów określonych w tym akapicie, wnioskodawcy nie może zostać wydane żadne pozwolenie na przywóz z wyłączeniem sytuacji, gdy spowodowane jest to działaniem siły wyższej.
3.
Importerzy składają wnioski o wydanie pozwoleń typu "A" w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych kwietnia, lipca, października i stycznia poprzedzających dany kwartał.
4.
Importerzy dołączają do wniosków o wydanie pozwoleń typu "A" oświadczenie stwierdzające, że akceptują i zastosują przepisy ustanowione w art. 7.
Te oświadczenia muszą być podpisane przez importera, który w ten sposób poświadcza ich zgodność z prawdą.
5.
W polu 20 wniosków o wydanie pozwolenia typu "A" wpisuje się "importer tradycyjny" bądź "nowy importer", stosownie do przypadku.
6.
Na ściśle określony kwartał i dla ściśle określonego pochodzenia nie można składać wniosków o wydanie pozwolenia typu "A" w przypadku gdy na ten kwartał i dla tego pochodzenia w załączniku I nie jest podana żadna ilość.
7.
W odpowiedzi na wniosek o wydanie pozwolenia typu "A" nie może być wydane pozwolenie typu "B".
Artykuł 9
Powiadamianie o wnioskach o wydanie pozwolenia typu "A"
Przed piętnastym dniem każdego miesiąca przewidzianym w art. 8 ust. 3, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, na które zostały złożone wnioski o wydanie pozwolenia typu "A" w odniesieniu do danego kwartału.
W powiadomieniach należy podać informacje w rozbiciu na przeznaczenia.
W powiadomieniach należy podać odrębne liczby dla ilości czosnku, o które wnioskują tradycyjni i nowi importerzy.
Powiadomienia, w tym powiadomienia o braku informacji, należy przekazywać drogą elektroniczną na formularzu przekazanym przez Komisję Państwom Członkowskim.
Artykuł 10
Wydawanie pozwoleń na przywóz
1.
Pozwolenia typu "A" są wydawane przez właściwe organy siódmego dnia roboczego po przekazaniu powiadomienia przewidzianego w art. 9.
2.
Jeżeli w jakimkolwiek kwartale okaże się, że ilości, o które wnioskowano z tytułu kontyngentów określonych w art. 1 ust. 1 przekraczają dostępną ilość, Komisja ustala, w drodze rozporządzenia, współczynnik przydziału dla danych wniosków o wydanie pozwolenia typu "A" oraz, jeśli zachodzi taka potrzeba, zawiesza wydawanie pozwoleń typu "A" w odniesieniu do późniejszych wniosków.
W przypadku kiedy zastosowanie ma akapit pierwszy, pozwolenia typu "A" są wydawane przez właściwe organy trzeciego dnia roboczego po wejściu w życie rozporządzenia, o którym mowa w tym akapicie.
3.
Zakazane jest wydawanie pozwoleń typu "A" mających na celu sprowadzanie produktów pochodzących z państw wymienionych w załączniku IV, które nie przekazały Komisji informacji potrzebnych do ustanowienia procedury współpracy administracyjnej zgodnie z art. 63, 64 i 65 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Informacje te uznaje się za przekazane w dniu ich opublikowania, jak przewiduje art. 15 niniejszego rozporządzenia.
4.
W dniu określonym w art. 9 ust. 1 Państwa Członkowskie notyfikują Komisji listę tradycyjnych i nowych importerów wnioskujących o pozwolenia typu "A" w odniesieniu do danego kwartału.
W przypadku grup podmiotów ustanowionych zgodnie z prawem krajowym należy również wymienić podmioty tworzące grupę.
Powiadomienia, o których mowa w akapicie pierwszym, są przekazywane drogą elektroniczną na formularzu przesłanym Państwom Członkowskim przez Komisję.
5.
W odniesieniu do pozwoleń typu "B", które są wydawane niezwłocznie, nie stosuje się ograniczenia ilościowego.
Artykuł 11
Wycofanie wniosków o wydanie pozwolenia typu "A"
Jeżeli zgodnie z art. 10 ust. 2 ilość objęta pozwoleniem typu "A" jest mniejsza niż ilość objęta złożonym wnioskiem o wydanie pozwolenia typu "A", dany importer może zwrócić się do właściwych organów o wycofanie wniosku o wydanie pozwolenia typu "A" w ciągu trzech dni roboczych po wejściu w życie rozporządzenia przyjętego na mocy art. 10 ust. 2. W przypadku takiego wycofania całe zabezpieczenie jest niezwłocznie zwalniane.
Artykuł 12
Powiadomienia Komisji ze strony Państwa Członkowskiego
1.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o:
a) ilościach objętych wnioskami o wydanie pozwolenia typu "B";
b) ilościach objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami typu "A", odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwolenia, a ilościami, na które zostały wydane, w odniesieniu do ostatniego zamkniętego kwartału;
c) ilościach objętych wnioskami o wydanie pozwoleń typu "A" wycofanych zgodnie z art. 11.
2.
Informację określoną w ust. 1 przekazuje się:
a) w odniesieniu do ust. 1 lit. a), drugiego dnia roboczego każdego tygodnia dla wniosków otrzymanych w poprzednim tygodniu;
b) w odniesieniu do ust. 1 lit. b), w dniu określonym w art. 9 ust. 1;
c) w odniesieniu do ust. 1 lit. c), w ostatnim dniu każdego miesiąca określonym w art. 8 ust. 3.
Jeżeli nie złożono wniosku o wydanie pozwolenia typu "B" lub jeżeli w rozumieniu ust. 1 lit. b) i c) niewykorzystane bądź wycofane ilości nie występują, dane Państwo Członkowskie powiadamia o tym Komisję w dniu wskazanym w niniejszym ustępie.
3.
Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, są przekazywane drogą elektroniczną na formularzu przesłanym Państwom Członkowskim przez Komisję.
Przedmiotowe ilości powinny być rozbite na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na przywóz, państwo trzecie pochodzenia, rodzaj pozwolenia (typu "A" lub "B"), a w odniesieniu do pozwoleń typu "A" na kategorie importerów w rozumieniu art. 3.
Artykuł 13
Świadectwa pochodzenia
Dopuszczenie czosnku pochodzącego z państwa trzeciego wymienionego w załączniku IV do swobodnego obrotu we Wspólnocie może się odbyć tylko, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a) przedstawienie świadectwa pochodzenia wydanego przez właściwe organy tego państwa zgodnie z art. 56–62 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93;
b) produkt został przetransportowany bezpośrednio z tego państwa do Wspólnoty zgodnie z art. 14.
Artykuł 14
Bezpośredni transport
1.
Za przetransportowane bezpośrednio do Wspólnoty z państw trzecich, wymienionych w załączniku IV, uznaje się:
a) produkty transportowane z pominięciem przejazdu przez terytorium każdego dowolnego państwa trzeciego;
b) produkty transportowane przez terytorium jednego lub kilku państw trzecich innych niż państwo pochodzenia, z przeładunkiem lub bez, bądź czasowo składowane w tych państwach, przy założeniu, że przejazd ten jest uzasadniony ze względów geograficznych lub z uwagi na wymogi transportu oraz przy założeniu, że:
i) produkty te pozostają pod kontrolą organów celnych państwa lub państw tranzytowych bądź składowania;
ii) produkty te nie zostały tam wprowadzone do obrotu lub przeznaczone do konsumpcji;
iii) produkty te nie zostały w tych państwach poddane działaniom innym niż rozładunek lub przeładunek lub wszelkim innym działaniom mającym na celu utrzymanie ich w dobrym stanie.
2.
Dowód spełnienia warunków określonych w ust. 1 lit. b) jest przekazywany właściwym organom Państw Członkowskich jednocześnie ze złożeniem:
a) jednorazowego dokumentu transportowego wydawanego w państwie pochodzenia na przejazd przez państwo lub państwa tranzytowe; lub
b) świadectwa wydawanego przez organy celne państwa lub państw tranzytowych, zawierającego:
i) dokładny opis towarów;
ii) daty ich rozładunku i przeładunku, ze wskazaniem pojazdów używanych do transportu;
iii) zaświadczenie potwierdzające warunki, w jakich towary te były przechowywane;
c) lub, w przypadku gdy dowód określony w lit. a) lub b) nie może zostać przedstawiony, jakiekolwiek inne dokumenty uzupełniające.
Artykuł 15
Współpraca administracyjna z niektórymi państwami trzecimi
Z chwilą przekazania przez każde państwo trzecie wymienione w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia informacji wymaganych dla ustanowienia procedury współpracy administracyjnej na podstawie art. 63, 64 i 65 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej publikowany jest komunikat dotyczący przekazania tych informacji.
Artykuł 16
Kary stosowane wobec importerów
1.
Jeżeli wnioski lub oświadczenia odnoszące się do pozwoleń typu "A" złożone przez importera właściwym organom Państwa Członkowskiego zawierają fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe informacje, o ile informacje te nie są wynikiem autentycznej pomyłki, właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich, zależnie od wagi sprawy, wykluczą danego importera z systemu wniosków o wydanie pozwoleń typu "A" przez okres do czterech kwartałów od wykrycia nieprawidłowości, bez uszczerbku dla stosowania jakichkolwiek odpowiednich przepisów prawa krajowego.
W takich przypadkach zabezpieczenie określone w art. 5 ust. 3 ulega przepadkowi w całości.
2.
Państwa Członkowskie mogą przyjąć dodatkowe przepisy krajowe dotyczące składania właściwym organom wniosków o wydanie pozwolenia "A" i przewidzieć kary współmierne do wagi nieprawidłowości, nakładane na importerów zarejestrowanych dla celów podatku VAT na terytorium ich państwa.
Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wprowadzeniu takich przepisów krajowych.
Artykuł 17
Informacje przekazywane przez Komisję
Każdego siódmego dnia roboczego po piętnastym dniu każdego miesiąca określonego w art. 8 ust. 3 Komisja przekazuje Państwom Członkowskim informacje otrzymane na mocy art. 10 ust. 4 w celu ułatwienia wykrycia lub zapobieżenia fałszywym roszczeniom podmiotów.
Każdego siódmego dnia roboczego po zakończeniu każdego miesiąca określonego w art. 8 ust. 3, Komisja przekazuje Państwom Członkowskim informacje otrzymane na mocy art. 12.
Komisja regularnie informuje Państwa Członkowskie, w odpowiednim czasie i we właściwy sposób, o stanie wykorzystanych kontyngentów oraz na temat informacji otrzymanych na mocy art. 16 ust. 2.
Komisja przekazuje Państwom Członkowskim wszelkie inne istotne informacje, w szczególności takie, które mogą pomóc w zapobieganiu nadużyciom.
Artykuł 18
Współpraca administracyjna między Państwami Członkowskimi
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki służące zapewnieniu wzajemnej współpracy administracyjnej dla należytego stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
Uchylenie
Rozporządzenia (WE) nr 565/2002, 228/2004 i 229/2004 uchyla się z dniem 1 kwietnia 2006 r.
Jednakże rozporządzenia (WE) nr 565/2002, 228/2004 i 229/2004 mają nadal zastosowanie do pozwoleń na przywóz wydanych zgodnie z tymi rozporządzeniami na okres przywozu upływający dnia 31 maja 2006 r.
Artykuł 20
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Przepisy dotyczące pozwoleń typu "A" na okres przywozu rozpoczynający się dnia 1 czerwca 2006 r. stosuje się od dnia 1 kwietnia 2006 r. Przepisy dotyczące pozwoleń typu "B" stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1871/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii.
Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.
(2) Złożone między 1 a 10 listopada 2005 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw.
Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.
(3) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 grudnia 2005 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52100 t.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z dniem 21 listopada 2005 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:
Zjednoczone Królestwo:
- 160 t pochodzących z Botswany,
- 367 t pochodzących z Namibii;
Niemcy:
- 123,1 t pochodzących z Namibii.
Artykuł 2
Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni grudnia 2005 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:
Botswana: _BAR_ 12066 t, _BAR_
Kenia: _BAR_ 142 t, _BAR_
Madagaskar: _BAR_ 7579 t, _BAR_
Suazi: _BAR_ 3337 t, _BAR_
Zimbabwe: _BAR_ 9100 t, _BAR_
Namibia: _BAR_ 3114,9 t. _BAR_
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1873/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 17 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze jaj prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Obecna sytuacja rynkowa oraz pod względem konkurencji w niektórych krajach trzecich czyni koniecznym ustalenie refundacji zróżnicowanych w zależności od miejsca przeznaczenia niektórych produktów w sektorze jaj.
(4) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, produkty jajeczne, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75, muszą być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. dotyczącej higieny i problemów sanitarnych związanych z produkcją i wprowadzaniem na rynek produktów jajecznych [3].
(5) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny.
W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.
Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.
(6) Komitet Zarządzający ds. Mięsa Drobiowego i Jaj nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można je było objąć refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XI załącznika do dyrektywy 89/437/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1874/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od dnia 17 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze mięsa drobiowego prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, mięso drobiowe, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, musi być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych związanych z produkcją i wprowadzaniem do obrotu świeżego mięsa drobiowego [3].
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można było objąć je refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XII załącznika do dyrektywy 71/118/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1875/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1806/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1876/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1828/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1828/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1828/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1828/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1877/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych z stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1761/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1761/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1761/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1761/2005 dla roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1878/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka [3], w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 [4], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.
(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem.
W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.
(3) Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1879/2005
z dnia 16 listopada 2005 r.
zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], szczególnie jego art. 27 ust. 5a oraz art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stawki refundacji stosowane od dnia 28 października 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1764/2005 [2].
(2) Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1764/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1764/2005 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1880/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2182/2002 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 w odniesieniu do Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego [1], w szczególności jego art. 14a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Szczególne środki przewidziane do pomocy producentom tytoniu w przejściu na inne uprawy lub inną działalność gospodarczą są finansowane przez Wspólnotowy Fundusz Tytoniowy ustanowiony w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92.
(2) Środki Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego uzyskane z odliczeń z premii za surowiec tytoniowy w odniesieniu do zbioru z 2005 r. są dostępne w celu finansowania środków przewidzianych do pomocy w przejściu na inną produkcję w 2006 r.
(3) Artykuł 15 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2182/2002 [2] określa beneficjentów środków indywidualnych przewidzianych do pomocy w przejściu na inną produkcję jako producentów tytoniu, których kontyngent został nieodwołalnie wykupiony na mocy programu wykupu przewidzianego w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92.
(4) Program wykupu kontyngentów został zniesiony przez rozporządzenie Rady (WE) nr 1679/2005 z dnia 6 października 2005 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego z dniem 22 października 2005 r.
Zatem udział w programie wykupu nie może już stanowić warunku kwalifikacji do przyznania środków finansowanych przez Wspólnotowy Fundusz Tytoniowy.
(5) W związku z tym należy przyznać możliwość korzystania ze środków przewidzianych do pomocy w przejściu na inną produkcję producentom kwalifikującym się do pomocy w odniesieniu do produkcji tytoniu, przewidzianą w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników [3], znajdujących się w regionie, do którego wspomniany rozdział ma zastosowanie lub którzy opuszczają sektor i zrzekają się prawa do tej pomocy.
(6) W związku z powyższym należy także zmienić przepisy dotyczące obliczania łącznej kwoty wsparcia Wspólnoty przyznanej na rzecz środków przewidzianych do pomocy w przejściu na inną produkcję na każdego producenta, któremu przyznano kwotę produkcyjną w ramach zbioru z 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2848/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 w zakresie systemu premii, określania kwot produkcyjnych i przyznawania specjalnej pomocy grupom producentów w sektorze surowca tytoniowego [4].
(7) Aby dać Państwom Członkowskim wystarczającą ilość czasu na sporządzenie planów finansowania środków przeznaczonych do pomocy w przejściu na inną produkcję na 2006 r., należy odroczyć nieprzekraczalny termin powiadomienia Komisji o tych planach i w związku z tym nieprzekraczalny termin ostatecznego podziału finansowania między Państwa Członkowskie.
(8) Należy także zmienić przepisy przewidujące kryteria, na podstawie których Komisja ustala szacunkowy podział między Państwa Członkowskie finansowania w ramach Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego, jak również przepisy dotyczące sankcji w przypadku wystąpienia nieprawidłowości.
(9) Aby dać Państwom Członkowskim wystarczającą ilość czasu na realizację projektów, w szczególności środków podejmowanych w interesie ogólnym i badań, przewidzianych w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 2182/2002, dotyczących przeprowadzania w okresie dwóch lat doświadczeń na uprawach, należy przyznać możliwość przedłużenia o sześć miesięcy okresu przewidzianego początkowo na dwa lata.
(10) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2182/2002.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Tytoniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2182/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Beneficjentami środków określonych w art. 13 są producenci surowca tytoniowego, którym przyznano kwotę produkcyjną na tytoń w ramach zbioru z 2005 r., zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 2848/98, znajdujący się w regionie, do którego ma zastosowanie tytuł IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) Rady [5] nr 1782/2003 i którzy zobowiązują się najpóźniej dnia 15 lutego 2006 r. do zrzeczenia się, począwszy od zbioru z 2006 r., prawa do pomocy na produkcję surowca tytoniowego przewidzianej we wspomnianym rozdziale.
Państwa Członkowskie informują Komisję o liczbie producentów, którzy podjęli się takiego zobowiązania, jak również o wielkości ich kontyngentów według grup odmian.
Wnioski o przyznanie pomocy na rzecz wsparcia z Funduszu można składać jedynie na 2006 r.
2) w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Całkowitą kwotę pomocy wspólnotowej na każdego producenta na wszystkie środki określone w art. 13 ustala się w sposób następujący:
a) trzykrotna kwota premii w 2005 r. dla ilości surowca tytoniowego objętego kontyngentem do 10 ton włącznie, do którego beneficjentowi przysługiwało prawo zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 2848/98 dla zbioru z 2005 r.;
b) dwukrotna kwota premii w 2005 r. dla ilości surowca tytoniowego objętego kontyngentem wynoszącym od powyżej 10 do 40 ton włącznie, do którego beneficjentowi przysługiwało prawo zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 2848/98 dla zbioru z 2005 r.;
c) kwota premii w 2005 r. dla ilości surowca tytoniowego objętego kontyngentem wynoszącym powyżej 40 ton, do którego beneficjentowi przysługiwało prawo zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 2848/98 dla zbioru z 2005 r.";
3) w art. 17 ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie:
"2. Do dnia 15 lutego 2006 r., zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92, ustala się szacunkowy podział finansowania w ramach Funduszu pomiędzy Państwa Członkowskie na środki określone w art. 13 i 14 niniejszego rozporządzenia na podstawie krajowego progu gwarancji wyznaczonego na zbiór z 2005 r.
3.
Do 30 kwietnia 2006 r. Państwa Członkowskie opracowują i przekazują Komisji ich przewidywane plany finansowania środków, dla których wystąpiły o pomoc.
4.
W przypadku gdy na podstawie informacji określonej w ust. 3 postanowiono, że część finansowania przydzielona co najmniej jednemu Państwu Członkowskiemu nie zostaje udostępniona z powodu braku wniosku o pomoc, Komisja sporządza do dnia 30 czerwca 2006 r. definitywny podział tego finansowania między Państwa Członkowskie, które otrzymały wnioski o pomoc na łączną kwotę większą niż ich budżety ustalone zgodnie z ust. 2.
Definitywny podział jest proporcjonalny do szacunkowego podziału ustanowionego w ust. 2.";
4) w art. 19 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.
W przypadku stwierdzenia umyślnej nieprawidłowości, innej niż niespełnienie zobowiązania przewidzianego w ust. 1 niniejszego artykułu, wnioskujący o pomoc na mocy art. 13 i 14 przekazuje kwotę równą kwocie będącej przedmiotem wniosku o pomoc.
Wpłata ta zostaje dokonana na konto Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR).";
5) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Projekty są realizowane w ciągu dwóch lat od daty powiadomienia beneficjenta przez Państwo Członkowskie o zatwierdzeniu projektu.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą przedłużyć ten termin do 30 miesięcy.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1882/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów homara norweskiego w strefie ICES IV (wody terytorialne Norwegii) przez statki pływające pod banderą Danii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1883/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów śledzia w strefach ICES I i II (wody terytorialne WE i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Danii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1884/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na przywóz kukurydzy w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1808/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1808/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], na podstawie przekazanych ofert Komisja może, w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, postanowić o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnego obniżenia opłat przywozowych.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 11 do 17 listopada 2005 r. w ramach przetargu na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1808/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1885/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1809/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 11 do 17 listopada 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 22,86 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 123000 t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1886/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 11 do 17 listopada 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1887/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 11 do 17 listopada 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 5,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 1888/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 26 października 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKIEJ I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 [3] stanowi ramy prawne klasyfikacji podziału regionalnego w celu umożliwienia zbierania, opracowania i rozpowszechniania na obszarze Wspólnoty porównywalnych danych statystyk regionalnych.
(2) Wszystkie statystyki Państw Członkowskich przekazywane Komisji, w podziale na jednostki terytorialne, powinny uwzględniać klasyfikację NUTS, tam gdzie jest ona stosowana.
(3) Konieczne jest dostosowanie załączników do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej.
(4) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1059/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1.
Załącznik I zostaje zmieniony zgodnie z tekstem załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
2.
Załączniki II i III zastępuje się tekstem załączników II i III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 26 października 2005 r.
w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95 i 135,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Do zadań Wspólnoty należy popieranie w całej Wspólnocie harmonijnego, trwałego i zrównoważonego rozwoju działalności gospodarczej poprzez ustanowienie wspólnego rynku oraz unii gospodarczej i walutowej.
W tym celu rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału.
(2) Wprowadzanie do systemu finansowego korzyści pochodzących z działań sprzecznych z prawem oraz ich inwestowanie po wypraniu jest szkodliwe dla zdrowego i trwałego rozwoju gospodarczego.
W związku z tym dyrektywa Rady 91/308/EWG z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy [3] wprowadziła wspólnotowy mechanizm zapobiegający praniu brudnych pieniędzy poprzez monitorowanie transakcji dokonywanych za pośrednictwem instytucji kredytowych i finansowych oraz w ramach określonych grup zawodowych.
Ponieważ istnieje ryzyko, że zastosowanie tego mechanizmu doprowadzi do zwiększonych przepływów środków pieniężnych w nielegalnych celach, dyrektywa 91/308/EWG powinna zostać uzupełniona o system kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty.
(3) Obecnie takie systemy kontroli stosowane są jedynie przez nieliczne Państwa Członkowskie działające na podstawie przepisów krajowych.
Rozbieżności w przepisach są niekorzystne dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Podstawowe elementy powinny zatem zostać zharmonizowane na poziomie Wspólnoty w celu zapewnienia równoważnego poziomu kontroli przepływów środków pieniężnych przez granice Wspólnoty.
Harmonizacja taka nie powinna jednak wpływać na możliwość stosowania przez Państwa Członkowskie krajowych systemów kontroli przepływów środków pieniężnych w obrębie Wspólnoty, zgodnie z istniejącymi postanowieniami Traktatu.
(4) Należy także wziąć pod uwagę uzupełniające działania innych gremiów międzynarodowych, w szczególności Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF), ustanowionej na szczycie G-7 w Paryżu w 1989 r.
IX Zalecenie Specjalne FATF z dnia 22 października 2004 r. wzywa rządy do podjęcia działań mających na celu wykrywanie fizycznych przepływów środków pieniężnych, w tym poprzez system deklaracji lub innych obowiązków ujawniania.
(5) Odpowiednio, środki pieniężne przewożone przez osoby fizyczne wjeżdżające do Wspólnoty lub wyjeżdżające ze Wspólnoty powinny podlegać zasadzie składania obowiązkowej deklaracji.
Zasada ta umożliwiłaby służbom celnym zebranie informacji o takich przepływach środków pieniężnych oraz, w miarę potrzeby, przekazanie tych informacji innym organom.
Służby celne są obecne na granicach Wspólnoty, gdzie kontrole są najskuteczniejsze, a niektóre z tych służb zgromadziły już praktyczne doświadczenie w tej dziedzinie.
Należy stosować rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi Państw Członkowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego [4].
Wzajemna pomoc powinna zapewnić zarówno prawidłowe kontrolowanie przepływów środków pieniężnych, jak i przekazywanie informacji, które mogą okazać się przydatne w osiąganiu celów dyrektywy 91/308/EWG.
(6) Z uwagi na prewencyjny cel i odstraszający charakter obowiązku złożenia deklaracji, powinno się go dopełniać przy wjeździe do Wspólnoty lub przy wyjeździe ze Wspólnoty.
Jednakże w celu skoncentrowania działań organów na istotnych przepływach środków pieniężnych, obowiązkowi temu powinny podlegać jedynie przepływy środków pieniężnych w kwocie 10000 EUR lub wyższej.
Należy także podkreślić, że obowiązek złożenia deklaracji dotyczy osoby fizycznej przewożącej środki pieniężne, bez względu na to, czy jest ona ich właścicielem czy nie.
(7) Powinno stosować się wspólny standard dla informacji podlegających przekazywaniu.
Ułatwi to właściwym organom wymianę informacji.
(8) Pożądane jest wprowadzenie definicji niezbędnych do jednolitej interpretacji niniejszego rozporządzenia.
(9) Informacje zebrane przez właściwe organy na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być przekazane organom, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 91/308/EWG.
(10) Do przetwarzania danych osobowych przez właściwe organy Państw Członkowskich w ramach niniejszego rozporządzenia znajduje zastosowanie dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [5] oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych [6].
(11) Jeżeli istnieją przesłanki wskazujące, że kwoty środków pieniężnych są związane z działaniami sprzecznymi z prawem powiązanymi z przepływem środków pieniężnych, o których mowa w dyrektywie 91/308/EWG, informacje zebrane przez właściwe organy zgodnie z niniejszym rozporządzeniem mogą być przekazane właściwym organom innych Państw Członkowskich lub Komisji.
Podobnie należy zapewnić możliwość przekazywania określonych informacji, gdy tylko istnieją przesłanki wskazujące na przepływy środków pieniężnych w kwotach poniżej progu określonego w niniejszym rozporządzeniu.
(12) Właściwym organom powinno się przyznać uprawnienia niezbędne do sprawowania skutecznej kontroli nad przepływami środków pieniężnych.
(13) Uprawnienia właściwych organów powinny być uzupełnione o obowiązek ustanowienia sankcji przez Państwa Członkowskie.
Jednakże sankcje powinny być nakładane jedynie za niezłożenie deklaracji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(14) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia nie może zostać osiągnięty w wystarczający sposób przez Państwa Członkowskie, a w związku z tym, z uwagi na transgraniczny wymiar zjawiska prania brudnych pieniędzy na rynku wewnętrznym, możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podejmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia tego celu.
(15) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych oraz zasad uznanych w art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz zawartych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej art. 8,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
1.
Niniejsze rozporządzenie uzupełnia przepisy dyrektywy 91/308/EWG dotyczące transakcji dokonywanych przez instytucje finansowe i kredytowe oraz określone grupy zawodowe, poprzez ustanowienie zharmonizowanych przepisów dotyczących kontroli, przez właściwe organy, środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty.
2.
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla działań krajowych podejmowanych w celu kontroli przepływów środków pieniężnych w obrębie Wspólnoty, jeżeli działania te podejmowane są zgodnie z art. 58 Traktatu.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
1) "właściwe organy" oznaczają organy celne Państw Członkowskich lub wszelkie inne organy uprawnione przez Państwa Członkowskie do stosowania niniejszego rozporządzenia;
2) "środki pieniężne" oznaczają:
a) zbywalne papiery na okaziciela, w tym instrumenty płatnicze na okaziciela, takie jak czeki podróżne, instrumenty zbywalne (w tym czeki, weksle i przekazy pieniężne) na okaziciela, indosowane bez ograniczeń, wystawione na fikcyjnego odbiorcę płatności lub występujące w innej formie, która powoduje przejście tytułu do nich przy ich przekazaniu oraz instrumenty niekompletne (w tym czeki, weksle i przekazy pieniężne), które są podpisane, lecz nie zawierają nazwiska odbiorcy płatności;
b) gotówkę (banknoty i monety będące w obiegu jako środki płatnicze).
Artykuł 3
Obowiązek złożenia deklaracji
1.
Każda osoba fizyczna wjeżdżająca do Wspólnoty lub wyjeżdżająca ze Wspólnoty i przewożąca środki pieniężne o wartości 10000 EUR lub wyższej zobowiązana jest zgodnie z niniejszym rozporządzeniem do zgłoszenia tej kwoty właściwym organom Państwa Członkowskiego, przez które wjeżdża do Wspólnoty lub wyjeżdża ze Wspólnoty.
Obowiązek złożenia deklaracji nie jest spełniony, jeżeli przekazane informacje są nieprawdziwe lub niekompletne.
2.
Deklaracja, o której mowa w ust. 1, zawiera dane dotyczące:
a) składającego deklarację, w tym imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo;
b) właściciela środków pieniężnych;
c) przewidzianego odbiorcy środków pieniężnych;
d) kwoty i rodzaju środków pieniężnych;
e) pochodzenia i zamierzonego celu przeznaczenia środków pieniężnych;
f) trasy przewozu;
g) środka transportu.
3.
Informacje przekazywane są, stosownie do ustaleń Państwa Członkowskiego, o którym mowa w ust. 1, na piśmie, ustnie lub drogą elektroniczną.
Jednakże składający deklarację może, na własne żądanie, przekazać informacje na piśmie.
Przy złożeniu deklaracji pisemnej składający deklarację otrzymuje, na żądanie, potwierdzoną kopię deklaracji.
Artykuł 4
Uprawnienia właściwych organów
1.
W celu sprawdzenia, czy dopełniono obowiązku złożenia deklaracji ustanowionego w art. 3, funkcjonariusze właściwych organów są uprawnieni, na warunkach określonych w przepisach krajowych, do kontrolowania osób fizycznych, ich bagażu oraz ich środków transportu.
2.
W przypadku niedopełnienia obowiązku złożenia deklaracji ustanowionego w art. 3 środki pieniężne mogą zostać zatrzymane na mocy decyzji administracyjnej na warunkach określonych w przepisach krajowych.
Artykuł 5
Zapisywanie i przetwarzanie informacji
1. Informacje uzyskane zgodnie z art. 3 lub 4 są zapisywane i przetwarzane przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 3 ust. 1, i udostępniane organom tego Państwa Członkowskiego, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 91/308/EWG.
2. Jeżeli w wyniku kontroli przewidzianych w art. 4 okaże się, że osoba fizyczna wjeżdża do Wspólnoty lub wyjeżdża ze Wspólnoty z kwotami pieniężnymi niższymi niż kwota progowa określona w art. 3 i gdy istnieją przesłanki wskazujące na działania sprzeczne z prawem, o których mowa w dyrektywie 91/308/EWG, związane z przepływem środków pieniężnych, właściwe organy Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 3 ust. 1, mogą zapisywać i przetwarzać także taką informację oraz imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, jak również obywatelstwo tej osoby i dane dotyczące wykorzystywanego środka transportu oraz mogą udostępniać je organom tego Państwa Członkowskiego, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 91/308/EWG.
Artykuł 6
Wymiana informacji
1.
Jeżeli istnieją przesłanki wskazujące, że środki pieniężne związane są z działaniami sprzecznymi z prawem, o których mowa w dyrektywie 91/308/EWG, powiązanymi z przepływem środków pieniężnych, informacje uzyskane na podstawie deklaracji przewidzianej w art. 3 lub w wyniku kontroli, o której mowa w art. 4, mogą zostać przekazane właściwym organom w innych Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 515/97 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli istnieją przesłanki wskazujące, że środki pieniężne obejmują korzyści pochodzące z oszustwa lub są związane z jakimikolwiek innymi działaniami sprzecznymi z prawem mającymi niekorzystny wpływ na interesy finansowe Wspólnoty, informacje te przekazywane są także Komisji.
Artykuł 7
Wymiana informacji z państwami trzecimi
Państwa Członkowskie lub Komisja mogą w ramach wzajemnej pomocy administracyjnej przekazywać informacje uzyskane na podstawie niniejszego rozporządzenia państwu trzeciemu, pod warunkiem udzielenia zgody przez właściwe organy, które uzyskały te informacje zgodnie z art. 3 lub 4, oraz zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi i wspólnotowymi dotyczącymi przekazywania danych osobowych państwom trzecim.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o takiej wymianie informacji, jeżeli są one szczególnie istotne dla wykonania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Obowiązek zachowania tajemnicy
Każda informacja o charakterze poufnym lub udzielona na zasadach poufności jest chroniona tajemnicą zawodową.
Właściwe organy nie ujawniają jej bez wyraźnego pozwolenia osoby lub organu, które jej udzieliły.
Przekazywanie informacji jest jednak dozwolone w przypadku gdy właściwe organy są do tego zobowiązane zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności w ramach postępowań sądowych.
Ujawnienie lub przekazanie informacji odbywa się z zachowaniem obowiązujących przepisów o ochronie danych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
Artykuł 9
Sankcje
1. Każde Państwo Członkowskie wprowadza sankcje, które stosuje się w przypadku niedopełnienia obowiązku złożenia deklaracji ustanowionego w art. 3.
Sankcje te są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa Członkowskie powiadomią Komisję najpóźniej do dnia 15 czerwca 2007 r. o sankcjach mających zastosowanie w przypadku niedopełnienia obowiązku złożenia deklaracji ustanowionego w art. 3.
Artykuł 10
Ocena
Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia cztery lata po jego wejściu w życie.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 15 czerwca 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1890/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części pochodzących z Malezji i Filipin
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), a w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1) Komisja, na mocy rozporządzenia (WE) nr 771/2005 [2] ("rozporządzenie tymczasowe") nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, objętych kodami 73181210, 73181410, 73181530, 73181551, 73181561 i 73181570 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL"), Indonezji, Tajwanu i Tajlandii oraz Wietnamu.
(2) Należy przypomnieć, że dochodzenie w sprawie dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. ("OD").
Badanie tendencji istotnych dla analizy szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. ("okres badany").
B. DALSZA PROCEDURA
(3) W następstwie nałożenia tymczasowych środków antydumpingowych, niektóre zainteresowane strony złożyły pisemne uwagi.
(4) Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.
(5) Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne dla ostatecznych ustaleń.
(6) Strony zostały poinformowane o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego.
Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ogłoszeniem tych informacji.
(7) Ustne i pisemne uwagi zostały uwzględnione i, w stosownych przypadkach, uwzględniono je w ostatecznych ustaleniach.
(8) W następstwie nałożenia środków tymczasowych jeden importer oraz jego stowarzyszenie zakwestionowali reprezentacyjność przemysłu wspólnotowego, jak określono w motywie 113 rozporządzenia tymczasowego, w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Jednakże nie dostarczono żadnych dowodów uzasadniających to twierdzenie. Dochodzenie potwierdziło, że przemysł wspólnotowy stanowił blisko 54 % produkcji wspólnotowej w OD i że jest uprawniony w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(9) Współpracujący tajscy producenci eksportujący podtrzymywali po ogłoszeniu wyników dochodzenia, że odpowiedzi na kwestionariusz producentów wspólnotowych nieopatrzone klauzulą poufności nie były wystarczająco szczegółowe i nie zostały złożone zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.
Utrzymywano, że brak informacji w odpowiedziach na kwestionariusz nieopatrzonych klauzulą poufności nie pozwalał współpracującym eksporterom skutecznie bronić swoich interesów i rzekomo stawiał ich w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z innymi stronami, mianowicie z przemysłem wspólnotowym, w tej procedurze.
Jednakże wszystkie zainteresowane strony mają dostęp w informacji o szkodzie zawartej w sekcji B rozporządzenia tymczasowego do sprawdzonych danych sumarycznych.
Zatem mają one wszystkie wystarczająco szczegółowy obraz faktów dotyczących szkody i związku przyczynowego, aby mogli bronić własnych interesów.
Wszystkie strony są traktowane w ten sam sposób i nie występuje brak równowagi między różnymi zainteresowanymi stronami w odniesieniu do ogłoszenia wyników dochodzenia.
Ponadto odpowiedzi na kwestionariusz nieopatrzone klauzulą poufności wraz z informacjami zawartymi w rozporządzeniu tymczasowym zapewniły poszanowanie dla prawa obrony wszystkich stron.
Ten argument został więc odrzucony.
C. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(10) Należy przypomnieć, że podczas dochodzenia tymczasowego, powstały wątpliwości w odniesieniu do tego, czy nakrętki mogą być uznawane za jeden produkt wraz z innymi elementami złącznymi ze stali nierdzewnej oraz ich częściami ("EZSN").
W tej kwestii kilka aspektów wymagało dalszego zbadania, np. czy i do jakiego stopnia śruby i nakrętki są razem wprowadzane do obrotu w ramach jednego systemu, do jakiego stopnia są one razem opracowywane itp.
Również to, do jakiego stopnia producenci we Wspólnocie byli w stanie oferować te systemy także wymagało dalszego zbadania.
Dla celów wstępnych ustaleń, tymczasowo postanowiono nie włączać nakrętek zazwyczaj zgłaszanych w ramach kodu CN 73181630 do definicji produktu.
(11) W następstwie nałożenia środków tymczasowych producenci wspólnotowi, jak i importerzy, dostarczyli dowody na to, że nakrętki i śruby nie są razem opracowywane, wytwarzane czy wprowadzane do obrotu.
Pomimo że nakrętki są zazwyczaj wykorzystywane w połączeniu ze śrubami, nie są one zazwyczaj sprzedawane w zestawie.
Również śruby mogą być stosowane jako elementy złączne bez nakrętek, co pokazuje, że mogą istnieć inne zastosowania końcowe dla śrub i nakrętek.
Potwierdza to przywóz od niektórych producentów w krajach, których dotyczy postępowanie, które nie produkują ani nie sprzedają nakrętek i śrub, jak i fakt, że badani producenci wspólnotowi wytwarzają wkręty i śruby, a nie nakrętki.
Jest to szczególnie widoczne w przypadku Filipin, z których to przywóz składał się zasadniczo wyłącznie z nakrętek, bez żadnego odpowiadającego mu przywozu śrub.
Ponadto zgodnie z powyższymi informacjami, śruby nie muszą być połączone z nakrętkami i podkładkami.
To wynika z opisu kodu SH 731815: "pozostałe wkręty i śruby, nawet z nakrętkami i podkładkami".
Ponadto należy zauważyć, że przemysł wspólnotowy nie dysponował maszynami koniecznymi do produkcji nakrętek i nie wykazywał żadnego zamiaru wytwarzanie nakrętek w przyszłości.
(12) Zatem, zostają potwierdzone ustalenia zawarte w motywie 13 rozporządzenia tymczasowego, dotyczące wykluczenia nakrętek, które nie są przywożone jako część zestawu z wkrętami i śrubami, z zakresu produktu.
W związku z powyższym, zgodnie z wnioskami zawartymi w motywach 14 i 105 rozporządzenia tymczasowego, postępowanie powinno zostać zakończone w odniesieniu do Filipin.
(13) W następstwie nałożenia tymczasowych środków, współpracujący tajscy producenci eksportujący twierdzili, że nakrętki i śruby są zazwyczaj wprowadzane do obrotu i wytwarzane razem, zatem, gdyby nakrętki zostały wykluczone z zakresu produktu, również śruby powinny być wykluczone z zakresu postępowania.
Jednakże nie uzasadnili tego twierdzenia.
W związku z powyższym, w świetle ustaleń zawartych w motywach 11 i 12 dotyczących faktu, że nakrętki nie są wprowadzane do obrotu i wytwarzane wraz ze śrubami, wniosek odrzucono i wyłącznie nakrętki zostały wyłączone z zakresu postępowania.
(14) Ponadto kilku importerów oraz ich stowarzyszenie powtórzyło wniosek o dalsze ograniczenie dochodzenia do dwóch kodów CN, mianowicie 73181561 (wkręty z łbem gniazdowym sześciokątnym ze stali nierdzewnej) i 73181570 (śruby sześciokątne ze stali nierdzewnej).
W tym celu odnieśli się oni do rzekomego braku produkcji przez przemysł wspólnotowy wszystkich innych elementów złącznych objętych dochodzeniem, tj. EZSN zazwyczaj zgłoszone w ramach kodów CN 73181210 (pozostałe wkręty do drewna ze stali nierdzewnej), 73181410 (wkręty samogwintujące ze stali nierdzewnej), 73181530 (wkręty i śruby bez główek ze stali nierdzewnej) i 73181551 (wkręty z wycięciami i z łbem o krzyżowym gnieździe ze stali nierdzewnej).
W tej kwestii jako dowody przedstawili oni niektóre zamówienia, których producenci wspólnotowi nie byli w stanie wykonać.
Ponadto twierdzono, że śruby i wkręty są wytwarzane na różnych maszynach.
(15) Należy przypomnieć, zgodnie z motywem 15 tymczasowego rozporządzenia, że dochodzenie potwierdziło, że rodzaje EZSN objęte kodami CN 73181210, 73181410, 73181530 i 73181551 są produkowane we Wspólnocie.
W związku z powyższym badani producenci wspólnotowi i) mają maszyny do produkowania tych innych rodzajów EZSN; oraz ii) mają konkurencję w odniesieniu do tych rodzajów produktu ze strony produktu dumpingowego objętego postępowaniem.
Informacje dotyczące niektórych zamówień, które nie mogły zostać zrealizowane przez przemysł wspólnotowy odnoszą się do okresu poza OD, którego zasadniczo nie uwzględnia się zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
W każdym przypadku ten fakt nie wykazuje, że te produkty nie są wytwarzane przez przemysł wspólnotowy.
Ponadto podczas dochodzenia ustalono, że przy braku nieuczciwej konkurencji dumpingowej ze strony innych krajów, których dotyczy postępowanie, przemysł wspólnotowy był w stanie zwiększyć produkcję w celu zaspokojenia popytu na te artykuły.
W tym kontekście, należy uwzględnić, że przemysł wspólnotowy miał znaczące wolne moce (patrz: tabela przed motywem 127 rozporządzenia tymczasowego).
W związku z powyższym, wniosek importerów nie mógł zostać przyjęty.
(16) Współpracujący tajscy producenci eksportujący wnioskowali o ograniczenie zakresu produktu do kodów CN 73181210 (pozostałe wkręty do drewna ze stali nierdzewnej), 73181530 (wkręty i śruby bez główek ze stali nierdzewnej) i 73181561 (wkręty z łbem o sześciokątnym gnieździe ze stali nierdzewnej).
W związku z powyższym twierdzili, że ani śruby (kod CN 73181570), ani wkręty samogwintujące ze stali nierdzewnej czy wkręty z wycięciami i z łbem o krzyżowym gnieździe ze stali nierdzewnej (kody CN 73181410 i 73181551) nie powinny być uznawane za ten sam produkt z innymi elementami złącznymi objętymi dochodzeniem, ponieważ rzekome i) różne cechy fizyczne, natura i jakość tych elementów złącznych, ii) różne zastosowania końcowe, iii) różne gusta i zwyczaje konsumentów i iv) różne kody CN powinny w ich opinii wskazywać na to, że śruby i wkręty nie stanowią tej samej kategorii produktu.
(17) W obecnej sprawie dochodzenie wykazało, że wszystkie rodzaje rozważanych elementów złącznych mają, z perspektywy użytkownika, podobne podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowania, tj. są to gwintowane elementy metalowe ze stali nierdzewnej, stosowane do łączenia rzeczy poprzez rotację elementów złącznych.
Wszystkie te elementy złączne są zatem objęte tą samą czterocyfrową pozycją w Nomenklaturze Scalonej.
W związku z powyższym należy odrzucić dalsze ograniczenie zakresu produktu.
(18) Ponieważ nie otrzymano żadnych uwag, ustalenia dotyczące produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego zawarte w motywach 10 i 18 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
D. KONTROLA WYRYWKOWA
(19) Nie złożono żadnych uwag dotyczących kontroli wyrywkowej w odniesieniu do producentów eksportujących na Tajwanie, producentów i importerów wspólnotowych w następstwie nałożenia środków tymczasowych.
Ustalenia sformułowane w motywach 19 do 32 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
E. DUMPING
1.
Traktowanie na zasadach gospodarki rynkowej ("MET")
(20) Nie złożono żadnych nowych uwag w odniesieniu do MET w następstwie nałożenia środków tymczasowych.
Ustalenia sformułowane w motywach 33 do 54 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Indywidualne Traktowanie ("IT")
(21) Jeden współpracujący producent eksportujący w Wietnamie wyraził niezadowolenie z powodu odrzucenia jego wniosku o IT, pomimo współpracy w dochodzeniu.
Stwierdził on również, że odrzucenie jego wniosku o IT, jak również wniosków dwóch innych eksporterów wietnamskich, prowadzi do nałożenia tego samego tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz od wszystkich producentów eksportujących w Wietnamie.
Zgodnie z motywem 60 rozporządzenia tymczasowego omawiane przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że spełniało warunki przyznania IT zawarte w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ponadto nie przedstawiono żadnego argumentu czy dowodu, który mógłby zmienić ustalenie, więc art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego musiał mieć zastosowanie do Wietnamu jako całości. To oznacza, że ten sam środek stosuje się do wszystkich producentów eksportujących w Wietnamie.
(22) Z powodu braku jakichkolwiek innych uwag ustalenia zawarte w motywach 55 do 61 rozporządzenia tymczasowego dotyczące indywidualnego traktowania zostają niniejszym potwierdzone.
3.
Wartość normalna
3.1.
Kraj analogiczny
(23) Tajwan został tymczasowo wybrany na analogiczny kraj trzeci posiadający gospodarkę rynkową dla celów określenia wartości normalnej w przypadku producentów eksportujących, którym nie przyznano MET.
Po nałożeniu środków tymczasowych żadna strona nie zgłosiła żadnych uwag dotyczących określenia wartości normalnej w kraju analogicznym.
Zatem ustalenia sformułowane w motywach 62 do 64 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.2.
Metodologia stosowana przy określaniu wartości normalnej
(24) Czterej tajscy producenci eksportujący twierdzili, że koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne ("SG&A") oraz zysk ze sprzedaży krajowej w innym kraju, w tym przypadku na Tajwanie, nie może być stosowany do konstruowania wartości normalnej.
Jednakże zgodnie z motywem 80 rozporządzenia tymczasowego wspomniani producenci eksportujący nie mieli sprzedaży reprezentatywnej produktu podobnego, czy innych produktów w tej samej ogólnej kategorii, w zwykłym obrocie handlowym.
Stało się zatem konieczne oparcie się na innej rozsądnej metodzie obliczenia kosztów SG&A i zysków zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
W tej kwestii stosowanie tajwańskich kosztów SG&A i zysków zostało uznane za najbardziej rozsądną metodę, z powodu i) reprezentatywnego rynku krajowego, w odniesieniu do wielkości i konkurencji cenowej, w przypadku produktu podobnego na Tajwanie; oraz ii) faktu, że tajwański przemysł EZSN kontroluje większość producentów EZSN we wszystkich krajach objętych dochodzeniem, w tym kilku producentów w Tajlandii (patrz: motyw 71 rozporządzenia tymczasowego).
Nie dostarczono żadnych informacji w celu wykazania, że zysk w ten sposób zastosowany przekroczyłby zysk zazwyczaj uzyskiwany przez innych eksporterów lub producentów ze sprzedaży tej samej ogólnej kategorii produktów w Tajlandii.
(25) Nie wniesiono żadnych innych uwag w odniesieniu do metodologii stosowanej do określenia wartości normalnej, zatem metodologia opisana w motywach 65 do 72 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzona.
3.3.
Określenie wartości normalnej
a) Chińska Republika Ludowa
(26) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ustalenia zawarte w motywie 73 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
b) Indonezja
(27) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ustalenia zawarte w motywie 74 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
c) Malezja
(28) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ustalenia zawarte w motywie 76 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
d) Tajwan
(29) Jeden tajwański producent eksportujący sprzeciwiał się metodologii stosowanej w celu określenia wartości normalnej zgodnie z motywem 79 rozporządzenia tymczasowego.
Przedsiębiorstwo twierdziło, że nie klasyfikowało różnych rodzajów produktu objętego postępowaniem zgodnie ze specyfikacjami danymi przez Komisję, jako że część tych elementów złącznych było elementami złącznymi specjalistycznymi.
Twierdziło ono również, że przedsiębiorstwo wykazało podczas kontroli na miejscu, poprzez rysunki, próbki i dokumentację sprzedaży, wyjątkowe cechy produktu specjalistycznych elementów złącznych wywożonych przez to przedsiębiorstwo do Wspólnoty.
(30) W rzeczywistości dowody zebrane podczas wizyty weryfikacyjnej wykazały, że te produkty nie są objęte kodami CN objętymi dochodzeniem.
W tych okolicznościach uznano za właściwe, aby nie uwzględniać wywozu tych produktów dla celów niniejszego dochodzenia.
Ustalenia dotyczące tego przedsiębiorstwa, w tym dotyczące wartości normalnej zgodnie z motywem 79 rozporządzenia tymczasowego, opierają się na pozostałym wywozie, który wchodził w zakres opisu produktu objętego postępowaniem.
(31) W odniesieniu do wartości normalnej pozostałego wywozu przedsiębiorstwo zaproponowało pewne dostosowania kosztu produkcji stosowanego dla tymczasowego określenia jego wartości normalnej (patrz: motyw 79 rozporządzenia tymczasowego).
(32) Jednakże te dostosowania były oparte na danych, które nie zostały złożone ani wraz z odpowiedzią na kwestionariusz, ani podczas wizyty weryfikacyjnej i zatem były nie do sprawdzenia.
Ponadto te dostosowania nie były poparte żadną informacją dostępną w dokumentacji.
W związku z powyższym wniosek dotyczący kosztu produkcji powinien zostać odrzucony.
(33) Inny tajwański producent eksportujący twierdził, że wystąpiło do pewnego stopnia podwójne liczenie w koszcie produkcji i kosztów SG&A stosowanych do określenia wartości normalnej.
To przedsiębiorstwo twierdziło, że wskaźnik kosztów złożony w tabeli zysków i strat w odpowiedzi na kwestionariusz nie był prawidłowy oraz że należy zastosować w zamian wskaźnik kosztów SG&A podany podczas wizyty weryfikacyjnej.
(34) W tej kwestii należy zauważyć, że przedsiębiorstwo nie dokonało żadnych korekt w tabeli zysków i strat przez wizytą weryfikacyjną.
Przedsiębiorstwo dostarczyło znacznie zmienioną tabelę kosztów SG&A na ostatnim etapie weryfikacji, kiedy było za późno, aby ją zweryfikować.
W związku z powyższym i ze względu na to, że koszty SG&A nie były powiązane z innymi zweryfikowanymi informacjami dostępnymi w dokumentacji, wniosek został odrzucony, a dane pochodzące z tabeli zysków i strat złożone w odpowiedzi na kwestionariusz zostały zachowane w obliczeniu dumpingu, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
(35) Ten sam tajwański producent eksportujący twierdził, że złom musi zostać odliczony od kosztu surowców.
Przedsiębiorstwo twierdziło, że ze względu na to, że złom jest uzyskiwany z procesu produkcji, powinno się umożliwić, aby dochód z jego sprzedaży kompensował koszty produkcji.
Jednakże nie zgłosiło ono kwoty takiego dochodu.
W każdym wypadku jakikolwiek dochód z innych produktów lub półproduktów nie jest istotny dla obliczenia kosztu produkcji produktu podobnego, jako że nie była to praktyka historycznie stosowana przez przedsiębiorstwo przy ujmowaniu kosztów.
Zatem wniosek przedsiębiorstwa powinien zostać odrzucony, a ustalenia tymczasowe powinny zostać potwierdzone.
(36) Żadne inne uwagi nie zostały zgłoszone, zatem ustalenia zawarte w motywach 77 do 79 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
e) Tajlandia
(37) Jeden tajski producent eksportujący dokonujący pewnej sprzedaży krajowej złożył kilka wniosków dotyczących obliczenia kosztu produkcji i kosztów SG&A stosowanych do określenia wartości normalnej.
Ponadto stwierdził on, że w przypadku przyjęcia wniosków, jego sprzedaż krajowa w zwykłym obrocie handlowym byłaby reprezentatywna i mogłaby być użyta do określenia wartości normalnej w Tajlandii.
(38) Należy zauważyć, że to przedsiębiorstwo dostarczyło kilku zmienionych wersji odpowiedzi na kwestionariusz podczas wizyty weryfikacyjnej w stopniu utrudniającym dochodzenie, ze względu na to, że nie było możliwe zestawienie różnych wersji odpowiedzi z jego dokumentacją.
Jednakże wszystkie te informacje zostały zbadane w najszerszym możliwym zakresie zgodnie z przepisami art. 6 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
Zauważa się, że koszt produkcji, podany przez przedsiębiorstwo dla wielu rodzajów produktu, był znacząco zaniżony, w szczególności koszt surowców, więc został skorygowany dla celów tymczasowego obliczenia dumpingu.
Ze względu na to, że przedsiębiorstwo nie dostarczyło potwierdzonych informacji w odniesieniu do kosztu produkcji, co wymagałoby zmiany w obliczeniu dumpingu, wniosek przedsiębiorstwa dotyczący obliczania kosztu produkcji musi zostać odrzucony.
(39) Wspomniany producent eksportujący twierdził, że dochód ze sprzedaży złomu powinien zostać odliczony od kosztu surowców w koszcie produkcji produktu podobnego.
Jednakże nie zgłoszono żadnego dochodu ze sprzedaży złomu w tabeli zysków i strat przedsiębiorstwa.
W każdym wypadku, jakikolwiek dochód z innych produktów lub półproduktów nie jest istotny dla obliczenia kosztu produkcji produktu podobnego, jako że nie była to praktyka historycznie stosowana przez przedsiębiorstwo przy ujmowaniu kosztów.
(40) W odniesieniu do wniosku producenta eksportującego o stosowanie innego poziomu kosztów SG&A, ustalono, że nawet gdyby wniosek został przyjęty, nie prowadziłoby to do sytuacji, w której sprzedaż krajowa przedsiębiorstwa mogła zostać użyta jako podstawa do określenia wartości normalnej, ze względu na to, że nie byłaby dokonana w zwykłym obrocie handlowym.
(41) W związku z powyższym wnioski dotyczące złomu i kosztów SG&A powinny zostać odrzucone, a ustalenia zawarte w motywie 80 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
f) Wietnam
(42) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ustalenia zawarte w motywie 81 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
4.
Cena eksportowa
(43) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ustalenia zawarte w motywach 82 do 91 rozporządzenia tymczasowego dotyczące ustalenia ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego dla wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie, zostają niniejszym potwierdzone.
5.
Porównanie
(44) Z powodu braku jakichkolwiek uwag metodologia i ustalenia zawarte w motywach 92 i 93 rozporządzenia tymczasowego, dotyczące porównania między wartością normalną i ceną eksportową, zostają niniejszym potwierdzone
6.
Marginesy dumpingu
6.1.
Ogólna metodologia
(45) Z powodu braku jakichkolwiek uwag dotyczących określenia marginesu dumpingu, metodologia zawarta w motywach 94 do 100 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym utrzymana.
6.2.
Marginesy dumpingu
a) Chińska Republika Ludowa
(46) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ostateczne marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:
Tengzhou Tengda Stainless Steel Product Co., Ltd, Tengzhou City 21,5 %
Tong Ming Enterprise (Jiaxing) Co.
Ltd., Zhejiang 12,2 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 27,4 %.
b) Indonezja
(47) Z powodu braku jakichkolwiek uwag ostateczne marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:
PT.
Shye Chang Batam Indonesia, Batam 9,8 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 24,6 %.
c) Malezja
(48) Z powodu braku jakichkolwiek uwag dotyczących obliczenia tymczasowego marginesu dumpingu w przypadku dwóch współpracujących producentów eksportujących z Malezji ustalenia zawarte w motywie 104 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
W związku z powyższym, jako że nie stwierdzono dumpingu w przypadku wszystkich producentów eksportujących w Malezji, postępowanie powinno zostać zakończone w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z Malezji.
d) Filipiny
(49) Z powodu braku jakichkolwiek uwag na temat sytuacji dotyczącej Filipin nie ustalono marginesu dumpingu.
W związku z powyższym, zgodnie z motywem 12 powyżej, postępowanie powinno zostać zakończone w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z Filipin.
e) Tajwan
(50) Z powodu braku dalszych uwag na temat obliczenia tymczasowych marginesów dumpingu w przypadku Tajwanu, zgodnie z motywami 106 do 108 tymczasowego rozporządzenia, ostateczne marginesy antydumpingowe, wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:
Arrow Fasteners Co.
Ltd., Tajpej 15,2 %
Jin Shing Stainless Ind.
Co.
Ltd, Tao Yuan 18,8 %
Min Hwei Enterprise Co.
Ltd, Pingtung 16,1 %
Tong Hwei Enterprise, Co.
Ltd., Kaohsiung 16,1 %
Yi Tai Shen Co.
Ltd., Tajnan 11,4 %
Współpracujący producenci eksportujący nieuwzględnieni w próbie 15,8 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 23,6 %.
f) Tajlandia
(51) Jeden tajski producent eksportujący złożył wnioski odnośnie do obliczania jego indywidualnego marginesu dumpingu w zakresie klasyfikacji rodzajów produktu, ilości produkcji i stosowania różnych klas stali nierdzewnej.
(52) Wnioski zbadano w oparciu o sprawdzone informacje i wprowadzono pewne odpowiednie korekty prowadzące do określenia zmienionego indywidualnego marginesu dumpingu w przypadku tego producenta eksportującego.
Ze względu na to, że podstawą ustalenia marginesu dumpingu w przypadku jakiegokolwiek niewspółpracującego eksportera tajskiego był poziom najwyższego marginesu dumpingu ustalonego w przypadku wspólnotowego eksportera tajskiego, rezydualny margines dumpingu został odpowiednio zmieniony.
(53) W związku z powyższym ostateczne marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:
A.B.P. Stainless Fasteners Co.
Ltd, Ayutthaya 11,1 %
Bunyat Industries 1998 Co.
Ltd, Samutsakorn 10,8 %
Dura Fasteners Company Ltd, Samutprakarn 14,6 %
Siam Screws (1994) Co.
Ltd, Samutsakorn 11,0 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 14,6 %.
g) Wietnam
(54) Z powodu braku dalszych uwag na temat obliczenia tymczasowego marginesu dumpingu w przypadku Wietnamu, zgodnie z motywem 110 rozporządzenia tymczasowego, potwierdza się, że ostateczny margines antydumpingowy w przypadku wszystkich przedsiębiorstw w Wietnamie, wyrażony jako wartość procentowa ceny importowej cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wynosi 7,7 %.
F. SZKODA
1.
Produkcja wspólnotowa i przemysł wspólnotowy
(55) Współpracujący tajscy producenci eksportujący zakwestionowali metodologię analizy zawartą w motywie 114 rozporządzenia tymczasowego, tj. że niektóre dane zostały ustalone wyłącznie dla badanych producentów wspólnotowych (ceny transakcji, inwestycje i zwrot z inwestycji, płace, rentowność, przepływ środków pieniężnych i zdolność do pozyskania kapitału), podczas gdy inne wskaźniki (udział w rynku, produkcja, moce produkcyjne oraz ich wykorzystanie, wielkość i wartość sprzedaży, wzrost, zapasy, zatrudnienie i wydajność) dodatkowo zawierały dane innego producenta wspólnotowego, stanowiąc wraz z badanymi producentami przemysł wspólnotowy. Twierdzili oni, że to podejście jest i) nieobiektywne w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i że ii) art. 17 ust. 4 rozporządzenia podstawowego rzekomo nie zezwala na takie podejście.
(56) Analiza wskaźników szkody dla całego przemysłu wspólnotowego jest powszechną praktyką w postępowaniach antydumpingowych.
Jednakże w sytuacji, gdy przemysł składa się z dużej liczby producentów, wykorzystuje się kontrolę wyrywkową.
Celem kontroli wyrywkowej jest zapewnienie, że dane szczegółowe pochodzące od ograniczonej liczby producentów zostaną zebrane i sprawdzone w dostępnym czasie.
Dane te dotyczą czynników takich jak ceny, płace, inwestycje, zyski, zwrot z inwestycji, przepływy środków pieniężnych i zdolność do pozyskania kapitału, w przypadkach, w których jest niemożliwe sprawdzenie danych dla całego przemysłu w dostępnym czasie.
W przypadku innych czynników, jak udział w rynku, wielkość sprzedaży i produkcja, dane są zwykle łatwo dostępne dla całego przemysłu.
Oparcie analizy szkody wyłącznie na danych pochodzących od objętych próbą producentów pominęłoby nadające się do wykorzystania dane od innych producentów, co prowadziłoby do niekompletnej oceny.
Dlatego też chcąc otrzymać możliwie jak najbardziej kompletną ocenę w dostępnym czasie w danej sytuacji, otrzymane i sprawdzone dane dotyczące tendencji w przypadku wszystkich czynników szkody pochodzących od objętych próbą producentów zostały uzupełnione informacjami dotyczącymi całego przemysłu.
(57) Żadna inna uwaga dotycząca produkcji wspólnotowej oraz definicji przemysłu wspólnotowego nie została złożona, a zatem ustalenia zawarte w motywach 111 do 114 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Konsumpcja we wspólnocie, przywóz oraz ich skumulowana ocena
(58) Współpracujący tajscy producenci eksportujący twierdzili, że przywóz tajski nie powinien być oceniany w sposób skumulowany z dumpingowym przywozem EZSN pochodzących z ChRL, Indonezji, Tajwanu i Wietnamu, z powodu rzekomego braku konkurencji z przywozem ze wspomnianych wyżej krajów w zakresie wielkości, średnich cen i udziału w rynku.
Wskazali oni na fakt, że w 2002 r., wielkość i udział w rynku tajskiego przywozu spadł odpowiednio o 29 % i 35 %, podczas gdy już w 2002 r. można było zauważyć wzrost w odniesieniu do pozostałych wyżej wymienionych krajów.
Ponadto zauważyli, że od 2003 r., tajskie ceny przywozu wzrosły o 2 %.
(59) Należy przypomnieć, że marginesy dumpingu ustalone w powiązaniu z przywozem z każdego kraju, którego dotyczy postępowanie przekraczają de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, tj. 2 % wielkości przywozu z każdego kraju, którego dotyczy postępowanie przekracza próg 1 % udziału w rynku ustanowionego w art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
Ponadto należy zauważyć, że analiza nie powinna skupiać się wyłącznie na 2002 r., ale na ogólnym obrazie sytuacji w okresie badanym, tj. od 2001 r. do OD.
W ogólnym ujęciu, wielkość tajskiego przywozu i udział w rynku w rzeczywistości znacząco wzrósł, podczas gdy ceny znacznie spadły.
W związku z powyższym wzorzec przywozu tajskiego jest zgodny z tendencjami ustalonymi dla wszystkich krajów, których dotyczy postępowanie.
Ponadto przypomina się, że EZSN przywożone z krajów, których dotyczy postępowanie były podobne pod każdym względem, są wymienne, wprowadzane do obrotu we Wspólnocie poprzez porównywalne kanały sprzedaży i w podobnych warunkach handlowych i konkurują z EZSN produkowanymi we Wspólnocie.
Zatem, zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, potwierdza się, że skumulowana ocena skutków przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem jest właściwa.
(60) Żadna inna uwaga dotycząca analizy sytuacji na rynku wspólnotowym nie została złożona, zatem ustalenia zawarte w motywach 115 do 126 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.
Sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego
(61) Po nałożeniu środków tymczasowych nie zgłoszono żadnych uwag dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych, wykorzystania mocy produkcyjnych, wielkości sprzedaży, ceny sprzedaży, udziału w rynku, wzrostu, zapasów, zatrudnienia, wydajności i wysokości dumpingu oraz poprawy sytuacji przemysłu wspólnotowego po wcześniejszym dumpingu.
Zatem ustalenia zawarte w motywach 127 do 133, 137, 142, 143, 145 i 146 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.1.
Rentowność
(62) Współpracujący tajscy producenci eksportujący podtrzymywali, że poziom rentowności badanych producentów wspólnotowych poprawił się i nie wykazywał żadnej szkody.
Następnie twierdzili, że przemysł wspólnotowy nie uzyskał minimalnej marży zysku w wysokości 5 % uznanej za właściwą i osiągalną przy niewystępowaniu dumpingu z powodu inwestycji poczynionych przez badanych producentów wspólnotowych w latach 2002 i 2003.
Opowiadali się za nieuwzględnieniem faktu, że przemysł wspólnotowy korzystał z taniej stali nierdzewnej, ponieważ powinno być to uznane za normalną sytuację rynkową, z której skorzystały wszystkie podmioty.
(63) Należy przypomnieć, zgodnie z motywami 149 i 150 rozporządzenia tymczasowego, że poziom rentowności nie był jedynym czy głównym czynnikiem, wykazującym szkodę w niniejszym dochodzeniu.
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego jeden czy więcej czynników szkody określonych we wspomnianym artykule nie musi koniecznie stanowić wytycznej stanu przemysłu wspólnotowego.
Konieczne były inwestycje dla utrzymania konkurencyjności, zgodnie z motywem 138 rozporządzenia tymczasowego, aby nie można było przypisać takim inwestycjom negatywnego wpływu na rentowność.
Ponadto, zgodnie z motywem 136 rozporządzenia tymczasowego, dodatni wpływ na rentowność badanych producentów wspólnotowych wynikający ze wzrostu cen stali nierdzewnej w OD był ściśle tymczasowy i stanowił czynnik, który przynosił korzyści innym podmiotom gospodarczym w bardzo krótkim okresie.
(64) Zatem, zarzut, że poziom rentowności nie odzwierciedla szkody musi zostać odrzucony, a ustalenia zawarte w motywach 134 do 136 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
3.2.
Inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływy środków pieniężnych i zdolność do pozyskania kapitału
(65) Współpracujący tajscy producenci eksportujący wskazali na fakt, że wzrost inwestycji, zwrot z inwestycji, przepływy środków pieniężnych, jak i zdolność do pozyskania kapitału nie wskazywały na wystąpienie szkody.
(66) Zgodnie z motywem 147 rozporządzenia tymczasowego należy przypomnieć, że czynniki: "inwestycje" i "zdolność do pozyskania kapitału" nie zostały uznane za czynniki wykazujące szkodę podczas badanego okresu.
(67) W odniesieniu do zwrotu z inwestycji należy jednak postrzegać ogólną poprawę w badanym okresie w kontekście i) tymczasowego i wyjątkowego charakteru poziomu rentowności badanych producentów wspólnotowych w OD, jak to zostało opisane w motywach 136 i 139 rozporządzenia tymczasowego i ii) zwiększonego korzystania z wziętych w leasing maszyn, których nie uznaje się za inwestycję.
Wzięte w leasing dobra inwestycyjne nie zostały włączone do inwestycji, ale intensywne korzystanie z nich przyczyniło się do osiągnięcia zysków.
Te dwie przyczyny tłumaczą sztucznie wysoki zwrot z inwestycji w OD.
(68) W odniesieniu do przepływu środków pieniężnych faktem jest, że w badanym okresie odnotowano w tym zakresie spadek o 36 % i to wyraźnie wskazuje na wystąpienie szkody w badanym okresie.
W związku z powyższym ustalenia zawarte w motywach 138 do 141 rozporządzenia tymczasowego powinny zostać potwierdzone.
3.3.
Płace
(69) Współpracujący tajscy producenci eksportujący utrzymywali, że wzrost kosztów pracy w wysokości 10 % na pracownika w badanym okresie nie wskazuje na wystąpienie szkody w obecnym przypadku.
(70) Przypomina się, że w tymczasowym wniosku dotyczącym szkody w odniesieniu do płac uwzględniono wzrost płac w celu odzwierciedlenia nagrody za polepszoną produktywność i skompensowania inflacji.
Jednakże faktem jest, że zatrudnienie spadło o 5 % w badanym okresie, co uznano za oznakę szkody.
W związku z powyższym ustalenia zawarte w motywie 144 rozporządzenia tymczasowego powinny zostać potwierdzone.
3.4.
Wnioski dotyczące szkody
(71) Podsumowując, ustalenia zawarte w motywach 147 do 150 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
W ogólnym ujęciu wskaźniki negatywnych tendencji (znacząca utrata udziału w rynku, wzrost, spadek zatrudnienia, niezadowalający wzrost rentowności/zwrotu z inwestycji i przepływy środków pieniężnych) znacząco przewyższają pozytywne tendencje (niewielki wzrost w wielkości produkcji i sprzedaży, zmniejszenia zapasów, kontynuowanie inwestycji, spadek w kosztach pracy w wartościach bezwzględnych i zdolność do pozyskania kapitału).
G. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(72) Tajscy producenci eksportujący oraz stowarzyszenie importerów złożyli uwagi dotyczące tymczasowej analizy związku przyczynowego w odniesieniu do niektórych czynników, które zostały opisane poniżej.
Z powodu braku jakichkolwiek innych uwag ustalenia zawarte w rozporządzeniu tymczasowym w odniesieniu do skutku dumpingowego przywozu (motyw 152 rozporządzenia tymczasowego), wpływu przywozu z innych państw trzecich (motywy 153 do 159 rozporządzenia tymczasowego) oraz rozwoju konsumpcji na rynku wspólnotowym (motyw 160 rozporządzenia tymczasowego) zostają niniejszym potwierdzone.
1.
Wpływ kursów wymiany walut
(73) Współpracujący tajscy producenci eksportujący, jeden importer oraz jego stowarzyszenie, skoncentrowali się na wpływie spadku wartości dolara w odniesieniu do euro, w szczególności w 2003 r., który to spadek rzekomo był korzystny dla wywozu z Chin i Tajlandii do Wspólnoty.
Zatem twierdzili oni, że przynajmniej częściowo spadek ceny i wynikający z niego szkodliwy skutek dla przemysłu wspólnotowego nie powinien zostać przypisany praktykom dumpingowym eksporterów w ChRL i Tajlandii, ale powinien zostać przypisany takiej sytuacji w zakresie kursu wymiany (w przypadku ChRL w szczególności w związku z kursem juana do dolara).
(74) Po pierwsze, zauważa się, że nie są znane waluty, w jakich były wystawiane faktury wszystkich transakcji wywozowych z krajów, których dotyczy postępowanie.
Zatem nie można oszacować skutku jakichkolwiek wahań kursów wymiany walut.
Ponadto w odniesieniu do szkody, niezależnie od tego, czy niskie ceny importowe mogły być w pewnym stopniu spowodowane ruchami kursów walut, faktyczne ceny importowe w OD są stosowane w celu określenia poziomu podcięcia cenowego i późniejszego wpływu na przemysł wspólnotowy.
Marginesy podcięcia cenowego uznano za znaczące (patrz: motywy 125 i 126 rozporządzenia tymczasowego).
(75) W świetle powyższego należy odrzucić argument dotyczący możliwego skutku ruchów kursów walut.
2.
Konkurencyjność przemysłu wspólnotowego
(76) Tajscy producenci eksportujący twierdzili dalej, że szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy powinna być przypisana brakowi konkurencyjności z powodu rzekomo przestarzałych zakładów produkcyjnych.
(77) Należy jednak przypomnieć, że przemysł wspólnotowy dokonywał ciągle inwestycji w badanym okresie w celu zastąpienia przestarzałych maszyn i dysponowania najnowocześniejszymi zakładami produkcyjnymi.
Nie istnieje zatem żadna przestarzała niekonkurencyjna technika produkcji mogąca przerwać związek przyczynowy między dumpingowym przywozem z krajów, których dotyczy postępowanie i ich szkodliwym skutkiem dla przemysłu wspólnotowego.
Ten argument należy zatem odrzucić, a ustalenia zawarte w motywie 161 rozporządzenia tymczasowego dotyczące konkurencyjności przemysłu wspólnotowego zostają potwierdzone.
3.
Warunki na rynku wspólnotowym
(78) Współpracujący tajscy producenci eksportujący twierdzili również, że szkoda mogła zostać spowodowana niestabilnymi warunkami rynkowymi.
W tym kontekście odnieśli się oni do tymczasowych wzrostów ceny stali i siły przetargowej dużych klientów.
(79) Zauważa się jednak, że tymczasowe wzrosty cen stali nie przyniosły żadnej szkody badanym producentom wspólnotowym.
Wręcz przeciwnie, było to dla nich korzystne, jako że tymczasowo wzrosła rentowność.
W odniesieniu do wpływu dużych klientów zauważa się, że nieuczciwa konkurencja w formie dumpingowego przywozu zasadniczo wzmacnia ich siłę przetargową.
Można zatem zauważyć bezpośrednie powiązanie między przywozem z krajów, których dotyczy postępowanie a zachowaniem importerów/dystrybutorów.
W ogólnym ujęciu warunki na rynku wspólnotowym nie przerwały zatem związku przyczynowego między przywozem dumpingowym a szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.
4.
Wnioski dotyczące związku przyczynowego
(80) Podsumowując, uwzględniając powyższe uwagi dotyczące związku przyczynowego i przyczyn określone w motywach 151 do 162 rozporządzenia tymczasowego, potwierdza się, że żaden inny czynnik nie przerwał związku przyczynowego między przywozem z pięciu krajów, których dotyczy postępowanie a istotną szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.
H. INTERES WSPÓLNOTY
(81) Pewna liczba importerów/dystrybutorów oraz tajskich producentów eksportujących twierdziła, że omawiane środki mogą nie leżeć w interesie Wspólnoty.
1.
Wpływ środków na importerów i użytkowników
(82) Importerzy/dystrybutorzy wskazali na fakt, że środki miałyby bezpośredni wpływ na ich marginesy zysku, jako że nie mogliby przenieść kosztów tych środków na swoich klientów poprzez podwyższenie cen.
(83) Po pierwsze, wspomniane strony nie uzasadniły swoich zarzutów.
Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem tymczasowym, nic nie wskazuje na fakt, że środki antydumpingowe stanowiłyby zagrożenie dla rentowności ekonomicznej importerów/dystrybutorów.
Ponadto ich marże zysków w badanym okresie znacznie przewyższały rentowność przemysłu wspólnotowego.
Dlatego też potwierdza się fakt, że jakakolwiek korzyść, którą importerzy/dystrybutorzy mogą odnieść z nienakładania środków antydumpingowych, jest równoważona interesem Wspólnoty związanym z usunięciem nieuczciwych i szkodliwych praktyk handlowych w krajach, których dotyczy postępowanie.
Ustalenia zawarte w motywach 164 do 170 rozporządzenia tymczasowego powinny zostać potwierdzone.
(84) Tajscy producenci eksportujący zauważyli, że nałożenie środków spowodowałoby wzrost kosztów dla europejskiego przemysłu samochodowego, a to nie leżałoby w interesie Wspólnoty.
Jednakże nie przedstawili dowodów na rzekomy wpływ na użytkowników.
Na podstawie informacji dostępnych, tj. odpowiedzi jednego użytkownika, producenta pojazdów szynowych, wpływ na użytkowników detalicznych byłby znikomy.
Ustalenia zawarte w motywach 173 i 174 rozporządzenia tymczasowego dotyczące interesu użytkowników i konsumentów powinny zostać zatem potwierdzone.
2.
Wnioski
(85) Po zbadaniu różnych wchodzących w grę interesów potwierdza się, w przypadku przyczyn zawartych w motywach 163 do 175 rozporządzenia tymczasowego z perspektywy ogólnego interesu Wspólnoty, żaden interes nie przeważa nad interesem przemysłu wspólnotowego związanym z nałożeniem środków antydumpingowych w celu usunięcia zakłócających skutków spowodowanych dumpingowym przywozem.
I. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(86) W świetle wyciągniętych wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty, uważa się za właściwe nałożenie ostatecznych środków antydumpingowych w celu zapobiegania dalszej szkodzie wyrządzanej przemysłowi wspólnotowemu przez przywóz dumpingowy.
Dla celów określenia poziomu tych środków uwzględniono marginesy dumpingu ustalone w OD i kwotę cła konieczną do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
1.
Poziom usuwający szkodę
(87) Konieczny wzrost ceny w celu usunięcia szkody został określony osobno dla poszczególnych przedsiębiorstw, poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej produktu objętego postępowaniem z niewyrządzającą szkody ceną produktu podobnego sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym.
Różnica w cenie jest wyrażona jako wartość procentowa wartości importowej cif.
(88) Niewyrządzająca szkody cena uzyskana jest poprzez zsumowanie ważonego kosztu produkcji przemysłu wspólnotowego z marżą zysku wysokości 5 %.
Z powodu braku uwag potwierdza się, że wspomniana marża zysku to marża, którą przemysł wspólnotowy mógłby osiągnąć, gdyby nie było dumpingowego przywozu.
Odzwierciedla ona osiągalną marżę zysku dla podobnych grup produktów przemysłu wspólnotowego, tj. elementy złączne, które nie są objęte kodami CN z zakresu produktu w niniejszym dochodzeniu.
2.
Forma i poziom cła
(89) W świetle powyższego uznaje się, że zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz EZSN z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji, Tajwanu i Tajlandii oraz Wietnamu.
(90) W odniesieniu do poziomu cła, w przypadku dwóch współpracujących producentów eksportujących (jednego na Tajwanie i drugiego w ChRL) ustalono, że poziom usuwający szkodę jest niższy od marginesu dumpingu.
W tych przypadkach poziom cła powinien być ograniczony do poziomu usuwającego szkodę.
We wszystkich innych przypadkach poziom cła powinien zostać ustalony na poziomie marginesu dumpingu zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(91) Na podstawie powyższego ostateczne stawki celne powinny być następujące:
Kraj _BAR_ Producent eksportujący _BAR_ Stawka celna antydumpingowa _BAR_
ChRL _BAR_ Tengzhou Tengda Stainless Steel Product Co., Ltd, Tengzhou City _BAR_ 11,4 % _BAR_
Tong Ming Enterprise (Jiaxing) Co.
Ltd., Zhejiang _BAR_ 12,2 % _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 27,4 % _BAR_
Indonezja _BAR_ PT.
Shye Chang Batam Indonesia, Batam _BAR_ 9,8 % _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 24,6 % _BAR_
Tajwan _BAR_ Arrow Fasteners Co.
Ltd., Tajpej _BAR_ 15,2 % _BAR_
Jin Shing Stainless Ind.
Co.
Ltd, Tao Yuan _BAR_ 8,8 % _BAR_
Min Hwei Enterprise Co.
Ltd, Pingtung _BAR_ 16,1 % _BAR_
Tong Hwei Enterprise, Co.
Ltd., Kaohsiung _BAR_ 16,1 % _BAR_
Yi Tai Shen Co.
Ltd., Tajnan _BAR_ 11,4 % _BAR_
Współpracujący producenci eksportujący nieuwzględnieni w próbie _BAR_ 15,8 % _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 23,6 % _BAR_
Tajlandia _BAR_ A.B.P. Stainless Fasteners Co.
Ltd, Ayutthaya _BAR_ 11,1 % _BAR_
Bunyat Industries 1998 Co.
Ltd, Samutsakorn _BAR_ 10,8 % _BAR_
Dura Fasteners Company Ltd., Samutprakarn _BAR_ 14,6 % _BAR_
Siam Screws (1994) Co.
Ltd., Samutsakorn _BAR_ 11,0 % _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 14,6 % _BAR_
Wietnam _BAR_ Wszystkie przedsiębiorstwa _BAR_ 7,7 % _BAR_
(92) Tajscy producenci eksportujący zwrócili uwagę na art. 15 porozumienia antydumpingowego WTO, które stanowi, że przy rozważaniu nałożenia środków antydumpingowych należy zwrócić szczególną uwagę na szczególną sytuację krajów rozwijających się.
Jednakże nie zostało udowodnione, że obecna sprawa wpływa na istotne interesy Tajlandii, jak to zostało określone w tym przepisie.
W tych okolicznościach, uznaje się za stosowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz z Tajlandii w wysokości wyżej wspomnianych stawek.
(93) Indywidualne stawki cła antydumpingowego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia.
Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw.
Te stawki celne (w przeciwieństwie do zwykłych stawek stosowanych wobec "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw") są wyłącznie stosowane do przywozu produktów pochodzących z danego kraju oraz wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa oraz przez szczególne, wymienione osoby prawne.
Przywiezione produkty wyprodukowane przez inne przedsiębiorstwo niewymienione konkretnie przy użyciu nazwy i adresu w części zasadniczej niniejszego rozporządzenia, włączając podmioty powiązane z podmiotami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce celnej mającej zastosowanie do "wszystkich innych przedsiębiorstw".
(94) Wszelkie wnioski dotyczące zastosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla danego przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po ustanowieniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) powinny być niezwłocznie skierowane do Komisji [3] łącznie ze wszystkimi właściwymi informacjami, w szczególności dotyczącymi zmiany działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej i eksportowej związanej np. z wymienioną zmianą nazwy lub podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą.
W stosownych przypadkach rozporządzenie będzie odpowiednio zmieniane poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
3.
Pobieranie ceł tymczasowych
(95) Ze względu na ustalone rozmiary marginesu dumpingu oraz w świetle poziomu szkód wyrządzonych przemysłowi wspólnotowemu, uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone tymczasowymi cłami antydumpingowymi nałożonymi tymczasowym rozporządzeniem, tj. rozporządzeniem (WE) nr 771/2005, były ostatecznie pobrane według stawki cła ostatecznie nałożonego niniejszym rozporządzeniem.
W przypadku producentów, których stawka ostatecznego cła jest niższa od cła tymczasowego, kwoty tymczasowo zabezpieczone przekraczające ostateczną kwotę cła powinny zostać zwolnione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, objętych kodami 73181210, 73181410, 73181530, 73181551, 73181561 i 73181570 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL"), Indonezji, Tajwanu i Tajlandii oraz Wietnamu.
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do ceny netto, wolnej od cła na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, produktów wytwarzanych przez tajwańskich producentów eksportujących wymienionych w Załączniku wynosi 15,8 % (dodatkowy kod TARIC A649).
3.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto franco na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, w przypadku produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione poniżej, przedstawia się następująco:
Kraj _BAR_ Producent eksportujący _BAR_ Stawka celna (%) _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
Chińska Republika Ludowa _BAR_ Tengzhou Tengda Stainless Steel Product Co., Ltd, Tengzhou City _BAR_ 11,4 _BAR_ A650 _BAR_
Tong Ming Enterprise (Jiaxing) Co.
Ltd., Zhejiang _BAR_ 12,2 _BAR_ A651 _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 27,4 _BAR_ A999 _BAR_
Indonezja _BAR_ PT.
Shye Chang Batam Indonesia, Batam _BAR_ 9,8 _BAR_ A652 _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 24,6 _BAR_ A999 _BAR_
Tajwan _BAR_ Arrow Fasteners Co.
Ltd., Tajpej _BAR_ 15,2 _BAR_ A653 _BAR_
Jin Shing Stainless Ind.
Co.
Ltd, Tao Yuan _BAR_ 8,8 _BAR_ A654 _BAR_
Min Hwei Enterprise Co.
Ltd, Pingtung _BAR_ 16,1 _BAR_ A655 _BAR_
Tong Hwei Enterprise, Co.
Ltd., Kaohsiung _BAR_ 16,1 _BAR_ A656 _BAR_
Yi Tai Shen Co.
Ltd., Tajnan _BAR_ 11,4 _BAR_ A657 _BAR_
Wszystkie przedsiębiorstwa inne niż wspomniane powyżej oraz wymienione w załączniku _BAR_ 23,6 _BAR_ A999 _BAR_
Tajlandia _BAR_ A.B.P. Stainless Fasteners Co.
Ltd, Ayutthaya _BAR_ 11,1 _BAR_ A658 _BAR_
Bunyat Industries 1998 Co.
Ltd, Samutsakorn _BAR_ 10,8 _BAR_ A659 _BAR_
Dura Fasteners Company Ltd., Samutprakarn _BAR_ 14,6 _BAR_ A660 _BAR_
Siam Screws (1994) Co.
Ltd., Samutsakorn _BAR_ 11,0 _BAR_ A661 _BAR_
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa _BAR_ 14,6 _BAR_ A999 _BAR_
Wietnam _BAR_ Wszystkie przedsiębiorstwa _BAR_ 7,7 _BAR_ - _BAR_
4.
O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem antydumpingowym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 771/2005 nakładającym cła antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, objętych kodami CN 73181210, 73181410, 73181530, 73181551, 73181561 i 73181570 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu zostają ostatecznie pobrane zgodnie z przepisami ustanowionymi poniżej.
Kwoty zabezpieczone przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.
Artykuł 3
Postępowanie dotyczące przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części pochodzących z Malezji i Filipin zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1891/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3068/92 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz chlorku potasu pochodzącego z Białorusi, Rosji lub Ukrainy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Wcześniejsze dochodzenia oraz obowiązujące środki
(1) W następstwie dochodzenia ("poprzednie dochodzenie") Rada na mocy rozporządzenia (WE) nr 969/2000 [2] zmieniła środki nałożone pierwotnie rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3068/92 [3] na przywóz chlorku potasu pochodzącego m.in. z Rosji ("obowiązujące środki").
(2) W marcu 2004 r. w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [4] Komisja z własnej inicjatywy wszczęła częściowy przegląd okresowy obowiązujących środków w celu zbadania, czy należy je zmienić, tak aby uwzględnić rozszerzenie Unii Europejskiej do 25 Państw Członkowskich w dniu 1 maja 2004 r. ("rozszerzenie").
(3) Wyniki wspomnianego częściowego przeglądu okresowego wykazały, że tymczasowe przyjęcie obowiązujących środków leżało w interesie Wspólnoty, aby uniknąć nagłych i nadmiernie negatywnych skutków dla importerów i użytkowników w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich bezpośrednio po rozszerzeniu.
(4) W tym celu w maju 2004 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1002/2004 [5] Komisja przyjęła zobowiązania od dwóch producentów eksportujących w Rosji, a konkretnie JSC Silvinit i JSC Uralkali na okres jednego roku. W czerwcu 2005 r. na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 858/2005 [6] przyjęto nowe zobowiązania, które wygasają w dniu 13 kwietnia 2006 r., od dwóch producentów eksportujących w Rosji. Ponadto w celu ustanowienia zwolnienia z cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (EWG) nr 3068/92 na przywóz dokonywany na warunkach zobowiązań, rozporządzenie (EWG) nr 3068/92 zostało zmienione rozporządzeniem (WE) nr 992/2004 [7].
(5) Należy również zauważyć, że wszystkie odniesienia do "Wspólnoty" lub "Wspólnoty złożonej z 15 członków" w niniejszym rozporządzeniu oznaczają, o ile nie określono inaczej, Wspólnotę bezpośrednio przed rozszerzeniem.
2.
Podstawy obecnych przeglądów
(6) W styczniu 2004 r. JSC Silvinit i JSC Uralkali ("wnioskodawcy") złożyli oddzielne wnioski o indywidualne częściowe przeglądy okresowe obowiązujących środków zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(7) Wnioskodawcy twierdzili i uprawdopodobnili, że porównanie wartości normalnej w oparciu o własne koszty/ceny krajowe z cenami eksportowymi do Wspólnoty prowadziłoby do usunięcia dumpingu.
W związku z powyższym dalsze nakładanie obowiązujących środków na istniejącym poziomie, opartym na wcześniej określonym poziomie dumpingu, nie było już konieczne w celu skompensowania dumpingu.
(8) Ustaliwszy po konsultacji z Komitetem Doradczym, iż istnieją wystarczające przesłanki do wszczęcia częściowych przeglądów okresowych, Komisja opublikowała zawiadomienia o wszczęciu postępowania i wszczęła dochodzenie [8].
3.
Okres objęty dochodzeniem
(9) Dochodzenie ograniczone do kwestii dumpingu obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 30 marca 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem" lub "OD").
4.
Strony objęte dochodzeniem
(10) Komisja oficjalnie powiadomiła przedstawicieli kraju wywozu, wnioskodawców i przemysł wspólnotowy o wszczęciu przeglądów okresowych, jak również umożliwiła wszystkim stronom, których ta sprawa dotyczy bezpośrednio, przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz wystąpienia z prośbą o umożliwienie złożenia wniosku o przesłuchanie.
Komisja wysłała również kwestionariusze do wnioskodawców.
Otrzymano odpowiedzi na kwestionariusze od wnioskodawców oraz od eksportera w Rosji powiązanego z jednym z przedsiębiorstw, które złożyło wniosek.
(11) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne dla celów określenia dumpingu oraz przeprowadziła weryfikacje odpowiedzi na kwestionariusz w zakładach następujących przedsiębiorstw:
a) producenci eksportujący w Rosji:
JSC Silvinit, Solikamsk, obwód permski, Rosja,
JSC Uralkali, Bereźniki, obwód permski, Rosja;
b) eksporter powiązany z JSC Silvinit:
JSC International Potash Company, Moskwa, Rosja.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY
1.
Produkt objęty postępowaniem
(12) Jest to ten sam produkt, co w poprzednim dochodzeniu, tj. chlorek potasu ("potaż" lub KCl) i jest stosowany zazwyczaj jako nawóz rolniczy, bezpośrednio, zmieszany z innymi nawozami lub po przekształceniu w złożony nawóz znany pod nazwą NPK (azot, fosfor, potas).
Zawartość potasu jest zmienna i wyrażana jako wartość procentowa masy tlenku potasu (K2O) w suchym bezwodnym produkcie.
Jest również stosowany jako surowiec w wytwarzaniu niektórych wyrobów przemysłowych i farmaceutycznych.
(13) Potaż jest zazwyczaj wprowadzany do obrotu w postaci standardowej/sproszkowanej ("potaż standardowy") lub w innej niż standardowej postaci, która obejmuje, ale nie jest do niej ograniczona, postać granulowaną ("granulowany potaż").
Produkt dzieli się na trzy podstawowe kategorie, głównie w oparciu o zawartość K2O:
- zawartość potasu nieprzekraczająca 40 % K2O – produkt objęty kodem Nomenklatury Scalonej ("CN") 31042010,
- zawartość potasu przekraczająca 40 % K2O, ale poniżej lub równo 62 % – produkt objęty kodem CN 31042050,
- zawartość potasu przekraczająca 62 % K2O – produkt objęty kodem CN 31042090.
(14) Należy przypomnieć, że w poprzednim dochodzeniu ustalono, że przywóz niektórych mieszanin lub mieszanek o nietypowo wysokiej zawartości potażu, które nie są objęte jakimikolwiek wyżej wspomnianymi kodami CN dla potażu, również powinny być uznane za produkt objęty postępowaniem.
Wniosek ten osiągnięto, mając na uwadze fakt, że takie mieszaniny i mieszanki miały te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne i mają te same zastosowania, co wyżej wspomniane podstawowe kategorie.
W związku z powyższym takie mieszaniny lub mieszanki objęte kodami CN ex31052010, ex31052090, ex31056090, ex31059091 i ex31059099 zostały również objęte obecnym dochodzeniem i stanowią część produktu objętego postępowaniem.
2.
Produkt podobny
(15) Ustalono, że bez względu na brak różnic we właściwościach fizycznych lub chemicznych między produktem wywożonym z Rosji do Wspólnoty i produktem wytwarzanym w Rosji i sprzedawanym na rosyjskim rynku krajowym, należało uznać wymienione produkty za produkty podobne do celów obecnego dochodzenia.
C. STOSOWANIE DUMPINGU PRZEZ WNIOSKODAWCÓW
1.
Wartość normalna
(16) W zakresie określenia wartości normalnej ustalono najpierw, czy całkowita wielkość sprzedaży przez wnioskodawców produktu podobnego na rynku krajowym jest reprezentatywna w porównaniu z ich odpowiednią całkowitą wielkością sprzedaży eksportowej do Wspólnoty.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajowa była uznana za reprezentatywną, jeżeli wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego każdego wnioskodawcy stanowiła przynajmniej 5 % ich ogólnej wielkości sprzedaży eksportowej do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem.
Na tej podstawie ustalono, że w przypadku obu wnioskodawców ogólna krajowa sprzedaż produktu objętego postępowaniem w OD została dokonana w ilościach reprezentatywnych.
(17) Następnie poprzez zdefiniowanie rodzajów produktów zgodnie z kodami TARIC, pod którymi zaklasyfikowano produkt (tj. ze względu na standardową postać lub inną niż standardową, w tym granulowaną) oraz poprzez opakowanie lub postaci, w której jest wysyłany (tj. w masie, torbach lub kontenerach), dokonano analizy, czy sprzedaż krajowa każdego rodzaju produktu była reprezentatywna.
Sprzedaż krajową określonego rodzaju produktu uznawano za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli ogólna wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju w OD stanowiła 5 % lub więcej ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju produktu wywożonego do Wspólnoty.
(18) W wyniku tej analizy ustalono, że jeden producent eksportujący, JSC Silvinit, sprzedawał jedynie jeden eksportowany rodzaj produktu w ilościach reprezentatywnych na rynku krajowym.
W przypadku drugiego producenta eksportującego, JSC Uralkali, ustalono, że wszystkie eksportowane rodzaje produktu były sprzedawane w ilościach reprezentatywnych na rynku krajowym.
(19) Zbadano również, czy krajowa sprzedaż każdego rodzaju produktu może być uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym poprzez ustalenie proporcji sprzedaży z zyskiem produktu objętego postępowaniem na rzecz niezależnych klientów.
(20) W tym względzie ustalono, że ceny sprzedaży krajowej stosowane przez JSC Uralkali w odniesieniu do najlepiej sprzedającego się na wywóz do Wspólnoty rodzaju produktu ("najlepiej sprzedający się rodzaj produktu eksportowego") stanowiącego ponad 99 % tego wywozu, wykazywały nietypowe tendencje w okresie objętym dochodzeniem.
Ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem, 77 % sprzedaży krajowej najlepiej sprzedającego się na wywóz rodzaju produktu dokonano na rzecz jednego klienta w Rosji i że cena sprzedaży do tego konkretnego klienta wzrosła ponaddwukrotnie w przeciągu jednego miesiąca od połowy okresu objętego dochodzeniem.
Ceny dla tego samego rodzaju produktu sprzedawanego innym klientom również wzrosły w tym samym czasie, ale jedynie o 40 %.
Badanie wzrostu cen w przypadku innych rodzajów potażu sprzedawanego na rynku krajowym wykazało podobny wzrost ceny wynoszący około 40 % w okresie objętym dochodzeniem.
(21) W świetle określonej sytuacji rynkowej, w odniesieniu do ceny kluczowego rodzaju produktu stosowanej do obliczania marginesu dumpingu, zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, uznaje się, że taka sprzedaż nie pozwala na przeprowadzenie właściwego porównania.
Mając na uwadze fakt, że wymieniona sprzedaż obejmuje dużą część sprzedaży określonego rodzaju produktu na rynku krajowym oraz to, że dany rodzaj produktu stanowi znaczną część całkowitej wielkości potażu wywożonego przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem do Wspólnoty, uważa się za rozsądne nieuwzględnianie tej konkretnie sprzedaży na rzecz klienta, o którym mowa.
Ustalono, że pozostała sprzedaż na rynek krajowy tego rodzaju produktu na rzecz innych klientów nie przekroczyła progu 5 % uznanego za konieczny, aby została ona uznana za reprezentatywną.
Uwzględniając powyższe, wartość normalna w przypadku tego rodzaju produktu została obliczona na podstawie kosztu produkcji producenta eksportującego objętego postępowaniem, powiększonego o uzasadnione koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne oraz zysk.
Kwoty kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych oraz zysku były oparte na bieżących danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym, przez producenta eksportującego objętego dochodzeniem zgodnie z pierwszym zdaniem art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(22) Przedsiębiorstwo Uralkali stwierdziło, że "określona sytuacja rynkowa" przewidziana w art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego nie ma zastosowania do sprzedaży produktu objętego postępowaniem na rzecz wyżej wspomnianego klienta, i należało zastosować zatem ceny krajowe dla rodzaju produktu objętego postępowaniem do określenia wartości normalnej. W tej kwestii twierdzono, że i) przepis art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego nie miałby zastosowania w przypadku "sztucznie podwyższonych cen" i że ii) nie można było uznać szczególnych warunków stosowanych wyłącznie wobec jednego określonego klienta za "określoną sytuację rynkową" dla rosyjskiego rynku krajowego jako całości. Ponadto twierdzono, że wspomniane ceny wynikały z "sił rynkowych" i odzwierciedlały "obecną sytuację na rynku".
(23) W odniesieniu do powyższych informacji należy zauważyć, że określone sytuacje rynkowe, o których mowa w art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, nie są wyczerpujące i że należy ocenić raczej specyfikę rynku, m.in. w świetle wahań cenowych i tendencji, a nie jedynie na podstawie bezwzględnego poziomu cen.
W tym przypadku zarówno niskie ceny sprzedaży transakcji i wysokie ceny transakcji zostały wyłączone przy obliczaniu, ponieważ nie odzwierciedlały poziomu cen o trwałym charakterze, a także nie wydawało się, że odzwierciedlają siły rynkowe, ze względu na to, że nie ustalono takich tendencji w przypadku jakichkolwiek innych rodzajów produktu lub innych klientów Uralkali.
Po drugie, przepisy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przewidują, że wartość normalna może być skonstruowana w sytuacjach, w których "z powodu określonej sytuacji rynkowej sprzedaż ta nie pozwala na dokonanie właściwego porównania…".
To wyraźnie pozwala na to, aby w obecnej sytuacji nie uwzględniać sprzedaży na rzecz klienta, uznaną za taką, która nie pozwala na dokonanie właściwego porównania jako podstawy do określania wartości normalnej.
Ten wniosek nie dotyczy rynku rosyjskiego jako całości, ale raczej wspomnianej sprzedaży przedsiębiorstwa Uralkali.
(24) W odniesieniu do przedsiębiorstwa JSC Silvinit, w przypadku którego wielkość sprzedaży jednego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie netto sprzedaży równej lub wyższej od kosztu jednostkowego, stanowiła ponad 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju, a średnia ważona cena tego rodzaju produktu była równa lub wyższa od dostosowanego kosztu jednostkowego, wartość normalna była oparta na faktycznej cenie krajowej obliczonej jako średnia ważona cen całej krajowej sprzedaży tego rodzaju produktu w OD, niezależnie od tego, czy sprzedaż ta była z zyskiem czy nie.
(25) W przypadku drugiego rodzaju produktu przedsiębiorstwa JSC Silvinit, który był sprzedawany w ilościach niewystarczających, aby ceny krajowe stanowiły właściwą podstawę określania wartości normalnej, należało zastosować inną metodę. W tym przypadku zastosowano wartość normalną konstruowaną zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do dostosowanego kosztu jednostkowego wywożonego rodzaju produktu, rozsądną wartość procentową kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz odpowiedniej marży zysku, na podstawie faktycznych danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego przez producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie, w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 6 zdanie pierwsze art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(26) Przedsiębiorstwo Uralkali twierdziło, że margines zysku wykorzystany do skonstruowania wartości normalnej nie uwzględniał w sposób właściwy dostosowania kosztów gazu, jako że zyski wykorzystane do skonstruowanych wartości normalnych pochodziły z ksiąg rachunkowych przedsiębiorstwa przed dostosowaniem.
Jednakże nie można było zaakceptować tego wniosku, jako że zgodnie z częścią wstępną art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego powinno się wykorzystać w konstruowaniu wartości normalnej faktyczne kwoty zysku zrealizowane przez przedsiębiorstwo na rynku krajowym.
(27) W odniesieniu do kosztów energii, takich jak elektryczność i gaz wykorzystywane w górnictwie i procesach wytwarzania produktu objętego postępowaniem, ustalono, że te koszty składają się na znaczącą część całkowitego kosztu wytwarzania ponoszonego przez producentów potażu, nie tylko w Rosji, ale również w innych krajach produkujących.
W tym względzie przemysł wspólnotowy twierdził, że koszt energii na jednostkę elektryczności i gazu zapłaconą przez przedsiębiorstwa rosyjskie przedsiębiorstwom użyteczności publicznej nie odzwierciedlał w sposób uzasadniony faktycznych kosztów wytworzenia zakupionych elektryczności i gazu.
(28) W świetle powyższych zarzutów uznano za właściwe w obecnym postępowaniu dokonanie porównania jednostkowych kosztów zakupu energii przez wnioskodawców z kosztami innego większego producenta potażu korzystającego z podobnych metod, poziomów wydajności i podobnych warunków naturalnych.
W związku z tym, że nie ma innych producentów potażu w Rosji, informacji zasięgnięto i otrzymano od dużego producenta potażu w Kanadzie.
(29) Dostarczone dane wykazały, że wymogi energetyczne producenta kanadyjskiego były zbliżone do wymogów producentów rosyjskich, którzy złożyli wnioski, oraz że elektryczność i gaz zakupione przez to przedsiębiorstwo pochodziło z krajowej energii hydroelektrycznej oraz dużych pól gazowych, podobnie jak elektryczność i gaz wykorzystywane przez przedsiębiorstwa rosyjskie.
Porównanie wykazało, że koszt jednostkowy w przypadku elektryczności zapłacony przez producenta kanadyjskiego nie różnił się w dużym stopniu od ceny zapłaconej przez producentów rosyjskich.
(30) W odniesieniu do dostaw gazu ustalono na podstawie danych pochodzących z opublikowanego sprawozdania rocznego za 2003 r. rosyjskiego przedsiębiorstwa dostarczającego gaz OAO Gazprom (którego dystrybutor regionalny był również dostawcą dla wspomnianych producentów eksportujących), że cena krajowa gazu zapłacona przez dwóch producentów rosyjskich wynosiła około jednej piątej ceny wywozu z Rosji.
W tym samym sprawozdaniu wyraźnie zostało stwierdzone, że "OAO Gazprom nie osiągnął żadnych zysków na rynku krajowym".
Ze względu na to, że nie było żadnych oficjalnie dostępnych informacji dotyczących rentowności rosyjskich cen krajowych gazu, informacje pochodzące z rosyjskich źródeł rządowych zamieszczone w prasie oraz dane uzyskane od wyspecjalizowanych źródeł wywiadu gospodarczego oraz na stronach rządowych wskazują na fakt, że ceny gazu stosowane wobec klientów krajowych były ustalone na poziomie znacznie niższym od progu rentowności.
Ponadto cena gazu zapłacona przez dwóch producentów rosyjskich była znacząco niższa niż cena zapłacona przez producentów kanadyjskich.
(31) W świetle powyższego uznano, że ceny stosowane przez rosyjskiego regionalnego dostawcy gazu wobec rosyjskich producentów potażu w okresie objętym dochodzeniem nie mogły w sposób uzasadniony odzwierciedlać kosztów związanych z wytwarzaniem gazu w porównaniu do ceny eksportowej gazu z Rosji i ceny kanadyjskiego dostawcy gazu wobec dużego podmiotu przemysłowego w Kanadzie.
Zatem zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego dokonano dostosowania w koszcie produkcji w przypadku obu wnioskodawców.
Z powodu braku jakiejkolwiek innej uzasadnionej podstawy dokonano takiego dostosowania przy zastosowaniu informacji dotyczących ceny gazu na wywóz bez uwzględniania kosztów transportu, celnego podatku wywozowego, podatku od wartości dodanej i akcyzy.
(32) W tym względzie jeden z wnioskodawców stwierdził, że należności za gaz zostały właściwie ujęte w jego księgach rachunkowych, zatem jakiekolwiek dostosowania na mocy art. 2 ust. 5 nie były uzasadnione.
W odpowiedzi na argument nie kwestionuje się faktu, że przedsiębiorstwo prawidłowo zaksięgowało zapłacone ceny ujęte w fakturach, ale dostosowanie jest raczej uzasadnione faktem, że cena zakupionego gazu nie odzwierciedla w sposób uzasadniony kosztu produkcji i dystrybucji gazu.
(33) W odniesieniu do dostosowania ze względu na koszty gazu władze rosyjskie stwierdziły również, że Komisja nie uwzględniła różnic w kosztach przewozu między gazem sprzedawanym na rynku krajowym na potrzeby przemysłowe a gazem sprzedawanym na wywóz.
Należy przypomnieć (patrz: motyw 31), że porównanie, które doprowadziło do dostosowania, zostało dokonane między cenami gazu faktycznie zapłaconymi przez przedsiębiorstwa a cenami eksportowymi stosowanymi przez rosyjskiego dostawcy gazu OAO Gazprom przy wywozie z Rosji, bez uwzględnienia kosztów transportu, celnego podatku wywozowego, podatku od wartości dodanej i akcyzy.
W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(34) Jeden z wnioskodawców stwierdził, że miał znacząco niższe jednostkowe koszty produkcji w pierwszej połowie 2004 r. (tj. w ostatnim kwartale okresu objętego dochodzeniem) w związku ze zwiększoną wydajnością i niskimi kosztami eksploatacji oraz że ten niższy koszt jednostkowy powinien być uznany za koszt produkcji w całym okresie objętym dochodzeniem.
Nie przychylono się do tego wniosku, jako że odpowiednią podstawą do ustalenia takich kosztów jest cały okres objęty dochodzeniem, a nie koszt ponoszony w wyjątkowym, krótszym okresie.
(35) Również w odniesieniu do kosztów produkcji przemysł wspólnotowy stwierdził, że amortyzacja środków trwałych powinna, dla celów kosztu produkcji wnioskodawców, być oparta na kosztach odtworzenia takich środków (np. szyby górnicze i maszyny itp.).
W tej kwestii stwierdzono, że amortyzacja oparta tradycyjnie na wartości nabycia (historycznej) środków trwałych nie odzwierciedlałaby, zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w sposób uzasadniony kosztów związanych z wytwarzaniem produktu objętego postępowaniem.
Stwierdzono zatem, że wymagane było dostosowanie w górę kosztów producentów rosyjskich.
(36) W odniesieniu do powyższej uwagi zauważono, że amortyzacja oparta na wartości nabycia i pozostałej żywotności gospodarczej środków trwałych wydaje się być zgodna z praktykami księgowymi w przemyśle górniczym.
Zatem w celu ustalenia, czy amortyzacja zawarta w koszcie produkcji w sposób uzasadniony odzwierciedlała koszty związane z wytwarzaniem produktu objętego postępowaniem, dochodzenie skoncentrowało się na sposobie ustalenia wartości historycznej środków.
(37) W tej kwestii wizyty weryfikacyjne na miejscu przeprowadzone w przedsiębiorstwach producentów rosyjskich wykazały, że oryginalna wartość ich środków została określona na podstawie wycen przeprowadzonych w trakcie procesu prywatyzacji, który miał miejsce w 1993 r.
Te wartości aktywów zostały następnie skorygowane w latach 1993 i 1997, w wyniku stosowania "współczynników aktualizacji wyceny" wydanych przez rząd rosyjski w celu przeciwdziałania hiperinflacji.
Pod koniec 1997 r. w następstwie dekretu rządu rosyjskiego przeprowadzono niezależną wycenę środków przez niezależnych biegłych rewidentów.
Przyjęto trzy podstawowe kryteria przy ustalaniu wartości aktywów, przy czym jednym z nich była wartość odtworzenia tych środków.
Wyniki tych niezależnych ocen są odzwierciedlone w bilansie otwarcia wnioskodawców w 1998 r.
(38) Jednakże pomimo tej wyceny w górę wartości pierwotnych, zauważono, że wartość aktywów wnioskodawców, wyrażona jako współczynnik wartości środków, nadal wydaje się być znacząco niższa niż wartość aktywów przedsiębiorstw obejmujących przemysł wspólnotowy i dużego przedsiębiorstwa o podobnym wydobyciu i mocach produkcyjnych w Kanadzie.
Taka ocena nie uwzględnia jednak wyjścia z użycia i niższego poziomu technologicznego środków producentów rosyjskich uzyskanych przed prywatyzacją, która się odbyła w 1993 r.
(39) W związku z tym, z powodu braku jakichkolwiek rzeczowych dowodów wykazujących, że amortyzacja nie została właściwie ujęta w księgach rachunkowych producentów eksportujących, nie uważa się obecnie za możliwe dokonanie jakichkolwiek dostosowań w kosztach amortyzacji w odniesieniu do danych dotyczących kosztów produkcji wykorzystanych w ustalaniu wartości normalnej wnioskodawców.
(40) Przemysł wspólnotowy również twierdził, że rozliczenie kosztów ochrony środowiska porównywalne z kosztami ponoszonymi przez producentów wspólnotowych powinno także zostać uwzględnione przy obliczaniu kosztów produkcji.
Ustalono jednakże, że wnioskodawcy ponieśli takie koszty i uwzględnili je przy obliczaniu kosztu produkcji.
W odniesieniu do tego, czy takie koszty powinny być podobnej proporcji lub wielkości jak koszty producentów wspólnotowych, uznaje się, że o ile wnioskodawcy spełniają poziom ochrony środowiska zalecany przez władze rosyjskie a koszty związane z osiąganiem tych poziomów są odpowiednio ujęte w ich dokumentacji, dostosowania nie są wymagane.
W związku z tym, że ustalono, że wyżej wspomniana sytuacja dotyczyła obu wnioskodawców, dostosowania ze względu na koszty ochrony środowiska nie były uzasadnione.
2.
Cena eksportowa
JSC Silvinit ("Silvinit")
(41) W odniesieniu do przedsiębiorstwa Silvinit stwierdzono, że większa część sprzedaży potażu do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem była dokonana na rzecz niepowiązanego szwajcarskiego przedsiębiorstwa handlowego.
Dla celów obecnego dochodzenia i zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, ceny faktycznie płacone lub należne przedsiębiorstwu Silvinit od wspomnianego przedsiębiorstwa handlowego zostały wykorzystane do obliczenia ceny eksportowej.
(42) Jednakże ustalono, że Silvinit dokonał dwóch transakcji poprzez swoje powiązane rosyjskie przedsiębiorstwo handlowe (International Potash Company (IPC) z przedsiębiorstwem powiązanym w Belgii o nazwie Ferchimex AS ("Ferchimex"), który przetwarzał przywożony potaż w produkt nieobjęty dochodzeniem.
Zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego ceny stosowane przez IPC w stosunku do Ferchimexu mogą zostać pominięte, jeżeli uzna się, że nie są wiarygodne.
Zauważono, że w przypadku obu transakcji cena sprzedaży zapłacona przez Ferchimex była zasadniczo podobna do ceny za te same rodzaje, w przypadku sprzedaży niezależnym klientom we Wspólnocie.
Ponadto obie transakcje dotyczyły jedynie niewielkich ilości.
Zatem obie zostały uwzględnione w ogólnym określeniu ceny eksportowej.
JSC Uralkali ("Uralkali")
(43) W odniesieniu do Uralkali ustalono, że całkowita sprzedaż potażu przez to przedsiębiorstwo do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem była dokonana bezpośrednio do podmiotu handlowego mającego siedzibę na Cyprze zwanego Fertexim Ltd, który działał jako wyłączny dystrybutor dla Uralkali.
W przypadku omawianej sprzedaży cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych od Fertexim.
3.
Porównanie
(44) Porównania wartości normalnej i cen eksportowych w przypadku obu wnioskodawców dokonano na bazie ex-works.
Aby zagwarantować uczciwe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, przewidziano należyte dostosowania dla różnic, które wpływają na porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(45) Zgodnie z powyższym wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie zniżek, transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i kosztów dodatkowych, pakowania, kosztów kredytu i prowizji tam gdzie było to właściwe i zostało poparte potwierdzonymi dowodami.
4.
Margines dumpingu
(46) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia w przypadku każdego producenta eksportującego dostosowana ważona średnia wartość normalna ze względu na rodzaj produktu została porównana z dostosowaną ważoną średnią ceną eksportową każdego odpowiadającego mu rodzaju produktu objętego postępowaniem sprzedawanego do Wspólnoty.
(47) Pomimo że porównanie wykazało istnienie dumpingu w przypadku obu przedsiębiorstw, których dotyczy postępowanie, było ono na znacząco niższym poziomie niż poziom wcześniej ustalony.
Marginesy dumpingu odpowiadające średniej ważonej marginesów dla wszystkich rodzajów produktu wywożonych do Wspólnoty, wyrażone jako wartość procentowa ogólnej ceny cif na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, zostały ustalone w sposób następujący:
Producent eksportujący _BAR_ % Margines dumpingu _BAR_
JSC Silvinit _BAR_ 23,0 % _BAR_
JSC Uralkali _BAR_ 12,3 % _BAR_
D. TRWAŁY CHARAKTER ZMIANY OKOLICZNOŚCI
(48) Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono analizę w celu ustalenia, czy okoliczności w odniesieniu do dumpingu uległy znaczącej zmianie i czy można było uznać, że jakakolwiek zmiana miała trwały charakter.
W tej kwestii ustalono, że zmiana w marginesach dumpingu wynikała z obniżenia wartości normalnych wnioskodawców.
(49) W tym zakresie należy zauważyć, że w obecnym dochodzeniu wartość normalna była ustalana na podstawie kosztów i cen wnioskodawców.
Ponadto w przeciwieństwie do ustaleń z poprzedniego dochodzenia, konsumpcja krajowa potażu stale wzrastała w ostatnich kilku latach i, w ogólnym ujęciu, cena sprzedaży krajowej obu producentów rosyjskich zapewnia zysk.
(50) W odniesieniu do trwałego charakteru cen sprzedaży eksportowej na rynki inne niż Wspólnota, żaden z wnioskodawców nie był w stanie dostarczyć szczegółowych danych według kolejnych realizowanych transakcji na poziomie producenta.
Dostarczono jednakże dane sumaryczne ze względu na kraj przeznaczenia i rodzaj produktu.
Były one wystarczające dla celów obecnego częściowego przeglądu okresowego, jako że dokładne ustalenie cen sprzedaży na takich rynkach nie jest wymogiem niezbędnym.
Z powodu braku szczegółowych danych, i w świetle: i) zróżnicowania warunków dostawy stosowanych przy omawianej sprzedaży (np. CIF, FOB, FCA itp.); ii) różnych ustaleń i kombinacji logistycznych (np. kolej + morze, wyłącznie kolej itp.); iii) różnic w odległościach i kosztach transportu i przeładunku do różnych miejsc przeznaczenia w Azji i Południowej Ameryce, Komisja nie była w stanie precyzyjnie określić cen sprzedaży do każdego państwa.
Były jednakże wskazówki, że poziomy ceny sprzedaży na rynki niewspólnotowe były, przy uwzględnieniu kosztów transportu, tego samego rzędu wielkości co sprzedaż do Wspólnoty.
(51) W świetle tych wszystkich czynników uznaje się za właściwe zmianę istniejących środków w zakresie, w którym dotyczą wnioskodawców poprzez obniżenie marginesów dumpingu, do poziomu ustalonego w obecnym dochodzeniu.
(52) Zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego kwota cła antydumpingowego nie powinna przekraczać ustalonych marginesów dumpingu, ale powinna być niższa od tego marginesu, jeżeli mniejsze cło jest wystarczające, by usunąć szkodę wyrządzoną przemysłowi wspólnotowemu.
Ze względu na to, że obowiązujące cła dla wnioskodawców zostały obliczone na bazie marginesów dumpingu, a jako że nowe marginesy dumpingu są niże niż od wcześniej obliczonych, cła powinny być dostosowane do poziomu niższych marginesów dumpingu ustalonych w niniejszym dochodzeniu, mianowicie 23,0 % w przypadku JSC Silvinit i 12,3 % w przypadku JSC Uralkali.
(53) Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić zmianę ceł antydumpingowych pierwotnie nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 3068/92.
Otrzymały one możliwość przedstawienia uwag i wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie.
Wszystkie otrzymane uwagi uwzględniono tam gdzie stosowne.
E. ZOBOWIĄZANIA
(54) Po powiadomieniu o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których zamierzano zalecić, aby cło antydumpingowe pierwotnie nałożone rozporządzeniem (EWG) nr 3068/92 zostało zmienione, obaj wnioskodawcy złożyli zobowiązania cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(55) Komisja, na mocy decyzji 2005/802/WE [9] przyjęła zobowiązania złożone przez wnioskodawców.
Powody, dla których przyjęto wspomniane zobowiązania, są określone w tej decyzji.
F. FORMA ŚRODKÓW W ODNIESIENIU DO WNIOSKODAWCÓW
(56) Istniejące środki mają zastosowanie do ośmiu kodów CN i zawierają stałe kwoty od 19,61 EUR za tonę do 40,63 EUR za tonę, w zależności od rodzaju produktu.
Podczas obecnego okresu objętego dochodzeniem ustalono, że prawie cały wywóz dokonany przez wnioskodawców do Wspólnoty był ograniczony do rodzaju produktu objętego jednym kodem CN.
(57) W związku z powyższym, w świetle braku informacji na temat innych rodzajów produktu oraz jako że ten konkretny rodzaj potażu, którego dotyczy postępowanie, okazuje się być najczęściej wprowadzany do obrotu, za najbardziej uzasadnione podejście w odniesieniu do wprowadzenia zmienionych ceł uważa się zastąpienie wszystkich stałych kwot pojedynczym cłem ad valorem dla wszystkich rodzajów potażu wytwarzanych przez wnioskodawców,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3068/92 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz chlorku potasu objętego kodami CN 31042010, 31042050, 31042090 oraz na specjalne mieszanki objęte kodami CN ex31052010 (kody TARIC 3105201010 i 3105201020), ex31052090 (kody TARIC 3105209010 i 3105209020), ex31056090 (kody TARIC 3105609010 i 3105609020), ex31059091 (kody TARIC 3105909110 i 3105909120), ex31059099 (kody TARIC 3105909910 i 3105909920) pochodzące z Białorusi lub z Rosji.";
b) w ust. 3 nagłówek w tabeli dotyczącej Rosji otrzymuje brzmienie:
"Rosja (wszystkie przedsiębiorstwa, z wyjątkiem JSC Silvinit i JSC Uralkali – kod dodatkowy TARIC A999)";
c) dodaje się następujący ustęp:
"3a.
W przypadku przywozu dokonanego przez wymienionych poniżej producentów eksportujących stawki cła antydumpingowego stosowanego w odniesieniu do ceny netto franco granica Wspólnoty, przed ocleniem, dla produktów opisanych w ust. 1 wynoszą:
Przedsiębiorstwo _BAR_ Stawka celna _BAR_ Kod dodatkowy TARIC _BAR_
JSC Silvinit, Solikamsk, Rosja _BAR_ 23,0 % _BAR_ A665 _BAR_
JSC Uralkali, Bereźniki, Rosja _BAR_ 12,3 % _BAR_ A666"; _BAR_
2) artykuł 1a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu jest zwolniony z ceł antydumpingowych nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że produkty te zostały wytworzone przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy są wskazane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 858/2005 i decyzji Komisji 2005/802/WE z jej okresowymi zmianami, oraz zostały przywiezione zgodnie z przepisami tych samych aktów prawnych Komisji.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1892/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
Obowiązujące środki
(1) W dniu 9 września 1993 r.
Rada na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2474/93 [2] nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 30,6 % na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL") ("środki pierwotne").
W dniu 18 stycznia 1997 r. w następstwie dochodzenia dotyczącego obchodzenia środków, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 71/97 wspomniane cło zostało rozszerzone na przywóz niektórych części rowerowych pochodzących z ChRL.
(2) W dniu 14 lipca 2000 r. w następstwie przeglądu wygaśnięcia środków, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Rada, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1524/2000 [3], zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.
(3) W dniu 14 lipca 2005 r. w następstwie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ("poprzednie dochodzenie") Rada, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1095/2005, zmieniła ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz rowerów pochodzących z ChRL. Zmieniona stawka cła mającego zastosowanie do ceny netto franco granica Wspólnoty, przed ocleniem, wynosi przy przywozie rowerów pochodzących z ChRL 48,5 %.
2.
Obecne dochodzenie
(4) Komisja otrzymała wniosek złożony przez Giant China Co., Ltd. ("wnioskodawca") dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(5) Wniosek był oparty na uprawdopodobnieniu przez wnioskodawcę, iż okoliczności, na podstawie których ustanowiono środki, zmieniły się i zmiany te mają charakter trwały.
Wnioskodawca stwierdził między innymi, że wymienione okoliczności dotyczące statusu gospodarki rynkowej ("MES") znacznie zmieniły się.
W szczególności, wnioskodawca utrzymywał, że spełnia on teraz wymogi przyznania MES zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
Ponadto wnioskodawca przedstawił dowody wskazujące, że porównanie normalnej wartości opartej na jego kosztach własnych/cenach krajowych oraz cenach eksportowych do rozszerzonej Unii Europejskiej, prowadziłoby do ustalenia marginesu dumpingu znacznie poniżej poziomu obowiązującego środka.
W związku z tym wnioskodawca stwierdził, iż dalsze stosowanie środka antydumpingowego i utrzymywanie jego obecnego poziomu nie jest już konieczne w celu skompensowania dumpingu.
(6) Dnia 19 lutego 2005 r. Komisja po konsultacji z Komitetem Doradczym wszczęła w drodze zawiadomienia [4] częściowy przegląd okresowy ograniczony w zakresie do zbadania, czy wnioskodawca prowadził działalność w warunkach gospodarki rynkowej, jak określono w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, lub czy spełniał wymagania dotyczące posiadania indywidualnej stawki celnej zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(7) Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz oraz wniosek dotyczący MES zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
(8) Dochodzenie obejmowało okres od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem").
3.
Strony zainteresowane dochodzeniem
(9) Komisja oficjalnie powiadomiła producenta eksportującego, przedstawicieli kraju wywozu oraz producentów wspólnotowych o wszczęciu przeglądu.
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz przedłożenie informacji i dostarczenie potwierdzających dowodów, a także złożenie wniosku o złożenie wyjaśnień ustnych w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu.
Wszystkie zainteresowane strony, które zwróciły się z takim wnioskiem i wykazały, że istnieją powody, dla których powinny one zostać wysłuchane, otrzymały taką możliwość.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(10) Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt objęty pierwotnym i poprzednim dochodzeniem, a mianowicie rowery dwukołowe i inne rowery (włączając trzykołowe wózki – rowery dostawcze), bezsilnikowe, sklasyfikowane obecnie w ramach kodów CN 87120010, 87120030 i 87120080 (produkt objęty postępowaniem).
Nie znaleziono dowodów wskazujących na to, że okoliczności dotyczące produktu objętego postępowaniem znacznie zmieniły się od momentu zastosowania środków.
C. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
Status gospodarki rynkowej (MES)
(11) W ramach dochodzenia zakończonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1095/2005 ustalono, że chińscy producenci eksportujący, którzy złożyli wnioski o MES, nie spełnili kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego z powodów wskazanych w motywach 30 do 33 wymienionego rozporządzenia. Wnioskodawca znajdował się wśród przedsiębiorstw, którym odmówiono przyznania MES w ramach wymienionego dochodzenia.
(12) Ze względu na fakt, iż ustalenia dotyczące wniosków o przyznanie MES z poprzednich dochodzeń pozostają aktualne, po konsultacji z Komitetem Doradczym podjęto decyzję, aby również w odniesieniu do 2004 r., tj. okresu objętego obecnym dochodzeniem, nie przyznawać wnioskodawcy MES, ponieważ nie spełnił on kryteriów wskazanych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
2.
Traktowanie indywidualne
(13) W ramach poprzedniego dochodzenia stwierdzono również, iż chińscy producenci eksportujący, którzy złożyli wnioski o traktowanie indywidualne, nie spełnili koniecznych wymogów dotyczących traktowania indywidualnego wskazanych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego z powodów określonych w motywach 45 do 47 rozporządzenia (WE) nr 1095/2005.
(14) Wnioskodawca znajdował się wśród przedsiębiorstw, które nie spełniły koniecznych wymogów dotyczących indywidualnego traktowania w ramach poprzedniego dochodzenia, a ustalenia tego dochodzenia pozostają również ważne w odniesieniu do okresu objętego obecnym dochodzeniem.
W tym względzie ustalono, że wszyscy chińscy producenci eksportujący podlegali znacznej kontroli ze strony państwa w zakresie ustalania cen eksportowych i ilości dla produktu objętego postępowaniem, jak to wyjaśniono w motywie 13.
Dlatego też stwierdzono, iż wnioskodawca nie spełnia wymogów dotyczących indywidualnego traktowania w ramach obecnego dochodzenia.
3.
Podsumowanie
(15) Mając na uwadze powyższe ustalenia nie jest możliwe przyznanie wnioskodawcy MES ani traktowania indywidualnego.
Na tej podstawie stwierdza się, że w przypadku wymienionego wnioskodawcy okoliczności odnoszące się do dumpingu nie zmieniły się znacząco w porównaniu z okolicznościami mającymi miejsce podczas okresu objętego dochodzeniem uwzględnionymi w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia zmienionych środków.
Dlatego też stwierdza się, iż częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu do Wspólnoty rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej powinien zostać zakończony bez wprowadzania zmian do obowiązujących środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym zakończony.
2.
Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1524/2000 zostaje utrzymane.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1893/2005
z dnia 18 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1894/2005
z dnia 17 listopada 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów morszczuka w strefie ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1895/2005
z dnia 18 listopada 2005 r.
w sprawie ograniczenia wykorzystania niektórych pochodnych epoksydowych w materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1,
po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu uniknięcia zagrożenia dla zdrowia ludzkiego oraz usuwania barier w swobodnym przepływie towarów dyrektywa Komisji 2002/16/WE z dnia 20 lutego 2002 r. w sprawie wykorzystania niektórych pochodnych epoksydowych w materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi [2] ustanawia limity migracji specyficznej dla 2,2-bis(4-hydroksyfenylo) propano bis(2,3-epoksypropylo) eteru ("BADGE", ang. Bisphenol-A DiGlycidyl Ether), bis(hydroksyfenylo)metano bis(2,3-epoksypropylo)eterów ("BFDGE", ang. Bisphenol-F DiGlycidyl Ether) i eterów nowolakoglicydowych ("NOGE") oraz niektórych z ich pochodnych.
(2) Dyrektywa 2002/16/WE stanowi, że wykorzystanie i/lub obecność BFDGE i NOGE może mieć miejsce wyłącznie do dnia 31 grudnia 2004 r.
W przypadku BADGE okres przejściowy został przedłużony do dnia 31 grudnia 2005 r., w oczekiwaniu na przedstawienie nowych danych toksykologicznych i ich oceny przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności ("Urząd").
(3) Wymagane dane toksykologiczne dla BADGE zostały przekazane.
Urząd stwierdził, że BADGE, BADGE.H2O i BADGE.2H2O nie są genotoksyczne i rakotwórcze in vivo i że tolerowane dzienne pobranie można ustalić na 0,15 mg/kg masy ciała dla BADGE, BADGE.H2O i BADGE.2H2O.
Można zatem ustanowić wyższy limit migracji specyficznej SML(T) dla BADGE BADGE.H2O i BADGE.2H2O.
W odniesieniu do chlorohydryn BADGE Urząd uważa, że ze względu na brak genotoksyczności obecny limit migracji specyficznej wynoszący 1 mg/kg żywności lub płynów modelowych imitujących żywność jest właściwy.
(4) Należy zatem zezwolić na obrót i wykorzystywanie we Wspólnocie materiałów i wyrobów zawierających BADGE zgodnych z niniejszym rozporządzeniem, począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r.
(5) Dane toksykologiczne wymagane dla NOGE i BFDGE nie zostały dostarczone w czasie pozwalającym Urzędowi na dokonanie ich oceny i ich dalszego wykorzystywania.
Zatem nie zezwala się na dalsze wykorzystanie i/lub obecność BFDGE i NOGE, począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., zgodnie z dyrektywą 2002/16/WE.
Jednakże należy zezwolić na wyczerpanie istniejących zapasów.
(6) W przypadku dużych pojemników zezwala się na wykorzystanie i/lub obecność BADGE, NOGE i BFDGE.
Duży współczynnik objętości do powierzchni dla tych pojemników, ich powtarzalne wykorzystywanie w trakcie długiego czasu żywotności, co redukuje migrację, oraz kontakt z żywnością w temperaturze otoczenia w większości zastosowań sugerują, że nie jest konieczne ustalanie limitów migracji dla BADGE, NOGE i BFDGE w tych pojemnikach.
(7) Na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 do materiałów i wyrobów objętych szczególnymi środkami prawnymi powinna być dołączona pisemna deklaracja stwierdzająca, iż są one zgodne z przepisami mającymi wobec nich zastosowanie.
Wymóg ten nie został jeszcze określony w dyrektywie 2002/16/WE.
Należy zatem wprowadzić wspomniany wymóg oraz przewidzieć okres przejściowy.
(8) Uwzględniając wymagane zmiany oraz w trosce o zachowanie przejrzystości dyrektywę 2002/16/WE należy zastąpić nowym rozporządzeniem.
(9) Dyrektywa 2002/16/WE przewiduje, że wymogi dotyczące BADGE, BFDGE i NOGE nie mają zastosowania do materiałów i wyrobów, które miały kontakt z żywnością przed dniem 1 marca 2003 r.
Te materiały i wyroby mogą być wprowadzone do obrotu pod warunkiem, że data napełnienia jest podana na materiałach i wyrobach.
Na mocy dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych [3] data ta może zostać zastąpiona datą przydatności do spożycia lub innymi wskazówkami, takimi jak np. numer partii, zgodnie z dyrektywą Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii artykułów, do których należy dany środek spożywczy [4], w przypadku żywności pakowanej w takie materiały i wyroby, pod warunkiem że można ustanowić związek między taką wskazówką i datą napełnienia, aby ta ostatnia mogła być zawsze określona.
(10) Należy zatem uchylić dyrektywę 2002/16/WE.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres zastosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do materiałów i wyrobów, włączając w to aktywne i inteligentne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 1935/2004, które są wytworzone z wykorzystaniem jednej lub więcej z poniższych substancji lub je zawierają:
a) 2,2-bis (4-hydroksyfenylo)propano bis (2,3-epoksypropylo) eter (zwany dalej "BADGE") oraz niektóre z jego pochodnych;
b) Vbis(hydroksyfenylo)metano bis(2,3-epoksypropylo)eter, zwany dalej "BFDGE" (Nr CAS 039817-09-9);
c) pozostałe etery nowolakoglicydowe, zwane dalej "NOGE".
2.
Do celów niniejszego rozporządzenia jako "materiały i wyroby" traktuje się:
a) materiały i wyroby wykonane z każdego rodzaju tworzyw sztucznych;
b) materiały i wyroby pokryte powłokami powierzchniowymi; oraz
c) kleje.
3.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do kontenerów lub zbiorników o pojemności większej niż 10000 litrów oraz do rurociągów należących do nich lub z nimi połączonych, pokrytych specjalnymi powłokami zwanymi "powłokami o wysokiej odporności".
Artykuł 2
BADGE
Materiały i wyroby nie mogą uwalniać substancji określonych w załączniku I w ilości przekraczającej limity ustanowione we wspomnianym załączniku.
Artykuł 3
BFDGE
Wykorzystanie i/lub obecność BFDGE przy wytwarzaniu materiałów i wyrobów są zakazane.
Artykuł 4
NOGE
Wykorzystanie i/lub obecność NOGE przy wytwarzaniu materiałów i wyrobów są zakazane.
Artykuł 5
Pisemna deklaracja
Na etapach wprowadzania do obrotu innych niż sprzedaż detaliczna, do materiałów i wyrobów zawierających BADGE i jego pochodne załącza się pisemną deklarację zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.
Należy udostępnić odpowiednią dokumentację wykazującą ich zgodność.
Dokumentacja ta zostaje przekazana na żądanie właściwych organów.
Artykuł 6
Przepisy przejściowe
1.
Artykuły 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do materiałów i wyrobów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) i c), które miały kontakt z żywnością przed dniem 1 marca 2003 r.
2.
Artykuły 3 i 4 nie mają zastosowania do materiałów i wyrobów, które są zgodne z dyrektywą 2002/16/WE i które miały kontakt z żywnością przed dniem 1 stycznia 2005 r.
3.
Artykuł 5 nie ma zastosowania do materiałów i wyrobów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a), b) i c), które miały kontakt z żywnością przed dniem 1 stycznia 2007 r.
4.
Materiały i wyroby określone w art. 1, 2 i 3 mogą zostać wprowadzone do obrotu, pod warunkiem że data napełnienia jest podana na materiałach i wyrobach.
Jednak data napełnienia może być zastąpiona inną wskazówką, pod warunkiem że wskazówka ta umożliwia określenie daty napełnienia.
Na wniosek, data napełnienia jest udostępniana właściwym organom i każdej osobie wypełniającej wymogi niniejszego rozporządzenia.
5.
Ustępy 1–4 stosuje się, nie naruszając wymogów dyrektywy 2000/13/WE.
Artykuł 7
Uchylenie
Dyrektywa 2002/16/WE traci moc.
Odniesienia do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytuje się je zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku II.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1896/2005
z dnia 18 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 887/2005 otwierające destylację interwencyjną przewidzianą w art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do niektórych win w Grecji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 887/2005 [2] otworzyło destylację interwencyjną przewidzianą w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do niektórych win produkowanych w Grecji.
(2) Ponieważ w Grecji destylacja interwencyjna stosowana jest po raz pierwszy, stwierdzono pewne trudności materialne związane z uruchomieniem systemu.
Niektórzy producenci zainteresowani objęciem ich tym systemem mogą być pozbawieni możliwości uczestnictwa w destylacji w przewidzianym terminie.
W celu zapewnienia skuteczności podjętego środka konieczne jest zatem przedłużenie okresu dostarczania win do destylarni ustalonego w rozporządzeniu (WE) nr 887/2005 do dnia 31 stycznia 2006 r.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 887/2005.
(4) Aby zapewnić ciągłość środka, niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 15 listopada 2005 r.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 rozporządzenia (WE) nr 887/2005 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Ilości wina stanowiące przedmiot zatwierdzonych umów muszą zostać dostarczone do destylarni najpóźniej dnia 31 stycznia 2006 r.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 uzyskany alkohol musi zostać dostarczony do agencji interwencyjnej najpóźniej dnia 15 marca 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1897/2005
z dnia 18 listopada 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 22,102 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/2005
z dnia 9 listopada 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietanki, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10, 15 i 40,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Z uwagi na doświadczenia nabyte w ostatnich latach, w celu uproszczenia programu pomocy należy wprowadzić kolejne zmiany w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietanki, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2].
(2) Z uwagi na kwestie harmonizacji wyżej wymienione rozporządzenie powinno również obejmować inne programy w zakresie zbytu tych samych produktów ustanowione na mocy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2191/81 z dnia 31 lipca 1981 r. w sprawie przyznawania pomocy w odniesieniu do zakupu masła przez instytucje i organizacje o celu niezarobkowym [3], rozporządzenia Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania w formie przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [4] oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1609/88 z dnia 9 czerwca 1988 r. określającego ostateczny termin przyjmowania do składowania masła sprzedawanego na mocy rozporządzeń (EWG) nr 3143/85 i (EWG) 2571/97 [5].
(3) Z uwagi na przejrzystość tekstu i kwestie praktyczne należy zatem uchylić rozporządzenia (EWG) nr 2191/81, (EWG) nr 1609/88, (EWG) nr 429/90 i (WE) nr 2571/97 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.
(4) Od kilku lat nie stosuje się uzgodnień w zakresie skupu interwencyjnego ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3143/85 z dnia 11 listopada 1985 r. w sprawie sprzedaży po obniżonych cenach masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia w postaci koncentratu masła [6] oraz rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3378/91 z dnia 20 listopada 1991 r. ustanawiającym szczegółowe zasady sprzedaży masła z zapasów interwencyjnych przeznaczonego do wywozu oraz zmieniającym rozporządzenie (EWG) nr 569/88 [7], a obecna sytuacja rynkowa nie stanowi podstawy do ich utrzymania.
(5) Należy zatem uchylić rozporządzenia (EWG) nr 3143/85 i (EWG) nr 3378/91.
(6) Na wspólnotowym rynku masła występują nadwyżki tego produktu.
Artykuł 13 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 stanowi, że jeśli powstaną nadwyżki przetworów mlecznych lub jeśli zaistnieje możliwość powstania takiej nadwyżki, Komisja może zdecydować o przyznaniu pomocy na zakup śmietanki, masła i masła skoncentrowanego po obniżonych cenach przez nabywców w celach określonych w rozporządzeniu.
(7) Znaczne zapasy na wspólnotowym rynku masła powstały również w wyniku działań interwencyjnych przeprowadzonych na mocy art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. Nie istnieje możliwość zbytu wszystkich tych zapasów w normalnym trybie w trakcie roku mleczarskiego. Należy zatem podjąć specjalne środki określone w art. 6 ust. 4 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia zmierzające do ułatwienia zbytu masła.
(8) Masło sprzedane po działaniach interwencyjnych musi zostać przyjęte do składowania przed wyznaczonym terminem.
Termin ten należy wyznaczyć, biorąc pod uwagę sytuację rynkową, tendencje w poziomie zapasów masła i dostępne ilości.
(9) W celu dokładnego określenia, jakie rodzaje masła i śmietanki kwalifikują się do przyznania pomocy w odniesieniu do produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych, należy wyraźnie zaznaczyć, że warunkiem zakwalifikowania się do przyznania pomocy jest spełnienie wymogów ustanowionych w art. 6 ust. 3 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(10) Aby zagwarantować, że dopłatami objęte są wyłącznie produkty o wysokim poziomie bezpieczeństwa dla zdrowia, masło, masło skoncentrowane i śmietanka, które kwalifikują się do przyznania pomocy, powinny spełniać wymogi dyrektywy Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającej przepisy zdrowotne dla produkcji i wprowadzania do obrotu surowego mleka, mleka poddanego obróbce cieplnej i produktów na bazie mleka [8].
W szczególności produkty te należy przygotowywać w autoryzowanym zakładzie i powinny one spełniać wymogi dotyczące znaku jakości zdrowotnej określone w sekcji A rozdziału IV załącznika C do tej dyrektywy.
(11) Należy wyraźnie zaznaczyć, że produktów objętych kodami CN od 0401 do 0406 oraz niektórych mieszanek nie można traktować jako produktów pośrednich, z wyjątkiem produktów objętych kodem CN ex04051030.
(12) W przypadku masła skoncentrowanego, z uwagi na przejrzystość i w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego w produkcji i wykorzystaniu surowca, należy potwierdzić, że stosowana od wielu lat metoda produkcji może obejmować frakcjonowanie.
Należy także przyjąć, że masło skoncentrowane można uzyskać w autoryzowanym zakładzie ze śmietanki, masła lub tłuszczu mlecznego objętych kodem CN ex04059010 wyprodukowanych w ramach ograniczonego maksymalnego okresu przed wykorzystaniem do wyrobu masła skoncentrowanego.
W takim przypadku tłuszcz mleczny należy pakować i transportować zgodnie z określonymi wymogami.
(13) W celu monitorowania przeznaczenia produktów objętych dopłatami należy ustanowić zasady dotyczące stosowania i wykrywania znaczników w takich produktach oraz minimalnej zawartości znaczników.
Ponadto należy wykluczyć niektóre znaczniki dodawane w dużych ilościach.
(14) W celu usprawnienia weryfikacji dotyczącej przestrzegania terminu, w którym produkty objęte niniejszym programem należy włączyć do produktów końcowych, na opakowaniu należy zamieszczać numer procedury przetargowej.
(15) Zakłady, w których przeprowadza się różne działania w zakresie wytwarzania, przetwarzania i włączania produktów objęte niniejszym programem, wraz z wytwarzaniem tłuszczu mlecznego, powinny uzyskać autoryzację.
W celu uzyskania autoryzacji zakłady powinny spełnić szereg warunków i podjąć rozmaite zobowiązania.
W przypadku niewypełnienia niektórych warunków lub zobowiązań autoryzację należy cofnąć lub zawiesić na okres odpowiadający stopniowi naruszenia warunków.
(16) W celu zagwarantowania wszystkim nabywcom równego dostępu do masła oraz ustalenia pomocy na bezwzględnie koniecznym poziomie, a także w celu skutecznego nadzorowania odnośnych ilości, należy stosować procedurę stałego przetargu.
(17) Aby Komisja mogła stosować elastyczność potrzebną do właściwego zarządzania środkami w zakresie zbytu, powinna ona mieć możliwość zadecydowania o niewybraniu żadnej ofery w ramach procedury przetargowej.
(18) Z uwagi na wysokość redukcji ceny lub wypłacanie kwoty pomocy przed dotarciem masła do ostatecznego miejsca przeznaczenia należy wprowadzić system zabezpieczeń obejmujący ryczałtowe zabezpieczenia przetargowe lub zabezpieczenia przetwórcze ustalone zgodnie z ceną lub kwotą pomocy. Celem systemu jest zagwarantowanie, że wybrani oferenci rzeczywiście wypełnią swoje zobowiązania.
Należy jednak ustanowić pewne odstępstwa od rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [9] w celu uwzględnienia specyficznych cech środków w zakresie zbytu.
(19) Aby zagwarantować, że środki w zakresie zbytu stosuje się w jednolity sposób i że procedury nadzoru są skuteczne, produkty objęte dopłatami należy włączać do produktów końcowych w ustalonych ramach czasowych, bez względu na to, czy dodano do nich znaczniki oraz bez dalszego przetwarzania lub po przetworzeniu na masło skoncentrowane.
W odniesieniu do pomocy i zabezpieczenia przetwórczego należy obliczyć wysokość kary w równoważniku masła dla przypadków, w których produktów objętych dopłatami nie wykorzystano i nie włączono do produktów końcowych w ustalonym terminie.
Jednakże w przypadku gdy z odpowiednio uzasadnionych przyczyn handlowych produkty podstawowe zawierające znaczniki nie mogą zostać wykorzystane przez nabywcę, wybrani oferenci powinni mieć możliwość ponownego przerobienia tych produktów pod pewnymi warunkami.
(20) Z uwagi na obecną sytuację rynkową oraz obniżenie kwoty pomocy ustalonej w ramach procedury przetargowej w ostatnich latach, należy obniżyć wysokość zabezpieczenia przetargowego.
(21) Sprzedawane masło zasadniczo należy objąć nadzorem od momentu opuszczenia miejsca składowania do momentu włączenia do produktów końcowych zgodnie z definicją.
Należy rozróżnić środki nadzoru, których celem jest zagwarantowanie, że produktów objętych dopłatami nie wykorzystuje się do celów niezgodnych z ich zamierzonym wykorzystaniem, zgodnie z zawartością lub brakiem znaczników w maśle oraz zgodnie z wykorzystanymi ilościami i wielkością zakładów stosujących te produkty.
Należy również przyjąć właściwe środki nadzoru odnośnie do tłuszczu mlecznego, mleka i śmietanki przeznaczonych do wyrobu masła skoncentrowanego, wraz z kontrolami, których celem jest zapewnienie, że te produkty nie zawierają innych tłuszczów niż tłuszcz maślany.
(22) Środki w zakresie zbytu mogą obejmować przyznawanie pomocy dla masła skoncentrowanego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia.
Aby zapewnić, że wysokość takiej pomocy jest ustalona na bezwzględnie koniecznym poziomie i aby skutecznie nadzorować odnośne ilości, należy zastosować procedurę stałego przetargu, która ponadto zapewni równy dostęp zainteresowanym podmiotom gospodarczym.
Ponadto pomoc należy przyznawać jedynie w odniesieniu do masła reprezentującego wysoki poziom bezpieczeństwa dla zdrowia.
(23) Należy podjąć kroki zmierzające do rozróżniania na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu masła skoncentrowanego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia i innych rodzajów masła.
W tym celu należy przyjąć przepisy dotyczące składu i opisu masła skoncentrowanego.
W celu zapewnienia zgodności z celami niniejszego rozporządzenia należy ustanowić ostateczny termin przetworzenia masła i śmietanki na masło skoncentrowane oraz ostateczny termin pakowania.
(24) Należy zastosować system kontroli, którego celem jest zagwarantowanie, że masła skoncentrowanego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia nie wykorzystuje się w innych celach. Biorąc pod uwagę specyficzny charakter tego działania, w szczególności w powiązaniu z wytwarzaniem masła skoncentrowanego, zainteresowane strony należy zobowiązać do prowadzenia ewidencji towarowej.
Kontrole takie powinny się jednak kończyć na etapie bezpośrednio poprzedzającym przejęcie produktów przez sektor detaliczny.
(25) Aby umożliwić zakup masła po obniżonej cenie, zwłaszcza instytucjom i organizacjom o charakterze niezarobkowym, należy ustanowić szczegółowe zasady przyznawania pomocy w odniesieniu do masła nabywanego przez takie podmioty.
Jednakże pomoc należy przyznawać jedynie w odniesieniu do masła spełniającego określone kryteria jakości i reprezentującego wysoki poziom bezpieczeństwa dla zdrowia.
(26) Do celów nadzoru pomoc powinna być ograniczona do masła zakupionego w Państwie Członkowskim beneficjenta od autoryzowanego dostawcy w tym Państwie Członkowskim.
W celu ułatwienia nadzoru należy szczegółowo określić oznaczenia, które powinny być widoczne na opakowaniach masła kwalifikującego się do przyznania pomocy.
(27) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie dostarczył opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
ROZDZIAŁ I Postanowienia ogólne (art. 1–3)
ROZDZIAŁ II Sprzedaż masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego po obniżonych cenach oraz przyznawanie pomocy w odniesieniu do masła, masła skoncentrowanego i śmietanki, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych
SEKCJA 1 Definicje (art. 4)
SEKCJA 2 Kryteria kwalifikacji do przyznania pomocy (art. 5)
SEKCJA 3 Wymogi związane z wykorzystywaniem i włączaniem masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła, masła skoncentrowanego i śmietanki (art. 6–11)
SEKCJA 4 Autoryzacja (art. 12–15)
SEKCJA 5 Procedury przetargowe (art. 16–30)
SEKCJA 6 Sprzedaż masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego w ramach procedury przetargowej (art. 31–32)
SEKCJA 7 Przyznawanie pomocy w ramach procedury przetargowej (art. 33–35)
SEKCJA 8 Kontrole (art. 36–45)
SEKCJA 9 Wymogi dotyczące sprawozdawczości (art. 46)
ROZDZIAŁ III Przyznawanie pomocy w ramach procedury przetargowej w odniesieniu do masła skoncentrowanego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie
SEKCJA 1 Definicje i warunki kwalifikacji (art. 47–48)
SEKCJA 2 Procedura przetargowa (art. 49–58)
SEKCJA 3 Wymogi dotyczące włączania (art. 59–62)
SEKCJA 4 Autoryzacja (art. 63–65)
SEKCJA 5 Kontrole i wymogi dotyczące sprawozdawczości (art. 66–70)
ROZDZIAŁ IV Przyznawanie pomocy na zakup masła przez instytucje i organizacje o charakterze niezarobkowym
SEKCJA 1 Definicje i warunki kwalifikacji (art. 71–73)
SEKCJA 2 Pomoc, wdrożenie, kontrole i sprawozdawczość (art. 74–83)
ROZDZIAŁ V Przepisy końcowe i uchylające (art. 84–86)
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady dla:
a) sprzedaży po obniżonych cenach masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego nabytego na mocy art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 i przyjętego do składowania przed dniem 1 stycznia 2003 r. oraz przeznaczonego do wykorzystania w wyrobie ciast, lodów i innych środków spożywczych określonych jako "produkty końcowe" w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
b) przyznawania pomocy w odniesieniu do:
i) wykorzystania masła, masła skoncentrowanego i śmietanki w wyrobie ciast, lodów i innych środków spożywczych określonych jako "produkty końcowe" w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
ii) masła skoncentrowanego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie;
iii) zakupu masła przez organizacje i instytucje o charakterze niezarobkowym.
Artykuł 2
Masło pochodzące ze skupu interwencyjnego określone w art. 1 lit. a) jest sprzedawane po obniżonych cenach, a pomoc określona w art. 1 lit. b) ppkt i) oraz ii) jest przyznawana w drodze stałego przetargu organizowanego przez każdą agencję interwencyjną.
Artykuł 3
Wydatki poniesione z powodu środków określonych w art. 1 są uznawane za interwencję zmierzającą do ustabilizowania rynku rolnego w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 [10].
ROZDZIAŁ II
SPRZEDAŻ MASŁA POCHODZĄCEGO ZE SKUPU INTERWENCYJNEGO PO OBNIŻONYCH CENACH ORAZ PRZYZNAWANIE POMOCY W ODNIESIENIU DO MASŁA, MASŁA SKONCENTROWANEGO I ŚMIETANKI PRZEZNACZONYCH DO WYKORZYSTANIA W WYROBIE CIAST, LODÓW I INNYCH ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH
SEKCJA 1
DEFINICJE
Artykuł 4
1.
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:
a) termin "produkty końcowe" oznacza produkty objęte jednym z kodów CN wymienionych w załączniku I, w podziale na receptury A i B określone w tym załączniku;
b) termin "produkty pośrednie" oznacza:
i) produkty inne niż produkty objęte kodami CN 0401 do 0406 i inne niż mieszanki określone w załączniku II;
ii) produkty objęte kodami CN 04051030, o zawartości tłuszczu maślanego nie mniejszej niż 82 %, wytworzone wyłącznie z masła skoncentrowanego zgodnie z art. 5 lub art. 7, z dodatkiem lub bez śmietanki, w zakładzie posiadającym autoryzację w tym celu zgodnie z art. 13, pod warunkiem że do tych produktów pośrednich dodano znaczniki określone w art. 8 ust. 1;
c) "partia produkcyjna" oznacza ilość produktów pośrednich lub końcowych wytworzonych z masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła lub masła skoncentrowanego albo śmietanki, określoną w powiązaniu z całością lub częścią oferty przetargowej określonej w art. 20;
d) "tona równoważnika masła" oznacza tonę masła o zawartości tłuszczu mlecznego wynoszącej 82 %, 0,82 tony masła skoncentrowanego lub 2,34 tony śmietanki.
2.
Dla celów niniejszego rozdziału z wyjątkiem art. 10, 13, 14 i 15 oraz sekcji 8, Belgijsko-Luksemburska Unia Gospodarcza jest uważana za jedno Państwo Członkowskie.
SEKCJA 2
KRYTERIA KWALIFIKACJI DO PRZYZNANIA POMOCY
Artykuł 5
1.
Do przyznania pomocy mogą się kwalifikować jedynie następujące produkty:
a) masło produkowane bezpośrednio i wyłącznie z pasteryzowanej śmietanki, które spełnia wymogi określone w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wymogi krajowej klasy jakości ustanowione w załączniku V do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 [11] w Państwie Członkowskim wytworzenia i którego opakowanie jest odpowiednio oznakowane;
b) masło skoncentrowane, frakcjonowane lub nie, otrzymane w całości ze śmietanki, masła i/lub tłuszczu mlecznego objętych kodem CN ex04059010;
c) śmietanka w rozumieniu art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, oznaczona kodami CN ex04013039 lub ex04013099, o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 35 % oraz bezpośrednio i wyłącznie wykorzystywana w produktach końcowych wymienionych w recepturze B w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
d) produkty pośrednie określone w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt ii).
Masło, masło skoncentrowane, śmietanka i produkty pośrednie określone w akapicie pierwszym spełniają wymogi dyrektywy 92/46/EWG, w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości zdrowotnej określonymi w sekcji A rozdziału IV załącznika C do tej dyrektywy.
2.
Aby masło skoncentrowane określone w ust. 1 akapit pierwszy lit. b) kwalifikowało się do przyznania pomocy, masło takie oraz, w odpowiednim przypadku, tłuszcz mleczny wykorzystywane w jego wytwarzaniu muszą być wyprodukowane w autoryzowanym zakładzie zgodnie z art. 13 i muszą spełniać wymogi określone w załączniku III.
Tłuszcz mleczny musi być wyprodukowany nie wcześniej niż sześć miesięcy przed jego wykorzystaniem w wytwarzaniu masła skoncentrowanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
SEKCJA 3
WYMOGI ZWIĄZANE Z WYKORZYSTYWANIEM I WŁĄCZANIEM MASŁA POCHODZĄCEGO ZE SKUPU INTERWENCYJNEGO, MASŁA, MASŁA SKONCENTROWANEGO I ŚMIETANKI
Artykuł 6
1.
Masło pochodzące ze skupu interwencyjnego, masło lub masło skoncentrowane jest włączane, wyłącznie i bez względu na jakiekolwiek produkty pośrednie określone w art. 10, do produktów końcowych w jeden z następujących sposobów:
a) po dodaniu znaczników określonych w art. 8 ust. 1:
i) po przetworzeniu masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego na masło skoncentrowane zgodnie z art. 7;
lub
ii) bez dalszego przetwarzania;
b) poprzez wykorzystanie, w zakładzie, w którym przeprowadza się włączanie do produktów końcowych, co najmniej pięciu ton miesięcznie lub 45 ton w okresie 12 miesięcy równoważnika masła lub tych samych ilości w produktach pośrednich:
i) po przetworzeniu masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego w masło skoncentrowane zgodnie z art. 7;
lub
ii) bez dalszego przetwarzania.
Śmietankę należy włączać, bezpośrednio i wyłącznie do produktów końcowych określonych w recepturze B w załączniku I, za pomocą jednego ze sposobów określonych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.
2.
Dalsze przetwarzanie produktów końcowych jest dozwolone tylko w przypadku gdy otrzymane produkty są objęte jednym z kodów CN określonych w załączniku I.
Artykuł 7
W przypadku gdy masło pochodzące ze skupu interwencyjnego ma być przetworzone na masło skoncentrowane, frakcjonowane lub nie, cała ilość masła przyznana oferentowi zostaje przetworzona na masło skoncentrowane spełniające wymogi określone w załączniku III oraz zostaje z niej wyprodukowane co najmniej 100 kg masła skoncentrowanego na 122,5 kg wykorzystanego masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego.
Artykuł 8
1.
W przypadku gdy ma zastosowanie procedura włączenia określona w art. 6 ust. 1 lit. a), należy dodać zgodnie z zalecanymi ilościami minimalnymi następujące produkty, z wyłączeniem wszelkich innych produktów, w taki sposób, aby były one równomiernie rozprowadzone:
a) znaczniki wymienione w załączniku IV, jeśli masło pochodzące ze skupu interwencyjnego, masło lub masło skoncentrowane ma być włączone do produktów odpowiadających recepturze A w załączniku I (zwaną dalej "recepturą A");
b) znaczniki wymienione w załączniku V, jeśli masło pochodzące ze skupu interwencyjnego, masło lub masło skoncentrowane ma być włączone do produktów odpowiadających recepturze B w załączniku I (zwaną dalej "recepturą B");
c) znaczniki wymienione w załączniku VI w przypadku śmietanki.
W przypadku masła skoncentrowanego znaczniki określone w akapicie pierwszym lit. a) i b) dodaje się podczas procesu wytwarzania lub bezpośrednio po jego zakończeniu w tym samym zakładzie.
2.
W przypadku gdy na przykład ze względu na nierównomierne rozprowadzenie lub włączenie niewystarczających ilości stwierdzono, iż zawartość każdego spośród znaczników określonych w załącznikach IV i V oraz w pkt 1 załącznika VI wynosi więcej niż 5 %, lecz mniej niż 30 % poniżej zalecanych ilości minimalnych, przepadkowi ulega 1,5 % kwoty zabezpieczenia przetwórczego określonego w art. 28 lub kwota pomocy zostaje obniżona o 1,5 % za każdy punkt procentowy poniżej zalecanych ilości minimalnych.
Jeżeli zawartość każdego z wyżej wymienionych znaczników jest równa lub przekracza 30 % poniżej zalecanych ilości minimalnych, w przypadku masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego kwota zabezpieczenia przetwórczego określonego w art. 28 ulega przepadkowi, a w przypadku produktów określonych w art. 5 ust. 1 kwota pomocy nie zostaje wypłacona.
Przepisy ustanowione w akapicie pierwszym nie mają zastosowania w odniesieniu do wskaźników organoleptycznych, jeśli produkty wymienione w załączniku IV pkt I lit. a) i pkt II lit. a), w załączniku V pkt I lit. a) i pkt II lit. a) oraz w załączniku VI pkt 1 lit. a) są dodane w takich ilościach, że ich smak, kolor lub zapach mogą być dostrzegalne do etapu ich włączenia do produktów końcowych lub, stosownie do przypadku, do produktów pośrednich określonych w art. 10.
W odniesieniu do przyznawania pomocy, jeżeli zawartość znacznika trójgliceryd kwasu enantowego określonego w załączniku IV pkt I lit. b) i pkt II lit. b) oraz w załączniku VI pkt 1 lit. b) przekracza zalecane ilości o więcej niż 20 %, dla całkowitej ilości tego znacznika pomoc nie zostaje wypłacona.
Zawartość oraz ilość tego znacznika oblicza się na podstawie arytmetycznej średniej wartości stwierdzonych w pobranych próbkach.
3.
Właściwa jednostka wyznaczona przez dane Państwo Członkowskie gwarantuje przestrzeganie wymogów dotyczących składu i cech, a zwłaszcza stopnia czystości produktów wymienionych w załącznikach IV, V i VI zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 213/2001 [12].
Artykuł 9
1.
Jeżeli masło jest wytwarzane w danym zakładzie, a następnie w innym zakładzie dodaje się do niego znaczniki lub na etapie pośrednim włącza się to masło, z dodatkiem lub bez znaczników, do produktów innych niż końcowe, masło takie jest pakowane przed tymi działaniami zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. a).
Jeżeli wszystkie powyższe działania odbywają się w tym samym zakładzie, nie obowiązuje wymóg wcześniejszego pakowania masła.
2.
Jeśli wytwarzanie masła skoncentrowanego określonego w art. 5 ust. 1 lit. b) z dodatkiem lub bez znaczników, albo przetwarzanie masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego na masło skoncentrowane zgodnie z art. 7, lub dodawanie znaczników do masła lub śmietanki, zależnie od przypadku, odbywa się w zakładzie innym niż zakład, w którym następuje włączenie do produktów końcowych lub, w stosownych przypadkach, do produktów pośrednich określonych w art. 10, wówczas masło skoncentrowane, masło pochodzące ze skupu interwencyjnego, masło lub śmietankę umieszcza się w zamkniętych opakowaniach, przy czym masa wynosi co najmniej 10 kg netto w przypadku masła skoncentrowanego lub masła, bez uszczerbku dla zawartości opakowań wewnątrz tego opakowania, i co najmniej 25 kg netto w przypadku śmietanki.
Masło skoncentrowane i śmietanka mogą być również transportowane w zbiornikach lub pojemnikach.
Przed włączeniem do produktów końcowych masło skoncentrowane może zostać przepakowane do zamkniętych opakowań, zgodnie z niniejszym artykułem, w zakładzie, który otrzymał autoryzację w tym celu zgodnie z art. 13.
3.
Na opakowaniach określonych w ust. 2 widocznym i czytelnym drukiem umieszcza się odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B), odniesienie do numeru procedury przetargowej (można zastosować kod) na oryginalnym opakowaniu, tak aby właściwa jednostka mogła sprawdzić, czy przestrzegany jest terminu włączania oraz:
a) w przypadku masła skoncentrowanego jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku VII pkt 1 lit. a). Jeśli masło skoncentrowane zawiera znaczniki, należy zamieścić adnotację: "do których dodano znaczniki";
b) w przypadku masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego i masła z dodatkiem znaczników, jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku VII pkt 1 lit. b);
c) w przypadku śmietanki z dodatkiem znaczników, jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku VII pkt 1 lit. c);
4.
Tłuszcz mleczny wyprodukowany wcześniej w autoryzowanym zakładzie zgodnie z art. 13 i przeznaczony do wyrobu masła skoncentrowanego określonego w art. 5 ust. 1 akapicie pierwszym lit. b) umieszcza się w zamkniętych opakowaniach, przy czym masa wynosi co najmniej 10 kg netto, a na opakowaniach umieszcza się widocznym i czytelnym drukiem:
a) odniesienie do numeru zakładu oraz datę produkcji, tak aby właściwa jednostka mogła sprawdzić zgodność z terminem sześciu miesięcy określonym w art. 5 ust. 2 oraz z wymogami określonymi w załączniku III;
b) jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku VII pkt 1 lit. d).
Tłuszcz mleczny można również przechowywać i transportować w zbiornikach lub pojemnikach, pod warunkiem że można określić jego pochodzenie.
Artykuł 10
1.
Masło pochodzące ze skupu interwencyjnego, masło i masło skoncentrowane, z dodatkiem lub bez znaczników, może zostać włączone na etapie pośrednim do produktów innych niż końcowe oraz w zakładzie innym niż ten, w którym ma miejsce ostateczne przetworzenie.
W takich przypadkach zakład przetwórczy oraz produkty pośrednie muszą otrzymać autoryzację zgodnie z art. 13.
Autoryzację przyznaje się na podstawie wniosku określającego w szczególności skład i zawartość tłuszczu maślanego w wytwarzanych produktach oraz wykazującego, że włączanie do takich produktów pośrednich jest uzasadnione z uwagi na wyrób produktów końcowych.
2.
W przypadku gdy produkty pośrednie znajdują się w zakładzie zajmującym się odsprzedażą, zobowiązuje się on w ramach warunków umowy sprzedaży do:
a) prowadzenia rejestru, w którym dla każdej dostawy podana jest nazwa lub nazwy i adres lub adresy zakładu lub zakładów zajmujących się końcowym przetwarzaniem lub, w przypadku braku możliwości podania takich informacji, pierwszych odbiorców w tym Państwie Członkowskim oraz, stosownie do przypadku, pierwszych odbiorców w innych Państwach Członkowskich wraz z podaniem sprzedanych im ilości;
b) zagwarantowania, że są przestrzegane przepisy art. 11 i 39.
3.
Bez uszczerbku dla zawartości opakowań wewnętrznych, produkty pośrednie umieszcza się w zamkniętych opakowaniach, przy czym masa wynosi nie mniej niż 10 kg netto, lub przewozi się w zbiornikach bądź pojemnikach.
Jednakże produkty o niskiej gęstości, takie jak produkty spienione, mogą być umieszczane w zamkniętych pojemnikach, przy czym masa wynosi nie mniej niż 5 kg netto, bez uszczerbku dla zawartości opakowań wewnątrz tego opakowania.
Na opakowaniach, poza informacją dotyczącą zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B), stosownie do przypadku umieszcza się adnotację "do których dodano znaczniki", jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku VII pkt 2 oraz, w przypadku produktów określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt ii), odniesienie do numeru procedury przetargowej (można zastosować kod), tak aby właściwa jednostka mogła sprawdzić, czy jest przestrzegany termin włączania.
Artykuł 11
Produkty wymienione w art. 5 oraz masło pochodzące ze skupu interwencyjnego sprzedawane zgodnie z sekcją 6 są przetwarzane i włączane do produktów końcowych we Wspólnocie w ciągu czterech miesięcy następujących po miesiącu, w którym przypada termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenie do przetargu, określony w art. 16 ust. 3.
SEKCJA 4
AUTORYZACJA
Artykuł 12
Wytwarzanie tłuszczu mlecznego i masła skoncentrowanego wymienionego w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. b), przetwarzanie masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego na masło skoncentrowane określone w art. 7, dodawanie wskaźników zgodnie z art. 8, przepakowywanie masła skoncentrowanego zgodnie z art. 9 ust. 2 akapit drugi, włączanie do produktów pośrednich zgodnie z art. 10, oraz w przypadkach gdy stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b) włączanie masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła, masła skoncentrowanego, produktów pośrednich i śmietanki do produktów końcowych odbywa się w zakładach, które otrzymały autoryzację zgodnie z art. 13.
Artykuł 13
1.
Zakłady otrzymują autoryzację wyłącznie pod warunkiem, że:
a) dysponują odpowiednim zapleczem technicznym;
b) w odpowiednich przypadkach, zostały zatwierdzone na mocy art. 10 dyrektywy 92/46/EWG;
c) są w stanie przetwarzać lub włączać co najmniej pięć ton masła miesięcznie lub 45 ton w okresie 12 miesięcy lub jego równoważnik w maśle skoncentrowanym lub śmietance albo, stosownie do przypadku, produktach pośrednich;
d) zobowiązują się na piśmie do przetworzenia lub włączenia ilości określonych w lit. c);
e) posiadają pomieszczenia, w którym zapasy tłuszczu niepochodzącego z mleka mogą być oddzielnie składowane i oznakowane jako takie;
f) zobowiązują się do prowadzenia w sposób ciągły ewidencji oraz dokumentacji uzupełniającej z podaniem ilości, składu i dostawcy wykorzystywanych tłuszczów oraz ilości, składu i zawartości tłuszczu maślanego w uzyskanych produktach oraz, z wyjątkiem zakładów wprowadzających do obrotu produkty końcowe na etapie detalicznym, daty opuszczenia zakładu przez te produkty oraz nazw i adresów ich posiadaczy, potwierdzonych zamówieniami dostaw i fakturami;
g) w przypadku wytwarzania tłuszczu mlecznego przeznaczonego do wykorzystania w wyrobie masła skoncentrowanego, zobowiążą się do prowadzenia ewidencji określonej przez właściwą jednostkę każdego Państwa Członkowskiego, z podaniem wykorzystanych ilości masła i śmietanki oraz informacji na temat ich dostawcy, ilości otrzymanego tłuszczu mlecznego oraz identyfikacji i daty produkcji oraz wysyłki każdej partii, zidentyfikowanej w odniesieniu do programu produkcji określonego w lit. h);
h) zobowiązują się przekazać jednostce odpowiedzialnej za kontrole określone w sekcji 8, zgodnie z procedurami ustanowionymi przez każde Państwo Członkowskie, swoje programy produkcji dla każdej oferty przetargowej określonej w art. 20–23 oraz swojego programu produkcji tłuszczu mlecznego przeznaczonego do wykorzystania w wyrobie masła skoncentrowanego określonego w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy, lit. b).
i) zobowiązują się do przekazania właściwej jednostce danych na swój temat zgodnie ze wzorami ustanowionymi w załącznikach VIII–XII zgodnie ze szczegółowymi zasadami, które ma określać każde Państwo Członkowskie.
Jeżeli w wyniku inspekcji określonych w sekcji 8 właściwa jednostka postanowi przeprowadzać wzmożone kontrole co najmniej raz w miesiącu, Państwa Członkowskie mogą przyjąć programy produkcji określone w akapicie pierwszym lit. h) niezawierające odniesienia do oferty przetargowej.
2.
Zakłady, które przetwarzają różne produkty korzystające z pomocy lub obniżek cen w ramach różnych programów wspólnotowych, zobowiązują się również do:
a) prowadzenia osobnej ewidencji określonej w ust. 1 akapicie pierwszym lit. f);
b) przetwarzania wyżej wymienionych produktów w kolejności.
Na wniosek zainteresowanego zakładu Państwa Członkowskie mogą uchylić zobowiązanie określone w lit. b) akapitu pierwszego, jeśli zakład ten dysponuje pomieszczeniami zapewniającymi właściwe oddzielenie i możliwość identyfikacji odnośnych zapasów masła.
Artykuł 14
Osobne autoryzacje oznaczone numerem seryjnym są wydawane przez Państwa Członkowskie, na terytorium których ma miejsce każde z poniższych działań:
a) wytwarzanie masła skoncentrowanego określonego w art. 5 ust. 1 akapicie pierwszym lit. b) lub wytwarzanie tłuszczu mlecznego, zależnie od przypadku;
b) dodawanie znaczników do masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła lub śmietanki;
c) włączanie do produktów pośrednich;
d) włączanie do produktów końcowych, jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b);
e) przetwarzanie masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego na masło skoncentrowane zgodnie z art. 7;
f) przepakowywanie masła skoncentrowanego zgodnie z art. 9 ust. 2 akapitem drugim.
Artykuł 15
1.
Autoryzacja zostaje cofnięta w wypadku gdy nie spełniane są już warunki określone w art. 13 ust. 1 akapicie pierwszym lit. a), b), c) i e).
Na wniosek zainteresowanego zakładu autoryzacja może zostać przywrócona po upływie sześciu miesięcy i po przeprowadzeniu kontroli szczegółowej, potwierdzającej spełnienie tych warunków.
2. Jeśli stwierdzono, że zakład nie spełnił jednego ze swych zobowiązań określonych w art. 13 ust. 1 akapicie pierwszym lit. d), f), g) i h), bądź jakiegokolwiek innego zobowiązania wynikającego z niniejszego rozporządzenia, wówczas, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, autoryzacja zostaje zawieszona na okres od jednego do dwunastu miesięcy w zależności od stopnia nieprawidłowości. Z końcem tego okresu autoryzacja może zostać przywrócona wyłącznie pod warunkiem podjęcia przez zakład nowego zobowiązania zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit pierwszy lit. d), f), g) i h).
Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o niezastosowaniu zawieszenia określonego w akapicie pierwszym, jeśli stwierdzono, że nieprawidłowości nie dopuszczono się celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania, a jego konsekwencje są marginalne.
SEKCJA 5
PROCEDURY PRZETARGOWE
Artykuł 16
1.
Ogłoszenie o stałym przetargu jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej co najmniej osiem dni przed pierwszym terminem końcowym składania ofert.
2.
W okresie ważności stałego przetargu agencje interwencyjne ogłaszają indywidualne przetargi, wskazując w szczególności adres, pod którym należy składać oferty, oraz termin końcowy.
3.
Termin składania ofert w ramach indywidualnego przetargu upływa o godzinie 11.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli) w drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
W przypadku gdy wtorek jest dniem ustawowo wolnym od pracy, termin przypada na godzinę 11.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli) poprzedzającego dnia roboczego.
4.
W dniu upływu terminu określonego w ust. 3 Państwa Członkowskie przesyłają Komisji zestawienie w formie tabeli wskazujące ilości oraz kwoty oferowane przez uczestników przetargu zgodnie z niniejszą sekcją.
Jeśli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję w tym samym terminie.
Jednakże takie powiadomienie w przypadku sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego jest wymagane jedynie, jeżeli masło jest dostępne w sprzedaży w odnośnym Państwie Członkowskim.
Artykuł 17
W ogłoszeniu o indywidualnym przetargu określonym w art. 16 ust. 2 agencja interwencyjna określa również w odniesieniu do posiadanych przez siebie zapasów masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego:
a) umiejscowienie chłodni, w których jest składowane masło przeznaczone na sprzedaż;
b) ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, przeznaczonego na sprzedaż i składowanego w każdym składzie.
Artykuł 18
1.
Agencje interwencyjne udostępniają przyszłym oferentom na ich wniosek aktualny wykaz chłodni, w których jest składowane masło zgłoszone do przetargu, oraz informacje na temat ilości w nich składowanych zgodnie z art. 17 lit. b).
Agencje interwencyjne publikują również uaktualnione wykazy w regularnych odstępach i we właściwej formie, która zostanie określona w ogłoszeniach o przetargu.
2.
Agencje interwencyjne powiadamiają Komisję, podczas przekazywania jej informacji określonych w art. 16 ust. 4, o ilościach masła przeznaczonego na sprzedaż.
Artykuł 19
Agencje interwencyjne podejmują niezbędne kroki w celu umożliwienia oferentom przed przystąpieniem do przetargu przeprowadzenia, na ich własny koszt, badań próbek masła przeznaczonego do sprzedaży.
Artykuł 20
Oferty przetargowe należy przesyłać listem poleconym lub składać w agencji interwencyjnej za potwierdzeniem odbioru lub przekazywać w formie pisemnej przy pomocy urządzeń telekomunikacyjnych.
Artykuł 21
1.
Oferty przetargowe są ważne tylko wtedy gdy:
a) dotyczą jednego produktu (masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, śmietanki lub masła bądź masła skoncentrowanego), o jednorodnej zawartości tłuszczu w przypadku masła (co najmniej 82 % lub co najmniej 80 %, lecz mniej niż 82 %) o takim samym przeznaczeniu (receptura A lub receptura B) i podlegającego tej samej procedurze włączania zgodnie z art. 6;
b) dotyczą co najmniej 5 ton masła, 12 ton śmietanki lub 4 ton masła skoncentrowanego lub, jeśli ilość dostępna w składzie jest mniejsza, tej ilości;
c) towarzyszy im pisemne zobowiązanie ze strony oferenta do włączenia masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła lub masła skoncentrowanego albo śmietanki, bądź spowodowania, że zostaną one włączone, do produktów końcowych zgodnie z art. 6;
d) bez uszczerbku dla art. 28 ust. 5 oferenci załączają oświadczenie stwierdzające, iż rezygnują z wszelkich roszczeń w odniesieniu do jakości i własności przyznanego im masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego;
e) przed upływem terminu składania ofert zostaje dostarczony dowód, że oferent wniósł zabezpieczenie przetargowe określone w art. 27 ust. 1 w odniesieniu do odpowiednich indywidualnych procedur przetargowych.
2.
Zobowiązania i oświadczenia wymienione w lit. c) i d) akapit pierwszy, przekazane na wstępie agencji interwencyjnej, automatycznie obowiązują przy składaniu kolejnych ofert, dopóki to uzgodnienie nie zostanie wyraźnie wypowiedziane przez oferenta lub agencja interwencyjna stwierdzi, że nie dotrzymano zobowiązań, pod warunkiem że:
a) pierwotna oferta przetargowa przewiduje, że oferent zamierza skorzystać z przepisów niniejszego ustępu;
b) w kolejnych ofertach przetargowych znajduje się odniesienie do niniejszego ustępu oraz do daty pierwotnej oferty przetargowej.
3.
Po upływie terminu określonego w art. 16 ust. 3 nie można wycofać ofert złożonych w ramach danego indywidualnego przetargu.
Artykuł 22
1.
Oferty przetargowe dotyczące sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego należy składać w agencji interwencyjnej składującej masło.
2.
Oferty przetargowe zawierają:
a) nazwisko/nazwę i adres oferenta;
b) ilość, do której odnosi się oferta przetargowa;
c) informacje na temat zamierzonego wykorzystania masła (receptura A lub receptura B), wybranej procedury włączania zgodnie z art. 6 ust. 1, oraz, stosownie do przypadku, informacje na temat wytwarzania produktów pośrednich określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt ii);
d) oferowaną cenę masła loco chłodnia, wyrażoną w euro za 100 kg masła, z wyłączeniem podatków wewnętrznych;
e) stosownie do przypadku, nazwę Państwa Członkowskiego, na którego terytorium masło ma być włączone do produktów końcowych lub przetworzone na masło skoncentrowane, do masła mają być dodane znaczniki lub mają zostać wytworzone produkty pośrednie;
f) stosownie do przypadku, nazwę chłodni, w której masło jest składowane, i nieobowiązkowo nazwę innego składu;
g) w stosownych przypadkach, oznaczenie rodzaju masła określone w art. 4 ust. 6 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 (ze słodkiej śmietanki lub inne), w stosunku do którego składa się ofertę.
Artykuł 23
1.
Oferty przetargowe dotyczące przyznania pomocy należy składać:
a) w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. a), w agencji interwencyjnej Państwa Członkowskiego, na terytorium którego mają być dodane znaczniki;
b) w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. b), w agencji interwencyjnej Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ma być przeprowadzone pierwsze z następujących działań:
i) wytworzenie masła skoncentrowanego;
ii) włączanie masła do produktów pośrednich;
iii) włączanie masła lub śmietanki do produktów końcowych.
2.
Oferty przetargowe zawierają następujące dane:
a) nazwisko/nazwę i adres oferenta;
b) ilość śmietanki, masła lub masła skoncentrowanego, zależnie od przypadku zawierającego znaczniki, w odniesieniu do których oferent ubiega się o przyznanie pomocy, a w przypadku masła minimalną zawartość tłuszczu;
c) informacje na temat zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B), wybranej procedury włączania zgodnie z art. 6 ust. 1, oraz, stosownie do przypadku, informacje na temat wytwarzania produktów pośrednich określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt ii);
d) proponowaną kwotę pomocy wyrażoną w euro na 100 kg śmietanki, masła lub masła skoncentrowanego, zależnie od przypadku z uwzględnieniem masy znaczników określonych w załącznikach IV, V i VI.
Artykuł 24
1.
Wybrani oferenci:
a) przeprowadzają lub powodują, że zostają w ich imieniu i na ich koszt przeprowadzone działania związane z wytworzeniem masła skoncentrowanego określonego w ust. 1 akapicie pierwszym lit. b), przetworzeniem masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego na masło skoncentrowane zgodnie z art. 7 i dodaniem znaczników, a także wypełniają zobowiązanie określone w art. 21 ust. 1 lit. c);
b) prowadzą rejestr:
i) z podaniem dla każdej dostawy masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła, masła skoncentrowanego, śmietanki lub produktów pośrednich nazwisk/nazw i adresów nabywców oraz sprzedanych im ilości, z określeniem ich zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B);
ii) z określeniem terminu włączania określonego w art. 11 lub numeru procedury przetargowej, która może być oznaczona kodem;
c) prowadzą osobny rejestr dla każdego programu pomocy, jeżeli przetwarzają produkty objęte pomocą lub obniżkami cen w ramach różnych programów wspólnotowych;
d) w każdej umowie sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła, masła skoncentrowanego, śmietanki lub produktów pośrednich uwzględniają klauzule zobowiązujące nabywcę:
i) w przypadku wytwarzania produktów pośrednich do przestrzegania wymogów określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt ii) oraz warunków ustanowionych w art. 10;
ii) zależnie od przypadku, do przestrzegania zobowiązania określonego w art. 21 ust. 1 lit. c);
iii) do włączania produktów do produktów końcowych, określając zamierzone wykorzystanie (receptura A lub receptura B), w okresie podanym w art. 11;
iv) w stosownych przypadkach, do prowadzenia rejestru określonego w lit. b);
v) do przestrzegania art. 13;
vi) do prowadzenia ewidencji zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. f) i g) w przypadku gdy produkty zawierające znaczniki są włączane do produktów końcowych lub w przypadku użytkowników końcowych określonych w art. 42 do przechowywania dokumentacji podającej wszystkie ilości zakupionych tłuszczów maślanych;
vii) do przekazania właściwej jednostce danych na swój temat zgodnie ze wzorami ustanowionymi w załącznikach VIII do XII zgodnie ze szczegółowymi zasadami określanymi przez Państwo Członkowskie nabywcy;
viii) zależnie od przypadku, do przedstawienia właściwemu organowi programu produkcji.
Zobowiązanie określone w lit. d) akapitu pierwszego uznaje się za wypełnione, jeżeli każda umowa sprzedaży zawiera odniesienie do obowiązku przestrzegania przepisów tej litery.
2. Wybrani oferenci, którzy wytwarzają produkty końcowe, są zobowiązani do prowadzenia ewidencji określonej w art. 13 ust. 1 lit. f) i g) i przesyłania swoich programów produkcji zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. h).
Artykuł 25
1.
Minimalną cenę sprzedaży ustala się dla masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, a maksymalną kwotę pomocy ustala się dla śmietanki, masła lub masła skoncentrowanego w świetle ofert otrzymanych w ramach każdego indywidualnego przetargu i zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
Ustalone w ten sposób cena sprzedaży lub kwota pomocy mogą być zróżnicowane w zależności od:
a) zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B);
b) zawartości tłuszczu w maśle;
c) procedury włączania, jak ma być zastosowana zgodnie z art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
Minimalna cena sprzedaży może być zróżnicowana w zależności od umiejscowienia ilości masła wystawionego na sprzedaż.
W przypadku zakupu masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego lub złożenia wniosku o przyznanie pomocy z uwagi na wytwarzanie produktów pośrednich określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt ii), minimalna cena sprzedaży płacona za masło pochodzące ze skupu interwencyjnego oraz maksymalna kwota pomocy przyznana w odniesieniu do tych produktów pośrednich odpowiadają odpowiednio minimalnej cenie sprzedaży oraz maksymalnej kwocie pomocy określonej zgodnie z art. 26 dla masła o co najmniej 82 % zawartości tłuszczu i z dodatkiem znaczników.
2. Zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 może zostać podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu.
Artykuł 26
1.
Oferty przetargowe zostają odrzucone, jeśli cena oferowana za masło pochodzące ze skupu interwencyjnego jest niższa niż cena minimalna lub jeśli proponowana kwota pomocy przekracza ustaloną maksymalną kwotę pomocy, przy należytym uwzględnieniu zamierzonego wykorzystania, zawartości tłuszczu w maśle lub maśle skoncentrowanym oraz procedury włączania.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1, wybrani zostają ci oferenci, którzy proponują najwyższą cenę.
Właściwa agencja interwencyjna sprzedaje masło pochodzące ze skupu interwencyjnego na podstawie daty jego przyjęcia do składu, rozpoczynając od masła przyjętego najwcześniej spośród całkowitej dostępnej ilości lub spośród dostępnej ilości masła ze słodkiej śmietanki lub innego masła, oraz, stosownie do przypadku, ilości dostępnych w chłodni lub chłodniach wskazanych przez dany podmiot gospodarczy.
3.
Jeśli ilość dostępna w danym składzie nie zostaje wyczerpana, umowy na pozostałą ilość zostają przyznane innym oferentom zgodnie z oferowanymi cenami, począwszy od najwyższej ceny.
W przypadku gdy pozostała ilość wynosi jedną tonę lub mniej, ilość ta zostaje zaoferowana wybranym oferentom na takich samych warunkach, jak ilości już im przyznane.
W przypadku gdy przyjęcie oferty doprowadziłoby do przyznania umowy na większą ilość masła niż jest dostępna w danej chłodni, umowa przyznana zainteresowanemu oferentowi obejmuje jedynie dostępną ilość.
Agencja interwencyjna może wyznaczyć inne chłodnie, z których ilość określona w ofercie zostaje uzupełniona.
Oferent może jednak odrzucić takie rozwiązanie, jeżeli oferta przetargowa określa chłodnię zgodnie z art. 22 ust. 2 lit. f).
W przypadku gdy w odniesieniu do jednej chłodni przyjęcie dwóch lub więcej ofert zawierających takie same ceny przy takim samym zamierzonym wykorzystaniu dla masła oraz tej samej metodzie włączania doprowadziłoby do przyznania umów na ilości przekraczające dostępną ilość, wybór ofert dokonywany jest poprzez podział dostępnej ilości proporcjonalnie do ilości, w odniesieniu do których złożono oferty przetargowe.
Jednakże w przypadku gdy taki podział doprowadziłby do przyznania ilości mniejszych niż 5 ton, przetarg zostaje rozstrzygnięty w drodze losowania.
4.
Prawa i obowiązki wynikające z zaproszenia do przetargu nie podlegają przeniesieniu.
Artykuł 27
1.
Przed upływem terminu składania ofert przetargowych oferent wnosi zabezpieczenie przetargowe w odniesieniu do odpowiednich indywidualnych procedur przetargowych.
2.
Zabezpieczenie przetargowe zostaje wniesione w Państwie Członkowskim, w którym złożono ofertę przetargową.
Jednakże w przypadku sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, jeśli oferta przetargowa określa, zgodnie z art. 22 ust. 2 lit. e), że włączanie masła do produktów końcowych lub, stosownie do przypadku, wytworzenie masła skoncentrowanego lub dodanie znaczników do masła bądź wytworzenie produktów pośrednich będzie się odbywać w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie, w którym złożono ofertę przetargową, zabezpieczenie przetargowe może być złożone we właściwym organie wskazanym przez to inne Państwo Członkowskie, który wydaje oferentowi dowód określony w art. 21 ust. 1 lit. e). W takich przypadkach zainteresowana agencja interwencyjna informuje właściwy organ tego innego Państwa Członkowskiego o okolicznościach pociągających za sobą zwolnienie lub przepadek zabezpieczenia przetargowego.
3.
Zabezpieczenie przetargowe wynosi 100 EUR na tonę.
4.
W przypadku nieprzyjęcia oferty przetargowej zabezpieczenie przetargowe zostaje natychmiast zwolnione.
5. Zobowiązania pierwotne w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, których przestrzeganie jest zagwarantowane poprzez wniesienie zabezpieczenia przetargowego, polegają na utrzymaniu ważności oferty przetargowej po upływie terminu składania ofert oraz, stosownie do przypadku:
a) dla masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, na złożeniu zabezpieczenia przetwórczego zgodnie z art. 28 niniejszego rozporządzenia oraz zapłaceniu kwoty określonej w art. 31 ust. 2;
b) dla produktów określonych w art. 5 niniejszego rozporządzenia:
i) na przestrzeganiu wymogów określonych w tym artykule;
ii) w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. a), na wniesieniu zabezpieczenia przetwórczego zgodnie z art. 28 lub, jeżeli ma zastosowanie art. 34 akapit drugi, na włączeniu do produktów końcowych;
iii) na włączeniu do produktów końcowych, jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b).
Artykuł 28
1. W tym samym czasie gdy ustala się minimalną cenę/ceny sprzedaży lub maksymalną kwotę/kwoty pomocy oraz w ramach procedury określonej w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, kwota/kwoty zabezpieczenia przetwórczego oblicza się dla 100 kg poprzez odniesienie do różnicy pomiędzy ceną interwencyjną masła i ustalonymi cenami minimalnymi albo odniesienie do kwot pomocy.
2. Celem zabezpieczenia przetwórczego jest zapewnienie wypełnienia zobowiązań pierwotnych w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85 dotyczących albo:
a) w przypadku masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego:
i) spełnienia wymogów art. 7 niniejszego rozporządzenia odnośnie do przetwarzania masła na masło skoncentrowane oraz dodawania znaczników, stosownie do przypadku, lub dodawania znaczników do masła;
ii) włączania masła lub masła skoncentrowanego, z dodatkiem lub bez znaczników, do produktów końcowych; albo
b) włączenia do produktów końcowych w przypadku produktów określonych w art. 5 niniejszego rozporządzenia oraz jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. a).
W przypadku przyznawania pomocy zabezpieczenie przetwórcze wnosi się w Państwie Członkowskim, w którym składa się oferty przetargowe, a w przypadku masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego w Państwie Członkowskim, w którym zostanie rozpoczęte lub przeprowadzone przetwarzanie.
3.
Dowód wymagany w celu zwolnienia zabezpieczenia przetwórczego przedkłada się właściwej agencji wyznaczonej przez Państwo Członkowskie w ciągu 12 miesięcy od wygaśnięcia okresu ustanowionego w art. 11.
4.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, jeżeli termin włączenia do produktów końcowych określony w art. 11 jest przekroczony o mniej niż 60 dni, kwota zabezpieczenia przetwórczego zostaje zmniejszona o 6 EUR na tonę równoważnika masła dziennie.
Na koniec tego okresu wynoszącego 59 dni pozostała kwota zostaje zmniejszona o 15 %, a następnie o 2 % za każdy dodatkowy dzień.
5.
W przypadku gdy zobowiązania pierwotne określone w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu nie są wypełnione w okresie ustanowionym w art. 11 ze względu na to, że masło pochodzące ze skupu interwencyjnego uznano za niezdatne do spożycia, zabezpieczenie przetwórcze zostaje zwolnione za zgodą Komisji z chwilą gdy podjęto właściwe działania pod nadzorem organów zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 29
1.
Z powodów podyktowanych wyższą koniecznością i z właściwie umotywowanych przyczyn handlowych agencja interwencyjna, pod swym nadzorem i zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, zezwala na zmianę zamierzonego wykorzystania lub metody włączania w odniesieniu do całkowitej ilości objętej ofertą określoną w art. 20.
Jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b), zezwolenie takie należy uzyskać przed dodaniem znaczników.
W przypadku gdy minimalna cena sprzedaży lub, stosownie do przypadku, maksymalny poziom pomocy określony w art. 25 ust. 1 są identyczne dla receptury A i receptury B, na wniosek oferenta właściwy organ może zezwolić na zamianę, pod swym nadzorem i zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, zamierzonego wykorzystania z jednej receptury na drugą dla całkowitej ilości objętej ofertą określoną w art. 20.
2. Jeżeli z właściwie umotywowanych przyczyn handlowych zobowiązania pierwotne określone w art. 28 ust. 2 lit. a) ppkt ii) lub lit. b) nie są wypełnione w przypadku produktów, które mają zostać włączone przy zastosowaniu procedury określonej w art. 6 ust. 1 lit. a), na wniosek oferenta złożony w terminie ustanowionym w art. 11 właściwa agencja może zezwolić oferentowi na przerobienie tych produktów pod jej nadzorem i zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w tym samym zakładzie posiadającym autoryzację na dodawanie znaczników, pod warunkiem że zamierzone wykorzystanie lub procedura włączania określone w ofercie przetargowej nie ulegają zmianie.
W takich przypadkach 15 % zabezpieczenia przetwórczego określonego w art. 28 ulega przepadkowi lub pomoc zostaje zmniejszona o 15 %.
Artykuł 30
W przypadku niewypełnienia zobowiązania podporządkowanego 15 % zabezpieczenia przetwórczego określonego w art. 28 ulega przepadkowi lub pomoc zostaje zmniejszona o 15 %.
SEKCJA 6
SPRZEDAŻ MASŁA POCHODZĄCEGO ZE SKUPU INTERWENCYJNEGO W RAMACH PROCEDURY PRZETARGOWEJ
Artykuł 31
1.
Agencja interwencyjna niezwłocznie powiadamia oferentów o wyniku ich uczestnictwa w indywidualnym przetargu.
2.
Przed odbiorem masła i w okresie ustanowionym w art. 32 ust. 2 wybrani oferenci wpłacają do agencji interwencyjnej kwotę odpowiadającą ich ofercie za ilość masła, którą zamierzają odebrać ze składu, i wnoszą zabezpieczenie przetwórcze określone w art. 28.
3.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, jeśli wybrany oferent nie przestrzega przepisów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu w ustanowionym terminie, zabezpieczenie przetargowe określone w art. 27 ust. 1 ulega przepadkowi, a sprzedaż odnośnych ilości jest anulowana.
Artykuł 32
1.
W przypadku gdy wpłacono kwotę określoną w art. 31 ust. 2 i wniesiono zabezpieczenie przetwórcze określone w art. 28, agencja interwencyjna wydaje upoważnienie do odbioru, w którym określa:
a) ilość, w odniesieniu do której spełniono warunki określone w art. 31 ust. 2, oraz ofertę przetargową, do której odnosi się ta ilość, oznaczoną za pomocą numeru seryjnego;
b) chłodnię, w której masło jest składowane;
c) ostateczny termin odbioru masła;
d) ostateczny termin włączenia do produktów końcowych;
e) wybraną procedurę włączania zgodnie z art. 6 ust. 1;
f) zamierzone wykorzystanie (receptura A lub receptura B).
2.
Wybrani oferenci odbierają masło, które zostało im przydzielone, w ciągu 45 dni od ostatecznego terminu składania ofert.
Odbiór może odbywać się etapami.
Jeśli dokonano płatności określonej w art. 31 ust. 2 i wniesiono zabezpieczenie przetwórcze określone w art. 28, lecz masła nie odebrano w terminie określonym w ust. 1 akapit pierwszy, wybrany oferent ponosi koszt i ryzyko składowania masła ze skutkiem od dnia następującego po terminie określonym w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu.
3.
Masło zostaje przekazane przez agencję interwencyjną w opakowaniach, na których zamieszczono wyraźne i czytelne oznaczenie niniejszego rozporządzenia, zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B) oraz wybranej procedury włączania zgodnie z art. 6 ust. 1.
Masło pozostaje w oryginalnym opakowaniu do czasu rozpoczęcia procedury włączania zgodnie z art. 6 ust. 1.
SEKCJA 7
PRZYZNAWANIE POMOCY W RAMACH PROCEDURY PRZETARGOWEJ
Artykuł 33
1.
Agencja interwencyjna niezwłocznie powiadamia oferentów o wyniku ich uczestnictwa w indywidualnym przetargu.
2.
Powiadomienie wybranych oferentów określone w ust. 1 obejmuje w szczególności następujące informacje na temat:
a) kwoty pomocy przyznanej na daną ilość masła, masła skoncentrowanego lub śmietanki z podaniem oferty oznaczonej numerem seryjnym, do której ta pomoc się odnosi;
b) stosownie do przypadku, wysokości zabezpieczenia przetwórczego określonego w art. 28;
c) ostatecznego terminu włączenia do produktów końcowych;
d) wybranej procedury włączania zgodnie z art. 6 ust. 1 i zamierzonego wykorzystania (receptura A lub receptura B).
Artykuł 34
Pomoc zostaje wypłacona wybranym oferentom jedynie pod warunkiem dostarczenia w ciągu 12 miesięcy od ostatecznego terminu określonego w art. 11 dowodu:
a) w przypadku masła:
i) że zostało wytworzone zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 5 ust. 1;
ii) że zostało włączone do produktów końcowych w terminie określonym w art. 11 lub, w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. a), że dodano znaczniki zgodnie z art. 8 ust. 1 oraz że wniesiono zabezpieczenie przetwórcze określone w art. 28;
b) w przypadku masła skoncentrowanego:
i) że zostało wytworzone zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 5;
ii) że zostało włączone do produktów końcowych w terminie określonym w art. 11 lub, w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. a), że dodano znaczniki zgodnie z art. 8 ust. 1 oraz że wniesiono zabezpieczenie przetwórcze określone w art. 28;
c) w przypadku śmietanki:
i) że została wytworzona zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 5 ust. 1;
ii) że została włączona do produktów końcowych w terminie określonym w art. 11 lub, w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. a), że dodano znaczniki zgodnie z art. 8 ust. 1 oraz że wniesiono zabezpieczenie przetwórcze określone w art. 28.
Jednakże jeśli wniosek o przyznanie pomocy złożono po zakończeniu kontroli przewidzianych w sekcji 8 i jeśli dostarczono dowód włączenia do produktów końcowych w terminie określonym w art. 11, nie ma potrzeby wnoszenia zabezpieczenia przetwórczego określonego w art. 28.
Artykuł 35
1.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, pomoc zostaje wypłacona w ciągu 60 dni od przedstawienia agencji interwencyjnej dowodu określonego w art. 34 akapit pierwszy i proporcjonalnie do ilości, w odniesieniu do których dostarczono taki dowód.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą ograniczyć wypłatę pomocy do jednego wniosku na miesiąc i w odniesieniu do jednej procedury przetargowej.
2.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, jeżeli termin określony w art. 11 jest przekroczony o mniej niż 60 dni, w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b), pomoc zostaje zmniejszona o 6 EUR na tonę równoważnika masła dziennie.
Na koniec tego okresu wynoszącego 59 dni pozostała kwota pomocy zostaje zmniejszona o 15 %, a następnie o 2 % za każdy dodatkowy dzień.
3.
W przypadkach gdy wybrany oferent w celu uzyskania wypłaty pomocy powołuje się na działania siły wyższej lub jeżeli zostaje podjęte postępowanie administracyjne w celu ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, wypłata pomocy zostaje wstrzymana do czasu potwierdzenia uprawnień do otrzymania pomocy.
SEKCJA 8
KONTROLE
Artykuł 36
Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole określone w niniejszej sekcji i ponoszą ich koszty.
Artykuł 37
1. Podczas wytwarzania masła skoncentrowanego określonego w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) z dodatkiem lub bez znaczników, podczas wytwarzania tłuszczu mlecznego określonego w art. 5 ust. 2, lub podczas przetwarzania masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego na masło skoncentrowane zgodnie z art. 7, lub podczas dodawania znaczników do śmietanki, masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego lub masła bądź podczas przepakowywania określonego w art. 9 ust. 2 akapit drugi, właściwa agencja przeprowadza niezapowiedziane kontrole na miejscu na podstawie programu produkcji zakładu określonego w art. 13 ust. 1 lit. h) w taki sposób, że każda oferta przetargowa określona w art. 20 jest poddawana kontroli co najmniej raz, a w przypadku tłuszczu mlecznego przeznaczonego do wykorzystania w wyrobie masła skoncentrowanego – co najmniej raz w miesiącu.
Do celów kontroli jakości Państwa Członkowskie mogą, po uzyskaniu zgody Komisji, ustanowić pod swoim nadzorem system autokontroli dla niektórych autoryzowanych zakładów.
2.
Kontrole obejmują pobranie próbek produktów i analizę wykorzystanych tłuszczów maślanych, w stosownych przypadkach poprzez pobranie próbek, oraz dotyczą w szczególności warunków produkcji, ilości oraz składu wytworzonego produktu, w zależności od wykorzystanego masła lub śmietanki, oraz braku tłuszczów niepochodzących z mleka w wytworzonych produktach lub, w zależności od przypadku, w wykorzystanych tłuszczach maślanych.
3. Okresowo kontrole uzupełnia się, z częstotliwością uzależnioną od przetworzonych ilości, ale co najmniej co sześć miesięcy, za pomocą szczegółowej inspekcji losowo wybranej ewidencji określonej w art. 13 ust. 1 lit. f) i g) oraz, stosownie do przypadku, losowo wybranych rejestrów określonych w art. 24 ust. 1 lit. b), a także poprzez sprawdzanie zgodności z warunkami dotyczącymi przyznawania autoryzacji zakładowi.
Artykuł 38
1.
Niezapowiedziane kontrole na miejscu dotyczące włączania masła skoncentrowanego, masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego lub masła do produktów końcowych w danych zakładach są przeprowadzane na podstawie programu produkcji określonego w art. 13 ust. 1 lit. h) z częstotliwością, która jest uzależniona od wykorzystanych ilości, lecz co najmniej raz w miesiącu.
Kontrole w szczególności odnoszą się do warunków wytwarzania produktów pośrednich, a także zgodności z wymogami dotyczącymi zawartości tłuszczu maślanego zgodnie z oświadczeniem określonym w art. 10 ust. 1 akapit trzeci, poprzez:
a) badanie ewidencji określonej w art. 13 ust. 1 lit. f), mające na celu sprawdzenie podanego składu wytworzonych produktów pośrednich;
b) analizę wykorzystanych tłuszczów maślanych, w odpowiednich przypadkach poprzez pobranie próbek, sprawdzenie braku tłuszczów niepochodzących z mleka w wykorzystanych tłuszczach maślanych oraz pobranie próbek produktów pośrednich w celu sprawdzenia ich składu podanego w wyżej wspomnianej ewidencji;
c) kontrole wkładu tłuszczu maślanego oraz produkcji wytworzonych produktów pośrednich.
2.
Dla uzupełnienia kontroli określonych w ust. 1 przeprowadza się kontrole mające na celu sprawdzenie zgodności z warunkami przyznania autoryzacji zakładowi oraz, stosownie do przypadku, kontrole rejestrów określonych w art. 24 ust. 1 lit. b) oraz szczegółową kontrolę wyżej określonych rejestrów, przeprowadzaną:
a) poprzez wyrywkowe pobieranie próbek, jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. a);
b) dla każdej partii wytworzonych produktów pośrednich, jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b).
Artykuł 39
1.
Niezapowiedziane kontrole na miejscu w danych zakładach są przeprowadzane w zakresie masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, masła, masła skoncentrowanego, śmietanki lub produktów pośrednich do produktów końcowych:
a) w celu przeprowadzenia analizy wykorzystanych tłuszczów maślanych w odpowiednich przypadkach poprzez pobranie próbek, w celu stwierdzenia braku tłuszczów niepochodzących z mleka oraz w razie konieczności pobranie próbek z produktów końcowych w celu sprawdzenia ich składu;
b) w celu sprawdzenia, czy przestrzegane jest wykorzystanie produktu zgodnie z ofertą przetargową, na podstawie receptur wytwarzania i ewidencji określonej w art. 13 ust. 1 lit. f) albo rejestrach określonych w art. 24 ust. 1 lit. b):
i) poprzez wyrywkowe pobieranie próbek, jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. a),
ii) dla każdej partii wytworzonych produktów końcowych, jeżeli stosuje się procedurę włączania określoną w art. 6 ust. 1 lit. b).
Kontrole przewidziane w lit. a) i b) akapit pierwszy są przeprowadzane z częstotliwością uzależnioną od wykorzystanych ilości, jednak co najmniej raz na kwartał w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. a), jeżeli w zakładzie jest włączane pięć ton lub więcej równoważnika masła miesięcznie i z częstotliwością co najmniej raz w miesiącu w przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. b).
Zakłady wykorzystujące pięć ton lub więcej równoważnika masła miesięcznie zgodnie z procedurą włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. a) przesyłają program produkcji do każdej oferty przetargowej zgodnie z procedurami określonymi przez Państwo Członkowskie.
2.
W przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. b), kontrole określone w ust. 1 niniejszego artykułu są okresowo uzupełniane kontrolami mającymi na celu stwierdzenie zgodności z:
a) warunkami wydania autoryzacji zakładowi przewidzianymi w art. 13,
b) zobowiązaniem określonym w art. 21 ust. 1 lit. c).
Stosowanie procedury włączania przewidzianej w art. 6 ust. 1 lit. b) może być zawieszone w przypadku nieprzestrzegania przez zakład zobowiązania określonego w art. 21 ust. 1 lit. c). Raz zawieszone, stosowanie procedury włączania może być wznowione jedynie na wniosek danego zakładu, któremu towarzyszy pisemne zobowiązanie ze strony oferenta zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. c).
Artykuł 40
1. W przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. b), kontrole określone w art. 38 ust. 2 lit. b) i art. 39 ust. 1 lit. b) ppkt ii) są przeprowadzane na partii produkcyjnej.
2. W przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. a), kontrole określone w art. 38 ust. 1 i 2 lit. a) i art. 39 ust. 1 lit. b) ppkt i) są przeprowadzane poprzez identyfikację ilości wykorzystanych w odniesieniu do ofert przetargowych określonych w art. 20.
Artykuł 41
1. W przypadku gdy stosuje się procedurę włączania przewidzianą w art. 6 ust. 1 lit. a), kontrole określone w art. 39 ust. 1 uznaje się za przeprowadzone, jeśli wybrani oferenci lub, stosownie do przypadku, sprzedawcy złożą oświadczenie, sporządzone przez końcowych użytkowników lub końcowych detalistów, w odniesieniu do całej sprzedaży, w którym ostatni z wymienionych:
a) potwierdzają swoje zobowiązanie do włączenia do produktów końcowych, zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. d) ppkt iii), uwzględnione w umowie sprzedaży;
b) stwierdzają, że są świadomi kar, ustanowionych obecnie lub w przyszłości przez Państwo Członkowskie, jakie mogą być na nich nałożone, jeśli w wyniku kontroli przeprowadzonych przez władze publiczne okaże się, że nie wypełniają oni zobowiązania, o którym mowa w lit. a).
2.
W przypadku gdy zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie jest przestrzegane oraz gdy pomoc została już wypłacona, a zabezpieczenie zwolnione, sumę równą kwocie zabezpieczenia przetwórczego, przewidzianej w art. 18, wnosi się na rzecz agencji interwencyjnej w odniesieniu do danych ilości.
Artykuł 42
Przepisy art. 41 stosują się tylko w przypadku gdy końcowy użytkownik lub, stosownie do przypadku, końcowy detalista zobowiązuje się na piśmie do zakupu w ciągu 12-miesięcznego okresu nie więcej niż 12 ton równoważnika masła, nie więcej niż 14 ton śmietanki albo tej samej ilości masła lub masła skoncentrowanego w produktach pośrednich.
Kontrole są prowadzone w celu zapewnienia przestrzegania maksymalnej ilości w okresie 12 miesięcy.
Przepisy art. 41 nie stosują się do końcowych użytkowników lub końcowych detalistów, którzy nie przestrzegali zobowiązania, o którym mowa w niniejszym artykule akapit pierwszy.
Jednakże jeśli właściwy organ uzna to za uzasadnione, może on przyjąć kolejne zobowiązanie końcowego użytkownika lub detalisty, który złożył taki wniosek na piśmie z podaniem przyczyn nieprzestrzegania poprzedniego zobowiązania.
Taka autoryzacja może obowiązywać wyłącznie po upływie 12 miesięcy po złożeniu wniosku.
Do tego czasu przeprowadzane są kontrole przewidziane w art. 39 ust. 1.
Artykuł 43
Państwa Członkowskie regularnie kontrolują zgodność z wymogami przewidzianymi w art. 31 ust. 1 ppkt i) i art. 24 ust. 1 lit. d) ppkt vii), sprawdzając przesyłane dane.
Artykuł 44
Z kontroli przeprowadzanych w ramach niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie z podaniem daty kontroli, czasu jej trwania oraz przeprowadzonych działań.
Artykuł 45
1.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3002/92 [13] stosuje się mutatis mutandis do produktów określonych w niniejszym rozdziale, chyba że niniejszy rozdział stanowi inaczej.
Środki kontrolne przewidziane w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 stosuje się również do produktów, o których mowa w art. 5 niniejszego rozporządzenia od początku działań określonych w art. 8 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadku masła skoncentrowanego, do którego nie dodano znaczników, od daty wytworzenia lub w przypadku masła, do którego nie dodano znaczników i włączonego do produktów pośrednich od daty włączenia i do czasu włączenia do produktów końcowych.
Specjalne adnotacje w rubrykach 104 i 106 karty kontrolnej T5 są zgodne z załącznikiem XIII.
2.
W przypadku gdy dodano znaczniki do masła bądź śmietanki albo masło bądź śmietanka są włączone do produktów końcowych lub, stosownie do przypadku, do produktów pośrednich w Państwie Członkowskim innym niż państwo wytworzenia, takie masło lub śmietanka zostają zaopatrzone w świadectwo wydane przez właściwy organ Państwa Członkowskiego stwierdzające, że zostały spełnione warunki ustanowione w art. 5.
SEKCJA 9
WYMOGI DOTYCZĄCE SPRAWOZDAWCZOŚCI
Artykuł 46
Państwa Członkowskie przekazują Komisji:
1) przed dniem 1 marca, 1 czerwca, 1 września i 1 grudnia informacje w odniesieniu do poprzedniego kwartału roku kalendarzowego dotyczące:
a) danych określonych we wzorach wymienionych w załącznikach VIII–XI;
b) zapłaconych cen za produkty objęte dopłatami, wyrażonych jako średnia ważona z zaznaczeniem wartości najwyższych, zgodnie z oświadczeniem końcowego użytkownika, na mocy przepisów ustanowionych przez to Państwo Członkowskie lub wybrane losowo przez Państwo Członkowskie;
c) przypadków, w których stwierdzono, że warunki art. 5 nie były przestrzegane;
2) co roku przed dniem 1 marca w odniesieniu do poprzedniego roku:
a) dane określone we wzorze wymienionym w załączniku XII;
b) liczbę zmian zamierzonego wykorzystania autoryzowaną zgodnie z art. 29 oraz dane dotyczące ilości i sposobów ich wykorzystania;
c) w przypadkach kiedy stosuje się art. 41 ust. 2.
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w art. 13 ust. 1 ppkt i) i art. 24 ust. 1 lit. d) ppkt vii).
ROZDZIAŁ III
PRZYZNANIE POMOCY W RAMACH PROCEDURY PRZETARGOWEJ W ODNIESIENIU DO MASŁA SKONCENTROWANEGO PRZEZNACZONEGO DO BEZPOŚREDNIEGO SPOŻYCIA WE WSPÓLNOCIE
SEKCJA 1
DEFINICJE I WARUNKI KWALIFIKACJI
Artykuł 47
1.
Przyznaje się pomoc w odniesieniu do masła skoncentrowanego, frakcjonowanego lub niefrakcjonowanego o minimalnej zawartości tłuszczu w wysokości 96 %, wyprodukowanego w autoryzowanym zakładzie zgodnie z art. 63 ze śmietanki lub masła odpowiadającym warunkom ustanowionym w załączniku XIV.
Masło skoncentrowane przeznaczone jest do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie.
Powinno on spełniać wymogi dyrektywy 92/46/EWG, w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości zdrowotnej określonymi w sekcji A rozdziału IV załącznika C do wymienionej dyrektywy.
2.
Pomoc przyznaje Państwo Członkowskie, na terytorium którego śmietanka lub masło zostały przetworzone na masło skoncentrowane, zgodnie z recepturami określonymi w załączniku XIV.
3.
Kwota pomocy określana jest w euro zgodnie ze stałym przetargiem zarządzanym przez każdą z agencji interwencyjnych.
Artykuł 48
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:
a) "bezpośrednie spożycie" oznacza zakup przez konsumentów w celu końcowego wykorzystania, w tym również zakup przez hotele, restauracje, szpitale, domy opieki, szkoły z internatem, więzienia i inne podobne zakłady w celu przygotowywania żywności przeznaczonej do bezpośredniego spożycia;
b) "przejęcie przez handel detaliczny" oznacza zakup dokonany przez zakłady określone w lit. a) i przez jednostki prowadzące dystrybucję, z których mogą korzystać wyłącznie posiadacze kart klienta ("cash and carry") oraz działy zakupów detalicznych;
c) "partia produkcyjna" oznacza ilość masła skoncentrowanego wytworzoną przez daną jednostkę produkcyjną, która odpowiada całości lub części oferty przetargowej określonej w art. 50.
SEKCJA 2
PROCEDURA PRZETARGOWA
Artykuł 49
1.
Ogłoszenie o stałym przetargu jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej co najmniej osiem dni przed pierwszym terminem końcowym składania ofert.
2.
W okresie ważności stałego przetargu agencje interwencyjne ogłaszają indywidualne przetargi, wskazując w szczególności adres, pod którym należy składać oferty, oraz termin końcowy.
3.
Termin składania ofert w ramach indywidualnego przetargu upływa o godzinie 11.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli) w drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
W przypadku gdy wtorek jest dniem ustawowo wolnym od pracy, termin przypada na godzinę 11.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli) poprzedzającego dnia roboczego.
4.
W dniu upływu terminu określonego w ust. 3 Państwa Członkowskie przesyłają Komisji zestawienie w formie tabeli wskazujące ilości oraz kwoty oferowane przez uczestników przetargu zgodnie z niniejszą sekcją.
Jeśli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję w tym samym terminie.
Artykuł 50
1.
Oferty przetargowe są ważne tylko wówczas, gdy towarzyszy im pisemne zobowiązanie dotyczące wytworzenia całkowitej ilości masła skoncentrowanego określonej w ofercie.
2.
Oferty przetargowe należy przesyłać listem poleconym lub składać w agencji interwencyjnej za potwierdzeniem lub przekazywać w formie pisemnej przy pomocy urządzeń telekomunikacyjnych.
Artykuł 51
1.
Oferty przetargowe należy składać w agencji interwencyjnej, na której terytorium zostanie wytworzone masło skoncentrowane.
2.
Oferty przetargowe zawierają:
a) nazwisko/nazwę i adres oferenta;
b) proponowaną kwotę pomocy, wyrażoną w euro na 100 kilogramów masła skoncentrowanego;
c) ilość masła skoncentrowanego, łącznie ze znacznikami, w odniesieniu do której oferent ubiega się o pomoc;
d) nazwę i adres zakładu, w którym zostanie wytworzona cała ilość masła skoncentrowanego i gdzie odbędzie się dodanie znaczników oraz pakowanie, zgodnie z art. 59, 61 i 62, oraz, w razie potrzeby, nazwę i adres zakładu, w którym cała ilość masła skoncentrowanego zostanie opakowana dla celów handlowych, zgodnie z art. 62 ust. 1 akapit drugi.
Artykuł 52
Oferty przetargowe są ważne tylko wtedy, gdy:
a) towarzyszy im zobowiązanie, jak przewidziano w art. 50 ust. 1;
b) dotyczą ilości co najmniej czterech ton masła skoncentrowanego;
c) przed upływem terminu składania ofert zostanie dostarczony dowód, że oferent wniósł zabezpieczenie przetargowe określone w art. 53 ust. 2.
Artykuł 53
1.
Po upływie terminu określonego w art. 49 ust. 3 nie można wycofać złożonych ofert dotyczących indywidualnego przetargu.
2. Utrzymanie oferty przetargowej po upływie terminu składania ofert, przestrzeganie wymogów, o których mowa w art. 47 ust. 1 oraz zabezpieczenie należytego wykonania umowy, jak określono w ust. 4 niniejszego artykułu, stanowią podstawowe wymogi w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, których spełnienie zapewnia się poprzez wniesienie zabezpieczenia przetargowego w wysokości 100 EUR za tonę.
3.
Zabezpieczenie przetargowe wnosi się w Państwie Członkowskim, w którym składa się ofertę przetargową.
W przypadku nieprzyjęcia oferty przetargowej zabezpieczenie przetargowe zostaje natychmiast zwolnione.
Ponadto zabezpieczenie przetargowe zostaje zwolnione w chwili złożenia zabezpieczenia należytego wykonania umowy określonego w ust. 4.
4.
Przejęcie masła skoncentrowanego przez handel detaliczny we Wspólnocie stanowi podstawowy wymóg w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, którego spełnienie zapewnia złożenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy.
Zabezpieczenie należytego wykonania umowy wnosi się w Państwie Członkowskim, w którym składa się ofertę przetargową.
Artykuł 54
Maksymalną kwotę pomocy ustala się w świetle ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na indywidualny przetarg i zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
Zgodnie z tą samą procedurą może zostać podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu.
Kwotę zabezpieczenia należytego wykonania umowy przewidzianą w art. 53 ust. 4 ustala się w momencie ustalania pomocy zgodnie z procedurą określoną w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. Kwotę ustala się na 100 kg na podstawie kwoty pomocy.
Artykuł 55
1.
Oferty przetargowe odrzuca się, jeżeli proponowana w nich kwota pomocy przewyższa maksymalną kwotę określoną dla indywidualnego przetargu, o którym mowa.
2.
Prawa i obowiązki wynikające z zaproszenia do przetargu nie podlegają przeniesieniu.
Artykuł 56
1.
Agencja interwencyjna niezwłocznie powiadamia oferentów o wyniku ich uczestnictwa w indywidualnym przetargu.
2.
Wybrani oferenci są w szczególności powiadamiani o:
a) kwocie pomocy przyznanej na daną ilość masła skoncentrowanego z podaniem oferty oznaczonej seryjnym numerem, do której ta pomoc się odnosi;
b) końcowym terminie pakowania masła skoncentrowanego;
c) kwocie zabezpieczenia należytego wykonania umowy.
Artykuł 57
1.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, wybrany oferent otrzymuje pomoc:
a) w przeciągu 60 dni od daty dostarczenia potwierdzenia wytworzenia masła skoncentrowanego zgodnie z art. 47 ust. 1, dodania znaczników i opakowania, zgodnie z art. 59 i 62, w proporcjach odzwierciedlających ilość, w odniesieniu do której dostarczył dowód;
b) po złożeniu zabezpieczenia należytego wykonania umowy, o którym stanowi art. 53 ust. 4.
2.
W przypadku gdy wybrany oferent w celu uzyskania wypłaty pomocy powołuje się na działania siły wyższej lub jeżeli zostaje podjęte postępowanie administracyjne w celu ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, wypłata pomocy zostaje wstrzymana do czasu potwierdzenia uprawnień do otrzymania pomocy.
Artykuł 58
1.
Zabezpieczenie należytego wykonania umowy zostaje zwolnione w odniesieniu do ilości, co do których dostarczono potwierdzenie przejęcia przez handel detaliczny w przeciągu maksymalnie 15 miesięcy od końcowego terminu składania ofert, określonego w art. 49 ust. 3.
Jednakże, w drodze odstępstwa od art. 22 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, jeżeli potwierdzenie takie zostanie dostarczone w przeciągu sześciu miesięcy z okresu 15 miesięcy określonego w niniejszym ustępie akapit pierwszy, zostaje zwolnione 85 % zabezpieczenia należytego wykonania umowy.
2.
Tam, gdzie do wykazania przejęcia przez handel detaliczny potrzebna jest karta kontrolna T5, która nie została zwrócona do agencji, w której złożono zabezpieczenie w przeciągu 12 miesięcy od miesiąca końcowego terminu składania ofert, określonego w art. 49 ust. 3, z powodów niezależnych od zainteresowanej strony, przed upływem terminu 15 miesięcy, określonego w niniejszym artykule ust. 1 akapit pierwszy, zainteresowana strona może złożyć do właściwych władz uzasadniony wniosek o równoważne postępowanie, załączając dokumentację uzupełniającą, w tym dokumenty transportowe oraz dokument stwierdzający przejęcie masła przez handel detaliczny.
SEKCJA 3
WYMOGI DOTYCZĄCE WŁĄCZANIA
Artykuł 59
1.
Podczas wytwarzania lub bezpośrednio po wytworzeniu masła skoncentrowanego, należy zastosować jeden ze znaczników, o których mowa w załączniku XIV, zgodnie z wybraną recepturą, w sposób gwarantujący jego równomierne rozprowadzenie.
Właściwy organ zapewnia zgodność produktów włączonych do masła skoncentrowanego z wymaganiami w zakresie jakości i cech, w szczególności stopnia czystości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 213/2001.
2.
Do masła skoncentrowanego bezpośrednio przed pakowaniem można dodać azot w postaci gazu, aby spowodować jego spienienie, ale wzrost objętości w wyniku tego zabiegu nie może przekroczyć 10 % objętości masła skoncentrowanego przed zabiegiem.
Jednakże w przypadku masła skoncentrowanego o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego 99,8 % przed dodaniem znaczników i dodatków, zwiększenie objętości w wyniku takiego zabiegu nie może przekroczyć 20 % objętości masła skoncentrowanego przed zabiegiem.
Artykuł 60
W przypadku gdy na przykład ze względu na nierównomierne rozprowadzenie lub włączenie niewystarczających ilości stwierdzono, iż zawartość znacznika określonego w pkt 1 lit. c) załącznika XIV wynosi więcej niż 5 %, lecz mniej niż 30 % poniżej zalecanych ilości minimalnych, kwota pomocy zostaje obniżona o 1,5 % za każdy punkt procentowy poniżej zalecanych ilości minimalnych.
Jeżeli zawartość znacznika jest równa lub wyższa niż 30 % poniżej minimum zalecanych ilości, kwota pomocy nie zostaje wypłacona.
Artykuł 61
1.
Masło skoncentrowane, do którego dodano znaczniki zgodnie z recepturą I lub II, określoną w załączniku XIV, należy umieścić w zapieczętowanych opakowaniach.
W zależności od tego, jaki włączono produkt, zgodnie z art. 59 oraz zgodnie z krajowymi przepisami w zakresie opisu towarzyszącego środkom spożywczym, na opakowaniu należy zamieścić jednolitą wyraźną i czytelną czcionką jedną lub więcej adnotacji wymienionych odpowiednio w załączniku XV pkt 1 lub XV pkt 2.
2.
Maksymalna waga netto opakowań, określona w ust. 1, wynosi trzy kilogramy.
Artykuł 62
1. Wytwarzanie masła skoncentrowanego, dodawanie znaczników zgodnie z opisem produktu ustanowionym w załączniku XIV oraz pakowanie, łącznie z opakowaniem dla celów handlowych, powinny odbywać się we wskazanym zakładzie na mocy art. 51 ust. 2 lit. d) w ciągu trzech miesięcy następujących po miesiącu, w którym upłynął termin składania ofert przetargowych, jak określono w art. 49 ust. 3.
Jednakże za zgodą właściwej agencji całkowita ilość masła skoncentrowanego może zostać zapakowana dla celów handlowych w zakładzie innym niż zakład przetwórczy wskazany w art. 51 ust. 2 lit. d), pod warunkiem że obydwa zakłady znajdują się w tym samym Państwie Członkowskim i pakowanie odbywa się w autoryzowanym w tym celu zakładzie.
2.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, gdy okres określony w ust. 1 jest przekroczony o mniej niż 60 dni, pomoc należy zmniejszyć o 7,32 EUR na tonę dziennie.
Na koniec tego okresu wynoszącego 59 dni, pozostała kwota zostaje zmniejszona o 15 %, a następnie o 2 % za każdy dodatkowy dzień.
SEKCJA 4
AUTORYZACJA
Artykuł 63
1.
Działania określone w art. 62 przeprowadza się w zakładzie autoryzowanym w tym celu przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium znajduje się zakład.
2.
Zakłady mogą uzyskać autoryzację pod warunkiem, że:
a) są zatwierdzone na mocy art. 10 dyrektywy 92/46/EWG;
b) dysponują odpowiednim zapleczem technicznym;
c) mają zdolności przetwarzania średnio co najmniej dwóch ton masła skoncentrowanego miesięcznie;
d) posiadają pomieszczenia umożliwiające osobne składowanie i identyfikację wszelkich zapasów tłuszczów niepochodzących z mleka;
e) zobowiązują się do prowadzenia w sposób ciągły ewidencji i dokumentacji uzupełniającej z podaniem dostawców wykorzystanego masła i śmietanki, daty wyprodukowania masła skoncentrowanego, ilości i składu otrzymanego masła skoncentrowanego, daty wysyłki tego produktu oraz nazw i adresów posiadaczy potwierdzonych dowodami dostaw i fakturami;
f) zobowiązują się do przekazywania ich programu produkcji każdej partii, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez dane Państwo Członkowskie, organowi odpowiedzialnemu za kontrole określone w art. 67.
3.
Jeżeli dany zakład przetwarza różne produkty kwalifikujące się do otrzymywania pomocy lub redukcji cen, zobowiązuje się również do:
a) prowadzenia osobnej ewidencji wymienionej w ust. 2 lit. e);
b) przetwarzania powyższych produktów w kolejności.
Jednakże na wniosek zainteresowanej strony Państwa Członkowskie mogą uchylić wspomniany wymóg przewidziany w lit. b) akapit pierwszy, jeśli zakład dysponuje pomieszczeniami zapewniającymi właściwe oddzielenie i możliwość identyfikacji zapasów masła, o których mowa.
Artykuł 64
Autoryzacja posiada seryjny numer nadany przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium jest wytworzone i opakowane masło skoncentrowane.
Artykuł 65
1.
Autoryzacja zostaje cofnięta w wypadku gdy nie spełniane są już warunki określone w art. 63 ust. 2 lit. a)–d).
Na wniosek zainteresowanego zakładu autoryzacja może zostać przywrócona po upływie sześciu miesięcy, po przeprowadzeniu szczegółowej inspekcji, w wyniku której warunki zostają uznane za spełnione.
2. Jeśli stwierdzono, że zakład nie spełnił jednego ze swych zobowiązań określonych w art. 63 ust. 2 lit. e) i f) bądź jakiegokolwiek innego wymogu wynikającego z niniejszego rozporządzenia, wówczas, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, autoryzacja zostaje zawieszona na okres od jednego do dwunastu miesięcy w zależności od stopnia nieprawidłowości. Autoryzacja może zostać przywrócona na wniosek danego zakładu, któremu towarzyszą zobowiązania ustanowione w art. 63 ust. 2 lit. e) i f).
Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o niezastosowaniu takiego zawieszenia określonego w akapicie pierwszym, jeśli stwierdzono, że nieprawidłowości nie dopuszczono się celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania, a jego konsekwencje są marginalne.
SEKCJA 5
KONTROLE I WYMOGI DOTYCZĄCE SPRAWOZDAWCZOŚCI
Artykuł 66
Państwa Członkowskie przeprowadzają w szczególności kontrole określone w niniejszej sekcji i ponoszą ich koszty.
Artykuł 67
Podczas wytwarzania skoncentrowanego masła właściwy organ przeprowadza niezapowiedziane kontrole na miejscu na podstawie programu produkcji zakładów przewidzianego w art. 63 ust. 2 lit. f), w taki sposób, że każda oferta przetargowa, jak określono w art. 50, jest poddawana kontroli co najmniej raz.
Kontrole wiążą się z pobraniem próbek skoncentrowanego masła oznaczonego seryjnym numerem oferty przetargowej, analizą wykorzystanych tłuszczów maślanych, w stosownych przypadkach poprzez pobranie próbek oraz dotyczą w szczególności warunków produkcji, ilości oraz składu wytworzonego produktu oraz pakowania, braku tłuszczów niepochodzących z mleka w wytworzonych produktach lub, w zależności od przypadku, w wykorzystanych tłuszczach maślanych.
Okresowo kontrole uzupełnia się, zależnie od przetworzonej ilości, o gruntowną i wyrywkową kontrolę losowo wybranej ewidencji i dokumentacji uzupełniającej określonej w art. 63 ust. 2 lit. e) oraz poprzez sprawdzanie zgodności z warunkami dotyczącymi wydania autoryzacji zakładowi.
Kontrole są przedmiotem sprawozdania z kontroli z podaniem daty kontroli, czasu jej trwania oraz przeprowadzonych działań.
Artykuł 68
1.
Do czasu przejęcia masła skoncentrowanego przez handel detaliczny, wszystkie podmioty posiadające masło skoncentrowane na mocy niniejszego rozdziału prowadzą ewidencję towarową z podaniem nazwisk/nazw i adresów nabywcy masła skoncentrowanego oraz każdorazowo zakupioną ilość.
Posiadacze skoncentrowanego masła, które jest przedmiotem niniejszego rozdziału, posiadający również masło skoncentrowane będące przedmiotem rozdziału II, prowadzą oddzielną ewidencję towarową dla produktów będących przedmiotem każdego z tych rozdziałów.
2.
W celu zapewnienia zgodności z przepisami ust. 1 kontrole są uzupełniane gruntownym niezapowiedzianym audytem dokumentacji handlowej i ewidencji towarowej wszystkich posiadaczy masła skoncentrowanego określonych w tym ustępie.
Artykuł 69
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję na początku każdego kwartału o cenach sprzedaży detalicznej masła skoncentrowanego odnotowanych w poprzednim kwartale.
Artykuł 70
Rozporządzenie (EWG) nr 3002/92 stosuje się mutatis mutandis do produktów określonych w niniejszym rozdziale, chyba że stanowi ono inaczej.
Środki kontroli przewidziane w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 stosuje się do produktów określonych w niniejszym rozdziale od początku działań, określonych w art. 59 niniejszego rozporządzenia, aż do chwili, w której produkty zostają zarejestrowane jako przejęte przez handel detaliczny.
W przypadku gdy opakowane masło skoncentrowane jest wysyłane w celu przejęcia przez handel detaliczny w innym Państwie Członkowskim, oprócz adnotacji ustanowionych w rozporządzeniu (EWG) nr 3002/92, w rubryce 104 karty kontrolnej T5 umieszcza się jedną z adnotacji wymienionych w załączniku XV pkt 3 do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ IV
PRZYZNAWANIE POMOCY NA ZAKUP MASŁA PRZEZ INSTYTUCJE I ORGANIZACJE O CHARAKTERZE NIEZAROBKOWYM
SEKCJA 1
DEFINICJE I WARUNKI KWALIFIKACJI
Artykuł 71
Każde Państwo Członkowskie może wybrać spośród instytucji i organizacji o charakterze niezarobkowym znajdujących się na jego terytorium te, które mają otrzymać masło po obniżonej cenie, zwane dalej "beneficjentami".
Artykuł 72
Masło może kwalifikować się do pomocy jedynie gdy:
a) jest zakupione w Państwie Członkowskim, w którym ma siedzibę główny zakład beneficjenta, od dostawcy lub zakładu pakującego, zwanego dalej "dostawcą", autoryzowanego w tym celu przez właściwy organ tego Państwa Członkowskiego;
b) spełnia:
i) warunki ustanowione w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 i wymogi krajowej klasy jakości ustanowione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 w Państwie Członkowskim wytworzenia i którego opakowanie jest stosownie oznakowane;
ii) wymogi dyrektywy 92/46/EWG, w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości zdrowotnej określonymi w sekcji A rozdziału IV załącznika C do wymienionej dyrektywy.
Artykuł 73
1.
Do celów niniejszego rozdziału dostawcy mogą uzyskać autoryzację jedynie wtedy, gdy zobowiązują się:
a) do prowadzenia ewidencji podającej nazwę sprzedawcy masła, nazwę i adresy beneficjentów i ilości masła im sprzedane, jak również numery seryjne odpowiadających im voucherów, określonych w art. 75 ust. 1.
b) do poddania się procedurom nadzoru określonym przez dane Państwo Członkowskie, w którym dostawca ma swoją siedzibę, w szczególności w zakresie weryfikacji ewidencji i kontroli jakości masła.
2.
Jeżeli okaże się, że dostawca nie spełnia zobowiązań określonych w ust. 1 bądź jakiegokolwiek innego wymogu wynikającego z niniejszego rozdziału, wówczas, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, autoryzacja zostanie cofnięta na okres od jednego do dwunastu miesięcy, w zależności od stopnia nieprawidłowości.
Autoryzacja może być przywrócona na wniosek danego zakładu, któremu towarzyszy zobowiązanie ustanowione w ust. 1.
Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o niezastosowaniu zawieszenia określonego w akapicie pierwszym, jeśli stwierdzono, że nieprawidłowości nie dopuszczono się celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania, a jego konsekwencje są marginalne.
SEKCJA 2
POMOC, WDROŻENIE, KONTROLE I SPRAWOZDAWCZOŚĆ
Artykuł 74
1.
Kwotę pomocy ustala się na 60 EUR na 100 kg masła.
2. W przypadku masła, o którym mowa art. 6 ust. 3 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, kwotę pomocy ustalonej w ust. 1 niniejszego artykułu należy pomnożyć przez 0,9756.
3.
Jeżeli kwotę pomocy należy zmienić, nowa kwota ma zastosowanie do wszystkich dostaw masła wykonanych na podstawie voucherów określonych w art. 75 ust. 1, ważnych w miesiącu po miesiącu, w którym nowa kwota została ustalona.
Jednakże w przypadku gdy okres ważności vouchera jest dłuższy niż jeden miesiąc, jeśli nowa kwota została ustalona przed ostatnim miesiącem, w którym voucher jest ważny, nowa kwota jest stosowana w odniesieniu do wszystkich dostaw masła wykonanych po rozpoczęciu miesiąca następującego po miesiącu, w którym ustalona została nowa kwota.
Artykuł 75
1.
Pomoc zostaje przyznana dostawcom masła na ich pisemny wniosek i po złożeniu voucheru z numerem seryjnym wydanego przez właściwy organ Państwa Członkowskiego zgodnie z art. 76, 77 i 78 oraz któremu towarzyszy jeden z dokumentów uzupełniających, o których mowa w art. 79.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, wniosek o przyznanie pomocy oraz dokumentację uzupełniającą należy złożyć w ciągu 12 miesięcy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, w którym voucher jest ważny.
2.
Państwa Członkowskie są uprawnione do określenia minimalnej ilości masła, w odniesieniu do której można złożyć wniosek o przyznanie pomocy.
Artykuł 76
Vouchery określone w art. 75 ust. 1 wydaje się pod warunkiem:
a) pisemnego zobowiązania beneficjenta wobec właściwego organu, że udostępni masło tylko konsumentom, za których sam jest odpowiedzialny i że zwróci kwotę przyznanej pomocy w przypadku stwierdzenia, iż masło zakupione w ramach niniejszego rozporządzenia nie zostało wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem;
b) pisemnego zobowiązania beneficjenta do udostępnienia właściwemu organowi, na jego żądanie, ewidencji umożliwiającej udowodnienie wykorzystania masła;
c) właściwego spełnienia zobowiązań zaciągniętych przez beneficjenta dotyczących jakichkolwiek voucherów wydanych podczas poprzednich 12 miesięcy.
Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o wydaniu voucheru, jeśli stwierdzono, że niespełnienia zobowiązań określonych w lit. c) akapit pierwszy nie dopuszczono się celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania, a jego konsekwencje są marginalne.
Artykuł 77
1.
Na voucherze wskazuje się w szczególności:
a) nazwę i adres danej instytucji lub organizacji oraz w razie potrzeby autoryzowanego agenta;
b) maksymalną liczbę konsumentów, za których dana instytucja lub organizacja jest odpowiedzialna;
c) maksymalną ilość masła, co do której dokument ten daje uprawnienie;
d) miesiąc i rok, w którym jest ważny.
2.
Maksymalna ilość masła określona w ust. 1 lit. c) wynosi 2 kilogramy miesięcznie na każdego konsumenta w odniesieniu do podmiotu otrzymującego pomoc.
Artykuł 78
1.
Voucher jest ważny przez miesiąc kalendarzowy zaznaczony na nim.
Jednakże masło może być przejęte od dwudziestego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc kalendarzowy zaznaczony na voucherze aż do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu kalendarzowym na nim zaznaczonym.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, Państwa Członkowskie mogą nadać voucherowi ważność na okres dwóch lub trzech miesięcy kalendarzowych.
W takich przypadkach miesiące ważności są zaznaczone na voucherze, a masło może być przejęte od dwudziestego dnia miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc kalendarzowy zaznaczony na voucherze do dziesiątego dnia miesiąca następującego po ostatnim miesiącu kalendarzowym na nim zaznaczonym.
2.
Właściwy organ nie może wystawić temu samemu beneficjentowi voucherów na okres przekraczający łącznie 12 miesięcy.
Artykuł 79
Vouchery nie uprawniają do pomocy, chyba że spełniony jest jeden z poniżej podanych warunków:
a) zawierają poświadczenie beneficjenta stwierdzające, że zakup ilości masła i jego przejęcie nastąpiły na mocy tego voucheru;
b) są zaopatrzone w duplikat pokwitowanej faktury lub kwit dostawy kontrasygnowany przez beneficjenta.
Artykuł 80
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, pomoc wypłacana jest przez właściwy organ nie później niż 60 dni po dacie złożenia wniosku i po złożeniu dokumentacji uzupełniającej.
W przypadkach gdy dostawca w celu uzyskania wypłaty pomocy powołuje się na działania siły wyższej lub jeżeli zostaje podjęte postępowanie administracyjne w celu ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, wypłata pomocy zostaje wstrzymana do czasu potwierdzenia uprawnień do otrzymania pomocy.
Dokumentację uzupełniającą oraz sprawozdanie z kontroli określone w art. 82 należy przesłać do departamentu lub organu określonego w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 odpowiedzialnego za wypłatę pomocy.
Artykuł 81
1.
Masło dostarcza się beneficjentowi w opakowaniach, na których zamieszcza się wyraźnym i czytelnym drukiem krajową klasę jakości i znak jakości zdrowotnej zgodnie z art. 72 lit. b) oraz jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku XVI ust. 1.
2.
Na każdej części lub poszczególnych częściach zawartych w opakowaniach umieszcza się jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku XVI ust. 2.
Artykuł 82
Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie konieczne środki kontrolne w celu zagwarantowania przestrzegania przepisów niniejszego rozdziału, w szczególności kontroli dokumentów handlowych oraz ewidencji towarowej dostawcy.
Wspomniane kontrole są przeprowadzane zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4045/89 [14] i są przedmiotem sprawozdania z kontroli z podaniem daty kontroli, czasu jej trwania oraz przeprowadzonych działań.
Artykuł 83
Państwa Członkowskie informują Komisję:
a) w ciągu trzech miesięcy o procedurze kontroli przyjętej na różnych etapach wprowadzenia przedmiotowego masła na rynek;
b) przed 20 dniem każdego miesiąca o ilościach, w odniesieniu do których w ciągu poprzedniego miesiąca:
- wydano vouchery,
- wypłacono pomoc.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE I UCHYLAJĄCE
Artykuł 84
Uchyla się rozporządzenia (EWG) nr 2191/81, (EWG) nr 3143/85, (EWG) nr 1609/88, (EWG) nr 429/90, (EWG) nr 3378/91 i (WE) nr 2571/97 z zastrzeżeniem art. 85 niniejszego rozporządzenia.
Odniesienia do uchylonych rozporządzeń traktowane są tak jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane są zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku XVII.
Artykuł 85
Rozporządzenia (WE) nr 2571/97 i (EWG) nr 429/90 stosuje się do procedur przetargowych, dla których okres przeznaczony na złożenie ofert upływa przed dniem 15 grudnia 2005 r.
Opakowania z wcześniej naniesionym nadrukiem określone w art. 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 2571/97, w art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 429/90 i art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2191/81 mogą być wykorzystywane do dnia 1 września 2006 r.
Zobowiązania podjęte na mocy art. 23 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 2571/97 oraz autoryzacja zakładów i produktów pośrednich przewidziana w art. 10 wspomnianego rozporządzenia nadal zachowują ważność na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że w odniesieniu do autoryzacji właściwe organy sprawdziły zgodność z art. 13 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia. Właściwe organy zapewniają, że dodatkowe zobowiązania określone w art. 13 niniejszego rozporządzenia są składane przez zainteresowane zakłady nie później niż do dnia 1 marca 2006 r.
Autoryzacja zakładów na mocy art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 429/90 nadal zachowuje ważność na mocy niniejszego rozporządzenia pod warunkiem sprawdzenia przez właściwy organ zgodności z art. 63 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia.
Autoryzacja dostawców na mocy art. 1 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2191/81 zachowuje ważność na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 86
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 15 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1899/2005
z dnia 27 czerwca 2005 r.
w sprawie nałożenia pewnych ograniczeń na przywóz niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo pomiędzy Wspólnotami Europejskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony [1], zwana dalej "UPW", weszła w życie z dniem 1 grudnia 1997 r.
(2) Artykuł 21 ust. 1 UPW stanowi, że handel niektórymi produktami stalowymi jest regulowany postanowieniami tytułu III tej umowy, z wyjątkiem art. 15, oraz postanowieniami umowy w sprawie uzgodnień ilościowych.
(3) W dniu 24 października 2005 r. Wspólnota Europejska i Federacja Rosyjska zawarły umowę w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi [2], zwaną dalej "Umową".
(4) Niezbędne jest zapewnienie środków realizacji warunków Umowy we Wspólnocie uwzględniając doświadczenie zdobyte z poprzednich umów dotyczących podobnych kwestii.
(5) Omawiane produkty należy sklasyfikować w oparciu o Nomenklaturę Scaloną (CN) ustanowioną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie taryfy i Nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [3].
(6) Należy zapewnić sprawdzanie pochodzenia produktów, o których mowa, i ustanowić w tym celu odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(7) Skuteczne wykonywanie Umowy wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz, dopuszczającego omawiane produkty do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty wraz z systemem udzielania takich wspólnotowych pozwoleń na przywóz.
(8) Produkty umieszczane w wolnym obszarze celnym lub przywożone na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie powinny być wliczane na poczet limitów ustalonych dla omawianych produktów.
(9) W celu zapewnienia nieprzekraczalności tych limitów ilościowych niezbędne jest ustanowienie procedury zarządzania, na mocy której właściwe władze Państw Członkowskich nie będą wydawać pozwoleń na przywóz, zanim nie uzyskają od Komisji uprzedniego potwierdzenia, że stosowne ilości pozostają dostępne w ramach danego limitu ilościowego.
(10) Porozumienie przewiduje system współpracy pomiędzy Federacją Rosyjską a Wspólnotą, mającej na celu zapobieganie omijaniu przepisów poprzez przeładunek, zamianę trasy lub innymi sposobami.
Należy ustanowić procedurę konsultacji, na podstawie której z danym krajem można będzie dojść do porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania określonego limitu ilościowego, jeśli okaże się, że nastąpiło ominięcie warunków Umowy.
Federacja Rosyjska zgodziła się na podjęcie niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby wszelkie dostosowania mogły być szybko zastosowane.
W przypadku braku porozumienia w przewidzianym terminie Wspólnota powinna mieć możliwość zastosowania równoważnego dostosowania, jeśli będzie wyraźny dowód na ominięcie.
(11) Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. przywóz do Wspólnoty produktów objętych niniejszym rozporządzeniem podlega konieczności posiadania pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2267/2004 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską [4].
Umowa przewiduje, że przywóz ten ma być wliczany na poczet limitów na 2005 r. ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(12) Dla celów przejrzystości niezbędne jest zatem zastąpienie rozporządzenia (WE) nr 2267/2004 niniejszym rozporządzeniem,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu do Wspólnoty produktów stalowych wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej.
2.
Produkty stalowe są sklasyfikowane w grupach produktów przedstawionych w załączniku I.
3.
Pochodzenie produktów wymienionych w ust. 1 ustalane jest według zasad obowiązujących we Wspólnocie.
4.
Procedury sprawdzania pochodzenia produktów wymienionych w ust. 1 są określone w rozdziałach II i III.
Artykuł 2
1.
Przywóz do Wspólnoty produktów wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, podlega corocznym limitom ilościowym określonym w załączniku V. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktów wymienionych w załączniku I pochodzących z Federacji Rosyjskiej wymaga przedłożenia świadectwa pochodzenia określonego w załączniku II oraz pozwolenia na przywóz wydanego przez władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.
Przywóz, na który wydano pozwolenie, zostaje zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty zostają wysłane z kraju wywozu.
2.
W celu zapewnienia, że ilości, dla których wydane są pozwolenia na przywóz nigdy nie przekroczą łącznych limitów ilościowych dla każdej grupy produktów, właściwe władze Państw Członkowskich wydają pozwolenia na przywóz jedynie na podstawie potwierdzenia przez Komisję, że nadal istnieją dostępne ilości w ramach limitów ilościowych dla stosownej grupy produktów stalowych w zależności od kraju dostawcy, w odniesieniu do których importer lub importerzy złożyli wnioski do odpowiednich władz.
Dla celów niniejszego rozporządzenia właściwe władze Państw Członkowskich są wymienione w załączniku IV.
3.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., przywóz produktów, dla których wymagane było pozwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2267/2004, wliczany jest na poczet stosownych limitów na 2005 r. określonych w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
4.
Do celów niniejszego rozporządzenia i począwszy od dnia jego stosowania, uważa się, że wysyłka produktów odbyła się w dniu, w którym zostały one załadowane na wywozowy środek transportu.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do produktów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy produkty wymienione w ust. 1 są następnie dopuszczane do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym, bądź po obróbce lub przetworzeniu, wówczas stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a dopuszczone w ten sposób produkty są wliczane na poczet limitu ilościowego przedstawionego w załączniku V.
Artykuł 4
1.
Do celów stosowania art. 2 ust. 2, przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich wymienione w załączniku IV powiadamiają Komisję o liczbie otrzymanych wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz.
W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy ilość(-i), o którą(-e) wnioskodawca się ubiega, jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Powiadomienia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.
2.
Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, daną grupę produktów, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim władzom Państw Członkowskich całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach złożonych dla poszczególnych grup produktów.
Ponadto Komisja niezwłocznie kontaktuje się z właściwymi władzami Federacji Rosyjskiej w wypadkach, gdy przedstawione wnioski przekraczają limity, dążąc do uzyskania wyjaśnienia i szybkiego rozwiązania.
4.
Właściwe władze Państw Członkowskich niezwłocznie po uzyskaniu informacji powiadamiają Komisję o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5.
Zgłoszenia, o których mowa w powyższych ust. 1, 2, 3 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne wydawane są zgodnie z rozdziałem II.
7.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej odpowiadających im pozwoleń na wywóz.
Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po wywiezieniu do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka produktów.
Artykuł 5
Do celów stosowania art. 3 ust. 3 i ust. 4 Umowy, Komisja jest niniejszym upoważniona do dokonywania niezbędnych dostosowań.
Artykuł 6
1.
Jeśli po przeprowadzeniu dochodzeń zgodnie z procedurami przedstawionymi w rozdziale III Komisja zauważy, że informacje będące w jej posiadaniu stanowią dowód na to, iż wymienione w załączniku I produkty pochodzące z Federacji Rosyjskiej zostały przeładowane, przekierowane lub w inny sposób przywiezione do Wspólnoty przez ominięcie limitów ilościowych wymienionych w art. 2 oraz że istnieje potrzeba dokonania niezbędnych dostosowań, wówczas żąda uruchomienia procedury konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2.
W oczekiwaniu na wynik konsultacji wymienionych w ust. 1 Komisja może poprosić Federację Rosyjską o podjęcie niezbędnych kroków zapobiegawczych mających na celu zapewnienie, że dostosowanie do limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji będzie mogło być zrealizowanie w odniesieniu do roku, w którym wniesiony został wniosek o przeprowadzenie konsultacji lub dla następnego roku, jeżeli limity ilościowe na bieżący rok są wyczerpane, w przypadku istnienia wyraźnego dowodu na ominięcie.
3.
Jeżeli Wspólnota i Federacja Rosyjska nie znajdą zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja zauważy, że istnieje wyraźny dowód na obchodzenie ustaleń ilościowych, z obowiązujących limitów potrąca się równoważne wielkości produktów pochodzących z Federacji Rosyjskiej.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi w żaden sposób odstępstwa od postanowień Umowy, która we wszystkich przypadkach sprzeczności ma rozstrzygające znaczenie.
ROZDZIAŁ II
UWARUNKOWANIA MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO ZARZĄDZANIA LIMITAMI ILOŚCIOWYMI
SEKCJA 1
Klasyfikacja
Artykuł 8
Klasyfikacja produktów objętych niniejszym rozporządzeniem opiera się na Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87.
Artykuł 9
Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego Wydział Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, który został ustanowiony na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, pilnie zbada, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, wszystkie kwestie dotyczące klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach Nomenklatury Scalonej w celu sklasyfikowania ich w odpowiednich grupach produktów.
Artykuł 10
Komisja powiadamia Federację Rosyjską o wszelkich zmianach w Nomenklaturze Scalonej (CN) i w kodach TARIC wpływających na produkty objęte niniejszym rozporządzeniem przynajmniej jeden miesiąc przed dniem ich wejścia w życie we Wspólnocie.
Artykuł 11
Komisja powiadamia właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wszelkich decyzjach przyjętych zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami dotyczącymi klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem, najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia tych decyzji.
Informacje te obejmują:
a) opis produktów;
b) stosowną grupę produktów, kod Nomenklatury Scalonej (kod CN) oraz kod TARIC;
c) powody podjęcia decyzji.
Artykuł 12
1.
Jeżeli decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi spowoduje zmianę praktyki w zakresie klasyfikacji lub zmianę grupy produktów, w której znajduje się jakikolwiek produkt objęty niniejszym rozporządzeniem, wówczas przed nadaniem tej decyzji mocy obowiązującej właściwe władze Państw Członkowskich przedstawiają zawiadomienie z 30-dniowym wyprzedzeniem, licząc od dnia powiadomienia przez Komisję.
2.
Produkty wysłane przed dniem wykonania decyzji nadal podlegają wcześniejszej praktyce w zakresie klasyfikacji, pod warunkiem że produkty, o których mowa, są przeznaczone do wywozu w ciągu 60 dni od tego dnia.
Artykuł 13
W przypadku gdy decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi wymienionymi w art. 12 obejmuje grupę produktów podlegającą limitowi ilościowemu, wówczas Komisja, w razie konieczności, zgodnie z art. 9 bezzwłocznie rozpoczyna negocjacje w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań odpowiednich limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 14
1.
Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego przepisu w tym zakresie, w przypadku gdy klasyfikacja podana w dokumentacji niezbędnej do przywozu produktów objętych niniejszym rozporządzeniem różni się od klasyfikacji ustalonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, do którego mają one być przywiezione, wówczas dane produkty tymczasowo podlegają ustaleniom przywozowym, które zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia odnoszą się do nich na podstawie klasyfikacji ustalonej przez wyżej wymienione władze.
2.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o przypadkach wymienionych w ust. 1, podając w szczególności:
a) ilości produktów;
b) grupę produktów wykazaną w dokumentacji przywozowej i dokumentacji zachowanej przez właściwe władze;
c) numer pozwolenia na wywóz oraz wykazaną kategorię.
3.
Po zmianie klasyfikacji właściwe władze Państw Członkowskich nie wydają nowego pozwolenia na przywóz dla produktów stalowych podlegających wspólnotowemu limitowi ilościowemu określonemu w załączniku V, dopóki nie uzyskają od Komisji potwierdzenia zgodnie z procedurą ustaloną w art. 4, że ilości, które mają być przywiezione, są dostępne.
4.
Komisja powiadamia dane kraje wywozu o przypadkach wymienionych w niniejszym artykule.
Artykuł 15
W przypadkach wymienionych w art. 14, a także w przypadkach o podobnym charakterze zgłoszonych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej, Komisja, w razie konieczności, rozpoczyna konsultacje z Federacją Rosyjską w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie klasyfikacji definitywnie mającej zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 16
Komisja w porozumieniu z właściwymi władzami wywożącego Państwa Członkowskiego lub wywożących Państw Członkowskich oraz Federacji Rosyjskiej może, w przypadkach wymienionych w art. 15, ustalić klasyfikację definitywnie mającą zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 17
Jeżeli rozbieżność, o której mowa w art. 14, nie może być rozwiązana zgodnie z art. 15, wówczas Komisja może przyjąć zgodnie z art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 środek ustanawiający klasyfikację towarów w Nomenklaturze Scalonej.
SEKCJA 2
System podwójnej kontroli przydzielania limitów ilościowych
Artykuł 18
1.
Właściwe władze Federacji Rosyjskiej wydają pozwolenie na wywóz dotyczące wszystkich wysyłek produktów stalowych podlegających limitom ilościowym określonym w załączniku V do wysokości tych limitów.
2.
Do celów wydania pozwolenia na przywóz wymienionego w art. 21 importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 19
1.
Pozwolenie na wywóz dla limitów ilościowych odpowiada wzorcowi przedstawionemu w załączniku II i zaświadcza, między innymi, że dana ilość produktów została wliczona na poczet limitu ilościowego ustanowionego dla danej grupy produktów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje tylko jedną grupę produktów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 20
Wywóz jest wliczany na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 4.
Artykuł 21
1.
O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, właściwe władze Państwa Członkowskiego wydają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych od okazania przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Okazanie to musi być dokonane nie później niż dnia 31 marca roku następującego po tym, w którym towary objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe władze dowolnego Państwa Członkowskiego, niezależnie od tego, jakie Państwo Członkowskie jest wykazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja potwierdziła zgodnie z procedurą określoną w art. 4, że ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, jest dostępna w granicach danego limitu ilościowego.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracje lub wnioski składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a) pełną nazwę i adres eksportera;
b) pełną nazwę i adres importera;
c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
d) kraj pochodzenia towarów;
e) kraj wysyłki;
f) odpowiednią grupę produktów i ilość danych produktów;
g) wagę netto według pozycji CN;
h) wartość cif produktów na granicy Wspólnoty według pozycji CN;
i) w stosownym wypadku, termin płatności i dostawy oraz kopię listu przewozowego i umowy kupna;
j) datę i numer pozwolenia na wywóz;
k) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
l) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
6.
Pozwolenie na przywóz może być wydane za pomocą środków elektronicznych, pod warunkiem że dane urzędy celne mają dostęp do dokumentu za pośrednictwem sieci komputerowej.
Artykuł 22
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 23
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez przepisy obowiązujące w danym czasie.
Artykuł 24
1.
Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi przez Federację Rosyjską dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, wówczas właściwe władze wydające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim wypadku Komisja niezwłocznie uruchamia procedurę konsultacji.
2.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Federacji Rosyjskiej, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
SEKCJA 3
Postanowienia wspólne
Artykuł 25
1.
Pozwolenie na wywóz wymienione w art. 18 oraz świadectwo pochodzenia wymienione w art. 2 może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone, jako takie.
Oryginał i kopie tych dokumentów są sporządzone w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty wymienione w ust. 1 są wypełnione odręcznie, to wpisy muszą być dokonane tuszem i drukowanymi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne im dokumenty oraz świadectwa pochodzenia mają wymiary 210 × 297 mm.
Drukowane są na białym papierze do pisania, formatowanym, niezawierającym masy ściernej, o wadze nie mniejszej niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4.
Właściwe władze Państw Członkowskich uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
5.
Każde pozwolenie na wywóz, lub dokument równoważny, jest opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6.
Numer ten składa się z następujących elementów:
- następujących dwóch liter identyfikujących kraj wywozu:
RU = Federacja Rosyjska,
- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
BE = Belgia
CZ = Republika Czeska
DK = Dania
DE = Niemcy
EE = Estonia
EL = Grecja
ES = Hiszpania
FR = Francja
IE = Irlandia
IT = Włochy
CY = Cypr
LV = Łotwa
LT = Litwa
LU = Luksemburg
HU = Węgry
MT = Malta
NL = Niderlandy
AT = Austria
PL = Polska
PT = Portugalia
SL = Słowenia
SK = Słowacja
FI = Finlandia
SE = Szwecja
GB = Zjednoczone Królestwo,
- cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np. "5" dla 2005 r.;
- dwucyfrowego numeru określającego urząd wydający pozwolenie w kraju wywozu;
- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 26
Pozwolenie na wywóz i świadectwo pochodzenia mogą być wydane po wysyłce produktów, których dotyczą.
W takich przypadkach zawierają one adnotację "wydane z datą wsteczną".
Artykuł 27
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia eksporter może zwrócić się do właściwych władz, które wydały dokument, o wydanie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych będących w jego posiadaniu.
Wydany w ten sposób duplikat pozwolenia lub świadectwa powinien nosić adnotację "duplikat".
Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia lub świadectwa.
SEKCJA 4
Wspólnotowe pozwolenie na przywóz – Jednolity format
Artykuł 28
1.
Formularze, które mają być używane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz wymienionych w art. 21, odpowiadają wzorcowi przedstawionemu w załączniku III.
2.
Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla władz wystawiających" i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla władz wystawiających pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dodać dalsze kopie do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze bez zawartości ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2.
Ich rozmiar wynosi 210 × 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza ma być dokładnie odwzorowany.
Obydwie strony kopii nr 1, która jest właściwym pozwoleniem, są dodatkowo zadrukowane czerwonym wzorem giloszowanym w tle, w celu ujawnienia fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wydrukowanie tych formularzy.
Formularze mogą być również drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one swoją siedzibę.
W tym ostatnim wypadku na każdym formularzu musi widnieć odnośnik o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Każdy formularz musi nosić nazwę i adres drukarni lub znak umożliwiający zidentyfikowanie drukarni.
5.
Z chwilą wydania pozwoleń na przywóz i wyciągów umieszcza się na nich numer wydania określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz zostaje przekazany Komisji drogą elektroniczną za pośrednictwem zintegrowanej sieci ustanowionej na podstawie art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów nanoszone są przy pomocy pieczęci.
Pieczęć władz wydających można jednak zastąpić wytłoczonym odciskiem suchej pieczęci składającym się z liter lub cyfr uzyskanych przez perforację, bądź nadrukiem na pozwoleniu.
Władze wydające stosują zabezpieczoną metodę zapisu przydzielonej ilości w taki sposób, aby uniemożliwiała wstawienie liczb lub odnośników.
9.
Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której władze celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe władze administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości.
Jeżeli miejsce przeznaczone na wpisy odliczające na pozwoleniu lub na wyciągach jest niewystarczające, wówczas właściwe władze mogą dołączyć jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki odpowiadające rubrykom na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 pozwolenia lub wyciągu.
Władze dokonujące odpisów umieszczają swoją pieczęć, tak aby jedna jej połowa znalazła się na pozwoleniu lub jej wyciągu, a druga połowa na dodatkowej stronie.
W przypadku dołączenia więcej niż jednej dodatkowej strony, w podobny sposób przykładana jest dalsza pieczęć pomiędzy każdą stroną i poprzednią stroną.
10.
Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.
11.
Właściwe władze danych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
ROZDZIAŁ III
WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 29
Komisja dostarcza władzom Państw Członkowskich nazwy i adresy właściwych władz w Federacji Rosyjskiej wydających świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na wywóz wraz z wzorami pieczęci używanych przez te władze.
Artykuł 30
1.
Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz przeprowadzana jest wyrywkowo lub każdorazowo, gdy właściwe władze Państw Członkowskich mają uzasadnioną wątpliwość co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo co do ścisłości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych produktów.
W takich wypadkach właściwe władze Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz albo kopię któregokolwiek z nich właściwym władzom Federacji Rosyjskiej, podając w stosownym wypadku przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają przeprowadzenie dochodzenia.
Jeżeli przedłożono fakturę, wówczas faktura taka lub jej kopia jest dołączana do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo jego kopii.
Właściwe władze przekazują również wszelkie udzielone informacje sugerując, że dane zamieszczone w świadectwie pochodzenia lub w pozwoleniu na wywóz są nieścisłe.
2.
Ustęp 1 stosuje się również do późniejszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.
3.
Wyniki późniejszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty najpóźniej w ciągu trzech miesięcy.
Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie bądź deklaracja dotyczą produktów faktycznie wywiezionych oraz czy produkty te można zakwalifikować do przywozu do Wspólnoty na podstawie niniejszego rozdziału.
Właściwe władze Wspólnoty mogą również zażądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia faktów, w tym w szczególności pochodzenia towarów.
4.
W przypadku wykrycia nadużyć lub poważnych nieprawidłowości w stosowaniu deklaracji pochodzenia, podczas przeprowadzania takich weryfikacji, dane Państwo Członkowskie informuje o tym fakcie Komisję.
Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
5.
Wyrywkowe zastosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych produktów do swobodnego obrotu.
Artykuł 31
1.
W przypadku gdy procedura weryfikacji, o której mowa w art. 30, bądź informacje dostępne dla właściwych władz Wspólnoty wykażą, że przepisy niniejszego rozdziału są naruszane, wówczas władze żądają, aby Federacja Rosyjska przeprowadziła odpowiednie dochodzenia lub dopilnowania, aby takie dochodzenia zostały przeprowadzone w zakresie czynności, które naruszają lub wydają się naruszać przepisy niniejszego rozdziału.
Wyniki tych dochodzeń są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty wraz z wszelkimi innymi stosownymi informacjami umożliwiającymi ustalenie rzeczywistego pochodzenia produktów.
2.
Podczas wykonywania działania podjętego zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału właściwe władze Wspólnoty mogą wymieniać z właściwymi władzami Federacji Rosyjskiej informacje, które są uważane za przydatne w zapobieganiu naruszaniu przepisów niniejszego rozdziału.
3.
W przypadku ustalenia, że przepisy niniejszego rozdziału zostały naruszone, Komisja może podjąć środki, które są niezbędne do zapobieżenia powtórzeniu się takiego naruszenia.
Artykuł 32
Komisja koordynuje działanie podjęte przez właściwe władze Państw Członkowskich na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.
Właściwe władze Państw Członkowskich informują Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o podjętym przez siebie działaniu i o uzyskanych wynikach.
ROZDZIAŁ IV
USTALENIA KOŃCOWE
Artykuł 33
Rozporządzenie (WE) nr 2267/2004 zostaje niniejszym uchylone.
Artykuł 34
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1900/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 382/2001 dotyczące wprowadzania w życie projektów wspierających współpracę i stosunki handlowe między Unią Europejską a uprzemysłowionymi państwami Ameryki Północnej, Dalekiego Wschodu i Australazji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i art. 181a,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 382/2001 [2] ustanawia ramy prawne dla wzmocnienia współpracy i stosunków handlowych z uprzemysłowionymi państwami Ameryki Północnej, Dalekiego Wschodu i Australazji do dnia 31 grudnia 2005 r.
(2) Niektóre przyszłe aspekty ram prawnych dla interwencji Wspólnoty w dziedzinie stosunków zewnętrznych, wraz ze wspieraniem współpracy i stosunków handlowych z państwami uprzemysłowionymi, w kolejnym okresie perspektywy finansowej (2007–2013), należy dopiero określić.
Takie nowe ramy prawne mogą mieć zastosowanie najwcześniej od 1 stycznia 2007 r.
(3) Ze względu na fakt, że zapewnienie ciągłości działań dotyczących współpracy z państwami uprzemysłowionymi odgrywa niezmiernie ważną rolę, konieczne jest uniknięcie potencjalnego braku podstawy prawnej dla tych działań w okresie pomiędzy obecną datą wygaśnięcia rozporządzenia (WE) nr 382/2001 a datą, począwszy od której mogą mieć zastosowanie nowe ramy prawne.
Stosowne przedłużenie okresu obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 382/2001 umożliwi wypełnienie potencjalnej luki w ramach prawnych regulujących współpracę z państwami uprzemysłowionymi.
(4) Przedłużenie okresu obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 382/2001 jest tym bardziej uzasadnione, że ocena projektów i programów finansowanych w ramach tego rozporządzenia przeprowadzona w 2004 roku potwierdziła ich skuteczność i potrzebę ich kontynuacji przy jednoczesnej konieczności zwrócenia należytej uwagi na koordynację wspieranych działań w zainteresowanych państwach partnerskich, jak i między nimi.
(5) Drugi akapit art. 114 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, Euroatom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], przewiduje, w drodze wyjątku, możliwość przyznawania dotacji osobom fizycznym, jeśli możliwość taka przewidziana jest w podstawowym akcie prawnym. Sytuacje takie pojawiają się regularnie w związku z realizacją Programu Szkolenia Kadry Kierowniczej w Japonii i Korei, mogą także czasami występować w związku z innymi działaniami dotyczącymi współpracy z państwami uprzemysłowionymi, w szczególności w ramach współpracy w dziedzinie edukacji lub wymiany zasobów ludzkich.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 382/2001,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 382/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 5 dodaje się następujący akapit:
"W odpowiednich przypadkach, w szczególności w przypadku projektów edukacyjnych i szkoleniowych lub innych podobnych projektów, z których korzystać mogą osoby indywidualne, wsparcie Wspólnoty może przyjąć formę dotacji dla osób fizycznych.
Dotacje te mogą przyjąć formę stypendiów."
2) W art. 7 dodaje się następujący akapit:
"W tym celu, wsparcie Wspólnoty może przyjąć formę dotacji dla osób fizycznych.
Dotacje te mogą przyjąć formę stypendiów."
3) W art. 13 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 31 grudnia 2007 r."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1901/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1902/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów żabnicy w strefie ICES VII przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1903/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów makreli w strefie ICES IIa (wody inne niż wody terytorialne WE), Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, VIII a, b, d i e, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego zasobu oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim w nim określonym.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1904/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 23 listopada do 6 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1905/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Leków
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 z dnia 10 lutego 1995 r. w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych [1], w szczególności jego art. 12,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 67 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków [3] stanowi, że dochody Europejskiej Agencji Leków (zwanej dalej "Agencją") składają się ze składki pochodzącej ze Wspólnoty i opłat wnoszonych przez przedsiębiorstwa w celu uzyskania i utrzymania wspólnotowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz innych usług świadczonych przez Agencję.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 przewiduje również nowe zadania dla Agencji.
Ponadto obecne zadania zostały zmodyfikowane w wyniku zmian do dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [4] oraz do dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi [5].
(3) Z doświadczenia zdobytego od 1995 r. wynika, że właściwe jest utrzymanie ogólnych zasad i ogólnej struktury opłat, jak również głównych przepisów dotyczących zasad działania i przepisów proceduralnych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 297/95; w szczególności poziom opłat naliczanych przez Agencję powinien być oparty na zasadzie faktycznie świadczonych usług i powinien być związany z konkretnymi produktami leczniczymi.
Należy również zapewnić proporcjonalność między opłatami a kosztami związanymi z oceną wniosku, jak również dostarczeniem wnioskowanej usługi.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 ustanawia przepisy dotyczące nowych czynności porejestracyjnych wykonywanych przez Agencję.
Zadania te obejmują rejestrowanie rzeczywistego wprowadzenia do obrotu produktów leczniczych, które otrzymały pozwolenie zgodnie z procedurami wspólnotowymi, prowadzenie dokumentacji dotyczącej pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz różnych baz danych utrzymywanych przez Agencję, a także ciągłe śledzenie stosunku między ryzykiem a korzyściami wynikającymi ze stosowania produktów leczniczych, które otrzymały pozwolenie.
Ponadto konieczne jest ograniczenie zależności Agencji od opłat za nowe wnioski.
Aby uwzględnić te zmiany, należy zatem podwyższyć opłatę roczną o 10 %.
(5) Należy stworzyć nowe kategorie opłat obejmujące nowe szczególne zadania wykonywane obecnie przez Agencję, takie jak nowe rodzaje opinii naukowych dotyczących produktu leczniczego.
(6) Zarząd Agencji powinien mieć uprawnienia do określania przepisów koniecznych do wykonania tego rozporządzenia, na wniosek Dyrektora Zarządzającego i po pozytywnym zaopiniowaniu tych postanowień przez Komisję.
W szczególności, ze względu na fakt, że poziom opłat określonych w tym rozporządzeniu jest ustalony jako wysokość maksymalna, dla niektórych usług określonych w tym rozporządzeniu Zarząd powinien opracować szczegółową klasyfikację i wykazy opłat obniżonych.
(7) Dyrektor Zarządzający powinien mieć także prawo decydowania, w wyjątkowych okolicznościach, o obniżeniu opłat, w szczególności w odniesieniu do niektórych przypadków dotyczących szczególnych produktów leczniczych oraz w wypadku gdy obniżenie opłat jest konieczne z nadrzędnych przyczyn związanych ze zdrowiem publicznym lub zdrowiem zwierząt.
Dyrektor Zarządzający powinien mieć też możliwość decydowania o zwolnieniu z obowiązku uiszczania opłaty w przypadku produktów leczniczych stosowanych w leczeniu rzadkich chorób, w leczeniu chorób gatunków zwierząt o mniejszym znaczeniu gospodarczym oraz dodawania gatunków zwierząt w przypadku ustalania maksymalnego limitu pozostałości zgodnie z procedurą ustanowioną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającym wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [6].
(8) Zgodnie z art. 70 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 w niniejszym rozporządzeniu nie są uwzględnione okoliczności, w których małe i średnie przedsiębiorstwa mogą uiszczać opłaty obniżone, odraczać płatności lub otrzymywać pomoc administracyjną.
(9) W celu umożliwienia natychmiastowego budżetowania, opłaty powinny być należne w dniu stwierdzenia ważności wniosku, jednak z terminem płatności odroczonym o pewien okres.
(10) Należy ustanowić przepisy dotyczące sprawozdań z realizacji niniejszego rozporządzenia po zdobyciu pewnego doświadczenia oraz w razie konieczności, zmiany wysokości opłat.
(11) Właściwe jest uwzględnienie mechanizmu indeksacji umożliwiającego automatyczną regulację opłat w oparciu o oficjalne wskaźniki inflacji.
(12) W celu zapewnienia spójności, niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia pełnego wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 726/2004.
Nie powinno ono dotyczyć ważnych wniosków będących w trakcie rozpatrywania w dniu jego wejścia w życie.
(13) Rozporządzenie (WE) nr 297/95 powinno więc zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 297/95 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"Kwoty tych opłat ustanawiane są w euro.";
2) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje brzmienie:
"Produkty lecznicze stosowane u ludzi objęte procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 726/2004 [7]
b) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
i) w lit. a) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
"Pełna opłata za wniosek o udzielenie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego zawierający pełną dokumentację wynosi 232000 EUR.
Opłata ta dotyczy pojedynczej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jedną prezentacją.
Opłata zostaje powiększona o 23200 EUR za każdą dodatkową moc lub postać farmaceutyczną przedstawioną w tym samym czasie, co początkowy wniosek o udzielenie pozwolenia.
To powiększenie obejmuje tylko jedną dodatkową moc lub postać farmaceutyczną i jedną prezentację.";
ii) litery b) i c) otrzymują brzmienie:
"b) Opłata obniżona
Opłatę obniżoną w wysokości 90000 EUR stosuje się do wniosków o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, na podstawie art. 10 ust. 1, art. 10 ust. 3 i art. 10c dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi [8]. Opłata ta dotyczy pojedynczej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jedną prezentacją.
Specjalną opłatę obniżoną w wysokości 150000 EUR stosuje się do wniosków o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, na podstawie art. 10 ust. 4 dyrektywy 2001/83/WE.
Opłata ta dotyczy pojedynczej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jedną prezentacją.
Opłaty obniżone, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, zostają podwyższone o 9000 EUR za każdą dodatkową moc lub postać farmaceutyczną złożoną w tym samym czasie, co początkowy wniosek o pozwolenie.
Podwyższenie opłaty, o którym mowa powyżej dotyczy jednej dodatkowej mocy lub postaci farmaceutycznej i jednej prezentacji.
Opłaty obniżone, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, zostają podwyższone o 5800 EUR za każdy dodatkowy sposób prezentacji tej samej mocy i postaci farmaceutycznej złożony w tym samym czasie, co początkowy wniosek o pozwolenie.
c) Opłata za rozszerzenie
Opłata za każde rozszerzenie udzielonego już pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w rozumieniu załącznika II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1085/2003 z dnia 3 czerwca 2003 r. dotyczącego badania zmian w warunkach pozwoleń na dopuszczenie do obrotu dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i weterynaryjnych produktów leczniczych wchodzących w zakres rozporządzenia Rady (EWG) nr 2309/93 [9] wynosi 69600 EUR.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w niektórych przypadkach stosuje się obniżone opłaty za rozszerzenie w wysokości od 17400 EUR do 52200 EUR.
Rozszerzenia te zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Opłata za rozszerzenie i obniżona opłata za rozszerzenie zostają podwyższone o 5800 EUR za każdą dodatkową prezentację tego samego rozszerzenia złożoną w tym samym czasie, co wniosek o rozszerzenie pozwolenia.
c) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
i) w lit. a) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Opłata za zmianę typu I dotyczy niewielkich zmian w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu, zgodnie z definicją określoną w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1085/2003.
Opłata za zmianę typu IA wynosi 2500 EUR.
Opłata za zmianę typu IB wynosi 5800 EUR.";
ii) w lit. b) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Opłata za zmianę typu II dotyczy istotnych zmian w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu, zgodnie z definicją określoną w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1085/2003 i wynosi 69600 EUR.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku niektórych zmian stosuje się obniżone opłaty za zmianę typu II w wysokości od 17400 EUR do 52200 EUR.
Zmiany te zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.";
d) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:
i) akapit otrzymuje brzmienie:
"Opłatę w wysokości 17400 EUR stosuje się w przypadku inspekcji na terenie lub poza granicami Wspólnoty.
W przypadku inspekcji poza granicami Wspólnoty dodatkowo doliczane są koszty podróży w oparciu o rzeczywisty koszt.";
ii) dodaje się akapit w brzmieniu:
"W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, obniżoną opłatę za inspekcję stosuje się w przypadku pewnych inspekcji, w zależności od ich zakresu i charakteru i ustala się ją na podstawie warunków określonych zgodnie z art. 11 ust. 2.";
e) ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
"6.
Opłata roczna
Opłata roczna za każde pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego wynosi 83200 EUR.
Opłata ta obejmuje wszystkie sposoby prezentacji danego produktu leczniczego objęte pozwoleniem.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, dla niektórych rodzajów produktów leczniczych stosuje się obniżoną opłatę roczną w wysokości od 20800 EUR do 62400 EUR.
Produkty te zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2.";
3) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Produkty lecznicze stosowane u ludzi objęte procedurami ustanowionymi w dyrektywie 2001/83/WE
Opłata za rozpatrzenie
Opłatę za rozpatrzenie w wysokości 58000 EUR stosuje się w przypadku wszczęcia procedur określonych w art. 30 ust. 1 i art. 31 dyrektywy 2001/83/WE, jeżeli procedury te zostają wszczęte przez wnioskodawcę lub posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.W przypadku gdy procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, dotyczą kilku wnioskodawców lub posiadaczy pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, można ich połączyć w jedną grupę uiszczającą jedną wspólną opłatę za rozpatrzenie.
Jednakże w przypadku gdy ta sama procedura dotyczy więcej niż 10 różnych wnioskodawców lub posiadaczy pozwolenia, opłatę pobiera się poprzez zastosowanie wspomnianej wyżej opłaty za rozpatrzenie.";
4) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje brzmienie:
"Produkty lecznicze stosowane w weterynarii objęte procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 726/2004";
b) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
i) w lit. a) wprowadza się następujące zmiany:
- akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
"Pełna opłata za wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego zawierający pełną dokumentację wynosi 116000 EUR.
Opłata ta dotyczy pojedynczej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jedną prezentacją.
Opłata zostaje powiększona o 11600 EUR za każdą dodatkową moc lub postać farmaceutyczną przedstawioną w tym samym czasie, co początkowy wniosek o udzielenie pozwolenia.
To powiększenie opłaty obejmuje jedną dodatkową moc lub postać farmaceutyczną.";
- akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
"W przypadku szczepionek pełna opłata zostaje zredukowana do 58000 EUR, a każda dodatkowa moc i/lub postać farmaceutyczna i/lub sposób prezentacji pociąga za sobą powiększenie o 5800 EUR.";
ii) litera b) otrzymuje brzmienie:
"b) Opłata obniżona
Opłatę obniżoną w wysokości 58000 EUR stosuje się do wniosków o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na podstawie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 3 i art. 13c dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [10]. Opłata ta dotyczy pojedynczej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jedną prezentacją.
Specjalną opłatę obniżoną w wysokości 98000 EUR stosuje się do wniosków o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na podstawie art. 13 ust. 4 dyrektywy 2001/82/WE.
Opłata ta dotyczy pojedynczej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jedną prezentacją.
Opłaty obniżone, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, zostają podwyższone o 11600 EUR za każdą dodatkową moc lub postać farmaceutyczną złożoną w tym samym czasie, co początkowy wniosek o pozwolenie.
Podwyższenie opłaty, o którym mowa powyżej, dotyczy jednej dodatkowej mocy lub postaci farmaceutycznej i jednej prezentacji.
Opłaty obniżone, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, zostają podwyższone o 5800 EUR za każdy dodatkowy sposób prezentacji tej samej mocy i postaci farmaceutycznej złożony w tym samym czasie, co początkowy wniosek o pozwolenie.
W przypadku immunologicznych weterynaryjnych produktów leczniczych, opłata zostaje obniżona do 29000 EUR, a każda dodatkowa moc lub postać farmaceutyczna lub sposób prezentacji pociąga za sobą podwyższenie opłaty o 5800 EUR.
Do celów niniejszej litery nie jest istotna liczba gatunków docelowych.
iii) litera c) otrzymuje brzmienie:
"c) Opłata za rozszerzenie
Opłata za każde rozszerzenie udzielonego już pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w rozumieniu załącznika II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1085/2003 wynosi 29000 EUR.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w niektórych przypadkach stosuje się obniżone opłaty za rozszerzenie w wysokości od 7200 EUR do 21700 EUR.
Rozszerzenia te zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Opłaty za rozszerzenie i obniżone opłaty za rozszerzenie zostają podwyższone o 5800 EUR za każdą dodatkową prezentację tego samego rozszerzenia złożoną w tym samym czasie, co wniosek o rozszerzenie pozwolenia.";
c) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
i) akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:
"Opłata za zmianę typu I dotyczy niewielkich zmian w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu, zgodnie z definicją określoną w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1085/2003.
Opłata za zmianę typu IA wynosi 2500 EUR.
Opłata za zmianę typu IB wynosi 5800 EUR.";
ii) litera b) otrzymuje brzmienie:
"Opłata za zmianę typu II
Opłata za zmianę typu II dotyczy istotnych zmian w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu, zgodnie z definicją określoną w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1085/2003 i wynosi 34800 EUR.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku niektórych zmian stosuje się obniżone opłaty za zmianę typu II w wysokości od 8700 EUR do 26100 EUR.
Zmiany te zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
W przypadku immunologicznych weterynaryjnych produktów leczniczych opłata wynosi 5800 EUR.
W przypadku wprowadzania tej samej zmiany opłata, o której mowa w akapitach pierwszym, drugim i trzecim dotyczy wszystkich mocy, postaci farmaceutycznych i prezentacji objętych pozwoleniem.";
d) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:
i) akapit otrzymuje brzmienie:
"Opłatę w wysokości 17400 EUR stosuje się w przypadku jakiejkolwiek inspekcji na terenie lub poza granicami Wspólnoty.
W przypadku inspekcji poza granicami Wspólnoty dodatkowo doliczane są koszty podróży w oparciu o koszt rzeczywisty.";
ii) dodaje się akapit w brzmieniu:
"W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, obniżoną opłatę za inspekcję stosuje się w przypadku pewnych inspekcji, w zależności od ich zakresu i charakteru i ustala się ją na podstawie warunków określonych zgodnie z art. 11 ust. 2.";
e) ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
"6.
Opłata roczna
Opłata roczna za każde pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego wynosi 27700 EUR.
Opłata ta obejmuje wszystkie sposoby prezentacji danego produktu leczniczego objęte pozwoleniem.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, dla niektórych rodzajów produktów leczniczych stosuje się obniżoną opłatę roczną w wysokości od 6900 EUR do 20800 EUR.
Produkty te zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2.";
5) artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 6
Weterynaryjne produkty lecznicze objęte procedurami ustanowionymi w dyrektywie 2001/82/WE
Opłata za rozpatrzenie
Opłatę za rozpatrzenie w wysokości 34800 EUR stosuje się w przypadku wszczęcia procedur określonych w art. 34 ust. 1 i art. 35 dyrektywy 2001/82/WE, jeżeli procedury te zostają wszczęte przez wnioskodawcę lub posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.W przypadku gdy procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, dotyczą kilku wnioskodawców lub posiadaczy pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, można ich połączyć w jedną grupę uiszczającą jedną wspólną opłatę za rozpatrzenie.
Jednakże w przypadku gdy ta sama procedura dotyczy więcej niż dziesięciu różnych wnioskodawców lub posiadaczy pozwolenia, opłatę pobiera się poprzez zastosowanie wspomnianej wyżej opłaty za rozpatrzenie.";
6) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje brzmienie:
"Ustanowienie maksymalnego limitu pozostałości (MRL) dla weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2377/90 [11]
b) ustęp 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Opłatę dodatkową w wysokości 17400 EUR stosuje się wobec każdego wniosku zmieniającego istniejący maksymalny limit pozostałości (MRL), określony w jednym z załączników do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90.";
c) skreśla się ust. 2 oraz numerację ust. 1;
7) artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 8
Opłaty różne
1.
Opłata za doradztwo naukowe
2.
Opłata za usługi naukowe nieujęte w art. 3 do 7 lub w art. 8 ust. 1
3.
Opłata za czynności administracyjne
Za czynności administracyjne stosuje się opłatę w wysokości od 100 do 5800 EUR, jeżeli dokumenty lub świadectwa nie są wystawiane w ramach usług objętych inną opłatą określoną w niniejszym rozporządzeniu lub w związku z zakończeniem administracyjnego stwierdzania ważności, skutkującego odrzuceniem wniosku, do którego dołączona była dokumentacja lub w przypadku gdy istnieje konieczność sprawdzenia informacji wymaganych w związku z dystrybucją równoległą.Klasyfikację usług i opłat zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2.";
8) w art. 9 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Całkowite lub częściowe zwolnienie z opłat określonych w niniejszym rozporządzeniu może być udzielone w szczególności w odniesieniu do produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia rzadkich chorób lub chorób gatunków o mniejszym znaczeniu lub w związku z rozszerzeniem istniejącego MRL na dodatkowe gatunki zwierząt lub w przypadku produktów leczniczych stosowanych w wyjątkowych wypadkach przed ich zarejestrowaniem.Szczegółowe warunki zastosowania całkowitego lub częściowego zwolnienia z opłat określa się zgodnie z art. 11 ust. 2.Opłaty za opinię dotyczącą produktu leczniczego stosowanego w wyjątkowych wypadkach przed jego zarejestrowaniem są odliczane od opłaty za wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu tego produktu, jeżeli wniosek jest składany przez tego samego wnioskodawcę.";
9) artykuł 10 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 10
Termin płatności i płatność po terminie
1.
Terminem płatności jest data administracyjnego stwierdzenia ważności wniosku, o ile przepisy szczegółowe nie stanowią inaczej.
Opłaty uiszcza się w terminie 45 dni od otrzymania przez wnioskodawcę powiadomienia o administracyjnym stwierdzeniu ważności wniosku.
Opłaty uiszcza się w euro.
Terminem płatności opłaty rocznej jest pierwsza i każda kolejna rocznica powiadomienia o wydaniu decyzji w sprawie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.
Opłatę uiszcza się w terminie 45 dni od terminu płatności.
Opłatę roczną uiszcza się za rok poprzedni.
Opłatę za inspekcję uiszcza się w terminie 45 dni od daty przeprowadzenia inspekcji.
2.
Opłata za złożenie wniosku o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi w przypadku pandemii jest odraczana do czasu pełnego uznania pandemii przez Światową Organizację Zdrowia lub przez Wspólnotę w ramach decyzji nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. ustanawiająca sieć nadzoru i kontroli epidemiologicznej chorób zakaźnych we Wspólnocie [12].
Odroczenie takie nie może przekroczyć pięciu lat.
3. Gdy jakakolwiek opłata należna na mocy niniejszego rozporządzenia pozostaje niezapłacona w terminie jej płatności, Dyrektor Zarządzający, bez uszczerbku dla zdolności Agencji do wszczęcia postępowania sądowego przyznanej jej w art. 71 rozporządzenia (WE) nr 726/2004, zdecydować może o niewykonywaniu zleconych usług lub o zawieszeniu wszystkich usług i procedur w toku, do momentu uiszczenia należnej opłaty łącznie z odsetkami, o których mowa w art. 86 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [13].
10) artykuł 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (WE) nr 726/2004, Zarząd Agencji może, na wniosek Dyrektora Zarządzającego oraz po pozytywnym zaopiniowaniu przez Komisję, sprecyzować inne przepisy niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia.
Przepisy te są udostępniane publicznie.";
11) w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a) akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Jednakże zmiany kwot opłat określonych niniejszym rozporządzeniem przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 726/2004, z wyjątkiem aktualizacji, o której mowa w akapicie piątym niniejszego artykułu.";
b) akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:
"W terminie do dnia 24 listopada 2010 r. Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie z jego realizacji, sprawozdanie to będzie zawierało analizę konieczności wprowadzenia do niniejszego rozporządzenia procedury rozstrzygania sporów.Przyszłe zmiany opłat zostaną oparte na ocenie kosztów Agencji oraz na podstawie kosztów związanych z usługami świadczonymi przez Państwa Członkowskie.
Koszty te będą obliczane zgodnie z powszechnie przyjętymi międzynarodowymi metodami naliczania kosztów, które zostaną przyjęte zgodnie z art. 11 ust. 2.";
c) dodaje się akapit w brzmieniu:
"Ze skutkiem od dnia 1 kwietnia każdego roku Komisja będzie korygować opłaty w oparciu o wysokość wskaźnika inflacji publikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.".
Artykuł 2
Okres przejściowy
Niniejsze rozporządzenie nie dotyczy ważnych wniosków będących w trakcie rozpatrywania w dniu 20 listopada 2005 r.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 20 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1906/2005
z dnia 22 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1907/2005
z dnia 22 listopada 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1756/2005 [2] otworzyło przetarg, ustalając indykatywne stawki refundacji i indykatywne ilości, dla których mogą być wydane pozwolenia na wywóz w systemie A3.
(2) W zależności od przedstawionych ofert należy ustalić maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe przyznawania ilości odnoszące się do ofert przedstawionych na poziomie tych maksymalnych stawek.
(3) W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalna stawka konieczna do udzielenia pozwoleń w wysokości indykatywnej ilości, w granicach zaoferowanych w przetargu ilości, nie jest wyższa niż półtorej indykatywnej stawki refundacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe wydawania, odnoszące się do przetargu ogłoszonego rozporządzeniem (WE) nr 1756/2005, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1908/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1909/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
zamykające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy międzynarodowych zobowiązań przyjętych przez Wspólnotę w ramach wielostronnych negocjacji podczas Rundy Urugwajskiej [2], niezbędne jest stworzenie warunków dla przywozu pewnej ilości kukurydzy do Hiszpanii.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii [3] przewiduje księgowanie niektórych substytutów określonych w art. 2 w celu przestrzegania ilości w ramach tych kontyngentów.
(3) Przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1808/2005 [4].
(4) Zważywszy że przewidziana w rozporządzeniu (WE) nr 1839/95 roczna ilość dla tego kontyngentu została osiągnięta, należy zamknąć przetarg i uchylić rozporządzenie (WE) nr 1808/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Otwarty na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1808/2005 przetarg na obniżenie należności określony w art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do kukurydzy przywożonej z Hiszpanii zostaje zamknięty.
2.
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1808/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1911/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do octanu flugestonu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [1], w szczególności jego art. 2,
uwzględniając opinię Europejskiej Agencji ds. Produktów Leczniczych wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wszystkie substancje czynne farmakologicznie, które są stosowane we Wspólnocie w produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom hodowanym w celu produkcji żywności, powinny być oceniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90.
(2) Octan flugestonu został włączony do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do owiec i kóz, mleka, do stosowania dopochwowego oraz wyłącznie w celach zootechnicznych.
Substancja została również wprowadzona do załącznika III do tego rozporządzenia w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, owiec i kóz, wyłącznie w celach leczniczych i zootechnicznych, w oczekiwaniu na zakończenie badań naukowych.
Badania te zostały już zakończone, zatem octan flugestonu powinien zostać włączony do załącznika I do tego rozporządzenia do stosowania w tych samych celach oraz dla tkanek docelowych, tak jak w załączniku III.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2377/90.
(4) Aby umożliwić zastosowanie niniejszego rozporządzenia, należy wyznaczyć odpowiedni okres na dostosowanie przez Państwa Członkowskie, w świetle tego rozporządzenia, zezwolenia na wprowadzenie na rynek, wydawanego zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [2].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1912/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 527/2003 zezwalające na oferowanie i dostarczanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi niektórych win przywożonych z Argentyny, które mogły być poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności art. 45 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W drodze odstępstwa od art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, rozporządzenie (WE) nr 527/2003 [2] zezwala na przywóz do Wspólnoty win wyprodukowanych w Argentynie, poddanych pewnym procesom enologicznym nieprzewidzianym przez postanowienia obowiązujące we Wspólnocie. Zezwolenie to wygasło dnia 30 września 2005 r.
(2) Negocjacje w sprawie umowy dotyczącej handlu winem, prowadzone przez Wspólnotę, reprezentowaną przez Komisję, i Mercosur, w tym Argentynę, wciąż trwają.
Negocjacje te dotyczą zwłaszcza odpowiednich działań i procesów enologicznych obu stron, jak również ochrony oznaczeń geograficznych.
(3) W celu ułatwienia prowadzenia negocjacji należy przedłużyć odstępstwo zezwalające na dodawanie kwasu jabłkowego do win produkowanych w Argentynie i przywożonych do Wspólnoty do czasu wejścia w życie umowy wieńczącej negocjacje, o których mowa, a najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 527/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 527/2003 datę " 30 września 2005 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1913/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, (EWG) nr 2771/75, (EWG) nr 2777/75, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1255/1999 i (WE) nr 2529/2001 w odniesieniu do nadzwyczajnych środków wspierania rynku
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Niektóre wspólne organizacje rynku zezwalają na nadzwyczajne środki wspierania rynku w celu uwzględnienia ograniczeń swobodnego obrotu wynikających z zastosowania środków w celu zwalczania rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych.
Środki takie są przewidziane w:
- artykule 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [3],
- artykule 14 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [4],
- artykule 14 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [5],
- artykule 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [6],
- artykuł 36 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [7], oraz
- artykuł 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego [8].
(2) Te nadzwyczajne środki wspierania rynku są podejmowane przez Komisję i związane bezpośrednio lub też są one następstwem środków weterynaryjnych i zdrowotnych przyjętych w celu zwalczania rozprzestrzeniania się chorób.
Są one podejmowane na wniosek Państw Członkowskich w celu uniknięcia poważnych zakłóceń na danych rynkach.
(3) W tym kontekście Państwa Członkowskie ponoszą główną odpowiedzialność za zapobieganie wybuchowi choroby i jej rozprzestrzenianiu się.
Biorąc pod uwagę sytuację, zasięg choroby, czas jej trwania oraz, odpowiednio, skalę wymaganych wysiłków w celu wsparcia rynku, koszt pomocy rzeczywiście wypłaconej producentom powinien być dzielony pomiędzy Wspólnotę i dane Państwo Członkowskie.
(4) Przyjęcie środków wsparcia powinno zależeć od przyjęcia przez Państwa Członkowskie środków weterynaryjnych i zdrowotnych w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby.
(5) Państwa Członkowskie powinny zapewnić, aby nie powstawały zakłócenia konkurencji w przypadku gdy Państwa Członkowskie angażują producentów w zapewnienie części finansowania.
(6) Zasady dotyczące pomocy państwa nie powinny stosować się do wkładu finansowego Państw Członkowskich na rzecz nadzwyczajnych środków wspierania rynku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 20 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 20
1.
W celu uwzględnienia ograniczeń w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz z państwami trzecimi, które mogą wynikać z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych, mogą być podejmowane nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego tymi ograniczeniami, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24.
Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich.
Mogą być one podejmowane jedynie wtedy, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podjęły środki weterynaryjne i zdrowotne w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby oraz wyłącznie w stopniu i na okres ściśle niezbędny dla wsparcia danego rynku.
2.
W odniesieniu do środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, które są bezpośrednio związane ze środkami weterynaryjnymi i zdrowotnymi, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie równoważne 50 % wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie i 60 % takich wydatków w przypadku zwalczania pryszczycy.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie, nie powoduje to zakłóceń konkurencji pomiędzy producentami w różnych Państwach Członkowskich.
4.
Artykuły 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów pieniężnych Państw Członkowskich na rzecz środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1.".
Artykuł 2
Artykuł 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 14
1.
W celu uwzględnienia ograniczeń swobodnego obrotu, które mogą wynikać z zastosowania nadzwyczajnych środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych, mogą być podejmowane nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego tymi ograniczeniami, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17.
Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich.
Mogą być one podejmowane jedynie wtedy, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podjęły środki weterynaryjne i zdrowotne w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby oraz wyłącznie w stopniu i na okres ściśle niezbędny dla wsparcia danego rynku.
2.
W odniesieniu do środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, które są bezpośrednio związane ze środkami weterynaryjnymi i zdrowotnymi, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie równoważne 50 % wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie, nie powoduje to zakłóceń konkurencji pomiędzy producentami w różnych Państwach Członkowskich.
4.
Artykuły 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów pieniężnych Państw Członkowskich na rzecz środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1.".
Artykuł 3
Artykuł 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 14
1.
W celu uwzględnienia ograniczeń swobodnego obrotu, które mogą wynikać z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych, mogą być podejmowane nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego tymi ograniczeniami, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17.
Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich.
Mogą być one podejmowane jedynie wtedy, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podjęły środki weterynaryjne i zdrowotne w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby oraz wyłącznie w stopniu i na okres ściśle niezbędny dla wsparcia danego rynku.
2.
W odniesieniu do środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, które są bezpośrednio związane ze środkami weterynaryjnymi i zdrowotnymi, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie równoważne 50 % wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie, nie powoduje to zakłóceń konkurencji pomiędzy producentami w różnych Państwach Członkowskich.
4.
Artykuły 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów pieniężnych Państw Członkowskich na rzecz środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1.".
Artykuł 4
Artykuł 39 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 39
1.
W celu uwzględnienia ograniczeń swobodnego obrotu, które mogą wynikać z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych, mogą być podejmowane nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego tymi ograniczeniami, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 43.
Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich.
Mogą być one podejmowane jedynie wtedy, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podjęły środki weterynaryjne i zdrowotne w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby oraz wyłącznie w stopniu i na okres ściśle niezbędny dla wsparcia danego rynku.
2.
W odniesieniu do środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, które są bezpośrednio związane ze środkami weterynaryjnymi i zdrowotnymi, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie równoważne 50 % wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie i 60 % takich wydatków w przypadku zwalczania pryszczycy.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie, nie powoduje to zakłóceń konkurencji pomiędzy producentami w różnych Państwach Członkowskich.
4.
Artykuły 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów pieniężnych Państw Członkowskich na rzecz środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1.".
Artykuł 5
Artykuł 36 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 36
1.
W celu uwzględnienia ograniczeń swobodnego obrotu, które mogą wynikać z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych, mogą być podejmowane nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego tymi ograniczeniami, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 42.
Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich.
Mogą być one podejmowane jedynie wtedy, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podjęły środki weterynaryjne i zdrowotne w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby oraz wyłącznie w stopniu i na okres ściśle niezbędny dla wsparcia danego rynku.
2.
W odniesieniu do środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, które są bezpośrednio związane ze środkami weterynaryjnymi i zdrowotnymi, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie równoważne 50 % wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie i 60 % takich wydatków w przypadku zwalczania pryszczycy.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie, nie powoduje to zakłóceń konkurencji pomiędzy producentami w różnych Państwach Członkowskich.
4.
Artykuły 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów pieniężnych Państw Członkowskich na rzecz środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1.".
Artykuł 6
Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 22
1.
W celu uwzględnienia ograniczeń swobodnego obrotu, które mogą wynikać z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych, mogą być podejmowane nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego tymi ograniczeniami, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25 ust. 2.
Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich.
Mogą być one podejmowane jedynie wtedy, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podjęły środki weterynaryjne i zdrowotne w celu szybkiego stłumienia wybuchu choroby oraz wyłącznie w stopniu i na okres ściśle niezbędny dla wsparcia danego rynku.
2.
W odniesieniu do środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, które są bezpośrednio związane ze środkami weterynaryjnymi i zdrowotnymi, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie równoważne 50 % wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie i 60 % takich wydatków w przypadku zwalczania pryszczycy.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez Państwa Członkowskie, nie powoduje to zakłóceń konkurencji pomiędzy producentami w różnych Państwach Członkowskich.
4.
Artykuły 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów pieniężnych Państw Członkowskich na rzecz środków nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1.".
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1914/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1915/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1982/2004 w odniesieniu do uproszczenia rejestrowania ilości i specyfikacji szczególnych przepływów towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3330/91 [1], w szczególności jego art. 3 ust. 4 i 5, art. 9, 10 i 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1982/2004 z dnia 18 listopada 2004 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi i uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 1901/2000 oraz (EWG) nr 3590/92 [2] ustala przepisy w odniesieniu do niektórych elementów danych i poszczególnych towarów. Przepisy te należy dostosować w celu ułatwienia zbierania danych i osiągnięcia większej dokładności w odniesieniu do niektórych określonych transakcji handlowych.
(2) W celu zmniejszenia obciążenia obowiązkiem sprawozdawczym stron odpowiedzialnych za dostarczanie informacji Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia przedsiębiorstw z podawania informacji o ilości wyrażonej w masie netto dla wszystkich towarów, dla których musi jednocześnie być podana ilość w uzupełniającej jednostce miary.
(3) W celu zaspokojenia krajowego zapotrzebowania na dane Państwa Członkowskie powinny mieć zapewnioną większą elastyczność w zbieraniu kodów oznaczających rodzaje transakcji, o ile nie wpływa to na informacje przekazywane Komisji.
(4) Mając na względzie harmonizację statystyki Wspólnoty w zakresie obrotu handlowego statkami i statkami powietrznymi między Państwami Członkowskimi, przesyłanie danych na temat handlu statkami i statkami powietrznymi powinno być ograniczone do transakcji zarejestrowanych w krajowym rejestrze statków lub statków powietrznych i obejmujących przedsiębiorstwa mające siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim.
(5) Należy określić dodatkowe przepisy dotyczące źródeł danych w celu umożliwienia władzom krajowym zbierania dokładniejszych informacji dotyczących przywozu i wywozu w odniesieniu do handlu statkami i statkami powietrznymi, produktami morskimi, energią elektryczną i gazem ziemnym.
(6) Niezbędne jest również wyjaśnienie dotyczące części zamiennych używanych do naprawy.
(7) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1982/2004 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Statystyki Handlu Towarami między Państwami Członkowskimi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1982/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 9 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 9
Ilość towarów
1.
Masa netto jest podawana w kilogramach.
Jednakże podawanie masy netto może nie być wymagane od stron odpowiedzialnych za dostarczanie informacji, w przypadku gdy podawana jest uzupełniająca jednostka miary zgodnie z ust. 2.
2.
Uzupełniające jednostki miary są podawane zgodnie z informacją zamieszczoną w Nomenklaturze Scalonej, dalej zwaną "CN", ustanowionej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 [3] w odniesieniu do odpowiednich podpozycji, których wykaz znajduje się w części I "Postanowienia wstępne" wymienionego rozporządzenia.
2) w art. 10 dodaje się zdanie w brzmieniu:
"Państwa Członkowskie mogą gromadzić numery kodów w kolumnie B do celów krajowych z zastrzeżeniem, że do Komisji przekazywane są jedynie numery kodów umieszczone w kolumnie A.";
3) w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:
"a) przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego z osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w innym Państwie Członkowskim na osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim i zarejestrowaną w krajowym rejestrze statków lub statków powietrznych. Transakcja ta jest traktowana jako przywóz;
b) przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego z osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim i zarejestrowanej w krajowym rejestrze statków lub statków powietrznych na osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w innym Państwie Członkowskim. Transakcja ta jest traktowana jako wywóz.
Jeżeli statek lub statek powietrzny jest nowy, to wywóz jest rejestrowany w Państwie Członkowskim, w którym został on zbudowany.";
b) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami Wspólnoty, władze krajowe mają dostęp do wszystkich dostępnych dodatkowych źródeł danych, innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, takich jak informacje z krajowych rejestrów statków lub statków powietrznych, które mogą być wymagane w celu ustalenia przeniesienia prawa własności takich towarów.";
4) w art. 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami Wspólnoty, władze krajowe mają dostęp do wszystkich dostępnych dodatkowych źródeł danych, innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, takich jak informacje z deklaracji składanych przez zarejestrowane statki krajowe dotyczące produktów morskich wyładowywanych w innych Państwach Członkowskich.";
5) w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami Wspólnoty, władze krajowe mają dostęp do wszystkich dostępnych dodatkowych źródeł danych, innych niż źródła danych systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, których mogą potrzebować w celu zastosowania niniejszego artykułu.";
6) w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje brzmienie:
"Energia elektryczna i gaz";
b) ustępy 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1.
Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi obejmuje wywóz i przywóz energii elektrycznej i gazu ziemnego.
2.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami Wspólnoty, władze krajowe mają dostęp do wszystkich dostępnych dodatkowych źródeł danych, innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, których mogą potrzebować w celu przekazywania danych określonych w ust. 1 do Komisji (Eurostatu).
Władze krajowe mogą wymagać dostarczania informacji bezpośrednio przez operatorów mających siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim, którzy posiadają lub obsługują krajowe systemy przesyłowe energii elektrycznej lub gazu ziemnego.";
7) w załączniku I lit. h) otrzymuje brzmienie:
"h) Towary do naprawy i po naprawie oraz części zamienne używane do naprawy.
Naprawa zakłada przywrócenie towarów do ich pierwotnej funkcji lub stanu.
Celem tej operacji jest utrzymanie towaru w stanie pozwalającym na użytkowanie; może to oznaczać ich przebudowę lub udoskonalenie, ale nie zmienia w żaden sposób charakteru towaru.";
8) skreśla się załącznik II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1916/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 13 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik II do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 zezwala na stosowanie syntetycznych witamin A, D i E w paszy dla przeżuwaczy w okresie przejściowym upływającym dnia 31 grudnia 2005 r.
(2) Ze względów klimatycznych oraz ze względu na dostępne źródła paszy istnieją różnice regionalne dotyczące możliwości dostarczania przeżuwaczom z hodowli ekologicznej niezbędnych witamin A, D i E zawartych w dawce pokarmowej. Prawdopodobnie sytuacja taka jeszcze się utrzyma i w związku z tym należy zezwolić na stosowanie wspomnianych witamin syntetycznych dla przeżuwaczy.
(3) W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2092/91.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1917/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 25 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1919/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1920/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 13. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 13. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 39,374 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1921/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1922/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 22 listopada 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 22 listopada 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1923/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 22 listopada 2005 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 22 listopada 2005 r. 12,25 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1924/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od dnia 25 listopada 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze mięsa drobiowego prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, mięso drobiowe, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, musi być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych związanych z produkcją i wprowadzaniem do obrotu świeżego mięsa drobiowego [3].
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można było objąć je refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XII załącznika do dyrektywy 71/118/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1925/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1926/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica między cenami produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towary wymienione w Załączniku do tego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [2], określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.
(4) Artykuł 11 Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego podczas Rundy Urugwajskiej stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1927/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnice między cenami produktów objętych art. 1 lit. a), b), c), d), e) i g) tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie mogą być pokryte refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2] określa produkty, w stosunku do których ustala się stawkę refundacji, którą stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Jednakże w przypadku niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu istnieje niebezpieczeństwo naruszenia podjętych zobowiązań dotyczących wcześniejszego ustalania wysokich stawek refundacji.
Dlatego konieczne jest podjęcie stosownych środków ostrożności, aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu nie wykluczając przy tym zawierania długoterminowych kontraktów.
Ustanowienie konkretnych stawek na wcześniejsze ustalanie refundacji dotyczących tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 przewiduje, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić w stosownych przypadkach refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku danego produktu w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów powiązanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełniają odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po cenach obniżonych oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] przewiduje, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny być udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji obowiązujące w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1928/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji ustala się co miesiąc na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(4) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że refundacja wywozowa do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(5) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(6) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1929/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające ostateczną stawkę refundacji wywozowych i wartość procentową wydawania pozwoleń na wywóz w systemie B w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe oraz jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 z dnia 8 października 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do refundacji wywozowych do owoców i warzyw [2], w szczególności jego art. 6 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1172/2005 [3] ustala ilości indykatywne, dla których mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz w systemie B.
(2) Należy więc ustalić ostateczną stawkę refundacji na poziomie stawki indykatywnej i wartość procentową wydawania dla wnioskowanych ilości w odniesieniu do pozwoleń w systemie B, o które wnioskowano od 16 września do 15 listopada 2005 r., dla pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych oraz jabłek,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na wywóz w systemie B, złożonych z tytułu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1172/2005 między 16 września a 15 listopada 2005 r., stosowana wartość procentowa wydawania i stosowana stawka refundacji są określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1930/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [1], w szczególności jego art. 7 i art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2] ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej.
(2) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia.
(3) Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 23 listopada 2005 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 stycznia 2006 r., dla stref przeznaczenia 2) Azja i 3) Europa Wschodnia, określona w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od 16 do 22 listopada 2005 r. i zawiesić dla wymienionych stref, do dnia 16 stycznia 2006 r., wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Pozwolenia na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji w sektorze wina, o które wnioskowano w okresie od dnia 16 do 22 listopada 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2001, są wydawane w ilości wynoszącej 91,01 % ilości wnioskowanej dla strefy 2) Azja i 83,48 % ilości wnioskowanej dla strefy 3) Europa Wschodnia.
2.
Dla produktów w sektorze wina określonych w ust. 1 wydawanie pozwoleń na wywóz, o które wnioskowano od dnia 23 listopada 2005 r., jak również składanie wniosków o pozwolenia na wywóz od dnia 25 listopada 2005 r., jest zawieszone dla strefy przeznaczenia 2) Azja i 3) Europa Wschodnia do dnia 16 stycznia 2006 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1931/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1932/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1809/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 18 do 24 listopada 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 19,47 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 57500 t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1933/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 18 do 24 listopada 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1934/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach 18 do 24 listopada 2005 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1935/2005
z dnia 24 listopada 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 18 do 24 listopada 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 5,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 27/2005 w odniesieniu do śledzia, halibuta niebieskiego i ośmiornicy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 20,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 27/2005 [2] określa wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe.
(2) Zgodnie z nowymi opiniami naukowymi Bałtycka Międzynarodowa Komisja ds. Rybołówstwa przyjęła zalecenia dotyczące zwiększenia wspólnotowych wielkości dopuszczalnych połowów śledzia w podstrefach 30 i 31 Morza Bałtyckiego o 15000 ton do 86856 ton.
Należy wprowadzić tą zwiększoną ilość.
(3) Zgodnie ze skorygowanymi statystykami połowów, Litwa powinna mieć dostęp do wielkości dopuszczalnych połowów halibuta niebieskiego w wysokości 10 ton w strefie IIa (wody terytorialne Wspólnoty) i na podobszarach IV, VI (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe).
Należy zatem wprowadzić tą skorygowaną wartość.
(4) Aby przyczynić się do ochrony zasobów ośmiornicy, w szczególności ochrony niedojrzałych organizmów morskich, należy w roku 2005 ustalić minimalny rozmiar ośmiornicy pochodzącej z wód morskich będących pod władzą lub jurysdykcją krajów trzecich znajdujących się w regionie CECAF w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [3].
(5) W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 27/2005 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(6) Biorąc pod uwagę pilność sprawy, konieczne jest uczynienie wyjątku od okresu sześciotygodniowego, o którym mowa w pkt I ust. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1937/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1938/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustanawiające przydział pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2006 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], w szczególności jego art. 20 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1519/2005 [3] otwiera procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz serów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2006 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT.
(2) Wnioski o wydanie tymczasowych pozwoleń w odniesieniu do niektórych kontyngentów i grup produktów przekraczają ilości dostępne w ramach kontyngentu na 2006 r. Należy zatem ustalić współczynniki przydziału, o których mowa w art. 20 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999.
(3) Biorąc pod uwagę ograniczenie czasowe we wdrożeniu tej procedury, jak określono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1519/2005, niniejsze rozporządzenie należy zacząć stosować możliwie jak najszybciej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wnioski o wydanie tymczasowych pozwoleń na wywóz złożone zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1519/2005 dla grup produktów i kontyngentów określonych jako 16-Tokio 16-, 17-, 18-, 20- i 21-Urugwaj, 25-Tokio i 25-Urugwaj w kolumnie 3 Załącznika do niniejszego rozporządzenia są przyjmowane pod warunkiem:
- zastosowania współczynników przydziału określonych w kolumnie 5 Załącznika do niniejszego rozporządzenia, jeżeli są składane przez wnioskodawców, którzy wykazują wywóz rozpatrywanych produktów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w przynajmniej jednym roku w ciągu trzech poprzednich lat i których wskazanymi importerami są ich spółki zależne lub spółki uważane za spółki zależne zgodnie art. 20 ust. 2 akapit szósty rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999,
- zastosowania współczynników przydziału określonych w kolumnie 6 Załącznika do niniejszego rozporządzenia, jeżeli są składane przez wnioskodawców innych niż ci, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, którzy wykazują wywóz rozpatrywanych produktów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w każdym roku w ciągu trzech poprzednich lat.
Artykuł 2
Wnioski o wydanie tymczasowych pozwoleń na wywóz złożone zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1519/2005 dla grup produktów i kontyngentów określonych jako 22-Tokio i 22-Urugwaj w kolumnie 3 Załącznika do niniejszego rozporządzenia są przyjmowane pod warunkiem:
- zastosowania współczynników przydziału określonych w kolumnie 7 Załącznika do niniejszego rozporządzenia, jeżeli są składane przez wnioskodawców, którzy wykazują wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w przynajmniej jednym roku w ciągu trzech poprzednich lat i których wskazanymi importerami są ich spółki zależne,
- zastosowania współczynników przydziału określonych w kolumnie 8 Załącznika do niniejszego rozporządzenia, jeżeli są składane przez wnioskodawców innych niż ci, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, którzy wykazują wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w przynajmniej jednym roku w ciągu trzech poprzednich lat.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1939/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1940/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1941/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1942/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1943/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 175. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 175. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1944/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 175. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 175. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1945/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 347. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 347. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 45,5 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 50 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1946/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2007/2000 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2007/2000 [1] wygasa w dniu 31 grudnia 2005 r.
(2) W związku z tym, że Układy o stabilizacji i stowarzyszeniu nie zostały jeszcze zawarte z wszystkimi krajami zachodnich Bałkanów, właściwym jest przedłużenie okresu obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 2007/2000.
(3) Oczekuje się, że dalsze otwarcie rynku przyczyni się do procesu stabilizacji politycznej i gospodarczej w regionie bez negatywnych skutków dla Wspólnoty.
W związku z powyższym, preferencje te powinny mieć zastosowanie w dalszym okresie, od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.
(4) W dniu 4 lutego 2003 r. w Federalnej Republice Jugosławii przyjęto Kartę konstytucyjną zmieniającą nazwę tego kraju na Serbia i Czarnogóra i ustanawiającą podział kompetencji między wspólnotą państwową i dwiema Republikami składowymi.
(5) Środki handlowe przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 2007/2000 powinny również uwzględnić fakt, że Republika Czarnogóry, Republika Serbii i Kosowo, jak określono w rezolucji 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 1999 r., stanowią odrębne obszary celne.
(6) Wspólnota zawarła z Republiką Serbii Porozumienie w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2007/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 i 2 wyrazy "oraz Serbii i Czarnogóry, jak również z Kosowa" zastępuje się wyrazami "oraz obszarów celnych Czarnogóry, Serbii lub Kosowa";
2) w art. 3 ust. 1 i 2 wyrazy "Federalnej Republiki Jugosławii" zastępuje się wyrazami "obszarów celnych Czarnogóry lub Kosowa";
3) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 lit. d) wyrazy "z Federalnej Republiki Jugosławii, jak również z Kosowa" zastępuje się wyrazami "z obszarów celnych Czarnogóry, Serbii lub Kosowa".
b) W ust. 4, zdanie wprowadzające oraz lit. c) wyrazy "Serbii i Czarnogóry, jak również z Kosowa" zastępuje się wyrazami "obszarów celnych Czarnogóry, Serbii lub Kosowa";
4) w art. 17 datę " 31 grudnia 2005 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2010 r.";
5) w załączniku I, w kolumnie "Beneficjenci" wszystkie odniesienia do wyrazów "Federalna Republika Jugosławii, jak również Kosowo" zastępuje się wyrazami "obszary celne Czarnogóry, Serbii lub Kosowa".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1947/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze nasion oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 i (EWG) nr 1674/72
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i art. 37 ust. 2 akapit trzeci,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Funkcjonowaniu i rozwojowi wspólnego rynku produktów rolnych powinno towarzyszyć stworzenie wspólnej polityki rolnej uwzględniającej wspólną organizację rynków rolnych, która mogłaby przyjmować różne formy w zależności od produktu.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2358/71 z dnia 26 października 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [3] zostało kilkakrotnie znacząco zmienione, w szczególności rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników [4]. W celu zapewnienia jasności rozporządzenie (EWG) nr 2358/71 powinno zostać uchylone i zastąpione nowym rozporządzeniem.
(3) Przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 1674/72 z dnia 2 sierpnia 1972 r. ustanawiającego ogólne zasady przyznawania i finansowania pomocy w odniesieniu do materiału siewnego [5] zostały włączone do przepisów wykonawczych zawartych w rozdziale 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów odłogowanych do produkcji surowców [6]. Rozporządzenie (EWG) nr 1674/72 powinno w związku z tym zostać uchylone.
(4) W celu monitorowania wielkości handlu nasionami z państwami trzecimi należy stworzyć system pozwoleń na przywóz uwzględniający wniesienie zabezpieczenia zapewniającego realizację transakcji, w związku z którymi wystąpiono o te pozwolenia.
(5) System należności celnych umożliwia zrezygnowanie z wszystkich innych środków ochrony w odniesieniu do towarów przywożonych z państw trzecich.
(6) Mechanizmy rynku wewnętrznego i opłat celnych mogą jednak w wyjątkowych okolicznościach okazać się nieodpowiednie.
Aby w takich przypadkach zabezpieczyć rynek wspólnotowy przed ewentualnymi zakłóceniami, Wspólnota powinna mieć możliwość niezwłocznego podjęcia koniecznych środków.
Środki te powinny być zgodne ze zobowiązaniami międzynarodowymi Wspólnoty.
(7) Przyznanie pomocy krajowej zagroziłoby właściwemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego w sektorze nasion.
W związku z tym do produktów objętych wspólną organizacją rynków powinny mieć zastosowanie przepisy Traktatu dotyczące pomocy państwa.
Finlandia, ze względu na panujące tam specyficzne warunki klimatyczne, może jednak od przystąpienia, pod warunkiem że zezwoli na to Komisja, przyznawać pomoc w odniesieniu do pewnej ilości nasion oraz pewnej ilości nasion zbóż produkowanych wyłącznie w Finlandii.
(8) W związku ze stałą ewolucją wspólnego rynku nasion Państwa Członkowskie i Komisja powinny przekazywać sobie wzajemnie istotne informacje dotyczące zmian w tej dziedzinie.
(9) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WSTĘPNE
Artykuł 1
Utworzona zostaje wspólna organizacja rynku nasion, obejmująca następujące produkty:
Kod CN _BAR_ Opis towaru _BAR_
07129011 _BAR_ Odmiany kukurydzy cukrowej, do siewu _BAR_
07131010 _BAR_ Groch (Pisum sativum), do siewu _BAR_
ex07132000 _BAR_ Cieciorka (ciecierzyca), do siewu _BAR_
ex07133100 _BAR_ Fasola z gatunku Vigna mungo (L.)
Hepper Vigna radiata (L.)
Wilczek, do siewu _BAR_
ex07133200 _BAR_ Fasolka czerwona mała (Adzuki) (Phaseolus lub Vigna angularis) do siewu _BAR_
07133310 _BAR_ Fasola, włącznie z białą groszkową (Phaseolus vulgaris) do siewu _BAR_
ex07133900 _BAR_ Pozostałe, do siewu _BAR_
ex07134000 _BAR_ Soczewica, do siewu _BAR_
ex07135000 _BAR_ Bób (Vicia faba var. major) i bobik (Vicia faba var. equina i Vicia faba var. minor), do siewu _BAR_
ex07139000 _BAR_ Pozostałe warzywa strączkowe, suszone, do siewu _BAR_
10019010 _BAR_ Orkisz, do siewu _BAR_
ex100510 _BAR_ Kukurydza, nasiona, hybrydy _BAR_
10061010 _BAR_ Ryż niełuskany, do siewu _BAR_
10070010 _BAR_ Ziarno sorgo, hybrydy, do siewu _BAR_
12010010 _BAR_ Nasiona soi, nawet łamane, do siewu _BAR_
12021010 _BAR_ Orzeszki ziemne nie palone ani nie przygotowane inaczej, w łupinkach, do siewu _BAR_
12040010 _BAR_ Nasiona lnu, nawet łamane, do siewu _BAR_
12051010 _BAR_ Nasiona rzepaku lub rzepiku, nawet łamane, do siewu _BAR_
12060010 _BAR_ Nasiona słonecznika, nawet łamane, do siewu _BAR_
ex1207 _BAR_ Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane, do siewu _BAR_
1209 _BAR_ Nasiona, owoce i zarodniki, siewne _BAR_
Artykuł 2
Rok gospodarczy dla nasion rozpoczyna się dnia 1 lipca każdego roku i kończy się dnia 30 czerwca następnego roku.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla środków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ II
HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI
Artykuł 4
1.
Przywóz do Wspólnoty produktów wymienionych w art. 1 może zostać uzależniony od przedstawienia pozwolenia na przywóz.
Produkty, w odniesieniu do których wymagane są pozwolenia na przywóz, określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.
2.
Pozwolenia na przywóz wydawane są przez Państwa Członkowskie wszystkim podmiotom, które o nie wystąpią, niezależnie od miejsca prowadzenia przez nie działalności we Wspólnocie.
3.
Pozwolenie jest ważne na dokonanie przywozów na terenie całej Wspólnoty.
Pozwolenie wydawane jest pod warunkiem wniesienia zabezpieczenia zapewniającego dokonanie przywozu w okresie ważności pozwolenia.
Poza przypadkami siły wyższej, zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub częściowo, jeżeli transakcja w tym okresie nie została przeprowadzona lub jeżeli została przeprowadzona tylko częściowo.
Artykuł 5
O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, do produktów wymienionych w art. 1 zastosowanie mają stawki celne określone we Wspólnej Taryfie Celnej.
Artykuł 6
1.
W odniesieniu do klasyfikacji taryfowej produktów określonych w art. 1 zastosowanie mają ogólne zasady dotyczące interpretacji nomenklatury scalonej, jak również szczegółowe przepisy dotyczące jej stosowania.
Nomenklaturę taryfową wynikającą ze stosowania niniejszego rozporządzenia włącza się do Wspólnej Taryfy Celnej.
2.
Jeżeli przepisy niniejszego rozporządzenia lub przepisy przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w handlu z państwami trzecimi zakazuje się:
a) pobierania jakichkolwiek opłat o skutku równoważnym do opłat celnych;
b) stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym.
Artykuł 7
1.
Jeżeli w związku z przywozem lub wywozem funkcjonowanie rynku wspólnotowego jednego lub kilku produktów wymienionych w art. 1 zostanie poważnie zakłócone lub w przypadku poważnego niebezpieczeństwa wystąpienia takich zakłóceń, które mogą przeszkodzić w realizacji celów określonych w art. 33 Traktatu, w handlu z państwami, które nie należą do Światowej Organizacji Handlu, mogą zostać zastosowane odpowiednie środki do momentu ustąpienia tych zakłóceń lub niebezpieczeństwa ich wystąpienia.
2.
W przypadku zaistnienia sytuacji określonej w ust. 1 Komisja, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, podejmuje decyzję o zastosowaniu niezbędnych środków.
Państwom Członkowskim przekazywana jest informacja o tych środkach, a środki te podlegają natychmiastowemu zastosowaniu.
W przypadku skierowania przez Państwo Członkowskie wniosku do Komisji wniosek ten jest rozpatrywany i podejmowana jest decyzja w ciągu trzech dni roboczych od daty złożenia wniosku.
3.
Państwo Członkowskie może przedstawić Radzie środki określone w ust. 2 w terminie trzech dni roboczych od dnia, w którym otrzymało ono informację w tej sprawie.
Rada zbiera się bezzwłocznie.
Może ona zmienić lub uchylić środki stanowiąc większością kwalifikowaną w terminie jednego miesiąca od daty zwrócenia się do Rady.
4.
Uzgodnienia przyjęte na mocy niniejszego artykułu stosuje się z uwzględnieniem zobowiązań wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 8
1.
O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, do produkcji i obrotu produktami wyszczególnionymi w art. 1 ust. 1 zastosowanie mają art. 87, 88 i 89 Traktatu.
2.
Finlandia może jednak, ze względu na panujące tam specyficzne warunki klimatyczne, pod warunkiem że zezwoli na to Komisja, przyznawać pomoc odpowiednio w odniesieniu do pewnych ilości nasion oraz pewnych ilości nasion zbóż produkowanych wyłącznie w Finlandii.
Do dnia 1 stycznia 2006 r., na podstawie informacji przekazanych w odpowiednim czasie przez Finlandię, Komisja przekazuje Radzie sprawozdanie na temat skutków pomocy, na którą udzieliła zgody, wraz z niezbędnymi wnioskami.
Artykuł 9
Państwa Członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
1.
Komisja jest wspomagana przez Komitet Zarządzający ds. Nasion, zwany dalej Komitetem.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres określony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 11
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia, zwłaszcza okres ważności pozwoleń, określonych w art. 4, jak również szczegółowe zasady przekazywania informacji, o których mowa w art. 9, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 12
1.
Niniejszym uchyla się rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 i (EWG) nr 1674/72.
2.
Odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 należy traktować jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytuje się je zgodnie z tabelą korelacji zawartą w Załączniku.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1948/2005
z dnia 28 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1949/2005
z dnia 28 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1917/2000 w odniesieniu do specyficznego obrotu towarowego i wyłączenia obrotu handlowego odnoszącego się do transakcji naprawy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/95 z dnia 22 maja 1995 r. w sprawie statystyki handlu towarami między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 4 i art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1917/2000 z dnia 7 września 2000 r. ustanawiające niektóre przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/95 w sprawie statystyki handlu zagranicznego [2] określa elementy danych, które mają być gromadzone dla celów statystyki handlu zagranicznego oraz wymienia towary i rodzaje obrotów, które powinny być zwolnione lub które wymagają szczegółowych przepisów z przyczyn metodologicznych.
(2) Tam, gdzie to właściwe, należy stosować wspólne definicje i pojęcia w odniesieniu do danych dotyczących, odpowiednio, handlu towarami między Państwami Członkowskimi i handlu towarami z państwami trzecimi.
Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3330/91 [3] zmieniło ramy prawne dotyczące prowadzenia wspólnotowej statystyki obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi, konieczne stało się odpowiednie przystosowanie przepisów wykonawczych dotyczących statystyki handlu towarami między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi.
(3) Zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami i obowiązującymi przepisami dotyczącymi statystyki Wspólnoty w odniesieniu do handlu towarami między Państwami Członkowskimi, towary będące przedmiotem naprawy mają być wyłączone ze statystyki handlu towarami.
W konsekwencji konieczne jest również wyłączenie towarów będących przedmiotem naprawy z danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami z państwami trzecimi.
(4) W celu zapewnienia porównywalności informacji dotyczących specyficznych towarów będących przedmiotem obrotu we Wspólnocie oraz tych będących przedmiotem obrotu z państwami trzecimi, konieczne jest dostosowanie przepisów w odniesieniu do zakładów przemysłowych, statków i statków powietrznych, zaopatrzenia i materiałów eksploatacyjnych dla statków i statków powietrznych, przesyłek wieloetapowych, instalacji morskich, statków kosmicznych, energii elektrycznej, gazu i produktów morskich.
(5) Należy zapewnić dodatkowe specyfikacje w odniesieniu do towarów, które są przedmiotem tymczasowego użytkowania w celu zharmonizowania sposobu wyłączania tych towarów z danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami z państwami trzecimi.
(6) System kodowania służący do opisu rodzaju transakcji należy ujednolicić z przepisami stosowanymi w odniesieniu do danych statystycznych o handlu towarami między Państwami Członkowskimi.
(7) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1917/2000 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Statystyki Handlu Towarami z Państwami Trzecimi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1917/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Na mocy art. 6 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dane statystyczne o handlu zagranicznym przekazywane do Komisji nie obejmują towarów:
- dopuszczonych do swobodnego obrotu po zastosowaniu procedury uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną,
- znajdujących się w wykazie towarów wyłączonych, określonym w załączniku 1.";
2) w art. 15 ust. 2 dodaje się lit. m) w brzmieniu:
"m) energia elektryczna i gaz";
3) w art. 16 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
"2.
Państwa Członkowskie mogą stosować uproszczoną procedurę deklarowania do rejestrowania eksportu kompletnych zakładów przemysłowych.
3.
Uproszczona procedura może być stosowana tylko do wywozu kompletnych zakładów przemysłowych, w przypadku których całkowita wartość statystyczna każdego z nich przekracza 3 mln EUR, chyba że są to kompletne zakłady przemysłowe do ponownego wykorzystania; w takim przypadku Państwa Członkowskie informują Komisję o stosowanych kryteriach.
Statystyczna wartość zakładu przemysłowego jest obliczana przez dodanie wartości statystycznych jego części składowych i wartości statystycznych towarów, określonych w ust. 1 akapit drugi.";
4) artykuł 17 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 17
1.
Do celów niniejszego rozdziału części składowe umieszczone w danym dziale Nomenklatury Scalonej są klasyfikowane w odpowiedniej podpozycji kompletnych zakładów przemysłowych w Dziale 98 tejże Nomenklatury.
2.
Tam, gdzie Państwa Członkowskie nie zezwalają na uproszczoną procedurę deklarowania w celu rejestrowania części składowych kompletnego zakładu przemysłowego w podpozycjach Działu 98, towary są klasyfikowane w odpowiednich podpozycjach zgodnie z pozostałymi działami Nomenklatury Scalonej.";
5) artykuł 18 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 18
Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną numery kodów dla podpozycji kompletnych zakładów przemysłowych są tworzone zgodnie z następującymi zasadami:
a) kod składa się z ośmiu cyfr;
b) pierwsze cztery cyfry to 9880;
c) cyfry piąta i szósta odpowiadają działowi Nomenklatury Scalonej, do którego należą towary stanowiące części składowe;
d) cyfry siódma i ósma to 0.";
6) skreśla się art. 19 ust. 3;
7) w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
a) litera c) otrzymuje brzmienie:
"c) "prawo własności statku lub statku powietrznego" oznacza fakt zarejestrowania osoby fizycznej lub prawnej jako właściciela statku lub statku powietrznego;";
b) skreśla się lit. d);
8) artykuł 21 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 21
1.
Dane statystyczne o handlu zagranicznym, które mają być przekazywane do Komisji, obejmują następujące transakcje:
a) przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego z osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w państwie trzecim na osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim i zarejestrowaną w krajowym rejestrze statków lub statków powietrznych; transakcja ta jest traktowana jako przywóz;
b) przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego z osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim i zarejestrowanej w krajowym rejestrze statków lub statków powietrznych na osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w państwie trzecim; transakcja ta jest traktowana jako wywóz;
c) wprowadzenie statku lub statku powietrznego na terytorium statystyczne Wspólnoty lub opuszczenie terytorium statystycznego Wspólnoty ze względu na działania mające na celu uszlachetnianie lub następujące po uszlachetnianiu w ramach kontraktu.
Do celów lit. b) jeżeli statek lub statek powietrzny jest nowy, to wywóz jest rejestrowany w Państwie Członkowskim, w którym został on zbudowany.
Do celów lit. c) "uszlachetnianie" uznaje się za obejmujące jedynie działania mające na celu wytworzenie nowego lub rzeczywiście ulepszonego statku lub statku powietrznego.
2.
Dane statystyczne dotyczące transakcji określonych w ust. 1, które są przekazywane do Komisji przez Państwa Członkowskie, zawierają następujące dane:
a) kod odpowiadający podpozycji Nomenklatury Scalonej;
b) procedurę statystyczną;
c) kraj partnerski, a mianowicie:
- w przypadku transakcji określonych w ust. 1 lit. a) państwo trzecie budowy, jeżeli statek lub statek powietrzny jest nowy; w innych przypadkach państwo trzecie, w którym ma siedzibę osoba fizyczna lub prawna przekazująca prawo własności statku lub statku powietrznego,
- w przypadku transakcji określonych w ust. 1 lit. b) państwo trzecie, w którym ma siedzibę osoba fizyczna lub prawna, na którą jest przenoszone prawo własności statku lub statku powietrznego,
- w przypadku transakcji określonych w ust. 1 lit. c) państwo trzecie wysyłki dla statków i statków powietrznych wprowadzanych na terytorium statystyczne Wspólnoty oraz państwo przeznaczenia dla statków i statków powietrznych opuszczających terytorium statystyczne Wspólnoty;
d) ilość jako liczba sztuk oraz w każdych innych uzupełniających jednostkach miary, ustanowionych w Nomenklaturze Scalonej dla statków i ilość w masie netto oraz w uzupełniających jednostkach miary dla statków powietrznych;
e) wartość statystyczna, czyli wartość ogółem, która zostałaby zafakturowana – z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia – w wypadku sprzedaży lub zakupu całego statku lub statku powietrznego.
3. Okresem sprawozdawczym jest miesiąc, w którym następuje przeniesienie prawa własności, w przypadku transakcji określonych w ust. 1 lit. a) lub ust. 1 lit. b) lub w którym następuje przepływ w przypadku transakcji określonych w ust. 1 lit. c).";
9) artykuł 22 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 22
Władze krajowe mają dostęp do dodatkowych źródeł danych oprócz tych określonych w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1172/1995, włącznie z dostępem do informacji zawartych w krajowych rejestrach statków lub statków powietrznych, które mogą być wymagane w celu ustalenia przeniesienia prawa własności takich towarów.";
10) w art. 24 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) kod kraju partnerskiego lub uproszczony kod kraju QS;";
11) artykuł 25 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 25
Do celów niniejszego rozdziału "przesyłki wieloetapowe" oznaczają przywóz lub wywóz części składowych kompletnych towarów niezmontowanych lub rozmontowanych, realizowany w kilku dostawach z przyczyn handlowych lub związanych z transportem.";
12) artykuł 29 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Miesięczne sprawozdania, obejmujące transakcje określone w ust. 1, które są przekazywane do Komisji przez Państwa Członkowskie, zawierają następujące dane:
a) kod odpowiadający podpozycji Nomenklatury Scalonej;
b) kod kraju partnerskiego lub uproszczony kod kraju QW;
c) procedurę statystyczną;
d) masę netto;
e) wartość statystyczną.
Do celów lit. a) stosuje się następujące uproszczone kody dla towarów przeznaczonych dla operatorów instalacji morskich lub dla potrzeb działania silników, maszyn i innego wyposażenia instalacji morskich:
- 99312400: towary z działów Nomenklatury Scalonej 1–24;
- 99312700: towary z Działu 27 Nomenklatury Scalonej;
- 99319900: towary zaklasyfikowane gdzie indziej.
Bez uszczerbku dla przepisów celnych, w przypadku towarów przychodzących z lub przeznaczonych dla instalacji, "kraj partnerski", określony w lit. b), jest krajem, w którym ma siedzibę osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za handlowe wykorzystanie powyższej instalacji.";
13) artykuł 31 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 31
1.
Do Komisji przekazywane są następujące dane statystyczne o handlu z państwami trzecimi:
a) wprowadzenie statku kosmicznego na terytorium statystyczne Wspólnoty lub opuszczenie terytorium statystycznego Wspólnoty ze względu na operacje mające na celu lub następujące po uszlachetnianiu w ramach kontraktu;
b) wystrzelenie w przestrzeń kosmiczną statku kosmicznego, który był przedmiotem przeniesienia własności między osobą fizyczną lub prawną mającą siedzibę w państwie trzecim a osobą fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Państwie Członkowskim;
c) wystrzelenie w przestrzeń kosmiczną statku kosmicznego, który był przedmiotem przeniesienia własności z osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w Państwie Członkowskim na osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w państwie trzecim.
Operacje określone w lit. b) są rejestrowane jako przywóz w Państwie Członkowskim, w którym ma siedzibę nowy właściciel.
Operacja określona w lit. c) jest rejestrowana jako wywóz przez Państwo Członkowskie, w którym wyprodukowano ukończony statek kosmiczny.
Do celów niniejszego ustępu "uszlachetnianie" uznaje się za obejmujące jedynie operacje mające na celu wytworzenie nowego lub rzeczywiście ulepszonego statku kosmicznego.
2.
Miesięczne sprawozdania z operacji określonych w ust. 1, które są przekazywane do Komisji przez Państwa Członkowskie, zawierają następujące dane:
a) kod odpowiadający podpozycji Nomenklatury Scalonej;
b) kod kraju partnerskiego;
c) procedurę statystyczną;
d) masę netto i ilość w uzupełniających jednostkach miary;
e) wartość statystyczną jako wartość statku kosmicznego "ex-works" zgodnie z warunkami dostawy, wymienionymi w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Do celów lit. b) "kraj partnerski" określany jest w oparciu o następujące kryteria:
- dla operacji określonych w ust. 1 lit. a) "kraj partnerski" oznacza państwo trzecie pochodzenia dla statków kosmicznych wprowadzanych na terytorium statystyczne Wspólnoty oraz państwo przeznaczenia dla statków kosmicznych opuszczających terytorium statystyczne Wspólnoty,
- dla operacji określonych w ust. 1 lit. b) "kraj partnerski" oznacza kraj, w którym wyprodukowano ukończony statek kosmiczny,
- dla operacji określonych w ust. 1 lit. c) "kraj partnerski" oznacza kraj, w którym ma siedzibę osoba fizyczna lub prawna, na którą przeniesiona zostaje własność statku kosmicznego.
3.
Okresem sprawozdawczym jest miesiąc, w którym następuje przepływ, w przypadku operacji określonych w ust. 1 lit. a) lub w którym następuje przeniesienie prawa własności, w przypadku operacji określonych w ust. 1 lit. b) i c).";
14) w tytule II po art. 31 dodaje się rozdziały 9 i 10 w brzmieniu:
"ROZDZIAŁ 9
Energia elektryczna i gaz
Artykuł 31a
Oprócz źródeł danych określonych w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1172/95, władze krajowe mogą wymagać, aby odpowiednia informacja w celu monitorowania obrotów handlowych energią elektryczną i gazem między sprawozdającym Państwem Członkowskim a państwami trzecimi była dostarczana bezpośrednio przez operatorów mających siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim, którzy posiadają lub obsługują krajowe systemy przesyłowe energii elektrycznej lub gazu.
ROZDZIAŁ 10
Produkty morskie
Artykuł 31b
1.
Do celów niniejszego artykułu "produkty morskie" oznaczają produkty rybackie, minerały, uratowane mienie i inne produkty, które nie zostały jeszcze wyładowane na ląd ze statków morskich.
2.
Dane statystyczne o handlu zagranicznymo, które mają być przekazywane do Komisji, obejmują następujące transakcje:
a) wyładunek produktów morskich w portach sprawozdającego Państwa Członkowskiego lub ich nabycie przez statki zarejestrowane w Państwie Członkowskim od statków zarejestrowanych w państwie trzecim, transakcje te traktowane są jako przywóz.
b) wyładunek produktów morza w portach państwa trzeciego ze statku zarejestrowanego w sprawozdającym Państwie Członkowskim lub ich nabycie przez statki zarejestrowane w państwie trzecim od statków zarejestrowanych w Państwie Członkowskim, transakcje te traktowane są jako wywóz.
3.
Miesięczne sprawozdania z transakcji określonych w ust. 2, które są przekazywane do Komisji przez Państwa Członkowskie, zawierają następujące dane:
a) kod odpowiadający podpozycji Nomenklatury Scalonej;
b) kod kraju partnerskiego, a mianowicie:
- przy przywozie państwo trzecie, w którym zarejestrowany jest okręt dokonujący połowu,
- przy wywozie państwo trzecie, w którym następuje wyładunek produktu morskiego lub w którym zarejestrowany jest statek nabywający produkt morski;
c) procedurę statystyczną;
d) masę netto;
e) wartość statystyczną.
4.
Władze krajowe mają dostęp do dodatkowych źródeł danych oprócz tych, określonych w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1172/95, włącznie z dostępem do informacji dotyczących deklaracji zarejestrowanych statków krajowych na temat produktów morskich wyładowywanych w państwach trzecich.";
15) załączniki I i II zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1950/2005
z dnia 28 listopada 2005 r.
dostosowujące kilka rozporządzeń dotyczących rynków zbóż, ryżu i skrobi ziemniaczanej z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 57 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Pewne zmiany techniczne są konieczne w kilku rozporządzeniach Komisji w sprawie rynków zbóż, ryżu i skrobi ziemniaczanej w celu dokonania niezbędnych zmian z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (zwanych dalej "nowymi Państwami Członkowskimi") do Unii Europejskiej.
(2) Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2692/89 [1], (EWG) nr 862/91 [2], (EWG) nr 1722/93 [3], (WE) nr 2058/96 [4], (WE) 196/97 [5], (WE) nr 327/98 [6], (WE) nr 638/2003 [7], (WE) nr 2236/2003 [8] zawierają pewne zapisy we wszystkich językach wspólnotowych. Wszystkie te rozporządzenia powinny również zawierać zapisy we wszystkich językach nowych Państw Członkowskich.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2145/92 z dnia 29 lipca 1992 r. określające ponownie strefy miejsc przeznaczenia w odniesieniu do refundacji wywozowych, wywozowych opłat wyrównawczych oraz niektórych pozwoleń na wywóz dla zbóż i ryżu [9] zawiera pewne odniesienia do nowych Państw Członkowskich jako miejsc przeznaczenia uprawniających do otrzymania refundacji wywozowych.
Te odniesienia powinny zostać usunięte.
(4) Należy zatem zmienić rozporządzenia (EWG) nr 2692/89, (EWG) nr 862/91, (EWG) nr 2145/92, (EWG) nr 1722/93, (WE) nr 2058/96, (WE) nr 196/97, (WE) nr 327/98, (WE) nr 638/2003 oraz (WE) nr 2236/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2692/89 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 13 ust. 7 otrzymuje następujące brzmienie:
"7.
Wniosek o wydanie dokumentu subsydiów oraz sam dokument powinny zawierać w sekcji 20 i w sekcji 22 jeden z zapisów wymienionych odpowiednio w punkcie A i B załącznika I, w kolorze czerwonym lub podkreślony na czerwono.
Dokument pozwolenia na wywóz lub świadectwa wcześniejszego ustalenia refundacji jest przekreślony na czerwono podobnie jak sekcja 21.";
2) w art. 14 ust. 2 lit. b) oraz c) otrzymują następujące brzmienie:
"b) sekcję 104 wypełnia się odpowiednio i uzupełnia o jeden z zapisów określonych w załączniku II;
c) sekcję 106 wypełnia się odpowiednio i uzupełnia o jeden z zapisów określonych w załączniku III.";
3) w art. 15 ust. 1 drugi akapit otrzymuje następujące brzmienie:
"Jeśli zostanie stwierdzone, że wymogi jakościowe określone w pierwszym akapicie nie są spełnione w momencie przyjęcia deklaracji o przeznaczeniu do spożycia na Réunion, jeden z zapisów wymienionych w załączniku IV zostaje wpisany w części "Uwagi" w sekcji J formularza kontrolnego określonego w art. 14.";
4) tekst w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załączniki I, II, III i IV.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (EWG) nr 862/91 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Świadectwo pochodzenia sporządza się na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku I.";
2) artykuł 3 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1. Dowód, o którym mowa w art. 1 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 3491/90, zostaje ustanowiony przez wpisanie przez właściwe władze Bangladeszu jednego z oznaczeń wymienionych w załączniku II, w części "Uwagi" na świadectwie pochodzenia.";
3) w art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:
"a) w rubrykach 20 i 24 jeden z zapisów wymienionych w załączniku III,";
4) tytuł Załącznika otrzymuje brzmienie "Załącznik I";
5) tekst w załączniku II do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załączniki II i III.
Artykuł 3
W Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2145/92 skreśla się nazwy poniższych państw:
1) w strefie I: Malta, Cypr;
2) w strefie II: Polska, Federalna Republika Czech i Słowacji, Węgry, Estonia, Łotwa i Litwa.
3) w strefie III: Słowenia.
Artykuł 4
W rozporządzeniu (EWG) nr 1722/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 10 ust. 6 otrzymuje następujące brzmienie:
"6.
Gdy przedmiotowy produkt jest przedmiotem handlu wewnątrzwspólnotowego lub jest wywożony do krajów trzecich przez terytorium innego Państwa Członkowskiego, wydawany jest formularz kontrolny T5 zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 [10]
Pole 104 formularza kontrolnego zawiera, w rubryce "Inne" jeden z zapisów wymienionych w załączniku IV.
2) tekst w załączniku III do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik IV.
Artykuł 5
W rozporządzeniu (WE) nr 2058/96 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 4 lit. a) oraz b) otrzymują następujące brzmienie:
"a) w rubryce 20 jeden z zapisów wymienionych w załączniku I;
b) w rubryce 24 jeden z zapisów wymienionych w załączniku II.";
2) w art. 5 ust. 3 lit. a) oraz b) otrzymują następujące brzmienie:
"a) w rubryce 104 jeden z zapisów wymienionych w załączniku III;
b) w rubryce 107 jeden z zapisów wymienionych w załączniku IV.";
3) tekst w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załączniki I, II, III i IV.
Artykuł 6
W rozporządzeniu (WE) nr 196/97 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 1 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:
"b) rubryka 24 we wniosku o pozwolenie na przywóz i w samym pozwoleniu zawiera jeden z zapisów określonych w Załączniku;";
2) tekst w załączniku V do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako Załącznik.
Artykuł 7
W rozporządzeniu (WE) nr 327/98 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 4 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:
"4.
Część 24 pozwolenia zawiera jeden z poniższych zapisów:
a) w przypadku kontyngentu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), jeden z zapisów wymienionych w załączniku V;
b) w przypadku kontyngentu, o którym mowa w art.1 ust. 1 lit. b), jeden z zapisów wymienionych w załączniku VI;
c) w przypadku kontyngentu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c), jeden z zapisów wymienionych w załączniku VII.";
2) tekst w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załączniki V, VI i VII.
Artykuł 8
W rozporządzeniu (WE) nr 638/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 7 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Dowód, że została pobrana opłata wywozowa, zostaje dostarczony wraz ze wskazaniem kwoty w walucie krajowej i dodaniem przez władze celne państwa wywozu jednego z zapisów wymienionych w załączniku III, wraz z podpisem i pieczęcią urzędu celnego, w polu 12 pozwolenia na wywóz, wystawionego przez państwo wywozu zgodnie ze wzorem podanym w załączniku I.";
2) artykuł 16 ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"3.
Sekcja 24 pozwolenia zawiera jeden z poniższych zapisów:
a) przy przywozie pochodzącym z państw ACP: jeden z zapisów wymienionych w załączniku IV;
b) przy przywozie pochodzącym z państw KTZ: jeden z zapisów wymienionych w załączniku V.";
3) tekst w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załączniki III i IV i V.
Artykuł 9
W rozporządzeniu (WE) nr 2236/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 13 ust. 3 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:
"a) pozwolenia na wywóz wydawanego przedsiębiorstwu produkującemu skrobię przez kompetentną władzę Państwa Członkowskiego, o której mowa w ust. 2, opatrzonego jednym z zapisów wymienionych w Załączniku, w drodze odstępstwa od art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1518/95 [11].
2) tekst w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako Załącznik.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na ważność wniosków o zezwolenia i zezwoleń, złożonych lub wydanych między dniem 1 maja 2004 r. a datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1951/2005
z dnia 28 listopada 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1875/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1952/2005
z dnia 23 listopada 2005 r.
w sprawie wspólnej organizacji rynków chmielu i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 i (EWG) nr 1981/82
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i art. 37 ust. 2 akapit trzeci,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [3] było przedmiotem kilku zasadniczych zmian, w szczególności wprowadzonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników [4]. W celu zapewnienia jasności należy uchylić i zastąpić rozporządzenie (EWG) nr 1696/71.
(2) Należy uchylić rozporządzenie Rady (EWG) nr 1037/72 z dnia 18 maja 1972 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania i finansowania pomocy dla producentów chmielu [5], rozporządzenie Rady (EWG) nr 1981/82 z dnia 19 lipca 1982 r. ustalające wspólnotową listę regionów, w których pomoc produkcyjna w odniesieniu do chmielu jest przyznawana wyłącznie uznanym grupom producentów [6], oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 879/73 z dnia 26 marca 1973 r. w sprawie przyznawania i zwrotu pomocy przyznawanej przez Państwa Członkowskie uznanym grupom producentów w sektorze chmielu [7] które w następstwie przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przestały być aktualne. Jednakże w związku z tym, że Słowenia nie przewiduje zastosowania systemu jednolitej płatności do dnia 1 stycznia 2007 r., należy przewidzieć dalsze stosowanie w Słowenii art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 oraz rozporządzenia (EWG) nr 1037/72 i rozporządzenia (EWG) nr 1981/82 w odniesieniu do zbiorów w 2006 r.
(3) Soki i ekstrakty roślinne z chmielu oraz chmiel należą do produktów, które można w łatwy sposób wzajemnie zastępować.
Aby móc realizować cele określone w art. 33 Traktatu oraz zapewnić pełne efekty wspólnej polityki rolnej w sektorze chmielu, konieczne jest rozszerzenie środków dotyczących wymiany handlowej z państwami trzecimi oraz zasad wprowadzania do obrotu przyjętych w odniesieniu do chmielu na soki i ekstrakty roślinne z chmielu.
(4) W celu zapewnienia producentom odpowiedniego poziomu życia w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 przewidziano programy pomocy dla niektórych sektorów, w tym dla sektora chmielu.
(5) Na poziomie wspólnotowym powinno się prowadzić politykę jakości, stosując w tym celu przepisy dotyczące certyfikacji oraz towarzyszące im zasady zakazujące, co do zasady, wprowadzania do obrotu produktów, na które nie wydano certyfikatu, a w przypadku produktów przywożonych, produktów niespełniających równoważnych minimalnych wymagań jakościowych.
(6) W celu ustabilizowania rynków oraz zapewnienia rozsądnych cen dostaw do konsumentów, należy promować koncentrację podaży oraz wspólne dostosowywanie przez rolników ich produkcji do wymagań rynku.
(7) W tym celu organizowanie rolników w związki zobowiązujące swoich członków do dostosowania się do pewnych wspólnych zasad powinno ułatwić osiągnięcie celów określonych w art. 33 Traktatu.
(8) W celu uniknięcia dyskryminacji pomiędzy producentami oraz zapewnienia jedności i skuteczności podjętych działań, należy dla całej Wspólnoty ustalić warunki, które będą musiały spełnić grupy producentów, aby uznały je Państwa Członkowskie.
Aby osiągnąć skuteczną koncentrację podaży przede wszystkim konieczne jest, aby z jednej strony wielkość grupy zapewniała rentowność, a z drugiej strony, aby całość produkcji producentów była wprowadzana na rynek przez grupę, bezpośrednio albo przez producentów, według wspólnych zasad.
(9) Planowane środki powinny umożliwiać przewidzenie systemu przywozu, który nie uwzględnia innych środków poza stosowaniem Wspólnej Taryfy Celnej.
(10) Środki te powinny umożliwić odstąpienie od stosowania ograniczeń ilościowych na zewnętrznych granicach Wspólnoty.
Mechanizm ten może jednak w wyjątkowych przypadkach okazać się zawodny.
Aby w takiej sytuacji nie pozostawić rynku wspólnotowego bez ochrony przed zakłóceniami, które mogą wystąpić, Wspólnota powinna mieć możliwość szybkiego podejmowania niezbędnych środków.
Wszystkie te środki powinny być zgodne z międzynarodowymi wymogami Wspólnoty.
(11) Przyznawanie pomocy krajowej zagroziłoby właściwemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.
Zatem postanowienia Traktatu dotyczące pomocy państwa powinny mieć zastosowanie do produktów objętych wspomnianą wspólną organizacją rynków.
(12) Doświadczenie nabyte w czasie stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 wskazało potrzebę dysponowania instrumentami umożliwiającymi podjęcie działań zapobiegawczych w chwili pojawienia się ryzyka powstania strukturalnych nadwyżek lub zakłócenia rynku.
(13) Potrzebne są wystarczające informacje o sytuacji na rynku wspólnotowym oraz o perspektywach jego rozwoju.
Należy zatem przewidzieć rejestrację wszystkich umów dostaw chmielu wyprodukowanego we Wspólnocie.
(14) Środki niezbędne do realizacji niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8].
(15) Przeniesienie przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 do przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu mogłoby stworzyć trudności, których nie przewiduje niniejsze rozporządzenie.
W celu przezwyciężenia tych trudności Komisja powinna zostać upoważniona do przyjęcia środków przejściowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
1.
Ustanawia się wspólną organizację rynków chmielu, która obejmuje zasady mające zastosowanie do wprowadzania do obrotu, grup producentów oraz wymiany handlowej z państwami trzecimi w odniesieniu do następujących produktów:
Kod CN _BAR_ Wyszczególnienie towarów _BAR_
1210 _BAR_ Szyszki chmielowe, świeże lub suszone, nawet mielone, sproszkowane lub w formie granulek; lupulina _BAR_
2.
Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące wprowadzania do obrotu i wymiany handlowej z państwami trzecimi stosuje się także do następujących produktów:
Kod CN _BAR_ Wyszczególnienie towarów _BAR_
13021300 _BAR_ Soki i ekstrakty roślinne z chmielu _BAR_
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "chmiel" oznacza suszony kwiatostan, znany także jako szyszki (żeńskiego) pnącego chmielu (humulus lupulus); kwiatostany te są zielonkawo-żółte i o owalnym kształcie, mają łodygę kwiatu, a ich długość wynosi zasadniczo pomiędzy 2–5 cm;
b) "mączka chmielowa" oznacza produkt otrzymany przez mielenie chmielu, zawierający wszystkie jego naturalne elementy;
c) "mączka chmielowa z wyższą zawartością lupuliny" oznacza produkt otrzymany przez mielenie szyszek chmielowych po mechanicznym usunięciu liści, łodyg, przylistków i osi kwiatostanu;
d) "wyciąg z szyszek chmielowych" oznacza skoncentrowane produkty uzyskane poprzez działanie rozpuszczalników na chmiel lub na mączkę chmielową;
e) "mieszane produkty chmielowe" oznacza mieszaninę dwóch lub więcej produktów, o których mowa w lit. a)–d).
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla środków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ II
WPROWADZANIE DO OBROTU
Artykuł 4
1.
Produkty, o których mowa w art. 1, pochodzące ze zbiorów lub uzyskane we Wspólnocie, podlegają procedurze certyfikacji.
2.
Świadectwo może zostać wydane wyłącznie dla produktów spełniających minimalne wymagania jakościowe obowiązujące na danym etapie wprowadzania do obrotu.
W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z wyższą zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych świadectwo może zostać wydane wyłącznie pod warunkiem że zawartość kwasu alfa w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości chmielu, z którego zostały one wytworzone.
3.
Świadectwo zawiera co najmniej następujące informacje:
a) miejsce lub miejsca produkcji chmielu;
b) rok lub lata zbiorów;
c) odmiana lub odmiany.
Artykuł 5
1.
Produkty, o których mowa w art. 1, można wprowadzać do obrotu lub wywozić tylko wtedy, gdy wydane zostanie świadectwo, o którym mowa w art. 4.
W przypadku produktów przywożonych, o których mowa w art. 1, zaświadczenie, o którym mowa w art. 9 ust. 2, uważane jest za równoważne świadectwu.
2.
Środki wprowadzające odstępstwa od ust. 1 mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2:
a) w celu spełnienia wymagań handlowych niektórych państw trzecich; lub
b) w odniesieniu do produktów przeznaczonych do zastosowań specjalnych.
Środki przewidziane w akapicie pierwszym:
a) nie mogą zagrażać normalnemu wprowadzaniu do obrotu produktów, dla których zostało wydane świadectwo;
b) muszą zawierać zapewnienia mające na celu uniknięcie wszelkich pomyłek ze wspomnianymi produktami.
ROZDZIAŁ III
GRUPY PRODUCENTÓW
Artykuł 6
Do celów niniejszego rozporządzenia "grupa producentów" oznacza grupę złożoną wyłącznie lub, jeżeli pozwala na to ustawodawstwo krajowe, głównie z producentów chmielu, uznaną przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 7 i utworzoną z inicjatywy wspomnianych producentów, w szczególności z zamiarem osiągnięcia jednego lub kilku następujących celów:
a) koncentracji podaży i przyczyniania się do stabilizacji rynku poprzez wprowadzanie do obrotu całej produkcji członków grupy lub, w stosownym przypadku, poprzez odkupienie chmielu po cenie wyższej zgodnie z art. 7 ust. 4 lit. a);
b) wspólnego dostosowania tej produkcji do wymagań rynku oraz ulepszenia jej, w szczególności poprzez przestawienie na inne odmiany, reorganizację plantacji, promowanie, badania w zakresie produkcji, wprowadzania do obrotu, jak również w zakresie zintegrowanej ochrony;
c) promowania racjonalizacji i mechanizacji upraw oraz zbiorów w celu poprawy rentowności produkcji i ochrony środowiska;
d) zdecydowania, które z odmian chmielu mogą być produkowane przez członków grupy oraz przyjęcia wspólnych zasad produkcji.
Artykuł 7
1.
Państwo Członkowskie, na którego terytorium grupa producentów ma swoją siedzibę statutową, jest upoważnione do uznawania grup producentów.
2.
Państwa Członkowskie uznają grupy producentów, które występują o uznanie i spełniają następujące warunki ogólne:
a) posiadają osobowość prawną lub zdolność prawną wystarczającą, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, do bycia podmiotem praw i obowiązków;
b) stosują wspólne zasady produkcji i wprowadzania na rynek (pierwszy etap wprowadzania do obrotu);
c) ich statuty zawierają zobowiązania w odniesieniu do producentów zrzeszonych w grupach do:
i) przestrzegania wspólnych zasad produkcji oraz decyzji dotyczących odmian, które należy uprawiać;
ii) wprowadzenia na rynek całej produkcji za pośrednictwem grupy;
d) udokumentują rentowność działalności gospodarczej;
e) wykluczają ze strefy swojego działania wszelką dyskryminację pomiędzy producentami lub grupami we Wspólnocie, w szczególności na tle narodowości lub miejsca prowadzenia działalności;
f) zapewniają prawo przystąpienia do grupy, w sposób wolny od dyskryminacji, każdemu producentowi, który podejmuje się przestrzegania statutów;
g) ich statuty zawierają postanowienia mające na celu zapewnienie, że członkowie pragnący wystąpić z grupy, mogą to zrobić, jeżeli ich członkostwo trwało przynajmniej trzy lata oraz pod warunkiem że zawiadomią grupę o zamiarze wystąpienia z niej przynajmniej jeden rok przed tym wystąpieniem, bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych mających na celu ochronę, w określonych przypadkach, grupy lub jej wierzycieli przed konsekwencjami finansowymi, które mogłyby powstać w następstwie wystąpienia z grupy lub przeszkodzić w wystąpieniu z niej danego członka w roku obrachunkowym;
h) ich statuty zawierają obowiązek prowadzenia odrębnych ksiąg handlowych dla działalności stanowiących podstawę ich uznania;
i) nie posiadają pozycji dominującej we Wspólnocie.
3.
Zobowiązanie przewidziane w ust. 2 lit. c) nie ma zastosowania do produktów, na które producenci zawarli umowy sprzedaży przed przystąpieniem do grup producentów, pod warunkiem że grupy te zostały o tym poinformowane i zatwierdziły je.
4.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. c) pkt ii), jeżeli grupa producentów na to zezwoli oraz na warunkach przez nią określonych, producenci należący do grupy mogą:
a) zastąpić obowiązek wprowadzania do obrotu całej produkcji przez grupę producentów, przewidziany w ust. 2 lit. c) pkt ii), wprowadzaniem do obrotu w oparciu o zasady ustanowione w statutach, które zapewniają grupie producentów prawo do monitorowania poziomu cen sprzedaży podlegających zatwierdzeniu przez grupę; w przypadku ich nie zatwierdzenia grupa odkupuje dany chmiel po wyższej cenie;
b) wprowadzić do obrotu, za pośrednictwem innej grupy producentów wybranej przez ich własną grupę, produkty, które ze względu na ich właściwości, nie są objęte z góry działalnością handlową tej grupy.
ROZDZIAŁ IV
WYMIANA HANDLOWA Z PAŃSTWAMI TRZECIMI
Artykuł 8
O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, stawki należności celnych przywozowych Wspólnej Taryfy Celnej stosują się do produktów, o których mowa w art. 1.
Artykuł 9
1.
Produkty, o których mowa w art. 1, pochodzące z państw trzecich, można przywozić tylko wtedy, gdy ich wymagania jakościowe są przynajmniej równoważne wymaganiom przyjętym w odniesieniu do takich samych produktów zebranych we Wspólnocie lub uzyskanych z takich produktów.
2.
Produkty, o których mowa w art. 1 uważa się za spełniające wymagania, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, jeżeli dołączone jest do nich zaświadczenie wystawione przez władze kraju pochodzenia i jest ono uznane za równoważne świadectwu określonemu w art. 4.
W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z wyższą zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych świadectwo może zostać wydane wyłącznie pod warunkiem że zawartość kwasu alfa w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości chmielu, z którego zostały one wytworzone.
Równoważność z zaświadczeniami stwierdza się zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2.
Artykuł 10
1.
Ogólne zasady dotyczące interpretacji Nomenklatury Scalonej, jak również szczegółowe zasady jej stosowania stosuje się do klasyfikacji taryfowej produktów, o których mowa w art. 1.
Nomenklaturę taryfową wynikającą ze stosowania niniejszego rozporządzenia włącza się do Wspólnej Taryfy Celnej.
2.
O ile niniejsze rozporządzenie lub przepisy przyjęte na jego mocy nie stanowią inaczej, w wymianie handlowej z państwami trzecimi zabrania się:
a) pobierania jakiejkolwiek opłaty o skutku równoważnym do należności celnych;
b) stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym.
Artykuł 11
1.
Jeżeli w związku z przywozem lub wywozem funkcjonowanie rynku wspólnotowego jednego lub kilku produktów, o których mowa w art. 1, zostanie poważnie zakłócone lub jeżeli zaistnieje poważne ryzyko wystąpienia zakłóceń mogących przeszkodzić w osiągnięciu celów przewidzianych w art. 33 Traktatu, w wymianie handlowej z państwami trzecimi nienależącymi do Światowej Organizacji Handlu można zastosować właściwe środki do momentu ustąpienia takich zakłóceń lub ich ryzyka.
2.
W przypadku zaistnienia sytuacji, o której mowa w ust. 1, Komisja na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy podejmuje decyzję o zastosowaniu niezbędnych środków.
Informacja o tych środkach przekazywana jest Państwom Członkowskim, a środki te mają zastosowanie natychmiastowe.
W przypadku gdy Komisja otrzymuje wniosek od Państwa Członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w terminie trzech dni roboczych od daty otrzymania tego wniosku.
3.
Środki określone w ust. 2 mogą być przedstawione Radzie przez każde Państwo Członkowskie w terminie trzech dni roboczych od dnia poinformowania o nich.
Rada zbiera się niezwłocznie.
Może ona zmienić lub uchylić przedmiotowe środki kwalifikowaną większością głosów w terminie jednego miesiąca od daty przedstawienia ich Radzie.
4.
Przepisy niniejszego artykułu stosuje się z uwzględnieniem zobowiązań wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 12
O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w odniesieniu do produkcji i obrotu produktami, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, stosuje się art. 87, 88 i 89 Traktatu.
Artykuł 13
W przypadku zaistnienia ryzyka powstania nadwyżek lub ryzyka zakłócenia struktury zaopatrzenia rynku, Rada, stanowiąc na wniosek Komisji większością kwalifikowaną, może podjąć właściwe środki w celu zapobieżenia destabilizacji rynku.
Środki te mogą, w szczególności, przyjąć formę działań dotyczących:
a) potencjału produkcyjnego;
b) wielkości podaży;
c) warunków wprowadzania do obrotu.
Artykuł 14
1.
Wszystkie umowy dostawy chmielu, wyprodukowanego we Wspólnocie, zawarte między producentem lub zrzeszeniem producentów a kupującym podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez organy powołane do tego celu przez każde produkujące Państwo Członkowskie.
2.
Umowy dostawy określonych ilości chmielu po umówionych cenach, odnoszące się do okresu obejmującego jeden lub więcej zbiorów i zawarte przed dniem 1 sierpnia pierwszego roku zbiorów, uważa się za "umowy zawarte z wyprzedzeniem".
Umowy te podlegają wpisowi do odrębnego rejestru.
3.
Informacje podlegające wpisowi do rejestru mogą być używane wyłącznie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Państwa Członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
1.
Komisja jest wspierana przez Komitet Zarządzający ds. Chmielu (zwany dalej "Komitetem").
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE.
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 17
Zasady stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2, a w szczególności dotyczące:
- minimalnych wymagań jakościowych przewidzianych w art. 4 ust. 2,
- wprowadzenia na rynek w rozumieniu art. 7 ust. 2 lit. b),
- przepisów przewidzianych w art. 7 ust. 2 lit. g),
- wpisywania do rejestru umów dostaw chmielu, o których mowa w art. 14,
- szczegółowych zasad przekazywania informacji, o których mowa w art. 15.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 18
1.
Rozporządzenie (EWG) nr 1696/71 uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r.
Jednak w odniesieniu do Słowenii stosuje się w dalszym ciągu art. 7 w odniesieniu do zbiorów w 2006 r. włącznie.
Odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 są interpretowane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w Załączniku.
2. Rozporządzenia (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 oraz (EWG) nr 1981/82 uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r.
Jednak w odniesieniu do Słowenii rozporządzenie (EWG) nr 1037/72 oraz rozporządzenie (EWG) nr 1981/82 stosuje się w dalszym ciągu w odniesieniu do zbiorów w 2006 r. włącznie.
Artykuł 19
1.
Grupy producentów uznane na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 uważa się za uznane na mocy niniejszego rozporządzenia.
2. Środki przejściowe mające ułatwić przeniesienie przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 do przepisów niniejszego rozporządzenia mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1953/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1954/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników oraz wprowadzające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do płatności z tytułu pomocy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 28 ust. 3 i 145 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 [2] określa metodę obliczania zmniejszenia, które być może będzie musiało być zastosowane w odniesieniu do płatności bezpośrednich określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.
Metoda ta wymaga wyjaśnienia.
W tym celu należy określić sekwencję obliczania ewentualnego zmniejszenia płatności.
(2) Artykuły 64, 70, 71 i 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują ustalenie przez Komisję pułapów budżetowych dla każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa.
Należy ustanowić przepisy określające, czy i w jakim zakresie wyżej wspomniane pułapy budżetowe są przekroczone.
Przy ustanawianiu wspomnianych przepisów należy uniknąć sytuacji, w której konsekwencje nieprawidłowości przypisywanych indywidualnym wnioskodawcom ubiegającym się o pomoc mają wpływ na obliczenie wspomnianego przekroczenia.
(3) Artykuły 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują zmniejszenie płatności i, jeżeli konieczne, dostosowanie wszystkich płatności bezpośrednich, które mają być przyznane na dany rok kalendarzowy, ze względu na, odpowiednio, modulację i dyscyplinę finansowę.
Odpowiednie przepisy wykonawcze muszą być dostosowane do nowej sekwencji obliczenia zmniejszenia płatności w procesie obliczania kwoty płatności dokonywanych na rzecz rolników.
(4) Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 określa metodę ustalenia, czy próg 5000 EUR, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, został osiągnięty.
Ze względu na nową sekwencję obliczania zmniejszenia płatności należy dostosować wyżej wspomnianą metodę.
(5) Szereg Państw Członkowskich napotyka rozmaite trudności w zakończeniu działań niezbędnych do zastosowania systemów pomocy wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. W takich przypadkach należy zatem upoważnić Państwa Członkowskie, w drodze odstępstwa od art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do przyznania płatności w dwóch ratach. Jednakże, w celu ochrony interesów finansowych Wspólnoty, Państwa Członkowskie powinny przyznać pierwszą ratę tylko do poziomu kwoty, która została już uznana za kwalifikującą się i w odniesieniu do której jest jasne, że nie jest ona wyższa od ogólnej kwoty, która ma być wypłacona.
(6) W wyniku zmiany sekwencji obliczania zmniejszenia płatności w procesie obliczania kwoty płatności bezpośrednich niektóre Państwa Członkowskie muszą dostosować swoje systemy zarządzania systemami pomocy, o których mowa.
W celu uniknięcia sytuacji, gdy takie dostosowania prowadzą do opóźnień płatności na 2005 r., Państwa Członkowskie powinny być upoważnione, w odniesieniu do niektórych systemów pomocy, do zastosowania nowej sekwencji obliczania zmniejszenia płatności, po raz pierwszy w odniesieniu do wniosków o pomoc złożonych na rok 2006.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 796/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 71 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 71
Akumulacja obniżek
1.
W przypadku gdy niezgodność stanowi również nieprawidłowość, i jest w związku z tym istotna z punktu widzenia zastosowania obniżek i wyłączeń zgodnie z zarówno rozdziałem I jak i rozdziałem II tytułu IV:
a) obniżki lub wyłączenia zgodne z rozdziałem I tytułu IV będą stosowane dla odnośnych programów pomocowych;
b) obniżki i wyłączenia zgodne z rozdziałem II tytułu IV będą stosowane w odniesieniu do całkowitej sumy płatności przyznawanych w ramach programu płatności jednolitych i wszelkich programów pomocowych, które nie podlegają obniżkom i wyłączeniom, o których mowa w lit. a).
Obniżki lub wyłączenia, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 71a ust. 2.
2.
Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95 [3] obniżki i wyłączenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu pozostają bez uszczerbku dla dodatkowych sankcji wynikających z pozostałych przepisów prawa wspólnotowego lub krajowego.
2) wprowadza się art. 71a w brzmieniu:
"Artykuł 71a
Zastosowanie obniżek
1.
Kwota płatności, która ma być przyznana rolnikowi zgodnie z systemem wsparcia wymienionym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest obliczana przez Państwa Członkowskie na podstawie warunków ustalonych dla danego systemu wsparcia, biorąc pod uwagę, tam gdzie niezbędne, przekroczenie podstawowej powierzchni obszarów, maksymalnej powierzchni gwarantowanej lub liczby zwierząt uprawniających do korzystania z premii.
2.
W odniesieniu do każdego systemu pomocy, obniżki i wyłączenia z powodu nieprawidłowości, wniosków złożonych po wyznaczonym terminie, niezgłoszenia działek, przekroczenia pułapów budżetowych, modulacji, dyscypliny budżetowej i nieprzestrzegania zasady wzajemnej zgodności będą przeprowadzane, tam gdzie niezbędne, w następujący sposób i w następującej sekwencji:
a) obniżki i wyłączenia, zgodnie z rozdziałem I tytułu IV lub, jeżeli konieczne, obniżki i wyłączenia zgodnie z art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, stosuje się w odniesieniu do nieprawidłowości;
b) kwota wynikająca z zastosowania lit. a) służy jako podstawa obliczenia wszelkich obniżek stosowanych w przypadku wniosków złożonych po wyznaczonym terminie zgodnie z art. 21 i art. 21a niniejszego rozporządzenia;
c) kwota wynikająca z zastosowania lit. b) służy jako podstawa obliczenia wszelkich obniżek stosowanych w przypadkach niezgłoszenia działek rolniczych zgodnie z art. 14 ust. 1a niniejszego rozporządzenia;
d) w odniesieniu do systemu pomocy wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dla których ustalono pułap budżetowy zgodnie z art. 64 ust. 2, art. 70 ust. 2, art. 71 ust. 2 i art. 143b ust. 7 wspomnianego rozporządzenia, dane Państwo Członkowskie podsumowuje kwoty wynikające z zastosowania lit. a), b) i c).
W odniesieniu do każdego wymienionego systemu pomocy ustala się współczynnik poprzez podzielenie kwoty danego pułapu budżetowego przez sumę kwot, o których mowa w akapicie pierwszym.
Jeżeli uzyskany współczynnik jest wyższy niż 1, stosuje się współczynnik równy 1.
W celu obliczenia płatności, która ma być przyznana indywidualnemu rolnikowi w ramach systemu pomocy, dla którego ustalono pułap budżetowy, kwotę wynikającą z zastosowania lit. a), b) i c) mnoży się przez współczynnik ustalony w akapicie drugim;
e) obniżki płatności ze względu na modulacje, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, i – jeżeli konieczne – zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1655/2004 [4], jak również obniżka ze względu na dyscyplinę finansową, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stosuje się do kwoty płatności wynikającej z zastosowania przepisów lit. a), b), c) i d);
f) kwota płatności wynikająca z zastosowania lit. e) służy jako podstawa obliczenia wszelkich obniżek stosowanych za nieprzestrzeganie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z rozdziałem II tytułu IV niniejszego rozporządzenia.
3) artykuł 77 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 77
Podstawa do obliczania zmniejszenia płatności
Kwota zmniejszenia zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie obliczona na podstawie kwot dopłat bezpośrednich, do których uprawnieni są rolnicy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 71a niniejszego rozporządzenia lub, w przypadku systemów pomocy wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ale nie ujętych w tytułach III lub IV tego rozporządzenia, na mocy stosownych przepisów.";
4) w art. 79 ust. 1, akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Aby określić, czy osiągnięto próg 5000 EUR, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, całkowita kwota dopłat bezpośrednich, która musiałaby zostać przyznana przed zastosowaniem zmniejszenia płatności ze względu na modulacje zgodnie z art. 10 tego rozporządzenia lub, w przypadku programów pomocowych wymienionych w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia, ale nie ujętych w tytułach III lub IV tego rozporządzenia, na mocy stosownych przepisów zostanie uwzględniona.".
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do 2005 r., upoważnia się Państwa Członkowskie do realizacji płatności w ramach systemów wsparcia, o których mowa w załączniku I do tego rozporządzenia w dwóch ratach w przypadku, gdy jest to konieczne ze względu na trudności administracyjne wynikające z pierwszego zastosowania wspomnianych systemów wsparcia.
Pierwsza rata może być wypłacona jedynie do poziomu kwoty, która już została uznana za kwalifikującą się na podstawie kontroli przeprowadzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 796/2004 i w przypadku, gdy nie istnieje ryzyko, że kwota całkowitej płatności, która musi być jeszcze ustalona, jest niższa od kwoty pierwszej raty.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o pomoc odnoszących się do lat rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu art. 1 niniejszego rozporządzenia do płatności w ramach systemu płatności jednolitych ustanowionego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz do systemów pomocowych ustanowionych w rozdziałach 1 do 7 tytułu IV tego rozporządzenia przeznaczonych do realizacji na 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1955/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 31 grudnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 33,550 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 31 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1956/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty ósmy rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 drugie tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz właściwych władz, do których należy przesyłać informacje i wnioski dotyczące środków wprowadzonych na mocy tego rozporządzenia.
(2) Niemcy wystąpiły z wnioskiem o zmianę danych adresowych dotyczących ich właściwych władz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1957/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu [1], w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 zawiera listę właściwych władz, do których należy przesłać informacje i wnioski dotyczące środków nałożonych przez to rozporządzenie.
(2) Niemcy wystąpiły z wnioskiem o zmianę danych kontaktowych swych właściwych władz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1958/2005
z dnia 30 listopada 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1959/2005
z dnia 30 listopada 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 grudnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1960/2005
z dnia 30 listopada 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,547 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1962/2005
z dnia 30 listopada 2005 r.
wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 800/1999 w odniesieniu do określenia stawki refundacji dla mleka i przetworów mlecznych w przypadku dostaw, o których mowa w art. 36 i 44 wspomnianego rozporządzenia, realizowanych w okresie od dnia 1 do dnia 16 czerwca 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Od dnia 17 czerwca 2005 r. rozporządzenie Komisji (WE) nr 909/2005 z dnia 16 czerwca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych [2] nie przewiduje refundacji wywozowych na dostawy, o których mowa w art. 36 i 44 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [3].
(2) Zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 Państwa Członkowskie mogą zezwolić eksporterom na zastosowanie procedury, zgodnie z którą bierze się pod uwagę ostatni dzień miesiąca w celu określenia stawki refundacji mającej zastosowanie do dostaw, o których mowa w art. 36 i 44 wspomnianego rozporządzenia, realizowanych co miesiąc.
Zatem niemożliwe jest określenie stawki refundacji mającej zastosowanie do dostaw mleka i przetworów mlecznych realizowanych zgodnie z procedurą w okresie od dnia 1 do dnia 16 czerwca 2005 r.
(3) Prawo do refundacji na dostawy realizowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 37 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 powinno zostać nienaruszone do dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 909/2005. Aby określić refundację, konieczne jest ustalenie daty, którą należy w tym celu zastosować w drodze odstępstwa od art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 należy przyjąć datę 16 czerwca 2005 r. dla określenia stawki refundacji mającej zastosowanie do mleka i przetworów mlecznych w przypadku dostaw, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. a) i c) oraz w art. 44 ust. 1 lit. a) i b) wspomnianego rozporządzenia i realizowanych w okresie od dnia 1 do 16 czerwca 2005 r. zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 37 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1963/2005
z dnia 30 listopada 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 [3], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia zobowiązań dostawy, po zerowej stawce celnej, produktów oznaczonych kodem CN 1701, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(2) Artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia kontyngentów taryfowych, po zerowej stawce celnej, w odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 17011110, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(3) Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 otwiera kontyngenty taryfowe, po stawce celnej 98 EUR za tonę, produktów oznaczonych kodem CN 17011110, pochodzących z Brazylii, Kuby i innych państw trzecich.
(4) W okresie od 21 do 25 listopada 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, zostały przedłożone właściwym władzom wnioski o pozwolenie na przywóz dla ilości całkowitej przekraczającej ilość przewidzianą w zobowiązaniu dostawy dla danego kraju, ustaloną na mocy art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 odnośnie do cukru preferencyjnego z AKP-Indii.
(5) W tych okolicznościach Komisja powinna ustalić współczynnik redukcyjny umożliwiający wydawanie pozwoleń proporcjonalnie do dostępnej ilości oraz zaznaczyć, jeżeli odpowiedni limit został wykorzystany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W przypadku wniosków złożonych w okresie od 21 do 25 listopada 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, pozwolenia na przywóz wydaje się dla limitów ilościowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1964/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
w sprawie stawek celnych w odniesieniu do bananów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1] przewiduje wejście w życie systemu wyłącznie taryfowego na przywóz bananów najpóźniej w dniu 1 stycznia 2006 r.
(2) W dniu 12 lipca 2004 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji na mocy art. XXVIII GATT z 1994 r. w celu zmiany niektórych koncesji mających zastosowanie do bananów.
Odpowiednio, w dniu 15 lipca 2004 r., Wspólnota notyfikowała WTO o jej zamiarze zmiany koncesji w ramach pozycji 08030019 (banany) na liście koncesyjnej WE CXL.
Komisja prowadziła negocjacje w konsultacji z komitetem utworzonym na mocy art. 133 Traktatu oraz ze Stałym Komitetem ds. Rolnictwa, oraz według dyrektyw negocjacyjnych wydanych przez Radę.
(3) Komisja nie była w stanie wynegocjować możliwej do zaakceptowania umowy z Ekwadorem i Panamą, które są głównymi dostawcami, ani z Kolumbią i Kostaryką, które są znaczącymi dostawcami produktów objętych pozycją HS 08030019 (banany).
Zgodnie z Załącznikiem do decyzji Konferencji Ministerialnej WTO z dnia 14 listopada 2001 r. w sprawie Umowy o Partnerstwie AKP–WE – Wspólnoty Europejskie, Komisja prowadziła również konsultacje z innymi członkami WTO.
Konsultacje te nie doprowadziły do zawarcia możliwej do zaakceptowania umowy.
(4) W dniu 31 stycznia 2005 r. Wspólnota notyfikowała WTO o jej zamiarze zastąpienia koncesji w ramach pozycji 08030019 (banany) należnym cłem w wysokości 230 EUR za tonę.
(5) Postępowanie arbitrażowe przewidziane w Załączniku do decyzji zostało wszczęte w dniu 30 marca 2005 r.
W orzeczeniu arbitra z dnia 1 sierpnia 2005 r. stwierdzono, że stawka celna KNU w wysokości 230 EUR za tonę, którą zaproponowała Wspólnota, nie odpowiada wspomnianemu wyżej Załącznikowi, ponieważ jej skutkiem nie byłoby co najmniej utrzymanie całkowitego dostępu dostawców KNU do rynku.
Komisja dokonała przeglądu wniosku Wspólnoty w świetle ustaleń arbitra.
W drugim orzeczeniu wydanym w dniu 27 października 2005 r. arbiter stwierdził, że zmieniony wniosek dotyczący stawki celnej KNU w wysokości 187 EUR za tonę nie poprawia sytuacji.
Komisja zatem dokonała ponownej zmiany swojego wniosku w celu poprawy sytuacji.
(6) Zgodnie ze zobowiązaniami Wspólnoty na mocy Umowy o Partnerstwie AKP–WE, powinien również zostać otwarty kontyngent taryfowy w odniesieniu do bananów pochodzących z krajów AKP.
(7) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia, jak również środki przejściowe dotyczące w szczególności zarządzania kontyngentem taryfowym w odniesieniu do bananów pochodzących z krajów AKP, powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Od dnia 1 stycznia 2006 r. stawka celna w odniesieniu do bananów (kod CN 08030019) wynosi 176 EUR za tonę.
2.
Co roku od dnia 1 stycznia, począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., otwiera się autonomiczny kontyngent taryfowy w wysokości 775000 ton wagi netto, podlegający zerowej stawce celnej, na przywóz bananów (kod CN 08030019) pochodzących z krajów AKP.
Artykuł 2
Szczegółowe zasady wdrażania niniejszego rozporządzenia i środki przejściowe niezbędne do ułatwienia przejścia z obowiązujących ustaleń do ustaleń określonych w niniejszym rozporządzeniu przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 2.
Artykuł 3
1.
Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Bananów ustanowiony na mocy art. 26 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 (zwany dalej "komitetem").
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres ustalony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi jeden miesiąc.
3.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1965/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1966/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2061/89 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Na mocy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2061/89 z dnia 7 lipca 1989 r., dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej [2], wymieniony w załączniku produkt 5 klasyfikowany był jako suplement diety bez uwzględnienia jego specyficznych właściwości profilaktycznych i terapeutycznych w leczeniu chorób z niedoboru witaminy C. W tej sytuacji konieczna jest zmiana klasyfikacji tego produktu, który powinien być uważany za lekarstwo.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Klasyfikacja produktu nr 5 w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2061/89 zostaje zastąpiona klasyfikacją podaną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1967/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3.
(4) Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1968/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1809/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 listopada do 1 grudnia 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 22,95 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 47800 t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1969/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 25 listopada do 1 grudnia 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1970/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 listopada do 1 grudnia 2005 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1438/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 12,50 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1971/2005
z dnia 1 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 25 listopada do 1 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 5,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1972/2005
z dnia 29 listopada 2005 r.
dostosowujące od dnia 1 lipca 2005 r. stawkę składki na system emerytalno-rentowy urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, określone w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [1] ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 [2], w szczególności jego art. 83a i załącznik XII do tego Regulaminu,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 13 załącznika XII do Regulaminu w dniu 1 września 2005 r. Eurostat przedstawił sprawozdanie dotyczące oceny aktuarialnej systemu emerytalno-rentowego na rok 2005, które aktualizuje parametry określone w tym załączniku.
Z oceny tej wynika, że stawka składki niezbędna dla zapewnienia równowagi aktuarialnej systemu emerytalno-rentowego wynosi 10,3 % wynagrodzenia podstawowego.
(2) Jednakże zgodnie z załącznikiem XII art. 2 ust. 2, dotyczącym dostosowania mającego obowiązywać od dnia 1 lipca 2005 r., dopuszczalna jest maksymalna stawka składki w wysokości 10,25 %.
(3) Należy zatem dokonać dostosowania stawki składki, niezbędnego do zapewniania równowagi aktuarialnej systemu emerytalno-rentowego urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich w maksymalnej wysokości 10,25 % wynagrodzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Od dnia 1 lipca 2005 r. stawka składki, o której mowa w art. 83 ust. 2 Regulaminu, wynosi 10,25 %.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1973/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1974/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
zmieniające załączniki X i XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do krajowych laboratoriów referencyjnych i określonych materiałów szczególnego ryzyka
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [1], w szczególności jego art. 23,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 zawiera wykaz wyznaczonych krajowych laboratoriów referencyjnych dla pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE).
(2) Niektóre Państwa Członkowskie zgłosiły Komisji zmiany nazwy lub adresu swoich krajowych laboratoriów referencyjnych, dlatego należy uaktualnić wykaz tych laboratoriów.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 wskazuje pewne tkanki bydlęce jako określone materiały szczególnego ryzyka i ustanawia zasady ich usuwania.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 stanowi, że wywóz określonych materiałów szczególnego ryzyka jest zabroniony, ale może zostać dozwolony wyłącznie w perspektywie ich ostatecznego zniszczenia.
Przepisy przejściowe wyszczególnione w załączniku XI do rozporządzenia stanowią, że tusze, półtusze lub ćwierćtusze niezawierające określonego materiału szczególnego ryzyka innego niż kręgosłup mogą być wysyłane do innego Państwa Członkowskiego, podczas gdy kręgosłup powinien zostać usunięty zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.
Takie usuwanie nie jest pewne w przypadku wywozu do państw trzecich.
Z powodów bezpieczeństwa żywności nie powinno się zezwalać na odstępstwa w przypadku wysyłki określonych materiałów szczególnego ryzyka do państw trzecich.
(5) W opinii z dnia 9 grudnia 1997 r. Naukowy Komitet Sterujący (SSC) zaproponował wykaz określonych materiałów szczególnego ryzyka (specified risk materials – SRM) u bydła, które mają zostać wykluczone ze spożycia przez ludzi i zwierzęta na podstawie względnej zakaźności tkanek, gatunku i wieku.
Wspomniana opinia została poddana przeglądowi i uaktualniona na podstawie opinii SSC w sprawie ryzyka związanego z gąbczastą encefalopatią bydła (BSE) z lutego 1998 r., w sprawie narażenia człowieka na działanie BSE drogą pokarmową z grudnia 1999 r., w sprawie narażenia człowieka na działanie czynnika BSE z kwietnia 2000 r. oraz w sprawie podziału zakaźności TSE w tkankach przeżuwaczy ze stycznia 2002 r.
(6) SSC uznał za niezwykle mało prawdopodobne, by centralny układ nerwowy został zaatakowany w sposób wykrywalny przed osiągnięciem wieku 30 miesięcy nawet u bydła narażonego na infekcję jako cielęta.
Jednakże wyjątkowe wykrycie młodych zwierząt z klinicznymi objawami BSE spowodowało ostrożne podejście i dlatego SSC zaleciło usuwanie różnych SRM u cieląt w wieku 12 miesięcy i starszych.
Zalecenie to doprowadziło do wydania decyzji ustalającej limit wiekowy na usuwanie niektórych SRM u bydła w wieku 12 miesięcy.
(7) Różne wskaźniki wykazują pozytywne tendencje w epidemii BSE i wyraźną poprawę sytuacji w ostatnich latach spowodowaną wprowadzeniem środków zmniejszających zagrożenie, w szczególności całkowity zakaz paszowy oraz usuwanie i niszczenie SRM.
Ponadto sprawozdania z inspekcji wskazują, że poprawiło się wykonanie wymogów dotyczących BSE w Państwach Członkowskich.
Biorąc pod uwagę pozytywny rozwój epidemii BSE i nowe dane dostępne ze studiów nad patogenezą BSE, Komisja Europejska powierzyła Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności w październiku 2004 r. nowy mandat oceny limitu wiekowego na usuwanie SRM u bydła.
(8) Wśród stwierdzonych przypadków BSE odnotowanych w UE średnia wieku zwierząt zwiększyła się z 86 do 108 miesięcy pomiędzy 2001 a 2004 r.
Na 6520 wszystkich przypadków BSE wśród blisko 41 milionów wszystkich przebadanych zwierząt odnotowano jedynie 4 przypadki BSE u zwierząt w wieku poniżej 35 miesięcy od 2001 r.
(9) W opinii z dnia 28 kwietnia 2005 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że na podstawie bieżącej wiedzy naukowej wykrywalna zakaźność występuje w 3/4 okresu inkubacji.
(10) Stąd też istnieją podstawy naukowe do przeglądu limitu wiekowego na usuwanie niektórych SRM u bydła, w szczególności w przypadku kręgosłupa.
Biorąc pod uwagę postęp zakaźności w centralnym układzie nerwowym podczas okresu inkubacji, strukturę wiekową stwierdzonych przypadków BSE oraz spadek narażenia bydła urodzonego po 1 stycznia 2001 r., limit wiekowy na usuwanie kręgosłupa, włączając zwoje nerwowe korzenia grzbietowego bydła jako określony materiał szczególnego ryzyka może zostać wydłużony do 24 miesięcy życia.
Wspomniany limit wiekowy może zostać poddany przeglądowi w świetle oceny epidemii BSE.
(11) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 999/2001.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki X i XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1975/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
rozdzielające, na rok gospodarczy 2005/2006, 5000 ton krótkiego włókna lnianego i włókna konopnego jako krajowe ilości gwarantowane pomiędzy Danię, Grecję, Irlandię, Włochy i Luksemburg
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno [1], w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 [2] ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 stanowi, że rozdzielenie 5000 ton krótkiego włókna lnianego i włókna konopi jako krajowych ilości gwarantowanych, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 lit b) rozporządzenia (WE) nr 1673/2000, musi zostać dokonane przed 16 listopada trwającego roku gospodarczego.
(2) W tym celu Dania i Włochy przesłały Komisji informacje związane z obszarami objętymi umowami kupna-sprzedaży, zobowiązaniami do przetwarzania i umowami o przetwórstwo oraz szacowanymi zbiorami słomy i włókien lnianych i konopnych.
(3) Odwrotnie, włókno lniane lub konopne nie będzie produkowane w roku gospodarczym 2005/06 w Grecji, Irlandii lub Luksemburgu.
(4) Na podstawie prognoz produkcji wynikających z nadesłanych informacji, łączna produkcja w pięciu zainteresowanych Państwach Członkowskich nie osiągnie przydzielonej im ilości 5000 ton i powinny zostać określone krajowe ilości gwarantowane zgodnie z poniższym.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ustala się następujący podział krajowych ilości gwarantowanych określonych w art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1673/2000 na rok gospodarczy 2005/2006:
Dania : 60 ton,
Grecja : 0 ton,
Irlandia : 0 ton,
Włochy : 112 ton,
Luksemburg : 0 ton.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1976/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1951/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1977/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1918/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1918/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1918/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1978/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych z stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1919/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1919/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1919/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1919/2005 dla roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1979/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1980/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
zmieniająca warunki dopuszczenia dodatków paszowych należących do grupy pierwiastków śladowych oraz dodatku paszowego należącego do grupy lepiszczy i środków zapobiegających zbrylaniu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1831/2003 z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt [1], w szczególności jego art. 13 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych [2] ustanawia najwyższy dopuszczalny poziom ołowiu w tlenku cynku, a rozporządzenie Komisji (WE) nr 2148/2004 z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie stałego i tymczasowego dopuszczenia niektórych dodatków oraz dopuszczenia nowych zastosowań dodatku już dopuszczonego do użycia w paszach [3] ustanawia najwyższy dopuszczalny poziom ołowiu w klinoptylolicie pochodzenia wulkanicznego.
(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/32/WE z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych [4], zmieniona dyrektywą Komisji 2005/87/WE [5], ustanowiła najwyższe dopuszczalne poziomy ołowiu w odniesieniu do dodatków należących do grup funkcjonalnych związków pierwiastków śladowych, łącznie z tlenkiem cynku, oraz w odniesieniu do dodatków należących do grup funkcjonalnych lepiszczy i środków zapobiegających zbrylaniu, łącznie z klinoptylolitem pochodzenia wulkanicznego.
Ponieważ przepisy mające zastosowanie do niepożądanych substancji powinny dla większej przejrzystości zostać zebrane w jednolity tekst, należy usunąć odpowiednie odniesienia z rozporządzeń (WE) nr 1334/2003 i (WE) nr 2148/2004.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W rozporządzeniu (WE) nr 1334/2003 słowa "maksymalna zawartość ołowiu: 600 mg/kg" zostają skreślone z punktu Załącznika dotyczącego cynku.
2.
W rozporządzeniu (WE) nr 2148/2004 słowa "maksymalna zawartość ołowiu: 80 mg/kg" zostają skreślone z punktu Załącznika dotyczącego klinoptylolitu pochodzenia wulkanicznego.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwanaście miesięcy po wejściu w życie dyrektywy Komisji 2005/87/WE.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1981/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
otwierające i ustanawiające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na grzyby zakonserwowane od dnia 1 stycznia 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1864/2004 [1] otwiera i ustala zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane przywożone z państw trzecich.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1864/2004 ustanawia środki przejściowe umożliwiające importerom z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (zwanych dalej "nowymi Państwami Członkowskimi") korzystanie z kontyngentów.
Środki te mają na celu ustalenie różnicy między tradycyjnymi i nowymi importerami w nowych Państwach Członkowskich oraz dostosowanie ilości, których mogą dotyczyć wnioski o wydanie pozwoleń, złożone przez tradycyjnych importerów z nowych Państw Członkowskich, tak aby importerzy ci mogli korzystać z systemu.
(3) W celu zapewnienia ciągłości dostaw na rynek rozszerzonej Wspólnoty, a także biorąc pod uwagę warunki ekonomiczne zaopatrzenia istniejące w nowych Państwach Członkowskich przed ich przystąpieniem do Unii Europejskiej, należy otworzyć autonomiczny i tymczasowy kontyngent taryfowy na przywóz grzybów zakonserwowanych z rodzaju Agaricus objętych kodami CN 07115100, 20031020 i 20031030.
(4) Nowy kontyngent powinien zostać otwarty na okres przejściowy i nie przesądzać o wyniku toczących się negocjacji w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) w następstwie przystąpienia nowych Państw Członkowskich.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym otwiera się od dnia 1 stycznia 2006 r. autonomiczny kontyngent taryfowy w wysokości 1200 ton (waga netto po odsączeniu), oznaczony numerem 09.4075 (zwany dalej "kontyngentem autonomicznym"), w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty grzybów zakonserwowanych z rodzaju Agaricus objętych kodami CN 07115100, 20031020 i 20031030.
2.
Stawka celna ad valorem stosowana w odniesieniu do produktów przywożonych w ramach kontyngentu autonomicznego wynosi 12 % dla produktów objętych kodem CN 07115100 i 23 % dla produktów objętych kodami CN 20031020 i 20031030.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 1864/2002 stosuje się w odniesieniu do zarządzania kontyngentem autonomicznym, z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Jednakże w odniesieniu do zarządzania kontyngentem autonomicznym nie stosuje się przepisów art. 1, art. 5 ust. 2 i 5 oraz art. 6 ust. 2, 3 i 4, art. 8 ust. 2, art. 9 i 10 rozporządzenia (WE) nr 1864/2004.
Artykuł 3
Okres ważności pozwoleń przywozowych, wydanych w ramach autonomicznego kontyngentu, dalej zwanych "pozwoleniami", jest ograniczony do dnia 31 marca 2006 r.
W rubryce 24 pozwolenia zawierają jeden z zapisów znajdujących się w załączniku I.
Artykuł 4
1.
Importerzy mogą zwracać się do właściwych władz w Państwach Członkowskich z wnioskiem o wydanie pozwoleń w okresie pięciu dni roboczych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Pozwolenia powinny zawierać w rubryce 20 jeden z zapisów znajdujących się w załączniku II.
2.
Złożone przez pojedynczego tradycyjnego importera wnioski o wydanie pozwoleń mogą dotyczyć ilości, która nie przekracza 9 % kontyngentu autonomicznego.
3.
Złożone przez pojedynczego nowego importera wnioski o wydanie pozwoleń mogą dotyczyć ilości, która nie przekracza 1 % kontyngentu autonomicznego.
Artykuł 5
Podział kontyngentu autonomicznego wygląda następująco:
- 95 % dla importerów tradycyjnych,
- 5 % dla nowych importerów.
Jeśli ilość przysługująca jednej kategorii importerów nie jest w pełni wykorzystana, niewykorzystana ilość może być przyznana drugiej kategorii.
Artykuł 6
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji dane dotyczące ilości, dla których złożono wnioski siódmego dnia roboczego od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.
Pozwolenia wydawane są dwunastego dnia roboczego od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jeśli Komisja nie podjęła szczególnych środków na mocy przepisów ust. 3.
3.
Jeśli Komisja stwierdzi na podstawie informacji dostarczonych jej zgodnie z przepisami ust. 1, że złożone wnioski dotyczą ilości przekraczających ilości dostępne dla danej kategorii importerów, określone w art. 5, wydaje rozporządzenie określające jednolity wskaźnik obniżki w odniesieniu do wymienionych wniosków.
Artykuł 7
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1982/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
otwierające i ustanawiające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na czosnek od dnia 1 stycznia 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 565/2002 [1] ustanawia metodę zarządzania kontyngentami taryfowymi i wprowadza system świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 228/2004 z dnia 3 lutego 2004 r. ustanawiające środki przejściowe stosowane do rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [2] wprowadza środki umożliwiające importerom z wymienionych państw (zwanych dalej nowymi Państwami Członkowskimi) korzystanie z systemu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 565/2002. Środki te miały na celu wprowadzenie rozróżnienia między tradycyjnymi i nowymi importerami w nowych Państwach Członkowskich i dostosowanie pojęcia ilości referencyjnej, tak aby mogli oni korzystać z wymienionego systemu.
(3) W celu zapewnienia ciągłości dostaw na rynek rozszerzonej Wspólnoty i biorąc pod uwagę warunki ekonomiczne zaopatrzenia istniejące w nowych Państwach Członkowskich przed ich przystąpieniem do Unii Europejskiej, należy otworzyć tymczasowy i autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz świeżego lub mrożonego czosnku objętego kodami CN 07032000.
(4) Nowy kontyngent powinien zostać otwarty na okres przejściowy i nie przesądzać o wyniku toczących się negocjacji w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) w następstwie przystąpienia nowych Państw Członkowskich.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym otwiera się od dnia 1 stycznia 2006 r. autonomiczny kontyngent taryfowy w wysokości 4400 ton, oznaczony numerem 09.4066 (zwany dalej kontyngentem autonomicznym), w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty świeżego lub mrożonego czosnku objętego kodem CN 07032000.
2.
Stawka celna ad valorem stosowana w odniesieniu do produktów przywożonych w ramach kontyngentu autonomicznego wynosi 9,6 %.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 565/2002 i rozporządzenie (WE) nr 228/2004 stosuje się w odniesieniu do zarządzania kontyngentem autonomicznym, z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Jednakże w odniesieniu do zarządzania kontyngentem autonomicznym nie stosuje się przepisów art. 1, art. 5 ust. 5 oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 565/2002.
Artykuł 3
Okres ważności pozwoleń przywozowych, wydanych w ramach autonomicznego kontyngentu, dalej zwanych "pozwoleniami", jest ograniczony do dnia 31 marca 2006 r.
W rubryce 24 pozwolenia zawierają jeden z zapisów znajdujących się w załączniku I.
Artykuł 4
1.
Importerzy mogą zwracać się do właściwych władz w Państwach Członkowskich z wnioskiem o wydanie pozwoleń w okresie pięciu dni roboczych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Pozwolenia powinny zawierać w rubryce 20 jeden z zapisów znajdujących się w załączniku II.
2.
Złożone przez importera wnioski o wydanie pozwoleń mogą dotyczyć ilości, która nie przekracza 10 % kontyngentu autonomicznego.
Artykuł 5
Podział kontyngentu autonomicznego wygląda następująco:
- 70 % dla importerów tradycyjnych,
- 30 % dla nowych importerów.
Jeśli ilość przysługująca jednej kategorii importerów nie jest w pełni wykorzystana, niewykorzystana ilość może być przyznana drugiej kategorii.
Artykuł 6
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji dane dotyczące ilości, dla których złożono wnioski siódmego dnia roboczego od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.
Pozwolenia wydawane są dwunastego dnia roboczego od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jeśli Komisja nie podjęła szczególnych środków na mocy przepisów ust. 3.
3.
Jeśli Komisja stwierdzi na podstawie informacji dostarczonych jej zgodnie z przepisami ust. 1, że złożone wnioski dotyczą ilości przekraczających ilości dostępne dla danej kategorii importerów, określone w art. 5, wydaje rozporządzenie określające jednolity wskaźnik obniżki w odniesieniu do wymienionych wniosków.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1983/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], szczególnie jego art. 27 ust. 5a oraz art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stawki refundacji stosowane od dnia 25 listopada 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1928/2005 [2].
(2) Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1928/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1928/2005 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1984/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 7 do 20 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1985/2005
z dnia 6 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1986/2005
z dnia 6 grudnia 2005 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na przywóz do Wspólnoty niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Rumunii oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2244/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 98/626/WE z dnia 5 października 1998 r. odnoszącą się do zawarcia Protokołu dostosowującego aspekty handlowe Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji oraz wyników negocjacji rolnych Rundy Urugwajskiej, wraz z rozszerzeniem istniejącego systemu preferencyjnego [2], w szczególności art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Protokół 3 do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi a Rumunią, zatwierdzony na mocy decyzji Rady i Komisji 94/907/WE, EWWiS, Euratom z dnia 19 grudnia 1994 r. w sprawie zawarcia Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony [3], ustanawia zasady handlu mające zastosowanie do wymienionych w nim przetworzonych produktów rolnych.
(2) Protokół 3 został zmieniony protokołem dostosowującym aspekty handlowe Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi a Rumunią [4], zatwierdzonym na mocy decyzji 98/626/WE.
Przewiduje on otwarcie rocznych kontyngentów taryfowych dla niektórych produktów pochodzących z Rumunii.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2244/2004 z dnia 23 grudnia 2004 r. otwierające kontyngenty taryfowe na 2005 r. na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Rumunii [5] otworzyło te kontyngenty taryfowe na 2005 r.
(3) Protokół nr 3 do Układu Europejskiego został zmieniony decyzją nr 3 Rady Stowarzyszenia WE–Rumunia [6].
Decyzja ta przewiduje całkowitą lub stopniową liberalizację handlu niektórymi przetworzonymi produktami rolnymi i nowe kontyngenty taryfowe dla pewnych pozostałych produktów.
Decyzja ta wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2005 r.
(4) W związku z tym należy zaprzestać stosowania kontyngentów taryfowych otwartych na rok 2005 i otworzyć inne na lata 2005 i 2006.
Zgodnie z decyzją nr …/…/WE Rady Stowarzyszenia WE–Rumunia, na rok 2005 należy zmniejszyć nowe kontyngenty proporcjonalnie do liczby miesięcy, które upłynęły przed datą wejścia w życie tej decyzji.
(5) Zgodnie z decyzją Rady z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie stanowiska, które przyjmie Wspólnota w Radzie Stowarzyszenia ustanowionego Układem Europejskim między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, dotyczącego poprawy zasad handlu przetworzonymi produktami rolnymi, jak przewidziano w Protokole 3 do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi a Rumunią, kontyngenty taryfowe przewidziane w załączniku III do decyzji nr 3 Rady Stowarzyszenia WE–Rumunia są zarządzane przez Komisję zgodnie z art. 308 a, 308 b i 308 c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólny Kodeks Celny [7].
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. zagadnień horyzontalnych dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe dla produktów pochodzących z Rumunii wymienione w Załączniku są otwarte na rok 2005 od dnia 1 grudnia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. i na rok 2006 od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.
Artykuł 2
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe określone w art. 1 zarządzane są przez Komisję zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Rozporządzenie (WE) nr 2244/2004 traci moc począwszy od daty przewidzianej w art. 4 akapit drugi.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1987/2005
z dnia 2 grudnia 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz granulowanego politetrafluoroetylenu (PTFE) pochodzącego z Rosji i z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9 i art. 10 ust. 2,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
Środki tymczasowe
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 862/2005 [2] ("rozporządzenie tymczasowe") Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty granulowanego politetrafluoroetylenu (PTFE) pochodzącego z Rosji oraz z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL).
2.
Dalsze postępowanie
(2) Po ujawnieniu istotnych faktów i okoliczności, na podstawie których podjęto decyzję o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz PTFE pochodzącego z Rosji i z ChRL, kilka zainteresowanych stron złożyło pisemne uwagi.
Zgodnie z przepisami art. 20 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wszystkim zainteresowanym stronom, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie, umożliwiono złożenie przed Komisją ustnych wyjaśnień.
(3) Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych wniosków.
(4) Dodatkowa wizyta weryfikacyjna odbyła się w siedzibach następujących przedsiębiorstw:
- Heroflon (Włochy), przetwórca granulowanego PTFE
- Fluorseals (Włochy), użytkownik granulowanego PTFE.
(5) Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego i ostateczny pobór kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego.
Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogą przedstawić uwagi związane z ujawnieniem informacji.
(6) Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone, a tam, gdzie było to stosowne, uwzględniono je w ostatecznych ustaleniach.
B. PRODUKT ROZPATRYWANY ORAZ PRODUKT PODOBNY
1.
Produkt rozpatrywany
(7) W rozporządzeniu tymczasowym produkt rozpatrywany opisano jako granulowany politetrafluoroetylen (PTFE) zawierający nie więcej niż 3 % innych jednostek monomerów niż tetrafluoroetylenu, bez wypełniaczy, w postaci proszku lub granulek, z wyłączeniem materiałów zmikronizowanych.
Produkt rozpatrywany może również być przedstawiany jako surowy polimer (reaktor suspensyjny) w postaci mokrej lub suchej.
W następstwie uwag otrzymanych od zainteresowanych stron wyjaśnia się, że "materiał zmikronizowany" oznacza mikroproszek fluoropolimeru określony zgodnie z normą ASTM D5675–04.
Produkt ten jest obecnie objęty kodem CN ex39046100.
(8) Jedna organizacja importerów/użytkowników (Europejskie Stowarzyszenie ds. Uczciwego Handlu Fluoropolimerami – EFFTA) oraz jedno stowarzyszenie eksporterów sprzeciwiły się wstępnemu ustaleniu, że każdy rodzaj granulowanego PTFE stanowi jeden i ten sam produkt.
Twierdzono, że granulowany PTFE może zostać podzielony na trzy grupy produktów w oparciu o różnice w jakości (wysoka/średnia/niska).
Twierdzono, że każda grupa produktów ma różne zastosowania, które nie są dla siebie konkurencyjne na takim samym rynku.
(9) Pomimo różnic w jakości uznano, że wszystkie rodzaje granulowanego PTFE mają takie same cechy fizyczne, techniczne i chemiczne, co nie zostało podważone ani przez EFFTA, ani przez stowarzyszenia eksporterów.
Jeśli chodzi o zastosowania granulowanego PTFE, uznano, że granulowany PTFE o gorszej jakości może być stosowany po obróbce wtórnej w prawie wszystkich zastosowaniach, łącznie z zastosowaniami na wysokim poziomie (np. dwojarki).
Ogólnie, jak również przyznała EFFTA, zastosowania granulowanego PTFE różnego typu i o różnej jakości nakładają się na siebie i z tego względu nie można dokonać wyraźnego podziału.
(10) Dlatego też stwierdzono, że pomimo różnych możliwych typów produktu wynikających z różnej formy, średniej wielkości cząstek, obróbki cieplnej lub zawartości komonomerów oraz pomimo różnic w jakości, w celu niniejszego postępowania wszystkie z nich stanowią jeden i ten sam produkt, ponieważ wszystkie typy oraz jakości mają te same cechy fizyczne oraz zasadniczo takie same podstawowe zastosowanie końcowe.
W motywach 13, 145 oraz 147 rozporządzenia tymczasowego mylnie wskazano, że PTFE jest również zawarty w anorakach oraz w wewnętrznych ekranach kabli, oraz że ma zastosowanie w branży tekstylnej i biomedycznej, jak również jako czynnik izolacyjny.
W ostatecznych ustaleniach wykazano, że granulowany PTFE nie ma zastosowania w żadnej w powyżej wspomnianych dziedzin.
(11) Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, definicja produktu oraz ustalenia tymczasowe określone w motywie 14 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Produkt podobny
(12) Kilku importerów i użytkowników odpowiedziało, że granulowany PTFE produkowany i sprzedawany na rynku wspólnotowym nie jest podobny do produktów przywożonych z ChRL i Rosji.
Twierdzono, że produkty przywożone z państw będących przedmiotem niniejszego dochodzenia mają o wiele gorszą jakość niż produkt produkowany przez przemysł wspólnotowy i z tego względu są sprzedawane na innych rynkach, nie stanowiąc konkurencji dla produktu produkowanego przez przemysł wspólnotowy.
Strony te jednak nie przedstawiły nowych informacji ani dowodów w tej sprawie.
(13) Przede wszystkim należy zauważyć, że, jak wskazano w motywie 16 rozporządzenia tymczasowego, dochodzenie wykazało, że w okresie dochodzenia (OD) przemysł wspólnotowy również wytwarzał i sprzedawał odpady lub materiał pozagatunkowy tym samym klientom co producenci eksportujący objęci postępowaniem.
Z drugiej strony dochodzenie wykazało, że przynajmniej rosyjscy producenci eksportujący sprzedawali do Wspólnoty granulowany PTFE, który nawet bez poddania obróbce wtórnej był porównywalny do wysokiej jakości PTFE produkowanego we Wspólnocie, choć w bardzo ograniczonej ilości.
Ponadto nawet granulowany PTFE o niskiej jakości przywożony z państw objętych postępowaniem miał po obróbce wtórnej podobny zakres zastosowań jak produkt produkowany i sprzedawany na rynku wspólnotowym przez przemysł wspólnotowy.
(14) Uwzględniając powyższe fakty, stwierdzono, że produkt rozpatrywany oraz granulowany PTFE produkowany i sprzedawany we Wspólnocie przez przemysł wspólnotowy mają takie same cechy fizyczne i techniczne oraz takie samo podstawowe zastosowanie końcowe.
Dlatego uznano, że są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(15) Wobec braku innych uwag w tym względzie, ustalenia tymczasowe zawarte w motywie 15 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
C. DUMPING
1.
Chińska Republika Ludowa
1.1.
Traktowanie według zasad gospodarki rynkowej ("MET")
(16) Po nałożeniu środków tymczasowych, trzej chińscy współpracujący producenci eksportujący stwierdzili, że powinni byli oni otrzymać MET oraz powtórzyli argumenty, które przedstawili wcześniej.
Do tych uwag ustosunkowano się już w motywach 33–39 rozporządzenia tymczasowego.
W konsekwencji zadecydowano o utrzymaniu decyzji w sprawie odrzucenia wniosków o MET w przypadku omawianych trzech przedsiębiorstw.
1.2.
Indywidualne traktowanie ("IT")
(17) Dwóch producentów eksportujących twierdziło, że powinni oni otrzymać IT.
Jeden producent twierdził, że Komisja nie jest uprawniona do odrzucenia IT na podstawie prawdopodobieństwa występowania ingerencji ze strony państwa, ponieważ w art. 9 ust. 5 wymagane jest jedynie, żeby ceny eksportowe oraz ilości były ustalane swobodnie.
W tym względzie należy zauważyć, że, z definicji, nie można uznać, że przedsiębiorstwo swobodnie ustala swoje ceny eksportowe, ilości oraz warunki sprzedaży, jeśli na te ostatnie może wpływać państwo.
Z tego względu nie można uznać, że warunki określone w art. 9 ust. 5 lit. b) rozporządzenia podstawowego są spełnione przez przedsiębiorstwa, które nie są w stanie wykazać, że nie podlegają ewentualnej ingerencji ze strony państwa.
Producent eksportujący objęty postępowaniem nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na to, że państwo nie wywierało wpływu na jego decyzje w odniesieniu do cen eksportowych, ilości oraz warunków sprzedaży ani że ewentualna ingerencja państwa nie umożliwiała obejścia środków.
Wynika to głównie z faktu, że, jak wskazano w motywie 33 rozporządzenia tymczasowego, związek pomiędzy tym przedsiębiorstwem i państwowym udziałowcem był niejasny i statut przedsiębiorstwa został uznany za niewiarygodny.
Z tego względu fakt, że rzekomo nie doszło do takiej ingerencji państwa w przeszłości, nawet jeśli zostałoby to udokumentowane, nie gwarantował, że nie doszłoby do niej w przyszłości, w szczególności gdyby omawianemu przedsiębiorstwu została przyznana indywidualna stawka celna.
(18) Inny eksporter twierdził, że jego struktura własności, w szczególności fakt, że w części należy do państwa, sama w sobie nie pozwalała na stwierdzenie, że doszło do ingerencji państwa w odniesieniu do ustalania cen i innych warunków sprzedaży.
Po pierwsze przedsiębiorstwo nie poparło swojego twierdzenia żadnymi dowodami.
Z drugiej strony stwierdzono, że do państwa należała większa część kapitału przedsiębiorstwa oraz że państwo wyznaczyło dyrektora generalnego oraz większość rady nadzorczej tego przedsiębiorstwa.
Stwierdzono więc, że nie zostały spełnione warunki art. 9 ust. 5 lit. c) oraz że z tego względu nie należy przyznać IT.
(19) Wobec braku innych uwag, niniejszym potwierdza się ustalenia rozporządzenia tymczasowego w motywie 45 rozporządzenia tymczasowego.
1.3.
Państwo analogiczne
(20) Wszyscy trzej chińscy producenci eksportujący sprzeciwili się wyborowi USA i twierdzili, że jako państwo analogiczne należało wybrać Rosję.
Dwóch z nich powtórzyło uwagi przedstawione przed nałożeniem środków tymczasowych, które zostały już omówione w motywach 47–54 rozporządzenia tymczasowego.
Wobec braku nowych informacji i dowodów, wnioski wspomnianych producentów eksportujących musiały zostać odrzucone.
(21) Inny chiński producent eksportujący twierdził, że z powodu słabszego rozwoju gospodarczego ChRL czynniki związane z produkcją, takie jak koszty pracy i koszty ogólne, są niższe i z tego powodu nieporównywalne z USA.
Niemniej jednak, jak wspomniano w motywie 54 rozporządzenia tymczasowego, różny poziom rozwoju gospodarczego nie jest sam w sobie istotnym czynnikiem podczas wybierania państwa analogicznego.
Przedsiębiorstwo to utrzymywało również, że konsekwencją słabszego rozwoju gospodarczego Chin jest to, że usługi publiczne, takie jak woda, energia oraz dostawy gazu, kosztują mniej niż w USA.
W tym względzie należy zauważyć, że celem art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego jest dokładnie to, że państwo analogiczne zostaje wybrane, aby określić normalną wartość na podstawie cen i kosztów niezniekształconych przez warunki gospodarki nierynkowej.
Proste porównanie cen w państwie o gospodarce nierynkowej lub w państwie przechodzącym transformację gospodarczą z cenami w państwie analogicznym nie jest samo w sobie istotne.
W każdym razie nie zostały przedstawione informacje uzasadniające różnice, których dotyczy zarzut, oraz pozwalające na kwantyfikację lub pokazujące, że ten producent eksportujący czerpał korzyści z naturalnej przewagi komparatywnej.
W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
Producent eksportujący, o którym mowa, twierdził również, że z powodu prostszego procesu produkcyjnego sprzęt, jak również powiązane inwestycje i stawki amortyzacji znacznie różnią się.
Jednakże eksporter nie przedstawił żadnych informacji wskazujących, że jego proces produkcyjny był rzeczywiście prostszy niż proces stosowany przez producentów z USA, lub które pozwoliłyby służbom Komisji na określenie znaczenia wpływu różnic, których dotyczy zarzut.
(22) Eksporter ten twierdził również, że granulowany PTFE z USA i Chin ma inną jakość, w wyniku czego miałby inne zastosowania, oraz że z tego względu wybór USA na państwo analogiczne jest niewłaściwy.
W tym względzie należy zauważyć, że, jak jest to wytłumaczone w motywie 53 rozporządzenia tymczasowego, ze względu na różnice w jakości, w szczególności na zanieczyszczenia, przewidziano dostosowania, których poziom nie został zakwestionowany przez chińskiego producenta eksportującego.
Argument ten został z tego powodu również odrzucony.
(23) Z powodu braku innych uwag ustalenia w motywach 47–54 rozporządzenia tymczasowego dotyczące wyboru USA na państwo analogiczne zostają niniejszym potwierdzone.
1.4.
Określenie wartości normalnej dla chińskich producentów eksportujących, którym nie przyznano MET
(24) Jeden chiński producent eksportujący twierdził, że dostosowanie ze względu na różnice w jakości, opisane w motywie 53 rozporządzenia tymczasowego, było niewystarczające i że wartość normalną należało dostosować w takim samym stopniu jak cenę przemysłu wspólnotowego podczas obliczania marginesów podcięcia cenowego i zaniżania cen, jak jest to wytłumaczone w motywie 98 tego samego rozporządzenia.
(25) Należy zauważyć, że podczas gdy dostosowanie wartości normalnej ma na celu oddanie różnic pomiędzy produktem podobnym sprzedawanym na rynku państwa analogicznego a produktem objętym postępowaniem, dostosowanie dokonywane w przypadku analizy szkody uwzględnia różnice pomiędzy tym drugim a produktem podobnym sprzedawanym we Wspólnocie.
Chociaż produkt podobny sprzedawany w państwie analogicznym oraz produkt sprzedawany na rynku wspólnotowym mogą mieć podobną jakość i podobne cechy, różnice względem produktu objętego postępowaniem nie są koniecznie identyczne.
W konsekwencji dostosowania zostały dokonane indywidualnie oraz na podstawie informacji i dowodów zebranych w trakcie dochodzenia.
Producent eksportujący nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na to, że metodologia stosowana przez Komisję w tymczasowych stwierdzeniach jest nieuzasadniona i że różnice pomiędzy produktem objętym postępowaniem a produktem podobnym produkowanym i sprzedawanym z jednej strony we Wspólnocie, a z drugiej w państwie analogicznym, są identyczne. Nie istniały również żadne inne informacje ani dowody sugerujące, że dostosowania powinny być identyczne.
W konsekwencji wniosek ten musiał zostać odrzucony i ustalenia z motywu 53 rozporządzenia tymczasowego w odniesieniu do określenia wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, zostają niniejszym potwierdzone.
1.5.
Cena eksportowa
(26) Z powodu braku uwag od zainteresowanych stron, metodologia zawarta w motywie 59 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzona.
1.6.
Porównanie
(27) Jeden chiński producent eksportujący twierdził, że dostosowanie związane z różnicami fizycznymi określonymi w motywie 62 rozporządzenia tymczasowego nie odzwierciedlają we właściwy sposób różnicy w kosztach produkcji i z tego względu dostosowania te należy odpowiednio skorygować.
Należy zauważyć, że dostosowanie przewidziane w celu określenia tymczasowego marginesu dumpingu zostało oparte na uzasadnionej ocenie różnicy w wartości rynkowej w USA, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
Uznano, że metodologia ta była najwłaściwsza w celu określenia wpływu różnic na cenę oraz porównywalność cen.
Chiński producent eksportujący nie określił ilościowo swojego twierdzenia ani nie przedstawił żadnych informacji lub dowodów wskazujących, że w metodologii określonej w art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego nie udało się odpowiednio uwzględnić różnic fizycznych.
Z tego powodu wniosek musiał zostać odrzucony.
Wobec braku innych uwag ustalenia dotyczące porównania zawarte w motywach od 60–64 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Rosja
2.1.
Stosowanie przepisów art. 18 rozporządzenia podstawowego
(28) Jak wspomniano w motywach 69–82 rozporządzenia tymczasowego, stwierdzenie dumpingu na etapie tymczasowym było oparte na faktach dostępnych obu producentom eksportującym objętych dochodzeniem w Rosji.
(29) Przed nałożeniem środków tymczasowych dwóch rosyjskich producentów eksportujących zostało niezwłocznie poinformowanych o podstawie, na której zamierzano wykorzystać dane dostępne na etapie wydawania stwierdzenia tymczasowego oraz uzyskali oni możliwość przedstawienia dalszych wyjaśnień, zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(30) Dwóch rosyjskich producentów eksportujących twierdziło, że współpracowali na miarę własnych możliwości, i że z tego względu pełne wykorzystanie dostępnych danych było nieproporcjonalne.
Twierdzili oni, że zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego użyte powinny zostać dane własne przedsiębiorstwa, mimo że nie były doskonałe pod każdym względem.
(31) W tym względzie, i jak jest to określone w motywach 70–74 rozporządzenia tymczasowego, przede wszystkim przypomina się, że obydwa przedsiębiorstwa dostarczyły niekompletne, nieprawidłowe lub wprowadzające w błąd informacje.
Ponadto jedno przedsiębiorstwo odmówiło dostarczenia informacji niezbędnych do obliczenia marginesu dumpingu albo nie dostarczyło tych informacji w stosownym terminie, więc nie można już było ich zweryfikować.
Ponadto powiązany z producentami eksportującymi podmiot gospodarczy w Rosji nie współpracował.
(32) Już w swoich odpowiedziach na kwestionariusze oraz w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu obydwa przedsiębiorstwa przyznały istnienie braków, ale utrzymywały, że nie mogły one spowodować zbytnich problemów w osiągnięciu dość dokładnych ustaleń.
Twierdzono, że braki miałyby jedynie niewielki wpływ na ustalenia oraz że dane liczbowe przedstawione przez przedsiębiorstwa były ogólnie wystarczająco wiarygodne w celu użycia ich do określenia dumpingu.
(33) Dokonano ponownego badania wszystkich informacji przedłożonych przez te dwa przedsiębiorstwa w ich odpowiedziach na kwestionariusze oraz w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu, jak również wszystkich informacji przedłożonych przez przedsiębiorstwa po ujawnieniu tymczasowych ustaleń.
Jednakże żadne z wyjaśnień przedłożone przez przedsiębiorstwa nie zmieniło tymczasowych wniosków.
Powtarza się, że dane przedłożone przez przedsiębiorstwa w odpowiedziach na kwestionariusze nie były zgodne ze sprawozdaniami finansowymi, które były przedmiotem kontroli biegłych rewidentów.
Zostało to uznane za poważny brak.
W tych okolicznościach nie można ustalić wiarygodnego indywidualnego marginesu dumpingu i trzeba odwołać się do dostępnych faktów.
(34) W tym względzie, jak zostało to już wspomniane w motywie 72 rozporządzenia tymczasowego, przypomina się, że jedno przedsiębiorstwo dostarczyło wprowadzające w błąd informacje dotyczące struktury przedsiębiorstwa, które ostatecznie nie pozwoliły na porównanie przedstawionych danych liczbowych.
Odpowiedź tego przedsiębiorstwa była również w znacznym stopniu niepełna oraz o niskiej jakości.
W przypadku drugiego przedsiębiorstwa, podczas gdy każdy z braków rozpatrywany odrębnie mógł nie mieć większego wpływu na obliczanie dumpingu, nagromadzenie takich braków podaje w wątpliwość ogólną wiarygodność danych.
Z tego względu oraz ze względu na przyczyny określone w motywie 71 rozporządzenia tymczasowego, użyte zostać musiały dostępne fakty zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Nie dostarczono nowych dowodów, które mogły zmienić ustalenia.
(35) Z powodu poważnych braków opisanych powyżej oraz z powodu niemożliwości sprawdzenia przedłożonych informacji, należało stwierdzić, że przedstawione dane były ogólnie niewiarygodne i nieścisłe.
Z tego względu odpowiedzi na kwestionariusz uzyskane od obu przedsiębiorstw musiały zostać w całości odrzucone.
W konsekwencji ustalenia w motywach 70–74 oraz wnioski z motywu 75 rozporządzenia tymczasowego, mianowicie, że nie można ustalić marginesów dumpingu dla dwóch producentów eksportujących na podstawie ich własnych danych, lecz częściowo należało je oprzeć na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, zostają niniejszym potwierdzone.
2.2.
Wartość normalna
(36) Z powodu braku uwag od zainteresowanych stron, metodologia zawarta w motywie 76 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzona.
2.3.
Cena eksportowa
(37) Obydwa przedsiębiorstwa twierdziły, że obliczenie ceny eksportowej zostało błędnie oparte na cenach zarejestrowanych przez Eurostat w przypadku przywozu objętego kodem CN ex39046100, ponieważ poza produktem objętym postępowaniem kod ten obejmuje również inne produkty, które nie podlegają niniejszemu postępowaniu.
(38) W tym względzie należy zauważyć, że znaczna większość przywożonych towarów objętych powyższym kodem CN stanowi produkt rozpatrywany.
Niemniej jednak w tymczasowych stwierdzeniach dokonano dostosowań w danych zarejestrowanych w Eurostacie na podstawie dostępnych informacji (wyliczenia przemysłu wspólnotowego).
Wobec braku innych bardziej rzetelnych informacji, metodologia ta została zachowana w celu określenia ostatecznego marginesu dumpingu.
(39) Jedno z przedsiębiorstw twierdziło, że w celu określenia ceny eksportowej należy użyć informacji dwóch niepowiązanych importerów, stanowiących więcej niż 80 % jego sprzedaży do Wspólnoty podczas okresu objętego dochodzeniem.
Jednakże jeden z tych importerów nie współpracował w pełni podczas dochodzenia.
Ponadto dane dostarczone przez współpracującego niepowiązanego importera nie mogły zostać powiązane z danymi dostarczonymi przez producenta eksportującego objętego dochodzeniem.
Z tego względu dostarczone dane nie pozwoliły na określenie ceny eksportowej na tej podstawie i wniosek musiał zostać odrzucony.
(40) Wobec braku innych informacji utrzymana została metodologia określona w motywie 77 rozporządzenia tymczasowego, a cena eksportowa została obliczona na podstawie danych Eurostatu.
2.4.
Porównanie
(41) Z powodu braku uwag od zainteresowanych stron, ustalenia w motywach 78 i 79 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.
Margines dumpingu
(42) Z powodu braku uwag od zainteresowanych stron, metodologia stosowana w celu obliczenia marginesów dumpingu, zawarta w motywach 24, 65–68 oraz 80–82 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzona.
W związku z powyższym ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone procentowo w stosunku do ceny importowej cif granica Wspólnoty, są następujące:
Państwo wywozu _BAR_ Margines dumpingu _BAR_
ChRL _BAR_ 99,7 % _BAR_
Rosja _BAR_ 36,6 % _BAR_
D. SZKODA
1.
Produkcja, przemysł i konsumpcja we Wspólnocie
(43) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 83–87 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Łączna ocena skutków rozpatrywanego przywozu
(44) Dwóch rosyjskich producentów eksportujących podtrzymywało swoje stanowisko, że w celu oceny szkody przywóz granulowanego PTFE pochodzącego z Rosji powinien zostać wyłączony z powodów określonych w motywie 91 rozporządzenia tymczasowego.
W celu poparcia swojego twierdzenia producenci eksportujący argumentowali, że spadek rentowności przemysłu wspólnotowego trwający od 2002 r. zbiegł się ze spadkiem przywozu pochodzącego z Rosji, podczas gdy w 2001 r., kiedy przywóz z Rosji był największy, przemysł wspólnotowy miał wysokie marże zysku.
Dla kontrastu, przywóz pochodzący z ChRL wzrósł równolegle z spadkiem marży zysku przemysłu wspólnotowego.
Na tej podstawie eksporter stwierdził, że istotna szkoda nie mogła zostać spowodowana przez przywóz pochodzący z Rosji oraz że z tego względu połączenie nie jest uzasadnione.
(45) Należy zauważyć, że, jak jest to określone w motywie 90 rozporządzenia tymczasowego, tendencje cenowe zarówno z Rosji, jak i z ChRL są podobne.
Charakteryzują się tendencją spadkową podczas całego OD oraz każdego roku obniżały się o znaczny procent.
Ponadto zarówno przywóz pochodzący z Rosji, jak i z ChRL znacznie podcinał ceny przemysłu wspólnotowego w okresie od 1 stycznia 2001 r. do końca OB (okresu badanego).
Dodatkowo zauważa się, że tendencje przywozowe z Rosji, choć wykazywały charakter spadkowy w 2002 r., utrzymały się następnie na stałym poziomie, a nawet nieco zwiększyły się w trakcie OD.
W ostatecznych ustaleniach potwierdzone zostało, że między przywozem granulowanego PTFE z ChRL i Rosji istniała konkurencja na rynku wspólnotowym.
Z tego względu oraz w świetle argumentów określonych w motywach 89–92 rozporządzenia tymczasowego nie istnieją żadne powody dające podstawy do wyciągnięcia wniosku, że przywóz z Rosji powinien zostać wyłączony.
Powyższy argument został więc odrzucony.
(46) Z powodu braku innych uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 88–93 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.
Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
3.1.
Wielkość przywozu, udział w rynku oraz ceny rozpatrywanego przywozu
(47) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 94–96 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.2.
Podcinanie cen
(48) Jeden chiński producent eksportujący wyraził zaniepokojenie tymczasowym stwierdzeniem kosztów ponoszonych po przywozie podczas obliczania ceny przemysłu wspólnotowego.
W szczególności eksporter ten utrzymywał, że taki koszt byłby wyższy niż koszt zastosowany w obliczeniach tymczasowych, jednak nie dostarczył żadnych dowodów na poparcie tego stwierdzenia.
Określenie kosztów ponoszonych po przywozie na etapie tymczasowym było oparte na faktycznych danych dostarczonych przez dwóch współpracujących importerów.
Odpowiedź jednego z tych importerów został poddana weryfikacji.
Informacje podane przez drugiego importera, choć nie zostały zweryfikowane, były zgodne ze zweryfikowanymi danymi podanymi przez pierwszego importera i z tego względu zostały uznane za wystarczająco wiarygodne.
Z tego względu uznaje się, że dane dostarczano przez importerów były bardziej wiarygodne niż wyliczenia sporządzone przez chińskich producentów eksportujących, które ponadto nie zostały poparte żadnymi dowodami.
W konsekwencji wniosek ten został odrzucony.
(49) Jeden chiński producent eksportujący wskazał na błąd pisarski przy obliczaniu dostosowania w przypadku należności celnych przywozowych.
W związku z tym dostosowanie w przypadku należności celnych przywozowych dla wszystkich chińskich producentów eksportujących zostało poprawione zgodnie ze stosowaną stawką należności celnych podczas OD.
(50) Jak zostało zapowiedziane w motywie 98 rozporządzenia tymczasowego, zbadano, czy odpowiednie były dostosowania tymczasowo przyznane ze względu na różnice w jakości pomiędzy produktem podobnym sprzedawanym przez przemysł wspólnotowy a produktem objętym postępowaniem przywożonym z Rosji i ChRL.
(51) W tym względzie przemysł wspólnotowy twierdził, że obróbka wtórna byłaby jedynie konieczna w przypadku ograniczonej liczby przywożonych typów produktów, tzn. reaktora suspensyjnego.
Przemysł wspólnotowy twierdził również, że w celu produkowania materiału wstępnie spiekanego ich produkty muszą również zostać poddane dalszemu przetworzeniu i z tego względu nie jest konieczne żadne dostosowanie ceny przywozu.
Dostarczone zostały informacje dotyczące sprzedaży typów produktu o wysokiej jakości produkowanych przez rosyjskich producentów eksportujących, które nie wymagały obróbki wtórnej.
(52) Stwierdzono, ze niektóre typy granulowanego PTFE produkowane przez rosyjskich producentów eksportujących rzeczywiście osiągnęły wyższe standardy jakościowe i z tego powodu mogły być używane bez dalszej obróbki.
Jednakże te typy produktów były sprzedawane jedynie w nieznacznej ilości podczas OD oraz głównie w celu przeprowadzania testów.
Z tego względu, na podstawie dostępnych informacji od współpracujących użytkowników, przywóz z Rosji takiego granulowanego PTFE o wyższej jakości stanowił jedynie 1,4 % łącznego przywozu z tego państwa.
(53) Ponadto stwierdzono, że wszystkie inne rodzaje przywiezionego granulowanego PTFE wymagały obróbki wtórnej, która głównie polegała na nagrzewaniu i dalszemu mieleniu.
Proces ten musi zostać odróżniony od przetwarzania niezbędnego do produkcji wstępnie spiekanego PTFE, które jest specyficznym procesem następującym po obróbce wtórnej.
Dostosowanie przyznane na tymczasowym etapie prawidłowo odzwierciedla dowiedzione różnice w jakości pomiędzy produktem podobnym wytwarzanym przez przemysł wspólnotowy a produktem objętym postępowaniem i nie dotyczy ono dodatkowych kosztów przetwarzania granulowanego PTFE, wymaganego przy produkcji wstępnie spiekanych gatunków produktu.
Z tego powodu argument przemysłu wspólnotowego musiał zostać odrzucony.
(54) Z drugiej strony jeden rosyjski producent eksportujący oraz jeden importer granulowanego PTFE z Rosji twierdzili, że nawet po obróbce wtórnej granulowany PTFE wywożony przez tego producenta eksportującego ciągle charakteryzowałby się gorszą jakością niż granulowany PTFE produkowany i sprzedawany przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym.
Producent eksportujący dodał, że obróbka wtórna jedynie równoważy różnice w jakości w odniesieniu do wielkości cząstki oraz zanieczyszczeń produktu, wyłączając jednak inne kluczowe parametry jakościowe, takie jak wytrzymałość na rozciąganie i wydłużenie przy rozerwaniu, które mają istotny wpływ na faktyczną jakość rosyjskiego granulowanego PTFE oraz w konsekwencji na jakość półfabrykatów.
Aby poprzeć to twierdzenie, wyżej wspomniany importer przedstawił informacje na temat wyników testowania, które rzekomo pokazywały różnice w jakości pomiędzy granulowanym PTFE produkowanym przez producentów wspólnotowych a granulowanym PTFE poddanym obróbce wtórnej, przywożonym z Rosji.
Na tej podstawie twierdzono, że dostosowanie powinno przekroczyć sam koszt obróbki wstępnej.
(55) Jednakże dochodzenie nie mogło potwierdzić tych domniemań.
Stwierdzono, że informacje przedstawione przez importera dotyczące wyników testowania nie były reprezentatywne, lecz raczej niepotwierdzone, gdyż wybrał on jedynie jedną partię produkcyjną.
Nawet w obrębie tej partii cały przetestowany granulowany PTFE spełniał wymagane specyfikacje zgodne z normą, pomimo różnic w specyfikacjach technicznych.
Z tego względu przedstawione dowody nie zostały uznane za rozstrzygające.
W każdym razie, w oparciu o informacje przedłożone przez powyżej wspomnianego rosyjskiego producenta eksportującego oraz importera, zgłoszona różnica w jakości nie mogła zostać określona ilościowo.
Z tego względu potwierdza się, że granulowany PTFE przywożony od tego producenta importującego po obróbce wtórnej wykazuje podobną jakość jak granulowany PTFE produkowany i sprzedawany przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym oraz może być używany do wielu podobnych zastosowań.
(56) Uwzględniając powyższe, stwierdzono, że dostosowanie dokonane tymczasowo przy obliczaniu marginesu podcięcia było właściwe.
Jednakże dostosowanie zostało poprawione na podstawie zweryfikowanych informacji dwóch użytkowników, co pozwoliło na dokładne obliczenie tych kosztów.
Dostosowanie wynosiło 36,7 % ceny zakupu użytkowników/importerów objętych postępowaniem.
(57) Biorąc pod uwagę powyższe poprawki oraz z powodu braku innych uwag, motywy 97–98 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
(58) Na podstawie powyższego, porównanie w odniesieniu do każdego modelu wykazało, że produkt rozpatrywany pochodzący z ChRL i Rosji był sprzedawany we Wspólnocie po cenach podcinających ceny przemysłu wspólnotowego odpowiednio o 20,5 % i 13,5 % w OD, jeśli wyrazi się je jako procent cen przemysłu wspólnotowego.
3.3.
Sytuacja przemysłu wspólnotowego i wnioski dotyczące szkody
3.3.1.
Uwagi ogólne
(59) Niektóre zainteresowane strony wskazały na pozytywne tendencje pewnych czynników szkody i twierdziły, że nie wystarcza, że inne wskaźniki szkody, takie jak ceny sprzedaży oraz rentowność, wykazują tendencje negatywne, aby stwierdzić, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę.
(60) Po pierwsze należy zauważyć, że art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego stanowi, że podczas gdy wpływ dumpingowego przywozu na przemysł wspólnotowy powinien być badany na podstawie oceny wszystkich istotnych czynników i wskaźników ekonomicznych, żaden z tych czynników samodzielnie lub wraz z innymi nie musi koniecznie stanowić decydujących wytycznych.
Z tego względu nie wymaga się, żeby wszystkie czynniki szkody wykazywały negatywną tendencję, żeby stwierdzić, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę.
(61) Na tej podstawie, celem określenia, czy przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę, ważne jest rozważenie jego ogólnej sytuacji finansowej.
Dlatego też, w przypadku korzystnych zmian w pewnych wskaźnikach szkody, nie powinny być one rozważane w odosobnieniu, ale w szerszym kontekście, tzn. wraz ze zmianami w innych wskaźnikach szkody w celu wyciągnięcia konkretnych wniosków.
W omawianym przypadku, oraz jak określono w motywie 117 rozporządzenia tymczasowego, pozytywna tendencja niektórych wskaźników szkody musi być rozpatrywana w kontekście ogólnego znaczącego niekorzystnego wpływu omawianego przywozu na wyniki osiągane przez przemysł wspólnotowy oraz na jego reakcję na taki wpływ.
Ogólny niekorzystny obraz sytuacji przemysłu wspólnotowego tłumaczy się w szczególności spadkiem cen sprzedaży oraz rentowności.
(62) Dlatego też stwierdzono, że podejście zastosowane do tymczasowych stwierdzeń było uzasadnione oraz zgodne z rozporządzeniem podstawowym i z tego powodu zostaje utrzymane do dokonania ostatecznych ustaleń.
3.3.2.
Produkcja, zdolności produkcyjne i wykorzystanie zdolności produkcyjnych
(63) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że przemysł wspólnotowy był w stanie zwiększyć swoje moce produkcyjne, wielkość produkcji oraz wykorzystanie mocy, podczas gdy konsumpcja we Wspólnocie odnotowała spadek, co nie wskazuje na poniesienie szkody przez przemysł wspólnotowy.
(64) W rzeczywistości spadek konsumpcji (o 12 %) odnotowano jedynie w 2002 r., kiedy wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego spadła o 13 %, co przekłada się również na spadek wykorzystania mocy w tym samym roku.
W konsekwencji, i jak określono w motywie 102 rozporządzenia tymczasowego, przemysł wspólnotowy musiał obniżyć ceny sprzedaży, zwiększając tym samym wielkość sprzedaży, aby być w stanie konkurować z przywozem po cenach dumpingowych.
Niemniej jednak nawet wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego nieznacznie spadła w trakcie 2002 r.
(65) Ponadto zmiany w wielkości produkcji należy również rozpatrywać w bardziej ogólnym kontekście niż jedynie w odniesieniu do zmian w konsumpcji we Wspólnocie.
Dlatego też, jak jest to wspomniane w motywie 134 rozporządzenia tymczasowego, sprzedaż eksportowa przemysłu wspólnotowego nieznacznie wzrastała, co miało również wpływ na dane liczbowe dotyczące produkcji.
Ponadto wzrost wielkości produkcji granulowanego PTFE tłumaczy się częściowo faktem, że niektórzy producenci wspólnotowi zwiększyli wewnętrzne zastosowanie granulowanego PTFE w produkcji np. związków i zmikronizowanych gatunków.
Ogólne zwiększenie wielkości produkcji oraz mocy produkcyjnych w badanym okresie stanowi również próby reakcji przemysłu wspólnotowego na przywóz po cenach dumpingowych, obejmujące zwiększenie wielkości sprzedaży, nawet kosztem cen sprzedaży i rentowności.
(66) Wobec tego ustalenia sformułowane w motywach 101 i 102 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.3.
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(67) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że wzrost wielkości sprzedaży i udziału w rynku, w szczególności wraz z równoległym spadkiem popytu, wyraźnie wskazuje, że przemysł wspólnotowy nie poniósł istotnej szkody.
Rosyjski producent eksportujący twierdził również, ze taki wzrost sprzedaży nie może zostać wytłumaczony strategią przemysłu wspólnotowego mającą na celu obniżenie cen sprzedaży w obliczu przywozu po niskich cenach.
W tym kontekście zmiany w wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego zostały porównane z przywozem z Rosji, który rzekomo miał tendencję spadkową, pomimo spadających cen importowych.
(68) Jednakże stwierdzono, że analiza danych dotyczących przywozu z Rosji ukazała nieco inną sytuację.
Dlatego też, mimo że przywóz i udział w rynku ze strony Rosji znacznie spadł w latach 2001–2002, wymienione wielkości jedynie nieznacznie spadły w latach 2002 i 2003 oraz nawet nieznacznie wzrosły w OD.
Dla kontrastu, ceny sprzedaży przywozu z Rosji charakteryzowały się stałą tendencją spadkow w trakcie całego okresu badanego.
Równolegle ceny przywozu z Chin w większym stopniu uległy spadkowi, a wielkość sprzedaży i udziały w rynku tego przywozu znacznie zwiększyły się w tym samym okresie.
Wskazuje to na fakt, że rosyjscy eksporterzy w obliczu chińskiego przywozu po niskich cenach na rynek wspólnotowy byli, tak samo jak przemysł wspólnotowy, zmuszeni do dalszego obniżenia swoich cen importowych w celu odzyskania swojego udziału w rynku wspólnotowym.
Ponadto, ponieważ przywóz z Rosji i ChRL był połączony, bardziej stosowne jest przeprowadzenie analizy łącznie, a nie osobno dla każdego z państw eksportujących objętych postępowaniem.
W tym względzie przypomina się, że udział w rynku tego przywozu pozostawał w dalszym ciągu bardzo wysoki, a jego ceny drastycznie spadły oraz znacznie podcięły ceny przemysłu wspólnotowego.
Z tego względu argument rosyjskiego producenta eksportującego musiał zostać odrzucony.
(69) Przypomina się, że zmiany w wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego oraz udział w rynku muszą być postrzegane w świetle równoległego spadku wartości sprzedaży oraz cen jednostkowych z powodu przywozu po cenach dumpingowych oraz wynikającego z tego niekorzystnego wpływu na rentowność przemysłu wspólnotowego.
Jak wspomniano w motywie 61 niniejszego rozporządzenia, w celu wyciągnięcia konkretnego wniosku w sprawie ogólnej sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego, korzystne zmiany w tych wskaźnikach nie powinny być rozważane odrębnie, lecz razem ze zmianami w pozostałych wskaźnikach szkody.
(70) Z powodu braku innych uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 103–104 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.4.
Zapasy
(71) Jeden chiński i dwóch rosyjskich producentów eksportujących twierdzili również, że zapasy przemysłu wspólnotowego znacząco obniżyły się pomiędzy rokiem 2003 a OD, co wskazywałoby, że nie została poniesiona istotna szkoda.
(72) Zauważa się, że zmiany w poziomie zapasów w okresie badanym nie były znaczne i nie charakteryzowały się wyraźną tendencją.
Istotnie, podczas gdy zapasy zmniejszyły się o 13 % w latach 2001–2001, wzrosły o 23 punkty procentowe w latach 2002–2003 i ponownie zmniejszyły się o 17 punktów procentowych w OD.
Ponadto należy również zauważyć, że zmniejszenie się zapasów pomiędzy 2003 r. a OD wynosiło jedynie 216 ton, co odpowiada 4,3 % wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego w 2003 r. oraz 3,9 % w OD.
(73) W każdym razie przemysł wspólnotowy produkował granulowany PTFE głównie na zamówienie, a produkty stanowiące zapasy są zazwyczaj towarami czekającymi na wysłanie do klientów.
Z tego względu zwiększenie się zapasów w 2003 r. wynika raczej z opóźnień w dostawie i nie może być postrzegane jako znaczący wskaźnik szkody, ponieważ nie ma jako takie wpływu na sytuację finansową przemysłu wspólnotowego.
Dlatego też w tym przypadku zmiany w zapasach nie zostały uznane za znaczący wskaźnik szkody.
(74) Niektóre zainteresowane strony twierdziły również, że zwiększenie się zapasów w 2003 r., czyli w roku poprzedzającym OD, spowodowało szkodę w przemyśle wspólnotowym, ponieważ przemysł ten był zmuszony do sprzedania zwiększonych zapasów po niższych cenach w trakcie OD.
Jak już zostało wspomniane w motywie 73, produkcja była na zamówienie i z tego względu zwiększenie się zapasów w 2003 r. wynika najprawdopodobniej z opóźnień w dostawie, podczas gdy klienci byli już znani, a ceny ustalone.
W każdym razie zwiększenie się zapasów o 283 tony w 2003 r. nie może być uznane za znaczne, ponieważ reprezentuje ono 5,6 % wielkości sprzedaży w tym roku.
Z tego względu stwierdzono, że zwiększenie się zapasów przed OD nie mogło spowodować istotniej szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
(75) W związku z tym wniosek ten musiał zostać odrzucony, a ustalenia w motywie 105 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.5.
Ceny sprzedaży
(76) Ten sam producent eksportujący twierdził, że negatywna tendencja cen sprzedaży Wspólnoty nie jest znaczącym wskaźnikiem szkody, ponieważ ceny sprzedaży granulowanego PTFE zmniejszyły się na całym świecie w wyniku sił rynkowych.
Jeden producent eksportujący podał w wątpliwość poprawność obliczeń, jednakże bez dostarczenia dalszych szczegółów na temat, w jakim stopniu obliczenia te nie są prawidłowe.
(77) Jeśli chodzi o obliczenia cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego, nie znaleziono żadnego błędu w tymczasowych obliczeniach, które niniejszym zostają potwierdzone.
(78) Powtarza się, że ceny sprzedaży we Wspólnocie znacząco spadły w okresie badanym, co miało duży wpływ na rentowność przemysłu wspólnotowego.
Potwierdza się również, że były one uznane za kluczowy czynnik przy określaniu szkody z powodu ich bezpośredniego wpływu na sytuację finansową przemysłu wspólnotowego.
Dlatego potwierdza się, że ceny są bardzo znaczącym wskaźnikiem szkody w niniejszym dochodzeniu, a wniosek producentów eksportujących musiał w tym względzie zostać odrzucony.
(79) Bardziej szczegółowo, jeśli chodzi o argument dotyczący rzekomego spadku cen na całym świecie, nie znaleziono żadnych czynników, które wskazują np. na obniżenie kosztów stanowiące podstawę dla takiego spadku cen.
Dlatego potwierdza się, że ceny są bardzo znaczącym wskaźnikiem szkody w niniejszym dochodzeniu, a wniosek w tym względzie producentów eksportujących musiał zostać odrzucony w kontekście analizy szkody.
Dalsza część tego argumentu dotyczy bardziej związków przyczynowych i zostanie dlatego omówiona poniżej w motywach 106 i 107.
(80) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 106 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.6.
Wzrost
(81) Twierdzono, że w stwierdzeniach tymczasowych nie został wytłumaczony wzrost przemysłu wspólnotowego, w szczególności w porównaniu do zmniejszającej się konsumpcji we Wspólnocie w okresie badanym.
Ponieważ wzrost przemysłu wspólnotowego został określony za pomocą zmian w udziale w rynku, odsyła się do motywu 103 rozporządzenia tymczasowego oraz do motywów 67 i 69 niniejszego rozporządzenia.
3.3.7.
Inwestycje i zdolność do podnoszenia kapitału
(82) Jeden chiński producent eksportujący sprzeciwiał się tymczasowym wnioskom, zgodnie z którymi zdolność do podnoszenia kapitału nie jest znaczącym wskaźnikiem szkody.
(83) Jak określono w motywie 109 rozporządzenia tymczasowego, stwierdzono, że, ponieważ producenci wspólnotowi stanowią cześć większych grup i z tego powodu są finansowani poprzez grupowe systemy łączenia środków pieniężnych, zdolność do podnoszenia kapitału nie jest znaczącym wskaźnikiem szkody, ponieważ normalnie nie zmienia się, nawet jeśli niektórzy producenci z takich większych grup są w wyjątkowo szkodliwej sytuacji.
Chiński producent importujący nie wytłumaczył, w jakim stopniu nie zgadza się z tymi wnioskami, ani nie poparł swojego stwierdzenia żadnymi innymi wytłumaczeniami.
W związku z tym wniosek ten musiał zostać odrzucony, a ustalenia w motywach 108 i 109 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.8.
Rentowność, zwrot z inwestycji oraz przepływ środków pieniężnych
(84) Niektórzy producenci eksportujący zaobserwowali również, że rentowność przemysłu wspólnotowego wzrosła pomiędzy 2003 r. a OD, co nie zostało rozważone w ustaleniach tymczasowych.
(85) Wniosek ten musiał zostać odrzucony ze względu na fakt, że zmiany w rentowności przemysłu wspólnotowego w całym okresie badanym zostały przeanalizowane w rozporządzeniu tymczasowym.
Z tego względu wzrost rentowności pomiędzy 2003 r. a OD nie mógł zmienić wniosku, zgodnie z którym doszło do ogólnego znacznego spadku rentowności pomiędzy 2001 r. a OD, czyli o 9,2 punkty procentowe.
Rentowność w trakcie OD była jedynie nieznacznie ponad progiem rentowności, tj. na poziomie 0,1 %, i byłaby niższa, gdyby przemysł wspólnotowy utrzymał swoje ceny, w którym to przypadku utraciłby udział w rynku i wielkość sprzedaży.
Z tego względu stwierdzono, że ten czynnik szkody wykazywał wyraźnie negatywną tendencję w okresie badanym.
(86) Z powodu braku innych uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 110–111 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.9.
Zatrudnienie i produktywność
(87) Chińscy, jak i dwóch rosyjskich producentów eksportujących powtórzyli swoje argumenty dotyczące zmiany w zatrudnieniu i produktywności, sugerując, że te dwa czynniki nie wskazują na istotną szkodę.
Wobec braku nowych informacji w tym względzie, ustalenia tymczasowe określone w motywie 112, rozporządzenia tymczasowego zostają utrzymane.
3.3.10.
Wzrost wywozu dokonywanego przez przemysł wspólnotowy
(88) Powyżej wspomniani producenci eksportujący twierdzili, że rosnące wyniki eksportowe przemysłu wspólnotowego w trakcie okresu badanego dowodzą, że nie poniósł on istotnej szkody.
(89) W tym kontekście należy wyjaśnić, że w motywie 134 rozporządzenia tymczasowego mylnie wskazane zostało, że wzrost wywozu wynosił 3 % w okresie badanym.
W rzeczywistości wywóz prowadzony przez przemysł wspólnotowy wzrósł o 54 %.
Jednakże, jak zostało prawidłowo wskazane w tym samym motywie rozporządzenia tymczasowego, zwiększony wywóz stanowił jedynie 12,7 % łącznej wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego w OD.
Dlatego też potwierdza się, że w wartościach bezwzględnych wzrost nie był znaczący (tj. około 250 ton).
Z tego względu – choć wzrastająca – sprzedaż eksportowa w dalszym ciągu stanowi jedynie małą część łącznej sprzedaży przemysłu wspólnotowego.
Na tej podstawie nie została ona uznana za wskaźnik uzasadniający dobrą kondycję przemysłu wspólnotowego.
3.3.11.
Płace
(90) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 113 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.12.
Wielkość marginesu dumpingu
(91) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 114 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.13.
Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(92) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 116 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
3.3.14.
Wnioski dotyczące szkody
(93) O ile argumenty niektórych zainteresowanych stron były oparte na informacjach przedstawionych w skardze, należy zauważyć, że tymczasowe ustalenia były oparte na zweryfikowanych danych producentów wspólnotowych w OD.
(94) Na tej podstawie, pomimo pozytywnej tendencji niektórych czynników szkody, stwierdzono, że ogólna sytuacja finansowa przemysłu wspólnotowego znacznie pogorszyła się w okresie badanym i że poniósł on istotną szkodę w OD.
(95) Dlatego też ustalenia w motywach 101–120 rozporządzenia tymczasowego odnoszące się do sytuacji przemysłu wspólnotowego i wniosków dotyczących szkody zostają niniejszym potwierdzone.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1.
Wpływ przywozu dumpingowego
(96) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 122–126 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.
Wpływ innych czynników
2.1.
Zmiany w konsumpcji i popycie
(97) Niektóre zainteresowane strony odpowiedziały, że spadek konsumpcji i popytu na rynku wspólnotowym są czynnikami zmieniającymi ceny i muszą być postrzegane jako główna przyczyna spadku cen i rentowności przemysłu wspólnotowego, a nie przywóz po cenach dumpingowych.
Jednakże strony te nie przedstawiły nowych informacji lub dowodów, lecz jedynie powtórzyły twierdzenia przedstawione przed nałożeniem tymczasowych ceł.
Twierdzono również, że porównanie pomiędzy spadkiem konsumpcji oraz spadkiem wartości rynku wspólnotowego dokonane w motywie 127 rozporządzenia tymczasowego jest nieistotne, ponieważ ceny sprzedaży zależą nie tylko od zmian w konsumpcji i w popycie, ale również od dostaw.
(98) Podczas gdy nie kwestionuje się, że w normalnych warunkach konkurencji ceny wynikają z dostaw i popytu, przypomina się, że w tym przypadku normalne warunki rynkowe zostały zakłócone przez niekonkurencyjne zachowanie, tj. przez praktyki dumpingowe.
Dlatego też dochodzenie wykazało istnienie znacznego dumpingu ze strony wszystkich producentów eksportujących w OD oraz znacznego podcinania w całym okresie badanym, co wywarło presję cenową na przemysł wspólnotowy.
(99) Jak już zostało podkreślone w motywie 129 rozporządzenia tymczasowego, ceny eksportowe Rosji i ChRL uległy znaczniejszemu spadkowi niż konsumpcja we Wspólnocie w tym samym okresie.
Ponadto ceny eksportowe państw objętych postępowaniem w dalszym ciągu znacznie spadały, podczas gdy konsumpcja utrzymywała się na stosunkowo stałym poziomie od 2002 r. i nawet nieznacznie wzrosła.
W tym samym czasie ceny sprzedaży przywozu z państw trzecich uległy znacznie mniejszemu spadkowi niż ceny importowe Rosji i ChRL.
Bezpośredni związek pomiędzy spadkiem konsumpcji i cenami przemysłu wspólnotowego nie mógł z tego względu zostać ustalony i stwierdzono, że zmiany w konsumpcji nie mogły mieć takiego wpływu, że szkoda wynikająca z przywozu po dumpingowych cenach nie mogła być określona jako istotna.
Istotnie przywóz po cenach dumpingowych stanowił znaczny udział w rynku (ok. 35 %) i charakteryzował się bardzo niskimi cenami.
W porównaniu z powyższym wpływ spadku konsumpcji, który ponadto występował jedynie do 2002 r., jest rzeczywiście niewielki.
Ponadto przemysł wspólnotowy nie stracił korzyści skali w wyniku obniżonej konsumpcji.
(100) Ta nierównowaga pomiędzy spadkiem cen oraz spadkiem konsumpcji jest również poświadczona faktem, że spadek konsumpcji nie był zgodny ze spadkiem wartości rynkowej we Wspólnocie granulowanego PTFE.
Z tego względu porównanie wartości rynkowej i konsumpcji było słuszne, chociaż nie było jedynym wskaźnikiem oceny, czy spadek cen przemysłu wspólnotowego wynikał z przywozów po dumpingowych cenach.
(101) Z powodu braku innych uwag w tym względzie, ustalenia w motywach 127–129 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.2.
Przywóz pochodzący z państw trzecich, innych niż Rosja i ChRL
(102) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 130 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.3.
Wyniki innych producentów wspólnotowych, którzy nie wnieśli skargi
(103) Twierdzono, że podczas gdy producenci wspólnotowi, którzy nie wnieśli skargi, ponieśli szkodę, szkoda ta przekładała się głównie na stratę udziałów w rynku, a nie na spadek rentowności, jak stało się w przypadku przemysłu wspólnotowego.
Na tej podstawie utrzymuje się, że jeden i ten sam czynnik, tj. przywóz po cenach dumpingowych, nie mógł mieć takiego negatywnego wpływu na sytuację producentów wspólnotowych, zarówno wnoszących, jak i niewnoszących skargi.
W konsekwencji twierdzono, że istotna szkoda poniesiona przez producentów wspólnotowych musiała zostać spowodowana przez inne czynniki.
(104) Ten argument musiał zostać odrzucony.
Jak wspomniano w motywie 103 rozporządzenia tymczasowego, producenci, w obliczu przywozu po niskich cenach, mają do wyboru albo utrzymanie cen sprzedaży kosztem niekorzystnych zmian w wielkości sprzedaży i w udziale w rynku, albo obniżenie cen sprzedaży celem zachowania w jak największym możliwym stopniu korzyści skali i obronienia swojej pozycji na rynku.
Z tego względu nie jest niezwykłe, że różni producenci wybierają różne strategie i że szkoda poniesiona przez tych producentów przekłada się na niekorzystne zmiany albo w ich udziale w rynku, albo w ich cenach sprzedaży, lub na połączenie obu i w konsekwencji na spadek rentowności.
Biorąc pod uwagę znaczny dumping, duże ilości przywozu oraz udziały w rynku, jak również znaczne podcinanie oraz drastyczny spadek cen przywozu po cenach dumpingowych, można stwierdzić, wobec braku innych przyczyn, że dumping daje początek niekorzystnej sytuacji, takiej jak ta, której doświadczył przemysł wspólnotowy.
(105) Z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 133 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.4.
Zmiany w cenach na świecie, recesja gospodarcza oraz kurczenie się rynku
(106) Twierdzono, że na podstawie tendencji spadkowej cen importowych zarejestrowanych przez Eurostat oraz, w szczególności, cen importowych USA i Szwajcarii ceny granulowanego PTFE odnotowały ogólny spadek na całym rynku wspólnotowym.
Ta tendencja spadkowa cen wynikałaby również z faktu, że rynek granulowanego PTFE kurczy się, tj. popyt i konsumpcja zmniejszają się.
Z tego względu spadek cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego wynika raczej z ogólnej tendencji spadkowej niż z przywozów po cenach dumpingowych z państw objętych postępowaniem.
(107) Należy zauważyć, że analiza cen importowych zarejestrowanych przez Eurostat ogółem, oraz ze Szwajcarii i USA w szczególności, ujawniła, że znacznie przekraczały one poziom cen importowych ChRL i Rosji, jak również poziom cen przemysłu wspólnotowego.
Podobnie ceny producentów wspólnotowych, którzy nie wnieśli skargi, przekraczały poziom cen przemysłu wspólnotowego.
Z tego względu stwierdzono, że państwa trzecie oraz producenci wspólnotowi, którzy nie wnieśli skargi, nie wywarli konkurencyjnej presji na ceny, co mogłoby być postrzegane jako istotne źródło szkody.
(108) Ponadto zauważa się, że, jak wspomniano powyżej, chociaż konsumpcja we Wspólnocie zmniejszała się znacząco w latach 2001–2002, po tym okresie pozostała raczej stabilna, a nawet nieznacznie wzrosła.
Ponadto ta tendencja zwyżkowa została potwierdzona po OD.
W konsekwencji rynek granulowanego PTFE nie może być uznany za rynek kurczący się.
(109) Na podstawie powyższego stwierdzono, że ogólna spadkowa tendencja gospodarcza w okresie badanym nie przerwała związku przyczynowego między przywozem po dumpingowych cenach z ChRL i Rosji oraz szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.
2.5.
Wydajność przemysłu wspólnotowego
(110) Niektórzy współpracujący eksporterzy stwierdzili, że tymczasowy wniosek w motywie 135 rozporządzenia tymczasowego, tj. że koszt produkcji przemysłu wspólnotowego zmniejszał się, nie był zgodny z danymi przedstawionymi w skardze, co sugerowało wzrost kosztów jednostkowych przemysłu wspólnotowego w okresie badanym.
Twierdzili oni, że należało poddać dochodzeniu, czy ten wzrost kosztów spowodował poniesioną istotną szkodę.
W tym względzie należy zauważyć, że wnioski motywu 135 w rozporządzeniu tymczasowym były oparte na danych, które zostały zweryfikowane podczas różnych dochodzeń na miejscu w siedzibach producentów europejskich.
W związku z tym wnioski te zostały odrzucone.
(111) Inny producent eksportujący twierdził, że przemysł wspólnotowy obniżył ceny sprzedaży do zbyt niskiego poziomu, co udowadniałby fakt, że przemysł wspólnotowy zwiększył wielkość sprzedaży i zyskał (a nie jedynie utrzymał) udział w rynku w okresie badanym.
Ponadto utrzymywano, że spadek rentowności wynikał raczej ze wzrostu kosztów jednostkowych – w wyniku słabego wykorzystania mocy produkcyjnych oraz wzrostu płac – niż z przywozu objętego postępowaniem.
(112) Przede wszystkim należy zauważyć, że w przeciwieństwie do zarzutów producentów eksportujących, koszty produkcyjne we Wspólnocie zmniejszyły się w badanym okresie, i z tego powodu nie zostały uznane za przyczynę spadku rentowności przemysłu wspólnotowego.
Podczas gdy prawdą jest, że przemysł wspólnotowy był w stanie utrzymać swoją pozycję na rynku, a nawet zwiększyć swój udział w rynku, odbyło się to kosztem rentowności.
Przypomina się, że przywóz objęty postępowaniem znacznie podciął ceny przemysłu wspólnotowego w okresie badanym, co nie mogło zostać zrekompensowane wzrostem udziału w rynku przemysłu wspólnotowego.
(113) Na podstawie powyższego stwierdzono, że ponieważ przemysł wspólnotowy posiadał wydajne procesy produkcyjne oraz zmniejszające się koszty produkcji, nie był on sam odpowiedzialny za poniesioną istotną szkodę.
Ustalenia w motywie 135 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.6.
Sprzedaż zmonopolizowana
(114) Dwóch rosyjskich producentów eksportujących twierdziło, że sprzedaż zmonopolizowana granulowanego PTFE przez przynajmniej dwóch producentów wspólnotowych znacznie zwiększyła się w badanym okresie.
Twierdzono, że ze względu na fakt, że sprzedaż ta była zazwyczaj nierentowna, wzrost sprzedaży zmonopolizowanej powinien zostać uznany za możliwą przyczynę szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.
(115) W tym względzie dochodzenie wykazało, że sprzedaż zmonopolizowana stanowiła jedynie około 5 % łącznej wielkości produkcji przemysłu wspólnotowego w OD.
Ze względu na małą ilość stwierdzono, że, nawet jeśli nierentowna, sprzedaż zmonopolizowana nie mogła przerwać związku przyczynowego między przywozem po dumpingowych cenach z ChRL i Rosji oraz szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.
2.7.
Brak konkurencji pomiędzy granulowanym PTFE przywożonym z Rosji i ChRL oraz PTFE produkowanym i sprzedawanym przez przemysł wspólnotowy
(116) Jeden producent eksportujący twierdził, że ponieważ granulowany PTFE przywożony z państw objętych postępowaniem charakteryzował się ogólną niską jakością i nie był konkurencyjny dla produktu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym, szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy nie mogła zostać spowodowana przywozem objętym postępowaniem.
(117) W tym względzie przypomina się, że w motywach 12–14 niniejszego rozporządzenia stwierdzono, że pomimo różnych możliwych typów produktów, włącznie z różnicami w jakości, granulowany PTFE produkowany przez przemysł wspólnotowy oraz produkt rozpatrywany przywożony z państw objętych postępowaniem mają takie same cechy fizyczne oraz zasadniczo takie same podstawowe zastosowanie końcowe.
Jak określono w motywach 16, 90 oraz 92 rozporządzenia tymczasowego oraz w motywie 10 niniejszego rozporządzenia, dochodzenie wykazało również, że wszystkie przywożone typy produktów stanowią konkurencję na rynku wspólnotowym dla typów produkowanych oraz sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy.
Dlatego też powyższy wniosek musiał zostać odrzucony.
2.8.
Wywóz przemysłu wspólnotowego
(118) Jak wspomniano w motywie 89 niniejszego rozporządzenia, wzrost cen eksportowych przemysłu wspólnotowego wynosił w rzeczywistości 54 %.
Jednakże główne wnioski zawarte w motywie 134 rozporządzenia tymczasowego, tj., że zwiększony wywóz stanowił jedynie małą część łącznej sprzedaży przemysłu wspólnotowego (tj. 12,7 % w OD), zostają potwierdzone.
Z tego względu, oraz z powodu braku uwag w tym względzie, ustalenia w motywie 134 rozporządzenia tymczasowego zostają niniejszym potwierdzone.
2.9.
Wahania kursu wymiany
(119) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że deprecjacja dolara w stosunku do euro spowodowała szkodę poniesioną przez przemysł wspólnotowy.
Twierdzono, że: i) deprecjacja dolara zmniejszyła sprzedaż eksportową przemysłu wspólnotowego do Stanów Zjednoczonych; oraz ii) zwiększyła konkurencyjność przywozu z Rosji i Chin.
(120) Jeśli chodzi o sprzedaż eksportową przemysłu wspólnotowego, strony te nie dostarczyły podstawowych dowodów, lecz jedynie oparły swoje stwierdzenie na założeniach.
W szczególności nie określiły, czy sprzedaż eksportowa przemysłu wspólnotowego została rzekomo zmniejszona pod względem wielkości, wartości czy obydwu parametrów naraz.
W każdym razie, jak już stwierdzono w motywie 118 niniejszego rozporządzenia, sprzedaż eksportowa przemysłu wspólnotowego wzrosła o 54 % w okresie badanym.
Jak wskazano w motywie 134 rozporządzenia tymczasowego, marża zysku osiągnięta przez przemysł wspólnotowy w wyniku tych sprzedaży eksportowych była wyższa niż marża osiągnięta w wyniku sprzedaży na rynku wspólnotowym.
Dlatego też nie można uznać, że zmiana w sprzedaży eksportowej przemysłu wspólnotowego wywarła niekorzystny wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego.
(121) Jeśli chodzi o przywóz z Rosji i ChRL, należy zauważyć, że odbywał się on po cenach bardzo zaniżonych, tj. osiągał margines dumpingu wynoszący 36,6 % w przypadku Rosji oraz prawie 100 % w przypadku ChRL.
Z drugiej strony przywóz z innych państw do Wspólnoty, stanowiący w przybliżeniu 25 % konsumpcji we Wspólnocie, oraz pomimo deprecjacji dolara, odbywał się po znacznie wyższych cenach niż przywóz z Rosji i ChRL.
Również podcinanie przywozu objętego postępowaniem było znaczne przez cały okres i znacznie przekroczyło deprecjację dolara w stosunku do euro.
Wobec tego wniosek zostaje odrzucony.
2.10.
Wnioski dotyczące związku przyczynowego
(122) W oparciu o powyższe uwagi i inne elementy zawarte w motywach 121–138 rozporządzenia tymczasowego stwierdza się, iż przywóz z Rosji i ChRL wyrządził istotną szkodę przemysłowi wspólnotowemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES WSPÓLNOTY
1.
Wpływ finansowy na użytkowników
(123) Kilku użytkowników powtórzyło swoje obawy, twierdząc, iż nałożenie ostatecznych środków będzie miało znaczący niekorzystny wpływ na ich sytuację finansową, ponieważ nie będą w stanie przenieść na swoich klientów oczekiwanego wzrostu kosztów wynikającego z nałożenia środków antydumpingowych.
(124) W tym względzie, po tymczasowym ujawnieniu, skontaktowano się z pięcioma użytkownikami/przetwórcami do tej pory niewspółpracującymi oraz poproszono ich o wypełnienie kwestionariusza.
Ci użytkownicy/przetwórcy, którzy wystąpili z wnioskiem o kwestionariusz po nałożeniu środków tymczasowych, nie byli wcześniej znani przez instytucje Wspólnoty.
Stwierdzono, że pewna liczba tych użytkowników dokonywała przywozu większości granulowanego PTFE stosowanego w ich procesach produkcyjnych/przetwórczych z państw objętych postępowaniem.
Użytkownicy ci stanowili znaczną część łącznego przywozu z Rosji i ChRL, jak również łącznej konsumpcji we Wspólnocie.
Utrzymywali oni, że środki antydumpingowe miałyby znaczny wpływ na ich rentowność.
W tych okolicznościach i biorąc pod uwagę niewielką liczbę użytkowników współpracujących przed nałożeniem środków tymczasowych oraz wpływ nałożenia środków antydumpingowych, którego dotyczy zarzut, uznano za uzasadnione przyjęcie tych odpowiedzi, mimo że zostały przedłożone na późnym etapie dochodzenia, tak aby ustalenia były jak najbardziej reprezentatywne.
(125) Czterech użytkowników udzieliło odpowiedzi na kwestionariusz (jeden częściowo).
Jednym z nich jest użytkownik granulowanego PTFE, którego część produkcji jest bezpośrednio konkurencyjna na rynku granulowanego PTFE dla producentów wspólnotowych, podczas gdy pozostali użytkownicy to przetwórcy produkujący półfabrykaty i produkty gotowe, stosujący granulowany PTFE bezpośrednio we własnym procesie produkcyjnym.
Użytkownicy współpracujący przed nałożeniem środków tymczasowych oraz użytkownicy, którzy zgłosili się po nałożeniu ceł tymczasowych, zostali również poproszeni o przedłożenie dodatkowych informacji dotyczących ich kosztów produkcji, celem uzupełnienia danych użytych do ustaleń tymczasowych oraz celem dokonania szczegółowej i dogłębnej analizy wszystkich aspektów sytuacji, w której znaleźli się różni użytkownicy, w szczególności w celu obliczenia dokładnego wpływu środków antydumpingowych na ich rentowność.
Jednakże tylko cztery przedsiębiorstwa zareagowały na tę dodatkową prośbę.
Reasumując, łącznie współpracowało siedmiu użytkowników reprezentujących 67,8 % łącznego przywozu z państw objętych postępowaniem oraz 41,3 % łącznej konsumpcji we Wspólnocie.
(126) Dodatkowe dochodzenie wykazało, że wpływ ostatecznych ceł antydumpingowych na użytkowników będzie znacznie różnił się w zależności od ilości przywiezionego granulowanego PTFE stosowanego w ich procesie produkcyjnym.
W tym względzie obliczenia zostały przeprowadzone na podstawie założenia, że żaden z użytkowników nie będzie w stanie przenieść wzrostu cen na swoich klientów.
W hipotetycznym najgorszym scenariuszu dla dwóch przedsiębiorstw, zaopatrujących się w 70–80 % w granulowany PTFE w państwach objętych postępowaniem, wpływ środków na rentowność został oszacowany na co najwyżej 7,5 %.
Dla pozostałych współpracujących użytkowników, przywożących mniej niż 30 % surowca z państw objętych postępowaniem, wpływ, przy założeniu, że wzrost cen nie będzie nawet częściowo przeniesiony na klientów, został oszacowany na maksymalnie 2,7 %.
(127) Należy jednak zauważyć, że dochodzenie potwierdziło również, że wzrost cen we Wspólnocie w wyniku nałożenia środków antydumpingowych, najprawdopodobniej zostanie przeniesiony na klienta końcowego.
W tym względzie stwierdzono, że duża presja cenowa we Wspólnocie wynikała w głównej mierze z przywozu po niskich cenach z ChRL i Rosji.
Z tego względu oczekuje się, że wraz z nałożeniem środków antydumpingowych poziom cen granulowanego PTFE we Wspólnocie ogólnie ulegnie wzrostowi.
Dochodzenie wykazało również, że produkty przetworzone były po części odsprzedawane przez dystrybutorów czerpiących korzyści z wysokich marży, co wskazuje, że dystrybutorzy ci mają potencjał do zaabsorbowana wzrostu cen.
Stwierdzono, że na rynku półfabrykatów i produktów gotowych produkowanych z granulowanego PTFE w OD istniała bardzo mała konkurencja ze strony państw trzecich, co również wskazuje, że wzrost cen zostałby najprawdopodobniej przeniesiony na klienta końcowego.
Istotnie rynek półfabrykatów i produktów gotowych jest zdominowany przez przetwórców wspólnotowych, a nie przez produkty przywiezione, a zarówno przetwórcy, jak i produkty przywiezione będą w takim samym stopniu podlegali cłom antydympingowym.
Z tego względu oczekuje się, że wzrost cen wpłynie w takim samym stopniu na wszystkie wspólnotowe podmioty gospodarcze objęte postępowaniem i nie oczekuje się presji cenowej ze strony przywiezionych produktów.
Z tych powodów stwierdza się, że użytkownicy najprawdopodobniej przeniosą znaczną część wzrostu cen na swoich klientów, więc oszacowany wpływ środków antydumpingowych na rentowność powinien w rzeczywistości być o wiele bardziej ograniczony niż w przypadku najgorszego scenariusza.
(128) Po drugie należy zauważyć, że nawet jeśli wzrost cen nie mógłby zostać przeniesiony nawet częściowo, co nie jest realistyczną hipotezą, wpływ na rentowność powyższych czterech współpracujących użytkowników nie wydaje się być nieproporcjonalny.
Dwóch użytkowników w dalszym ciągu rejestrowałoby zyski, nawet w przypadku najgorszego scenariusza.
Jeden ze współpracujących producentów, dla którego oszacowany wpływ środka antydumpingowego wynosiłby nieco powyżej 1 %, odniósł znaczne straty już w OD, które nie były powiązanie ze środkami antydumpingowymi.
Każdy wzrost cen z powodu ceł antydumpingowych nie miałby z tego względu znacznego wpływu na jego wyniki gospodarcze.
Ostatni z użytkowników miał znaczną marżę brutto, tj. ponad 30 %, i z tego względu oczekuje się, że może on, przynajmniej częściowo, sam zaabsorbować wzrost cen wynikający z nałożenia ceł antydumpingowych.
(129) Jak wspomniano w motywie 125 niniejszego rozporządzenia, powyższe ustalenia odzwierciedlają sytuację użytkowników reprezentujących prawie 70 % łącznego przywozu z państw objętych postępowaniem i około 40 % konsumpcji we Wspólnocie.
Dochodzenie objęło również użytkowników różnego rodzaju, tj. reprezentujących różne sektory przemysłowe, używających granulowanego PTFE albo bezpośrednio, albo w półfabrykatach, dokonujących przywozu dużych ilości z państw objętych postępowaniem lub jedynie jego ograniczonych ilości.
Z tego względu uznano, że powyższe ustalenia mogą zostać uznane za w dużej mierze reprezentatywne.
Należy również zauważyć, że, jak wspomniano w motywie 147 rozporządzenia tymczasowego, wpływ ceł antydumpingowych na niektórych użytkowników jest nieznaczny, gdyż granulowany PTFE stanowi raczej małą część kosztów ogólnych.
(130) Ponadto należy zauważyć, że wszyscy współpracujący użytkownicy prowadzą znaczną część interesów poza Wspólnotą.
Istotnie 24,6 % wielkości sprzedaży użytkowników jest wywożone poza Wspólnotę.
Oznacza to, że system uszlachetniania czynnego pozwala tym użytkownikom na uzyskanie zwrotu lub na uniknięcie płacenia ceł antydumpingowych nałożonych na przywożony granulowany PTFE.
W konsekwencji środki nie będą miały wpływu na tę dziedzinę działalności użytkowników.
(131) Podczas rozważania możliwego wpływu środków na użytkowników, należy również zauważyć, że ich obecna sytuacja finansowa wynika częściowo z nieuczciwej konkurencji wynikającej z istnienia przywozu po dumpingowych cenach.
Powinno to zostać wzięte pod uwagę podczas porównywania możliwego negatywnego wpływu środków na użytkowników z korzystnym wpływem na pozostałe zainteresowane strony, w szczególności na przemysł wspólnotowy.
(132) Z powodu wszystkich powyższych przyczyn stwierdza się, że prawdopodobny wpływ środków na użytkowników nie będzie nieproporcjonalny.
Dlatego też stwierdza się, że nałożenie środków antydumpingowych nie jest sprzeczne z interesem Wspólnoty.
2.
Przywóz półfabrykatów oraz produktów gotowych
(133) Niektórzy użytkownicy twierdzili również, że znajdą się w sytuacji, w której zostanie zakłócona konkurencja względem producentów półfabrykatów oraz produktów gotowych w państwach objętych postępowaniem, którzy nie będą podlegali cłom antydumpingowym, w szczególności ponieważ tacy producenci będą dokonywać wywozu do Wspólnoty mniejszych ilości granulowanego PTFE, a zwiększą wywóz półfabrykatów i produktów gotowych.
W konsekwencji użytkownicy we Wspólnocie musieliby przenieść część działalności poza Wspólnotę Europejską w celu uzyskania dostępu do tańszego surowca.
(134) W odniesieniu do półfabrykatów i produktów gotowych, stwierdzono, że zagrożenie wynikające z rosnącego przywozu tańszych półfabrykatów i gotowych produktów przetworzonych z państw objętych postępowaniem nie jest nieuchronne.
Na podstawie dostępnych informacji, tj. w szczególności stwierdzonej różnicy w jakości między przywożonym granulowanym PTFE z państw objętych postępowaniem a PTFE produkowanym przez przemysł wspólnotowy, ani rosyjscy, ani chińscy producenci nie są obecnie w stanie wyprodukować pełnej gamy produktów, produkowanej przez użytkowników we Wspólnocie, z powodu braku niezbędnej wiedzy specjalistycznej.
Pewna liczba stron zaobserwowała, że wiedza specjalistyczna rosyjskich i chińskich producentów, jak również jakość ich produktów, cały czas zwiększa się oraz że nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych przyspieszy ten proces, ponieważ będzie stanowiło bodziec do przeniesienia produkcji półfabrykatów i produktów gotowych do państw, w których granulowany PTFE jest dostępny po niższych cenach.
Zauważa się, że według niektórych podmiotów na rynku przywóz półfabrykatów z państw objętych postępowaniem istotnie wydaje się charakteryzować tendencją zwyżkową.
Jednakże nie istnieją dowody sugerujące, że jakość przywożonych produktów jest porównywalna z jakością produktów produkowanych i sprzedawanych na rynku wspólnotowym i że doprowadzi to do większej konkurencji oraz ryzyka zwiększenia przywozu półfabrykatów i produktów gotowych.
(135) Ponadto twierdzenie, że rzeczywiście rozważa się przeniesienie działalności przetwórczej poza Wspólnotę lub że eksporterzy przestawią się na bardziej przetworzone produkty, nie zostało poparte wystarczającymi dowodami.
Dochodzenie wykazało również, że niektórzy użytkownicy dopiero niedawno zainwestowali w procesy produkcyjne we Wspólnocie, co wskazuje, że przeniesienie zakładów produkcyjnych jest bardzo nieprawdopodobne.
3.
Zatrudnienie
(136) Twierdzono również, że przemysł przetwórczy zatrudnia o wiele więcej osób niż producenci wspólnotowi granulowanego PTFE i że te miejsca pracy byłyby zagrożone w przypadku nałożenia środków antydumpingowych.
(137) Dochodzenie wykazało, że informacje dostarczone przez zainteresowane organizacje użytkowników/importerów na temat zatrudnienia były w dużej mierze przesadzone.
Dodatkowo jedynie część miejsc pracy byłaby bezpośrednio zagrożona w wyniku nałożenia ceł antydumpingowych.
Należy również zauważyć, że produkcja granulowanego PTFE jest bardziej kapitałochłonna, podczas gdy produkcja półfabrykatów lub produktów gotowych wymaga wykorzystania większej liczby pracowników.
Z tego względu bezpośrednie porównanie liczby miejsc pracy między przemysłem zajmującym się granulowanym PTFE, a przemysłem przetwórczym nie jest właściwe.
Ponadto należy zauważyć, że niektóre miejsca pracy stworzone przez producentów wspólnotowych, którzy nie wnieśli skargi, oraz przez dostawców również będą zagrożone.
Jak wskazano powyżej, producenci wspólnotowi, którzy nie wnieśli skargi, od początku okresu badanego utracili znaczną część udziałów w rynku.
Pewna liczba użytkowników, i z tego względu również miejsc pracy we Wspólnocie, jest uwarunkowana w pełni lub częściowo dostawami od przemysłu wspólnotowego oraz od producentów wspólnotowych, którzy nie wnieśli skargi.
Z tego względu, jeśli przemysł wspólnotowy przestanie istnieć, te miejsca pracy będą równie zagrożone.
4.
Niedobór dostaw
(138) Pewna liczba stron odpowiedziała również, że nałożenie ostatecznych ceł doprowadzi do niedoboru dostaw, ponieważ spowoduje, że producenci eksportujący z ChRL i Rosji nie będą dokonywali wywozu swoich produktów do Wspólnoty, a przemysł wspólnotowy nie ma wystarczających mocy produkcyjnych, żeby sprostać popytowi we Wspólnocie.
Twierdzono również, że nawet jeśli przemysł wspólnotowy teoretycznie miałby moce produkcyjne do zwiększenia produkcji PTFE, nie byłoby to interesujące z gospodarczego punktu widzenia, ponieważ produkcja granulowanego PTFE przynosiłaby mniejszy zysk niż produkcja innych fluoropolymerów.
Twierdzono, że inne źródła, takie jak Japonia i USA, nie będą dobrą alternatywą, ponieważ ceny importowe z tych państw utrzymują się na wysokim poziomie.
Ponadto twierdzono, że niedobór na rynku wspólnotowym zostałby pogorszony przez oczekiwany wzrost popytu na tym rynku.
Z drugiej strony, w przypadku niektórych zastosowań na niskim poziomie, produkt wyprodukowany we Wspólnocie miałby zbyt wysoką jakość i byłby zbyt drogi do takich zastosowań.
Twierdzono również, że reaktor suspensyjny w ogóle nie będzie sprzedawany we Wspólnocie, podczas gdy wstępnie spiekane gatunki produktów są produkowane we Wspólnocie w ograniczonych ilościach, więc użytkownicy będą zależni od przywozu z państw objętych postępowaniem.
(139) Należy przypomnieć, że moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego wynoszą 9200 ton, przy 80 % wykorzystaniu mocy produkcyjnych.
Wielkość sprzedaży w OD wynosiła około 4845 ton.
Oznacza to, że producenci, którzy wnieśli skargę, będą w stanie sprzedać dodatkowe 4355 tony produktu podobnego, co wynosi 85 % łącznego przywozu z państw objętych postępowaniem.
Odrzucony musiał zostać argument, zgodnie z którym przemysł wspólnotowy nie użyje wolnych mocy produkcyjnych do wyprodukowania granulowanego PTFE z powodu niskiej marży zysku pochodzącej ze sprzedaży tego produktu.
Należy zauważyć, że argument ten nie został poparty dowodami.
Ponadto niska rentowność sprzedaży granulowanego PTFE przez przemysł wspólnotowy wynikała z przywozu po dumpingowych cenach, który znacznie podcinał ceny przemysłu wspólnotowego i z tego względu powodował istotną presję cenową.
Z tego względu, wraz z nałożeniem ostatecznych ceł antydumpingowych, ceny na rynku Wspólnoty powinny wzrosnąć, co będzie miało również korzystny wpływ na rentowność.
(140) Jeśli chodzi o reaktor suspensyjny, stwierdzono, że jedynie bardzo ograniczone ilości zostały przywiezione w OD.
Podobnie przywóz wstępnie spiekanych gatunków produktu był bardzo ograniczony w OD, co oznacza, że wstępnie spiekane gatunki produktu są produkowane przez samych użytkowników.
Stwierdzono, że co najmniej dwóch producentów wspólnotowych jest w stanie wyprodukować wstępnie spiekane gatunki produktu.
Jak wspomniano powyżej, przemysł wspólnotowy w OD sprzedawał również materiał pozagatunkowy, który jest porównywalny do materiału o niskiej jakości z ChRL i Rosji.
(141) Pozostałe źródła, takie jak Japonia i USA, są również dostępne.
Argument, że ceny importowe z tych państw są wyższe niż ceny z państw objętych postępowaniem oraz że granulowany PTFE z Japonii i USA nie jest z tego powodu dobrą alternatywą, nie może zostać zaakceptowany, ponieważ celem ceł antydumpingowych jest w rzeczy samej wyeliminowanie szkodliwego dumpingu i przywrócenie uczciwych warunków konkurencji.
(142) Ponadto przypomina się, iż celem środka antydumpingowego nie jest w żadnym razie zablokowanie dostępu produktom z państw objętych postępowaniem do rynku Wspólnoty, lecz raczej przywrócenie równych reguł gry, które zostały zakłócone przez nieuczciwe praktyki handlowe.
Z tego względu granulowany PTFE z państw objętych postępowaniem, łącznie z typami produktów, w przypadku których wystąpiono z zarzutem niedoboru, może w dalszym ciągu być wprowadzany na rynek wspólnotowy, lecz po wyższych cenach.
(143) W oparciu o powyższe rozważania i inne elementy zawarte w motywach 139–153 rozporządzenia tymczasowego, stwierdza się, iż nie istnieją przekonywujące powody, które przemawiałyby za powstrzymaniem się od nałożenia środków antydumpingowych na przywóz produktu objętego postępowaniem z Rosji i ChRL.
G. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1.
Poziom usuwający szkodę
(144) W oparciu o metodologię objaśnioną w motywach 154–159 rozporządzenia tymczasowego obliczony został poziom usuwający szkodę do celów ustanowienia poziomu środków, które należy ostatecznie nałożyć.
(145) Jeden rosyjski producent eksportujący twierdził, że dostosowanie z tytułu różnic w poziomie handlu powinno było zostać oparte na informacjach dostarczonych przez współpracującego niepowiązanego importera, który był głównym odbiorcą jego przywozu do Wspólnoty.
Jednakże, mimo że informacje tego importera zostały zweryfikowane na miejscu, z powodu bardzo skomplikowanej struktury sprzedaży omawianego importera, obejmującej kilka różnych przedsiębiorstw, które nie przedstawiły żadnych informacji, ceny zakupu oraz w konsekwencji marże zysku tego niepowiązanego importera nie mogły zostać wiarygodnie ustalone i z tego względu nie zostały użyte.
Producent eksportujący twierdził, że w celu obliczenia dostosowania z tytułu różnic w poziomie handlu cena importowa CIF powinna zostać porównana z ceną odsprzedaży we Wspólnocie omawianego importera.
Jednakże stwierdzono, że metodologia ta nie będzie prowadziła do bardziej wiarygodnych wyników, niż metodologia użyta w stwierdzeniach tymczasowych.
Dla porównania dostępne informacje, w szczególności sprawozdania finansowe importera, które były przedmiotem kontroli biegłych rewidentów, potwierdziły, że oszacowania sporządzone w stwierdzeniach tymczasowych są wiarygodne.
(146) Dwóch rosyjskich producentów eksportujących twierdziło również, że porównanie ich cen eksportowych z niewyrządzającą szkody ceną, powinno było zostać przeprowadzone w odniesieniu do każdego modelu.
W szczególności twierdzono, że droższe specjalistyczne typy produkowane przez przemysł wspólnotowy powinny zostać wyłączone z obliczeń dotyczących poziomu usuwającego wystąpienie szkody.
W tym kontekście przypomina się, jak określono w motywach 28–40 niniejszego rozporządzenia, ustalenia w przypadku dwóch rosyjskich producentów eksportujących musiały zostać oparte na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Ponieważ nie były dostępne wiarygodne dane w odniesieniu do każdego modelu, ustalenie ceny eksportowej tych producentów eksportujących zostało oparte na danych zarejestrowanych w Eurostacie.
Ponadto jak wspomniano w motywach 9 i 55 niniejszego rozporządzenia, przywożony PTFE po obróbce wtórnej charakteryzował się podobną jakością jak PTFE produkowany we Wspólnocie przez przemysł wspólnotowy i mógł być używany do prawie wszystkich zastosowań, w tym zastosowań na wysokim poziomie.
Powyższy wniosek musiał zostać w związku z tym odrzucony.
(147) Kilka stron zakwestionowało poziom zysku wynoszący 9,3 % użyty do obliczenia marginesu zaniżania cen, twierdząc, że był on zbyt wysoki.
W szczególności twierdzono, że należało uwzględnić, że rynek granulowanego PTFE kurczy się, a koszt produkcji rośnie, i z tego względu przemysł wspólnotowy nie byłby w stanie osiągnąć zysku wynoszącego 9,3 % przy braku przywozu po cenach dumpingowych.
Zaproponowano użycie marży zysku wynoszącej 5 %.
(148) W tym względzie przypomina się, że marża zysku wynosząca 9,3 % została oparta na faktycznych i zweryfikowanych danych przedstawionych przez producentów wspólnotowych, tj. dowodach, które pokazywały, że 9,3 % to osiągnięty w rzeczywistości zysk, zanim przywóz po dumpingowych cenach zaczął pojawiać się na rynku Wspólnoty.
Zauważa się również, że, jak wspomniano w motywie 112 niniejszego rozporządzenia, koszt produkcji zmniejszył się w badanym okresie.
Wobec braku nowych informacji, metodologia zastosowana do określenia marginesu szkody, opisana w motywach 156–159 rozporządzenia tymczasowego, zostaje niniejszym potwierdzona.
2.
Cła ostateczne
(149) W związku z powyższym uznano, że ostateczne cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na poziomie ustalonych marginesów dumpingu, ale nie powinno być wyższe od marginesu szkody ustalonego zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(150) Proponowane ostateczne stawki cła, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem, są następujące:
Państwo wywozu _BAR_ Margines usuwający szkodę _BAR_ Margines dumpingu _BAR_ Proponowane cło anty-dumpingowe _BAR_
ChRL _BAR_ 55,5 % _BAR_ 99,7 % _BAR_ 55,5 % _BAR_
Rosja _BAR_ 40,0 % _BAR_ 36,6 % _BAR_ 36,6 % _BAR_
(151) W celu zapewnienia odpowiedniego stosowania cła antydumpingowego, poziom cła rezydualnego powinien zostać zastosowany nie tylko w przypadku niewspółpracującego eksportera, lecz również w przypadku tych przedsiębiorstw, które nie dokonywały wywozu w OD.
Jednakże przedsiębiorstwa te są proszone, jeśli spełnią wymagania określone w art. 11 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, o przedłożenie wniosku o przeprowadzenie przeglądu zgodnie z powyższym artykułem w celu indywidualnego rozpatrzenia ich sytuacji.
3.
Zobowiązania
(152) Jeden chiński producent eksportujący, któremu nie przyznano ani MET, ani IT, wyraził zainteresowanie złożeniem zobowiązania.
Jednakże zgodnie z praktyką Komisji zobowiązanie przedsiębiorstw, którym nie przyznano MET ani IT, nie zostało przyjęte, ponieważ niemożliwe jest w ich przypadku indywidualne określenie marginesu dumpingu.
Ponadto dochodzenie wykazało, że sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa objętego postępowaniem nie były wiarygodne, więc monitorowanie zobowiązania okazałoby się niemożliwe w praktyce.
(153) Dwóch rosyjskich producentów eksportujących również wyraziło zainteresowanie złożeniem zobowiązania.
Jednakże, jak stwierdzono w motywach 28–35 niniejszego rozporządzenia, ustalenia w przypadku obydwu producentów eksportujących musiały zostać dokonane na podstawie dostępnych faktów.
Przypomina się, że przedsiębiorstwa dostarczyły wprowadzające w błąd informacje w odniesieniu do niektórych aspektów dochodzenia, co wpłynęło na dokładność i wiarygodność ich współpracy.
Komisja nie była jednak przekonana, że zobowiązanie ze strony tych przedsiębiorstw będzie można skutecznie monitorować i z tego względu odrzuciła propozycje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tak zwanego granulowanego politetrafluoroetylenu (PTFE), zawierającego nie więcej niż 3 % innych jednostek monomerów niż tetrafluoroetylenu, bez wypełniaczy, w formie proszku lub granulek, z wyłączeniem materiałów zmikronizowanych (tj. mikroproszek fluoropolimeru określony zgodnie z normą ASTM D5675-04) objęty kodem CN ex39046100 (kod TARIC 3904610050), pochodzący z Rosji i ChRL.
Powyżej wspomniany opis produktu obejmuje również produkty przedstawiane jako surowy polimer (reaktor suspensyjny) w postaci mokrej lub suchej.
2.
Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego stosowaną w odniesieniu do ceny netto, franco granica Wspólnoty, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1 ustala się następująco:
Państwo _BAR_ Stawka celna _BAR_
ChRL _BAR_ 55,5 % _BAR_
Rosja _BAR_ 36,6 % _BAR_
3.
O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone przez tymczasowe cło antydumpingowe zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 862/2005 na przywóz tzw. granulowanego politetrafluoroetylenu (PTFE) zawierającego nie więcej niż 3 % innych jednostek monomerów niż tetrafluoroetylenu, bez wypełniaczy, w postaci proszku lub granulek, z wyłączeniem materiałów zmikronizowanych oraz jego surowego polimeru (reaktor suspensyjny) – ten ostatni może występować w postaci mokrej lub suchej, objętych kodem CN ex39046100 (kod TARIC 3904610050) oraz pochodzących z Rosji i ChRL, pobiera się według stawki ostatecznie nałożonego cła.
Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych są zwolnione.
W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych zostają ostatecznie pobrane.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1988/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1989/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1164/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1164/2005 [2] zostało zmienione w szczególności w celu przesunięcia na dzień 28 czerwca 2006 r. daty wygaśnięcia ważności ofert.
(2) W ramach przedłużenia ważności, tygodnie przypadające na okres od dnia 26 października 2005 r., w czasie których nie dokonuje się przetargu, nie zostały sprecyzowane.
Operatorzy mogliby zatem złożyć wtedy w dobrej wierze oferty, chociaż nie przewidziane jest w tym okresie żadne zebranie Komitetu Zarządzającego.
(3) Należy zatem, w okresie do dnia 28 czerwca 2006 r., wyłączyć tygodnie, w czasie których nie odbędzie się żaden przetarg.
(4) Z uwagi na przewidywalne potrzeby rynków oraz na ilości, które posiada polska agencja interwencyjna, Polska poinformowała Komisję o zamiarze zwiększenia za pośrednictwem swojej agencji interwencyjnej ilości wystawionej do przetargu o 65197 ton.
Uwzględniając sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Polskę.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1164/2005.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1164/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ilość "90000" ton zastępuje się ilością "155197" ton;
2) w art. 4 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Termin składania ofert w odniesieniu do następnych przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 3 sierpnia 2005 r., 17 sierpnia 2005 r., 31 sierpnia 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w czasie których nie prowadzi się żadnych przetargów.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1990/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1165/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy, znajdującej się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1165/2005 [2] zostało zmienione w celu przesunięcia na dzień 28 czerwca 2006 r. daty wygaśnięcia ważności ofert.
(2) W ramach przedłużenia ważności, tygodnie przypadające na okres od dnia 26 października 2005 r., w czasie których nie dokonuje się przetargu, nie zostały sprecyzowane.
Operatorzy mogliby zatem wtedy złożyć w dobrej wierze oferty, chociaż nie przewidziane jest w tym okresie żadne zebranie Komitetu Zarządzającego.
(3) Należy zatem, w okresie do dnia 28 czerwca 2006 r., wyłączyć tygodnie, w czasie których nie odbędzie się żaden przetarg.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1165/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1165/2005 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Termin składania ofert w odniesieniu do następnych przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 3 sierpnia 2005 r., 17 sierpnia 2005 r., 31 sierpnia 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w czasie których nie prowadzi się żadnych przetargów.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1991/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1166/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1166/2005 [2] zostało zmienione w celu przesunięcia na dzień 28 czerwca 2006 r. daty wygaśnięcia ważności ofert.
(2) W ramach przedłużenia ważności, tygodnie przypadające na okres od dnia 26 października 2005 r., w czasie których nie dokonuje się przetargu, nie zostały sprecyzowane.
Operatorzy mogliby zatem wtedy złożyć w dobrej wierze oferty, chociaż nie przewidziane jest w tym okresie żadne zebranie Komitetu Zarządzającego.
(3) Należy zatem, w okresie do dnia 28 czerwca 2006 r., wyłączyć tygodnie, w czasie których nie odbędzie się żaden przetarg.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1166/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1166/2005 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Termin składania ofert w odniesieniu do następnych przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 3 sierpnia 2005 r., 17 sierpnia 2005 r., 31 sierpnia 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w czasie których nie prowadzi się żadnych przetargów.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1992/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1168/2005 otwierające przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym kukurydzy, znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1168/2005 [2] zostało zmienione w celu przesunięcia na dzień 28 czerwca 2006 r. daty wygaśnięcia ważności ofert.
(2) W ramach wspomnianego przedłużenia ważności tygodnie przypadające na okres od dnia 26 października 2005 r., w czasie których nie dokonuje się przetargu, nie zostały sprecyzowane.
Operatorzy mogliby zatem wtedy złożyć w dobrej wierze oferty, chociaż nie przewidziane jest w tym okresie żadne zebranie Komitetu Zarządzającego.
(3) Należy zatem w okresie do 28 czerwca 2006 r. wyłączyć tygodnie, w czasie których nie odbędzie się żaden przetarg.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1168/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1168/2005 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Termin składania ofert w odniesieniu do następnych przetargów częściowych upływa w każdą środę o godzinie 15.00 (czasu lokalnego obowiązującego w Brukseli), z wyjątkiem dni: 3 sierpnia 2005 r., 17 sierpnia 2005 r., 31 sierpnia 2005 r., 28 grudnia 2005 r., 12 kwietnia 2006 r. i 24 maja 2006 r., przypadających w tygodniach, w czasie których nie prowadzi się żadnych przetargów.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1993/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
w sprawie dostosowania refundacji wywozowych do słodu na mocy art. 15 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 18 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1680/78 z dnia 17 lipca 1978 r. w sprawie dostosowania refundacji wywozowych do słodu na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2727/75 [2] zostało znacząco zmienione [3]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.
(2) Artykuł 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ustanawia warunki dostosowania wcześniej ustalonych refundacji dokonywanych w przypadku słodu jęczmiennego, wywożonego w pierwszych trzech miesiącach roku gospodarczego, na który niniejsza refundacja została wcześniej ustalona przed dniem 1 lipca.
(3) Należy upewnić się, w przypadku gdy to dostosowanie ma być wykonane, że słód jęczmienny wywożony w trakcie pierwszych trzech miesięcy roku gospodarczego znajdował się na składzie przed upływem poprzedniego roku gospodarczego lub został wyprodukowany z jęczmienia znajdującego się na składzie przed upływem tego roku.
A zatem należy ustalać ilości jęczmienia i słodu znajdujące się na składzie z upływem danego roku gospodarczego.
W każdym Państwie Członkowskim za ustalanie takich ilości i za podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych dla zapewnienia przestrzegania zgodności przepisów Wspólnoty dotyczących dostosowania refundacji wywozowych do słodu wywożonego w rozpatrywanym okresie powinny być odpowiedzialne właściwe organy danego Państwa Członkowskiego.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się do słodu i jęczmienia zmagazynowanego pod koniec roku gospodarczego, który jest wywożony jako słód w okresie pierwszych trzech miesięcy następnego roku gospodarczego w ramach pozwoleń, dla których została wcześniej ustalona refundacja przed dniem 1 lipca.
2. Do celów ustalenia dnia wywozu właściwą datą jest dzień, w którym zostały zakończone formalności celne określone w art. 24 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4].
Artykuł 2
1. Aby uzyskać dostosowanie refundacji wywozowych do słodu jęczmiennego na mocy art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, eksporter musi:
a) jeżeli słód został wyprodukowany z jęczmienia znajdującego się na składzie przed upływem tego roku gospodarczego, przedłożyć odpowiedzialnemu za wypłacenie refundacji właściwemu organowi danego Państwa Członkowskiego dokumenty poświadczające:
i) że jęczmień pochodzi z zapasów zgłoszonych zgodnie z art. 3 właściwemu organowi danego Państwa Członkowskiego, znajdujących się na terenie tego Państwa Członkowskiego;
ii) że słód został wywieziony po dniu 30 czerwca i przed dniem 1 października tego roku;
b) jeżeli słód znajdował się na składzie przed upływem roku gospodarczego, przedłożyć odpowiedzialnemu za wypłacenie refundacji właściwemu organowi tego Państwa Członkowskiego dokumenty poświadczające:
i) że słód pochodzi z zapasów zgłoszonych zgodnie z art. 3 poniżej właściwemu organowi danego Państwa Członkowskiego, znajdujących się na terenie tego Państwa Członkowskiego;
ii) że słód został wywieziony po dniu 30 czerwca i przed dniem 1 października tego roku.
2.
Dokumenty określone w ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz lit. b) ppkt (i) są przechowywane przez właściwe organy, odpowiedzialne za wypłacenie refundacji.
Artykuł 3
1.
Właściciel składu słodu lub jęczmienia podlegającego wywozowi jako słód objęty dostosowaną refundacją musi dokonać zgłoszenia właściwemu organowi Państwa Członkowskiego, na którego terenie znajdowały się dane zapasy, listem poleconym lub drogą elektroniczną, wysłanym nie później niż trzeciego dnia roboczego lipca, wskazującego stan danych zapasów słodu i jęczmienia, posiadanych przez siebie na dzień 30 czerwca.
Takie zgłoszenie zawiera co najmniej pozycje określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Jeżeli warunki ustanowione w ust. 1 zostały spełnione, dany właściwy organ wystawia, na wniosek zainteresowanej strony, jedno lub większą liczbę świadectw stwierdzających, że wywiezione produkty rzeczywiście znajdowały się na składzie przed upływem poprzedniego roku gospodarczego, a zatem spełniają warunki umożliwiające dokonanie dostosowania refundacji zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.
Świadectwa mogą być wystawiane wyłącznie w odniesieniu do ilości nieprzekraczającej ilości zgłoszonej zgodnie z ust. 1.
Wcześniej wystawione świadectwo może być na wniosek zainteresowanej strony wymienione na dwa lub większą liczbę świadectw dotyczących poszczególnych partii ogólnej ilości.
Artykuł 4
1.
Właściwy organ danego Państwa Członkowskiego:
a) przeprowadza niezbędne kontrole zapasów i ich przepływu wewnątrz tego Państwa Członkowskiego;
b) podejmuje wszelkie dodatkowe środki, konieczne, aby wziąć pod uwagę specjalne warunki występujące w tym Państwie Członkowskim, w szczególności środki dotyczące okresów, w których należy przeprowadzać kontrole zapasów i ich przepływu.
2.
Państwa Członkowskie przedkładają Komisji, nie później niż dnia 31 grudnia danego roku, pisemne sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia, wskazujące ilości jęczmienia i słodu, które znajdowały się na składzie z końcem danego roku gospodarczego oraz ilości słodu wywiezionego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
3.
W każdym Państwie Członkowskim właściwym organem jest agencja interwencyjna lub jakikolwiek inny organ wyznaczony przez dane Państwo Członkowskie.
Artykuł 5
Rozporządzenie (EWG) nr 1680/78 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1994/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
ustalające produkty podstawowe, które nie kwalifikują się do zaliczek na poczet refundacji wywozowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 18 akapit pierwszy i odpowiadające przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rolnych,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych produktów rolnych [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1618/81 z dnia 17 czerwca 1981 r. ustalające produkty podstawowe, które nie kwalifikują się do zaliczek na poczet refundacji wywozowych [3], zostało kilkakrotnie znacząco zmienione [4].
Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.
(2) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 565/80 stosuje się do produktów przetworzonych i towarów uzyskanych z produktów podstawowych, pod warunkiem że wewnętrzne ustalenia dotyczące uszlachetniania czynnego nie są zabronione w odniesieniu do produktów porównywalnych. Należy sporządzić wykaz tych produktów, określonych w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 565/80. Uszlachetnianie czynne jest zakazane w przypadku niektórych produktów porównywalnych z produktami podstawowymi.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich właściwych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Produkty podstawowe, które nie kwalifikują się do ustaleń określonych w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 565/80, są wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże powyższe produkty podstawowe podlegają wyłączeniu jedynie w przypadku gdy przeznacza się je do wykorzystania przy przetwarzaniu produktów wymienionych:
a) w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem wymienionych tam produktów objętych kodem CN 2309;
b) w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 [5].
Artykuł 2
Rozporządzenie (EWG) nr 1618/81 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1995/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1864/2004 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane przywożone z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych [1], w szczególności jego art. 15 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1864/2004 [2] przewiduje dwa okresy stosowania pozwoleń na przywóz rocznie.
(2) W interesie ograniczenia obciążeń administracyjnych dla właściwych organów Państw Członkowskich oraz importerów, powinien być przedstawiony tylko jeden wniosek rocznie.
W celu zapewnienia ciągłości przywozu w ciągu roku pozwolenia powinny być ważne od faktycznej daty ich wydania do dnia 31 grudnia danego roku.
(3) W celu lepszego zarządzania niektóre numery porządkowe kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1864/2004 powinny zostać zmienione.
Ze względu na przejrzystość wszystkie one powinny być wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1864/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1864/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 1
1.
Otwiera się system kontyngentów taryfowych w odniesieniu do przywozów wspólnotowych grzybów zakonserwowanych z rodzaju Agaricus, objętych kodami CN 07115100, 20031020 i 20031030 (zwanych dalej grzybami zakonserwowanymi), na warunkach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem.
Wielkości poszczególnych kontyngentów, ich numer porządkowy i okresy ich obowiązywania zostały określone w załączniku I.
2.
Stosowana stawka celna wynosi 12 % ad valorem dla produktów objętych kodem CN 07115100 oraz 23 % w przypadku produktów objętych kodami CN 20031020 i 20031030.
Jednakże nie stosuje się opłat celnych w odniesieniu do produktów pochodzących z Rumunii oraz Bułgarii";
2) artykuł 5 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2. Pozwolenia są ważne od faktycznej daty ich wydania w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, do dnia 31 grudnia danego roku.";
3) artykuł 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
W przypadku przywozów pochodzących z Chin i innych krajów, jeżeli ilość przyznana jednej z kategorii importerów nie została w całości przez nią wykorzystana, pozostała część może zostać przyznana innej kategorii.";
4) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
Ograniczenia mające zastosowanie do wniosków składanych przez różnych importerów
1.
Całkowita ilość (waga netto po odsączeniu) objęta złożonym przez tradycyjnego importera wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz do Wspólnoty zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin i/lub innych krajów nie może odnosić się do ilości przekraczającej 150 % ilości referencyjnej.
2.
Całkowita ilość (waga netto po odsączeniu) objęta złożonym przez nowego importera wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz do Wspólnoty zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin i/lub innych krajów nie może odnosić się do ilości przekraczającej 1 % sumy kontyngentów taryfowych przyznanych Chinom i innym krajom zgodnie z załącznikiem I.";
5) artykuł 8 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Importerzy składają wnioski o wydanie pozwolenia w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych stycznia.";
6) w art. 9 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Nie później niż dziesiątego dnia roboczego stycznia Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, na które zostały złożone wnioski o wydanie pozwolenia.";
7) w art. 10 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Jeżeli okaże się, że ilości określone we wniosku przekraczają dostępną ilość, Komisja ustala, w drodze rozporządzenia, współczynnik przydziału dla danych wniosków o wydanie pozwolenia.";
8) artykuł 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Jeżeli okaże się, że wnioski i/lub oświadczenia złożone przez importera właściwym organom Państwa Członkowskiego okażą się fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe, o ile nie zostało to spowodowane autentyczną pomyłką, właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich wykluczą danego importera z systemu wniosków o wydanie pozwoleń na następny okres stosowania określony w art. 8 ust. 2.";
9) załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1996/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 [3], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia zobowiązań dostawy, po zerowej stawce celnej, produktów oznaczonych kodem CN 1701, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(2) Artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia kontyngentów taryfowych, po zerowej stawce celnej, w odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 17011110, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(3) Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 otwiera kontyngenty taryfowe, po stawce celnej 98 EUR za tonę, produktów oznaczonych kodem CN 17011110, pochodzących z Brazylii, Kuby i innych państw trzecich.
(4) W okresie od 28 listopada do 2 grudnia 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, zostały przedłożone właściwym władzom wnioski o pozwolenie na przywóz dla ilości całkowitej przekraczającej ilość przewidzianą w zobowiązaniu dostawy dla danego kraju, ustaloną na mocy art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 odnośnie do cukru preferencyjnego z AKP-Indii.
(5) W tych okolicznościach Komisja powinna ustalić współczynnik redukcyjny umożliwiający wydawanie pozwoleń proporcjonalnie do dostępnej ilości oraz zaznaczyć, jeżeli odpowiedni limit został wykorzystany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W przypadku wniosków złożonych w okresie od 28 listopada do 2 grudnia 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, pozwolenia na przywóz wydaje się dla limitów ilościowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1997/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 różnica między cenami produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta przez refundację wywozową.
(2) Zastosowanie tych reguł i kryteriów do bieżącej sytuacji na rynkach w sektorze wieprzowiny prowadzi do ustalenia refundacji w następujący sposób.
(3) W odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 02101981 należy ustalić refundacje w wysokości uwzględniającej z jednej strony charakterystykę jakościową produktów oznaczonych tym kodem oraz z drugiej strony przewidywalny rozwój cen produkcji na rynku światowym.
Należy jednak zapewnić utrzymanie uczestnictwa Wspólnoty w handlu międzynarodowym w odniesieniu do niektórych charakterystycznych produktów włoskich oznaczonych kodem CN 02101981.
(4) Ze względu na warunki konkurencji w niektórych państwach trzecich, które tradycyjnie są największymi importerami produktów oznaczonych kodami CN 160100 i CN 1602, należy przewidzieć dla tych produktów kwotę uwzględniającą powyższą sytuację.
Należy jednak zapewnić, żeby refundacja była przyznawana tylko w odniesieniu do wagi netto części jadalnych, z wyłączeniem wagi kości zawartych ewentualnie w tych przetworach.
(5) Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania niektórych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(6) Należy ustalać refundacje, uwzględniając zmiany w nomenklaturze związanej z refundacjami, ustanowionej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 [2].
(7) Uzasadnione jest ograniczenie przyznawania refundacji tylko do produktów, które mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu wewnątrz Wspólnoty.
Należy więc przewidzieć, że w celu skorzystania z refundacji produkty muszą posiadać znak jakości zdrowotnej, jak przewidują odpowiednio dyrektywa Rady 64/433/EWG [3], dyrektywa Rady 94/65/WE [4] oraz dyrektywa Rady 77/99/EWG [5].
(8) Komitet Zarządzający ds. Wieprzowiny nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wykaz produktów, na których wywóz przyznana jest refundacja, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, oraz kwoty refundacji są określone w Załączniku.
Produkty muszą spełniać odpowiednie warunki oznakowania jakości zdrowotnej przewidziane w:
- załączniku I, rozdziale XI dyrektywy 64/433/EWG,
- załączniku I, rozdziale VI dyrektywy 94/65/WE,
- załączniku B, rozdziale VI dyrektywy 77/99/EWG.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka [3], w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 [4], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.
(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem.
W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.
(3) Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1999/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
określające ilości, odnośnie do których mogą być składane wnioski o pozwolenie na przywóz w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2006 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/98 z dnia 19 czerwca 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady 2003/286/WE i 2003/18/WE dla Bułgarii i Rumunii [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1271/2005 z dnia 1 sierpnia 2005 r. określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w lipcu 2005 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii [2] ustaliło warunki, na jakich wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2005 r. mogą być uwzględnione.
(2) Ilości produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Bułgarii i Rumunii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2005 r. przewidziane w art. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1279/98 i na jakie zostały złożone wnioski, były niższe od ilości dostępnych.
Co za tym idzie, zgodnie z akapitem drugim wymienionego artykułu, należy przenieść ilości pozostałe z danego okresu, dodając je do ilości dostępnych dla okresu następnego dla Bułgarii i Rumunii.
(3) Ilości produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Bułgarii i Rumunii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2006 r., powinno się ustalić z uwzględnieniem ilości pozostających do dyspozycji z poprzedniego okresu, zgodnie z art. 2 akapit 2 rozporządzenia (WE) nr 1279/98,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE :
Artykuł 1
Ilości, na jakie mogą opiewać wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla okresu od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2006 r., w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98, są wyszczególnione w załączniku do niniejszego rozporządzenia, według krajów pochodzenia i numeru seryjnego kontyngentu.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2000/2005
z dnia 7 grudnia 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 tego rozporządzenia a cenami na te produkty wewnątrz Wspólnoty może być objęta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 32/82 [2], (EWG) nr 1964/82 [3], (EWG) nr 2388/84 [4], (EWG) nr 2973/79 [5] i (WE) nr 2051/96 [6] ustanawiają warunki przyznawania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych kawałków mięs wołowiny i cielęciny oraz niektórych konserw z wołowiny i cielęciny, oraz warunki przyznawania pomocy dotyczącej niektórych miejsc przeznaczenia.
(3) Na podstawie stosowania niniejszych zasad i kryteriów w odniesieniu do przewidywanej sytuacji na rynku wołowiny i cielęciny wynika, że refundacja powinna być ustalana w przedstawiony poniżej sposób.
(4) W odniesieniu do żywych zwierząt, w celu uproszczenia, refundacje wywozowe nie powinny być przyznawane dla kategorii, w przypadku których obrót handlowy z krajami trzecimi jest znikomy.
Ponadto, mając na względzie dobrostan zwierząt, należy w możliwie największym zakresie ograniczyć refundacje wywozowe do żywych zwierząt przeznaczonych do uboju.
(5) W związku z tym refundacje wywozowe do takich zwierząt powinny być przyznawane jedynie krajom trzecim, które z przyczyn kulturowych lub religijnych tradycyjnie importują znaczne ilości zwierząt przeznaczonych do uboju w kraju.
(6) W celu zapobiegania nadużyciom, w przypadku żywych zwierząt przeznaczonych do reprodukcji przyznawanie refundacji wywozowych do zwierząt hodowlanych czystej krwi należy ograniczyć do jałówek i krów w wieku do 30 miesięcy.
(7) Aby umożliwić wprowadzenie niektórych wspólnotowych produktów z wołowiny i cielęciny na rynek międzynarodowy, refundacje wywozowe powinny być przyznawane w odniesieniu do niektórych miejsc przeznaczenia do niektórych produktów objętych kodami CN 0201, 0202 i 160250.
(8) Poziom wykorzystania refundacji wywozowych do niektórych kategorii produktów z wołowiny i cielęciny okazał się być znikomy.
Dotyczy to również niektórych miejsc przeznaczenia położonych w pobliżu obszaru Wspólnoty.
Refundacje wywozowe nie powinny być już ustalane dla takich kategorii.
(9) Refundacje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są ustalane na podstawie kodów produktów określonych w nomenklaturze przyjętej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 z dnia 17 grudnia 1987 r. ustanawiającym nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych [7].
(10) Refundacje wywozowe do mięsa mrożonego powinny być dostosowane do refundacji określonych dla mięsa świeżego lub chłodzonego innego niż z dorosłego bydła płci męskiej.
(11) Kontrole produktów objętych kodem CN 160250 powinny być wzmożone poprzez uzależnienie przyznania refundacji wywozowych do tych produktów od tego, czy były wytworzone zgodnie z ustaleniami przewidzianymi w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych do produktów rolnych [8].
(12) Refundacje wywozowe powinny być przyznawane tylko do produktów dopuszczonych do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty.
Dlatego, aby produkty kwalifikowały się do objęcia refundacją wywozową, powinny posiadać znak jakości zdrowotnej ustanowiony w dyrektywie Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem [9], dyrektywie Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy produktami mięsnymi [10] i dyrektywie Rady 94/65/WE z dnia 14 grudnia 1994 r. ustanawiającej wymagania w odniesieniu do produkcji i wprowadzania na rynek mięsa mielonego i przetworów mięsnych [11].
(13) Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 specjalna refundacja wywozowa może ulec obniżeniu, jeśli wywożona ilość mięsa bez kości wynosi mniej niż 95 %, ale nie mniej niż 85 % całkowitej masy mięsa otrzymanej przez odkostnianie.
(14) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny.
W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.
Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.
(15) Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Wykaz produktów, do których przyznawane są refundacje wywozowe zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, oraz kwota tych refundacji i miejsce przeznaczenia określone są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2.
Produkty muszą spełniać właściwe wymagania w zakresie oznaczania jakości zdrowotnej określone w:
- rozdziale XI załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG,
- rozdziale VI załącznika B do dyrektywy 77/99/EWG,
- rozdziale VI załącznika I do dyrektywy 94/65/WE.
Artykuł 2
W przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, stawka refundacji wywozowej do produktów oznaczonych kodem 0201 30 00 9100 ulega zmniejszeniu o 10 EUR/100 kg.
Artykuł 3
Fakt, że w przypadku Rumunii i Bułgarii nie zostały ustalone żadne refundacje wywozowe, nie jest uważany za stanowiący zróżnicowanie refundacji.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2001/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2002/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
zawierające sprostowanie do rozporządzeń (WE) nr 1735/2005, (WE) nr 1740/2005 i (WE) nr 1750/2005 ustanawiających standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenia (WE) nr 1735/2005 [2], (WE) nr 1740/2005 [3] i (WE) nr 1750/2005 [4] ustanowiły standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw.
(2) Weryfikacja wykazała, że w Załączniku do rozporządzeń pojawił się błąd.
Należy więc wprowadzić poprawki do rozpatrywanych rozporządzeń.
(3) Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 3223/94 przewiduje, że w przypadku gdy nie obowiązuje standardowa wartość w przywozie dla produktu określonego pochodzenia, stosuje się średnią standardowych wartości w przywozie, mających zastosowanie do danego produktu. Należy zatem ponownie obliczyć tę średnią, jeżeli jedna ze składowych standardowych wartości w przywozie została zmieniona.
(4) Zmienioną standardową wartość w przywozie stosuje się na wniosek osoby zainteresowanej, aby uniknąć sytuacji, w której ta ostatnia ponosi, z mocą wsteczną, niekorzystne konsekwencje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie mające zastosowanie do niektórych produktów wymienionych w Załączniku do rozporządzeń (WE) nr 1735/2005, (WE) nr 1740/2005 i (WE) nr 1750/2005 zastępuje się standardowymi wartościami w przywozie określonymi w tabeli znajdującej się w Załączniku.
Artykuł 2
Na wniosek zainteresowanego urząd celny, w którym przywóz został zarejestrowany, dokonuje częściowego zwrotu należności celnych na produkty pochodzące z danych krajów trzecich i dopuszczone do swobodnego obrotu w okresie stosowania zmienionych rozporządzeń.
Wnioski o zwrot należy złożyć najpóźniej ostatniego dnia trzeciego miesiąca po miesiącu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, dołączając deklarację dopuszczenia do swobodnego obrotu dla rozpatrywanego przywozu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2003/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 447/2004 w zakresie oceny ex post programu SAPARD
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 32 ust. 5 i art. 33 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Z przepisów art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2759/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. ustalającego zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1268/1999 w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym [1] wynika, że ocena ex post programu SAPARD musi być przeprowadzona nie później niż trzy lata po upływie okresu programowania.
(2) Niezbędne jest zapewnienie, że wspomniane oceny mogą być w dalszym ciągu dokonywane i finansowane po 2006 r., po upływie okresu kwalifikowalności wydatków w ramach programu SAPARD zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1268/1999 [2].
(3) Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 447/2004 z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiającego zasady ułatwiające przejście między wsparciem na mocy rozporządzenia (WE) nr 1268/1999 a wsparciem przewidzianym w rozporządzeniach (WE) nr 1257/1999 i 1260/1999 dla Republiki Czeskiej, Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Polski, Słowenii i Słowacji [3] powinien być zatem tak zmieniony, by obejmował oceny ex post programu SAPARD.
(4) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 447/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Struktury Agrarnej i Rozwoju Wsi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 447/2004 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2. Oceny ex post dla odpowiednich programów SAPARD, przewidziane w art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2759/1999 [4], oraz płatności z tytułu projektów, na które środki na mocy rozporządzenia (WE) nr 1268/1999 zostały wyczerpane lub są niewystarczające, mogą zostać włączone do programowania rozwoju obszarów wiejskich na okres 2004–2006 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 i sfinansowane przez Sekcję Gwarancji EFOGR.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2004/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 9 grudnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2005/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2006/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 14. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 14. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 37,360 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2007/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę oraz mrożone mięso bawole [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 określają warunki składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz mięsa wyszczególnionego w art. 2 lit. f) tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97 ustala na 11500 ton ilość wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny, odpowiadającej określeniu podanemu w tym samym postanowieniu, która może być importowana na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r.
(3) Należy przypomnieć, że z pozwoleń, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, można korzystać przez cały okres ich ważności jedynie w takim zakresie, na jaki pozwalają przepisy weterynaryjne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny, o której mowa w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97, złożony w okresie między 1 a 5 grudnia 2005 r., jest uwzględniany w całości.
2.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu pierwszych pięciu dni stycznia 2006 r. na 5902,013 tony.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2008/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1809/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 2 do 8 grudnia 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 21,56 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 1000 t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2009/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2010/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 2 do 8 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1058/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 2,97 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2011/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 2 do 8 grudnia 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2012/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 2 do 8 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 7,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2013/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2014/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
w sprawie pozwoleń wydawanych w ramach uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty w odniesieniu do bananów wprowadzanych do swobodnego obrotu we Wspólnocie po stawce celnej określonej we Wspólnej Taryfie Celnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1964/2005 z dnia 2 grudnia 2005 r. w sprawie stawek celnych mających zastosowanie do bananów [1], w szczególności jego art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1964/2005 ustala, począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., stawkę celną mającą zastosowanie do przywozu do Wspólnoty bananów objętych kodem CN 08030019.
(2) Uzgodnienia dotyczące przywozu oparte na stosowaniu cła o właściwej stawce, przy jednoczesnym stosowaniu preferencji taryfowej w przywozie z krajów AKP, muszą obejmować mechanizm monitorowania przywozu, który umożliwiałby pozyskiwanie regularnych informacji na temat ilości wprowadzonych do wolnego obrotu we Wspólnocie.
Odpowiednim instrumentem do osiągnięcia tego celu jest mechanizm oparty na wydawaniu pozwoleń na przywóz obejmujący złożenie zabezpieczenia zapewniającego realizację działań, w odniesieniu do których wystąpiono o przyznanie pozwoleń.
Należy ustanowić szczegółowe zasady stosowania tego mechanizmu w zakresie przywozu realizowanego po stawce celnej określonej we Wspólnej Taryfie Celnej.
(3) Zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [2].
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Wprowadzenie do wolnego obrotu bananów objętych kodem CN 08030019 po stawce celnej określonej we Wspólnej Taryfie Celnej podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz, wydanego przez Państwa Członkowskie wszystkim podmiotom, które o nie wystąpią, niezależnie od miejsca ich siedziby we Wspólnocie.
2.
Wydanie pozwolenia jest uzależnione od złożenia zabezpieczenia, zgodnie z tytułem III rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 [3], stanowiącego gwarancję wywiązania się w okresie ważności pozwolenia ze zobowiązania dokonania przywozu.
Wysokość zabezpieczenia wynosi 15 EUR/tonę.
Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej, zabezpieczenie jest przejmowane w całości lub w części, jeśli stosowne działania nie są lub są tylko częściowo przeprowadzane w dozwolonym terminie.
3.
Wnioski o pozwolenie na przywóz składa się w każdym z Państw Członkowskich.
4. Pozwolenia wystawia się niezwłocznie, zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.
5.
Okres ważności świadectwa wynosi trzy miesiące.
Artykuł 2
Najpóźniej do dziesiątego dnia każdego miesiąca, Państwa Członkowskie przekazują Komisji informacje na temat ilości, dla których wydano pozwolenia na przywóz w poprzednim miesiącu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2015/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
w sprawie przywozu bananów pochodzących z krajów ACP w ramach kontyngentu taryfowego ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1964/2005 w sprawie stawek celnych mających zastosowanie do bananów w styczniu i lutym 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1964/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. w sprawie stawek celnych mających zastosowanie do bananów [1], w szczególności jego art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1964/2005 stanowi, że począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., każdego roku dnia 1 stycznia otwiera się autonomiczny kontyngent taryfowy w wysokości 775000 ton wagi netto, podlegający zerowej stawce celnej, na przywóz bananów (kod CN 08030019) pochodzących z krajów AKP.
(2) Wprowadzenie w życie instrumentów potrzebnych do zarządzania kontyngentem taryfowym na przywóz bananów pochodzących z państw AKP, przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1964/2005, nie może zostać zakończone na czas przed dniem 1 stycznia 2006 r.
Komisja powinna zatem przyjąć środki przejściowe w odniesieniu do wydawania pozwoleń na przywóz w styczniu i lutym 2006 r. w celu zapewnienia dostaw do Wspólnoty oraz ciągłości handlu z krajami AKP, a także w celu uniknięcia zakłóceń w obrocie handlowym.
Środki te nie naruszają szczegółowych zasad, które mają zostać przyjęte na późniejszym etapie w ciągu 2006 r.
(3) W ramach środków przejściowych należy przewidzieć wydawanie pozwoleń na przywóz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą we Wspólnocie, które otrzymały, odpowiednio, ilości referencyjne jako tradycyjne podmioty gospodarcze oraz roczny przydział jako nietradycyjne podmioty gospodarcze z tytułu udziału w kontyngentach taryfowych A/B lub C określonych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [2] bądź jako tradycyjne lub nietradycyjne podmioty gospodarcze w ramach dodatkowej ilości określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1892/2004 z dnia 29 października 2004 r. w sprawie środków przejściowych na rok 2005 przy przywozie bananów do Wspólnoty ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [3], i przez których banany pochodzące z krajów AKP zostały faktycznie przywiezione w ciągu 2005 r. Ze względu na przejściowy charakter tych środków wnioski złożone przez nowe podmioty niezarejestrowane w poprzednich latach nie są przyjmowane.
(4) Przyznawanie dostępnych ilości w styczniu i lutym 2006 r. różnym grupom zainteresowanych podmiotów gospodarczych odbywa się w oparciu o dane odnoszące się do dostaw bananów pochodzących z krajów AKP do Wspólnoty w 2005 r.
W ramach kontyngentu taryfowego C, przeznaczonego dla produktów pochodzących z tego regionu, dostawy wyniosły 750000 ton.
W ramach kontyngentów taryfowych A/B "wszystkie państwa trzecie" – 15000 ton.
Do wolnego obrotu w nowych Państwach Członkowskich wprowadzono 10000 ton produktów pochodzących z tego regionu.
(5) W przypadku podmiotów, które otrzymały ilość referencyjną lub roczny przydział na 2005 r. w ramach kontyngentu taryfowego C w wysokości 750000 ton, ustalonego w oparciu o przywóz bananów pochodzących z krajów AKP, wydawanie pozwoleń może rozpocząć się w oparciu o ilość referencyjną lub roczny przydział notyfikowany w odniesieniu do 2005 r.
(6) W przypadku podmiotów, które otrzymały ilość referencyjną lub roczny przydział na 2005 r. bądź w ramach kontyngentów taryfowych A/B, bądź w ramach przejściowych dodatkowej ilości określonej w rozporządzeniu (WE) nr 1892/2004 w oparciu o przywóz produktów pochodzących z wszystkich państw trzecich, a nie tylko produktów pochodzących z krajów AKP, należy przewidzieć, aby wnioskom o pozwolenia towarzyszył dowód rzeczywistego przywozu w 2005 r. produktów pochodzących z krajów AKP.
Należy zapobiec składaniu wniosków dotyczących ilości niezwiązanych z przywozem produktów pochodzących z tego regionu w 2005 r.
W trosce o zarządzanie i kontrolę należy ograniczyć liczbę wniosków składanych przez dany podmiot gospodarczy.
(7) Jednak w celu zwiększenia płynności przepływu handlu oraz zapewnienia podmiotom gospodarczym większej elastyczności działania, nie należy ustalać pułapu ilości, w odniesieniu do której można składać wniosek o pozwolenie.
(8) Należy przewidzieć, aby pozwolenia były wydawane proporcjonalnie do wnioskowanych ilości, zgodnie z metodą "jednoczesnego rozpatrywania".
(9) Należy zatem przyjąć odpowiednie konieczne zasady.
(10) Aby wnioski o pozwolenia mogły być złożone na czas, należy przewidzieć niezwłoczne wejście w życie niniejszego rozporządzenia.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 1
Cel
Niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki wydawania pozwoleń na przywóz bananów objętych kodem CN 08030019 pochodzących z krajów AKP w ramach kontyngentu taryfowego określonego w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1964/2005 dla miesięcy styczeń i luty 2006 r.
Artykuł 2
Ilości dostępne w styczniu i lutym 2006 r.
W styczniu i lutym 2006 r.:
- dla celów wydawania pozwoleń na przywóz podmiotom określonym w tytule II dostępna jest ilość 135000 ton; wymieniony subkontyngent taryfowy ma numer seryjny 09.4160,
- dla celów wydawania pozwoleń na przywóz podmiotom określonym w tytule III dostępna jest ilość 25000 ton; wymieniony subkontyngent taryfowy ma numer seryjny 09.4162.
TYTUŁ II
Podmioty zarejestrowane w ramach kontyngentu taryfowego C, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 404/93, w 2005 r.
Artykuł 3
Składanie wniosków o pozwolenia
W styczniu i lutym 2006 r. każdy tradycyjny podmiot gospodarczy C oraz każdy nietradycyjny podmiot gospodarczy C, o których mowa odpowiednio w art. 3 pkt 3 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 896/2001 [4], może złożyć jeden wniosek lub kilka wniosków o pozwolenie na przywóz w maksymalnej wysokości, odpowiednio:
- ilości referencyjnej ustanowionej i notyfikowanej w 2005 r. w ramach kontyngentu taryfowego C, zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, w przypadku tradycyjnych podmiotów C,
- ilości referencyjnej ustanowionej i notyfikowanej w 2005 r. w ramach kontyngentu taryfowego C, zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, w przypadku nietradycyjnych podmiotów C.
Wniosek o pozwolenie i samo pozwolenie zawiera w rubryce 20 zapis "pozwolenie – rozporządzenie (WE) nr 2015/2005 – tytuł II".
TYTUŁ III
Inne podmioty gospodarcze
Artykuł 4
Składanie wniosków o pozwolenie
1. Podmioty gospodarcze prowadzące działalność we Wspólnocie i zarejestrowane w ramach kontyngentów A/B określonych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 lub w ramach dodatkowej ilości ustanowionej w rozporządzeniu (WE) nr 1892/2004, które w 2005 r. wprowadziły do wolnego obrotu banany pochodzące z krajów AKP, mogą złożyć jeden wniosek o pozwolenie na przywóz w ramach ilości określonej w art. 2 tiret drugie.
2.
Do wniosków o pozwolenie dołącza się kopię pozwolenia lub pozwolenia AGRIM wykorzystywanych w 2005 r. na przywóz bananów pochodzących z krajów AKP należycie uwzględnionych oraz dowód wniesienia zabezpieczenia, zgodnie z tytułem III rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 [5], w wysokości 150 EUR/tonę.
3.
Wniosek o pozwolenie i samo pozwolenie zawiera w rubryce 20 zapis "pozwolenie – rozporządzenie (WE) nr 2015/2005 – tytuł III".
TYTUŁ IV
Przepisy wspólne
Artykuł 5
Składanie wniosków
1.
Wnioski o pozwolenia na przywóz składa się w dniach 14 i 15 grudnia 2005 r. właściwym organom Państwa Członkowskiego, które ustanowiło ilość referencyjną w przypadku tradycyjnych podmiotów oraz właściwym organom Państwa Członkowskiego, w którym podmiot jest zarejestrowany w przypadku nietradycyjnych podmiotów, wraz z dowodem wniesienia zabezpieczenia, zgodnie z tytułem III rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, w wysokości 150 EUR/tonę.
2.
Nie przyjmuje się wniosków, które nie zostały złożone zgodnie z art. 3 i 4.
Artykuł 6
Wydawanie pozwoleń
1.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, najpóźniej do dnia 19 grudnia 2005 r., w rozbiciu na podmioty gospodarcze, o których mowa odpowiednio w tytule II oraz w tytule III, o łącznej ilości, w odniesieniu do której złożono dopuszczalne wnioski o pozwolenia.
2.
W świetle powiadomień zgodnie z ust. 1 oraz uwzględniając ilości ustalone w art. 2, jeżeli to konieczne, Komisja ustala współczynnik redukcji, który ma być stosowany do każdego wniosku o pozwolenie w przypadku podmiotów, o których mowa, odpowiednio, w tytule II i tytule III.
3.
Właściwe organy niezwłocznie wydają pozwolenia na przywóz, stosując, jeżeli to konieczne, współczynniki redukcji, o których mowa w ust. 2.
4.
Jeżeli w przypadkach, w których stosuje się ust. 3, pozwolenie wydaje się na ilość mniejszą niż ilość określona we wniosku, zabezpieczenie, o którym mowa w art. 4 ust. 3, jest zwalniane niezwłocznie w odniesieniu do ilości, na którą nie przyznano pozwolenia.
TYTUŁ V
Przepisy końcowe
Artykuł 7
Okres ważności pozwoleń i zaliczenie ilości, na które wydano pozwolenia
1.
Pozwolenia na przywóz są ważne w zakresie wprowadzania do wolnego obrotu, począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 7 kwietnia 2006 r.
2. Ilości, na które wykorzystano pozwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia, są uwzględniane w ramach zarządzania kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1964/2005, oraz tam gdzie to właściwe odliczone od/wliczone do przydziałów mających zostać udzielonych podmiotom w późniejszym terminie na 2006 r. w ramach zarządzania tym kontyngentem taryfowym.
Artykuł 8
Powiadomienia
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do dnia 31 stycznia 2006 r. o ilościach, na które wydano pozwolenia, z wyraźnym rozróżnieniem ilości, na które wydano pozwolenia podmiotom określonym w tytule II oraz podmiotom określonym w tytule III.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2016/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w 2006 r. kontyngentów taryfowych na produkty z "młodej wołowiny" pochodzące z Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Serbii i Czarnogóry
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. o wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], a w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzającego nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2820/98 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1763/1999 i (WE) nr 6/2000 [2], przewiduje roczne preferencyjne kontyngenty taryfowe w wysokości 11475 ton "młodej wołowiny", rozdzielone między Bośnię i Hercegowinę, Serbię i Czarnogórę, łącznie z Kosowem.
(2) Umowa przejściowa z Chorwacją, przyjęta Decyzją Rady 2002/107/WE z dnia 28 stycznia 2002 r. w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu oraz kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony [3], oraz Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu z byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, przyjęty Decyzją Rady i Komisji 2004/239/WE, Euratom z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony [4], określają roczne preferencyjne kontyngenty taryfowe w wysokości odpowiednio 9400 ton i 1650 ton.
(3) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2248/2001 z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji [5] oraz art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 153/2002 z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii [6] stanowią, że należy określić szczegółowe zasady wprowadzania koncesji na "młodą wołowinę".
(4) Dla celów kontrolnych rozporządzenie (WE) nr 2007/2000 uzależnia przywóz w ramach kontyngentów na "młodą wołowinę" dla Bośni i Hercegowiny oraz Serbii i Czarnogóry, w tym Kosowa, od przedstawienia świadectwa autentyczności, stwierdzającego, że towary pochodzą z kraju wystawiającego i odpowiadają dokładnie definicji określonej w załączniku II do tego rozporządzenia.
Z uwagi na harmonizację, przywóz w ramach kontyngentów "młodej wołowiny" pochodzącej z Chorwacji i z dawnej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii także powinien być uzależniony od przedstawienia świadectwa autentyczności stwierdzającego, że towary pochodzą z kraju je wystawiającego i odpowiadają dokładnie definicji określonej w załączniku III do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii oraz do Umowy przejściowej z Chorwacją.
Należy również ustalić wzór świadectw autentyczności i określić szczegółowe zasady posługiwania się nimi.
(5) Kosowo, zgodnie z definicją zawartą w Rezolucji 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r. podlega międzynarodowej administracji cywilnej sprawowanej przez Misję Narodów Zjednoczonych w Kosowie (UNMIK), która ustanowiła również odrębną służbę celną.
Dlatego powinno istnieć także specjalne świadectwo autentyczności dla towarów pochodzących z Serbii i Czarnogóry/Kosowa.
(6) Przedmiotowe kontyngenty powinny być zarządzane przez stosowanie pozwoleń na przywóz. W tym celu zastosowanie powinno mieć Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [7] oraz Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [8], z zastrzeżeniem niniejszego rozporządzenia.
(7) Dla zapewnienia właściwego zarządzania przywozem przedmiotowych produktów, pozwolenia na przywóz powinny być wydawane pod warunkiem weryfikacji, zwłaszcza wpisów na świadectwach autentyczności.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego do spraw Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym otwiera się następujące kontyngenty taryfowe na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r.:
a) 9400 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z Chorwacji;
b) 1500 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z Bośni i Hercegowiny;
c) 1650 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z dawnej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;
d) 9975 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z Serbii i Czarnogóry, łącznie z Kosowem.
Kontyngenty, o których mowa w ust. 1, mają numery kolejne odpowiednio 09.4503, 09.4504, 09.4505 i 09.4506.
Dla celów obliczeniowych, w kontyngentach tych przyjmuje się, że 100 kilogramów żywej wagi jest równoważne 50 kilogramom wagi tuszy.
2.
Cło stosowane w ramach kontyngentów, o których mowa w ustępie 1, wynosi 20 % cła ad valorem i 20 % cła specyficznego określonego we Wspólnej Taryfie Celnej.
3.
Przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w ustępie 1, jest zarezerwowany dla niektórych zwierząt żywych i niektórych gatunków mięsa objętych następującymi kodami CN, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2007/2000 i w załączniku III do Umowy przejściowej zawartej z Chorwacją oraz do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii:
- ex01029051, ex01029059, ex01029071 i ex01029079,
- ex02011000 i ex02012020,
- ex02012030,
- ex02012050.
Artykuł 2
Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego rozporządzenia, do przywozu w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1, stosuje się rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95.
Artykuł 3
1.
Przywóz ilości określonych w art. 1 podlega przedstawieniu, przy dopuszczeniu do swobodnego obrotu, pozwolenia na przywóz.
2.
W polu 8 wniosków o wydanie pozwolenia i pozwoleń podaje się kraj lub obszar celny pochodzenia.
Do pozwolenia dołącza się zobowiązanie do przywozu ze wskazanego kraju lub obszaru celnego.
Pole 20 wniosków o wydanie pozwolenia i pozwoleń zawiera jeden z zapisów wymienionych w załączniku I.
3.
Oryginał świadectwa autentyczności sporządzonego zgodnie z art. 4 wraz z kopią jest przedkładany właściwym organom razem z wnioskiem o wydanie pierwszego pozwolenia na przywóz odnoszącego się do świadectwa autentyczności.
Oryginał świadectwa autentyczności jest przechowywany przez właściwe organy.
Świadectwa autentyczności mogą być wykorzystywane do wystawienia więcej niż jednego pozwolenia na przywóz na ilości nie przekraczające ilości podanych w pozwoleniu.
W przypadku wystawienia więcej niż jednego pozwolenia odnoszącego się do danego świadectwa, odpowiednie organy muszą potwierdzić to świadectwo autentyczności, w celu wykazania przypisanej mu ilości.
4.
Właściwe organy mogą wydawać pozwolenia na przywóz dopiero po upewnieniu się, że wszystkie informacje na świadectwie autentyczności są zgodne z otrzymywanymi co tydzień z Komisji informacjami dotyczącymi przedmiotowego przywozu.
Następnie pozwolenia są wydawane niezwłocznie.
Artykuł 4
1. Do każdego wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1, dołącza się świadectwo autentyczności wydane przez organy kraju wywozu lub obszaru celnego wymienionego w załączniku VII, stwierdzające, że towary pochodzą z tego kraju lub obszaru celnego i odpowiadają definicji, zależnie od sytuacji, w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2007/2000 lub w załączniku III do Umowy przejściowej i do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, o których mowa w art. 1 ust. 3.
2.
Świadectwa autentyczności są sporządzane w jednym oryginale i dwóch kopiach drukowanych i wypełnianych w jednym z urzędowych języków Wspólnoty, zgodnie z odpowiednim wzorem w załącznikach I–V dla danego kraju i obszaru celnego wywozu.
Mogą być one również drukowane i wypełniane w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych kraju lub obszaru celnego wywozu.
Właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym składany jest wniosek o pozwolenie na przywóz, mogą wymagać dołączenia tłumaczenia tego świadectwa.
3.
Oryginał i kopie świadectwa autentyczności mogą być wypełnione pismem drukowanym lub odręcznym.
W drugim wymienionym przypadku wypełnia się je czarnym tuszem i literami drukowanymi.
Formularze mają wymiary 210 × 297 mm.
Gramatura użytego papieru nie może być mniejsza niż 40 g/m2.
Oryginał musi być w kolorze białym, pierwsza kopia w kolorze różowym, a druga kopia w kolorze żółtym.
4.
Na każdym świadectwie umieszcza się jego własny indywidualny numer seryjny, a po nim nazwę kraju lub obszaru celnego wydania.
Na kopiach znajduje się ten sam numer seryjny i ta sama nazwa, co na oryginale.
5.
Świadectwa są ważne tylko wtedy, gdy są należycie poświadczone przez organa wydające, wymienione w załączniku VII.
6.
Świadectwa uważa się za należycie poświadczone, jeśli podana jest na nich data i miejsce wystawienia i są opatrzone pieczęcią organu wydającego i podpisane przez osobę lub osoby upoważnione do ich podpisywania.
Artykuł 5
1.
Organy wydające wymienione w załączniku VII:
a) są uznawane za takie przez odnośny kraj lub obszar celny wywozu;
b) zobowiązują się do weryfikowania wpisów na świadectwach;
c) zobowiązują się do dostarczania Komisji przynajmniej raz na tydzień wszelkich informacji umożliwiających weryfikację wpisów na świadectwach autentyczności, zwłaszcza w odniesieniu do numerów świadectw, eksportera, odbiorcy, kraju przeznaczenia, produktu (żywe zwierzęta/mięso), ciężaru netto i daty podpisania.
2.
Wykaz zamieszczony w załączniku VII jest korygowany przez Komisję, jeśli warunek, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie jest spełniony, jeśli organ wydający świadectwa nie wypełnia jednego lub więcej z nałożonych na niego zobowiązań lub jeśli wyznaczony zostaje nowy organ wydający.
Artykuł 6
Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wystawienia.
Niemniej jednak, ich ważność wygasa dnia 31 grudnia 2006 r.
Artykuł 7
Kraje wywozu i obszary celne wywozu przekazują Komisji wzory nadruków znaków używanych przez ich organy wydające oraz nazwiska i podpisy osób uprawnionych do podpisywania świadectw autentyczności.
Komisja przekazuje te informacje właściwym organom Państw Członkowskich.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2017/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów karmazyna w strefie NAFO 3M przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], ustanawia kwoty na rok 2005.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą Państw Członkowskich określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tych Państwach Członkowskich, wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwom Członkowskim określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą Państw Członkowskich w nim określonych lub zarejestrowane w tych Państwach Członkowskich.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2018/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
zmieniające po raz pięćdziesiąty dziewiąty rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 6 grudnia 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić Załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2019/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1976/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2020/2005
z dnia 9 grudnia 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,677 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2021/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2022/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 14/2004 w odniesieniu do prognozy bilansu dostaw różnych produktów rolnych dla regionów najbardziej oddalonych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1452/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z francuskich departamentów zamorskich, zmieniające dyrektywę 72/462/EWG oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 525/77 i (EWG) nr 3763/91 (Poseidom) [1], w szczególności jego art. 3 ust. 6,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1453/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Azorów i Madery oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1600/92 (Poseima) [2], w szczególności jego art. 3 ust. 6 i art. 4 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1454/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Wysp Kanaryjskich oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1601/92 (Poseican) [3], w szczególności jego art. 3 ust. 6 i art. 4 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 14/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. ustanawiające bilansy dostaw i pomocy wspólnotowej dla dostaw niektórych podstawowych produktów do spożycia przez ludzi, do przetworzenia i jako nakłady rolnicze oraz dla dostaw zwierząt żywych i jaj do regionów najbardziej oddalonych na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 i (WE) nr 1454/2001 [4], ustanawia prognozy bilansu dostaw i określa wysokość pomocy wspólnotowej.
(2) Obecny poziom wykonania rocznych bilansów dostaw różnych produktów rolnych do francuskich departamentów zamorskich, Azorów i Madery i Wysp Kanaryjskich pokazuje, że ustalone ilości dostaw tych produktów znajdują się poniżej wymagań, ze względu na niespodziewanie wyższe zapotrzebowanie.
(3) Ilości i opisy tych produktów należy dostosować do aktualnych potrzeb w danych najbardziej oddalonych regionach.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 14/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami zainteresowanych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 14/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) Części 1 i 3 załącznika I zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
2) Część 7 załącznika III zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia.
3) Części 4 i 11 załącznika V zastępuje się tekstem załącznika III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2023/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych [1], w szczególności jej art. 27 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3199/93 [2] stanowi, że substancje skażające stosowane w każdym Państwie Członkowskim do celów całkowitego skażania alkoholu zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG należy opisać w Załączniku do tego rozporządzenia.
(2) Zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG, Państwa Członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymaganiami jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego, pod warunkiem że wymagania te zostały należycie zgłoszone i zaakceptowane zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 3 i 4 tego artykułu.
(3) Łotwa zgłosiła zmiany procesu skażania nr 2 zatwierdzonego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 3199/93.
(4) Dnia 25 marca 2005 r. Komisja przesłała przedstawione przez Łotwę informacje innym Państwom Członkowskim.
(5) Nie nadesłano żadnych zastrzeżeń w stosunku do zgłoszonych wymagań.
(6) W związku z powyższym, należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 3199/93.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Podatku Akcyzowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ustęp dotyczący Łotwy w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 otrzymuje brzmienie:
"Łotwa
Minimalna ilość na 100 litrów spirytusu:
1) mieszanka następujących substancji:
- izopropylalkohol 9 litrów,
- aceton 1 litr,
- błękit metylenowy lub błękit tymolowy, lub fiolet krystaliczny 0,4 g;
2) mieszanka następujących substancji:
- keton metylowoetylowy 2 litry,
- keton metylowoizobutylowy 3 litry;
3) mieszanka następujących substancji:
- aceton lub izopropylalkohol 3 litry,
- benzoesan denaturujący 2 gramy;
4) octan etylu 10 litrów.
Minimalna ilość na 100 litrów odwodnionego alkoholu etylowego (zawierającego maksymalnie 0,5 % wody):
1) benzyna lub ropa naftowa minimalnie 5 litrów i maksymalnie 7 litrów.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2024/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii [1], w szczególności jego art. 11 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 wymienia osoby fizyczne i prawne, organy i inne podmioty objęte zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych zgodnie z tym rozporządzeniem.
(2) W dniu 30 listopada 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił uzupełnić listę osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych, o dwie osoby fizyczne i kilka osób prawnych lub podmiotów.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, musi ono wejść w życie niezwłocznie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2025/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2026/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na 2006 r. i kolejne lata na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów z Turcji pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu wsparcia rozwoju handlu zgodnie z celami unii celnej decyzją Rady Stowarzyszenia WE–Turcja (WE) nr 1/97 z dnia 29 kwietnia 1997 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do niektórych przetworzonych produktów rolnych [2] ustanawia się roczny kontyngent na przywóz określonej wartości niektórych produktów z ciasta makaronowego przywożonych do Wspólnoty z Turcji. Kontyngent ten powinien zostać otwarty na rok 2006 i na kolejne lata. Warunkiem pozwolenia na korzystanie z kontyngentu powinno być przedstawienie świadectwa przewozowego A.TR, przewidzianego w decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej WE–Turcja nr 1/2001 z dnia 28 marca 2001 r., zmieniającej decyzję nr 1/96 ustanawiającą szczegółowe zasady stosowania decyzji Rady Stowarzyszenia WE–Turcja nr 1/95 [3].
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [4] określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zapewnić zarządzanie kontyngentów taryfowych otwartych na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tymi zasadami.
(3) Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych Dotyczących Handlu Przetworzonymi Produktami Rolnymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym otwiera się roczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe, w odniesieniu do przywozu produktów z Turcji i wymienionych w Załączniku, na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. oraz na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia kolejnych lat, na warunkach określonych w Załączniku.
Warunkiem korzystania z kontyngentów taryfowych jest przedstawienie świadectwa przewozowego A.TR zgodnie z decyzją Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej WE–Turcja nr 1/2001.
Artykuł 2
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe, o których mowa w art. 1, zarządzane są przez Komisję zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2027/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
otwierające na rok 2006 kontyngent taryfowy na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Islandii uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 1999/492/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Islandii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Islandii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii, zatwierdzone na mocy decyzji 1999/492/WE, ustanawia roczny kontyngent taryfowy na przywóz wyrobów cukierniczych, czekolady i innych przetworów spożywczych zawierających kakao, pochodzących z Islandii.
Należy zatem otworzyć powyższy kontyngent na rok 2006.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3], określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zatem przewidzieć zarządzanie kontyngentu taryfowego otwartego na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z powyższymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego w sprawie zagadnień horyzontalnych dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. towary pochodzące z Islandii, przywożone do Wspólnoty, określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, podlegają należnościom celnym określonym w tym Załączniku, w granicach ustalonego w nim rocznego kontyngentu.
Artykuł 2
Komisja zarządza kontyngentem taryfowym określonym w art. 1 zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2028/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
otwierające na rok 2006 kontyngent taryfowy na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Norwegii otrzymanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2004/859/WE z dnia 25 października 2004 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [2], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Protokół 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [3] oraz protokół 3 do Porozumienia EOG [4] określają zasady handlu między Umawiającymi się Stronami dla niektórych towarów rolnych i przetworzonych produktów rolnych.
(2) Protokół 3 do Porozumienia EOG zmieniony decyzją 138/2004 Wspólnego Komitetu EOG [5] przewiduje zerową stawkę celną dla niektórych wód zawierających cukier lub inny środek słodzący lub smakowy, objętych kodem CN 22021000 i niektórych pozostałych napojów bezalkoholowych zawierających cukier, objętych kodem CN ex22029010.
(3) Zerowa stawka celna na wody i inne napoje, o których mowa, została tymczasowo zawieszona w stosunku do Norwegii na mocy Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [6], dalej zwanej "Umową", zatwierdzoną decyzją 2004/859/WE.
Zgodnie z pkt IV uzgodnionego protokołu do Umowy powinno się zezwolić na bezcłowy przywóz towarów objętych kodami CN 22021000 i ex22029010 pochodzących z Norwegii tylko w granicach kontyngentu bezcłowego, podczas gdy cło należy zapłacić za przywóz towarów przekraczający przydzielony kontyngent.
(4) Konieczne jest otwarcie kontyngentu taryfowego na rok 2006 na napoje bezalkoholowe, o których mowa.
Zgodnie ze statystykami udostępnionymi Komisji roczny kontyngent na 2005 rok na towary, o których mowa, otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2185/2004 [7], został wyczerpany dnia 31 października 2005 r.
Zgodnie z pkt IV uzgodnionego protokołu do Umowy kontyngent taryfowy na 2006 r. powinien zatem zostać zwiększony o 10 %.
(5) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [8] określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Właściwe jest więc zapewnienie zarządzania kontyngentem taryfowym otwartym na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tymi zasadami.
(6) W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania kontyngentem taryfowym w interesie podmiotów gospodarczych korzyści ze zwolnień od opłat celnych w ramach kontyngentu powinny być uzależnione od przedstawienia organom celnym Wspólnoty certyfikatu wystawionego przez władze Norwegii.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego w sprawie zagadnień horyzontalnych dotyczących handlu produktami przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. otwiera się wspólnotowy kontyngent taryfowy ustalony w załączniku I dla towarów pochodzących z Norwegii wymienionych we wspomnianym załączniku oraz na zasadach w nim określonych.
2.
Wzajemnie stosowane do tych towarów zasady pochodzenia wymienionych w załączniku I są określone w protokole 3 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii.
3.
Korzyści ze zwolnienia z opłat celnych w ramach kontyngentu taryfowego określonego w załączniku I uzależnione są od przedstawienia organom celnym Wspólnoty certyfikatu, którego wzór znajduje się w załączniku II, wystawionego przez władze Norwegii w jednym z oficjalnych języków Wspólnoty.
4.
Od przywiezionych ilości przekraczających wielkość kontyngentu bądź dla których nie został przedstawiony certyfikat, o którym mowa w ust. 3, pobiera się opłatę celną w wysokości 0,047 EUR/litr.
Artykuł 2
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe, o których mowa w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. 308a, 308b, 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, są zarządzane przez Komisję.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2029/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na 2006 r. na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Norwegii uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2004/859/WE z dnia 25 października 2004 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii przewiduje w pkt III roczne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych towarów pochodzących z Norwegii.
Należy otworzyć wymienione kontyngenty na 2006 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3] ustanawia zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zapewnić, aby kontyngenty taryfowe otwarte na mocy niniejszego rozporządzenia były zarządzane zgodnie z tymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego w sprawie zagadnień horyzontalnych dotyczących handlu produktami rolnymi przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. wspólnotowe kontyngenty taryfowe na towary pochodzące z Norwegii, o których mowa w Załączniku.
Artykuł 2
Komisja zarządza wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi określonymi w art. 1 zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2030/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
otwierające na rok 2006 kontyngent taryfowy na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Norwegii uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 96/753/WE z dnia 6 grudnia 1996 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Norwegii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii, zatwierdzone na mocy decyzji 96/753/WE, ustanawia roczny kontyngent taryfowy na przywóz czekolady i innych przetworów spożywczych zawierających kakao pochodzących z Norwegii.
Należy zatem otworzyć powyższy kontyngent na rok 2006.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3], określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zatem przewidzieć zarządzanie kontyngentu taryfowego otwartego na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego w sprawie zagadnień horyzontalnych dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. towary pochodzące z Norwegii, przywożone do Wspólnoty, podlegają należnościom celnym określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w granicach ustalonego w nim rocznego kontyngentu.
Artykuł 2
Komisja zarządza kontyngentem taryfowym określonym w art. 1 zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2031/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów beryksowatych w strefach ICES III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X i XII (wody Wspólnoty i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2270/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006 [3], ustanawia kwoty na lata 2005 i 2006.
(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego, określonego w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym Państwie Członkowskim wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym Państwie Członkowskim.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2032/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
ustanawiające zakaz połowów pałasza czarnego w strefach ICES V, VI, VII i XII (wody Wspólnoty i wody międzynarodowe) przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2270/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006 [3] ustanawia kwoty na lata 2005 i 2006.
(2) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego określonego w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym Państwie Członkowskim, wyczerpały kwotę na połowy zasobu w nim określonego przyznaną na 2005 r.
(3) Należy zatem zakazać połowów tego rodzaju zasobów oraz jego przechowywania na pokładzie, przeładunku i wyładunku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2005 r. Państwu Członkowskiemu określonemu w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zasobu w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym Załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem wymienionym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów zasobu określonego w Załączniku przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym Państwie Członkowskim.
Po tym dniu zakazuje się przechowywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku omawianego zasobu złowionego przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2033/2005
z dnia 8 grudnia 2005 r.
ustalające na rok połowowy 2006 ceny orientacyjne oraz ceny producenta Wspólnoty na niektóre produkty rybołówstwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 104/2000
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 18 ust. 3 oraz art. 26 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 18 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowią, iż cena orientacyjna i cena producenta Wspólnoty powinny być ustalane na każdy rok połowowy, celem określenia poziomu interwencji cenowych na rynku niektórych produktów rybołówstwa.
(2) Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 wymaga ustalenia ceny orientacyjnej każdego z produktów i grup produktów, wymienionych w załącznikach I i II do tego rozporządzenia.
(3) Na podstawie aktualnie dostępnych danych na temat cen danych produktów oraz kryteriów, o których mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, ceny orientacyjne poszczególnych gatunków należy podwyższyć, utrzymać bądź obniżyć w roku połowowym 2006.
(4) Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 wymaga, aby cena producenta Wspólnoty ustalona była dla każdego produktu wymienionego w załączniku III do tego rozporządzenia. Należy ustanowi ć cenę producenta Wspólnoty w przypadku jednego z tych produktów i obliczyć cenę producenta Wspólnoty w odniesieniu do innych produktów z wykorzystaniem współczynników przeliczeniowych, wprowadzonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3510/82 [2].
(5) Na podstawie kryteriów ustalonych w art. 18 ust. 2 tiret pierwsze i drugie oraz w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 cena producenta Wspólnoty w roku połowowym 2006 powinna zostać dostosowana,
(6) Ze względu na pilny charakter problemu, należy przyznać wyjątek od terminu sześciu tygodni, o którym mowa w pkt 3 części I Protokołu w sprawie roli parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2034/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2035/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1681/94 dotyczące nieprawidłowości oraz odzyskiwania kwot wypłaconych nieprawidłowo w związku z finansowaniem polityki strukturalnej i organizacją systemu informacji w tej dziedzinie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych [1], w szczególności jego art. 53 ust. 2,
po konsultacji z komitetem utworzonym zgodnie z art. 147 Traktatu, Komitetem ds. Struktury Agrarnej i Rozwoju Wsi oraz Komitetem ds. Struktur Rybołówstwa i Akwakultury,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 54 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi [2] traci moc.
(2) Artykuł 54 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 stanowi, że odesłania do uchylonego rozporządzenia (EWG) nr 4253/88 należy traktować jako odesłania do rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. W związku z tym, rozporządzenie Komisji (WE) nr 1681/94 [3] stosuje się do działań przyjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.
(3) Należy uaktualnić rozporządzenie (WE) nr 1681/94 w celu poprawy skuteczności systemu zgłaszania nieprawidłowości.
(4) Do celów pewności prawnej należy wyraźnie określić, że przepisy rozporządzenia (WE) r 1681/94 stosuje się również do wszelkich form pomocy finansowej określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1260/1999, opisanych w rozporządzeniu (WE) nr 1783/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego [4] w rozporządzeniu (WE) nr 1784/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego [5], w rozporządzeniu (WE) nr 1263/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa [6] oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Sekcja Orientacji, oraz zmieniającym i uchylającym niektóre rozporządzenia [7].
(5) Konieczne jest wyjaśnienie, w jakim stopniu Państwo Członkowskie biorące udział we współpracy przygranicznej, ponadnarodowej i międzyregionalnej określonej w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, zwanej programami INTERREG, oraz w każdym innym programie o charakterze ponadnarodowym, powinno zgłaszać nieprawidłowości.
(6) Należy dokładnie określić, że definicja "nieprawidłowości", przyjęta do celów rozporządzenia (WE) nr 1681/94, pochodzi z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich [8].
(7) Konieczne jest dokładne określenie pojęcia "podejrzenia nadużycia finansowego" przy uwzględnieniu definicji "nadużycia finansowego" zawartej w konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich [9].
(8) Należy dokładnie określić, że definicja "wstępnego dochodzenia administracyjnego lub sądowego" pochodzi z art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [10].
(9) Należy również zdefiniować pojęcie "upadłości" oraz pojęcie "podmiotu gospodarczego".
(10) W celu podniesienia wartości dodanej systemu zgłaszania należy dokładnie określić obowiązek zgłaszania przypadków podejrzenia nadużycia finansowego dla celów analizy ryzyka, i z tego tytułu należy zapewnić jakość przekazywanych informacji.
(11) Należy dokładnie określić, że rozporządzenie (WE) nr 1681/94 nadal stosuje się do przypadków już zgłoszonych w odniesieniu do nieprawidłowości o wartości niższej od 10000 euro.
(12) Należy wyjaśnić kwestię przejęcia odpowiedzialności finansowej za nieodzyskane kwoty w przypadkach dotyczących form pomocy podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1260/1999 i dokładnie określić informacje oceniane jako niezbędne w celu umożliwienia rozpatrywania tych przypadków.
(13) W celu zmniejszenia obciążeń Państw Członkowskich związanych ze zgłaszaniem nieprawidłowości i dążąc do poprawy skuteczności, należy podnieść minimalny próg, powyżej którego Państwa Członkowskie mają obowiązek zgłaszać nieprawidłowości i należy dokładnie określić wyjątki od obowiązku zgłaszania.
(14) Rozporządzenie (WE) nr. 1681/94 należy stosować bez uszczerbku dla art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych [11].
(15) Należy uwzględnić obowiązki wynikające z rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych [12] przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych oraz z dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [13].
(16) Należy ustalić kursy wymiany dla Państw Członkowskich nienależących do strefy euro.
(17) W związku z powyższym, rozporządzenie (WE) nr 1681/94 powinno zostać zmienione.
(18) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju i Przekształceń Strukturalnych Regionów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1681/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
1. Bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających bezpośrednio z art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 4253/88 i z art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, niniejsze rozporządzenie dotyczy wszystkich form interwencji finansowej, przewidzianych w rozporządzeniach (EWG) nr 4254/88, (EWG) nr 4255/88, (EWG) nr 4256/88, (WE) nr 2080/93 oraz w rozporządzeniach (WE) nr 1783/1999, (WE) nr 1784/1999 i (WE) nr 1263/1999. Niniejsze rozporządzenie stosuje się również do interwencji finansowanych w wykonaniu art. 35 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 (Sekcja Orientacji).
2. Zawiadomienie o nieprawidłowościach wynikających z programów INTERREG określonych w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 oraz z każdego innego programu o charakterze ponadnarodowym jest obowiązkiem Państwa Członkowskiego, na którego obszarze wydatki zostały zrealizowane. Państwo Członkowskie informuje w tym samym czasie instytucję zarządzającą i instytucję płatniczą oraz osobę lub departament upoważnione do wystawiania deklaracji zakończenia pomocy, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 438/2001";
2) dodaje się artykuł 1a w brzmieniu:
"Artykuł 1a
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
1) "nieprawidłowość" oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniedbania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogło spowodować szkodę w ogólnym budżecie Wspólnot Europejskich w związku z finansowaniem nieuzasadnionego wydatku z budżetu Wspólnoty;
2) "podmiot gospodarczy" oznacza jakąkolwiek jednostkę biorącą udział w realizacji interwencji funduszy, z wyjątkiem Państw Członkowskich podczas wykonywania przez nie uprawnień władzy publicznej;
3) "wstępne dochodzenie administracyjne lub sądowe" oznacza wstępną ocenę pisemną wykonaną przez właściwy organ administracyjny lub sądowy, stwierdzającą na podstawie konkretnych faktów istnienie nieprawidłowości, bez uszczerbku dla możliwości późniejszego skorygowania lub wycofania wniosku dotyczącego istnienia nieprawidłowości w następstwie ustaleń dokonanych w trakcie postępowania administracyjnego lub sądowego;
4) "podejrzenie nadużycia finansowego" oznacza nieprawidłowość, która prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego i/lub sądowego na poziomie krajowym w celu stwierdzenia zamierzonego działania, w szczególności nadużycia finansowego określonego w art. 1 ust. 1 lit. a) Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich;
5) "upadłość" oznacza postępowanie upadłościowe w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 [14].
3) uchyla się art. 2;
4) artykuł 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
W okresie dwóch miesięcy następujących po upływie każdego kwartału, Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie nieprawidłowości, które były przedmiotem wstępnego dochodzenia administracyjnego i/lub sądowego.
W tym celu Państwa Członkowskie podają w każdym przypadku szczegóły dotyczące:
a) zaangażowanego funduszu strukturalnego (zaangażowanych funduszy strukturalnych) lub instrumentu finansowego (instrumentów finansowych), celu, nazwy programu i formy danej pomocy oraz numeru ARINCO lub kodu CCI (fr. Code Commun d’Identification);
b) przepisów, które zostały naruszone;
c) daty i źródła pierwszej informacji prowadzącej do podejrzenia, że pojawiła się nieprawidłowość;
d) praktyk stosowanych przy popełnianiu nieprawidłowości;
e) w stosownych przypadkach, czy praktyki te pozwalają podejrzewać nadużycie finansowe;
f) sposobu, w jaki wykryto nieprawidłowość;
g) w stosownych przypadkach, Państw Członkowskich i państw trzecich, których to dotyczy;
h) okresu lub momentu, w którym popełniono nieprawidłowość;
i) służb lub organów krajowych, które przystąpiły do wykrycia nieprawidłowości, oraz służb odpowiedzialnych za postępowanie administracyjne i/lub sądowe prowadzone w następstwie wykrycia nieprawidłowości;
j) daty wstępnego dochodzenia administracyjnego lub sądowego w sprawie nieprawidłowości;
k) tożsamości zaangażowanych osób fizycznych i/lub prawnych oraz innych zaangażowanych podmiotów, z wyjątkiem przypadków, gdy takie informacje nie mają znaczenia dla zwalczania nieprawidłowości ze względu na charakter tej nieprawidłowości;
l) całkowitej kwoty przyznanej na pomoc i podziału jej współfinansowania pomiędzy źródła wspólnotowe, krajowe, prywatne i inne;
m) kwoty, której dotyczy nieprawidłowość, i jej podziału pomiędzy wspólnotowe, krajowe, prywatne i inne źródła finansowania; w przypadkach gdy nie dokonano płatności ze środków publicznych na rzecz osób i/lub innych podmiotów określonych w lit. k), kwot, które byłyby niewłaściwie wpłacone, jeśli nieprawidłowość nie zostałaby wykryta;
n) ewentualnego zawieszenia płatności i możliwości odzyskania kwot;
o) charakteru nieprawidłowego wydatku.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, nie ma obowiązku zgłaszania następujących przypadków:
- przypadków, w których jedyna nieprawidłowość polega na zaniechaniu całkowitego lub częściowego wykonania działania współfinansowanego przez budżet Wspólnoty na skutek upadłości ostatecznego beneficjenta i/lub ostatecznego odbiorcy.
Należy jednak zgłaszać nieprawidłowości poprzedzające upadłość oraz wszelkie podejrzenia nadużycia finansowego,
- przypadków zgłaszanych organom administracyjnym przez beneficjenta lub odbiorcę z własnej woli lub przed wykryciem przez właściwe organy, przed lub po przyznaniu środków publicznych,
- przypadków, w których organy administracyjne wykrywają błąd w związku z kwalifikacją finansowanego projektu i przystępują do jego usunięcia przed dokonaniem płatności ze środków publicznych.";
5) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach administracyjnych lub orzeczeniach sądowych lub ich głównych punktach dotyczących zakończenia tych procedur i określają w szczególności, czy stwierdzone elementy pozwalają podejrzewać nadużycie finansowe, czy też nie.";
b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Gdy Państwo Członkowskie uważa, że nie można będzie odzyskać całkowitej kwoty albo nie można oczekiwać jej całkowitego odzyskania, informuje ono Komisję w specjalnym sprawozdaniu o nieodzyskanej kwocie oraz o powodach, dla których według niego kwotą tą powinna zostać obciążona Wspólnota bądź Państwo Członkowskie.
Informacje te muszą być wystarczająco szczegółowe, aby pozwolić Komisji na podjęcie decyzji tak szybko, jak to możliwe, po konsultacji z władzami zainteresowanych Państw Członkowskich, które ponoszą:
- konsekwencje finansowe zgodnie z art. 23 ust. 1 tiret trzecie rozporządzenia (EWG) nr 4253/88,
- koszty kwot z tytułu form pomocy podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1260/1999.
Informacje te muszą obejmować przynajmniej:
a) kopię dokumentu przyznającego pomoc;
b) datę ostatniej płatności na rzecz beneficjenta ostatecznego i/lub odbiorcy ostatecznego;
c) kopię zlecenia windykacji;
d) kopię dokumentu poświadczającego upadłość beneficjenta lub odbiorcy ostatecznego;
e) krótki opis działań podjętych przez Państwo Członkowskie w celu odzyskania danej kwoty, zawierający informację o datach tych działań.";
6) dodaje się art. 6a w brzmieniu:
"Artykuł 6a
Informacje wymagane w art. 3 i 4 oraz w art. 5 ust. 1 są przekazywane drogą elektroniczną, bezpiecznym połączeniem, przy użyciu szczególnego modułu opracowanego w tym celu przez Komisję, chyba że istnieją inne wcześniejsze ustalenia między Komisją a zainteresowanym Państwem Członkowskim.";
7) dodaje się art. 8a w brzmieniu:
"Artykuł 8a
Komisja może użyć wszelkich informacji o charakterze ogólnym lub operacyjnym przekazanych przez Państwa Członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia w celu przeprowadzenia analiz ryzyka przy pomocy stosownych narzędzi informatycznych oraz opracować na podstawie uzyskanych informacji sprawozdania i instrumenty ostrzegania służące lepszemu zrozumieniu wskazanego ryzyka.";
8) w art. 9 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
"Komitety wymienione w art. 48, 49, 50 i 51 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 są również informowane.";
9) artykuł 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Podczas przetwarzania danych osobowych na mocy niniejszego rozporządzenia, Komisja i Państwa Członkowskie czuwają nad przestrzeganiem przepisów wspólnotowych i krajowych dotyczących ochrony wymienionych danych, w szczególności przepisów dyrektywy 95/46/WE i, w stosownych przypadkach, przepisów rozporządzenia (WE) nr 45/2001.";
10) artykuł 12 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 12
1.
W przypadku gdy nieprawidłowości odnoszą się do kwot poniżej 10000 euro obciążających budżet Wspólnoty, Państwa Członkowskie nie przekazują Komisji informacji przewidzianych w art. 3 i 5, chyba że Komisja wyraźnie ich zażąda.
2.
Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako waluty do dnia wykrycia nieprawidłowości, muszą przeliczyć kwotę wydatków w walucie krajowej na euro.
Kwota ta zostanie przeliczona na euro według miesięcznego kursu księgowego Komisji z miesiąca, w którym wydatek został lub zostałby zarejestrowany w księgach organu odpowiedzialnego za płatności w związku z danym programem operacyjnym.
Kurs ten jest publikowany przez Komisję co miesiąc w formie elektronicznej.".
Artykuł 2
Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1681/94 w brzmieniu sprzed dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ma nadal zastosowanie do spraw dotyczących kwot niższych od 10000 euro zgłoszonych przed dniem 28 lutego 2006 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2036/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
w sprawie stałego zezwolenia na niektóre dodatki paszowe oraz tymczasowego zezwolenia na nowe zastosowanie niektórych już dopuszczonych dodatków paszowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych [1], w szczególności jej art. 3, art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt [2], w szczególności jego art. 25,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczanie do użytku dodatków przeznaczonych do stosowania w żywieniu zwierząt.
(2) Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o dopuszczenie dodatków paszowych, które zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3) Wnioski o zezwolenie na dodatki określone w załącznikach do niniejszego rozporządzenia zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4) Wstępne uwagi na temat tych wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski te powinny zatem być nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.
(5) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (CNCM I-1079) dla macior po raz pierwszy tymczasowo dopuszczono rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1436/98 [3].
Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie bez ograniczeń czasowych na ten preparat zawierający mikroorganizmy.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia, określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy wymienionego w załączniku I bez ograniczeń czasowych.
(6) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy Pediococcus acidilactici (CNCM MA 18/5M) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla tuczników rozporządzeniem Komisji (WE) nr 866/1999 [4].
Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie bez ograniczeń czasowych na ten preparat zawierający mikroorganizmy.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy wymienionego w załączniku I bez ograniczeń czasowych.
(7) Stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Enterococcus faecium (CECT 4515) zostało po raz pierwszy tymczasowo dopuszczone dla prosiąt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 654/2000 [5].
Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie bez ograniczeń czasowych na ten preparat zawierający mikroorganizmy.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy wymienionego w załączniku I bez ograniczeń czasowych.
(8) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (CBS 526,94) zostało tymczasowo dopuszczone po raz pierwszy dla kurcząt przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2374/98 [6].
Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie bez ograniczeń czasowych na ten preparat enzymatyczny.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia, określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny wymieniony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(9) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2105), endo-1,3(4)-beta-glukanazy i alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens (DSM 9553), subtiliziny wytwarzanej przez Bacillus subtilis (ATCC 2107) oraz poligalakturonazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94) zostało tymczasowo dopuszczone po raz pierwszy dla kurcząt przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem Komisji (WE) nr 418/2001 [7].
Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie bez ograniczeń czasowych na ten preparat enzymatyczny.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny wymieniony w załączniku II powinien zatem zostać dopuszczony do użytku bez ograniczeń czasowych.
(10) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 10287) dopuszczone bez ograniczeń czasowych dla kurcząt przeznaczonych do tuczu, dla indyków przeznaczonych do tuczu oraz prosiąt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1332/2004 [8].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego również w odniesieniu do tuczników i kaczek przeznaczonych do tuczu.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przedstawił opinię na temat stosowania tego preparatu, zawierającą wniosek, że nie stanowi on ryzyka dla tych dodatkowych kategorii zwierząt.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu do takiego stosowania określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny określony w załączniku III powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(11) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2105) i subtilizyny wytwarzanej przez Bacillus subtilis (ATCC 2107) w odniesieniu do kurcząt przeznaczonych do tuczu dopuszczono bez ograniczeń czasowych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 943/2005 [9].
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego również w odniesieniu do kaczek.
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przedstawił opinię na temat stosowania tego preparatu, zawierającą wniosek, że nie stanowi on ryzyka dla tej dodatkowej kategorii zwierząt.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu do takiego stosowania określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny określony w załączniku III powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(12) Stosowanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 2105), endo-1,3(4)-beta-glukanazy i alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens (DSM 9553), subtiliziny wytwarzanej przez Bacillus subtilis (ATCC 2107) oraz poligalakturonazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94) zostało tymczasowo dopuszczone dla kurcząt przeznaczonych do tuczu rozporządzeniem (WE) nr 418/2001.
Przedłożono nowe dane na poparcie dwóch wniosków o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego również w odniesieniu do kaczek i kur niosek.
EFSA przedstawił opinię na temat stosowania tego preparatu w odniesieniu do każdej z tych dwóch kategorii zwierząt, zawierającą wniosek, że nie stanowi on dla nich ryzyka.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia tego preparatu do takiego stosowania określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
Preparat enzymatyczny stosowany w odniesieniu do kaczek i kur niosek określony w załączniku III powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres czterech lat.
(13) Z oceny wyżej wymienionych wniosków wyniką, że należy wprowadzić wymóg stosowania pewnych procedur, mających na celu ochronę pracowników przed kontaktem z dodatkami określonymi w załącznikach.
Ochronę taką należy zapewnić poprzez zastosowanie dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [10].
(14) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zezwala się na stosowanie bez ograniczeń czasowych preparatów należących do grupy "Mikroorganizmy", opisanych w załączniku I, jako dodatków w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku.
Artykuł 2
Zezwala się na stosowanie bez ograniczeń czasowych preparatów należących do grupy "Enzymy", opisanych w załączniku II, jako dodatków w żywieniu zwierząt, na warunkach określonych w tym załączniku.
Artykuł 3
Zezwala się na stosowanie przez okres czterech lat preparatów należących do grupy "Enzymy", opisanych w załączniku III, jako dodatków w żywieniu zwierząt, na warunkach określonych w tym załączniku.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2037/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
zmieniające warunki dopuszczenia dodatku paszowego należącego do grupy kokcydiostatyków
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków paszowych stosowanych w żywieniu zwierząt [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dodatek "sól sodowa lasalocidu A" (Avatec 15 %) został dopuszczony pod pewnymi warunkami zgodnie z dyrektywą Rady 70/524/EWG [2].
Obecnie dodatek ten jest dopuszczony w ramach grupy "kokcydiostatyki" w odniesieniu do indyków na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2430/1999 [3] oraz w odniesieniu do kurcząt hodowanych na nioski i kurcząt przeznaczonych do tuczu na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1455/2004 [4].
Dodatek ten został zgłoszony jako istniejący produkt na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 i podlega weryfikacjom oraz procedurom określonym w tym przepisie.
(2) Zainteresowane przedsiębiorstwo przedłożyło nową dokumentację uzupełniającą i zwróciło się z wnioskiem o modyfikację istniejącego nośnika.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje możliwość zmiany dopuszczenia dodatku paszowego na podstawie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności ("Urzędu") stwierdzającej, czy dopuszczenie w dalszym ciągu spełnia warunki określone w tym rozporządzeniu.
(4) Komisja zwróciła się do Urzędu o ocenę odpowiednich danych stanowiących uzasadnienie wniosku o zmianę dopuszczenia określonego w rozporządzeniach (WE) nr 2430/1999 oraz 1455/2004, a także o informacje na temat ewentualnego szkodliwego wpływu na bezpieczeństwo i skuteczność w przypadku gdy sól sodowa lasalocidu A jest stosowana w nowym nośniku.
W związku z powyższym dnia 26 sierpnia 2005 r. Urząd opublikował opinię na temat stosowania soli sodowej lasalocidu A w mieszankach paszowych.
(5) W wyżej wymienionej opinii Urzędu stwierdzono, że stosowanie nowej postaci nie stanowi jakiegokolwiek dodatkowego ryzyka lub zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi, zwierząt i środowiska, oraz że nowa postać nie wywiera niekorzystnego wpływu na stabilność soli sodowej lasalocidu A.
(6) Najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości (MRL) dla omawianej substancji określono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r.
[5] ustanawiającym wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 2430/1999 i 1455/2004.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2430/1999 pozycję odnoszącą się do E 763, tj. soli sodowej lasalocidu A, zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1455/2004 zastępuje się załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2038/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
ustanawiające reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2006 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi specjalnymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu [1], w szczególności jego art. 17 ust. 3 i 6 oraz art. 21 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 517/94 ustanawia ograniczenia ilościowe na przywóz niektórych wyrobów włókienniczych pochodzących z niektórych państw trzecich, które mają być przydzielone na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy".
(2) Na mocy powyższego rozporządzenia dopuszczalne jest zastosowanie, w pewnych okolicznościach, innych metod przydziału, podziału kontyngentów na transze lub zarezerwowanie części konkretnych limitów ilościowych wyłącznie dla wniosków popartych dowodami wcześniejszej realizacji przywozu.
(3) Reguły zarządzania kontyngentami ustanowionymi na rok 2006 należy przyjąć przed rozpoczęciem roku kontyngentowego, tak aby nie doszło do nieuzasadnionych zakłóceń ciągłości przepływów handlowych.
(4) Środki przyjęte w latach poprzednich, takie jak określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2171/2004 z dnia 17 grudnia 2004 r. ustanawiającym reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2005 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 [2], okazały się być zadowalające i z tego względu uznano za właściwe ustanowienie podobnych reguł na rok 2006.
(5) W celu zaspokojenia potrzeb możliwie jak największej liczby podmiotów gospodarczych stosowne jest zwiększenie elastyczności przydziału na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy" poprzez wprowadzenie pułapu w odniesieniu do ilości, które mogą być przydzielone każdemu podmiotowi gospodarczemu przy zastosowaniu tej metody.
(6) W celu zagwarantowania pewnego stopnia ciągłości wymiany handlowej i efektywnego zarządzania kontyngentami podmioty gospodarcze powinny mieć możliwość złożenia pierwszego wniosku o zezwolenie na przywóz na 2006 r. w ilości równej tej, która została przez nie przywieziona w 2005 r.
(7) W celu optymalnego wykorzystania dostępnych ilości podmiot gospodarczy, który wykorzystał przynajmniej połowę kwoty, na którą wcześniej uzyskał zezwolenie, powinien mieć możliwość złożenia wniosku o przyznanie dalszych kwot, pod warunkiem że odpowiednie ilości są dostępne w ramach kontyngentów.
(8) Celem zapewnienia dobrego zarządzania okres ważności zezwoleń na przywóz powinien wynosić dziewięć miesięcy od daty wystawienia, jednak nie dłużej niż do końca roku.
Państwa Członkowskie powinny wydawać zezwolenia dopiero po powiadomieniu przez Komisję, że ilości są dostępne i wyłącznie w przypadku, gdy podmiot gospodarczy jest w stanie potwierdzić istnienie kontraktu i może zaświadczyć, w przypadku braku szczegółowych przepisów stanowiących inaczej, że nie przyznano mu dotychczas wspólnotowego zezwolenia na przywóz na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych kategorii i krajów.
Właściwe organy krajowe powinny jednak posiadać odpowiednie kompetencje umożliwiające im przedłużenie, na wniosek importerów, o trzy miesiące i najdłużej do 31 marca 2007 r. okresu ważności zezwoleń, na podstawie których do dnia złożenia wniosku dokonano przywozu przynajmniej połowy przyznanych ilości.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowionego na mocy art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie reguł zarządzania kontyngentami ilościowymi na przywóz niektórych wyrobów włókienniczych określonych w załącznikach III B i IV do rozporządzenia (WE) nr 517/94 na rok 2006.
Artykuł 2
Kontyngenty określone w art. 1 są przydzielane według porządku chronologicznego, w jakim Komisja otrzymała notyfikacje od Państw Członkowskich o wnioskach indywidualnych podmiotów gospodarczych o ilości nieprzekraczające maksymalnych ilości przydziału dla każdego podmiotu gospodarczego, określonych w załączniku I.
Maksymalne ilości nie są jednak stosowane wobec podmiotów gospodarczych, które przy składaniu pierwszego wniosku na rok 2006 były w stanie wykazać wobec właściwych władz krajowych, że w odniesieniu do danych kategorii i państw trzecich dokonały przywozu ilości większych od ilości maksymalnych określonych dla każdej kategorii zgodnie z wydanymi im zezwoleniami na przywóz na rok 2005.
W przypadku takich podmiotów gospodarczych właściwe organy mogą zezwolić na przywóz z danych państw trzecich i danych kategorii w ilościach nieprzekraczających ilości przywiezionych w roku 2005 i pod warunkiem że możliwy jest przywóz danej ilości w ramach przyznanego kontyngentu.
Artykuł 3
Każdy importer, który wykorzystał 50 % lub więcej ilości przyznanych mu na mocy niniejszego rozporządzenia, ma prawo wystąpić z kolejnym wnioskiem w odniesieniu do tej samej kategorii i kraju pochodzenia o ilości, które nie przekraczają maksymalnych ilości ustanowionych w załączniku I.
Artykuł 4
1.
Właściwe organy krajowe wymienione w załączniku II mogą od godz. 10.00 dnia 4 stycznia 2006 r. przekazywać notyfikacje do Komisji o kwotach objętych otrzymanymi wnioskami o wydanie zezwolenia na przywóz.
Czas określony w ustępie pierwszym należy rozumieć jako czas brukselski.
2. Właściwe organy krajowe wydają zezwolenia na przywóz wyłącznie po uzyskaniu potwierdzenia od Komisji, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 517/94, że limit dostępnych kwot przywozowych nie został wyczerpany.
Organy te wydają zezwolenie wyłącznie jeżeli podmiot gospodarczy:
a) udowodni istnienie kontraktu dotyczącego dostawy towarów; oraz
b) oświadczy na piśmie, że w odniesieniu do danych krajów i kategorii:
i) nie przydzielono mu dotychczas zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia; lub
ii) z zezwolenia, które zostało mu przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia, wykorzystał przynajmniej 50 %.
3.
Zezwolenia na przywóz zachowują ważność przez okres dziewięciu miesięcy od daty wydania, lecz nie dłużej niż do 31 grudnia 2006 r.
Właściwe organy krajowe mogą jednakże, na wniosek importera, przedłużyć o 3 miesiące okres ważności zezwolenia, z którego w chwili składania wniosku o przedłużenie wykorzystano przynajmniej 50 %.
Okres ważności przedłużonego zezwolenia nie może jednak, niezależnie od okoliczności, trwać dłużej niż do 31 marca 2007 r.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2039/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1238/95 ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin [1], w szczególności jego art. 113,
po konsultacji z Radą Administracyjną Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1238/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin [2] ustala opłaty na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (zwanego dalej "Urzędem") oraz poziomy tych opłat.
(2) Rezerwa finansowa Urzędu osiągnęła poziom przekraczający poziom niezbędny dla zapewnienia ciągłości jego działań.
Z tego powodu poziom rocznej opłaty oraz opłaty związane z badaniami technicznymi zostały obniżone w trakcie okresu przejściowego.
(3) Co się tyczy rocznej opłaty, okres przejściowy, w trakcie którego poziom tej opłaty został zmniejszony, został już przedłużony do końca 2007 r.
Co się tyczy opłaty związanej z badaniami technicznymi, okres przejściowy, w trakcie którego poziom tych opłat został zmniejszony, został już przedłużony do końca 2006 r.
(4) Przewiduje się jednak, że mimo środków przyjętych w celu zmniejszenia rezerwy finansowej Urzędu, w krótkiej perspektywie czasowej rezerwa ta nie zmniejszy się do stosownego poziomu.
Poziom rocznej opłaty powinien zatem zostać dodatkowo obniżony.
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1238/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Systemu Ochrony Odmian Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1238/95 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Urząd obciąży wspólnotowego posiadacza prawa do ochrony odmian roślin (zwanego dalej "posiadaczem") opłatą za każdy rok obowiązywania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin (zwaną dalej "opłatą roczną") w wysokości 300 EUR za lata 2003–2005 oraz 200 EUR za rok 2006 i następne.
Każdej osobie, która uiściła opłatę w wysokości 300 EUR za rok 2006, Urząd zwróci różnicę 100 EUR.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2040/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
ustanawiające zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przywozu przewidzianego w ramach Układów Europejskich z Bułgarią i Rumunią
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Protokoły zatwierdzone decyzją Rady 2003/286/WE z dnia 8 kwietnia 2003 r. w sprawie zawarcia Protokołu dostosowującego handlowe aspekty Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony, biorąc pod uwagę wyniki negocjacji między stronami w sprawie nowych wzajemnych koncesji rolnych [2] oraz decyzją Rady 2003/18/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie zawarcia Protokołu dostosowującego handlowe aspekty Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony, biorąc pod uwagę wyniki negocjacji między stronami w sprawie nowych wzajemnych koncesji rolnych [3] ustanawiają koncesje w odniesieniu do przywozu produktów z wieprzowiny w ramach kontyngentów taryfowych otwartych na mocy tych Układów.
(2) Decyzja Rady i Komisji 2005/430/WE, Euratom z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej [4] oraz decyzja Rady i Komisji 2005/431/WE, Euratom z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej [5] ustanawiają dodatkowe koncesje w odniesieniu do produktów z wieprzowiny.
(3) Należy zapewnić zarządzanie systemem poprzez wydawanie pozwoleń na przywóz oraz określić zasady składania wniosków o wydanie pozwoleń jak również wpisy, jakich należy dokonać we wnioskach i pozwoleniach, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r., ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [6].
(4) Pozwolenia powinny być wydawane po upływie okresu rozpatrzenia i możliwie z zastosowaniem jednolitej obniżki procentowej.
(5) W celu zapewnienia właściwego zarządzania ilościami, należy ustalić ostateczny termin ważności pozwoleń na koniec każdego roku kontyngentowego.
(6) Dbając o zapewnienie skutecznego zarządzania systemem, należy ustalić kwotę zabezpieczenia w odniesieniu do pozwoleń na przywóz wydawanych w ramach wymienionego systemu.
Uwzględniając ryzyko spekulacji związane z systemem w sektorze wieprzowiny, należy uzależnić dostęp podmiotów gospodarczych do systemu od spełnienia określonych warunków.
(7) W celu zapewnienia prawidłowego zarządzania systemem, niezbędne jest przekazywanie Komisji przez Państwa Członkowskie szczegółowych informacji dotyczących ilości rzeczywiście przywiezionych.
W celu zapewnienia jasności, konieczne jest posługiwanie się jednolitym formularzem powiadamiania o ilościach między Państwami Członkowskimi a Komisją.
(8) W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych przepisów, a w szczególności zapewnienia, aby przywóz produktów objętych numerami porządkowymi 09.4752 i 09.4756 z tytułu pozwoleń używanych od dnia 1 lipca 2005 r. w ramach protokołów dodatkowych, korzystał z obniżki do 0 % cła, należy przewidzieć zwrócenie nadpłaconych sum, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny [7] oraz z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [8].
(9) W związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/97 z dnia 29 września 1997 r., ustanawiające zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w ramach Układów Europejskich z Bułgarią, Republiką Czeską, Słowacją, Rumunią, Rzeczpospolitą Polską i Republiką Węgierską [9] dotyczy wyłącznie Bułgarii i Rumunii.
W związku z powyższym należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1898/97 i przyjąć nowe rozporządzenie ustanawiające zasady stosowania handlowych aspektów Układów Europejskich z tymi dwoma państwami w odniesieniu do sektora wieprzowiny.
(10) Roczne ilości, które mają być przywiezione, określane są dla okresów rozpoczynających się od dnia 1 lipca.
(11) Protokoły dodatkowe do Układów Europejskich z Bułgarią i Rumunią wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu zatwierdzającego.
(12) Dla Bułgarii datą wejścia w życie protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego jest dzień 1 lipca 2005 r.
Należy zatem przewidzieć, że w przypadku Bułgarii, rozporządzenie stosuje się począwszy od tej daty.
(13) Dla Rumunii datą wejścia w życie protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego jest dzień 1 sierpnia 2005 r.
Należy zatem przewidzieć, że w przypadku Rumunii, rozporządzenie stosuje się począwszy od tej daty.
(14) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy przywóz z Bułgarii lub Rumunii do Wspólnoty, zrealizowany w ramach systemu ustanowionego odpowiednio decyzjami 2003/286/WE i 2005/430/WE oraz decyzjami 2003/18/WE i 2005/431/WE, produktów objętych numerami porządkowymi 09.4671, 09.4752 i 09.4756 określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wymaga przedstawienia pozwolenia na przywóz.
Roczne ilości produktów objętych tych systemem oraz obniżona stawka celna ustalona we Wspólnej Taryfie Celnej są ustalone w załączniku I dla każdego kontyngentu taryfowego, którego numer porządkowy wymieniony jest w powyższym Załączniku.
Artykuł 2
Roczne ilości określone w art. 1 są przydzielone na cztery okresy w następujący sposób:
a) 25 % od dnia 1 lipca do dnia 30 września,
b) 25 % od dnia 1 października do dnia 31 grudnia,
c) 25 % od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca,
d) 25 % od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca.
Artykuł 3
1.
Wnioskodawcy muszą być osobami fizycznymi lub prawnymi, które w momencie składania wniosku mogą zapewnić właściwe organy swojego Państwa Członkowskiego, że zajmowały się handlem wieprzowiną z państwami trzecimi co najmniej przez ostatnie 12 miesięcy.
Jednakże system określony w art. 1, nie obejmuje przedsiębiorstw handlu detalicznego i restauracji sprzedających produkty konsumentom końcowym.
2.
Wniosek o wydanie pozwolenia powinien wymieniać tylko jeden z numerów porządkowych określonych w załączniku I.
Wniosek o wydanie pozwolenia może odnosić się do wielu produktów objętych różnymi kodami Nomenklatury Scalonej pochodzących z jednego kraju.
W takich przypadkach wszystkie kody CN i opisy produktów muszą zostać umieszczone odpowiednio w polach 16 i 15 wniosku.
Wniosek musi opiewać na minimum jedną tonę i maksymalnie na 25 % ilości dostępnej dla danego numeru porządkowego na odnośny okres wymieniony w art. 2.
3.
W polu 8 wniosków o wydanie pozwolenia oraz pozwoleń wymieniony jest kraj pochodzenia.
Pozwolenie ważne jest wyłącznie na przywóz produktów pochodzących z wyżej wymienionego kraju.
4.
Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w polu 20 jeden z wpisów wymienionych w załączniku II.
5.
W polu 24 pozwolenie zawiera jeden z zapisów wymienionych w załączniku III.
Artykuł 4
1.
Wnioski o pozwolenia mogą być składane tylko przez pierwszych siedem dni miesiąca poprzedzającego każdy okres wyszczególniony w art. 2.
2.
Wnioski są nieważne, jeżeli wnioskodawcy nie oświadczą pisemnie, że nie złożyli i nie złożą w danym okresie wskazanym w art. 2 innych wniosków na produkty objęte tym samym numerem porządkowym w Państwie Członkowskim, w którym wniosek jest złożony lub w innym Państwie Członkowskim.
Jeżeli wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek dotyczący produktów objętych tym samym numerem porządkowym, żaden z wniosków nie jest ważny.
3.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, nie później niż trzeciego dnia roboczego po upływie okresu składania wniosków, o wnioskach złożonych w odniesieniu do każdego z produktów objętych danym numerem porządkowym.
Powiadomienie to zawiera listę wnioskodawców i wyciąg z wnioskowanymi ilościami dla każdego numeru porządkowego.
Przekaz informacji odbywa się pocztą elektroniczną lub faksem, zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku IV, jeśli żaden wniosek nie został złożony, lub zgodnie z wzorami znajdującymi się w załącznikach IV i V, jeśli wnioski zostały złożone.
Artykuł 5
1.
Komisja podejmuje jak najszybciej decyzję w sprawie wniosków o pozwolenia.
Jeżeli całkowita wnioskowana ilość jest wyższa niż ilość dostępna, Komisja ustala jednolitą obniżkę procentową dla wszystkich wnioskowanych ilości.
Jeżeli jest ona mniejsza niż ilość dostępna, Komisja określi ilość, jaka ma być dodana do ilości dostępnej w następnym okresie, wymienionej w art. 2.
2.
Zgodnie z ust. 1 pozwolenia wydawane są jak najszybciej po wydaniu decyzji przez Komisję.
3.
Pozwolenia są ważne na terytorium całej Wspólnoty.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie podają do wiadomości Komisji, przed zakończeniem czwartego miesiąca następującego po każdym okresie rocznym określonym w załączniku I, ilości faktycznie przywiezione na podstawie niniejszego rozporządzenia w tym okresie.
Powiadomienia, włącznie z tymi, które informują, że żadna ilość nie została przywieziona, formułowane są zgodnie z wzorem wymienionym w załączniku VI.
Artykuł 7
1. Pozwolenia na przywóz są ważne przez 150 dni od dnia faktycznego wydania zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.
Ważność pozwoleń wygasa jednak dnia 30 czerwca roku, w jakim zostały wydane.
2.
Pozwolenia na przywóz wydane na mocy niniejszego rozporządzenia nie mogą być przenoszone na inne podmioty.
Artykuł 8
Wydaniu pozwolenia na przywóz towarzyszy ustanowienie zabezpieczenia w wysokości 20 EUR za 100 kilogramów.
Artykuł 9
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 mają zastosowanie, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
Jednakże w drodze odstępstwa od przepisów art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, ilość przywożona na mocy niniejszego rozporządzenia nie może przekroczyć ilości wskazanych w polach 17 i 18 pozwolenia na przywóz. W tym celu w polu 19 pozwolenia wpisuje się "0".
Artykuł 10
Reguły pochodzenia stosujące się do przywozu zrealizowanego w ramach niniejszego rozporządzenia są takie jak w protokole 4 do Układu Europejskiego zawartego z Bułgarią i jak w protokole 4 do Układu Europejskiego zawartego z Rumunią.
Artykuł 11
Wysokość cła przekraczająca kwotę należną zgodnie z prawem od dnia 1 lipca 2005 r., jest refundowana lub zwracana.
W tym celu, zainteresowane podmioty gospodarcze proszone są o składanie wniosków, zgodnie z art. 236 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz zgodnie z przepisami w celu wykonania powyższego rozporządzenia ujętymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 12
Rozporządzenie (WE) nr 1898/97 traci moc z dniem 1 lipca 2005 r.
Jednakże ma ono nadal zastosowanie w odniesieniu do przywozu z Rumunii do dnia 31 lipca 2005 r.
Pozwolenia wydane na mocy rozporządzenia (WE) nr 1898/97 na wykorzystanie w okresie od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. i w okresie od dnia 1 października 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 marca 2006 r. utrzymują ważność zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w tym samym okresie.
Ilości przewidziane na mocy niniejszego rozporządzenia, na okres od dnia 1 lipca 2005 r. do 30 dnia września 2005 r., na okres od dnia 1 października 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. oraz okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 marca 2006 r., a które nie zostały przydzielone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1898/97, dodawane są do ilości dostępnej w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą od dnia 1 lipca 2005 r. w odniesieniu do przywozu z Bułgarii.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą od dnia 1 sierpnia 2005 r. w odniesieniu do przywozu z Rumunii.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2041/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
ustalające skorygowaną prognozę produkcji bawełny nieodziarnionej i związaną z tym nową tymczasową obniżkę ceny orientacyjnej na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Grecji, w szczególności protokół nr 4 dotyczący bawełny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 19 ust. 2 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3] przewiduje, że skorygowana prognoza produkcji nieodziarnionej bawełny, określona w art. 14 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, oraz związana z tym nowa tymczasowa obniżka ceny orientacyjnej są ustalane przed dniem 1 grudnia danego roku gospodarczego.
(2) Artykuł 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 stanowi, że skorygowana prognoza produkcji jest ustalana, biorąc pod uwagę postępy w zbiorach. Należy więc wymienioną skorygowaną prognozę produkcji ustalić na podstawie danych dostępnych na rok gospodarczy 2005/2006.
(3) Artykuł 14 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 stanowi, że od dnia 16 grudnia po rozpoczęciu następnego roku gospodarczego kwotę zaliczki określa się na podstawie skorygowanej prognozy produkcji, powiększonej przynajmniej o 7,5 %. Uwzględniając najbardziej aktualne dane liczbowe dotyczące ilości przyjętych do składowania nadzorowanego, dostarczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. c) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1591/2001 oraz biorąc pod uwagę niepewność sytuacji produkcji w Grecji, należy zatrzymać, jako margines bezpieczeństwa, procent powiększenia w wysokości 12,5 % w odniesieniu do Grecji oraz 7,5 % w odniesieniu do Hiszpanii i Portugalii dla roku gospodarczego 2005/2006.
(4) Nową tymczasową obniżkę ceny orientacyjnej oblicza się zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, zastępując rzeczywistą produkcję przez powiększoną skorygowaną prognozę produkcji.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 skorygowana prognoza produkcji bawełny nieodziarnionej została ustalona w następujący sposób:
- 1100000 ton dla Grecji,
- 335780 ton dla Hiszpanii,
- 611 ton dla Portugalii.
2.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 nowa tymczasowa obniżka ceny orientacyjnej została ustalona w następujący sposób:
- 39,650 EUR/100 kg dla Grecji,
- 23,918 EUR/100 kg dla Hiszpanii,
- 0 EUR/100 kg dla Portugalii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2042/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2043/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 [3], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia zobowiązań dostawy, po zerowej stawce celnej, produktów oznaczonych kodem CN 1701, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(2) Artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia kontyngentów taryfowych, po zerowej stawce celnej, w odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 17011110, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(3) Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 otwiera kontyngenty taryfowe, po stawce celnej 98 EUR za tonę, produktów oznaczonych kodem CN 17011110, pochodzących z Brazylii, Kuby i innych państw trzecich.
(4) W okresie od 5 do 9 grudnia 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, zostały przedłożone właściwym władzom wnioski o pozwolenie na przywóz dla ilości całkowitej przekraczającej ilość przewidzianą w zobowiązaniu dostawy dla danego kraju, ustaloną na mocy art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 odnośnie do cukru preferencyjnego z AKP-Indii.
(5) W tych okolicznościach Komisja powinna ustalić współczynnik redukcyjny umożliwiający wydawanie pozwoleń proporcjonalnie do dostępnej ilości oraz zaznaczyć, jeżeli odpowiedni limit został wykorzystany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W przypadku wniosków złożonych w okresie od 5 do 9 grudnia 2005 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, pozwolenia na przywóz wydaje się dla limitów ilościowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2044/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w ramach systemów A1 i B w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2], ustanawia zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniającej granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i z powodu sezonowości wywozów owoców i warzyw należy ustalić ilości przewidziane dla każdego produktu, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty łatwo się psują.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzenia do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji do określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka klasy ekstra I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy ustalić refundacje wywozowe zgodnie z systemami A1 i B.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do systemu A1 – stawki refundacji, okres składania wniosków o refundację i przewidziane ilości dla rozpatrywanych produktów są ustalone w Załączniku.
W odniesieniu do systemu B – indykatywne stawki refundacji, okres składania wniosków o pozwolenia i przewidziane ilości dla rozpatrywanych produktów są ustalone w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2045/2005
z dnia 14 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w ramach systemu A1 do orzechów (migdały łuskane, orzechy laskowe w łupinach, orzechy laskowe łuskane, orzechy włoskie w łupinach)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) Na mocy art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia wywozów znaczących pod względem gospodarczym, eksportowane przez Wspólnotę produkty mogą stanowić przedmiot refundacji wywozowej, przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy uważać, aby przepływy handlowe, wywołane wcześniej przez system refundacji, nie zostały zakłócone. Z tego powodu oraz ze względu na sezonowość wywozu owoców i warzyw należy ustalić przewidziane ilości na każdy produkt na podstawie spisu produktów rolnych dla refundacji wywozowych określonego w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację i tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzenia do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen najbardziej korzystnych z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynku międzynarodowym lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji do określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Migdały łuskane i orzechy laskowe oraz orzechy włoskie w łupinie mogą obecnie stanowić przedmiot wywozu znaczącego pod względem gospodarczym.
(8) Z uwagi na fakt, że orzechy są produktami, które można stosunkowo łatwo magazynować, refundacje wywozowe mogą być ustalane dla dłuższych odstępów czasowych.
(9) W celu umożliwienia jak najbardziej efektywnego wykorzystania dostępnych zasobów, przy równoczesnym uwzględnieniu struktury wywozowej Wspólnoty, należy ustalić refundacje wywozowe do orzechów zgodnie z systemem A1.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Stawki refundacji wywozowych do orzechów, okres składania wniosków o pozwolenie oraz przewidziane ilości są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3. Bez uszczerbku dla art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A1 zachowują ważność przez trzy miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (we) nr 2046/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 14 grudnia 2005 r.
dotyczące środków przewidzianych w celu uproszczenia procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz dla członków rodziny olimpijskiej biorących udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich lub Paraolimpijskich w Turynie w 2006 r.
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a) i lit. b) ppkt ii),
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1295/2003 z dnia 15 lipca 2003 r. dotyczącym środków przewidzianych w celu uproszczenia procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz dla członków rodziny olimpijskiej biorących udział w Igrzyskach Olimpijskich i Paraolimpijskich w Atenach [2] ustanowiono szczególny, tymczasowy system odstępstw od zwykłych procedur wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej uczestniczącym w Igrzyskach Olimpijskich lub Paraolimpijskich w Atenach w 2004 r., aby umożliwić Grecji pełnienie obowiązków gospodarza pierwszych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich zorganizowanych przez Państwo Członkowskie będące częścią obszaru Schengen bez granic wewnętrznych oraz aby pozwolić Grecji wypełnić jej zobowiązania wynikające z Karty Olimpijskiej.
(2) W rozporządzeniu (WE) nr 1295/2003 ustanowiono szczególne przepisy upraszczające procedury składania wniosków o wydanie jednolitych wiz i formę, w jakiej wizy te były wydawane członkom rodziny olimpijskiej, jak również szczególne przepisy upraszczające odprawę na granicach zewnętrznych w odniesieniu do tej kategorii osób.
Rozporządzenie to przewidywało ponadto sprawozdanie dotyczące oceny funkcjonowania rozporządzenia, które miało być przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(3) W swojej ocenie Komisja stwierdziła, że wprowadzenie w życie rozporządzenia (WE) nr 1295/2003 było udane, a system odstępstw uznano za skuteczny, elastyczny i odpowiedni do celów uregulowania kwestii wjazdu i krótkoterminowego pobytu członków rodziny olimpijskiej uczestniczących w Igrzyskach w obrębie obszaru Schengen bez granic wewnętrznych.
(4) Unia Europejska powinna zatem przyjąć podobny system odstępstw w odniesieniu do Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r., aby pozwolić Włochom, jako gospodarzowi, na wypełnienie obowiązków wynikających z Karty Olimpijskiej, zapewniając jednocześnie wysoki poziom bezpieczeństwa na obszarze Schengen bez granic wewnętrznych.
(5) Mimo że utrzymany zostaje obowiązek wizowy dla członków rodziny olimpijskiej, będących obywatelami państw trzecich, którzy podlegają takiemu obowiązkowi na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu [3], powinno zostać ustanowione tymczasowe odstępstwo na czas trwania Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r.
(6) Zakres odstępstwa powinien być ograniczony do przepisów dorobku dotyczących składania wniosków wizowych, wydawania wiz i ich formy.
Podobnie, metody dokonywania odprawy na granicach zewnętrznych powinny zostać dostosowane w niezbędnym zakresie w celu uwzględnienia zmian w systemie wizowym.
(7) Wnioski wizowe dla członków rodziny olimpijskiej, biorących udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r., powinny być składane do Komitetu Organizacyjnego Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2006 r. za pośrednictwem odpowiedzialnych organizacji w tym samym czasie, co wnioski o akredytację.
Formularz wniosku o akredytację powinien zawierać podstawowe dane dotyczące zainteresowanych osób, takie jak: ich pełne imię i nazwisko, płeć, datę i miejsce urodzenia, numer, rodzaj i datę ważności ich paszportu oraz informację dotyczącą posiadania dokumentu pobytowego wydanego przez Państwo Schengen wraz z rodzajem i datą ważności tego dokumentu.
Wnioski takie powinny być przekazane służbom włoskim odpowiedzialnym za wydawanie wiz.
(8) Komitet Organizacyjny Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. wydaje członkom rodziny olimpijskiej karty akredytacyjne zgodnie ze szczególnymi przepisami prawa włoskiego.
W związku z tym, że Igrzyska mogą stanowić cel ataków terrorystycznych, karta akredytacyjna jest wysoce bezpiecznym dokumentem, który daje możliwość wstępu do konkretnych miejsc, w których odbywają się zawody sportowe oraz na inne wydarzenia planowane podczas Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r.
Wydaną wizę zamieszcza się poprzez wpisanie numeru do karty akredytacyjnej.
(9) Niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia członkowie rodziny olimpijskiej mogą składać indywidualne wnioski wizowe, zgodnie z odpowiednimi przepisami dorobku Schengen.
(10) W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie nie ustanawia przepisów szczególnych, zastosowanie powinny mieć odpowiednie przepisy dorobku Schengen, dotyczące wiz i odpraw na granicach zewnętrznych Państw Członkowskich.
Niniejsze rozporządzenie nie dotyczy członków rodziny olimpijskiej, którzy są obywatelami państwa trzeciego podlegającymi obowiązkowi wizowemu, a zarazem posiadaczami dokumentu pobytowego lub tymczasowego dokumentu pobytowego wydanego przez jedno z Państw Członkowskich w pełni stosujące dorobek Schengen.
W przypadku gdy pobyt w obrębie obszaru Schengen bez granic wewnętrznych planowany jest na czas dłuższy niż 90 dni, możliwe jest wydanie członkowi rodziny olimpijskiej tymczasowego dokumentu pobytowego zgodnie z prawem włoskim.
(11) Należy ustanowić przepisy przewidujące dokonanie oceny stosowania ustaleń dotyczących odstępstw ustanowionych niniejszym rozporządzeniem po zamknięciu Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich w 2006 r.
(12) Przyjęcie tego tymczasowego odstępstwa od niektórych przepisów dorobku Schengen jest konieczne i właściwe dla osiągnięcia głównego celu, jakim jest ułatwienie wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w art. 5 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tego celu.
(13) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [4], objętych obszarem, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. [5] w sprawie niektórych warunków stosowania tej Umowy.
(14) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia przez Radę i nie jest nim związana ani nie podlega jego stosowaniu.
Ponieważ jednak niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu przepisów tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 5 wspomnianego Protokołu Dania w terminie sześciu miesięcy od daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia podejmie decyzję o ewentualnym wprowadzeniu go do własnego prawa krajowego.
(15) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [6].
Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjmowaniu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani nie podlega jego stosowaniu.
(16) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen [7].
Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjmowaniu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani nie podlega jego stosowaniu.
(17) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, objętych obszarem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/860/WE z dnia 25 października 2004 r.
[8] w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych postanowień tej Umowy.
(18) Wszystkie przepisy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 9, opierają się na dorobku Schengen lub są w inny sposób z nim związane w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu Przystąpienia z 2003 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Rozdział I
CEL I DEFINICJE
Artykuł 1
Cel
Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy szczególne wprowadzające tymczasowe odstępstwa od niektórych przepisów dorobku Schengen, dotyczących procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz oraz jednolitego wzoru wizy dla członków rodziny olimpijskiej, na okres trwania Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r.
Poza tymi przepisami szczególnymi odpowiednie przepisy dorobku Schengen dotyczące procedur składania wniosków wizowych i wydawania wizy jednolitej pozostają w mocy.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
1) "odpowiedzialne organizacje" w zakresie środków przewidzianych w celu uproszczenia procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej, biorącym udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r., oznaczają oficjalne organizacje w rozumieniu Karty Olimpijskiej, które są uprawnione do przedkładania list członków rodziny olimpijskiej Komitetowi Organizacyjnemu Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. w celu wydania kart akredytacyjnych na Igrzyska;
2) "członek rodziny olimpijskiej" oznacza osobę, będącą członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego, Federacji Międzynarodowych, krajowych Komitetów Olimpijskich i Paraolimpijskich, Komitetów Organizacyjnych Igrzysk Olimpijskich i związków krajowych, jak na przykład sportowców, sędziów, trenerów i innych specjalistów z dziedziny sportu, personel medyczny towarzyszący ekipom lub indywidualnym zawodniczkom/zawodnikom oraz akredytowanych przedstawicieli mediów, wyższych rangą działaczy, ofiarodawców, sponsorów lub inni oficjalnych gości, którzy wyrażają zgodę na podporządkowanie się wytycznym Karty Olimpijskiej, działają pod kontrolą i władzą zwierzchnią Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, są wpisani na listy odpowiedzialnych organizacji i są akredytowani przez Komitet Organizacyjny Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. jako uczestnicy Igrzysk Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r.;
3) "olimpijskie karty akredytacyjne" wydawane przez Komitet Organizacyjny Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r., zgodnie z Ordinanza n. 3643 del Presidente del Consiglio dei Ministri z dnia 9 września 2005 r.
(GU nr 219 z 20.9.2005), oznaczają jeden lub dwa bezpieczne dokumenty, jeden na Igrzyska Olimpijskie, drugi na Igrzyska Paraolimpijskie, z fotografią posiadacza, potwierdzające tożsamość członka rodziny olimpijskiej i upoważniające do korzystania z dostępu do obiektów, w których rozgrywają się zawody sportowe lub inne wydarzenia zaplanowane w czasie trwania Igrzysk;
4) "czas trwania Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich" oznacza okres od dnia 10 stycznia 2006 r. do dnia 26 marca 2006 r. dla Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2006 r. oraz okres od dnia 10 lutego 2006 r. do dnia 19 kwietnia 2006 r. dla Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich w 2006 r.;
5) "Komitet Organizacyjny Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r." oznacza komitet ustanowiony w dniu 27 grudnia 1999 r. zgodnie z art. 12 włoskiego kodeksu cywilnego (RD 16/3/1942 nr 262) w celu zorganizowania Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w Turynie w 2006 r., który decyduje o akredytacji członków rodziny olimpijskiej biorących udział w tych Igrzyskach;
6) "służby odpowiedzialne za wydawanie wiz" oznaczają służby wyznaczone we Włoszech do rozpatrywania wniosków wizowych i wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej.
Rozdział II
Wydawanie wiz
Artykuł 3
Warunki
Wiza może zostać wydana na mocy niniejszego rozporządzenia wyłącznie w przypadku gdy osoba zainteresowana:
a) została wyznaczona przez jedną z odpowiedzialnych organizacji i akredytowana przez Komitet Organizacyjny Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. jako uczestnik Igrzysk Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r.;
b) posiada ważny dokument podróży, upoważniający do przekraczania granic zewnętrznych, o którym mowa w art. 5 Konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach [9](zwanej dalej Konwencją z Schengen);
c) nie jest osobą, wobec której dokonano wpisu do celów odmowy wjazdu;
d) nie jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa narodowego lub stosunków międzynarodowych któregokolwiek z Państw Członkowskich.
Artykuł 4
Składanie wniosku
1.
W przypadku gdy odpowiedzialna organizacja sporządza listę osób wybranych do uczestnictwa w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r., może ona wraz z wnioskiem o przyznanie olimpijskiej karty akredytacyjnej dla wybranych osób złożyć wspólny wniosek wizowy dla tych osób, które mają obowiązek posiadania wizy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001, z wyjątkiem przypadków gdy osoby te posiadają dokument pobytowy wydany przez Państwo należące do obszaru Schengen.
2.
Wspólne wnioski wizowe dla zainteresowanych osób przekazywane są w tym samym czasie, co wnioski o wydanie olimpijskich kart akredytacyjnych do Komitetu Organizacyjnego Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. zgodnie z ustanowioną przez niego procedurą.
3.
Dla każdego uczestnika Zimowych Igrzysk Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r. wypełniany jest jeden wniosek wizowy.
4.
Komitet Organizacyjny Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. w najkrótszym możliwym terminie przesyła służbom odpowiedzialnym za wydawanie wiz wspólne wnioski wizowe wraz z kopiami wniosków o wydanie olimpijskiej karty akredytacyjnej zainteresowanym osobom, podając ich pełne imię i nazwisko, obywatelstwo, płeć, datę i miejsce urodzenia oraz numer, rodzaj i datę ważności ich paszportu.
Artykuł 5
Rozpatrywanie wspólnych wniosków wizowych i rodzaj wydawanej wizy
1.
Wiza wydawana jest przez służby odpowiedzialne za wydawanie wiz po rozpatrzeniu wniosku pod względem jego zgodności z warunkami określonymi w art. 3.
2.
Wydaje się jednolitą krótkoterminową wizę wielokrotnego wjazdu upoważniającą do pobytu nie dłuższego niż dziewięćdziesiąt (90) dni przez czas trwania Zimowych Igrzysk Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r.
3.
W przypadku gdy zainteresowany członek rodziny olimpijskiej nie spełnia warunków określonych w art. 3 lit. c) lub d), służby odpowiedzialne za wydawanie wiz mogą wydać wizę z ograniczoną ważnością terytorialną zgodnie z art. 16 Konwencji z Schengen.
Artykuł 6
Forma wizy
1.
Wiza ma formę dwóch liczb wpisanych do olimpijskiej karty akredytacyjnej.
Pierwsza liczba jest numerem wizy.
W przypadku wizy jednolitej liczba ta składa się z siedmiu (7) znaków, zawierających sześć (6) cyfr poprzedzonych literą "C".
W przypadku wizy z ograniczoną ważnością terytorialną liczba ta składa się z ośmiu (8) znaków, zawierających sześć (6) cyfr poprzedzonych literami "IT".
Druga liczba jest numerem paszportu zainteresowanej osoby.
2.
Służby odpowiedzialne za wydawanie wiz przesyłają numery wiz Komitetowi Organizacyjnemu Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r. w celu wydania kart akredytacyjnych.
Artykuł 7
Zwolnienie z opłat
Rozpatrywanie wniosków wizowych i wydawanie wiz nie wiąże się z pobieraniem jakichkolwiek opłat przez służby odpowiedzialne za wydawanie wiz.
Rozdział III
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 8
Unieważnienie wizy
W przypadku gdy lista osób zgłoszonych jako uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich lub Paraolimpijskich w 2006 r. ulegnie zmianie przed rozpoczęciem Igrzysk, odpowiedzialne organizacje niezwłocznie informują o tym Komitet Organizacyjny Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2006 r., tak aby umożliwić cofnięcie kart akredytacyjnych osób usuniętych z listy.
Komitet Organizacyjny powiadamia o tym służby odpowiedzialne za wydawanie wiz i informuje je o numerach przedmiotowych wiz.
Służby odpowiedzialne za wydawanie wiz unieważniają wizy wskazanych osób.
Informują one o tym natychmiast organy odpowiedzialne za dokonywanie odprawy granicznej, a te z kolei niezwłocznie przesyłają tę informację do właściwych organów innych Państw Członkowskich.
Artykuł 9
Odprawa na granicach zewnętrznych
1.
Przy przekraczaniu granic zewnętrznych Państw Członkowskich odprawa przy wjeździe dokonywana w stosunku do członków rodziny olimpijskiej, którym wydano wizy zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ograniczona jest do sprawdzenia zgodności z warunkami określonymi w art. 3.
2.
Na czas trwania Zimowych Igrzysk Olimpijskich lub Paraolimpijskich:
a) stemple wjazdu i wyjazdu umieszczane są na pierwszej wolnej stronie paszportu tych członków rodziny olimpijskiej, których obowiązują takie stemple zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2133/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie obowiązku właściwych władz Państw Członkowskich w zakresie systematycznego stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich przy przekraczaniu przez nich zewnętrznych granic Państw Członkowskich [10].
Przy pierwszym wjeździe na tej samej stronie zamieszcza się numer wizy;
b) domniemywa się, że warunki wjazdu przewidziane w art. 5 ust. 1 lit. c) Konwencji z Schengen są spełnione z chwilą uzyskania należytej akredytacji przez członka rodziny olimpijskiej.
3.
Ustęp 2 stosuje się do członków rodziny olimpijskiej, którzy są obywatelami państw trzecich, bez względu na to, czy podlegają oni obowiązkowi wizowemu na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2001.
Artykuł 10
Informowanie Parlamentu Europejskiego i Rady
Nie później niż cztery miesiące po zakończeniu Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich w 2006 r. Włochy przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące różnych aspektów realizacji niniejszego rozporządzenia.
Na podstawie tego sprawozdania i wszelkich informacji dostarczonych w tym samym terminie przez inne Państwa Członkowskie Komisja sporządza ocenę funkcjonowania odstępstwa w zakresie wydawania wiz członkom rodziny olimpijskiej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz informuje o niej Parlament Europejski i Radę.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2047/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2048/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [1], w szczególności jego art. 7 i art. 9 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2] ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej.
(2) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia.
(3) Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 14 grudnia 2005 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 stycznia 2006 r., dla strefy przeznaczenia 1) Afryka, określona w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od 7 do 13 grudnia 2005 r. i zawiesić dla wymienionej strefy, do dnia 16 stycznia 2006 r., wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Pozwolenia na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji w sektorze wina, o które wnioskowano w okresie od dnia 7 do 13 grudnia 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2001, są wydawane w ilości wynoszącej 36,59 % ilości wnioskowanej dla strefy 1) Afryka.
2.
Dla produktów w sektorze wina określonych w ust. 1 wydawanie pozwoleń na wywóz, o które wnioskowano od dnia 14 grudnia 2005 r., jak również składanie wniosków o pozwolenia na wywóz od dnia 16 grudnia 2005 r., jest zawieszone dla strefy przeznaczenia 1) Afryka do dnia 16 stycznia 2006 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2049/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, zasady dotyczące wnoszenia opłat na rzecz Europejskiej Agencji Leków i pozyskiwania od niej pomocy administracyjnej przez mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 726/2004 z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków [1], w szczególności jego art. 70 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 726/2004, zastępujące rozporządzenie Rady (EWG) nr 2309/93 z dnia 22 lipca 1993 r. ustanawiające procedury wspólnotowe wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję ds. Oceny Produktów Leczniczych [2], stanowi, że przychody Europejskiej Agencji Leków (zwanej dalej Agencją) mają składać się z udziału finansowego pochodzącego ze Wspólnoty oraz opłat uiszczanych przez przedsiębiorstwa.
(2) W kontekście systemu ustanowionego rozporządzeniem (EWG) nr 2309/93 rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 [3] przewiduje opłaty na rzecz Agencji.
(3) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 sytuację mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) należy rozpatrywać osobno.
W celu obniżenia ponoszonych przez MŚP kosztów wprowadzenia do obrotu produktów leczniczych dopuszczanych poprzez procedurę scentralizowaną przewiduje się przyjęcie szczegółowych przepisów zezwalających na obniżenie opłat, odroczenie opłat i zapewnienie pomocy administracyjnej.
Przepisy takie powinny mieć również zastosowanie do sektorów ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz powinny mieć na celu promowanie innowacji i tworzenia nowych produktów leczniczych przez MŚP.
(4) Dla zachowania spójności i przejrzystości stosuje się tu definicję ustaloną w rozporządzeniu Komisji 2003/361/WE [4] w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw.
(5) Doświadczenie zdobyte od czasu przyjęcia rozporządzenia (EWG) nr 2309/93 wskazuje, że główne przeszkody finansowe i administracyjne dla MŚP dotyczą wstępnych procedur dopuszczenia do obrotu, takich jak uzyskiwanie opinii naukowej, składanie wniosku o dopuszczenie do obrotu oraz przeprowadzanie kontroli.
Przepisy niniejszego rozporządzenia powinny więc koncentrować się na tych aspektach.
(6) Opłaty za wniosek o dopuszczenie do obrotu i związane z tym kontrole prowadzone w celu oceny wniosku mogą stanowić znaczne obciążenie finansowe dla MŚP.
W związku z tym, w celu uniknięcia osłabienia sytuacji finansowej przedsiębiorstw w trakcie dokonywania oceny wniosku o dopuszczenie do obrotu, właściwym będzie odroczenie wnoszenia tych opłat do czasu zakończenia procedury.
(7) MŚP działające w sektorze farmaceutycznym są często przedsiębiorstwami innowacyjnymi, takimi jak przedsiębiorstwa aktywne w dziedzinie somatycznej terapii komórkowej lub terapii genowej, które mogą w znacznym stopniu zyskać na wspólnym wykorzystaniu eksperckiej wiedzy naukowej na szczeblu wspólnotowym.
Ponadto prawdopodobieństwo pozytywnej oceny naukowej wniosku o dopuszczenie do obrotu wzrasta dla produktów, przy których wykorzystywano opinie naukowe.
Z tego względu dostęp do opinii naukowej Agencji dla MŚP starających się o dopuszczenie produktów do obrotu powinien być ułatwiany poprzez obniżenie opłat.
Jako dodatkową zachętę należałoby stosować warunkowe zwolnienia z opłat dla wnioskodawców, którzy prosili o takie opinie i którzy rzeczywiście uwzględnili je w opracowywaniu swoich produktów leczniczych.
(8) Kolejną zachętą, jaką należy stosować, jest obniżenie opłat w zamian za ustalenie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości w odniesieniu do weterynaryjnych środków leczniczych, w celu dalszego wspierania ustanawiania takich poziomów.
(9) Tłumaczenia mogą stanowić znaczący ciężar administracyjny dla MŚP.
Agencja powinna zatem podjąć odpowiednie działania w celu zapewnienia tłumaczenia niektórych dokumentów wymaganych do przyznania dopuszczenia do obrotu, szczególnie krótkiej charakterystyki produktu i propozycji tekstu na ulotkę informacyjną oraz etykietę opakowania.
(10) Brak doświadczenia w zakresie procedury scentralizowanej oraz w kontaktach z Agencją jako organizacją administracyjną nie powinien zakłócać rozwijania i wprowadzania do obrotu nowych produktów leczniczych.
W związku z tym właściwym będzie utworzenie Biura ds. MŚP, którego jedynym zadaniem będzie oferowanie pomocy administracyjnej MŚP.
Biuro ds. MŚP powinno stanowić jednolity punkt kontaktów pomiędzy wnioskującym MŚP i Agencją w celu usprawnienia komunikacji i udzielania odpowiedzi w kwestiach praktycznych i proceduralnych.
(11) W celu zapewnienia praktycznych wskazówek wnioskującemu MŚP Agencja powinna opublikować poradnik użytkownika na temat administracyjnych i proceduralnych aspektów związanych z procedurą scentralizowaną, które są szczególnie ważne dla MŚP.
(12) Agencja powinna składać roczne sprawozdania na temat działania przepisów niniejszego rozporządzenia, w celu uzyskania praktycznych uwag dotyczących jego realizacji.
(13) W celu zapewnienia, że MŚP korzystają w jak najszerszym zakresie z odstępstwa przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie bezzwłocznie.
(14) Przepisy niniejszego rozporządzenia są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi oraz Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa okoliczności, w których, w drodze odstępstwa od właściwych przepisów rozporządzenia (WE) nr 297/95, mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) mogą wnosić obniżone opłaty, odraczać płatność lub otrzymywać pomoc administracyjną przy składaniu wniosków, na mocy rozporządzenia (WE) nr 726/2004, do Europejskiej Agencji Leków, zwanej dalej Agencją.
Artykuł 2
Zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do MŚP w rozumieniu zalecenia nr 2003/361/WE w wersji z dnia 6 maja 2003 r., które mają swoją siedzibę na terenie Wspólnoty.
2.
Jeśli przepisy nie stanowią inaczej, niniejsze rozporządzenie odnosi się zarówno do zastosowań dotyczących produktów leczniczych stosowanych u ludzi, jak i do zastosowań weterynaryjnych produktów leczniczych, w znaczeniu, odpowiednio, dyrektyw nr 2001/83/WE [5] oraz 2001/82/WE [6] Parlamentu Europejskiego i Rady.
Artykuł 3
Definicja
Dla celów niniejszego rozporządzenia przez wnioskodawcę rozumie się przedsiębiorstwo ubiegające się o skorzystanie z zastosowania przepisów zawartych w rozdziałach II i III.
Artykuł 4
Składanie informacji
MŚP chcące skorzystać z przepisów niniejszego rozporządzenia składa w Agencji informacje niezbędne do wykazania zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 2 ust. 1.
ROZDZIAŁ II
ODROCZENIA I OBNIŻANIE OPŁAT
Artykuł 5
Odroczenia opłat
1.
Płatności następujących należności odracza się do czasu wydania powiadomienia o ostatecznej decyzji w sprawie dopuszczenia do obrotu lub wycofania wniosku:
a) opłaty za wniosek o dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 297/95;
b) opłaty za kontrolę przeprowadzaną w celu oceny wniosku o dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, o której mowa w art. 3 ust. 4 oraz art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 297/95.
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, są należne w ciągu 45 dni od daty powiadomienia o ostatecznej decyzji o dopuszczeniu do obrotu lub w ciągu 45 dni od daty powiadomienia o wycofaniu wniosku.
Artykuł 6
Warunkowe zwolnienie z opłat
Nie naruszając art. 5, gdy wniosek o dopuszczenie do obrotu jest przedkładany dla produktu leczniczego, co do którego Agencja wydała już opinię naukową, opłata dla Agencji za rozpatrzenie wniosku jest należna tylko w przypadku przyznania dopuszczenia do obrotu.
Artykuł 7
Obniżanie opłat
1.
Stosuje się następujące zniżki:
a) w przypadku kontroli 90 % zniżki w opłacie za kontrolę, o której mowa w art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 297/95;
b) w przypadku opinii naukowej 90 % zniżki w zryczałtowanej opłacie za opinię naukową, o której mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 297/95;
c) w przypadku usług naukowych 90 % zniżki w zryczałtowanej opłacie za usługi naukowe, o której mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 297/95.
2. Za usługi administracyjne, o których mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 297/95, nie pobiera się opłat, poza przypadkami gdy usługi te dotyczą równoległej dystrybucji produktów leczniczych, o której mowa w art. 57 ust. 1 lit. o) rozporządzenia (WE) nr 726/2004.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. b) i c), opinie i usługi naukowe dla określonych sierocych produktów leczniczych, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady [7], są świadczone bez opłat.
Artykuł 8
Zniżka w opłatach za określenie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla weterynaryjnych produktów leczniczych
1.
Zniżkę 90 % w opłatach stosuje się w stosunku do stawek pełnych i dodatkowych związanych z ustanowieniem najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 297/95.
2.
Zniżki, o których mowa w ust. 1, nie są brane pod uwagę przy obliczaniu zniżki opłat za wniosek o dopuszczenie do obrotu lub wniosek o przedłużenie dopuszczenia do obrotu związane z ustaleniem najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla produktów leczniczych zawierających substancję, dla której najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości został ustalony, gdy takie wnioski składane są przez tego samego wnioskodawcę.
Zniżki te jednak nie mogą przekroczyć połowy stosownej opłaty.
Artykuł 9
Zniżki w opłatach z kilku tytułów
W drodze odstępstwa od art. 7 i 8, gdy wnioskodawca mógłby w stosunku do tej samej opłaty skorzystać z innych zniżek przewidzianych w prawodawstwie wspólnotowym, stosuje się przepisy najkorzystniejsze dla wnioskodawcy.
Nie jest dozwolone kumulowanie zniżek w jednej opłacie dla jednego wnioskodawcy.
ROZDZIAŁ III
POMOC ADMINISTRACYJNA
Artykuł 10
Tłumaczenia
Agencja zapewnia tłumaczenia dokumentów, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. a)–d) i w art. 34 ust. 4 lit. a)–e) rozporządzenia (WE) nr 726/2004, wymaganych do przyznania dopuszczenia do obrotu wspólnotowego.
Artykuł 11
Biuro ds. MŚP
1.
Dyrektor wykonawczy Agencji powołuje stosowne struktury administracyjne i właściwe procedury w celu ustanowienia Biura ds. MŚP.
2.
Biuro ds. MŚP ma następujące zadania:
a) doradztwo na rzecz wnioskodawców w sprawie kroków administracyjnych i proceduralnych, jakie należy podjąć w celu spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 726/2004;
b) zapewnienie właściwego monitorowania wszystkich próśb i wniosków składanych przez tego samego wnioskodawcę i związanych z danym produktem leczniczym;
c) organizowanie warsztatów i sesji szkoleniowych na temat kroków administracyjnych i proceduralnych, jakie należy podjąć w celu spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 726/2004.
Artykuł 12
Poradnik użytkownika
Agencja, po uzyskaniu zgody Komisji, publikuje szczegółowy poradnik użytkownika na temat aspektów administracyjnych i proceduralnych przepisów rozporządzenia (WE) nr 726/2004, które w szczególności odnoszą się do MŚP. Poradnik jest uaktualniany na bieżąco.
Poradnik zawiera również odesłania do obowiązujących przepisów krajowych, dotyczących MŚP, stosowanych w sektorze farmaceutycznym.
Dla celów wymienionych w ust. 2 Państwa Członkowskie informują Agencję o odnośnych przepisach.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 13
Sprawozdanie
W rocznym sprawozdaniu ze swojej działalności Agencja zamieszcza informacje na temat doświadczeń zdobytych w ramach realizacji niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Przepisy przejściowe
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do prawidłowych wniosków czekających na rozpatrzenie w dniu jego wejścia w życie.
Artykuł 15
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2050/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Określając produkty i miejsca przeznaczenia kwalifikujące się do refundacji, należy wziąć pod uwagę, iż z jednej strony, konkurencyjna pozycja niektórych produktów Wspólnoty nie uzasadnia pobudzania ich wywozu, a z drugiej, że geograficzna bliskość niektórych terytoriów może stwarzać ryzyko zakłóceń w handlu i nadużyć.
(10) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2051/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 grudnia 2005 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 grudnia 2005 r maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2052/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 grudnia 2005 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 grudnia 2005 r. 12,24 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2053/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnice między cenami produktów objętych art. 1 lit. a), b), c), d), e) i g) tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie mogą być pokryte refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2] określa produkty, w stosunku do których ustala się stawkę refundacji, którą stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Jednakże w przypadku niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu istnieje niebezpieczeństwo naruszenia podjętych zobowiązań dotyczących wcześniejszego ustalania wysokich stawek refundacji.
Dlatego konieczne jest podjęcie stosownych środków ostrożności, aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu nie wykluczając przy tym zawierania długoterminowych kontraktów.
Ustanowienie konkretnych stawek na wcześniejsze ustalanie refundacji dotyczących tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 przewiduje, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić w stosownych przypadkach refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku danego produktu w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów powiązanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełniają odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po cenach obniżonych oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] przewiduje, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny być udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji obowiązujące w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2054/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 grudnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2055/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2056/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 9 do 15 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1058/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 2,97 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2057/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 9 do 15 grudnia 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2058/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 9 do 15 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 8,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2059/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2060/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1065/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1065/2005 [3] ogłoszono stały przetarg na wywóz 530000 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej.
(3) Niemcy poinformowały Komisję o zamiarze przystąpienia ich agencji interwencyjnej do zwiększenia o 102272 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz.
Uwzględniając ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Niemcy.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1065/2005.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1065/2005 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 2
Przetarg obejmuje maksymalną ilość 632272 ton jęczmienia do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyłączeniem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry [4], Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2061/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 176. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 176. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2062/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 176. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 176. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2063/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 348. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 348. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
—maksymalma kwota pomocy: _BAR_ 45,5 EUR/100 kg, _BAR_
—kwota gwarancji przeznaczenia: _BAR_ 50 EUR/100 kg. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2064/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
w sprawie 95. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę, oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, biorąc pod uwagę oferty otrzymane w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Analiza otrzymanych ofert prowadzi do wstrzymania przetargu.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 95. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin składania ofert wygasł dnia 13 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2065/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 32. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 32. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 13 grudnia 2005 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 256,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2066/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 31. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 31. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 13 grudnia 2005 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 185,50 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2067/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 92/2005 w odniesieniu do alternatywnych sposobów usuwania i wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], w szczególności jego art. 4 ust. 2 lit. e), art. 5 ust. 2 lit. g) oraz art. 6 ust. 2 lit. i) i art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 ustanawia zasady dotyczące sposobów usuwania i wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
Przewiduje ono również możliwość zatwierdzenia dodatkowych sposobów usuwania i wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego po przeprowadzeniu konsultacji z właściwym komitetem naukowym.
(2) Na podstawie opinii wydanych przez Naukowy Komitet Sterujący oraz Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), w następstwie wejścia w życie rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [2], Komisja do chwili obecnej zatwierdziła pięć metod jako alternatywne sposoby wykorzystania i usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
(3) Na podstawie dalszych informacji przekazanych przez wnioskodawców po przyjęciu rozporządzenia Komisji (WE) nr 92/2005 z dnia 19 stycznia 2005 r. wdrażającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające sposoby usuwania i wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i zmieniającego jego załącznik VI w odniesieniu do przetwarzania biogazu i wytopionych tłuszczów [3], EFSA wydał w dniu 22 kwietnia 2004 r. opinię w sprawie spalania łoju w kotle cieplnym, a w dniu 2 czerwca 2004 r. opinię w sprawie metody przetwarzania w paliwo ekologiczne jako bezpiecznego sposobu usuwania surowców kategorii 1.
(4) Na podstawie powyższej oceny dokonanej przez EFSA, metoda przetwarzania w paliwo ekologiczne może być również uważana za bezpieczny sposób usuwania i wykorzystywania surowców kategorii 1.
W rozporządzeniu (WE) nr 92/2005 należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany odzwierciedlające tę dalszą ocenę.
(5) EFSA uznał także, że spalanie łoju w kotle cieplnym również może być uważane za bezpieczny sposób usuwania i wykorzystywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
Stąd też warunki, na jakich metoda ta została uznana za bezpieczną, zostały odzwierciedlone w kolejnej zmianie do rozporządzenia.
Tłuszcz przetworzony zgodnie z parametrami procesu powinien być objęty zezwoleniem na przewiezienie do innych zakładów w celu uniknięcia problemów ze składowaniem powstałych w ten sposób materiałów w istniejących placówkach.
Mają tutaj zastosowanie ściśle określone warunki dotyczące oddzielenia spalania od przetwarzania żywności i pasz.
(6) Postęp techniczny umożliwił wprowadzenie szeregu zmienionych parametrów procesu dla końcowych etapów metod produkcji paliw ekologicznych i spalania łoju w kotle cieplnym.
Jeśli jedna z metod przetwarzania ustanowiona w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 była już wcześniej stosowana, właściwe władze Państw Członkowskich powinny być w stanie zatwierdzić te zmienione parametry procesu.
(7) Zatwierdzenie i zastosowanie takich alternatywnych procesów nie powinno naruszać innego stosowanego prawodawstwa wspólnotowego, w szczególności dotyczącego ochrony srodowiska.
Stąd też, można odstąpić od wymogów stosowania systemów oczyszczania gazu w metodzie hydrolizy zasadowej oraz metodzie przetwarzania w paliwo ekologiczne.
(8) Ponieważ proces produkcji jest bezpieczny oraz w celu ułatwienia jego wykorzystania jako paliwo alternatywne, produkcja paliw ekologicznych nie wymaga trwałego oznaczania.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 92/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykule 1 ust. 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:
"1.
Metoda hydrolizy zasadowej określona w załączniku I, metoda produkcji biogazu za pomocą hydrolizy wysokociśnieniowej określona w załączniku III, metoda produkcji paliw ekologicznych określona w załączniku IV oraz metoda spalania łoju w kotle cieplnym określona w załączniku VI zostają zatwierdzone i mogą być dopuszczone przez właściwe władze jako metody przetwarzania i usuwania surowca kategorii 1.
2.
Właściwe władze mogą zezwolić na wykorzystanie innych parametrów procesu na etapie procesu produkcji paliwa ekologicznego, o którym mowa w załączniku IV pkt 1 b) ppkt i), oraz na etapie procesu spalania tłuszczu zwierzęcego w kotle cieplnym, o którym mowa w załączniku VI pkt 1 c) ppkt i), jeżeli parametry te powodują równoważne zmniejszenie zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt.";
2) artykuł 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 2
Metoda hydrolizy zasadowej, metoda hydrolizy wysokociśnieniowej w wysokiej temperaturze, metoda produkcji biogazu za pomocą hydrolizy wysokociśnieniowej, metoda produkcji paliwa ekologicznego i metoda gazyfikacji Brookes'a oraz spalania tłuszczu zwierzęcego w kotle cieplnym, określone odpowiednio w załącznikach I–VI, zostają zatwierdzone i mogą być dopuszczone przez właściwe władze do przetwarzania i wykorzystania lub usuwania surowców kategorii 2 lub 3.
Właściwe władze mogą zezwolić na wykorzystanie innych parametrów procesu na etapie procesu produkcji paliwa ekologicznego, o którym mowa w załączniku IV pkt 1 lit. b) ppkt i), oraz na etapie procesu spalania tłuszczu zwierzęcego w kotle cieplnym, o którym mowa w załączniku VI pkt 1 lit. c) ppkt i), jeżeli parametry te powodują równoważne zmniejszenie zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt.";
3) w tytule i pierwszym zdaniu art. 3 wyrażenie "załączniki od I do V" zastępuje się wyrażeniem "załączniki od I do VI";
4) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Surowce końcowe, z wyjątkiem paliwa ekologicznego wyprodukowanego zgodnie z załącznikiem IV, są trwale oznaczane za pomocą zapachu, w przypadkach gdy jest to technicznie możliwe, zgodnie z załącznikiem VI rozdział I pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.";
b) dodaje się ust. 5 w następującym brzmieniu:
"5.
Jednakże produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego powstałe w wyniku przetwarzania surowca zgodnie z załącznikiem IV mogą być wykorzystywane do celów ustanowionych w tym załączniku.";
5) załączniki I, III i IV otrzymują brzmienie zgodne z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia oraz dodaje się załącznik VI.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2068/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu czosnku w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1982/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1982/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. otwierające i ustalające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na czosnek, w szczególności jego art. 6 ust. 3 [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
Wnioski o pozwolenia na przywóz przedłożone przez importerów tradycyjnych i nowych właściwym władzom Państw Członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1982/2005 przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić, w jakim stopniu mogą zostać wydane pozwolenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 2,362 % ilości, o które wystąpili importerzy tradycyjni we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1982/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie dnia 15 grudnia 2005 r.
2. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 0,639 % ilości, o które wystąpili nowi importerzy we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1982/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie dnia 15 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 marca 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2069/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu niektórych grzybów zakonserwowanych w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1981/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1981/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. otwierające i ustalające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na grzyby zakonserwowane [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
Wnioski o pozwolenia na przywóz przedłożone przez importerów tradycyjnych i nowych właściwym władzom Państw Członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1981/2005 przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić, w jakim stopniu mogą zostać wydane pozwolenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 8,407 % ilości, o które wystąpili importerzy tradycyjni we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1981/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie w dniach 15 grudnia 2005 r.
2. Wydaje się pozwolenia na przywóz do 15,625 % ilości, o które wystąpili nowi importerzy we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1981/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie w dniach 15 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 marca 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2070/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
Zmieniające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1837/2005 [3].
(2) Zastosowanie zasad, kryteriów i warunków podanych w rozporządzeniu (WE) nr 1837/2005 do danych, jakimi Komisja aktualnie dysponuje, prowadzi do zmniejszenia aktualnie obowiązujących refundacji wywozowych, tak jak podano w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1518/95 [4], ustalone w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1837/2005, zmienia się zgodnie z kwotami podanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do figurujących w nim produktów.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2071/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych oraz z sektora ryżu, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stawki refundacji stosowane od dnia 25 listopada 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1925/2005 [3].
(2) Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2005 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2072/2005
z dnia 16 grudnia 2005 r.
przewidujące odrzucenie wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz niektórych produktów przetworzonych oraz niektórych mieszanek paszowych na bazie zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu [2], w szczególności jego art. 8 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
Liczba wniosków o wydanie pozwoleń zawierających wcześniej ustalone refundacje dla mączki ziemniaczanej i produktów na bazie kukurydzy jest znaczna i posiada charakter spekulacyjny.
Zadecydowano więc o odrzuceniu wszystkich wniosków o przyznanie pozwoleń na wywóz dla tych produktów, złożonych w dniach 14, 15 i 16 grudnia 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003 odrzuca się wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz zawierających wcześniej ustalone refundacje dla produktów oznaczonych kodami CN 11022010, 11022090, 11031310, 11031390, 11042310, 11081200, 11081300, 17023051, 17023091, 17023099, 17024090 i 17029050 złożone w dniach 14, 15 i 16 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji WE nr 2074/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 13 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego [2], w szczególności jego art. 9, 10 oraz 11,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [3], w szczególności jego art. 16, 17 i 18,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt [4], w szczególności jego art. 63,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 ustanawia szczegółowe wymogi dotyczące zasad higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego.
Należy ustanowić określone środki wykonawcze w odniesieniu do mięsa, żywych małży, produktów rybołówstwa, mleka, jaj, żabich udek i ślimaków oraz ich produktów przetworzonych.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 ustanawia szczegółowe zasady organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Należy udoskonalić określone zasady, a także szczegółowo określić inne wymogi.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 ustanawia na poziomie Wspólnoty jednolite ramy składające się z ogólnych zasad organizacji urzędowych kontroli.
Należy udoskonalić określone zasady, a także szczegółowo określić inne wymogi.
(4) Decyzja Komisji 20XX/../WE [5] uchyla niektóre decyzje wprowadzające środki przewidziane na mocy dyrektyw uchylonych dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylającą niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającą dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE [6].
Niektóre fragmenty odnośnych decyzji powinny zatem zostać zachowane w niniejszym rozporządzeniu.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 zobowiązuje przedsiębiorstwa sektora spożywczego do prowadzenia i przechowywania dokumentacji oraz do udostępniania istotnych informacji zawartych w tej dokumentacji na żądanie właściwego organu i przedsiębiorstwa sektora spożywczego będącego odbiorcą.
(6) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 zobowiązuje również przedsiębiorstwo prowadzące ubojnię do występowania o udzielenie, gromadzenia i sprawdzania informacji dotyczących łańcucha żywnościowego w odniesieniu do wszystkich zwierząt poza zwierzętami łownymi, wysyłanymi lub przeznaczonych do wysyłki do ubojni, oraz do postępowania zgodnie z tymi informacjami.
Ponadto przedsiębiorstwo takie powinno się upewnić, że informacje dotyczące łańcucha żywnościowego zawierają wszystkie szczegóły wymagane na mocy rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(7) Informacje dotyczące łańcucha żywnościowego stanowią pomoc dla przedsiębiorstwa prowadzącego ubojnię w organizacji pracy ubojni oraz dla urzędowego lekarza weterynarii w określeniu wymaganych procedur kontrolnych.
Informacje dotyczące łańcucha żywnościowego powinny być analizowane przez urzędowego lekarza weterynarii i wykorzystywane jako integralny element procedur kontrolnych.
(8) Istniejące systemy przepływu informacji należy wykorzystywać w jak największym stopniu i dostosować je tak, aby spełniały wymogi w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004.
(9) W celu poprawy opieki nad zwierzętami na poziomie gospodarstwa i zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 854/2004 urzędowy lekarz weterynarii powinien odnotować stwierdzoną w ubojni chorobę lub kondycję poszczególnych zwierząt lub stada, która może mieć wpływ na zdrowie publiczne lub na zdrowie zwierząt lub naruszać dobrostan zwierząt oraz, w razie konieczności, powinien powiadomić o tym przedsiębiorstwo sektora spożywczego odpowiedzialne za gospodarstwo pochodzenia oraz lekarza weterynarii obsługującego gospodarstwo pochodzenia lub odpowiedni właściwy organ.
(10) Rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i 854/2004 określają wymogi dotyczące kontroli produktów rybołówstwa w zakresie obecności pasożytów przeprowadzanych na lądzie i na pokładzie statków.
Aby zapobiec spożyciu przez ludzi ryb zawierających pasożyty, przedsiębiorstwa sektora spożywczego zobowiązane są prowadzić własne kontrole na wszystkich etapach produkcji produktów rybołówstwa, zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale V D sekcji VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Przyjęcie szczegółowych zasad dotyczących kontroli wzrokowych wymaga zdefiniowania pojęć widocznych pasożytów i kontroli wzrokowej oraz określenia typu i częstotliwości obserwacji.
(11) W ramach kontroli przewidzianych w rozporządzeniu (WE) 853/2004 mających na celu zapobieganie wprowadzaniu do obrotu produktów rybołówstwa niezdatnych do spożycia przez ludzi można przeprowadzać niektóre analizy chemiczne, w tym analizy sprawdzające całkowitą zawartość azotu lotnych zasad amonowych (N-LZA).
Należy określić poziomy N-LZA, których nie można przekraczać w przypadku niektórych kategorii gatunków, oraz ustalić stosowane metody analizy.
Uznane naukowo metody analityczne w zakresie badania zawartości N-LZA powinny być nadal rutynowo stosowane; należy jednak określić metodę odniesienia, którą można zastosować w przypadku wątpliwości co do wyników albo na wypadek sporu.
(12) Limity zawartości toksyny paralitycznej (PSP), toksyny powodującej amnezję (ASP) i toksyn lipofilowych są określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.
Metodą odniesienia do celów wykrywania niektórych toksyn i zapobiegania połowom toksycznych skorupiaków są badania biologiczne.
Najwyższe dopuszczalne poziomy oraz metody analizy powinny zostać ujednolicone i wprowadzone w życie przez Państwa Członkowskie w celu ochrony zdrowia ludzkiego.
Poza biologicznymi metodami badania, należy dopuścić alternatywne metody wykrywania, takie jak metody chemiczne i testy in vitro, jeśli zostanie wykazane, że skuteczność wybranych metod nie jest mniejsza od skuteczności metody biologicznej i że ich zastosowanie zapewnia równoważny poziom ochrony zdrowia publicznego.
Proponowane najwyższe dopuszczalne poziomy toksyn lipofilowych opierają się na danych tymczasowych i powinny być ponownie ocenione po udostępnieniu nowych dowodów naukowych.
Ze względu na brak materiału odniesienia i stosowanie wyłącznie badań niebiologicznych, poziom ochrony zdrowia publicznego odnośnie do wszystkich wymienionych toksyn nie jest równoważny z poziomem, który zapewniają badania biologiczne.
Należy ustanowić przepisy dotyczące jak najszybszego zastąpienia badań biologicznych.
(13) Mięso odkostnione mechanicznie (MOM), wyprodukowane za pomocą metod nienaruszających struktury kości wykorzystywanych w produkcji tego mięsa, należy traktować jako odmienne od mięsa odkostnionego mechanicznie za pomocą metod naruszających strukturę kości.
(14) Należy zezwolić na stosowanie mięsa odkostnionego mechanicznie, należącego do pierwszego z wymienionych wyżej typów, wyprodukowanego w określonych warunkach i posiadającego określony skład, w wyrobach mięsnych przeznaczonych do spożycia wyłącznie po obróbce cieplnej.
Warunki te związane są w szczególności z zawartością wapnia w MOM, którą należy określić zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Najwyższą dopuszczalną zawartość wapnia określoną w niniejszym rozporządzeniu należy dostosować po udostępnieniu szczegółowych informacji na temat wahań występujących w przypadku zastosowania innych typów surowców.
(15) Artykuł 31 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 stanowi, że Państwa Członkowskie prowadzą aktualne wykazy zatwierdzonych zakładów. Należy ustanowić wspólne ramy dla przedstawiania odpowiednich informacji innym Państwom Członkowskim oraz ogółowi społeczeństwa.
(16) Sekcja XI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 określa wymogi dotyczące przygotowywania żabich udek i ślimaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Należy również ustanowić szczegółowe wymogi, łącznie ze wzorami świadectw zdrowia, w zakresie przywozu z państw trzecich żabich udek i ślimaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
(17) Sekcje XIV i XV załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 określają zasady dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu żelatyny i kolagenu przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Należy również ustanowić szczegółowe wymogi, łącznie ze wzorami świadectw zdrowia, w zakresie przywozu z państw trzecich żelatyny i kolagenu oraz surowców do produkcji żelatyny i kolagenu przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
(18) W celu kontynuowania produkcji artykułów spożywczych o tradycyjnym charakterze konieczna jest elastyczność.
Państwa Członkowskie przyznały już odstępstwa dla szerokiej gamy takich artykułów spożywczych w ramach prawodawstwa obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2006 r.
Przedsiębiorstwa sektora spożywczego powinni mieć możliwość dalszego nieprzerwanego stosowania istniejących praktyk po tym terminie.
Procedurę pozwalającą Państwom Członkowskim na stosowanie elastyczności ustanowiono w rozporządzeniach (WE) nr 852/2004, 853/2004 oraz 854/2004.
Jednakże w większości przypadków, w których przyznano już odstępstwa, jest to wyłącznie kwestia kontynuacji ustalonych praktyk, a zatem stosowanie pełnej procedury zgłoszenia, łącznie z pełną analizą ryzyka, może nałożyć na Państwa Członkowskie niepotrzebne i nieproporcjonalne obciążenie.
W drodze odstępstwa od wymagań strukturalnych ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 i z należytym uwzględnieniem celów w zakresie jakości zdrowotnej żywności należy zatem zdefiniować artykułów spożywczych o tradycyjnym charakterze oraz ustanowić ogólne warunki mające do nich zastosowanie.
(19) Rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004 nie zawierają odniesień do nowych Państw Członkowskich, ponieważ zostały przyjęte przed rozszerzeniem z dnia 1 maja 2004 r.
W odpowiednich przepisach wyżej wymienionych rozporządzeń należy zatem dodać kody ISO odnoszące się do tych Państw Członkowskich oraz skróty oznaczające Wspólnotę Europejską w językach tych Państw.
(20) Sekcja I załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 określa zasady dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu mięsa domowych zwierząt kopytnych.
Wyjątki dotyczące całkowitego oskórowania tuszy i innych części ciała przeznaczonych do spożycia przez ludzi określono w rozdziale IV pkt 8 tej sekcji.
Należy ustanowić przepisy rozszerzające te wyjątki na kończyny poniżej stawu skokowego i nadgarstkowego dorosłego bydła, pod warunkiem że spełniają one takie same wymogi, jakie obowiązują w odniesieniu do kończyn poniżej stawu skokowego i nadgarstkowego cieląt.
(21) Niektóre praktyki mogą wprowadzać konsumentów w błąd pod względem zawartości niektórych produktów.
Aby nie zawieść oczekiwań konsumentów, należy zakazać sprzedaży mięsa drobiowego poddanego działaniu środków zatrzymujących wodę jako świeżego mięsa.
(22) Opinia Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjęta dnia 30 sierpnia 2004 r. dowodzi, że produkty rybołówstwa należące do rodziny Gempylidae, a zwłaszcza Ruvettus pretiosus oraz Lepidocybium flavobrunneum, mogą mieć szkodliwy wpływ na przewód pokarmowy, jeżeli zostaną spożyte w określonych warunkach.
Produkty rybołówstwa należące do tej rodziny należy zatem objąć warunkami wprowadzania do obrotu.
(23) Sekcja IX załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 ustanawia szczegółowe zasady higieny dotyczące surowego mleka i przetworów mlecznych.
Zgodnie z częścią II B pkt 1 lit. e) rozdziału I płyny do kąpieli strzyków lub inne środki do czyszczenia wymion mogą być stosowane jedynie po zatwierdzeniu przez właściwy organ.
Jednakże w tej części załącznika III brakuje szczegółowego planu zezwoleń.
Należy zatem jasno określić procedury udzielania takich zezwoleń w celu zagwarantowania jednolitego podejścia w Państwach Członkowskich.
(24) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 zobowiązuje przedsiębiorstwa sektora spożywczego do zapewnienia zgodności obróbki cieplnej stosowanej do przetwarzania surowego mleka i przetworów mlecznych z uznanymi normami międzynarodowymi.
Jednakże ze względu na swoistość niektórych typów obróbki cieplnej stosowanych w tym sektorze oraz ich wpływ na bezpieczeństwo żywności i zdrowie zwierząt, przedsiębiorstwa sektora spożywczego powinny otrzymać bardziej wyraźne wskazówki w tym zakresie.
(25) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 wprowadza nową definicję obejmującą produkty otrzymane z jaj, które – po usunięciu skorupki – nie zostały jeszcze przetworzone.
Należy zatem jasno określić zasady mające zastosowanie do takich produktów i odpowiednio zmienić sekcję X, rozdział II załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(26) Sekcja XIV załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 określa szczegółowe zasady zdrowotne dotyczące żelatyny.
Zasady te obejmują wymogi dotyczące rodzaju surowców, które mogą być wykorzystywane do produkcji żelatyny oraz wymogi w zakresie transportu i przechowywania takich materiałów.
Określają one również specyfikacje mające zastosowanie przy wytwarzaniu żelatyny.
Należy jednak również ustanowić zasady dotyczące znakowania żelatyny.
(27) W rezultacie postępu naukowego normę ISO 16649-3 ustanowiono jako ustaloną metodę odniesienia dla analizy E.coli w małżach.
Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2073/2005 w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych [7] ta metoda odniesienia obowiązuje już w przypadku żywych małży z obszarów A. Zgodnie z powyższym normę ISO 16649-3 należy ustanowić jako metodę odniesienia NPL (najbardziej prawdopodobna liczba) również dla analizy E.coli w małżach pochodzących z obszarów B i C. Na stosowanie alternatywnych metod należy zezwolić wyłącznie w przypadku, kiedy są one uznane za równoważne z metodą odniesienia.
(28) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i 854/2004.
(29) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wymogi w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004
Wymogi w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego, o których mowa w sekcji III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz w rozdziale II część A sekcji I załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wymogi w zakresie produktów rybołówstwa do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004
Wymogi w zakresie produktów rybołówstwa, o których mowa w art. 11 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz w art. 18 ust. 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 854/2004, określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Uznane metody badania na obecność morskich biotoksyn do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004
Uznane metody badania na obecność morskich biotoksyn, o których mowa w art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz w art. 18 ust. 13 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 854/2004, określono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Zawartość wapnia w mięsie odkostnionym mechanicznie do celów rozporządzenia (WE) nr 853/2004
Zawartość wapnia w mięsie odkostnionym mechanicznie, o której mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, określono w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Wykazy zakładów do celów rozporządzenia (WE) nr 882/2004
Wymogi dotyczące wykazów zakładów, o których mowa w art. 31 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 882/2004, określono w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Wzory świadectw zdrowia w odniesieniu do żabich udek, ślimaków, żelatyny i kolagenu do celów rozporządzenia (WE) nr 853/2004
Wzory świadectw zdrowia dla przywozu żabich udek, ślimaków, żelatyny i kolagenu, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, oraz przywozu surowców do produkcji żelatyny i kolagenu określono w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w przypadku artykułów spożywczych o tradycyjnym charakterze
1.
Dla celów niniejszego rozporządzenia pojęcie "artykuły spożywcze o tradycyjnym charakterze" oznacza, że w Państwie Członkowskim, w którym są one tradycyjnie wytwarzane, artykuły takie są:
a) historycznie uznane za produkty tradycyjne; lub
b) wytwarzane zgodnie ze skodyfikowanymi lub zarejestrowanymi zaleceniami technicznymi odnoszącymi się do tradycyjnego procesu lub zgodnie z tradycyjnymi metodami produkcji; lub
c) chronione prawem wspólnotowym, krajowym, regionalnym lub lokalnym jako tradycyjne produkty spożywcze.
2.
Państwa Członkowskie mogą przyznać zakładom wytwarzającym artykuły spożywcze o tradycyjnym charakterze indywidualne lub ogólne odstępstwa od wymogów określonych w:
a) rozdziale II pkt 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w zakresie pomieszczeń, w których takie produkty są poddane działaniu otoczenia koniecznego w pewnym stopniu dla wytworzenia ich cech.
Pomieszczenia takie mogą w szczególności zawierać ściany, sufity i drzwi, które nie są gładkie, nieprzepuszczalne, niepochłaniające lub odporne na korozję, oraz naturalne geologiczne ściany, sufity i podłogi;
b) rozdziale II pkt 1 lit. f) oraz w rozdziale V pkt 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w zakresie rodzaju materiałów, z których wykonane są przyrządy i sprzęt wykorzystywany do przygotowywania oraz pakowania zbiorczego i jednostkowego tych produktów.
Środki dotyczące czyszczenia i dezynfekowania pomieszczeń określonych w lit. a) oraz częstotliwość ich stosowania są dostosowane do danej działalności w celu uwzględnienia charakterystycznej flory znajdującej się w otoczeniu tych pomieszczeń.
Przyrządy i sprzęt określony w lit. b) są stale utrzymywane w zadowalającym stanie higieny oraz systematycznie czyszczone i dezynfekowane.
3.
Państwa Członkowskie, które przyznają odstępstwa przewidziane w ust. 2, powiadamiają o nich Komisję oraz pozostałe Państwa Członkowskie najpóźniej 12 miesięcy po przyznaniu indywidualnego lub ogólnego odstępstwa.
Każde powiadomienie zawiera:
a) krótki opis dostosowanych wymogów;
b) opis odnośnych środków spożywczych i zakładów; oraz
c) inne istotne informacje.
Artykuł 8
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004
W załącznikach I, II i III do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Wejście w życie i zastosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2075/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], w szczególności jego art. 18 ust. 9 i 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego [2], (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt [3] ustanawiają zasady dotyczące zdrowia i wymagania dotyczące żywności pochodzenia zwierzęcego oraz konieczne kontrole urzędowe.
(2) W uzupełnieniu do tych zasad należy ustanowić bardziej szczegółowe wymagania w odniesieniu do włosieni.
Mięso świń domowych i dzików, koni i innych gatunków zwierząt może być zarażone nicieniami z rodzaju Trichinella.
Spożycie mięsa zarażonego włosieniem może powodować poważne choroby u ludzi.
Należy wprowadzić odpowiednie środki w celu uniknięcia u ludzi chorób spowodowanych spożyciem mięsa zarażonego włosieniem.
(3) W dniu 22 listopada 2001 r. Komitet Naukowy ds. Środków Weterynaryjnych dotyczących Zdrowia Publicznego przyjął opinię w sprawie włośnicy (trichinellosis), epidemiologii, metod wykrywania oraz produkcji świń wolnych od włosienia.
Dnia 1 grudnia 2004 r. panel naukowy ds. zagrożeń biologicznych (BIOHAZ) Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię na temat adekwatności i szczegółów dotyczących metod mrożenia pozwalających na spożycie przez ludzi mięsa zarażonego Trichinella lub Cysticercus.
W dniach 9– 10 marca 2005 r. BIOHAZ przyjął opinię na temat oceny ryzyka powtórzonej kontroli zwierząt na ubój w obszarach o niskim powszechnym występowaniu włosienia.
(4) Dyrektywa Rady 77/96/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie badań świeżego mięsa wieprzowego na obecność włosieni (trichinella spiralis) przed przywozem z państw trzecich [4] została uchylona dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylającą niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającą dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE [5].
(5) Zatwierdzono różne metody laboratoryjne dla wykrywania włosieni w świeżym mięsie.
Metoda wytrawiania próby zbiorczej z zastosowaniem metody magnetycznego mieszania jest zalecana jako wiarygodna metoda do rutynowego stosowania.
Rozmiar próbki do analizy pod kątem występowania pasożytów powinien zostać powiększony, jeżeli próbka nie może zostać pobrana w miejscach szczególnie narażonych i jeżeli rodzaj lub gatunek zwierzęcia jest bardziej narażony na zarażenie.
Badanie trychinoskopowe nie wykrywa nieotorbionych gatunków Trichinella zarażających zwierzęta domowe i leśne oraz ludzi i nie spełnia już swoich zadań jako metoda wykrywania do standardowego stosowania.
Badanie trychinoskopowe powinno być stosowane jedynie w wyjątkowych okolicznościach do badania niewielkiej liczby zwierząt poddawanych ubojowi tygodniowo, pod warunkiem że przedsiębiorstwa sektora spożywczego podejmą stosowne środki, aby przetwarzać mięso w taki sposób, że jego spożycie będzie całkowicie bezpieczne dla ludzi.
Należy jednak zastąpić tę metodę bardziej wiarygodną metodą wykrywania w trakcie okresu przejściowego.
Inne metody, takie jak testy serologiczne, mogą być użyteczne do celów kontrolnych, po zatwierdzeniu testów przez wspólnotowe laboratorium referencyjne, zaraz po tym jak to laboratorium zostanie wyznaczone przez Komisję.
Testy serologiczne nie nadają się do wykrywania zarażenia włosieniem u poszczególnych zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
(6) Mrożenie mięsa w określonych warunkach może zniszczyć wszelkie znajdujące się w nim pasożyty, ale pewne gatunki włosienia występujące u zwierząt łownych i koni są odporne na mrożenie przeprowadzane przy zastosowaniu zalecanych kombinacji temperatury i czasu.
(7) Gospodarstwa powinny być oficjalnie uznawane przez właściwe organy za wolne od włosieni, o ile będą spełniać określone warunki.
Tuczniki pochodzące z tych gospodarstw będą zwolnione z kontroli w odniesieniu do włosieni.
Kategorie gospodarstw powinny być oficjalnie uznawane przez właściwe organy za wolne od włosieni, o ile będą spełniać określone warunki.
Pozwoli to na zmniejszenie liczby kontroli na miejscu przeprowadzanych przez właściwe organy, ale jest możliwe jedynie w Państwach Członkowskich, w historii których miało miejsce niskie powszechne występowanie choroby.
(8) Regularne kontrole świń domowych i dzików, koni, lisów oraz innych wskazanych zwierząt są ważnym narzędziem oceny zmian w występowaniu choroby.
Należy przedstawiać wyniki tych kontroli w rocznych sprawozdaniach zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2003/99/WE z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych [6].
(9) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 nie odnosi się do zwierząt łownych i ich mięsa bezpośrednio dostarczanych konsumentowi końcowemu lub lokalnym przedsiębiorstwom handlu detalicznego zapewniającym dostawy dla konsumentów końcowych.
Wobec powyższego Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za przyjęcie krajowych środków w celu ograniczenia ryzyka otrzymania przez konsumenta końcowego mięsa dzików zarażonego włosieniem.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia "włosień" oznacza wszelakie nicienie z rodzaju Trichinella.
ROZDZIAŁ II
ZOBOWIĄZANIA WŁAŚCIWYCH ORGANÓW I PRZEDSIĘBIORSTW SEKTORA SPOŻYWCZEGO
Artykuł 2
Pobieranie próbek z tusz
1.
Należy systematycznie pobierać próbki z tusz świń domowych w ubojniach w ramach badania poubojowego.
Należy pobrać próbkę z każdej tuszy, a następnie zbadać ją pod kątem występowania włosienia, w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ, przy wykorzystaniu jednej z następujących metod wykrywania:
a) referencyjna metoda wykrywania ustanowiona w rozdziale I załącznika I; lub
b) równoważna metoda wykrywania ustanowiona w rozdziale II załącznika I.
2.
W oczekiwaniu na wyniki badań na występowanie włosienia i pod warunkiem zagwarantowania przez przedsiębiorstwo sektora spożywczego możliwości pełnego prześledzenia drogi produktu,
a) takie tusze mogą zostać pokrojone na maksymalnie sześć części w ubojni lub zakładzie rozbioru w znajdującym się na tym samym terenie co ubojnia ("siedziba");
b) w drodze odstępstwa od przepisów lit. a) i w następstwie zatwierdzenia przez właściwy organ, takie tusze mogą zostać pokrojone w zakładzie rozbioru stanowiącym część ubojni lub od niej oddzielonym, pod warunkiem że:
i) procedura ta jest przeprowadzana pod nadzorem właściwego organu;
ii) tusza lub jej części kierowane są do nie więcej niż jednego zakładu rozbioru;
iii) zakład rozbioru znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego; oraz
iv) w przypadku pozytywnych wyników wszystkie części tuszy uznaje się za niezdatne do spożycia przez ludzi.
3.
Należy systematycznie pobierać próbki z tusz koni, dzików oraz innych hodowlanych i dzikich gatunków zwierząt zagrożonych zarażeniem włosieniem w ubojniach lub zakładach przetwórczych zwierząt łownych jako część badania poubojowego.
Nie należy przeprowadzać takiego pobierania próbek w przypadku, gdy właściwe organy ustaliły za pomocą oceny ryzyka, że zagrożenie zakażeniem włosieniem danego hodowlanego lub dzikiego gatunku jest znikome.
Należy pobrać próbkę z każdej tuszy, a następnie zbadać ją zgodnie z załącznikami I i III w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ
Artykuł 3
Odstępstwa
1.
W drodze odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 1, mięso świń domowych poddane obróbce mrożeniem zgodnie z załącznikiem II pod nadzorem właściwych organów zwalnia się z badania na występowanie włosienia.
2.
W drodze odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 1, tusze i mięso świń domowych hodowanych jedynie do tuczenia i uboju zwalnia się z badania na występowanie włosienia, jeżeli zwierzęta pochodzą z:
a) gospodarstwa lub kategorii gospodarstw, które zostały oficjalnie uznane przez właściwe organy za wolne od włosienia zgodnie z procedurą określoną w rozdziale II załącznika IV;
b) i) odpowiedniego powiadomienia przesłanego przez zainteresowane Państwo Członkowskie Komisji i innym Państwom Członkowskim wraz ze sprawozdaniem wstępnym zawierającym informacje określone w rozdziale II D załącznika IV; oraz
ii) zatwierdzenia regionu jako takiego, w którym zagrożenie włosieniem jest znikome zgodnie z następującą procedurą:
Od chwili otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ppkt i), pozostałe Państwa Członkowskie mają trzy miesiące na przesłanie Komisji uwag na piśmie.
Jeżeli Komisja lub Państwa Członkowskie nie zgłaszają sprzeciwu, region uznaje się za taki, w którym zagrożenie włosieniem jest znikome i w czasie uboju mięso świń domowych zwolnione jest z badania na obecność włosienia.
Komisja publikuje listę regionów uznanych za regiony, w których zagrożenie włosieniem jest znikome na swojej stronie internetowej.
3.
W przypadkach, w których właściwy organ zastosował odstępstwo zgodnie ust. 2, zainteresowane Państwo Członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie roczne zawierające informacje określone w rozdziale II D załącznika IV zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2003/99/WE.
Jeżeli Państwo Członkowskie nie przedstawi sprawozdania rocznego lub dane sprawozdanie roczne nie będzie spełniało celów niniejszego artykułu, wówczas odstępstwo nie będzie już miało zastosowania do danego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 4
Badanie na występowanie włosienia i stosowanie znaku jakości zdrowotnej
1.
Tusze, o których mowa w art. 2, lub ich części, z wyłączeniem tusz wymienionych w art. 2 ust. 2 lit. b), nie mogą opuścić terenu ubojni zanim nie okaże się, że wyniki badań na występowanie włosienia, którym je poddano, są negatywne.
Podobnie, inne części zwierzęcia przeznaczone do spożycia przez ludzi lub do żywienia zwierząt, zawierające tkankę mięśni prążkowanych, nie mogą opuścić terenu ubojni zanim nie okaże się, że wyniki badań na występowanie włosienia, którym je poddano, są negatywne.
2.
Odpady zwierzęce i produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi i niezawierające mięśni prążkowanych mogą opuścić teren ubojni zanim będą dostępne wyniki badań na występowanie włosienia.
Jednak właściwy organ może zażądać przeprowadzenia badań na występowanie włosienia lub uprzedniego przetworzenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przed wydaniem pozwolenia na opuszczenie terenu ubojni.
3. W przypadku, w którym właściwy organ oficjalnie zatwierdzi procedurę przestrzeganą w ubojni zapewniającą, że żadne części badanych tusz nie mogą opuścić terenu ubojni zanim nie okaże się, że wyniki ich badań na występowanie włosienia są negatywne, można zastosować znak jakości zdrowotnej określony w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 zanim będą dostępne wyniki badań na występowanie włosienia.
Artykuł 5
Szkolenie
a) programie kontroli jakości testów używanych do wykrywania włosienia; oraz
b) regularnej ocenie procedur badania, rejestrowania i analizy stosowanych w laboratorium.
Artykuł 6
Metody wykrywania
1.
Należy stosować metody wykrywania ustanowione w rozdziałach I i II załącznika I do badania próbek, jak określono w art. 2:
a) tam gdzie istnieją podstawy do podejrzewania zarażenia włosieniem; lub
b) jeżeli wcześniej, przy badaniu trychinoskopowym próbek pochodzących z tego samego gospodarstwa, określonym w art. 16 ust. 1, otrzymano wynik pozytywny.
2.
Należy przekazać wszystkie pozytywne próbki do krajowego laboratorium referencyjnego lub wspólnotowego laboratorium referencyjnego w celu określenia występującego gatunku włosienia.
Artykuł 7
Plany interwencyjne
Właściwe organy Państw Członkowskich przygotują do dnia 31 grudnia 2006 r. plan interwencyjny opisujący wszystkie działania, które należy podjąć w przypadku gdy próbki, jak określono w art. 2 i 16, wykażą pozytywne wyniki w badaniach na obecność włosienia.
Plan ten powinien zawierać szczegóły obejmujące:
a) umożliwienie prześledzenia drogi zarażonej tuszy i jej części zawierających tkankę mieśniową;
b) środki postępowania z zarażonymi tuszami i ich częściami;
c) poszukiwanie źródeł zarażenia i jego rozprzestrzeniania się wśród fauny;
d) wszelkie środki, które należy podjąć na poziomie konsumenta;
e) środki, które należy podjąć, jeśli nie można zidentyfikować zarażonej tuszy w ubojn;
f) określenie występujących gatunków włosienia.
Artykuł 8
Oficjalne uznawanie gospodarstw za wolne od włosienia
Właściwy organ może oficjalnie uznawać gospodarstwa lub kategorie gospodarstw rolnych za wolne od włosienia, o ile zostaną spełnione następujące wymagania:
a) w przypadku gospodarstw wymagania ustanowione w rozdziałach I i II A, B i D załącznika IV;
b) w przypadku kategorii gospodarstw wymagania ustanowione w rozdziale II C i D załącznika IV.
Artykuł 9
Zobowiązania przedsiębiorstw sektora spożywczego do dostarczania informacji
Przedsiębiorstwa sektora spożywczego zarządzające gospodarstwami uznanymi za wolne od włosienia informują właściwe organy o jakimkolwiek wymogu określonym w rozdziałach I i II B załącznika IV, który przestaje być spełniany, lub jakiejkolwiek innej zmianie, która może wpłynąć na status gospodarstw wolnych od włosienia.
Artykuł 10
Kontrola gospodarstw wolnych od włosienia
Właściwy organ zapewnia okresowe przeprowadzanie kontroli gospodarstw wolnych od włosienia.
Częstotliwość kontroli będzie uzależniona od poziomu ryzyka przy uwzględnieniu historii choroby, częstotliwości jej występowania, wcześniejszych wyników badań, regionu geograficznego, lokalnej podatnej fauny, praktyk hodowlanych, nadzoru weterynaryjnego oraz zgodności hodowców.
Właściwy organ zapewnia badania wszystkich hodowlanych macior i knurów pochodzących z gospodarstw wolnych od włosienia zgodnie z art. 2 ust. 1.
Artykuł 11
Programy monitorowania
Właściwy organ wdraża program monitorowania obejmujący świnie domowe, konie i inne gatunki zwierząt podatne na włosienia pochodzące z gospodarstw lub kategorii gospodarstw uznanych za wolne od włosienia lub z regionów uznanych za takie, w których zagrożenie włosieniem u świń domowych jest znikome, w celu zbadania, czy zwierzęta są rzeczywiście wolne od włosienia.
Częstotliwość badań, liczba zwierząt poddawanych badaniu oraz plan pobierania próbek powinny być określone w programie monitorowania.
W tym celu próbki mięsa należy pobierać i badać na obecność pasożytów włosienia zgodnie z rozdziałami I i II załącznika I.
Program monitorowania może obejmować metody serologiczne jako dodatkowe narzędzie po zatwierdzeniu odpowiednich testów przez wspólnotowe laboratorium referencyjne.
Artykuł 12
Wycofywanie oficjalnego uznania gospodarstw za wolne od włosienia lub oficjalnego uznania regionów za takie, w których zagrożenie włosieniem jest znikome
1.
W przypadku gdy wyniki badań na obecność włosienia u świni domowej lub innego gatunku zwierząt zagrożonego zarażeniem włosieniem, pochodzącego z gospodarstwa oficjalnie uznanego za wolne od włosienia, będą pozytywne, właściwy organ niezwłocznie:
a) wycofuje oficjalne uznanie gospodarstwa za wolne od włosienia;
b) bada wszystkie świnie domowe w czasie uboju zgodnie z art. 2 ust. 1 oraz przeprowadza testy serologiczne na wszystkich zwierzętach zagrożonych zarażeniem włosieniem znajdujących się w gospodarstwie po zatwierdzeniu odpowiedniego testu przez wspólnotowe laboratorium referencyjne;
c) odnajduje i bada wszystkie zwierzęta hodowlane, które przybyły do gospodarstwa oraz w miarę możliwości wszystkie te, które opuściły gospodarstwo przynajmniej sześć miesięcy przed pozytywnymi wynikami; w tym celu próbki mięsa należy pobierać i badać na obecność pasożytów włosienia przy zastosowaniu metod wykrywania opisanych w rozdziałach I i II załącznika I; testy serologiczne mogą być stosowane po zatwierdzeniu odpowiedniego testu przez wspólnotowe laboratorium referencyjne;
d) w miarę możliwości bada zakres zarażenia pasożytem wynikający z dystrybucji mięsa świń domowych poddawanych ubojowi w okresie poprzedzającym pozytywne wyniki badań;
e) przekazuje informacje Komisji i innym Państwom Członkowskim;
f) rozpoczyna badanie epidemiologiczne celem wyjaśnienia przyczyn zarażenia;
g) zwiększa częstotliwość badań i zakres programu monitorowania przewidzianego w art. 11;
h) podejmuje odpowiednie środki, w przypadku gdy nie można zidentyfikować zarażonej tuszy w ubojni;
i) zwiększa rozmiar każdej pobieranej do badań próbki mięsa podejrzanych tusz; lub
ii) zgłasza tusze niezdatne do spożycia przez ludzi; oraz
iii) podejmuje odpowiednie środki usuwania podejrzanych lub wykazujących w badaniach pozytywny wynik tusz lub ich części.
2.
Właściwy organ wycofuje oficjalne uznanie gospodarstw lub kategorii gospodarstw za wolne od włosienia w przypadku gdy:
i) którykolwiek z wymogów ustanowionych w rozdziałach I lub II załącznika IV przestaje być spełniany;
ii) wyniki serologiczne lub badania laboratoryjne pobranych próbek tusz świńskich wykazują, że gospodarstwo lub kategoria gospodarstw nie mogą być dłużej uznawane za wolne od włosienia.
3.
Jeśli informacje z programu monitorowania lub programu monitorowania dzikich zwierząt wykazują, że region nie może być dłużej uznawany za region, w którym zagrożenie włosieniem u świni domowej jest znikome, Komisja wycofuje region z listy i informuje o tym pozostałe Państwa Członkowskie
4.
Po wycofaniu oficjalnego uznania gospodarstw za wolne od włosienia, gospodarstwa mogą ponownie zostać uznane za wolne od włosienia po usunięciu określonych problemów i spełnieniu wymogów ustanowionych w rozdziale II A załącznika IV w sposób satysfakcjonujący dla właściwego organu.
ROZDZIAŁ III
PRZYWÓZ
Artykuł 13
Wymogi zdrowotne w odniesieniu do przywozu
Mięso gatunków zwierząt, które mogą być nosicielami włosienia, zawierające mięśnie prążkowane i pochodzące z kraju trzeciego, może być przywożone do Wspólnoty jedynie jeżeli przed wywozem zostało przebadane na obecność włosienia w danym kraju trzecim.
Takie badanie należy przeprowadzić zgodnie z art. 2 na całej tuszy lub, w razie niezrobienia tego, na każdej półtuszy, ćwierćtuszy lub jej części.
Artykuł 14
Odstępstwa od art. 13
1.
Mięso świni domowej może być przywożone bez przechodzenia badań, o których mowa w art. 13, pod warunkiem że pochodzi z gospodarstwa w kraju trzecim, które zostało uznane przez Wspólnotę za oficjalnie wolne od włosienia zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 na podstawie wniosku właściwego organu tego kraju, do którego dołączono sprawozdanie dla Komisji przedstawiające dowody, że wymogi określone w rozdziale I załącznika IV są spełnione.
2.
Mięso świni domowej może być przywożone bez przechodzenia badań, o których mowa w art. 13, pod warunkiem że zostało poddane obróbce mrożeniem zgodnie z załącznikiem II, przeprowadzonej pod nadzorem właściwego organu w kraju trzecim.
Artykuł 15
Dokumenty
Świadectwa zdrowia towarzyszące przywozowi mięsa, o których mowa w art. 13, powinny być opatrzone oświadczeniem urzędowego lekarza weterynarii oznajmującym, że:
a) mięso zostało przebadane w kraju trzecim pochodzenia zgodnie z art. 13; lub
b) mięso spełnia wymagania określone w art. 14 ust. 1 lub 2.
Dokument ten w oryginale towarzyszy przywozowi mięsa, o ile nie udzielono zwolnienia zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 854/2004.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 16
Przepisy przejściowe
1.
Państwo Członkowskie może pozwolić na zastosowanie badania trychinoskopowego, określonego w rozdziale III załącznika I, w stosunku do świń domowych i dzików w wyjątkowych przypadkach do dnia 31 grudnia 2009 r., jeżeli:
a) należy przebadać pojedyncze tusze, jak określono w art. 2 w zakładzie, który dokonuje uboju nie więcej niż 15 świń domowych dziennie albo 75 świń domowych tygodniowo lub przygotowuje do wprowadzenia na rynek nie więcej niż 10 dzików dziennie; oraz
b) metody wykrywania ustanowione w rozdziałach I i II załącznika I nie są dostępne.
2.
W przypadku stosowania badania trychinoskopowego właściwy organ zapewnia, że:
a) mięso jest oznakowane znakiem jakości zdrowotnej, który wyraźnie różni się od znaku jakości zdrowotnej, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, oraz mięso jest bezpośrednio dostarczane konsumentowi końcowemu lub lokalnym przedsiębiorstwom handlu detalicznego zapewniającym dostawy dla konsumentów końcowych; oraz
b) mięso nie jest używane do wytwarzania produktów, których proces produkcyjny nie powoduje zniszczenia włosienia.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr. 2076/2005
z dnia 5 grudnia 2005 r.
ustanawiające środki przejściowe do celów wdrożenia rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego [1], w szczególności jego art. 9,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [2], w szczególności jego art. 16,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt [3], w szczególności jego art. 63 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wejście w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. rozporządzeń (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [4], (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 882/2004 pociągnie za sobą znaczne zmiany zasad i procedur, zgodnie z którymi mają postępować przedsiębiorstwa przemysłu spożywczego oraz właściwe organy w Państwach Członkowskich. W określonych przypadkach stosowanie niektórych spośród tych środków ze skutkiem natychmiastowym, począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., spowodowałoby trudności natury praktycznej. Aby pełne wprowadzenie w życie nowych zasad i procedur odbyło się w sposób łagodny, należy zastosować okres przejściowy.
(2) Właściwe jest, aby czas trwania okresu przejściowego został ustalony z uwzględnieniem pierwszego przeglądu nowych ram prawnych w sprawie higieny, planowanego w ciągu pierwszych czterech lat.
(3) Należy zatem wprowadzić przepisy dotyczące okresu przejściowego, podczas którego można będzie stopniowo wdrażać niektóre z wymogów ustanowionych w wyżej wymienionych rozporządzeniach.
Dla uzyskania zharmonizowanego podejścia okres przejściowy powinien z zasady trwać cztery lata, lecz w uzasadnionych przypadkach może być krótszy.
Należy również wprowadzić przepisy dotyczące możliwości dokonania przeglądu każdego ze wspomnianych środków w oparciu o nabyte doświadczenia.
(4) Nadal powinno być możliwe wprowadzanie na rynek produktów wytworzonych przed wprowadzeniem w życie nowych zasad, co stanowi standardowy środek przejściowy.
Środek ten powinien mieć zastosowanie w odniesieniu do całego okresu przejściowego, chyba że dopuszczalny okres przechowywania danego produktu jest krótszy.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 wyklucza ze swojego zakresu bezpośrednie dostawy niewielkich ilości mięsa drobiu i zajęczaków przez producenta konsumentom końcowym lub do lokalnego punktu sprzedaży detalicznej, w którym konsumenci końcowi zaopatrują się w świeże mięso.
Dyrektywa Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel świeżym mięsem drobiowym [5] oraz dyrektywa Rady 91/495/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. dotycząca zdrowia publicznego i problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na produkcję i wprowadzanie do obrotu mięsa króliczego oraz dziczyzny hodowlanej [6] również zezwoliły Państwom Członkowskim na stosowanie odstępstw od wymagań ogólnych w tym zakresie, nie ograniczając ich jedynie do mięsa świeżego.
W okresie przejściowym należy utrzymać taką możliwość.
(6) Zadanie polegające na zatwierdzaniu zakładów, zwłaszcza tych, które zgodnie z poprzednim systemem nie wymagały zatwierdzenia, lecz miały prawo do wprowadzania do obrotu swoich produktów wyłącznie na rynku krajowym, jest dużym ciężarem dla właściwych organów.
Należy zatem wprowadzić przepisy dotyczące środków przejściowych w odniesieniu do tego rodzaju zakładów, aby te nadal korzystały z prawa do wprowadzania swoich produktów do obrotu na rynku krajowym, aż do chwili rzeczywistego zatwierdzenia.
(7) W celu zaostrzenia wcześniejszych zasad dotyczących stosowania urządzeń do znakowania i przy poświęceniu należnej uwagi oczekiwaniom przedsiębiorstwom sektora spożywczego w zakresie tolerancji odnośnie do zastosowania materiałów do znakowania zakupionych przed wdrożeniem nowych ram prawnych, należy do konać przeglądu środków przejściowych obejmujących stosowanie materiałów służących do pakowania jednostkowego i zbiorczego oraz urządzeń do znakowania, o których mowa w pkt 6 sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Należy zatem skreślić właściwe przepisy wspomnianego rozporządzenia, a na mocy niniejszego rozporządzenia przyjąć nowe środki.
Biorąc pod uwagę ryzyko nadużyć, które może za sobą pociągać zastosowanie tego rodzaju środka przejściowego, jego czas trwania powinien być ograniczony. Należy również zadbać o to, by stare urządzenia do znakowania, niezgodne z nowymi zasadami, zostały wycofane z użycia jak najszybciej i nie później niż z upływem okresu przejściowego.
Załącznik II do rozporządzenia (EWG) nr 853/2004 i załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 powinny zostać odpowiednio zmienione.
(8) W przypadku niektórych produktów wymogi sanitarne w zakresie przywozu żywności pochodzenia zwierzęcego nie będą w pełni zharmonizowane, a warunki przywozu mające zastosowanie do takich produktów w okresie przejściowym muszą być jasno sformułowane.
(9) Dostarczanie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego stanowi nowy wymóg nałożony na przedsiębiorstwa przemysłu spożywczego.
Należy wprowadzić okres przejściowy dla celów pełnego wdrożenia wymogów w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego.
Środek przejściowy polegający na złagodzeniu wymogu dostarczania informacji 24 godziny przed przybyciem zwierząt do ubojni powinien umożliwić płynny przepływ informacji z gospodarstwa do ubojni.
(10) Sekcja III załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 zawiera wymóg, aby urzędowy lub zatwierdzony lekarz weterynarii złożył swój podpis na świadectwie, które towarzyszy dzikim zwierzętom parzystokopytnym utrzymywanym w warunkach fermowych podczas transportu z gospodarstwa do ubojni.
Dyrektywa 91/295/EWG stanowi, że wymagany jest podpis służb weterynaryjnych.
W okresie przejściowym należy utrzymać ten przepis.
(11) Świadectwo wymagane na mocy rozporządzenia (WE) nr 854/2004 w rozdziale X część B załącznika I jest bardziej szczegółowe niż wcześniej wymagane świadectwo.
W okresie przejściowym należy dopuścić stosowanie wzoru świadectwa przedstawionego w załączniku III do dyrektywy 91/495/EWG.
(12) Sekcja V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 wymaga, aby surowce do produkcji mięsa mielonego spełniały określone wymogi i ustanawia wymagania związane z etykietowaniem.
Należy dokonać oceny zgodności z kryteriami dotyczącymi zawartości mięsa mielonego, zwłaszcza pod względem zawartości tłuszczu oraz proporcji mięsa do białka w tkance łącznej.
W oczekiwaniu na wyniki wspomnianej oceny należy nadal stosować aktualne kryteria ustanowione dyrektywą Rady 94/65/WE z dnia 14 grudnia 1994 r. ustanawiająca wymagania w odniesieniu do produkcji i wprowadzania na rynek mięsa mielonego i przetworów mięsnych [7].
(13) Bez uszczerbku dla ogólnej zasady ustanowionej w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, zgodnie z którą przedsiębiorstwa przemysłu spożywczego nie mogą używać, zgodnie z wymogami higieny, substancji innej niż woda pitna, w rozdziale VII załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 oraz w części II rozdziału I oraz w rozdziałach III oraz IV sekcji VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 ustanowiono przepisy dopuszczające stosowanie czystej wody przy przeładunku ryb, zwłaszcza na pokładzie statków rybackich. Ponieważ stosowanie czystej wody nie stanowi zagrożenia dla zdrowia publicznego, jeżeli jest zgodne z definicją ustaloną w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004, oraz w celu umożliwienia przedsiębiorstwom dokonującym przeładunku ryb na lądzie stopniowego dostosowywania się do nowych wymogów, zakres odnośnych przepisów rozporządzenia (WE) nr 853/2004 powinien zostać rozszerzony na tego rodzaju przedsiębiorstwa na czas trwania okresu przejściowego.
(14) Część III ust. 1 lit. a) rozdziału II sekcji IX załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego wytwarzające przetwory mleczne zobowiązane są zagwarantować, że surowe mleko krowie przed procesem przetwórczym zawiera liczbę drobnoustrojów zgodną z wyznaczonym limitem.
Przestrzeganie ustalonej normy ma szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa żywności, jeżeli mleko ma być poddane obróbce termicznej i nie zostanie przetworzone w uprzednio ustalonym okresie.
Sprawdzenie zgodności z powyższym kryterium bezpośrednio przed przetwarzaniem, stosowane jako środek przejściowy, powinno być ograniczone do tego rodzaju sytuacji.
(15) Sekcja X załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 ustanawia szczególne wymogi higieniczne dotyczące jaj i produktów jajecznych.
Zgodnie z rozdziałem I ust. 2 jaja należy przechowywać i transportować w stałej temperaturze zapewniającej optymalne zachowanie ich właściwości higienicznych. Do dnia 1 stycznia 2006 r.
Państwa Członkowskie miały prawo stosować na swoim terytorium kontrolowane normy dotyczące temperatury w pomieszczeniach służących do składowania jaj oraz przy transporcie z jednego zakładu do drugiego. Należy wyraźnie stwierdzić, że normy te mogą być nadal przejściowo stosowane, jeżeli właściwy organ na to zezwoli.
Zapewni to przedsiębiorstwom czas na dostosowanie swojej działalności oraz stosowanych procedur do nowych wymogów w odniesieniu do temperatury, które mogą wprowadzić właściwe organy.
(16) Zgodnie z częścią II ust. 1 sekcji X załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, jeżeli spełnione są odpowiednie warunki, do wytwarzania produktów jajecznych można używać jaj pękniętych.
Należy wprowadzić przepis rozszerzający tę możliwość, jako środek przejściowy, na inne zakłady wytwarzające płynną masę jajową, jeżeli spełniają one te same warunki.
(17) Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 wymaga, by pracownicy ubojni, którym właściwy organ przyznał uprawnienia do wykonywania zadań wykonywanych przez urzędowych pracowników pomocniczych, posiadali takie wyszkolenie i kwalifikacje, jak urzędowi pracownicy pomocniczy.
W okresie przejściowym właściwe jest zapewnienie właściwemu organowi czasu potrzebnego na zaplanowanie i zorganizowanie dodatkowych szkoleń dla pracowników ubojni pełniących funkcję pomocników przy kontrolach urzędowych, a następnie ograniczenie wymogu, zgodnie z którym personel ubojni ma być szkolony dla potrzeb szczegółowych zadań, do których wykonywania został uprawniony.
(18) Artykuł 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 stanowi, że laboratoria przeprowadzające analizę próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych muszą posiadać akredytację.
Laboratoria, które zgodnie z wcześniejszym prawodawstwem wspólnotowym nie musiały posiadać akredytacji, mogą potrzebować dodatkowego przedziału czasu na uzyskanie pełnej akredytacji, ponieważ jej przyznawanie jest procesem złożonym i pracochłonnym.
Właściwe jest zapewnienie takim laboratoriom takiego okresu czasu, który umożliwiłby im uzyskanie akredytacji.
(19) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Okres przejściowy
Do celów niniejszego rozporządzenia ustanawia się okres przejściowy trwający cztery lata, upływający dnia 31 grudnia 2009 r. (zwany dalej okresem przejściowym).
Środki przejściowe ustanowione niniejszym rozporządzeniem stosowane są w okresie przejściowym, o ile w art. 5 oraz 8 nie przewidziano inaczej.
ROZDZIAŁ II
ŚRODKI PRZEJŚCIOWE DO CELÓW WDROŻENIA ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 853/2004
Artykuł 2
Zapasy żywności pochodzenia zwierzęcego
1.
Bez uszczerbku dla odpowiednich przepisów prawa Wspólnoty, a w szczególności dyrektywy 2000/13/WE [8], zapasy żywności pochodzenia zwierzęcego wytworzonej przed dniem 1 stycznia 2006 r. mogą być wprowadzane na rynek, pod warunkiem że zostało na nich naniesione oznakowanie ustanowione odpowiednio aktami prawnymi wymienionymi w art. 2 dyrektywy 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [9].
2.
Produkty, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do których producent określił okres przydatności do spożycia trwający dłużej niż okres przejściowy, mogą pozostać na rynku do chwili wygaśnięcia ich okresu przydatności do spożycia.
Artykuł 3
Bezpośrednie dostawy małych ilości mięsa z drobiu i zajęczaków
W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 3 lit. d) i bez uszczerbku dla art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, przepisy zawarte w tym rozporządzeniu nie dotyczą dostaw bezpośrednich małych ilości mięsa z drobiu lub zajęczaków poddanych ubojowi w gospodarstwie, a następnie dostarczonych przez producenta bezpośrednio konsumentom lub do lokalnego punktu sprzedaży detalicznej, w którym konsumenci końcowi zaopatrują się w świeże mięso.
Artykuł 4
Wprowadzanie żywności pochodzenia zwierzęcego na rynki krajowe przed uzyskaniem zatwierdzenia przez zakłady
W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, przedsiębiorstwa sektora spożywczego, które przed dniem 1 stycznia 2006 r. były uprawnione do wprowadzania na rynek krajowy żywności pochodzenia zwierzęcego mogą nadal umieszczać na rynku takie produkty, opatrzone znakiem krajowym, którego nie można pomylić ze znakami, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, aż do chwili, gdy właściwy organ, zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, zatwierdzi zakłady mające do czynienia z tego rodzaju produktami.
Obrót żywnością pochodzenia zwierzęcego opatrzoną tego rodzaju znakami krajowymi może się odbywać jedynie na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym została ona wytworzona.
Artykuł 5
Materiały do pakowania jednostkowego, zbiorczego oraz do etykietowania z nadrukowanymi znakami jakości zdrowotnej lub identyfikacyjnymi
Przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą do dnia 31 grudnia 2007 r. nadal używać zapasów materiałów do pakowania jednostkowego, zbiorczego oraz do etykietowania, noszących nadruki znaków jakości zdrowotnej lub identyfikacyjnych, zakupionych przed dniem 1 stycznia 2006 r.
Artykuł 6
Urządzenia do znakowania
Przedsiębiorstwa sektora spożywczego i właściwe organy mogą stosować urządzenia do znakowania, które mają na wyposażeniu na dzień 31 grudnia 2005 r., do chwili wymiany tych urządzeń lub najpóźniej do końca okresu przejściowego, pod warunkiem że numer zatwierdzenia danego przedsiębiorstwa pozostanie niezmieniony.
Po dokonaniu wymiany urządzeń właściwy organ upewni się co do ich wycofania, tak aby nie można już było ich używać.
Artykuł 7
Wymogi sanitarne przy przywozie
1. Artykułu 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 nie stosuje się do przywozów żywności pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do której nie ustanowiono zharmonizowanych warunków sanitarnych przy przywozie, obejmujących listę państw trzecich oraz części państw trzecich oraz zakładów, z których przywóz jest dozwolony.
Do chwili harmonizacji prawodawstwa Wspólnoty dotyczącego przywozów tego rodzaju produktów przywozy te spełniają importowe warunki sanitarne danych Państw Członkowskich.
2. W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 przedsiębiorstwa sektora spożywczego importujące żywność zawierającą zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego, są zwolnione z obowiązku ustanowionego w tym artykule.
Dopóki nie zostanie opracowane oparte na analizie ryzyka podejście do celów wdrożenia zharmonizowanych warunków sanitarnych przy przywozie oraz kontroli importowanych produktów żywnościowych, przywozy będą zgodne ze zharmonizowanymi zasadami wspólnotowymi obowiązującymi przed dniem 1 stycznia 2006 r. tam, gdzie mają one zastosowanie, a w pozostałych przypadkach z przepisami krajowymi wdrożonymi przez Państwa Członkowskie przed tą datą.
Artykuł 8
Informacje dotyczące łańcucha żywnościowego
1.
W drodze odstępstwa od wymogów ustanowionych w sekcji III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, Państwa Członkowskie powinny stopniowo wdrażać wspomniane wymagania w różnych sektorach, natomiast w sektorze drobiu będą one stosowane z efektem natychmiastowym, tak aby sektor wieprzowiny w tym Państwie Członkowskim objęty był wdrażaniem wymogów związanych z podawaniem informacji dotyczących łańcucha żywnościowego do końca drugiego roku okresu przejściowego, a sektory koniny i cielęciny do końca trzeciego roku.
Państwa Członkowskie stosujące środki przejściowe powinny na koniec każdego roku przedkładać Komisji sprawozdania z wykonania.
2.
W drodze odstępstwa od wymogów ustalonych w pkt 2 sekcji III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, dotyczących dostarczania przedsiębiorstwom prowadzącym ubój informacji dotyczących łańcucha żywnościowego przynajmniej z 24-godzinnym wyprzedzeniem, właściwy organ może zezwolić, aby tego rodzaju informacje były przesyłane do przedsiębiorstwa prowadzącego ubój wraz ze zwierzętami dowolnego gatunku, których te informacje dotyczą, oraz we wszelkich okolicznościach, w których nie naraża to na szwank celów rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Jednak wszelkie elementy informacji dotyczących łańcucha żywnościowego, których znajomość mogłaby spowodować poważne zakłócenia działalności ubojni, powinny zostać udostępnione przedsiębiorstwu prowadzącemu ubój odpowiednio wcześniej przed przybyciem zwierząt do ubojni.
Artykuł 9
Mięso dzikich zwierząt parzystokopytnych utrzymywanych w warunkach fermowych
W drodze odstępstwa od wymogów ustanowionych w pkt 3 lit. j) sekcji III załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, świadectwo, o którym mowa w art. 16, potwierdzające zadowalający wynik kontroli przedubojowej wydają i podpisują służby weterynaryjne.
Artykuł 10
Kryteria dotyczące składników mięsa mielonego i zasad jego etykietowania
1.
W drodze odstępstwa od wymogów ustanowionych w rozdziale II pkt 1 sekcji V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, przedsiębiorstwa sektora spożywczego muszą dokonywać inspekcji surowców wwożonych na teren zakładu, aby zapewnić zgodność wyrobu wymienionego w poniższej tabeli z nazwą produktu końcowego.
Tabela: Kryteria dotyczące składu sprawdzane codziennie
_BAR_ Zawartość tłuszczu _BAR_ Tkanka łączna: stosunek mięsa do białka _BAR_
chude mięso mielone _BAR_ ≤ 7 % _BAR_ ≤ 12 _BAR_
mielona wołowina czysta _BAR_ ≤ 20 % _BAR_ ≤ 15 _BAR_
mięso mielone zawierające wieprzowinę _BAR_ ≤ 30 % _BAR_ ≤ 18 _BAR_
inne rodzaje mięsa mielonego _BAR_ ≤ 25 % _BAR_ ≤ 15 _BAR_
2.
W drodze odstępstwa od wymogów ustanowionych w rozdziale IV sekcji V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, na etykiecie muszą się również pojawiać następujące słowa:
- "zawartość procentowa tłuszczu do…",
- "stosunek mięsa do białka w tkance łącznej do…".
3. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na wprowadzanie na rynek krajowy mięsa mielonego, które nie spełnia wyżej wymienionych kryteriów, jeżeli zostanie oznakowane znakiem krajowym, którego nie można pomylić ze znakami określonymi w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Artykuł 11
Stosowanie czystej wody
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz rozdziału III część A pkt 1 sekcji VIII załącznika III do tego rozporządzenia, lód używany do chłodzenia świeżych produktów rybołówstwa może być otrzymywany z czystej wody w zakładach znajdujących się na lądzie.
2. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz rozdziału III część A pkt 2 oraz 3 sekcji VIII załącznika III do tego rozporządzenia, przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą na terenie zakładów zajmujących się obróbką produktów rybołówstwa, w tym również na łodziach, używać czystej wody.
3. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz rozdziału IV pkt 1 sekcji VIII załącznika III do tego rozporządzenia, przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą używać czystej wody do chłodzenia skorupiaków i mięczaków po ich ugotowaniu, na terenie zakładów położonych na lądzie.
Artykuł 12
Świeże mleko i przetwory mleczne
W drodze odstępstwa od wymogu ustalonego w rozdziale II część III pkt 1 lit. a) sekcji IX załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, maksymalna liczba drobnoustrojów w surowym mleku krowim ma zastosowanie jedynie wówczas, jeżeli mleko ma być poddawane obróbce termicznej i nie zostało jej poddane w odpowiednim okresie określonym w procedurach opartych na HACCP, ustanowionych przez przedsiębiorstwa sektora spożywczego.
Artykuł 13
Jaja i produkty jajeczne
1.
Państwa Członkowskie, które przed dniem 1 stycznia 2006 r. stosowały krajowe wymogi w zakresie temperatury w pomieszczeniach służących do składowania jaj oraz w pojazdach służących do przewożenia z i do takich zakładów, mogą nadal stosować te wymogi.
2.
Przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą używać jaj pękniętych do wytwarzania płynnej masy jajowej w zakładzie, który został do tego celu zatwierdzony, pod warunkiem że zostały one bezpośrednio dostarczone z zakładu produkcyjnego lub pakującego oraz że zostaną jak najszybciej wybite.
ROZDZIAŁ III
ŚRODKI PRZEJŚCIOWE DO CELÓW WDROŻENIA ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 854/2004
Artykuł 14
Szkolenie pracowników ubojni pełniących funkcję pomocników przy kontrolach urzędowych
W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 6 lit. a) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 oraz od rozdziału III część A lit. a) sekcji III załącznika I do tego rozporządzenia, pracownicy ubojni uprawnieni przez właściwy organ do wykonywania szczegółowych zadań pomocników przy kontrolach urzędowych powinni być szkoleni w taki sam sposób, jak urzędowi pracownicy pomocniczy jedynie w zakresie szczegółowych zadań, do których wykonywania posiadają uprawnienia, i nie muszą zdawać takiego samego egzaminu, jak urzędowi pracownicy pomocniczy.
Przed nadaniem personelowi ubojni uprawnień do przejęcia zadań wykonywanych przez urzędowych pracowników pomocniczych właściwy organ powinien upewnić się, że tego rodzaju szkolenie jest wystarczające.
Sprawdzi on również, jak najszybciej i najpóźniej przed końcem okresu przejściowego, czy zorganizowane zostały dodatkowe szkolenia oraz czy podjęte zostały środki niezbędne, aby personel ubojni mógł się zakwalifikować w drodze egzaminu stosowanego wobec urzędowych pracowników pomocniczych.
Artykuł 15
Certyfikacja zakładów, w których personel pełni funkcję pomocników przy kontrolach urzędowych
W drodze odstępstwa od drugiego akapitu rozdziału III część A lit. a) sekcji III załącznika I do rozporządzenia 854/2004, zakłady, w których personel zakładowy pełni funkcję pomocników przy kontrolach urzędowych, są w okresie przejściowym zwolnione z wymogu posiadania uznanych międzynarodowo certyfikatów, pod warunkiem że zakład wykaże, że rozpoczął i kontynuuje starania o certyfikację zgodną z normami międzynarodowymi, takimi jak EN ISO, dotyczące zarządzania jakością lub bezpieczeństwem żywności.
Artykuł 16
Wzór świadectwa dla mięsa dzikich zwierząt parzystokopytnych utrzymywanych w warunkach fermowych
W drodze odstępstwa od rozdziału VII część A pkt 4 sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004, wzór świadectwa przedstawiony w załączniku III do dyrektywy 91/495/EWG może być wykorzystywany przy transporcie dzikich zwierząt parzystokopytnych utrzymywanych w warunkach fermowych z gospodarstwa do ubojni.
Artykuł 17
Wymogi sanitarne przy przywozie
Artykułu 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 nie stosuje się do przywozów żywności pochodzenia zwierzęcego, w odniesie niu do której nie ustanowiono zharmonizowanych warunków sanitarnych przy przywozie, obejmujących listę państw trzecich oraz części państw trzecich oraz zakładów, z których przywóz jest dozwolony.
Do chwili harmonizacji prawodawstwa Wspólnoty dotyczącego przywozów tego rodzaju produktów przywozy te spełniają importowe warunki sanitarne danych Państw Członkowskich.
ROZDZIAŁ IV
ŚRODKI PRZEJŚCIOWE DO CELÓW WDROŻENIA ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 882/2004
Artykuł 18
Akredytacja laboratoriów
a) wykaże, że rozpoczęło i kontynuuje procedury niezbędne dla uzyskania akredytacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004;
b) przedstawi właściwemu organowi wystarczające gwarancje na to, że systemy kontroli jakości do celów analiz przeprowadzanych na potrzeby kontroli urzędowych zostaną wprowadzone w życie do dnia 1 stycznia 2006 r.
ROZDZIAŁ V
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 19
Przegląd
Środki przejściowe oraz warunki ich stosowania, ustanowione niniejszym rozporządzeniem, mogą w każdej chwili zostać poddane przeglądowi, w oparciu o doświadczenia nabyte w procesie wdrażania tych środków oraz rozporządzeń (WE) nr 853/2004, 854/2004 oraz 882/2004.
Artykuł 20
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 853/2004
W sekcji I B pkt 6 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 skreśla się akapit trzeci.
Artykuł 21
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 854/2004
W pkt 6 sekcji I rozdziału III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 skreśla się zdanie drugie.
Artykuł 22
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2077/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2078/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw, należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu, oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ogłasza się przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3.
Produkty objęte procedurą przetargową, okres składania ofert, indykatywne stawki refundacji i przewidziane ilości ustalone są w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3. Bez uszczerbku dla stosowania postanowień art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A3 zachowują ważność przez dwa miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2079/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 883/2001, rozporządzenie Rady (WE) nr 1037/2001 oraz rozporządzenie (WE) nr 2303/2003 w zakresie przedłużenia niektórych odstępstw w odniesieniu do certyfikacji i etykietowania win oraz procesów enologicznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 53 i art. 68 ust. 3,
uwzględniając decyzję Rady 2005/798/WE z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem [2], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 24 ust. 2, art. 26 i art. 27 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi [3], uproszczona procedura w odniesieniu do wymogów w zakresie przygotowywania i stosowania zaświadczeń oraz raportów z analizy dla przywozu wina ma zastosowanie do win przywożonych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki do dnia 31 grudnia 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2303/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. w sprawie szczególnych zasad etykietowania wina przywożonego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki [4] przewiduje pewne czasowe odstępstwa w odniesieniu do etykietowania win, które również wygasają dnia 31 grudnia 2005 r.
(3) W drodze odstępstwa od art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, rozporządzenie Rady (WE) nr 1037/2001 z dnia 22 maja 2001 r. zezwalające na oferowanie i dostarczanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi niektórych przywożonych win, które mogły być poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999 [5], zezwala na przywóz do Wspólnoty win pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, które poddano niektórym procesom enologicznym nieprzewidzianym w przepisach wspólnotowych. W odniesieniu do procesów enologicznych określonych w ust. 1 lit. b) Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1037/2001 zezwolenie takie również wygasa dnia 31 grudnia 2005 r.
(4) W wyniku negocjacji dnia 14 września 2005 r. parafowano Porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem. Zgodnie z art. 4 i 9 Porozumienia wina pochodzące ze Stanów Zjednoczonych będą nadal tak samo traktowane, jak na mocy rozporządzeń (WE) nr 883/2001, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 2303/2003. Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 2 Porozumienia art. 4 i 9 będą miały zastosowanie, począwszy od pierwszego dnia drugiego miesiąca po otrzymaniu pisemnego zawiadomienia, o którym mowa w art. 6 ust. 3 Porozumienia. Należało zatem wynegocjować oddzielne Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem [6] obejmujące okres od dnia 31 grudnia 2005 r. do daty wejścia w życie art. 4 i 9 Porozumienia w sprawie handlu winem.
(5) W celu uniknięcia zakłóceń w handlu należy przyjąć przepisy wykonawcze do Porozumienie w formie wymiany listów, a w szczególności przewidzieć, aby trzy odstępstwa, określone odpowiednio w rozporządzeniach (WE) nr 883/2001, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 2303/2003 pozostały w mocy do daty wejścia w życie art. 4 i 9 Porozumienia w sprawie handlu winem, jednak nie dłużej niż przez okres trzech lat od daty wejścia w życie Porozumienia w formie wymiany listów.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 883/2001, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 2303/2003.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 27 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Artykuł 24 ust. 2 oraz art. 26 stosuje się do momentu wejścia w życie art. 4 i 9 Porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem, nie dłużej niż przez okres trzech lat od daty wejścia w życie Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem [7].
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 1037/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Jednakże w odniesieniu do procesów enologicznych wymienionych w pkt 1 lit. b) Załącznika, zezwolenie takie jest ważne tylko do chwili wejścia w życie art. 4 i 9 Porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem, jednak nie dłużej niż przez okres trzech lat od daty wejścia w życie Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem [8].
2) w pkt 1 lit. b) Załącznika wyrazy wprowadzające "najpóźniej do dnia 31 grudnia 2003 r." otrzymują następujące brzmienie:
"najpóźniej do daty określonej w art. 1 ust. 1 akapit drugi".
Artykuł 3
Artykuł 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2303/2003 otrzymuje następujące brzmienie:
"Niniejsze rozporządzenie stosuje się do momentu wejścia w życie art. 4 i 9 Porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem, jednak nie dłużej niż przez okres trzech lat od daty wejścia w życie Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie kwestii związanych z handlem winem [9].
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2080/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 865/2004 w odniesieniu do organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, ich programów pracy i ich finansowania
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68 [1], w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia, że zatwierdzone organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek są skuteczne, zatwierdzanie musi odnosić się do różnych kategorii podmiotów gospodarczych mających duży wpływ w sektorach oliwy z oliwek lub oliwek stołowych, z jednoczesnym zapewnieniem, że organizacje te będą w stanie spełniać pewne minimalne wymagania wystarczające do osiągania znaczących wyników ekonomicznych.
(2) W celu umożliwienia Państwom Członkowskim będącym producentami wprowadzenia skutecznego zarządzania administracyjnego systemem zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek należy ustanowić procedury i nieprzekraczalne terminy zatwierdzania takich organizacji, kryteria selekcji ich programów działania i uzgodnienia dotyczące przekazywania i rozdzielania finansowania wspólnotowego.
(3) Artykuł 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rozporządzenia Rady [2] ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników przewiduje, że Państwa Członkowskie mogą zatrzymać do 10 % składnika oliwy z oliwek z pułapu krajowego określonego w art. 41 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w celu zapewnienia finansowania wspólnotowego programów pracy przygotowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych zatwierdzonych w jednym lub kilku obszarach działań określonych w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
(4) Zgodnie ze wspólnymi zasadami finansowania pomocy bezpośredniej oraz w celu umożliwienia wykorzystania wspomnianej udostępnionej kwoty niezbędne jest, by roczne wydatki przeznaczone na wykonanie programów prac nie przewyższały kwot zatrzymywanych co roku przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(5) W celu zapewnienia całkowitej spójności działań organizacji podmiotów gospodarczych zatwierdzonych w sektorze oliwek niezbędne jest ustalenie rodzajów działań kwalifikujących się i rodzajów działań niekwalifikujących się.
Należy również określić warunki przedstawiania programów i kryteria ich selekcji.
Zainteresowane Państwa Członkowskie powinny jednakże mieć możliwość ustanawiania dodatkowych warunków kwalifikacji, co pozwalałoby im na ściślejsze przystosowanie działań do krajowych realiów w sektorze oliwek.
(6) Biorąc pod uwagę nabyte doświadczenie, należy ustalić progi finansowania wspólnotowego przynajmniej w dziedzinach poprawy skutków środowiskowych uprawy oliwek i identyfikacji pochodzenia, certyfikacji i ochrony przez organy władzy krajowej jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych za pośrednictwem, między innymi, kontroli jakościowej oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentowi końcowemu tak, aby zapewnić wykonywanie minimum działań w delikatnych i jednocześnie priorytetowych obszarach.
(7) W celu zapewnienia realizacji programów pracy w określonych terminach i zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 oraz skutecznego zarządzania administracyjnego systemem zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek należy określić warunki dotyczące selekcji i zatwierdzania programów pracy.
(8) W celu umożliwienia poprawnego wykorzystania przez Państwo Członkowskie dostępnego finansowania niezbędne jest ustanowienie procedury corocznej modyfikacji programów pracy zatwierdzanych na następny rok z uwzględnieniem możliwych zmian, odpowiednio uzasadnionych w stosunku do początkowych warunków. Niezbędne jest również, by Państwa Członkowskie mogły określić warunki konieczne do dokonania zmiany w programach pracy oraz redystrybucji przyznanych kwot w taki sposób, aby nie nastąpiło przekroczenie rocznych kwot zatrzymywanych przez Państwa Członkowskie będące producentami w zastosowaniu art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr1782/2003.
(9) Aby umożliwić rozpoczęcie prac we właściwym czasie, organizacje podmiotów gospodarczych sektora oliwek mogą otrzymywać, poprzez ustanowienie gwarancji na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu (EWG) nr 2220/85 Komisji z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [3], maksymalną zaliczkę w wysokości 90 % rocznych wydatków kwalifikowanych zatwierdzonego programu pracy.
(10) Do celów zapewnienia właściwego zarządzania zasadami funkcjonowania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek zainteresowane Państwa Członkowskie powinny sporządzić plan kontroli i określić system kar za wszelkie dokonane nieprawidłowości.
Należy również ustanowić przepis w odniesieniu do organizacji podmiotów gospodarczych w celu powiadamiania władz krajowych w zainteresowanych Państwach Członkowskich o wynikach ich działalności oraz dalszego przekazywania tych wyników do Komisji.
(11) W trosce o zachowanie jasności i przejrzystości należy uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1638/98 w zakresie programów działania podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek na lata gospodarcze 2002/03, 2003/04 i 2004/05 [4] i zastąpić je nowym rozporządzeniem.
(12) Komitet Zarządzający ds. Oliwy z Oliwek i Oliwek Stołowych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres zastosowania
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady stosowania art. 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 w odniesieniu do zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych, działań kwalifikujących się do finansowania przez Wspólnotę, zatwierdzania programów pracy i realizacji zatwierdzonych programów pracy.
Artykuł 2
Warunki zatwierdzania podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek
1.
Państwo Członkowskie zatwierdza organizacje podmiotów gospodarczych kwalifikujących się do wspólnotowego finansowania programów pracy określonych w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
2.
Państwa Członkowskie ustanawiają warunki zatwierdzania zawierające co najmniej trzy z następujących warunków:
a) organizacje producentów składają się wyłącznie z producentów oliwek nienależących do innej zatwierdzonej organizacji producentów;
b) stowarzyszenia organizacji producentów składają się wyłącznie z zatwierdzonych organizacji producentów nienależących do innego zatwierdzonego stowarzyszenia organizacji producentów;
c) inne organizacje podmiotów gospodarczych składają się wyłącznie z podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek nienależących do innej zatwierdzonej organizacji podmiotów gospodarczych;
d) organizacje międzybranżowe stanowią szeroką i zrównoważoną reprezentację całej działalności gospodarczej związanej z produkcją, przetwarzaniem i handlem oliwą z oliwek i/lub oliwkami stołowymi;
e) organizacja podmiotów gospodarczych jest w stanie przedstawić program pracy obejmujący co najmniej jeden z obszarów działań określonych w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy, lit. a)–e);
f) organizacja podmiotów gospodarczych zobowiązuje się poddać kontrolom przewidzianym w art. 14.
3.
Do celów oceny wniosków o zatwierdzenie złożonych przez organizacje podmiotów gospodarczych Państwa Członkowskie biorą pod uwagę w szczególności następujące aspekty:
a) specyfikę sektora oliwek w każdym obszarze regionalnym określonym przez Państwa Członkowskie (zwanym dalej "obszarem regionalnym");
b) interes konsumentów i równowagę rynkową;
c) poprawę jakości produkcji oliwy z oliwek i oliwek stołowych;
d) ocenę skuteczności przedstawionych programów pracy.
Artykuł 3
Procedura zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek
1.
Do celów zatwierdzenia organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek składają, w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, ale nie później niż do dnia 15 lutego każdego roku, wniosek wykazujący, że spełniają warunki określone w art. 2 ust. 2.
Wniosek o zatwierdzenie jest ustanawiany zgodnie z modelem dostarczanym przez właściwy organ Państwa Członkowskiego tak, aby umożliwić kontrolę przestrzegania warunków określonych w art. 2 ust. 2.
Zawiera on w szczególności elementy pozwalające na identyfikację każdego z członków organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek.
2.
Nie później niż do dnia 1 kwietnia każdego roku wykonywania przyjętego programu pracy organizacja podmiotów gospodarczych jest zatwierdzana i otrzymuje numer zatwierdzenia.
3.
Zatwierdzenie zostaje bezzwłocznie anulowane, zawieszone lub cofnięte, jeżeli organizacja podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek nie spełnia warunków określonych w art. 2 ust. 2.
4 Jednakże organizacja podmiotów gospodarczych zachowuje prawa wynikające z jej zatwierdzenia do chwili jego cofnięcia, pod warunkiem że działała w dobrej wierze, jeżeli chodzi o zgodność z warunkami, o których mowa w art. 2 ust. 2.
W przypadku gdy cofnięcie zatwierdzenia wynika z faktu, że organizacja podmiotów gospodarczych nie dopełniła celowo, lub w wyniku poważnego zaniedbania warunków zatwierdzania, o których mowa w art. 2 ust. 2, decyzja o cofnięciu staje się skuteczna w chwili, gdy warunki zatwierdzania przestały być spełniane.
5.
Zatwierdzenia odmawia się, zostaje ono bezzwłocznie zawieszone lub wycofane, jeżeli organizacja podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek:
a) została ukarana za złamanie przepisów dotyczących systemu pomocy produkcyjnej przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 136/66 [5] w latach gospodarczych 2002/2003 lub 2003/2004,
b) została ukarana za złamanie przepisów w odniesieniu do systemu finansowania programów działalności organizacji producentów oliwy z oliwek, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1638/98 [6] w latach gospodarczych 2002/2003 lub 2003/2004.
6. Organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, które nie zostały zatwierdzone przez Państwo Członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1334/2002 lub które skorzystały z finansowania programów działania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek na lata gospodarcze od 2002/2003 do 2004/2005, mogą zostać uznane za zatwierdzone, jeżeli spełniają warunki określone w art. 2 ust. 2.
Artykuł 4
Finansowanie wspólnotowe
1. Coroczne finansowanie wspólnotowe programów pracy organizacji podmiotów gospodarczych jest zapewniane do wysokości kwoty zatrzymywanej na podstawie art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Państwa Członkowskie upewniają się, że roczne wydatki przeznaczone na wykonanie przyjętych programów pracy nie przekraczają kwoty określonej w pierwszym akapicie.
2.
Państwa Członkowskie zapewniają, by finansowanie wspólnotowe było przyznawane proporcjonalnie do długości okresu przewidzianego w art. 8 ust. 1.
Artykuł 5
Działania kwalifikujące się do finansowania wspólnotowego
1. Do finansowania wspólnotowego na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 kwalifikują się następujące działania (zwane dalej "działaniami kwalifikującymi się"):
a) w dziedzinie monitorowania i zarządzania administracyjnego rynku i sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych:
i) gromadzenie danych o sektorze i rynku, zgodnie ze specyfikacjami odnoszącymi się do metody, reprezentatywności geograficznej i dokładności, ustanowionymi przez właściwy organ krajowy;
ii) sporządzanie badań, w szczególności na tematy związane z innymi działaniami przewidzianymi w programie pracy danych organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek;
b) w dziedzinie poprawy wpływu uprawy oliwek na środowisko:
i) zbiorowe działania w celu utrzymania upraw oliwek o wysokiej wartości dla środowiska wobec ryzyka ich zaniechania, w określonych warunkach, na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez właściwy organ krajowy, szczególnie w odniesieniu do obszarów, które mogą się kwalifikować do otrzymania takiej pomocy oraz obszaru i minimalnej liczby producentów oliwy z oliwek, którzy muszą być zaangażowani, by określone działania stały się skuteczne;
ii) rozwój dobrych praktyk rolniczych w zakresie uprawy oliwek, opartych na kryteriach środowiskowych przystosowanych do warunków lokalnych, ich upowszechnianie między plantatorami oliwek oraz monitorowanie ich praktycznego stosowania;
iii) projekty praktycznych pokazów technik uprawy alternatywnych w stosunku do produktów chemicznych stosowanych w walce z muchą oliwkową;
iv) projekty praktycznych pokazów technik uprawy oliwek ukierunkowane na ochronę środowiska i kształtowanie krajobrazu takie jak rolnictwo ekologiczne, niskonakładowe i zintegrowane;
v) dodawanie danych środowiskowych do Systemu Informacji Geograficznej dla uprawy oliwek, określonego w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
c) w dziedzinie podnoszenia jakości produkcyjnej oliwy z oliwek i oliwek stołowych:
i) poprawę warunków uprawy (szczególnie kontrola muchy oliwkowej), zbiorów, przewozu i składowania oliwek przed etapem przetwarzania, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi przewidzianymi przez właściwy organ krajowy;
ii) ulepszenie odmianowe gajów oliwnych stanowiących gospodarstwa indywidualne pod warunkiem, że przyczyniają się one do realizacji celów programów pracy;
iii) poprawa warunków składowania i utylizacji wytłoczyn oliwy z oliwek i produkcji oliwek stołowych;
iv) pomoc techniczna dla przemysłu przetwórczego oliwy z oliwek w aspektach związanych z jakością produktów;
v) zakładanie i udoskonalanie laboratoriów do badań oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia;
vi) szkolenie degustatorów dokonujących kontroli organoleptycznej oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia;
d) w dziedzinie identyfikacji pochodzenia, certyfikacji i ochrony przez organy administracji krajowej jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych za pośrednictwem, w szczególności, kontroli jakościowej oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentowi końcowemu:
i) tworzenie i zarządzanie systemami umożliwiającymi identyfikację pochodzenia produktów bezpośrednio od plantatora oliwek do pakowania i etykietowania, zgodnie ze specyfikacjami określonymi przez właściwy organ krajowy;
ii) tworzenie i kierowanie systemami certyfikacji jakości opartymi na systemie analizy ryzyka i kontroli punktów krytycznych odpowiadających kryteriom technicznym przyjętym przez właściwy organ krajowy;
iii) tworzenie i zarządzanie systemami monitorowania przestrzegania norm zaświadczających o autentyczności, jakości i obrocie oliwy z oliwek i oliwek stołowych, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi ustanowionymi przez właściwy organ krajowy;
e) w dziedzinie upowszechniania informacji dotyczących działań prowadzonych przez organizacje podmiotów gospodarczych w celu poprawy jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych:
i) upowszechnianie informacji dotyczących prac wykonywanych przez organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek w obszarach określonych w lit. a), b), c) i d);
ii) stworzenie i utrzymanie strony internetowej na temat działań prowadzonych przez organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek w dziedzinach określonych w lit. a), b), c) i d).
Jeżeli chodzi o działanie przewidziane w akapicie pierwszym lit. c) ppkt ii), Państwa Członkowskie upewniają się, że zastosowano odpowiednie przepisy w celu odzyskania inwestycji lub jej wartości końcowej, w przypadku gdy członek danego gospodarstwa wystąpi z organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek.
2.
Państwo Członkowskie może ustanowić dodatkowe warunki określające działania kwalifikujące się, pod warunkiem że nie powodują one niemożności przedstawienia lub realizacji tych działań.
Artykuł 6
Podział finansowania wspólnotowego
Na szczeblu każdego Państwa Członkowskiego minimalna wartość procentowa 20 % kwoty dostępnego finansowania wspólnotowego dostępnego na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 jest przeznaczona na każdy z obszarów działania określony w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. b); a minimalna wartość procentowa 12 % finansowania wspólnotowego jest przeznaczona na obszar określony w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. d).
Jeżeli minimalna wartość procentowa określona w akapicie pierwszym nie zostanie całkowicie wykorzystana w wymienionych powyżej obszarach działań, niewykorzystane kwoty nie mogą zostać przeznaczone na inne obszary działań, ale powracają do budżetu wspólnotowego.
Artykuł 7
Działalność i koszty niekwalifikujące się do finansowania wspólnotowego
1.
Na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004, do finansowania wspólnotowego nie kwalifikują się następujące rodzaje działalności:
a) działalność otrzymująca finansowanie wspólnotowe inne niż to, które określono w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004;
b) działalność mająca na celu bezpośredni wzrost produkcji lub zdolności składowania albo potencjału przetwórczego;
c) działalność związana z zakupem albo składowaniem oliwy z oliwek lub oliwek stołowych albo mająca wpływ na ich ceny;
d) działalność związana z promocją handlową oliwy z oliwek lub oliwek stołowych;
e) działalność związana z badaniami naukowymi;
f) działalność mogąca powodować zakłócenia konkurencji w innych dziedzinach działalności gospodarczej podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek.
2.
W celu zapewnienia przestrzegania przepisów ust. 1 lit. a) organizacje podmiotów gospodarczych zobowiązują się pisemnie w imieniu własnym i swoich członków do rezygnacji z jakiegokolwiek finansowania pochodzącego z innego źródła wsparcia na szczeblu wspólnotowym lub krajowym w przypadku działań już finansowanych na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
3.
W przypadku realizacji działań określonych w art. 5 nie kwalifikują się między innymi koszty:
a) zwrotu (zwłaszcza w formie rocznych wypłat) pożyczek zaciągniętych na działania przeprowadzane w całości lub w części przed rozpoczęciem programu pracy;
b) wypłat dla podmiotów gospodarczych uczestniczących w spotkaniach i programach szkoleniowych w celu zrekompensowania im straty dochodu;
c) EFORG nie pokrywa wydatków związanych z kosztami administracyjnymi i kosztami zatrudnienia, poniesionych przez Państwa Członkowskie i przez beneficjentów ubiegających się o środki z EFORG,
d) zakupu ziemi niezabudowanej;
e) zakupu używanego sprzętu;
f) wydatki związane z umowami najmu, z włączeniem podatków, odsetek i kosztów ubezpieczenia;
g) wynajęcia, jeżeli jest ono preferowane od zakupu i koszty działania wynajętych towarów.
4.
Państwa Członkowskie mogą ustanowić dodatkowe warunki określające działalność i koszty niekwalifikujące się określone w ust. 1 i 3.
Artykuł 8
Programy pracy i wniosek o zatwierdzenie
1.
Programy pracy kwalifikujące się do finansowania wspólnotowego na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 są realizowane przez okres maksymalnie trzech lat.
Pierwszy z tych okresów rozpoczyna się w dniu 1 kwietnia 2006 r.
Kolejne okresy rozpoczynają się co trzy lata w dniu 1 kwietnia.
2.
Każda organizacja podmiotów gospodarczych zatwierdzona na podstawie niniejszego rozporządzenia może złożyć wniosek o zatwierdzenie pojedynczego programu pracy w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 lutego każdego roku.
Wniosek o zatwierdzenie zawiera następujące elementy:
a) szczegóły dotyczące danej organizacji podmiotów gospodarczych;
b) informacje o kryteriach selekcji określonych w art. 9 ust. 1;
c) opis, uzasadnienie i harmonogram wykonania każdego proponowanego działania;
d) plan wydatków z rozbiciem na działania i na obszary działań określone w art. 5 i wyszczególnieniem na każde 12 miesięcy od daty zatwierdzenia programu pracy, z rozróżnieniem na koszty ogólne, które nie mogą przekroczyć 2 % kosztów całkowitych, i na inne podstawowe rodzaje kosztów;
e) plan finansowania przypadającego na obszary działań określone w art. 5, z wyszczególnieniem na maksymalny okres 12 miesięcy od daty zatwierdzenia programu pracy, wskazujący w szczególności wnioskowane finansowanie wspólnotowe, w tym zaliczki i, w odpowiednim przypadku, udział finansowy podmiotów gospodarczych i udział krajowy;
f) opis ilościowy i jakościowy wskaźników skuteczności pozwalający na ocenę programu podczas jego wykonywania oraz ocenę ex post na podstawie ogólnych zasad ustanowionych przez Państwo Członkowskie;
g) dowód wniesienia zabezpieczenia bankowego w wysokości co najmniej 5 % wnioskowanej sumy finansowania wspólnotowego;
h) wniosek o zaliczkę na podstawie art. 11;
i) deklarację, o której mowa w art. 7 ust. 2;
j) w przypadku organizacji międzybranżowych i związków organizacji producentów – szczegóły na temat organizacji podmiotów gospodarczych odpowiedzialnych za rzeczywiste wykonanie działań zleconych w ramach ich programów;
k) w przypadku organizacji podmiotów gospodarczych stanowiących część stowarzyszenia producentów lub organizacji międzybranżowej – deklaracja, że działania przewidziane w ich programach nie są objęte żadnym innym wnioskiem o finansowanie wspólnotowe na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Selekcja i zatwierdzanie programów pracy
1.
Państwo Członkowskie dokonuje selekcji programów pracy na podstawie następujących kryteriów:
a) ogólna jakość programu i jego spójność z punktu widzenia celów i priorytetów sektora oliwek ustanowionych przez dane Państwo Członkowskie na obszarze regionalnym, o którym mowa;
b) wiarygodność finansowa i odpowiedniość zasobów finansowych danej organizacji podmiotów gospodarczych do celów realizacji proponowanych działań;
c) zakres obszaru regionalnego objętego programem pracy;
d) różnorodność sytuacji gospodarczych na danym obszarze regionalnym uwzględniona w programie pracy;
e) istnienie wielu obszarów działań i znaczenie udziału finansowego ze strony podmiotów gospodarczych;
f) ustanowione przez Państwo Członkowskie wskaźniki ilościowe i jakościowe skuteczności pozwalające na ocenę programu podczas jego wykonywania oraz ocenę ex post.
Państwo Członkowskie uwzględnia podział wniosków pomiędzy różne rodzaje organizacji podmiotów gospodarczych i organizacji o znaczeniu w sektorze oliwek na każdym obszarze regionalnym.
2.
Państwo Członkowskie odrzuca niepełne lub zawierające niedokładne informacje programy pracy lub programy zawierające jedną z działalności niekwalifikujących się przewidzianych w art. 7.
3.
Nie później niż do dnia 15 marca każdego roku Państwo Członkowskie informuje organizacje podmiotów gospodarczych o zatwierdzonych programach pracy i, w odpowiednim przypadku, o programach pracy, którym zostało przyznane odpowiednie finansowanie wspólnotowe.
Ostateczne zatwierdzenie programu pracy może podlegać zastrzeżeniem wniesienia poprawek, które Państwo Członkowskie uzna za niezbędne.
W takim przypadku dana organizacja podmiotów gospodarczych wyraża zgodę w terminie 15 dni od daty powiadomienia o zmianach.
4.
Jeżeli proponowany program pracy nie zostanie wybrany, Państwo Członkowskie niezwłocznie zwraca zabezpieczenie określone w art. 8 ust. 2 lit. g).
5.
Państwa Członkowskie zapewniają, by kwota finansowania wspólnotowego była przyznawana w obrębie każdej kategorii organizacji podmiotów gospodarczych biorąc pod uwagę wartość oliwy z oliwek wyprodukowanej lub wprowadzonej do obrotu przez członków organizacji podmiotów gospodarczych.
Artykuł 10
Zmiana programów pracy
1. Organizacja podmiotów gospodarczych może, stosując procedurę określoną przez Państwo Członkowskie, zwrócić się o wprowadzenie zmian do treści i budżetu swojego już zatwierdzonego programu pracy, o ile nie powodują one przekroczenia kwoty zatrzymywanej w zastosowaniu art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Do wniosku o wniesienie zmiany w programie pracy dołącza się dokumenty towarzyszące określające powody, charakter i następstwa proponowanych zmian.
Organizacja podmiotów gospodarczych przedstawia wniosek odpowiedniemu organowi co najmniej sześć miesięcy przed rozpoczęciem realizacji danego działania.
3.
Jeżeli organizacje podmiotów gospodarczych, które połączyły się prowadziły uprzednio odrębne programy pracy, prowadzą te programy równolegle i w odrębny sposób do dnia 1 stycznia roku następującego po połączeniu.
Organizacje te przystępują do połączenia programów pracy, składając wniosek o zmianę ich odpowiednich programów pracy zgodnie z ust. 1 i 2.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, Państwa Członkowskie mogą zezwolić tym organizacjom podmiotów gospodarczych, które się o to zwrócą z odpowiednio uzasadnionych powodów, na równoległe prowadzenie ich odpowiednich programów pracy bez połączenia programów.
4.
Najpóźniej w dwa miesiące po otrzymaniu wniosku o zmianę programu pracy przewidzianego w ust. 2 i rozpatrzeniu dostarczonych dokumentów właściwy organ Państwa Członkowskiego powiadamia o swojej decyzji zainteresowaną organizację podmiotów gospodarczych.
Wszelkie wnioski o zmianę, co do których nie podjęto decyzji w terminie, uważa się za przyjęte.
5.
W przypadku gdy finansowanie wspólnotowe otrzymane przez organizację podmiotów gospodarczych jest niższe niż zatwierdzony program, beneficjenci mogą dostosować swój program do otrzymanego finansowania.
Artykuł 11
Zaliczki
1.
Organizacje podmiotów gospodarczych, które przedkładają wniosek zgodnie z art. 8 ust. 2 lit. h), otrzymują, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 niniejszego artykułu, zaliczkę w wysokości maksimum 90 % wydatków kwalifikujących się przewidzianych w zatwierdzonym programie pracy na dany rok.
2.
W ciągu miesiąca następującego po rozpoczęciu każdego roku wykonywania zatwierdzonego programu pracy Państwo Członkowskie wypłaca danej organizacji podmiotów gospodarczych pierwszą transzę w wysokości jednej trzeciej kwoty określonej w ust. 1.
Druga transza, w wysokości pozostałych dwóch trzecich kwoty określonej w ust. 1, jest wypłacana po weryfikacji przewidzianej w ust. 3.
3.
Państwo Członkowskie przed wypłaceniem kolejnej transzy sprawdza, czy każda transza zaliczki została rzeczywiście wydana.
Weryfikacji tej dokonuje Państwo Członkowskie na podstawie sprawozdania określonego w art. 13 lub na podstawie kontroli na miejscu określonej w art. 14.
4.
Wypłaty określone w ust. 2 są uzależnione od złożenia przez dane organizacje podmiotów gospodarczych zabezpieczenia, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2220/85, o wysokości równej 110 % sumy wnioskowanej zaliczki.
Głównym wymogiem w rozumieniu art. 20 ust. 2 tego rozporządzenia jest wykonanie działań wykazanych w zatwierdzonym programie pracy.
Po ustanowieniu gwarancji określonej w akapicie pierwszym Państwo Członkowskie niezwłocznie zwraca zabezpieczenie określone w art. 8 ust. 2 lit. g).
5.
Przed upływem terminu określonego przez Państwo Członkowskie i najpóźniej pod koniec każdego roku wykonywania programu pracy dane organizacje podmiotów gospodarczych mogą złożyć wniosek o zwrot zabezpieczenia określonego w ust. 4, odpowiadającego co najwyżej kwocie połowy rzeczywiście poniesionych wydatków.
Państwo Członkowskie ustanawia i kontroluje dokumenty towarzyszące, jakie należy dołączyć do tego wniosku, oraz zwraca zabezpieczenia odpowiadające danym wydatkom najpóźniej w ciągu drugiego miesiąca od złożenia wniosku.
Artykuł 12
Wniosek o finansowanie wspólnotowe
1.
Do celów wypłaty finansowania wspólnotowego na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 organizacja podmiotów gospodarczych składa wniosek o finansowanie do agencji płatniczej przed datą określoną przez Państwo Członkowskie i nie później niż trzy miesiące po zakończeniu każdego roku wykonywania swojego programu pracy.
Państwo Członkowskie może wypłacić organizacjom podmiotów gospodarczych pozostałą część finansowania wspólnotowego przypadającą na każdy rok wykonywania programu pracy po upewnieniu się na podstawie sprawozdania określonego w art. 13 lub na postawie kontroli na miejscu określonej w art. 14, że obie transze zaliczki określonej w art. 11 ust. 2 zostały rzeczywiście wydane.
Wszelkie wnioski o finansowanie wspólnotowe przedstawione po dacie określonej w akapicie pierwszym nie będą uwzględniane, a kwoty otrzymane z tytułu finansowania wspólnotowego programu będą zwracane według procedury przewidzianej w art. 17.
2.
Wniosek o finansowanie wspólnotowe jest ustanawiany na podstawie modelu przedłożonego przez właściwy organ Państwa Członkowskiego.
Aby wniosek został uwzględniony, muszą mu towarzyszyć:
a) dokumenty poświadczające:
i) wydatki poniesione w okresie wykonywania programu pracy (rachunki i dokumenty bankowe potwierdzające ich zapłatę);
ii) w odpowiednim przypadku, wypłatę udziałów finansowych podmiotów gospodarczych oraz danego Państwa Członkowskiego;
b) sprawozdanie złożone z następujących elementów:
i) szczegółowy opis zrealizowanych etapów programu z rozbiciem na obszary działania określone w art. 5;
ii) w odpowiednim przypadku, uzasadnienie i konsekwencje finansowe rozbieżności pomiędzy etapami programu pracy zatwierdzonego przez Państwo Członkowskie i etapami programu rzeczywiście zrealizowanymi;
iii) ocena programu pracy w oparciu o wskaźniki przewidziane w art. 8 ust. 2 lit. f).
3.
Wszelkie wnioski o finansowanie niespełniające warunków ustanowionych w ust. 1 i 2 są odrzucane.
Dana organizacja podmiotów gospodarczych może złożyć nowy wniosek o finansowanie w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie.
4.
Wszelkie wnioski dotyczące wydatków poniesionych później niż dwa miesiące po zakończeniu okresu wykonywania programu pracy są odrzucane.
5. Nie później niż trzy miesiące od daty złożenia wniosku o finansowanie i dokumentów towarzyszących określonych w ust. 2 oraz po rozpatrzeniu dokumentów towarzyszących i przeprowadzeniu kontroli określonych w art. 14, Państwo Członkowskie wypłaca należne finansowanie wspólnotowe i, w odpowiednim przypadku, zwraca zabezpieczenie określone w art. 8 ust. 2 lit. g) lub w art. 11 ust. 4.
Artykuł 13
Sprawozdanie organizacji podmiotów gospodarczych
1.
Począwszy od 2007 r. organizacje podmiotów gospodarczych przedstawiają przed dniem 1 maja każdego roku roczne sprawozdania z wykonania prognamów pracy za poprzedni rok kalendarzowy.
Sprawozdania te obejmują następujące elementy:
a) etapy programu pracy zrealizowane lub będące w trakcie realizacji;
b) podstawowe zmiany programu pracy;
c) ocenę wyników już uzyskanych w oparciu o wskaźniki przewidziane w art. 8 ust. 2 lit. f).
W przypadku ostatniego roku wykonywania programu pracy sprawozdania określone w akapicie pierwszym zastępuje sprawozdanie końcowe.
2.
W przypadku programów pracy trwających krócej niż jeden rok, sprawozdanie końcowe powinno zostać przedstawione najpóźniej dwa miesiące po zakończeniu wykonywania programu.
3.
Sprawozdanie końcowe stanowi ocenę programu pracy i zawiera co najmniej następujące elementy:
a) wyjaśnienie, w oparciu co najmniej o wskaźniki przewidziane w art. 9 ust. 1 lit. f) oraz o wszelkie inne mające znaczenie kryteria, tłumaczące, w jakim stopniu cele wyznaczone przez program zostały zrealizowane;
b) wyjaśnienie zmian w programie pracy;
c) w odpowiednim przypadku, wskazanie elementów do uwzględnienia podczas opracowywania kolejnego programu pracy.
Artykuł 14
Kontrole na miejscu
1.
Państwa Członkowskie sprawdzają, czy spełnione są warunki przyznawania finansowania wspólnotowego, szczególnie w odniesieniu do następujących aspektów:
a) przestrzeganie warunków zatwierdzania;
b) wprowadzenie w życie zatwierdzonych programów pracy, w szczególności środków inwestycyjnych;
c) rzeczywiście poniesione wydatki w stosunku do wnioskowanego finansowania i udziału finansowego danych podmiotów gospodarczych.
2.
Właściwy organ wprowadza plany kontroli na miejscu obejmujące próbę organizacji podmiotów gospodarczych zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
Właściwy organ dokonuje doboru próby poprzez analizę ryzyka w taki sposób, aby:
- organizacje producentów i stowarzyszenia organizacji producentów były kontrolowane na miejscu co najmniej jeden raz po wypłaceniu zaliczki i przed końcową wypłatą finansowania wspólnotowego;
- pozostałe organizacje podmiotów gospodarczych i organizacje międzybranżowe były kontrolowane w każdym roku wykonywania każdego zatwierdzonego programu pracy, chyba że w trakcie trwania roku skorzystały z zaliczki.
W takim przypadku kontrola nastąpi po dacie wypłacenia tej zaliczki.
Jeżeli kontrole wykryją nieprawidłowości, właściwy organ wykonuje kontrole dodatkowe w ciągu danego roku i zwiększa liczbę organizacji podmiotów gospodarczych, które mają zostać skontrolowane w następnym roku.
3.
Kontrole na miejscu są niezapowiedziane.
Jednakże, aby ułatwić praktyczną realizację kontroli, dopuszczalne jest powiadomienie kontrolowanej organizacji podmiotów gospodarczych z wyprzedzeniem nieprzekraczającym 48 godzin.
4.
Właściwy organ określa organizacje podmiotów gospodarczych, które mają zostać skontrolowane na podstawie analizy ryzyka opartej na następujących kryteriach:
a) kwota finansowania zatwierdzonego programu pracy;
b) charakter działań finansowanych w ramach programu pracy;
c) postęp osiągnięty w wykonywanych programach pracy;
d) ustalenia kontroli na miejscu i weryfikacji dokonanych podczas procedury zatwierdzania;
e) inne kryteria ryzyka określone przez Państwa Członkowskie.
5.
Czas trwania każdej kontroli na miejscu odpowiada postępowi osiągniętemu w wykonywanym zatwierdzonym programie pracy.
Artykuł 15
Sprawozdania z kontroli
Każda kontrola na miejscu stanowi przedmiot szczegółowego sprawozdania z kontroli, wskazującego w szczególności:
a) datę i czas trwania kontroli;
b) listę obecnych osób;
c) listę skontrolowanych rachunków;
d) numery referencyjne wybranych rachunków w dokumentacji księgowej (rejestr zakupów lub sprzedaży i rejestr VAT, w których zaksięgowano wybrane rachunki);
e) dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę wybranych kwot;
f) wykaz działań już zrealizowanych, które zostały szczególnie przeanalizowane na miejscu.
Artykuł 16
Korekty i sankcje
1.
W przypadku gdy cofnięcie zatwierdzenia określone w art. 3 ust. 3 wynika z faktu, że organizacja podmiotów gospodarczych celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania nie dopełniła swoich obowiązków, organizacja podmiotów gospodarczych zostaje pozbawiona finansowania na całość programu pracy oraz wypłaca właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona.
2.
Jeżeli dane działanie nie zostanie wykonane zgodnie z programem pracy, organizacja podmiotów gospodarczych zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania na dane działanie.
Wyłączenie to nie stosuje się, jeżeli organizacja podmiotów gospodarczych złożyła prawidłowe informacje co do stanu faktycznego lub może w inny sposób wykazać, że nie ponosi winy.
3.
Następujące sankcje mają zastosowanie do organizacji podmiotów gospodarczych w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy wykonywaniu programu pracy:
a) w przypadku nieprawidłowości polegającej na zaniedbaniu, organizacja podmotów gospodarczych:
i) zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania na dane działanie;
ii) wypłaca także właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona;
b) w przypadku umyślnej nieprawidłowości, w tym fałszywych deklaracji, organizacja podmiotów gospodarczych:
i) zostaje pozbawiona finansowania na całość programu pracy;
ii) wypłaca także właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona;
iii) zostaje pozbawiona mozliwości korzystania z finansowania wspólnotowego na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 na cały trzyletni okres następujący po okresie, w którym nieprawidłowość została stwierdzona.
4.
Kwoty powstałe po zastosowaniu korekt lub sankcji na podstawie niniejszego artykułu są wypłacane agencji płatniczej i odejmowane od wydatków finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
Artykuł 17
Zwrot nienależnych wypłat
1.
Właściwy organ Państwa Członkowskiego egzekwuje każdą nienależnie wypłaconą kwotę powiększoną, w odpowiednim przypadku, o odsetki naliczone zgodnie z art. 2.
2.
Odsetki są naliczane:
a) na podstawie okresu, który upłynął między wypłaceniem a zwrotem należności przez beneficjenta;
b) według stawek stosowanych przez Europejski Bank Centralny w jego głównych działaniach refinansowania publikowanych w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i obowiązujących w dniu, w którym dokonano nienależnej wypłaty, powiększonych o trzy punkty procentowe.
3.
W przypadku środka, co do którego w późniejszym terminie okazało się, że nie kwalifikuje się, a który był wykonywany zgodnie z zatwierdzonym programem pracy, Państwo Członkowskie może zadecydować o wypłacie należnego finansowania lub o nieprzystępowaniu do egzekwowania kwot już wypłaconych, jeżeli taka decyzja jest dopuszczalna w porównywalnych przypadkach finansowanych z budżetu krajowego oraz jeżeli dana organizacja podmiotów gospodarczych nie działała przez zaniedbanie lub umyślnie.
4.
Kwoty wyegzekwowane lub wypłacone na podstawie niniejszego artykułu są wypłacane agencji płatniczej i odejmowane od wydatków finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
Artykuł 18
Powiadomienia od Państw Członkowskich
1.
Nie później niż do dnia 31 stycznia 2006 r. Państwa Członkowskie produkujące oliwę z oliwek powiadomią Komisję o krajowych środkach wykonawczych do niniejszego rozporządzenia, a w szczególności o środkach dotyczących:
a) warunków zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych określonych w art. 2 ust. 2;
b) dodatkowych warunków określających działania kwalifikujące się ustanowionych w zastosowaniu art. 5 ust. 2;
c) celów i priorytetów sektora oliwek określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) i wskaźników ilościowych i jakościowych określonych w art. 9 ust. 1 lit. f);
d) uzgodnień dotyczących systemu zaliczek określonych w art. 11 oraz, w odpowiednim przypadku, systemu płatności finansowania krajowego,
e) zastosowania kontroli przewidzianych w art. 14 oraz sankcji i korekt przewidzianych w art. 16;
f) terminu określonego w art. 12 ust. 3.
2.
Nie później niż do dnia 1 maja każdego roku wykonywania zatwierdzonych programów pracy Państwa Członkowskie przekażą Komisji dane dotyczące:
a) zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych;
b) programów pracy i ich charakterystyki, z rozbiciem na typy organizacji podmiotów gospodarczych, obszary działań i obszary regionalne;
c) kwoty finansowania przyznanej na każdy program pracy;
d) harmonogramu finansowania wspólnotowego przewidzianego na każdy rok budżetowy przez cały czas trwania programów pracy.
3.
Nie później niż do dnia 10 września każdego roku wykonywania zatwierdzonych programów pracy Państwa Członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia złożone co najmniej z następujących elementów:
a) liczby sfinansowanych programów pracy, beneficjentów, obszarów upraw oliwek, młynów, infrastruktury przetwórczej oraz przedmiotowe ilości oliwy z oliwek i oliwek stołowych;
b) charakterystyki działań prowadzonych w każdym obszarze działań;
c) rozbieżności między działaniami planowanymi a działaniami rzeczywiście zrealizowanymi i ich następstwami w odniesieniu do wydatków;
d) opisu i oceny wyników, w szczególności na podstawie oceny programów pracy określonych w art. 12 ust. 2 lit. b) ppkt iii);
e) statystyk z kontroli przeprowadzonych zgodnie z art. 14 i 15 oraz sankcji lub korekt zastosowanych zgodnie z art. 16;
f) wydatków według programów pracy i według obszaru działania oraz udziałów finansowych Wspólnoty, udziałów krajowych i udziałów podmiotów gospodarczych.
4.
Powiadomień przewidzianych w niniejszym artykule dokonuje się drogą elektroniczną, według wskazówek udzielonych Państwom Członkowskim przez Komisję.
Artykuł 19
Przepisy przejściowe
1.
Państwa Członkowskie mogą wypłacić zaliczkę na poczet finansowania wspólnotowego na pierwszy rok wykonywania programu.
2.
Zaliczka ta powinna ograniczać się wyłącznie do kwoty odpowiadającej finansowaniu wspólnotowemu.
3.
Wydatki wynikające z wypłaty zaliczki przewidzianej w ust. 2 są wykazywane jako wydatki poniesione w dniach od 16 do 31 października 2006 r.
Artykuł 20
Uchylenie
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1334/2002.
Jednakże jego art. 9, 10 i 11 ust. 3 stosuje się w dalszym ciągu do programów działań obejmujących rok gospodarczy 2004/2005.
Artykuł 21
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2081/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
otwierające i ustalające sposób zarządzania kontyngentem taryfowym na rok 2006 w odniesieniu do manioku pochodzącego z Tajlandii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych w harmonogramie CXL sporządzonym w wyniku zakończenia negocjacji z tytułu art. XXIV.6 GATT [1], w szczególności jego art. 1 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W ramach wielostronnych negocjacji handlowych w Światowej Organizacji Handlu, Wspólnota zobowiązała się do ustanowienia kontyngentu taryfowego ograniczonego do 21 milionów ton produktów objętych kodami CN 07141010, 07141091 i 07141099, pochodzących z Tajlandii, w okresie czterech lat, w ramach którego należności przywozowe są zmniejszone do 6 %.
Kontyngent ma być ustanowiony i zarządzany przez Komisję.
(2) Konieczne jest utrzymanie systemu zarządzania, który zagwarantuje, że jedynie produkty pochodzące z Tajlandii będą mogły być przywożone z tytułu wymienionego kontyngentu.
Z tego powodu wydanie pozwolenia na przywóz powinno nadal podlegać obowiązkowi okazania pozwolenia na wywóz wydanego przez władze tajlandzkie i którego wzór został przekazany Komisji.
(3) Jako że przywozy rozpatrywanych produktów na rynek wspólnotowy były tradycyjnie zarządzane w ramach roku kalendarzowego, system ten powinien zostać zachowany.
Należy w konsekwencji ustanowić kontyngent na rok 2006.
(4) Przywóz produktów objętych kodami CN 07141010, 07141091 i 07141099 jest uwarunkowany przedstawieniem pozwolenia na przywóz zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [2], z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustanawiającym specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu [3].
(5) W świetle zdobytego doświadczenia i biorąc pod uwagę fakt, że koncesja wspólnotowa przewiduje całkowitą ilość 21000000 ton na cztery lata z maksymalną ilością roczną wynoszącą 5500000 ton, wskazane jest, aby zachować środki pozwalające bądź ułatwić w niektórych warunkach wprowadzenie do swobodnego obrotu ilości produktów przekraczających ilości wskazane w pozwoleniach na przywóz, bądź zaakceptować przesunięcie w czasie ilości reprezentujących różnicę między liczbą znajdującą się w pozwoleniach na przywóz a mniejszą liczbą rzeczywiście przywiezioną.
(6) Aby zapewnić prawidłowe stosowanie porozumienia, należy ustanowić system ścisłych i systematycznych kontroli, który uwzględni informacje znajdujące się na tajlandzkim pozwoleniu na wywóz oraz praktykę stosowaną przez władze tajlandzkie w odniesieniu do wydawania pozwoleń na wywóz.
(7) Jeżeli wnioskowane ilości przekraczają ilości dostępne, należy przyjąć mechanizm zmniejszenia ilości, aby nie przekroczyć przewidzianej ilości rocznej.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
OTWARCIE KONTYNGENTU
Artykuł 1
1.
Na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2006 r. otwiera się kontyngent taryfowy na przywóz 5500000 ton manioku objętego kodami CN 07141010, 07141091 i 07141099, pochodzącego z Tajlandii.
W ramach tego kontyngentu stosowana stawka należności przywozowych ustalona jest w wysokości 6 % ad valorem.
Niniejszy kontyngent ma numer porządkowy 09.4008.
2.
Produkty, o których mowa w ust. 1, korzystają z systemu przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli są przywiezione, pozostając objęte pozwoleniami na przywóz, których wydawanie podlega obowiązkowi okazania pozwolenia na wywóz do Wspólnoty, wydanego przez Department of Foreign Trade, Ministry of Commerce, Government of Thailand, dalej zwanego pozwoleniem na wywóz.
ROZDZIAŁ II
POZWOLENIA NA WYWÓZ
Artykuł 2
1.
Pozwolenie na wywóz sporządza się w jednym egzemplarzu oryginału i co najmniej jednej kopii, na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku I.
Rozmiary formularza wynoszą około 210 × 297 milimetrów.
Oryginał sporządza się na białym papierze z żółtym ornamentem giloszowanym, ujawniającym wszelkie próby fałszerstwa wykonane środkami mechanicznymi lub chemicznymi.
2.
Pozwolenie na wywóz wypełnia się w języku angielskim.
3.
Oryginał i kopie pozwolenia na wywóz wypełnia się bądź na maszynie do pisania, bądź ręcznie.
W ostatnim przypadku należy je wypełnić atramentem i czcionką drukarską.
4.
Każde pozwolenie na wywóz zawiera wcześniej nadrukowany numer serii; ponadto zawiera w górnej rubryce numer pozwolenia.
Kopie posiadają te same numery co oryginał.
Artykuł 3
1.
Pozwolenie na wywóz zachowuje ważność przez 120 dni od daty wydania.
Data wydania pozwolenia zawarta jest w okresie jego ważności.
Pozwolenie jest ważne tylko wtedy, gdy poszczególne rubryki są należycie wypełnione zgodnie z zawartymi wskazówkami i gdy jest należycie poświadczone, zgodnie z ust. 2.
W rubryce zatytułowanej "shipped weight" należy wpisać ilość słownie i cyframi.
2.
Pozwolenie na wywóz jest należycie poświadczone, gdy podana jest na nim data wydania i gdy umieszczona jest na nim pieczęć organu wydającego i podpis uprawnionej osoby lub osób.
ROZDZIAŁ III
POZWOLENIA NA PRZYWÓZ
Artykuł 4
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz produktów z pozycji 07141010, 07141091 i 07141099 pochodzących z Tajlandii, sporządzone zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1342/2003, składa się do właściwych organów Państw Członkowskich wraz z oryginałem pozwolenia na wywóz.
Oryginał pozwolenia na wywóz jest zachowywany przez organ wydający pozwolenie na przywóz.
Jeżeli jednak wniosek o pozwolenie na przywóz obejmuje tylko część ilości znajdującej się na pozwoleniu na wywóz, organ wydający umieszcza na oryginale informację o ilości, dla której oryginał został wykorzystany, i po przystawieniu pieczęci oddaje oryginał zainteresowanemu.
W odniesieniu do wydawania pozwolenia na przywóz należy uwzględniać wyłącznie ilość podaną w rubryce "shipped weght" pozwolenia na wywóz.
Artykuł 5
Jeżeli zostanie stwierdzone, że ilości w rzeczywistości rozładowane przy danej dostawie są wyższe niż ilości przedstawione w pozwoleniu lub pozwoleniach na przywóz wydanych dla tej dostawy, właściwe władze, które wydały rozpatrywane pozwolenie lub pozwolenia, przekazują Komisji, na wniosek importera, drogą elektroniczną, oddzielnie dla każdego przypadku i jak najszybciej, numer lub numery tajlandzkich pozwoleń na wywóz, numer lub numery pozwoleń na przywóz, określenie nadmiernej ilości oraz nazwę statku.
Komisja kontaktuje się z tajlandzkimi władzami w celu sporządzenia nowych pozwoleń na wywóz.
W oczekiwaniu na ich sporządzenie nadmierne ilości nie będą mogły zostać wprowadzone do swobodnego obrotu zgodnie z warunkami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, do chwili okazania nowych pozwoleń na przywóz dla rozpatrywanych ilości.
Nowe pozwolenia na przywóz są wydawane zgodnie z warunkami określonymi w art. 10.
Artykuł 6
W drodze odstępstwa od art. 5 akapit trzeci, po stwierdzeniu, że ilości rzeczywiście rozładowane w danej dostawie są wyższe od ilości objętych pozwoleniem lub pozwoleniami na przywóz o nie więcej niż o 2 %, właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym towary mają być wprowadzone do obrotu, na wniosek importera, zezwalają na wprowadzenie do obrotu rozpatrywanych nadmiernych ilości, nakazując uiszczenie stawki celnej w wysokości określonej pułapem 6 % ad valorem i ustanowienie przez importera zabezpieczenia w wysokości równiej różnicy między należnością przewidzianą w taryfie celnej a należnością zapłaconą.
Zabezpieczenie jest zwolnione po przedstawieniu właściwym władzom Państwa Członkowskiego, w którym produkt jest wprowadzony do swobodnego obrotu, uzupełniającego pozwolenia na przywóz na rozpatrywane ilości. Wniosek o uzupełniające pozwolenie nie podlega obowiązkowi ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 lub art. 8 niniejszego rozporządzenia.
Uzupełniające pozwolenie na przywóz wydawane jest zgodnie z warunkami określonymi w art. 10 i po okazaniu nowego lub nowych pozwoleń na wywóz wydanych przez władze tajlandzkie.
Uzupełniające pozwolenie na przywóz zawiera w rubryce 20 jeden z zapisów wymienionych w załączniku II.
Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, zabezpieczenie ulega przepadkowi w odniesieniu do ilości, dla których uzupełniające pozwolenie na przywóz nie zostanie okazane w terminie czterech miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o wprowadzeniu do obrotu, o którym mowa w akapicie pierwszym.
Ulega przepadkowi w szczególności w odniesieniu do ilości, dla których uzupełniające pozwolenie na przywóz nie mogło zostać wydane w zastosowaniu art. 10 akapit pierwszy.
Po wprowadzeniu ilości i poświadczeniu uzupełniającego pozwolenia na przywóz przez odpowiednie władze, w chwili zwolnienia zabezpieczenia przewidzianego w akapicie pierwszym, pozwolenie jest jak najszybciej odesłane do organu wydającego.
Artykuł 7
Wnioski o pozwolenia na przywóz z tytułu niniejszego rozporządzenia mogą zostać złożone w każdym Państwie Członkowskim, a wydane pozwolenia zachowują ważność w całej Wspólnocie.
Artykuł 5 ust. 1 akapit pierwszy tiret czwarte rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 nie stosuje się do przywozów wykonywanych w ramach niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
W drodze odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003, stawka zabezpieczenia odnosząca się do pozwoleń na przywóz przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu wynosi 5 EUR za tonę.
Artykuł 9
1.
Wniosek o pozwolenie na przywóz oraz pozwolenie zawierają w rubryce 8 zapis "Tajlandia".
2.
Pozwolenie na przywóz zawiera:
a) w rubryce 24 jeden z zapisów wymienionych w załączniku III;
b) w rubryce 20 jeden z następujących zapisów:
i) nazwę statku znajdującą się w tajlandzkim pozwoleniu na wywóz;
ii) numer i datę tajlandzkiego pozwolenia na wywóz.
3.
Pozwolenie na przywóz może być przyjęte w oparciu o deklarację wprowadzenia do swobodnego obrotu jedynie wtedy, gdy w świetle kopii konosamentu przedstawionego przez zainteresowanego okazuje się, że produkty, dla których ubiega się o wprowadzenie do obrotu, zostały przywiezione do Wspólnoty statkiem wymienionym w pozwoleniu na przywóz.
4.
Z zastrzeżeniem stosowania art. 6 niniejszego rozporządzenia i w drodze odstępstwa od art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, ilość wprowadzona do obrotu nie może być wyższa od ilości określonej w rubrykach 17 i 18 pozwolenia na przywóz.
W tym celu wpisuje się cyfrę 0 do rubryki 19 wymienionego pozwolenia.
Artykuł 10
1.
Jeśli wnioski o pozwolenie wykraczają poza ilość przewidzianą w art. 1, Komisja ustala wielkość procentową zatwierdzenia wnioskowanych ilości lub decyduje o odrzuceniu wniosków.
2.
Pozwolenie na przywóz zostaje wydane piątego dnia roboczego po złożeniu wniosku, z zastrzeżeniem środków podjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.
3.
W przypadku ustalenia wielkości procentowej zatwierdzenia na mocy ust. 1, wnioski mogą być wycofane w terminie dziesięciu dni roboczych od daty opublikowania wspomnianej wielkości procentowej.
W przypadku wycofania wniosków pozwolenia wydane zgodnie z ust. 2 zostają zwrócone.
Jeśli wnioski są wycofywane, zabezpieczenie jest zwracane.
Zabezpieczenie jest zwracane również w przypadku odrzucenia wniosków.
4.
W przypadku niedopełnienia warunków, którym podlega wydanie pozwolenia na przywóz, Komisja może, po przeprowadzeniu konsultacji z władzami tajlandzkimi, podjąć odpowiednie środki.
Artykuł 11
W drodze odstępstwa od art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003, ostatni dzień ważności pozwolenia na przywóz odpowiada ostatniemu dniu ważności odpowiedniego pozwolenia na wywóz przedłużonego o trzydzieści dni.
Artykuł 12
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji, w każdym dniu roboczym, drogą elektroniczną, następujące informacje odnośnie do każdego wniosku o pozwolenie na przywóz:
a) ilość, dla której wnioskuje się o pozwolenia na przywóz oraz, w razie potrzeby, zapis "uzupełniające pozwolenie na przywóz";
b) nazwisko wnioskującego o pozwolenie na przywóz;
c) numer okazanego pozwolenia na wywóz znajdujący się w jego górnej rubryce;
d) data wydania pozwolenia na wywóz;
e) całkowita ilość, dla której zostało wydane pozwolenie na wywóz;
f) nazwisko eksportera znajdujące się na pozwoleniu na wywóz.
2.
Najpóźniej z końcem pierwszego półrocza 2007 r. władze odpowiedzialne za wydawanie pozwoleń na przywóz przekażą Komisji, drogą elektroniczną, pełną listę niezatwierdzonych ilości, znajdujących się na odwrocie pozwoleń na przywóz, nazwę statku, numer kontraktu, którego przedmiotem jest transport do Wspólnoty Europejskiej, oraz numery pozwoleń dla rozpatrywanego wywozu.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2082/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1497/2001 nakładające tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz mocznika pochodzącego z Białorusi, Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Libii, Litwy, Rumunii i Ukrainy, przyjmujące zobowiązanie złożone przez producenta eksportującego z Bułgarii oraz kończące postępowanie w sprawie przywozu mocznika pochodzącego z Egiptu i Polski
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym") [1], w szczególności jego art. 8 i 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA
(1) Dnia 21 października 2000 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich o wszczęciu postępowania antydumpingowego [2] dotyczącego przywozu do Wspólnoty mocznika ("produkt objęty postępowaniem") pochodzącego z Białorusi, Bułgarii, Chorwacji, Egiptu, Estonii, Libii, Litwy, Polski, Rumunii i Ukrainy.
(2) Rezultatem wyżej wymienionego postępowania było nałożenie w lipcu 2001 r., na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1497/2001, tymczasowych ceł antydumpingowych na przywóz mocznika pochodzącego z Białorusi, Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Libii, Litwy, Rumunii i Ukrainy oraz zakończenie postępowania w sprawie przywozu mocznika pochodzącego z Egiptu i Polski [3].
(3) W tym samym rozporządzeniu Komisja przyjęła zobowiązanie założone przez producenta eksportującego z Bułgarii, Chimco AD. Z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (WE) 1497/2001, przywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem pochodzącego z wymienionego przedsiębiorstwa został zwolniony z tymczasowych ceł antydumpingowych, o których mowa, zgodnie z art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia.
(4) W późniejszym okresie rozporządzeniem Rady (WE) nr 92/2002 [4] ("rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych") nałożono cła ostateczne na przywóz mocznika pochodzącego z Białorusi, Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Libii, Litwy, Rumunii i Ukrainy.
Z uwzględnieniem warunków w nim określonych, wymienione rozporządzenie przyznawało towarom wyprodukowanym i bezpośrednio wywożonym przez Chimco AD do pierwszego niezależnego odbiorcy we Wspólnocie zwolnienie z płatności przedmiotowych ostatecznych ceł antydumpingowych, jako że zobowiązanie tego przedsiębiorstwa zostało przyjęte w sposób ostateczny już na etapie nałożenia ceł tymczasowych.
Jak wspomniano w motywie 137 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, minimalna cena podana w zobowiązaniu uległa dostosowaniu w związku ze zmianą poziomu usuwającego szkodę.
B. NARUSZENIA ZOBOWIĄZANIA
1.
Obowiązki przedsiębiorstwa proponującego zobowiązanie
(5) Zobowiązanie złożone przez Chimco AD nakłada na to przedsiębiorstwo obowiązek m.in. wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty po cenach nie niższych niż pewne minimalne ceny przywozowe (MIP) określone w zobowiązaniu.
Tego minimalnego poziomu cen należy przestrzegać w oparciu o kwartalną średnią ważoną.
Przedsiębiorstwo, o którym mowa, zobowiązuje się ponadto do nieobchodzenia postanowień zawartych w zobowiązaniu poprzez zawieranie porozumień kompensacyjnych z innymi stronami.
(6) Ponadto w celu umożliwienia skutecznego monitorowania zobowiązania, Chimco AD ma obowiązek przedkładania Komisji Europejskiej sprawozdania kwartalnego z całości sprzedaży eksportowej do Wspólnoty Europejskiej produktu objętego postępowaniem.
Sprawozdania te powinny zawierać szczegółowe dane ze wszystkich faktur wystawionych w danym okresie, dotyczących transakcji sprzedaży dokonanych w oparciu o warunki zobowiązania, co do których przedsiębiorstwo wnioskuje o zwolnienie z ceł antydumpingowych.
Wszelkie dane zawarte w tych sprawozdaniach ze sprzedaży powinny być pełne i poprawne.
(7) Zobowiązanie stanowi, że Komisja Europejska może udzielić dalszych instrukcji technicznych w sprawie monitorowania realizacji tego zobowiązania; ponadto przedsiębiorstwo zobowiązuje się współpracować z Komisją Europejską poprzez udzielanie wszelkich informacji uznanych za Komisję za niezbędne dla ustalenia, czy postanowienia zobowiązania są przestrzegane.
2.
Naruszenia zobowiązania
(8) W grudniu 2003 r. Komisja Europejska poinformowała przedsiębiorstwo, o którym mowa, że udostępniony zostanie nowy system umożliwiający mu przedkładanie Unii Europejskiej kwartalnych sprawozdań ze sprzedaży.
W przypadku zgody przedsiębiorstwa, system ten miał być stosowany do składania wyżej wymienionych sprawozdań od 2004 r.
(9) W odpowiedzi przedsiębiorstwo nadesłało deklarację przyjęcia nowego systemu sprawozdawczości dla przedsiębiorstw, jednocześnie nadal proponując zobowiązanie.
Pierwsze dwa sprawozdania złożone w nowym systemie zostały poprawnie przekazane Komisji Europejskiej.
(10) Natomiast sprawozdania za trzeci i czwarty kwartał nie zostały złożone w ramach systemu sprawozdawczości, o którym mowa.
Przedsiębiorstwo poinformowano o tym i przyznano mu wystarczający okres na zaradzenie tej sytuacji.
Ze strony przedsiębiorstwa nie było jednak w tej sprawie żadnej reakcji.
(11) Ponadto przedsiębiorstwo nie przedłożyło Komisji Europejskiej kwartalnych sprawozdań ze sprzedaży za 2005 r.
Tym samym spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek przedkładania Unii Europejskiej sprawozdań ze sprzedaży nie został wypełniony.
(12) Niezłożenie sprawozdania zgodnie ze specyfikacjami technicznymi oraz nieprzedłożenie sprawozdań kwartalnych stanowiły naruszenie zobowiązania.
W związku z tym przedsiębiorstwo poinformowano na piśmie o istotnych faktach i ustaleniach, w związku z którymi Komisja zamierza wycofać przyjęcie zobowiązania i zalecić nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych.
Ze strony przedsiębiorstwa, wobec którego obecnie toczy się postępowanie upadłościowe, nie było jednak w tej sprawie żadnej reakcji.
C. ZMIANA ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 1497/2001
(13) W związku z powyższym należy skreślić art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1497/2001, przyjmujący zobowiązanie ze strony Chimco AD, oraz odpowiednio zmienić numerację art. 4 i 5 tego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym wycofuje się przyjęcie zobowiązania złożonego przez Chimco AD.
Artykuł 2
1.
Niniejszym skreśla się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1497/2001.
2.
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 1497/2001 niniejszym otrzymuje oznaczenie "Artykuł 3".
3.
Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1497/2001 niniejszym otrzymuje oznaczenie "Artykuł 4".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2083/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
zmieniające dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do progów ich stosowania w zakresie procedur udzielania zamówień
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującą procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych [1], w szczególności jej art. 69,
uwzględniając dyrektywę 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi [2], w szczególności jej art. 78,
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzją 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) [3], Rada zatwierdziła Porozumienie w sprawie zamówień rządowych, zwane dalej "Porozumieniem", zamieszczone w załączniku 4 do tej decyzji.
Na mocy tego Porozumienia zasady przez nie przewidziane powinny być przestrzegane od momentu, gdy dane zamówienia osiągną lub przekroczą niektóre kwoty, zwane dalej "progami", określone w Porozumieniu i wyrażone w Specjalnych Prawach Ciągnienia.
(2) Celem dyrektyw 2004/17/WE i 2004/18/WE jest, między innymi, umożliwienie podmiotom i instytucjom zamawiającym, stosującym dyrektywy, przestrzegania równocześnie zobowiązań wynikających z Porozumienia.
W tym celu Komisja powinna dokonać weryfikacji progów przewidzianych we wspomnianych dyrektywach, i do których odnosi się Porozumienie, oraz, w stosownym przypadku, podwyższyć je lub obniżyć, tak aby odpowiadały wartości w euro progów ustalonych w Porozumieniu, zaokrąglonej w dół do pełnego tysiąca.
Wartości progowe ustalone w dyrektywach nie są takie same jak wartości progowe określone w Porozumieniu, obliczone na okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2007 r.
Należy zatem zmienić te wartości.
(3) Ponadto w dyrektywach 2004/17/WE i 2004/18/WE, w celu zmniejszenia liczby obowiązujących progów, progi niewynikające z Porozumienia zostały dostosowane do tych, które z niego wynikają.
Dlatego też należy również zmienić te progi.
(4) Niniejsze zmiany nie mają wpływu na przepisy krajowe wdrażające dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE, począwszy od progów niższych niż te określone w dyrektywach.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W dyrektywie 2004/17/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "473000 EUR" zastępuje się kwotą "422000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "5923000 EUR" zastępuje się kwotą "5278000 EUR";
2) w art. 61 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 kwotę "473000 EUR" zastępuje się kwotą "422000 EUR";
b) w ust. 2 kwotę "473000 EUR" zastępuje się kwotą "422000 EUR".
Artykuł 2
W dyrektywie 2004/18/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "154000 EUR" zastępuje się kwotą "137000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "236000 EUR" zastępuje się kwotą "211000 EUR";
c) w lit. c) kwotę "5923000 EUR" zastępuje się kwotą "5278000 EUR";
2) w art. 8 akapit pierwszy wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "5923000 EUR" zastępuje się kwotą "5278000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "154000 EUR" zastępuje się kwotą "211000 EUR";
3) w art. 56 kwotę "5923000 EUR" zastępuje się kwotą "5278000 EUR";
4) w art. 63 ust. 1 akapit pierwszy kwotę "5923000 EUR" zastępuje się kwotą "5278000 EUR";
5) w art. 67 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "154000 EUR" zastępuje się kwotą "137000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "236000 EUR" zastępuje się kwotą "211000 EUR";
c) w lit. c) kwotę "236000 EUR" zastępuje się kwotą "211000 EUR".
Artykuł 3
Uchyla się z dniem 1 stycznia 2006 r. rozporządzenie Komisji (WE) nr 1874/2004 [4].
Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2084/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii.
Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.
(2) Złożone między 1 a 10 grudnia 2005 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw.
Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.
(3) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 stycznia 2006 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52100 t.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z dniem 21 grudnia 2005 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:
Zjednoczone Królestwo:
- 34 t pochodzących z Botswany,
Artykuł 2
Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni stycznia 2006 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:
Botswana: _BAR_ 18916 t, _BAR_
Kenia: _BAR_ 142 t, _BAR_
Madagaskar: _BAR_ 7579 t, _BAR_
Suazi: _BAR_ 3363 t, _BAR_
Zimbabwe: _BAR_ 9100 t, _BAR_
Namibia: _BAR_ 13000 t. _BAR_
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2085/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we grudnia 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z sektorów jaj i mięsa drobiowego w ramach rozporządzeń (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 593/2004 z dnia 30 marca 2004 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
ilości figurujące we wnioskach o pozwolenia na przywóz, złożonych na okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. są dla niektórych produktów niższe lub równe dostępnym ilościom i mogą tym samym zostać całkowicie uwzględnione; dla innych produktów ilości te są wyższe od dostępnych ilości i muszą zostać zmniejszone o stały współczynnik w ujęciu procentowym w celu zapewnienia sprawiedliwego podziału,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2006 r. mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia 593/2004 i 1251/96.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2086/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych przetworów z mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 otwierającego i ustalającego zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i inne produkty rolne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1431/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze mięsa drobiowego ustaleń dotyczących przywozu, przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i niektóre inne produkty rolne [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
ilości figurujące we wnioskach o pozwolenia na przywóz, złożonych na okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. są dla niektórych produktów niższe lub równe dostępnym ilościom i mogą tym samym zostać całkowicie uwzględnione; dla innych produktów ilości te są wyższe od dostępnych ilości i muszą zostać zmniejszone o stały współczynnik w ujęciu procentowym w celu zapewnienia sprawiedliwego podziału,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1431/94.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz na okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2006 r. mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1431/94.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2087/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudnia 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów sektora mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia (WE) nr 2497/96
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2497/96 z dnia 18 grudnia 1996 r. ustanawiające procedury stosowania w sektorze mięsa drobiowego uzgodnień przewidzianych w Układzie o Stowarzyszeniu i Umowie przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael [1], w szczególności jego art. 4 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
ilości figurujące we wnioskach o pozwolenia na przywóz, złożonych za okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r., są wyższe od dostępnych ilości i muszą zostać zmniejszone o stały współczynnik w ujęciu procentowym, w celu zapewnienia sprawiedliwego podziału,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od 1 stycznia do 31 marca 2006 r., zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2497/96.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2006 r. mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 2497/96.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2088/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym rozporządzeniem Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i niektóre inne produkty rolne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1432/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny uzgodnień dotyczących przywozu przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94, otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i inne produkty rolne [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na pierwszy kwartał 2006 r. są mniejsze od dostępnych ilości i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić ilość dostępną w następnym okresie.
(3) Należy zwrócić uwagę podmiotów gospodarczych na to, że pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2006 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1432/94 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2006 r. można składać wnioski o pozwolenie na przywóz odnośnie do ilości określonej w załączniku II, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1432/94.
3.
Pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2089/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone we grudnia 2005 r. o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów w sektorze wieprzowiny w okresie od dnia 1 stycznia do 31 marca 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1458/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz w sektorze wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 5 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na pierwszy kwartał 2006 r. są mniejsze od dostępnych ilości i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić nadwyżkę dodawaną do ilości dostępnej w następnym okresie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2006 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1458/2003 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2006 r. można składać wnioski o pozwolenie na przywóz odnośnie do całkowitej ilości określonej w załączniku II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1458/2003.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2090/2005
z dnia 19 grudnia 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [2] ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.
(3) Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.
(4) Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem [3], 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem [4] oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską [5].
(5) Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 21 grudnia 2005 r. do 4 stycznia 2006 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2091/2005
z dnia 15 grudnia 2005 r.
w sprawie publikacji na 2006 r. nomenklatury produktów rolnych do celów refundacji wywozowych sporządzonej w rozporządzeniu (EWG) nr 3846/87
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1] oraz inne rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rolnych,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3846/87 z dnia 17 grudnia 1987 r. ustanawiające nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych [2], w szczególności jego art. 3 akapit czwarty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy opublikować nomenklaturę do celów refundacji w pełnej wersji obowiązującej w dniu 1 stycznia 2006 r., jaka wynika z przepisów rozporządzeń dotyczących systemów wywozowych dla produktów rolnych.
(2) Należy uwzględnić zmiany Nomenklatury Scalonej mające zastosowanie od 2006 r. i dotyczące serów, wprowadzone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 [3].
Należy zatem odpowiednio dostosować nomenklaturę do celów refundacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3846/87 wprowadza się następujące zmiany:
1) załącznik I zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
2) załącznik II zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2093/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
otwierające przetarg na obniżenie opłat przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ze względu na międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty, wynikające z wielostronnych negocjacji Rundy Urugwajskiej [2], Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości kukurydzy.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na przywóz kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz na przywóz kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Mając na względzie aktualne potrzeby rynku w Hiszpanii, należy ogłosić przetarg na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu na obniżenie opłat przywozowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na kukurydzę przywiezioną do Hiszpanii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 są zastosowane.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 29 czerwca 2006 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania, w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2094/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii sorgo pochodzącego z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej [2], Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości sorgo.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Biorąc pod uwagę obecne zapotrzebowanie rynku w Hiszpanii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [4] przewiduje w szczególności zmniejszenie o 60 % należności przywozowych w odniesieniu do sorgo w granicach kontyngentu ustalonego na 100000 ton w ciągu roku kalendarzowego i o 50 % powyżej tego kontyngentu.
Połączenie tych korzyści i korzyści będących wynikiem przetargu na obniżenie należności przywozowych może spowodować zakłócenia na hiszpańskim rynku zbóż.
Należy więc wykluczyć to połączenie.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo przywożonego do Hiszpanii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 mają zastosowanie.
3.
W ramach przetargu, obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo przewidziane w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002 nie ma zastosowania.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 29 czerwca 2006 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w zawiadomieniu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2095/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 w odniesieniu do przekazywania informacji dotyczących tytoniu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego [1], w szczególności jego art. 21,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Aby umożliwić Komisji monitorowanie rozwoju sytuacji rynkowej w sektorze surowca tytoniowego objętym wspólną organizacją rynku ustanowioną rozporządzeniem (EWG) nr 2075/92, Państwa Członkowskie mają obowiązek przekazywać jej niezbędne informacje.
(2) W tym celu przyjęto rozporządzenie Komisji (WE) nr 604/2004 z dnia 29 marca 2004 r. w sprawie przekazywania informacji dotyczących tytoniu począwszy od zbiorów w 2000 r. [2].
(3) Przekazywane informacje powinny stanowić ogólny przegląd całego wspólnotowego rynku tytoniu, a w szczególności powinny uwzględniać przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników [3] oraz przepisy wykonawcze do tego rozporządzenia.
(4) Dla celów skutecznej administracji informacje powinny być przekazywane z zachowaniem podziału na grupy tytoniowe i w określonych terminach.
(5) Należy zatem odpowiednio dostosować przepisy dotyczące przekazywanych informacji.
(6) W celu zapewnienia przejrzystości i racjonalnego porządku należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 604/2004 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Tytoniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla każdego zbioru Państwa Członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną informacje określone w załącznikach IA, IB, II i III zgodnie z terminami w nich podanymi.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zagwarantowania, że zainteresowane podmioty gospodarcze dostarczą im wymaganych informacji w odpowiednich terminach.
Artykuł 3
1.
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 604/2004.
Ma ono jednak zastosowanie do informacji dotyczących zbiorów z 2005 r.
2.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktowane są tak jak odesłania do niniejszego rozporządzenia i rozumiane są zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku IV.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2096/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
ustanawiające wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb żeglugi powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie w sprawie zapewniania służb) [1], w szczególności jego art. 4 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Komisja musi ustanowić wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej w całej Wspólnocie.
W tym celu najbardziej odpowiednim instrumentem jest rozporządzenie ze względu na jego bezpośrednie zastosowanie.
(2) Zapewnianie służb żeglugi powietrznej we Wspólnocie powinno podlegać certyfikacji Państw Członkowskich.
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej, spełniające wspólne wymogi, powinny otrzymać certyfikację.
Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej, które mogą prowadzić działalność bez certyfikacji, powinny starać się zapewnić jak największą zgodność ze wspólnymi wymogami w stopniu, w jakim pozwala im na to ich status prawny.
(3) Stosowanie wspólnych wymogów, które zostaną ustanowione zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 550/2004, nie powinno naruszać suwerenności Państw Członkowskich w ich przestrzeni powietrznej ani wymogów Państw Członkowskich dotyczących porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego i spraw obronnych określonych w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiającego ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie ramowe) [2]. Wspólne wymogi nie powinny obejmować operacji wojskowych i szkoleń w zakresie art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 549/2004.
(4) Definicja wspólnych wymogów dotyczących zapewniania służb żeglugi powietrznej powinna w należyty sposób uwzględniać status prawny instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej w Państwach Członkowskich.
Ponadto jeśli dana organizacja prowadzi działalność inną niż zapewnianie służb żeglugi powietrznej, wspólne wymogi, które zostaną ustanowione zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 550/2004, nie powinny mieć zastosowania do tego rodzaju działalności ani do środków przyznanych na działalność niedotyczącą zapewniania służb żeglugi powietrznej, o ile przepisy nie stanowią inaczej.
(5) Stosowanie wspólnych wymogów dotyczących instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej powinno być proporcjonalne do ryzyka związanego ze specyfiką każdego rodzaju służb, jak np. liczba i/lub rodzaj oraz właściwości wykonywanych lotów.
Jeśli niektóre instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej postanowią, że nie będą korzystać z możliwości świadczenia usług transgranicznych i w związku z tym zrzekają się prawa do wzajemnego uznawania w ramach Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, krajowe władze nadzorujące powinny być uprawnione do zezwolenia tym instytucjom na spełnienie, przy zachowaniu właściwych proporcji, odpowiednio, niektórych ogólnych wymogów dla zapewnienia służb żeglugi powietrznej oraz niektórych szczególnych wymogów dla zapewnienia służb żeglugi powietrznej.
W związku z tym warunki dołączone do certyfikatu powinny odzwierciedlać rodzaj i zakres odstępstwa.
(6) W celu zapewnienia odpowiedniego funkcjonowania systemu certyfikacji Państwa Członkowskie w ramach rocznego sprawozdania powinny przedłożyć Komisji wszelkie stosowne informacje dotyczące odstępstwa przyznanego przez ich krajowe władze nadzorujące.
(7) Różne rodzaje służb żeglugi powietrznej niekoniecznie podlegają tym samym wymogom.
Z tego względu należy dostosować wspólne wymogi do szczególnych cech każdego z rodzajów służb.
(8) Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej powinny być odpowiedzialne za zapewnienie zgodności w czasie obowiązywania certyfikatu i w stosunku do wszystkich służb nim objętych.
(9) W celu zapewnienia skutecznego stosowania wspólnych wymogów należy ustanowić system regularnego nadzoru i inspekcji zgodności ze wspomnianymi wspólnymi wymogami i warunkami określonymi w certyfikacie.
Przed wydaniem certyfikatu krajowe władze nadzorujące powinny zbadać, czy instytucja spełnia odpowiednie kryteria i dokonać w skali rocznej oceny zachowania zgodności przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej, którym przyznały certyfikat.
W związku z tym krajowe władze nadzorujące powinny ustanowić i zaktualizować orientacyjny program inspekcji obejmujący wszystkie instytucje, którym przyznano certyfikat w oparciu o ocenę ryzyka.
Program powinien umożliwiać dokonanie inspekcji wszystkich istotnych obszarów odnoszących się do instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej w racjonalnym okresie czasu.
Podczas oceny zachowania zgodności przez określone instytucje zapewniające służby ruchu lotniczego i służby meteorologiczne, krajowe władze nadzorujące powinny być uprawnione do sprawdzenia odpowiednich wymogów wynikających ze zobowiązań międzynarodowych danego Państwa Członkowskiego.
(10) Wzajemne przeglądy krajowych władz nadzorujących powinny prowadzić do wypracowania wspólnej koncepcji nadzoru instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej w całej Wspólnocie.
Przeglądy te powinny być organizowane przez Komisję we współpracy z Państwami Członkowskimi i koordynowane wraz z działaniami podjętymi w ramach Programu Pomocy i Monitorowania Wdrażania (ESIMS) ESARR Eurocontrol i Programu Audytu Nadzoru Ogólnego Bezpieczeństwa (USOAP) Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO).
Pozwoli to na uniknięcie powielania pracy.
Eksperci narodowi powinni w miarę możliwości pochodzić z krajowych władz nadzorujących lub z uznanej organizacji, aby w czasie trwania wzajemnego przeglądu możliwa była wymiana doświadczeń i najlepszych praktyk.
(11) Eurocontrol opracował wymagania w zakresie przepisów bezpieczeństwa ("ESARR"), mające priorytetowe znaczenie dla bezpiecznego zapewniania służb ruchu lotniczego.
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Komisja powinna zidentyfikować i przyjąć odpowiednie przepisy ESARR 3 dotyczące wykorzystania systemów zarządzania bezpieczeństwem przez organy zarządzania ruchem lotniczym ("ATM"), ESARR 4 dotyczące oceny i ograniczania ryzyka w systemie zarządzania ruchem lotniczym i ESARR 5 dotyczące personelu służb zarządzania ruchem lotniczym oraz wymogów odnoszących się do personelu technicznego i inżynieryjnego wykonującego zadania związane z bezpieczeństwem operacyjnym.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowej licencji kontrolera ruchu lotniczego [3] obejmujący przepisy ESARR 5 dotyczące kontrolerów ruchu lotniczego.
W związku z tym nie ma potrzeby powtarzania tych przepisów w niniejszym rozporządzeniu.
Jednakże należy włączyć przepisy nakładające na krajowe władze nadzorujące obowiązek sprawdzenia, czy personel instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej, w szczególności kontrolerzy żeglugi powietrznej, posiada odpowiednie licencje, jeśli są one wymagane.
(12) Podobnie nie ma potrzeby powtarzania przepisów ESARR 2 dotyczących przedkładnia zgłoszeń oraz rozpatrywania nieprawidłowości w ATM, które są objęte dyrektywą Rady 94/56/WE z dnia 21 listopada 1994 r. ustanawiającą podstawowe zasady regulujące postępowanie w dochodzeniu przyczyn wypadków i zdarzeń w lotnictwie cywilnym [4] oraz dyrektywą 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym [5].
Jednakże należy wprowadzić nowe przepisy dotyczące nieprawidłowości w zakresie bezpieczeństwa nakładające na krajowe władze nadzorujące obowiązek sprawdzenia, czy instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej, a także instytucja zapewniająca służby łączności, nawigacji i nadzoru przestrzegają uzgodnień odnoszących się do wymogów dokonywania zgłoszeń i oceny takich nieprawidłowości.
Odnośne przepisy ESARR 1 dotyczące kontroli bezpieczeństwa w zarządzaniu ruchem lotniczym oraz ESARR 6 dotyczące oprogramowania systemów zarządzania ruchem lotniczym powinny być zidentyfikowane i przyjęte w drodze odrębnych aktów Wspólnoty.
(13) W szczególności należy uwzględnić, że, po pierwsze, zarządzanie bezpieczeństwem – jako jedna z funkcji służb ruchu lotniczego – gwarantuje, że wszelkie rodzaje ryzyka bezpieczeństwa zostały zidentyfikowane, ocenione i należycie ograniczone oraz że, po drugie, formalne i systemowe podejście do zarządzania ryzykiem maksymalnie zwiększy, w widoczny i sprawdzalny sposób, korzyści wynikające z bezpieczeństwa.
Komisja powinna zaktualizować i uściślić wymogi bezpieczeństwa mające zastosowanie do służb żeglugi powietrznej w celu zapewnienia, w miarę potrzeb, najwyższego możliwego poziomu bezpieczeństwa bez uszczerbku dla takiej przyszłej roli, która może zostać przewidziana dla Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego w tym obszarze.
(14) Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej powinny działać zgodnie z odpowiednimi standardami Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).
W celu uproszczenia transgranicznego zapewniania służb Państwa Członkowskie i Komisja w ścisłej współpracy z Eurocontrol powinny podjąć prace nad zminimalizowaniem zgłoszonych przez Państwa Członkowskie różnic w stosowaniu standardów ICAO w zakresie służb żeglugi powietrznej w celu wypracowania wspólnego zestawu standardów dla Państw Członkowskich w ramach Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, w szczególności z myślą o opracowaniu wspólnych zasad w lotnictwie.
(15) Różne ustalenia krajowe odnoszące się do odpowiedzialności nie powinny powstrzymywać instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej od zawierania porozumień dotyczących transgranicznego zapewniania służb, jeśli zawarła ona porozumienia w celu pokrycia strat z tytułu odszkodowań ze zobowiązań zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami.
Stosowana metoda powinna odpowiadać krajowym wymogom prawnym.
Państwa Członkowskie powinny pokryć zobowiązania tych instytucji, którym na swoją własną odpowiedzialność zezwalają na zapewnianie służb żeglugi powietrznej w części lub w całej ich przestrzeni powietrznej bez certyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 550/2004.
(16) Podczas gdy ESARR 4 określa największe dopuszczalne prawdopodobieństwo dla ATM, bezpośrednio przyczyniające się do wypadku w rejonie ECAC (Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego), dla wszystkich stopni ciężkości nie ustanowiono jeszcze największego dopuszczalnego prawdopodobieństwa.
Państwa Członkowskie i Komisja w ścisłej współpracy z Eurocontrolem powinny uzupełnić i zaktualizować wspomniane prawdopodobieństwa oraz opracować mechanizmy umożliwiające ich stosowanie w różnych okolicznościach.
(17) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej ustanowionego art. 5 rozporządzenia (WE) nr 549/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej.
Jednakże, chyba że załącznik I lub II stanowi inaczej, powyższe wspólne wymogi nie mają zastosowania do:
a) działalności innej niż zapewnianie służb żeglugi powietrznej przez instytucję;
b) zasobów przyznanych na działalność, której przedmiotem nie jest zapewnianie służb żeglugi powietrznej.
Niniejsze rozporządzenie identyfikuje i przyjmuje obowiązkowe przepisy następujących wymagań w zakresie przepisów bezpieczeństwa Eurocontrolu (ESARR) mających znaczenie dla certyfikacji instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej:
a) ESARR 3, dotyczące wykorzystywanie systemów zarządzania bezpieczeństwem przez organy zarządzania ruchem lotniczym (ATM), wydane dnia 17 lipca 2000 r.;
b) ESARR 4, dotyczące oceny i ograniczenia ryzyka w systemie zarządzania ruchem lotniczym, wydane dnia 5 kwietnia 2001 r.;
c) ESARR 5, dotyczące personelu służb zarządzania ruchem lotniczym, wymogów odnoszących się do personelu technicznego i inżynieryjnego wykonującego zadania związane z bezpieczeństwem operacyjnym, wydane dnia 11 kwietnia 2002 r.
Artykuł 2
Definicje
1.
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 549/2004.
2.
Oprócz definicji wymienionych w ust. 1 stosuje się następujące definicje:
a) "prace lotnicze" oznaczają operację lotniczą, podczas której samolot jest wykorzystywany do specjalistycznych usług, takich jak rolnictwo, budownictwo, fotografowanie, miernictwo, obserwacje i patrole, poszukiwanie i ratunek lub reklama lotnicza;
b) "zarobkowy transport lotniczy" oznacza wszelką operację lotniczą obejmującą transport pasażerów, ładunku lub poczty realizowany za wynagrodzeniem lub jako wynajęty;
c) "system funkcjonalny" oznacza połączenie systemów, procedur i zasobów ludzkich dokonane w celu spełnienia danej funkcji w kontekście zarządzania ruchem lotniczym;
d) "lotnictwo ogólne" oznacza wszelką operację lotnictwa cywilnego, realizowaną za wynagrodzeniem lub jako wynajętą, niebędącą regularnymi usługami lotniczymi ani nieregularną operacją transportu lotniczego;
e) "krajowe władze nadzorujące" oznaczają organ lub organy wyznaczone lub ustanowione przez Państwa Członkowskie jako ich krajowe władze zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 549/2004;
f) "zagrożenie" oznacza wszelkie warunki, zdarzenia lub okoliczności mogące prowadzić do wypadku;
g) "organizacja operująca" oznacza organizację odpowiedzialną za zapewnianie służb technicznych i inżynieryjnych wspomagających służby ruchu lotniczego, łączności, nawigacji lub nadzoru;
h) "ryzyko" oznacza połączenie ogólnego prawdopodobieństwa lub częstotliwości występowania szkodliwych skutków spowodowanych zagrożeniem i ich rozmiaru;
i) "zapewnienie bezpieczeństwa" oznacza wszystkie planowe i systematyczne działania niezbędne w celu zapewnienia odpowiedniego zaufania, dzięki którym produkt, służba, organizacja lub system funkcjonalny osiąga akceptowalny lub dopuszczalny poziom bezpieczeństwa;
j) "cel bezpieczeństwa" oznacza zadeklarowaną jakość lub ilość, określającą najwyższą częstotliwość lub największe prawdopodobieństwo wystąpienia zagrożenia;
k) "wymóg bezpieczeństwa" oznacza środki ograniczenia ryzyka, zdefiniowane w strategii ograniczenia ryzyka służącej osiągnięciu szczególnego celu bezpieczeństwa, w tym wymogi organizacyjne, operacyjne, proceduralne, funkcjonalne, wykonawcze i interoperacyjne lub cechy środowiskowe;
l) "służby" oznaczają służbę żeglugi powietrznej lub grupę służb żeglugi powietrznej.
3.
"Instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej" oznacza także organizację, która złożyła wniosek o certyfikat w celu zapewniania takich służb.
Artykuł 3
Przyznawanie certyfikatów
1. W celu otrzymania certyfikatu niezbędnego przy zapewnianiu służb żeglugi powietrznej i bez uszczerbku dla art. 7 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 550/2004, instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej spełniają ogólne wspólne wymogi określone w załączniku I oraz dodatkowe szczególne wymogi określone w załącznikach II–V niniejszego rozporządzenia, w zależności od rodzaju zapewnianych służb, które podlegają odstępstwom zgodnie z art. 4.
2.
Przed wydaniem certyfikatu dla instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej krajowe władze nadzorujące sprawdzają, czy instytucja ta spełnia wspólne wymogi.
3.
Instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej spełnia wspólne wymogi najpóźniej do czasu wydania certyfikatu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 550/2004.
Artykuł 4
Odstępstwa
1.
W drodze odstępstwa od przepisów art. 3 ust. 1, niektóre instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej mogą postanowić, że nie będą korzystać z możliwości świadczenia usług transgranicznych i zrzec się prawa do wzajemnego uznawania w ramach Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej.
W tych okolicznościach instytucje zapewniające mogą złożyć wniosek o certyfikację, ograniczony do przestrzeni powietrznej podlegającej Państwu Członkowskiemu, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 550/2004.
Instytucja zapewniająca służby ruchu lotniczego może złożyć wspomniany wniosek, jeśli zapewnia lub zamierza zapewniać służby wyłącznie w odniesieniu do jednej lub wielu następujących kategorii:
a) lotnictwo ogólne;
b) prace lotnicze;
c) zarobkowy transport lotniczy ograniczony do samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) mniejszej niż 10 ton lub samolotu z mniej niż 20 miejscami;
d) zarobkowy transport lotniczy przy mniej niż 10000 lotów rocznie, niezależnie od maksymalnej masy startowej i liczby wykorzystanych miejsc w samolocie, przy lotach liczonych jako suma startów i lądowań oraz obliczanych jako średnia z ubiegłych trzech lat.
W celu złożenia takiego wniosku instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej, niebędąca instytucją zapewniającą służby ruchu lotniczego, wykazuje, że jej roczne obroty brutto z tytułu świadczonych usług lub usług, które planuje świadczyć, wynoszą lub wyniosą do 1000000 EUR.
Jeśli z przyczyn obiektywnych i ze względów praktycznych instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej nie jest w stanie udowodnić, że spełnienia te kryteria, krajowe władze nadzorujące mogą przyjąć analogiczne dane lub prognozy w zależności od pułapu określonego w akapicie trzecim i czwartym.
Składając wniosek, instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej przedstawia krajowym władzom nadzorującym odpowiedni dowód odnoszący się do kryteriów kwalifikacyjnych.
2.
Krajowe władze nadzorujące mogą przyznać szczególne odstępstwa wnioskodawcom spełniającym kryteria zawarte w ust. 1, proporcjonalnie do ich wkładu do zarządzania ruchem lotniczym w przestrzeni powietrznej podlegającej Państwu Członkowskiemu.
Odstępstwa te mogą odnosić się wyłącznie do wymogów załącznika I, z wyjątkiem poniższych przypadków:
a) część 1 potencjał i kompetencje techniczne i operacyjne;
b) część 3.1 zarządzanie bezpieczeństwem;
c) część 5 zasoby ludzkie;
d) część 8.1 otwartość i przejrzystość zapewniania służb.
3.
Oprócz odstępstw, o których mowa w ust. 2, krajowe władze nadzorujące mogą przyznać odstępstwa wnioskodawcom zapewniającym lotnicze służby informacji powietrznej, regularnie obsługującym nie więcej niż jedno stanowisko pracy na jakimkolwiek lotnisku.
Przyznają je proporcjonalnie do wkładu wnioskodawcy w zarządzaniu ruchem lotniczym w przestrzeni powietrznej podlegającej Państwu Członkowskiemu.
Odstępstwa te mogą dotyczyć wyłącznie następujących wymogów części 3 załącznika II:
a) odpowiedzialność za zarządzanie bezpieczeństwem oraz służby zewnętrzne i wyposażenie (w części 3.1.2);
b) przeglądy bezpieczeństwa (w części 3.1.3);
c) wymogi bezpieczeństwa dla oceny i ograniczania ryzyka w odniesieniu do zmian (część 3.2).
4.
Nie przyznaje się odstępstw od wymogów zawartych w załącznikach III, IV lub V.
5.
Zgodnie z załącznikiem II rozporządzenia (WE) nr 550/2004 krajowe władze nadzorujące:
a) określają charakter i zakres odstępstwa zgodnie z warunkami dołączonymi do certyfikatu, podając podstawę prawną;
b) ograniczają okres ważności certyfikatu; i
c) monitorują, czy instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej kwalifikują się do utrzymania odstępstwa.
Artykuł 5
Wykazanie zgodności
1.
Na wniosek krajowych władz nadzorujących instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej przedstawia wszystkie odpowiednie dowody w celu udokumentowania zgodności z mającymi zastosowanie wspólnymi wymogami.
Instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej może w pełni wykorzystać istniejące dane.
2.
Instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej posiadające certyfikat zgłasza krajowym władzom nadzorującym planowane zmiany w zapewnianiu służb, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na przestrzeganie zgodności z mającymi zastosowanie wspólnymi wymogami lub warunkami dołączonymi do certyfikatu.
3.
Certyfikowana instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej zgłasza krajowym władzom nadzorującym planowane zmiany dotyczące bezpieczeństwa zapewniania służb żeglugi powietrznej.
4.
Jeśli certyfikowana instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej przestała spełniać mające zastosowanie wspólne wymogi lub warunki dołączone do certyfikatu, właściwe krajowe władze nadzorujące podejmują decyzję w okresie nieprzekraczającym jednego miesiąca.
Przy wydawaniu tej decyzji krajowe władze nadzorujące nakładają na instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązek podjęcia działań naprawczych.
Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej jest powiadamiana o decyzji w trybie natychmiastowym.
Krajowe władze nadzorujące sprawdzają, czy działania naprawcze zostały wdrożone przed zawiadomieniem odnośnej instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej o pozytywnej decyzji. Jeśli krajowe władze nadzorujące uważają, że działania naprawcze nie zostały właściwie wdrożone w ramach ustalonego harmonogramu, podejmują odpowiednie środki wykonawcze zgodnie z art. 7 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 549/2004, uwzględniając potrzebę zapewnienia ciągłości służb.
Artykuł 6
Ułatwienie monitorowania zgodności
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej ułatwiają inspekcje oraz nadzór krajowej władzy nadzorującej lub działającej w ich imieniu uznanej organizacji, w tym inspekcje przeprowadzane na miejscu i inspekcje bez uprzedniego zawiadomienia.
Upoważnione osoby są uprawnione do podjęcia następujących działań:
a) badania odnośnych rejestrów, danych, procedur i wszelkich innych materiałów istotnych dla zapewniania służb żeglugi powietrznej;
b) kopiowania całości lub fragmentów wspomnianych rejestrów, danych, procedur i innych materiałów;
c) uzyskania ustnych wyjaśnień na miejscu;
d) wchodzenia na odnośne terytorium, do odnośnych pomieszczeń i środków transportu.
Wspomniane inspekcje i nadzór są przeprowadzane zgodnie z przepisami prawa Państwa Członkowskiego, w którym będą dokonywane.
Artykuł 7
Zachowanie zgodności
Krajowe władze nadzorujące corocznie monitorują, na podstawie posiadanych dowodów, zachowanie zgodności przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej, którym przyznały certyfikat.
W tym celu krajowe władze nadzorujące ustanawiają i corocznie aktualizują orientacyjny program inspekcji obejmujący wszystkie instytucje, którym przyznały certyfikat w oparciu o ocenę ryzyka związanego z różnymi operacjami wykonywanymi w ramach zapewnianych służb.
Przed ustanowieniem wspomnianego programu krajowe władze nadzorujące przeprowadzają konsultacje z zainteresowanymi instytucjami zapewniającymi służby żeglugi powietrznej oraz, w miarę potrzeb, z wszystkimi innymi zainteresowanymi krajowymi władzami nadzorującymi.
Program orientacyjnie określa planowane okresy inspekcji różnych miejsc.
Artykuł 8
Przepisy bezpieczeństwa dotyczące personelu technicznego i inżynieryjnego
W odniesieniu do zapewniania służb ruchu lotniczego, komunikacji, nawigacji lub nadzoru krajowe władze nadzorujące lub inne władze wyznaczone przez Państwo Członkowskie do wypełnienia tych zadań:
a) wydają stosowne zasady bezpieczeństwa dla personelu technicznego i inżynieryjnego, wykonującego zadania związane z bezpieczeństwem operacyjnym;
b) zapewniają odpowiedni i należyty nadzór bezpieczeństwa personelu technicznego i inżynieryjnego, któremu organizacja operująca powierzyła wykonanie zadań związanych z bezpieczeństwem operacyjnym;
c) z uzasadnionych powodów i po należytym dochodzeniu podejmują stosowne działania w odniesieniu do organizacji operującej i/lub jej personelu technicznego i inżynieryjnego, który nie spełnia przepisów załącznika II, część 3.3;
d) weryfikują, czy stosowane są odpowiednie metody w celu zapewnienia, że strony trzecie, którym powierzono zadania związane z bezpieczeństwem operacyjnym, spełniają przepisy załącznika II, część 3.3.
Artykuł 9
Procedura wzajemnego przeglądu
1.
Komisja we współpracy z Państwami Członkowskimi ustala wzajemne przeglądy krajowych władz nadzorujących zgodnie z ust. 2–6.
2.
Wzajemny przegląd jest dokonywany przez zespół ekspertów krajowych, w skład którego wchodzą eksperci pochodzący z przynajmniej trzech różnych Państw Członkowskich.
Eksperci nie uczestniczą we wzajemnych przeglądach w Państwie Członkowskim, w którym są zatrudnieni.
Komisja ustanawia i przechowuje listę rezerwową ekspertów krajowych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie, która odnosi się do wszystkich aspektów wspólnych wymogów wymienionych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 550/2004.
3.
Najpóźniej trzy miesiące przed wzajemnym przeglądem Komisja powiadamia Państwo Członkowskie i zainteresowane krajowe władze nadzorujące o wzajemnym przeglądzie, podając jego planowany termin i dane osobowe uczestniczących w nim ekspertów.
Przed dokonaniem przeglądu Państwo Członkowskie, które krajowe władze nadzorujące są objęte przeglądem, zatwierdza zespół ekspertów.
4.
W ciągu trzech miesięcy po dokonaniu przeglądu odnośny zespół ekspertów sporządza sprawozdanie w drodze porozumienia; sprawozdanie to może zawierać zalecenia.
W celu omówienia sprawozdania Komisja zwołuje posiedzenie z udziałem ekspertów i krajowych władz nadzorujących.
5.
Komisja przekazuje sprawozdanie zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu.
Zainteresowane Państwo Członkowskie może przedstawić swoje uwagi w terminie trzech miesięcy od otrzymania sprawozdania. W przypadkach, których to dotyczy, uwagi te obejmują środki, które Państwo to podjęło lub zamierza podjąć w danym okresie w odpowiedzi na przegląd.
O ile nie ustalono inaczej z zainteresowanym Państwem Członkowskim, sprawozdanie z przeglądu i informacje dotyczące działań następczych nie są publikowane.
6.
Komisja corocznie informuje Państwa Członkowskie za pośrednictwem Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej o głównych wynikach tych przeglądów.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2097/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
znoszące zakaz połowów krewetki północnej w strefie NAFO 3L przez statki pływające pod banderą Litwy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Dnia 6 czerwca 2005 r. Litwa wstrzymała połowy krewetki północnej w strefie NAFO 3L przez statki pływające pod banderą tego państwa.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1170/2005 [4] zakazuje połowów krewetki północnej w strefie NAFO 3L przez statki pływające pod banderą Litwy lub zarejestrowane na Litwie.
(4) Dnia 30 października 2005 r. Japonia przekazała Litwie kwotę na połowy krewetki północnej na wodach strefy NAFO 3L w wysokości 144 ton.
Należy zatem zezwolić na połowy krewetki północnej na wodach strefy NAFO 3L przez statki pływające pod banderą Litwy lub zarejestrowane na Litwie.
Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1170/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 Uchylenie
Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2005 r.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2098/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
znoszące zakaz połowów szprota w strefie ICES IIIa przez statki pływające pod banderą Danii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Dnia 9 października 2005 r. Dania wstrzymała połowy szprota w strefie ICES IIIa przez statki pływające pod banderą tego państwa.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1779/2005 [4] zakazuje połowów szprota w strefie ICES IIIa przez statki pływające pod banderą Danii lub zarejestrowane w Danii.
(4) Dnia 15 listopada 2005 r. Szwecja przekazała Danii kwotę na połowy szprota na wodach strefy ICES IIIa w wysokości 1000 ton.
Należy zatem zezwolić na połowy szprota na wodach strefy ICES IIIa przez statki pływające pod banderą Danii lub zarejestrowane w Danii.
Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1779/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 Uchylenie
Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 28 listopada 2005 r.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2099/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
znoszące zakaz połowów morszczuka w strefach ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Dnia 4 listopada 2005 r. Hiszpania wstrzymała połowy morszczuka w strefach ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV przez statki pływające pod banderą tego państwa.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1894/2005 [4] zakazuje połowów morszczuka w strefach ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii.
(4) Dnia 28 listopada 2005 r. Zjednoczone Królestwo przekazało Hiszpanii kwotę na połowy morszczuka na wodach stref ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV w wysokości 300 ton.
Należy zatem zezwolić na połowy morszczuka na wodach stref ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii.
Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1894/2005,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zniesienie zakazu połowów
Z dniem 1 grudnia 2005 r. znosi się zakaz połowów morszczuka w strefach ICES Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii.
Artykuł 2
Uchylenie
Niniejszym uchyla się rozporządzenie Komisji (WE) nr 1894/2005.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2100/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
zmieniające po raz sześćdziesiąty rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.
(2) W dniu 15 grudnia 2005 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić listę osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2101/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2019/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2102/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 21,557 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2103/2005
z dnia 12 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3605/93 w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 14 akapit trzeci,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dane statystyczne wykorzystywane do stosowania Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską muszą być dostarczane przez Komisję.
Komisja nie opracowuje tych danych bezpośrednio, lecz opiera się na danych opracowanych i przekazanych przez organy krajowe zgodnie z art. 3 wspomnianego Protokołu.
(2) Rola Komisji jako organu statystycznego jest w tym kontekście wykonywana przez Eurostat działający w imieniu Komisji.
Eurostat, jako departament Komisji, wykonuje zadania przekazane Komisji w zakresie opracowywania statystyki wspólnotowej zgodnie z zasadami: bezstronności, rzetelności, przydatności, optymalizacji kosztów, poufności informacji statystycznych i przejrzystości – określonymi w decyzji Komisji 97/281/WE z dnia 21 kwietnia 1997 r. w sprawie roli Eurostatu w sporządzaniu statystyk wspólnotowych [3].
Wdrożenie przez krajowe i wspólnotowe organy statystyczne zalecenia Komisji z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych powinno poprawić realizację zasady zawodowej niezależności, adekwatności środków oraz odpowiedniej jakości danych statystycznych.
(3) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury nadmiernego deficytu [4] załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską zawarto odpowiednie definicje do celów procedury nadmiernego deficytu oraz określono harmonogram składania Komisji sprawozdań na temat rocznego deficytu publicznego oraz długu publicznego, a także innych rocznych danych budżetowych.
W obecnym brzmieniu wspomniane rozporządzenie nie zawiera przepisów dotyczących oceny jakości danych przekazywanych w sprawozdaniach przez Państwa Członkowskie ani sposobu dostarczania danych przez Komisję.
(4) Zgodnie z wnioskiem Komisji, Rada (Ecofin) przyjęła w dniu 18 lutego 2003 r. Kodeks najlepszych praktyk dotyczący sposobu opracowywania i przekazywania danych w kontekście procedury nadmiernego deficytu, podejmujący próbę wyjaśnienia i usprawnienia procedur stosowanych zarówno na poziomie Państw Członkowskich, jak i Komisji przy sporządzaniu i przekazywaniu rachunków sektora publicznego według europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie 1995 (ESA 95) [5], w szczególności danych odnoszących się do deficytu publicznego oraz długu publicznego w kontekście procedury nadmiernego deficytu.
Zmiana terminów przekazywania danych w ramach procedury nadmiernego deficytu powinna zapewniać pełną spójność z terminami wynikającymi z programu przekazywania kwartalnych i rocznych danych statystycznych według ESA [6] w zakresie wydatków i dochodów publicznych, bilansu finansowego, transakcji finansowych oraz zadłużenia.
Celem zmiany terminów dostarczania danych jest optymalizacja nałożonych na Państwa Członkowskie obowiązków w zakresie przekazywania danych, a w przyszłości zmiana zakłada pewne korekty programu przekazywania danych według ESA 95, które zostaną wprowadzone rozporządzeniem Komisji.
(6) Wiarygodność nadzoru budżetowego zależy głównie od rzetelnej statystyki budżetowej.
Sprawą szczególnej wagi jest wysoka jakość danych przekazywanych przez Państwa Członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3605/93 oraz dostarczanych Radzie przez Komisję zgodnie z Protokołem.
(7) Konieczne jest wyszczególnienie środków, które poprawią jakość rzeczywistych danych budżetowych przekazywanych w ramach procedury nadmiernego deficytu, które odwołują się do istniejących najlepszych praktyk i umożliwiałyby Radzie i Komisji wykonywanie obowiązków wynikających z Traktatu.
Główne kryteria oceny jakości zostały określone w Deklaracji jakości europejskiego systemu statystycznego, przyjętej przez Komitet ds. Programów Statystycznych we wrześniu 2001 r.
(8) Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 Traktatu środki przewidziane niniejszym rozporządzeniem i niezbędne dla osiągnięcia celu, którym jest wzmocnienie nadzoru statystycznego nad jakością przekazywanych danych w ramach procedury nadmiernego deficytu, nie wykraczają poza to, co jest wymagane dla osiągnięcia tego celu.
(9) Przy opracowywaniu statystyk budżetowych należy kierować się zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty [7], a szczególnie zasadami bezstronności, rzetelności, przydatności oraz przejrzystości.
(10) Eurostat, w imieniu Komisji, jest odpowiedzialny za ocenę jakości danych oraz ich dostarczanie na potrzeby procedury nadmiernego deficytu zgodnie z decyzją Komisji 97/281/WE.
(11) Powinien zostać nawiązany stały dialog między Komisją a organami statystycznymi Państw Członkowskich w celu zapewnienia jakości zarówno rzeczywistych danych przekazywanych przez Państwa Członkowskie, jak i będących ich podstawą rachunków sektora publicznego opracowanych zgodnie z ESA 95.
W tym celu Komisja może składać systematyczne wizyty konsultacyjne, a także przeprowadzać ewentualne inspekcje metodologiczne, zwiększając w ten sposób nadzór nad przekazywanymi danymi oraz zapewniając stałą gwarancję jakości danych.
Państwa Członkowskie mają umożliwić Komisji szybki dostęp do informacji.
Regułą powinny być wizyty konsultacyjne.
Inspekcje metodologiczne powinny być przeprowadzane jedynie w przypadku stwierdzenia przez Komisję (Eurostat), że jakość danych jest poważnie zagrożona lub narażona na potencjalne problemy, zwłaszcza w związku z metodami, pojęciami i klasyfikacjami stosowanymi w odniesieniu do danych, które Państwa Członkowskie mają obowiązek przekazywać.
Takie ewentualne inspekcje metodologiczne będą przeprowadzane w oparciu o informacje wymieniane pomiędzy wszystkimi właściwymi forami, w tym w szczególności Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.
(12) Szczegółowe wykazy metod, procedur oraz źródeł służących do opracowywania zarówno danych na temat rzeczywistego deficytu i długu publicznego, jak i będących ich podstawą rachunków sektora publicznego opracowywanych zgodnie z wymogami ESA 95 mają być dostarczane Komisji, aktualizowane oraz podawane do wiadomości publicznej przez Państwa Członkowskie.
(13) Jeśli istnieją wątpliwości co do prawidłowego księgowania transakcji sektora publicznego lub w przypadkach złożonych lub będących przedmiotem ogólnego zainteresowania, od Komisji (Eurostatu) oczekuje się szybkich decyzji, czy księgowanie transakcji odbywa się prawidłowo zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2223/96.
(14) Przepisy, zgodnie z którymi Komisja (Eurostat) dostarcza danych, mają zostać wyjaśnione pod względem ostatecznego terminu dostarczania tych danych oraz wszelkich zastrzeżeń i zmian.
(15) Zakres składanych przez Komisję (Eurostat) sprawozdań należy dostosować do danych obecnie przekazywanych przez Państwa Członkowskie.
Szerzej, rozporządzenie (WE) nr 3605/93 należy zaktualizować w świetle doświadczeń zebranych podczas wdrażania Kodeksu najlepszych praktyk.
(16) Rozporządzenie (WE) nr 3605/93 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 3605/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 3
1.
Dane określające planowany poziom deficytu publicznego oraz długu publicznego oznaczają dane ustalone przez Państwa Członkowskie na rok bieżący.
Stanowią one najnowsze oficjalne prognozy, uwzględniające ostatnio podjęte decyzje budżetowe oraz najnowsze wydarzenia i perspektywy gospodarcze.
Ich przygotowanie powinno następować możliwie najbliżej terminu przekazania danych.
2.
Dane określające rzeczywisty poziom deficytu publicznego oraz długu publicznego oznaczają szacowane, wstępne, nie w pełni ostateczne lub ostateczne wyniki za poprzedni rok.
Dane planowane wraz z danymi rzeczywistymi muszą tworzyć szereg czasowy spójny pod względem definicji i pojęć.";
2) w art. 4 ust. 1, 2 i 3 otrzymują następujące brzmienie:
"1.
Od początku roku 1994 Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdania na temat planowanego i rzeczywistego deficytu publicznego oraz wysokości długu publicznego dwa razy w roku: po raz pierwszy – przed dniem 1 kwietnia roku bieżącego (roku n), a po raz drugi – przed dniem 1 października roku n.
Państwa Członkowskie informują Komisję, które organy krajowe są odpowiedzialne za składanie sprawozdań w ramach procedury nadmiernego deficytu.
2.
Przed dniem 1 kwietnia roku n Państwa Członkowskie:
- podają Komisji planowany deficyt publiczny na rok n, aktualne dane szacunkowe określające rzeczywisty deficyt publiczny na rok n-1 oraz rzeczywiste deficyty publiczne dla lat n-2, n-3 i n-4,
- podają Komisji równocześnie dane planowane na rok n oraz dane rzeczywiste za lata n-1, n-2, n-3 i n-4 dotyczące odpowiadających im deficytów budżetowych na rachunku funduszy publicznych zgodnie z najpowszechniej przyjętą w danym kraju definicją wraz z danymi, które wyjaśniają przejście pomiędzy danym deficytem budżetowym na rachunku funduszy publicznych i deficytem publicznym w podsektorze S.1311,
- podają Komisji równocześnie dane rzeczywiste za lata n-1, n-2, n-3 i n-4 dotyczące odpowiadających im bilansów roboczych oraz dane wyjaśniające przejście pomiędzy bilansem roboczym każdego podsektora rządowego a deficytem publicznym w podsektorach S.1312, S.1313 i S.1314,
- przekazują Komisji planowaną wysokość długu publicznego na koniec roku n oraz wysokość rzeczywistego długu publicznego na koniec lat n-1, n-2, n-3 i n-4,
- podają Komisji równocześnie dane za lata n-1, n-2, n-3 i n-4, wyjaśniające udział deficytu publicznego i inne istotne czynniki, które przyczyniają się do zmian w wysokości ich długu publicznego w podziale na podsektory.
3.
Przed dniem 1 października roku n Państwa Członkowskie przekazują Komisji:
- zaktualizowany planowany deficyt publiczny na rok n oraz rzeczywiste deficyty publiczne za lata n-1, n-2, n-3 i n-4, oraz stosują się do wymogów określonych w ust. 2 tiret drugie i trzecie,
- zaktualizowany planowany poziom długu publicznego na koniec roku n oraz wysokość rzeczywistego długu publicznego na koniec lat n-1, n-2, n-3 i n-4, oraz stosują się do wymogów określonych w ust. 2 tiret piąte.";
3) artykuły 7 i 8 otrzymują następujące brzmienie:
"Artykuł 7
1.
Państwa Członkowskie informują Komisję o wszelkich istotnych korektach w już przekazanych danych dotyczących rzeczywistego i planowanego deficytu publicznego i długu publicznego, jak tylko informacje takie są dostępne.
2.
Istotne korekty w już przekazanych danych dotyczących wysokości rzeczywistego deficytu i długu publicznego są odpowiednio udokumentowane.
W każdym przypadku muszą zostać zgłoszone i odpowiednio udokumentowane korekty, które powodują przekroczenie wartości referencyjnych określonych we właściwym Protokole Traktatu lub korekty oznaczające, że Państwo Członkowskie już nie przekracza wspomnianych wartości referencyjnych.
Artykuł 8
Państwa Członkowskie podają do wiadomości publicznej dane dotyczące rzeczywistego deficytu publicznego i wysokości rzeczywistego długu publicznego oraz inne dane za lata poprzednie, które zostały przekazane Komisji zgodnie z art. 4, 5, 6 i 7.";
4) po art. 8 dodaje się następujące sekcje:
"SEKCJA 2a
JAKOŚĆ DANYCH
Artykuł 8a
1.
Komisja (Eurostat) dokonuje systematycznej oceny jakości zarówno rzeczywistych danych przekazanych przez Państwa Członkowskie, jak i rachunków sektora publicznego będących ich podstawą i opracowanych zgodnie z wymogami ESA 95 (zwanych dalej "rachunkami sektora publicznego").
Jakość danych rzeczywistych oznacza zgodność z zasadami rachunkowości, kompletność, wiarygodność, terminowe dostarczanie oraz spójność danych statystycznych.
Ocena będzie koncentrować się na dziedzinach określonych w wykazach pochodzących od Państw Członkowskich, takich jak wydzielenie sektora publicznego, klasyfikacja transakcji i zobowiązań publicznych oraz czas rejestracji.
2.
Państwa Członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) jak najszybciej odpowiednich informacji statystycznych, o które są proszone w związku z oceną jakości danych, bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97 dotyczących poufności danych statystycznych.
"Informacje statystyczne", o których mowa w ust. 1, powinny być ściśle ograniczone do informacji absolutnie niezbędnych do sprawdzenia zgodności z regułami ESA.
W szczególności informacje statystyczne oznaczają:
- dane z rachunków krajowych,
- wykazy,
- tabele notyfikacji procedury nadmiernego deficytu,
- dodatkowe kwestionariusze i wyjaśnienia związane z notyfikacjami.
Format kwestionariuszy powinien być określony przez Komisję (Eurostat) po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego (zwanym dalej "CMFB"), powołanym na mocy decyzji Rady 91/115/EWG [8].
3.
Komisja (Eurostat) systematycznie składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczące jakości rzeczywistych danych przekazanych przez Państwa Członkowskie.
Sprawozdanie obejmuje ogólną ocenę rzeczywistych danych przekazanych przez Państwa Członkowskie pod względem zgodności z zasadami rachunkowości, kompletności, rzetelności, terminowego dostarczania oraz spójności tych danych.
Artykuł 8b
1.
Państwa Członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) szczegółowy wykaz metod, procedur oraz źródeł wykorzystywanych do opracowywania danych dotyczących rzeczywistego deficytu i długu oraz rachunków sektora publicznego będących ich podstawą.
2.
Wykazy są przygotowywane zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Komisję (Eurostat) po konsultacji z CMFB.
3.
Wykazy te podlegają aktualizacji w miarę wprowadzania zmian do metod, procedur oraz źródeł przyjętych przez Państwa Członkowskie w celu opracowywania ich danych statystycznych.
4.
Państwa Członkowskie podają swoje wykazy do wiadomości publicznej.
5.
Kwestie, o których mowa w ust. 1–3, mogą zostać poruszone podczas wizyt i inspekcji wspomnianych w art. 8d.
Artykuł 8c
1.
W przypadku wątpliwości dotyczących prawidłowego stosowania zasad rachunkowości ESA 95, dane Państwo Członkowskie zwraca się ono do Komisji (Eurostatu) z wnioskiem o wyjaśnienie.
Komisja (Eurostat) natychmiast bada daną kwestię i przekazuje swoje wyjaśnienie takiemu Państwu Członkowskiemu, oraz – zależnie od okoliczności – przekazuje wyjaśnienie CMFB.
2.
W przypadkach, które zdaniem Komisji lub danego Państwa Członkowskiego są złożone albo są przedmiotem ogólnego zainteresowania, Komisja (Eurostat) podejmuje decyzję po konsultacji z CMFB.
Bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97 dotyczących poufności informacji statystycznych, Komisja (Eurostat) przekazuje swoje decyzje do publicznej wiadomości wraz z opinią CMFB.
Artykuł 8d
Komisja (Eurostat) zapewnia utrzymywanie stałego dialogu z organami statystycznymi Państw Członkowskich.
W tym celu Komisja (Eurostat) będzie składać we wszystkich Państwach Członkowskich systematyczne wizyty konsultacyjne, a także przeprowadzać ewentualnych inspekcji metodologicznych.
Inspekcje metodologiczne powinny być przeprowadzane jedynie w przypadkach stwierdzenia, że jakość danych jest poważnie zagrożona lub narażona na potencjalne problemy, zwłaszcza w związku z metodami, pojęciami i klasyfikacjami stosowanymi w odniesieniu do danych, które Państwa Członkowskie mają obowiązek podawać.
Wizyty konsultacyjne mają na celu przegląd przekazywanych danych, zbadanie kwestii metodologicznych, omówienie procesów statystycznych i źródeł przedstawionych w wykazach oraz ocenę zgodności z zasadami rachunkowości.
Wizyty konsultacyjne powinny być wykorzystywane do zidentyfikowania zagrożeń lub potencjalnych problemów dotyczących jakości przekazywanych danych.
Inspekcje metodologiczne mają na celu monitorowanie procesów i rachunków sektora publicznego stanowiących uzasadnienie dla przekazywanych danych rzeczywistych oraz wyciągnięcie szczegółowych wniosków na temat jakości przekazywanych danych, jak określono w art. 8a ust. 1.
Zakres inspekcji metodologicznych powinien ograniczać się do kwestii czysto statystycznych.
Powinno to znaleźć swoje odzwierciedlenie w składzie delegacji, o których mowa w art. 8e.
Wstępne ustalenia z wizyt konsultacyjnych oraz inspekcji metodologicznych Komisja (Eurostat) przekazuje danym Państwom Członkowskim w celu ustosunkowania się do nich.
Artykuł 8e
1.
Przeprowadzając w Państwach Członkowskich inspekcje metodologiczne, Komisja (Eurostat) może poprosić o pomoc ekspertów w dziedzinie rachunków narodowych, zaproponowanych na zasadzie dobrowolności przez inne Państwa Członkowskie, oraz pracowników innych departamentów Komisji.
Wykaz ekspertów zajmujących się rachunkami krajowymi, do których Komisja może zwracać się o pomoc, zostanie utworzony na podstawie wniosków przesłanych do Komisji przez krajowe organy odpowiedzialne za sprawozdawczość w procedurze nadmiernego deficytu.
2.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu ułatwienia przeprowadzenia inspekcji metodologicznych.
Inspekcje te powinny być ograniczone do krajowych organów zaangażowanych w pracę nad sprawozdaniami dotyczącymi procedury nadmiernego deficytu.
Jednakże Państwa Członkowskie zapewniają, że ich służby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowane w sporządzanie rachunków sektora publicznego i długu publicznego, a w razie potrzeby także ich organy krajowe ponoszące odpowiedzialność służbową za kontrolę rachunków publicznych udzielają pracownikom Komisji lub innym ekspertom, o których mowa w ust. 1, pomocy niezbędnej przy wypełnianiu ich obowiązków, w tym udostępniają dokumenty uzasadniające przekazane dane w zakresie rzeczywistego deficytu i długu oraz będące ich podstawą rachunki sektora publicznego.
Pochodzące z krajowego systemu statystycznego dane poufne powinny być przekazywane jedynie Komisji (Eurostatowi).
Bez uszczerbku dla ogólnego zobowiązania Państw Członkowskich do stosowania wszelkich środków niezbędnych do ułatwiania wizyt metodologicznych, rozmówcami Eurostatu w kontekście wizyt metodologicznych, o których mowa w ust. 1, są w każdym Państwie Członkowskim służby odpowiedzialne za sprawozdawczość w procedurze nadmiernego deficytu.
3.
Komisja (Eurostat) zapewnia, by pracownicy i eksperci biorący udział w wizytach i inspekcjach spełniali wszelkie gwarancje w zakresie kompetencji fachowych, niezależności zawodowej oraz przestrzegania poufności.
Artykuł 8f
Komisja (Eurostat) składa Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu sprawozdanie na temat ustaleń z wizyt konsultacyjnych i inspekcji metodologicznych, w tym także ewentualnych uwag danego Państwa Członkowskiego dotyczących tych ustaleń.
Sprawozdania te wraz z ewentualnymi uwagami danego Państwa Członkowskiego, po przekazaniu Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu, są podawane do wiadomości publicznej, bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97 dotyczących poufności informacji statystycznych.
SEKCJA 2b
DOSTARCZANIE DANYCH PRZEZ KOMISJĘ
Artykuł 8g
1. W terminie trzech tygodni od terminów składania sprawozdań, o których mowa w art. 4 ust. 1, lub po korektach, o których mowa w art. 7 ust. 1, Komisja (Eurostat) dostarcza danych dotyczących rzeczywistego deficytu publicznego i długu publicznego do celów stosowania Protokołu w sprawie procedury nadmiernego deficytu. Dane te dostarczane są poprzez opublikowanie.
2.
Komisja (Eurostat) nie opóźnia dostarczenia danych dotyczących rzeczywistego deficytu publicznego i długu publicznego Państw Członkowskich w przypadku nieprzekazania przez Państwo Członkowskie własnych danych.
Artykuł 8h
1.
Komisja (Eurostat) może zgłosić zastrzeżenia co do jakości rzeczywistych danych przekazanych przez Państwa Członkowskie.
Nie później niż trzy dni robocze przed planowaną datą publikacji, Komisja (Eurostat) powiadamia zainteresowane Państwa Członkowskie oraz Przewodniczącego Komitetu Ekonomiczno-Finansowego o zastrzeżeniach, które zamierza zgłosić i podać do wiadomości publicznej.
W przypadku gdy dana kwestia zostanie rozstrzygnięta po opublikowaniu danych i zastrzeżeń, wycofanie zastrzeżeń zostaje niezwłocznie po tym podane do wiadomości publicznej.
2.
Komisja (Eurostat) może skorygować dane rzeczywiste przekazane przez Państwa Członkowskie i dostarczyć danych skorygowanych oraz uzasadnienie korekt, w przypadku gdy istnieją dowody na to, że dane rzeczywiste przekazane przez Państwa Członkowskie nie spełniają wymagań art. 8a ust. 1.
Nie później niż trzy dni robocze przed planowaną datą publikacji, Komisja (Eurostat) powiadamia zainteresowane Państwa Członkowskie oraz Przewodniczącego Komitetu Ekonomiczno- Finansowego o skorygowanych danych oraz uzasadnieniu korekt.
SEKCJA 2c
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 8i
1.
Państwa Członkowskie zapewniają, że rzeczywiste dane przekazane Komisji zostały dostarczone zgodnie z zasadami określonymi w art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97.
W tym względzie, obowiązkiem narodowych organów statystycznych jest zapewnienie zgodności przekazanych danych z art. 1 i 2 oraz z podstawowymi zasadami rachunkowości ESA 95.
2.
Państwa Członkowskie podejmą wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia, że pracownicy odpowiedzialni za przekazywanie Komisji rzeczywistych danych oraz będących ich podstawą rachunków sektora publicznego działają zgodnie z zasadami określonymi w art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97.
Artykuł 8j
W przypadku podjęcia przez Parlament Europejski i Radę lub Komisję, zgodnie z zasadami dotyczącymi kompetencji i procedurą określonymi w Traktacie oraz w rozporządzeniu (WE) nr 2223/96, decyzji o zmianie ESA 95 lub jego metodologii, Komisja wprowadza w art. 1, 2 i 4 nowe odesłania do ESA 95.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2104/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
zmieniające od dnia 1 lipca 2005 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 13,
uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, określone w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [1], w szczególności art. 63, 64, 65, 82 i załączniki VII, XI i XIII wyżej wymienionego regulaminu, a także art. 20 akapit pierwszy, art. 64 i art. 92 omawianego systemu,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje: w celu zagwarantowania zmiany siły nabywczej urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich równolegle ze zmianą siły nabywczej urzędników krajowych w Państwach Członkowskich, należy dokonać dostosowania wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich w ramach corocznego przeglądu 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., datę 1 lipca 2004 r. określoną w art. 63 akapit drugi regulaminu zastępuje się datą 1 lipca 2005 r.
Artykuł 2
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., tabelę miesięcznych wynagrodzeń podstawowych zawartą w art. 66 regulaminu, mającą zastosowanie do obliczania wynagrodzeń i emerytur, zastępuje się następującą tabelą:
1.7.2005 _BAR_ Stopień _BAR_
Grupa zaszeregowania _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_
16 _BAR_ 15255,00 _BAR_ 15896,04 _BAR_ 16564,01 _BAR_ _BAR_ _BAR_
15 _BAR_ 13482,88 _BAR_ 14049,45 _BAR_ 14639,82 _BAR_ 15047,12 _BAR_ 15255,00 _BAR_
14 _BAR_ 11916,61 _BAR_ 12417,36 _BAR_ 12939,16 _BAR_ 13299,15 _BAR_ 13482,88 _BAR_
13 _BAR_ 10532,30 _BAR_ 10974,88 _BAR_ 11436,06 _BAR_ 11754,22 _BAR_ 11916,61 _BAR_
12 _BAR_ 9308,79 _BAR_ 9699,96 _BAR_ 10107,56 _BAR_ 10388,77 _BAR_ 10532,30 _BAR_
11 _BAR_ 8227,42 _BAR_ 8573,15 _BAR_ 8933,40 _BAR_ 9181,94 _BAR_ 9308,79 _BAR_
10 _BAR_ 7271,67 _BAR_ 7577,23 _BAR_ 7895,64 _BAR_ 8115,30 _BAR_ 8227,42 _BAR_
9 _BAR_ 6426,94 _BAR_ 6697,01 _BAR_ 6978,42 _BAR_ 7172,57 _BAR_ 7271,67 _BAR_
8 _BAR_ 5680,34 _BAR_ 5919,04 _BAR_ 6167,76 _BAR_ 6339,36 _BAR_ 6426,94 _BAR_
7 _BAR_ 5020,47 _BAR_ 5231,44 _BAR_ 5451,27 _BAR_ 5602,93 _BAR_ 5680,34 _BAR_
6 _BAR_ 4437,26 _BAR_ 4623,72 _BAR_ 4818,01 _BAR_ 4952,06 _BAR_ 5020,47 _BAR_
5 _BAR_ 3921,80 _BAR_ 4086,60 _BAR_ 4258,32 _BAR_ 4376,79 _BAR_ 4437,26 _BAR_
4 _BAR_ 3466,22 _BAR_ 3611,87 _BAR_ 3763,65 _BAR_ 3868,36 _BAR_ 3921,80 _BAR_
3 _BAR_ 3063,56 _BAR_ 3192,29 _BAR_ 3326,43 _BAR_ 3418,98 _BAR_ 3466,22 _BAR_
2 _BAR_ 2707,67 _BAR_ 2821,45 _BAR_ 2940,01 _BAR_ 3021,81 _BAR_ 3063,56 _BAR_
1 _BAR_ 2393,13 _BAR_ 2493,69 _BAR_ 2598,48 _BAR_ 2670,77 _BAR_ 2707,67 _BAR_
Artykuł 3
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., współczynniki korygujące mające zastosowanie na mocy art. 64 regulaminu do wynagrodzeń urzędników i innych pracowników, wyznaczone są zgodnie z kolumną 2 poniższej tabeli.
Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r., współczynniki korygujące mające zastosowanie na mocy art. 17 ust. 3 załącznika VII do regulaminu do transferów dokonywanych przez urzędników i innych pracowników wyznaczone są zgodnie z kolumną 3 poniższej tabeli.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., współczynniki korygujące mające zastosowanie do emerytur na mocy art. 20 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu, wyznaczone są zgodnie z kolumną 4 poniższej tabeli.
Ze skutkiem od dnia 1 maja 2006 r., współczynniki korygujące mające zastosowanie do emerytur na mocy art. 20 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu, wyznaczone są zgodnie z kolumną 5 poniższej tabeli.
1 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_
Kraj/Miejsce _BAR_ Wynagrodzenie 1.7.2005 _BAR_ Transfer 1.1.2006 _BAR_ Emerytura 1.7.2005 _BAR_ Emerytura 1.5.2006 _BAR_
Republika Czeska _BAR_ 90,6 _BAR_ 78,6 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Dania _BAR_ 135,9 _BAR_ 130,8 _BAR_ 133,9 _BAR_ 132,8 _BAR_
Niemcy _BAR_ 100,2 _BAR_ 102,1 _BAR_ 101,0 _BAR_ 101,3 _BAR_
Bonn _BAR_ 96,0 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Karlsruhe _BAR_ 95,0 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Monachium _BAR_ 106,4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Estonia _BAR_ 80,3 _BAR_ 78,1 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Grecja _BAR_ 93,0 _BAR_ 91,2 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Hiszpania _BAR_ 101,2 _BAR_ 95,3 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Francja _BAR_ 119,0 _BAR_ 106,3 _BAR_ 113,9 _BAR_ 111,4 _BAR_
Irlandia _BAR_ 122,4 _BAR_ 116,3 _BAR_ 120,0 _BAR_ 118,7 _BAR_
Włochy _BAR_ 111,8 _BAR_ 107,6 _BAR_ 110,1 _BAR_ 109,3 _BAR_
Varese _BAR_ 99,0 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Cypr _BAR_ 92,0 _BAR_ 97,2 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Łotwa _BAR_ 76,1 _BAR_ 72,9 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Litwa _BAR_ 77,1 _BAR_ 73,6 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Węgry _BAR_ 90,0 _BAR_ 73,0 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Malta _BAR_ 89,6 _BAR_ 92,3 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Niederlandy _BAR_ 109,7 _BAR_ 101,3 _BAR_ 106,3 _BAR_ 104,7 _BAR_
Austria _BAR_ 107,1 _BAR_ 107,0 _BAR_ 107,1 _BAR_ 107,0 _BAR_
Polska _BAR_ 81,4 _BAR_ 74,9 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Portugalia _BAR_ 91,5 _BAR_ 90,1 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Słowenia _BAR_ 83,0 _BAR_ 80,8 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Słowacja _BAR_ 92,9 _BAR_ 82,1 _BAR_ 100,0 _BAR_ 100,0 _BAR_
Finlandia _BAR_ 117,7 _BAR_ 112,8 _BAR_ 115,7 _BAR_ 114,8 _BAR_
Szwecja _BAR_ 112,4 _BAR_ 105,1 _BAR_ 109,5 _BAR_ 108,0 _BAR_
Zjednoczone Królestwo _BAR_ 143,8 _BAR_ 117,4 _BAR_ 133,2 _BAR_ 128,0 _BAR_
Culham _BAR_ 115,4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Artykuł 4
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwotę dodatku z tytułu urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w art. 42a regulaminu, określa się w wysokości 822,06 EUR, a w przypadku rodziców samotnie wychowujących dziecko w wysokości 1096,07 EUR.
Artykuł 5
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., podstawową kwotę dodatku na gospodarstwo domowe, o którym mowa w art. 1 ust. 1 załącznika VII do regulaminu, określa się w wysokości 153,75 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwotę dodatku na dziecko, o którym mowa w art. 2 ust. 1 załącznika VII do regulaminu, określa się w wysokości 335,96 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwotę dodatku edukacyjnego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu, określa się w wysokości 227,96 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwotę dodatku edukacyjnego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 załącznika VII do regulaminu, określa się w wysokości 82,07 EUR.
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., minimalną kwotę dodatku za rozłąkę, o którym mowa w art. 69 regulaminu i w art. 4 ust. 1 akapit drugi załącznika VII do regulaminu, określa się w wysokości 455,69 EUR.
Artykuł 6
Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r., dodatek za przebyte kilometry (kwota stanowiąca równowartość kosztów podróży z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia), o którym mowa w art. 8 załącznika VII do regulaminu, dostosowuje się w następujący sposób:
0 EUR/kilometr za odcinek od : 0 do 200 km
0,3417 EUR/kilometr za odcinek od : 201 do 1000 km
0,5695 EUR/kilometr za odcinek od : 1001 do 2000 km
0,3417 EUR/kilometr za odcinek od : 2001 do 3000 km
0,1139 EUR/kilometr za odcinek od : 3001 do 4000 km
0,0548 EUR/kilometr za odcinek od : 4001 do 5000 km
0 EUR/kilometr za odcinek dłuższy od : 10000 km
Do dodatku za przebyte kilometry dodaje się poniższą dodatkową kwotę zryczałtowaną:
- 170,84 EUR, jeżeli odległość drogą kolejową pomiędzy miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia wynosi od 725 do 1450 km,
- 341,66 EUR, jeżeli odległość drogą kolejową pomiędzy miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia jest równa lub wyższa od 1450 km.
Artykuł 7
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwotę dziennej diety służbowej, o której mowa w art. 10 ust. 1 załącznika VII do regulaminu, określa się w wysokości:
- 35,31 EUR dla urzędnika uprawnionego do dodatku na gospodarstwo domowe,
- 28,47 EUR dla urzędnika nieuprawnionego do dodatku na gospodarstwo domowe.
Artykuł 8
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., dolną granicę dodatku na zagospodarowanie, o którym mowa w art. 24 ust. 3 Warunków zatrudnienia innych pracowników, określa się w wysokości:
- 1005,33 EUR dla pracownika uprawnionego do dodatku na gospodarstwo domowe,
- 597,77 EUR dla urzędnika nieuprawnionego do dodatku na gospodarstwo domowe.
Artykuł 9
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., w odniesieniu do zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 28a ust. 3 akapit drugi warunków zatrudnienia innych pracowników, dolną jego granicę określa się w wysokości 1205,67 EUR, górną granicę w wysokości 2411,35 EUR, a standardową kwotę zasiłku w wysokości 1096,07 EUR.
Artykuł 10
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., tabelę miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, o której mowa w art. 63 Warunków zatrudnienia innych pracowników, zastępuje się następującą tabelą:
1.7.2005 _BAR_ Klasa _BAR_
Kategoria _BAR_ Grupa _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_
A _BAR_ I _BAR_ 6144,76 _BAR_ 6905,90 _BAR_ 7667,04 _BAR_ 8428,18 _BAR_
II _BAR_ 4459,77 _BAR_ 4894,34 _BAR_ 5328,91 _BAR_ 5763,48 _BAR_
III _BAR_ 3747,74 _BAR_ 3914,68 _BAR_ 4081,62 _BAR_ 4248,56 _BAR_
B _BAR_ IV _BAR_ 3600,20 _BAR_ 3952,65 _BAR_ 4305,10 _BAR_ 4657,55 _BAR_
V _BAR_ 2827,89 _BAR_ 3014,30 _BAR_ 3200,71 _BAR_ 3387,12 _BAR_
C _BAR_ VI _BAR_ 2689,53 _BAR_ 2847,87 _BAR_ 3006,21 _BAR_ 3164,55 _BAR_
VII _BAR_ 2407,22 _BAR_ 2489,13 _BAR_ 2571,04 _BAR_ 2652,95 _BAR_
D _BAR_ VIII _BAR_ 2175,76 _BAR_ 2303,90 _BAR_ 2432,04 _BAR_ 2560,18 _BAR_
IX _BAR_ 2095,34 _BAR_ 2124,53 _BAR_ 2153,72 _BAR_ 2182,91 _BAR_
Artykuł 11
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., tabelę miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, o której mowa w art. 93 Warunków zatrudnienia innych pracowników, zastępuje się następującą tabelą:
Grupa Funkcji _BAR_ 1.7.2005 _BAR_ Stopień _BAR_
Grupa zaszeregowania _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_
IV _BAR_ 18 _BAR_ 5258,78 _BAR_ 5368,14 _BAR_ 5479,78 _BAR_ 5593,73 _BAR_ 5710,06 _BAR_ 5828,81 _BAR_ 5950,02 _BAR_
17 _BAR_ 4647,85 _BAR_ 4744,50 _BAR_ 4843,17 _BAR_ 4943,89 _BAR_ 5046,70 _BAR_ 5151,65 _BAR_ 5258,78 _BAR_
16 _BAR_ 4107,89 _BAR_ 4193,31 _BAR_ 4280,52 _BAR_ 4369,53 _BAR_ 4460,40 _BAR_ 4553,16 _BAR_ 4647,85 _BAR_
15 _BAR_ 3630,66 _BAR_ 3706,16 _BAR_ 3783,23 _BAR_ 3861,91 _BAR_ 3942,22 _BAR_ 4024,20 _BAR_ 4107,89 _BAR_
14 _BAR_ 3208,87 _BAR_ 3275,60 _BAR_ 3343,72 _BAR_ 3413,25 _BAR_ 3484,23 _BAR_ 3556,69 _BAR_ 3630,66 _BAR_
13 _BAR_ 2836,08 _BAR_ 2895,06 _BAR_ 2955,26 _BAR_ 3016,72 _BAR_ 3079,46 _BAR_ 3143,50 _BAR_ 3208,87 _BAR_
III _BAR_ 12 _BAR_ 3630,61 _BAR_ 3706,10 _BAR_ 3783,17 _BAR_ 3861,84 _BAR_ 3942,14 _BAR_ 4024,12 _BAR_ 4107,80 _BAR_
11 _BAR_ 3208,85 _BAR_ 3275,57 _BAR_ 3343,69 _BAR_ 3413,22 _BAR_ 3484,19 _BAR_ 3556,65 _BAR_ 3630,61 _BAR_
10 _BAR_ 2836,08 _BAR_ 2895,06 _BAR_ 2955,26 _BAR_ 3016,71 _BAR_ 3079,44 _BAR_ 3143,48 _BAR_ 3208,85 _BAR_
9 _BAR_ 2506,62 _BAR_ 2558,74 _BAR_ 2611,95 _BAR_ 2666,27 _BAR_ 2721,71 _BAR_ 2778,31 _BAR_ 2836,08 _BAR_
8 _BAR_ 2215,43 _BAR_ 2261,50 _BAR_ 2308,53 _BAR_ 2356,53 _BAR_ 2405,53 _BAR_ 2455,56 _BAR_ 2506,62 _BAR_
II _BAR_ 7 _BAR_ 2506,55 _BAR_ 2558,69 _BAR_ 2611,90 _BAR_ 2666,23 _BAR_ 2721,69 _BAR_ 2778,29 _BAR_ 2836,08 _BAR_
6 _BAR_ 2215,31 _BAR_ 2261,39 _BAR_ 2308,42 _BAR_ 2356,44 _BAR_ 2405,45 _BAR_ 2455,48 _BAR_ 2506,55 _BAR_
5 _BAR_ 1957,91 _BAR_ 1998,64 _BAR_ 2040,21 _BAR_ 2082,64 _BAR_ 2125,96 _BAR_ 2170,17 _BAR_ 2215,31 _BAR_
4 _BAR_ 1730,42 _BAR_ 1766,41 _BAR_ 1803,15 _BAR_ 1840,66 _BAR_ 1878,94 _BAR_ 1918,02 _BAR_ 1957,91 _BAR_
I _BAR_ 3 _BAR_ 2131,74 _BAR_ 2175,98 _BAR_ 2221,14 _BAR_ 2267,24 _BAR_ 2314,29 _BAR_ 2362,32 _BAR_ 2411,35 _BAR_
2 _BAR_ 1884,55 _BAR_ 1923,66 _BAR_ 1963,58 _BAR_ 2004,33 _BAR_ 2045,93 _BAR_ 2088,39 _BAR_ 2131,74 _BAR_
1 _BAR_ 1666,02 _BAR_ 1700,60 _BAR_ 1735,89 _BAR_ 1771,92 _BAR_ 1808,69 _BAR_ 1846,23 _BAR_ 1884,55 _BAR_
Artykuł 12
Ze skutkiem od 1 lipca 2005 r., dolną granicę dodatku na zagospodarowanie się, o którym mowa w art. 94 Warunków zatrudnienia innych pracowników, określa się w wysokości:
- 756,18 EUR dla pracownika uprawnionego do dodatku na gospodarstwo domowe,
- 448,32 EUR dla pracownika nieuprawnionego do dodatku na gospodarstwo domowe.
Artykuł 13
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., dolną granicę zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 96 ust. 3 akapit drugi warunków zatrudnienia innych pracowników, określa się w wysokości 904,26 EUR, górną granicę w wysokości 1808,51 EUR, a standardową kwotę zasiłku w wysokości 822,06 EUR.
Artykuł 14
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., dodatki za pracę zmianową, przewidziane w art. 1 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76 [2], określa się w wysokości 344,58 EUR, 520,10 EUR, 568,66 EUR i 775,27 EUR.
Artykuł 15
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., w odniesieniu do kwot wymienionych w art. 4 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 260/68 [3], stosuje się współczynnik równy 4,974173.
Artykuł 16
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., tabelę stosowanych kwot, znajdującą się w art. 8 załącznika XIII do regulaminu, zastępuje się następującą tabelą:
1.7.2005 _BAR_ Stopień _BAR_
Grupa Zaszeregowania _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_ 8 _BAR_
16 _BAR_ 15255,00 _BAR_ 15896,04 _BAR_ 16564,01 _BAR_ 16564,01 _BAR_ 16564,01 _BAR_ 16564,01 _BAR_ _BAR_ _BAR_
15 _BAR_ 13482,88 _BAR_ 14049,45 _BAR_ 14639,82 _BAR_ 15047,12 _BAR_ 15255,00 _BAR_ 15896,04 _BAR_ _BAR_ _BAR_
14 _BAR_ 11916,61 _BAR_ 12417,36 _BAR_ 12939,16 _BAR_ 13299,15 _BAR_ 13482,88 _BAR_ 14049,45 _BAR_ 14639,82 _BAR_ 15255,00 _BAR_
13 _BAR_ 10532,30 _BAR_ 10974,88 _BAR_ 11436,06 _BAR_ 11754,22 _BAR_ 11916,61 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
12 _BAR_ 9308,79 _BAR_ 9699,96 _BAR_ 10107,56 _BAR_ 10388,77 _BAR_ 10532,30 _BAR_ 10974,88 _BAR_ 11436,06 _BAR_ 11916,61 _BAR_
11 _BAR_ 8227,42 _BAR_ 8573,15 _BAR_ 8933,40 _BAR_ 9181,94 _BAR_ 9308,79 _BAR_ 9699,96 _BAR_ 10107,56 _BAR_ 10532,30 _BAR_
10 _BAR_ 7271,67 _BAR_ 7577,23 _BAR_ 7895,64 _BAR_ 8115,30 _BAR_ 8227,42 _BAR_ 8573,15 _BAR_ 8933,40 _BAR_ 9308,79 _BAR_
9 _BAR_ 6426,94 _BAR_ 6697,01 _BAR_ 6978,42 _BAR_ 7172,57 _BAR_ 7271,67 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
8 _BAR_ 5680,34 _BAR_ 5919,04 _BAR_ 6167,76 _BAR_ 6339,36 _BAR_ 6426,94 _BAR_ 6697,01 _BAR_ 6978,42 _BAR_ 7271,67 _BAR_
7 _BAR_ 5020,47 _BAR_ 5231,44 _BAR_ 5451,27 _BAR_ 5602,93 _BAR_ 5680,34 _BAR_ 5919,04 _BAR_ 6167,76 _BAR_ 6426,94 _BAR_
6 _BAR_ 4437,26 _BAR_ 4623,72 _BAR_ 4818,01 _BAR_ 4952,06 _BAR_ 5020,47 _BAR_ 5231,44 _BAR_ 5451,27 _BAR_ 5680,34 _BAR_
5 _BAR_ 3921,80 _BAR_ 4086,60 _BAR_ 4258,32 _BAR_ 4376,79 _BAR_ 4437,26 _BAR_ 4623,72 _BAR_ 4818,01 _BAR_ 5020,47 _BAR_
4 _BAR_ 3466,22 _BAR_ 3611,87 _BAR_ 3763,65 _BAR_ 3868,36 _BAR_ 3921,80 _BAR_ 4086,60 _BAR_ 4258,32 _BAR_ 4437,26 _BAR_
3 _BAR_ 3063,56 _BAR_ 3192,29 _BAR_ 3326,43 _BAR_ 3418,98 _BAR_ 3466,22 _BAR_ 3611,87 _BAR_ 3763,65 _BAR_ 3921,80 _BAR_
2 _BAR_ 2707,67 _BAR_ 2821,45 _BAR_ 2940,01 _BAR_ 3021,81 _BAR_ 3063,56 _BAR_ 3192,29 _BAR_ 3326,43 _BAR_ 3466,22 _BAR_
1 _BAR_ 2393,13 _BAR_ 2493,69 _BAR_ 2598,48 _BAR_ 2670,77 _BAR_ 2707,67 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Artykuł 17
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwoty dodatku na dziecko, o którym mowa w art. 14 załącznika XIII do regulaminu, określa się w następujący sposób:
1.7.2005– 31.12.2005 : 282,04 EUR
1.1.2006– 31.12.2006 : 295,52 EUR
1.1.2007– 31.12.2007 : 309,00 EUR
1.1.2008– 31.12.2008 : 322,47 EUR
Artykuł 18
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., kwoty dodatku edukacyjnego, o których mowa w art. 15 załącznika XIII do regulaminu, określa się w następujący sposób:
1.7.2005– 31.8.2005 : 16,41 EUR
1.9.2005– 31.8.2006 : 32,83 EUR
1.9.2006– 31.8.2007 : 49,23 EUR
1.9.2007– 31.8.2008 : 65,65 EUR
Artykuł 19
Ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r., do celów stosowania art. 18 załącznika XIII do regulaminu, kwotę stałego dodatku wymienioną w art. 4a załącznika VII do regulaminu obowiązującego przed dniem 1 maja 2004 r. określa się w wysokości:
- 118,88 EUR/miesiąc dla urzędników zaklasyfikowanych do kategorii C4 lub C5,
- 182,26 EUR/miesiąc dla urzędników zaklasyfikowanych do kategorii C1, C2 lub C3.
Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2105/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2106/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do MSR 39
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1725/2003 [2] przyjęto określone międzynarodowe standardy i interpretacje istniejące na dzień 14 września 2002 r.
(2) Komisja przyjęła Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 39 z wyłączeniem niektórych przepisów odnoszących się do pełnej opcji wyceny według wartości godziwej oraz rachunkowości zabezpieczeń, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2086/2004 z dnia 19 listopada 2004 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 w sprawie przyjęcia niektórych międzynarodowych standardów rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dodania MSR 39 [3]. Komisja przyjęła poprawiony MSR 39 w odniesieniu do ograniczonej opcji wyceny według wartości godziwej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1864/2005 [4].
(3) W dniu 14 kwietnia 2005 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała poprawkę do MSR 39 zezwalającą jednostkom w szczególności na wyznaczenie w określonych okolicznościach prognozowanej wewnątrzgrupowej transakcji wyrażonej w walucie obcej jako pozycji zabezpieczanej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym.
Wyznaczanie ryzyka walutowego związanego z planowaną transakcją wewnątrzgrupową jako pozycji zabezpieczanej jest powszechną praktyką w ramach zarządzania ryzykiem, natomiast MSR 39 w obecnej wersji nie zezwala na stosowanie rachunkowości zabezpieczeń do tego celu.
Zgodnie z obecnym MSR 39 jedynie transakcja z jednostką zewnętrzną w stosunku do danej jednostki może być wyznaczona jako pozycja zabezpieczana.
(4) Konsultacje z ekspertami w tej dziedzinie potwierdzają, że zmiany do MSR 39 spełniają techniczne warunki przyjęcia określone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.
(5) Z tego względu rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 należy odpowiednio zmienić.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W zamieszczonym w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1725/2003 Międzynarodowym Standardzie Rachunkowości (MSR) 39 wprowadza się zmiany określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wszystkie spółki stosują zmiany do MSR 39 zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego roku obrotowego 2006.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2107/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenia (WE) nr 174/1999, (WE) nr 2771/1999, (WE) nr 2707/2000, (WE) nr 214/2001 i (WE) nr 1898/2005 w sektorze mleka
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10, 15, 31 ust. 14 i art. 40,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Z dniem 1 stycznia 2006 r. dyrektywę Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającą przepisy zdrowotne dla produkcji i wprowadzania do obrotu surowego mleka, mleka poddanego obróbce cieplnej i produktów na bazie mleka [2] uchyla się dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [3] oraz zastępuje się rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych [4] oraz rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego [5].
(2) W celu zapewnienia przejrzystości należy odpowiednio dostosować odniesienia do dyrektywy 92/46/EWG, które znajdują się w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającym specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [6], w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [7], w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2707/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. ustanawiającym zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej do dostarczania mleka i niektórych przetworów mlecznych dla uczniów w instytucjach edukacyjnych [8], w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka w proszku [9] i w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietanki, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty [10].
(3) Zgodnie z art. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, masło pochodzące ze skupu interwencyjnego nabyte na mocy art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 w celu sprzedaży po obniżonych cenach przyjmuje się do składowania przed dniem 1 stycznia 2003 r. W świetle dostępnych ilości oraz sytuacji rynkowej data ta powinna zostać zmieniona na dzień 1 stycznia 2004 r. Należy zatem zmienić art. 1 lit. a) wyżej wymienionego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:
"4. W celu przyznania refundacji produkty określone w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 muszą spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [11] i rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [12], w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Artykuł 2
W art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:
"a) otrzymują autoryzację zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [13] oraz posiadają odpowiednie wyposażenie techniczne;
Artykuł 3
W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2707/2000 ust. 6 otrzymuje następujące brzmienie:
"6. Pomoc przyznaje się w odniesieniu do produktów określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, jeżeli produkty te spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [14] i rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [15], w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości określonymi w określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
Artykuł 4
W rozporządzeniu (WE) nr 214/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 1 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:
"a) otrzymują autoryzację zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [16] oraz posiadają odpowiednie wyposażenie techniczne;
2) w załączniku I przypis 5 otrzymuje następujące brzmienie:
"(5) Mleko surowe wykorzystywane do wytwarzania odtłuszczonego mleka w proszku musi spełniać wymogi określone w sekcji IX załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.".
Artykuł 5
W rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 lit. a) datę " 1 stycznia 2003 r." zastępuje się datą " 1 stycznia 2004 r.";
2) w art. 5 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Masło, masło skoncentrowane, śmietanka i produkty pośrednie określone w akapicie pierwszym spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [17] i rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady [18], w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości określonymi w określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
3) w art. 13 ust. 1 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:
"b) w stosownych przypadkach są zatwierdzone zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004.";
4) w art. 47 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Powinno ono spełniać wymogi rozporządzeń (WE) nr 852/2004 i (WE) nr 853/2004, w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.";
5) w art. 63 ust. 2 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:
"a) są zatwierdzone zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004.";
6) w art. 72 lit. b) pkt ii) otrzymuje następujące brzmienie:
"ii) wymogi rozporządzeń (WE) nr 852/2004 i (WE) nr 853/2004, w szczególności w zakresie przygotowywania w autoryzowanym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.";
7) w art. 81 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Masło dostarcza się beneficjentowi w opakowaniach, na których zamieszcza się wyraźnym i czytelnym drukiem krajową klasę jakości i znak jakości zgodnie z art. 72 lit. b) oraz jedną lub więcej adnotacji wymienionych w załączniku XVI ust. 1.".
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem art. 5 ust. 1, który stosuje się od dnia 16 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2108/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 923/2005 w sprawie przekazania i sprzedaży na rynku portugalskim 80000 ton pszenicy zwyczajnej, 80000 ton kukurydzy i 40000 ton jęczmienia znajdujących się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Mając na uwadze warunki klimatyczne panujące w Portugalii w roku gospodarczym 2004/2005, które doprowadziły do poważnej suszy, Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 923/2005 [2] zezwalające na przekazanie i sprzedaż na rynku portugalskim pewnych ilości zbóż znajdujących się w posiadaniu węgierskiej agencji interwencyjnej.
(2) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 923/2005 stanowi, że transport do Portugalii i zbyt produktów do wykorzystania jako pasze zwierzęce musi nastąpić w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r.
(3) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 923/2005 sprzedaż zbóż jest zarezerwowana wyłącznie dla zrzeszeń producentów lub spółdzielni hodowców bydła, owiec i kóz lub dla zakładów przetwórczych, które ze wspomnianymi zrzeszeniami lub spółdzielniami zawarły umowy o współpracy.
(4) Wobec opóźnień administracyjnych związanych z organizacją kontraktów transportowych władze portugalskie złożyły wniosek o przełożenie na dzień 30 kwietnia 2006 r. ostatecznego terminu przekazania produktów, ich sprzedaży na rynku portugalskim oraz ich zbytu.
Ponadto zwróciły się z wnioskiem o przyznanie im możliwości rozszerzenia sprzedaży na wszystkie sektory, które dotknęła susza, jaka negatywnie wpłynęła na portugalską gospodarkę rolną.
(5) Z uwagi na sytuację rynku portugalskiego, w szczególności długoterminowe skutki suszy w stosunku do portugalskiej gospodarki rolnej i do zadowalających warunków zaopatrzenia podmiotów gospodarczych w zboża, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek władz portugalskich, zezwalając na dostawy zbóż wszystkim określonym podmiotom gospodarczym.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 923/2005.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 923/2005 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 2 termin " 31 grudnia 2005 r." zastępuje się terminem " 30 kwietnia 2006 r.";
2) w art. 7 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2131/93 sprzedaż jest przeprowadzana wyłącznie w celu wykorzystania zbóż w Portugalii.". Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2109/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 716/96 przyjmujące nadzwyczajne środki wspierania rynku wołowiny w Zjednoczonym Królestwie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 39,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 716/96 [2] przewiduje stworzenie programu współfinansowanego przez Wspólnotę, zezwalającego Zjednoczonemu Królestwu na zakup bydła starszego niż trzydzieści miesięcy oraz na jego ubicie w specjalnie wyznaczonych ubojniach.
(2) Panel Naukowy ds. Zagrożeń Biologicznych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził w swojej opinii z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczącej naukowego uzasadnienia propozycji wprowadzenia zmian w obowiązującym w Zjednoczonym Królestwie schemacie wywozu opartym na datach urodzin (DBES) oraz w przepisie dotyczącym uboju zwierząt w wieku powyżej 30 miesięcy (OTM), że bydło urodzone lub hodowane w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 1 sierpnia 1996 r. nie powinno być wprowadzane do łańcuchów żywnościowych i paszowych ze względu na zwiększone występowanie w tej grupie gąbczastej encefalopatii bydła (BSE).
W odniesieniu do bydła urodzonego po tej dacie, według tej opinii, zagrożenie, jakie stwarza BSE dla konsumentów jest porównywalne z zagrożeniem w innych Państwach Członkowskich.
(3) W świetle tej opinii decyzja Komisji nr 2005/598/WE z dnia 2 sierpnia 2005 r. zakazująca wprowadzania do obrotu produktów otrzymanych ze sztuk bydła urodzonego lub hodowanego w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 1 sierpnia 1996 r. do jakichkolwiek celów i zwalniająca takie zwierzęta z niektórych środków kontroli i zwalczania ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 [3] stanowi, że do obrotu nie wprowadza się żadnych produktów zawierających lub składających się z materiałów, innych niż mleko, otrzymanych ze sztuk bydła urodzonego lub hodowanego w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 1 sierpnia 1996 r.
(4) Artykuł 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 716/96 określa odpowiednio cenę do zapłacenia za kilogram zwierząt objętych programem ustalonym w tym rozporządzeniu oraz stawkę za zwierzę, po której Wspólnota współfinansuje zakup zwierząt. Mając na uwadze decyzję 2005/598/WE należy ograniczyć zakupy oraz współfinansowanie Wspólnoty przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 716/96 do zwierząt urodzonych lub hodowanych w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 1 sierpnia 1996 r.
(5) W celu uproszczenia należy ustalić zryczałtowaną cenę zakupu za sztukę bydła w odniesieniu do każdego zwierzęcia zakupionego w ramach tego programu.
Aby zachęcić producentów do nieprzekładania uboju tych zwierząt, w kolejnych latach cena zakupu powinna być stopniowo zmniejszana.
(6) W ramach tego programu Wspólnota powinna współfinanować 50 % zakupów.
(7) W celu zapewnienia płynnego przejścia od obecnie stosowanego ponad trzydziestomiesięcznego programu do programu ograniczającego się do zwierząt urodzonych lub hodowanych w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 1 sierpnia 1996 r., należy określić datę, od której ten drugi program będzie obowiązywać.
(8) Uwzględniając decyzję władz Zjednoczonego Królestwa w sprawie stosowania od dnia 1 stycznia 2005 r. systemu jednolitej płatności, o którym mowa w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [4], przepisy art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 716/96 stały się nieaktualne i w związku z tym powinny zostać skreślone.
(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 716/96.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 716/96 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Właściwe władze Zjednoczonego Królestwa upoważnia się do zakupu bydła urodzonego lub hodowanego w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 1 sierpnia 1996 r., niewykazującego żadnych objawów klinicznych BSE, zgłoszonego im przez producenta lub jego agenta, które przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed sprzedażą znajdowało się na terenie gospodarstwa położonego na terytorium Zjednoczonego Królestwa.";
2) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Cena wypłacana na rzecz producentów lub ich agentów przez właściwe władze Zjednoczonego Królestwa na podstawie art. 1 ust. 1 wynosi:
- 360 EUR za zwierzę, które zakupiono do dnia 31 grudnia 2006 r.;
- 324 EUR za zwierzę, które zakupiono w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.;
- 292 EUR za zwierzę, które zakupiono w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.";
b) skreśla się ust. 2;
c) w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Za każde zakupione zwierzę zniszczone zgodnie z przepisami art. 1, Wspólnota współfinansuje wydatki poniesione przez Zjednoczone Królestwo na zakup, określony w art. 1 ust. 1, w wysokości:
- 180 EUR za zwierzę, które zakupiono do dnia 31 grudnia 2006 r.;
- 162 EUR za zwierzę, które zakupiono w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.;
- 146 EUR za zwierzę, które zakupiono w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.";
d) skreśla się ust. 4.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 2110/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 14 grudnia 2005 r.
w sprawie dostępu do pomocy zagranicznej Wspólnoty
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 179 i 181a,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Praktyka bezpośredniego lub pośredniego wiązania udzielanej pomocy z zakupem towarów i usług za środki otrzymane w ramach tej pomocy w kraju udzielającym pomocy zmniejsza jej skuteczność i jest niezgodna z polityką popierania rozwoju w krajach ubogich.
Odejście od wiązania pomocy nie powinno być traktowane jako cel sam w sobie, ale jako narzędzie dla wzmocnienia innych elementów walki z ubóstwem, takich jak własność, integracja regionalna i wzmacnianie potencjału, z naciskiem na wzmacnianie pozycji lokalnych i regionalnych dostawców towarów i usług w krajach rozwijających się.
(2) W marcu 2001 r. Komitet Pomocy Rozwojowej (DAC) Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) przyjął "Zalecenie dotyczące odejścia od wiązania oficjalnej pomocy rozwojowej dla krajów najmniej rozwiniętych" [3].
Państwa Członkowskie przyjęły to zalecenie, a Komisja uznała ideę tego zalecenia za wskazówkę dla pomocy wspólnotowej.
(3) W dniu 14 marca 2002 r. Rada ds. Ogólnych obradująca jednocześnie z Radą Europejską w Barcelonie, przygotowując się do Międzynarodowej Konferencji na temat Finansowania Rozwoju, zwołanej na 18– 22 marca 2002 r. w Monterrey, stwierdziła, że Unia Europejska będzie "wprowadzać w życie zalecenie DAC dotyczące niewiązania pomocy dla krajów najmniej rozwiniętych i kontynuować dyskusje na temat dalszego odchodzenia od wiązania pomocy bilateralnej.
UE rozważy również podjęcie kroków zmierzających do dalszego odejścia od wiązania pomocy wspólnotowej, z jednoczesnym utrzymaniem istniejącego systemu preferencji cenowych w ramach UE-AKP".
(4) W dniu 18 listopada 2002 r. Komisja przyjęła komunikat dla Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany "Odejście od wiązania: czynnik zwiększający skuteczność pomocy".
Komunikat ten przedstawiał poglądy Komisji w tej sprawie, a także możliwe opcje wprowadzania w życie wspomnianego wyżej zobowiązania barcelońskiego w ramach systemu pomocy UE.
(5) W Konkluzjach dotyczących odejścia od wiązania pomocy z dnia 20 maja 2003 r. Rada podkreśliła konieczność dalszego odchodzenia od wiązania pomocy wspólnotowej.
Zgodziła się na warunki przedstawione we wspomnianym wyżej komunikacie i podjęła decyzję w sprawie proponowanych opcji.
(6) W dniu 4 września 2003 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie powyższego komunikatu Komisji [4], w której odnotowana została potrzeba dalszego odejścia od wiązania pomocy wspólnotowej.
W rezolucji tej poparto warunki określone w tym komunikacie i wyrażono zgodę na zaproponowane opcje.
Podkreślono potrzebę dalszej dyskusji zmierzającej do większego ograniczenia wiązania pomocy w oparciu o dalsze badania i udokumentowane propozycje oraz dobitnie wezwano do "wyraźnego preferowania współpracy lokalnej i regionalnej, przy jednoczesnym nadaniu priorytetu – w ustalonej kolejności – dostawcom z państwa przyjmującego, sąsiednich państw rozwijających się oraz innych państw rozwijających się", w celu wsparcia wysiłków krajów otrzymujących pomoc, zmierzających do wzmocnienia produkcji własnej na poziomie krajowym, regionalnym, lokalnym i rodzinnym, a także działań zmierzających do poprawy dostępności i dostępu do środków spożywczych oraz podstawowych usług odpowiadających miejscowym zwyczajom i systemom produkcji oraz handlu.
(7) W celu określenia dostępu do wspólnotowej pomocy zagranicznej należy zwrócić uwagę na kilka elementów.
Kryteria kwalifikujące określające dostęp osób są zawarte w art. 3.
Reguły określające angażowanie ekspertów i pochodzenie dostaw i materiałów nabywanych przez osoby kwalifikujące się są zawarte odpowiednio w art. 4 i 5.
Definicja i warunki wprowadzania w życie zasady wzajemności są zawarte w art. 6.
Odstępstwa i ich zastosowanie są określone w art. 7.
Przepisy szczególne dotyczące operacji finansowanych przez organizacje międzynarodowe lub organizacje regionalne, lub współfinansowanych przez państwa trzecie są określone w art. 8.
Przepisy szczególne dotyczące pomocy humanitarnej są określone w art. 9.
(8) Dostęp do wspólnotowej pomocy zagranicznej jest określony w podstawowych aktach regulujących pomoc zagraniczną, w związku z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5] (zwanym dalej rozporządzeniem finansowym).
Zmiany dokonane przez to rozporządzenie w dostępie do pomocy wspólnotowej wymagają zmian we wszystkich tych aktach prawnych.
Wszystkie zmiany podstawowych aktów prawnych mających tu zastosowanie są wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(9) Przy udzielaniu zamówień w oparciu o instrumenty wspólnotowe należy zwrócić szczególną uwagę na poszanowanie międzynarodowych ustaleń z zakresu podstawowych standardów pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), np. konwencji dotyczących prawa zrzeszania się i rozwiązywania sporów zbiorowych, zniesienia pracy przymusowej, eliminacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także eliminowania pracy dzieci.
(10) Przy udzielaniu zamówień w oparciu o instrumenty wspólnotowe należy zwrócić szczególną uwagę na przestrzeganie następujących międzynarodowych konwencji z zakresu ochrony środowiska: Konwencja o ochronie różnorodności biologicznej z 1992 r., Protokół z Kartageny o bezpieczeństwie biologicznym z 2000 r. oraz Protokół z Kioto do Konwencji Ramowej ONZ w sprawie zmian klimatu z 1997 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie ustala zasady dostępu przez zainteresowane strony do instrumentów pomocy zagranicznej Wspólnoty finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, wymienionych w załączniku I.
Artykuł 2
Definicje
Dla interpretacji terminów używanych w niniejszym rozporządzeniu należy się odnieść do rozporządzenia finansowego i do rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6].
Artykuł 3
Kryteria kwalifikujące
1.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje, finansowanych w ramach instrumentu wspólnotowego, jest otwarty dla wszystkich osób prawnych mających siedzibę w jednym z Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, w jednym z oficjalnych krajach kandydujących, uznanych za takie przez Wspólnotę Europejską, lub jednym z Państw Członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
2.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych o zasięgu tematycznym, zgodnie z definicją zawartą w części A załącznika I, jest otwarty dla wszystkich osób prawnych mających siedzibę w jednym z krajów rozwijających się, zgodnie z listą Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC) zawartą w załączniku II, a ponadto dla tych osób prawnych, które kwalifikują się na podstawie odpowiedniego instrumentu.
3.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych o zasięgu geograficznym, określonych w części B załącznika I jest otwarty dla wszystkich osób prawnych mających siedzibę w jednym z krajów rozwijających się, zgodnie z listą OECD/DAC zawartą w załączniku II, i które są wyraźnie wymienione jako kwalifikujące się, a ponadto dla tych osób prawnych, które są już określone jako kwalifikujące się na podstawie odpowiedniego instrumentu.
4.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych jest otwarty dla wszystkich osób prawnych mających siedzibę w którymkolwiek kraju poza wymienionymi w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, pod warunkiem że na podstawie art. 6 został ustalony wzajemny dostęp do ich pomocy zagranicznej.
5.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych jest otwarty dla organizacji międzynarodowych.
6.
Powyższe pozostaje bez uszczerbku dla udziału kategorii organizacji, które mogą zostać zakwalifikowane do jakiejkolwiek umowy, oraz nie ma wpływu na przepisy stanowiące odstępstwo, przewidziane w art. 114 ust. 1 rozporządzenia finansowego.
Artykuł 4
Eksperci
Wszyscy eksperci zaangażowani przez oferentów, jak określono w art. 3 i 8, nie podlegają żadnym ograniczeniom w kwestii obywatelstwa.
Niniejszy artykuł nie stanowi uszczerbku dla wymogów jakościowych i finansowych określonych w przepisach wspólnotowych dotyczących zamówień publicznych.
Artykuł 5
Reguły pochodzenia
Wszelkie dostawy i materiały zakupione w ramach umowy finansowanej z instrumentów Wspólnoty muszą pochodzić ze Wspólnoty lub kraju kwalifikującego się na podstawie art. 3 i 7 niniejszego rozporządzenia.
Do celów niniejszego rozporządzenia pojęcie "pochodzenie" jest określone w odpowiednich przepisach Wspólnoty dotyczących pochodzenia dla potrzeb celnych.
Artykuł 6
Wzajemność wobec państw trzecich
1.
Wzajemny dostęp do pomocy zagranicznej Wspólnoty zapewnia się krajowi, który spełnia warunki określone w art. 3 ust. 4, ilekroć taki kraj zapewnia kwalifikowanie się na równych zasadach Państwom Członkowskim i zainteresowanemu krajowi otrzymującemu pomoc.
2.
Zapewnienie wzajemnego dostępu do pomocy zagranicznej Wspólnoty opiera się na porównaniu między UE a innymi udzielającymi pomocy i następuje na poziomie sektorowym, zgodnie z kategoriami określonymi przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD, lub krajowym, niezależnie od tego, czy dany kraj udziela pomocy czy ją otrzymuje.
Decyzja o przyznaniu takiej wzajemności krajowi udzielającemu pomocy opiera się na przejrzystości, spójności i proporcjonalności pomocy przyznawanej przez ten kraj, zarówno pod względem jakości, jak i wielkości pomocy.
3.
Wzajemny dostęp do pomocy zagranicznej Wspólnoty ustala się na podstawie konkretnej decyzji dotyczącej danego kraju lub danej grupy regionalnej krajów.
Taką decyzję przyjmuje się zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7] na podstawie procedur dotyczących danego instrumentu i przez odpowiedni komitet związany z tym instrumentem.
Prawo Parlamentu Europejskiego do regularnego otrzymywania informacji, stosownie do art. 7 ust. 3 tej decyzji, jest w pełni przestrzegane.
Taka decyzja obowiązuje przez okres co najmniej jednego roku.
4.
Wzajemny dostęp do pomocy zagranicznej Wspólnoty w krajach najmniej rozwiniętych określonych w załączniku II przyznaje się automatycznie państwom trzecim wymienionym w załączniku III.
5.
W ramach procedury opisanej w ust. 1, 2 i 3 przeprowadza się konsultacje z krajami otrzymującymi pomoc.
Artykuł 7
Odstępstwa od kryteriów kwalifikujących i reguł pochodzenia
1.
W należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach Komisja może rozszerzyć uprawnienia na osoby prawne z państw niekwalifikujących się na podstawie art. 3.
2.
W należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach Komisja może zezwolić na zakup dostaw i materiałów pochodzących z krajów niekwalifikujących się na podstawie art. 3.
3.
Odstępstwa na podstawie ust. 1 i 2 mogą być uzasadnione niedostępnością produktów i usług na rynkach krajów, o których jest mowa, koniecznością natychmiastowego działania lub tym, że stosowanie kryteriów kwalifikacji uniemożliwiłoby realizację projektu, programu lub działania, lub znacznie utrudniłoby ich realizację.
Artykuł 8
Operacje, w których biorą udział instytucje międzynarodowe lub obejmujące współfinansowanie
1.
We wszystkich przypadkach gdy fundusze Wspólnoty są wykorzystywane w operacjach przeprowadzanych przez organizacje międzynarodowe, uczestnictwo w odpowiednich procedurach umownych powinno być otwarte dla wszystkich osób prawnych, które kwalifikują się na podstawie artykułu 3, a także dla wszystkich osób prawnych, które kwalifikują się zgodnie z regulaminem takiej organizacji. Należy zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie równego dostępu wszystkim krajom udzielającym pomocy.
Takie same reguły dotyczą dostaw, materiałów i ekspertów.
2.
We wszystkich przypadkach gdy fundusze Wspólnoty są wykorzystywane w operacjach współfinansowanych przez państwo trzecie, pod warunkiem zapewnienia wzajemności zgodnie z art. 6, lub przez organizację regionalną albo Państwo Członkowskie, uczestnictwo w odpowiednich procedurach zawierania umów jest otwarte dla wszystkich osób prawnych, które kwalifikują się na podstawie art. 3, a także dla wszystkich osób prawnych kwalifikujących się na mocy przepisów tego państwa trzeciego, organizacji regionalnej lub Państwa Członkowskiego.
Takie same reguły dotyczą dostaw towarów, materiałów i ekspertów.
3.
W odniesieniu do operacji pomocy żywnościowej zastosowanie niniejszego artykułu ograniczone jest do operacji nagłych.
Artykuł 9
Pomoc humanitarna i organizacje pozarządowe
1.
Przepisy art. 3 nie mają zastosowania do kryteriów kwalifikacji ustalonych dla wyboru beneficjentów dotacji w przypadku pomocy humanitarnej w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 z 20 czerwca 1996 r. w sprawie pomocy humanitarnej [8], a także w przypadku pomocy dostarczanej bezpośrednio przez organizacje pozarządowe w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1658/98 z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie współfinansowania działań wraz z europejskimi pozarządowymi organizacjami ds. rozwoju w dziedzinach dotyczących krajów rozwijających się [9].
2.
Do beneficjentów tych dotacji stosuje się zasady ustalone w niniejszym rozporządzeniu, w przypadku gdy prowadzenie akcji humanitarnej przy wykorzystaniu środków pomocowych i dostarczenie pomocy bezpośrednio przez organizacje pozarządowe w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1658/98 wymaga udzielenia zamówienia publicznego.
Artykuł 10
Poszanowanie zasad podstawowych i wzmacnianie rynków lokalnych
1.
W celu przyspieszenia eliminacji ubóstwa w drodze propagowania lokalnych możliwości rozwoju oraz działań rynkowych i nabywczych, zwraca się szczególną uwagę na przetargi na poziomie lokalnym i regionalnym w krajach partnerskich.
2.
Oferenci, którym udzielono zamówienia, przestrzegają międzynarodowych norm z zakresu podstawowych standardów pracy, np. podstawowych standardów pracy MOP, konwencji dotyczących prawa zrzeszania się i rozwiązywania sporów zbiorowych, zniesienia pracy przymusowej, eliminacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także eliminowania pracy dzieci.
3.
Dostęp krajów rozwijających się do pomocy zagranicznej Wspólnoty umożliwia się poprzez każdą stosowną pomoc techniczną.
Artykuł 11
Wykonanie rozporządzenia
Niniejsze rozporządzenie zmienia i reguluje odpowiednie części wszystkich istniejących instrumentów wspólnotowych wymienionych w załączniku I. Komisja zmienia od czasu do czasu załączniki II–IV do niniejszego rozporządzenia w celu uwzględnienia wszelkich zmian wprowadzonych w tekstach OECD.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 14 grudnia 2005 r.
w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomicznego-Społecznego [1],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Działanie Wspólnoty w dziedzinie transportu lotniczego powinno mieć na celu w pierwszej kolejności zapewnienie wysokiego poziomu ochrony pasażerów przed zagrożeniem bezpieczeństwa.
Ponadto należy w pełni uwzględnić ogólne wymagania dotyczące ochrony konsumentów.
(2) W celu zapewnienia jak największej przejrzystości, pasażerom powinien być udostępniany wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych, którzy nie spełniają odpowiednich wymagań bezpieczeństwa.
Ten wspólnotowy wykaz powinien być sporządzany w oparciu o wspólne kryteria ustanowione na poziomie Wspólnoty.
(3) Przewoźnicy lotniczy wpisani do wspólnotowego wykazu powinni podlegać zakazowi wykonywania przewozów.
Zakaz wykonywania przewozów objęty wpisem do wspólnotowego wykazu powinien mieć zastosowanie do całości terytorium Państw Członkowskich, do którego stosuje się Traktat.
(4) Przewoźnicy lotniczy, którzy nie posiadają praw przewozowych w jednym lub więcej Państw Członkowskich, mogą mimo to wykonywać loty do i ze Wspólnoty, gdy ich statek powietrzny, z załogą lub bez załogi, jest wydzierżawiony przez przedsiębiorstwa posiadające takie prawa.
Należy przewidzieć stosowanie zakazu wykonywania przewozów objętego wpisem do wspólnotowego wykazu również do takich przewoźników lotniczych, gdyż w przeciwnym wypadku przewoźnicy ci mogliby wykonywać przewozy we Wspólnocie nawet wtedy, gdyby nie spełniali odpowiednich norm bezpieczeństwa.
(5) Przewoźnik lotniczy podlegający zakazowi wykonywania przewozów mógłby otrzymać pozwolenie na korzystanie z praw przewozowych przy użyciu statku powietrznego, będącego przedmiotem dzierżawy załogowej ("wet lease") od przewoźnika lotniczego nie podlegającego zakazowi wykonywania przewozów, pod warunkiem że spełnione są odpowiednie normy bezpieczeństwa.
(6) Procedura uaktualniania wspólnotowego wykazu powinna umożliwiać szybkie podejmowanie decyzji, tak aby pasażerowie w transporcie lotniczym otrzymywali odpowiednie i aktualne informacje w zakresie bezpieczeństwa oraz aby zagwarantować, że przewoźnicy lotniczy, którzy skorygowali niedociągnięcia w zakresie bezpieczeństwa, zostaną jak najszybciej wykreśleni ze wspólnotowego wykazu.
Równocześnie procedury powinny uwzględniać poszanowanie prawa przewoźników lotniczych do obrony i nie naruszać umów i konwencji międzynarodowych, których stronami są Państwa Członkowskie lub Wspólnota, w szczególności Konwencji z Chicago o międzynarodowym lotnictwie cywilnym z 1944 r.
Środki wykonawcze w sprawach proceduralnych, które zostaną przyjęte przez Komisję, powinny szczególnie zaspokajać te wymogi.
(7) Jeżeli na przewoźnika lotniczego został nałożony zakaz wykonywania przewozów, powinno zostać podjęte odpowiednie działanie zmierzające do udzielenia mu wsparcia w korygowaniu niedociągnięć, które były powodem nałożenia tego zakazu.
(8) W wyjątkowych przypadkach Państwa Członkowskie powinny być upoważnione do podejmowania środków jednostronnych.
W nagłych przypadkach i w obliczu nieprzewidzianego problemu w zakresie bezpieczeństwa, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość natychmiastowego nałożenia zakazu wykonywania przewozów w odniesieniu do ich własnego terytorium.
Ponadto w przypadku gdy Komisja postanowiła nie umieszczać przewoźnika lotniczego we wspólnotowym wykazie, Państwa Członkowskie powinny mieć także możliwość nałożenia lub utrzymania zakazu wykonywania przewozów ze względu na problem w zakresie bezpieczeństwa, który nie występuje w innych Państwach Członkowskich.
Państwa Członkowskie powinny korzystać z tych możliwości w ograniczonym zakresie, uwzględniając przy tym interes wspólnotowy i dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska w zakresie bezpieczeństwa lotniczego.
Ograniczenie to powinno pozostawać bez uszczerbku dla art. 8 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego [3] oraz art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego [4].
(9) Informacje dotyczące bezpieczeństwa przewoźników lotniczych powinny zostać opublikowane w sposób zapewniający skuteczność przekazu, na przykład za pośrednictwem Internetu.
(10) Aby konkurencyjna struktura transportu lotniczego przyniosła możliwie największe korzyści przedsiębiorstwom i pasażerom, ważne jest, aby konsumenci otrzymywali niezbędne informacje umożliwiające im dokonywanie świadomych wyborów.
(11) Tożsamość przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych faktycznie wykonujących przewóz jest informacją o zasadniczym znaczeniu.
Jednakże konsumenci zawierający umowę przewozu, która mogłaby dotyczyć zarówno transportu w jedną stronę, jak i w obie strony, nie zawsze są informowani o tożsamości przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych faktycznie wykonujących dany przewóz lub przewozy.
(12) Dyrektywa Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek [5] wymaga udostępnienia konsumentom niektórych informacji, jednak informacje te nie obejmują tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz.
(13) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2299/89 z dnia 24 lipca 1989 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji (KSR) [6] uprawnia konsumentów rezerwujących lot za pomocą komputerowego systemu rezerwacji do otrzymywania informacji o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz.
Jednak, nawet w regularnym przewozie lotniczym, występują praktyki branżowe, takie jak dzierżawa załogowa lub umowa o dzieleniu oznakowania linii przez przewoźników lotniczych ("code sharing") jeżeli rezerwacji dokonuje się bez użycia KSR, w przypadku których przewoźnik lotniczy, który sprzedał lot pod własną nazwą, faktycznie go nie wykonuje i w przypadku których pasażer nie ma obecnie prawa do otrzymania informacji o tożsamości przewoźnika lotniczego faktycznie świadczącego usługę.
(14) Praktyki te zwiększają elastyczność i pozwalają na lepsze świadczenie usług dla pasażerów.
Ponadto nie da się uniknąć pewnej ilości zmian w ostatniej chwili, w szczególności spowodowanych przyczynami technicznymi, które przyczyniają się do zapewnienia bezpieczeństwa transportu lotniczego.
Elastyczność ta powinna być jednak równoważona sprawdzeniem, że przedsiębiorstwa faktycznie wykonujące dane przewozy spełniają wymagania w dziedzinie bezpieczeństwa oraz przejrzystością dla konsumentów w celu zagwarantowania im prawa do dokonania świadomego wyboru.
Należy dążyć do osiągnięcia należytej równowagi pomiędzy interesem handlowym przewoźników lotniczych a dostępem pasażerów do informacji.
(15) Przewoźnicy lotniczy powinni prowadzić w stosunku do pasażerów politykę przejrzystości w zakresie informacji związanych z bezpieczeństwem.
Publikowanie tego rodzaju informacji powinno przyczynić się do zwiększenia świadomości pasażerów na temat rzetelności przewoźników lotniczych w zakresie bezpieczeństwa.
(16) Przewoźnicy lotniczy są odpowiedzialni za przekazywanie informacji w sprawie niedoborów bezpieczeństwa krajowym organom do spraw bezpieczeństwa lotniczego, jak również za niezwłoczne zajęcie się takimi niedoborami.
Oczekuje się podjęcia właściwych kroków przez personel pokładowy i naziemny w przypadku stwierdzenia przez niego niedoborów bezpieczeństwa.
Jak wynika z art. 8 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/42/WE z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym [7], karanie personelu za podjęcie tego typu działań byłoby sprzeczne z interesem bezpieczeństwa lotniczego.
(17) Poza sytuacjami objętymi rozporządzeniem (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającym wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów [8], pasażerom powinno zaoferować się prawo do uzyskania zwrotu kosztów lub zmiany planu podróży w niektórych innych szczególnych sytuacjach objętych niniejszym rozporządzeniem, jeżeli istnieje wystarczająco bliskie połączenie ze Wspólnotą.
(18) Poza zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, następstwa zmiany tożsamości przewoźnika wykonującego przewóz w odniesieniu do wykonania umowy przewozu powinny podlegać przepisom Państw Członkowskich mającym zastosowanie do umów oraz odpowiednim przepisom prawa wspólnotowego, w szczególności dyrektywom Rady 90/314/EWG oraz 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich [9].
(19) Niniejsze rozporządzenie stanowi część procesu legislacyjnego, zmierzającego do stworzenia skutecznego i spójnego podejścia w zakresie wzmacniania bezpieczeństwa lotniczego we Wspólnocie, w którym ważna rola przypada Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego.
Po rozszerzeniu kompetencji tej Agencji, na przykład w odniesieniu do statków powietrznych państwa trzeciego, mogłoby dojść do dalszego zwiększenia jej roli na mocy niniejszego rozporządzenia.
Szczególną uwagę powinno poświęcić się dalszej poprawie jakości i ilości inspekcji statków powietrznych pod kątem bezpieczeństwa oraz harmonizowaniu tych inspekcji.
(20) W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa, któremu nie sprostało(-y) dane Państwo(-a) Członkowskie, Komisja powinna mieć możliwość podjęcia natychmiastowych środków tymczasowych.
W takich przypadkach komitet wspierający Komisję w jej pracach na mocy niniejszego rozporządzenia powinien działać zgodnie z procedurą doradczą, przewidzianą w art. 3 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [10].
(21) We wszystkich pozostałych przypadkach, komitet wspierający Komisję w jej pracach na mocy niniejszego rozporządzenia powinien działać zgodnie z procedurą regulacyjną, przewidzianą w art. 5 decyzji 1999/468/WE.
(22) W związku z tym, że związek pomiędzy niniejszym rozporządzeniem i art. 9 dyrektywy 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa statków powietrznych państwa trzeciego korzystających z portów lotniczych Wspólnoty [11] byłby niejasny, artykuł ten powinien zostać uchylony w celu zapewnienia pewności prawnej.
(23) Państwa Członkowskie powinny ustalić zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów rozdziału III niniejszego rozporządzenia i zapewnić stosowanie tych sankcji.
Sankcje, które mogą mieć charakter cywilny lub administracyjny, powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(24) Komisja powinna przeanalizować stosowanie niniejszego rozporządzenia i, po upływie wystarczająco długiego okresu, zdać sprawozdanie ze skuteczności jego przepisów.
(25) Każdy właściwy organ lotnictwa cywilnego może podjąć decyzję, że przewoźnicy lotniczy, w tym przewoźnicy niewykonujący przewozów na terytorium Państw Członkowskich, do którego stosuje się Traktat, mogliby złożyć takiemu organowi wniosek o poddanie wnioskującego o to przewoźnika lotniczego systematycznym kontrolom w celu sprawdzenia prawdopodobieństwa spełniania przez niego odpowiednich norm bezpieczeństwa.
(26) Niniejsze rozporządzenie nie powinno stanowić przeszkody dla wprowadzenia przez Państwa Członkowskie, zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego, systemu znaków jakości dla przewoźników lotniczych na poziomie krajowym, którego kryteria mogą uwzględniać względy inne niż minimalne wymagania bezpieczeństwa.
(27) Ustalenia dotyczące szerszej współpracy w zakresie wykorzystania lotniska w Gibraltarze zostały uzgodnione w Londynie w dniu 2 grudnia 1987 r. przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo na mocy wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych obu tych państw.
Powyższe ustalenia nie są jeszcze stosowane,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZADZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady:
a) sporządzania i publikowania, opartego na wspólnych kryteriach, wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych, którzy ze względów bezpieczeństwa podlegają zakazowi wykonywania przewozów we Wspólnocie;
oraz
b) informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz, którym podróżują.
2.
Stosowanie niniejszego rozporządzenia do lotniska w Gibraltarze jest rozumiane jako pozostające bez uszczerbku dla odpowiednich stanowisk prawnych Królestwa Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do sporu dotyczącego suwerenności nad terytorium, na którym znajduje się to lotnisko.
3.
Stosowanie niniejszego rozporządzenia do lotniska w Gibraltarze jest zawieszone do czasu rozpoczęcia stosowania ustaleń zawartych we wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych Królestwa Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa z dnia 2 grudnia 1987 r.
Rządy Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa poinformują Radę o dacie rozpoczęcia stosowania tych ustaleń.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "przewoźnik lotniczy" oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego posiadające ważną licencję na prowadzenie działalności lub równoważne zezwolenie;
b) "umowa przewozu" oznacza umowę transportu lotniczego lub umowę obejmującą usługi transportu lotniczego, z uwzględnieniem umowy dotyczącej przypadków, gdy na przewóz składają się dwa lub więcej loty, obsługiwane przez tego samego lub różnych przewoźników lotniczych;
c) "dostawca usług przewozu lotniczego" oznacza przewoźnika, który zawiera z pasażerem umowę przewozu, lub, w przypadku gdy umowa stanowi część imprezy turystycznej, organizatora wycieczki.
Każdego sprzedawcę biletów uznaje się również za dostawcę usług przewozu lotniczego;
d) "sprzedawca biletów" oznacza sprzedawcę biletu lotniczego niebędącego przewoźnikiem lotniczym lub organizatorem wycieczek, który pośredniczy w zawarciu umowy przewozu z pasażerem na sam lot lub na lot będący częścią imprezy turystycznej;
e) "przewoźnik lotniczy wykonujący przewóz" oznacza przewoźnika lotniczego wykonującego lub zamierzającego wykonać lot zgodnie z umową przewozu zawartą z pasażerem lub działającego w imieniu innej osoby, prawnej lub fizycznej, która zawarła umowę przewozu z tym pasażerem;
f) "zezwolenie na wykonywanie przewozu lub zezwolenie techniczne" oznacza jakikolwiek akt prawny lub administracyjny wydany przez Państwo Członkowskie, który przewiduje, że przewoźnik lotniczy może wykonywać usługi transportu lotniczego na lotniska lub z lotnisk tego Państwa Członkowskiego albo w przestrzeni powietrznej tego Państwa Członkowskiego, albo korzystać z praw przewozowych;
g) "zakaz wykonywania przewozów" oznacza odmowę, zawieszenie, uchylenie lub ograniczenie zezwolenia na wykonywanie przewozu lub zezwolenia technicznego przewoźnika lotniczego ze względów bezpieczeństwa lub wszelkie równoważne środki bezpieczeństwa podjęte w stosunku do przewoźnika lotniczego nieposiadającego praw przewozowych we Wspólnocie, ale którego statek powietrzny mógłby w przeciwnym przypadku zostać użyty, na podstawie umowy dzierżawy, do wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty.
h) "impreza turystyczna" oznacza usługi zdefiniowane w art. 2 ust. 1 dyrektywy 90/314/EWG;
i) "rezerwacja" oznacza fakt posiadania przez pasażera biletu lub innego dowodu, potwierdzającego, że rezerwacja została przyjęta i zarejestrowana przez dostawcę usług przewozu lotniczego;
j) "odpowiednie normy bezpieczeństwa" oznaczają międzynarodowe normy bezpieczeństwa zawarte w Konwencji z Chicago i jej załącznikach oraz, w przypadkach, w których ma to zastosowanie, normy bezpieczeństwa zawarte we właściwych przepisach prawa wspólnotowego.
ROZDZIAŁ II
WSPÓLNOTOWY WYKAZ
Artykuł 3
Sporządzanie wspólnotowego wykazu
1.
W celu wzmocnienia bezpieczeństwa lotniczego ustanawia się wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów we Wspólnocie (zwany dalej "wspólnotowym wykazem").
Każde Państwo Członkowskie wprowadza w życie na swoim terytorium zakazy wykonywania przewozów objęte wpisem do wspólnotowego wykazu w stosunku do przewoźników lotniczych podlegających tym zakazom.
2.
Wspólne kryteria nałożenia zakazu wykonywania przewozów na przewoźnika lotniczego, które są oparte na odpowiednich normach bezpieczeństwa, są określone w Załączniku (dalej zwane "wspólnymi kryteriami").
Komisja może wprowadzić zmiany do tego załącznika, w szczególności w celu uwzględnienia rozwoju naukowego i technicznego, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 3.
3.
Do celów ustanowienia wspólnotowego wykazu po raz pierwszy, każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji w terminie do dnia 16 lutego 2006 r. tożsamość przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów na jego terytorium wraz z uzasadnieniem powodów nałożenia takich zakazów oraz wszelkimi innymi istotnymi informacjami.
Komisja informuje pozostałe Państwa Członkowskie o tych zakazach wykonywania przewozów.
4.
W terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji przekazanych przez Państwa Członkowskie, Komisja podejmuje, w oparciu o wspólne kryteria, decyzję o nałożeniu zakazu wykonywania przewozów na danych przewoźników lotniczych i sporządza wspólnotową listę przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 3.
Artykuł 4
Uaktualnianie wspólnotowego wykazu
1.
Wspólnotowy wykaz podlega uaktualnieniu w celu:
a) nałożenia zakazu wykonywania przewozów na przewoźnika lotniczego i wpisania go do wspólnotowego wykazu w oparciu o wspólne kryteria;
b) wykreślenia przewoźnika lotniczego ze wspólnotowego wykazu, jeżeli niedociągnięcie lub niedociągnięcia w zakresie bezpieczeństwa, które były powodem wpisania go do wspólnotowego wykazu, zostały skorygowane i jeżeli, zgodnie ze wspólnymi kryteriami, nie ma innego powodu do utrzymywania wpisu tego przewoźnika we wspólnotowym wykazie;
c) wprowadzenia zmian warunków zakazu wykonywania przewozów nałożonego na przewoźnika lotniczego wpisanego do wspólnotowego wykazu.
2.
Komisja, działając z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, podejmuje decyzję o uaktualnieniu wspólnotowego wykazu, kiedy tylko będzie to wymagane na mocy ust. 1, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 3, i w oparciu o wspólne kryteria.
Komisja Europejska sprawdza co najmniej co trzy miesiące, czy wskazane jest uaktualnienie wspólnotowego wykazu.
3.
Każde Państwo Członkowskie oraz Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego przekazują Komisji wszelkie informacje, które mogą być istotne w kontekście uaktualniania wspólnotowego wykazu.
Komisja przekazuje wszelkie istotne informacje innym Państwom Członkowskim.
Artykuł 5
Środki tymczasowe w zakresie uaktualniania wspólnotowego wykazu
1. W przypadkach gdy jest oczywiste, że dalsze wykonywanie przewozów przez przewoźnika lotniczego we Wspólnocie prawdopodobnie stanowi poważne zagrożenie bezpieczeństwa, oraz gdy takie zagrożenie nie zostało w sposób zadowalający zażegnane poprzez podjęcie, zgodnie z art. 6 ust. 1, natychmiastowych środków przez dane Państwo(-a) Członkowskie, Komisja może tymczasowo przyjąć środki, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) lub lit. c), zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
2. Komisja przedstawia tę kwestię jak najszybciej, a najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych, komitetowi, o którym mowa w art. 15 ust. 1, i podejmuje decyzję o potwierdzeniu, zmianie, uchyleniu lub przedłużeniu środka, który podjęła na mocy ust. 1 niniejszego artykułu, działając zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 3.
Artykuł 6
Środki wyjątkowe
1.
W odniesieniu do nagłych przypadków, niniejsze rozporządzenie nie ogranicza prawa Państwa Członkowskiego do zareagowania na nieprzewidziany problem w zakresie bezpieczeństwa poprzez nałożenie zakazu wykonywania przewozów ze skutkiem natychmiastowym w odniesieniu do własnego terytorium, przy uwzględnieniu wspólnych kryteriów.
2. Podjęcie przez Komisję decyzji o niewpisywaniu przewoźnika lotniczego do wspólnotowego wykazu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 4 lub art. 4 ust. 2, nie ogranicza prawa Państwa Członkowskiego do nałożenia lub utrzymywania zakazu wykonywania przewozów przez danego przewoźnika lotniczego, ze względu na problem w zakresie bezpieczeństwa dotykający indywidualnie to Państwo Członkowskie.
3.
W którejkolwiek z sytuacji, o których mowa w ust. 1 i 2, dane Państwo Członkowskie niezwłocznie informuje Komisję, która informuje pozostałe Państwa Członkowskie.
W sytuacji, o której mowa w ust. 1, dane Państwo Członkowskie niezwłocznie przedstawia Komisji wniosek o uaktualnienie wspólnotowego wykazu, zgodnie z art. 4 ust. 2.
Artykuł 7
Prawo do obrony
Komisja zapewnia, że przy podejmowaniu przez nią decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 4, art. 4 ust. 2 i art. 5, dany przewoźnik lotniczy otrzymuje możliwość przedstawienia swoich racji, uwzględniając, w niektórych przypadkach, potrzebę zastosowania przyspieszonej procedury.
Artykuł 8
Środki wykonawcze
1.
Komisja, działając zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 3, przyjmuje, w przypadkach, w których jest to wskazane, środki wykonawcze w celu ustanowienia szczegółowych zasad w zakresie procedur, o których mowa w niniejszym rozdziale.
2.
Przy podejmowaniu decyzji co do tych środków, Komisja uwzględnia w należyty sposób potrzebę szybkiego podejmowania decyzji w kontekście uaktualniania wspólnotowego wykazu oraz, w przypadkach, w których jest to wskazane, przewiduje możliwość zastosowania przyspieszonej procedury.
Artykuł 9
Publikacja
1.
Wspólnotowy wykaz i wszelkie jego zmiany są niezwłocznie publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2.
Komisja i Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne w celu ułatwienia publicznego dostępu do najnowszej wersji wspólnotowego wykazu, w szczególności poprzez wykorzystanie Internetu.
3.
Dostawcy usług przewozu lotniczego, krajowe organy lotnictwa cywilnego, Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego oraz porty lotnicze na terytorium Państw Członkowskich udostępniają pasażerom wspólnotowy wykaz zarówno za pośrednictwem swoich stron internetowych, jak i, w przypadkach, w których jest to stosowne, w swoich lokalach.
ROZDZIAŁ III
INFORMACJE DLA PASAŻERÓW
Artykuł 10
Zakres
1.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do przewozu lotniczego pasażerów, w przypadku gdy lot stanowi część umowy przewozu, a przewóz rozpoczyna się we Wspólnocie, oraz:
a) wylot następuje z portu lotniczego na terytorium Państwa Członkowskiego, do którego stosuje się Traktat;
lub
b) wylot następuje z portu lotniczego na terytorium państwa trzeciego, a przylot następuje do portu lotniczego na terytorium Państwa Członkowskiego, do którego stosuje się Traktat;
lub
c) wylot i przylot następują z portu lotniczego na terytorium państwa trzeciego do innego takiego portu lotniczego.
2.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się niezależnie od tego, czy jest to lot regularny czy nieregularny, oraz od tego, czy lot stanowi część imprezy turystycznej.
3.
Przepisy niniejszego rozdziału nie mają wpływu na prawa pasażerów, przysługujące na mocy dyrektywy 90/314/EWG i rozporządzenia Rady (EWG) nr 2299/89.
Artykuł 11
Informacje o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz
1.
W momencie dokonywania rezerwacji, dostawca usług przewozu lotniczego informuje pasażerów o tożsamości przewoźnika lub przewoźników lotniczych wykonujących przewóz, niezależnie od sposobu dokonania rezerwacji.
2.
W przypadku gdy tożsamość przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych wykonujących przewóz nie jest jeszcze znana w momencie dokonywania rezerwacji, dostawca usług przewozu lotniczego zapewnia, aby pasażer został poinformowany o nazwie lub nazwach przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych, co do których istnieje prawdopodobieństwo, że będą wykonywali dany przewóz lub przewozy.
W takim przypadku dostawca usług przewozu lotniczego zapewnia, aby pasażer został poinformowany o tożsamości przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych tak szybko, jak tylko zostanie ona ustalona.
3.
W każdym przypadku zmiany przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych wykonujących przewóz po dokonaniu rezerwacji, niezależnie od powodu zmiany, dostawca usług przewozu lotniczego podejmuje niezwłocznie wszelkie odpowiednie kroki w celu zapewnienia, że pasażer zostanie możliwie najszybciej poinformowany o zmianie.
We wszystkich przypadkach pasażerowie są informowani podczas odprawy, lub przy wejściu na pokład, w przypadku gdy odprawa nie jest wymagana przy przesiadaniu się na inny samolot.
4.
Przewoźnik lotniczy lub organizator wycieczek, w zależności od przypadku, zapewniają, aby odpowiedni dostawca usług przewozu lotniczego został powiadomiony o tożsamości przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych wykonujących przewóz tak szybko, jak tylko będzie ona znana, w szczególności w przypadku zmiany takiej tożsamości.
5.
Jeżeli sprzedawca biletu nie został powiadomiony o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz, nie ponosi on odpowiedzialności za niewykonanie obowiązków przewidzianych w niniejszym artykule.
6.
Spoczywający na dostawcy usług przewozu lotniczego obowiązek informowania pasażerów o tożsamości przewoźnika lub przewoźników wykonujących przewóz zostaje określony w ogólnych warunkach sprzedaży mających zastosowanie do umowy przewozu.
Artykuł 12
Prawo do zwrotu kosztów lub zmiany planu podróży
1.
Niniejsze rozporządzenie nie narusza prawa do zwrotu kosztów lub zmiany planu podróży przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 261/2004.
2.
W przypadkach gdy rozporządzenie (WE) nr 261/2004 nie stosuje się, oraz:
a) przewoźnik lotniczy wykonujący przewóz, o którego tożsamości powiadomiono pasażera, został wpisany do wspólnotowego wykazu i podlega zakazowi wykonywania przewozów, co doprowadziło do odwołania danego lotu lub doprowadziłoby do takiego odwołania lotu, gdyby dany lot odbywał się w ramach Wspólnoty;
lub
b) przewoźnik lotniczy wykonujący przewóz, o którego tożsamości powiadomiono pasażera, został zastąpiony przez innego przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz, wpisanego do wspólnotowego wykazu i podlegającego zakazowi wykonywania przewozów, co doprowadziło do odwołania danego lotu lub doprowadziłoby do takiego odwołania lotu, gdyby dany lot odbywał się w ramach Wspólnoty,
dostawca usług przewozu lotniczego, będący stroną umowy przewozu, oferuje pasażerowi możliwość skorzystania z prawa do zwrotu kosztów lub zmiany planu podróży, przewidzianych w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 261/2004, pod warunkiem że pasażer wybrał rezygnację z lotu w przypadku gdy lot ten nie został odwołany.
3.
Ustępu 2 niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla art. 13 rozporządzenia (WE) nr 261/2004.
Artykuł 13
Sankcje
Państwa Członkowskie zapewniają przestrzeganie zasad ustanowionych w niniejszym rozdziale i ustanawiają sankcje za naruszenie tych zasad.
Sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 14
Informacje i zmiany
Do dnia 16 stycznia 2009 r. Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia.
Sprawozdaniu towarzyszą, jeżeli jest to konieczne, wnioski dotyczące zmiany niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Komitet
1.
Komisję wspiera komitet, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 3922/91 ("komitet").
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
3.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, wynosi trzy miesiące.
4.
Komisja może konsultować się z komitetem we wszelkich innych kwestiach dotyczących stosowania niniejszego rozporządzenia.
5.
Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 16
Uchylenie
Niniejszym uchyla się art. 9 dyrektywy 2004/36/WE.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuły 10, 11 i 12 stosuje się od dnia 16 lipca 2006 r., a art. 13 stosuje się od dnia 16 stycznia 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2112/2005
z dnia 21 listopada 2005 r.
w sprawie dostępu do pomocy zagranicznej Wspólnoty
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Praktyka bezpośredniego lub pośredniego wiązania udzielanej pomocy z zakupem towarów i usług za środki otrzymane w ramach tej pomocy w kraju udzielającym pomocy zmniejsza jej skuteczność i jest niezgodna z polityką popierania rozwoju w krajach ubogich.
Odejście od wiązania pomocy nie powinno być traktowane jako cel sam w sobie, ale jako narzędzie dla wzmocnienia innych elementów walki z ubóstwem, takich jak własność, integracja regionalna i wzmacnianie potencjału, z naciskiem na wzmacnianie pozycji lokalnych i regionalnych dostawców towarów i usług w krajach rozwijających się.
(2) W marcu 2001 r. Komitet Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC) przyjął "Zalecenie dotyczące odejścia od wiązania oficjalnej pomocy rozwojowej dla krajów najmniej rozwiniętych" [2].
Państwa Członkowskie przyjęły te zalecenia, a Komisja uznała ideę tego zalecenia za wskazówkę dla pomocy wspólnotowej.
(3) Dnia 14 marca 2002 r. Rada ds. Ogólnych obradująca jednocześnie z Radą Europejską w Barcelonie, przygotowując się do Międzynarodowej Konferencji na temat Finansowania Rozwoju, zwołanej na 18– 22 marca 2002 r. w Monterrey, stwierdziła, że Unia Europejska będzie "wprowadzać z życie zalecenia DAC dotyczące niewiązania pomocy dla krajów najmniej rozwiniętych i kontynuować dyskusje na temat dalszego odchodzenia od wiązania pomocy bilateralnej.
UE rozważy również podjęcie kroków zmierzających do dalszego odejścia od wiązania pomocy wspólnotowej, z jednoczesnym utrzymaniem istniejącego systemu preferencji cenowych w ramach UE-AKP".
(4) Dnia 18 listopada 2002 r. Komisja przyjęła komunikat dla Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany "Odejście od wiązania: czynnik zwiększający skuteczność pomocy".
Komunikat ten przedstawiał poglądy Komisji w tej sprawie, a także możliwe opcje wprowadzania w życie wspomnianego wyżej zobowiązania barcelońskiego w ramach systemu pomocy UE.
(5) W Konkluzjach dotyczących odejścia od wiązania pomocy z dnia 20 maja 2003 r. Rada podkreśliła konieczność dalszego odchodzenia od wiązania pomocy wspólnotowej.
Zgodziła się na warunki przedstawione we wspomnianym wyżej komunikacie i zdecydowała się na wybór proponowanych opcji.
(6) W dniu 4 września 2003 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie powyższego komunikatu Komisji [3], w której odnotowana została potrzeba dalszego odejścia od wiązania pomocy wspólnotowej.
W rezolucji tej poparto warunki określone w tym komunikacie i wyrażono zgodę na zaproponowane opcje.
Podkreślono potrzebę dalszej dyskusji zmierzającej do większego ograniczenia wiązania pomocy w oparciu o dalsze badania i udokumentowane propozycje oraz dobitnie wezwano do "wyraźnego preferowania współpracy lokalnej i regionalnej, przy jednoczesnym nadaniu priorytetu – w ustalonej kolejności – dostawcom z państwa przyjmującego, sąsiednich państw rozwijających się oraz innych państw rozwijających się", w celu wsparcia wysiłków krajów otrzymujących pomoc, zmierzających do wzmocnienia produkcji własnej na poziomie krajowym, regionalnym, lokalnym i rodzinnym, a także działań zmierzających do poprawy dostępności i dostępu do środków spożywczych oraz podstawowych usług odpowiadających miejscowym zwyczajom i systemom produkcji oraz handlu.
(7) W celu określenia dostępu do wspólnotowej pomocy zagranicznej należy zwrócić uwagę na kilka elementów.
Kryteria kwalifikujące określające dostęp osób są zawarte w art. 3.
Reguły określające angażowanie ekspertów i pochodzenie dostaw i materiałów nabywanych przez osoby kwalifikujące się są zawarte odpowiednio w art. 4 i 5.
Definicja i warunki wprowadzania w życie zasady wzajemności są zawarte w art. 6.
Odstępstwa i ich zastosowanie są określone w art. 7.
Przepisy szczególne dotyczące operacji finansowanych przez organizacje międzynarodowe lub organizacje regionalne, lub współfinansowane przez państwa trzecie, są określone w art. 8.
Przepisy szczególne dotyczące pomocy humanitarnej są określone w art. 9.
(8) Dostęp do wspólnotowej pomocy zagranicznej jest określony w podstawowych aktach regulujących pomoc zagraniczną, w związku z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4] (zwanym dalej "rozporządzeniem finansowym").
Zmiany dokonane przez to rozporządzenie w dostępie do pomocy wspólnotowej wymagają zmian we wszystkich tych aktach prawnych.
Wszystkie zmiany podstawowych aktów prawnych mających tu zastosowanie są wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(9) Przy udzielaniu zamówień w oparciu o instrumenty wspólnotowe szczególną uwagę należy zwrócić na poszanowanie międzynarodowych ustaleń z zakresu podstawowych standardów pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), np. konwencji dotyczących prawa zrzeszania się i rozwiązywania sporów zbiorowych, zniesienia pracy przymusowej, eliminacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także eliminowania pracy dzieci.
(10) Przy udzielaniu zamówień w oparciu o instrumenty wspólnotowe szczególną uwagę należy zwrócić na przestrzeganie następujących międzynarodowych konwencji z zakresu ochrony środowiska: Konwencji o ochronie różnorodności biologicznej z 1992 r., Protokołu z Kartageny o bezpieczeństwie biologicznym z 2000 r. oraz Protokołu z Kioto do Konwencji Ramowej ONZ w sprawie zmian klimatu z 1997 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie ustala zasady dostępu przez zainteresowane strony do instrumentów pomocy zagranicznej Wspólnoty finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, wymienionych w załączniku I.
Artykuł 2
Definicje
Dla interpretacji terminów używanych w niniejszym rozporządzeniu należy się odnieść do rozporządzenia finansowego i do rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5].
Artykuł 3
Kryteria kwalifikujące
1.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje, finansowanych w ramach instrumentu wspólnotowego, jest otwarty dla wszystkich osób prawnych mających siedzibę w Państwach Członkowskich Wspólnoty Europejskiej lub mających siedzibę w oficjalnych krajach kandydujących, uznanych za takie przez Wspólnotę Europejską, lub obywateli Państw Członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
2.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych o zasięgu tematycznym, zgodnie z definicją zawartą w części A załącznika I, jest otwarty dla wszystkich osób prawnych będących obywatelami krajów rozwijających się, zgodnie z listą Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC) zawartą w załączniku II, a ponadto dla tych osób prawnych, które kwalifikują się na podstawie odpowiedniego instrumentu.
3.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych o zasięgu geograficznym, określonych w części B załącznika I, jest otwarty dla wszystkich osób prawnych będących obywatelami krajów rozwijających się, zgodnie z listą OECD/DAC zawartą w załączniku II i które są wyraźnie wymienione jako kwalifikujące się, a ponadto dla tych osób prawnych, które są już określone jako kwalifikujące się na podstawie odpowiedniego instrumentu.
4.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje, finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych, jest otwarty dla wszystkich osób prawnych będących obywatelami wszystkich pozostałych krajów poza wymienionymi w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, pod warunkiem że na podstawie art. 6 został ustalony wzajemny dostęp do ich pomocy zagranicznej.
5.
Udział w procedurach przetargowych lub w przyznawaniu umów o dotacje, finansowanych w ramach instrumentów wspólnotowych, jest otwarty dla organizacji międzynarodowych.
6.
Powyższe nie wyklucza kategorii organizacji, które mogą zostać zakwalifikowane do jakiejkolwiek umowy, oraz nie ma wpływu na przepisy stanowiące odstępstwo, przewidziane w art. 114 ust. 1 rozporządzenia finansowego.
Artykuł 4
Eksperci
Wszyscy eksperci zaangażowani przez oferentów, jak określono w art. 3 i 8, nie podlegają żadnym ograniczeniom w kwestii obywatelstwa.
Niniejszy artykuł nie stanowi uszczerbku dla wymogów jakościowych i finansowych określonych w przepisach wspólnotowych dotyczących zamówień publicznych.
Artykuł 5
Reguły pochodzenia
Wszelkie dostawy i materiały zakupione w ramach umowy finansowanej z instrumentów Wspólnoty muszą pochodzić ze Wspólnoty lub kraju kwalifikującego się na podstawie art. 3 i 7 niniejszego rozporządzenia.
Dla celów niniejszego rozporządzenia pojęcie "pochodzenie" jest określone w odpowiednich przepisach Wspólnoty dotyczących pochodzenia dla potrzeb celnych.
Artykuł 6
Wzajemność wobec państw trzecich
1.
Wzajemny dostęp do pomocy zagranicznej Wspólnoty zapewnia się krajowi, który spełnia warunki określone w art. 3 ust. 4, ilekroć taki kraj zapewnia kwalifikowanie się na równych zasadach Państwom Członkowskim Unii Europejskiej i zainteresowanemu krajowi otrzymującemu pomoc.
2.
Zapewnienie wzajemnego dostępu do pomocy zagranicznej Wspólnoty opiera się na porównaniu między UE a innymi udzielającymi pomocy i następuje na poziomie sektorowym, zgodnie z kategoriami określonymi przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD, lub krajowym, niezależnie od tego, czy dany kraj udziela pomocy czy ją otrzymuje.
Decyzja o przyznaniu takiej wzajemności krajowi udzielającemu pomocy opiera się na przejrzystości, spójności i proporcjonalności pomocy przyznawanej przez ten kraj, zarówno pod względem jakości, jak i wielkości pomocy.
3.
Wzajemny dostęp do pomocy zagranicznej Wspólnoty ustala się na podstawie konkretnej decyzji dotyczącej danego kraju lub danej grupy regionalnej krajów.
Taką decyzję przyjmuje się zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6] na podstawie procedur dotyczących danego instrumentu i przez odpowiedni komitet związany z tym instrumentem.
Prawo Parlamentu Europejskiego do regularnego otrzymywania informacji, stosownie do art. 7 ust. 3 tej decyzji, jest w pełni przestrzegane.
Taka decyzja obowiązuje przez okres co najmniej jednego roku.
4.
Wzajemny dostęp do pomocy zagranicznej Wspólnoty w krajach najmniej rozwiniętych określonych w załączniku II przyznaje się automatycznie państwom trzecim wymienionym w załączniku III.
5.
W ramach procedury opisanej w ust. 1, 2 i 3 przeprowadza się konsultacje z krajami otrzymującymi pomoc.
Artykuł 7
Odstępstwa od kryteriów kwalifikujących i reguł pochodzenia
1.
W należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach Komisja może rozszerzyć uprawnienia na osoby prawne z państw niekwalifikujących się na podstawie art. 3.
2.
W należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach Komisja może zezwolić na zakup dostaw i materiałów pochodzących z krajów niekwalifikujących się na podstawie art. 3.
3.
Odstępstwa na podstawie ustępów 1 i 2 mogą być uzasadnione niedostępnością produktów i usług na rynkach krajów, o których jest mowa, koniecznością natychmiastowego działania lub tym, że stosowanie kryteriów kwalifikacji uniemożliwiłoby realizację projektu, programu lub działania, lub znacznie utrudniłoby ich realizację.
Artykuł 8
Operacje, w których biorą udział instytucje międzynarodowe lub obejmujące współfinansowanie
1.
We wszystkich przypadkach gdy fundusze Wspólnoty są wykorzystywane w operacjach przeprowadzanych przez organizacje międzynarodowe, uczestnictwo w odpowiednich procedurach umownych powinno być otwarte dla wszystkich osób prawnych, które kwalifikują się na podstawie artykułu 3, a także dla wszystkich osób prawnych, które kwalifikują się zgodnie z regulaminem takiej organizacji. Należy zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie równego dostępu wszystkim krajom udzielającym pomocy.
Takie same reguły dotyczą dostaw, materiałów i ekspertów.
2.
We wszystkich przypadkach gdy fundusze Wspólnoty są wykorzystywane w operacjach współfinansowanych przez państwo trzecie, pod warunkiem zapewnienia wzajemności zgodnie z art. 6, lub przez organizację regionalną albo Państwo Członkowskie, uczestnictwo w odpowiednich procedurach zawierania umów jest otwarte dla wszystkich osób prawnych, które kwalifikują się na podstawie art. 3, a także dla wszystkich osób prawnych kwalifikujących się na mocy przepisów tego państwa trzeciego, organizacji regionalnej lub Państwa Członkowskiego.
Takie same reguły dotyczą dostaw towarów, materiałów i ekspertów.
3.
W odniesieniu do operacji pomocy żywnościowej zastosowanie niniejszego artykułu ograniczone jest do operacji nagłych.
Artykuł 9
Pomoc humanitarna i organizacje pozarządowe
1.
Przepisy art. 3 nie dotyczą kryteriów kwalifikacji ustalonych dla wyboru beneficjentów dotacji w przypadku pomocy humanitarnej, w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie pomocy humanitarnej [7], a także w przypadku pomocy dostarczanej bezpośrednio przez organizacje pozarządowe w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1658/98 z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie współfinansowania działań wraz z europejskimi pozarządowymi organizacjami ds. rozwoju w dziedzinach dotyczących krajów rozwijających się [8].
2.
Do beneficjentów tych dotacji stosuje się zasady ustalone w niniejszym rozporządzeniu, kiedy prowadzenie akcji humanitarnej przy wykorzystaniu środków pomocowych i dostarczenie pomocy bezpośrednio przez organizacje pozarządowe w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1658/98 wymaga udzielenia zamówienia publicznego.
Artykuł 10
Poszanowanie zasad podstawowych i wzmacnianie rynków lokalnych
1.
W celu przyspieszenia wyeliminowania ubóstwa w drodze propagowania lokalnych możliwości rozwoju oraz działań rynkowych i nabywczych zwraca się szczególną uwagę na przetargi na poziomie lokalnym i regionalnym w krajach partnerskich.
2.
Oferenci, którym udzielono zamówienia, przestrzegają międzynarodowych norm z zakresu podstawowych standardów pracy, np. podstawowych standardów pracy MOP, konwencji dotyczących prawa zrzeszania się i rozwiązywania sporów zbiorowych, zniesienia pracy przymusowej, eliminacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także eliminowania pracy dzieci.
3.
Dostęp krajów rozwijających się do pomocy zagranicznej Wspólnoty umożliwia się poprzez każdą stosowną pomoc techniczną.
Artykuł 11
Wykonanie rozporządzenia
Niniejsze rozporządzenie zmienia i reguluje odpowiednie części wszystkich istniejących instrumentów wspólnotowych wymienionych w załączniku I. Komisja zmienia od czasu do czasu załączniki II–IV do niniejszego rozporządzenia w celu uwzględnienia jakichkolwiek zmian wprowadzonych w tekstach OECD.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2114/2005
z dnia 13 grudnia 2005 r.
dotyczące wprowadzenia w życie porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Korei zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
Decyzją Rady 2005/929/WE z dnia 13 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Korei zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1944 [1], Rada zatwierdziła, w imieniu Wspólnoty, wspomniane porozumienie w celu zakończenia negocjacji wszczętych zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki celne określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia stosuje się we wskazanym okresie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2115/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
wprowadzające program odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego w ramach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając propozycję Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3179/78 z dnia 28 grudnia 1978 r., dotyczącego zawarcia przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku [2], Konwencja ta (zwana dalej "Konwencją NAFO") została przyjęta przez Wspólnotę.
(2) Konwencja NAFO ustanawia odpowiednie ramy wielostronnej współpracy w zakresie racjonalnego zachowania zasobów rybnych i zarządzania nimi w obszarach określonych w tej Konwencji.
(3) Na sesji w czerwcu 2003 r. Rada Naukowa NAFO powiadomiła, że zasoby halibuta grenlandzkiego gwałtownie maleją i zaleciła znaczną redukcję łącznej dozwolonej ilości połowów (TAC).
(4) Na swoim XXV dorocznym spotkaniu w dniach od 15 do 19 września 2003 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku ("NAFO") przyjęła 15-letni plan odtworzenia halibuta grenlandzkiego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO ("plan odtworzenia NAFO").
Plan odtworzenia NAFO ma takie same cele jak plany odbudowy, przewidziane w art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [3].
(5) W celu odbudowy zasobów plan odtworzenia NAFO przewiduje redukcję poziomu TAC do roku 2007 oraz środki kontroli zapewniające skuteczność tego planu.
(6) Plan odtworzenia NAFO został wdrożony tymczasowo na mocy odpowiednio rozporządzeń (WE) nr 2287/2003 [4] oraz (WE) nr 27/2005 [5] ustalających wielkości dopuszczalnych połowów na rok 2004 i 2005 oraz inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów ryb i grup zasobów ryb, mające zastosowanie na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe do czasu przyjęcia rozporządzenia Rady wprowadzającego wieloletnie działania zmierzające do odtworzenia zasobów halibuta grenlandzkiego.
(7) Niezbędne jest zatem trwałe wdrożenie programu odtworzenia NAFO, poprzez plan odbudowy przewidziany w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
W tym celu należy określić procedurę przekazywania wykazu statków, którym wydano specjalne zezwolenie na połowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne postanowienia dotyczące specjalnych zezwoleń na połowy [6].
(8) W celu zapewnienia zgodności ze środkami kontroli zawartymi w programie odtworzenia NAFO, należy nałożyć obowiązki sprawozdawcze na kapitanów statków Wspólnoty, jak również zobowiązać Państwa Członkowskie do przydzielania uprawnionym statkom należnych im kontyngentów.
(9) Wymagane są dodatkowe środki kontroli, które zapewnią skuteczną realizację na poziomie Wspólnoty oraz spójność z planami odbudowy przyjętymi przez Radę w innych obszarach.
Środki takie powinny przewidywać obowiązek uprzedniego powiadamiania o wejściu do portu wskazanego przez Państwa Członkowskie oraz obowiązek ograniczenia marginesów tolerancji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia ogólne zasady i warunki stosowania przez Wspólnotę programu odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO.
Celem tego programu odbudowy jest osiągnięcie nadającej się do eksploatacji biomasy liczącej pięć lat lub więcej oraz ważącej 140000 ton, co w perspektywie długofalowej umożliwi prowadzenie połowów halibuta grenlandzkiego przy stabilnej wielkości.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia będą miały zastosowanie następujące definicje:
1) termin "podobszar NAFO nr 2" oznacza obszar geograficzny określony w załączniku III 3 a) Konwencji NAFO;
2) termin "rejony 3KLMNO" oznacza obszar geograficzny określony w załączniku III 4 b) Konwencji NAFO.
Artykuł 3
Łączna dozwolona ilość połowów (TAC)
TAC zasobów halibuta grenlandzkiego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO wynosi:
- 18500 ton w 2006 r., oraz
- 16000 ton w 2007 r.
Jeżeli jednak w ramach NAFO ustalone są nowe poziomy TAC, wtedy Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, dostosuje odpowiednio wskaźniki TAC zawarte w akapicie pierwszym.
Artykuł 4
Zakaz dotyczący halibuta grenlandzkiego
Statkom rybackim Wspólnoty zakazuje się prowadzenia połowów halibuta grenlandzkiego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO oraz zatrzymywania na pokładzie, przeładunku bądź wyładunku halibuta grenlandzkiego, złowionego w tej strefie, jeśli nie posiadają one specjalnego zezwolenia na połowy, wydanego przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą ten statek pływa.
Artykuł 5
Specjalne zezwolenia na połowy zasobów halibuta grenlandzkiego
1.
Państwo Członkowskie gwarantuje, że statki, którym wydano specjalne zezwolenie na połowy, o którym mowa w art. 4, zostały umieszczone na liście, podającej nazwę statku i wspólnotowy numer wewnętrzny (CFR), jak określono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty [7].
Państwo Członkowskie wydaje specjalne zezwolenie na połowy tylko takiemu statkowi, który został wpisany do rejestru statków prowadzonego przez NAFO.
2.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji listę, o której mowa w ust. 1 oraz wszelkie kolejne zmiany w formularzu przeznaczonym do odczytu przez czytnik optyczny.
3.
Zmiany wprowadzane w liście, o której mowa w ust. 1, przekazuje się Komisji najpóźniej na pięć dni przed datą, w której nowo wprowadzony na listę statek wpływa na wody podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO.
Komisja niezwłocznie przekazuje te zmiany do Sekretariatu NAFO.
4.
Każde Państwo Członkowskie przydziela należne mu kontyngenty halibuta grenlandzkiego swoim statkom wpisanym na listę, o której mowa w ust. 1.
Państwa Członkowskie zawiadamiają Komisję o przydziale kontyngentu nie później niż do dnia 15 stycznia każdego roku.
Artykuł 6
Raporty
1.
Kapitanowie statków rybackich, o których mowa w art. 5 ust. 1 przekazują danemu Państwu Członkowskiemu bandery poniższe raporty podające:
a) ilości halibuta grenlandzkiego przechowywane na pokładzie w chwili, gdy statek Wspólnoty wpływa na wody podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO.
Ten raport przekazuje się nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 6 godzin przed każdym wpłynięciem statku do takiej strefy;
b) tygodniowe ilości halibuta grenlandzkiego.
Ten raport przekazuje się po raz pierwszy nie później niż przed końcem siódmego dnia po dacie wpłynięcia statku na wody podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO lub, gdy statek łowi dłużej niż siedem dni, najpóźniej w poniedziałek w przypadku połowów, które miały miejsce na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO w ciągu poprzedniego tygodnia kończącego się o północy w niedzielę;
c) ilości halibuta grenlandzkiego przechowywane na pokładzie w chwili, gdy statek Wspólnoty opuszcza wody podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO.
Ten raport przekazuje się nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 6 godzin przed każdym wypłynięciem statku z tej strefy i zawiera ilość dni połowu oraz łączną ilość połowów w tej strefie;
d) ilości załadowanych i rozładowanych w przypadku każdego przeładunku halibuta grenlandzkiego podczas przebywania statku na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO.
Te raporty przekazuje się nie później niż w 24 godziny po zakończeniu przeładunku.
2.
Po otrzymaniu raportów, o których mowa w punktach a), c) i d) ust. 1, Państwa Członkowskie przekazują je Komisji.
3.
Jeżeli zostanie uznane, że połowy halibuta grenlandzkiego, notyfikowane zgodnie z ust. 2, wyczerpują 70 % kontyngentu przysługującego Państwom Członkowskim, wtedy kapitanowie przedstawiają co trzy dni raporty, o których mowa w ust. 1 lit. b).
Artykuł 7
Margines tolerancji przy szacowaniu ilości wpisanych do dziennika połowowego
W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie [8] oraz od art. 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2868/88 z dnia 16 września 1988 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Systemu Wspólnej Międzynarodowej Kontroli, przyjętego przez Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku [9], dozwolony margines tolerancji przy szacowaniu w kilogramach ilości halibuta grenlandzkiego poławianego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO wynosi 8 %.
Artykuł 8
Wyznaczone porty
1.
Zabroniony jest wyładunek ze statków, o których mowa w art. 5 ust. 1, jakichkolwiek ilości halibuta grenlandzkiego poławianego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO, w innych portach niż porty wskazane przez Umawiające się Strony NAFO.
Zabroniony jest wyładunek halibuta grenlandzkiego w portach państw trzecich.
2.
Państwa Członkowskie wyznaczają porty, w których może mieć miejsce wyładunek halibuta grenlandzkiego i określają odnośne procedury inspekcji i nadzoru, w tym zasady dotyczące zapisów i sprawozdań o ilościach halibuta grenlandzkiego przy każdym wyładunku.
3.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji nie później niż do dnia 15 stycznia każdego roku listę wyznaczonych portów oraz do dnia 31 stycznia każdego roku odnośne procedury inspekcji i nadzoru, o których mowa w ust. 2.
Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do Sekretariatu NAFO.
4.
Komisja niezwłocznie przekazuje wszystkim Państwom Członkowskim listę wyznaczonych portów, o której mowa w ust. 2, oraz portów wyznaczonych przez pozostałe Umawiające się Strony NAFO.
Artykuł 9
Wcześniejsza notyfikacja
Kapitanowie statków rybackich, o których mowa w art. 5 ust. 1, bądź ich przedstawiciele, dostarczają przed jakimkolwiek wejściem do wyznaczonego portu i najpóźniej na 72 godziny przed spodziewanym czasem przybycia do portu kompetentnym władzom Państw Członkowskich, z których portów pragną korzystać, poniższe informacje:
1) godzinę wejścia do wyznaczonego portu;
2) kopię specjalnego zezwolenia na połowy, opisanego w art. 4;
3) ilości halibuta grenlandzkiego przechowywane na pokładzie, podane w kilogramach żywej wagi;
4) strefę bądź strefy w akwenie NAFO, w którym dokonano połowu.
Artykuł 10
Inspekcje portowe
1.
Państwa Członkowskie gwarantują, że wszystkie statki, o których mowa w art. 5 ust. 1, wpływające do wyznaczonego portu celem wyładunku lub przeładunku halibuta grenlandzkiego, złowionego na wodach podobszaru NAFO nr 2 i rejonów 3KLMNO, zostały poddane kontroli w porcie zgodnie z planem inspekcji portowej NAFO.
2.
Zakazany jest wyładunek lub przeładunek połowów ze statków, o których mowa w ust. 1, aż do momentu przybycia inspektorów.
3.
Wszystkie wyładowane ilości waży się według gatunków przed transportem do chłodni lub do innego miejsca przeznaczenia.
4.
Państwa Członkowskie przekazują raport z danej inspekcji portowej do Sekretariatu NAFO, wraz z kopią do Komisji, w ciągu czternastu dni roboczych od daty zakończenia inspekcji.
Artykuł 11
Zakaz rozładunku i przeładunku ze statków stron innych niż Umawiające się
Zabroniony jest wyładunek i przeładunek halibuta grenlandzkiego ze statków lub na statki stron innych niż Umawiające się Strony, które prowadziły połowy na wodach regulaminowego akwenu NAFO.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2117/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem (WE) nr 384/96 [1] Rada przyjęła wspólne zasady ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej.
(2) Mając na uwadze bardzo znaczny postęp dokonany przez Ukrainę we wprowadzaniu warunków gospodarki rynkowej, jak uznano w konkluzjach ze szczytu Ukraina – Unia Europejska w dniu 1 grudnia 2005 r., właściwe jest umożliwienie ustalenia wartości normalnej dla eksporterów i producentów ukraińskich zgodnie z przepisami art. 2 ust. 1–6 rozporządzenia (WE) nr 384/96,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 2 ust. 7 lit. b) zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 384/96 skreśla się słowo "Ukraina".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich dochodzeń wszczętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 384/96 po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie wniosku o wszczęcie złożonego po takiej dacie albo z inicjatywy Komisji.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2118/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2119/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3175/94 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania szczególnych uzgodnień dotyczących dostaw produktów zbożowych i suszu paszowego na mniejsze wyspy Morza Egejskiego i ustanawiające prognozę bilansu dostaw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 3a ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2958/93 [2] ustanowiło wspólne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do szczególnych uzgodnień dostaw niektórych produktów rolnych na mniejsze wyspy Morza Egejskiego oraz, zgodnie z art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, wielkość pomocy na te dostawy.
(2) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 rozporządzenie Komisji (WE) nr 3175/94 [3] ustala prognozę bilansu dostaw produktów zbożowych i suszu paszowego.
(3) Należy ustanowić prognozę bilansu dostaw na rok 2006.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 3175/94.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Wspólnego Komitetu Zarządzającego w odpowiednich sektorach,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3175/94 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2120/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 638/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 i decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do uzgodnień mających zastosowanie do przywozu ryżu pochodzącego z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 13 ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP) [2], w szczególności jego art. 5,
uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską ("Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim") [3], w szczególności jej załącznik III art. 6 ust. 5 akapit siódmy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2286/2002 wprowadza w życie system przywozu z państw AKP zgodnie z Umową o partnerstwie AKP-WE podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r.
(2) Decyzja 2001/822 stanowi, że kumulacja pochodzenia AKP/KTZ w rozumieniu art. 6 ust. 1 i 5 załącznika III do wyżej wymienionej decyzji, jest dozwolona w ramach rocznej ilości w wysokości 160000 ton ryżu wyrażonej jako ekwiwalent ryżu łuskanego dla produktów objętych kodem CN 1006.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 638/2003 [4] przewiduje, że wydawanie pozwoleń na przywóz następuje okresowo, co umożliwia zrównoważone zarządzanie rynkiem.
W aktualnych warunkach zarządzania cel ten nie został całkowicie osiągnięty, wziąwszy pod uwagę okresy zbiorów plonów w państwach AKP/KTZ, których to dotyczy.
Aby zaradzić temu problemowi i lepiej dostosować wydawanie pozwoleń do okresów zbiorów w odpowiednich państwach AKP/KTZ, należy przełożyć o jeden miesiąc przewidywaną obecnie na styczeń transzę i w związku z tym wprowadzić zmiany do rozporządzenia (WE) 638/2003.
(4) W celu umożliwienia prawidłowego zarządzania odpowiednimi kontyngentami taryfowymi niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 stycznia 2006 r.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 638/2003 wprowadza się następujące zmiany:
a) w art. 3 ust. 1 wyraz "styczeń" zastępuje się wyrazem "luty";
b) w art. 5 ust. 1 wyraz "styczeń" zastępuje się wyrazem "luty";
c) artykuł 10 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
i) w lit. a) wyraz "styczeń" zastępuje się wyrazem "luty";
ii) w lit. b) wyraz "styczeń" zastępuje się wyrazem "luty".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2121/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2255/2004 w odniesieniu do okresu jego stosowania
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 11 akapit pierwszy tiret drugie zdanie drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W przypadku zróżnicowania refundacji wywozowych w sektorze cukru rozporządzenie Komisji (WE) nr 2255/2004 z dnia 27 grudnia w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych przy przywozie cukru do państw trzecich przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 [2], przewiduje uelastycznienie zasad w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych do dnia 31 grudnia 2005 r.
(2) Biorąc pod uwagę, że nadal istnieją mające wpływ na rynek trudności administracyjne będące przyczyną stosowania tego odstępstwa, należy przedłużyć o jeden rok stosowanie wyżej wymienionego rozporządzenia.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2255/2004.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2255/2004 dzień " 31 grudnia 2005 r." zastępuje się dniem " 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2122/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające dodatkową kwotę do wypłaty za owoce cytrusowe na Cyprze zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 634/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 634/2004 z dnia 5 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 i rozporządzenia (WE) nr 2111/2003 ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej [1], w szczególności jego art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości cytryn, grejpfrutów, pomelo i pomarańczy objęte wnioskami o przyznanie pomocy na rok gospodarczy 2004/2005 zgłoszone przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2111/2003 z dnia 1 grudnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 wprowadzającego wspólnotowy system pomocy dla producentów niektórych owoców cytrusowych [2], nie przekraczają progu wspólnotowego. W związku z powyższym, po zamknięciu roku gospodarczego 2004/2005, Cypr powinien otrzymać dodatkową kwotę pomocy do wypłaty.
(2) Państwa Członkowskie przekazały informację, zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2111/2003, o ilościach małych owoców cytrusowych przetworzonych w ramach systemu pomocy.
Na podstawie tych danych stwierdzono, że próg wspólnotowy dotyczący przetwarzania został przekroczony o 49220 ton.
W ramach tej wielkości swój próg przekroczył Cypr.
W związku z tym, kwoty pomocy w odniesieniu do mandarynek, klementynek i satsumas wskazane w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2202/96 na rok gospodarczy 2004/2005 muszą zostać obniżone na Cyprze o 17,83 %.
(3) W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005, producenci z Republiki Czeskiej, Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, nie złożyli żadnego wniosku o przyznanie pomocy na owoce cytrusowe przeznaczone do przetworzenia.
Zatem żadne dodatkowe kwoty na rok gospodarczy 2004/2005 nie powinny być wypłacone w Państwach Członkowskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Jeśli chodzi o Cypr i w roku gospodarczym 2004/2005, dodatkowe kwoty pomocy, które mają zostać przyznane na mocy rozporządzenia (WE) nr 2202/96 w odniesieniu do cytryn, grejpfrutów i pomelo, pomarańcz i małych owoców cytrusowych dostarczonych do przetworzenia, są wskazane w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2123/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1555/96 odnośnie do wartości progowych dodatkowych należności na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 33 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1555/96 [2] z dnia 30 lipca 1996 r. w sprawie zasad stosowania dodatkowych należności przywozowych do owoców i warzyw przewiduje stosowanie nadzoru w odniesieniu do przywozu produktów określonych w jego załączniku. Nadzór ten jest stosowany zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [3] z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.
(2) W celu zastosowania art. 5 ust. 4 Porozumienia w sprawie rolnictwa [4], zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej i na podstawie ostatnich danych dotyczących lat 2002, 2003 i 2004, należy zmienić wartości progowe dodatkowych należności na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie.
(3) W konsekwencji należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1555/96.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1555/96 zastępuje się tekstem ujętym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2124/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 800/1999 w odniesieniu do produktów w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu wywożonych do państw trzecich oprócz Rumunii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2] stanowi, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych na produkty rolne [3] stosuje się do wywozu produktów w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
(2) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 stanowi, że uprawnienie do refundacji wywozowej nabywa się z chwilą dokonania przywozu do danego państwa trzeciego, jeżeli do tego państwa ma zastosowanie zróżnicowana refundacja.
Artykuły 14, 15 i 16 tego rozporządzenia ustanawiają warunki wypłaty zróżnicowanej refundacji, w szczególności dokumenty, które należy przedstawić jako dowód dotarcia towaru do miejsca przeznaczenia.
(3) W przypadku zróżnicowanej refundacji art. 18 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 stanowi, że część refundacji, obliczoną przy zastosowaniu najniższej stawki refundacji, wypłaca się na wniosek eksportera po przedstawieniu dowodu opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty przez towar.
(4) Decyzja Rady Stowarzyszeniowej WE–Rumunia nr 3/2005 w sprawie poprawy zasad handlu przetworzonymi produktami rolnymi ustanowione w Protokole 3 do Układu Europejskiego [4] stanowi o zniesieniu refundacji na przetworzone produkty rolne nieujęte w załączniku I do Traktatu, w przypadku wywozu niniejszych produktów do Rumunii, począwszy od dnia 1 grudnia 2005 r.
(5) Rumunia zobowiązała się zapewnić preferencyjne zasady dotyczące przywozu towarów importowanych na jej terytorium, tylko w przypadku gdy do towarów tych dołączone będą dokumenty stwierdzające, że nie są one objęte prawem do refundacji wywozowych.
(6) W świetle tych zasad odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 800/1999 jest właściwe jako środek przejściowy ze względu na możliwe przystąpienie Rumunii do Unii Europejskiej oraz w celu uniknięcia obciążania podmiotów gospodarczych zbędnymi kosztami w handlu z innymi państwami trzecimi w zakresie takim, w jakim wymaga ono dowodu przywozu w przypadku refundacji zróżnicowanych.
W przypadku braku ustalonych refundacji wywozowych dla danych państw przeznaczenia właściwe jest również nieuwzględnianie tego faktu, jeżeli jest ustalona najniższa stawka refundacji.
(7) Z uwagi na to, że środki ustanowione w decyzji Rady Stowarzyszeniowej WE–Rumunia nr 3/2005 obowiązywać będą od dnia 1 grudnia 2005 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego do spraw horyzontalnych dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w załączniku I do Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, jeżeli zróżnicowanie refundacji wynika wyłącznie z braku ustalonej refundacji dla Rumunii, dowód dopełnienia importowych formalności celnych nie będzie warunkiem wypłaty refundacji za wszystkie towary wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, objęte decyzją Rady Stowarzyszeniowej WE–Rumunia nr 3/2005.
Artykuł 2
Brak ustalonych refundacji wywozowych dla wywozu do Rumunii towarów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, objętych decyzją Rady Stowarzyszeniowej WE–Rumunia nr 3/2005, nie będzie uwzględniany przy określaniu najniższej stawki refundacji w rozumieniu art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2125/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustanawiające środki przejściowe wynikające z przyjęcia ulepszonych zasad handlu dotyczących wywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych do Rumunii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota zawarła ostatnio umowę handlową dotyczącą przetworzonych produktów rolnych z Rumunią w ramach przygotowań do jej przystąpienia do Wspólnoty.
Umowa ta przewiduje ustępstwa obejmujące, po stronie Wspólnoty, zniesienie refundacji wywozowych na niektóre przetworzone produkty rolne.
(2) Decyzja Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia nr 3/2005 z dnia 5 lipca 2005 r. dotycząca ulepszenia zasad handlu przetworzonymi produktami rolnymi określona w Protokole 3 do Układu Europejskiego [2] zakłada zniesienie refundacji przetworzonych produktów rolnych niewymienionych w załączniku I do Traktatu w przypadku ich wywozu do Rumunii od dnia 1 grudnia 2005 r.
(3) W zamian za zniesienie refundacji wywozowych, jak określono w decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia nr 3/2005, władze Rumunii zobowiązały się do zapewnienia wzajemnych preferencyjnych uzgodnień dotyczących przywozu towarów na ich terytorium, jeżeli do towarów tych dołączona jest kopia zgłoszenia wywozowego zawierającego informację, że towarom nie przysługują refundacje wywozowe.
W przypadku braku takiej dokumentacji zastosowanie ma pełna stawka celna.
(4) Z chwilą wejścia w życie decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia nr 3/2005, towary, odnośnie do których podmioty gospodarcze złożyły wnioski o świadectwa refundacji zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [3], nie będą już objęte refundacjami, jeżeli będą wywożone do Rumunii.
(5) Należy dopuścić ograniczenie kwoty świadectw refundacji i proporcjonalne zwolnienie odpowiedniego zabezpieczenia, w przypadku gdy podmioty gospodarcze będą w stanie wykazać w sposób zadowalający właściwemu organowi krajowemu, że na zgłoszone przez nich żądania refundacji wpłynęło wejście w życie decyzji Rady Stowarzyszenia UE-Rumunia nr 3/2005. Podczas oceny wniosków o ograniczenie kwoty świadectwa refundacji i proporcjonalne zwolnienie odpowiedniego zabezpieczenia właściwy organ krajowy, w przypadku wątpliwości, powinien uwzględnić zwłaszcza dokumenty, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez Państwa Członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej i uchylającego dyrektywę nr 77/435/EWG [4] bez uszczerbku dla stosowania innych postanowień tego rozporządzenia. Ze względów administracyjnych należy zapewnić, aby wnioski o ograniczenie kwoty świadectwa refundacji i zwolnienie zabezpieczenia były składane w krótkim okresie oraz aby powiadomić Komisję o zaakceptowanych kwotach ograniczenia w terminie odpowiednim dla uwzględnienia ich przy określaniu kwoty, na którą będą wystawiane świadectwa refundacji stosowane od dnia 1 lutego 2006 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1043/2005.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego do spraw zagadnień horyzontalnych dotyczącą handlu przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w załączniku I do Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary, na które refundacje wywozowe zostały zniesione na mocy decyzji Rady Stowarzyszenia UE-Rumunia nr 3/2005, są w przywozie do Rumunii wolne od opłat celnych w ramach kontyngentów lub obłożone obniżonymi stawkami celnymi, jeżeli jest do nich dołączona prawidłowo wypełniona kopia zgłoszenia wywozowego zawierająca następującą informację w polu 44:
"Refundacja wywozowa: 0 EUR/decyzja Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia nr 3/2005".
Artykuł 2
1.
Świadectwa refundacji wystawiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1043/2005 przy wywozie towarów, na które refundacje wywozowe zniesiono na mocy decyzji Rady Stowarzyszenia nr 3/2005, mogą zostać ograniczone na wniosek strony zainteresowanej na warunkach przewidzianych w ust. 2.
2.
Aby uzyskać prawo do ograniczenia kwoty zaświadczenia refundacji, należy złożyć wniosek o przyznanie świadectw wspomnianych w ust. 1 przed datą wejścia w życie decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia nr 3/2005, a ich termin ważności musi upływać po dniu 30 listopada 2005 r.
3.
Świadectwo jest ograniczone o kwotę, której zwrotu w ramach refundacji wywozowej strona zainteresowana nie może żądać w związku z wejściem w życie decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia nr 3/2005, o ile wykaże to w sposób zadowalający właściwemu organowi krajowemu.
Podczas dokonywania oceny odpowiednie władze, w przypadku wątpliwości, uwzględniają zwłaszcza dokumenty handlowe przywołane w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 4045/89.
4.
Odpowiednie zabezpieczenie jest zwolnione proporcjonalnie do danego ograniczenia.
Artykuł 3
1.
Aby wniosek mógł być rozpatrzony na mocy art. 2, odpowiednie władze krajowe muszą otrzymać wnioski najpóźniej dnia 7 stycznia 2006 r.
2. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję nie później niż dnia 14 stycznia 2006 r. o kwotach, względem których ograniczenia zostały zaakceptowane zgodnie z art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Podane kwoty są uwzględniane przy określaniu kwoty, na jaką zostaną wystawione świadectwa refundacji przeznaczone do wykorzystania z dniem 1 lutego 2006 r., zgodnie z art. 33 lit. c) rozporządzenia 1043/2005.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2126/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 350/93 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 350/93 z dnia 17 lutego 1993 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej ustanowiło środki dotyczące klasyfikacji w Nomenklaturze [2] Scalonej szortów opisanych w pkt 8 Załącznika do rozporządzenia (fotografia nr 509).
(2) Konieczne jest uściślenie opisu kieszeni tej części garderoby, której dotyczy niniejsze rozporządzenie i odpowiednie dostosowanie drugiego akapitu uzasadnienia, w celu uniknięcia rozbieżnej klasyfikacji.
Do tej pory fakt, że kieszenie nie posiadają systemu zapinania był jedynie zilustrowany na fotografii nr 509.
(3) Ponadto w uzasadnieniu klasyfikacji tej części garderoby podane zostało odniesienie do uwagi 8 działu 62. Nomenklatury Scalonej bez wskazania, który akapit tej uwagi został zastosowany, co mogło prowadzić do rozbieżnej klasyfikacji.
(4) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej powinno być wyjaśnione, że klasyfikacja ustanowiona na mocy rozporządzenia (EWG) nr 350/93 nie została oparta na pierwszym akapicie uwagi 8, a zatem nie była rozstrzygnięta uzasadnieniem, że ta część garderoby ma krój, który wyraźnie wskazuje, że jest ona przeznaczona dla kobiet.
(5) Powinno zostać wprowadzone postanowienie, że drugi akapit uwagi 8 do działu 62 został zastosowany oraz, że omawiana część garderoby została zaklasyfikowana do kodu CN 62046390, ponieważ krój tej części garderoby nie daje wystarczających wskazówek, czy jest on przewidziany dla mężczyzn, czy dla kobiet, a zatem nie może być identyfikowany, ani jako część garderoby dla mężczyzn lub chłopców, ani dla kobiet lub dziewcząt.
(6) Rozporządzenie (EWG) nr 350/93 powinno zostać zatem odpowiednio zmienione.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W punkcie 8 Załącznika do rozporządzenia (EWG) 350/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) w kolumnie 1 (Opis towarów) ostatnie zdanie przyjmuje następujące brzmienie:
"Ta część garderoby posiada otwartą wewnętrzną kieszeń po obu stronach oraz wewnętrzne dziane majtki (poliester 65 %, bawełna 35 %), przyszyte w tali (jak szorty) (patrz: fotografia nr 509) (*).";
2) w kolumnie 3 (Uzasadnienie) tekst przyjmuje następujące brzmienie:
"Klasyfikacja jest wyznaczona przez reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Nomenklatury Scalonej, drugi akapit uwagi 8 do działu 62, jak również brzmienie kodów CN 6204, 620463 oraz 62046390.
Klasyfikacja jako strój kąpielowy jest wykluczona, ponieważ ta część garderoby, na podstawie kroju, ogólnego wyglądu oraz obecności bocznych kieszeni bez trwałego systemu zapinania nie może być uważana jako przeznaczona do noszenia wyłącznie lub głównie jako strój kąpielowy.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2127/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej Ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia powinien być klasyfikowany do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnienia określonego w kolumnie 3.
(4) Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku musi być klasyfikowany w Nomenklaturze Scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2128/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji [2], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji ustala się co miesiąc na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(4) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że refundacja wywozowa do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(5) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(6) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2129/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2130/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 23 grudnia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2131/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2132/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2133/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 15. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1138/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1138/2005 z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1138/2005, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 15. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1138/2005, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 37,750 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2134/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony, istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2135/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2136/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio [2], określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych.
Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia.
Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.
(2) W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.
(3) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:
a) 10,08 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;
b) 19,42 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2137/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 16 do 22 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1058/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 2,97 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2138/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1438/2005 z dnia 2 września 2005 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2005/2006 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1438/2005.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 16 do 22 grudnia 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1438/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2139/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 16 do 22 grudnia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 8,00 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2140/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1809/2005 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 16 do 22 grudnia 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1809/2005, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 22,72 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 1500 t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2141/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2142/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2143/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2144/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [3]. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2145/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2146/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 31 stycznia 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 31,180 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 31 stycznia 2006 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2147/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 33, ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 tego rozporządzenia a cenami na te produkty wewnątrz Wspólnoty może być objęta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 32/82 [2], (EWG) nr 1964/82 [3], (EWG) nr 2388/84 [4], (EWG) nr 2973/79 [5] i (WE) nr 2051/96 [6] ustanawiają warunki przyznawania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych kawałków mięs wołowiny i cielęciny oraz niektórych konserw z wołowiny i cielęciny, oraz warunki przyznawania pomocy dotyczącej niektórych miejsc przeznaczenia.
(3) Zwiększający się niedobór wołowiny i cielęciny na rynku wspólnotowym podwyższył ceny znacznie powyżej ceny podstawowej, określonej w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, która stanowi pożądany poziom wsparcia na rynku wspólnotowym.
(4) Wzrastają obawy społeczne dotyczące dobrostanu zwierząt wysyłanych w szczególnie długie trasy i którym nie można w pełni zapewnić humanitarnego traktowania, zwłaszcza po dostarczeniu ich do kraju trzeciego.
Odnośnie do transportu, mimo że warunki transportu żywych zwierząt podlegają znacznym wymogom merytorycznym, proceduralnym i kontrolnym, zaostrzonym w 2003 roku, doświadczenie pokazuje, że nie zawsze zapewnione są warunki dobrostanu zwierząt.
Ponadto standardy dobrostanu zwierząt w krajach przeznaczenia są często niższe niż we Wspólnocie.
(5) Wywóz żywych zwierząt przeznaczonych do uboju stanowi niższą wartość dodaną dla Wspólnoty, a refundacje wywozowe przyznawane na wywóz tych zwierząt oznaczają wyższe koszty monitorowania i kontroli warunków dobrostanu zwierząt.
Zatem w celu zapewnienia równowagi i naturalnego kształtowania się cen i handlu na rynku wewnętrznym, a także dobrostanu zwierząt, nie powinno się dłużej zachęcać do wywozu żywych zwierząt przeznaczonych do uboju poprzez refundacje wywozowe.
(6) W celu zapobiegania nadużyciom, w przypadku żywych zwierząt przeznaczonych do reprodukcji przyznawanie refundacji wywozowych do zwierząt hodowlanych czystej krwi należy ograniczyć do jałówek i krów w wieku do 30 miesięcy.
(7) Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 2000/2005 z dnia 7 grudnia 2005 r. ustanawiające refundacje wywozowe do wołowiny i cielęciny [7].
(8) Aby umożliwić wprowadzenie niektórych wspólnotowych produktów z wołowiny i cielęciny na rynek międzynarodowy, refundacje wywozowe powinny być przyznawane w odniesieniu do niektórych miejsc przeznaczenia do niektórych produktów objętych kodami CN 0201, 0202 i 160250.
(9) Poziom wykorzystania refundacji wywozowych do niektórych kategorii produktów z wołowiny i cielęciny okazał się być znikomy.
Dotyczy to również niektórych miejsc przeznaczenia położonych w pobliżu obszaru Wspólnoty.
Refundacje wywozowe nie powinny być już ustalane dla takich kategorii.
(10) Refundacje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są ustalane na podstawie kodów produktów określonych w nomenklaturze przyjętej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 z dnia 17 grudnia 1987 r. ustanawiającym nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych [8].
(11) Refundacje wywozowe do mięsa mrożonego powinny być dostosowane do refundacji określonych dla mięsa świeżego lub chłodzonego innego niż z dorosłego bydła płci męskiej.
(12) Kontrole produktów objętych kodem CN 160250 powinny być wzmożone poprzez uzależnienie przyznania refundacji wywozowych do tych produktów od tego, czy były wytworzone zgodnie z ustaleniami przewidzianymi w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych do produktów rolnych [9].
(13) Refundacje wywozowe powinny być przyznawane tylko do produktów dopuszczonych do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty.
Dlatego, aby produkty kwalifikowały się do objęcia refundacją wywozową, powinny posiadać znak jakości zdrowotnej ustanowiony w dyrektywie Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem [10], dyrektywie Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy produktami mięsnymi [11] i dyrektywie Rady 94/65/WE z dnia 14 grudnia 1994 r. ustanawiającej wymagania w odniesieniu do produkcji i wprowadzania na rynek mięsa mielonego i przetworów mięsnych [12].
(14) Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 specjalna refundacja wywozowa może ulec obniżeniu, jeśli wywożona ilość mięsa bez kości wynosi mniej niż 95 %, ale nie mniej niż 85 % całkowitej masy mięsa otrzymanej przez odkostnianie.
(15) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny.
W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.
Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.
(16) Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Wykaz produktów, do których przyznawane są refundacje wywozowe zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, oraz kwota tych refundacji i miejsce przeznaczenia określone są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2.
Produkty muszą spełniać właściwe wymagania w zakresie oznaczania jakości zdrowotnej określone w:
- rozdziale XI załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG,
- rozdziale VI załącznika B do dyrektywy 77/99/EWG,
- rozdziale VI załącznika I do dyrektywy 94/65/WE.
Artykuł 2
W przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, stawka refundacji wywozowej do produktów oznaczonych kodem 0201 30 00 9100 ulega zmniejszeniu o 10 EUR/100 kg.
Artykuł 3
Fakt, że w przypadku Rumunii i Bułgarii nie zostały ustalone żadne refundacje wywozowe, nie jest uważany za stanowiący zróżnicowanie refundacji.
Artykuł 4
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2000/2005.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2148/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
określające ilości dostępne w pierwszym półroczu 2006 r. odnośnie do niektórych produktów w sektorze mleka i przetworów mlecznych w ramach kontyngentów otwartych przez Wspólnotę wyłącznie na podstawie pozwolenia
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych oraz otwarcia kontyngentów taryfowych [2], w szczególności jego art. 16 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
w ramach udzielenia pozwoleń na przywóz na drugie półrocze 2005 r. odnośnie do niektórych kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001, wnioski o pozwolenia objęły ilości mniejsze niż ilości dostępne dla rozpatrywanych produktów. Należy więc określić dla każdego rozpatrywanego kontyngentu ilość dostępną w okresie od 1 stycznia 2006 do 30 czerwca 2006 r., uwzględniając ilości nieudzielone, w wyniku rozporządzenia Komisji (WE) nr 1255/2005 [3], określającego stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w lipcu 2005 r. w ramach niektórych kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ilości dostępne w okresie od 1 stycznia 2006 do 30 czerwca 2006 r. na drugie półrocze roku przywozu niektórych kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001, są określone w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2149/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające współczynniki redukcji mające zastosowanie do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz bananów pochodzących z krajów AKP na styczeń i luty 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1964/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. dotyczące stawek celnych mających zastosowanie do bananów [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2015/2005 z dnia 9 grudnia 2005 r. w sprawie przywozu bananów pochodzących z krajów AKP w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1964/2005 dotyczącym stawek celnych mających zastosowanie do bananów w styczniu i lutym 2006 r. [2], w szczególności jego art. 6 ust. 2.
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone w Państwach Członkowskich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2015/2005 i przekazane Komisji zgodnie z art. 6 wspomnianego rozporządzenia, dotyczą ilości większych, czyli odpowiednio 135000 ton i 25000 ton w odniesieniu do podmiotów gospodarczych, o których mowa w tytułach II i III, niż ilości dostępne ustalone w art. 2.
(2) Należy zatem odpowiednio zmienić współczynniki redukcji, które należy zastosować do każdego wniosku,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Współczynnik redukcji wynoszący 22,039 % stosuje się do każdego wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz złożonego przez podmioty gospodarcze, o których mowa w tytule II rozporządzenia (WE) nr 2015/2005 w ramach subkontyngentu taryfowego wynoszącego 135000 ton.
2.
Współczynnik redukcji wynoszący 1,294 % stosuje się do każdego wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz złożonego przez podmioty gospodarcze, o których mowa w tytule III rozporządzenia (WE) nr 2015/2005 w ramach subkontyngentu taryfowego wynoszącego 25000 ton.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2150/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustanawiające wspólne zasady elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej [1], w szczególności jego art. 7 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie ramowe) [2], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Elastyczne użytkowanie przestrzeni powietrznej jest koncepcją zarządzania przestrzenią powietrzną, opisaną przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) i rozwiniętą przez Europejską Organizację Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol), zgodnie z którą przestrzeń powietrzna nie powinna być uznawana za czysto cywilną lub wojskową, ale raczej postrzegana jako kontinuum, w którym potrzeby wszystkich użytkowników powinny być zaspakajane w największym możliwym stopniu.
(2) Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Eurocontrol została upoważniona do wspomagania Komisji przy opracowywaniu przepisów wykonawczych w dziedzinie elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej. Niniejsze rozporządzenie w pełni uwzględnia wynikające z tego upoważnienia sprawozdanie z dnia 30 grudnia 2004 r. wydane przez Eurocontrol.
(3) Niniejsze rozporządzenie nie obejmuje wojskowych operacji i szkoleń, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 549/2004.
(4) W oświadczeniu na temat kwestii wojskowych odnoszących się do Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej [3] Państwa Członkowskie zobowiązały się do współpracy uwzględniającej krajowe wymogi wojskowe w celu zapewnienia pełnego i jednolitego stosowania koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej we wszystkich Państwach Członkowskich przez wszystkich użytkowników przestrzeni powietrznej.
(5) W sprawozdaniu wydanym wspólnie przez Jednostkę Przeglądu Efektywności Eurocontrol i agencję Eurocontrol w październiku 2001 r. stwierdza się, że aktualne stosowanie koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej w Europie wymaga jeszcze wielu usprawnień.
Należy więc teraz przyjąć wspólne zasady umożliwiające wprowadzenie tych usprawnień.
(6) Koncepcja elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej obejmuje również przestrzeń nad pełnymi morzami.
Stosowanie tej koncepcji nie powinno więc naruszać praw i obowiązków Państw Członkowskich w ramach Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja z Chicago) z 7 grudnia 1944 r. i jej załączników ani Konwencji ONZ z 1982 r. o prawie morskim.
(7) Pewne działania wymagają zarezerwowania na czas określony pewnej części przestrzeni powietrznej do wyłącznego lub szczególnego użytku, ze względu na charakterystykę profilu lotu lub niebezpieczne właściwości oraz potrzebę bezpiecznego i skutecznego odseparowania od pozostałego ruchu lotniczego.
(8) Skuteczne i zharmonizowane stosowanie elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej w całej Wspólnocie wymaga jasnych i spójnych zasad koordynacji cywilno-wojskowej, która powinna uwzględniać potrzeby wszystkich użytkowników i charakter ich różnorodnych działań.
(9) Skuteczne procedury koordynacji cywilno-wojskowej powinny być oparte na zasadach i standardach zapewniających efektywne korzystanie z przestrzeni powietrznej przez wszystkich użytkowników.
(10) Przy stosowaniu koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej istotne jest wzmocnienie współpracy między sąsiadującymi Państwami Członkowskimi oraz uwzględnienie operacji po obu stronach granicy państwa.
(11) Różnice w organizacji współpracy cywilno-wojskowej we Wspólnocie ograniczają jednolite i terminowe zarządzanie przestrzenią powietrzną.
Dlatego też konieczne jest określenie osób i/lub organizacji odpowiedzialnych za stosowanie koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej w każdym Państwie Członkowskim.
Informacje te należy udostępnić wszystkim Państwom Członkowskim.
(12) Spójne procedury koordynacji cywilno-wojskowej i użytkowania wspólnej przestrzeni powietrznej sąkluczowym warunkiem ustanowienia funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 549/2004.
(13) Elastyczne użytkowanie przestrzeni powietrznej odnosi się do zarządzanie przestrzenią powietrzną na poziomach strategicznym, przedtaktycznym i taktycznym, które stanowią osobne lecz ściśle współzależne funkcje zarządzania i dlatego muszą być realizowane spójnie w celu zapewnienia efektywnego korzystania z przestrzeni powietrznej.
(14) Opracowywane w ramach współpracy na poziomie europejskim programy zarządzania przestrzenią powietrzną powinny pozwolić na stopniowe osiągnięcie zgodności pomiędzy zarządzaniem przestrzenią powietrzną, zarządzaniem przepływem ruchu lotniczego i funkcjonowaniem służb ruchu lotniczego.
(15) Jeżeli różnorodny ruch lotniczy ma miejsce w tej samej przestrzeni powietrznej ale przy zróżnicowanych wymaganiach, jego koordynacja powinna mieć na celu zarówno bezpieczną realizację lotów jak i optymalne wykorzystanie dostępnej przestrzeni powietrznej.
(16) Dokładność informacji na temat statusu przestrzeni powietrznej i na temat konkretnych sytuacji w ruchu lotniczym oraz ich terminowe przekazywanie kontrolerom cywilnym i wojskowym mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo i sprawność operacji.
(17) Przy zgłaszaniu lub aktualizacji planu lotu istotne znaczenie dla wszystkich zainteresowanych stron pragnących skorzystać z udostępnionych struktur przestrzeni powietrznej ma terminowy dostęp do aktualnych informacji na temat statusu tej przestrzeni.
(18) Regularna ocena użytkowania przestrzeni powietrznej stanowi ważny sposób zwiększania zaufania między cywilnymi i wojskowymi służbami ruchu lotniczego oraz użytkownikami, a także jest istotnym narzędziem poprawy wyznaczania przestrzeni powietrznej i zarządzania nią.
(19) Sprawozdanie roczne na temat stosowania elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej, określone w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 551/2004, powinno zawierać istotne informacje zebrane w świetle pierwotnych celów i jedynie pod kątem lepszego spełniania wymagań użytkowników.
(20) Powinien zostać przewidziany okres przejściowy na spełnienie wymogów w zakresie koordynacji pomiędzy cywilnymi a wojskowymi służbami ruchu lotniczego i/lub wojskowymi organami zarządzającymi.
(21) Przewidziane w niniejszym rozporządzeniu środki są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej, ustanowionego na mocy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 549/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie wzmacnia i harmonizuje stosowanie, w ramach Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej, o której mowa w art. 2 ust. 22 rozporządzenia (WE) nr 549/2004, w celu ułatwienia zarządzania przestrzenią powietrzną oraz zarządzania ruchem lotniczym w ramach wspólnej polityki transportowej.
W szczególności niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy mające zapewnić lepszą współpracę między cywilnymi i wojskowymi podmiotami odpowiedzialnymi za zarządzanie ruchem lotniczym, działającymi w przestrzeni powietrznej podlegającej Państwom Członkowskim.
Artykuł 2
Definicje
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 549/2004.
2.
Poza definicjami, o których mowa w ust. 1, stosuje się następujące definicje:
a) "komórka zarządzania przestrzenią powietrzną" ("AMC") oznacza komórkę odpowiedzialną za bieżące zarządzanie przestrzenią powietrzną podlegającą Państwu lub Państwom Członkowskim;
b) "rezerwacja przestrzeni powietrznej" oznacza czasową rezerwację określonej części przestrzeni powietrznej dla wyłącznego lub szczególnego użytku przez określone kategorie użytkowników;
c) "ograniczenie przestrzeni powietrznej" oznacza ograniczenie określonej części przestrzeni powietrznej, w której w określonych porach mogą mieć miejsce działania niebezpieczne dla lotu statku powietrznego ("strefa niebezpieczna"); która znajduje się nad obszarami lądowymi lub wodami terytorialnymi państwa, gdzie lot statku powietrznego jest ograniczony zgodnie z określonymi warunkami ("strefa ograniczona"); lub która znajduje się nad obszarami lądowymi lub wodami terytorialnymi państwa, gdzie lot statku powietrznego jest zakazany ("strefa zakazana");
d) "struktura przestrzeni powietrznej" oznacza określoną część przestrzeni powietrznej wyznaczoną, aby zapewnić bezpieczne i optymalne operacje statku powietrznego;
e) "organ służb ruchu lotniczego" ("organ ATS") oznacza organ cywilny lub wojskowy odpowiedzialny za zapewnienie służb ruchu lotniczego;
f) "koordynacja cywilno-wojskowa" oznacza koordynację pomiędzy cywilnymi i wojskowymi podmiotami uprawnionymi do podejmowania decyzji i uzgadniania sposobu działania;
g) "wojskowy organ zarządzający" oznacza każdy stacjonarny lub mobilny organ wojskowy kontrolujący wojskowy ruch lotniczy i/lub prowadzący inne działania, które ze względu na swój szczególny charakter mogą wymagać rezerwacji lub ograniczenia przestrzeni powietrznej;
h) "przestrzeń powietrzna po obu stronach granicy państwa" oznacza przestrzeń powietrzną rozciągającą się ponad granicami państwowymi i/lub granicami rejonów informacji powietrznej;
i) "planowany tor lotu" oznacza tor lotu i związane z nim dane opisujące planowaną trasę lotu do jego miejsca docelowego, wraz z ich bieżącą aktualizacją;
j) "tor lotu" oznacza tor statku powietrznego w przestrzeni powietrznej określony w trzech wymiarach;
k) "czas rzeczywisty" oznacza faktyczny czas wystąpienia procesu lub zdarzenia;
l) "separacja" oznacza odległość pomiędzy statkami powietrznymi, poziomami lub liniami drogi;
m) "użytkownicy" oznaczają cywilne lub wojskowe statki powietrzne operujące w powietrzu, jak również wszystkie inne jednostki wymagające przestrzeni powietrznej.
Artykuł 3
Zasady
Koncepcja elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej podlega następującym zasadom:
a) koordynacja pomiędzy władzami cywilnymi i wojskowymi jest zorganizowana na strategicznym, przedtaktycznym i taktycznym poziomie zarządzania przestrzenią powietrzną poprzez zawieranie porozumień i określanie procedur mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa i pojemności przestrzeni powietrznej oraz poprawę wydajności i elastyczności operacji statków powietrznych;
b) spójność pomiędzy zarządzaniem przestrzenią powietrzną, zarządzaniem przepływem ruchu lotniczego i funkcjonowaniem służb ruchu lotniczego jest ustanowiona i utrzymywana na trzech poziomach zarządzania przestrzenią powietrzną, wymienionych w lit. a), w celu zapewnienia, w interesie wszystkich użytkowników, skuteczności planowania, przydzielania i korzystania z przestrzeni powietrznej;
c) rezerwacja przestrzeni powietrznej do wyłącznego lub szczególnego użytku przez określone kategorie użytkowników ma charakter tymczasowy, stosowana jest jedynie w ograniczonych przedziałach czasowych zgodnie z rzeczywistym wykorzystaniem i zwalniana zaraz po zakończeniu działania, które spowodowało jej zastosowanie;
d) państwa Członkowskie rozwijają współpracę w celu skutecznego i spójnego stosowania koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej nad granicami państwowymi i/lub granicami rejonów informacji powietrznej, w szczególności w zakresie działań po obu stronach granicy państwa, współpraca ta obejmuje wszystkie właściwe zagadnienia prawne, operacyjne i techniczne;
e) organy służb ruchu lotniczego i użytkownicy optymalnie wykorzystują dostępną przestrzeń powietrzną;
Artykuł 4
Strategiczne zarządzanie przestrzenią powietrzną (poziom 1)
1.
Państwa Członkowskie spełniają następujące zadania:
a) zapewnianie ogólnego stosowania koncepcji elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej na poziomie strategicznym, przedtaktycznym i taktycznym;
b) regularny przegląd wymagań użytkowników;
c) zatwierdzanie działań wymagających rezerwacji lub ograniczenia przestrzeni powietrznej;
d) definiowanie tymczasowych struktur przestrzeni powietrznej i dotyczących jej procedur w celu oferowania wielokrotnej rezerwacji przestrzeni powietrznej i wyboru tras;
e) ustanawianie kryteriów i procedur zapewniających tworzenie i stosowanie bocznych i pionowych granic przestrzeni powietrznej koniecznych dla uwzględnienia różnych wariantów torów lotu i krótkoterminowych zmian lotów;
f) ocena krajowych struktur przestrzeni powietrznej i sieci tras, mająca na celu planowanie elastycznych struktur przestrzeni powietrznej i dotyczących jej procedur;
g) definiowanie szczególnych warunków, w których odpowiedzialność za separowanie lotów cywilnych i wojskowych spoczywa na organach służb ruchu lotniczego lub wojskowych organach zarządzających;
h) rozwijanie użytkowania przestrzeni powietrznej po obu stronach granic sąsiadujących Państw Członkowskich, tam gdzie jest to konieczne ze względu na płynność ruchu i działania użytkowników;
i) koordynacja polityki zarządzania przestrzenią powietrzną z sąsiadującymi Państwami Członkowskimi w celu wspólnego użytkowania przestrzeni powietrznej nad granicami państwowymi i/lub granicami rejonów informacji powietrznej;
j) ustanawianie i udostępnianie struktur przestrzeni powietrznej użytkownikom w bliskiej współpracy i koordynacji z sąsiadującymi Państwami Członkowskimi, tam gdzie właściwe struktury przestrzeni powietrznej mają istotny wpływ na ruch nad granicami państwowymi lub granicami rejonów informacji powietrznej, z myślą o zapewnieniu optymalnego wykorzystania przestrzeni powietrznej wszystkim użytkownikom w całej Wspólnocie;
k) ustalenie z sąsiadującymi Państwami Członkowskimi jednolitych standardów dla separowania lotów cywilnych i wojskowych w trakcie działań po obu stronach granic;
l) ustanowienie mechanizmów konsultacji pomiędzy osobami lub organizacjami, o których mowa w ust. 3, oraz wszystkimi stosownymi partnerami i organizacjami w celu zapewnienia należytego spełniania wymagań użytkowników;
m) ocena i przegląd procedur dotyczących przestrzeni powietrznej oraz funkcjonowania elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej;
n) ustanowienie mechanizmów archiwizacji danych dotyczących wniosków, przydzielania i faktycznego użytkowania przestrzeni powietrznej, dla celów dalszej analizy i planowania.
Warunki, o których mowa w lit. g), są dokumentowane i uwzględniane w ocenie bezpieczeństwa, o której mowa w art. 7.
2.
W Państwach Członkowskich, w których zarówno władze cywilne, jak i wojskowe są odpowiedzialne za zarządzanie przestrzenią powietrzną lub są w nie zaangażowane, zadania określone w ust. 1 są realizowane poprzez wspólne działania cywilno-wojskowe.
3.
Państwa Członkowskie wskazują osoby lub organizacje odpowiedzialne za realizację zadań wymienionych w ust. 1 i zgłaszają je Komisji.
Komisja prowadzi i publikuje listę wszystkich wskazanych osób i organizacji celem wzmacniania współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi.
Artykuł 5
Przedtaktyczne zarządzanie przestrzenią powietrzną (poziom 2)
1.
Państwa Członkowskie wyznaczają lub ustanawiają komórkę zarządzania przestrzenią powietrzną dla przydzielania przestrzeni powietrznej zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w art. 4 ust. 1.
W Państwach Członkowskich, w których zarówno władze cywilne, jak i wojskowe są odpowiedzialne za zarządzanie przestrzenią powietrzną lub są w nie zaangażowane, komórka taka ma charakter wspólnej komórki cywilno-wojskowej.
2.
Państwo lub Państwa Członkowskie mogą ustanowić wspólną komórkę zarządzania przestrzenią powietrzną.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają utworzenie odpowiednich systemów wsparcia umożliwiających komórce zarządzania przestrzenią powietrzną zarządzanie operacjami przydzielania tej przestrzeni oraz informowanie, w odpowiednim czasie, wszystkich zainteresowanych użytkowników, komórek zarządzania przestrzenią powietrzną, służb ruchu lotniczego i wszystkich właściwych partnerów i organizacji o dostępności przestrzeni powietrznej.
Artykuł 6
Taktyczne zarządzanie przestrzenią powietrzną (poziom 3)
1.
Państwa Członkowskie zapewniają ustanowienie procedur koordynacji cywilno-wojskowej oraz środków komunikacji pomiędzy właściwymi organami służb ruchu lotniczego i wojskowymi organami zarządzającymi, pozwalających na wzajemną wymianę danych na temat przestrzeni powietrznej, umożliwiającą w czasie rzeczywistym aktywację, dezaktywację lub zmianę przydziału przestrzeni powietrznej przydzielonej na poziomie przedtaktycznym.
2.
Państwa Członkowskie zapewniają, aby właściwe wojskowe organy zarządzające i organy służb ruchu lotniczego wymieniały się, informacjami na temat wszystkich zmian planowanej aktywacji przestrzeni powietrznej w sposób terminowy i efektywny oraz aby powiadamiały wszystkich zainteresowanych użytkowników o aktualnej sytuacji w przestrzeni powietrznej.
3.
Państwa Członkowskie zapewniają ustanowienie procedur koordynacji i utworzenie systemów wsparcia pomiędzy organami służb ruchu lotniczego i wojskowymi organami zarządzającymi w celu zapewnienia bezpieczeństwa przy zarządzaniu interakcjami pomiędzy lotami cywilnymi i wojskowymi.
4.
Państwa Członkowskie zapewniają ustanowienie procedur koordynacji pomiędzy cywilnymi i wojskowymi organami służb ruchu lotniczego, tak aby umożliwić bezpośrednie przekazywanie właściwych informacji celem rozwiązania konkretnych sytuacji w ruchu lotniczym, kiedy kontrolerzy cywilni i wojskowi obsługują ruch lotniczy w tej samej przestrzeni powietrznej.
Informacje te są udostępniane, szczególnie gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa, cywilnym i wojskowym kontrolerom oraz wojskowym organom zarządzającym poprzez sprawną wymianę danych na temat lotów, zawierających pozycję i planowany tor lotu.
5.
W przypadku działań po obu stronach granic Państwa Członkowskie zapewniają uzgodnienie pomiędzy cywilnymi i wojskowymi organami służb ruchu lotniczego i/lub wojskowymi organami zarządzającymi, których dotyczą te działania, wspólnego zbioru procedur zarządzania konkretnymi sytuacjami w ruchu lotniczym oraz usprawnienia zarządzania przestrzenią powietrzną w czasie rzeczywistym.
Artykuł 7
Ocena bezpieczeństwa
W celu utrzymania lub podniesienia istniejących poziomów bezpieczeństwa Państwa Członkowskie w ramach procesu zarządzania bezpieczeństwem zapewniają przeprowadzenie oceny bezpieczeństwa obejmującej identyfikację zagrożeń, ocenę i ograniczanie ryzyka, zanim wprowadzą jakiekolwiek zmiany w elastycznym użytkowaniu przestrzeni powietrznej.
Artykuł 8
Sprawozdawczość
W sprawozdaniu rocznym na temat zastosowania elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej, określonym w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 551/2004, Państwa Członkowskie przedstawiają zagadnienia wymienione w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Kontrola zgodności
Państwa Członkowskie kontrolują zgodność z niniejszym rozporządzeniem za pomocą inspekcji, przeglądów i audytów bezpieczeństwa.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2151/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady otwierania i zarządzania kontyngentem taryfowym na produkty cukrownicze pochodzące z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zgodnie z Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 2005/914/WE z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu dotyczący kontyngentu taryfowego na przywóz do Wspólnoty cukru i produktów cukrowniczych pochodzących z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii [1], z drugiej strony, w szczególności jego art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 27 ust. 2 akapit drugi Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony [2] (zwanego dalej "SAA") stanowi, że Wspólnota zezwala na stosowanie bezcłowego dostępu do przywozu do Wspólnoty produktów pochodzących z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii objętych pozycjami 1701 oraz 1702 Nomenklatury Scalonej w granicach rocznego kontyngentu taryfowego wynoszącego 7000 ton (wagi netto).
(2) SAA wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. Należy zatem otworzyć ten kontyngent oraz wprowadzić szczegółowe zasady stosowania z dniem 1 stycznia 2006 r.
(3) W celu zapewnienia przestrzegania ilości 7000 ton rocznego kontyngentu taryfowego, należy unikać jakiegokolwiek marginesu tolerancji odnośnie do przywożonych ilości, podczas gdy prawa wynikające z pozwolenia na przywóz nie powinny podlegać przeniesieniu.
Należy zatem odstąpić od niektórych przepisów określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [3].
(4) W celu zapewnienia skutecznego zarządzania przywozem w ramach rocznego kontyngentu taryfowego, należy przyjąć środki umożliwiające Państwom Członkowskim prowadzenie rejestru odpowiednich danych oraz przekazywanie ich Komisji.
(5) W celu poprawy kontroli, przywóz produktów objętych rocznym kontyngentem taryfowym powinien być monitorowany zgodnie z art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [4].
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady stosowania w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty produktów objętych pozycjami 1701 i 1702 Nomenklatury Scalonej pochodzących z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, objętych bezcłowym kontyngentem rocznym wynoszącym 7000 ton (wagi netto), o którym mowa w art. 27 ust. 2 akapit drugi Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony (zwanego dalej "SAA").
2.
Kontyngent, o którym mowa w ust. 1 otwiera się z dniem 1 stycznia 2006 r.
Artykuł 2
1.
Przywóz, o którym mowa w art. 1 odbywa się za okazaniem pozwolenia na przywóz o numerze porządkowym 09.4327.
2.
Pozwolenia na przywóz, o których mowa w ust. 1 są wydawane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1291/2000 i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1464/95 [5], chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.
Artykuł 3
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "okres przywozu" oznacza okres jednego roku od dnia 1 stycznia do 31 grudnia;
b) "dzień roboczy" oznacza dzień roboczy biur Komisji w Brukseli.
Artykuł 4
1.
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz składa się u właściwych władz Państw Członkowskich.
2.
Do wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz dołącza się dowód, że składający wniosek wniósł zabezpieczenie w wysokości 2 EUR na 100 kilogramów.
Artykuł 5
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz oraz pozwolenia na przywóz zawierają:
a) w sekcji 8 zapis "Była Jugosłowiańska Republika Macedonii", zapis "tak" zaznaczony krzyżykiem;
b) w sekcji 20 jedną z pozycji wymienionych w Załączniku.
Pozwolenia na przywóz są ważne jedynie w odniesieniu do produktów pochodzących z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
Artykuł 6
1.
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz mogą być składane każdego tygodnia od poniedziałku do piątku.
Nie później niż w pierwszy dzień roboczy następnego tygodnia Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilości produktów cukrowniczych, w podziale według ośmioznakowego kodu CN, dla których złożono wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz w poprzednim tygodniu.
2.
Komisja opracowuje całkowitą tygodniową ilość, na którą zostały złożone wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz.
3.
W przypadku gdy wnioski o wydanie pozwolenia na kontyngent taryfowy, o którym mowa w art. 27 ust. 2 akapit drugi SSA przekraczają poziom wspomnianego kontyngentu, Komisja zawiesza składanie kolejnych wniosków o wydanie pozwolenia na ten kontyngent na bieżący okres przywozu, ustala współczynnik przydziału, który należy stosować i informuje Państwa Członkowskie o osiągnięciu limitu.
4.
W przypadku gdy, podczas stosowania środków przyjętych zgodnie z ust. 3, ilość na którą wydano pozwolenie jest mniejsza od ilości, o którą wystąpiono, wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz może być wycofany w ciągu trzech dni roboczych od zastosowania wspomnianych środków.
W przypadku takiego wycofania zabezpieczenie jest niezwłocznie zwalniane.
5.
Pozwolenia wydaje się trzeciego dnia roboczego po dniu powiadomienia określonego w ust. 1, pod warunkiem że Komisja nie podjęła żadnych środków zgodnie z ust. 3.
6.
W przypadku gdy, podczas stosowania środków przyjętych zgodnie z ust. 3, ilość na którą wydano pozwolenie jest mniejsza od ilości, o którą wystąpiono, wysokość zabezpieczenia należy proporcjonalnie zredukować.
7.
Wraz z powiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru, na które wydano pozwolenia na przywóz na mocy ust. 5, lub w przypadku których pozwolenia takie wycofano na mocy ust. 4 jak również o ilościach cukru, w odniesieniu do których pozwolenia na przywóz zostały zwrócone lub jedynie częściowo wykorzystane.
Wspomniane powiadomienia dotyczą informacji otrzymywanych od poniedziałku do piątku poprzedniego tygodnia.
8.
Powiadomienia, o których mowa w ust. 1 i 7 są przekazywane drogą elektroniczną na formularzu przesłanym Państwom Członkowskim przez Komisję.
Artykuł 7
Pozwolenia na przywóz są ważne od faktycznej daty wydania do 31 grudnia roku, w którym zostały one wydane.
Artykuł 8
1.
W drodze odstępstwa od art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, ilość dopuszczona do swobodnego obrotu nie może przekraczać ilości wskazanej w sekcjach 17 i 18 pozwolenia na przywóz.
W tym celu należy wpisać cyfrę "0" w sekcji 19 pozwolenia.
2. W drodze odstępstwa od art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, prawa wynikające z pozwoleń na przywóz nie podlegają przeniesieniu.
Artykuł 9
Na prośbę Komisji, Państwa Członkowskie przekazują jej szczegółowe informacje dotyczące ilości produktów dopuszczonych do swobodnego obrotu w ramach rocznego kontyngentu taryfowego w miesiącach określonych przez Komisję zgodnie z art. 308d rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2152/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 327/98 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz rozporządzenie (WE) nr 1549/2004 wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 dotyczące systemu przywozu ryżu i ustanawiające szczegółowe przejściowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 4,
uwzględniając decyzję Rady z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii zgodnie z art. XXVIII GATT z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji odnoszących się do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT z 1994 r. [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja z dnia 20 grudnia 2005 r. przewiduje otwarcie nowego rocznego całościowego kontyngentu przywozowego w wysokości 13500 ton na ryż półbielony i bielony, objęte kodem 100630, przy zerowej stawce celnej, oraz zwiększenie do 100000 ton rocznego całościowego kontyngentu na przywóz ryżu łuskanego objętego kodem CN 10064000 określony w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 327/98 z dnia 10 lutego 1998 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu i ryżu łamanego [3].
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2004 [4] wprowadza odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących systemu przywozu ryżu i ustanawia szczegółowe przejściowe zasady mające zastosowanie w przywozie ryżu Basmati.
(3) W celu usprawnienia zarządzania kontyngentami przewidzianymi rozporządzeniem (WE) nr 327/98 powinny one mieć indywidualny numer porządkowy.
(4) Decyzja z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawia szczegółowe zasady obliczania stawki celnej, która ma być stosowana do przywozu do Wspólnoty ryżu półbielonego lub bielonego, objętych kodem CN 100630, między 1 września 2005 r. a 30 czerwca 2006 r.
W związku z tym należy podjąć niezbędne środki w odniesieniu do należności celnych stosowanych do przywozu ryżu półbielonego lub bielonego, objętych kodem CN 100630, w przewidzianym okresie przejściowym.
(5) Poza tym decyzja z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawia, że stawka celna mająca zastosowanie do przywozu ryżu łamanego objtego kodem 10064000 wynosi 65 EUR za tonę.
(6) Mając na uwadze, że porozumienie zatwierdzone decyzją z dnia 20 grudnia 2005 r. stosuje się od dnia 1 września 2005 r., należy przewidzieć stosowanie od tego samego dnia przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących należności celnych stosowanych w odniesieniu do przywozu ryżu półbielonego lub bielonego oraz ryżu łamanego.
Należy także ustanowić przepis umożliwiający zastosowanie z dniem 1 stycznia 2006 r. nowych ilości kontyngentu przewidzianych w porozumieniu z Tajlandią oraz proporcjonalnego zwiększenia ilości nowego całościowego kontyngentu na ryż półbielony i bielony oraz na ryż łamany, aby uwzględnić ilości odnoszące się do okresu między 1 września 2005 r. do 31 grudnia 2005 r.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 327/98 i (WE) nr 1549/2004.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 327/98 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 1
1. Niniejszym każdego roku w dniu 1 stycznia otwierane są, w podziale według krajów pochodzenia i transz okresowych zgodnie z załącznikiem IX, następujące roczne całościowe kontyngenty taryfowe na przywóz do Wspólnoty:
a) 63000 ton ryżu bielonego lub półbielonego objętych kodem CN 100630 przy zerowej stawce celnej;
b) 20000 ton ryżu łuskanego objętego kodem CN 100620 przy stawce celnej w wysokości 88 EUR za tonę;
c) 100000 ton ryżu łamanego objętego kodem CN 10064000 przy stawce celnej obniżonej o 30,77 % wobec ustalonej w art. 1d rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2004 [5];
d) 13500 ton ryżu bielonego lub półbielonego objętych kodem CN 100630 przy zerowej stawce celnej.
2.
W roku 2006 kontyngenty określone w ust. 1, jak również związane z nimi transze okresowe, zostają ustalone zgodnie z załącznikiem X.
2) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się ust. 1, 2 i 2a;
b) w ust. 3 akapit drugi wyrazy "ust. 1 lit. c)" zastępuje się wyrazami "art. 1 ust. 1 lit. c) i d)";
3) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) w akapicie pierwszym wyrazy "art. 2" zastępuje się wyrazami "art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c)";
b) w akapicie trzecim wyrazy "w art. 2" zastępuje się wyrazami "w art. 1 i 2";
4) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 tiret pierwsze wyrazy "art. 1 ust. 1 lit. a)" zastępuje się wyrazami "art. 1 ust. 1 lit. a) i d)";
b) w ust. 4 dodaje się następującą lit. d):
"d) w przypadku kontyngentu określonego w art. 1 ust. 1 lit. d), jeden z zapisów znajdujących się w załączniku VIII.";
5) w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"W ciągu dwóch dni roboczych od ostatecznego terminu składania wniosków o wydanie pozwolenia Państwo Członkowskie powiadamia Komisję drogą elektroniczną i zgodnie z załącznikiem III o ilościach, w rozbiciu na ośmiocyfrowe kody CN i numery porządkowe kontyngentów z podaniem kraju pochodzenia, objętych wnioskami o wydanie pozwolenia, o numerze wnioskowanego pozwolenia oraz nazwie i adresie wnioskodawcy.
Jeżeli wymagane jest pozwolenie na wywóz, podaje się również numer tego pozwolenia.";
6) w art. 8 akapit pierwszy, zdanie wprowadzające otrzymuje następujące brzmienie:
"Właściwe organy przekazują Komisji drogą elektroniczną i zgodnie z załącznikiem III następujące informacje:";
7) załącznik III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
8) załącznik V zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
9) załącznik VII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;
10) tekst znajdujący się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załączniki VIII i IX i X.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 1549/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1a wyrazy "ryż łuskany" zastępuje się wyrazami "ryż łuskany, ryż półbielony i bielony";
2) artykuł 1b otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 1b
1. W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, należność przywozową za ryż półbielony lub bielony objęte kodem CN 100630 ustala Komisja w terminie 10 dni od zakończenia odpowiedniego okresu rozliczeniowego w wysokości:
a) 175 EUR za tonę w jednym z następujących przypadków:
- po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i bielonego realizowany przez cały ubiegły rok gospodarczy przekracza 387743 ton,
- po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i bielonego realizowany przez pierwsze sześć miesięcy roku gospodarczego przekracza 182239 ton;
b) 145 EUR za tonę w jednym z następujących przypadków:
- po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i bielonego realizowany przez cały ubiegły rok gospodarczy nie przekracza 387743 ton,
- po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i bielonego realizowany przez pierwsze sześć miesięcy roku gospodarczego nie przekracza 182239 ton.
Komisja ustala stawkę celną jedynie w przypadku, gdy obliczenia dokonane zgodnie z niniejszym ustępem prowadzą do jej zmiany.
Do czasu ustalenia nowej stawki celnej stosuje się stawkę ustaloną wcześniej.
2. W odniesieniu do obliczeń przywozów, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się ilości, na które, zgodnie z art. 10 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, wydano pozwolenia na przywóz ryżu półbielonego lub bielonego objętych kodem CN 100630, w odpowiednim okresie rozliczeniowym.";
3) dodaje się art. 1d w brzmieniu:
"Artykuł 1d
W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 należność przywozowa w odniesieniu do ryżu łamanego objętego kodem CN 10064000 wynosi 65 EUR na tonę.".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2153/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
w sprawie programu pomocy dla prywatnego składowania oliwy z oliwek
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68 [1], a w szczególności jego art. 6 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 przewiduje możliwość wprowadzenia programu pomocy dla prywatnego składowania oliwy z oliwek, w razie wystąpienia poważnych zakłóceń rynku w niektórych regionach Wspólnoty.
(2) W celu umożliwienia, w razie konieczności, szybkiego wprowadzenia systemu pomocy, należy przewidzieć szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia.
System pomocy dla prywatnego składowania musi opierać się na umowach z podmiotami gospodarczymi oferującymi wystarczające gwarancje i zatwierdzonymi przez Państwa Członkowskie w oparciu o pewne określone warunki.
(3) W celu zapewnienia większej skuteczności oddziaływania programów na rynek na poziomie producentów i dla ułatwienia jego monitorowania, pomoc powinna być przede wszystkim przyznawana dla składowania oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia luzem.
(4) Powinny być dostępne informacje dotyczące zmian cen i produkcji oliwy z oliwek.
Informacje te są niezbędne do stałego monitorowania rynku oliwy z oliwek w celu możliwości oceny, czy zaistniały warunki poważnych zakłóceń rynku.
(5) Aby pomoc jak najlepiej odzwierciedlała sytuację na rynku, jej wysokość musi być określona dla potrzebujących jej sektorów rynku.
Kategorie oliwy określone są w załączniku I, część 1, do rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
(6) Należy ustalić, jakie informacje muszą zawierać oferty i określić warunki, w jakich mają być one zgłaszane i analizowane, tak aby dysponować wyczerpującymi informacjami dla każdej oferty.
(7) Pożądane jest, aby przetargi otwierane były według określonych zasad, w szczególności dotyczących terminu składania i minimalnej ilości dla każdej składanej oferty.
Oferty muszą w szczególności dotyczyć długiego okresu składowania oraz pewnych ilości minimalnych uwzględniających sytuację sektora, w celu zapewnienia odpowiedniego wpływu na sytuację rynkową.
(8) Wykonalność ofert musi być zagwarantowana przez złożenie zabezpieczenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [2], którego wielkość i okres ważności musi odpowiadać prawdopodobnym wahaniom cen na rynku i liczbie dni rzeczywistego składowania będących podstawą nabycia prawa do pomocy.
(9) Przetarg wygrywają oferty nieprzekraczające lub równe maksymalnej kwocie pomocy za jeden dzień składowania, ustalonej w odniesieniu do rynku oliwy z oliwek.
Należy zapewnić reprezentatywność ofert i ich zgodność z maksymalnymi ilościami ustalonymi dla każdej z wyszczególnionych kategorii i dla każdego z wyszczególnionych regionów.
(10) Należy wyszczególnić główne punkty uwzględniane w umowie.
W celu uniknięcia zakłóceń na rynku okres ważności umowy może być zweryfikowany przez Komisję, zwłaszcza w świetle przewidywanych zbiorów w roku gospodarczym następującym po roku, w którym umowa została zawarta.
(11) W celu zapewnienia właściwego zarządzania programem należy określić warunki, na jakich może być przyznawana zaliczka na pomoc, sposób kontrolowania zgodności z istotnymi warunkami nabycia prawa do pomocy, niektóre procedury obliczania wysokości pomocy i rodzaj informacji przekazywanych Komisji przez Państwa Członkowskie.
(12) W trosce o zachowanie jasności i przejrzystości należy uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 2768/98 z dnia 21 grudnia 1998 r. w sprawie programu pomocy dla prywatnego składowania oliwy z oliwek [3] i zastąpić je nowym rozporządzeniem.
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Oliwy z Oliwek i Oliwek Stołowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Właściwe organy w produkujących Państwach Członkowskich zawierają umowy na prywatne składowanie oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia luzem na warunkach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
2.
W celu ustalenia pomocy udzielanej z tytułu wykonania umów na prywatne składowanie oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia luzem, Komisja może, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 865/2004, otworzyć zaproszenie do składania ofert na czas ograniczony.
W okresie trwania procedury przetargowej na czas ograniczony, ogłasza się częściowe zaproszenie do składania ofert.
Artykuł 2
1.
Zaproszenie do składania ofert na czas ograniczony może być ogłoszone w przypadku gdy:
a) w niektórych regionach Wspólnoty występują poważne zakłócenia na rynku, które można ograniczyć lub rozwiązać przez środki w odniesieniu do prywatnego składowania oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia luzem;
b) średnia cena jednego lub kilku z następujących produktów, notowana na rynku w okresie nie krótszym niż dwa tygodnie, wynosi mniej niż:
- 1779 EUR/tonę w odniesieniu do oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia ekstra,
- 1710 EUR/tonę w odniesieniu do oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia,
- 1524 EUR/tonę w odniesieniu do oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia typu lampante posiadającej dwa stopnie wolnych kwasów, która to kwota ulega zmniejszeniu o 36,70 EUR/tonę za każdy dodatkowy stopień kwasowości.
2.
W zaproszeniu do składania ofert na czas ograniczony podaje się maksymalną kwotę w odniesieniu do całości procedury przetargowej, a także maksymalne kwoty w odniesieniu do każdej:
- kategorii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia określonych w załączniku I, część 1, do rozporządzenia (WE) nr 865/2004,
- dla każdego regionu lub Państwa Członkowskiego Wspólnoty.
Zaproszenia do składania ofert na czas ograniczony można otwierać tylko w odniesieniu do niektórych kategorii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia lub regionów określonych w akapicie pierwszym.
Zaproszenia do składania ofert na czas ograniczony mogą być zamykane przed zakończeniem okresu, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
Artykuł 3
Tylko podmioty gospodarcze sektora oliwy z oliwek, zatwierdzone w tym celu przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, mogą składać oferty przetargowe w odniesieniu do przetargów częściowych.
Państwa Członkowskie określają kryteria i procedury zatwierdzania tych podmiotów gospodarczych, które należą do jednej z następujących kategorii:
a) organizacja producentów oliwy z oliwek składająca się z co najmniej 700 plantatorów oliwek, jeśli działa jako organizacja zajmująca się produkcją i obrotem oliwek i oliwy z oliwek;
b) organizacja producentów, która reprezentuje co najmniej 25 % plantatorów oliwek lub produkcji oliwy z oliwek w regionie, w którym się znajduje;
c) stowarzyszenie organizacji producentów pochodzących z kilku regionów gospodarczych, składające się z co najmniej dziesięciu organizacji producentów wymienionych w lit. a) i b) lub z liczby organizacji reprezentującej co najmniej 5 % produkcji oliwy z oliwek w danym Państwie Członkowskim;
d) olejarnia, której urządzenia pozwalają na wytłoczenie co najmniej dwóch ton oliwy w czasie ośmiogodzinnego dnia pracy i która w ciągu poprzedzających dwóch lat gospodarczych uzyskała łącznie przynajmniej 500 ton oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia;
e) firma pakująca, zlokalizowana na terenie Państwa Członkowskiego, będąca w stanie zapakować co najmniej 6 ton oliwy w ciągu ośmiogodzinnego dnia pracy, która w ciągu dwóch poprzedzających lat gospodarczych dokonała zapakowania łącznie przynajmniej 500 ton oliwy z oliwek.
W przypadku gdy jedna lub kilka organizacji zajmujących się produkcją lub obrotem oliwek i oliwy z oliwek było członkami organizacji wymienionej w drugim akapicie lit. a), tak zgrupowani plantatorzy oliwek brani są indywidualnie pod uwagę przy obliczaniu minimalnej liczby 700 plantatorów oliwek.
Artykuł 4
By uzyskać zatwierdzenie określone w art. 3, podmioty gospodarcze składają zobowiązanie do:
a) wyrażania zgody na oznaczenie przez właściwy organ Państwa Członkowskiego kadzi zawierających oliwę z oliwek z pierwszego tłoczenia objętą umową składu;
b) prowadzenia ewidencji towarowej oliwy i, tam, gdzie jest to stosowne, przechowywanych oliwek;
c) poddawania się wszelkim kontrolom przewidzianym w ramach niniejszego systemu pomocy w odniesieniu do umów na prywatne składowanie.
Podmioty muszą składać oświadczenie o pojemności swoich urządzeń do składowania, dostarczyć ich plan i przedstawić dowód na zgodność z warunkami określonymi w art. 3.
Artykuł 5
1.
Podmioty gospodarcze spełniające warunki określone w art. 3 i 4 są zatwierdzane i otrzymują numer zatwierdzenia w ciągu dwóch miesięcy od upływu miesiąca złożenia pełnej dokumentacji zawierającej wniosek o zatwierdzenie.
2.
Nie naruszając przepisów art. 17 ust. 3:
a) organizacje producentów oliwy i ich stowarzyszenia, jak również olejarnie i firmy pakujące, uznane przez Państwo Członkowskie z tytułu prowadzenia działalności prywatnego składowania w latach gospodarczych 1998/1999 do 2004/2005 uznane są za zatwierdzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeśli spełniają warunki określone w art. 3 i 4;
b) zatwierdzenie nie zostanie udzielone lub zostanie cofnięte podmiotowi gospodarczemu, który spełnia jeden z następujących warunków:
i) który nie spełnia warunków uzyskania zatwierdzenia;
ii) przeciwko któremu zostało wszczęte przez właściwe organy postępowanie w związku ze złamaniem przepisów, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 865/2004;
iii) które, w czasie lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005, ukarano za złamanie przepisów dotyczących systemu pomocy produkcyjnej przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 136/66 [4];
iv) które, w czasie lat gospodarczych 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005, ukarano za złamanie przepisów w odniesieniu do systemu finansowania programów działalności organizacji producentów oliwy z oliwek, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1638/98 [5].
Artykuł 6
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do każdej środy, średnie ceny odnotowane w poprzednim tygodniu dla różnych kategorii oliwy wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 865/2004, na najważniejszych rynkach reprezentatywnych dla ich terytorium.
Ceny przekazywane są pocztą elektroniczną i opatrzone komentarzami dotyczącymi wielkości i reprezentatywnego charakteru transakcji.
2.
Przed upływem dziesiątego dnia każdego miesiąca, Państwa Członkowskie przekazują Komisji szacunkową wielkość całkowitej produkcji oliwy z oliwek i oliwek stołowych dla bieżącego roku gospodarczego.
3.
Od września do maja każdego roku gospodarczego, Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do piętnastego dnia każdego miesiąca, szacunkową ilość oliwy z oliwek i oliwek stołowych wyprodukowanych od początku danego roku gospodarczego.
W celu uzyskania tych danych Państwa Członkowskie mogą korzystać z różnych źródeł informacji, między innymi z danych dostarczonych przez olejarnie i przedsiębiorstwa przetwarzające oliwki stołowe, z badań przeprowadzonych wobec podmiotów gospodarczych sektora olejarskiego lub z danych urzędów statystycznych.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji, przed zakończeniem danego roku gospodarczego, całkowitą szacunkową ilość wyprodukowanej oliwy z oliwek i oliwek stołowych.
4.
Państwa Członkowskie ustanawiają system zbierania danych, jaki uznają za najwłaściwszy dla uzyskiwania i opracowywania informacji przewidzianych w ust. 2 i 3, i określają, w razie potrzeby, obowiązki przekazywania danych dla określonych podmiotów gospodarczych sektora olejarskiego.
5.
Dane szacunkowe dotyczące ilości oliwy z oliwek i oliwek stołowych określone w ust. 2 i 3 wysyłane są pocztą elektroniczną w oparciu o formularz dostarczony przez Komisję.
6.
Komisja może korzystać z innych źródeł informacji.
Artykuł 7
Terminy złożenia ofert przetargowych w odniesieniu do częściowych przetargów są następujące:
a) w odniesieniu do listopada, stycznia, lutego, marca, kwietnia, maja, czerwca, lipca, września i października, od 4 do 8 dnia w południe i od 18 do 22 dnia w południe;
b) w odniesieniu do sierpnia, od 18 do 23 dnia w południe;
c) w odniesieniu do grudnia, od 9 do 14 dnia w południe.
Czas nieprzekraczalnego terminu to lokalny czas brukselski.
Jeżeli dzień, w którym upływa nieprzekraczalny termin w Państwie Członkowskim, jest dniem świątecznym dla organu odpowiedzialnego za przyjmowanie ofert, wówczas nieprzekraczalny termin wygasa w południe ostatniego poprzedzającego dnia roboczego.
Artykuł 8
1.
Nie naruszając przepisów art. 15, przetargi na minimalną ilość 50 ton są przeprowadzane w odniesieniu do dziennej kwoty pomocy za składowanie przez 365 dni, w opieczętowanych kadziach i zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia luzem, odpowiadającej jednej z trzech kategorii określonych w załączniku I, część 1, do rozporządzenia (WE) nr 865/2004.
2.
Zatwierdzone podmioty gospodarcze uczestniczą w przetargach częściowych, składając pisemną ofertę przetargową właściwemu organowi w Państwie Członkowskim, za pokwitowaniem odbioru lub pocztą elektroniczną skierowaną do tego organu.
Jeśli podmiot uczestniczy w przetargu częściowym na więcej niż jedną kategorię oliwy lub w odniesieniu do kadzi znajdujących się pod różnymi adresami, to w każdym wypadku składa oddzielną ofertę.
Oferta ważna jest w odniesieniu do pojedynczego przetargu częściowego.
Po złożeniu, ofert nie można wycofywać ani zmieniać po upływie ostatecznej daty składania ofert przetargowych.
Artykuł 9
1.
Oferty określone w art. 8 zawierają:
a) odniesienie do niniejszego rozporządzenia i przetargu częściowego, którego dotyczy oferta;
b) nazwisko i adres oferenta;
c) kategorię zatwierdzonego podmiotu gospodarczego określonego w art. 3 ust. 1 i numer zatwierdzenia;
d) ilość i kategorię oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objęte ofertą;
e) dokładny adres miejsca, w którym znajdują się kadzie do składowania, i informacje niezbędne do identyfikacji kadzi objętych ofertą;
f) kwotę pomocy za dzień prywatnego składowania za tonę oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, wyrażoną w euro z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku;
g) kwotę zabezpieczenia ustanowionego zgodnie z art. 10, wyrażoną w walucie Państwa Członkowskiego, w którym składana jest oferta.
2.
W celu uznania ważności oferta przetargowa musi:
a) być sporządzona, wraz z odpowiednimi dokumentami, w języku oficjalnym lub jednym z języków oficjalnych Państwa Członkowskiego właściwego organu, które ją przyjmuje;
b) być złożona zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a zwłaszcza zawierać wszystkie szczegóły wymienione w ust. 1;
c) nie zawierać innych warunków poza tymi, jakie przewidziano w niniejszym rozporządzeniu;
d) być złożona przez podmiot gospodarczy zatwierdzony przez Państwo Członkowskie, w którym oferta jest składana i dotyczyć kadzi do składowania znajdujących się w tym Państwie Członkowskim;
e) musi towarzyszyć jej dowód, dostarczony przed upływem nieprzekraczalnego terminu składania ofert, że oferent ustanowił wyszczególnione w niej zabezpieczenie.
Artykuł 10
1.
Oferent ustanawia zabezpieczenie w wysokości 50 EUR za tonę oliwy z oliwek objętej ofertą.
2.
W przypadku niepowodzenia oferty przetargowej, zabezpieczenie wymienione w ust. 1 jest zwalniane niezwłocznie po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej maksymalnej kwoty pomocy w odniesieniu do danego przetargu częściowego.
3.
Jeżeli oferta wygrywa przetarg, w uzupełnieniu zabezpieczenia wspomnianego w ust. 1, ustanawiane jest zabezpieczenie w wysokości 200 EUR od tony oliwy z oliwek objętej ofertą, nie później niż w pierwszym dniu realizacji umowy zgodnie z art. 13 ust. 3 akapit drugi.
4.
Pierwotnym wymogiem w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85 w odniesieniu do zwolnienia zabezpieczeń określonych w ust. 1 i 3, jest składowanie przez sześć miesięcy zgodnie z ofertą i warunkami umowy określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
Jednakże jeżeli okres umowy zostaje skrócony do okresu mniej niż sześć miesięcy na mocy art. 15, okres składowania określony w akapicie pierwszym jest taki sam jak okres wykonania umowy.
Artykuł 11
1.
Oferty przetargowe są analizowane przez właściwy organ danego Państwa Członkowskiego bez obecności osób trzecich.
Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, osoby obecne przy analizowaniu są zobowiązane do nieinformowania o żadnych szczegółach z tym związanych.
2.
Komisja jest informowana o ważnych ofertach, po uszeregowaniu zgodnie z rosnącą kwotą, bez nazw, pocztą elektroniczną, nie później niż czterdzieści osiem godzin po upływie nieprzekraczalnego terminu składania ofert.
Jeśli termin ten przypada w piątek, oferty zgłaszane są najpóźniej w najbliższy poniedziałek w południe czasu brukselskiego.
3.
W odniesieniu do każdej oferty podawana jest ilość, kategoria oliwy i kwota określona w art. 9 ust. 1 lit. d) i f).
Ponadto, tam, gdzie procedura określa maksymalne ilości na region, w odniesieniu do każdej oferty musi być podawany odpowiedni region.
Artykuł 12
1.
Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 865/2004 i na podstawie otrzymanych ofert, maksymalna pomoc za każdy dzień prywatnego składowania jest ustalana nie później niż dziewiątego dnia roboczego po wygaśnięciu każdego z nieprzekraczalnych terminów ustanowionych w odniesieniu do składania ofert w ramach procedury przetargu częściowego.
2.
Maksymalna kwota pomocy ustalona jest odpowiednio do sytuacji i przewidywanego jej rozwoju na rynku oliwy z oliwek, a także do możliwości wywarcia przez nią znaczącego wpływu w zakresie regulowania rynku przy wykorzystaniu tego środka.
Należy ponadto uwzględnić ilości już objęte umowami na prywatne składowanie i ilości, jakich dotyczą otrzymane oferty.
3.
W przypadku ustalenia kwoty maksymalnej i zgodnie z tą samą procedurą, wszystkie oferty przetargowe dotyczące jednej kategorii oliwy lub jednego regionu, w odniesieniu do których ustalono kwotę maksymalną zgodnie z art. 2 ust. 2, mogą zostać odrzucone, jeżeli w przypadku danej kategorii lub regionu:
- oferty nie są reprezentatywne,
- ustalona kwota maksymalna mogłaby spowodować przekroczenie maksymalnej ilości.
Artykuł 13
1. Umowa jest zawierana, bez uszczerbku dla przepisów art. 12 ust. 3, z oferentem lub oferentami, których oferta została zgłoszona zgodnie z art. 11 ust. 2 i która odpowiada maksymalnej kwocie pomocy za dzień prywatnego składowania, lub niższej w odniesieniu do ilości wykazanej w ofercie.
Prawa i obowiązki oferenta, który wygrał przetarg, nie są przenaszalne.
2.
Właściwy organ danego Państwa Członkowskiego powiadamia na piśmie wszystkich oferentów o wyniku ich uczestnictwa w procedurze przetargowej, nie później niż drugiego dnia roboczego po dacie opublikowania maksymalnej kwoty pomocy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3.
Datą zawarcia umowy jest data wysyłki do oferenta zawiadomienia o zaakceptowaniu oferty.
Datą rozpoczęcia realizacji umowy jest, z zastrzeżeniem złożenia zabezpieczenia zgodnie z art. 10 ust. 3, data dnia następnego po zawarciu umowy, a oliwa objęta umową musi być składowana w warunkach w niej przewidzianych.
Jednakże realizacja umowy nie może być zaczęta, jeśli kadzie nie zostały opieczętowane po pobraniu reprezentatywnej próbki, zgodnie z ust. 4 pkt c) i d).
4.
W ciągu trzydziestu dni od zawarcia umowy, właściwy organ Państwa Członkowskiego:
a) dokonuje oznakowania odpowiednich kadzi zawierających oliwę z oliwek;
b) odnotowuje wagę netto oliwy;
c) pobiera reprezentatywną próbkę oferty;
d) dokonuje opieczętowania każdej kadzi.
Z przyczyn właściwie uzasadnionych przez Państwo Członkowskie, termin trzydziestu dni przewidziany w pierwszym akapicie może zostać przedłużony o piętnaście dni.
5.
Pobrana próbka, wymieniona w ust. 4 lit. c), jest poddawana jak najszybciej analizie w celu zapewnienia, że oliwa odpowiada kategorii, na jaką została przyznana umowa.
Jeśli wynik analizy nie odpowiada kategorii oliwy, na jaką została przyznana umowa, cała ilość objęta umową jest odrzucona a zabezpieczenie wymienione w art. 10 ust. 1 jest przejmowane.
Artykuł 14
1.
Umowa, sporządzona w dwóch egzemplarzach, zawiera co najmniej następujące elementy:
a) nazwę i adres właściwego organu w Państwie Członkowskim;
b) pełen adres pocztowy, numer zatwierdzenia i kategorię wykonawcy, zgodnie z art. 3;
c) dokładny adres miejsca składowania i umieszczenia danych kadzi;
d) datę zawarcia umowy;
e) datę rozpoczęcia i zakończenia realizacji umowy, z zastrzeżeniem przepisów art. 15;
f) odniesienie do niniejszego rozporządzenia i do przetargu częściowego.
2.
Umowa zawiera odniesienie, osobno dla każdej partii do:
a) kategorii i wagi netto oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia;
b) informacji dotyczących oznakowania i umieszczenia kadzi zawierających oliwę.
3.
Umowa wymaga od wykonawcy, by:
a) przechowywał w składzie, przez uzgodniony okres, uzgodnioną ilość danego produktu, na własny koszt i ryzyko;
b) składował oliwę różnych kategorii w osobnych kadziach, wyszczególnionych w umowie i opieczętowanych przez właściwy organ Państwa Członkowskiego;
c) zezwalał właściwemu organowi Państwa Członkowskiego na weryfikowanie w każdym czasie zgodności z wymogami umowy.
Zamiana kadzi wymienionych w pierwszym akapicie lit. b) musi nastąpić za zezwoleniem wspomnianego organu i być dokonana w jego obecności, musi towarzyszyć jej pobranie próbki reprezentatywnej dla danych kadzi, a na kadzie muszą ponownie zostać opieczętowane, zgodnie z art. 13 ust. 4 lit. c) i d).
4.
Nie naruszając przepisów art. 15, jeżeli wykonawca wypowiada umowę w trakcie jej wykonania, traci korzyści wynikające z pomocy w odniesieniu do całego okresu objętego umową i do wszystkich ilości przewidzianych w umowie.
Artykuł 15
1. Komisja, na podstawie rozwoju sytuacji na rynku oliwy z oliwek i perspektyw na przyszłość, może podjąć decyzję, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 865/2004, skrócenia okresu obowiązywania obecnie wykonywanych umów.
Zmiany w umowach mogą być dokonywane tylko w okresie między dniem 1 września a dniem 31 grudnia, i nie mogą być wprowadzone w życie przed końcem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano zmian.
2.
Jeśli umowa zostaje zmieniona zgodnie z ust. 1, Komisja ustala procentową obniżkę stosowaną w odniesieniu do liczby dni wykonania umowy przewidzianych po dacie wskazanej w odniesieniu do wszystkich umów wykonywanych z tą datą.
Artykuł 16
1. Począwszy od daty rozpoczęcia realizacji umowy określonej w art. 13 ust. 3 akapit drugi, może być wypłacona zaliczka odpowiadająca pomocy przewidzianej w odniesieniu do okresu rozpoczynającego się z datą rozpoczęcia wykonywania umowy i kończącego się z datą następnego dnia 31 sierpnia, pod warunkiem że złożone zostało zabezpieczenie na kwotę równą 120 % zaliczki.
W przypadku umów będących w trakcie wykonywania, począwszy od dnia 1 stycznia, może być wypłacona kolejna zaliczka za okres rozpoczynający się w dniu 1 września i kończący się z dniem wygaśnięcia umów, na warunkach wskazanych w pierwszym akapicie.
2.
Zabezpieczenie, określone w ust. 1, jest zwalniane natychmiast po płatności salda należnej pomocy, zgodnie z art. 18 ust. 3.
Artykuł 17
1.
Przed ostateczną płatnością pomocy, właściwy organ Państwa Członkowskiego:
a) odbiera i weryfikuje dowód zgodności z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu;
b) przeprowadza kontrole niezbędne w celu upewnienia się, że dana oliwa z oliwek pozostawała na składzie przez cały okres składowania określony w umowie;
c) podejmuje wszelkie kroki w celu upewnienia się, że prowadzone są kontrole dotyczące zgodności z warunkami umowy.
2.
Kontrola zgodności obejmuje fizyczne skontrolowanie składowanych towarów wraz ze zbadaniem ksiąg rachunkowych.
Fizyczna kontrola dotyczy przede wszystkim zgodności zapasów objętych umową z kategoriami oliwy przewidzianymi w umowie, obecności pieczęci i przewidzianych umową ilości.
3.
Jeżeli mają miejsce uchybienia w odniesieniu do wymogów umowy, pomoc nie zostanie przyznana i, bez uszczerbku dla innych kar, jakie mogą być zastosowane, zostaje wycofane zatwierdzenie w odniesieniu do podmiotu gospodarczego.
Ponadto przejmowane są zabezpieczenia określone w art. 10 i 16, na warunkach rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
Artykuł 18
1.
Kwota pomocy jest obliczana w stosunku do wagi netto odnotowanej zgodnie z art. 13 ust. 4 lit. b).
Kurs stosowany przy przeliczaniu kwoty pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania na walutę krajową jest równy kursowi przeliczeniowemu stosowanemu w dniu rozpoczęcia wykonania umowy, zgodnie z art. 13 ust. 3 akapit drugi.
2.
Wymagania w odniesieniu do ilości przewidzianych w ofertach przetargowych i umowach uważa się za spełnione, jeżeli zostały one faktycznie spełnione w odniesieniu do 98 % tych ilości.
Jeżeli analiza określona w art. 13 ust. 5 nie daje dostatecznych podstaw do potwierdzenia, że oliwa w kadziach odpowiada kategorii, na którą została przyznana umowa, wówczas uważa się, że nie jest z nią zgodna całkowita ilość objęta ofertą.
3.
Pomoc, lub – jeżeli na podstawie art. 16 przyznana została zaliczka – saldo należnej pomocy, jest wypłacana tylko wówczas, gdy spełnione zostają wszystkie wymogi umowy.
Wypłata pomocy lub salda pomocy następuje po dokonaniu kontroli zgodności z wymaganiami, w ciągu 60 dni od daty wygaśnięcia umowy.
Artykuł 19
1.
Zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o krajowych środkach podejmowanych w odniesieniu do wykonania niniejszego rozporządzenia i treści wzorcowej umowy.
2.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję pocztą elektroniczną o ilościach oliwy z oliwek, w odniesieniu do których przyznana została pomoc i które, tam, gdzie jest to właściwe, nie są przedmiotem:
- umowy,
- zgodności ani całkowitego wykonania umowy.
Powiadomienia określone w pierwszym akapicie wyszczególniają daną częściową procedurę przetargową i, odpowiednio, kategorie oliwy, podmioty gospodarcze albo regiony.
Powiadomienie następuje jak najwcześniej, jednak nie później niż dziesiątego dnia miesiąca następującego po danym miesiącu.
Artykuł 20
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2768/98.
Artykuł 21
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2154/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w odniesieniu do wpisu nazwy do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych" ("Sidra de Asturias" lub "Sidra d’Asturies") – [PDO]
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3 i 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 wniosek Hiszpanii o zarejestrowanie nazwy "Sidra de Asturias" lub "Sidra d’Asturies" został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [2].
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2155/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające elementy specyfikacji nazwy pochodzenia znajdującej się w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 (Miel de sapin des Vosges) [CHNP]
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 9 tiret trzecie oraz art. 6 ust. 3 i 4 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 9 tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 Francja zażądała zmiany elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia "Miel de sapin des Vosges" zarejestrowanej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1107/96 [2].
(2) Proponowana zmiana ma na celu zmianę metody określania zabarwienia miodu dokonywanej obecnie metodą intensywności według skali Pfunda.
(3) W następstwie wprowadzonej zmiany kryterium zabarwienia miodu będzie sprawdzane poprzez wysłanie do badania organoleptycznego próbki referencyjnej określającej kolor miodu.
Metodę tę uważa się za bardziej wiarygodną.
(4) Po przeanalizowaniu wniosku o dokonanie zmiany stwierdzono, że jest ona minimalna.
Wynika to z faktu, że zmiana ta nie powoduje zmiany właściwości produktu objętego nazwą pochodzenia, ponieważ cecha dotycząca zabarwienia jest utrzymana, różna jest jedynie metoda określania zabarwienia.
(5) W związku z tym dla chronionej nazwy pochodzenia "Miel de sapin des Vosges" należy zmienić punkt "opis" w specyfikacji, określony w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, skreślając odniesienie do intensywności barwy w skali Pfunda.
(6) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 383/2004 [3] Komisja opublikuje zestawienie streszczające w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(7) Komisja wzięła również pod uwagę, że zmiana jest zgodna z rozporządzeniem (EWG) nr 2081/92.
W związku z tym zmiana opisu produktu o nazwie "Miel de sapin des Vosges" powinna zostać zarejestrowana i opublikowana.
Należy zatem dodać do zestawienia streszczającego wyjaśnienia zawarte w specyfikacji dotyczące zabarwienia miodów objętych tą nazwą.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Procedura określona w art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 nie ma zastosowania do zmian, o których mowa w art. 2.
Artykuł 2
W specyfikacji nazwy pochodzenia "Miel de sapin des Vosges" wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Pełne zestawienie zawierające główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2156/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające elementy specyfikacji nazwy pochodzenia znajdującej się w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 (Siurana) [PDO]
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 9 oraz art. 6 ust. 3 i 4 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 wniosek Hiszpanii o dokonanie zmian elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia "Siurana", zarejestrowanej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1107/96 [2], został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [3].
(2) Ponieważ do Komisji nie zostało przesłane żadne pisemne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, zmiany te powinny zostać zarejestrowane i opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2157/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
określające opłaty licencyjne na 2006 r. dla statków wspólnotowych dokonujących połowów na wodach Grenlandii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1245/2004 z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego czwarty Protokół ustanawiający warunki dotyczące połowów przewidzianych w Umowie w sprawie rybołówstwa zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii oraz Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony [1], w szczególności jego art. 4 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1245/2004 stanowi, że właściciele statków wspólnotowych, którzy uzyskują licencję dla statku wspólnotowego uprawnionego do połowów na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem wyłącznej strefy gospodarczej Grenlandii, uiszczają opłatę licencyjną zgodnie z art. 11 ust. 5 czwartego Protokołu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2140/2004 z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1245/2004 w odniesieniu do wniosków o licencje połowowe na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem wyłącznej strefy gospodarczej Grenlandii [2] wdraża porozumienie administracyjne dotyczące licencji połowowych określone w art. 11 ust. 5 czwartego Protokołu.
(3) Część B.4 Porozumienia administracyjnego określa, że opłaty licencyjne na 2006 r. mają zostać ustalone w Załączniku do tego Porozumienia i wynosić 3 % ceny za tonę za gatunek.
(4) Właściwe jest określenie w niniejszym rozporządzeniu opłat licencyjnych na 2006 r. przyjętych przez Wspólnotę i Grenlandię w dniu 12 grudnia 2005 r. w Załączniku do Porozumienia administracyjnego.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty licencyjne na 2006 r. dla statków wspólnotowych uprawnionych do połowów na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem wyłącznej strefy gospodarczej Grenlandii są określone w Załączniku do Porozumienia administracyjnego, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2140/2004.
Tekst Załącznika do Porozumienia administracyjnego jest załączony do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2158/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000 w zakresie przedłużenia kontyngentów taryfowych Wspólnoty na produkty z włókna juty i włókna kokosowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi przyjętymi w ramach GATT oraz niektórymi innymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi i ustanawiające szczegółowe zasady dostosowywania kontyngentów i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1808/95 [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. b) tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z ofertą złożoną w ramach Konferencji ONZ ds. Handlu i Rozwoju (Unctad) i z jej systemem ogólnych preferencji taryfowych (GSP), Wspólnota wprowadziła w 1971 r. preferencje taryfowe na produkty z włókna juty i włókna kokosowego pochodzące z niektórych krajów rozwijających się.
Preferencje te przyjęły formę stopniowej obniżki należności celnych ze Wspólnej Taryfy Celnej i od 1978 r. do dnia 31 grudnia 1994 r., pełnego zawieszenia tych należności.
(2) Od momentu wejścia w życie ogólnego systemu preferencji celnych w 1995 r., Wspólnota, zgodnie z GATT, otworzyła autonomiczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe z zerową stawką celną na określone ilości produktów z włókna juty i włókna kokosowego.
Kontyngenty taryfowe ustanowione na te produkty na mocy rozporządzenia (WE) nr 32/2000 zostały przedłużone do dnia 31 grudnia 2005 r. rozporządzeniem Komisji (WE) nr 25/2005 [2].
(3) Jako że ogólny system preferencji celnych [3] został przedłużony do dnia 31 grudnia 2008 r. na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r., te uzgodnienia kontyngentowe na produkty z włókna juty i włókna kokosowego należy również przedłużyć do dnia 31 grudnia 2008 r.
(4) W związku z powyższym, rozporządzenie (WE) nr 32/2000 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Sformułowanie dotyczące numerów porządkowych kontyngentów 09.0107, 09.0109 i 09.0111 w piątej kolumnie ("okres kontyngentu") w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 32/2000, "od 1.1.2005 do 31.12.2005" zastępuje się zdaniem "od 1.1.2006 do 31.12.2006, od 1.1.2007 do 31.12.2007 i od 1.1.2008 do 31.12.2008".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2159/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 stycznia 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2160/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1918/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2131/2005 [2].
(2) Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 2131/2005, należy zmienić te refundacje,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 2131/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2161/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 [3].
Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2101/2005 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2162/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 22,051 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2164/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
znoszące zakaz połowów halibuta niebieskiego w strefie NAFO 3LMNO przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [3], określa kwoty na rok 2005.
(2) Dnia 24 sierpnia 2005 r.
Hiszpania powiadomiła Komisję, zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, o wydaniu tymczasowego zakazu połowów halibuta niebieskiego na wodach strefy NAFO 3LMNO przez statki pływające pod banderą tego państwa obowiązującego od dnia 1 września 2005 r.
(3) Dnia 14 września 2005 r., zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i art. 26 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1486/2005 [4] zakazujące połowów halibuta niebieskiego na wodach strefy NAFO 3LMNO przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii.
(4) Zgodnie z nowymi informacjami otrzymanymi przez Komisję od władz Hiszpanii, w ramach przysługującej Hiszpanii w strefie NAFO 3LMNO kwoty wciąż jest dostępna pewna ilość halibuta niebieskiego.
W związku z powyższym należy zezwolić na połowy halibuta niebieskiego na tych wodach przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii.
(5) Zezwolenie to powinno wejść w życie w dniu 10 grudnia 2005 r. w celu umożliwienia dokonania połowów dostępnej ilości halibuta niebieskiego przed końcem roku.
(6) Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1486/2005 z dniem 10 grudnia 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uchylenie
Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1486/2005.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2165/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 [1] zakazuje nadmiernego tłoczenia winogron oraz tłoczenia drożdżowego osadu winiarskiego, aby nie dopuścić do złej jakości wina, i przewiduje w tym celu obowiązkową destylację wytłoków gronowych i drożdżowego osadu winiarskiego.
Zważywszy, że struktury produkcji i rynku w strefach uprawy winorośli w Słowacji i w Słowenii zapewniają realizację celów określonych w tym przepisie, w odniesieniu do producentów z tych regionów należy zastąpić obowiązek destylacji produktów ubocznych pochodzących z produkcji wina obowiązkiem wycofania tych produktów ubocznych pod kontrolą.
(2) Na mocy art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 decyzja o tym, czy zaklasyfikować Polskę jako strefę A uprawy winorośli w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia, który dotyczy klasyfikacji obszarów obsadzonych winoroślą w Państwach Członkowskich na strefy upraw winorośli, zapadnie z chwilą przystąpienia Polski do UE.
Władze polskie przekazały Komisji informacje dotyczące obszarów obsadzonych winoroślą w Polsce i ich położenia geograficznego.
Informacje te wskazują, że obszary obsadzone winoroślą mogą zostać zaklasyfikowane do strefy A uprawy winorośli.
(3) W związku z niedawnym uproszczeniem rozgraniczenia obszarów obsadzonych winoroślą w Republice Czeskiej, które są zaklasyfikowane do strefy A i B powyższego załącznika III, załącznik ten powinien zostać odpowiednio zmieniony poprzez wprowadzenie nowych oznaczeń obszarów obsadzonych winoroślą.
(4) Załącznik IV rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 ustanawia listę procesów i praktyk enologicznych dozwolonych przy produkcji wina.
W niektórych Państwach Członkowskich, na zasadzie eksperymentu, zezwolono na kilka procesów i praktyk enologicznych nieprzewidzianych w tym załączniku, na warunkach określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1622/2000 z dnia 24 lipca 2000 r. ustanawiającym niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina oraz wspólnotowy kodeks praktyk i procesów enologicznych [2].
Uzyskane wyniki wskazują, że te praktyki i procesy mogą wpłynąć na poprawę produkcji i trwałości wina, nie stanowiąc zarazem zagrożenia dla zdrowia konsumentów.
Te eksperymentalne praktyki są już uznane w Państwach Członkowskich i dopuszczone przez Międzynarodowe Biuro ds. Winorośli i Wina.
Należy więc ostatecznie zezwolić na te praktyki i procesy na poziomie wspólnotowym.
(5) Zgodnie z załącznikiem VI pkt D.1 do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 wina gatunkowe produkowane w określonych regionach (por) mogą być otrzymywane lub produkowane tylko z owoców (gron) winorośli znajdujących się na liście Państwa Członkowskiego producenta, które zostały zebrane w określonym regionie.
Jednakże zgodnie z pkt D.2 tego załącznika, w przypadku tradycyjnej praktyki produkcyjnej określonej specjalnymi przepisami Państwa Członkowskiego producenta, to Państwo Członkowskie może pod pewnymi warunkami zezwolić do dnia 31 sierpnia 2005 r. wydając wyraźne upoważnienie i pod stosowną kontrolą, aby gatunkowe wino musujące produkowane w określonych regionach (por) było otrzymywane przez dodanie do produktu podstawowego tego wina, jednego lub kilku produktów sektora wina niepochodzących z określonego regionu, którego nazwę nosi to wino.
(6) Włochy zastosowały to odstępstwo przy produkcji gatunkowych win musujących por "Conegliano-Valdobbiadene" i "Montello e Colli Asolani".
W celu dostosowania aspektów strukturalnych do tradycyjnej praktyki produkcji takich win, należy przedłużyć to odstępstwo do dnia 31 grudnia 2007 r.
(7) Zgodnie z załącznikiem III pkt 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 obszary uprawy winorośli w Danii i Szwecji zaliczają się do strefy A uprawy winorośli. Oba te Państwa Członkowskie obecnie są w stanie produkować wina stołowe z oznaczeniem geograficznym.
W związku z tym do załącznika VII pkt A.2 powinny zostać dodane sformułowania "Lantvin" i "Regional vin".
(8) Odstępstwa, o których mowa w załączniku VII pkt D.1 i w załączniku VIII pkt F lit. a), umożliwiające użycie w informacjach znajdujących się na etykiecie jednego lub więcej języków urzędowych Wspólnoty, powinny mieć zastosowanie do Cypru.
(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1493/1999,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 27 ust. 7 otrzymuje następujące brzmienie:
Każda osoba fizyczna oraz każda osoba prawna lub też grupa osób, które zajmują się przetwórstwem winogron zebranych w strefie A upraw winorośli lub w niemieckiej części strefy B upraw winorośli oraz na obszarach obsadzonych winoroślą w Republice Czeskiej, na Malcie, w Austrii, Słowenii lub Słowacji, jest zobowiązana do wycofania pod kontrolą produktów ubocznych powstałych w wyniku tego przetwórstwa, zgodnie z warunkami, które zostaną określone."; 2) załączniki III, IV, VI, VII i VIII zmienia się zgodnie z Załącznikiem.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Punkt 3 Załącznika stosuje się od dnia 1 września 2005 r.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
ustanawiające środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Najnowsze informacje naukowe pochodzące od Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) wskazują na to, że zasoby morszczuka nowozelandzkiego i homarca w strefach ICES VIIIc oraz IXa zostały dotknięte śmiertelnością połowową w takim stopniu, że liczebność dorosłych osobników w morzu spadła do poziomu, w którym zasoby mogą nie być w stanie odnowić się przez rozmnażanie i w związku z tym grozi im wyczerpanie.
(2) Powinny zostać przedsięwzięte środki w celu ustanowienia wieloletnich planów odnowy tych zasobów, zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [2].
(3) Celem powyższych planów powinna być odbudowa tych zasobów do bezpiecznych granic biologicznych w ciągu dziesięciu lat.
(4) Cel będzie można uznać za osiągnięty, jeśli w świetle najnowszych informacji dostarczonych przez ICES, ocena sporządzona przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) wykaże, że liczebność omawianych zasobów mieści się w bezpiecznych granicach biologicznych.
(5) Aby cel ten został osiągnięty, poziom śmiertelności połowowej ryb powinien być kontrolowany, tak by istniało duże prawdopodobieństwo, że jej wskaźniki będą się zmniejszać z roku na rok.
(6) Kontrolę wskaźników śmiertelności połowowej ryb można osiągnąć poprzez opracowanie odpowiedniej metody ustalania poziomu ogólnego dopuszczalnego połowu (TAC) dla omawianych zasobów oraz opracowanie systemu obejmującego obszary zamknięte i ograniczenia kilowatodni, na mocy którego nakład połowowy dla tych zasobów będzie ograniczony do poziomu uniemożliwiającego przekroczenie TAC.
(7) Po odnowieniu zasobów Rada powinna podjąć decyzję w sprawie wniosku Komisji dotyczącego dalszych środków, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
(8) Poza środkami określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [3] powinny zostać włączone dodatkowe środki kontroli w celu zapewnienia zgodności ze środkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
(9) Odnowienie zasobów homarca wymaga ochrony niektórych obszarów rozmnażania tego gatunku przed połowami.
W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 850/98 [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I CEL
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia plan odnowy następujących zasobów (zwanych dalej "omawianymi zasobami"):
a) zasobów morszczuka nowozelandzkiego występującego w strefach VIIIc i IXa, wyznaczonych przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES);
b) zasobów homarca występującego w strefie ICES VIIIc;
c) zasobów homarca występującego w strefie ICES IXa.
Artykuł 2
Cel planu odnowy
Plan odnowy ma na celu odbudowę omawianych zasobów do bezpiecznych granic biologicznych zgodnie z informacjami dostarczonymi przez ICES.
Obejmuje on:
a) w odniesieniu do zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), osiągnięcie biomasy tarła w wysokości 35000 ton przez okres dwóch kolejnych lat, zgodnie z dostępnymi raportami naukowymi, lub zwiększenie liczebności dorosłych osobników w ciągu dziesięciu lat, tak aby osiągnąć wartości równe lub wyższe niż 35000 ton.
Liczba ta jest korygowana w świetle nowych danych naukowych otrzymanych od Komitetu STECF;
b) w odniesieniu do zasobów, o których mowa w art. 1 lit. b) i c), odbudowa zasobów do bezpiecznych granic biologicznych w ciągu dziesięciu lat.
Artykuł 3
Ocena środków odnowy zasobów
1.
Komisja, na podstawie informacji otrzymywanych od ICES oraz STECF, ocenia w drugim oraz w każdym następnym roku obowiązywania niniejszego rozporządzenia wpływ środków odnowy na omawiane zasoby oraz na połowy tych zasobów.
2.
Jeśli na podstawie corocznej oceny Komisja stwierdzi, że w stosunku do któregokolwiek z omawianych zasobów osiągnięto cel określony w art. 2, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, decyduje na wniosek Komisji o zastąpieniu przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu planu odnowy dla takich zasobów, planem zarządzania, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
3.
Jeśli na podstawie rocznej oceny Komisja stwierdzi, że żaden z omawianych zasobów nie wykazuje właściwych oznak odnowy, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, decyduje na wniosek Komisji o dodatkowych lub alternatywnych środkach, które należy podjąć, by zapewnić odnowę omawianych zasobów.
ROZDZIAŁ II
OGÓLNY DOPUSZCZALNY POŁÓW
Artykuł 4
Ustalanie TAC
1.
Co roku, stanowiąc większością kwalifikowaną na podstawie wniosku Komisji, Rada decyduje o TAC dla omawianych zasobów na następny rok.
2.
Dla zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), TAC jest ustalany zgodnie z art. 5.
3.
Dla zasobów, o których mowa w art. 1 lit. b) i c), TAC jest ustalany zgodnie z art. 6.
Artykuł 5
Procedura ustalania TAC dla zasobów morszczuka nowozelandzkiego
1.
W przypadku oszacowania przez STECF na podstawie najnowszego raportu ICES wskaźnika śmiertelności połowowej zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), na ponad 0,3 rocznie, TAC dla tych zasobów nie może przekraczać poziomu połowów, który – zgodnie z oceną naukową dokonaną przez STECF na podstawie najnowszego raportu ICES – spowoduje zmniejszenie wskaźnika śmiertelności połowowej o 10 % w roku obowiązywania takiego poziomu TAC w porównaniu ze wskaźnikiem śmiertelności połowowej oszacowanym dla poprzedniego roku.
2.
W przypadku oszacowania przez STECF na podstawie najnowszego raportu ICES wskaźnika śmiertelności połowowej zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), na 0,3 rocznie lub poniżej tej wartości, TAC dla tych zasobów jest ustalany na poziomie połowów, który – zgodnie z oceną naukową dokonaną przez STECF na podstawie najnowszego raportu ICES – będzie skutkował wskaźnikiem śmiertelności połowowej równym 0,27 rocznie w roku zastosowania takiego poziomu TAC.
3.
Jeśli STECF, na podstawie najnowszego raportu ICES, jest w stanie obliczyć poziom połowów odpowiadający wskaźnikom śmiertelności określonym w ust. 1 i 2 tylko dla części stref ICES VIIIc i IXa, TAC zostaje ustalony na poziomie zgodnym zarówno z:
a) poziomem połowów odpowiadającym określonemu wskaźnikowi śmiertelności w obszarze objętym informacjami naukowymi; oraz
b) utrzymaniem stałego stosunku połowów między obszarem objętym informacjami naukowymi a całością stref VIIIc i IXa.
Stosunek ten oblicza się na podstawie połowów w okresie trzech lat poprzedzających rok, w którym podejmowana jest decyzja.
Stosuje się metodę obliczeniową określoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Procedura ustalania TAC dla zasobów homarców
Na podstawie najnowszej oceny naukowej przeprowadzonej przez STECF, TAC dla zasobów, o których mowa w art. 1 lit. b) i c), ustala się na poziomie, który spowoduje taką samą względną zmianę wskaźnika śmiertelności połowowej tego gatunku, jak zmiana wskaźnika śmiertelności połowowej osiągnięta na podstawie art. 5 w odniesieniu do zasobów, o których mowa w art. 1 lit a).
Artykuł 7
Ograniczenia zmienności TAC
Od pierwszego roku obowiązywania niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące zasady:
a) jeżeli z zastosowania art. 5 lub 6 wynika wzrost wysokości TAC w stosunku do poprzedniego roku o ponad 15 %, Rada przyjmuje TAC w wysokości nieprzekraczającej o więcej niż 15 % TAC z poprzedniego roku;
b) jeżeli z zastosowania art. 5 lub 6 wynika obniżenie wysokości TAC w stosunku do poprzedniego roku o ponad 15 %, Rada przyjmuje TAC w wysokości, która nie jest niższa o więcej niż 15 % od TAC z poprzedniego roku.
ROZDZIAŁ III
OGRANICZENIE NAKŁADU POŁOWOWEGO
Artykuł 8
Ograniczenie nakładów
1.
Wielkości TAC, o których mowa w rozdziale II, uzupełniane są systemem ograniczenia nakładów połowowych na podstawie obszarów geograficznych i kategorii narzędzi połowowych, a także związanymi z nimi warunkami wykorzystywania takich wielkości dopuszczalnych połowów określonych w załączniku IVb do rozporządzenia Rady nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [5].
2.
Co roku, stanowiąc większością kwalifikowaną na podstawie wniosku Komisji, Rada podejmuje decyzję w sprawie korekty maksymalnej liczby dni połowowych dostępnych dla statków podlegających systemowi ograniczenia nakładów połowowych, o którym mowa w ust. 1.
Korekta ta jest proporcjonalna do rocznej korekty śmiertelności połowowej, która jest oszacowana przez ICES i STECF jako zgodna ze wskaźnikami śmiertelności połowowej ustalonymi zgodnie z metodą określoną w art. 5.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2, każde zainteresowane Państwo Członkowskie może zastosować inną metodę zarządzania nakładami w części obszaru IXa leżącej na wschód od długości geograficznej 7°23′48″ W, mierząc zgodnie z układem WGS84.
Metoda taka ustala poziom odniesienia nakładu połowowego równy nakładowi połowowemu w 2005 r.
Na rok 2006 i kolejne lata nakład połowowy jest korygowany o wielkość, o której decyduje Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na podstawie wniosku Komisji.
Korekta ta jest proponowana po przeanalizowaniu najnowszych informacji od STECF w świetle najnowszego raportu ICES.
W przypadku braku decyzji Rady zainteresowane Państwa Członkowskie zapewniają, że nakład połowowy nie przekroczy poziomu odniesienia.
4.
Komisja może wymagać od każdego Państwa Członkowskiego, korzystającego z odstępstwa przewidzianego w ust. 3, dostarczenia sprawozdania na temat stosowania wszelkich innych metod zarządzania nakładami.
Komisja przekazuje takie sprawozdanie wszystkim pozostałym Państwom Członkowskim.
5.
Do celów ust. 3 nakład połowowy mierzony jest jako suma, w każdym roku kalendarzowym, iloczynu mierzonej w kW zainstalowanej mocy silnika wszystkich odpowiednich statków i ich liczby dni połowowych na danym obszarze.
ROZDZIAŁ IV
MONITOROWANIE, KONTROLA I NADZÓR
Artykuł 9
Margines tolerancji
1.
W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie [6], dozwolony margines tolerancji przy szacowaniu ilości omawianych zasobów, w kilogramach zatrzymanych na pokładzie, wynosi 8 % wartości wpisanej do dziennika połowowego.
W przypadku gdy przepisy wspólnotowe nie określają współczynnika konwersji, zastosowanie ma współczynnik konwersji przyjęty przez Państwo Członkowskie, którego banderę podnosi dany statek.
2.
Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadkach gdy ilość omawianych zasobów na pokładzie nie przekracza 50 kg.
Artykuł 10
Ważenie wyładunku
Właściwe organy Państwa Członkowskiego gwarantują, że każda ilość zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), przekraczająca 300 kg lub 150 kg zasobów, o których mowa w art. 1 lit. b) i/lub c), złowiona w którymkolwiek z obszarów, o których mowa w art. 1, jest przed sprzedażą ważona na wadze aukcyjnej.
Artykuł 11
Uprzednie powiadamianie
Kapitan wspólnotowego statku rybackiego, który przebywał na obszarach, o których mowa w art. 1, i który zamierza przeładować jakąkolwiek ilość omawianych zasobów zatrzymanych na pokładzie lub wyładować jakąkolwiek ilość omawianych zasobów w porcie lub w miejscu wyładunku w państwie trzecim, przekazuje właściwym organom Państwa Członkowskiego, którego banderę podnosi statek, przynajmniej na 24 godziny przed przeładunkiem lub wyładunkiem w państwie trzecim, następujące informacje:
- nazwę portu lub miejsca wyładunku,
- przewidywany czas przybycia do portu lub miejsca wyładunku,
- ilość w kilogramach żywej wagi wszystkich gatunków, których ilość zatrzymana na pokładzie przekracza 50 kg.
Takie powiadomienie może również zostać dokonane przez przedstawiciela kapitana statku rybackiego.
Artykuł 12
Oddzielne sztauowanie morszczuka nowozelandzkiego i homarca
1.
Jeśli na pokładzie statku sztauowane są przekraczające 50 kg ilości zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), zabrania się zatrzymywania na pokładzie wspólnotowego statku rybackiego w kontenerze jakichkolwiek ilości zasobów, o których mowa w art. 1, wymieszanych z innymi gatunkami organizmów morskich.
2.
Kapitanowie wspólnotowych statków rybackich udzielają kontrolerom Państw Członkowskich pomocy umożliwiającej porównanie ilości zadeklarowanej w dzienniku połowowym i wielkości połowów dotyczących omawianych zasobów przechowywanych na pokładzie.
Artykuł 13
Transport morszczuka nowozelandzkiego i homarca
1.
Właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą wymagać zważenia, przed transportem z portu pierwszego wyładunku do innego miejsca, każdej ilości zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), przekraczającej 300 kg lub 150 kg zasobów, o których mowa w art. 1 lit. b) lub c), złowionych w którymkolwiek z obszarów geograficznych, o których mowa w art. 1, i wyładowanych po raz pierwszy w tym Państwie Członkowskim.
2. W drodze odstępstwa od art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, ilościom zasobów, o których mowa w art. 1 lit. a), przekraczającym 300 kg, które są transportowane do miejsca innego niż miejsce wyładunku lub przywozu, towarzyszy kopia jednej z deklaracji przewidzianych w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 dotycząca transportowanych ilości tych gatunków. Nie stosuje się zwolnienia przewidzianego w art. 13 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.
Artykuł 14
Szczególny program monitorowania
W drodze odstępstwa od art. 34c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, szczególny program monitorowania omawianych zasobów może trwać dłużej niż dwa lata od daty jego wejścia w życie.
ROZDZIAŁ V
ZMIANY W ROZPORZĄDZENIU (WE) NR 850/98
Artykuł 15
Ograniczenia połowów homarca
W rozporządzeniu (WE) nr 850/98 dodaje się artykuł w następującym brzmieniu:
"Artykuł 29b
Ograniczenia w połowie homarca
1.
W okresach określonych poniżej zabronione są połowy z użyciem:
i) włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych mających kontakt z dnem morza; oraz
ii) więcierzy w obszarach geograficznych ograniczonych loksodromami łączącymi następujące pozycje mierzone zgodnie z układem WGS84:
a) od 1 czerwca do 31 sierpnia:
szerokość geograficzna 42°23′ N, długość geograficzna 08°57′ W
szerokość geograficzna 42°00′ N, długość geograficzna 08°57′ W
szerokość geograficzna 42°00′ N, długość geograficzna 09°14′ W
szerokość geograficzna 42°04′ N, długość geograficzna 09°14′ W
szerokość geograficzna 42°09′ N, długość geograficzna 09°09′ W
szerokość geograficzna 42°12′ N, długość geograficzna 09°09′ W
szerokość geograficzna 42°23′ N, długość geograficzna 09°15′ W
szerokość geograficzna 42°23′ N, długość geograficzna 08°57′ W
b) od 1 maja do 31 sierpnia:
szerokość geograficzna 37°45′ N, długość geograficzna 009°00′ W
szerokość geograficzna 38°10′ N, długość geograficzna 009°00′ W
szerokość geograficzna 38°10′ N, długość geograficzna 009°15′ W
szerokość geograficzna 37°45′ N, długość geograficzna 009°20′ W.
2.
W drodze odstępstwa od zakazu ustanowionego w ust. 1, połowy z użyciem włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych mających kontakt z dnem morza na obszarach geograficznych i w okresie określonym w ust. 1 lit. b) są dozwolone, pod warunkiem że przyłów homarca nie przekracza 2 % całkowitej wagi połowu.
3.
W drodze odstępstwa od zakazu ustanowionego w ust. 1, połowy z użyciem więcierzy, które nie łowią homarca, są dozwolone na obszarze geograficznym i w okresie określonym w ust. 1 lit. b).
4.
Na obszarach geograficznych i poza okresami, o których mowa w ust. 1, przyłowy homarca nie mogą przekraczać 5 % całkowitej wagi połowu.
5.
Na obszarach geograficznych określonych w ust. 1 oraz poza okresami określonymi w ust. 1 Państwa Członkowskie gwarantują, że poziomy nakładów połowowych statków łowiących przy użyciu włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych mających kontakt z dnem morza nie przekraczają poziomów nakładów połowowych statków danego Państwa Członkowskiego w tych samych okresach i na tych samych obszarach geograficznych z roku 2004.
6.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o środkach podjętych w celu wypełnienia zobowiązania ustanowionego w ust. 5.
Jeżeli Komisja uzna, że środki podjęte przez Państwo Członkowskie nie spełniają tego zobowiązania, może zaproponować dokonanie zmian w tych środkach.
W przypadku braku porozumienia dotyczącego środków między Komisją a danym Państwem Członkowskim Komisja może przyjąć środki zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 [7].
Artykuł 16
Sprawozdanie na temat planu odnowienia
Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające wnioski dotyczące zastosowania planu odnowienia omawianych zasobów, wraz z dostępnymi danymi społeczno-gospodarczymi związanymi z tym planem.
Sprawozdanie to jest składne w terminie do dnia 17 stycznia 2010 r.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2167/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1467/2004 nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ISTNIEJĄCE ŚRODKI
(1) Obecnie obowiązującymi środkami w stosunku do przywozu do Wspólnoty politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki są ostateczne cła antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/2004 [2].
Zgodnie z tym samym rozporządzeniem cło antydumpingowe nałożono również na przywóz PET pochodzącego z Australii.
B. BIEŻĄCE DOCHODZENIE
1.
Wniosek o dokonanie przeglądu
(2) Po nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz PET pochodzącego z ChRL, Komisja otrzymała wniosek od przedsiębiorstwa Jiangyin Chengsheng New Packing Material Co., Ltd. ("wnioskodawca") o wszczęcie przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1467/2004 pod kątem "nowego eksportera" zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnym z producentów eksportujących w ChRL poddanych środkom antydumpingowym obowiązującym na PET.
Ponadto twierdził, że nie prowadził wywozu PET do Wspólnoty w czasie pierwotnego okresu objętego dochodzeniem ("pierwotny okres dochodzenia", tzn. okres od dnia 1 kwietnia 2002 r. do dnia 31 marca 2003 r.), ale zaczął prowadzić wywóz PET do Wspólnoty po tym okresie.
2.
Wszczęcie przeglądu pod kątem "nowego eksportera"
(3) Komisja zbadała dowody przedstawione przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia rozpoczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 podstawowego rozporządzenia. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag przez odpowiedni przemysł wspólnotowy, Komisja wszczęła, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 523/2005 [3], przegląd rozporządzenia (WE) nr 1467/2004 w odniesieniu do wnioskodawcy i rozpoczęła swoje dochodzenie.
(4) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji wszczynającym przegląd zniesiono cło antydumpingowe wynoszące 184 EUR/t nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1467/2004 na przywóz PET produkowanego przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 podstawowego rozporządzenia, władzom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.
3.
Produkt rozpatrywany
(5) Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam jak podczas dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków na przywóz PET pochodzącego z ChRL ("dochodzenie pierwotne"), tzn. PET o współczynniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, zwykle zgłaszany w ramach kodu CN 39076020.
4.
Zainteresowane strony
(6) Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu.
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich uwag na piśmie oraz złożenie ustnych wyjaśnień.
(7) Komisja przesłała również wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie statusu podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych ("MET") oraz kwestionariusz.
Komisja otrzymała odpowiedzi w wyznaczonych w tym celu terminach. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne dla celów określenia dumpingu, łącznie z formularzem MET, oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy.
5.
Okres objęty dochodzeniem
(8) Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 października 2003 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. ("okres objęty dochodzeniem" lub "IP").
C. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
Przyznanie statusu "nowego eksportera"
(9) Dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca nie prowadził wywozu rozpatrywanego produktu w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem oraz że rozpoczął wywóz do Wspólnoty po tym okresie.
(10) Ponadto wnioskodawca wykazał, że nie był powiązany z żadnymi eksporterami lub producentami w ChRL podlegającymi obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do przywozu PET pochodzącego z ChRL.
(11) W tym kontekście potwierdza się, że wnioskodawcę powinno się uważać za "nowego eksportera" zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
2.
Status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych ("MET")
(12) Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu pochodzącego z ChRL wartość normalną określa się zgodnie z ust. 1–6 wspomnianego artykułu dla producentów spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach gdy zostanie wykazane, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego miały zastosowanie warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:
- decyzje biznesowe podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznego wpływu państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,
- firmy mają jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości ("MSR") i jest stosowana we wszystkich celach,
- nie ma miejsca przeniesienie zniekształceń z systemów gospodarki nierynkowej,
- prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną,
- przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.
(13) Komisja poszukiwała wszelkich niezbędnych informacji i zweryfikowała wszelkie informacje dostarczone we wnioskach MET w siedzibie zainteresowanego przedsiębiorstwa.
(14) Dochodzenie wykazało, że wnioskodawca spełnił wszystkie pięć kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) podstawowego rozporządzenia.
Zatem uznano, że wnioskodawcy należy przyznać MET.
3.
Dumping
Określenie wartości normalnej
(15) Określając wartość normalną, Komisja najpierw ustaliła w odniesieniu do producenta eksportującego, czy jego łączna krajowa sprzedaż towaru objętego postępowaniem była reprezentatywna w porównaniu z jego łączną sprzedażą eksportową do Wspólnoty.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznano za reprezentatywną, gdy wielkość łącznej sprzedaży krajowej wynosiła co najmniej 5 % wielkości łącznej sprzedaży eksportowej do Wspólnoty.
Komisja ustaliła, że wnioskodawca sprzedawał PET na rynek krajowy w wielkościach reprezentatywnych.
(16) W odniesieniu do rozpatrywanego produktu nie dokonano rozróżnień rodzajów.
Dlatego też nie było potrzeby przeprowadzenia żadnego dodatkowego dochodzenia porównującego dane rodzaje celem sprawdzenia, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(17) Przeprowadzono również dochodzenie mające na celu wykazanie, czy sprzedaż PET na rynek krajowy w ilościach reprezentatywnych można uznać za przeprowadzoną w ramach normalnego handlu, poprzez ustalenie proporcji przynoszącej zysk sprzedaży PET niezależnym klientom.
Ponieważ wielkość przynoszącej zysk sprzedaży PET stanowiła ponad 80 % całkowitej ilości sprzedaży krajowej PET, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cen całej krajowej sprzedaży PET w okresie IP, niezależnie od tego czy tego rodzaju sprzedaż przynosiła zysk czy nie.
(18) W związku z tym, zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, wartość normalną oparto na cenach, zapłaconych lub należnych, na rynku krajowym ChRL.
Cena eksportowa
(19) Produkt objęty postępowaniem był wywożony i sprzedawany niezależnym klientom we Wspólnocie.
Z tego względu cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie faktycznie zapłaconej lub należnej ceny eksportowej.
Porównanie
(20) Porównania wartości normalnej i cen eksportowych dokonano na bazie ex-works.
W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną i ceną eksportową uwzględniono w formie dostosowania różnice mające wpływ na porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
Odpowiednie dostosowanie przyznano we wszystkich przypadkach, w których uznano je za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami.
Margines dumpingu
(21) Zgodnie z art. 2 ust. 11 podstawowego rozporządzenia średnią ważoną wartości normalnej porównano ze średnią ważoną ceny eksportowej rozpatrywanego produktu.
(22) Porównanie wykazało istnienie dumpingu.
Ten margines dumpingu, wyrażony jako procent ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem dla przedsiębiorstwa Jiangyin Chengsheng New Packing Material Co., Ltd wynosi 5,6 %.
D. ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI
(23) W świetle wyników dochodzenia uznaje się, że na wnioskodawcę należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie ustalonego marginesu dumpingu.
(24) Ze względu na formę środka uznano, że zmienione cło antydumpingowe powinno mieć taką samą formę, jak cła nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1467/2004.
Ustalono, że ceny PET mogą się wahać zgodnie z wahaniami cen ropy naftowej.
Dlatego też uznano za właściwe nałożenie ceł w formie określonej kwoty za tonę.
Następnie nałożono na przywóz PET od przedsiębiorstwa Jiangyin Chengsheng New Packing Material Co., Ltd. cło antydumpingowe, obliczone na podstawie marginesu dumpingu obliczonego jako procent, w wysokości 45 EUR za tonę.
(25) Margines ten, ustalony dla okresu objętego dochodzeniem, wynoszący 5,6 %, jest niższy od ogólnokrajowego poziomu usuwającego szkodę, wynoszącego 27,3 %, ustalonego dla ChRL w dochodzeniu pierwotnym.
Dlatego też wnioskuje się nałożenie cła w wysokości 45 EUR za tonę, opartego na marginesie dumpingu wynoszącym 5,6 %, oraz odpowiednią zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/2004.
E. WSTECZNE ZASTOSOWANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO
(26) W świetle powyższych ustaleń, cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz rozpatrywanego produktu, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 523/2005.
F. ZAWIADOMIENIE
(27) Zainteresowane strony poinformowano o wszelkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano nałożyć na przywóz PET od wnioskodawcy zmienione ostateczne cło antydumpingowe oraz nałożyć to cło z mocą wsteczną na przywóz podlegający rejestracji.
Uwagi zainteresowanych stron rozważono i uwzględniono tam, gdzie było to stosowne.
(28) Niniejszy przegląd nie zmienia daty wygaśnięcia środków nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/2004 zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Do tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/2004 wprowadza się zmiany poprzez dodanie poniższych informacji:
"Kraj _BAR_ Przedsiębiorstwo _BAR_ Stawka celna _BAR_ Kod dodatkowy TARIC _BAR_
Chińska Republika Ludowa _BAR_ Jiangyin Chengsheng New Packing Material Co., Ltd _BAR_ 45 EUR/t _BAR_ A510" _BAR_
2.
Niniejszym nałożone cło nakłada się również z mocą wsteczną na przywóz rozpatrywanego produktu, rejestrowany zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 523/2005.
Niniejszym poleca się władzom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu rozpatrywanego produktu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i wytwarzanego przez Jiangyin Chengsheng New Packing Material Co., Ltd.
3.
O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2168/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1831/94 dotyczące nieprawidłowości i zwrotu niesłusznie wypłaconych kwot w ramach finansowania z Funduszu Spójności oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1164/94 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiające Fundusz Spójności [1], w szczególności jego art. 12 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1831/94 [2] stosuje się do wszelkich dopuszczalnych działań określonych w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1164/94.
(2) Należy uaktualnić rozporządzenie (WE) nr 1831/94 w celu poprawy skuteczności systemu zgłaszania nieprawidłowości.
(3) Należy uściślić, że definicja nieprawidłowości przyjęta dla celów rozporządzenia (WE) nr 1831/94 pochodzi z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich [3].
(4) Konieczne jest dokładne określenie pojęcia "podejrzenia nadużycia finansowego" przy uwzględnieniu definicji "nadużycia finansowego" zawartej w konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich [4].
(5) Należy uzgodnić definicję "wstępnego dochodzenia administracyjnego lub sądowego" z definicją podaną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1681/94 z dnia 11 lipca 1994 r. dotyczącym nieprawidłowości oraz odzyskiwania kwot wypłaconych nieprawidłowo w związku z finansowaniem polityki strukturalnej i organizacją systemu informacji w tej dziedzinie [5].
(6) Należy również zdefiniować pojęcie "upadłości" oraz pojęcie "podmiotu gospodarczego".
(7) W celu podniesienia wartości dodanej systemu zgłaszania należy dokładnie określić obowiązek zgłaszania przypadków podejrzenia nadużycia finansowego dla celów analizy ryzyka, i z tego tytułu należy zapewnić wysoką jakość przekazywanych informacji.
(8) Należy określić, że rozporządzenie (WE) nr 1831/94 nadal stosuje się do przypadków już zgłoszonych w odniesieniu do nieprawidłowości o kwocie niższej od 10000 EUR.
(9) Należy określić informacje oceniane jako niezbędne w celu umożliwienia rozpatrywania przypadków, w których nie można odzyskać całkowitej kwoty albo nie można oczekiwać jej całkowitego odzyskania.
(10) W celu zmniejszenia obciążeń Państw Członkowskich związanych ze zgłaszaniem nieprawidłowości i dążąc do poprawy skuteczności należy podnieść minimalny próg, powyżej którego Państwa Członkowskie mają obowiązek zgłaszać nieprawidłowości, i należy dokładnie określić wyjątki od obowiązku zgłaszania.
(11) Rozporządzenie (WE) nr 1831/94 należy stosować bez uszczerbku dla art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt finansowych [6].
(12) Należy uwzględnić zobowiązania wynikające z rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych [7] oraz z dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [8].
(13) Należy ustalić kursy wymiany dla Państw Członkowskich nienależących do strefy euro.
(14) Rozporządzenie (WE) nr 1831/94 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) dodaje się art. 1a w brzmieniu:
"Artykuł 1a
Dla celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
1) "nieprawidłowość" oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniedbania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogło spowodować szkodę w ogólnym budżecie Wspólnot Europejskich w związku z finansowaniem nieuzasadnionego wydatku z budżetu Wspólnoty;
2) "podmiot gospodarczy" oznacza jakąkolwiek osobę fizyczną lub prawną lub jakikolwiek inny podmiot biorący udział w realizacji interwencji z funduszy, z wyjątkiem Państw Członkowskich, podczas wykonywania przez nie uprawnień władzy publicznej;
3) "wstępne dochodzenie administracyjne lub sądowe" oznacza wstępną ocenę pisemną wykonaną przez właściwy organ administracyjny lub sądowy, stwierdzającą na podstawie konkretnych faktów istnienie nieprawidłowości, bez uszczerbku dla możliwości późniejszego skorygowania lub wycofania wniosku dotyczącego istnienia nieprawidłowości w następstwie ustaleń dokonanych w trakcie postępowania administracyjnego lub sądowego;
4) "podejrzenie nadużycia finansowego" oznacza nieprawidłowość, która prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego i/lub sądowego na poziomie krajowym w celu stwierdzenia zamierzonego działania, w szczególności nadużycia finansowego określonego w art. 1 ust. 1 lit. a) Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich;
5) "upadłość" oznacza postępowanie upadłościowe w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 [9].
2) skreśla się art. 2;
3) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
W okresie dwóch miesięcy następujących po upływie każdego kwartału Państwa Członkowskie będące beneficjentami zgłaszają Komisji wszelkie nieprawidłowości, które były przedmiotem wstępnego dochodzenia administracyjnego i/lub sądowego.
W tym celu Państwa Członkowskie podają w każdym przypadku szczegółowe informacje dotyczące:
a) projektu lub przedmiotowego działania oraz numer projektu lub wspólny kod identyfikacyjny CCI (fr. Code Commun d’Identification);
b) przepisów, które zostały naruszone;
c) daty i źródła pierwszej informacji prowadzącej do podejrzenia, że pojawiła się nieprawidłowość;
d) praktyk stosowanych przy popełnianiu nieprawidłowości;
e) w stosownych przypadkach, czy praktyki te pozwalają podejrzewać nadużycie finansowe;
f) sposobu, w jaki wykryto nieprawidłowość;
g) w stosownych przypadkach, Państw Członkowskich i państw trzecich, których to dotyczy;
h) momentu lub okresu, w którym popełniono nieprawidłowość;
i) służb lub organów krajowych, które przystąpiły do stwierdzenia nieprawidłowości, oraz służb odpowiedzialnych za postępowanie administracyjne i/lub sądowe prowadzone w następstwie wykrycia nieprawidłowości;
j) daty wstępnego dochodzenia administracyjnego lub sądowego w sprawie nieprawidłowości;
k) tożsamości zaangażowanych osób fizycznych i/lub prawnych oraz innych zaangażowanych podmiotów, z wyjątkiem przypadków, gdy takie informacje nie mają znaczenia dla zwalczania nieprawidłowości ze względu na charakter tej nieprawidłowości;
l) całkowitej kwoty przyznanej na projekt lub działanie i podziału jej współfinansowania pomiędzy źródła wspólnotowe, krajowe i prywatne;
m) kwoty, której dotyczy nieprawidłowość, i jej podziału pomiędzy wspólnotowe, krajowe i prywatne źródła finansowania; w przypadkach, w których nie dokonano płatności ze środków publicznych na rzecz osób i/lub innych podmiotów określonych w lit. k), informacje dotyczące kwot, które byłyby niesłusznie wpłacone, jeśli nieprawidłowość nie zostałaby wykryta;
n) ewentualnego zawieszenia płatności i możliwości odzyskania kwot;
o) charakteru nieprawidłowego wydatku.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego nie ma obowiązku zgłaszania następujących przypadków:
- przypadków, w których jedyna nieprawidłowość polega na zaniechaniu częściowego lub całkowitego wykonania działania współfinansowanego przez budżet Wspólnoty na skutek upadłości instytucji wykonawczej lub ostatecznego odbiorcy.
Jednakże należy zgłaszać nieprawidłowości poprzedzające upadłość oraz wszelkie podejrzenia nadużycia finansowego;
- przypadków zgłaszanych organom administracyjnym przez instytucję wykonawczą lub ostatecznego odbiorcę z własnej woli lub przed wykryciem przez właściwe organy, przed lub po przyznaniu środków publicznych;
- przypadków, w których organy administracyjne wykrywają błąd w związku z kwalifikacją finansowanego projektu i przystępują do jego usunięcia przed dokonaniem płatności ze środków publicznych.";
4) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Państwa Członkowskie będące beneficjentami powiadamiają Komisję o decyzjach administracyjnych lub orzeczeniach sądowych lub ich głównych elementach dotyczących zakończenia tych procedur i określają w szczególności, czy stwierdzone elementy pozwalają podejrzewać nadużycie finansowe, czy też nie.";
b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Gdy Państwo Członkowskie będące beneficjentem uważa, że nie można będzie odzyskać kwoty albo nie można oczekiwać jej całkowitego odzyskania, informuje ono Komisję w specjalnym sprawozdaniu o nieodzyskanej kwocie oraz o powodach, dla których według niego kwotą tą powinna zostać obciążona Wspólnota bądź Państwo Członkowskie będące beneficjentem.
Informacje te muszą być wystarczająco szczegółowe, by pozwolić Komisji na podjęcie decyzji w najkrótszym możliwym terminie po konsultacji z władzami zainteresowanych Państw Członkowskich, które ponoszą konsekwencje finansowe w rozumieniu art. 12 ust. 1 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1164/94.
Informacje te muszą obejmować przynajmniej:
a) datę ostatniej płatności na rzecz instytucji wykonawczej i/lub ostatecznego odbiorcy;
b) kopię zlecenia windykacji;
c) w stosownych przypadkach kopię dokumentu poświadczającego upadłość instytucji wykonawczej lub ostatecznego odbiorcy;
d) krótki opis działań podjętych przez Państwo Członkowskie w celu odzyskania danej kwoty, zawierający informację o datach tych działań.";
5) dodaje się artykuł 6a w brzmieniu:
"Artykuł 6a
Informacje wymagane na mocy art. 3 i 4 oraz art. 5 ust. 1 przekazuje się w miarę możliwości drogą elektroniczną, bezpiecznym połączeniem, przy użyciu modułu opracowanego w tym celu przez Komisję.";
6) dodaje się artykuł 8a w brzmieniu:
"Artykuł 8a
Komisja może użyć wszelkich informacji o charakterze ogólnym lub operacyjnym przekazanych przez Państwa Członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia w celu przeprowadzenia analiz ryzyka przy pomocy stosownych narzędzi informatycznych i opracować na podstawie uzyskanych informacji sprawozdania i instrumenty ostrzegania służące lepszemu zrozumieniu wskazanego ryzyka.";
7) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Podczas przetwarzania danych osobowych na mocy niniejszego rozporządzenia Komisja i Państwa Członkowskie czuwają nad przestrzeganiem przepisów wspólnotowych i krajowych dotyczących ochrony wymienionych danych, w szczególności przepisów dyrektywy 95/46/WE i, w stosownych przypadkach, przepisów rozporządzenia (WE) nr 45/2001.";
8) artykuł 12 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 12
1.
W przypadku gdy nieprawidłowości odnoszą się do kwot poniżej 10000 EUR obciążających budżet Wspólnoty, Państwa Członkowskie nie przekazują Komisji informacji przewidzianych w art. 3 i 5, chyba że Komisja wyraźnie ich zażąda.
2.
Będące beneficjentami Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako waluty do dnia wykrycia nieprawidłowości, muszą przeliczyć kwotę przedmiotowych wydatków w walucie krajowej na euro.
Kwota ta zostanie przeliczona na euro według miesięcznego kursu księgowego Komisji z miesiąca, w którym wydatek został lub zostałby ujęty w księgach organu odpowiedzialnego za płatności w związku z danym programem operacyjnym.
Kurs ten jest publikowany przez Komisję co miesiąc w formie elektronicznej.".
Artykuł 2
Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/94 obowiązujący przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia ma nadal zastosowanie do spraw dotyczących kwot niższych niż 10000 EUR zgłoszonych przed dniem 28 lutego 2006 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2169/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 974/98 w sprawie wprowadzenia euro
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 4 zdanie trzecie,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro [3] stanowi o zastąpieniu walutą euro walut Państw Członkowskich, które spełniły warunki konieczne do przyjęcia jednej waluty, w czasie gdy Wspólnota rozpoczęła trzeci etap unii gospodarczej i walutowej.
Rozporządzenie to zawiera również zasady, które mają zastosowanie do jednostek waluty krajowej tych Państw Członkowskich w okresie przejściowym kończącym się w dniu 31 grudnia 2001 r. oraz zasady dotyczące banknotów i monet.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 2596/2000 zmieniło rozporządzenie (WE) nr 974/98 w celu zastąpienia waluty Grecji euro.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 974/98 określa harmonogram przejścia na euro w obecnie uczestniczących Państwach Członkowskich.
W celu zapewnienia przejrzystości i bezpieczeństwa prawnego w odniesieniu do zasad regulujących wprowadzenie euro w innych Państwach Członkowskich niezbędne jest ustanowienie ogólnych przepisów określających sposób ustalania różnych okresów przechodzenia na euro w przyszłości.
(4) Należy przygotować wykaz uczestniczących Państw Członkowskich, który będzie można rozszerzyć, gdy kolejne Państwa Członkowskie przyjmą euro jako jedną walutę.
(5) W celu zapewnienia niezakłóconego przejścia na euro rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 wprowadza obowiązkowy okres przejściowy pomiędzy zastąpieniem walutą euro walut uczestniczących Państw Członkowskich a wprowadzeniem banknotów i monet euro.
Okres przejściowy powinien trwać nie dłużej niż trzy lata, lecz powinien być jak najkrótszy.
(6) Jeżeli Państwo Członkowskie uważa, że dłuższy okres przejściowy jest zbędny, może z niego zrezygnować, w którym to przypadku data przyjęcia euro będzie się pokrywać z datą wymiany pieniądza gotówkowego.
W takim przypadku banknoty i monety euro staną się prawnym środkiem płatniczym w tym Państwie Członkowskim w dniu przyjęcia euro.
Takie Państwo Członkowskie powinno jednak mieć możliwość skorzystania z okresu stopniowego wycofywania trwającego jeden rok, w którym to okresie w nowych instrumentach prawnych można byłoby nadal stosować odniesienie do jednostki waluty krajowej.
Dałoby to podmiotom gospodarczym działającym w takim Państwie Członkowskim więcej czasu na dostosowanie do wprowadzenia waluty euro i w związku z tym ułatwiałoby przejście z jednej waluty na drugą.
(7) W okresie podwójnego obiegu walutowego należy zapewnić możliwość wymiany banknotów i monet denominowanych w jednostce waluty krajowej na banknoty i monety denominowane w euro bez jakichkolwiek opłat, z zastrzeżeniem określonych pułapów.
(8) Rozporządzenie (WE) nr 974/98 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 974/98 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "uczestniczące Państwa Członkowskie" oznaczają Państwa Członkowskie wymienione w tabeli zamieszczonej w Załączniku;
b) "instrumenty prawne" oznaczają przepisy ustawowe i wykonawcze, działania administracyjne, decyzje sądów, umowy, jednostronne akty prawne, instrumenty płatnicze niebędące banknotami i monetami oraz inne instrumenty mające skutki prawne;
c) "kurs wymiany" oznacza nieodwołalnie ustalony kurs wymiany przyjęty przez Radę dla waluty każdego z uczestniczących Państw Członkowskich zgodnie z art. 123 ust. 4 zdanie pierwsze Traktatu lub zgodnie z ust. 5 tego artykułu;
d) "data przyjęcia euro" oznacza, w zależności od przypadku, datę, w której dane Państwo Członkowskie rozpoczęło trzeci etap na mocy art. 121 ust. 3 Traktatu albo datę, w której wchodzi w życie uchylenie na mocy art. 122 ust. 2 Traktatu derogacji obejmującej dane Państwo Członkowskie;
e) "data wymiany pieniądza gotówkowego" oznacza datę, w której banknoty i monety denominowane w euro uzyskają status prawnego środka płatniczego w danym uczestniczącym Państwie Członkowskim;
f) "jednostka euro" oznacza jednostkę waluty, określoną w art. 2 zdanie drugie;
g) "jednostka waluty krajowej" oznacza jednostki walut uczestniczącego Państwa Członkowskiego, które są określone w dniu poprzedzającym przyjęcie euro w tym Państwie Członkowskim;
h) "okres przejściowy" oznacza trzyletni okres rozpoczynający się nie później niż o godz. 00.00 w dacie przyjęcia euro i trwający do godz. 00.00 w dacie wymiany pieniądza gotówkowego;
i) "okres stopniowego wycofywania" oznacza okres nieprzekraczający jednego roku, rozpoczynający się w dacie przyjęcia euro, który ma zastosowanie wyłącznie w tych Państwach Członkowskich, w których data przyjęcia euro pokrywa się z datą wymiany pieniądza gotówkowego;
j) "redenominować" oznacza zmieniać jednostkę, w której wyrażony jest niespłacony dług, z jednostki waluty krajowej na jednostkę euro, lecz bez wywoływania aktem redenominacji skutku zmiany pozostałych warunków długu, co jest objęte właściwymi przepisami prawa krajowego;
k) "instytucje kredytowe" oznaczają instytucje kredytowe zdefiniowane w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe [4]. Do celów niniejszego rozporządzenia instytucje wymienione w art. 2 ust. 3 tej dyrektywy, z wyjątkiem instytucji świadczących żyro pocztowe, nie są uznawane za instytucje kredytowe.
2) dodaje się następujący art. 1a:
"Artykuł 1a
Data przyjęcia euro, data wymiany pieniądza gotówkowego i okres stopniowego wycofywania, jeżeli ma zastosowanie, dla każdego uczestniczącego Państwa Członkowskiego, są określone w Załączniku";
3) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Ze skutkiem od odpowiednich dat przyjęcia euro, walutą uczestniczących Państw Członkowskich jest euro.
Jednostką waluty jest jedno euro.
Jedno euro dzieli się na sto centów.";
4) artykuł 9 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 9
Banknoty i monety denominowane w jednostce waluty krajowej zachowują w swoich granicach terytorialnych status prawnego środka płatniczego posiadany w dniu poprzedzającym datę przyjęcia euro w danym uczestniczącym Państwie Członkowskim.";
5) dodaje się następujący art. 9a:
"Artykuł 9a
W Państwie Członkowskim korzystającym z okresu stopniowego wycofywania zastosowanie mają następujące elementy.
W instrumentach prawnych powstałych w okresie stopniowego wycofywania, które mają zostać zrealizowane w tym Państwie Członkowskim, można nadal dokonywać odniesienia do jednostki waluty krajowej.
Odniesienia te rozumie się jako odniesienia do jednostki euro zgodnie z odpowiednimi kursami wymiany.
Bez uszczerbku dla art. 15, akty realizowane na podstawie tych instrumentów prawnych są realizowane wyłącznie w jednostkach euro.
Stosuje się zasady zaokrąglania sum pieniężnych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1103/97.
Dane Państwo Członkowskie ogranicza stosowanie akapitu pierwszego do określonych rodzajów instrumentów prawnych lub do instrumentów prawnych przyjętych w określonych obszarach.
Dane Państwo Członkowskie może skrócić ten okres.";
6) artykuły 10 i 11 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 10
Ze skutkiem od odpowiednich dat wymiany pieniądza gotówkowego, EBC i banki centralne uczestniczących Państw Członkowskich wprowadzają do obiegu w uczestniczących Państwach Członkowskich banknoty denominowane w euro.
Bez uszczerbku dla art. 15, te banknoty denominowane w euro są w uczestniczących Państwach Członkowskich jedynymi banknotami o statusie prawnych środków płatniczych.
Artykuł 11
Ze skutkiem od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego, uczestniczące Państwa Członkowskie emitują monety denominowane w euro lub w centach, spełniające wartości jednostkowe oraz dane techniczne, które Rada może ustalić zgodnie z art. 106 ust. 2 zdanie drugie Traktatu. Bez uszczerbku dla art. 15 oraz postanowień umów zawartych zgodnie z art. 111 ust. 3 Traktatu dotyczących kwestii walutowych, monety te są jedynymi monetami o statusie prawnych środków płatniczych w uczestniczących Państwach Członkowskich. Z wyjątkiem instytucji emitującej monety oraz osób wyraźnie wyznaczonych na mocy przepisów krajowych emitującego Państwa Członkowskiego, żadna ze stron nie jest zobowiązana do przyjęcia w ramach jednej płatności więcej niż 50 monet.";
7) artykuły 13 i 14 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 13
Artykuł 10, 11, 14, 15 i 16 stosuje się w każdym uczestniczącym Państwie Członkowskim od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego.
Artykuł 14
W przypadku gdy instrumenty prawne obowiązujące w dniu poprzedzającym datę wymiany pieniądza gotówkowego zawierają odniesienia do jednostek waluty krajowej, odniesienia te są rozumiane jako odniesienia do jednostki euro według odpowiednich kursów wymiany.
Stosuje się zasady zaokrąglania sum pieniężnych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1103/97.";
8) w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 i 2 wyrazy "po zakończeniu okresu przejściowego" zastępuje się wyrazami "od odpowiedniej daty wymiany pieniądza gotówkowego";
b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, instytucje kredytowe w uczestniczących Państwach Członkowskich przyjmujących euro po dniu 1 stycznia 2002 r. wymieniają banknoty i monety denominowane w jednostce waluty krajowej tego Państwa Członkowskiego, będące w posiadaniu klientów tych banków, na banknoty i monety denominowane w euro, bez opłat, do pułapu, który może zostać ustalony w prawie krajowym.
Instytucje kredytowe mogą wymagać otrzymania powiadomienia, jeżeli kwota do wymiany przekracza pułap ustalony w prawie krajowym lub, w przypadku braku takich przepisów, ustalony przez te instytucje i odpowiadający kwocie przypadającej na gospodarstwo domowe.
Instytucje kredytowe, o których mowa w akapicie pierwszym, wymieniają banknoty i monety denominowane w jednostce waluty krajowej tego Państwa Członkowskiego osobom innym niż ich klienci, bez opłat do pułapu ustalonego w prawie krajowym lub, w przypadku braku takich przepisów, ustalonego przez te instytucje.
Prawo krajowe może ograniczyć obowiązek wynikający z poprzednich dwóch akapitów do konkretnych rodzajów instytucji kredytowych.
Prawo krajowe może również rozszerzyć ten obowiązek na inne osoby.";
9) tekst znajdujący się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako Załącznik.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2170/2005
z dnia 28 grudnia 2005 r.
ustalające należności przywozowe mające zastosowanie do ryżu półbielonego lub bielonego począwszy od dnia 1 września 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2004 z dnia 30 sierpnia 2004 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 dotyczące systemu przywozu ryżu i ustanawiające szczegółowe przejściowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati [1], w szczególności jego art. 1b,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W oparciu o informacje przekazane przez właściwe organy, Komisja stwierdza, że pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ryżu półbielonego lub bielonego objętego kodem CN 100630 zostały wydane dla ilości 193841 ton na okres od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2005 r.
Należy zatem zmienić należność przywozową za ryż półbielony lub bielony objęty kodem CN 100630.
(2) Ustalenie należności musi nastąpić w terminie trzech dni od zakończenia wskazanego wyżej okresu. Zatem niniejsze rozporządzenie powinno niezwłocznie wejść w życie.
(3) Zmiana ta musi obowiązywać od dnia 1 września 2005 r., aby uwzględnić stosowanie wówczas rozporządzenia (WE) nr 2152/2005.
Ze względu na wsteczne ustalenie tej należności należy przewidzieć zwrot nadpłaconych należności na podstawie zwykłego wniosku składanego przez zainteresowane podmioty,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Należność przywozowa mająca zastosowanie do ryżu półbielonego lub bielonego objętego kodem CN 100630 wynosi 145 EUR za tonę.
Artykuł 2
Wysokość należności przekraczająca kwotę należną, zgodnie z prawem od dnia 1 września 2005 r., jest refundowana lub zwracana.
W tym celu wzywa się zainteresowane podmioty do składania wniosków zgodnie z przepisami art. 236 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 [2] oraz odpowiednich przepisów wykonawczych ujętych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 [3].
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2171/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej Ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3.
(4) Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2172/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania, przewidzianego w Umowie między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, kontyngentu taryfowego na przywóz żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzącego ze Szwajcarii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 32 ust. 1 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej Wspólnota Europejska i Konfederacja Szwajcarska postanowiły dokonać dostosowań koncesji taryfowych w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi [2] (dalej zwanej "Umową").
Na mocy decyzji nr 3/2005 Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa [3] zmieniającej załączniki 1 i 2 do Umowy, w ramach dostosowań wyżej wymienionych koncesji taryfowych przewiduje się ustanowienie bezcłowego wspólnotowego kontyngentu taryfowego na przywóz 4600 sztuk żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzących ze Szwajcarii.
Należy przyjąć szczegółowe zasady dotyczące otwarcia i zarządzania wymienionymi kontyngentami taryfowymi w perspektywie wieloletniej.
(2) W celu przydziału kontyngentu taryfowego i biorąc pod uwagę produkty nim objęte, uznaje się za właściwe zastosowanie metody jednoczesnego rozpatrywania, o której mowa w art. 32 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
(3) Do korzystania z tych kontyngentów kwalifikują się żywe zwierzęta, które muszą pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami określonymi w art. 4 Umowy.
(4) W celu zapobiegania spekulacji ilości dostępne w ramach kontyngentu powinny być udostępnione podmiotom gospodarczym, które są w stanie wykazać, że faktycznie zajmują się handlem z krajami trzecimi na znaczną skalę.
Mając to na uwadze oraz dla zapewnienia skutecznego zarządzania, odnośni handlowcy powinni spełniać wymóg przywozu co najmniej 50 sztuk zwierząt w roku poprzedzającym przedmiotowy roczny okres kontyngentowy, zważywszy na fakt, że przesyłkę 50 sztuk zwierząt można uznać za zwykły ładunek.
Z doświadczenia wynika, że zakup pojedynczej partii towaru jest minimalnym wymogiem, aby transakcja była uważana za rzeczywistą i opłacalną.
(5) W celu umożliwienia weryfikacji zgodności z kryteriami wnioski należy składać w Państwie Członkowskim, w którym dany importer jest wpisany do rejestru VAT.
(6) W celu zapobiegania spekulacji należy odmówić dostępu do kontyngentu importerom niezajmującym się już handlem żywym bydłem w dniu 1 stycznia w roku poprzedzającym rozpoczęcie przedmiotowego rocznego okresu kontyngentowego.
Ponadto należy ustalić kwotę zabezpieczenia z tytułu prawa do przywozu; pozwolenia nie powinny podlegać przeniesieniu oraz pozwolenia na przywóz powinny być wydawane podmiotom gospodarczym wyłącznie w odniesieniu do ilości, na które zostały im przyznane prawa do przywozu.
(7) W celu zapewnienia bardziej wyrównanego dostępu do kontyngentu, przy jednoczesnym utrzymaniu opłacalnej z punktu widzenia handlowego liczby zwierząt przypadających na jeden wniosek, należy ustalić górny i dolny limit w odniesieniu do liczby zwierząt objętych każdym wnioskiem.
(8) Należy ustalić, że prawa do przywozu są przydzielane po upływie okresu rozpatrzenia oraz, gdzie właściwe, z zastosowaniem ustalonego współczynnika przydziału.
(9) Zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 ustaleniami tymi powinno się zarządzać z wykorzystaniem pozwoleń na przywóz. W tym celu należy ustanowić zasady składania wniosków oraz zakres informacji podawanych we wnioskach i w pozwoleniach, w miarę potrzeby, jako uzupełnienie lub na zasadzie odstępstwa od niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [4] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [5].
(10) Aby zobowiązać podmioty gospodarcze do ubiegania się o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do wszystkich przyznanych praw do przywozu, należy ustanowić, że w wypadku zabezpieczenia z tytułu praw do przywozu taki wniosek powinien stanowić podstawowy wymóg w rozumieniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [6].
(11) Z doświadczenia wynika, że właściwe zarządzanie kontyngentem wymaga również, aby posiadacz pozwolenia był faktycznym importerem.
Dlatego taki importer powinien czynnie uczestniczyć w zakupie, transporcie i przywozie zwierząt.
Udokumentowanie tych czynności powinno zatem również stanowić zasadniczy wymóg w odniesieniu do zabezpieczenia pozwoleń.
(12) W celu zapewnienia ścisłej kontroli statystycznej zwierząt przywożonych w ramach kontyngentu tolerancja, o której mowa w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, nie powinna mieć zastosowania.
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym ustanawia się wspólnotowy bezcłowy kontyngent taryfowy w perspektywie wieloletniej na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia na przywóz 4600 sztuk żywego bydła pochodzącego ze Szwajcarii, o wadze powyżej 160 kg, objętego kodami CN 01029041, 01029049, 01029051, 01029059, 01029061, 01029069, 01029071 lub 01029079.
Kontyngentowi taryfowemu nadaje się numer zlecenia 09.4203.
2.
W odniesieniu do produktów wymienionych w ust. 1 stosuje się reguły pochodzenia przewidziane w art. 4 Umowy.
Artykuł 2
1.
Do korzystania z kontyngentu przewidzianego w art. 1 kwalifikują się osoby fizyczne lub prawne, które w momencie składania wniosku o pozwolenie na przywóz udowodnią w stopniu wystarczającym dla właściwych władz odnośnego Państwa Członkowskiego, że dokonały przywozu co najmniej 50 sztuk zwierząt objętych kodami CN 010210 i 010290 w okresie 12 miesięcy poprzedzających ostateczny termin składania wniosków, o których mowa w art. 3 ust. 3.
Wnioskodawcy muszą być wpisani do krajowego rejestru płatników VAT.
2.
Dowód przywozu stanowi wyłącznie dokument celny dopuszczenia do swobodnego obrotu, podpisany przez władze celne i zawierający odniesienie do zainteresowanego wnioskodawcy jako odbiorcy.
Państwa Członkowskie mogą przyjmować kopie powyższych dokumentów, o których mowa w akapicie pierwszym, których zgodność z oryginałem potwierdziły właściwe władze.
W przypadku przyjmowania takich kopii Państwa Członkowskie powiadamiają o tym fakcie w odniesieniu do każdego z odnośnych wnioskodawców w ramach komunikatu, o którym mowa w art. 3 ust. 5.
3.
Podmioty gospodarcze, które w dniu 1 stycznia w roku poprzedzającym przedmiotowy roczny okres kontyngentowy przestały prowadzić działalność handlową z krajami trzecimi w sektorze wołowiny i cielęciny, nie kwalifikują się do przyznania kontyngentu.
4.
Spółka utworzona poprzez połączenie spółek, z których każda wykazuje przywozy referencyjne zgodne z minimalną ilością wskazaną w ust. 1, może wykorzystać te przywozy referencyjne jako podstawę do składania wniosku.
Artykuł 3
1.
Wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu można przedstawiać jedynie w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany dla celów podatku VAT.
2.
Wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu muszą obejmować co najmniej 50 sztuk zwierząt i nie mogą obejmować więcej niż 5 % całkowitej ilości dostępnej do wykorzystania.
W przypadkach, w których wnioski przewyższają procent określony w pierwszym akapicie, nadwyżka nie jest rozpatrywana.
3.
Wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu składa się najpóźniej do godz. 13.00 czasu brukselskiego, dnia 1 grudnia poprzedzającego przedmiotowy roczny okres kontyngentowy.
Jednakże wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu dla okresu kontyngentowego od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2006 r. należy składać najpóźniej do godziny 13.00 czasu brukselskiego, dziesiątego dnia roboczego następującego po dniu opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
4.
Każdy wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek w odniesieniu do kontyngentu, o którym mowa w art. 1 ust. 1.
Jeżeli ten sam wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek, wszystkie wnioski przez niego złożone uznaje się za niespełniające warunków przyjęcia.
5.
Po weryfikacji przedstawionych dokumentów Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do 10 dnia roboczego od ostatecznego terminu składania wniosków, listę wnioskodawców i ich adresy oraz ilości, o które wnioskują.
Wszystkie zawiadomienia, w tym również wnioski puste, są przekazywane za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej z wykorzystaniem formularza wzorcowego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia w przypadkach, w których wnioski zostały rzeczywiście złożone.
Artykuł 4
1.
Po zawiadomieniu, o którym mowa w art. 3 ust. 5, Komisja decyduje możliwie jak najszybciej, w jakim zakresie możliwa jest realizacja wniosków.
2.
Jeśli ilości objęte wnioskami, o których mowa w art. 3, przekraczają dostępne ilości, Komisja ustala jednolity współczynnik przydziału, który stosuje się do wnioskowanych ilości.
W przypadkach, w których zastosowanie współczynnika przydziału, o którym mowa w akapicie pierwszym, daje wynik poniżej 50 sztuk na wniosek, dostępna ilość będzie przyznana przez odnośne Państwo Członkowskie w drodze losowania uprawnień do przywozu obejmujących 50 sztuk bydła.
Jeżeli pozostała ilość jest mniejsza niż 50 sztuk, przyznaje się jednorazowe uprawnienie do przywozu tej ilości.
Artykuł 5
1.
Zabezpieczenie odnoszące się do uprawnienia do przywozu wynosi 3 EUR od sztuki bydła.
Musi być ono złożone właściwej władzy wraz z wnioskiem o przyznanie pozwolenia na przywóz.
2.
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz muszą być sporządzone w odniesieniu do przydzielonej ilości.
Ten obowiązek stanowi podstawowy wymóg w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
3.
Jeżeli zastosowanie współczynnika przydziału, o którym mowa w art. 4 ust. 2, spowoduje zmniejszenie liczby przydzielonych uprawnień do przywozu w stosunku do wnioskowanych, złożone zabezpieczenie zostanie bezzwłocznie zwolnione w proporcjonalnej części.
Artykuł 6
1.
Przywóz przyznanych ilości odbywa się za okazaniem co najmniej jednego pozwolenia na przywóz.
2.
Wnioski o pozwolenie na przywóz mogą być składane tylko w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca złożył wniosek o uprawnienie do przywozu i je uzyskał w ramach kontyngentu.
Każde wystawienie pozwolenia na przywóz powoduje odpowiednie zmniejszenie puli uzyskanych uprawnień do przywozu.
3.
Pozwolenie na przywóz wydaje się na wniosek i wystawia na nazwę podmiotu gospodarczego, który otrzymał uprawnienie do przywozu.
4.
Wnioski o pozwolenia na przywóz i pozwolenia zawierają następujące informacje:
a) w polu 8, kraj pochodzenia;
b) w polu 16, co najmniej jeden spośród następujących kodów CN:
01029041, 01029049, 01029051, 01029059, 01029061, 01029069, 01029071 lub 01029079;
c) w polu 20, numer zlecenia kontyngentu (09.4203) oraz przynajmniej jeden z zapisów wymienionych w załączniku II.
Pozwolenia nakładają obowiązek przywozu z krajów wymienionych w polu 8.
Artykuł 7
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, pozwolenia na przywóz wystawione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie podlegają przeniesieniu i nadają prawa w odniesieniu do kontyngentów taryfowych, wyłącznie jeżeli są wystawione na tę samą nazwę lub nazwisko oraz na ten sam adres, które widnieją jako dane odbiorcy w towarzyszących deklaracjach celnych dopuszczających do wolnego obrotu.
2.
Żadne pozwolenie na przywóz nie jest ważne po dniu 31 grudnia przedmiotowego rocznego okresu kontyngentowego.
3.
Warunkiem przyznania pozwolenia na przywóz jest wniesienie zabezpieczenia w wysokości 20 EUR od sztuki bydła, na które składa się:
a) zabezpieczenie w wysokości 3 EUR, o którym mowa w art. 5 ust. 1; oraz
b) kwota w wysokości 17 EUR, którą wnioskodawca wpłaca wraz z wnioskiem o przyznanie pozwolenia.
4.
Wydane zezwolenia są ważne na terytorium całej Wspólnoty.
5. Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 od wszelkich ilości przywiezionych ponad ilość wskazaną w pozwoleniu na przywóz pobiera się pełne cło wynikające ze Wspólnej Taryfy Celnej obowiązujące w dniu przyjęcia deklaracji celnej o dopuszczeniu do wolnego obrotu.
6.
Nie naruszając przepisów sekcji 4 tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, zabezpieczenie nie zostaje zwolnione do czasu przedstawienia dowodów na to, że posiadacz pozwolenia był komercyjnie i logistycznie odpowiedzialny za zakup, transport i odprawę dopuszczającą do swobodnego obrotu zwierząt.
Takie dowody zawierają co najmniej:
a) oryginał lub potwierdzoną kopię faktury wystawionej na posiadacza pozwolenia przez sprzedawcę lub jego przedstawiciela, posiadających siedzibę w kraju trzecim wywozu, jak również dowód zapłaty wniesionej przez posiadacza pozwolenia lub otwarcia przez niego akredytywy dokumentowej na rzecz sprzedawcy;
b) dokument przewozowy, wystawiony na posiadacza pozwolenia na odnośne zwierzęta;
c) kopię nr 8 formularza IM 4 wraz ze wskazaniem wyłącznie nazwy i adresu posiadacza pozwolenia w polu 8.
Artykuł 8
Rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95 mają zastosowanie z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2173/2005
z dnia 20 grudnia 2005 r.
w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada i Parlament Europejski z zadowoleniem przyjęły komunikat Komisji skierowany do Rady i Parlamentu Europejskiego, dotyczący planu działania UE w zakresie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (Forest Law Enforcement, Governance and Trade – FLEGT), uznany za pierwszy krok na drodze do uregulowania pilnej kwestii nielegalnego wyrębu drewna i związanego z tym handlu.
(2) Plan działania kładzie nacisk na reformy zarządzania i tworzenie odpowiednich zdolności, wspierane przez działania ukierunkowane na rozwijanie wielostronnej współpracy oraz uzupełniające środki po stronie popytu służące zmniejszeniu zużycia nielegalnie pozyskanego drewna, jak również przyczyniające się do osiągnięcia szerszego celu, jakim jest zrównoważona gospodarka zasobami leśnymi w państwach produkujących drewno.
(3) Zgodnie z planem działań, utworzenie systemu zezwoleń ma stanowić środek służący zapewnieniu, że wyłącznie produkty z drewna, które zostało pozyskane legalnie, zgodnie z prawem krajowym państwa produkującego drewno, mogą być przywożone do Wspólnoty; plan działań podkreśla, że system zezwoleń nie powinien zakłócać zgodnego z prawem handlu.
(4) Wprowadzenie w życie systemu zezwoleń wymaga, aby przywóz przedmiotowych produktów z drewna na terytorium Wspólnoty podlegał systemowi kontroli i weryfikacji, którego celem jest zagwarantowanie legalności takich produktów.
(5) W tym celu Wspólnota powinna zawrzeć dobrowolne umowy o partnerstwie z państwami i organizacjami regionalnymi, które nałożyłyby na państwo partnerskie lub organizację regionalną prawnie wiążące zobowiązanie do wdrożenia systemu zezwoleń zgodnie z harmonogramem określonym w każdej umowie o partnerstwie.
(6) W ramach systemu zezwoleń określone produkty z drewna wywożone z państwa partnerskiego i wprowadzane do Wspólnoty przez jakikolwiek punkt celny, wyznaczony do dopuszczania do swobodnego obrotu, powinny być objęte zezwoleniem wydanym przez to państwo partnerskie, stwierdzającym, że dane produkty z drewna zostały wykonane z krajowego drewna, którego wyrąb był legalny lub z drewna legalnie przywiezionego do państwa partnerskiego zgodnie z krajowymi przepisami, jak określono w odpowiedniej umowie o partnerstwie.
Wypełnienie tych wymogów powinno podlegać monitorowaniu przez stronę trzecią.
(7) Właściwe organy Państw Członkowskich powinny kontrolować, czy każda dostawa objęta jest ważnym zezwoleniem przed dopuszczeniem dostawy objętej tym zezwoleniem do swobodnego obrotu we Wspólnocie.
(8) Każde Państwo Członkowskie powinno określić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.
(9) Początkowo system zezwoleń powinien obejmować ograniczony asortyment produktów z drewna.
W uzgodnionych przypadkach asortyment produktów może zostać rozszerzony o inne kategorie produktów.
(10) Istotne jest dokonywanie terminowego przeglądu załączników określających państwa i produkty objęte systemem zezwoleń.
Przeglądy te powinny uwzględniać postęp osiągnięty we wdrażaniu umów o partnerstwie.
Państwo partnerskie może zostać wpisane do załącznika I po zawiadomieniu przez nie Komisji, a następnie potwierdzeniu przez Komisję, że dane państwo partnerskie zastosowało wszelkie środki kontrolne wymagane w celu wydawania zezwoleń dotyczących wszystkich produktów wyszczególnionych w załączniku II.
Państwo partnerskie może zostać wykreślone z załącznika I w przypadku wypowiedzenia przez nie umowy o partnerstwie z zachowaniem rocznego okresu wypowiedzenia, albo ze skutkiem natychmiastowym w przypadku zawieszenia zawartej z nim umowy o partnerstwie.
(11) Załącznik II może zostać zmieniony po uzgodnieniu takiej zmiany przez Komisję i wszystkie państwa partnerskie.
Załącznik III może zostać zmieniony po uzgodnieniu takiej zmiany przez Komisję i zainteresowane państwo partnerskie.
(12) Zmiany w załącznikach I, II i III stanowią środki wykonawcze o charakterze technicznym i celem uproszczenia oraz przyspieszenia procedury przyjęcie ich powinno zostać powierzone Komisji.
Zmiany takie powinny zawierać kody produktów o czterocyfrowym oznaczeniu poziomu pozycji lub sześciocyfrowym oznaczeniu poziomu podpozycji według aktualnej wersji załącznika I do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów.
(13) Środki konieczne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [1], z uwzględnieniem różnic między środkami podlegającymi procedurze komitetu regulacyjnego a środkami podlegającymi procedurze komitetu zarządzającego, przy czym, w pewnych przypadkach, procedura komitetu zarządzającego jest, ze względu na większą skuteczność, najwłaściwsza,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy wspólnotowe w zakresie przywozu pewnych produktów z drewna, służące wdrożeniu systemu zezwoleń FLEGT.
2.
System zezwoleń jest wdrażany w oparciu o umowy o partnerstwie z państwami produkującymi drewno.
3.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przywozu produktów z drewna wymienionych w załącznikach II i III, z państw partnerskich wyszczególnionych w załączniku I.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "system zezwoleń w zakresie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa" (zwany dalej systemem zezwoleń FLEGT) oznacza wydawanie zezwoleń na wywóz produktów z drewna z państw partnerskich do Wspólnoty oraz wdrożenie go we Wspólnocie, w szczególności jego przepisów dotyczących kontroli granicznych;
2) "państwo partnerskie" oznacza państwo lub organizację regionalną, które są stroną umowy o partnerstwie i zostały wymienione w załączniku I;
3) "umowa o partnerstwie" oznacza umowę pomiędzy Wspólnotą a państwem partnerskim, w której Wspólnota i państwo partnerskie zobowiązują się do współpracy na rzecz wspierania planu działań FLEGT oraz wdrożenia systemu zezwoleń FLEGT;
4) "organizacja regionalna" oznacza organizację złożoną z suwerennych państw, wyszczególnionych w załączniku I, które przeniosły na tę organizację swoje uprawnienia w zakresie zawierania w ich imieniu umów o partnerstwie w odniesieniu do kwestii regulowanych systemem zezwoleń FLEGT;
5) "zezwolenie FLEGT" oznacza dokument odnoszący się do dostawy lub uczestnika rynku, sporządzony w standardowym formacie, zabezpieczony przed sfałszowaniem i przeróbkami oraz możliwy do zweryfikowania, odpowiednio wydany i zatwierdzony przez organ zezwalający państwa partnerskiego, który stwierdza, że dostawa jest zgodna z wymogami systemu zezwoleń FLEGT.
Wydawanie i rejestrowanie zezwoleń oraz powiadamianie o nich może następować w formie papierowej lub elektronicznej;
6) "uczestnik rynku" oznacza podmiot prywatny lub publiczny prowadzący działalność w zakresie leśnictwa, przetwórstwa drzewnego lub handlu produktami z drewna;
7) "organ(-y) zezwalający(-e)" oznacza organ(-y) wyznaczony(-e) przez państwo partnerskie do wydawania i zatwierdzania zezwoleń FLEGT;
8) "właściwy(-e) organ(-y)" oznacza organ(-y) wyznaczony(-e) przez Państwo Członkowskie do weryfikowania zezwoleń FLEGT;
9) "produkty z drewna" oznaczają produkty wymienione w załącznikach II i III, do których zastosowanie ma system zezwoleń FLEGT, i które w przypadku przywozu do Wspólnoty nie mogą być zakwalifikowane jako "towary pozbawione charakteru handlowego" zgodnie z definicją zawartą w art. 1 pkt 6) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2];
10) "legalnie produkowane drewno" oznacza produkty z drewna wykonane z krajowego drewna, którego wyrąb był legalny lub z drewna legalnie przywiezionego do państwa partnerskiego zgodnie z przepisami krajowymi tego państwa partnerskiego określonymi w umowie o partnerstwie;
11) "przywóz" oznacza dopuszczenie produktów z drewna do swobodnego obrotu w rozumieniu art. 79 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/1992 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3];
12) "dostawa" oznacza dostawę produktów z drewna;
13) "wywóz" oznacza, że produkty z drewna fizycznie opuszczają terytorium państwa partnerskiego lub zostają z niego wywiezione celem przywiezienia ich do Wspólnoty;
14) "monitorowanie przez stronę trzecią" oznacza system, w ramach którego organizacja, która jest niezależna od organów rządowych państwa partnerskiego oraz jego sektora leśnego i sektora drzewnego, monitoruje działanie systemu zezwoleń FLEGT i sporządza sprawozdania z jego działania.
ROZDZIAŁ II
SYSTEM ZEZWOLEŃ FLEGT
Artykuł 3
1.
System zezwoleń FLEGT ma zastosowanie wyłącznie do przywozów z państw partnerskich.
2.
Każda umowa o partnerstwie zawiera uzgodniony harmonogram realizacji zobowiązań podjętych w tej umowie.
Artykuł 4
1.
Przywóz do Wspólnoty produktów z drewna wywiezionych z państw partnerskich jest zakazany, jeżeli dostawa nie jest objęta zezwoleniem FLEGT.
2.
Zezwolenie FLEGT może być wydane na podstawie istniejącego systemu gwarantującego legalność i rzetelne monitorowanie pochodzenia produktów z drewna wywożonych z państw partnerskich, pod warunkiem, że systemy te zostały ocenione i zatwierdzone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 2, w celu zapewnienia legalności objętych nimi produktów z drewna.
3.
W odniesieniu do produktów z drewna gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [4], nie mają zastosowania wymogi określone w ust. 1 niniejszego artykułu.
Komisja dokonuje przeglądu niniejszego wyłączenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3 w terminie do 30 grudnia 2010 r.
Artykuł 5
1.
Zezwolenie FLEGT obejmujące każdą dostawę jest udostępniane właściwemu organowi jednocześnie z przedstawieniem deklaracji celnej dotyczącej dopuszczenia tej dostawy do swobodnego obrotu we Wspólnocie.
Właściwe organy rejestrują w formie elektronicznej lub na papierze oryginał zezwolenia FLEGT wraz z odpowiadającą mu deklaracją celną.
Przywóz produktów z drewna na podstawie zezwolenia FLEGT wydanego dla uczestnika rynku jest dozwolony w okresie ważności tego zezwolenia.
2.
Właściwe organy udostępniają Komisji lub osobom albo jednostkom wyznaczonym przez Komisję stosowne dokumenty oraz dane w przypadku zaistnienia problemów utrudniających skuteczne funkcjonowanie systemu zezwoleń FLEGT.
3.
Właściwe organy umożliwiają dostęp do stosownych dokumentów i danych osobom lub jednostkom wyznaczonym przez państwa partnerskie jako odpowiedzialne za monitorowanie przez stronę trzecią systemu zezwoleń FLEGT, z zastrzeżeniem, że właściwe organy nie są zobowiązane do dostarczania informacji, do których udostępnienia nie są one uprawnione zgodnie z ich przepisami krajowymi.
4.
Właściwe organy decydują, czy istnieje potrzeba dalszej weryfikacji dostaw w oparciu o ocenę ryzyka.
5.
W przypadku wątpliwości co do ważności zezwolenia właściwe organy mogą zwracać się do organów zezwalających o dodatkową weryfikację oraz o dalsze wyjaśnienia zgodnie z umową o partnerstwie z państwem partnerskim, z którego dokonywany jest wywóz.
6.
Państwa Członkowskie mogą pobierać opłaty w celu pokrycia koniecznych wydatków powstałych w związku z podejmowanymi przez właściwe organy niezbędnymi działaniami urzędowymi w ramach kontroli na podstawie niniejszego artykułu.
7.
Organy celne mogą zawiesić dopuszczenie produktów z drewna lub je zatrzymać w przypadku podejrzenia, że zezwolenie może być nieważne.
Koszty poniesione w czasie dokonywania weryfikacji ponosi importer, chyba że zainteresowane Państwo Członkowskie ustali inaczej.
8.
Każde Państwo Członkowskie określa sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.
Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
9.
Komisja określa szczegółowe wymogi dotyczące stosowania niniejszego artykułu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3.
Artykuł 6
1.
W przypadku ustalenia przez właściwe organy, że wymóg określony w art. 4 ust. 1 nie jest spełniony, postępują one zgodnie z obowiązującym prawem krajowym.
2.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje wskazujące na to, że przepisy niniejszego rozporządzenia są lub były obchodzone.
Artykuł 7
1.
Państwa Członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie niniejszego rozporządzenia i za komunikowanie się z Komisją.
2.
Komisja przekazuje wszystkim właściwym organom Państw Członkowskich nazwy i inne istotne dane dotyczące organów zezwalających, wyznaczonych przez państwa partnerskie, uwierzytelnione wzory pieczęci i podpisów zaświadczających, że zezwolenie zostało wydane zgodnie z prawem oraz inne otrzymane istotne informacje dotyczące zezwoleń.
Artykuł 8
1.
Państwa Członkowskie składają w terminie do dnia 30 kwietnia roczne sprawozdania za poprzedni rok kalendarzowy, zawierające następujące informacje:
a) ilość produktów z drewna przywożonych do Państwa Członkowskiego w ramach systemu zezwoleń FLEGT według pozycji HS określonych w załącznikach II i III oraz według poszczególnych państw partnerskich;
b) liczbę otrzymanych zezwoleń FLEGT według pozycji HS określonych w załącznikach II i III oraz według poszczególnych państw partnerskich;
c) liczbę przypadków oraz ilości produktów z drewna, w odniesieniu do których zastosowano art. 6 ust. 1.
2.
Komisja określa format takich sprawozdań rocznych w celu ułatwienia monitorowania funkcjonowania systemu zezwoleń FLEGT.
3.
Na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie w rocznych sprawozdaniach za poprzedni rok kalendarzowy Komisja sporządza w terminie do dnia 30 czerwca roczne sprawozdanie podsumowujące i udostępnia je do wiadomości publicznej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [5].
ROZDZIAŁ III
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 9
Dwa lata po wejściu w życie pierwszej umowy o partnerstwie Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia oparte w szczególności na sprawozdaniach podsumowujących, o których mowa w art. 8 ust. 3 oraz na przeglądach umów o partnerstwie.
W odpowiednich przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą propozycje zmian systemu zezwoleń FLEGT.
Artykuł 10
1.
Komisja może zmienić wykaz państw partnerskich oraz wyznaczonych przez nie organów zezwalających wymienionych w załączniku I zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3.
2.
Komisja może zmienić zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3 wykaz produktów z drewna, do których zastosowanie ma system zezwoleń FLEGT, zawarty w załączniku II.
Komisja przyjmuje te zmiany z uwzględnieniem wprowadzania w życie umów o partnerstwie FLEGT.
Zmiany takie zawierają kody produktów o czterocyfrowym oznaczeniu poziomu pozycji lub sześciocyfrowym oznaczeniu poziomu podpozycji według aktualnej wersji załącznika I do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów.
3.
Komisja może zmienić zgodnie z procedurą zamieszczoną w art. 11 ust. 3 wykaz produktów z drewna, do których zastosowanie ma system zezwoleń FLEGT, zawarty w załączniku III.
Komisja przyjmuje te zmiany z uwzględnieniem wprowadzania w życie umów o partnerstwie FLEGT.
Zmiany takie zawierają kody produktów o czterocyfrowym oznaczeniu poziomu pozycji lub sześciocyfrowym oznaczeniu poziomu podpozycji według aktualnej wersji załącznika I do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów i mają zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do odpowiednich państw partnerskich wymienionych w załączniku III.
Artykuł 11
1.
Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Egzekwowania Prawa, Zarządzania i Handlu w Dziedzinie Leśnictwa (FLEGT) (zwany dalej Komitetem).
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.
3.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.
4.
Komitet przyjmuje swój regulamin.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2174/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
dotyczące wprowadzenia w życie porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
Decyzją Rady 2005/958/WE z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 [1]. Rada zatwierdziła w imieniu Wspólnoty wspomniane porozumienie w celu zakończenia negocjacji wszczętych zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki celne określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia stosuje się we wskazanym okresie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2175/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
dotyczące wprowadzenia w życie Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczącego zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej, uzupełniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 [1] ustanowiono nomenklaturę towarów, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną", i określono konwencyjne stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy decyzji 2005/959/WE z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczącego zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej [2], Rada zatwierdziła w imieniu Wspólnoty wyżej wymienione Porozumienie w celu zamknięcia negocjacji wszczętych zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994.
(3) Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 powinno zatem zostać odpowiednio uzupełnione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik 7, zatytułowany Kontyngenty taryfowe WTO, które mają zostać otwarte przez właściwe władze wspólnotowe, do załącznika I część trzecia sekcja III do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 uzupełnia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2176/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży na produkty rybołówstwa wymienione w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 na rok połowowy 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 20 ust. 3 i art. 22,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 stanowi, że wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży dla każdego z produktów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia należy ustalić na podstawie świeżości, wielkości lub wagi oraz formy prezentacji produktu poprzez zastosowanie wskaźnika przeliczeniowego dla danej kategorii produktów do kwoty nieprzekraczającej 90 % odpowiedniej ceny orientacyjnej.
(2) Ceny wycofania mogą być wyliczone z zastosowaniem wskaźnika dostosowania w strefach wyładunku położonych daleko od głównych ośrodków konsumpcji Wspólnoty.
Ceny orientacyjne na rok połowowy 2006 zostały ustalone dla wszystkich danych produktów na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr …/… [2].
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Współczynniki przeliczeniowe wykorzystywane do obliczania wspólnotowych cen wycofania i sprzedaży, zgodnie z art. 20 i 22 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, na rok połowowy 2006 dla produktów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży obowiązujące w roku połowowym 2006 oraz produkty, których dotyczą, określono w załączniku II.
Artykuł 3
Ceny wycofania obowiązujące w roku połowowym 2006 w strefach wyładunku położonych daleko od głównych ośrodków konsumpcji Wspólnoty oraz produkty, których takie ceny dotyczą, określono w załączniku III.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2177/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające wspólnotowe ceny sprzedaży na produkty rybołówstwa wymienione w załączniku II do rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 na rok połowowy 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 25 ust. 1 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnotowa cena sprzedaży jest ustalana przed rozpoczęciem roku połowowego dla każdego z produktów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000, na poziomie równym co najmniej 70 % oraz nieprzekraczającym 90 % ceny orientacyjnej.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr …/… [2] ustala ceny orientacyjne na rok połowowy 2006 dla wszystkich objętych nim produktów.
(3) Ceny rynkowe różnią się znacznie w zależności od gatunków oraz od formy prezentacji produktów, w szczególności w przypadku kalmara i morszczuka.
(4) Dlatego wskaźniki przeliczeniowe należy ustalić dla różnych gatunków i form prezentacji produktów mrożonych wyładowanych na terenie Wspólnoty w celu ustalenia poziomu ceny, która uruchamia środek interwencyjny przewidziany w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny sprzedaży określone w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stosowane w ciągu roku połowowego 2006 do produktów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia oraz formy prezentacji i wskaźniki przeliczeniowe, do których się one odnoszą, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2178/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające ceny referencyjne na niektóre produkty rybołówstwa na rok połowowy 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 29 ust. 1 i 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 stanowi, że ceny referencyjne obowiązujące we Wspólnocie mogą być ustalane corocznie według kategorii produktu dla produktów, których dotyczy zawieszenie cła na mocy art. 28 ust. 1. To samo odnosi się do produktów, które podlegając albo obowiązującemu zmniejszeniu cła w ramach WTO, albo innym porozumieniom preferencyjnym, muszą stosować się do cen referencyjnych.
(2) W przypadku produktów wymienionych w załączniku I, pkt A i B, do rozporządzenia (WE) nr 104/2000, cena referencyjna jest taka sama jak cena wycofania ustalona zgodnie z art. 20 ust. 1 tego rozporządzenia.
(3) Wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży danych produktów na rok połowowy 2006 określono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2176/2005 [2].
(4) Cenę referencyjną produktów innych niż wymienione w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000 ustala się na podstawie wyliczonej średniej wartości celnej odnotowanej na rynkach importowych lub w portach importowych w ciągu trzech lat bezpośrednio poprzedzających datę ustalenia ceny referencyjnej.
(5) Nie ma potrzeby ustalania cen referencyjnych dla wszystkich gatunków objętych kryteriami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 104/2000, w szczególności dla gatunków importowanych z państw trzecich w niewielkich ilościach.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny referencyjne produktów rybołówstwa na rok połowowy 2006 przewidziane zgodnie z art. 29 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2179/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające kwoty pomocy prolongowanej i pomocy zryczałtowanej w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa na rok połowowy 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2814/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania prolongowanej pomocy dla niektórych produktów rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 5,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 939/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania zryczałtowanej pomocy w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 stanowi, że pomoc może być przyznawana w odniesieniu do ilości niektórych świeżych produktów wycofanych z obrotu i przetworzonych w celu ich utrwalenia i składowanych lub konserwowanych.
(2) Celem tej pomocy jest przyznanie odpowiedniej zachęty organizacjom producentów do przetwarzania lub konserwowania produktów wycofanych z obrotu, tak aby można było uniknąć ich niszczenia.
(3) Kwota pomocy powinna zostać ustalona tak, aby nie zakłócać równowagi na rynku w odniesieniu do danych produktów oraz tak, aby nie zakłócać konkurencji.
(4) Kwota pomocy nie powinna przekraczać kosztów technicznych i finansowych związanych z czynnościami, które są niezbędne do utrwalania i składowania, zarejestrowanych we Wspólnocie w roku połowowym poprzedzającym rok, o którym mowa.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2006 kwotę prolongowanej pomocy, o której mowa w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, oraz kwotę zryczałtowanej pomocy, o której mowa w art. 24 ust. 4 tego rozporządzenia, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2180/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające kwoty pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa w roku połowowym 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2813/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Kwota pomocy nie powinna przekraczać sumy kosztów technicznych i finansowych zarejestrowanych we Wspólnocie w roku połowowym poprzedzającym rok, o którym mowa.
(2) W celu zniechęcenia do długoterminowego składowania, skrócenia terminów płatności i zmniejszenia obciążenia kontrolami, kwota pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania powinna być płacona w jednej pojedynczej racie.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2006, kwotę pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, produktów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia ustala się następująco:
pierwszy miesiąc : 200 EUR za tonę,
drugi miesiąc : 0 EUR za tonę.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2181/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
ustalające kwoty standardowe stosowane przy obliczaniu finansowej rekompensaty i zaliczki z nią związanej w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu w roku połowowym 2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 21 ust. 5 i ust. 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 przewiduje rekompensatę finansową wypłacaną organizacjom producentów, które wycofują na określonych warunkach produkty wymienione w załączniku I, pkt A i B, do tego rozporządzenia.
Kwota takiej rekompensaty finansowej powinna zostać obniżona o kwoty standardowe w przypadku produktów przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2493/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie zbytu określonych produktów rybołówstwa wycofanych z rynku [2] określa sposoby zbytu produktów wycofanych z obrotu.
Wartość takich produktów powinna być ustalona na standardowym poziomie w odniesieniu do każdego z tych sposobów zbytu, uwzględniając przeciętne przychody, jakie mogą być uzyskane z takiego zbytu w różnych Państwach Członkowskich.
(3) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2509/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie niektórych produktów rybołówstwa [3], szczególne zasady przewidują, że w przypadku gdy organizacja producentów lub któryś z jej członków wystawia swe produkty na sprzedaż w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym jest ona uznawana, należy o tym poinformować organ odpowiedzialny za przyznanie rekompensaty finansowej znajdujący się w Państwie Członkowskim, w którym organizacja producentów jest uznawana. Odliczana kwota standardowa powinna zatem być kwotą stosowaną w tym Państwie Członkowskim.
(4) Ta sama metoda obliczania powinna być stosowana przy obliczaniu zaliczek na rekompensaty finansowe, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2509/2000.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2006, kwoty standardowe stosowane przy obliczaniu rekompensaty finansowej i związanych z nią zaliczek w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu przez organizacje producentów i przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi, zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Kwota standardowa odliczana od rekompensaty finansowej i związane z rekompensatą zaliczki jest kwotą standardową stosowaną w Państwie Członkowskim, w którym organizacja producentów jest uznawana.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2182/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1973/2004 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 145 i 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 99 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że kwota wnioskowanej pomocy nie może przekroczyć pułapu ustalonego przez Komisję. Gdy całkowita kwota wnioskowanej pomocy przekroczy ustalony pułap, pomoc przypadająca na producenta powinna być proporcjonalnie zmniejszana.
(2) Rozdział 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 [2] ustanawia warunki uzyskania pomocy w odniesieniu do materiału siewnego.
Artykuł 49 tego rozporządzenia stanowi, iż pomoc w odniesieniu do materiału siewnego przyznaje się wyłącznie pod warunkiem że beneficjent takiej pomocy wprowadził dany materiał siewny na rynek do celów siewu przed 15 czerwca roku następującego po tym, w którym dokonano zbioru tego materiału.
(3) Potrzeba zastosowania ewentualnego współczynnika redukcji w tym samym roku wiąże się z poważnymi trudnościami we wdrożeniu nowego systemu.
Jedyną alternatywą w celu uniknięcia stosowania takiego współczynnika redukcji jest ogólne przyznanie wszystkich dopłat w przypadku wprowadzenia do obrotu całego materiału siewnego, tj. kiedy znana jest całkowita ilość materiału siewnego.
Jednakże opóźniłoby to znacznie termin wypłat dla producentów i mogłoby skutkować dla nich problemami finansowymi.
Aby uniknąć takiej sytuacji należy wprowadzić system zaliczek na pomoc w odniesieniu do materiału siewnego.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 864/2004 [3], określa reguły dotyczące wsparcia związanego z wielkością produkcji bawełny, oliwy z oliwek i surowca tytoniowego.
(5) Możliwość przyznawania bezpośredniej pomocy do produkcji bawełny przewidziana jest w szczególności w rozdziale 10a tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
W związku z tym zachodzi konieczność ustanowienia szczegółowych zasad przyznawania tej pomocy.
(6) Artykuł 110b ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewiduje, że korzystanie z pomocy na hektar dla bawełny jest uzależnione od obowiązku użycia przez rolnika dopuszczonych odmian i uprawiania bawełny na polach zatwierdzonych przez Państwa Członkowskie. Należy zatem określić kryteria zatwierdzenia zarówno dla odmian, jak i gruntów nadających się do produkcji bawełny.
(7) Aby otrzymać pomoc na hektar dla bawełny rolnicy muszą obsiewać zatwierdzone grunty.
Należy określić kryteria definiujące obsiewanie.
Wyznaczenie przez Państwa Członkowskie minimalnej gęstości obsadzenia tych gruntów z uwzględnieniem warunków glebowo-klimatycznych i specyfiki regionu musi stanowić obiektywne kryterium ustalenia, czy siew został wykonany prawidłowo.
(8) Przekroczenie krajowych obszarów bazowych wyznaczonych dla bawełny w art. 110c ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 powoduje zmniejszenie kwoty pomocy do wypłacenia na kwalifikujący się hektar. Jednakże dla Grecji należy określić sposób obliczania obniżonej kwoty z uwzględnieniem podziału obszaru krajowego na podobszary, do których stosuje się różne kwoty pomocy.
(9) Państwa Członkowskie muszą dokonać zatwierdzenia organizacji międzybranżowych producentów bawełny na podstawie obiektywnych kryteriów wielkości organizacji międzybranżowych, ich zadań oraz wewnętrznej organizacji.
Wielkość organizacji międzybranżowej musi być określona z uwzględnieniem zdolności członka-przedsiębiorcy zajmującego się odziarnianiem bawełny do przyjęcia wystarczającej ilości nieodziarnionej bawełny.
Organizacja międzybranżowa, której głównym celem jest poprawa jakości dostarczanej bawełny, musi prowadzić działania, które wpisują się w te ramy z korzyścią dla swoich członków.
(10) Aby uniknąć komplikacji na poziomie zarządzania systemem pomocy, ten sam producent może należeć tylko do jednej organizacji międzybranżowej.
Z tych samych powodów, jeżeli producent będący członkiem organizacji międzybranżowej zobowiązuje się dostarczać wytworzoną przez siebie bawełnę, może ją dostarczać tylko do przedsiębiorcy zajmującego się odziarnianiem bawełny, który jest członkiem tej samej organizacji.
(11) Zgodnie z art. 110e rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, organizacje międzybranżowe mogą podejmować decyzje o zróżnicowaniu pomocy, do której mają prawo członkowie-producenci.
Skala zróżnicowania musi być zgodna z kryteriami dotyczącymi, w szczególności, jakości bawełny, która ma zostać dostarczona, z wyłączeniem kryteriów dotyczących wzrostu produkcji.
W tym celu organizacje międzybranżowe muszą określić kategorie działek rolnych w szczególności w zależności od kryteriów dotyczących jakości bawełny produkowanej na tych działkach.
(12) Aby określić kwotę pomocy, jaka ma być wypłacona członkom-producentom międzybranżowych organizacji produkcji bawełny, skala musi przewidywać metodę podziału całkowitej kwoty pomocy zróżnicowanej między poszczególnymi kategoriami działek rolnych, procedury oceny i klasyfikacji każdej działki w jednej z tych kategorii, obliczenie kwoty pomocy na kwalifikujący się hektar w zależności od budżetu będącego w dyspozycji na każdą kategorię oraz całkowitej liczby hektarów zaliczanych do każdej kategorii.
(13) Aby zaklasyfikować działki rolne do jednej z kategorii określonych zgodnie ze skalą, dostarczana bawełna może być poddana badaniu w obecności wszystkich zainteresowanych stron.
(14) Ponieważ członek-producent nie jest zobowiązany do dostarczania bawełny, musi on przynajmniej, w przypadku niedostarczenia bawełny, mieć prawo do niezróżnicowanej części pomocy.
Skala zróżnicowania musi uwzględniać taką sytuację, określając minimalną kwotę pomocy na kwalifikujący się hektar w przypadku braku dostawy.
(15) Do stosowania skali i w celu uproszczenia wszystkie działki rolne jednego producenta należy traktować jako należące do tej samej kategorii działek rolnych dostarczających bawełnę tej samej jakości.
(16) Agencja płatnicza, po otrzymaniu powiadomienia organizacji międzybranżowej dotyczącego kwoty pomocy, jaka ma być wypłacona członkom-producentom, musi przeprowadzić konieczne weryfikacje i wypłacić pomoc.
(17) Skala musi być zatwierdzona przez Państwo Członkowskie.
W trosce o poinformowanie członków-producentów we właściwym czasie należy określić datę, przed upływem której Państwo Członkowskie musi podjąć decyzję o zatwierdzeniu lub nie skali organizacji międzybranżowej oraz ewentualnych wprowadzonych w wyniku tego przez nie zmianach.
Ponieważ organizacja międzybranżowa nie jest zobowiązana do przyjęcia skali zróżnicowania musi sama mieć możliwość podjęcia decyzji o przerwaniu stosowania skali, powiadamiając o tym Państwo Członkowskie.
(18) System pomocy dla bawełny wiąże się z tym, że Państwa Członkowskie przekazują swoim producentom niektóre informacje dotyczące uprawy bawełny, jak i dotyczące zatwierdzonych odmian, obiektywnych kryteriów zatwierdzania gruntów i minimalnej gęstości obsadzenia gruntów.
W trosce o poinformowanie rolników we właściwym czasie, Państwo Członkowskie musi przekazać im te informacje przed określoną datą.
(19) Ponieważ Komisja jest zobowiązana do kontroli właściwego stosowania przepisów dotyczących stosowania szczególnej pomocy dla bawełny, Państwa Członkowskie muszą jej we właściwym czasie dostarczyć te same informacje, jak również informacje dotyczące organizacji międzybranżowych.
(20) Stosowanie systemu pomocy dla bawełny przewidziane rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 czyni bezprzedmiotowymi przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [4].
Należy zatem uchylić wymienione rozporządzenie.
(21) Rozdział 10b tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewiduje możliwość przyznawania pomocy bezpośredniej do gajów oliwnych.
Zachodzi zatem konieczność ustanowienia szczegółowych zasad przyznawania tej pomocy.
(22) Artykuł 110i rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że Państwa Członkowskie określają wysokość pomocy na GIS-ha upraw oliwek dla maksimum pięciu kategorii gajów oliwnych.
W tym celu do Komisji należy określenie wspólnych kryteriów ochrony środowiska i kryteriów społecznych, związanych z charakterystyką krajobrazu i tradycji społecznych.
(23) Aby poprawić kontrole konieczne, informacje na temat przynależności każdego rolnika do danych kategorii gajów oliwnych muszą być rejestrowane w systemie informacji geograficznej dla uprawy oliwek.
W przypadku zmiany warunków środowiskowych i warunków społecznych należy przewidzieć możliwość dostosowania kategorii raz w roku.
(24) Pomoc w odniesieniu do gajów oliwnych przyznawana jest na GIS-ha upraw oliwek.
W związku z tym dla każdego rolnika należy obliczyć powierzchnię kwalifikującą się do pomocy z zastosowaniem wspólnej metody, gdzie jednostka powierzchni jest wyrażona jako liczba GIS-ha upraw oliwek.
Aby uprościć procedury administracyjne należy wprowadzić odstępstwa zarówno w stosunku do działek rolnych o minimalnej wielkości określonej przez Państwo Członkowskie, jak i dla działek przeznaczonych na produkcję oliwek znajdujących się w jednostce administracyjnej, w której Państwo Członkowskie wprowadziło system alternatywny dla GIS upraw oliwek.
(25) Do wypłacenia pomocy do gajów oliwnych na GIS-ha upraw oliwek konieczne jest, aby przede wszystkim i dla poinformowania rolników we właściwym czasie, Państwo Członkowskie określiło na początku każdego roku wskaźnikową kwotę pomocy dla gajów oliwnych na GIS-ha upraw oliwek, dla każdej kategorii gajów oliwnych.
Taka kwota wskaźnikowa musi być obliczana na podstawie dostępnych danych na temat liczby rolników i powierzchni korzystających z pomocy dla gajów oliwnych; na podstawie dokładniejszych danych Państwo Członkowskie wyznacza później ostateczną kwotę pomocy.
(26) Zgodnie z kryteriami kwalifikacyjnymi określonymi dla pomocy dla gajów oliwnych, liczba drzewek oliwnych znajdujących się w gaju oliwnym nie może się różnić więcej niż 10 % od liczby zarejestrowanej z dniem 1 stycznia 2005 r.
W celu kontroli przestrzegania tego ustalenia Państwa Członkowskie muszą ustalić informacje niezbędne do identyfikacji danej działki rolnej.
W odniesieniu do Francji i Portugalii należy przewidzieć przesunięcie ustalenia informacji dotyczących danych działek rolnych na późniejsze daty w celu uwzględnienia powierzchni obsadzonych drzewkami oliwnymi w ramach programów zatwierdzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1638/98 z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniającego rozporządzenie nr 136/66/EWG w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [5].
(27) Aby umożliwić Komisji kontrolę właściwego stosowania końcowych przepisów dotyczących wypłacania pomocy dla gajów oliwnych, Państwa Członkowskie powinny regularnie przekazywać informacje na temat obszarów uprawy oliwek korzystających z pomocy oraz wysokości pomocy udzielanej dla każdej kategorii gajów oliwnych.
(28) Rozdział 10c tytuł IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewiduje możliwość przyznawania bezpośredniej pomocy do produkcji tytoniu.
Zachodzi zatem konieczność ustanowienia szczegółowych zasad przyznawania tej pomocy.
(29) W celu zapewnienia jasności należy ustanowić niektóre definicje.
(30) Odmiany tytoniu należy sklasyfikować w grupach według metody suszenia oraz kosztów produkcji, uwzględniając przy tym opisy stosowane w handlu międzynarodowym.
(31) Mając na uwadze, że przedsiębiorstwa dokonujące pierwszego przetworzenia występują w charakterze strony umowy, konieczne jest zatwierdzenie takich przedsiębiorstw upoważnionych do zawierania umów kontraktacji.
Zatwierdzenie może zostać wycofane w przypadku nieprzestrzegania przepisów, a Państwa Członkowskie należy zobowiązać do ustanowienia specjalnych warunków regulujących przetwarzanie tytoniu.
(32) Zgodnie z art. 110k rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów przyznawania pomocy należy ustalić uznane obszary produkcyjne, na podstawie tradycyjnych obszarów produkcyjnych dla każdej z grup odmian tytoniu.
Państwom Członkowskim należy zezwolić na wprowadzanie ograniczeń w odniesieniu do obszarów produkcyjnych, zwłaszcza w celu poprawy jakości.
(33) Aby umożliwić skuteczną kontrolę i efektywne zarządzanie płatnościami w ramach pomocy, produkcję tytoniu należy uzależnić od umów kontraktacji zawieranych między producentami i pierwszymi przetwórcami.
Należy określić podstawowe zapisy umowy kontraktacji w odniesieniu do każdego zbioru.
Należy ustalić na tyle wczesne ostateczne terminy zawierania i rejestracji umów kontraktacji, aby od samego początku roku zbiorów zagwarantować producentom stabilne rynki zbytu dla kolejnego zbioru, a przetwórcom regularne dostawy.
(34) W przypadku zawarcia umowy kontraktacji ze stowarzyszeniem producentów, w celu zapewnienia skuteczności kontroli, należy zgłosić zasadnicze szczegółowe informacje dotyczące każdego producenta.
Aby zapobiec zakłóceniu konkurencji oraz umożliwić monitorowanie trudności, stowarzyszeniom producentów należy zakazać angażowania się w proces pierwszego przetwarzania.
W celu zachowania struktur rynkowych należy ustanowić przepis zezwalający producentowi na przynależność tylko do jednego stowarzyszenia producentów.
(35) Surowiec tytoniowy kwalifikujący się do przyznania pomocy musi być rzetelnej, uczciwej i handlowej jakości oraz musi być pozbawiony określonych cech, które uniemożliwiają jego normalny obrót.
(36) Mając na uwadze szczególny charakter systemu pomocy, należy ustanowić przepis dotyczący rozstrzygania sporów przez wspólne komitety.
(37) Aby umożliwić odpowiednie zarządzanie kopertą finansową dla surowca tytoniowego, Państwa Członkowskie powinny ustalić orientacyjną kwotę pomocy według odmian i grup odmian na początku roku zbiorów, natomiast ostateczną kwotę pomocy – po zrealizowaniu wszystkich dostaw.
Ostateczna kwota pomocy nie powinna przekraczać poziomu premii z 2005 roku.
(38) Aby wspierać poprawę jakości oraz wartość produkcji tytoniu, należy zezwolić Państwom Członkowskim na różnicowanie kwot pomocy ustalonych dla każdej odmiany lub grupy odmian według jakości dostarczanego tytoniu.
(39) Pomoc należy wypłacać za ilości liści tytoniu dostarczane przez producentów do pierwszych przetwórców, z zastrzeżeniem, że spełniają one minimalne wymogi w zakresie jakości.
Pomoc należy poddać weryfikacji w przypadku gdy zawartość wilgoci w dostarczonym tytoniu różni się od tej ustalonej dla każdej grupy odmian na podstawie racjonalnych minimalnych wymogów dotyczących jakości.
W celu uproszczenia kontroli przy dostawie należy ustalić wielkość pobieranych próbek, częstotliwość ich pobierania oraz metodę wyliczania zmodyfikowanej masy w celu określenia zawartości wilgoci.
(40) W celu zapobieżenia oszustwom związanym z przenoszeniem tytoniu z jednego zbioru na drugi, należy ograniczyć okres dostarczania tytoniu do przetwórców.
W niektórych Państwach Członkowskich kontrole przeprowadza się raczej w miejscu dostawy tytoniu aniżeli w miejscu jego przetwarzania.
Należy określić miejsca, do których tytoń musi być dostarczany oraz kontrole, które należy przeprowadzać; Państwa Członkowskie powinny zatwierdzić takie ośrodki skupu.
(41) Aby zapobiec nadużyciom, należy ustanowić warunki regulujące kwestie płatności pomocy.
Jednakże odpowiedzialność za podjęcie ustaleń w odniesieniu do dalszego zarządzania oraz kontroli spoczywa na Państwach Członkowskich.
(42) Pomoc może zostać wypłacona wyłącznie po sprawdzeniu przy dostawach całego tytoniu wyprodukowanego w Państwie Członkowskim, co gwarantuje faktyczne wykonanie wszystkich tych czynności.
Jednakże wypłatę producentom zaliczek w wysokości 50 % orientacyjnej kwoty pomocy należy uwarunkować wniesieniem odpowiedniego zabezpieczenia.
(43) Z przyczyn administracyjnych pomoc w każdym Państwie Członkowskim należy przyznawać wyłącznie w odniesieniu do produktów wytwarzanych na terytorium tego Państwa Członkowskiego.
W przepisach należy uwzględnić przypadki, w których tytoń jest przetwarzany w innych Państwach Członkowskich niż Państwo Członkowskie, w którym został wyprodukowany.
W takich sytuacjach, ilość surowca tytoniowego należy przypisać producentom w Państwie Członkowskim, w którym został on wyprodukowany.
(44) W wyniku polityki reform w sektorze tytoniu, program wykupu kwot w odniesieniu do tytoniu nie będzie już realizowany.
Jednak producenci, którzy uczestniczyli w tym programie w 2002 i 2003 roku będą nadal otrzymywać płatności w kwocie wykupu, odpowiednio do końca 2007 i 2008 roku.
Cena wykupu w chwili obecnej ustalona jest jako wartość procentowa premii w danym roku zbiorów.
Z dniem 1 stycznia 2006 r. obecny system premii zostanie wycofany, a zatem zachodzi konieczność ustanowienia w formie środka przejściowego nowej podstawy wyliczania przyszłej ceny wykupu kwot.
Poziomy premii za surowiec tytoniowy nie zmieniły się w latach zbiorów obejmujących okres od 2002 do 2005 roku.
W związku z tym, dla zachowania ciągłości, za podstawę do wyliczenia ceny wykupu należy przyjąć poziom premii z 2005 roku.
(45) W wyniku zniesienia progu gwarancji oraz systemu premii przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2075/92, można uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 2848/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 [6] w zakresie systemu premii, określania kwot produkcyjnych i przyznawania specjalnej pomocy grupom producentów w sektorze surowca tytoniowego [7]. Przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 85/93 z dnia 19 stycznia 1993 r. dotyczącego agencji kontrolnych w sektorze tytoniu [8], zdezaktualizowały się i można zatem je uchylić.
(46) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1973/2004.
(47) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) do art. 1 ust. 1 dodaje się następujące punkty:
"q) specjalne dopłaty do upraw bawełny przewidziane w rozdziale 10a tytuł IV tego rozporządzenia;
r) pomoc do gajów oliwnych przewidziana w rozdziale 10b tytuł IV tego rozporządzenia;
s) pomoc do produkcji tytoniu przewidziana w rozdziale 10c tytuł IV tego rozporządzenia.";
2) artykuł 3 ust. 1 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:
"a) najpóźniej do dnia 15 września danego roku: dostępne dane dotyczące obszarów lub ilości w przypadku premii mlecznych, płatności dodatkowych, nasion i tytoniu, przewidzianych w art. 95, 96, 99 oraz 110k rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do których złożono wnioski o pomoc na dany rok kalendarzowy, w przypadku gdy istnieje możliwość podziału na podobszary bazowe;";
3) artykuł 21 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pomoc do skrobi ziemniaczanej wypłacana jest indywidualnemu rolnikowi przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium znajduje się gospodarstwo dostarczające ziemniaki do celów wytwarzania skrobi ziemniaczanej, po dostarczeniu przez tego rolnika całej ilości dla danego roku gospodarczego do przedsiębiorstwa wytwarzającego skrobię ziemniaczaną, w terminie czterech miesięcy od daty przedstawienia dowodu określonego w art. 20 niniejszego rozporządzenia oraz pod warunkiem dotrzymania warunków, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia.";
4) dodaje się art. 49a w brzmieniu:
"Artykuł 49a
Zaliczki
Państwa Członkowskie mogą przyznawać hodowcom nasion zaliczki od dnia 1 grudnia roku gospodarczego.
Płatność taka jest proporcjonalna do ilości nasion, które zostały wprowadzone na rynek do celów siewu w rozumieniu przepisów art. 49, pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków przedstawionych w rozdziale 10.";
5) dodaje się rozdział 17a w brzmieniu:
"ROZDZIAŁ 17a
SPECJALNE DOPŁATY DO UPRAW BAWEŁNY
Artykuł 171a
Zatwierdzenie gruntów rolnych do celów produkcji bawełny
Państwa Członkowskie określają obiektywne kryteria, na podstawie których zatwierdza się grunty do szczególnej pomocy dla bawełny przewidzianej w art. 110a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Te podstawowe kryteria oparte są co najmniej na jednym z następujących elementów:
a) gospodarka rolna regionów, dla których ważna jest produkcja bawełny;
b) stan glebowo-klimatyczny danych obszarów;
c) zarządzanie wodami nawadniającymi;
d) zmianowanie i techniki uprawy, uwzględniające ochronę środowiska.
Artykuł 171aa
Zatwierdzanie odmian do siewu
Państwa Członkowskie zatwierdzają odmiany zarejestrowane we wspólnotowym katalogu, które dostosowuje się do potrzeb rynku.
Artykuł 171ab
Warunki kwalifikacyjne
Obsianie powierzchni określonych w art. 110b ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 osiąga się przez uzyskanie minimalnej gęstości obsadzenia pól wyznaczanej przez Państwo Członkowskie z uwzględnieniem warunków glebowo-klimatycznych i, w zależności od przypadku, specyfiki regionalnej.
Artykuł 171ac
Praktyki rolne
Państwa Członkowskie mają prawo określać szczególne zasady praktyk rolnych niezbędnych do utrzymania upraw w normalnych warunkach wzrostu z wyjątkiem czynności zbioru.
Artykuł 171ad
Obliczenia kwoty pomocy do kwalifikującego się hektara
1. Bez uszczerbku dla art. 171ag niniejszego rozporządzenia, w przypadku Hiszpanii i Portugalii, jeżeli obszar bawełny kwalifikujący się do pomocy jest większy od krajowego obszaru bazowego określonego w art. 110c ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwotę pomocy określoną w ust. 2 tego artykułu mnoży się przez współczynnik redukcji, uzyskany w wyniku podziału obszaru bazowego przez obszar kwalifikujący się do pomocy.
2.
Bez uszczerbku dla art. 171ag niniejszego rozporządzenia, w przypadku Grecji, jeżeli obszar bawełny kwalifikujący się do pomocy jest większy od 300000 hektarów, kwotę pomocy do wypłacenia na hektar otrzymuje się poprzez zsumowanie kwoty 594 EUR pomnożonej przez 300000 hektarów i dodatkowej kwoty pomnożonej przez obszar przekraczający 300000, a następnie dzieląc tę sumę przez całkowity obszar kwalifikujący się do pomocy.
Kwota dodatkowa określona w pierwszym akapicie jest równa:
- 342,85 EUR w przypadku gdy obszar kwalifikujący się do pomocy jest większy od 300000 hektarów i mniejszy lub równy 370000 hektarów,
- 342,85 EUR pomnożone przez współczynnik redukcji, który wynosi 70000, podzielone przez liczbę hektarów kwalifikujących się do pomocy przekraczającą 300000, w przypadku gdy obszar kwalifikujący się do pomocy jest większy od 370000 hektarów.
Artykuł 171ae
Zatwierdzenie organizacji międzybranżowych
Każdego roku do dnia 31 grudnia Państwa Członkowskie zatwierdzają do wysiewu na kolejny rok każdą organizację międzybranżową produkcji bawełny, która wystąpi o to z wnioskiem i która:
a) obejmuje całkowity obszar do co najmniej 10000 ha określony przez Państwo Członkowskie i spełniający kryteria zatwierdzenia określone w art. 171a oraz co najmniej jedno przedsiębiorstwo zajmujące się odziarnianiem bawełny;
b) prowadzi ściśle określoną działalność mającą na celu w szczególności:
- rozwój wykorzystania wytworzonej bawełny nieodziarnionej,
- poprawę jakości bawełny nieodziarnionej, spełniając kryteria przedsiębiorcy zajmującego się odziarnianiem,
- stosowanie metod produkcji uwzględniających ochronę środowiska;
c) wprowadziła wewnętrzne normy działania, dotyczące w szczególności:
- warunków przystępowania i składek, zgodne z przepisami krajowymi i wspólnotowymi,
- w zależności od przypadku, skali zróżnicowania pomocy na kategorie działek rolnych, określonej w szczególności na podstawie jakości bawełny nieodziarnionej, która ma zostać dostarczona.
Jednakże Państwa Członkowskie zatwierdzają organizacje międzybranżowe produkcji bawełny do dnia 28 lutego 2006 r.
Artykuł 171af
Obowiązki producentów
1.
Ten sam producent nie może być członkiem kilku organizacji międzybranżowych.
2.
Producent będący członkiem organizacji międzybranżowej jest zobowiązany dostarczać wyprodukowaną bawełnę przedsiębiorcy zajmującemu się odziarnianiem bawełny, który należy do tej samej organizacji.
3.
Przynależność producentów do zatwierdzonej organizacji międzybranżowej musi wynikać z dobrowolnego przystąpienia.
Artykuł 171ag
Różnicowanie pomocy
1. Włączając zwiększenie pomocy przewidziane w art. 110d ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, skala, o której mowa w art. 110e tego rozporządzenia (zwana dalej "skalą") określa:
a) kwotę pomocy na kwalifikujący się hektar, do pobrania przez członka-producenta na podstawie klasyfikacji jego działek rolnych w określonych kategoriach, o których mowa ust. 2;
b) metodę podziału na kategorie działek rolnych, zgodnie z ust. 2, całej sumy przeznaczonej na różnicowanie pomocy.
Do celów stosowania lit. a) kwota bazowa jest równa co najmniej niezróżnicowanej części pomocy na kwalifikujący się hektar, przewidzianej w art. 110c ust. 2 rozporządzenia nr 1782/2003, dostosowanej, w zależności od przypadku, zgodnie z ust. 3 tego artykułu.
Obliczenie, o którym mowa w lit. a) przewiduje również sytuację, w której nie dostarczono bawełny przedsiębiorcy zajmującemu się jej odziarnianiem. W tym przypadku minimalna kwota pomocy na kwalifikujący się hektar do pobrania przez zainteresowanego członka-producenta jest równa co najmniej niezróżnicowanej części pomocy na kwalifikujący się hektar, przewidzianej w art. 110c ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dostosowanej, w zależności od przypadku, zgodnie z ust. 3 tego artykułu.
2.
Działki rolne dzieli się na kilka kategorii, określonych przez organizacje międzybranżowe z uwzględnieniem co najmniej następujących kryteriów jakościowych:
a) długości wytwarzanego włókna bawełny;
b) stopnia wilgotności wytworzonej bawełny;
c) średniego stopnia zanieczyszczenia wytworzonej bawełny.
Skala określa procedury pozwalające na dokonanie oceny każdej działki rolnej z uwzględnieniem tych kryteriów i zaklasyfikowanie jej do określonej kategorii.
W żadnym przypadku skala nie może zawierać kryteriów związanych ze wzrostem produkcji i wprowadzeniem bawełny na rynek.
Do celów stosowania skali wszystkie działki rolne tego samego producenta mogą być traktowane jak działki jednej średniej kategorii działek rolnych, dostarczających bawełnę o takiej samej jakości.
3.
W razie potrzeby, w celu klasyfikacji w skali kategorii działek rolnych, nieodziarniona bawełna jest badana na podstawie próbek reprezentatywnych w chwili dostawy do przedsiębiorstwa zajmującego się odziarnianiem bawełny w obecności wszystkich zainteresowanych stron.
4.
Organizacja międzybranżowa podaje do wiadomości agencji płatniczej kwotę wynikającą z zastosowania skali, która ma być wypłacona każdemu z jej producentów.
Agencja płatnicza dokonuje płatności po sprawdzeniu zgodności i dopuszczalności przedmiotowych dopuszczalności kwot pomocy.
Artykuł 171ah
Zatwierdzenie i zmiany skali
1.
Po raz pierwszy skala podawana jest do wiadomości zainteresowanego Państwa Członkowskiego w celu jej zatwierdzenia do dnia 28 lutego 2006 r. do siewu w 2006 r.
Państwo Członkowskie podejmuje decyzję o zatwierdzeniu lub niezatwierdzeniu skali w terminie jednego miesiąca od momentu jej przekazania.
2.
Do dnia 31 stycznia zatwierdzone organizacje międzybranżowe podają do wiadomości zainteresowanego Państwa Członkowskiego zmiany wprowadzone w skali dla siewu w roku bieżącym.
Wprowadzone w skali zmiany uważa się za zatwierdzone, z wyjątkiem przypadku gdy zainteresowane Państwo Członkowskie zgłosi zastrzeżenia w terminie jednego miesiąca od daty określonej w pierwszym akapicie.
W przypadku niezatwierdzenia zmian skali pomoc, która ma zostać wypłacona, jest pomocą obliczoną na podstawie zatwierdzonej skali bez uwzględnienia niezatwierdzonych zmian.
3.
Jeśli organizacja międzybranżowa podejmuje decyzję o przerwaniu stosowania skali powiadamia o tym Państwo Członkowskie.
Przerwanie stosowania nabiera mocy dla siewu w następnym roku.
Artykuł 171ai
Powiadamianie producentów i Komisji
1.
Do dnia 31 stycznia danego roku Państwa Członkowskie informują rolników produkujących bawełnę oraz Komisję o:
a) zatwierdzonych odmianach; jednakże o odmianach zatwierdzonych zgodnie z art. 171aa po tej dacie rolników należy poinformować do dnia 15 marca tego roku;
b) kryteriach zatwierdzania gruntów;
c) minimalnej gęstości obsadzenia pól bawełny określonej w art. 171ab;
d) wymaganych praktykach rolnych.
2.
W przypadkach cofnięcia zatwierdzenia odmiany Państwa Członkowskie informują o tym rolników najpóźniej do dnia 31 stycznia dla siewu w roku następnym.
3.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a) najpóźniej do dnia 30 kwietnia danego roku, nazwy organizacji międzybranżowych i podstawowe dane na ich temat dotyczące ich obszaru, potencjału produkcyjnego, liczby producentów, liczby przedsiębiorców zajmujących się odziarnianiem i zdolności odziarniania;
b) najpóźniej do dnia 15 września danego roku, obszarów zasiewu, dla których złożono wnioski o przyznanie szczególnej pomocy;
c) najpóźniej do dnia 31 lipca następnego roku, końcowe dane dotyczące obszarów zasiewu, dla których została wypłacona szczególna pomoc dla bawełny na dany rok, po odliczeniu, w zależności od przypadku, obniżek dotyczących powierzchni przewidzianych w rozdziale I tytuł IV część II rozporządzenia (WE) nr 796/2004.";
6) dodaje się następujący rozdział 17b w brzmieniu:
"ROZDZIAŁ 17b
POMOC DLA UPRAW OLIWEK
Artykuł 171b
Kategorie gajów oliwnych
1.
Państwa Członkowskie określają gaje oliwne kwalifikujące się do pomocy przewidzianej w art. 110g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i klasyfikują w najwyżej jednej z pięciu kategorii na podstawie kryteriów wybranych z:
a) kryteriów środowiskowych:
i) trudności w dostępie do działek rolnych;
ii) ryzyka fizycznej degradacji gruntów;
iii) szczególnego charakteru gajów oliwnych: starych drzew oliwnych, wartości kulturowej i krajobrazowej, nachylenia, odmian tradycyjnych, rzadkich lub usytuowania w naturalnych strefach chronionych;
b) kryteriów społecznych:
i) obszarów o silnej zależności od uprawy drzew oliwnych;
ii) obszarów tradycyjnej uprawy oliwek;
iii) obszarów charakteryzujących się niekorzystnymi wskaźnikami ekonomicznymi;
iv) gospodarstw o zwiększonym ryzyku zaniechania uprawy gajów oliwnych;
v) wielkości gajów oliwnych w gospodarstwie;
vi) obszarów o cechach charakterystycznych takich jak produkcja AOP (Appelation d’Origine Protégée), IGP (Indication Géographique Protégée), biologiczna i zintegrowana.
2.
Państwa Członkowskie określają przynależność każdego zainteresowanego rolnika do kategorii określonych w ust. 1 każdej działki upraw oliwek kwalifikującej się do pomocy.
Informacja ta jest rejestrowana w systemie informacji geograficznej dla uprawy oliwek ("GIS uprawa oliwek").
3.
Państwa Członkowskie mogą raz w roku dostosować kategorie gajów oliwnych określone zgodnie z ust. 1.
Jeżeli wynikiem dostosowania kategorii jest zmiana klasyfikacji gajów oliwnych nowa klasyfikacja obowiązuje począwszy od roku następującego po roku dostosowania.
Artykuł 171ba
Obliczanie powierzchni
1.
Z zastosowaniem wspólnej metody określonej w załączniku XXIV Państwa Członkowskie obliczają dla każdego producenta powierzchnię kwalifikującą się do pomocy.
Powierzchnie wyrażane są w GIS-ha upraw oliwek, z dwoma liczbami po przecinku.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1 wspólnej metody określonej w załączniku XXIV nie stosuje się, gdy:
a) działka uprawy oliwek jest minimalnej wielkości, którą określa Państwo Członkowskie, ale nie większa od 0,1 hektara;
b) działka uprawy oliwek położona jest w obrębie jednostki administracyjnej, która nie znajduje się w bazie danych graficznych systemu informacji geograficznej dla uprawy oliwek.
W takich przypadkach Państwo Członkowskie określa powierzchnię upraw oliwek z zastosowaniem obiektywnych kryteriów i w sposób mający zapewnić równe traktowanie rolników.
Artykuł 171bb
Kwota pomocy
1.
Do dnia 31 stycznia każdego roku Państwa Członkowskie określają kwotę wskaźnikową pomocy GIS-ha upraw oliwek dla każdej kategorii gajów oliwnych.
2.
Do dnia 31 października danego roku Państwa Członkowskie określają kwotę pomocy GIS-ha upraw oliwek dla każdej kategorii gajów oliwnych.
Kwota ta jest obliczana poprzez pomnożenie kwoty wskaźnikowej, określonej w ust. 1, przez współczynnik odpowiadający maksymalnej kwocie pomocy, określonej w art. 110i ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z uwzględnieniem, w zależności od przypadku, obniżki przewidzianej w ust. 4 tego artykułu, podzielonej przez sumę kwot wynikających z pomnożenia kwoty wskaźnikowej pomocy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, określonej dla każdej kategorii, przez odpowiednią powierzchnię.
3.
Państwa Członkowskie mogą stosować ust. 1 i 2 na poziomie regionalnym.
Artykuł 171bc
Określenie danych bazowych
1.
Do dnia 1 stycznia 2005 r., na podstawie danych GIS upraw oliwek i oświadczeń rolników, Państwa Członkowskie określają dla każdej działki upraw oliwek, w celu stosowania art. 110h lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, liczbę i lokalizację kwalifikujących się gajów oliwnych, powierzchnię upraw oliwek i kwalifikującą się powierzchnię działki upraw oliwek oraz jej kategorię zgodnie z art. 171b.
2.
W przypadku obszarów z drzewkami oliwnymi posadzonymi w ramach programów nowych upraw we Francji i Portugalii, zatwierdzonych przez Komisję na mocy art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1638/98 [9], i zarejestrowanych w GIS upraw oliwek przed 1 stycznia 2007 r., Państwa Członkowskie określają informacje, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w dniu 1 stycznia 2006 r. dla działek rolnych obsadzonych w 2005 r. i w dniu 1 stycznia 2007 r. dla działek rolnych obsadzonych w 2006 r.
Informacje te podawane są do wiadomości rolników najpóźniej we wniosku indywidualnym na rok 2007.
Artykuł 171bd
Powiadomienia
Każdego roku Państwa Członkowskie przekazują do wiadomości Komisji:
a) najpóźniej do dnia 15 września: dane dotyczące powierzchni gajów oliwnych, z podziałem na kategorie, dla których wnioskowano o pomoc na rok bieżący;
b) najpóźniej do dnia 31 października:
i) dane dotyczące powierzchni określonych w lit. a) uznanych za kwalifikujące się do pomocy, z uwzględnieniem obniżek lub korekt przewidzianych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004;
ii) informacje dotyczące wysokości pomocy, która ma zostać udzielona dla każdej kategorii gajów oliwnych;
c) najpóźniej do dnia 31 lipca: dane końcowe dotyczące powierzchni gajów oliwnych, z podziałem na kategorie, dla których wypłacono pomoc na rok poprzedni.
7) dodaje się rozdział 17c w brzmieniu:
"ROZDZIAŁ 17 c
POMOC DO TYTONIU
Artykuł 171c
Definicje
Do celów niniejszego rozdziału:
a) "dostawa" oznacza wszelkie czynności mające miejsce określonego dnia, które obejmują przekazanie surowca tytoniowego przez producenta lub stowarzyszenie producentów zakładowi przetwórczemu, odbywające się w ramach umowy kontraktacji;
b) "świadectwo kontroli" oznacza dokument wydany przez właściwy organ kontrolny zaświadczający, że odpowiednia ilość tytoniu została przejęta przez pierwszego przetwórcę, że ilość ta została dostarczona w ramach zarejestrowanej umowy, a czynności zostały wykonane zgodnie z art. 171cj i 171ck niniejszego rozporządzenia;
c) "pierwszy przetwórca" oznacza zatwierdzony podmiot prawny lub osobę fizyczną, która dokonuje pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego, prowadząc w swoim własnym imieniu i na swój rachunek jeden lub więcej zakładów przetwórstwa tytoniu surowca tytoniowego, odpowiednio wyposażonych do celów takiej działalności;
d) "pierwsze przetwarzanie" oznacza przetwarzanie surowca tytoniowego dostarczonego przez producenta, do postaci produktu trwałego i dającego się przechowywać, w jednolitych belach lub paczkach i o jakości spełniającej wymogi użytkownika końcowego (wytwórcy);
e) "stowarzyszenie producentów" oznacza stowarzyszenie reprezentujące producentów tytoniu.
Artykuł 171ca
Grupy odmian surowca tytoniowego
Odmiany surowca tytoniowego można sklasyfikować w następujących grupach:
a) suszony ogniowo-rurowo: tytoń suszony w piecach o kontrolowanym przepływie powietrza, temperaturze i wilgotności;
b) suszony powietrzem na jasny: tytoń suszony na powietrzu pod osłoną;
c) suszony powietrzem na ciemny: tytoń suszony na powietrzu pod osłoną, fermentowany przez wprowadzeniem do obrotu;
d) suszony ogniowo-płomieniowo: tytoń suszony ogniem;
e) suszony na słońcu: tytoń suszony na słońcu;
f) Basmas (suszony na słońcu);
g) Katerini (suszony na słońcu);
h) Kaba Koulak (klasyczny) i podobny (suszony na słońcu).
Odmiany w ramach każdej grupy wymieniono w załączniku XXV.
Artykuł 171cb
Pierwsi przetwórcy
1.
Państwa Członkowskie zatwierdzają pierwszych przetwórców prowadzących działalność na ich terytoriach oraz ustanawiają odpowiednie warunki udzielania takiego zatwierdzenia.
Zatwierdzony pierwszy przetwórca jest uprawniony do zawierania umów kontraktacji z zastrzeżeniem, że sprzedaje przedsiębiorstwom wytwarzającym tytoń przynajmniej 60 % tytoniu pochodzenia wspólnotowego, który wprowadza do obrotu, bezpośrednio lub pośrednio bez dalszego przetwarzania.
2.
Państwo Członkowskie może wycofać zatwierdzenie w przypadku, gdy przetwórca nie stosuje się do przepisów dotyczących surowca tytoniowego, jakie obowiązują na poziomie Wspólnoty lub krajowym i jest to wynikiem jego zamierzonego działania albo poważnych zaniedbań.
Artykuł 171cc
Strefy produkcji
Strefami produkcji określonymi w art. 110k lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do każdej grupy odmian są strefy ustanowione w załączniku XXVI do niniejszego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć bardziej ograniczone strefy produkcji, zwłaszcza w celu zapewnienia jakości.
Ograniczone strefy produkcji nie mogą wychodzić poza obszar jednostki administracyjnej lub, w przypadku Francji, poza terytorium kantonu.
Artykuł 171cd
Umowy kontraktacji
1.
Umowy kontraktacji, o których mowa w art. 110k lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zawiera się między pierwszym przetwórcą, z jednej strony, a producentem lub reprezentującym go stowarzyszeniem producentów, z drugiej strony, z zastrzeżeniem, że stowarzyszenie producentów jest uznane w danym Państwie Członkowskim.
2.
Umowy kontraktacji zawiera się w odniesieniu do odmian lub grup odmian.
Zobowiązują one pierwszego przetwórcę do przyjęcia dostawy ilości tytoniu w liściach przewidzianej w umowie, natomiast producenta lub reprezentujące go stowarzyszenie producentów zobowiązują do dostarczenia pierwszemu przetwórcy danej ilości w zakresie odpowiadającym ich faktycznej produkcji.
3.
W odniesieniu do każdego zbioru, umowy kontraktacji muszą zawierać przynajmniej następujące szczegółowe informacje:
a) nazwa/nazwisko i adresy stron umowy;
b) odmiana oraz grupy odmian tytoniu objęte umową;
c) maksymalna ilość, jaka ma zostać dostarczona;
d) dokładna lokalizacja miejsca produkcji tytoniu: strefa produkcji określona w art. 171cc, prowincja, gmina, dane identyfikacyjne działki zgodnie ze zintegrowanym systemem kontroli;
e) obszar danej działki, z wykluczeniem dróg dojazdowych i miejsc ogrodzonych;
f) cena nabycia według klasy jakości, z wykluczeniem pomocy, opłat za usługi i podatków;
g) minimalne wymogi jakości ustalone dla danej klasy jakości, przy minimum trzech klasach jakości, oraz zobowiązanie producenta do dostarczenia przetwórcy surowca tytoniowego spełniającego przynajmniej takie wymogi jakości;
h) zobowiązanie pierwszego przetwórcy do zapłacenia producentowi ceny zakupu zgodnie z klasą jakości;
i) termin zapłaty ceny zakupu, który nie może przekroczyć 30 dni od daty dostawy;
j) zobowiązanie producenta do ponownego obsadzenia danej działki tytoniem do dnia 20 czerwca danego roku zbiorów.
4.
W przypadku opóźnienia w ponownym zasadzeniu tytoniu, producent jest zobowiązany powiadomić o tym fakcie przetwórcę oraz właściwe władze Państwa Członkowskiego tego przetwórcy za pomocą listu poleconego wysłanego przed tym terminem, podając przyczynę opóźnienia oraz szczegółowe informacje na temat zmian wprowadzonych w obszarze danej działki.
5.
Strony umowy kontraktacji mogą zwiększyć ilości wyszczególnione początkowo w umowie, nanosząc odpowiednie zmiany na piśmie.
Zmianę należy przedłożyć właściwym władzom w celu jej zarejestrowania najpóźniej 40 dnia po ostatecznym terminie zawierania umów kontraktacji określonym w art. 171ce ust. 1.
Artykuł 171ce
Zawieranie i rejestracja umów
1.
Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, umowy kontraktacji można zawierać do dnia 30 kwietnia roku zbiorów.
Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć wcześniejszy termin.
2.
Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, umowy kontraktacji po ich zawarciu muszą zostać przedłożone właściwemu organowi w celu dokonania rejestracji nie później niż 15 dni po nieprzekraczalnym terminie ustanowionym na ich zawieranie, określonym w ust. 1.
Właściwym organem jest organ tego Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ma się odbywać przetwarzanie.
Jeżeli przetwarzanie ma mieć miejsce w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym tytoń był uprawiany, właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym ma się odbywać przetwarzanie, niezwłocznie przesyła kopię zarejestrowanej umowy właściwemu organowi Państwa Członkowskiego producenta.
Jeżeli ten sam organ nie przeprowadza kontroli systemu pomocy, przesyła kopię zarejestrowanej umowy do odpowiedniego organu kontroli.
3.
W przypadku przekroczenia ostatecznego terminu zawierania umów, o którym mowa w ust. 1, lub terminu składania umów kontraktacji określonego w ust. 2 o maksymalnie 15 dni, kwota pomocy, jaka ma zostać wypłacona ulega zmniejszeniu o 20 %.
Artykuł 171cf
Umowy ze stowarzyszeniem producentów
1.
W przypadku zawierania umowy kontraktacji między pierwszym przetwórcą a stowarzyszeniem producentów należy do niej załączyć wykaz z nazwiskami stowarzyszonych producentów, wraz z podaniem maksymalnych ilości, jakie mają zostać dostarczone, dokładnej lokalizacji działki oraz obszaru tych działek, zgodnie z przepisami art. 171cd ust. 3 lit. c), d) i e).
Wykaz należy przedłożyć do rejestracji właściwemu organowi najpóźniej do dnia 15 maja roku zbiorów.
2.
Stowarzyszenia producentów, o których mowa w ust. 1 nie mogą dokonywać pierwszego przetwarzania tytoniu.
3.
Producenci tytoniu mogą należeć tylko do jednego stowarzyszenia producentów.
Artykuł 171cg
Minimalne wymogi jakości
Tytoń dostarczany przetwórcom musi być rzetelnej, uczciwej i handlowej jakości oraz musi być pozbawiony cech wymienionych w załączniku XXVII.
Surowsze wymogi w odniesieniu do jakości mogą zostać ustanowione przez Państwo Członkowskie lub uzgodnione przez umawiające się strony.
Artykuł 171ch
Spory
Państwa Członkowskie mogą postanowić, że spory dotyczące jakości tytoniu dostarczonego pierwszemu przetwórcy przekazywane są organowi arbitrażowemu.
Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące przynależności do takich organów oraz ich procedury decyzyjne.
Organy arbitrażowe muszą składać się, w tej samej liczbie, z jednego lub większej ilości przedstawicieli producentów i przetwórców.
Artykuł 171ci
Poziom pomocy
W zastosowaniu art. 110k lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie ustalają orientacyjną kwotę pomocy na kg odmiany tytoniu lub grupy odmian do dnia 15 marca roku zbiorów.
Państwa Członkowskie mogą różnicować poziom pomocy w zależności od jakości dostarczonego tytoniu.
Poziom pomocy w odniesieniu do każdej odmiany lub grupy odmian nie może przekraczać wysokości premii według grup odmian ustalonej dla zbiorów w 2005 roku na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 546/2002 [10].
Państwa Członkowskie ustalają ostateczną kwotę pomocy na kg odmiany lub grupy odmian tytoniu w terminie 15 dni roboczych od dnia dostawy całego tytoniu z danego zbioru.
Jeżeli łączna kwota pomocy wnioskowana w Państwie Członkowskim przekracza próg krajowy ustanowiony w art. 110l rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dostosowany zgodnie z art. 110m tego rozporządzenia, Państwo Członkowskie dokonuje liniowej redukcji kwot wypłacanych każdemu producentowi.
Artykuł 171cj
Obliczanie kwoty pomocy
1.
Kwotę pomocy, która ma zostać wypłacona producentom oblicza się na podstawie masy tytoniu w liściach danej odmiany lub grupy odmian odpowiadającej minimalnej wymaganej jakości oraz przejętej przez pierwszego przetwórcę.
2.
Jeżeli zawartość wilgoci różni się od poziomu ustanowionego w załączniku XXVIII dla danej odmiany, masę dostosowuje się do każdego punktu procentowego różnicy, w granicach tolerancji ustanowionych w tym załączniku.
3.
Metody oznaczania zawartości wilgoci, poziomów i częstotliwości pobierania próbek oraz metodę obliczania zmodyfikowanej masy określono w załączniku XXIX.
Artykuł 171ck
Dostawa
1.
Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, producenci muszą dostarczyć całość swojej produkcji pierwszemu przetwórcy do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku zbiorów, pod groźbą utraty uprawnień do otrzymania pomocy.
Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć wcześniejszy termin.
2.
Dostawa musi nastąpić bezpośrednio do miejsca, gdzie tytoń będzie przetwarzany, lub, jeżeli Państwo Członkowskie na to zezwala, do zatwierdzonego ośrodka skupu.
Właściwy organ kontroli zatwierdza takie ośrodki skupu, które muszą posiadać właściwe urządzenia, wagi oraz pomieszczenia.
3.
W przypadku niedostarczenia nieprzetworzonego tytoniu do miejsc określonych w ust. 2 lub w przypadku gdy przewożący różne ilości tytoniu z ośrodka skupu do zakładu przetwórczego nie posiada zezwolenia na realizację przewozów, przedsiębiorstwo dokonujące pierwszego przetworzenia będące odbiorcą danego tytoniu zobowiązane jest zapłacić Państwu Członkowskiemu kwotę równą pomocy dla danej ilości tytoniu.
Kwota ta jest księgowana na rachunku Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR).
Artykuł 171cl
Płatność
Właściwy organ Państwa Członkowskiego wypłaca producentowi kwotę pomocy na podstawie świadectwa kontroli wydanego przez właściwy organ kontroli poświadczający realizację dostawy tytoniu.
Artykuł 171cm
Zaliczki
1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, Państwa Członkowskie mogą stosować system zaliczek w odniesieniu do pomocy dla producentów tytoniu.
2.
Producenci mogą składać wnioski o zaliczkę po dniu 16 września roku zbiorów.
Do wniosków załączają poniższe dokumenty, z wyjątkiem przypadków gdy Państwo Członkowskie postanawia inaczej, ponieważ jest już w posiadaniu takich dokumentów:
a) kopia umowy kontraktacji lub numer jej rejestracji;
b) pisemne oświadczenie zainteresowanego producenta określające ilości tytoniu, jakie jest on w stanie dostarczyć w czasie bieżącego zbioru.
3.
Płatność zaliczki, której maksymalna wysokość wynosi 50 % kwoty pomocy podlegającej wypłacie na podstawie orientacyjnego poziomu pomocy ustalonego zgodnie z art. 171ci, podlega wymogowi wniesienia zabezpieczenia równego kwocie zaliczki plus 15 % tej kwoty.
Zabezpieczenie jest zwracane po wypłaceniu całej kwoty pomocy, zgodnie z przepisami art. 19 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
4.
Zaliczka jest wypłacana od dnia 16 października roku zbiorów i musi zostać wypłacona w terminie 30 dni od daty otrzymania wniosku określonego w ust. 2 oraz dowodu wniesienia zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 3.
Wypłaconą zaliczkę odlicza się od kwoty pomocy do tytoniu wypłacanej na mocy art. 171cl.
5.
Państwa Członkowskie ustalają wszelkie dalsze warunki regulujące przyznawanie zaliczek, w szczególności ostateczny termin składania wniosków.
Producenci nie mogą składać wniosków o zaliczkę z chwilą rozpoczęcia dostaw.
Artykuł 171cn
Przetwórstwo o charakterze transgranicznym
1.
Pomoc lub zaliczki wypłacane są przez Państwo Członkowskie, w którym tytoń został wyprodukowany.
2.
Jeżeli tytoń jest przetwarzany w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym został wyprodukowany, Państwo Członkowskie, w którym odbywa się przetwarzanie tytoniu, po dokonaniu koniecznych kontroli, zobowiązane jest przekazać Państwu Członkowskiemu, w którym tytoń został wyprodukowany wszystkie informacje potrzebne do umożliwienia mu wypłaty kwoty pomocy lub zwrócenia zabezpieczenia.
Artykuł 171co
Powiadamianie Komisji
1.
Każde zainteresowane Państwo Członkowskie, najpóźniej do dnia 31 stycznia każdego roku zbiorów, zobowiązane jest przekazać Komisji następujące informacje:
a) nazwy i adresy organów odpowiedzialnych za rejestrację umów kontraktacji;
b) nazwy i adresy zatwierdzonych zakładów pierwszego przetwarzania.
Komisja publikuje wykaz organów odpowiedzialnych za rejestrację umów kontraktacji oraz zatwierdzonych zakładów pierwszego przetwórstwa w serii "C" Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
2.
Każde zainteresowane Państwo Członkowskie zobowiązane jest niezwłocznie informować Komisję o krajowych środkach podjętych w celu zastosowania przepisów niniejszego rozdziału.
Artykuł 171cp
Środek przejściowy
Bez uszczerbku dla przyszłych zmian, producenci, których kwoty produkcyjne tytoniu zostały wykupione podczas zbiorów w 2002 i 2003 roku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92, od dnia 1 stycznia 2006 r. i przez okres pięciu lat następujących po roku, w którym został zrealizowany wykup ich kwoty, są uprawnieni do otrzymywania kwoty równej wartości procentowej premii przyznanej za zbiory w 2005 r., zgodnie z wykazem przedstawionym w tabelach znajdujących się w załączniku XXX.
Kwoty te są wypłacane do dnia 31 maja każdego roku.
8) w art. 172 wprowadza się następujące zmiany:
a) dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
"3a. Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1591/2001.
Jednakże ma ono w dalszym ciągu zastosowanie do skupu w roku 2005/2006.
3b.
Z mocą od dnia 1 stycznia 2006 r. uchyla się rozporządzenia (EWG) nr 85/93 oraz (WE) nr 2848/98.
Mają one jednak zastosowanie w odniesieniu do zbiorów w 2005 roku.";
b) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Odniesienia do uchylonych aktów prawnych należy traktować jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem rozporządzenia (EWG) nr 85/93.";
9) Załącznik do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załączniki XXIV–XXX.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Stosuje się je od dnia 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem art. 1 ust. 4, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2183/2005
z dnia 22 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/99, (WE) nr 1254/99, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 145 lit. c), h), i) oraz s), a także art. 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 795/2004 [2] wprowadza przepisy wykonawcze dla systemu jednolitych płatności począwszy od roku 2005.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 zmienione rozporządzeniem (WE) nr 864/2004 [3] określa przepisy regulujące system połączonego wsparcia dla sektorów bawełny, oliwy z oliwek, surowca tytoniowego i chmielu, jak również wsparcie oddzielone oraz zintegrowanie tych sektorów z systemem jednolitych płatności.
(3) Do celów ustanowienia kwoty oraz ustalenia uprawnień do płatności w ramach zintegrowania płatności za tytoń, oliwę z oliwek, bawełnę i chmiel z systemem jednolitych płatności, należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące pułapów krajowych określonych w art. 41 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz różnych aspektów rezerwy krajowej określonej w art. 42 ust. 1 i 8 tego rozporządzenia.
(4) W Państwach Członkowskich, które zastosowały system jednolitych płatności w roku 2005 w odniesieniu do rolników, którym przyznane zostały uprawnienia do płatności, lub którzy nabyli je bądź otrzymali najpóźniej ostatniego dnia składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności na rok 2006, należy ponownie obliczyć wartość i liczbę ich uprawnień do płatności na podstawie kwot referencyjnych i ilości hektarów wynikających ze zintegrowania płatności za tytoń, oliwę z oliwek i bawełnę.
Uprawnienia do płatności z tytułu odłogowania nie są uwzględniane w tym obliczeniu.
(5) Należy pozwolić na to, żeby prywatna klauzula umowna określona w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 została dodana lub zmieniona w umowie dzierżawy do ostatniego dnia złożenia wniosku w ramach systemu jednolitych płatności na rok 2006.
(6) W odniesieniu do Państw Członkowskich, które stosują model regionalny ustanowiony w art. 59 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy zwiększyć wszystkie uprawnienia do płatności o dodatkową kwotę na podstawie kwot referencyjnych i wynikających ze zintegrowania płatności za tytoń, oliwę z oliwek, bawełnę i chmiel.
(7) Na podstawie art. 71 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Malta i Słowenia zdecydowały się zastosować system jednolitych płatności w roku 2007.
Artykuł 71 ust. 1 akapit trzeci wspomnianego rozporządzenia przewiduje, że okres przejściowy nie ma zastosowania w odniesieniu do bawełny, oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz tytoniu, i upływa w dniu 31 grudnia 2005 r. w odniesieniu do chmielu.
Malta i Słowenia byłyby zatem zobowiązane do zastosowania systemu jednolitych płatności jedynie w tych sektorach i włączenia do systemu wszystkich innych sektorów w roku 2007.
W celu ułatwienia przejścia do systemu jednolitych płatności należy zapewnić przepisy przejściowe zezwalające tym państwom na stosowanie w dalszym ciągu, w roku 2006, bieżących systemów w odniesieniu do gajów oliwnych na Malcie i w Słowenii oraz do upraw chmielu w Słowenii, które są jedynymi sektorami objętymi systemem w tych Państwach Członkowskich.
Malta i Słowenia byłyby zatem w stanie wprowadzić w roku 2007 system jednolitych płatności w odniesieniu do wszystkich sektorów.
(8) Artykuł 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zmieniony rozporządzeniem (WE) nr 864/2004 stanowi, że w odniesieniu do oliwy z oliwek kwota referencyjna odpowiadająca rolnikom indywidualnym jest średnią czteroletnią łącznej kwoty płatności przyznanych rolnikowi z tytułu pomocy produkcyjnej w odniesieniu do oliwy z oliwek, obliczanej i dostosowywanej zgodnie z załącznikiem VII do tego rozporządzenia w latach gospodarczych 99/2000, 2000/2001, 2001/2002 i 2002/2003. W chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 864/2004 Komisja nie ustaliła ostatecznej kwoty pomocy na rok gospodarczy 2002/2003. W celu uwzględnienia jednostkowej kwoty pomocy na produkcję oliwek na rok gospodarczy 2002/2003 ustalonej rozporządzeniem (WE) nr 1299/2004 [4] należy zmienić pkt H załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(9) Artykuł 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że całkowita liczba uprawnień do płatności jest równa średniej liczbie hektarów, w odniesieniu do których przyznano płatności bezpośrednie w okresie referencyjnym.
W odniesieniu do sektora oliwy z oliwek, liczba hektarów powinna być obliczona na podstawie wspólnej metody określonej w pkt H załącznika VII do tego rozporządzenia.
Należy zdefiniować wspólną metodę w celu określenia liczby hektarów, jak też i uprawnień do płatności oraz wykorzystanie uprawnień do płatności w sektorze oliwy z oliwek.
(10) Zgodnie z art. 44 i 51 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 za kwalifikujące się do systemu płatności jednolitych uważa się obszary obsadzone drzewami oliwnymi po dniu 1 maja 1998 r. w ramach zatwierdzonych programów obsadzania.
Obsadzania te mogą być uważane jako inwestycje w rozumieniu art. 21 rozporządzenia (WE) nr 795/2004.
Ostateczny termin w odniesieniu do obsadzeń zatwierdzonych z tytułu tych programów został ustalony na 31 grudnia 2006 r.
Należy ustalić późniejszą datę na inwestycje dotyczące sadzenia drzew oliwnych.
(11) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i rozporządzenie (WE) nr 795/2004.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:
a) wiersz "Oliwa z oliwek" otrzymuje brzmienie:
Sektor _BAR_ Podstawa prawna _BAR_ Uwagi _BAR_
"Oliwa z oliwek _BAR_ Tytuł IV, rozdział 10b niniejszego rozporządzenia _BAR_ Obszar objęty pomocą _BAR_
Artykuł 48a ust. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 _BAR_ Dla Malty i Słowenii w odniesieniu do roku 2006 _BAR_
b) wiersz "Chmiel" otrzymuje brzmienie:
Sektor _BAR_ Podstawa prawna _BAR_ Uwagi _BAR_
"Chmiel _BAR_ Tytuł IV, rozdział 10d niniejszego rozporządzenia (***) (*****) _BAR_ Obszar objęty pomocą _BAR_
Artykuł 48a ust. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 _BAR_ Dla Słowenii w odniesieniu do roku 2006" _BAR_
2) w załączniku VII pkt H akapit pierwszy, odniesienie "(WE) nr 1794/2003" oraz odpowiedni przypis otrzymują brzmienia:
"(WE) nr 1299/2004 [6]
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 21 ust. 1 dodaje się następujący akapit:
"Jednakże w odniesieniu do inwestycji polegających na sadzeniu drzew oliwnych w ramach programów zatwierdzonych przez Komisję, datą określoną w akapicie pierwszym jest 31 grudnia 2006 r.";
2) w art. 21 ust. 2 dodaje się następujący akapit:
"Jednakże w odniesieniu do inwestycji określonych w ust. 1 akapit drugi, wprowadzenie planu lub programu kończy się najpóźniej dnia 31 grudnia 2006 r.".
3) w rozdziale 4 dodaje się następujący art. 31b:
"Artykuł 31b
Określenie i wykorzystanie uprawnień do płatności w sektorze oliwy z oliwek
1. Liczba hektarów uwzględniana w określaniu liczby uprawnień do płatności określonej w art. 43 i w załączniku VII pkt H rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest obliczana przez Państwa Członkowskie posiadających hektary upraw oliwek objęte systemem GIS według wspólnej metody określonej w załączniku XXIV do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004.
2.
W odniesieniu do działek zajętych w części przez drzewa oliwne i w części przez inne uprawy objęte systemem jednolitych płatności, łącznie z gruntami ugorowanymi, metoda, która ma być używana do obliczania powierzchni zajętej przez drzewa oliwne, jest określona w ust. 1.
Powierzchnia części działki zajętej przez inne uprawy objęte systemem jednolitych płatności określana jest zgodnie ze zintegrowanym systemem określonym w rozdziale 4 tytuł II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Wynikiem stosowania tych dwóch metod obliczania nie może być powierzchnia większa niż powierzchnia użytków rolnych działki.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1 wspólna metoda określona w załączniku XXIV nie ma zastosowania jeżeli:
a) działka z drzewami oliwnymi jest minimalnych rozmiarów, określonych przez Państwo Członkowskie w granicach nie przekraczających 0,1 hektara;
b) działka z drzewami oliwnymi znajduje się w jednostce administracyjnej, dla której Państwo Członkowskie ustanowiło alternatywny system GIS dla upraw oliwek.
W tych przypadkach Państwo Członkowskie określa powierzchnię kwalifikującą się do pomocy według obiektywnych kryteriów i w sposób gwarantujący równe traktowanie rolników.
4.
Powierzchnią braną pod uwagę w celu wykorzystania uprawnień do płatności w rozumieniu art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest ta, która jest obliczana zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.";
4) w art. 48a dodaje się ustępy w brzmieniu:
"10. Malta i Słowenia mogą przyznać pomoc dla gajów oliwnych na hektar upraw oliwek objętych systemem GIS w 2006 roku maksymalnie dla pięciu kategorii powierzchni obsadzonych drzewami oliwnymi określonymi w art. 110 i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i w granicach kwoty maksymalnej ustalonej w ust. 3 wspomnianego artykułu, zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w sposób gwarantujący równe traktowanie rolników.
11.
W przypadku Słowenii nadal stosują się art. 12 i 13 rozporządzeń Rady (EWG) nr 1696/71 [7] i (WE) nr 1098/98 [8] odpowiednio w odniesieniu do zbioru z roku 2006 i do 31 grudnia 2006 r.
5) dodaje się rozdział w brzmieniu:
"ROZDZIAŁ 6b
ZINTEGROWANIE PŁATNOŚCI ZA TYTOŃ, OLIWĘ Z OLIWEK, BAWEŁNĘ I CHMIEL W RAMACH SYSTEMU JEDNOLITYCH PŁATNOŚCI
Artykuł 48c
Przepisy ogólne
1.
Jeśli Państwo Członkowskie wykorzystało opcję określoną w art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i zdecydowało się zastosować system jednolitych płatności w roku 2006, stosuje się przepisy ustanowione w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz rozdziały 1–6 niniejszego rozporządzenia.
2. Jeśli Państwo Członkowskie zastosowało system jednolitych płatności w roku 2005 bez uszczerbku dla przepisów art. 71 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów ustalenia kwoty i określenia uprawnień do płatności w roku 2006 w ramach zintegrowania płatności za tytoń, oliwę z oliwek i bawełnę z systemem jednolitych płatności, art. 37 i 43 tego rozporządzenia stosują się zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 48d niniejszego rozporządzenia oraz, jeśli Państwo Członkowskie wykorzystało opcję określoną w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 48e niniejszego rozporządzenia.
3.
Jeśli Państwo Członkowskie zastosowało system jednolitych płatności w roku 2005, zapewnia ono przestrzeganie pułapów krajowych ustalonych w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4. W razie potrzeby art. 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stosuje się do wartości wszystkich uprawnień do płatności istniejących w roku 2006 przed zintegrowaniem płatności za tytoń, oliwę z oliwek, bawełnę i/lub przetwory mleczne oraz do kwot referencyjnych obliczonych dla płatności za tytoń, oliwę z oliwek, bawełnę i/lub przetwory mleczne.
5. Jeśli Państwo Członkowskie zastosowało system jednolitych płatności w roku 2005, procent redukcji ustalony przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stosuje się w roku 2006 do kwot referencyjnych dla tytoniu, oliwy z oliwek i bawełny, które mają być zintegrowane w systemie jednolitych płatności.
6. Okres pięciu lat przewidziany w art. 42 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie może być ponownie objęty uprawnieniami do płatności pochodzącymi z rezerwy krajowej, których kwoty zostały ponownie obliczone lub powiększone zgodnie z art. 48d i 48e niniejszego rozporządzenia.
7.
Do celów ustanowienia uprawnień do płatności w odniesieniu do bawełny, tytoniu i oliwy z oliwek, pierwszym rokiem stosowania systemu jednolitych płatności określonym w art. 7 ust. 1 oraz w art. 12–17 i 20, jest rok 2006.
Artykuł 48d
Przepisy szczegółowe
1.
Jeśli rolnikowi nie zostało przyznane uprawnienie do płatności lub nie nabył go przed ostateczną datą składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności na rok 2006, otrzymuje on uprawnienia do płatności obliczone zgodnie z art. 37 i 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do płatności za tytoń, oliwę z oliwek i bawełnę.
Akapit pierwszy stosuje się również w przypadku wydzierżawienia przez rolnika uprawnień do płatności na rok 2005 i/lub 2006.
2.
Jeśli rolnikowi zostało przyznane uprawnienie do płatności lub nabył je przed ostateczną datą składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności na rok 2006, wartość i liczba jego uprawnień do płatności zostaje ponownie obliczona w następujący sposób:
a) liczba uprawnień do płatności jest równa liczbie uprawnień do płatności, które posiada, powiększonej o liczbę hektarów ustanowioną zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do płatności za tytoń, oliwę z oliwek i bawełnę przyznanych w okresie referencyjnym;
b) wartość otrzymuje się dzieląc sumę wartości uprawnień do płatności, które posiada, oraz kwotę referencyjną obliczoną zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do obszarów korzystających z płatności za tytoń, oliwę z oliwek i bawełnę w okresie referencyjnym przez liczbę ustanowioną zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu.
Uprawnienia do płatności z tytułu ugorowania nie są uwzględniane przy obliczeniu określonym w akapicie pierwszym.
3.
W drodze odstępstwa od art. 27, klauzula umowna przewidziana we wspomnianym artykule może być dodana lub zmieniona w umowie dzierżawy najpóźniej w dniu składania wniosków w ramach systemu jednolitych płatności na rok 2006.
4.
Uprawnienia do płatności wydzierżawione przed datą składania wniosków w ramach systemu jednolitych płatności na rok 2006 są uwzględniane przy obliczeniu określonym w ust. 2.
Jednakże uprawnienia do płatności wydzierżawione na mocy klauzuli umownej określonej w art. 27 przed dniem 15 maja 2004 r. są uwzględniane przy obliczeniu określonym w ust. 2 niniejszego artykułu tylko, jeśli warunki dzierżawy mogą zostać dostosowane.
Artykuł 48e
Wdrażanie na poziomie regionalnym
1. Jeśli Państwo Członkowskie wykorzystało opcję określoną w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wszystkie uprawnienia do płatności zostają powiększone o dodatkową kwotę odpowiadającą wartości podwyżki pułapu regionalnego w roku 2006, podzieloną przez całkowitą liczbę uprawnień do płatności przyznanych na rok 2005.
2. Jeśli Państwo Członkowskie wykorzystało opcję określoną w art. 59 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bez uszczerbku dla art. 48 tego rozporządzenia, rolnik otrzymuje dodatkową kwotę na każde uprawnienie do płatności.
Dodatkowa kwota jest równa sumie:
a) części odpowiadającej podwyżce pułapu regionalnego podzielonej przez całkowitą liczbę uprawnień do płatności przyznanych na rok 2005;
b) kwoty referencyjnej odpowiadającej, dla każdego rolnika, części pozostałej z podwyżki pułapu regionalnego podzielonej przez liczbę uprawnień do płatności, które rolnik posiada, najpóźniej w dniu składania wniosków w ramach systemu jednolitych płatności na rok 2006.
Jednakże w przypadku uprawnień do płatności z tytułu ugorowania rolnik otrzymuje tylko dodatkową kwotę obliczoną zgodnie z lit. a) na każde uprawnienie do płatności z tytułu odłogowania.";
6) dodaje się następujący art. 49a:
"Artykuł 49a
Zintegrowanie sektorów tytoniu, bawełny, oliwy z oliwek i chmielu
1. Jeśli Państwo Członkowskie wykorzystało opcję określoną w art. 59 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekazuje ono Komisji, najpóźniej do dnia 1 października 2005 r., uzasadnienie częściowego podziału podwyżki pułapu.
2.
Państwa Członkowskie przekazuj Komisji, najpóźniej do dnia 1 października 2005 r., decyzję podjętą najpóźniej do dnia 1 sierpnia w zakresie rozwiązań przewidzianych w art. 68a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w załączniku VII pkt H i I do tego rozporządzenia oraz w art. 69 tego rozporządzenia w odniesieniu do bawełny, tytoniu, oliwy z oliwek i chmielu.".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Jednakże art. 2 ust. 6 niniejszego rozporządzenia oraz art. 48c ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, uzupełniony artykułem 2 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, stosują się od dnia 1 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2184/2005
z dnia 23 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i (WE) nr 1973/2004 ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1, art. 24 ust. 1 oraz art. 145 lit. c), l), m), n), p), r),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Po wprowadzeniu do systemu płatności jednolitych systemów wsparcia w odniesieniu do bawełny, oliwy z oliwek oraz tytoniu, należy zmienić pod kilkoma względami rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników [2], w szczególności w odniesieniu do procedury składania wniosków oraz do środków kontrolnych, które mają zostać zastosowane w odniesieniu do wspomnianych systemów wsparcia.
Ponadto należy sprecyzować niektóre aspekty przepisów wyżej wymienionego rozporządzenia.
(2) W celu stosowania rozporządzenia (WE) nr 796/2004 istnieje konieczność wyjaśnienia pojęcia "działka rolna", oznaczającego zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną uprawę.
W takiej definicji w połączeniu z art. 49 ust. 3 tego rozporządzenia należy jasno stwierdzić, że uprawy z innej grupy mogą być prowadzone na tym samym zwartym obszarze gruntu, jeśli pozwalają na to różne programy pomocowe.
W takich przypadkach ten sam obszar musiałby być rozpatrywany jako kilka działek rolnych.
(3) Ze względu na charakterystykę działek z drzewami oliwnymi istnieje potrzeba stworzenia w ich przypadku odrębnej definicji.
(4) Zgodnie z art. 66 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 nieprzestrzeganie zobowiązań wynikających z zasady współzależności w odniesieniu do tego samego obszaru współzależności w rozumieniu art. 2 pkt 31 rozporządzenia, dla celów ustalenia odpowiednich sankcji, uznane zostanie za jeden przypadek niezgodności. Należy wyjaśnić, że nieprzestrzeganie zobowiązań indywidualnych rolników w kontekście użytkowania ziem na trwałych użytkach zielonych, o których mowa w art. 4 wymienionego wyżej rozporządzenia, należy do tej samej kategorii współzależności, co "utrzymanie w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska". Stosowne definicje powinny zostać odpowiednio zmienione.
(5) O szczegółowe informacje odnośnie do produkcji bawełny, oliwy z oliwek oraz tytoniu należy występować w ramach pojedynczego wniosku.
(6) Rolnicy otrzymują zadrukowany formularz oraz materiał graficzny.
Mimo że rolnik powinien podać właściwą powierzchnię obszaru, w przypadku gdy w zadrukowanym formularzu istnieją błędy, byłoby to bardzo trudne w odniesieniu do powierzchni obszaru wynikającej ze zmian w rozmieszczeniu drzew oliwnych.
W tym przypadku zobowiązanie rolnika do podania wszystkich zmian w odniesieniu do rozmieszczenia drzew oliwnych powinno być wystarczające w celu przedstawienia właściwemu organowi informacji koniecznych do ponownego obliczenia dokładnej wielkości obszaru wynikającej ze zmian.
(7) Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 Państwa Członkowskie mogą zrezygnować z niektórych przepisów dotyczących pojedynczych wniosków w trakcie pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych. Odstępstwo to powinno również mieć zastosowanie w przypadku wprowadzenia jakichkolwiek nowych elementów do systemu płatności jednolitych.
(8) Kontrole krzyżowe, które są przeprowadzane w przypadku pojedynczego wniosku, powinny zostać poszerzone o niektóre kontrole szczegółowe w odniesieniu do spełnienia przez rolnika różnych warunków, gdy wnioskuje on o przyznanie płatności na uprawę bawełny.
(9) Częstym błędem podczas kontroli krzyżowych są niewielkie zawyżenia powierzchni całkowitego obszaru rolnego w ramach działki referencyjnej.
W celu uproszczenia, w przypadku gdy działka referencyjna podlega wnioskowi o przyznanie pomocy dwóch lub więcej rolników wnioskujących o pomoc w ramach tego samego programu pomocy oraz w przypadku gdy całkowita zadeklarowana powierzchnia przekracza obszar rolny z zachowaniem tolerancji pomiaru zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, Państwo Członkowskie powinno być uprawnione do proporcjonalnego zmniejszenia danych powierzchni.
Jednakże w niektórych sytuacjach rolnik powinien mieć prawo do odwołania się od takich decyzji.
(10) W celu zapewnienia skutecznych kontroli programu pomocy w odniesieniu do tytoniu, określonego w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku kontroli na miejscu należy przewidzieć określoną próbę kontrolną.
(11) Z doświadczenia wynika, że można dokonać pewnych dostosowań minimalnej próby, wybranej do kontroli na miejscu, w przypadku rolników wnioskujących o pomoc z tytułu orzechów, określonej w tytule IV rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(12) W odniesieniu do przyznania pomocy z tytułu tytoniu w ramach tytułu IV rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 istnieje konieczność dostarczenia poszczególnej próby kontrolnej w celu wybrania pierwszych przetwórców, u których zostanie przeprowadzona kontrola na miejscu podczas wstępnego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży.
(13) Ponieważ rolnicy nie są jedyną grupą, która podlega przepisom dotyczącym kontroli określonym w rozporządzeniu (WE) nr 796/2004, należy odpowiednio zmienić art. 27 tego rozporządzenia.
(14) Elementy, które należy uwzględnić w analizie ryzyka podczas wyboru prób kontrolnych do kontroli na miejscu, należy rozszerzyć dla celów nowych programów pomocy podlegających kontroli na mocy rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
(15) Raport z kontroli, który ma zostać sporządzony po każdej kontroli na miejscu, powinien zawierać odpowiednie informacje na temat drzew oliwnych.
(16) Wziąwszy pod uwagę charakterystykę programu pomocy z tytułu bawełny, oliwy z oliwek oraz tytoniu, zgodnie z tytułem IV rozdziały 10a, 10b i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustanowić specjalne warunki do przeprowadzania kontroli.
(17) Po wprowadzeniu zatwierdzonych organizacji międzybranżowych w kontekście produkcji bawełny należy określić szczegółowe warunki kontroli na miejscu.
(18) Zgodnie z art. 110k lit. a) i c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przyznanie pomocy z tytułu tytoniu wiąże się z warunkiem że surowiec tytoniowy pochodzi z określonego obszaru produkcyjnego i jest dostarczany na podstawie umowy kontraktacji.
Pomoc na produkcję tytoniu może być wypłacona jedynie po sprawdzeniu dostaw, w celu zagwarantowania, że rzeczywiście przeprowadzone zostały dane czynności.
W kilku Państwach Członkowskich kontrole przeprowadzane są w miejscach, do których dostarcza się tytoń, a nie w miejscach, gdzie jest on przetwarzany.
Aby zapobiec nieprawidłowościom, należy określić kontrole przeprowadzane w tych miejscach i warunki przemieszczenia surowca tytoniowego.
(19) W celu zagwarantowania skutecznych kontroli w czasie wstępnego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży surowiec tytoniowy powinien zostać umieszczony pod nadzorem, gdy rolnik przywozi go do przedsiębiorstwa wstępnego przetwarzania.
Z tego powodu tytoń zarówno ze Wspólnoty, jak i z państw trzecich, powinien pozostać pod dozorem do zakończenia jego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży.
(20) W przypadku podstawy obliczania w odniesieniu do zadeklarowanych obszarów, jak i zmniejszenia płatności lub wykluczenia z niej, konieczne są specjalne przepisy w celu uwzględnienia charakterystyki wniosków pomocowych w ramach programów pomocy z tytułu tytoniu i bawełny.
(21) Konieczne są specjalne przepisy w odniesieniu do przyznawania płatności dodatkowych w przypadku dobrowolnego wdrożenia dla konkretnych rodzajów rolnictwa i produkcji wysokiej jakości.
(22) Programy pomocy, które nie zostały stworzone na mocy tytułów III czy IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ale które są wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia, również stanowią część systemów płatności bezpośrednich.
Z tego względu istotna jest zasada współzależności, a wnioski o przyznanie pomocy w ramach takich programów pomocy również powinny zostać poddane kontroli wyrywkowej.
(23) Wziąwszy pod uwagę charakterystykę programów pomocy z tytułu bawełny, oliwy z oliwek oraz tytoniu, określone w tytule IV rozdziały 10a, 10b i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustanowić specjalne sankcje.
(24) Z doświadczenia wynika, że konieczne jest przekazywanie Komisji wyjaśnień oraz szczegółowych informacji.
(25) W art. 171ae rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców [3], określona jest procedura zatwierdzania międzybranżowych organizacji rolników produkujących bawełnę, o których mowa w art. 100d rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Należy określić przypadek, w którym zatwierdzona organizacja międzybranżowa nie spełnia odpowiednich kryteriów.
(26) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 796/2004 oraz (WE) nr 1973/2004.
(27) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 796/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) po pkt 1 dodaje się następujące punkty:
"1a) "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw;
1b) "działka z drzewami oliwnymi" oznacza działkę rolną z drzewami oliwnymi, zgodnie z definicją w pkt 1 lit. a) załącznika XXIV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 [4];
b) pkt 31 otrzymuje następujące brzmienie:
"31) "obszary wzajemnej zgodności": oznaczają różne obszary podlegające ustawowym wymogom zarządzania w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz zasadzie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, zgodnie z art. 5 powyższego rozporządzenia;";
c) pkt 33 otrzymuje następujące brzmienie:
"33) "normy": oznacza normy określone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz załącznikiem IV do tego rozporządzenia, jak również zobowiązania w odniesieniu do trwałych użytków zielonych określonych w art. 4 tego rozporządzenia;";
d) pkt 35 otrzymuje następujące brzmienie:
"35) "niezgodność": oznacza wszelką niezgodność z wymogami oraz normami;";
2) w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 1 lit. e) otrzymuje następujące brzmienie:
"e) w stosownych przypadkach, obszar uprawy drzew oliwnych, wyrażony w GIS-ha dla drzew oliwnych, zgodnie z pkt 2 i 3 załącznika XXIV do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004;
f) oświadczenie rolnika o tym, że jest on świadomy warunków rozpatrywanych programów pomocowych.";
b) w ust. 2 skreśla się akapit drugi;
c) ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"3. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d), wstępnie zadrukowane formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zawierają informacje na temat maksymalnego kwalifikującego się obszaru przypadającego na działkę referencyjną dla celów systemu płatności jednolitych. Ponadto materiał graficzny przekazany rolnikowi, zgodnie z tymi samymi przepisami, wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.
W odniesieniu do działek z drzewami oliwnymi materiał graficzny przekazany rolnikowi zawiera w przypadku każdej działki z drzewami oliwnymi liczbę kwalifikowalnych drzew oliwnych oraz ich rozmieszczenie na działce, jak również obszar uprawy drzew oliwnych, wyrażony w GIS-ha dla drzew oliwnych, zgodnie z załącznikiem XXIV pkt 3 do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004.
W przypadku wniosku o przyznanie pomocy z tytułu gajów oliwnych, przewidzianego w tytule IV rozdział 10b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, materiał graficzny przekazany rolnikowi zawiera, w przypadku każdej działki z drzewami oliwnymi:
a) liczbę niekwalifikujących się drzew oliwnych oraz ich rozmieszczenie na działce;
b) obszar uprawy drzew oliwnych, wyrażony w GIS-ha dla drzew oliwnych, zgodnie z załącznikiem XXIV pkt 2 do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004;
c) kategorię, w ramach której wystąpiono z wnioskiem o pomoc, zgodnie z art. 110i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
d) w stosownych przypadkach wskazanie, czy działka objęta jest programem zatwierdzonym przez Komisję, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/98 [5] oraz liczbę drzew oliwnych i ich rozmieszczenie na działce.
4.
Składając wniosek, rolnik poprawia wstępnie zadrukowany formularz, o którym mowa w ust. 2 i 3, jeśli należy wprowadzić poprawki, szczególnie w odniesieniu do przeniesienia uprawnień do płatności zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub jeśli jakakolwiek inna informacja podana w formularzu jest błędna.
Jeśli poprawki dotyczą powierzchni obszaru, rolnik podaje właściwą powierzchnię danego obszaru.
Gdy rozmieszczenie drzew oliwnych w materiale graficznym jest błędne, rolnik nie jest zobowiązany do podania właściwej powierzchni obszaru wyrażonej w GIS-ha dla drzew oliwnych, lecz powinien jedynie wskazać rzeczywiste rozmieszczenie drzew.
3) w art. 13 dodaje się ustępy w następującym brzmieniu:
"10.
W przypadku wniosku o przyznanie pomocy na uprawę bawełny, przewidzianego w tytule IV rozdział 10a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać:
a) nazwę odmiany wykorzystanych nasion bawełny;
b) w stosownych przypadkach nazwę i adres zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, której członkiem jest rolnik.
11.
W przypadku wniosku o przyznanie płatności na gaje oliwne, przewidzianego w tytule IV rozdział 10b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać, dla każdej działki z drzewami oliwnymi, liczbę oraz rozmieszczenie na działce:
a) drzew oliwnych wykarczowanych i zastąpionych;
b) drzew oliwnych wykarczowanych i niezastąpionych;
c) dodatkowych zasadzonych drzew oliwnych.
12.
W przypadku wniosku o przyznanie pomocy z tytułu tytoniu, przewidzianego w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać:
a) kopię umowy kontraktacji, o której mowa w art. 110k lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub odsyłacz do jej numeru rejestracji;
b) wskazanie odmiany tytoniu uprawianej na każdej działce rolnej;
c) kopię towarzyszącego świadectwa kontroli wydanego przez organ właściwy, wskazującego wyrażoną w kilogramach ilość suszonego tytoniu w liściach, który został dostarczony pierwszemu przetwórcy.
Państwa Członkowskie mogą ustalić, że informacje, o których mowa w pkt c) mogą być dostarczone osobno w późniejszym terminie, lecz nie później niż 15 maja w roku następującym po zbiorze.";
4) w art. 14 ust. 2 dodaje się następujący akapit:
"Odstępstwa przewidziane w akapicie pierwszym mają również zastosowanie w odniesieniu do pierwszego roku, w którym nowe sektory zostały wprowadzone do systemu płatności jednolitych, a uprawnienia do dopłat nie zostały jeszcze ostatecznie określone w przypadku rolników, których dotyczy powyższe wprowadzenie.";
5) w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 dodaje się następujące litery:
"i) pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku oraz działkami, na których Państwo Członkowskie zezwoliło na produkcję bawełny, zgodnie z art. 110b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
j) pomiędzy deklaracjami rolników zawartymi w pojedynczym wniosku dotyczącymi ich członkostwa w zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, informacje na mocy art. 13 ust. 10 lit. b) powyższego rozporządzenia oraz informacje przekazane przez zainteresowane zatwierdzone organizacje międzybranżowe, w celu sprawdzenia kwalifikowalności do zwiększenia pomocy, o której mowa w art. 110f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.";
b) w ust. 2 dodaje się następujący akapit:
"W przypadku gdy działka referencyjna podlega wnioskowi o przyznanie pomocy dwóch lub więcej rolników wnioskujących o pomoc w ramach tego samego programu pomocy oraz w przypadku gdy całkowity zadeklarowany obszar przekracza obszar rolny z zachowaniem tolerancji pomiaru zgodnie z art. 30 ust. 1, Państwo Członkowskie może być uprawnione do proporcjonalnego zmniejszenia danych obszarów.
W takim przypadku zainteresowani rolnicy mogą odwoływać się od decyzji dotyczącej obniżki z uzasadnieniem, że którykolwiek z innych zainteresowanych rolników zawyżył wielkość swoich obszarów ponad powyższą tolerancję pomiaru ze szkodą dla niego.";
6) w art. 26 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) litera c) otrzymuje następujące brzmienie:
"c) 5 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc z tytułu tytoniu, przewidzianą w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
d) 10 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc z tytułu orzechów przewidzianą w tytule IV rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeżeli Państwo Członkowskie korzysta z możliwości niewprowadzania, zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, dodatkowej warstwy informacji do Systemu Informacji Geograficznej.
W przypadku wszystkich innych Państw Członkowskich w odniesieniu do 2006 r. co najmniej 10 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc z tytułu orzechów przewidzianą w tytule IV rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli dodatkowa warstwa informacji w Systemie Informacji Geograficznej przewidziana w art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia nie zapewnia odpowiedniego poziomu zabezpieczenia i wdrożenia koniecznego dla należytego zarządzania programami pomocy.";
b) ostatni akapit otrzymuje następujące brzmienie:
"Jeżeli próbka kontrolna wylosowana zgodnie z przepisami pierwszego akapitu już zawiera wnioskodawców ubiegających się o pomoc wymienioną w akapicie drugim lit. a)–d), wnioskodawców tych można zaliczyć do wymaganych w nim wskaźników kontroli.";
c) w ust. 2 dodaje się następujące litery:
"f) w przypadku wniosków o przyznanie płatności na uprawę bawełny zgodnie z tytułem IV rozdział 10a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, 20 % organizacji międzybranżowych zatwierdzonych zgodnie z art. 110d tego rozporządzenia, w których członkostwo rolnicy deklarują w swoich pojedynczych wnioskach;
g) w przypadku wniosków o przyznanie pomocy z tytułu tytoniu zgodnie z tytułem IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, 5 % pierwszych przetwórców w odniesieniu do kontroli przeprowadzanych w czasie wstępnego przetwarzania i przygotowywania do sprzedaży.";
7) w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Wybór przez organ właściwy prób kontrolnych stanowiących przedmiot kontroli na miejscu na mocy niniejszego rozporządzenia następuje na podstawie analizy ryzyka oraz reprezentatywności zgłoszonych wniosków o pomoc.
Użyteczność parametrów analizy ryzyka przyjętych w poprzednich latach ocenia się raz do roku.";
b) ustęp 2 lit. k) otrzymuje następujące brzmienie:
"k) w przypadku wniosku o przyznanie pomocy z tytułu tytoniu przewidzianej w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ilość surowca tytoniowego, w zależności od odmiany, objętego umowami kontraktacji w odniesieniu do obszarów zadeklarowanych jako objęte uprawami tytoniu;
l) w przypadku przedsiębiorstw wstępnego przetwarzania w ramach wniosku o przyznanie pomocy z tytułu tytoniu, przewidzianej w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, różne wielkości przedsiębiorstw;
m) inne parametry określane przez Państwa Członkowskie.";
8) artykuł 28 ust. 1 lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:
"c) sprawdzone działki rolne, zmierzone działki rolne, w stosownych przypadkach łącznie z liczbą drzew oliwnych oraz ich rozmieszczeniem na działce, wyniki pomiarów każdej zmierzonej działki i zastosowane metody pomiaru;";
9) artykuł 30 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Powierzchnie działek rolnych określa się za pomocą wszelkich odpowiednich środków zdefiniowanych przez właściwe władze, a zapewniających wykonanie pomiaru z dokładnością przynajmniej równą dokładności wymaganej przy oficjalnych pomiarach wynikających z przepisów krajowych.
Tolerancja pomiaru może zostać określona przez organ właściwy i nie powinna przekraczać:
a) w przypadku działek o powierzchni mniejszej niż 0,1 ha, szerokości strefy buforowej równej 1,5 m, okalającej obwód działki rolnej;
b) w przypadku innych działek 5 % powierzchni działki rolnej lub szerokości strefy buforowej równej 1,5 m okalającej obwód działki rolnej.
Jednak maksymalna tolerancja w odniesieniu do każdej działki rolnej nie może przekraczać 1,0 ha w wartościach bezwzględnych.
Tolerancja pomiaru przewidziana w akapicie pierwszym nie stosuje się do działek z drzewami oliwnymi, w przypadku których powierzchnię wyraża się w GIS-ha dla drzew oliwnych, zgodnie z załącznikiem XXIV pkt 2–3 do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004.";
10) po art. 31 dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 31a
Kontrole na miejscu zatwierdzonych organizacji międzybranżowych
Kontrole na miejscu zatwierdzonych organizacji międzybranżowych w ramach wniosków o przyznanie płatności na uprawę bawełny zgodnie z tytułem IV rozdział 10a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mają na celu sprawdzenie przestrzegania kryteriów zatwierdzenia tych organizacji, listę ich członków oraz ich zasięg zgodnie z art. 110e tego rozporządzenia.";
11) w tytule III rozdział II sekcja II dodaje się następującą podsekcję w brzmieniu:
"Podsekcja IIb
Kontrole na miejscu dotyczące wniosków o przyznanie pomocy z tytułu tytoniu
Artykuł 33b
Kontrole dostaw
1.
W przypadku wniosków o przyznanie pomocy z tytułu tytoniu, przewidzianej w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy sprawdzić wszystkie dostawy.
Organ właściwy zatwierdza każdą dostawę, w związku z czym jest on z wyprzedzeniem powiadamiany o dostawie, aby mógł ustalić datę dostawy.
W trakcie sprawdzania organ właściwy musi zweryfikować, czy daną dostawę zatwierdzono z wyprzedzeniem.
2.
Jeżeli dostawy dokonuje się do zatwierdzonego ośrodka skupu, jak przewidziano w art. 171ck ust. 2 rozporządzenia (WE) 1973/2004, nieprzetworzony tytoń, po sprawdzeniu, może opuścić ośrodek skupu wyłącznie w celu przemieszczenia go do zakładu przetwórczego.
Po sprawdzeniu tytoń jest zbierany w odrębne ilości.
Przekazanie tych ilości do zakładu przetwórczego wymaga pisemnej zgody właściwego organu, który musi zostać z wyprzedzeniem poinformowany, aby w każdym odrębnym przypadku można było dokładnie zidentyfikować środek transportu, trasę, czas wyjazdu i dotarcia na miejsce oraz ilości transportowanego tytoniu.
3.
Z chwilą przybycia tytoniu do zakładu przetwórczego, właściwy organ kontrolny weryfikuje, w szczególności poprzez zważenie, czy oddzielne ilości sprawdzone w ośrodku skupu są ilościami rzeczywiście dostarczonymi.
Organ właściwy określa wszelkie specjalne warunki, które uważa za konieczne dla czynności sprawdzających.
Artykuł 33c
Umieszczanie pod dozorem oraz kontrole w czasie wstępnego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży
1.
Państwa Członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że surowiec tytoniowy jest umieszczany pod dozorem, w momencie gdy rolnik przywozi go do przedsiębiorstwa wstępnego przetwarzania.
Umieszczenie pod dozorem ma uniemożliwić zwolnienie surowca tytoniowego przed zakończeniem procesów wstępnego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży oraz poddanie kontroli jakiejkolwiek partii surowca tytoniowego więcej niż raz.
2.
Kontrole w czasie wstępnego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży obejmują sprawdzenie zgodności z art. 171cb rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, w szczególności w odniesieniu do ilości surowca tytoniowego w każdym sprawdzanym przedsiębiorstwie, z rozróżnieniem na surowiec tytoniowy produkowany we Wspólnocie oraz na surowiec tytoniowy pochodzący lub przywożony z krajów trzecich.
W tym celu kontrole obejmują:
a) kontrolę zapasów przedsiębiorstwa przetwórczego;
b) kontrolę w chwili opuszczenia miejsca nadzoru przez tytoń, po przejściu wstępnego przetwarzania i przygotowania do sprzedaży;
c) wszelkie dodatkowe środki kontroli uznane za konieczne przez Państwa Członkowskie, w szczególności mające na celu uniemożliwienie wypłaty premii za surowiec tytoniowy pochodzący lub przywożony z państw trzecich.
3.
Kontrole na mocy niniejszego artykułu są prowadzone w miejscu, gdzie przetwarzany jest surowiec tytoniowy.
W terminie, który ustala Państwo Członkowskie, zaangażowane przedsiębiorstwa powiadamiają na piśmie organy właściwe o miejscach, w których będzie odbywać się przetwarzanie.
W tym celu Państwa Członkowskie mogą ustalić, jakie informacje mają zostać dostarczone organom właściwym przez przedsiębiorstwa prowadzące wstępne przetwarzanie.
4.
Kontrole na mocy niniejszego artykułu są we wszystkich przypadkach niezapowiedziane.";
12) artykuł 38 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 38
Przepisy szczególne odnośnie do dodatkowych dopłat
Odnośnie do dodatkowych dopłat z tytułu konkretnych rodzajów rolnictwa i produkcji wysokiej jakości, zgodnych z art. 69 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz odnośnie do dodatkowych dopłat przewidzianych w art. 119 i 133 tego rozporządzenia, Państwo Członkowskie stosuje we właściwych przypadkach przepisy niniejszego tytułu.
Jeżeli nie jest to właściwe ze względu na strukturę danego programu, Państwa Członkowskie zapewniają przeprowadzenie kontroli, aby zagwarantować poziom kontroli równy poziomowi określonemu w niniejszym tytule.";
13) w art. 44 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Właściwy dla celów kontroli organ przeprowadza kontrolę w zakresie wymogów lub norm, za które odpowiada, obejmującą przynajmniej 1 % wszystkich rolników składających wnioski o przyznanie pomocy w ramach programów pomocy z tytułu dopłat bezpośrednich w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, za które organ ten jest odpowiedzialny.";
14) w art. 50 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
W przypadku wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli obszar zatwierdzonej grupy upraw jest większy niż zadeklarowany we wniosku pomocowym, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar zadeklarowany.";
b) ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"3.
Z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia z płatności zgodnie z art. 51 i 53, w przypadku wniosków o pomoc w ramach systemu pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdział 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw.";
15) w art. 51 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3–5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % ustalonego obszaru.";
b) ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Jeśli dla całkowitego ustalonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, zgodnie z tytułem IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3–5 tego rozporządzenia o więcej niż 30 %, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3–5 tego rozporządzenia zostanie cofnięta na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych.";
16) w art. 52 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 52Zmniejszenie płatności ze względu na nieprawidłowości w określeniu wielkości obszaru zadeklarowanego do wypłaty pomocy na uprawę skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu";
b) ustęp 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:
"1.
Jeśli zostanie stwierdzone, że faktyczny obszar, na którym uprawiane są ziemniaki i tytoń, jest ponad 10 % mniejszy od obszaru zadeklarowanego do wypłaty pomocy na uprawę skrobiowej odmiany ziemniaka zgodnie z przepisami rozdziałów 6 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwota pomocy, która ma zostać wypłacona, zostaje pomniejszona o dwukrotność stwierdzonej różnicy.
2.
Jeśli zostanie stwierdzone, że faktyczny obszar, na którym uprawiane są nasiona, jest ponad 10 % większy od obszaru zadeklarowanego do wypłaty pomocy na uprawę nasion, zgodnie z przepisami tytułu IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwota pomocy, która ma zostać wypłacona, zostaje pomniejszona o dwukrotność stwierdzonej różnicy.";
17) po art. 54 dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 54a
Zmniejszenie płatności i wykluczenia z płatności dotyczące wniosków o pomoc z tytułu tytoniu
Z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia z płatności zgodnie z art. 51 czy 53, w przypadku stwierdzenia, że do dnia 20 czerwca roku zbiorów tytoń nie został ponownie zasadzony na działce podanej w umowie kontraktacji:
a) 50 % pomocy na bieżące zbiory zostanie cofnięte, jeśli ponowne zasadzenie zostanie przeprowadzone najpóźniej do dnia 30 czerwca;
b) prawo do pomocy na bieżące zbiory zostanie cofnięte, jeśli ponowne zasadzenie zostanie przeprowadzone po dniu 30 czerwca.
Jednakże zmniejszenia płatności lub wykluczenia z płatności, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), nie mają zastosowania w przypadkach gdy, zgodnie z art. 171cd ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, rolnik jest w stanie usprawiedliwić takie opóźnienie w stopniu satysfakcjonującym organ właściwy.
Jeśli stwierdzone zostanie, że w umowie kontraktacji podano inną działkę, niż działka, na której uprawiany jest tytoń, pomoc, która ma zostać wypłacona zainteresowanemu rolnikowi za bieżący zbiór, zostaje pomniejszona o 5 %.
Artykuł 54b
Zmniejszenie płatności i wykluczenia z płatności dotyczące płatności na uprawę bawełny
Z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia z płatności zgodnie z art. 51 czy 53, w przypadku stwierdzenia, że rolnik nie przestrzega zobowiązań wynikających z art. 171af ust. 1–2 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, rolnik traci prawa do zwiększenia pomocy przewidzianej w art. 110f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Ponadto pomoc z tytułu bawełny na kwalifikujące się hektary zgodnie z art. 110c ulega zmniejszeniu o kwotę zwiększenia przewidzianą dla tego rolnika w art. 110f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.";
18) artykuł 63 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 63
Ustalenia w odniesieniu do płatności dodatkowych
Odnośnie do dodatkowych dopłat z tytułu konkretnych rodzajów rolnictwa lub produkcji wysokiej jakości, przewidzianych w art. 69 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz odnośnie do dodatkowych dopłat przewidzianych w art. 119 i 133 tego rozporządzenia, Państwa Członkowskie przewidują zmniejszenia płatności i wykluczenia z płatności, które co do swojej istoty są równoważne z tymi przewidzianymi w niniejszym tytule.";
19) w art. 64 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, dana osoba nie podejmie produkcji w terminie określonym dla wniosku, zatwierdzona indywidualna ilość referencyjna zostaje uznana za zerową.
W takim przypadku wniosek pomocowy danej osoby zostaje odrzucony w danym roku.
Kwota równa kwocie objętej odrzuconym wnioskiem podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach wszystkich systemów pomocy ustanowionych w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których osoba ta jest uprawniona w kontekście wniosków, składanych przez nią w roku kalendarzowym następującym po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.";
20) w art. 76 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) litery b) i c) otrzymują następujące brzmienie:
"b) liczbę wniosków, jak również całkowity obszar, całkowitą liczbę zwierząt oraz całkowite ilości z podziałem na poszczególne programy pomocy;
c) liczbę wniosków, jak również całkowity obszar, całkowitą liczbę zwierząt oraz całkowite ilości objęte kontrolami;";
b) akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Jednocześnie z przekazaniem Komisji korespondencji dotyczącej premii zwierzęcych, o której mowa w akapicie pierwszym, Państwa Członkowskie zgłaszają całkowitą liczbę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programów pomocowych wchodzących w zakres systemu zintegrowanego oraz wyniki kontroli dotyczące wzajemnej zgodności, zgodnie z tytułem III rozdział III.".
Artykuł 2
Artykuł 171ae rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 171ae
Zatwierdzanie organizacji międzybranżowych
1.
Każdego roku Państwa Członkowskie zatwierdzają przed dniem 31 grudnia na kolejny rok zasiewu wszystkie organizacje międzybranżowe związane z produkcją bawełny, które wystąpiły z wnioskiem, i które:
a) obejmują łączną powierzchnię wynoszącą co najmniej 10000 ha ustanowioną przez Państwo Członkowskie i spełniają kryteria zatwierdzenia określone w art. 171a, jak również co najmniej jedno przedsiębiorstwo zajmujące się odziarnianiem;
b) prowadzą dobrze określone działania mające na celu:
- promowanie wyprodukowanej nieodziarnionej bawełny,
- poprawę jakości nieodziarnionej bawełny w odpowiedzi na potrzeby przedsiębiorstwa zajmującego się odziarnianiem,
- stosowanie metod produkcyjnych przyjaznych dla środowiska;
c) przyjęły wewnętrzny regulamin, który dotyczy:
- warunków członkostwa oraz składek, zgodnie z przepisami krajowymi i wspólnotowymi,
- gdzie stosowne, tabeli rachunkowej kategoryzującej pomoc w zależności od rodzaju działki; kategoryzacji dokonuje się na podstawie jakości nieodziarnionej bawełny, która ma zostać dostarczona.
Dla 2006 r. Państwa Członkowskie zatwierdzają organizacje międzybranżowe związane z produkcją bawełny przed dniem 28 lutego 2006 r.
2.
W przypadku stwierdzenia, że zatwierdzona organizacja międzybranżowa nie przestrzega kryteriów zatwierdzenia przewidzianych w ust. 1, Państwo Członkowskie cofa zatwierdzenie, o ile omawiane kryteria nie będą ponownie przestrzegane w rozsądnym terminie.
W przypadku gdy planuje się cofnięcie zatwierdzenia, Państwo Członkowskie powiadamia o tym zamiarze organizację międzybranżową, podając powody cofnięcia.
Państwo Członkowskie zezwala organizacjom międzybranżowym na przedstawienie swoich uwag w określonym terminie.
W przypadku cofnięcia zatwierdzenia Państwo Członkowskie zapewnia zastosowanie odpowiednich sankcji.
Rolnicy będący członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, której zatwierdzenie zostało cofnięte zgodnie z akapitem pierwszym, tracą prawa do zwiększenia pomocy przewidzianego w art. 110f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2185/2005
z dnia 27 grudnia 2005 r.
otwierające wspólnotowe kontyngenty taryfowe na 2006 r. w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego [1], w szczególności jego art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy otworzyć wspólnotowe kontyngenty taryfowe na mięso baranie i kozie na rok 2006.
Opłaty celne i ilości, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2529/2001, należy ustalić zgodnie z poszczególnymi umowami międzynarodowymi obowiązującymi w roku 2006.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 312/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. w sprawie wykonania dla Wspólnoty przepisów dotyczących taryfy celnej ustanowionych w Układzie ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony [2] przewiduje dodatkowy dwustronny kontyngent taryfowy w wysokości 2000 ton, zwiększany co roku o 10 %, otwierany dla produktu objętego kodem 0204 od dnia 1 lutego 2003 r.
Kontyngent ten dodano do kontyngentu w ramach GATT/WTO dla Chile i w roku 2006 należy nadal zarządzać obydwoma kontyngentami w identyczny sposób.
Ponadto podczas przydzielania kontyngentów na rok 2005 zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2202/2004 z dnia 21 grudnia 2004 r. otwierającego kontyngenty taryfowe na rok 2005 na owce, kozy, mięso baranie i kozie [3] nastąpił błąd w obliczeniach, w związku z czym zamiast 5400 ton przyznano 5417 ton.
Należy zatem pomniejszyć ilość dostępną na rok 2006 o 17 ton.
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 992/95 z dnia 10 kwietnia 1995 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii [4], zmienione rozporządzeniem nr 1329/2003 [5], udziela dodatkowych dwustronnych koncesji handlowych dotyczących produktów rolnych.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2175/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. dotyczące wprowadzania w życie umów, które WE zawarła w wyniku negocjacji w ramach art. XXIV.6 o GATT 1994, zmieniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [6] przewiduje dodatkowy kontyngent taryfowy w ilości 1154 ton dla Nowej Zelandii od dnia 1 stycznia 2006 r., który należy dodać do ilości dostępnych na 2006 r.
(5) Niektóre kontyngenty taryfowe dla produktów na bazie mięsa baraniego i koziego zostały ustanowione dla krajów AKP w ramach Umowy z Kotonu [7].
(6) Niektóre kontyngenty ustala się na okres biegnący od dnia 1 lipca danego roku do dnia 30 czerwca roku następnego.
Ponieważ zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przywozem zarządza się w skali jednego roku kalendarzowego, w przypadku kontyngentów określonych na okres od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca wielkości ustalone na rok 2006 stanowią sumę połowy wielkości ustalonej na okres od dnia 1 lipca 2005 do dnia 30 czerwca 2006 r. i połowę wielkości przypadającą na okres od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2007.
(7) Należy ustalić wagę równoważnych tusz w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania wspólnotowych kontyngentów taryfowych.
Ponadto w związku z tym, że niektóre kontyngenty taryfowe przewidują opcję przywozu albo żywych zwierząt, albo ich mięsa, wymagane jest stosowanie współczynnika konwersji.
(8) Zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi zgodnie z zasadą "kto pierwszy, ten lepszy" w sektorze mięsa baraniego i koziego przyniosło pozytywne doświadczenia w 2005 r. Dlatego kontyngenty dotyczące tych produktów powinny – w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1439/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. ustalającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3013/89 w odniesieniu do przywozu i wywozu produktów sektora mięsa baraniego i koziego [8] – być zarządzane zgodnie z przepisami art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2529/2001. Należy tego dokonać zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c ust. l rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w zakresie wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [9].
(9) W celu uniknięcia jakiejkolwiek dyskryminacji państw eksportujących i zważywszy, że w ostatnich dwóch latach równoważne kontyngenty taryfowe zostały szybko wyczerpane, kontyngenty taryfowe w ramach niniejszego rozporządzenia nie powinny być początkowo uważane za bliskie wykorzystania w rozumieniu art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przy zastosowaniu zarządzania zgodnie z zasadą "kto pierwszy, ten lepszy". Dlatego organy celne powinny odstąpić od wymagania zabezpieczenia w odniesieniu do towarów początkowo przywożonych w ramach niniejszych kontyngentów zgodnie z art. 308c ust. l i art. 248 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Z uwagi na specyfikę przechodzenia z jednego systemu zarządzania do drugiego nie stosuje się art. 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia.
(10) Należy wyjaśnić, jaki rodzaj dowodu potwierdzającego pochodzenie produktów podmioty gospodarcze zobowiązane są przedstawić, aby skorzystać z kontyngentów taryfowych według zasady "kto pierwszy, ten lepszy".
(11) Przy zgłaszaniu organom celnym przez podmioty gospodarcze produktów na bazie mięsa baraniego w celu przywozu trudno jest im ustalić, czy produkty pochodzą z owiec domowych, czy owiec innego pochodzenia, co jest podstawą do określenia stosowania różnych stawek celnych.
W związku z tym stosowne jest zapewnienie, aby dowód pochodzenia zawierał takie wyjaśnienie.
(12) Zgodnie z rozdziałem II dyrektywy Rady nr 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [10] oraz z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [11] przywóz może być dopuszczony tylko w przypadku produktów spełniających wymagania obowiązujących obecnie w państwach Wspólnoty zasad weterynaryjnych i certyfikacji.
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Baraniego i Koziego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie otwiera wspólnotowe kontyngenty taryfowe dla owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r.
Artykuł 2
Opłaty celne stosowane do przywozu do Wspólnoty owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego objętych kodami CN 01041030, 01041080, 01042090, 02109921, 02109929 i 0204 pochodzących z krajów wskazanych w Załączniku należy zawiesić lub zmniejszyć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
1.
W odniesieniu do ilości wyrażonych w ekwiwalentach wagowych tusz dla przywozu mięsa objętego kodem CN 0204 i zwierząt żywych objętych kodami CN 01041030, 01041080 i 01042090, jak również do opłat celnych należy stosować wielkości określone w Załączniku.
2.
Dla obliczania ilości wyrażonych za pomocą "ekwiwalentów wagowych tusz" określonych w ust. 1 masę netto produktów z mięsa baraniego i koziego należy pomnożyć przez następujące współczynniki:
a) w przypadku zwierząt żywych: 0,47;
b) w przypadku mięsa z jagniąt i z koźląt bez kości: 1,67;
c) w przypadku baraniny bez kości, mięsa koziego bez kości innego niż mięso z koźląt oraz dowolnej mieszanki tych mięs: 1,81;
d) w przypadku produktów z kośćmi: 1,00.
"Koźlę" oznacza kozę w wieku do jednego roku.
Artykuł 4
W drodze odstępstwa od tytułu II(A) i (B) rozporządzenia (WE) nr 1439/95, kontyngentami taryfowymi określonymi Załączniku do niniejszego rozporządzenia zarządza się na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy" i zgodnie z art. 308a, 308b i 308c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. Artykuł 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania. Nie wymaga się zezwoleń na przywóz.
Artykuł 5
1.
Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych przedstawionych w Załączniku, należy przedstawić władzom celnym Wspólnoty ważny dowód pochodzenia wydany przez właściwy urząd w danym kraju trzecim wraz ze zgłoszeniem celnym o dopuszczenie do swobodnego obrotu.
Pochodzenie produktów objętych kontyngentami taryfowymi innymi niż te wynikające z umów w sprawie taryf preferencyjnych określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
2.
Dowód pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, jest następujący:
a) w przypadku kontyngentu taryfowego stanowiącego część umowy w sprawie preferencyjnej stawki celnej jest to dowód pochodzenia ustalony w tej umowie;
b) w przypadku pozostałych kontyngentów taryfowych jest to dowód pochodzenia ustalony zgodnie z art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 oraz, oprócz elementów przewidzianych w tym artykule, następujące dane:
- kod CN (przynajmniej pierwsze cztery cyfry),
- numer lub numery porządkowe danego kontyngentu taryfowego,
- całkowita waga netto dla kategorii współczynnika zgodnie z art. 3 ust. 2 tego rozporządzenia;
c) w przypadku kraju, którego kontyngenty wchodzą w zakres lit. a) oraz b) i zostaną połączone, jest to dowód, o którym mowa w lit. a).
W przypadku gdy dowód pochodzenia, o którym mowa w lit. b), jest przedstawiany jako dokument towarzyszący tylko jednemu zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu, może on zawierać kilka numerów porządkowych.
We wszystkich pozostałych przypadkach zawiera on tylko jeden numer porządkowy.
3.
Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych przedstawionych w Załączniku dla grupy krajów 4 w odniesieniu do produktów objętych kodami CN ex0204, ex02109921 oraz ex02109929, w dowodzie pochodzenia, w kratce przeznaczonej na opis produktów znajduje się jeden z poniższych napisów:
a) "produkt(-y) pozyskane z owiec domowych";
b) "produkty pozyskane z owiec innych niż domowe".
Opisy te odpowiadają opisom w świadectwie weterynaryjnym, które towarzyszy tym produktom.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie jest stosowane od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2186/2005
z dnia 27 grudnia 2005 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę i mrożone mięso bawole
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 2005/959/WE z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Japonią oraz między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią, w szczególności jej art. 2 [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 [2] przewiduje w odniesieniu do niektórych kontyngentów na wołowinę wysokiej jakości otwarcie i zarządzanie na zasadzie wieloletniej.
(2) W następstwie negocjacji między Wspólnotą a Nową Zelandią na mocy art. XXIV.6 i art. XXVIII GATT 1994 dotyczących zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji w trakcie przystąpienia do Unii Europejskiej, Wspólnota i Nowa Zelandia zgodziły się na uwzględnienie w swym harmonogramie zwiększenia taryfowego 1000 ton rocznego kontyngentu taryfowego na przywóz wołowiny wysokiej jakości w odniesieniu do wszystkich Państw Członkowskich.
(3) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 936/97.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 936/97 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w akapicie pierwszym tiret pierwsze wielkość "59100 ton" zastępuje się wielkością "60100 ton";
b) akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"Jednakże całkowita wielkość kontyngentów taryfowych na rok przywozu 2005/2006 wynosi 59600 ton."
2) w art. 2 lit. e) otrzymuje następujące brzmienie:
a) w akapicie pierwszym wielkość "300 ton" zastępuje się wielkością "1300 ton";
b) dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
"Jednakże w roku przywozu 2005/2006 wielkość kontyngentu wynosi 800 ton produktów wagi mięsnej objętych kodami CN oraz odpowiadających definicji określonej w akapitach pierwszym i drugim."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2187/2005
z dnia 21 grudnia 2005 r.
w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1434/98 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 88/98
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 2 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [3], Rada przyjmuje, uwzględniając dostępne zalecenia naukowe, techniczne i ekonomiczne, środki wspólnotowe niezbędne do eksploatacji żywych zasobów wodnych zapewniające zrównoważone warunki ekonomiczne, ekologiczne i społeczne.
W tym celu Rada może przyjąć środki techniczne służące ograniczeniu śmiertelności połowowej oraz ograniczeniu wpływu połowów na środowisko naturalne.
(2) Przystąpienie Wspólnoty do Konwencji o połowach i zachowaniu żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt, zmienionej protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw – Stron Konwencji (zwanej dalej "konwencją gdańską"), zostało zatwierdzone decyzją 83/414/EWG [4].
(3) Od chwili ustanowienia przez konwencję gdańską, Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego (International Baltic Sea Fishery Commission – IBSFC) przyjęła szereg środków dotyczących ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w Morzu Bałtyckim.
Przekazała ona Umawiającym się Stronom pewne zalecenia w celu zmiany tych środków technicznych.
(4) Właściwe jest, aby Wspólnota wprowadziła w życie powyższe zalecenia.
Zważywszy, że IBSFC może zostać zastąpiona przez współpracę dwustronną z Federacją Rosyjską, przepisy wspólnotowe nie powinny ściśle wypełniać tych zaleceń, ale raczej tworzyć kompletny i spójny system środków technicznych na wodach wspólnotowych, w oparciu o obecne przepisy.
Istnieją możliwości uproszczenia dotychczasowych przepisów w pewnych przypadkach, w których obecne przepisy są niepotrzebnie zbyt szczegółowe lub też nie mogą być uzasadnione potrzebą zachowania zasobów.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 88/98 [5] ustanowiło niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund.
(6) Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 88/98 ujawniło pewne niedociągnięcia w tym rozporządzeniu, które stwarzają problemy podczas stosowania i wykonywania jego przepisów, i które powinny zostać usunięte, zwłaszcza poprzez określenie gatunków docelowych oraz wymaganych udziałów procentowych w połowach mających zastosowanie do różnych zakresów rozmiarów oczek sieci i obszarów geograficznych podczas połowów przy użyciu niektórych narzędzi.
(7) Należy określić sposób wyliczania udziałów procentowych gatunków docelowych oraz innych gatunków.
(8) Minimalny rozmiar każdego gatunku powinien zostać określony przy uwzględnieniu selektywności rozmiaru oczek narzędzi połowowych, które mogą być stosowane wobec tego gatunku.
(9) Dane naukowe wskazują, że mają miejsce duże przyłowy młodych dorszy przy połowach węgorzy z zastosowaniem włoków.
Połowy węgorzy z zastosowaniem narzędzi aktywnych powinny być zatem zabronione.
(10) Zatoka Ryska jest unikalnym ekosystemem morskim o znacznej wrażliwości, wymagającym specjalnych środków w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji jego zasobów i zminimalizowania wpływu działalności połowowej.
Artykuł 21 Aktu Przystąpienia z 2003 r. nakłada w związku z powyższym na Radę obowiązek zmiany rozporządzenia (WE) nr 88/98 przed datą przystąpienia, w celu przyjęcia niezbędnych środków ochronnych w Zatoce Ryskiej.
(11) W celu kontroli działalności połowowej, dostęp do Zatoki Ryskiej powinien podlegać regulacji za pomocą specjalnych zezwoleń połowowych, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r., ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych [6].
(12) Dane naukowe wskazują, że w przypadku dorsza narzędzia ciągnione bez okna wyjściowego i z normalną siecią węzłową z rombowymi oczkami na worku włoka i przedłużeniu są mniej selektywne, niż narzędzia posiadające okno wyjściowe typu "BACOMA" lub gdy tkanina sieciowa na worku włoka i przedłużeniu jest obrócona o 90°.
Właściwe jest zatem niedopuszczenie do używania na wodach wspólnotowych i przez statki wspólnotowe narzędzi ciągnionych bez okna wyjściowego typu "BACOMA" lub bez tkaniny sieciowej worka włoka i przedłużenia obróconej o 90°, gdy gatunkiem docelowym jest dorsz.
(13) Rozporządzenie (WE) nr 1434/98 [7] z dnia 29 czerwca 1998 r. określiło warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi.
(14) W celu uproszczenia skomplikowanych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1434/98, przepisy tego rozporządzenia mające zastosowanie na wodach Morza Bałtyckiego powinny zostać zastąpione przepisami ogólnymi niniejszego rozporządzenia, dotyczącymi wyładunków niesortowanych.
Rozporządzenie (WE) nr 1434/98 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione.
(15) Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8].
(16) Zmiany załącznika I oraz dodatków 1 i 2 do załącznika II do niniejszego rozporządzenia powinny również być przyjmowane zgodnie z decyzją 1999/468/WE.
(17) Z powodu liczby oraz zakresu zmian w przepisach rozporządzenie (WE) nr 88/98 należy uchylić i zastąpić nowym tekstem,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsze rozporządzenie określa techniczne środki ochronne dotyczące połowów i wyładunków zasobów połowowych w wodach morskich pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Państw Członkowskich, na obszarach geograficznych określonych w załączniku I.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
a) "narzędzie aktywne" oznacza każde narzędzie połowowe wymagające podczas połowu aktywnego ruchu narzędzia, w szczególności narzędzia ciągnione i okrężne;
i) "włok" oznacza narzędzie czynnie holowane przez jeden lub więcej statków rybackich i składające się z części głównej w kształcie stożka lub ostrosłupa zamkniętej z tyłu workiem włoka;
ii) "włok rozprzowy" oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu stalowej lub drewnianej rury, belką oraz tkaniną sieciową z łańcuchami dennymi, matami łańcuchowymi lub łańcuchami drażniącymi, aktywnie ciągnięte po dnie przez silnik statku;
iii) "niewód duński" oznacza ciągnione narzędzie okrężne, kierowane z łodzi za pomocą dwóch długich sznurów (sznury niewodu) przeznaczonych do zbierania ryb w kierunku otworu niewodu.
Narzędzie wykonane z tkaniny sieciowej, które jest podobne pod względem budowy i wielkości do włoka dennego i składa się z dwóch skrzydeł, części głównej oraz worka;
iv) "draga" oznacza sieć lub metalowy kosz mocowany na ramach o różnych kształtach i rozmiarach, w którego dolnej części znajduje się ostrze zgarniaka, niekiedy ząbkowane;
v) "okrężnica" oznacza narzędzie okrężne wykonane z tkaniny sieciowej, którego dno jest ściągane za pomocą sznura okrężnicy u spodu sieci, który przechodzi przez pierścienie położone wzdłuż podbory, umożliwiającego zaciśnięcie i zamknięcie sieci;
b) "narzędzie pasywne" oznacza każde narzędzie połowowe niewymagające podczas połowu aktywnego ruchu narzędzia, włączając w to sieci skrzelowe, sieci oplątujące, sieci trójścienne, sieci pułapkowe, liny, więcierze drewniane i pułapki.
Sieć może składać się z jednej lub większej liczby osobnych sieci, które są olinowane przy pomocy lin górnych, dolnych i łączących oraz może być wyposażona w narzędzia kotwiczące, pławne i nawigacyjne;
i) "sieć skrzelowa" i "sieć oplątująca" oznacza sieć składającą się z pojedynczej sieci i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów.
Żywe zasoby wodne są przy jej użyciu łowione w drodze ich oplatania lub łapania w oczka sieci;
ii) "sieć trójścienna" oznacza narzędzie składające się z dwóch lub większej liczby sieci, zawieszonych wspólnie i równolegle na jednej nadborze i utrzymywane w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów;
iii) "liny" oznaczają pewną liczbę połączonych lin, przymocowanych do dna lub dryfujących, z umieszczonymi na każdej z nich wieloma hakami z przynętą;
c) "haki" oznaczają zagięte, zaostrzone kawałki drutu stalowego zazwyczaj z zadziorem;
d) "czas zanurzenia" oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia sieci w wodzie, do chwili pełnego wyjęcia sieci na pokład statku łowiącego;
e) "tkanina sieciowa o kwadratowych oczkach" oznacza tkaninę sieciową takiego rodzaju, że z dwu serii równoległych linii tworzonych przez boki oczek, jedna seria jest równoległa, a druga prostopadła do osi podłużnej sieci;
f) "worek" oznacza ostatnie 8 m włoka, w kształcie walca, czyli takim samym obwodzie na całej swojej długości, albo w kształcie zwężającym się stożkowo;
g) "worek wzmacniający" oznacza cylindryczną konstrukcję z tkaniny sieciowej całkowicie otaczającą worek włoka, która może być zamocowana do worka w pewnych odstępach;
h) "pas tylny" oznacza najbardziej w tyle położony pas okrężny przymocowany do worka, mierzony przy wzdłużnym rozciągnięciu oczek sieci;
i) "pas podnoszący" oznacza linę otaczającą worek włoka (lub worek wzmacniający, gdy taki występuje) wzdłuż jego obwodu i przymocowaną do niego za pomocą pętli lub pierścieni;
j) "pas okrężny" oznacza linę otaczającą worek włoka lub worek wzmacniający i przymocowaną do niego;
k) "klapa" oznacza tkaninę sieciową przymocowaną wewnątrz sieci narzędzia aktywnego w sposób umożliwiający połowom przedostanie się z przedniej do tylnej części narzędzia, ale ograniczający możliwość powrotu;
l) "pława worka włoka" oznacza urządzenie pływające przymocowane do worka włoka;
m) "lina pławy" oznacza linę łączącą pławę worka włoka z zaznaczaną lub unoszoną przez nią częścią narzędzia połowowego;
n) "przedłużenie" oznacza niezwężającą się część włoka w kształcie cylindrycznym, tj. o takim samym obwodzie na całej długości jak worek włoka, przymocowaną do worka lub stanowiącą jego dalszą część.
ROZDZIAŁ II
SIECI I WARUNKI ICH UŻYWANIA
SEKCJA I
Gatunki docelowe
Artykuł 3
Gatunek docelowy i minimalne rozmiary oczek
1.
Dla każdego podobszaru wymienionego w załączniku I zakresy rozmiaru oczek sieci dopuszczalne dla każdego gatunku docelowego są określone w załączniku II przy połowach z zastosowaniem włoków, niewodów duńskich i podobnych narzędzi oraz w załączniku III przy połowach z zastosowaniem sieci skrzelowych, sieci oplątujących i sieci trójściennych.
Żadna część narzędzi ani sieci nie może mieć oczek o rozmiarze mniejszym niż najmniejszy w każdym zakresie rozmiarów oczek.
2.
Minimalny udział procentowy gatunku docelowego w żywych zasobach wodnych pozostawionych na pokładzie dla każdego podobszaru geograficznego i zakresu rozmiarów oczek jest określony w załącznikach II i III.
3.
Podczas wszystkich rejsów połowowych z dragami na pokładzie zabrania się pozostawiania na pokładzie i wyładunku jakichkolwiek ilości żywych zasobów wodnych, jeżeli przynajmniej 85 % ich żywej wagi nie stanowią mięczaki lub Furcellaria lumbricalis [widlik].
4.
W obrębie danego podobszaru zabrania się stosowania sieci skrzelowych lub oplątujących o rozmiarach oczek mniejszych, niż określone w załączniku III.
5.
W obrębie danego podobszaru zabrania się stosowania sieci trójściennych o rozmiarze oczek w części sieci o największych oczkach nie odpowiadającej żadnej z kategorii wymienionych w załączniku III, chyba że rozmiar oczek w części sieci o najmniejszych oczkach jest mniejszy niż 16 mm.
Jeżeli rozmiar najmniejszych oczek jest mniejszy niż 16 mm, to wszystkie części sieci o rozmiarze oczek powyżej 16 mm muszą odpowiadać kategoriom wymienionym w załączniku III.
6.
Zabrania się wyładunku dla każdego rejsu połowowego, w którym połowy uzyskane w podobszarach wymienionych w załączniku I i pozostawione na pokładzie nie spełniają warunków określonych w załączniku II lub III.
Artykuł 4
Obliczanie udziału procentowego gatunków docelowych
1.
Udział procentowy gatunków docelowych, o którym mowa w załączniku II i III, oblicza się jako udział żywej wagi wszystkich gatunków wymienionych w załącznikach II i III, które zostaną pozostawione na pokładzie po przesortowaniu albo wyładowane.
2.
Udział procentowy gatunków docelowych i innych gatunków oblicza się, sumując wszystkie pozostawione na pokładzie ilości gatunku docelowego i innych gatunków wymienionych w załącznikach II i III.
3.
Przy obliczaniu udziału procentowego gatunków docelowych dla danego statku połowowego uwzględnia się ilości gatunków wymienionych w załącznikach II i III, które zostały przeładowane z tego statku.
4.
Udziały procentowe gatunków docelowych mogą być wyliczane na podstawie jednej lub wielu reprezentatywnych próbek.
SEKCJA II
Narzędzia aktywne
Artykuł 5
Konstrukcja narzędzi połowowych
1.
Nie stosuje się narzędzi, które blokują lub w inny sposób zmniejszają wielkość oczek w worku włoka.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1 dozwolone jest dołączanie do zewnętrznej części dolnej połowy worka włoka wszelkich narzędzi aktywnych: wszelkich elementów z brezentu, tkaniny sieciowej lub innych materiałów, służących zapobieganiu lub zmniejszaniu zużycia.
Takie materiały są mocowane wyłącznie wzdłuż przedniej i bocznych krawędzi worka włoka.
3.
W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, podczas połowów z zastosowaniem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek mniejszym niż 90 mm, dozwolone jest dołączanie worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka.
Rozmiar oczek worka wzmacniającego musi być co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczek worka włoka, jednak w żadnym wypadku nie mniejszy niż 80 mm.
Worek wzmacniający może być przymocowany w następujących miejscach:
a) przy jego przedniej krawędzi;
b) przy jego tylnej krawędzi; lub
c) okrężnie między tylną a przednią częścią.
Worek wzmacniający może być przysznurowany:
a) okrężnie do worka włoka i przedłużenia dookoła jednego rzędu oczek; lub
b) wzdłużnie do pojedynczego rzędu oczek.
4.
W drodze odstępstwa przepisów od ust. 1 zezwala się na:
a) stosowanie w narzędziach aktywnych klapy lub sieci bez możliwości powrotu.
Klapa może być przymocowana wewnątrz worka włoka albo z przodu worka włoka.
Przepisy dotyczące minimalnych rozmiarów oczek zawarte w załączniku II nie mają zastosowania do klapy.
Odległość między punktem przedniego zamocowania klapy a końcem worka włoka ma być równa co najmniej trzykrotnej długości klapy;
b) przymocowanie na zewnątrz każdej części worka włoka czujnika przeznaczonego do pomiaru wielkości połowów;
c) stosowanie pasów okrężnych oraz pasa podnoszącego przymocowanego do zewnętrznej powierzchni worka włoka podczas połowów z zastosowaniem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek mniejszym niż 90 mm;
d) stosowanie jednego pasa podnoszącego, przymocowanego do zewnętrznej powierzchni worka włoka podczas połowów z zastosowaniem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek większym lub równym 90 mm;
e) mocowanie pływaków do dwóch bocznych wzmocnionych brzegów tkaniny worka włoka;
f) stosowanie pasa tylnego mocowanego do części zewnętrznej worka włoka.
Odległość między pasem tylnym a sznurówką musi być mniejsza lub równa 50 cm.
Artykuł 6
Konstrukcje zabronione
Zabrania się używania:
a) wszelkiego rodzaju worków włoka, w których liczba oczek o równych rozmiarach w dowolnym miejscu obwodu worka rośnie w kierunku od przodu do tyłu worka;
b) wszelkiego rodzaju przedłużeń, których obwód w dowolnym miejscu jest mniejszy niż obwód przedniej części worka włoka, do którego dołączone jest przedłużenie;
c) wszelkiego rodzaju worków włoka o rozmiarze oczek większym lub równym 32 mm, w których którekolwiek oczka nie mają kształtu rombu lub kwadratu;
d) wszelkiego rodzaju włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek większym lub równym 90 mm, do których worek włoka przymocowany jest w inny sposób, niż poprzez wszycie do części sieci przed workiem włoka;
e) wszelkiego rodzaju włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek większym lub równym 90 mm, posiadających ponad 100 otwartych oczek rombowych i mniej niż 40 otwartych oczek rombowych, licząc wzdłuż obwodu w dowolnej części worka włoka, oprócz złącza lub wzmocnionych brzegów tkaniny;
f) wszelkiego rodzaju worków włoka, w których długość górnej połowy po rozciągnięciu nie jest w przybliżeniu równa długości części dolnej połowy po rozciągnięciu.
Artykuł 7
Selektywność połowów dorsza włokiem
Na podstawie zaleceń Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa, Komisja przedstawia Radzie, nie później niż we wrześniu 2007 r., ocenę selektywności narzędzi aktywnych do połowu dorsza, dla których uznaje się dorsza za gatunek docelowy.
SEKCJA III
Narzędzia pasywne
Artykuł 8
Wymiary i czas zanurzenia
1.
Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem sieci skrzelowych, oplątujących lub trójściennych zabrania się użycia więcej niż 9 km sieci na statku o długości całkowitej nieprzekraczającej 12 m oraz więcej niż 21 km sieci na statku o długości całkowitej przekraczającej 12 m.
2.
Czas zanurzenia sieci, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 48 godzin.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1, czas zanurzenia sieci, o którym mowa w ust. 1, nie jest ograniczony przy połowach odbywających się pod pokrywą lodową.
Artykuł 9
Ograniczenia dotyczące pławnic
1.
Od dnia 1 stycznia 2008 r. zabrania się przechowywania na pokładzie pławnic oraz używania ich do połowów.
2.
W 2006 i 2007 r. pławnice mogą być przechowywane na pokładzie lub używane do połowów na statku posiadającym do tego uprawnienia wydane przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, pod którego banderą pływa statek.
3.
W 2006 i 2007 r. maksymalna liczna statków, które mogą być uprawnione przez dane Państwo Członkowskie do przechowywania na pokładzie pławnic lub używania ich do połowów nie może przekroczyć odpowiednio 40 % i 20 % statków rybackich, które używały pławnic w latach 2001–2003.
4.
W drodze odstępstwa od ust. 3 w podobszarach 25–32 maksymalna liczba statków, które mogą być uprawnione przez dane Państwo Członkowskie do przechowywania na pokładzie pławnic lub używania ich do połowów, nie przekracza 40 % statków rybackich, które używały pławnic w latach 2001–2003.
5.
Do dnia 30 kwietnia każdego roku Państwa Członkowskie przekazują Komisji wykaz statków uprawnionych do prowadzenia połowów z użyciem pławnic.
Artykuł 10
Warunki używania pławnic
1.
Kapitan statku rybackiego używającego pławnic prowadzi dziennik pokładowy, w którym codziennie zapisuje następujące dane:
a) całkowitą długość sieci znajdujących się na pokładzie;
b) całkowitą długość sieci używanych w każdym działaniu połowowym;
c) ilość, datę i miejsce przyłowów waleni.
2.
Wszystkie statki rybackie używające pławnic przechowują na pokładzie upoważnienie, o którym mowa w art. 9 ust. 2.
SEKCJA IV
Wspólne przepisy dotyczące narzędzi i ich stosowania
Artykuł 11
Ustalanie rozmiaru oczek i grubości sznurka
Stosuje się rozporządzenie Komisji (WE) nr 129/2003 z dnia 24 stycznia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady ustalania rozmiaru oczek i grubości sznurka sieci rybackich [9].
Artykuł 12
Osiąganie wymaganych wielkości procentowych połowu
1.
Nadmiarowe ilości złowionych żywych zasobów wodnych przekraczające dopuszczalne udziały procentowe określone w załącznikach II i III nie mogą zostać wyładowane i powinny zostać przed każdym wyładunkiem uwolnione do morza.
2.
Niezależnie od przepisów ust. 1, jeżeli podczas rejsu połowowego statek opuści którykolwiek z podobszarów wymienionych w załączniku II i III, wymagania dotyczące minimalnego udziału procentowego gatunków docelowych złowionych w tym obszarze i zatrzymanych na pokładzie, określone w załącznikach II i III muszą zostać spełnione w ciągu dwóch godzin.
Artykuł 13
Zasady stosowania narzędzi
1.
Narzędzia, które nie mogą być stosowane na określonym obszarze geograficznym lub w określonym okresie, są składowane na statku w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia w obszarze objętym zakazem lub podczas okresu objętego zakazem.
Narzędzia zapasowe są odrębnie składowane na statku w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia.
2.
Uznaje się, że narzędzia połowowe nie są gotowe do użycia, gdy:
a) w przypadku włoków, niewodów duńskich i podobnych narzędzi, z wyjątkiem włoków w parach:
i) deski rozporowe są przymocowane do wewnętrznej lub zewnętrznej strony nadburcia lub kozłów trałowych;
ii) liny trałowe lub wybieraki są odczepione od desek rozporowych lub ciężarów;
b) w przypadku włoków w parach ciężary z końcówek skrzydeł są odczepione i składowane;
c) w przypadku lin, sieci skrzelowych, oplątujących i trójściennych:
i) sieci są składowane pod zasznurowaną powłoką;
ii) linki i haczyki są trzymane w zamkniętych skrzynkach;
d) w przypadku okrężnic lina główna lub denna jest odczepiona od niewodu.
3.
W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, w przypadku gdy używane są narzędzia do połowu dorsza (Gadus morhua) określonego dla nich jako gatunek docelowy zgodnie z załącznikiem II lub III, na pokładzie nie mogą znajdować się żadne inne narzędzia.
ROZDZIAŁ III
MINIMALNY ROZMIAR RYB DO WYŁADUNKU
Artykuł 14
Pomiar wielkości ryb
1.
Rybę uznaje się za niewymiarową, jeśli jest mniejsza, niż rozmiar minimalny określony w załączniku IV dla określonego obszaru geograficznego.
2.
Rozmiar ryby jest mierzony od czubka zamkniętego pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej.
Artykuł 15
Zatrzymanie na pokładzie niewymiarowych ryb
1.
Ryby niewymiarowe nie mogą być zatrzymywane na pokładzie ani przeładowywane, wyładowywane, transportowane, magazynowane, sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży i muszą być natychmiast uwolnione do morza.
2.
W wypadku ryb innych niż określone w załączniku II jako gatunki docelowe dla kategorii rozmiaru oczek "mniejsze niż 16 mm" lub "od 16 do 31 mm" złowionych przy użyciu włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi aktywnych o rozmiarze oczek poniżej 32 mm, lub przy użyciu okrężnic, ust. 1 nie stosuje się, pod warunkiem że ryby te nie są sortowane ani nie są sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży w celu spożycia przez ludzi.
ROZDZIAŁ IV
OGRANICZENIA DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH OBSZARÓW, RODZAJÓW POŁOWÓW LUB ŻYWYCH ZASOBÓW WODNYCH
Artykuł 16
Obszary zabronione
Przez cały rok zabronione są połowy przy użyciu wszelkich narzędzi aktywnych w obszarze geograficznym określonym przez łączenie loksodromami następujących pozycji mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:
1) 54° 23′ N, 14° 35′ E;
2) 54° 21′ N, 14° 40′ E;
3) 54° 17′ N, 14° 33′ E;
4) 54° 07′ N, 14° 25′ E;
5) 54° 10′ N, 14° 21′ E;
6) 54° 14′ N, 14° 25′ E;
7) 54° 17′ N, 14° 17′ E;
8) 54° 24′ N, 14° 11′ E;
9) 54° 27′ N, 14° 25′ E;
10) 54° 23′ N, 14° 35′ E.
Artykuł 17
Ograniczenia dotyczące połowów łososia i troci wędrownej
1.
Zabrania się zatrzymywania na pokładzie łososia (Salmo salar) i troci wędrownej (Salmo trutta):
a) od 1 czerwca do 15 września w wodach podobszarów od 22 do 31;
b) od 15 czerwca do 30 września w wodach podobszaru 32.
2.
Obszar objęty zakazem podczas okresu zawieszenia znajduje się poza strefą czterech mil morskich, mierzonych od linii podstawowych.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1 dozwolone jest zatrzymywanie na pokładzie łososia (Salmo salar) lub troci wędrownej (Salmo trutta) złowionych za pomocą sieci pułapkowych.
Artykuł 18
Ograniczenia dotyczące połowów węgorza
Zabrania się przez cały rok zatrzymywania na pokładzie węgorza złowionego przy użyciu jakichkolwiek narzędzi aktywnych.
Artykuł 19
Ograniczenia dotyczące wyładunku ryb niesortowanych
1.
Połowy niesortowane są wyładowywane wyłącznie w portach i miejscach wyładunku, w których działa program kontroli wyrywkowych, o którym mowa w ust. 2.
2.
Państwa Członkowskie zapewniają funkcjonowanie odpowiedniego programu kontroli wyrywkowych pozwalającego na skuteczne monitorowanie na miejscu wyładunku ryb niesortowanych według gatunku.
ROZDZIAŁ V
SPECJALNE ŚRODKI DLA ZATOKI RYSKIEJ
Artykuł 20
Specjalne zezwolenie połowowe
1.
W celu prowadzenia połowów w podobszarze 28-1, statek musi posiadać specjalne zezwolenie połowowe wydane zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1627/94.
2.
Państwa Członkowskie zapewniają, by statki, którym wydano specjalne zezwolenia połowowe, o których mowa w ust. 1, zostały umieszczone na wykazie zawierającym ich nazwy i wewnętrzne numery rejestracyjne, który to wykaz zostanie udostępniony publicznie na stronie internetowej, której adres jest przekazywany Komisji przez każde Państwo Członkowskie.
3.
Statki znajdujące się na liście muszą spełniać następujące warunki:
a) całkowita moc silników (kW) statków na liście nie może przekraczać mocy zarejestrowanej dla każdego Państwa Członkowskiego w latach 2000–2001 w podobszarze 28-1; oraz
b) moc silników danego statku w żadnym momencie nie przekracza 221 kilowatów (kW).
Artykuł 21
Zastępowanie statków lub silników
1.
Każdy statek znajdujący się w wykazie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 może zostać zastąpiony innym statkiem, pod warunkiem, że:
a) takie zastąpienie nie powoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego Państwa Członkowskiego, określonej w art. 20 ust. 3 lit. a); oraz
b) moc silników statku zastępującego w żadnym momencie nie przekracza 221 kW.
2.
Silnik statku znajdującego się w wykazie określonym w art. 20 ust. 2 może zostać zastąpiony, pod warunkiem że:
a) wymiana silnika nie spowoduje zwiększenia mocy silników statku w żadnym momencie ponad 221 kW; oraz
b) moc zastępującego silnika nie powoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego Państwa Członkowskiego, o której mowa w art. 20 ust. 3 lit. a).
Artykuł 22
Zakaz połowów przy użyciu włoków
W podobszarze 28-1 zabrania się połowów przy użyciu włoków w wodach o głębokości mniejszej niż 20 m.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 23
Zabronione narzędzia i praktyki
1.
Zabrania się połowu żywych zasobów wodnych za pomocą metod obejmujących użycie materiałów wybuchowych, substancji trujących lub oszałamiających, prądu elektrycznego lub wszelkiego rodzaju pocisków.
2.
Zabrania się sprzedaży, wystawiania lub oferowania do sprzedaży żywych zasobów wodnych złowionych przy użyciu metod, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 24
Badania naukowe
1.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do działań połowowych prowadzonych wyłącznie do celów badań naukowych, przy spełnieniu następujących warunków:
a) działania połowowe muszą być prowadzone za zgodą i pod zwierzchnictwem zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich;
b) Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie, na wodach których badania są prowadzone, muszą zostać wcześniej poinformowane o działaniach połowowych; oraz
c) zezwolenie wydane przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa dany statek musi być dostępne na pokładzie statku przeprowadzającego działania połowowe.
2.
Niezależnie od przepisów ust. 1, żywe zasoby wodne złowione dla celów określonych w ust. 1 nie mogą być sprzedawane, magazynowane, wystawiane i oferowane do sprzedaży, z wyjątkiem sytuacji, gdy:
a) spełniają minimalne rozmiary do wyładunku podane w załączniku IV oraz, w przypadku zasobów, dla których określone zostały możliwości połowowe, nie zostały one wyczerpane; lub
b) są sprzedawane bezpośrednio w celach innych niż spożycie przez ludzi.
Artykuł 25
Sztuczne zarybianie i przenoszenie
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do działań połowowych prowadzonych wyłącznie w celu sztucznego zarybiania lub przenoszenia żywych zasobów wodnych, które są prowadzone za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich.
Jeżeli sztuczne zarybianie lub przenoszenie przeprowadzane jest na wodach innego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, wszystkie zainteresowane Państwa Członkowskie są o tym wcześniej informowane.
Artykuł 26
Podejmowane przez Państwa Członkowskie środki mające zastosowanie wyłącznie do statków połowowych pływających pod ich banderą
1.
W celu zachowania i zarządzania zasobami lub zmniejszenia wpływu połowów na ekosystem morski, Państwa Członkowskie mogą podjąć środki techniczne mające na celu ograniczanie możliwości połowowych, które to środki:
a) uzupełniają środki określone w rozporządzeniach wspólnotowych w zakresie rybołówstwa; lub
b) wykraczają poza minimalne wymagania określone w rozporządzeniach Wspólnoty w zakresie rybołówstwa.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1 mają zastosowanie tylko do rybaków z zainteresowanych Państw Członkowskich i są zgodne z prawem wspólnotowym.
3.
Zainteresowane Państwo Członkowskie bezzwłocznie informuje o takich środkach pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję.
4.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji, na jej żądanie, wszelkie informacje niezbędne do oceny, czy środki są zgodne z warunkami określonymi w ust. 1.
5.
Jeżeli Komisja stwierdzi, że środki nie są zgodne z warunkami określonymi w ust. 1, przyjmuje decyzję polecającą Państwu Członkowskiemu wycofanie lub zmianę środków.
Artykuł 27
Ocena naukowa rodzajów narzędzi
W terminie do dnia 1 stycznia 2008 r. Komisja zapewnia przeprowadzenie naukowej oceny skutków używania w szczególności sieci skrzelowych, trójściennych i oplątujących dla waleni i przedstawi jej wyniki Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 28
Przepisy wykonawcze
Szczegółowe przepisy dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
Artykuł 29
Zmiany załączników
Zmiany załącznika I i dodatków 1 i 2 do załącznika II przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
Artykuł 30
Zmiany rozporządzenia (WE) nr 1434/98
W rozporządzeniu (WE) nr 1434/98 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 skreśla się ust. 2;
2) w art. 2 skreśla się ust. 2 i 3;
3) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Połowy śledzia dokonane:
- w regionach 1 i 2 przy użyciu sieci ciągnionych o minimalnym rozmiarze oczek wynoszącym nie mniej niż 32 mm lub,
- w regionie 3 przy użyciu sieci ciągnionych o minimalnym rozmiarze oczek wynoszącym nie mniej niż 40 mm lub,
- w regionie 1, 2 lub 3 przy użyciu jakichkolwiek narzędzi połowowych innych niż sieci ciągnione,
nie mogą być wyładowywane do celów innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi, chyba że są one najpierw oferowane do sprzedaży w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi i nie mogą znaleźć nabywcy.";
4) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Śledzie złowione przy użyciu jakichkolwiek narzędzi połowowych na warunkach określonych w art. 2 mogą być wyładowywane do celów innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi.".
Artykuł 31
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 88/98 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy traktować jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i interpretować zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku V.
Artykuł 32
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Informacja dotycząca wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu
Po przejściu procedury ratyfikacyjnej Traktat o przystąpieniu wejdzie w życie 1 stycznia 2007 r., chyba że na mocy art. 4 ust. 2 Traktatu Rada podejmie decyzję o przesunięciu daty przystąpienia Bułgarii i/lub Rumunii na 1 stycznia 2008 r.
--------------------------------------------------
Przepisy dotyczące archiwów historycznych
przyjęte przez Komitet Zarządzający Banku dnia 7 października 2005 r.
(2005/C 289/07)
Europejski Bank Inwestycyjny, mając na uwadze, co następuje:
jest on instytucją finansową, której właścicielami są Państwa Członkowskie Unii Europejskiej;
jego zadaniem jest, zgodnie z artykułem 267 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, przyczynianie się, poprzez odwołanie się do rynku kapitałowego i zasobów własnych, do zrównoważonego i stałego rozwoju wspólnego rynku w interesie Wspólnoty;
w tym celu Bank, nie dążąc do osiągania zysków, udziela pożyczek i gwarancji, które sprzyjają finansowaniu projektów inwestycyjnych we wszystkich sektorach gospodarki;
jest zaangażowany w aktywną politykę informacyjną i będzie nadal intensyfikować wysiłki w celu dostarczenia opinii publicznej ogólnych informacji na temat swojej działalności, polityk i praktyk;
przyznaje, że, zgodnie z zasadami dobrego zarządzania stosującymi się do instytucji i organów Wspólnot, łącznie z samym Bankiem, dokumenty powinny być udostępnione publicznie w możliwie najszerszym zakresie, a ewentualna odmowa dostępu do dokumentów powinna być uzasadniona odniesieniem do określonych z góry przepisów;
oraz mając na uwadze, że
w 1997 r., a następnie w 2002 r. Bank opublikował przepisy dotyczące publicznego dostępu do jego dokumentów, które obecnie są w trakcie przeglądu,
przyjmuje następujące przepisy dotyczące archiwów historycznych:
Artykuł 1
Zakres
Bank otworzy swoje archiwa historyczne dla dostępu publicznego na zasadach określonych w niniejszych przepisach, po upływie okresu 30 lat począwszy od daty utworzenia danego dokumentu.
Do celów niniejszych przepisów "archiwa" oznaczają dokumenty wszelkiego rodzaju bez względu na nośnik, które zostały sporządzone lub otrzymane przez Bank lub jego pracowników w wykonywaniu obowiązków mających związek z działalnością Banku.
"Archiwa historyczne" EBI składają się z tej części archiwów EBI, która została przeznaczona do stałego przechowywania w Archiwach Historycznych Unii Europejskiej we Florencji.
Artykuł 2
Procedura
Dokumenty, które mają 30 lat i są przechowywane w zbiorach EBI, zostaną poddane procesowi wstępnej segregacji w celu oddzielenia tych dokumentów, które są przeznaczone do przechowywania, od dokumentów nie mających żadnej wartości administracyjnej ani historycznej.
Akta w archiwach historycznych zostaną oznaczone jako "poufne EBI" i dostęp do nich będzie ograniczony dopóty, dopóki nie zostaną ujawnione.
W wypadku dokumentów dotyczących stron trzecich, będą one uważane za nadal podlegające wyjątkom określonym w przepisach EBI o dostępie do dokumentów.
W tym wypadku te wyjątki mogą nadal stosować się do całości lub części danego dokumentu po upływie okresu 30 lat, jeżeli zostały spełnione odpowiednie warunki ich stosowania.
Przed podjęciem decyzji o publicznym udostępnieniu dokumentów wspomnianych w poprzednim ustępie, Bank zwróci się do zainteresowanych osób lub organów o zgodę na udostępnienie rzeczonych dokumentów opinii publicznej.
W razie braku odpowiedzi lub niemożności uzyskania odpowiedzi strony trzeciej, Bank zastosuje zdrowy osąd w kwestii wyrażenia zgody na ujawnienie danego dokumentu.
Dokumenty, które nie zostały ujawnione przy pierwszym przeglądzie, będą poddawane przeglądom okresowym, co najmniej raz na pięć lat.
Artykuł 3
Dostęp publiczny
EBI będzie co rok publikować informacje dotyczące archiwizacji dokumentów historycznych.
Dostęp publiczny do archiwów historycznych EBI będzie realizowany poprzez Archiwa Historyczne Unii Europejskiej w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji we Włoszech (http://www.iue.it/ECArchives/).
--------------------------------------------------
Informacja dotycząca oświadczenia Republiki Francuskiej i Republiki Węgierskiej w sprawie uznania przez nie właściwości Trybunału Sprawiedliwości do orzekania w trybie prejudycjalnym w sprawach aktów, o których mowa w art. 35 Traktatu o Unii Europejskiej
Republika Francuska oświadcza, że uznaje właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 35 ust. 2 i 3 lit. b) Traktatu o Unii Europejskiej.
Republika Węgierska oświadcza, że uznaje właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 35 ust. 2 i 3 lit. a) Traktatu o Unii Europejskiej.
Wobec powyższego stan oświadczeń dotyczących uznania właściwości Trybunału Sprawiedliwości do orzekania w trybie prejudycjalnym o ważności i wykładni aktów, o których mowa w art. 35 Traktatu o Unii Europejskiej, jest następujący:
- Królestwo Hiszpanii i Republika Węgierska oświadczyły, że uznają właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 35 ust. 2 i 3 lit. a) Traktatu o Unii Europejskiej [1],
- Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Grecka, Republika Francuska, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Portugalska, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji oświadczyły, że uznają właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 35 ust. 2 i 3 lit. b) Traktatu o Unii Europejskiej [2],
- składając wyżej wspomniane oświadczenia, Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów i Republika Austrii zastrzegły prawo wprowadzenia przepisu w prawie krajowym mówiącego, że w przypadku gdy pytanie dotyczące ważności lub wykładni aktu, o którym mowa w art. 35 ust. 1, podniesiono w sprawie zawisłej przed sądem krajowym, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa krajowego, sąd ten zobowiązany jest podnieść tę sprawę przed Trybunałem Sprawiedliwości.
[1] Obwieszczenie o oświadczeniu Królestwa Hiszpanii opublikowano w Dz.U. L 114 z 1.5.1999, str. 56 i Dz.U. C 120 z 1.5.1999, str. 24.
Opinia Rady
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Finlandii na lata 2005-2009
(2006/C 55/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Finlandii obejmujący lata 2005 — 2009.
(2) Po przezwyciężeniu wyjątkowo głębokiej recesji na początku lat 90. gospodarka Finlandii weszła w fazę znaczącego wzrostu w latach 1995-2004, osiągając średnią stopę wzrostu na poziomie 3,6 % rocznie.
Dobra koniunktura przyczyniła się do wzrostu zatrudnienia, przy czym inflacja pozostawała na poziomie poniżej średniej w strefie euro.
Scenariusz makroekonomiczny leżący u podstaw tego programu przewiduje, że realny wzrost PKB spadnie ze średniego rocznego poziomu 2,7 % w latach 2005-2006 do średnio 2,3 % przez pozostały okres realizacji programu.
Wydaje się, że scenariusz ten oparty jest na ostrożnych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego, co wynika z jego oceny przeprowadzonej na podstawie obecnie dostępnych informacji.
Przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się być realistyczne.
(3) W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie poprzedniego zaktualizowanego programu stabilności obejmującego lata 2004-2008 Rada zatwierdziła przedstawioną w programie strategię budżetową.
Na podstawie prognozy służb Komisji nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych na 2005 r. szacuje się na 1,9 % PKB, co jest zbliżone do zakładanej wysokości nadwyżki ujętych w poprzednim zaktualizowanym programie.
(4) Zaktualizowany program w dużym stopniu odpowiada modelowej strukturze programów stabilności i konwergencji oraz zawartych w nich wymogom w zakresie dostarczania danych, określonych w nowym kodeksie postępowania [2].
(5) Zasadniczym celem rządu jest osiągnięcie stabilnych finansów administracji centralnej w normalnych warunkach wzrostu gospodarczego i zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych.
Przewiduje się, że nadwyżka sektora instytucji rządowych i samorządowych wykazywać będzie nieznaczną tendencję spadkową, by w latach 2008-2009 osiągnąć poziom 1,5 % PKB; natomiast w przypadku nadwyżki pierwotnej nastąpi nieco większe jej zmniejszenie się z racji przewidywanego spadku wydatków z tytułu odsetek.
Zmniejszenie się nadwyżki uzależnione jest od dochodów i odzwierciedla stopniowe wprowadzanie obniżek podatków.
Poziom wydatków ma być kontrolowany przy pomocy przyjętych przez rząd pułapów wydatków budżetowych oraz poprzez redukcję wydatków z tytułu odsetek.
W porównaniu z poprzednim zaktualizowanym programem szacunki dotyczące nadwyżki na lata 2006-2009 zostały skorygowane w dół o około 0,5 % PKB w związku z obniżkami podatków i ostrożniejszymi rokowaniami co do pozycji finansowej funduszy ubezpieczeń społecznych i samorządów.
(6) Planuje się, że w okresie realizacji programu nadwyżka strukturalna (tj. dostosowywane cyklicznie saldo netto pomniejszone o środki jednorazowe i inne środki tymczasowe), obliczona zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią, będzie się nieznacznie zmniejszała w następnych trzech latach z poziomu 2 % PKB w 2005 r. do poziomu 134 % w latach 2006-2008, by w 2009 r. ponownie wzrosnąć w związku z przewidywanym pogłębieniem się luki podażowej.
Zgodnie z założeniami programu nadwyżka strukturalna osiągnie około 112 % PKB do końca okresu objętego programem [3], co można uznać za cel średnioterminowy programu, jako że jest on zbieżny z zasadami dotyczącymi celów średnioterminowych określonymi w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu oraz w kodeksie postępowania.
Jako że cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalny punkt odniesienia (szacowany jako deficyt wynoszący około 1 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średnioterminowy jest właściwy, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produkcji potencjalnej.
Cel średnioterminowy założony na poziomie wyższym od wymaganego minimum uzasadniany jest w programie dążeniem do zapewnienia długoterminowej równowagi finansów publicznych, biorąc pod uwagę fakt, że w Finlandii wpływ starzenia się społeczeństwa jest odczuwalny we wczesnej fazie.
(7) Ryzyko związane z celami budżetowymi zawartymi w programie wygląda na zasadniczo zrównoważone.
Wydaje się, że przewidywania dotyczące podatków opierają się na ostrożnych założeniach, zaś ramy pułapu wydatków jak do tej pory spełniają swoją rolę.
Program stabilności zwraca uwagę na ryzyko niedostatecznego uwzględnienia w obecnych szacunkach negatywnych skutków starzenia się społeczeństwa oraz malejącej podaży siły roboczej, tym niemniej, jak wspomniano powyżej, zawarte w zaktualizowanym programie przewidywania dotyczące wzrostu gospodarczego można uznać za wyważone.
(8) W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawione w programie założenia budżetowe wydają się wystarczające do utrzymania celu średnioterminowego przez cały okres objęty programem, tak jak przewidziano to w programie.
Ponadto daje to także dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przez cały okres programu przed ryzykiem przekroczenia maksymalnego poziomu dopuszczalnego deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
(9) Szacuje się, że w 2005 r. wskaźnik zadłużenia osiągnie poziom 42,7 % PKB, o wiele poniżej wartości referencyjnej określonej w traktacie, która wynosi 60 % PKB.
Program przewiduje obniżenie się wskaźnika zadłużenia o 2,6 punktu procentowego w okresie objętym programem.
(10) Finlandia wydaje się w niewielkim stopniu narażona na ryzyko spowodowane przewidywanymi kosztami budżetowymi związanymi ze starzeniem się społeczeństwa.
Wskaźnik zadłużenia brutto jest obecnie poniżej wartości referencyjnej 60 % PKB i przewiduje się, że pozostanie poniżej tej wartości przez większą część okresu objętego prognozą, tj. do 2050 r.
Znaczne aktywa ubezpieczeń społecznych oraz korzystna obecna sytuacja budżetowa łagodzą wpływ na budżet związany ze skutkami starzenia się społeczeństwa.
Tym niemniej w perspektywie długoterminowej równowaga finansów publicznych może zostać zagrożona na skutek zwiększających się wydatków na emerytury.
Zahamowanie wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa w perspektywie długoterminowej, a także udane wdrożenie najnowszych środków reformy ukierunkowanych na podniesienie efektywnego wieku emerytalnego przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowej sytuacji budżetowej to kluczowe elementy obniżenia ryzyka dla równowagi finansów publicznych [4].
(11) Środki przewidziane w sektorze finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005 — 2008.
Środki te, np. wprowadzana właśnie szeroko zakrojona reforma systemu emerytalnego, mają w szczególności na celu zapewnienie stabilności gospodarczej i fiskalnej oraz promowanie wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy.
(12) Krajowy program reform Finlandii, przedstawiony w dniu 14 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) równowaga finansów publicznych oraz (ii) funkcjonowanie rynku pracy.
Skutki dla budżetu nakreślone w krajowym programie reform znajdują pełne odzwierciedlenie w zawartych w programie stabilności przewidywaniach budżetowych.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Program stabilności prezentuje w szczególności środki ukierunkowane na zwiększenie efektywności administracji zarówno centralnej, jak i samorządowej oraz stanowi potwierdzenie woli dalszego stosowania limitów wydatków budżetowych administracji centralnej w perspektywie wykraczającej poza bieżącą kadencję.
Rada jest zdania, że ogólna sytuacja budżetowa jest dobra, zaś strategia budżetowa stanowi przykład prawidłowego prowadzenia polityki fiskalnej w zgodzie z wymogami paktu.
Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,1 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 3,6 _BAR_ 1,9 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 0,2 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 0,1 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 _BAR_ 0,2 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka podażowa (w % potencjalnego PKB) _BAR_ SP listopad 2005 [5] _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 [9] _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 [5] _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie = saldo strukturalne [6] [7] (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 [5] _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM listopad 2005 [8] _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 [5] _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 44,9 _BAR_ 42,7 _BAR_ 41,7 _BAR_ 41,1 _BAR_ 40,6 _BAR_ 40,1 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 45,1 _BAR_ 42,8 _BAR_ 41,5 _BAR_ 40,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
SP grudzień 2004 _BAR_ 44,6 _BAR_ 43,4 _BAR_ 42,5 _BAR_ 41,7 _BAR_ 41,1 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] W zaktualizowanym programie brakuje niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania (w szczególności brak jest danych o założeniach zewnętrznych na lata 2007-2009).
[3] Zgodnie z obliczeniami zawartymi w programie.
Z ponownych obliczeń, jakie służby Komisji przeprowadziły na podstawie informacji zawartych w programie i stosownie do powszechnie przyjętej metodologii, wynika nadwyżka strukturalna w wysokości 2 % PKB w 2009 r.
[4] Szczegóły dotyczące długoterminowej równowagi zamieszczono w ocenie technicznej programu sporządzonej przez służby Komisji, która zostanie opublikowana na następującej stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.
[5] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[6] Saldo dostosowane cyklicznie, wyłączając środki jednorazowe i inne środki tymczasowe.
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zastosowane zgodnie z programem.
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zastosowane zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r.
[9] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 2,9 %, 2,9 %, 2,8 % i 2,7 % w latach 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Republiki Czeskiej na lata 2005–2008
(2006/C 55/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Republiki Czeskiej obejmujący lata 2005–2008.
(2) Po postępie dokonanym do połowy lat dziewięćdziesiątych na polu reform gospodarczych i stabilizacji, Republika Czeska doświadczyła nierównowagi makroekonomicznej, która doprowadziła w maju 1997 r. do kryzysu walutowego i recesji gospodarczej w latach 1997-1999.
Zakrojone na szeroką skalę reformy strukturalne sektora finansowego i sektora przedsiębiorstw przyczyniły się do wystąpienia od 2000 r. ożywienia w gospodarce.
Od tego czasu roczny wzrost realnego PKB wynosił średnio ok. 3 %, w porównaniu do średniej rocznej stopy wzrostu w UE na poziomie 1,7 %.
Program zawiera trzy różne scenariusze przewidywań makroekonomicznych i budżetowych: scenariusz "optymistyczny", "bazowy" i "pesymistyczny".
Scenariusz "bazowy" uznaje się za scenariusz odniesienia przy dokonywaniu oceny przewidywań budżetowych, ponieważ na podstawie obecnie dostępnych informacji wydaje się on być oparty na realnych założeniach z wyjątkiem ostatniego roku objętego programem, dla którego założenia mogą okazać się zbyt optymistyczne.
Przewiduje on, że wzrost realnego PKB zmniejszy się nieznacznie z 4,8 % w 2005 r. do średnio 4,3 % przez resztę okresu objętego programem.
Składnik wzrostu związany z cyklem koniunkturalnym prawdopodobnie będzie większy niż to wynika z zawartych w programie przewidywań.
Przewidywania programu odnośnie do inflacji wydają się być zaniżone.
(3) Dnia 5 lipca 2004 r. Rada uznała, że w Republice Czeskiej istnieje nadmierny deficyt.
Zgodnie z zaleceniem Rady na podstawie art. 104 ust. 7 z dnia 5 lipca 2004 r. deficyt ten należy skorygować do 2008 r.
W opinii z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie poprzedniej aktualizacji programu konwergencji Republiki Czeskiej obejmującej lata 2004–2007, Rada zaleciła, by Republika Czeska "przeznaczyła wyższe niż zaplanowane w budżecie dochody na obniżkę deficytu oraz ściśle przestrzegała średniookresowych pułapów wydatków na administrację publiczną, które stają się prawnie wiążące od roku 2006."
Zwrócono się ponadto do Republiki Czeskiej, by "przyspieszyła reformę systemu emerytalnego oraz rozpoczęła reformę systemu opieki zdrowotnej w celu poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych".
(4) Program zasadniczo odpowiada wzorowi programów stabilności i konwergencji określonemu w nowym kodeksie postępowania w odniesieniu do struktury i wymogów dotyczących udostępniania danych [2].
(5) Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) w roku 2005 r. jest szacowany na 3,2 % PKB na podstawie prognoz służb Komisji z jesieni 2005 r., w porównaniu do docelowej wartości deficytu wynoszącej 4,7 % PKB wskazywanej w poprzedniej aktualizacji i bardzo ostrożnego oszacowania wynoszącego 4,8 % PKB zawartego w bieżącej aktualizacji.
Szacowana przez służby Komisji wielkość deficytu odzwierciedla nowsze dane na temat wyników budżetowych administracji centralnej, a w szczególności budżetu państwa, w przypadku którego odnotowano wyższe niż przewidywano dochody z podatków oraz niższe od zakładanego o około 1,5 % PKB wykorzystanie środków na wydatki.
(6) W obecnej aktualizacji jako cel wyznaczono zmniejszenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 r. poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady na podstawie art. 104 ust. 7.
Zakłada ona w szczególności zmniejszenie deficytu między rokiem 2005 a 2008 o 2 punkty procentowe PKB, a deficytu pierwotnego o 2,3 punktu procentowego.
Pomijając jednak wpływ dwóch jednorazowych wydatków w 2005 r. poprawa deficytu nominalnego w tym okresie wynosi jedynie około 1 punktu procentowego PKB.
Zmniejszenie deficytu odzwierciedla przede wszystkim obniżenie wskaźnika wydatków (o 2,3 punktu procentowego PKB) w okresie objętym programem, podczas gdy dochody pozostają w dużej mierze bez zmian (-0,2 punktu procentowego).
Spożycie publiczne i transfery socjalne są pozycjami wydatków, w których, licząc w punktach procentowych PKB, planowany jest największy spadek.
Przewiduje się, że inwestycje publiczne zdecydowanie wzrosną z 5 % PKB w 2004 r. do ponad 6 % PKB w 2008 r., znacznie ponad średnią UE (2,5 % PKB w 2005 r.).
W porównaniu z poprzednim programem aktualizacja z listopada 2005 r. zasadniczo potwierdza planowaną korektę, choć opiera się ona na znacznie korzystniejszym scenariuszu makroekonomicznym.
(7) W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda z uwzględnieniem zmian cyklicznych, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego według wspólnie uzgodnionej metodologii, o 0,5 % PKB.
Celem średniookresowym programu dla sytuacji budżetowej jest osiągnięcie deficytu strukturalnego na poziomie "około" 1 % PKB, co nie jest przewidywane w okresie objętym programem.
Jako że cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1,5 % PKB), jego ostateczne osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Cel średniookresowy programu jest według bieżącej oceny na właściwym poziomie, gdyż w odpowiedni sposób odzwierciedla wskaźnik długu i długookresowy średni potencjalny wzrost produktu.
(8) Ryzyko związane z prognozami budżetowymi zawartymi w programie wydaje się być zasadniczo zrównoważone.
Z jednej strony, dotychczasowa historia ostrożnego planowania budżetowego wskazuje na to, że wyniki mogą być lepsze niż zakładano (jak miało to miejsce w 2004 r. i co służby Komisji przewidują także na 2005 r.).
Szacunki odnośnie do wzrostu leżące u podstaw budżetów były dotychczas zazwyczaj realistyczne, a założenia dotyczące elastyczności podatków ostrożne.
Ponadto zaplanowane w budżecie wydatki nie zawsze były w pełni realizowane, głównie ze względu na możliwość przenoszenia niewykorzystanych funduszy z poprzednich lat budżetowych.
Z drugiej strony, program wskazuje na kilka (proponowanych) środków w dziedzinie wydatków socjalnych, co mogłoby spowodować wzrost wydatków w ramach tej pozycji, zamiast ją zmniejszyć, jak przewiduje program.
Ponadto w roku 2004 nagromadzone zostały przeniesienia w ramach wydatków wynoszące więcej niż 1 % PKB, a służby Komisji przewidują, że ich wartość będzie nadal rosła w 2005 r.
W przypadku, gdyby te znaczne przeniesione kwoty zostały wydane równolegle do wszystkich wydatków zaplanowanych w budżecie, czego nie można wykluczyć zwłaszcza w roku 2006, będącym rokiem wyborów, wyniki budżetowe — przede wszystkim w 2006 r. — mogłyby być gorsze niż zakładane.
Ponadto założenia dotyczące wzrostu w ostatnim roku programu wydają się korzystne.
(9) W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawione w programie kierunki działań budżetowych wydają się zgodne z korektą nadmiernego deficytu — zgodnie z zaleceniami Rady — do roku 2008, będącego jednocześnie ostatnim rokiem objętym programem.
Możliwe jest jednak przyjęcie ambitniejszych od przewidywanych założeń dotyczących ścieżki dostosowań pod względem strukturalnym, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę możliwości znacznie lepszego wyniku w 2005 r. oraz korekty w górę perspektyw wzrostu.
(10) Szacuje się, że w 2005 r. wskaźnik długu osiągnie wartość 37,4 % PKB, o wiele poniżej wartości odniesienia określonej Traktatem, która wynosi 60 %.
Program przewiduje wzrost wskaźnika długu o 0,5 punku procentowego w okresie objętym programem.
(11) W zakresie stabilności finansów publicznych daje się zauważyć wysokie zagrożenie dla Republiki Czeskiej ze względu na przewidywane koszty dla budżetu związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Przy stosunkowo niskim obecnie, jak na warunki UE, wskaźniku długu, wysoki deficyt przyczynia się do zwiększenia wskaźnika długu w perspektywie długookresowej do 2050 r., co zwiększa zagrożenie dotyczące możliwości spłaty zadłużenia.
Jednocześnie oczekuje się, że przewidywane znaczne zwiększenie nakładów związanych z wydatkami na emerytury w okresie objętym prognozą zwiększy w sposób znaczący obciążenie finansów publicznych.
Rygorystyczne przeprowadzenie planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średniookresowej i dalsze wzmocnienie sytuacji budżetowej przy jednoczesnym przeprowadzeniu dodatkowych reform strukturalnych w celu pokrycia wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, zwłaszcza na emerytury i opiekę zdrowotną, wydaje się mieć kluczowe znaczenie dla zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych [3].
(12) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są w dużym stopniu zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
Program przewiduje w szczególności skorygowanie nadmiernego deficytu zgodnie z zaleceniami Rady.
Zawiera on także środki wspierające przydział zasobów ukierunkowany na wzrost i zatrudnienie, w szczególności poprzez zmniejszenie wagi sektora publicznego w gospodarce oraz przez przeniesienie obciążenia podatkowego z opodatkowania bezpośredniego na pośrednie.
Mimo, że rząd jest świadomy problemu związanego z długookresową stabilnością, w programie nie zaproponowano konkretnych kroków zmierzających do jego rozwiązania.
(13) Krajowy program reform Republiki Czeskiej przedstawiony w dniu 14 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia wskazuje na długookresową stabilność jako główne wyzwanie mające wpływ na finanse publiczne.
Skutki budżetowe niewielkiej liczby konkretnych reform określonych w krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie konwergencji.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie konwergencji są zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Program konwergencji określa w szczególności środki na rzecz wsparcia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez wprowadzenie zmian w strukturze dochodów i wydatków (a zwłaszcza poprzez przesunięcie obciążenia podatkowego z opodatkowania bezpośredniego na pośrednie, a także redukcji spożycia w sektorze rządowym oraz przesunięć) oraz poprzez przyznanie inwestycjom publicznym priorytetowego miejsca w dziedzinie wydatków, jednak, jak stwierdzono powyżej, nie przedstawia żadnych konkretnych kroków w dziedzinie reform ukierunkowanych na problem długookresowej stabilności.
Program przewiduje ponadto wzmocnienie roli średniookresowych pułapów wydatków poprzez stosowanie wiążących zasad dotyczących działów budżetu państwa oraz funduszy publicznych, a także poprzez włączenie władz lokalnych w proces planowania budżetowego.
W świetle powyższej oceny Rada odnotowuje, że program jest zgodny ze ścieżką korekty deficytu określoną w zaleceniach Rady na podstawie art. 104 ust. 7.
W świetle tych zaleceń Rada jest zdania, że Republika Czeska powinna:
i) zwiększyć, w kontekście możliwych lepszych wyników budżetowych w roku 2005, jak również szybkiego wzrostu gospodarczego i jego dalszych perspektyw, wysiłki na rzecz strukturalnych dostosowań budżetowych wobec niewielkiego marginesu bezpieczeństwa poniżej wartości odniesienia zaplanowanego na rok 2008 (będący ostatecznym terminem korekty nadmiernego deficytu) i w celu szybszego osiągnięcia celu średniookresowego;
ii) podnieść jakość planowania budżetowego, w szczególności poprzez analizę przyczyn znacznych przeniesień wydatków oraz szersze stosowanie średniookresowych pułapów wydatków;
iii) poprawić długookresową stabilność finansów publicznych, w szczególności poprzez przyspieszenie reformy systemu emerytalnego i poprzez podjęcie reformy systemu opieki zdrowotnej.
Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,3 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,3 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,8 _BAR_ b.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 2,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,1 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 2,6 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,6 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ 2,7 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,2 _BAR_ b.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [4] _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,8 _BAR_
KOM listopad 2005 [8] _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,2 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 [4] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 2,7 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,3 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ – 5,2 _BAR_ – 4,7 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,3 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,2 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,9 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ – 4,0 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 1,7 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo z uwzględnieniem zmian cyklicznych (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [4] _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 3,0 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 3,8 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 [4] _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo strukturalne [5] (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [6] _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 3,0 _BAR_
KOM listopad 2005 [7] _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 3,8 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 36,8 _BAR_ 37,4 _BAR_ 37,1 _BAR_ 37,9 _BAR_ 37,8 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 36,8 _BAR_ 36,2 _BAR_ 36,6 _BAR_ 36,9 _BAR_ b.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ 38,6 _BAR_ 38,3 _BAR_ 39,2 _BAR_ 40,0 _BAR_ b.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Program zawiera wszystkie obowiązkowe i większość danych fakultatywnych określonych w nowym kodeksie postępowania.
[3] Szczegóły dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie technicznej programu sporządzonej przez służby Komisji, która zostanie opublikowana na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[4] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[5] Saldo z uwzględnieniem zmian cyklicznych (jak w poprzednich wierszach) bez uwzględnienia środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[6] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe na podstawie zgłoszenia fiskalnego (0,5% w 2004 r.) i z programu (1,1% w 2005 r.); oba rodzaje środków zwiększają deficyt.
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe na podstawie prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,5% PKB w 2004 r., 1,1% w 2005 r.; oba rodzaje środków zwiększają deficyt).
[8] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost wynoszący odpowiednio 3,5%, 3,5%, 3,6% i 3,7% w latach 2004–2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Danii na lata 2005–2010
(2006/C 55/03)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Danii obejmujący lata 2005–2010.
(2) W ostatnim dziesięcioleciu wzrost PKB wynosił średnio ok. 2 procent, a inflacja zasadniczo odzwierciedlała inflację w strefie euro.
W ostatnich latach wzrost zatrudnienia zyskał na dynamice, a stopa bezrobocie jest zbliżona do najniższego poziomu w ubiegłym dziesięcioleciu.
Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że wzrost realnego PKB w 2006 r. wyniesie 2,4 %, zaś w pozostałym okresie objętym programem średnio około 1,6 %.
Na podstawie dostępnych obecnie informacji scenariusz ten można ocenić jako ostrożny, zwłaszcza w odniesieniu do zakładanych przy pomocy technicznych symulacji wskaźników wzrostu na 2007 i 2008 r.
Przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(3) Dnia 17 lutego 2005 r. Rada w swojej opinii zaaprobowała strategię budżetową przedstawioną w zaktualizowanej wersji programu konwergencji Danii z 2004 r.
Jeśli chodzi o wykonanie budżetu na rok 2005, w zaktualizowanej wersji programu z 2004 r. za cel przyjęto nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2005 r. w wysokości 2,2 % PKB, natomiast w obecnej wersji przewidziano nadwyżkę na poziomie 3,6 % przy podobnej perspektywie wzrostu PKB.
Przychody były wyższe od spodziewanych — dotyczy to m.in. przychodów z podatku od zysków funduszy emerytalnych oraz przychodów z eksploatacji ropy naftowej i gazu
(4) Program zasadniczo zgodny jest z wzorem programów stabilności i konwergencji oraz z wymogami dotyczącymi danych określonymi [2] w nowym kodeksie postępowania.
(5) Celem strategii budżetowej jest utrzymanie nadwyżek strukturalnych średnio w przedziale 112 % i 212 % w okresie objętym programem, co wskazuje na znaczne zmniejszenie wskaźnika zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych, w celu odpowiedniego przygotowania się na skutki starzenia się społeczeństwa.
Strategia oparta jest na ograniczaniu wydatków, a przyjęte cele obejmują utrzymanie rocznego wzrostu realnego spożycia publicznego na poziomie 0,5 %, utrzymanie zamrożenia podatków oraz wymogu stabilnego salda budżetowego w odniesieniu do samorządów lokalnych.
Zaktualizowana wersja programu przewiduje, że nadwyżka sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszy się z 3,6 % PKB w 2005 r. do 3,1 % w roku 2006 i 3,2 % w roku 2007, po czym będzie się stopniowo obniżać, by osiągnąć poziom 2,9 % PKB na koniec okresu objętego programem.
Szacunkowe nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych przewidziane w przedmiotowej zaktualizowanej wersji programu są znacznie wyższe niż w wersji poprzedniej, a przewidywany wzrost PKB jest podobny.
(6) Program wyznacza jako cel średniookresowy osiągnięcie salda strukturalnego (z uwzględnieniem wykorzystania okresu przejściowego na wykonanie decyzji Eurostat, o której mowa powyżej) w przedziale 112 % i 212 % PKB w okresie objętym programem.
Pod względem strukturalnym (tj. pod względem dostosowań cyklicznych bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) nadwyżka obniży się z 3,6 % PKB w 2005 r. do około 234 % PKB w roku 2006, a następnie ustabilizuje się na poziomie 314 % PKB.
To złagodzenie o 0,8 % punktu procentowego PKB przewidziane na 2006 r. jest jednak odzwierciedleniem normalizacji przewidywanych wpływów podatkowych z funduszy emerytalnych, które w 2005 r. były wyjątkowo wysokie.
Poprawiona w odniesieniu do czasowo wyższych dochodów w 2005 r. nadwyżka strukturalna zasadniczo nie zmienia się w 2005 i 2006 r.
(7) Jako że cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 12 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest właściwy, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
W programie wyjaśniono, że cel średniookresowy wyznaczony został na poziomie wyższym, niż wymaga tego pakt, by stworzyć solidne podstawy długoterminowej stabilności fiskalnej poprzez szybką redukcję zadłużenia.
(8) Zważywszy wszystkie elementy wydaje się, że odchylenia od przewidywań budżetowych zawartych w zaktualizowanej wersji programu mogą być korzystne, przede wszystkim ze względu na to, że wzrost PKB może być wyższy niż zakładano, główne z powodu technicznie przyjętego założenia niskiego wzrostu PKB w roku 2007 i 2008 wynikającego ze stopniowego niwelowania luki produktowej przewidywanego przez władze duńskie.
Dlatego też wzrost PKB oraz wynik budżetowy w tych latach może być lepszy niż założono w programie.
Natomiast w kontekście zróżnicowanych osiągnięć dotychczasowych zagrożona jest realizacja celu zakładającego ograniczenie wzrostu realnego spożycia publicznego.
(9) W świetle powyższej oceny ryzyka przedstawione w programie stanowisko w sprawie budżetu wydaje się odpowiednie do utrzymania celu średniookresowego przez cały okres objęty programem.
Zapewnia ono także wystarczający margines bezpieczeństwa na wypadek przekroczenia progu deficytu w wysokości 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w każdym roku.
Stanowisko w sprawie polityki fiskalnej określone w programie jest także zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu w takim sensie, że polityka ta nie ma charakteru procyklicznego w dobrych okresach w odniesieniu do przychodów z podatku od zysków funduszy emerytalnych i działalności związanej z wydobyciem ropy naftowej i gazu — co jest ważne biorąc pod uwagę cykliczny charakter gospodarki duńskiej.
Zmiana klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych drugiego filara od wiosny 2007 r. (kiedy upływa okres przejściowy dla wykonania decyzji Eurostat w tej sprawie z dnia 2 marca 2004 r.) spowoduje zmniejszenie duńskich nadwyżek o ok. 1 % PKB w każdym roku, ale nie zmieniłaby ona w sposób istotny niniejszej oceny.
(10) Szacuje się, że w 2005 r. wskaźnik zadłużenia osiągnie poziom 36 % PKB i znajdzie się znacznie poniżej wartości odniesienia określonej w traktacie, która wynosi 60 % PKB.
Program przewiduje obniżenie się wskaźnika zadłużenia o około 14 punktów procentowych w okresie objętym programem.
(11) W odniesieniu do stabilności finansów publicznych przewiduje się niski poziom zagrożenia dla Danii ze względu na prognozowane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa. Ma to związek z solidnymi finansami publicznymi i uzależnione jest od przewidywanego wzrostu zatrudnienia i od osiągnięcia niskiego wzrostu konsumpcji publicznej, co wymaga dalszych reform rynku pracy i powściągliwości wydatków.
Uznanie stabilności za jedną z centralnych kwestii w realizacji polityki fiskalnej, w tym zahamowanie wydatków na emerytury oraz akumulacja aktywów, wpływają korzystnie na długoterminowe perspektywy dla finansów publicznych.
Bardzo korzystna obecnie sytuacja budżetowa łagodzi wpływ na budżet związany ze skutkami starzenia się społeczeństwa, a średniookresowe plany budżetowe są dostosowane do potrzeb stabilności finansów publicznych [3].
(12) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej, zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2010.
W szczególności Dania przestrzega swojego celu średniookresowego.
Nie określono jednakże nowych środków pozwalających na osiągnięcie zakładanego wzrostu zatrudnienia w wysokości niemal 2 % osób czynnych zawodowo do roku 2010.
(13) W krajowym programie reform Danii przedstawionym w dniu 26 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia kładzie się nacisk na poprawę podaży siły roboczej dla zapewnienia długoterminowej stabilności finansów publicznych oraz podniesienie efektywności sektora publicznego.
Skutki budżetowe działań przewidzianych w krajowym programie reform znajdują pełne odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie konwergencji.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie konwergencji pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Rada jest zdania że, ogólnie rzecz biorąc, sytuacja budżetowa jest dobra, zaś strategia budżetowa stanowi przykład prawidłowego kształtowania polityki fiskalnej w zgodzie z wymogami paktu.
Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych [4]
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2010 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,6 _BAR_ 2,1 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,6 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,7 _BAR_ n.d. _BAR_ 1,6 _BAR_
Luka produktowa (w % potencjalnego PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [5] _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 [9] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 [5] _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ – 0,4 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 2,3 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,9 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,2 _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 4,7 _BAR_ 5,6 _BAR_ 4,7 _BAR_ 4,1 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,7 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 5,3 _BAR_ 5,8 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,6 _BAR_ n.d. _BAR_ 4,4 _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [5] _BAR_ 2,8 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,3 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 3,8 _BAR_ 4,1 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 [5] _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ 2,3 _BAR_
Saldo strukturalne [6] (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [7] _BAR_ 2,6 _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,7 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,3 _BAR_
KOM listopad 2005 [8] _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 42,3 _BAR_ 35,6 _BAR_ 31,7 _BAR_ 28,9 _BAR_ 26,5 _BAR_ 21,5 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 43,2 _BAR_ 36,0 _BAR_ 33,0 _BAR_ 31,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 42,3 _BAR_ 39,4 _BAR_ 37,4 _BAR_ 35,3 _BAR_ 33,1 _BAR_ 28,8 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str.1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Brakuje w nim niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania (w szczególności brak jest danych o przewidywanym wzroście PKB na świecie i w UE na niektóre lata).
[3] Szczegóły dotyczące stabilności długoterminowej znajdują się w ocenie technicznej programu, sporządzonej przez służby Komisji, która opublikowana zostanie pod następującym adresem:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[4] Powyższe przewidywania budżetowe nie uwzględniają wpływu decyzji Eurostat z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych, którą należy wprowadzić w życie przed dokonaniem zgłoszenia wiosną 2007 r.
Po uwzględnieniu tego wpływu saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie wynosić 1,3 % PKB w 2004 r., 2,7 % w 2005 r., 2,1 % w 2006 r., 2,2 % w 2007 r., 1,7 % w 2008 r. i 1,9 % w 2009 r., a dług brutto tego sektora będzie wynosić: 43,5 % PKB w 2004 r., 36,8 % w 2005 r., 32,9 % w 2006 r., 30,1 % w 2007 r., 22,7 % w 2008 r. i 22,7% w 2010 r.
[5] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[6] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu (0,2% PKB w 2004 i 2005 r. oraz 0,3 % w 2006 i 2007 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,2 % PKB w 2005 i 2005 r. oraz 0,3 % w 2006 i 2007 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
[9] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 1,9 %, 2,1 %, 2,1 % i 2,1 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Węgier na lata 2005-2008
(2006/C 55/04)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Węgier obejmujący lata 2005-2008.
(2) Po przyjęciu kompleksowego pakietu reform gospodarczych w połowie lat dziewięćdziesiątych dzięki solidnej polityce makroekonomicznej i odpowiednim reformom strukturalnym daje się zauważyć stabilne i dynamiczne tempo wzrostu gospodarki oraz spadek inflacji.
Jednak począwszy od 2001 r. nastąpił duży wzrost wydatków publicznych, a skutkiem hojnej polityki płacowej była znaczna nierównowaga makroekonomiczna.
Mimo bardziej zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz zahamowania wzrostu płac i inflacji w ostatnich latach, Węgry nadal zmagają się z dużym deficytem budżetowym i zewnętrznym.
Scenariusz makroekonomiczny przedstawiony w zaktualizowanym programie z grudnia 2005 r. przewiduje, że realny wzrost PKB ustabilizuje się na poziomie ok. 4 % w pozostałym okresie trwania programu, do czego przyczynić się mają inwestycje i eksport.
W oparciu o obecnie dostępne informacje scenariusz ten wydaje się być oparty na realnych założeniach dotyczących wzrostu, z wyjątkiem ostatniego roku, dla którego założenia mogą okazać się zbyt optymistyczne. Planowane obniżenie deficytu zewnętrznego zależy od realizacji zaostrzonych zasad polityki fiskalnej oraz realizacji reform strukturalnych przyczyniających się do zwiększenia produktu potencjalnego.
Przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(3) Dnia 5 lipca 2004 r.
Rada uznała, że na Węgrzech istnieje nadmierny deficyt i wydała, zgodnie z art. 104 ust. 7, zalecenie w sprawie jego korekty najpóźniej do 2008 r. zgodnie ze ścieżką dostosowań przewidzianą w majowym programie konwergencji Węgier.
Po podjęciu w styczniu 2005 r., zgodnie z art. 104 ust. 8, decyzji stwierdzającej niezastosowanie się do jej zaleceń, dnia 8 marca 2005 r.
Rada wydała po raz drugi zalecenia zgodnie z art. 104 ust. 7, utrzymując 2008 r. jako termin korekty nadmiernego deficytu.
Rada zaleciła władzom węgierskim podjęcie skutecznych działań w celu osiągnięcia docelowej wartości deficytu na 2005 r., określonej w zaktualizowanym programie konwergencji oraz uzależnienie ram czasowych i wprowadzenia jakichkolwiek obniżek stawek podatkowych od osiągnięcia docelowych wartości deficytu, określonych w tym samym dokumencie.
Identyczne zalecenia zawiera opinia Rady dotycząca zaktualizowanego programu konwergencji z 2004 r., również przyjęta dnia 8 marca 2005 r.
Zaktualizowany program nadal przewiduje skorygowanie nadmiernego deficytu do 2008 r.
Przewidywana ścieżka deficytu jest następująca: 6,1 % PKB w 2005 r., 4,7 % PKB w 2006 r., 3,3 % PKB w 2007 r. i 1,9 % PKB w 2008 r., co stanowi roczną redukcję w wysokości 1,4 punktu procentowego PKB.
Podobnie wygląda harmonogram dla pierwotnej nadwyżki.
Powyższe przewidywania budżetowe wyłączają środki jednorazowe i wpływ decyzji Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych, w wysokości od 1 do 1,5 % PKB, które zostaną uwzględnione przed zgłoszeniem wiosną 2007 r.
[2] Wartość docelowa na 2005 r. została we wrześniu 2005 r. zwiększona przez władze węgierskie z 3,6 % PKB, zawartych w zaktualizowanym programie z grudnia 2004 r., do 6,1 % PKB.
Zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r. nowa wartość docelowa na 2005 r. jest realna.
Najnowsze dostępne dane kasowe potwierdzają tę opinię.
(4) Z pewnymi wyjątkami format zaktualizowanego programu generalnie odpowiada wzorowi i wymaganiom dotyczącym przedstawiania danych w programach stabilności i konwergencji określonym w nowym kodeksie postępowania [3].
(5) Zaktualizowany program przewiduje poprawę salda strukturalnego z -5,7 % PKB w 2005 r. do -2,1 % PKB w 2008 r. (nie uwzględniając wpływu reformy systemu emerytalnego).
Cel średniookresowy nie jest wyraźnie ustalony w programie, ale może być z niego wywnioskowany jako deficyt strukturalny między -0,5 % a -1 % PKB.
(6) Wyniki budżetowe mogą być znacznie gorsze niż przewidywane w programie.
W następstwie oczekiwanego deficytu w 2005 r. w wysokości 6,1 % PKB program określa szczegółowo obniżenie stawek podatkowych dających w sumie do 3,5 % PKB.
Konsolidacja programu opiera się na bardzo dużym cięciu wydatków w wysokości 7,5 % PKB, którego realizacja nie jest poparta konkretnymi środkami.
(7) W świetle powyższej oceny ryzyka politykę stojącą za przedstawioną w programie sytuacją budżetową należy poprzeć danymi, aby zagwarantować jej zgodność z korektą nadmiernego deficytu — zgodnie z zaleceniami Rady — do 2008 r., będącego jednocześnie ostatnim rokiem trwania programu.
(8) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnął w 2005 r. poziom 57,7 % PKB.
Program przewiduje obniżenie tego wskaźnika o około 1,5 punktu procentowego PKB w okresie trwania programu.
Ewolucja wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidywano, zważywszy na wspomniane wyżej zagrożenia dotyczące osiągnięcia celów budżetowych.
(9) W kwestii zrównoważenia finansów publicznych daje się zauważyć wysokie zagrożenie dla Węgier ze względu na przewidywane koszty dla budżetu związane z faktem starzenia się społeczeństwa.
Stosunek zadłużenia brutto do PKB jest obecnie bliski wartości odniesienia i przewiduje się jego wzrost w okresie do 2050 r.
Węgry przeprowadziły reformę systemu emerytalnego pod koniec lat dziewięćdziesiątych, której celem było przyszłe zmniejszenie wydatków na emerytury, co pomogło zmniejszyć wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet.
Wzrost wydatków państwa na emerytury może być jednak większy niż przewiduje to zaktualizowany program, zaleca się więc uważne monitorowanie czynników mających zrekompensować takie wysokie wydatki oraz rozwoju sytuacji w zakresie wydatków na emerytury i innych wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
Ponadto wysoki obecnie deficyt strukturalny przyczynia się do większego zagrożenia trwałości.
Konieczne jest zatem przeprowadzenie poważnej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średniookresowej i dalsze wzmocnienie sytuacji budżetowej w celu zminimalizowania zagrożeń dla stabilności finansów publicznych [4].
(10) Środki przewidziane w obszarze finansów publicznych nie są zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Nawet jeśli cele są spójne z wytycznymi, to ich realizacja podlega dużemu ryzyku.
Węgry nie zastosowały się do drugich zaleceń Rady z dnia 8 marca 2005 r. wydanych na podstawie art. 104 ust. 7 w ramach procedury nadmiernego deficytu, przyjętych przez Radę dnia 8 listopada 2005 r. na podstawie art. 104 ust. 8 traktatu.
Zaktualizowany program zachowuje wieloletnie ramy czasowe dla korekty nadmiernego deficytu do 2008 r., chociaż wynik budżetowy mógłby być gorszy, chyba że określone zostaną i ściśle zrealizowane środki fiskalne wspierające cele fiskalne.
(11) Największym wyzwaniem według krajowego programu reform Węgier, przedstawionego dnia 14 października 2005 r., jest w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia stopniowe i ciągłe zmniejszanie wielkości i deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych.
Skutki budżetowe reform przewidzianych w krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie konwergencji w odniesieniu do obniżek stawek podatkowych.
Zaktualizowana wersja wyjaśnia przyjęty niedawno pięcioletni program obniżek stawek podatkowych i przedstawia szereg planów reformy sektora publicznego, nie podając jednak koniecznych szczegółów i danych liczbowych.
Plany te są zasadniczo zgodne z krajowym programem reform.
Mając na uwadze powyższą ocenę, Rada uważa, że należy podjąć skuteczne działania fiskalne.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 sekcji 3 zmienionego rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97, Rada zwraca się do Węgier o jak najszybsze przedstawienie, najpóźniej do dnia 1 września 2006 r., dostosowanego zaktualizowanego programu konwergencji, w którym określone zostaną konkretne środki strukturalne, w pełnie zgodne ze średniookresową ścieżką dostosowań.
W międzyczasie Węgry powinny podjąć konieczne działania w celu osiągnięcia swoich celów budżetowych na 2006 r. i lata późniejsze.
Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych [5]
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2005 [10] _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,0 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 4,2 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,3 _BAR_ 4,6 _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ 6,8 _BAR_ 3,5 _BAR_ 2,1 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,4 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 6,8 _BAR_ 3,7 _BAR_ 2,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ 6,8 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,0 _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [6] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,4 _BAR_
KOM listopad 2005 [11] _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 [6] _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ – 5,4 _BAR_ – 6,1 _BAR_ – 4,7 [12] _BAR_ – 3,3 [12] _BAR_ – 1,9 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 5,4 _BAR_ – 6,1 _BAR_ – 6,7 _BAR_ – 6,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,6 _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,3 _BAR_ + 0,8 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 3,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,0 _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [6] _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 5,7 _BAR_ – 4,5 [12] _BAR_ – 3,3 [12] _BAR_ – 2,2 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 5,8 _BAR_ – 6,6 _BAR_ – 7,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 [6] _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [7] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [8] _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 5,7 _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 2,2 _BAR_
KOM listopad 2005 [9] _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 6,3 _BAR_ – 7,6 _BAR_ – 8,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ 57,2 _BAR_ 57,7 _BAR_ 58,4 [12] _BAR_ 57,9 [12] _BAR_ 56,2 [12] _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 57,4 _BAR_ 57,2 _BAR_ 58,0 _BAR_ 59,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 _BAR_ 57,3 _BAR_ 55,5 _BAR_ 53,0 _BAR_ 50,6 _BAR_ 48,3 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Po uwzględnieniu tego wpływu saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych zgodnie z zaktualizowanym programem będzie wynosić 7,4 % PKB w 2005 r., 6,1 % w 2006 r., 4,7 % w 2007 r. i 3,4 % w 2008 r., a dług brutto tego sektora będzie wynosić: 60,3 % PKB w 2004 r., 61,5 % w 2005 r., 63,0 % w 2006 r., 63,2 % w 2007 r. i 62,3 % w 2008 r.
Powyższe obliczenia nadal jednak nie uwzględniają zakupu samolotów wojskowych wynoszącego dodatkowe 0,3 punktu procentowego PKB zarówno w 2006 r., jak i 2007 r.
[3] Zaktualizowany program zawiera wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych przewidzianych w nowym kodeksie postępowania.
Wyjątki dotyczą księgowania wydatków wojskowych, które nie są zgodne z wymaganiami ESA i działaniami FISIM.
[4] Szczegóły dotyczące długoterminowej trwałości znajdują się w ocenie technicznej programu, sporządzonej przez służby Komisji, która zostanie opublikowana pod adresem:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[5] Przewidywania budżetowe nie uwzględniają wpływu decyzji Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych, którą należy wprowadzić w życie przed dokonaniem zgłoszenia wiosną 2007 r Po uwzględnieniu tego wpływu saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych zgodnie z zaktualizowanym programem będzie wynosić 6,5 % PKB w 2004 r., 7,4 % PKB w 2005 r., 6,1 % w 2006 r., 4,7 % w 2007 r. i 3,4 % w 2008 r., a dług brutto tego sektora będzie wynosić: 60,3 % PKB w 2004 r., 61,5 % w 2005 r., 63,0 % w 2006 r., 63,2 % w 2007 r. i 62,3 % w 2008 r. (patrz również przypis 8).
[6] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[7] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[8] Program nie zawiera informacji na temat środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[9] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzą z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r.
[10] Przed alokacją FISIM (po alokacji FISIM: 4,6 % w 2004 r., 4,2 % w 2005 r., 4,3 % w 2006 r., 4,1 % w 2007 r. i 4,1 % w 2008 r.).
[11] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 3,7 %, 3,5 %, 3,5 % i 3,4 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
[12] Nie uwzględniając zakupów sprzętu wojskowego o wartości 0,3% PKB zarówno w 2006 r., jak i 2006 r.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Słowacji na lata 2005-2008
(2006/C 55/05)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Słowacji obejmujący lata 2005–2008.
(2) Realny wzrost PKB Słowacji w okresie 1994-2004 wyniósł średnio 4,3 %, czyli prawie dwa punkty procentowe powyżej średniej wynoszącej 2,4 % dla EU-25.
Pomimo poprawy odnotowanej w roku 2005 sytuacja na rynku pracy w tym kraju w dalszym ciągu stanowi poważny problem.
Na skutek znacznie przyspieszonej restrukturyzacji przedsiębiorstw pod koniec lat 90. stopa bezrobocia wzrosła z 13,7 % w 1994 r. do 18,2 % w 2004 r., przy czym w tym samym okresie ogólna liczba zatrudnionych zmniejszyła się o dwa punkty procentowe.
Scenariusz makroekonomiczny zakłada, że średnie tempo wzrostu realnego PKB w okresie trwania programu wyniesie 5,6 % na rok oraz przewiduje, począwszy od ujemnej luki produktowej w 2005 r., znaczne wahania cyklu koniunkturalnego.
W oparciu o obecnie dostępne informacje scenariusz ten wydaje się być oparty na realnych założeniach.
Przewidywania programu dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.
(3) Dnia 5 lipca 2004 r. Rada uznała, że na Słowacji istnieje nadmierny deficyt.
Zgodnie z zaleceniem Rady na podstawie art. 104 ust. 7 również z dnia 5 lipca 2004 r. deficyt ten należy skorygować najpóźniej do 2007 r.
W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie złożonego przez Słowację zaktualizowanego programu konwergencji obejmującego lata 2004-2007, Rada zaprosiła Słowację do "(i) wykorzystania wszelkich możliwości przyspieszenia redukcji deficytu, włącznie z wykorzystaniem wzrostu większego niż przewidywany oraz oszczędności po stronie wydatków w szczególności 2005 r. (ii) nadanie jeszcze bardziej wiążącego charakteru krótkoterminowym pułapom wydatków; (iii) zachowanie czujności, aby zapobiec wpływowi efektów drugiej rundy, wynikających z wysokiej inflacji w 2004 r., na przewidzianą w programie ścieżkę konwergencji inflacji".
(4) Zaktualizowany program zasadniczo jest zgodny ze wzorem programów stabilności i konwergencji określonym w nowym kodeksie postępowania w odniesieniu do struktury i wymogów dotyczących udostępniania danych [2].
(5) Zgodnie z zaleceniem Rady wydanym na mocy art. 104 ust. 7 z dnia 5 lipca 2004 r. program ma na celu zredukowanie w 2007 r. deficytu do wartości odniesienia, która wynosi poniżej 3 % PKB.
Przewiduje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (nie uwzględniając kosztów reformy systemu emerytalnego) zmniejszy się z 4,1 % PKB (uwzględniając anulowane zadłużenie w wysokości 0,8 % PKB) w 2005 r. do 2,9 % w 2006 r., następnie gwałtownie obniży się z 1,6 % PKB w 2007 r. i osiągnie 1,3 % PKB w 2008 r.
Podobnie wygląda profil pierwotnego salda — przewiduje się, że zmniejszy się ono z -2,3 % PKB (-1,5 % PKB nie uwzględniając anulowanego zadłużenia w wysokości 0,8 % PKB) w 2005 r. do 0,7 % w 2008 r.
Korekta budżetowa przeprowadzona zostanie głównie w oparciu o wydatki.
Przewiduje się, że stosunek wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB spadnie o 3,4 punktu procentowego między 2005 i 2008 r. (o 2,6 punktu procentowego nie uwzględniając anulowanego zadłużenia w wysokości 0,8 % PKB w 2005 r .).
Szacuje się, że dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostaną zasadniczo na stabilnym poziomie do 2007 r., a następnie zmniejszą się o 0,7 % PKB w 2008 r.
Wpływ klasyfikacji drugiego filaru kapitałowych systemów funduszy emerytalnych poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych na budżet (który należy wprowadzić w życie przed dokonaniem zgłoszenia wiosną 2007 r.) szacuje się na poziomie 0,8 %, 1,3 %, 1,4 % PKB odpowiednio w 2005, 2006, 2007 i 2008 r.
Planowana konsolidacja fiskalna ulegnie opóźnieniu, szczególnie w roku 2007.
(6) W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. budżetowego salda strukturalnego netto, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego według wspólnie uzgodnionej metodologii, z -2,8 % PKB do -1,5 % PKB, tj. średnio o 0,4 % PKB na rok.
Celem średniookresowym określonym w programie dla sytuacji budżetowej pod względem strukturalnym jest deficyt w wysokości 0,9 % PKB. Program ma na celu osiągnięcie powyższej wartości do roku 2010 (lata po okresie trwania programu).
Jako że cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (deficyt szacowany na poziomie około 2,25 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest na właściwym poziomie, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu oraz w kodeksie postępowania i w odpowiedni sposób odzwierciedla wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost potencjalnej produkcji.
(7) Ryzyko związane z prognozami budżetowymi zawartymi w programie wydaje się zasadniczo zrównoważone.
Mimo iż program nie mówi wyraźnie o planowanych środkach szczegółowych, które należy dostosować w celu osiągnięcia docelowej wartości deficytu na 2007 r., aktualizacja programu podkreśla, że średnioterminowe ramy budżetowe zatwierdzone przez rząd opierają się wyłącznie na założeniach obecnie obowiązującego ustawodawstwa oraz zmianach ustawodawczych zatwierdzonych przez rząd.
Jak dotąd określone w poprzednich programach cele budżetowe zostały przez rząd osiągnięte z nadwyżką: po niższym niż przewidywano deficycie w roku 2004 oczekuje się również lepszego od spodziewanego wyniku w roku 2005 (jeśli nie uwzględni się anulowanego zadłużenia w wysokości 0,8 % PKB).
Niemniej jednak niektóre zasoby finansowe, które zostały odblokowane dzięki niższym od przewidywanych wydatkom z tytułu odsetek w 2005 r., zostały wykorzystane do sfinansowania innych nieprzewidzianych w budżecie wydatków publicznych, wskazują na potrzebę zastosowania jeszcze bardziej wiążących pułapów określonych pozycji wydatków.
(8) W świetle oceny tego ryzyka, pozycja budżetowa przyjęta w programie wydaje się zgodna z zaleconą przez Radę korektą nadmiernego deficytu do roku 2007.
Jednakże pozycja budżetowa przedstawiona w programie może nie być wystarczająca w celu zapewnienia, że przewidywany w programie cel średniookresowy zostanie osiągnięty w 2010 r.
W 2008 r. (w rok po skorygowaniu nadmiernego deficytu) tempo dostosowania do zawartego w programie celu średnioterminowego nie jest zgodne z Paktem na rzecz Stabilności i Wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego powinna wynieść 0,5 % PKB, rozumiane jako wartości odniesienia — poprawa powinna być większa w okresach dobrej koniunktury gospodarczej, natomiast w okresach gorszej może być mniejsza.
Poprawa salda strukturalnego w 2008 r. wyniesie jedynie około 14 % PKB w szczególności kiedy uwarunkowania o charakterze cyklicznym wskazują na "dobrą koniunkturę" [3].
(9) Szacuje się, że w 2005 roku wskaźnik zadłużenia osiągnie wartość 33,7 % PKB, o wiele poniżej wartości odniesienia określonej Traktatem, która wynosi 60 %, oraz o 10,5 punktów procentowych poniżej wartości przewidywanej w poprzedniej aktualizacji programu.
Ta korekta zmniejszająca jest spowodowana głównie korektą przepływów kapitałów.
Program przewiduje wzrost wskaźnika zadłużenia o 2,5 punktu procentowego w ciągu okresu objętego programem.
(10) W zakresie stabilności finansów publicznych daje się zauważyć niewielkie zagrożenie dla Słowacji ze względu na przewidywane koszty dla budżetu związane ze zjawiskiem starzenia się społeczeństwa, pod warunkiem trwałej konsolidacji fiskalnej także po zakończeniu okresu, który program obejmuje, a także pełnego wdrożenia przewidywanych reform oraz innych reform o charakterze strukturalnym (w tym zmniejszenia bezrobocia).
Poziom zadłużenia utrzymuje się znacznie poniżej 60 % wartości odniesienia i w oparciu o założenie utrzymania dotychczasowej polityki w nadchodzących dwóch dziesięcioleciach, nie powinien ulec zmianie.
Dalsze utrzymywanie wysokiego obecnie deficytu strukturalnego zapobiegnie jednak redukcji stosunku zadłużenia do PKB, co niesie ze sobą zwiększone ryzyko zagrażające długoterminowej stabilności.
Konieczne jest rygorystyczne przeprowadzenie planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej w celu zmniejszenia zagrożeń dla długoterminowej stabilności.
(11) Środki przewidziane w obszarze finansów publicznych są w dużym stopniu zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005 — 2008.
Słowacja jest na dobrej drodze do skorygowania swojego nadmiernego deficytu w terminie określonym przez Radę.
(12) Krajowy program reform Słowacji przedstawiony dnia 14 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: i) społeczeństwo informacyjne; ii) badania naukowe i rozwój technologii w dziedzinie polityki informacyjnej; oraz iii) edukacja i zatrudnienie.
Skutki budżetowe przewidziane w Krajowym programie reform znajdują w pełni odzwierciedlenie w zawartych w programie konwergencji przewidywaniach budżetowych.
Program konwergencji opisuje uchwalone już reformy systemu podatkowego i emerytalnego.
Budżet na rok 2006 jak również ramy budżetowe na lata 2006-2008 przewidują znaczne zwiększenie wydatków na edukację oraz badania naukowe i rozwój, a zatem odzwierciedlają priorytety zawarte w Krajowym programie reform.
W świetle powyższej oceny Rada odnotowuje, że program jest zgodny ze ścieżką korekty deficytu określoną w zaleceniach Rady na podstawie art. 104 ust. 7.
W świetle tych zaleceń Rada jest zdania, że Słowacja powinna:
i) wzmocnić działania związane z korektą strukturalną budżetu w związku z szybkim wzrostem obecnym i przyszłym, w celu szybszego osiągnięcia celu średniookresowego; oraz
ii) wzmocnić wiążący charakter średniookresowych pułapów wydatków rządu centralnego.
Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych [4]
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ 5,5 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,4 _BAR_ 6,1 _BAR_ 5,6 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 5,5 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,5 _BAR_ 6,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,5 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ 7,5 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 7,5 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 7,8 _BAR_ 3,3 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (w % potencjalnego PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [5] _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,1 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,8 _BAR_
KOM listopad 2005 [9] _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,9 _BAR_ 0,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 [5] _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [5] _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,3 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,7 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,6 _BAR_ 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [5] _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 [5] _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [6] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 [7] _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 [8] _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto [10] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 _BAR_ 42,6 _BAR_ 33,7 _BAR_ 35,5 _BAR_ 35,2 _BAR_ 36,2 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 42,6 _BAR_ 36,7 _BAR_ 38,2 _BAR_ 38,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 43,0 _BAR_ 44,2 _BAR_ 45,3 _BAR_ 45,5 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Wszystkie dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście można znaleźć na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Brakuje w nim danych obowiązkowych i niektórych danych opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
Brakuje obowiązkowych danych dotyczących nominalnych efektywnych kursów walut oraz danych dotyczących FISIM, a także danych opcjonalnych dotyczących wydatków instytucji rządowych i samorządowych podzielonych ze względu na zadania na rok 2008.
[3] Szczegóły dotyczące długoterminowej trwałości znajdują się w ocenie technicznej programu, sporządzonej przez służby Komisji, która zostanie opublikowana pod adresem:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[4] Przewidywania budżetowe nie uwzględniają wpływu decyzji Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych, którą należy wprowadzić w życie przed dokonaniem zgłoszenia wiosną 2007 r.
Po uwzględnieniu tego wpływu saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych zgodnie ze zaktualizowanym programem wynosiłby -3,2 % PKB w 2004 r., -4,9 % w 2005 r., -4,2 % w 2006 r., -3,0 % w 2007 r. i -2,7 % w 2008 r.
[5] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[6] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu (0,8 % PKB w 2005 r., wzrost deficytu i 0,1 % w 2007 r., obniżenie deficytu).
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzą z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,8 % PKB w 2005 r., wzrost deficytu).
[9] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 4,9 %, 4,8 %, 5,1 % i 5,1 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
[10] Zawarte w programie przewidywania dotyczące zadłużenia (w odróżnieniu do przewidywań dotyczących deficytu) zostały przygotowane biorąc pod uwagę decyzję Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Szwecji na lata 2005-2008
(2006/C 55/06)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Szwecji obejmujący lata 2005-2008.
(2) Roczny wzrost realnego PKB w Szwecji średnio pozostaje nieznacznie poniżej 3 % w ostatniej dekadzie.
Zwiększenie produkcji i dodatni wynik eksportu netto były znaczącymi czynnikami dla wzrostu gospodarczego.
W ciągu kilku ostatnich lat wzrost zatrudnienia był jednakże nieznaczny, stopy zatrudnienia zmniejszyły się przy jednoczesnym wzroście bezrobocia.
Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje przyspieszenie wzrostu realnego PKB z poziomu 2,4 % w 2005 roku do 3,1 % w 2006 roku i średnio 2,5 % przez pozostałe dwa lata objęte programem.
W pierwszych dwóch latach okresu objętego programem perspektywy wzrostu zakładają poprawę uwarunkowań o charakterze cyklicznym, których wpływ następnie miałby pozostać w dużej mierze neutralny.
W ocenie w oparciu o aktualnie dostępne dane, scenariusz ten wydaje się być prawdopodobny.
Przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(3) Dnia 18 stycznia 2005 r. Rada zatwierdziła, w drodze opinii, strategię budżetową przedstawioną w pochodzącej z 2004 roku aktualizacji programu konwergencji Szwecji.
W odniesieniu do wykonania budżetu na 2005 rok, aktualizacja z 2004 roku zawierała cel w postaci wartości 0,6 % PKB jako nadwyżki sektora organizacji rządowych i samorządowych na rok 2005, podczas gdy bieżąca aktualizacja prognozuje nadwyżkę w wysokości 1,6 % pomimo korekty zmniejszającej wzrost w roku 2005.
Ogólnie rzecz ujmując, dochody okazały się być wyższe niż oczekiwano, co częściowo znajduje wyjaśnienie w pewnych jednorazowych podatkach od osób prawnych, jednakże wydatki również znajdowały się pod kontrolą.
(4) Program jest zasadniczo zgodny ze strukturą wzorcową i wymogami w zakresie dostarczania danych dla programów stabilności i konwergencji określonych w nowym kodeksie postępowania [2].
(5) Ramy budżetowe nastawione są na utrzymanie należytych finansów publicznych w kontekście pełnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu.
W tym celu obejmują one planowaną nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych wynoszącą średnio 2 % PKB w ciągu cyklu, wieloletnie nominalne pułapy wydatków administracji centralnej oraz wymóg stabilnego salda budżetowego dla samorządów lokalnych.
Aktualizacja ta przewiduje nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych w wysokości 1,6 % w 2005 roku, 0,9 % w 2006 roku, 1,2 % w 2007 roku i 1,7 % w ostatnim roku 2008.
Zarówno wskaźnik wydatków, jak i wskaźnik dochodów, wykazują w okresie objętym prognozą tendencję do stopniowego obniżania się.
Spadek wskaźnika dochodów nastąpi na początku okresu, w roku 2006, z uwagi na cięcia podatkowe, podczas gdy spadek wskaźnika wydatków będzie widoczny pod koniec okresu wraz z prognozowaną poprawą na rynku pracy.
W porównaniu z poprzednią aktualizacją, bieżąca zasadniczo potwierdza podobne planowane dostosowanie fiskalne w kontekście korzystniejszego scenariusza makroekonomicznego.
(6) Program przedstawia krajową planowaną nadwyżkę średnio w wysokości 2 % w danym cyklu jako średniookresową przewodnią wartość odniesienia w strategii aktualizacji.
Jest to również kamień węgielny w krajowych szwedzkich ramach budżetowych opartych na zasadach.
W związku z tym wartość 2 % PKB można postrzegać jako cel średniookresowy programu (MTO), ponieważ pozostaje on w zgodzie z zasadami określonymi dla celów średniookresowych w pakcie stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania.
Planuje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne obliczone według powszechnie uzgodnionej metodologii wzrośnie z ok. 1 % PKB w 2006 roku do ok.
(7) Jako że cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż minimalny punkt odniesienia (szacowany na poziomie deficytu ok. 0,5 % PKB), jego osiągnięcie powinno wypełnić cel, jakim jest zapewnienie marginesu bezpieczeństwa w kontekście pojawienia się nadmiernego deficytu.
W odniesieniu do trafności, cel średniookresowy ustalony w programie jest znacznie bardziej ambitny niż wskazywałby na to wskaźnik zadłużenia i średni potencjalny wzrost produktu.
Jego osiągnięcie zachowuje jednakże zasadnicze znaczenie dla zapewnienia długotrwałej stabilności.
(8) Wynik budżetowy za rok 2005 prawdopodobnie będzie lepszy niż planowano w programie.
W szczególności ostatnie dane kasowe na temat dochodów z podatków i kwartalne rozliczenia krajowe przemawiają za tym stwierdzeniem.
(9) Mając na uwadze oszacowanie ryzyka, wydaje się, że przedstawione w programie stanowisko budżetowe jest zasadniczo wystarczające, aby zapewnić, że określony w programie cel średniookresowy zostanie osiągnięty przed końcem okresu objętego programem.
Niemniej jednak, budżet na rok 2006 powoduje, że sytuacja budżetu odbiega od celu średniookresowego o ok. 1 % PKB w roku 2006 i 2007, zagrażając osiągnięciu celu średniookresowego w okresie objętym programowaniem.
Ponadto, bez względu na fakt, że presja inflacyjna nadal będzie tłumiona, istnieje obawa, że ekspansywny kurs w polityce fiskalnej w roku 2006 może nie być w pełni odpowiedni w tym sensie, że okres ten będzie można uznać za okres dobrej koniunktury.
Jak jednakże stwierdzono powyżej, cel średniookresowy ustalony w programie jest znacznie bardziej ambitny niż wymaga tego pakt stabilności i wzrostu.
W szczególności, przez cały okres objęty programem istnieje wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach cyklicznych.
Na tę ocenę nie miałaby również wpływu zmiana klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych drugiego filara w 2007 roku i wyłączenie ich z rozliczeń sektora instytucji rządowych i samorządowych, zgodnie z wymogami Eurostatu.
(10) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnął w roku 2005 poziom 51 % PKB, czyli znacznie poniżej przewidzianej Traktatem wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje zmniejszenie wskaźnika zadłużenia do 46 % PKB do roku 2008.
(11) W odniesieniu do stabilności finansów publicznych Szwecja wydaje się być w niewielkim stopniu zagrożona pod względem przewidywanych kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
Poziom zadłużenia brutto jest obecnie zdecydowanie poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % i zgodnie z przewidywaniami powinien pozostać poniżej wartości odniesienia przez większą część okresu objętego programem.
Strategia Szwecji polegająca na uznaniu stabilności za jedną z głównych kwestii w stanowieniu polityki fiskalnej, w tym reforma systemu emerytalnego, która przewiduje ograniczenie wydatków na emerytury i obejmuje akumulację aktywów, korzystnie wpływa na perspektywy finansów publicznych.
Korzystna obecnie sytuacja budżetowa pomaga w ograniczeniu prognozowanego wpływu starzenia się społeczeństw na budżet, podczas gdy planowana konsolidacja zmierzająca ku osiągnięciu na koniec okresu objętego programem celu średniookresowego założonego na 2 %, przyczynia się do poprawy stabilności [3].
(12) Przewidywane środki w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Nawet jeśli planuje się utrzymanie wystarczająco silnej sytuacji budżetowej w perspektywie średniookresowej, zgodnie z paktem, to jednak odchylenia od ambitnego celu średniookresowego w latach 2006-2007, zgodnie z przewidywaniami budżetu, mogą być procykliczne i stawiają pod znakiem zapytania osiągnięcie celu średniookresowego na koniec okresu objętego programem.
(13) Szwedzki krajowy program reform, przedstawiony w dniu 21 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, kładzie duży nacisk na zrównoważony rozwój i podkreśla, że osiągnięcie i utrzymanie wysokiego wskaźnika zatrudnienia i wysokiego poziomu przepracowanych godzin są poważnymi wyzwaniami i będą miały znaczący wpływ na finanse publiczne w perspektywie długoterminowej.
Wspomniany program reform uwzględnia budżet na 2006 rok, na którym opiera się również zaktualizowany program, i w tym kontekście oba te dokumenty są spójne.
Rada jest zdania, że ogólnie rzecz biorąc, sytuacja budżetowa jest odpowiednia, a strategia budżetowa stanowi przykład polityki fiskalnej prowadzonej zgodnie z paktem.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych [4]
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,4 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,3 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,5 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,8 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,3 _BAR_ b.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,8 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,5 _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [5] _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_ – 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 [9] _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 [5] _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,4 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,7 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,4 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,1 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,9 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 3,2 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,6 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,9 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,7 _BAR_ 3,3 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo z uwzględnieniem zmian cyklicznych (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [5] _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,8 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,7 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,1 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 [5] _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,5 _BAR_ 1,2 _BAR_ b.d. _BAR_
Saldo strukturalne [6] (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 [7] _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,7 _BAR_
KOM listopad 2005 [8] _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,4 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,1 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_ b.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 51,1 _BAR_ 50,9 _BAR_ 49,4 _BAR_ 47,8 _BAR_ 46,0 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 51,1 _BAR_ 50,6 _BAR_ 49,4 _BAR_ 47,8 _BAR_ b.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 51,7 _BAR_ 50,5 _BAR_ 50,0 _BAR_ 49,0 _BAR_ b.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] W programie występują braki w zakresie danych obowiązkowych, nie zawiera on również wszystkich danych fakultatywnych określonych w nowym kodeksie postępowania (w szczególności brakuje wynagrodzenia pracowników).
[3] Szczegóły dotyczące długotrwałej stabilności przedstawiono w technicznej ocenie programu przygotowanej przez służby Komisji, która zostanie opublikowana na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[4] Przewidywania budżetowe nie uwzględniają wpływu decyzji Eurostatu z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych, który należy wprowadzić w życie przed dokonaniem zgłoszenia wiosną 2007 roku.
Uwzględniając ten wpływ saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych wynosiłoby 0,6 % w 2005 r., -0,1 % w 2006 r., 0,2 % w 2007 r. i 0,7 % w 2008 r., natomiast dług publiczny brutto wyniósłby 51,4 % w 2005 r., 49,9 % w 2006 r., 48,3 % w 2007 r. i 46,5 % w 2008 r.
[5] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[6] Saldo z uwzględnieniem zmian cyklicznych (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[7] Program nie zawiera wyraźnych informacji na temat środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
Jednak Szwedzkie Ministerstwo Finansów dostarczyło dane szacunkowe dotyczące środków jednorazowych na poziomie 0,6 % PKB w 2004 r. i 0,2 % PKB w 2005 r.
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,6 % PKB w 2004 r. oraz 0,2 % PKB w 2005 r.; obydwa obniżają deficyt).
[9] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 2,5 %, 2,6 %, 2,8 % i 2,7 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 lutego 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności przygotowanego przez Belgię na lata 2005-2009
(2006/C 55/07)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 lutego 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności przygotowany przez Belgię obejmujący lata 2005-2009.
(2) W ciągu ostatnich dziesięciu lat realny roczny wzrost PKB w Belgii wynosił średnio około 2 %, nieznacznie powyżej średniej w strefie euro.
Jednak wskaźnik zatrudnienia jest niski (około 60 %), a bezrobocie charakteryzuje się dużymi różnicami regionalnymi i wysokim wskaźnikiem bezrobocia długoterminowego.
Od 2000 r. sytuacja budżetowa w Belgii utrzymywała się w stanie równowagi lub zbliżonym do niego.
(3) W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. Rada zaaprobowała strategię budżetową przedstawioną w zaktualizowanej wersji programu stabilności przygotowanego przez Belgię z 2004 r.
(4) W odniesieniu do wykonania budżetu w 2005 r. prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. przewiduje zrównoważony budżet sektora instytucji rządowych i samorządowych, który odpowiada celowi przyjętemu w poprzednim zaktualizowanym programie stabilności mimo znacznie mniejszego wzrostu PKB.
Jednak statystyczne ujęcie niektórych transakcji jednorazowych wymaga wyjaśnienia przez Eurostat i może spowodować istotny jednorazowy wzrost deficytu za 2005 r. [2], w związku z czym nie wystąpią negatywne skutki dla wyniku budżetowego w latach 2006-2009.
(5) Zaktualizowana wersja programu z roku 2005 zasadniczo uwzględnia wzorcową strukturę i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczących programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [3].
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że realny wskaźnik wzrostu PKB wzrośnie z 1,4 % w 2005 r. do średnio 2,2 % w pozostałym okresie objętym programem.
Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach odnośnie do wzrostu gospodarczego.
Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.
(7) Celem strategii budżetowej określonej w programie jest utrzymanie zrównoważonej sytuacji w sektorze instytucji rządowych i samorządowych do 2006 r. oraz wypracowywanie nadwyżek w kolejnych latach (do 0,7 % PKB do 2009 r.) w celu utrzymania tendencji spadkowej wskaźnika zadłużenia.
Po stopniowym spadku z 7,2 % PKB w 2001 r., począwszy od roku 2007 pierwotna nadwyżka powinna ustabilizować się na poziomie nieco powyżej 4 % PKB.
Program przewiduje zmniejszenie dochodów w sektorze instytucji rządowych i samorządowych (głównie wskutek obniżenia podatkowych kosztów pracy), lecz jest ono co najmniej skompensowane obniżeniem wskaźnika wydatków (głównie wydatków z tytułu odsetek).
Nowy zaktualizowany program w znacznym zakresie potwierdza strategię budżetową określoną w poprzednim programie, zakładając podobne perspektywy wzrostu.
(8) Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. saldo budżetowe skorygowane o efekty cykliczne oraz pomniejszone o środki jednorazowe i inne środki tymczasowe), obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią, poprawi się o niemal 1 % PKB.
Celem średniookresowym dla sytuacji budżetowej określonym przez władze jest osiągnięcie do 2007 r. nadwyżki strukturalnej w wysokości 0,5 % PKB.
Ponieważ cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna wartość orientacyjna (szacowana jako deficyt wynoszący około 1 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Cel średniookresowy można w obecnej ocenie uznać za właściwy, ponieważ mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny, niż wskazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Wyniki budżetowe nie są wolne od ryzyka i z tego powodu mogą być gorsze, niż zakłada program, szczególnie w latach 2006-2007.
Chociaż scenariusz makroekonomiczny wydaje się realistyczny, a rząd ostatnio wprowadził nowe środki umożliwiające lepszą kontrolę wydatków na opiekę zdrowotną, to przyjęte w programie założenia dotyczące wpływów z podatków w 2006 r. mogą być nieco zbyt optymistyczne. Prognozy dotyczące wydatków, choć oparte są na realistycznych założeniach makroekonomicznych, nie przewidują zabezpieczenia na wypadek negatywnego rozwoju sytuacji.
W programie nie wskazano, w jaki sposób w roku 2007 skompensowane zostanie wygaśnięcie środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
Należy jednak przyznać, że w ostatnim czasie belgijskie władze dokładały istotnych starań w celu osiągnięcia planowanej równowagi budżetowej.
(10) W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślona w programie polityka budżetowa może okazać się niewystarczająca, aby zapewnić do 2007 r. realizację celu średniookresowego założonego w programie.
Jednak, jak już wspomniano powyżej, wytyczony w programie cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego Pakt na rzecz stabilności i wzrostu.
Określona w programie strategia budżetowa wydaje się wystarczająca w celu osiągnięcia strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną dla okresu objętego programem.
Ponadto nakreślony w programie kurs polityki budżetowej zapewnia dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych przez okres objęty programem.
W odniesieniu do ścieżki dostosowania, mającej na celu realizację celu średniookresowego, uznaje się, że chociaż średnia roczna poprawa salda strukturalnego jest niewielka, to tempo dostosowania do ambitnego celu średniookresowego można generalnie uznać za odpowiednie, oprócz roku 2006, w którym przewidywane jest zmniejszenie salda strukturalnego o 0,4 % PKB.
(11) Szacuje się, że na koniec 2005 r. wskaźnik zadłużenia osiągnął 94 % PKB i znacznie przekroczył wartość odniesienia określoną w traktacie, która wynosi 60 % PKB.
Program przewiduje obniżenie wskaźnika zadłużenia o około 16 punktów procentowych PKB w okresie objętym programem do poziomu niższego niż 80 % PKB.
Ewolucja wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidywana w programie, jeżeli pesymistyczne założenia staną się faktem.
Niemniej wskaźnik zadłużenia zmniejsza się dostatecznie i w szybkim tempie zbliża się do wartości odniesienia.
W odniesieniu do stabilności finansów publicznych wydaje się, że poziom zagrożenia w Belgii jest średni, ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa i potrzebę utrzymywania przez dłuższy czas wysokich nadwyżek pierwotnych [4].
Obecne zadłużenie brutto, choć spada, w dalszym ciągu znacznie przekracza wartość odniesienia i konieczne jest stałe zmniejszanie wskaźnika zadłużenia, zgodnie ze zaktualizowanym programem.
Stosowana w Belgii strategia uznawania kwestii długoterminowych za kluczowe w procesie realizacji polityki budżetowej, w tym przez zmniejszanie zadłużenia, z pewnością przyczyni się do zmniejszenia ryzyka związanego z zapewnieniem stabilności, a "ustawa o funduszu zabezpieczającym przed skutkami starzenia się społeczeństwa" przyczynia się do wzmocnienia zaangażowania politycznego poprzez określenie prawnie wiążących celów budżetowych.
Ponadto do zapewnienia stabilności finansów publicznych powinny przyczynić się zastosowane ostatnio środki mające na celu podniesienie efektywnego wieku emerytalnego oraz wskaźnika zatrudnienia.
Jednakże w obecnej sytuacji budżetowej dostępne środki mogą nie zapewnić pełnego pokrycia istotnego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, co podkreśla, jak ważne jest utrzymanie w najbliższych latach dużych nadwyżek pierwotnych.
(12) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
Zwłaszcza wskaźnik zadłużenia zmniejsza się w zadowalającym tempie, podejmowane są też pewne reformy mające na celu zwiększenie stabilności systemu ubezpieczeń społecznych.
Jednak pogorszenie się salda strukturalnego w 2006 r. nie jest w pełni zgodne ze zintegrowanymi wytycznymi, które wymagają podjęcia wszelkich niezbędnych środków naprawczych dla osiągnięcia celu średniookresowego.
(13) Krajowy program reform Belgii, przedstawiony w dniu 26 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) wspieranie zatrudnienia poprzez ograniczanie podatkowych kosztów pracy, oraz (ii) utrzymanie budżetu sektora instytucji rządowych i samorządowych w stanie bliskim równowagi i rozpoczęcie tworzenia nadwyżek począwszy od 2007 r. w celu utrzymywania tendencji spadkowej wskaźnika zadłużenia.
Jednak skutki budżetowe działań określonych w krajowym programie reform nie są dostatecznie szczegółowo omówione w zawartych w programie stabilności przewidywaniach budżetowych.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności pokrywają się w znacznym zakresie z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Zdaniem Rady, w świetle powyższej oceny, sytuację budżetową można ogólnie uznać za dobrą, a przewidziana w programie dalsza redukcja zadłużenia — z poziomu w dalszym ciągu wysokiego — potwierdza, że polityki budżetowe realizowane są zgodnie z paktem.
Fakt, że Belgia polega na początku okresu na środkach jednorazowych, podkreśla potrzebę zastosowania już w tej fazie konsolidacji strukturalnej.
Rada zachęca Belgię do rozważenia środków, dzięki którym można by uniknąć pogorszenia się salda strukturalnego w roku 2006, i do zastosowania niezbędnych środków umożliwiających realizację ambitnych celów budżetowych w latach następnych.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 2,6 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 2,6 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,6 _BAR_ 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka podażowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[5] _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[5] _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,3 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,4 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo skorygowane o efekty cykliczne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[5] _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[5] _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [7] (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[8] _BAR_ n.d. _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[9] _BAR_ – 0,6 _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,4 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 94,7 _BAR_ 94,3 _BAR_ 90,7 _BAR_ 87,0 _BAR_ 83,0 _BAR_ 79,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 96,2 _BAR_ 94,9 _BAR_ 91,1 _BAR_ 88,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 96,6 _BAR_ 95,5 _BAR_ 91,7 _BAR_ 88,0 _BAR_ 84,2 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Na razie reorganizację belgijskich kolei, która zwiększyła dług publiczny o 2,5 % PKB, ujęto jako niemającą bezpośredniego wpływu na deficyt budżetowy, natomiast sekurytyzację zaległości podatkowych w 2005 r. (0,2 % PKB) ujęto jako obniżającą deficyt.
[3] Program nie zawiera odrębnej części poświęconej cechom instytucjonalnym finansów publicznych, lecz pewne informacje w tym zakresie przedstawiono w innych częściach.
Brakuje w nim niektórych danych obowiązkowych i fakultatywnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
[4] Szczegółowe informacje dotyczące długoterminowej stabilności znajdują się w ocenie technicznej programu przeprowadzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)
[5] Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie.
[6] Na podstawie szacowanego potencjalnego wzrostu wynoszącego: 2,0 %, 2,1 %, 2,1 % i 2,3 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
[7] Saldo skorygowane o efekty cykliczne (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu (0,4 % PKB w 2005 r. oraz 0,6 % w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
Dane dotyczące środków jednorazowych począwszy od 2007 r. (0,2 % w 2007 r., 0,1 % w 2008 r. i 0,0 w 2009 r.) zostały przekazane przez belgijskie władze po przedłożeniu programu z zastrzeżeniem, że "należy je uznać za założenia, które nie powinny przesądzać o żadnej decyzji belgijskich władz".
[9] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,4 % PKB w 2005 r. oraz 0,5 % w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 lutego 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2005–2008 przygotowanego przez Luksemburg
(2006/C 55/08)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 lutego 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności przygotowany przez Luksemburg i obejmujący lata 2005–2008.
(2) W ciągu ostatnich dwudziestu lat Luksemburg miał nadzwyczaj dobre wyniki gospodarcze: średni roczny wzrost PKB o 5,5 % w ujęciu realnym i wzrost krajowego zatrudnienia o 3,25 %.
Tempo wzrostu znacznie spadło w 2001 r., lecz szybko ponownie wzrosło i osiągnęło 4,4 % w 2004 r.
Sytuacja finansów publicznych Luksemburga jest tradycyjnie bardzo dobra: notuje się okresowe nadwyżki od początku lat 90. i bardzo niski dług publiczny.
Jednak z uwagi na bardzo duży wzrost wydatków, od początku bieżącej dekady nadwyżki szybko malały, a w 2004 r. odnotowano deficyt.
(3) W opinii z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie poprzedniego zaktualizowanego programu stabilności obejmującego lata 2004–2007 Rada zatwierdziła przedstawioną w programie strategię budżetową.
(4) Jeżeli chodzi o wykonanie budżetu w 2005 r. według prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych szacuje się obecnie na -2,3 % PKB, podczas gdy w poprzednim zaktualizowanym programie stabilności zakładano, że wyniesie on -1,0 % PKB.
Prawie połowa odnotowanej wartości spadku wynika ze zmian statystycznych będących następstwem realizacji przez władze Luksemburga decyzji Eurostatu dotyczącej ujęcia w statystykach projektów finansowanych przez partnerstwa publiczno-prywatne.
Poprzedni zaktualizowany program przewidywał wzrost dochodów sektora publicznego o 1,2 punktu procentowego, tymczasem wzrosły one jedynie o 0,2 punktu procentowego PKB, częściowo ze względu na duże i nieplanowane zwroty podatku VAT. Wydatki sektora publicznego wzrosły o 1,4 punktu procentowego PKB (z czego 0,8 punktu procentowego stanowiły inwestycje publiczne), a nie, jak zakładano, o 0,8 punktu procentowego PKB.
(5) Program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczących programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [2].
(6) Scenariusz makroekonomiczny przewiduje zwiększenie wzrostu PKB w ujęciu realnym z prognozowanych 4,0 % w 2005 r. do 4,4 % w 2006 r. i do 4,9 % zarówno w 2007, jak i w 2008 r.
Według obecnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się opierać na realnych założeniach — z wyjątkiem ostatnich lat, w przypadku których założenia te mogą się okazać zbyt optymistyczne.
Przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne, jeśli wziąć pod uwagę, że wskaźnik HICP w Luksemburgu jest w ogromnym stopniu zależny od zmian cen ropy.
(7) Celem programu jest zmniejszenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do stanu bliskiego równowagi do końca okresu objętego programem i zrealizowanie tym samym celu średniookresowego, czyli -0,8 % PKB w tym samym roku.
Rozłożenie w czasie oraz poziom salda pierwotnego są podobne jak w przypadku salda ogólnego: wzrost deficytu pierwotnego z -2,1 % PKB w 2005 r. do 0,1 % nadwyżki pierwotnej na koniec okresu.
Zmniejszenie deficytu jest oparte na wydatkach, jako że przewiduje się zmniejszenie wydatków sektora publicznego o 2,5 punktu procentowego w okresie objętym programem oraz zmniejszenie wskaźnika dochodów o 0,4 punktu procentowego PKB.
W związku z niespodziewanym osłabieniem równowagi budżetowej w 2005 r. strategia budżetowa została zmieniona od czasu przedstawienia poprzedniego programu, który był oparty na mniej optymistycznych założeniach makroekonomicznych i przewidywał zmniejszenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych z -1,4 % PKB w 2004 r. do przewidywanego -1,0 % w 2005 r. oraz utrzymanie go na tym poziomie w latach 2006 i 2007.
(8) Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. dostosowane cyklicznie saldo nieuwzględniające środków jednorazowych i innych środków tymczasowych), obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią, będzie się poprawiać średnio o nieco więcej niż 0,5 % PKB rocznie.
Korekta spodziewana jest w późniejszej fazie — w 2007 r. ma nastąpić istotny wzrost pod względem nominalnym i strukturalnym.
Określonym w programie celem średniookresowym sytuacji budżetowej jest osiągnięcie do 2008 r. deficytu strukturalnego w wysokości 0,8 % PKB.
Cel ten jest zbliżony do minimalnej wartości referencyjnej, co powinno zapewnić wystarczający margines bezpieczeństwa, aby deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych nie przekroczył poziomu 3 %.
Zatem realizacja tego celu oznaczać będzie zapewnienie wspomnianego poziomu bezpieczeństwa.
Ponadto z aktualnej oceny wynika, że wyznaczony cel średniookresowy jest właściwy, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu i w kodeksie postępowania oraz odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Wyniki budżetowe mogą być gorsze, niż przewiduje program.
Po pierwsze, przedstawione w programie prognozy makroekonomiczne mogą być nieco zbyt optymistyczne w przypadku ostatnich lat okresu objętego programem.
Ponadto środki zapowiedziane w programie mające na celu dalszą korektę w 2007 i 2008 r. nie zostały jeszcze określone.
Realizacja celów budżetowych zawartych w programie zależy od określenia i prawidłowego wdrożenia tych środków.
(10) W świetle powyższej oceny ryzyka postawa budżetowa nakreślona w programie wydaje się odpowiednia, aby zapewnić do 2008 r. realizację celu średniookresowego przewidzianego w programie, pod warunkiem że środki przewidziane na 2007 i 2008 r. zostaną określone i prawidłowo wdrożone.
Według obliczeń służb Komisji nie można wykluczyć ryzyka, że w 2006 r. deficyt przekroczy poziom 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
Chociaż od 2007 r. planowany deficyt strukturalny ma być niższy od minimalnej wartości referencyjnej, w 2007 r. margines bezpieczeństwa może okazać się niedostateczny, chyba że określone i wprowadzone zostaną przewidziane na ten rok środki mające na celu ograniczenie wydatków.
Tempo dostosowania do celu średnioterminowego jest zasadniczo zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego powinna wynieść 0,5 % PKB (wartość referencyjna).
Jednakże planowana w programie poprawa deficytu strukturalnego w 2006 r. ma wynieść jedynie 0,3 punktu procentowego PKB, mimo korzystnej ogólnej sytuacji gospodarczej.
(11) Zadłużenie sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2005 r. szacuje się na 6,4 % PKB.
Zgodnie z programem w 2008 r. osiągnie ono 10,2 % PKB, przy czym zasadniczy wzrost ma nastąpić w 2006 r.
(12) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Luksemburga odnotowuje się średni poziom zagrożenia związanego z przewidywanymi kosztami budżetowymi dotyczącymi starzenia się społeczeństwa [3].
Aktualny poziom zadłużenia jest bardzo niski, a planowana konsolidacja w perspektywie średnioterminowej powinna przyczynić się do częściowego zmniejszenia zagrożeń dla trwałości finansów publicznych.
Jednocześnie w ciągu ostatnich dwudziestu lat odnotowano w Luksemburgu wyjątkowo duży wzrost zatrudnienia, który będzie się stopniowo przekładać na porównywalny wzrost liczby emerytów oraz znaczący wzrost wydatków na świadczenia emerytalne.
Obecny stan aktywów funduszy emerytalnych w istotnym zakresie przyczynia się do zwiększenia stabilności finansów publicznych, jednak nie będzie on wystarczający i — jak zaznaczono w programie — konieczne będzie wprowadzenie pewnych zmian w systemach emerytalnych, aby zapobiec wzrostowi wydatków publicznych w przyszłości oraz zmniejszyć ryzyko dla długoterminowej stabilności finansów publicznych.
(13) Określona w programie strategia dotycząca finansów publicznych jest zasadniczo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008. W szczególności uwzględnia zintegrowane wytyczne dotyczące zapewnienia stabilności gospodarczej poprzez utrzymanie średniookresowego celu budżetowego w ramach cyklu gospodarczego.
Do czasu realizacji tego celu rząd jest zobowiązany do stosowania wszelkich niezbędnych środków naprawczych zgodnych z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu oraz ze zintegrowanymi wytycznymi w sprawie zabezpieczenia stabilności finansów w związku z przewidywanymi kosztami starzenia się społeczeństwa.
(14) Luksemburski krajowy program reform, przedstawiony w dniu 17 listopada 2005 r., określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: zapewnienie (i) stabilności gospodarczej oraz (ii) stabilności finansów.
W programie wskazano również wyzwania w innych obszarach mogące mieć istotny wpływ na finanse publiczne, w szczególności konieczność znaczącego zwiększenia wydatków publicznych na badania naukowe i rozwój.
Skutki budżetowe działań przewidzianych w krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych przedstawionych w programie stabilności, a przewidywane w programie środki w dziedzinie finansów publicznych są zgodne z działaniami planowanymi w krajowym programie reform.
Chociaż ogólna strategia redukcji deficytu poprzez ograniczenie wydatków, zaprezentowana w programie, jest godna uznania, Rada uważa, że władze Luksemburga powinny:
- wzmocnić korektę budżetową w 2006 r. oraz określić i wdrożyć wymagane środki w odniesieniu do 2007 i 2008 r., a także
- zwiększyć stabilność długoterminową, zwłaszcza poprzez przeciwdziałanie wzrostowi wydatków publicznych za pomocą reformy systemu emerytalnego.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 4,4 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,3 _BAR_ 4,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 3,2 _BAR_ 3,7 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 3,2 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 2,6 _BAR_ 3,2 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka podażowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [4] _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [5] _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. [4] _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 5,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 0,7 _BAR_ 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie = saldo strukturalne [6] (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [4] _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,6 _BAR_ 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. [4] _BAR_ – 0,7 _BAR_ 0,3 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 6,6 _BAR_ 6,4 _BAR_ 9,6 _BAR_ 9,9 _BAR_ 10,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 6,6 _BAR_ 6,8 _BAR_ 7,1 _BAR_ 7,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 5,0 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,5 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Brakuje w nim niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks.
[3] Szczegóły dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie technicznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)
[4] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[5] Na podstawie szacowanego potencjalnego wzrostu o: 4,1 %, 4,0 %, 4,1 % i 4,3 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
[6] Ponieważ program nie zawiera informacji na temat środków jednorazowych i innych środków tymczasowych, saldo dostosowane cyklicznie jest takie samo jak saldo strukturalne.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 lutego 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2005-2008 przygotowanego przez Austrię
(2006/C 55/09)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 14 lutego 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności przygotowany przez Austrię i obejmujący lata 2005-2008.
(2) W ciągu ostatnich dziesięciu lat gospodarka austriacka odnotowywała realny wzrost średnio o 2,2 % rocznie, co odpowiadało stopie wzrostu w ujętej całościowo strefie euro.
Mimo że w Austrii tempo tworzenia nowych miejsc pracy było mniej dynamiczne niż w strefie euro, nadal odnotowuje się tam jedną z najniższych stóp bezrobocia w całej UE.
W kategoriach budżetowych w latach 2001 i 2002 finanse publiczne Austrii osiągnęły "nadwyżkę lub stan zbliżony do równowagi".
Jednak niedawne wydarzenia doprowadziły do powrotu do deficytu (1,2 % i 1 % PKB odpowiednio w latach 2003 i 2004).
(3) W opinii z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie poprzedniej aktualizacji programu stabilności obejmującego lata 2004-2008 Rada zwróciła się do Austrii o przyspieszenie ogólnej ścieżki konsolidacji budżetu i dokładniejsze przedstawienie poszczególnych środków pozwalających osiągnąć znaczną konsolidację budżetu w ciągu dwóch ostatnich lat objętych programem.
(4) Według wstępnych wyników deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2005 r. osiągnął wartość 1,7 % PKB i był tym samym niższy o 0,2 i 0,1 punktu procentowego odpowiednio od założeń zawartych w aktualizacji programu i od przewidywań służb Komisji.
Osiągnięcie lepszego, niż zakładano, wyniku możliwe było dzięki korzystniejszemu, niż przewidywano, rozwojowi przychodów odnotowanemu mimo znacznych obniżek podatków.
Nieznacznemu przekroczeniu uległy również planowane wydatki.
(5) Program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [2].
(6) Zgodnie z aktualizacją realny wzrost PKB ma się zwiększać z rocznej wartości 1,75 % w 2005 r. i 2006 r. do 2,5 % w 2008 r.
Mniejsza dynamika handlu międzynarodowego i wyższe ceny ropy wpływają na spowolnienie wzrostu w latach 2005 i 2006 w stosunku do oczekiwań, co przyczynia się do poszerzenia ujemnej luki podażowej.
W końcowych latach programu spodziewane jest ożywienie działalności gospodarczej w związku ze wzrostem inwestycji i rosnącą konsumpcją indywidualną.
Zarówno scenariusz krótko-, jak i długoterminowy oparty jest na wiarygodnych założeniach wzrostu.
Wydaje się jednak, że oczekiwania dotyczące wzrostu zatrudnienia są dosyć optymistyczne.
Wiarygodne wydają się oczekiwania dotyczące spadku inflacji z 2,3 % w 2005 r. do 1,5 % w 2008 r.
(7) W programie opisano trójczłonową strategię budżetową.
Jej pierwszym celem jest utrzymanie równowagi budżetowej w trakcie trwania cyklu gospodarczego.
Po drugie, strategia przewiduje obniżenie obciążenia podatkowego do poniżej 40 % PKB do 2010 r.
Po trzecie, zakłada zwiększenie potencjalnego wzrostu poprzez wspieranie inwestycji w badania, edukację i infrastrukturę.
Aktualizacja przewiduje spadek deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych z 1,9 % PKB w 2005 r. do wartości 0 % w 2008 r. oraz wzrost nadwyżki pierwotnej z 1,1 % do 2,7 % PKB.
Ponieważ przychody w latach 2005-2008 mają spaść o 0,9 punktu procentowego PKB, planowana konsolidacja ma zostać osiągnięta poprzez ograniczenie wydatków, co sprawi, że wskaźnik wydatków do PKB spadnie o 2,8 punktu procentowego.
Znaczna część ograniczenia wydatków ma przypaść na kategorie "inne wydatki pierwotne" oraz "transfery socjalne".
W porównaniu z poprzednim programem jego najnowsza aktualizacja zasadniczo potwierdza planowaną korektę, przy czym zakłada mniej korzystny scenariusz makroekonomiczny.
(8) W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda dostosowanego cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego według wspólnie uzgodnionej metodologii na podstawie danych zawartych w programie, o średnio 0,5 % PKB rocznie.
Program wyznacza średniookresowy cel zakładający osiągnięcie w odniesieniu do sytuacji budżetowej do 2008 r. salda strukturalnego w wysokości 0 % PKB.
Cel średniookresowy wyznaczony w programie jest właściwy, ponieważ mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i odpowiednio odzwierciedla wskaźnik zadłużenia oraz długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Założona w aktualizacji ścieżka budżetowa na lata 2005 i 2006 wydaje się wiarygodna, ponieważ opiera się na środkach legislacyjnych.
Przedstawione w aktualizacji środki dotyczące polityki nie gwarantują jednak w pełni konsolidacji przewidzianej na lata 2007 i 2008.
Niemal połowa wysiłku w zakresie ograniczania wydatków przypada na kategorię "inne wydatki pierwotne", a program nie zawiera informacji na temat dokładnego sposobu jego dokonania.
Ponadto wiarygodność zakładanych ulepszeń w znacznej mierze zależy od skuteczności austriackiego narodowego paktu na rzecz stabilności.
Doświadczenia dotyczące poprzedniego paktu stanowią jednak jedynie niewielką pomoc w określeniu, czy cele będą przestrzegane.
(10) W świetle powyższej oceny ryzyka kurs polityki budżetowej nakreślony w programie może się okazać niewystarczający, aby zapewnić realizację celu średniookresowego zapisanego w programie do 2008 r.
Strategia budżetowa może jednak wystarczyć do osiągnięcia z końcem okresu trwania programu strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną, jeżeli zostanie ona wdrożona zgodnie z planami zawartymi w programie.
Ponadto nakreślony w programie kurs polityki budżetowej zapewnia dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem.
Tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średniookresowego jest w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego, rozumiana jako pośrednia wartość odniesienia, powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury.
Służby Komisji przewidują, że średnio w skali roku dostosowanie może przebiegać wolniej, niż przewidziano w programie, jednak będzie ono zgodne z wymogami paktu, zwłaszcza w obliczu ujemnej luki podażowej istniejącej przez okres objęty programem.
(11) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia w 2005 r. wyniósł 63,4 % PKB, to jest niewiele powyżej przewidzianej w traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje obniżenie wskaźnika zadłużenia o 3,9 punktu procentowego w okresie objętym programem, co sprawi, że ponownie spadnie on poniżej wartości referencyjnej.
Zagrożenia związane z planowanym rozwojem wskaźnika zadłużenia wydają się zasadniczo zrównoważone.
Z drugiej strony deficyty przewyższające spodziewaną wartość mogą zagrozić utrzymaniu przedstawionej w programie ścieżki dostosowawczej.
Ponadto aktualizacja nie uwzględnia potencjalnych zysków z prywatyzacji.
W kontekście niniejszej oceny ryzyka wskaźnik zadłużenia wydaje się wystarczająco zmniejszać i zbliżać się do wartości referencyjnej.
(12) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Austrii odnotowuje się niski poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa [3].
Poziom zadłużenia, który obecnie wykazuje wartość powyżej 60 % PKB, ma spaść i utrzymywać się poniżej wartości referencyjnej do 2050 r., przy założeniu że nastąpi planowana konsolidacja budżetowa.
Niedawno przeprowadzona w Austrii reforma systemu emerytalnego powinna w znacznym stopniu przyczynić się do ograniczenia przyszłego wzrostu wydatków publicznych.
Jeżeli strukturalny deficyt finansów rządowych nie zostanie jednak skorygowany, będzie mógł stanowić zagrożenie dla stabilności finansów publicznych.
Konieczne jest przeprowadzenie planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej w celu zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych.
(13) Środki przewidziane w sektorze finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej na lata 2005–2008.
Środki te są zwłaszcza zgodne z wytycznymi zalecającymi zabezpieczenie stabilności gospodarczej i fiskalnej oraz promowanie wydajnego podziału zasobów, ukierunkowanego na wyższy wzrost gospodarczy i poziom zatrudnienia.
(13) Krajowy program reform Austrii, przedstawiony w dniu 19 października 2005 r., określa osiągnięcie stabilności finansów publicznych jako jedno z głównych wyzwań dla Austrii.
Nie precyzuje on jednak żadnych przyszłych środków, które pozwolą sprostać temu wyzwaniu.
Program stabilności jest pod tym względem bardziej szczegółowy, ponieważ zawiera informacje na temat niektórych środków, które mają przyczynić się do konsolidacji finansów publicznych.
Budżetowe skutki działań w zakresie mikroekonomii i polityki zatrudnienia nakreślone w krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie stabilności.
Program przedstawia środki, których celem jest usprawnienie administracji publicznej i systemu opieki zdrowotnej.
Uzupełnia je propozycjami zmian instytucjonalnego charakteru finansów publicznych, tj. dwóch kompleksowych reform ustawodawstwa, któremu podlega proces budżetowy w Austrii, tzn. wprowadzenia średniookresowych ram budżetowych, począwszy od 2007 r., oraz zmiany podejścia do tworzenia budżetów ze skoncentrowanego na wkładach na skoncentrowane na celach, począwszy od 2011 r.
Środki te są zgodne z priorytetami określonymi w krajowym programie reform.
W świetle powyższej oceny Rada z zadowoleniem przyjmuje ambitne dostosowania strukturalne planowane w okresie objętym programem.
Rada wzywa jednak Austrię do dołożenia starań, by do końca okresu objętego zaktualizowanym programem osiągnięte zostały przewidziane w nim cele średniookresowe, poprzez dalsze określanie i wdrażanie koniecznych środków, które przyczynią się do konsolidacji budżetowej planowanej na dwa ostatnie lata objęte programem.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 2,4 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,5 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 2,4 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,4 _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,6 _BAR_
Luka podażowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS listopad 2005 [4] _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,5 _BAR_
KOM listopad 2005 [6] _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 [4] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 0,8 _BAR_ 0,0 _BAR_
KOM listopad 2005 [5] _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 0,8 _BAR_ 0,0 _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,7 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,9 _BAR_
Saldo dostosowywane cyklicznie = saldo strukturalne (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 [4] _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,4 _BAR_ 0,2 _BAR_
KOM listopad 2005 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 [4] _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,1 _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS listopad 2005 _BAR_ 63,6 _BAR_ 63,4 _BAR_ 63,1 _BAR_ 61,6 _BAR_ 59,5 _BAR_
KOM listopad 2005 [5] _BAR_ 63,7 _BAR_ 63,6 _BAR_ 63,5 _BAR_ 62,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 64,2 _BAR_ 63,6 _BAR_ 63,1 _BAR_ 61,6 _BAR_ 59,1 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Zawiera wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks.
Niewielkim niedociągnięciem jest brak obliczeń dotyczących obciążenia podatkowego w tabeli 2.
[3] Szczegóły dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).
[4] Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie.
[5] Prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. obejmująca przewidywane wartości deficytu i wskaźników została dostosowana, aby umożliwić porównanie z przewidywanymi wartościami zawartymi w programie stabilności poprzez przeliczenie wskaźników w oparciu o nową serię PKB.
[6] Na podstawie szacowanego potencjalnego wzrostu o: 1,9 %, 2,2 %, 2,2 % i 2,1 % odpowiednio w okresie 2004–2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 lutego 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2005–2009 przygotowanego przez Estonię
(2006/C 55/10)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 lutego 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji przygotowany przez Estonię i obejmujący lata 2005–2009.
(2) Po wyczerpaniu korzyści ze śmiałych reform i działań stabilizacyjnych przeprowadzonych w połowie lat 90. Estonia doświadczyła w 1999 r., w następstwie kryzysu finansowego w Rosji w 1998 r., przejściowych trudności oraz zastoju we wzroście gospodarczym.
Dzięki zakrojonym na dużą skalę reformom strukturalnym sektora finansowego i sektora przedsiębiorstw, które przystosowały gospodarkę do funkcjonowania w warunkach rynkowych i uczyniły ją bardziej otwartą na świat, od roku 2000 tempo wzrostu ponownie się zwiększyło.
W ciągu ubiegłego dziesięciolecia realny roczny wzrost PKB wynosił średnio ok. 6 % i znacznie przekraczał średnią unijną wynoszącą 1,7 %.
Wysoki deficyt zewnętrzny, który w 2004 r. wyniósł 10,5 % PKB, powoduje znaczną nierównowagę makroekonomiczną.
Zmiany budżetowe wskazują na ogólnie rozsądne stanowisko w kwestiach fiskalnych, którego wynikiem są korzystne nadwyżki finansowe.
(3) W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. Rada zatwierdziła strategię budżetową przedstawioną w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji na lata 2004–2008.
Jeżeli chodzi o wykonanie budżetu w 2005 r., w prognozie służb Komisji z jesieni 2005 r. nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych szacuje się na 1,1 % PKB w porównaniu z celem zakładającym osiągnięcie równowagi budżetowej określonym w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji.
Na skutek wysokiego wzrostu, usprawnienia systemu poboru podatków oraz wydatków niższych, niż planowano, rzeczywista nadwyżka na rok 2005 okaże się znacznie większa i osiągnie 2–2,5 % PKB.
(4) Zaktualizowany program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [2].
(5) Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że realny wzrost PKB zwiększy się z 6,5 % w 2005 r. do 6,6 % w 2006 r., po czym ustabilizuje się na poziomie równym średnio 6,3 % w pozostałej części okresu objętego programem.
Jeśli wziąć pod uwagę obecnie dostępne informacje, scenariusz ten wydaje się oparty na znacznie ostrożniejszych założeniach dotyczących wzrostu.
Według obliczeń służb Komisji dokonanych na podstawie programu zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią potencjalna stopa wzrostu PKB pozostanie na względnie wysokim poziomie, choć z nieznaczną tendencją spadkową w perspektywie średniookresowej.
W związku z tym ostrożne rokowania co do realnego wzrostu PKB prowadzą do ujemnej luki podażowej przez cały okres programu, podczas gdy prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. przewiduje dodatnią lukę podażową na 2005 i 2006 r.
Przewidywania dotyczące inflacji w roku 2006 zawarte w programie także wydają się zaniżone, jeśli wziąć pod uwagę dużą zależność stopy inflacji od zmian cen ropy.
Przewidywania na rok 2007 zawarte w programie są zgodne z prognozami Komisji.
(6) W perspektywie średnioterminowej ramy budżetowe w Estonii ukierunkowane są na zachowanie zdrowych finansów publicznych w warunkach rosnącego zatrudnienia i trwałego wysokiego wzrostu.
Po odnotowaniu nadwyżki w wysokości 0,3 % i 0,1 % PKB odpowiednio w 2005 i 2006 r. program zakłada zachowanie równowagi dochodów i wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych od 2007 r.
Ze względu na nieznaczne obciążenie odsetkami saldo pierwotne kształtuje się na niewiele wyższym poziomie.
Przewidywane docelowe wartości nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych na 2005 i 2006 r. są trochę wyższe od tych określonych w poprzedniej aktualizacji programu, lecz tylko częściowo odzwierciedlają wynik przewyższający oczekiwania na rok 2005, kiedy to nadwyżka wyniosła ok. 2,5 % PKB, głównie z powodu korzystnej sytuacji gospodarczej i usprawnionego systemu poboru podatków.
Zgodnie z przewidywaniami zarówno wskaźnik wydatków, jak i wskaźnik przychodów wykazywać będą tendencję do stopniowego obniżania się w okresie objętym programem.
W porównaniu z poprzednią aktualizacją programu jego nowa wersja z grudnia 2005 r. zasadniczo potwierdza planowaną strategię fiskalną mającą na celu osiągnięcie równowagi budżetowej w skali rocznej, przy czym zakłada jeszcze korzystniejszy scenariusz makroekonomiczny.
(7) Przewiduje się, że w okresie trwania programu nadwyżka strukturalna (tj. saldo dostosowywane cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych oraz innych środków tymczasowych), obliczana według wspólnie uzgodnionej metodologii, zmniejszy się średnio o 0,1 % PKB rocznie.
Celem średniookresowym programu dla sytuacji budżetowej jest osiągnięcie równowagi budżetowej pod względem strukturalnym oraz utrzymanie salda strukturalnego na poziomie wystarczającym do zachowania celu średniookresowego przez cały okres objęty programem.
Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt strukturalny wynoszący około 2 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest właściwy, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny, niż nakazywałby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(8) Wyniki budżetowe mogą być znacznie lepsze od przewidywanych w programie nawet po roku 2005.
Perspektywy gospodarcze będące podstawą programu na lata 2006–2009 wydają się bardziej ostrożne.
Ponadto, jeśli wziąć pod uwagę dotychczasowe osiągnięcia Estonii w zakresie realizacji określonych celów fiskalnych, wydaje się, że odchylenia od przewidywań mogą mieć korzystniejszy charakter.
(9) W świetle powyższej oceny ryzyka strategia budżetowa wydaje się właściwa, by zapewnić osiągnięcie w ciągu całego okresu trwania programu strukturalnej sytuacji budżetowej, która zgodnie z paktem może zostać uznana za stosowną.
Ponadto stanowisko w sprawie budżetu przedstawione w programie daje dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed przekroczeniem pułapu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w ciągu całego okresu trwania programu.
Uwzględniając prawdopodobieństwo osiągnięcia w 2005 r. wyniku lepszego niż spodziewany, nadwyżka budżetowa w wysokości nie większej niż 0,1 % PKB w 2006 r. wiąże się z ryzykiem procykliczności w okresach dobrej koniunktury.
(10) Szacuje się, że pod koniec 2005 r. wskaźnik zadłużenia osiągnie wartość 4,6 % PKB, o wiele poniżej wartości odniesienia określonej traktatem, która wynosi 60 %. W istocie zadłużenie Estonii jest najniższe w UE.
Program przewiduje obniżenie się wskaźnika zadłużenia o 1,8 punktu procentowego w okresie objętym programem.
(11) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Estonii odnotowuje się niski poziom zagrożenia spowodowanego przewidywanymi kosztami budżetowymi związanymi ze starzeniem się społeczeństwa [3].
Obecny bardzo niski poziom zadłużenia brutto ma pozostać poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % przez cały okres objęty prognozą.
Uznanie przez Estonię stabilności za jedną z centralnych kwestii w realizacji polityki fiskalnej, w tym reformy systemu emerytalnego, która obejmuje akumulację aktywów, wpływa korzystnie na przewidywania dla finansów publicznych.
Obecna nadwyżka budżetowa łagodzi przewidywany wpływ na budżet związany ze skutkami starzenia się społeczeństwa, a średniookresowy plan budżetowy utrzymujący równowagę budżetową jest dostosowany do niskiego ryzyka dla stabilności finansów publicznych.
(12) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są w dużym stopniu zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
W szczególności duże nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2005 r. przyczyniły się do znacznego zmniejszenia deficytu zewnętrznego do poziomu poniżej 10 % PKB.
Zasadniczym elementem estońskiej polityki w okresie trwania programu jest rozsądna polityka fiskalna, mająca na celu wspieranie dalszej redukcji deficytu zewnętrznego aż do osiągnięcia poziomów zrównoważonych.
Omawiana aktualizacja zawiera także środki wspierające przydział zasobów ukierunkowany na wzrost i zatrudnienie, w szczególności poprzez zmniejszenie rozmiaru sektora publicznego w gospodarce oraz przez przeniesienie obciążenia podatkowego z opodatkowania bezpośredniego na pośrednie.
(13) Estoński krajowy program reform, przedstawiony w dniu 15 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: i) stabilność finansów publicznych; ii) polityka fiskalna wspierająca wzrost i tworzenie nowych miejsc pracy; iii) zagwarantowanie stabilnego środowiska makroekonomicznego.
Skutki budżetowe działań przewidzianych w krajowym programie reform w pełni znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie konwergencji.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie konwergencji pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Program konwergencji określa w szczególności środki mające na celu zakończenie reformy emerytalnej z 2002 r., zwiększenie podatków konsumpcyjnych i podatków ekologicznych przy jednoczesnym ograniczaniu podatkowych kosztów pracy oraz regularne przekazywanie zasobów budżetowych na inwestycje, wspieranie prac badawczo-rozwojowych oraz szkolenia zawodowe.
Program konwergencji uzupełnia te środki zmianami instytucjonalnymi w dziedzinie finansów publicznych, tzn. poprzez zakończenie tworzenia informatycznego systemu budżetowego, tak aby wszystkie ministerstwa podlegały kontroli Ministerstwa Finansów, poprzez kontynuowanie formalizacji procesu planowania strategicznego oraz usprawnienie zarządzania finansami na szczeblu samorządów lokalnych na podstawie nowego ustawodawstwa.
Zdaniem Rady w świetle powyższej oceny sytuację budżetową ogólnie można uznać za dobrą, a strategia budżetowa stanowi przykład prawidłowego kształtowania polityki fiskalnej w zgodzie z wymogami paktu.
Biorąc pod uwagę wynik budżetu na rok 2005, znacznie lepszy od zakładanego w programie, oraz konieczność unikania polityki procyklicznej, Rada zachęca Estonię, aby w celu przeprowadzenia dalszej korekty nierównowagi w handlu zagranicznym starała się osiągnąć większą nadwyżkę budżetową w 2006 r. oraz w kolejnych latach.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK), prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 7,8 _BAR_ 6,5 _BAR_ 6,6 _BAR_ 6,3 _BAR_ 6,3 _BAR_ 6,3 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 7,8 _BAR_ 8,4 _BAR_ 7,2 _BAR_ 7,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2004 _BAR_ 5,6 _BAR_ 5,9 _BAR_ 6,0 _BAR_ 6,0 _BAR_ 6,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,5 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 3,0 _BAR_ 4,1 _BAR_ 3,3 _BAR_ 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. [4] _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka podażowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [5] _BAR_ 0,1 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [6] _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,1 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. [5] _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 1,7 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,1 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,3 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 1,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie Saldo strukturalne [7] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 1,7 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 5,4 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,4 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 5,5 _BAR_ 5,1 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,3 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,9 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Program zawiera większość danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
[3] Szczegóły dotyczące stabilności długookresowej zawarte są w technicznej ocenie programu przygotowanej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)
[4] Aktualizacja programu konwergencji z grudnia 2004 r. omawia definicję krajowych CPI, a nie HICP.
Rozbieżności są nieznaczne.
[5] Obliczenia służb Komisji na podstawie informacji zawartych w programie
[6] Na podstawie szacowanego potencjalnego wzrostu o: 7,2 %, 7,1 %, 6,7 % i 6,5 % odpowiednio w okresie 2004–2007.
[7] Ponieważ program nie zawiera informacji na temat środków jednorazowych i innych środków tymczasowych, saldo dostosowane cyklicznie jest takie samo jak saldo strukturalne.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 lutego 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji przygotowanego przez Łotwę na lata 2005-2008
(2006/C 55/11)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 lutego 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji przygotowany przez Łotwę obejmujący lata 2005-2008.
(2) W ostatniej dekadzie roczny realny wzrost PKB na Łotwie utrzymuje się na średnim poziomie powyżej 6 %.
Wzrost gospodarczy cechuje znaczne zwiększenie produkcji, a ostatnio także wzrost zatrudnienia.
Z powodu istotnego braku równowagi w handlu zagranicznym Łotwa uzależniona jest jednak od napływu kapitału, a jej zadłużenie zagraniczne wzrosło w stosunku do PKB.
Inflacja wzrosła od połowy 2003 r. i pozostaje na poziomie ponad 6 %, niszcząc stopniowo gospodarczą konkurencyjność na rynkach zagranicznych i stanowiąc zagrożenie dla wzrostu gospodarczego.
Scenariusz makroekonomiczny, leżący u podstaw tego programu, przewiduje, że tempo wzrostu PKB w ujęciu realnym spadnie z 8,4 % w 2005 r. do średnio 7,2 % rocznie w pozostałym okresie trwania programu.
Według obecnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się być oparty na realnych założeniach dotyczących wzrostu.
Przewidywania programu odnośnie do inflacji oraz deficytu na rachunku obrotów bieżących wydają się zaniżone.
(3) Program jest generalnie zgodny ze wzorem programów stabilności i konwergencji określonym w nowym kodeksie postępowania [2].
(4) Na podstawie przedmiotowej aktualizacji programu szacunkowy deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych na 2005 r. wynosi 1,5 % PKB, na podstawie wzrostu PKB w ujęciu realnym wynoszącego 8,4 %.
Oznacza to trochę niższy deficyt i znacznie większy wzrost gospodarczy, niż przewidywano w poprzednim programie (deficyt w wysokości 1,6 % PKB, wzrost — 6,7 %).
W jesiennej prognozie służb Komisji w oparciu o wzrost PKB o 9,1 % oszacowano deficyt na 1,2 % PKB.
Najnowsze dane na temat wykonania budżetu sektora instytucji rządowych i samorządowych (w oparciu o metodę kasową) wskazują jednak na to, iż wynik będzie korzystniejszy niż wynikało to ze zaktualizowanej wersji programu i z jesiennych prognoz służb Komisji.
(5) Opinia Rady w sprawie zaktualizowanej wersji programu, przyjętej dnia 8 marca 2005 r., nie zawierała żadnych zaleceń politycznych.
Wskazała jednak na to, że ocena ścieżki konsolidacji i stosowności sytuacji fiskalnej zależała od korzystnego rozwoju bilansu w handlu zagranicznym, od presji popytowych występujących w gospodarce oraz od stopniowego zmniejszania poziomu inflacji w stosunku do ostatnich rekordowych wartości.
(6) Zaktualizowana wersja programu zakłada nieznaczne obniżenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych.
Aktualizacja przewiduje deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w wysokości 1,5 % w 2005 r., 1,5 % w 2006 r., 1,4 % w 2007 r. oraz 1,3 % w 2008 r., ostatnim roku programu.
Saldo pierwotne ma zmaleć w tym samym okresie o 0,1 punktu procentowego.
Przewiduje się zarówno wzrost wskaźnika dochodów, jak i wydatków w stosunku do PKB w okresie objętym programem (odpowiednio o 2,1 punktu procentowego i 1,9 punktu procentowego).
Inwestycje publiczne i "inne wydatki", nieokreślone oddzielnie, wzrosną najbardziej (z 2,3 % PKB w 2005 r. do 3,3 % PKB w 2008 r. i odpowiednio z 12,3 % PKB do 13,8 % PKB w 2008 r.), natomiast transfery socjalne inne niż w naturze odnotowują największy spadek (z 9,3 % PKB w 2005 r. do 8,9 % PKB w 2008 r.).
W porównaniu z poprzednią aktualizacją, zaktualizowana wersja programu z listopada 2005 r. zasadniczo potwierdza planowaną korektę, choć perspektywa wzrostu jest znacznie wyraźniejsza.
(7) Opierając się na obliczeniach służb Komisji na podstawie programu, zgodnych ze wspólnie uzgodnioną metodologią, planuje się, że saldo strukturalne, tj. dostosowane cyklicznie saldo budżetowe nieuwzględniające środków jednorazowych i tymczasowych, ulegnie jedynie nieznacznej poprawie w okresie trwania programu (o 34 punktu procentowego PKB).
Planowany wysiłek fiskalny przypadnie na lata końcowe i koncentruje się na latach, dla których przewiduje się ujemną lukę podażową.
Zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu omawiana aktualizacja określa cel średniookresowy dla sytuacji budżetowej jako stan deficytu strukturalnego o wartości "około 1 % PKB" i planuje osiągnięcie tego poziomu w ostatnim roku trwania programu.
Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 2 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Można ocenić, że cel średniookresowy programu znajduje się w zakresie wskazanym dla strefy euro i państw członkowskich uczestniczących w ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu i w kodeksie postępowania oraz że w odpowiedni sposób odzwierciedla wskaźnik zadłużenia i długookresowy średni wzrost produktu potencjalnego.
Biorąc jednak pod uwagę zagrożenie dla trwałej konwergencji ekonomicznej, na które zwrócono uwagę powyżej, wskazane wydają się pozycje budżetowe ambitniejsze niż obecnie zaplanowane.
(8) Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewidywane w programie.
Nawet jeśli prognozy dotyczące tempa wzrostu oraz dochodów podatkowych przyjęte przy poprzednich budżetach okazywały się zazwyczaj ostrożne, to nie wydaje się, aby podejście takie zostało zastosowane w obecnym programie, w którym założenia podatkowe wydają się korzystne.
Ponadto program wskazuje na kilka (proponowanych) środków polityki społecznej, które mogłyby spowodować wzrost tego typu wydatków, zamiast zmniejszyć je, jak przewiduje program.
(9) W świetle powyższej oceny tego ryzyka postawa budżetowa przedstawiona w programie może okazać się niewystarczająca do osiągnięcia z końcem okresu trwania programu strukturalnej sytuacji budżetowej, która w rozumieniu paktu mogłaby zostać uznana za stosowną.
Ponadto, jak zostało to już stwierdzone powyżej, pożądane byłoby wyznaczenie ambitniejszej strategii niż określonej w programie.
Tempo dostosowania do zawartego w programie celu średniookresowego jest wolniejsze niż roczna poprawa salda strukturalnego wynosząca 0,5 % PKB, rozumiana jako wartość odniesienia (większa w okresach dobrej koniunktury gospodarczej), zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu.
W szczególności utrzymanie celu na 2006 r., jeżeli wynik 2005 r. okaże się znacznie korzystniejszy niż oczekiwano, pociągnęłoby za sobą prawdopodobne pogorszenie się salda strukturalnego w 2006 r., które pokrywałoby się ze znacznym rozluźnieniem polityki fiskalnej przy nadal bardzo wysokiej presji popytowej i istotnym zagrożeniu dla stabilności.
(10) Zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu przy definiowaniu ścieżki dostosowania do celu średniookresowego programu lub w przypadku tymczasowego odstępstwa od tego celu należy brać pod uwagę "poważne reformy strukturalne" o wymiernym wpływie na długookresową stabilność finansów publicznych.
W programie odnotowano, iż aktualnie wdrażana reforma systemu emerytalnego oraz wprowadzenie drugiego filara przyczynią się zwłaszcza do stopniowego obniżenia składek na ubezpieczenie społeczne w saldzie sektora instytucji rządowych i samorządowych w porównaniu do poziomu z 2004 r.
W programie oszacowano, że koszt netto reformy systemu emerytalnego wyniesie w 2005 r. 14 % PKB i będzie rósł stopniowo aż osiągnie 114 % PKB w 2008 r.
Mogłoby to pozwolić na tymczasowe odstępstwo od wymaganej rocznej ścieżki dostosowania wynoszącej 0,5 % PKB do celu średniookresowego programu, gdyż reformy strukturalne, na których cel ten się opiera, są wystarczająco szczegółowo przedstawione w programie i mają znaczny pozytywny wpływ na długookresową stabilność finansów publicznych.
Jednak korekta w 2006 r., uwzględniająca również reformy strukturalne, nie jest w pełni zgodna z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu.
Niemniej jednak margines bezpieczeństwa, chroniący przed przekroczeniem wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, jest zapewniony w każdym roku objętym programem.
Powyższa sugestia dotycząca szybszego, niż zakłada program, tempa dostosowania do celu średniookresowego programu wydaje się wykonalna ze względu na to, że szacunkowy koszt netto reformy systemu emerytalnego w początkowych latach programu jest niewielki.
(11) Wskaźnik zadłużenia szacuje się na 14,9 % PKB w 2005 r., o wiele poniżej określonej w traktacie wartości referencyjnej, która wynosi 60 %.
Przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia zmniejszy się nieznacznie w okresie objętym programem do 14,7 % PKB w 2008 r., a skutki utrzymującego się deficytu zostaną znacznie osłabione przez duży wzrost nominalny PKB.
(12) W przypadku Łotwy odnotowuje się niski poziom zagrożenia dla stabilności finansów publicznych ze strony przewidywanych kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa [3].
Bardzo niski obecnie poziom zadłużenia brutto ma pozostać poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % przez objęty prognozą okres od 2005 do 2050 r.
Łotwa jest w trakcie wdrażania reformy systemu emerytalnego rozpoczętej w 1996 r., która w znaczny sposób przyczynia się do złagodzenia wpływu na budżet związanego ze skutkami starzenia się społeczeństwa.
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Program konwergencji określa w szczególności środki na rzecz wsparcia zatrudnienia i wzrostu gospodarczego poprzez wprowadzenie zmian w strukturze dochodów i wydatków (zwłaszcza poprzez przesunięcie obciążenia podatkowego z opodatkowania bezpośredniego na pośrednie oraz zmniejszenie transferów) oraz poprzez przyznanie inwestycjom publicznym priorytetowego miejsca w dziedzinie wydatków.
Niemniej jednak należy się bardziej skoncentrować na realizacji kluczowych celów, takich jak ograniczenie inflacji, zlikwidowanie nierównowagi w handlu zagranicznym i poprawienie wskaźników koniunkturalnych poprzez wspieranie działań na rzecz integracyjnego rynku pracy.
14) Krajowy program reform Łotwy, przedstawiony w dniu 21 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, jako główne wyzwanie mające wpływ na finanse publiczne określa stabilność makroekonomiczną i w tym celu główną rolę ma odegrać wzmocnienie dyscypliny fiskalnej i procedur planowania budżetowego.
Skutki budżetowe niewielkiej liczby konkretnych środków wprowadzających reformy, określonych w krajowym programie reform, znajdują odzwierciedlenie w prognozach budżetowych zawartych w programie konwergencji.
Środki finansów publicznych przewidziane w programie konwergencji są zgodne z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Jak wspomniano powyżej, program konwergencji określa środki na rzecz wsparcia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez wprowadzenie zmian w strukturze dochodów i wydatków (a zwłaszcza poprzez przesunięcie obciążenia podatkowego z opodatkowania bezpośredniego na pośrednie oraz zmniejszenie transferów) oraz poprzez przyznanie inwestycjom publicznym priorytetowego miejsca w dziedzinie wydatków.
W świetle powyższej oceny oraz konieczności zagwarantowania trwałej konwergencji, w tym także poprzez zmniejszenie nierównowagi w handlu zagranicznym i ograniczenie inflacji, Rada zachęca Łotwę do osiągnięcia ambitniejszych pozycji budżetowych niż obecnie planowane, także w 2006 r., poprzez zbliżenie się do zaplanowanego w programie celu średniookresowego, utrzymanie go w trakcie okresu trwania programu, a także unikanie procyklicznej polityki fiskalnej w czasach dobrej koniunktury.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK), prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PK listopad 2005 _BAR_ 8,5 _BAR_ 8,4 _BAR_ 7,5 _BAR_ 7,0 _BAR_ 7,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 8,3 _BAR_ 9,1 _BAR_ 7,7 _BAR_ 7,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 8,1 _BAR_ 6,7 _BAR_ 6,5 _BAR_ 6,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK listopad 2005 r. _BAR_ 6,2 _BAR_ 6,9 _BAR_ 5,6 _BAR_ 4,3 _BAR_ 3,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 6,2 _BAR_ 6,8 _BAR_ 6,0 _BAR_ 4,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 6,2 _BAR_ 4,3 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka podażowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK listopad 2005 r. [6] _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,4 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 1,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [8] _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,3 _BAR_ – 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. [6] _BAR_ 1,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych [4] (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 r. _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,3 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 r. _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie = saldo strukturalne [5] (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 r. [6] _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [7] _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK listopad 2005 r. _BAR_ 13,1 _BAR_ 14,9 _BAR_ 13,6 _BAR_ 13,7 _BAR_ 14,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 14,7 _BAR_ 12,8 _BAR_ 13,0 _BAR_ 13,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 14,2 _BAR_ 1,5 _BAR_ 15,8 _BAR_ 15,0 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Brakuje w nim niektórych danych opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania (w szczególności brak jest danych na temat wydajności pracy w ujęciu przepracowanych godzin).
[3] Szczegółowe informacje dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)
[4] Koszty netto trwającej reformy systemu emerytalnego (wprowadzenie drugiego filara) są uwzględnione w deficycie.
Koszty te szacuje się na 0,27 % PKB w 2005 r., 0,37 % PKB w 2006 r., 0,62 % PKB w 2007 r. i 1,32 % PKB w 2008 r.
[5] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
Przewidziana w programie poprawa z roku na rok salda dostosowanego cyklicznie, dostosowywana do wpływu stopniowo wdrażanej reformy systemu emerytalnego, wyniosłaby 0,2 % PKB w 2006 r., 0,6 % w 2007 r. i 1,0 % w 2008 r., średnio 0,6 % w okresie 2006-2008.
Z tego względu, że nie ma żadnych innych środków jednorazowych ani tymczasowych określonych w programie, saldo dostosowane cyklicznie i saldo strukturalne są identyczne.
[6] Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie.
[7] Prognozy służb Komisji nie uwzględniają środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych.
[8] W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 7,9 %, 8,3 %, 8,3 % i 8,2 % w latach 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 lutego 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2005-2008 przygotowanego przez Słowenię
(2006/C 55/12)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 lutego 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji przygotowany przez Słowenię obejmujący lata 2005-2008.
(2) Po recesji w okresie przejściowym we wczesnych latach dziewięćdziesiątych gospodarka Słowenii w pełni odzyskała dobre tempo wzrostu PKB, które średnio osiągnęło poziom niemal 4 % w ostatnim dziesięcioleciu.
Do końca 2005 r. opanowano presję inflacyjną, a wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych zbliżył się do średniej UE.
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych obniżyło się w 1997 r. i od tamtego czasu utrzymuje wartość ujemną, natomiast deficyt w latach 2000-2004 wynosił średnio 95, 3 % PKB wg metodyki ESA.
(3) W swojej opinii z dnia 8 marca 2005 r. w sprawie poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji, obejmującego lata 2004–2007 Rada zwróciła się do Słowenii o (i) wykorzystanie wszystkich możliwości przyspieszenia tempa zmniejszania deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz (ii) przedsięwzięcie dalszych środków w celu poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, w tym reform systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej.
(4) Jeśli chodzi o wykonanie budżetu w 2005 r., w prognozie służb Komisji z jesieni 2005 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2005 r. szacowano na 1,7 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji zakładano docelowo 2,1 % PKB.
Wynik wstępny jest lepszy niż przewidywano ze względu na poprawę poboru dochodów oraz niższe o 0,5 % netto PKB wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych.
(5) Zaktualizowany program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [2].
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje stały wzrost realnego PKB na poziomie około 4 % po 2005 r.
Na podstawie obecnie dostępnych informacji można stwierdzić, że scenariusz ten wydaje się być oparty na realnych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego.
Uwarunkowania o charakterze cyklicznym będą prawdopodobnie ulegać stopniowej poprawie; przewiduje się, że ujemna luka produktowa, szacowana na 1 % PKB w 2005 r., zamknie się pod koniec okresu.
Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.
W programie przedstawiono kompleksowy zestaw reform społeczno-gospodarczych ukierunkowanych na zwiększenie konkurencyjności przemysłu słoweńskiego, których warunki i realizacja zostaną określone w 2006 r.
Przewidywania wynikają jednak z niezmiennego podejścia politycznego.
(7) Celem przyjętym w zaktualizowanej wersji programu jest stworzenie warunków sprzyjających pomyślnej integracji w ramach UGW przy jednoczesnym dążeniu do zbliżenia się do średnich poziomów dochodów w UE.
Strategia budżetowa nastawiona jest na utrzymanie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych znacznie poniżej 3 % PKB i zmierza do osiągnięcia celu średniookresowego dla sytuacji budżetowej w rozumieniu paktu na rzecz stabilności i wzrostu do 2008 r.
W programie zapowiedziano przedsięwzięcie środków w ramach reformy podatkowej, mających doprowadzić do spadku udziału dochodów wyrażonego jako procent PKB o 1,8 % oraz środków po stronie wydatków, które mają doprowadzić do obniżenia wskaźnika wydatków o 2,5 % PKB.
Program przewiduje, że działaia w ramach konsolidacji skoncentrują się w okresie końcowym.
Przewiduje się, że na początku okresu objętego programem deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie się utrzymywał na poziomie 1,7 % PKB, po czym będzie ulegał powolnemu zmniejszeniu, osiągając wartość 1,4 % w 2007 r., a następnie 1,0 % PKB w 2008 r.
W nowej wersji programu termin osiągnięcia deficytu w wysokości 1,0 % PKB, w porównaniu do wersji poprzedniej, został przesunięty o jeden rok przy zmodyfikowanym ukierunkowaniu polityki fiskalnej oraz zasadniczo niezmienionym scenariuszu makroekonomicznym.
(8) Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. saldo dostosowane cyklicznie bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych), obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią, ulegnie poprawie o około 0,25 % PKB.
Celem średniookresowym dla sytuacji budżetowej określonym w programie jest osiągnięcie do 2008 r. deficytu strukturalnego w wysokości 1 % PKB.
Ponieważ cel średniookresowy przyjęty w programie jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna wartość referencyjna (szacowana jako deficyt wynoszący prawie 2 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i odzwierciedla wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost potencjalnej produkcji.
(9) Ryzyko związane z przewidywaniami budżetowymi zawartymi w programie wydaje się zasadniczo zrównoważone.
Z drugiej jednak strony, w ostatnich latach Słowenia osiągała wyniki budżetowe, które były lepsze od przyjętych założeń, czemu sprzyjał m.in. skuteczny mechanizm budżetowy polegający na ograniczaniu wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych w odpowiedzi na niespodziewany niedobór dochodów.
Ponadto założenia dotyczące wzrostu gospodarczego mogą okazać się lepsze niż przewidywano, gdyby reformy strukturalne zostały wprowadzone w odpowiednim czasie.
Jednak potrzeba rygorystycznej realizacji polityk w celu zmniejszenia wydatków publicznych dla zrównoważenia spadku dochodów wynikającego z reformy podatkowej oraz ostatniej decyzji o modyfikacji indeksacji emerytur może zagrozić osiągnięciu tych celów.
W szczególności duży udział wydatków obowiązkowych wynika ze sztywnych ram prawnych, których uelastycznienie nadal jeszcze wymaga porozumienia politycznego.
(10) W związku z taką oceną ryzyka wydaje się, że nakreślona w programie sytuacja budżetowa zapewnia dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem.
Ponadto wydaje się wystarczająca, aby zapewnić osiągnięcie w 2008 r., zgodnie z planem, celu średniookresowego określonego w programie.
Ponieważ deficyt strukturalny w 2005 r. jest bliski celu średnioterminowego, tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średnioterminowego jest mniejsze niż roczna poprawa salda strukturalnego wynosząca jako wartość referencyjna 0,5 % PKB (wyższa w okresach dobrej koniunktury gospodarczej) zgodnie z paktem na rzecz stabilności i wzrostu.
Niewielkie działanie dostosowawcze przeprowadzone w 2006 r. umożliwiłoby osiągnięcie celu średnioterminowego odnoszącego się do budżetu.
(11) Szacuje się, że w 2005 r. wskaźnik długu publicznego brutto osiągnie 29,0 % PKB, znacznie poniżej wartości odniesienia określonej traktatem, która wynosi 60 % PKB.
Program przewiduje niewielkie zwiększenie wskaźnika zadłużenia w najbliższych dwóch latach, które w 2007 r. sięgnie 29,8 % PKB.
Zgodnie z przewidywaniami do 2008 r. zadłużenie ma spaść do 29,4 % PKB.
(12) Wydaje się, że w odniesieniu do stabilności finansów publicznych, zagrożenie w przypadku Słowenii jest wysokie ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa [3].
Stosunkowo niski wskaźnik zadłużenia będzie przyczyniał się do ograniczania wpływu skutków starzenia się społeczeństwa na budżet..
Słowenia i tak stanie jednak w obliczu bardzo dużego wzrostu wydatków publicznych.
Mimo że reforma emerytalna z 1999 r. znacznie złagodziła przyszły wzrost wydatków, jej skutki zostały częściowo zrównoważone przez modyfikację zasady indeksacji.
Dalsze zmiany w systemach emerytalnych, tak jak ujęte zostało to w programie, okażą się na pewnym etapie konieczne, by ograniczyć przyszły wzrost wydatków publicznych oraz zmniejszyć ryzyko dla równowagi długoterminowej.
Jeżeli nie zostaną przedsięwzięte żadne dalsze środki w celu zmniejszenia presji wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, długoterminowa równowaga finansów publicznych będzie zagrożona.
W tym względzie kluczowe jest staranne planowanie oraz przedsięwzięcie właściwych środków w odpowiednim czasie.
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Długoterminowa równowaga finansów publicznych nie została jednak wyraźnie uznana za priorytet polityki.
Pozostaje niejasność co do charakteru środków, co nie pozwala na ocenę możliwości realizacji strategii w dłuższej perspektywie.
(14) Krajowy program reform Słowenii przedłożony dnia 28 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia jako kluczowy priorytet określa przyjęcie euro w 2007 r.
Zaktualizowany program konwergencji ukierunkowany na stworzenie warunków pomyślnej integracji w UGW, m.in. poprzez poprawę jakości finansów publicznych, jest ściśle związany z obszernym wykazem środków politycznych zawartym w krajowym programie reform.
Jednak ponieważ pewna liczba środków pozostaje w dużej mierze nieokreślona, skutki budżetowe działań przewidzianych w krajowym programie reform nie zostały ujęte w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie konwergencji.
W świetle powyższej oceny Rada stwierdza, że program zmierza do ograniczenia inflacji do poziomu zbliżonego do średniej UE, przewidując jednocześnie ścieżkę stopniowego dostosowania fiskalnego.
Rada wzywa Słowenię do:
i) dokonania szybszego postępu na drodze do realizacji celu średniookresowego przyjętego w programie, w szczególności poprzez wdrożenie środków służących zmniejszeniu, zgodnie z planem, wskaźnika wydatków, jak również przez skoncentrowanie działań dostosowawczych w okresie początkowym;
ii) przedsięwzięcia środków w celu poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, zwłaszcza w odniesieniu do systemu emerytalnego.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 4,2 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 4,2 _BAR_ 3,8 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 3,6 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [4] _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [8] _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. [4] _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,1 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [4] _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. [4] _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [5] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [6] _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [7] _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 29,5 _BAR_ 29,0 _BAR_ 29,6 _BAR_ 29,8 _BAR_ 29,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 29,8 _BAR_ 29,3 _BAR_ 29,5 _BAR_ 29,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK styczeń 2005 r. _BAR_ 30,2 _BAR_ 30,7 _BAR_ 30,9 _BAR_ 29,7 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] W programie brakuje niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
W szczególności brakuje danych obowiązkowych dotyczących wzrostu wydajności pracy.
Nie przedstawiono też niektórych danych opcjonalnych dotyczących zmian na rynku pracy, zmian sald poszczególnych sektorów oraz zmian w zadłużeniu sektora instytucji rządowych i samorządowych.
Nie ma tabeli wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych z podziałem na funkcje.
[3] Szczegółowe informacje dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji dostępnej na stronie:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.
[4] Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie.
[5] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[6] W programie nie uwzględniono żadnych środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych.
[7] Prognozy służb Komisji nie uwzględniają środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych.
[8] Na podstawie szacunkowego potencjalnego wzrostu w wysokości odpowiednio 3,7 %, 3,5 %, 3,5 % i 3,5 % w latach 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Grecji na lata 2005-2008
(2006/C 82/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 14 marca 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Grecji obejmujący lata 2005-2008.
(2) W ciągu ostatnich dziesięciu lat dzięki dynamicznemu wzrostowi wydajności wzrost realnego PKB Grecji osiągnął średnio 312 % i należał do najwyższych w UE.
Utrzymujący się dynamiczny wzrost przyczynił się do intensywnej i realnej konwergencji, której towarzyszyły gwałtowny spadek inflacji HICP, pozostającej jednak nadal na poziomie znacznie powyżej średniej UE, oraz zwiększenie nierównowagi bilansu płatniczego.
Pomimo znacznego wzrostu gospodarczego deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych utrzymał się na średnim poziomie znacznie przewyższającym 5 % PKB i osiągnął 6,6 % PKB w 2004 r.
Łącznie z dużymi operacjami nieprzewidzianymi w budżecie deficyt przyczynił się do nagromadzenia długu publicznego, który w ciągu ostatnich dziesięciu lat był zbliżony do 110 % PKB, lub przewyższał tę wartość.
(3) Dnia 5 lipca 2004 r.
Rada uznała, że w Grecji istnieje nadmierny deficyt.
Dnia 17 lutego 2005 r.
Rada, zgodnie z art. 104 ust. 9, zdecydowała o wezwaniu Grecji do skorygowania nadmiernego deficytu do 2006 r.
W jesiennej prognozie służb Komisji z 2004 r., na podstawie której podjęto decyzję, zawarto przewidywania, że deficyt osiągnie 5,5 % PKB w 2004 r.
W swojej opinii z dnia 6 kwietnia 2005 r. w sprawie zaktualizowanej wersji programu stabilności z marca 2005 r., obejmującej lata 2004-2007, Rada zwróciła się do Grecji o wprowadzenie środków o stałym charakterze, pozwalających na skorygowanie nadmiernego deficytu najpóźniej do 2006 r., obniżanie deficytu dostosowywanego cyklicznie o co najmniej 0,5 % PKB, począwszy od 2007 r., zapewnienie szybszego obniżania zadłużenia, wdrożenie uchwalonych reform systemu emerytalnego w celu zapewnienia długoterminowej stabilności finansów publicznych oraz dalsze usprawnianie gromadzenia i przetwarzania danych sektora instytucji rządowych i samorządowych.
(4) W zaktualizowanej wersji programu deficyt za 2005 r. oszacowano na 4,3 % PKB [2] w porównaniu z szacunkiem wynoszącym 3,7 % PKB zawartym w prognozach służb Komisji z jesieni 2005 r. i w poprzedniej zaktualizowanej wersji.
Różnica między tymi wartościami odzwierciedla głównie skutki przeniesienia związane z opracowaną we wrześniu 2005 r. korektą wyników deficytu za lata 2002-2004, która doprowadziła zwłaszcza do korekty deficytu za rok 2004 do wartości 6,6 % PKB, podczas gdy w prognozach służb Komisji z jesieni 2005 r. uwzględniono jednorazowe przychody z ogłoszonych operacji sekurytyzacji, które się nie odbyły.
(5) Zaktualizowaną wersję programu przedstawiono dnia 21 grudnia 2005 r., trzy tygodnie po upływie terminu określonego w kodeksie postępowania w sprawie treści i formy programów stabilizacji i konwergencji.
Nowy program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania odnośnie do danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [3].
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że realny wzrost PKB wzrośnie z 3,6 % w 2005 r. do średnio 3,9 % w pozostałym okresie objętym programem.
W świetle dostępnych obecnie informacji scenariusz ten wydaje się być oparty na korzystnych założeniach dotyczących wzrostu, podczas gdy przewidywany rozwój poziomu wzrostu w perspektywie średniookresowej wydaje się nadmiernie wysoki, ponieważ zakłada stosunkowo wysoki wzrost produktu potencjalnego.
Przedstawione w programie założenia dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(7) Celem zawartej w zaktualizowanej wersji programu strategii budżetowej jest zmniejszenie deficytu poniżej wartości progowej równej 3 % PKB do 2006 r., zgodnie z wystosowanym przez Radę wezwaniem na mocy art. 104 ust. 9 oraz kontynuacja konsolidacji fiskalnej pozwalającej na zrównoważenie budżetu.
Korekta fiskalna została przyspieszona na 2006 r. Deficyt zmaleje z 4,3 % PKB w 2005 r. do 2,6 % w 2006 r. i następnie do 1,7 % w 2008 r.
Tendencje dotyczące nadwyżki pierwotnej są podobne, przy czym ma ona wzrosnąć z 0,9 % PKB do 2,8 %.
Planowana korekta ma zostać osiągnięta poprzez wyższe przychody z podatków oraz obniżenie wydatków (płatności z tytułu odsetek i spożycie publiczne).
Na 2006 r. przewidziano jednorazowe przychody równe 0,6 % PKB.
Korzystny scenariusz makroekonomiczny częściowo wyjaśnia zawarte w bieżącym programie przyspieszenie korekty w stosunku do harmonogramu zawartego w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu.
(8) W oparciu o dokonane na podstawie programu obliczenia służb Komisji, zgodne z powszechnie przyjętą metodologią, przewiduje się, że saldo strukturalne (tj. dostosowany cyklicznie budżet sektora instytucji rządowych i samorządowych nieuwzględniający środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) ma ulec poprawie z około -4,8 % PKB w 2005 r. do około -2,4 % w 2008 r., tj. ma zmniejszać się rocznie średnio o około 0,6 % PKB.
Celem średniookresowym dla budżetu określonym w programie zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych, czego zaktualizowana wersja programu nie zakłada do 2008 r.
Ponieważ zawarty w programie cel średniookresowy jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako -114 %), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest, według niniejszej oceny, na właściwym poziomie, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz kodeksie postępowania i tym samym odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewiduje program.
Korzystny scenariusz makroekonomiczny obarczony jest ryzykiem, brakuje przy tym informacji dotyczących środków planowanych na ostatnie lata programu.
Ponadto istnieje kilka nierozstrzygniętych kwestii statystycznych, nad których rozstrzygnięciem pracuje Eurostat (szacowanie nadwyżek środków ubezpieczenia społecznego oraz samorządów lokalnych), które mogą przyczynić się do skorygowania w górę wartości deficytu za okres do 2005 r., które to wartości mogą wiązać się z potencjalnymi skutkami przeniesienia na rok 2006 i później, podczas gdy jednorazowe środki zaplanowane na 2006 r. nie zostały jeszcze sklasyfikowane przez Eurostat jako zmniejszające deficyt.
(10) W oparciu o bieżące informacje, oraz przy uwzględnieniu wspomnianych powyżej zagrożeń, Grecja jest zasadniczo na dobrej drodze do skorygowania nadmiernego deficytu do 2006 r., to jest w terminie wyznaczonym przez Radę.
Zakładana wartość deficytu za 2005 r. wydaje się zgodna z rygorystyczną realizacją budżetu na 2005 r., podczas gdy zakładana w budżecie na 2006 r. docelowa wartość deficytu równa jest 2,6 % PKB.
Ponieważ uwzględnia ona jednorazowe przychody o wartości 0,6 % PKB, dokonana w 2006 r. korekta nadmiernego deficytu nie byłaby trwała.
Jednak korekta strukturalna z 2006 r. przekracza ustanowioną przez Radę minimalną wartość 0,6 % PKB.
Dla odmiany korekta w 2008 r., kiedy to w Grecji nadal trwać ma okres dobrej koniunktury, nie przekracza 0,5 % PKB.
Ponadto w oparciu o dokonane na podstawie danych zawartych w programie zgodne z powszechnie przyjętą metodologią obliczenia służb Komisji, przewiduje się, że dostosowywane cyklicznie saldo budżetowe w okresie objętym programem nie osiągnie minimalnej pośredniej wartości odniesienia.
(11) Według szacunków wskaźnik zadłużenia w 2005 r. miał osiągnąć około 108 % PKB, znacznie przekraczając przewidzianą w traktacie wartość odniesienia wynoszącą 60 % PKB.
Program przewiduje, że wskaźnik zadłużenia spadnie jeszcze o więcej niż 11 punktów procentowych przez okres objęty programem, głównie dzięki przewidywanej poprawie nadwyżek pierwotnych oraz niższym operacjom finansowym zwiększającym zadłużenie.
Zmiany wskaźnika zadłużenia będą prawdopodobnie mniej korzystne niż zakłada program ze względu na (1) wspomniane wyżej zagrożenie dla celów budżetowych; (2) niepewność związaną z korektą przepływów kapitału, która w przeszłości zazwyczaj była znaczna i wiązała się z powiększeniem zadłużenia.
W kontekście niniejszej oceny ryzyka wskaźnik zadłużenia wydaje się wystarczająco zmniejszać, zbliżając się do wartości referencyjnej.
(12) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych [4], wydaje się, że zagrożenie w przypadku Grecji jest wysokie ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Wskaźnik zadłużenia jest obecnie najwyższy w UE i ma utrzymać się na bardzo wysokim poziomie przez okres objęty prognozami aż do 2050 r.
Wskazuje to na konieczność rygorystycznej realizacji planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej oraz dalszej poprawy sytuacji budżetowej w celu zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych.
Jednocześnie istnieją obawy, że przewidywane zwiększenie nakładów rządowych związane z wydatkami na emerytury w okresie objętym prognozą poważnie zwiększy obciążenia dla finansów publicznych.
Aby ograniczyć zagrożenia dla stabilności finansów publicznych konieczne jest konsekwentne wdrażanie uchwalonych środków wykonawczych oraz opracowanie i przeprowadzenie dodatkowych reform strukturalnych, zwłaszcza systemu emerytalnego.
(13) Środki przewidziane w sektorze finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi w zakresie polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Program jest zwłaszcza zgodny z wytycznymi zalecającymi (i) zapewnienie stabilności gospodarczej, (ii) zagwarantowanie równowagi gospodarczej i fiskalnej, oraz (iii) promowanie wydajnego podziału zasobów, ukierunkowanego na wyższy wzrost i tworzenie miejsc pracy.
Jednak działania mające pomóc w sprostaniu wyzwaniom związanym z systemem emerytalnym są odkładane do czasu zawarcia przyszłego porozumienia społecznego.
(14) Krajowy program reform Grecji przedstawiony w dniu 15 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) długoterminowa stabilność finansów publicznych; (ii) zatrudnienie i edukacja; (iii) otoczenie biznesu i konkurencja; oraz (iv) badania, rozwój i innowacyjność.
Zaktualizowana wersja programu uwzględnia w pełni wpływ tych wyzwań na budżet.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności w dużym stopniu pokrywają się z działaniami określonymi w krajowym programie reform.
Program przedstawia między innymi środki zmniejszenia do 2007 r. stawki podatku od osób prawnych do 25 %, zwalczanie niepłacenia podatków, reformę opodatkowania nieruchomości oraz racjonalizację nakładów na służbę zdrowia.
W świetle powyższej oceny Rada z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podjęte dotychczas oraz to, że rząd nadaje priorytet trwałej redukcji deficytu.
Rada zauważa, że program zasadniczo uwzględnia korektę nadmiernego deficytu do 2006 r., pod warunkiem wprowadzenia wszystkich środków planowanej korekty oraz w zależności od wpływu na planowane deficyty ewentualnych dalszych korekt statystycznych w odniesieniu do danych budżetowych.
W świetle zaleceń wydanych przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 9 z dnia 17 lutego 2005 r.
Rada zwraca się do Grecji o:
i) wdrożenie niezbędnych środków o stałym charakterze prowadzących do korekty nadmiernego deficytu najpóźniej do 2006 r.;
ii) kontynuację obniżania deficytu w kategoriach strukturalnych w celu osiągnięcia określonego w programie celu średniookresowego, wykorzystując przy tym dobrą koniunkturę do ograniczenia wydatków pierwotnych;
iii) zintensyfikowanie starań mających na celu określenie i kontrolę czynników innych niż zadłużenie netto, które przyczyniają się do zmiany poziomu zadłużenia, w celu zapewnienia, by wskaźnik zadłużenia zmniejszał się odpowiednio, zbliżając się w zadowalającym tempie do wartości referencyjnej;
iv) kontrolę wydatków na publiczne świadczenia emerytalne, konsekwentne wdrażanie uchwalonych reform systemu emerytalnego oraz przeprowadzenie dodatkowych reform strukturalnych w celu zapewnienia długoterminowej stabilności finansów publicznych;
v) dalsze usprawnianie gromadzenia i przetwarzania danych sektora instytucji rządowych i samorządowych, zwłaszcza poprzez ulepszenie mechanizmów zapewniających szybkie i poprawne dostarczanie danych budżetowych, szczególnie w zakresie ubezpieczeń społecznych.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 4,7 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,8 _BAR_ 4,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 4,7 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r. _BAR_ 4,2 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,2 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r. _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[5] _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[9] _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r.
[5] _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 6,6 _BAR_ – 4,3 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 6,6 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r. _BAR_ – 6,1 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ 0,9 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r. _BAR_ – 0,4 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,7 _BAR_ 3,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[5] _BAR_ – 7,2 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 7,5 _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 4,6 _BAR_ – 4,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r.
[5] _BAR_ – 7,0 _BAR_ – 4,4 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [6] (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[7] _BAR_ – 7,2 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[8] _BAR_ – 7,5 _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 4,6 _BAR_ – 4,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r. _BAR_ – 7,0 _BAR_ – 4,4 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 109,3 _BAR_ 107,9 _BAR_ 104,8 _BAR_ 101,1 _BAR_ 96,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 109,3 _BAR_ 107,9 _BAR_ 106,8 _BAR_ 106 _BAR_ n.d. _BAR_
PS marzec 2005 r. _BAR_ 110,5 _BAR_ 109,5 _BAR_ 107,2 _BAR_ 104,7 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Wartość ta nie obejmuje 0,3 % PKB (512 milionów EUR) odpowiadającym zwrotowi na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
Jednak ponieważ był to jednorazowy wydatek, jego ujęcie nie miałoby żadnego wpływu na wysokość wysiłku fiskalnego w 2005 r., ani na ścieżkę dostosowawczą obejmującą lata 2006-2008.
[3] W programie brakuje niektórych danych obowiązkowych (kursy wymiany zostały przedstawione w kategoriach EUR/USD zamiast nominalnych efektywnych kursów wymiany) i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
[4] Szczegółowe informacje dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)
[5] Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie.
[6] Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z programem (0,6 % PKB w 2006 r.).
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z prognozami służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,8 % PKB w 2005 r.).
[9] W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 3,2 %, 3,5 %, 3,4 % i 3,2 % w latach 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Niemiec na lata 2005-2009
(2006/C 82/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 marca 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Niemiec.
(2) Wzrost PKB Niemiec w ciągu ostatnich 10 lat wynosił 1,4 % rocznie, czyli o ponad 0,5 punktu procentowego mniej od średniej w strefie euro.
Potencjał wzrostu w tym okresie stale się zmniejszał.
Żywotność gospodarki, której sprzyjał dynamiczny eksport, hamował zastój w popycie krajowym.
Po dłuższym okresie stagnacji na początku dekady, popyt i realny PKB ożywiły się na krótko w 2000 i 2004 r., po czym ponownie osłabły.
Ponieważ wskaźnik tworzenia nowych miejsc pracy również zmalał, stopa bezrobocia wzrosła do poziomu do 9,5 % siły roboczej.
Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych przekroczył w 2005 r. po raz czwarty z rzędu określoną w traktacie wartość odniesienia, która wynosi 3 % PKB.
Dług publiczny, który w 1991 r. był bliski wartości 40 % PKB, od 2002 r. przekracza określoną w traktacie wartość odniesienia wynoszącą 60 % PKB.
(3) W dniu 21 stycznia 2003 r.
Rada stwierdziła występowanie nadmiernego deficytu w Niemczech i zaleciła na podstawie art. 104 ust. 7 skorygowanie nadmiernego deficytu do 2004 r.
W komunikacie do Rady z grudnia 2004 r. w sprawie "sytuacji Niemiec i Francji wobec ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości" Komisja stwierdziła, że za właściwy termin dla korekty należy uznać rok 2005.
W styczniu 2005 r.
Rada zgodziła się z tym poglądem.
W dniu 14 marca 2006 r.
Rada postanowiła wezwać Niemcy w trybie art. 104 ust. 9 do przyjęcia do roku 2007 środków zmierzających do zaradzenia sytuacji nadmiernego deficytu.
W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. dotyczącej aktualizacji programu stabilności z grudnia 2004 r., obejmującej lata 2004-2008, Rada wezwała Niemcy do: podjęcia niezbędnych działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu w 2005 r.; w latach następujących po roku 2005 — wdrożenia korekt budżetowych oraz dołożenia niezbędnych starań strukturalnych, aby doprowadzić budżet do stanu bliskiego równowagi przed końcem okresu objętego programem; oraz kontynuowania reform strukturalnych w celu dalszej poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, w szczególności w odniesieniu do systemu opieki zdrowotnej.
(4) Według danych Eurostatu w 2005 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Niemczech wyniósł 3,3 % PKB.
Dane te, które zostaną jeszcze poddane dalszej ocenie pod względem jakościowym, są oparte na wstępnym zgłoszeniu Niemiec, przedłożonym Komisji zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 w dniu 24 lutego 2006 r.
Poprzednia aktualizacja programu stabilności wyznaczyła osiągnięcie wartości 2,9 % PKB jako cel na 2005 r.
(5) Aktualizacja programu stabilności została przedstawiona przez Niemcy w dniu 22 lutego 2006 r.
Program obejmuje lata 2005-2009.
Program zasadniczo zgodny jest z wzorcową strukturą programów stabilności i konwergencji określoną w nowym kodeksie postępowania [2].
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że nastąpi realny wzrost PKB z poziomu 0,9 % w 2005 r. do 1,4 % w 2006 r., przy jednoczesnym wzroście popytu krajowego.
Po okresie spowolnienia do 1 % w 2007 r. w późniejszych latach ma powrócić tendencja wzrostowa, a średnia stopa wzrostu w latach 2005-2009 ma wynieść 1,5 %.
Na profil wzrostu wpływają obrane przez nowy rząd koalicyjny kierunki polityczne.
W świetle dostępnych aktualnie informacji scenariusz referencyjny wydaje się prawdopodobny, choć w końcowych latach programu jest może nieco zbyt optymistyczny.
Przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(7) Głównym celem średnioterminowej strategii budżetowej wskazanej w programie jest zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych.
Aby osiągnąć ten cel, w programie proponuje się dalszą konsolidację budżetową, przy jednoczesnej poprawie warunków dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.
Program zakłada, że nadmierny deficyt budżetowy zostanie skorygowany do 2007 r.
Na lata 2006 i 2007 aktualizacja przewiduje deficyty nominalne w wysokości, odpowiednio, 3,3 % i 2,5 % PKB.
Deficyt ma następnie spadać o 0,5 punktu procentowego PKB rocznie, by ostatecznie osiągnąć wartość 1,5 % PKB w 2009 r.
Dostosowanie budżetowe opiera się zarówno na dochodach, jak i na wydatkach.
Jako zasadniczy element strategii konsolidacyjnej program wymienia ograniczenie wydatków socjalnych.
Po stronie dochodów wzrost udziału podatków jest w dużej mierze równoważony spadkiem udziału składek na ubezpieczenia społeczne.
Przewiduje się, że udział inwestycji publicznych w PKB będzie się utrzymywał na stałym poziomie.
W porównaniu z poprzednią aktualizacją ścieżka dostosowania zasadniczo pozostaje bez zmian.
Planowany wskaźnik deficytu ma być jednak każdego roku wyższy od przewidzianego w poprzedniej aktualizacji o 0,5 punktu procentowego (w zaokrągleniu), a w 2006 r. — nawet więcej
(8) Następstwem korekty nadmiernego deficytu do 2007 r. ma być według programu poprawa salda strukturalnego (tzn. dostosowanego cyklicznie salda budżetowego z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) o ponad jeden punkt procentowy łącznie w roku 2005 i 2007, przy czym punkt ciężkości będzie przypadał na rok 2007.
Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne obliczane zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią będzie się zwiększać średnio o 0,5 % PKB rocznie, choć wartość ta będzie nieco niższa w latach 2008 i 2009.
Jako cel średniookresowy dla sytuacji budżetowej program zakłada osiągnięcie równowagi w kategoriach strukturalnych, choć nie zmierza do osiągnięcia jej w okresie trwania programu.
Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalny punkt odniesienia (szacowany jako deficyt wynoszący około 1,75 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średnioterminowy mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest nieco bardziej ambitny niż wskazywałyby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Zagrożenia dla wyniku budżetowego w 2006 r. uważa się za zrównoważone.
Jednakże począwszy od 2007 r., wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewiduje się w programie.
Ograniczenia wydatków socjalnych, które nie są szczegółowo opisane w programie, ale mają stanowić zasadniczy wkład w dostosowanie budżetowe, są uzależnione od rygorystycznej realizacji planów.
Wydatki socjalne są jedną z głównych przyczyn przekroczenia celów budżetowych wyznaczonych w poprzednich programach.
Zagrożeniem dla celów budżetowych byłaby sytuacja, w której planowane zwolnienie ze składek na ubezpieczenia społeczne zostałoby w pełni zrealizowane bez osiągnięcia odpowiednich celów w zakresie wydatków.
Ponadto niewystarczający wzrost gospodarczy mógłby skutkować niewystarczającymi dochodami, co mogłoby się okazać trudne do zrekompensowania kolejnymi obniżkami w wydatkach w celu zachowania planowanej ścieżki wskaźnika deficytu.
Program zapowiada również przeprowadzenie do 2008 r. reformy podatku dochodowego od osób prawnych, a także reformy ubezpieczeń zdrowotnych i ubezpieczeń na opiekę długoterminową, które, o ile nie zostaną w pełni sfinansowane jak przewiduje program, w krótkiej perspektywie będą miały negatywny wpływ na deficyt.
(10) W świetle tej oceny ryzyka strategia budżetowa przyjęta w programie wydaje się spójna z zaleconą przez Radę korektą nadmiernego deficytu do roku 2007.
Jednak wydaje się, że wystarczający margines bezpieczeństwa zabezpieczający przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych pojawi się nie wcześniej niż w przedostatnim roku okresu objętego programem.
W latach następujących po korekcie nadmiernego deficytu tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średniookresowego jest zasadniczo zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego powinna wynieść 0,5 % PKB, rozumiane jako punkt odniesienia, oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury.
(11) Szacuje się, że w 2005 r. wskaźnik zadłużenia osiągnie poziom 67,5 %, czyli więcej niż wartość odniesienia określona w traktacie, która wynosi 60 % PKB.
Program przewiduje, że wskaźnik zadłużenia wzrośnie w 2006 r. do 69 % PKB (w zaokrągleniu), a następnie spadnie do poziomu 67 % pod koniec okresu objętego programem.
Wskaźnik zadłużenia może kształtować się mniej korzystnie niż przewiduje program, zważywszy na wspomniane wyżej zagrożenia dla osiągnięcia celów budżetowych.
W świetle tej oceny ryzyka wskaźnik zadłużenia może nie obniżać się dostatecznie szybko, aby zbliżyć się do wartości odniesienia w sposób wystarczający.
(12) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Niemiec odnotowuje się średni poziom zagrożenia ze strony przewidywanych kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa [3].
Reformy strukturalne przeprowadzone w poprzednich latach, a w szczególności reforma systemu emerytalnego, pomogły zahamować wzrost wydatków publicznych w przyszłości.
Ponieważ obecny poziom długu publicznego brutto przewyższa określoną w traktacie wartość odniesienia, która wynosi 60 % PKB, a deficyt strukturalny jest wysoki, w celu zmniejszenia zagrożeń dla długoterminowej stabilności konieczne jest rygorystyczne przeprowadzenie silnej konsolidacji budżetowej w okresie objętym programem.
(13) Przewidziane w programie środki w sektorze finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Niemcy planują w szczególności przeprowadzenie kilku reform strukturalnych w celu poprawy stabilności finansów państwa w średniej i długiej perspektywie.
Jeżeli ograniczenie wydatków w zakresie systemów ubezpieczeń społecznych zostanie wykonane zgodnie z planem, struktura wydatków publicznych będzie sprzyjać czynnikom wywołującym wzrost gospodarczy, zgodnie ze strategią lizbońską.
(14) Krajowy program reform Niemiec, przedstawiony w dniu 7 grudnia 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, określa sześć priorytetowych obszarów: społeczeństwo oparte na wiedzy; funkcjonowanie rynku i konkurencyjność; otoczenie gospodarcze; stabilność finansów publicznych (łącznie z trwałym wzrostem i zabezpieczeniami społecznymi); innowacje ekologiczne; oraz reorientację rynku pracy.
Ogólnie rzecz biorąc, środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Skutki dla budżetu działań nakreślonych w krajowym programie reform znajdują w dużej mierze odzwierciedlenie w zawartych w programie stabilności prognozach budżetowych.
Oprócz treści krajowego programu reform program stabilności przewiduje, jako część reform sytemu federalnego, że potencjalne sankcje, jakie mogą wyniknąć ze stosowania Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, rozdzielono by zgodnie z pewną zasadą między poszczególne poziomy rządu.
Rozwiązanie to zostałoby wprowadzone do niemieckiej konstytucji.
W świetle powyższej oceny Rada z zadowoleniem przyjmuje fakt przyznania przez rząd nadrzędnego znaczenia przedstawionej w programie konsolidacji budżetowej, jednak dostrzega pewne zagrożenia dla realizacji celów budżetowych oraz długoterminowej stabilności finansów publicznych. W świetle decyzji Rady z dnia 14 marca 2006 r., zgodnie z art. 104 ust. 9 traktatu Rada wzywa Niemcy do:
- zapewnienia, by planowane łączne dostosowanie strukturalne wyniosło przynajmniej jeden punkt procentowy (łącznie) w latach 2006 i 2007, co w sposób wiarygodny i trwały sprowadziłoby deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB tak szybko jak to tylko możliwe, a najpóźniej do 2007 r.;
- szybkiego osiągnięcia średnioterminowego celu budżetowego przez obniżanie salda strukturalnego o przynajmniej 0,5 punktu procentowego rocznie po skorygowaniu nadmiernego deficytu, w szczególności przez rygorystyczne wprowadzanie planowanych ograniczeń wydatków, by móc dzięki temu zapewnić planowane ulgi w zakresie składek na ubezpieczenia społeczne oraz przez zapobieganie zagrożeniom, jakie zapowiedziana reforma podatku dochodowego od osób prawnych może wywołać w kontekście konsolidacji budżetowej;
- wprowadzenia w życie planowanej reformy systemu federalnego, aby udoskonalić ramy budżetowe i przyczynić się w ten sposób do zapewnienia, że cele budżetowe zostaną osiągnięte na wszystkich szczeblach rządu.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM) przed objęciem urzędu przez nowy rząd w listopadzie 2005 r., oparte na założeniu, że polityka się nie zmieni; obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS luty 2006 _BAR_ 1,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1 _BAR_ 1,75 _BAR_ 1,75 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[9] _BAR_ 1,6 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,75 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS luty 2006 r. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS luty 2006 r. [4] _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[8] _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[4] _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,0 _BAR_ — _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PS luty 2006 r. _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 2 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 3,75 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 2 _BAR_ – 1,5 _BAR_ — _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS luty 2006 r. _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,5 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0 _BAR_ 0,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PS luty 2006 r. [4] _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[4] _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,3 _BAR_ — _BAR_
Saldo strukturalne [5] (% PKB) _BAR_ PS luty 2006 r. [6] _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[7] _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Dług rządowy brutto (% PKB) _BAR_ PS luty 2006 r. _BAR_ 65,5 _BAR_ 67,5 _BAR_ 69 _BAR_ 68,5 _BAR_ 68 _BAR_ 67 _BAR_
KOM listopad 20057 r.
[10] _BAR_ 66,4 _BAR_ 68,6 _BAR_ 70,0 _BAR_ 71,4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 65,5 _BAR_ 66 _BAR_ 66 _BAR_ 65,5 _BAR_ 65 _BAR_ — _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Podobnie jak w poprzednich latach aktualizacja zawiera jedynie zaokrąglone dane liczbowe, a czasami średnie okresowe dla końcowych lat objętych programem.
Brakuje w nim niektórych danych obowiązkowych i fakultatywnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania (w szczególności brak jest danych na temat bezrobocia, sald w poszczególnych sektorach oraz podziału dochodów z podatków).
[3] Szczegóły dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).
[4] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[5] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[6] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z programem (0,1 % PKB w 2005 r.).
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r.
[8] Na podstawie szacowanego potencjalnego wzrostu w wysokości, odpowiednio, 1,1 %, 1,1 %, 1,1 % i 1,2 % w latach 2004-2007.
[9] Zgodnie z pierwszymi szacunkami wzrost gospodarczy w 2005 r. wyniósł 0,9%.
Według śródokresowej prognozy służb Komisji z dnia 21 lutego 2006 r. wzrost gospodarczy w 2006 r. powinien wynieść 1,5 %.
[10] Wskaźnik obliczono, stosując do szeregu PKB starą metodę alokacji FISIM (usług pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio), tak więc dane te nie są bezpośrednio porównywalne.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Hiszpanii na lata 2005-2008
(2006/C 82/03)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 14 marca 2006 r. Rada przeanalizowała uaktualniony program stabilności Hiszpanii obejmujący lata 2005-2008.
(2) Realny wzrost PKB w Hiszpanii, przy średniej rocznej stopie wynoszącej 3,5 %, był jednym z najwyższych w Europie w ciągu ostatnich 10 lat.
Do dynamicznego wzrostu przyczynił się wzrost liczby nowych miejsc pracy sięgający 3,25 % rocznie.
Hiszpania pozostawała natomiast w tyle w stosunku do państw strefy euro w zakresie wzrostu produktywności (0,5 % w porównaniu z 1 % w strefie euro).
Inflacja HICP spadła wprawdzie do poziomu bliskiego 3 % w 2004 r., ale nadal pozostawała powyżej średniej dla strefy euro.
Wyższa inflacja i niższy wzrost produktywności w porównaniu z głównymi partnerami (handlowymi) Hiszpanii doprowadziły do spadku konkurencyjności, co wraz z silnym popytem krajowym przyczyniło się do pogorszenia się bilansu płatniczego, którego deficyt w 2005 r. wyniósł 6,5 % PKB.
Konsolidacja fiskalna w drugiej połowie lat 90. przyczyniła się do powstrzymania tego trendu.
(3) W opinii z dnia 8 marca 2005 r. w sprawie poprzedniego zaktualizowanego programu stabilności, również obejmującego lata 2004-2008, Rada zwróciła się do Hiszpanii o podjęcie działań, które zapobiegną pojawianiu się trendów niesprzyjających trwałemu rozwojowi, w szczególności poprzez kompleksową reformę systemu emerytalnego mającą na celu ściślejsze powiązanie składek i świadczeń.
(4) W odniesieniu do wykonania budżetu za 2005 r. nadwyżka sektora instytucji rządowych i samorządowych przewidywana jest na poziomie 1 % PKB, podczas gdy w prognozie służb Komisji z jesieni przyjęto 0,2 %, a w poprzedniej aktualizacji 0,1 % PKB.
Fakt osiągnięcia wyników lepszych, niż zakładał to cel wyznaczony na ubiegły rok, wynika z wyższych niż oczekiwano przychodów przy równoczesnym bardzo prawdopodobnym utrzymaniu pułapu wydatków administracji centralnej.
(5) Nowy program zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych określone dla programów stabilności i konwergencji w nowym kodeksie postępowania [2].
Aktualizację przedłożono cztery tygodnie po terminie przewidzianym w nowym kodeksie postępowania upływającym dnia 1 grudnia.
(6) Przewiduje się, że w okresie objętym programem wzrost PKB wyniesie około 3,25 %.
Przewiduje się, że PKB będzie zagwarantowany przez popyt krajowy, mimo oczekiwań dotyczących spowolnienia wzrostu spożycia indywidualnego gospodarstw domowych i spożycia publicznego oraz budownictwa mieszkaniowego.
Oczekuje się zmniejszenia negatywnego wpływu handlu zagranicznego, a jednocześnie przewiduje się, że wielkość zadłużenia zagranicznego netto będzie dalej rosnąć, przekraczając 8 % PKB w 2008 r.
Inflacja powinna zmniejszyć się z 3,5 % w 2005 r. do 2,25 % w 2008 r.
Na podstawie prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. przedstawiony scenariusz makroekonomiczny wydaje się być realny, mimo że negatywny wpływ handlu zagranicznego na wzrost może być większy, prowadząc tym samym do szybszego pogarszania się bilansu płatniczego; wyższa może być też inflacja.
(7) Celem aktualizacji jest: (i) utrzymanie stabilności budżetowej w ciągu cyklu gospodarczego, zgodnie z przeprowadzaną reformą uregulowań na rzecz stabilności budżetowej, (ii) priorytetowe traktowanie produktywnych wydatków publicznych i polityki mającej na celu poprawę jakości finansów publicznych oraz (iii) zapewnienie długookresowej stabilności finansów publicznych jako środka niezbędnego do zagwarantowania wystarczającego poziomu i stabilności wydatków socjalnych.
Planuje się spadek nadwyżki salda budżetowego sektora instytucji rządowych i samorządowych z 1 % PKB w 2005 r. do około 0,5 % w 2008 r.
Rozkład w czasie nadwyżki pierwotnej jest podobny, gdyż zmniejsza się ona z 2,75 % w 2005 r. do 2 % w 2008 r.
Podczas gdy zapowiedziana, ale jeszcze nie przedstawiona reforma podatków bezpośrednich spowodowałaby w okresie objętym programem obniżenie dochodów z podatków o 0,5 % PKB, wydatki miałyby zasadniczo pozostać na niezmienionym poziomie.
Poprzednia aktualizacja przewidywała mniejsze, aczkolwiek rosnące nadwyżki.
Różnica pomiędzy obiema aktualizacjami uwidacznia się w tym, że deficyt w 2004 r. był znacznie niższy niż przewidywano rok wcześniej, a skutki tego będą się przenosiły z roku na rok w całym okresie objętym programem.
(8) Zgodnie z obliczeniami wykonanymi przez służby Komisji na podstawie programu w oparciu o powszechnie przyjętą metodologię przewiduje się, że saldo strukturalne (tzn. budżet sektora instytucji rządowych i samorządowych z uwzględnieniem dostosowań cyklicznych oraz bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) w latach 2005-2007 osiągnie stabilną nadwyżkę w wysokości około 1,25 % PKB.
W 2008 r. spadłaby ona do około 1 % z uwagi na znaczną redukcję szacowanej ujemnej luki produktowej.
Program określa cel średniookresowy polegający na osiągnięciu równowagi budżetowej w kategoriach strukturalnych oraz planuje utrzymanie salda strukturalnego, które będzie spełniać cel średniookresowy programu z dużym marginesem przez cały okres objęty programem.
Cel średniookresowy wyznaczony w programie jest właściwy, ponieważ mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż wskazywałyby wskaźnik zadłużenia i długookresowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Podsumowując, zagrożenia dla celów budżetowych wydają się być zasadniczo zrównoważone.
Prognozy budżetowe zawarte w aktualizacji opierają się na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu, niższych od aktualnie szacowanego potencjalnego wzrostu PKB oraz zgodnych z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r.
(10) W świetle powyższej oceny ryzyka założenia budżetowe przedstawione w programie wydają się być wystarczające do utrzymania celu średniookresowego do 2008 r., tak jak przewidziano w programie.
Ponadto strategia budżetowa zapewnia wystarczający margines bezpieczeństwa pozwalający uniknąć przekroczenia progu 3 % PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych w latach 2005-2008.
Kurs polityki fiskalnej jest, z uwagi na brak procykliczności, zgodny z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu.
(11) Przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia spadnie z 43 % PKB w 2005 r. do 36 % PKB w 2008 r., pozostając znacznie poniżej ustanowionej w traktacie wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB.
Przewidziane w programie wysokie nadwyżki salda pierwotnego stanowią siłę napędową redukcji zadłużenia.
Podsumowując, ścieżka redukcji zadłużenia przewidziana w aktualizacji wydaje się być realna.
(12) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w Hiszpanii odnotowuje się średni poziom zagrożenia spowodowanego przewidywanymi kosztami budżetowymi związanymi ze starzeniem się społeczeństwa.
Korzystna obecnie sytuacja budżetowa, w tym także sytuacja pod względem zadłużenia oraz akumulacji aktywów w rezerwowym funduszu świadczeń socjalnych, przyczynia się w pewien sposób do absorpcji planowanego wzrostu wydatków emerytalnych.
W świetle znacznego zwiększenia tych wydatków w okresie objętym prognozą wdrożenie środków w ramach zapowiadanej reformy opieki społecznej, mających na celu powstrzymanie wpływu, jaki na budżet wywiera fakt starzenia się społeczeństwa — zwłaszcza w odniesieniu do emerytur — mogłoby stanowić istotny czynnik ograniczania zagrożenia stabilności finansów publicznych.
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej, zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Zwłaszcza kurs polityki fiskalnej opisany w programie zapewnia przestrzeganie średniookresowego celu budżetowego, unika procykliczności i powinien pomóc zaradzić zagrożeniom związanym z nierównowagą bilansu płatniczego.
Strategia budżetowa priorytetowo traktuje środki mające na celu zwiększenie produktywności i zachęcenie do gromadzenia kapitału rzeczowego, ludzkiego czy kapitału wiedzy.
Dnia 10 listopada 2005 r. partnerom społecznym przedłożono obszerny pakiet reform systemu ubezpieczeń społecznych.
(14) Krajowy program reform Hiszpanii przedstawiony dnia 13 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) obniżenie stosunku zadłużenia do PKB do 34 % w 2010 r. oraz (ii) względny wzrost wydatków produkcyjnych (takich jak wydatki na infrastrukturę, badania i rozwój, poprawę edukacji i zasoby ludzkie).
Skutki dla budżetu nakreślone w krajowym programie reform znajdują pełne odzwierciedlenie w prognozach budżetowych zawartych w zaktualizowanym programie stabilności.
Środki w sektorze finansów publicznych przedstawione w programie stabilności pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
W świetle powyższej oceny Rada stwierdza, że sytuacja budżetowa jest ogólnie dobra, zaś strategia budżetowa stanowi przykład prawidłowego kształtowania polityki fiskalnej w zgodzie z wymogami paktu.
Istotne jest utrzymanie dobrej sytuacji budżetowej w świetle rosnącej nierównowagi bilansu płatniczego.
Rada zwraca się do Hiszpanii o wdrożenie przewidzianych środków służących rozwiązaniu kwestii długookresowych skutków budżetowych starzenia się społeczeństwa.
Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognoza gospodarcza służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,2 _BAR_ 3,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,2 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_
Inflacja HICP [7] (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[7] _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,4 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,4 _BAR_ 2,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,4 _BAR_
Luka produktowa (w % potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[3] _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[3] _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 0,1 _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,9 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ – 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 0,8 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,4 _BAR_
Saldo pierwotne (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[3] _BAR_ – 0,1 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[3] _BAR_ – 0,7 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,4 _BAR_
Saldo strukturalne [4] (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [5] _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[5] _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[5] _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,4 _BAR_
Dług publiczny brutto (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 46,6 _BAR_ 43,1 _BAR_ 40,3 _BAR_ 38,0 _BAR_ 36,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 46,9 _BAR_ 44,2 _BAR_ 41,9 _BAR_ 40,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 49,1 _BAR_ 46,7 _BAR_ 44,3 _BAR_ 42,0 _BAR_ 40,0 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, można znaleźć na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] W programie brakuje niektórych danych obowiązkowych (stopy procentowe, spożycie ogólnospołeczne i przewidywania dotyczące transferów socjalnych ogółem) oraz opcjonalnych, o których mowa w nowym kodeksie postępowania.
[3] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[4] Saldo z uwzględnieniem zmian cyklicznych (jak w poprzednich wierszach) z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[5] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu (przejęcie zadłużenia krajowego przedsiębiorstwa kolejowego RENFE w wysokości 0,7 % PKB, a telewizji publicznej RTVE w wysokości 0,1 % PKB w 2004 r.).
[6] Zgodnie ze wstępnymi szacunkami wzrost w 2005 r. wyniósł 3,4 %.
Okresowa prognoza służb Komisji z dnia 21 lutego 2006 r. przewiduje w 2006 r. wzrost na poziomie 3,1 %.
[7] Deflator spożycia indywidualnego gospodarstw domowych.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Francji na lata 2005-2009
(2006/C 82/04)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 marca 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Francji, który obejmuje lata 2005–2009.
(2) Wzrost PKB we Francji był w ciągu ostatnich 10 lat zbliżony do średniej w strefie euro wynoszącej 2,3 %.
Od 1998 r. był wyższy o około pół punktu procentowego, czemu sprzyjał stosunkowo dynamiczny popyt krajowy.
Mimo tych dość dobrych wyników w wyżej wspomnianym okresie, wskaźnik zatrudnienia wzrósł jedynie nieznacznie, a wskaźnik bezrobocia utrzymywał się na wysokim poziomie, chociaż ostatnio spadł z 10,2 % w marcu 2005 r. do 9,5 % w styczniu 2006 r.
Po tym jak deficyt osiągnął rekordowy poziom 6 % PKB w 1993 r., sytuacja budżetowa uległa poprawie, a wartość odniesienia określona w traktacie na poziomie 3 % PKB była przestrzegana począwszy od 1997 r.
Wartość odniesienia była jednak ponownie przekraczana począwszy od 2002 r., w miarę pogarszania się sytuacji budżetowej, co częściowo spowodowane było spowolnieniem wzrostu gospodarczego.
Od 2004 r. wskaźnik deficytu ulega obniżeniu.
(3) W dniu 3 czerwca 2003 r. Rada uznała, że we Francji istnieje nadmierny deficyt i na podstawie art. 104 ust. 7 zaleciła jego skorygowanie do 2004 r.
Komisja w swoim komunikacie do Rady z grudnia 2004 r. w sprawie sytuacji Niemiec i Francji w odniesieniu do zobowiązań tych państw w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości stwierdziła, że rok 2005 powinien zostać uznany za stosowny termin korekty.
W styczniu 2005 r. Rada zgodziła się z tą opinią.
Rada w swojej opinii z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie zaktualizowanej wersji programu stabilności z grudnia 2004 r., obejmującej lata 2004-2008, zwróciła się do Francji o podjęcie niezbędnych działań dla zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w 2005 r., a następnie kontynuowania konsolidacji budżetowej, oraz o wdrożenie reform strukturalnych i kontrolowanie wydatków w celu zagwarantowania realizacji celów wieloletnich w zakresie wydatków.
(4) Jeśli chodzi o wykonanie budżetu w roku 2005, w prognozie służb Komisji z jesieni 2005 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) oszacowano na 3,2 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności zakładano, że osiągnie on 2,9 % PKB, natomiast zgodnie z wersją obecną ma wynieść 3 % PKB.
Mimo warunków makroekonomicznych, które wydają się mniej korzystne w porównaniu z poprzednią wersją programu, nowe informacje częściowe wskazują, że deficyt w 2005 r. może zostać obniżony do ok. 3 % PKB, w szczególności dzięki lepszej kontroli wydatków publicznych, wysokim przychodom pozafiskalnym oraz podatkom opartym na cenach aktywów, jak również dodatkowym przychodom pod koniec grudnia związanym ze zmianą przepisów w zakresie podatków od osób prawnych.
Należy również zauważyć, że obniżenie deficytu w 2005 r. obejmowało znaczące środki jednorazowe.
(5) Program jest zasadniczo zgodny ze wzorową strukturą programów stabilności i konwergencji oraz wymogami dotyczącymi przekazywania danych określonymi w nowym kodeksie postępowania [2].
Zaktualizowana wersja programu przedłożona została 6 tygodni po terminie wyznaczonym w kodeksie postępowania na dzień 1 grudnia, co wynikało z chęci uwzględnienia w strategii intensywnych działań na rzecz redukcji zadłużenia niektórych propozycji ograniczenia zadłużenia zawartych w tzw. sprawozdaniu Pébereau [3].
(6) Program zawiera dwa różne scenariusze przewidywań makroekonomicznych i budżetowych: scenariusz niewielkiego wzrostu i scenariusz znaczącego wzrostu.
Przy dokonywaniu oceny przewidywań budżetowych za scenariusz odniesienia przyjęto scenariusz niewielkiego wzrostu, ponieważ na podstawie dostępnych obecnie informacji wydaje się, że jest on oparty na wiarygodnych założeniach dotyczących wzrostu.
Scenariusz ten przewiduje, że tempo realnego wzrostu PKB wzrośnie z 1,5 %-2 % w 2005 r. do średnio 214 % w pozostałej części okresu objętego programem.
Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.
(7) Celem określonym w zaktualizowanej wersji programu jest przywrócenie równowagi finansów publicznych oraz obniżenie wskaźnika odzwierciedlającego stosunek zadłużenia publicznego do PKB poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % do roku 2010.
Program potwierdza także, że w 2005 r. deficyt powinien zostać obniżony do 3 % (wartość odniesienia), a począwszy od 2006 r. zejść poniżej tej wartości.
W okresie objętym programem przewiduje się obniżenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) w 2009 r. o 2 punkty procentowe, tj. do 1 % PKB.
Nadwyżka pierwotna przywracana byłaby począwszy od 2007 r.
Podobnie jak w poprzednich zaktualizowanych wersjach programu planowana konsolidacja opiera się na wydatkach.
Strategia średniookresowa oparta jest na celach wieloletnich dotyczących wzrostu realnych wydatków publicznych, które oznaczają obniżenie wskaźnika relacji wydatków do PKB.
W porównaniu z poprzednią wersją programu wersja zaktualizowana przewiduje opóźnienie planowanego obniżenia deficytu, w części odzwierciedlając mniej korzystne uwarunkowania makroekonomiczne i przyspieszone obniżenie stawek podatkowych.
Środki jednorazowe w 2006 r. nadal będą miały skutki obniżające deficyt, lecz w mniejszym stopniu niż w 2005 r.
(8) W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. dostosowanego cyklicznie salda nieuwzględniającego środków jednorazowych i innych środków tymczasowych), obliczanego zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką, o średnio 0,6 % PKB rocznie.
Celem średniookresowym dla sytuacji budżetowej wyznaczonym przez władze jest osiągnięcie nie w okresie objętym programem, lecz do 2010 r. określonego salda strukturalnego.
Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 112 % PKB), jego osiągnięcie powinno zapewnić margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem wystąpienia nadmiernego deficytu.
Cel średniookresowy wyznaczony w programie mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i uwzględnia odpowiednio wskaźnik zadłużenia oraz długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Wynik budżetowy może być gorszy niż przewiduje program.
Jeśli chodzi o rok 2006, pesymistyczne założenia wynikają ze scenariusza makroekonomicznego i z faktu, że przychody mogą być niższe, a wydatki na administrację lokalną i ochronę zdrowia — wyższe.
Jeśli chodzi o pozostałą część okresu pozytywnie ocenia się fakt, że cele wyznaczone w zaktualizowanej wersji programu są ambitne.
Uściślenie zasad dotyczących wzrostu wydatków na różnych szczeblach sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) przyczyni się do poprawy nadzoru nad finansami publicznymi oraz zwiększenia poczucia odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych podmiotów publicznych za kontrolę wydatków.
Z zadowoleniem przyjmuje się ściślejszą kontrolę wydatków publicznych oraz niedawne wzmocnienie mechanizmów stosowania zasad związanych z wydatkami na ochronę zdrowia, takich jak utworzenie stałego komitetu obejmującego wszystkie podmioty publiczne, który będzie odpowiedzialny za redakcję wniosków dotyczących kontroli wydatków publicznych i zmniejszenia zadłużenia.
Jednak kontrola wydatków będzie musiała zostać wdrożona bardzo rygorystycznie, biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia w zakresie realizacji ogólnych celów dotyczących salda budżetowego.
Nowe cele oznaczają radykalne zmniejszenie wydatków w porównaniu z celami poprzednimi, co wymagać będzie zakrojonych na szeroką skalę reform strukturalnych, wymagających dalszego opisu, zwłaszcza w odniesieniu do władz lokalnych.
(10) Jeżeli powyższe ryzyko stanie się faktem, trwałe obniżenie deficytu poniżej 3 % PKB wymagałoby podjęcia dodatkowych kroków w 2006 r.
Planowana korekta salda strukturalnego w 2006 r. wynosi mniej niż 0,5 % PKB.
W późniejszym okresie tempo dostosowania do celu średnioterminowego określonego w programie jest zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego powinna wynieść 0,5 % PKB (co stanowi pośrednią wartość odniesienia).
Jednak jeżeli spełnią się wspomniane wyżej obawy, osiągnięcie celu średnioterminowego określonego w programie do roku 2010 nie jest pewne.
Wydaje się, że kierunek polityki budżetowej wyznaczony w programie wydaje się zapewniać wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych na koniec okresu trwania programu.
(11) Według szacunków wskaźnik zadłużenia w 2005 r. miał osiągnąć 66 % PKB, przekraczając przewidzianą w traktacie wartość odniesienia wynoszącą 60 % PKB.
Program przewiduje, że wskaźnik zadłużenia obniży się o 3 punkty procentowe w okresie objętym programem.
Ewolucja wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidywana, zważywszy przede wszystkim na wspomniane wyżej zagrożenia dotyczące osiągnięcia celów budżetowych.
W kontekście niniejszej oceny ryzyka tempo obniżania wskaźnika zadłużenia do poziomu wartości odniesienia może być niewystarczające.
Jednak rząd zapowiedział ostatnio, że wszelkie przychody pozafiskalne związane ze wzrostem będą przeznaczane na zmniejszanie deficytu, co spotkało się z pozytywnym przyjęciem.
(12) Jeśli chodzi o równowagę finansów publicznych, Francja stoi w obliczu średniego zagrożenia ze względu na przewidywane koszty dla budżetu związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Niedawne reformy, w szczególności reforma emerytalna z 2003 r., pomogły znacząco ograniczyć przyszły wzrost wydatków publicznych, ale pełne wdrożenie tych reform będzie miało kluczowe znaczenie dla zapewnienia oczekiwanych rezultatów.
Obecny poziom wskaźnika zadłużenia publicznego przekracza określoną w traktacie wartość wynoszącą 60 % PKB, a deficyt strukturalny utrzymujący się aktualnie na wysokim poziomie — jeżeli nie ulegnie zmianie — uniemożliwi niezbędną redukcję zadłużenia zważywszy na przyszłe koszty dla budżetu związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Dlatego przy braku dodatkowych reform konieczna jest silna konsolidacja budżetowa w celu ograniczenia zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych.
(13) Przewidywane środki w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
W szczególności Francja planuje wdrożyć kilka reform strukturalnych dla zapewnienia obniżenia wzrostu wydatków publicznych oraz poprawy stabilności finansów publicznych w perspektywie średnio- i długoterminowej, przy czym korekta nadmiernego deficytu może wymagać środków dodatkowych.
(14) W krajowym programie reform Francji, przedłożonym dnia 7 listopada 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, zidentyfikowano trzy główne priorytety: a) stworzenie warunków niezbędnych do intensywnego rozwoju gospodarczego, w tym stabilności finansów publicznych, b) ograniczenie bezrobocia i zwiększenie zatrudnienia oraz c) budowa gospodarki opartej na wiedzy.
Również poprawa produktu potencjalnego — w szczególności poprzez realizację tzw. planu nadzwyczajnego na rzecz wzrostu zatrudnienia oraz innych reform z zakresu rynku pracy — jest jednym z trzech filarów strategii budżetowej Francji nakreślonej w zaktualizowanej wersji programu.
Ogólnie rzecz biorąc, środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności w dużym stopniu pokrywają się z działaniami określonymi w krajowym programie reform.
Program stabilności uzupełnia te środki zmianami instytucjonalnymi w sektorze finansów publicznych, w szczególności poprzez określenie i uściślenie zasad dotyczących wzrostu wydatków na wszystkich szczeblach podsektorów sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) oraz stworzenie podstaw lepszej koordynacji pomiędzy podmiotami zainteresowanymi.
Nie wszystkie budżetowe skutki działań określonych w krajowym programie reform znajdują jednak odpowiednio szczegółowe przestawienie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie stabilności.
Zważywszy na powyższą ocenę Rada uznaje, że nadanie priorytetu działaniom służącym zmniejszeniu zadłużenia w programie stabilności Francji jest pożądane, stwierdzając jednak, że osiągnięcie celów budżetowych oraz stabilizacja finansów publicznych w perspektywie długoterminowej wiążą się z pewnym ryzykiem.
W świetle komunikatu Komisji z grudnia 2004 r. zatwierdzonego przez Radę w styczniu 2005 r., byłoby wskazane, aby Francja:
- zapewniła niezbędną korektę salda strukturalnego w celu obniżenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) poniżej poziomu 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały;
- przedsięwzięła niezbędne środki dla zapewnienia planowanej konsolidacji fiskalnej mającej służyć osiągnięciu celu średniookresowego oraz dla poprawy stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej; oraz
- wzmocniła nadzór oraz uściśliła zasady dotyczące wydatków określone dla podsektorów sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government), tak aby zapewnić przestrzeganie ambitnych wieloletnich pułapów wydatków.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); kalkulacje służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS styczeń 2006 r. [4] _BAR_ 2,3 _BAR_ 1,5–2,0 _BAR_ 2,0–2,5 _BAR_ 2,25 _BAR_ 2,25 _BAR_ 2,25 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[11] _BAR_ 2,3 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS styczeń 2006 r. [4] _BAR_ 2,3 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,75 _BAR_ 1,75 _BAR_ 1,75 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 [10] r. _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS styczeń 2006 r. [5] _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[9] _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) (% PKB) _BAR_ PS styczeń 2006 r. _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS styczeń 2006 r. _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ – 0,7 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PS styczeń 2006 r. [5] _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 3,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 [6] r. _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [5] (% PKB) _BAR_ PS styczeń 2006 r. [7] _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [8] _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 3,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS styczeń 2006 r. _BAR_ 65,1 _BAR_ 65,8 _BAR_ 66,0 _BAR_ 65,6 _BAR_ 64,6 _BAR_ 62,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 65,1 _BAR_ 66,5 _BAR_ 67,1 _BAR_ 68,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 64,8 _BAR_ 65,0 _BAR_ 64,6 _BAR_ 63,6 _BAR_ 62,0 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście dostępne są na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] W programie brakuje niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
Jeśli chodzi o dane obowiązkowe, brakuje głównie założeń dotyczących długo- i krótkoterminowych stóp procentowych.
Natomiast jeśli chodzi o dane opcjonalne, brakuje informacji na temat wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) z podziałem na funkcje, danych dotyczącej długoterminowej stabilności finansów publicznych oraz zmian na rynku pracy.
[3] Sprawozdanie niezależnego komitetu wysokiego szczebla ustanowionego przez rząd Francji w celu dokonania analizy długu publicznego oraz określenia możliwości jego ograniczenia, które opublikowane zostało w połowie grudnia 2005 r.
[4] Dla dalszych obliczeń zastosowano odpowiednie wartości dokładne.
[5] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[6] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe według obliczeń służb Komisji (0,6 % PKB w 2005 r. (widoczna mniejsza różnica pomiędzy saldem strukturalnym i saldem dostosowanym cyklicznie wynika z zaokrąglenia), 0,2 % PKB w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
[8] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (0,5 % PKB w 2005 r. oraz 0,2 % w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
[9] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 2,3 % w 2004 r., 1,9 % w 2005 r., 2,2 % w 2006 r. oraz 2,4 % w latach 2007-2009.
[10] Zmiana inflacji HICP na CPI.
[11] Zgodnie z pierwszymi szacunkami wzrost w 2005 r. wyniósł 1,4 %.
W średniookresowej prognozie służb Komisji z 21 lutego 2006 r. wskaźnik wzrostu na rok 2006 szacowany jest na 1,9 %.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Irlandii na lata 2005-2008
(2006/C 82/05)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 14 marca 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Irlandii obejmujący lata 2005-2008.
(2) W ostatnich dziesięciu latach Irlandia doświadczyła imponująco szybkiego wzrostu realnego PKB na jednego mieszkańca oraz wzrostu poziomu zatrudnienia.
W ostatnich latach gospodarka irlandzka odnotowywała nieprzerwany wzrost o prawie 5 % rocznie, który stanowił najwyższy wskaźnik wzrostu w strefie euro, przy jednoczesnym wzroście poziomu zatrudnienia i szybkim zbliżaniu się stopy inflacji do średniej wartości w strefie euro.
W odniesieniu do rozwoju sytuacji budżetowej sytuacja fiskalna była zasadniczo dobra, a saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych przez większą część ostatniego dziesięciolecia wykazywało nadwyżki, podczas gdy wskaźnik zadłużenia znacznie się obniżył (do poziomu poniżej 30 % PKB w 2005 r.).
(3) W opinii z dnia 17 lutego 2005 r. Rada zaaprobowała strategię budżetową przedstawioną w poprzednim zaktualizowanym programie stabilności obejmującym lata 2004-2007.
W odniesieniu do wykonania budżetu w 2005 r. w poprzednim zaktualizowanym programie zakładano, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 0,8 % PKB, podczas gdy w bieżącej wersji programu zakłada się nadwyżkę w wysokości 0,3 % pomimo korekty w dół stopy wzrostu.
Głównych powodów osiągnięcia w 2005 r. znacznie lepszego wyniku niż początkowo zakładany doszukiwać się należy po stronie przychodów.
(4) Program zasadniczo uwzględnia wzorcową strukturę i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczących programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania [2].
(5) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że wzrost realnego PKB utrzyma się w wąskim przedziale między 412 % a 5 % w okresie objętym programem.
Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego.
Podczas gdy obecna sytuacja sugeruje zasadniczo dobry stan gospodarki oraz kontynuację dynamicznego wzrostu, zauważyć należy średnioterminowe zagrożenia dla perspektyw makroekonomicznych.
Zagrożenia te są związane z globalnymi perspektywami gospodarczymi wobec otwartości gospodarki, a na skalę krajową — z załamaniami koniunktury dotykającymi rozkwitu sektora budownictwa mieszkaniowego.
Przewidywania programu dotyczące inflacji HICP mogą być nieco zaniżone.
(6) Zaktualizowana wersja programu potwierdza zaangażowanie rządu irlandzkiego w utrzymanie stabilności finansów publicznych.
Strategia budżetowa przewiduje, że począwszy od nadwyżki równej 14 % PKB w 2005 r., deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnie 0,6 % w 2006 r. i 0,8 % PKB w dwóch latach programu.
Nadwyżka pierwotna spadnie z 112 % PKB w 2005 r. do 12 % w latach 2006-2008.
Wskaźnik przychodów do PKB charakteryzuje tendencja spadkowa, podczas gdy wskaźnik wydatków początkowo wzrośnie, a dopiero pod koniec okresu objętego programem spadnie do poziomu z 2005 r.
Wskaźnik inwestycji do PKB ma wzrosnąć o 12 punktu procentowego PKB w latach 2005-2008.
Poza lepszym niż oczekiwano wynikiem w 2005 r., nowa zaktualizowana wersja programu zasadniczo potwierdza docelowe wartości budżetowe ujęte w poprzedniej wersji.
(7) Po ekspansji budżetowej zaplanowanej na 2006 r. przewiduje się, że przez resztę okresu objętego programem saldo strukturalne (tj. saldo dostosowywane cyklicznie pomniejszone o środki jednorazowe i inne środki tymczasowe) obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodyką, ustabilizuje się na poziomie około 0,1 % PKB.
Celem średniookresowym programu w odniesieniu do sytuacji budżetowej jest osiągnięcie pod względem strukturalnym pozycji zbliżonej do równowagi oraz utrzymanie salda strukturalnego na poziomie wystarczającym do zachowania celu średniookresowego przez cały okres objęty programem.
Jako że cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 114 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Cel średniookresowy wyznaczony w programie jest właściwy, ponieważ mieści się w zakresie określonym dla strefy euro i państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz w kodeksie postępowania i jest bardziej ambitny niż nakazywałyby wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(8) Wyniki budżetowe mogłyby być lepsze niż przewidywane w programie, zwłaszcza w 2006 r.
Prognoza przychodów może wskazywać na ostrożne założenia dotyczące prognoz podatkowych zawartych w programie, zaś po stronie wydatków nakłady kapitałowe mogą okazać się nieco niższe niż planowane przydziały środków.
Zagrożenia dla docelowych wartości zawartych w budżecie wynikające z prognoz makroekonomicznych przedstawionych w zaktualizowanej wersji programu wydają się być neutralne i zasadniczo zgodne z oceną służb Komisji, jednak prognozy budżetowe mogłyby być zagrożone, jeżeli w perspektywie średnioterminowej spełniłyby się zagrożenia zakładające pogorszenie koniunktury.
(9) W świetle powyższej oceny ryzyka sytuacja budżetowa przedstawiona w programie wydaje się być wystarczająca do utrzymania celu średnioterminowego przez cały okres objęty programem, tak jak przewidziano to w programie.
Zapewnia ona także wystarczający margines bezpieczeństwa na wypadek przekroczenia progu deficytu w wysokości 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w każdym roku.
(10) Wskaźnik zadłużenia, który na początku lat dziewięćdziesiątych nadal utrzymywał się nieznacznie poniżej 100 % PKB, w 2005 r. zgodnie z szacunkami osiągnął 28 % PKB, czyli wartość znacznie niższą od określonej w traktacie wartości referencyjnej równej 60 %.
Program przewiduje stabilizację wskaźnika zadłużenia na tym poziomie w okresie objętym programem.
Gdyby Krajowy Fundusz Rezerw Emerytalnych (National Pensions Reserve Fund) nie nabywał aktywów spoza sektora instytucji rządowych i samorządowych, wskaźnik zadłużenia uległby znacznemu obniżeniu w całym okresie realizacji programu.
(11) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych, w przypadku Irlandii odnotowuje się średni poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Mocna obecnie pozycja budżetowa w połączeniu z niskim poziomem zadłużenia i zgromadzeniem środków w Krajowym Funduszu Rezerw Emerytalnych pomoże częściowo w zrównoważeniu przewidywanego w perspektywie długoterminowej znacznego wzrostu wydatków rządowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa, zwłaszcza wydatków na świadczenia emerytalne.
Irlandia niedawno wdrożyła reformę systemu emerytalnego obejmującego urzędników służby publicznej, a władze rozważają dalsze środki, które powinny przyczynić się do wzmocnienia bazy pozwalającej na zapewnienie świadczeń emerytalnych urzędnikom służby publicznej.
Pomoże w tym obowiązek monitorowania odpowiedniej wysokości składek prowadzonego za pomocą regularnych przeglądów aktuarialnych.
Wdrożenie dodatkowych środków mających na celu zmniejszenie wpływu starzejącego się społeczeństwa na budżet w perspektywie długoterminowej byłoby tym niemniej istotnym czynnikiem pozwalającym na obniżenie zagrożenia dla stabilności finansów publicznych.
(12) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Irlandia przestrzega w szczególności celu średniookresowego, a zaktualizowana wersja programu zawiera przegląd rządowego programu reform strukturalnych, który powinien przyczynić się do poprawy jakości usług publicznych, zwiększenia efektywności wydatków publicznych i zaspokojenia potrzeb infrastrukturalnych irlandzkiej gospodarki.
(13) Krajowy program reform Irlandii przedstawiony dnia 28 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia określa zwłaszcza następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) dalsze nadawanie najwyższego priorytetu inwestycjom publicznym w infrastrukturę gospodarczą i społeczną oraz innym wydatkom przyczyniającym się do wzrostu gospodarczego oraz (ii) utrzymywanie stabilnego otoczenia makroekonomicznego i stabilności finansów publicznych oraz zapewnienie umiarkowanego poziomu inflacji.
Skutki budżetowe, jakie mają kierunki polityki nakreślone w krajowym programie reform, znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie stabilności.
Środki w sektorze finansów publicznych, o których mowa w programie stabilności, pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Program stabilności uzupełnia te środki, proponując wprowadzenie zmian dotyczących instytucjonalnego charakteru finansów publicznych, łącznie z innowacjami proponowanymi w procedurze budżetowej i procedurze opracowywania szacunków.
Rada jest zdania, że ogólna sytuacja budżetowa jest dobra, zaś strategia budżetowa stanowi dobry przykład prawidłowego kształtowania polityki fiskalnej w zgodzie z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu.
Rada zwraca się do Irlandii o dalsze wdrażanie środków w celu zniwelowania długoterminowych skutków budżetowych starzenia się społeczeństwa.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS);prognoza gospodarcza służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,8 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[4] _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,8 _BAR_ 5,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 5,3 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,2 _BAR_ 5,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (w %) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (w % potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[3] _BAR_ 0,1 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 2,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[8] _BAR_ 0,1 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[3] _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[4] _BAR_ 1,4 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 2,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[4] _BAR_ 2,7 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 2,1 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowywane cyklicznie (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[3] _BAR_ 1,4 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[4] _BAR_ 1,4 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r.
[3] _BAR_ 1,2 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [5] (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[6] _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,1 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[4] [7] _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (w % PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 29,4 _BAR_ 28,0 _BAR_ 28,0 _BAR_ 28,2 _BAR_ 28,3 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[4] _BAR_ 29,8 _BAR_ 29,0 _BAR_ 28,7 _BAR_ 28,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PS grudzień 2004 r. _BAR_ 30,5 _BAR_ 30,1 _BAR_ 30,1 _BAR_ 30,0 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Program zawiera wszystkie dane obowiązkowe, których podania wymaga nowy kodeks postępowania, ale brakuje w nim niektórych danych opcjonalnych.
[3] Obliczenia służb Komisji na podstawie informacji zawartych w programie.
[4] Prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. została opracowana przed budżetem z grudnia 2005 r., na którym oparto zaktualizowany program stabilności.
[5] Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[6] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z programu (0,3 % PKB w 2005 r.; wartość zmniejszająca nadwyżkę).
Szacunek dotyczący środków jednorazowych na lata 2004 i 2006 przedstawiony przez departament finansów Irlandii: odpowiednio 0,7 % PKB w 2004 r. i 0,1 % PKB w 2006 r. (obydwie wartości zwiększają nadwyżkę).
[7] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z jesiennej prognozy służb Komisji opracowanej w 2005 r. (0,4 % PKB w 2005 r.; wartość zmniejszająca nadwyżkę).
[8] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o odpowiednio: 5,8 %, 6,1 %, 5,5 % i 5,3 % w latach 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Włoch na lata 2005-2009
(2006/C 82/06)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 14 marca 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Włoch obejmujący okres 2005-2009.
(2) W latach 1995–2004 PKB Włoch wzrastał średnio o 112 % rocznie, a zatem był niższy niż stopa równa 2 % odnotowana w strefie euro.
W ciągu ostatnich dziesięciu lat Włochy doświadczyły znacznego spadku tempa wzrostu produktywności, postępującego pogorszenia konkurencyjności, które doprowadziły do utrzymującego się spadku udziału w rynkach eksportowych i począwszy od 2000 r. do znacznego ograniczenia działalności produkcyjnej.
W latach dziewięćdziesiątych Włochy przeprowadziły znaczną konsolidację fiskalną, w skutek której deficyt zmniejszył się z prawie 12 % PKB w 1990 r. do poziomu poniżej 2 % pod koniec dziesięciolecia.
Deficyt wzrósł jednak ponownie powyżej 3 % PKB w latach 2001, 2003 i 2004, utrzymywał się wokół tej wartości jedynie dzięki znacznym środkom jednorazowym [2].
Nadwyżka pierwotna spadła z 5 % PKB w 1999 r. do 1,8 % PKB w 2004 r., a spadek stosunku zadłużenia do PKB, który osiągnął w 1994 r. największą wartość równą 125 % uległ, znacznemu spowolnieniu.
Pod koniec 2004 r. zadłużenie wyniosło 10612 % PKB.
(3) W opinii z 17 lutego 2005 r. dotyczącej poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności Rada zwróciła się do Włoch o: zagwarantowanie, że docelowa wartość deficytu za rok 2005 zostanie osiągnięta, osiągnięcie pozycji budżetowej bliskiej równowadze do roku 2008 oraz o zapewnienie szybszej redukcji stosunku zadłużenia do PKB, zwracając przy tym szczególną uwagę na czynniki zwiększające zadłużenie inne niż pożyczki netto.
Dnia 28 lipca 2005 r. Rada stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu we Włoszech.
Zgodnie z zaleceniem Rady wydanym w tym samym dniu na mocy art. 104 ust. 7 nadmierny deficyt należy skorygować do 2007 r.
Dnia 22 lutego Komisja przyjęła komunikat stwierdzający, że jeżeli działania podjęte przez Włochy do ustalonego przez Radę terminu 12 stycznia 2006 r. zostaną w pełni wdrożone, będą zgodne ze ścieżką konsolidacji zawartą w zaleceniu Rady.
(4) Szacuje się, że deficyt w 2005 r. wyniósł 4,3 % PKB w porównaniu z wartością docelową równą 2,7 % PKB ustaloną w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu.
Wartości nie osiągnięto z powodu: (i) niedoboru wzrostu PKB; (ii) odchyleń w wydatkach pierwotnych i sprzedaży nieruchomości, nie w pełni zrekompensowanych wyższymi przychodami i niższymi wydatkami na spłatę odsetek; oraz (iii) skutków przeniesienia z 2004 r., spowodowanych głównie korektami statystycznymi.
(5) Zaktualizowany program zasadniczo zgodny jest z wzorem, ale odbiega w niektórych istotnych punktach od wymagań w zakresie przekazywania danych dotyczących programów stabilności i konwergencji określonych w nowym kodeksie postępowania [3].
Zaktualizowana wersja programu została przedstawiona trzy tygodnie po upływie terminu 1 grudnia przewidzianego w nowym kodeksie postępowania, gdyż władze chciały w niej uwzględnić ostateczną wersję budżetu na 2006 r.
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje, że wzrost realnego PKB poprawi się od zera w 2005 r. do średnio nieco powyżej 112 % w pozostałym okresie objętym programem.
W oparciu o obecnie dostępne informacje scenariusz ten wydaje się być wiarygodny.
Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji również wydają się realistyczne.
(7) Strategia budżetowa przedstawiona w programie ma na celu zmniejszenie deficytu poniżej 3 % PKB do 2007 r. i kontynuację konsolidacji fiskalnej w kierunku zrównoważonego budżetu w kolejnych latach.
Saldo pierwotne ma wzrosnąć z 0,6 % PKB w 2005 r. do 3,2 % w 2009 r.
Korekta budżetowa w 2006 r. w znacznym stopniu wynika z wydatków.
W odniesieniu do lat 2007-2009 informacje ograniczają się jedynie do wielkości korekty koniecznej do osiągnięcia docelowych wartości budżetowych w stosunku do deficytu przy niezmienionych przepisach.
W porównaniu z poprzednim programem jego najnowsza zaktualizowana wersja przyspiesza planowaną korektę, przy czym zakłada mniej korzystny scenariusz makroekonomiczny.
Nowa docelowa wartość deficytu na rok 2008 jest jednak o 1,2 % PKB gorsza niż w poprzedniej wersji programu, ponieważ przyspieszenie dostosowania nie rekompensuje całkowicie znacznie słabszej pozycji wyjściowej w 2005 r.
(8) W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda dostosowywanego cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego zgodnie ze wspólnie uzgodnioną metodologią, o średnio 34 % PKB rocznie.
Cel średniookresowy określony w programie dla pozycji budżetowej zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu zakłada zrównoważenie budżetu, przy czym jego osiągnięcie nie jest zakładane w okresie objętym programem.
Jako że cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna pośrednia wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 112 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Jednak minimalna pośrednia wartość odniesienia ma zostać osiągnięta dopiero w 2009 r.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest na właściwym poziomie, ponieważ mieści się w określonym w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz kodeksie postępowania zakresie dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II, a także odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewiduje program.
Wykonanie budżetu na 2006 r. obarczone jest znaczną niepewnością, zwłaszcza w odniesieniu do istotnych oszczędności po stronie wydatków.
Brakuje informacji na temat środków, które mają być podjęte po roku 2006, a wielkość koniecznego dostosowania fiskalnego może być niedoszacowana.
(10) Biorąc pod uwagę wszystkie zagrożenia wymagana przez Radę korekta nadmiernego deficytu do 2008 r. uzależniona jest od efektywnego wdrożenia wszystkich środków określonych w programie na rok 2006 oraz od wprowadzenia istotnych środków naprawczych w 2007 r. i w kolejnych latach [4].
Osiągnięcie marginesu bezpieczeństwa w 2009 r. jest uzależnione od tych zagrożeń oraz od określenia i wprowadzenia środków naprawczych w latach po 2007 r.
W latach następujących po skorygowaniu nadmiernego deficytu tempo dostosowania do zawartego w programie celu średniookresowego jest zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego rozumiana jako pośrednia wartości odniesienia powinna wynieść 0,5 % PKB, oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej, natomiast w okresach gorszej koniunktury może być mniejsze.
(11) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia w 2005 r. osiągnął 10812 % PKB znacznie przekraczając przewidzianą w traktacie wartość referencyjną wynoszącą 60 % PKB i osiągnął jedną z najwyższych wartości w UE.
Program przewiduje obniżenie się wskaźnika zadłużenia o 7 punktów procentowych w okresie objętym programem.
Ewolucja wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidywano, zważywszy na wspomniane wyżej zagrożenia dotyczące osiągnięcia celów budżetowych oraz niepewność związaną z korektą przepływów kapitału.
Mając na uwadze powyższą analizę ryzyka dalsza poprawa sytuacji budżetowej byłaby konieczna w celu zagwarantowania odpowiedniego zmniejszenia wskaźnika zadłużenia do poziomu wartości referencyjnej.
(12) Jeśli chodzi o stabilność finansów publicznych w przypadku Włoch odnotowuje się średni poziom zagrożenia ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Przeprowadzone w przeszłości reformy przyczyniły się do ograniczenia przyszłych wzrostów wydatków publicznych, a ich pełne wdrożenie, zwłaszcza reformy systemu emerytalnego z 2004 r., będzie miało zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia spodziewanych wyników.
Wysoki obecnie poziom zadłużenia brutto oraz słaba sytuacja budżetowa wskazują na konieczność rygorystycznej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej w celu zmniejszenia zagrożenia dla trwałości finansów publicznych [5].
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
W szczególności Włochy podejmują działania w celu korekty nadmiernego deficytu i są zobowiązane do zapewnienia średniego rocznego dostosowania strukturalnego, bez uwzględnienia środków jednorazowych, zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu.
Jednak byłoby odpowiednie zaplanowanie szybszego tempa redukcji zadłużenia.
(14) Krajowy program reform Włoch przedstawiony dnia 14 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa pięć wyzwań: rozszerzenie zakresu wolnego wyboru przysługującego obywatelom i przedsiębiorstwom (poprzez otwarcie rynków energii i usług); przyznanie zachęt na badania naukowe i innowacje techniczne; wspieranie oświaty i kształcenia; unowocześnienie infrastruktury; oraz ochrona środowiska.
Dokument planowania gospodarczego i finansowego (DPGF) z lipca 2005 r. zajmuje się (w odniesieniu do finansów publicznych) tematem szóstego priorytetu, którym jest długoterminowa stabilność finansów publicznych.
Środki dotyczące finansów publicznych przewidziane w KPR oraz DPGF są zasadniczo zgodne z działaniami przewidzianymi w programie stabilności.
Zaktualizowana wersja programu stabilności opisuje środki, które pozwalają na zmniejszenie składek na ubezpieczenie społeczne, zachęcają do prywatnego gromadzenia oszczędności emerytalnych oraz obniżają deficyt w służbie zdrowia.
W świetle powyższej oceny program można uznać za zgodny z korektą nadmiernego deficytu do 2007 r. pod warunkiem pełnego i skutecznego wykonania budżetu na 2006 r. oraz określenia i uchwalenia dalszych istotnych środków na rok 2007.
W świetle zaleceń dokonanych przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 7 traktatu z dnia 28 lipca 2005 r. oraz w celu wzmocnienia stabilności finansów publicznych Rada zwraca się do Włoch o:
i) osiągnięcie wysiłku strukturalnego planowanego w programie na lata 2006 i 2007 w celu zapewnienia wiarygodnej i trwałej korekty nadmiernego deficytu do 2007 r.;
ii) sprecyzowanie ogólnych środków w ramach ścieżki dostosowawczej na 2007 r. i końcowe lata objęte programem i zapewnienie, że dostosowanie prowadzące do osiągnięcia celu średniookresowego pozostaje zgodne z wymogami Paktu na rzecz stabilności i wzrostu;
iii) zapewnienie redukcji stosunku zadłużenia do PKB w szybszym tempie, tak aby osiągnąć przewidzianą w traktacie wartość odniesienia równą 60 % PKB przy jednoczesnym zwracaniu uwagi na czynniki inne niż pożyczki netto, które przyczyniają się do zmiany poziomów zadłużenia; oraz
iv) poprawę procesu wykonywania budżetu, zwiększając przejrzystość oraz skutecznie wdrażając stare i nowe mechanizmy monitorowania, kontroli i sprawozdawczości wydatków.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych [6]
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r.
(KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,0 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[11] _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. _BAR_ 1,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [7] _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[12] _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. [7] _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora general government (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 4,3 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 4,3 _BAR_ – 4,2 _BAR_ – 4,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,8 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,6 _BAR_ 3,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,8 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ 3,3 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,7 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowywane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [7] _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 4,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. [7] _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [8] (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [9] _BAR_ – 4,4 _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[10] _BAR_ – 4,4 _BAR_ – 4,0 _BAR_ – 4,0 _BAR_ – 4,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 106,5 _BAR_ 108,5 _BAR_ 108,0 _BAR_ 106,1 _BAR_ 104,4 _BAR_ 101,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 106,5 _BAR_ 108,6 _BAR_ 108,3 _BAR_ 107,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 r. _BAR_ 106,0 _BAR_ 104,1 _BAR_ 101,9 _BAR_ 99,2 _BAR_ 98,0 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście dostępne są na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Wpływ jednorazowych środków na budżet wyniósł 0,6 % PKB w 2001 r., 1,9 % w 2003 r. i 1,4 % w 2004 r.
W 2002 r. deficyt wyniósł do 2,7 % PKB, a środki jednorazowe wyniosły 1,3 % PKB.
[3] Program nie obejmuje w szczególności nieobowiązkowego rozdziału poświęconego "instytucjonalnym cechom finansów publicznych"; nie zawiera wszystkich danych obowiązkowych i nie zapewnia wszystkich danych nieobowiązkowych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania (brakuje zwłaszcza podziału budżetu zgodnego z docelowymi wartościami deficytu na lata 2007-2009).
[4] Amnestia dotycząca nieuiszczonych składek na ubezpieczenie społeczne w rolnictwie jest obecnie przedmiotem debaty we włoskim parlamencie. Jeżeli zostanie uchwalona i poddana weryfikacji statystycznej, może pociągnąć za sobą ograniczoną korektę w górę deficytu lub wskaźnika deficytu.
[5] Szczegółowe informacje dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).
[6] Prognozę służb Komisji z jesieni 2005 r. oparto na informacjach dostępnych przed terminem końcowym przypadającym na 7 listopada 2005 r.
Tym samym oparto je na projekcie budżetu na rok 2006.
[7] Obliczenia służb Komisji oparte na informacjach zawartych w programie
[8] Saldo dostosowywane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[9] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe obliczone przez służby Komisji (1,4 % PKB w 2004 r., 0,6 % w 2005 r. oraz 0,3 % PKB w 2006 r.; wszystkie obniżają deficyt).
[10] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe pochodzące z prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (1,4 % PKB w 2004 r. 0,5 % w 2005 r. oraz 0,4 % w 2006 r.; wszystkie te środki obniżają deficyt).
[11] Śródokresowa prognoza służb Komisji z 21 lutego 2006 r. szacuje wskaźnik wzrostu na rok 2006 na 1,3 %.
[12] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 1,4 %, 1,2 %, 1,3 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Królestwa Niderlandów na lata 2005-2008
(2006/C 82/07)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 marca 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Królestwa Niderlandów obejmujący okres od roku 2005 do 2008.
(2) Po okresie dynamicznego wzrostu gospodarczego w drugiej połowie lat 90., kiedy to wzrost PKB wynosił średnio 334 % rocznie, rynek nieruchomości przeżywał ożywienie, a ceny akcji rosły, w gospodarce nastąpił zastój w latach 2002, 2003 i ponownie na początku roku 2005.
Po nadwyżce salda sektora general government, mającej miejsce w 2000 r., nastąpiło jego gwałtowne pogorszenie, prowadzące do deficytu w latach 2001 i 2002 i do przekroczenia progu 3 % PKB w 2003 r.
Dnia 2 czerwca 2004 r. Rada stwierdziła wystąpienie nadmiernego deficytu w Królestwie Niderlandów i zaleciła jego korektę do 2005 r.
Już w 2004 r. osiągnięto znaczną konsolidację budżetową, co doprowadziło do zmniejszenia deficytu do poziomu 2,1 % PKB w 2004 r.
Dnia 7 czerwca 2005 r. Rada zdecydowała, że w 2004 r. nastąpiła korekta nadmiernego deficytu w Królestwie Niderlandów i w związku z tym uchyliła decyzję o nadmiernym deficycie.
(3) W swojej opinii z dnia 18 stycznia 2005 r. dotyczącej poprzedniego zaktualizowanego programu stabilności obejmującego lata 2004-2007, Rada zwróciła się do Królestwa Niderlandów o zapewnienie zmniejszenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2005 r. a także, w związku z ryzykiem procykliczności i problemami starzenia się społeczeństwa, o podjęcie kroków koniecznych do osiągnięcia równowagi w sytuacji budżetowej w późniejszym okresie.
(4) W odniesieniu do wykonania budżetu w 2005 r. zaktualizowany program z 2005 r. zakłada spadek deficytu sektora general government do 1,2 % PKB w porównaniu do celu określonego w zaktualizowanym programie stabilności z listopada 2004 r. na 2,6 % PKB i w porównaniu do przewidywanego w prognozie służb Komisji z jesieni 2005 r. deficytu w wysokości 1,8 % PKB.
Wynik ten wiąże się głównie z wyższymi niż zakładano dochodami, przede wszystkim związanymi z wyższymi cenami gazu oraz wyższymi dywidendami, oraz dochodami z tytułu podatku VAT i podatków od osób prawnych.
Zgodnie z najnowszymi szacunkami rządu przedstawionymi Parlamentowi poziom deficytu w 2005 r. może zbliżyć się nawet do 34 % PKB, czyli może być dużo niższy niż przewidywano w zaktualizowanym programie.
(5) Zaktualizowany program stabilności Królestwa Niderlandów, obejmujący okres od roku 2005 do 2008, przedstawiono Radzie i Komisji dnia 22 grudnia 2005 r., a więc trzy tygodnie po upływie terminu przypadającego, zgodnie z kodeksem postępowania, na dzień 1 grudnia.
Według władz opóźnienie było spowodowane chęcią ujęcia w programie nowych przewidywań gospodarczych oraz ewentualnych dodatkowych obszarów polityki.
Program jest zasadniczo zgodny ze wzorem programów stabilności i konwergencji określonym w nowym kodeksie postępowania [2].
(6) Program przewiduje, że wzrost realnego PKB zwiększy się z planowanego na 2005 r. poziomu 34 % do 212 % w latach 2006 i 2007, a następnie zmniejszy się do 214 % w 2008 r.
Przewidywania poprawy wzrostu PKB opierają się na ożywieniu zarówno popytu krajowego, jak i wywozu.
Przewidywania dotyczące wzrostu gospodarczego i sugerowane stopniowe zmniejszanie się luki podażowej są prawdopodobne; potwierdzają je również ostatnie, pozytywne dane ekonomiczne.
Przewiduje się, że inflacja ustabilizuje się na poziomie 1,5 % w 2006 r., po czym w 2007 r. spadnie do poziomu nieco powyżej 1 %, co wydaje się dość optymistycznym założeniem, również w porównaniu z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r.
(7) Głównym celem strategicznym władz są stabilne finanse publiczne wspierające zrównoważony rozwój gospodarczy i umożliwiające pokrycie kosztów związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
Po znaczącej konsolidacji, jaką osiągnięto w latach 2004 i 2005, zaktualizowany program stabilności z 2005 r. przewiduje, że deficyt sektora general government wzrośnie do poziomu 1,5 % w 2006 r., a następnie ustabilizuje się na poziomie ok. 1,1 % PKB; podobny scenariusz przewiduje się dla nadwyżki pierwotnej.
W porównaniu z poprzednim programem, przewidującym ciągłą redukcję deficytu, zaktualizowany program uwzględnia lepszą od przewidywanej wartość deficytu z 2005 r. równą 1,2 % PKB i przewiduje jej stabilizację na tym poziomie w kontekście porównywalnego scenariusza makroekonomicznego na okres po 2006 r. (z wyjątkiem pogorszenia w 2006 r.).
(8) W oparciu o obliczenia służb Komisji sporządzone na podstawie programu i zgodne ze wspólnie uzgodnioną metodologią saldo strukturalne — po znacznej poprawie z poziomu 214 % PKB w 2003 r., roku nadmiernego deficytu, do osiągnięcia stanu zrównoważonego w 2005 r. (odzwierciedlając duży wysiłek mający na celu korektę, zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu) — ulegnie pogorszeniu do poziomu prawie 34 % PKB w 2006 r. przy zmniejszającej się, ale wciąż istniejącej luce podażowej.
Takie pogorszenie salda strukturalnego zostało w połowie spowodowane przez fakt wniesienia przez przedsiębiorstwa w 2005 r. większych niż przewidywano zaliczek podatkowych w celu skorzystania z korzystniejszych od rynkowych stóp procentowych oferowanych przez rząd, co prawdopodobnie zaowocuje sytuacją odwrotną w roku 2006.
Następnie deficyt strukturalny ustabilizuje się na poziomie nieco powyżej pół punktu procentowego PKB.
Program określa cel średniookresowy dla sytuacji budżetowej jako zrównoważone saldo strukturalne (tj. dostosowane cyklicznie, nieuwzględniające środków jednorazowych i tymczasowych) w wysokości między — 0,5 % a -1 % PKB.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest na właściwym poziomie, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz kodeksie postępowania, a także odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
Mimo spodziewanego w 2006 r. pogorszenia sytuacji budżetowej przewiduje się, że deficyt strukturalny nie przekroczy ram wyznaczonych w programie dla celu średniookresowego.
(9) Ryzyko w zakresie strategii budżetowej wydaje się być w dużym stopniu zrównoważone, a wynik budżetowy może okazać się nawet lepszy od przewidywanego na okres po 2006 r.
Z jednej strony wskaźniki pokazują duży wzrost aktywności gospodarczej, a poziom deficytu w 2005 r. może okazać się dużo niższy; jednocześnie w okresie po 2006 r. może się okazać, że przewidywania budżetowe zawarte w programie są zaniżone, w związku z możliwym wyższym niż zakładano wzrostem cen ropy naftowej w porównaniu z szacunkami przedstawionymi w programie, ponieważ wyższe wpływy ze sprzedaży gazu byłyby korzystne dla budżetu, a prognoza wzrostu już uwzględnia taką wyższą cenę ropy.
Z drugiej strony nie można wykluczyć, że część tego lepszego wyniku z 2005 r. będzie miała negatywny wpływ na wynik w kolejnych latach.
Ponadto spodziewane oszczędności związane z reformami systemów ubezpieczeń zdrowotnych i ubezpieczeń społecznych, wprowadzonymi na początku 2006 r., nie są jeszcze pewne, ponieważ wciąż nie można dokładnie ocenić rzeczywistych skutków tych reform.
(10) Uwzględniając wspomnianą powyżej ocenę ryzyka, strategia budżetowa zaprezentowana w programie wydaje się być wystarczająca w celu zapewnienia, że przewidywany w programie cel średniookresowy będzie utrzymany przez cały okres programu.
Przewidywane saldo strukturalne co roku mieści się w ramach wyznaczonych w programie przez cel średniookresowy, a jego poziom przewyższa minimalną pośrednią wartość odniesienia deficytu strukturalnego, wynoszącą ok. 1 % PKB, co gwarantuje wystarczający margines na wypadek przekroczenia progu 3 % PKB przy niekorzystnym cyklicznym rozwoju sytuacji.
Pomimo silnego ożywienia gospodarczego saldo strukturalne w 2006 r. uległo jednak pogorszeniu o 34 % PKB, chociaż częściowo zawiniły tu czynniki zewnętrzne.
Jeśli potwierdzą się informacje dotyczące pozytywnego wyniku za 2005 r., wówczas pogorszenie sytuacji budżetowej oszacowane w ramach celu na 2006 r. może okazać się jeszcze poważniejsze, chyba że władze podejmą odpowiednie kroki zaradcze.
(11) Program przewiduje, że dług publiczny zasadniczo ustabilizuje się w 2006 r. na poziomie 54,5 % PKB, by następnie stopniowo obniżyć się do około 53 % w 2008 r.
Przewidywania te są bardzo zbliżone do prognoz służb Komisji.
Pewne ryzyko dotyczące prognoz zadłużenia wynika głównie z zagrożeń związanych z przewidywaniami dotyczącymi deficytu, które — jak stwierdzono wcześniej — wydają się być ogólnie zrównoważone.
(12) W odniesieniu do stabilności finansów publicznych odnotowuje się średni poziom zagrożenia dla Królestwa Niderlandów ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Aktualny poziom zadłużenia jest niższy od wartości określonej w traktacie, wynoszącej 60 % PKB, a niedawna poprawa sytuacji budżetowej Królestwa Niderlandów przyczyniła się do zminimalizowania zagrożeń dla długoterminowej stabilności finansów publicznych.
Wdrożenie reform systemu rent inwalidzkich również przyczyni się do ograniczenia długoterminowych wydatków publicznych.
Jednak nawet całkowity przewidywany wzrost przychodów (głównie związany z opóźnionym opodatkowaniem emerytur) nie zrekompensuje wzrostu wydatków publicznych w perspektywie długoterminowej.
Aby w pełni zrównoważyć efekt starzenia się społeczeństwa konieczna może być zatem dalsza konsolidacja budżetowa.
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej, zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
W szczególności są one zgodne ze zintegrowanymi wytycznymi dotyczącymi zapewnienia stabilności gospodarczej poprzez utrzymanie średniookresowego celu budżetowego w ramach cyklu gospodarczego.
Program jest również zgodny ze zintegrowanymi wytycznymi w sprawie zabezpieczenia stabilności finansów w związku z przewidywanymi kosztami starzenia się społeczeństwa.
(14) Krajowy program reform Królestwa Niderlandów, przedstawiony dnia 14 października 2005 r. w kontekście zaktualizowanej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, obejmuje takie kwestie, jak: poprawa podaży siły roboczej, szybszy wzrost wydajności pracy poprzez wzmocnienie sektora badań i rozwoju oraz innowacji, a także poprawa konkurencyjności cen poprzez obniżanie kosztów pracy.
Spośród wymienionych elementów największy wpływ na finanse publiczne powinno mieć wzmocnienie sektora badań i rozwoju oraz innowacji.
Jednak z uwagi na niepełne informacje, szczególnie w zakresie harmonogramu wdrażania reform strukturalnych w wymienionych obszarach, trudno jest ocenić, czy działania określone w Krajowym programie reform znajdują pełne odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w programie stabilności.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności wydają się zasadniczo pokrywać z działaniami przewidzianymi w Krajowym programie reform.
W świetle powyższej oceny Rada z zadowoleniem przyjmuje wysiłki, jakie poczynił rząd holenderski w 2005 r. na rzecz dalszego obniżenia deficytu poniżej poziomu pośredniej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB, co było kolejnym krokiem po szybkiej korekcie nadmiernego deficytu, a także plany władz dotyczące przestrzegania celu średniookresowego w całym okresie objętym programem.
Rada zwraca się do Królestwa Niderlandów, również w świetle lepszych niż przewidywano wyników za rok 2005, o utrzymanie dobrej sytuacji budżetowej w roku 2006 i kolejnych latach.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r.
(KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (% zmiana) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[3] _BAR_ 1,7 _BAR_ 0,75 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,25 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,7 _BAR_ 0,5 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,1 _BAR_ n.d. _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[4] _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,9 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora general government (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie = saldo strukturalne [5] (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r.
[4] _BAR_ – 1,3 _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 53,1 _BAR_ 54,4 _BAR_ 54,5 _BAR_ 53,9 _BAR_ 53,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 53,1 _BAR_ 54,0 _BAR_ 54,2 _BAR_ 53,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2004 _BAR_ 56,3 _BAR_ 58,1 _BAR_ 58,6 _BAR_ 58,3 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Niektórych rozdziałów brak (ogólne ramy polityczne), a inne są niekompletne (jakość finansów publicznych, reformy strukturalne).
W programie brak było obowiązkowych danych dotyczących podstawowych założeń, które zostały jednak później uzupełnione przez władze holenderskie.
Brakuje nadal dużej części danych opcjonalnych, których podanie zaleca nowy kodeks postępowania.
[3] Do dalszych obliczeń zastosowano odpowiednie wartości punktowe zamiast przybliżeń.
[4] Obliczenia służb Komisji na podstawie informacji zawartych w programie (do 2007 r.)
[5] Ponieważ program nie zawiera informacji na temat środków jednorazowych i innych środków tymczasowych, saldo dostosowane cyklicznie jest takie samo jak saldo strukturalne.
[6] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 1,5 %, 1,6 %, 1,7 % i 1,8 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Portugalii na lata 2005-2009
(2006/C 82/08)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 marca 2006 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Portugalii obejmujący okres od 2005 do 2009 r.
(2) W latach 1995-2000 średni roczny wzrost gospodarczy w Portugalii kształtował się na poziomie 4 % rocznie i towarzyszyła mu procykliczna ekspansja budżetowa, po czym w latach 2001-2005 uległ znacznemu spowolnieniu, spadając do poziomu 12 % rocznie, czyli znacznie poniżej średniej w strefie euro.
Szacuje się, że PKB na mieszkańca według parytetu siły nabywczej spadł poniżej 70 % średniej w strefie euro w 2005 r.
Gorsze wyniki odzwierciedlają nie tylko negatywny cykliczny wpływ sytuacji za granicą, ale również słabą pozycję konkurencyjną, co uzasadnia duży deficyt zewnętrzny i niski potencjalny wzrost.
Od początku dekady sytuacja fiskalna jest słaba przy utrzymującym się wysokim deficycie strukturalnym.
(3) Dnia 20 września 2005 r. Rada stwierdziła występowanie nadmiernego deficytu w Portugalii.
Zgodnie z zaleceniem Rady wydanym w tym samym dniu na mocy art. 104 ust. 7 deficyt należy skorygować do 2008 r.
Po upływie przewidzianego w zaleceniu okresu sześciu miesięcy Komisja zobowiązana jest do oceny działań podjętych przez portugalskie władze w celu osiągnięcia docelowej wartości deficytu za rok 2006.
W swojej opinii z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności, obejmującego lata 2005–2009, Rada zwróciła się do Portugalii o ograniczenie procesu pogarszania się sytuacji fiskalnej w 2005 r.; zapewnienie trwałej korekty nadmiernego deficytu poprzez podjęcie istotnych działań w 2006 r.; zapewnienie stałego trendu spadkowego wskaźnika zadłużenia brutto; kontrolę rozwoju wydatków, jak również poprawę jakości oraz zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych oraz dalszą poprawę w zakresie przetwarzania danych sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektora general government).
(4) Zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r. deficyt sektora general government miał osiągnąć 6 % PKB w 2005 r., podczas gdy w poprzedniej aktualizacji z czerwca 2005 r. zakładano, że osiągnie on 6,2 % PKB.
Ta niewielka różnica wynika wyłącznie z korekty w górę wszystkich szacunków dotyczących PKB.
Gwałtowne pogorszenie wyników w poprzednich latach wynikało ze wzrostu wydatków, a także z faktu, że rząd przestał opierać się na znacznych środkach jednorazowych w celu pozyskania dochodów.
(5) Program zawiera obowiązkowe dane, których podania wymaga nowy kodeks postępowania w przypadku programów stabilności i konwergencji, choć w niektórych zasadniczych punktach różni się od wzoru [2].
(6) Scenariusz makroekonomiczny przedstawiony w zaktualizowanym programie przewiduje poprawę realnego wzrostu PKB w okresie objętym programem z 0,5 % w 2005 r. do 1,1 % w 2006 r., 1,8 % w 2007 r. i ewentualnie 3 % w 2009 r.
Wzrostowi sprzyjać ma popyt krajowy i eksport, choć oczekuje się, że udział zagraniczny w tym okresie praktycznie nie będzie miał prawie żadnego wpływu.
Przewiduje się zmniejszenie ujemnej luki produktowej z około -2,5 % PKB w latach 2006-2007 do poniżej -1 % pod koniec okresu objętego programem.
Z obecnie dostępnych informacji wynika, że przedstawione w programie założenia dotyczące wzrostu gospodarczego są optymistyczne, szczególnie w przypadku ostatnich lat objętych programem.
Presja inflacyjna ma pozostać niewielka, jednak istnieje pewne ryzyko jej zwiększenia w 2006 r., jak również pod koniec okresu objętego programem.
W kwestii dużego deficytu zewnętrznego nie przewiduje się znaczących zmian.
(7) Celem programu jest trwała korekta znaczącej nierównowagi fiskalnej, zmniejszenie deficytu sektora general government poniżej wartości odniesienia, czyli 3 % PKB w 2008 r., a następnie kontynuowanie konsolidacji fiskalnej.
Program przewiduje konsolidację finansów publicznych w oparciu o środki strukturalne wprowadzane w poszczególnych latach.
Po wzroście do 6 % PKB w 2005 r. planowany deficyt sektora general government ma zmniejszyć się do 4,6 % w 2006 r., 3,7 % w 2007 r., 2,6 % w 2008 r., aby osiągnąć 1,5 % PKB w 2009 r.
Podobne zmiany w czasie przewidywane są w przypadku salda pierwotnego — między 2005 a 2009 r. deficyt w wysokości 3,2 % PKB ma zastąpić nadwyżka w wysokości 1,5 % PKB.
Korekta fiskalna oparta jest zarówno na dochodach jak i na wydatkach.
W perspektywie krótkoterminowej, konsolidacja będzie głównie opierać się na dodatkowych dochodach wynikających z wyższych stawek podatkowych oraz lepszej ściągalności podatków.
Rozszerzenie ograniczenia wydatków na wszystkie główne kategorie wydatków pierwotnych ma zapewnić stopniową konsolidację fiskalną w omawianym okresie, przy czym największe oszczędności mają pochodzić ze zmian w administracji publicznej (w tym zmian kadrowych) oraz zmian w zakresie systemów opieki społecznej.
W porównaniu z poprzednim zaktualizowanym programem stabilności jego zaktualizowana wersja z grudnia 2005 r. zasadniczo potwierdza planowaną korektę przy założeniach nieco niższego wzrostu, wciąż jednak korzystnych w świetle obecnie dostępnych informacji.
(8) W oparciu o obliczenia służb Komisji dokonane zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią na podstawie informacji zawartych w programie, przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. dostosowane cyklicznie saldo budżetowe nieuwzględniające środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) ma ulec poprawie o około 3,5 punktu procentowego.
Rygorystyczna polityka fiskalna ma być prowadzona przez cały okres objęty programem, szczególnie w jego początkowych latach: deficyt strukturalny ma zmniejszyć się z 5 % PKB w 2005 r. do około 3,5 % PKB w 2006 r., a następnie do prawie 2,5 % w 2007 r., 1,75 % w 2008 r. i 1,25 % PKB w 2009 r.
Planowane wysiłki fiskalne mają być realizowane w kontekście zmniejszającej się ujemnej luki produktowej.
Celem średniookresowym określonym w programie dla pozycji budżetowej zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu jest "minimum — 0,5 % PKB", przy czym nie zakłada się jego realizacji w okresie objętym programem.
Ponieważ cel ten jest bardziej ambitny niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 1 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa w przypadku wystąpienia ryzyka nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest na właściwym poziomie w ramach obecnej oceny, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz kodeksie postępowania, a także odpowiednio uwzględnia wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewiduje program.
O ile zawarte w programie założenia dotyczące zakresu opodatkowania działalności gospodarczej zasadniczo wydają się realistyczne, perspektywy wzrostu, w oparciu o które sformułowano cele budżetowe, są optymistyczne, szczególnie w przypadku ostatnich lat programu.
Ponadto w zaktualizowanym programie przedstawiono ambitny plan średnioterminowy przewidujący ograniczenie wzrostu wydatków, a w ostatnim okresie wprowadzono w życie wiele środków. Mimo to istotne elementy strategii w dalszym ciągu wymagają zdefiniowania i wdrożenia.
Dotyczy to w szczególności zmian w administracji publicznej, które, począwszy od 2007 r., mają zapewniać znaczne oszczędności.
Ich pełne wprowadzenie będzie kluczowe dla realizacji celów budżetowych. Program określa środki, które powinny poprawić ramy wykonania i kontroli budżetu, oraz które — o ile zostaną prawidłowo wdrożone — przyczynią się do realizacji celów budżetowych.
(10) Biorąc pod uwagę ogół zagrożeń, wymagana przez Radę korekta nadmiernego deficytu do 2008 r. uzależniona jest od efektywnego wdrożenia wszystkich środków określonych w programie na rok 2006 oraz od wprowadzenia istotnych środków naprawczych w 2007 r. i w kolejnych latach.
Przy założeniu, że ryzyko związane z realizacją wyżej wymienionych celów budżetowych zostanie należycie uwzględnione, tempo dostosowania do określonego w programie celu średniookresowego jest w pełni zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, jednak cel średniookresowy nie zostanie zrealizowany przed końcem okresu objętego programem.
Zapewnienie dostatecznego marginesu bezpieczeństwa w kontekście ryzyka naruszenia progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w roku następującym po korekcie nadmiernego deficytu wymaga właściwego potraktowania ryzyka jakiemu podlegają cele budżetowe.
(11) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia w 2005 r. osiągnął wartość 65,5 % PKB, przekraczając przewidzianą w traktacie wartość odniesienia wynoszącą 60 % PKB.
Program przewiduje dalsze zwiększenie wskaźnika zadłużenia do około 69 % PKB w 2007 r., a następnie jego nieznaczne zmniejszenie do wartości nieco powyżej 66 % PKB w 2009 r.
Zmiany wskaźnika zadłużenia mogą być mniej korzystne niż zakłada program ze względu na ryzyko związane z wyżej wymienionymi celami budżetowymi oraz z powodu niepewności związanej z korektą przepływów kapitału, jak również możliwości niższego niż zakładano wzrostu gospodarczego.
Biorąc pod uwagę analizę ryzyka, zapewnienie realizacji określonych w programie celów budżetowych wydaje się konieczne w celu wystarczającego zmniejszenia wskaźnika zadłużenia i jego zbliżenia do wartości odniesienia.
(12) Jeśli chodzi o zrównoważenie finansów publicznych, zagrożenie w przypadku Portugalii wydaje się wysokie ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze zjawiskiem starzenia się społeczeństwa.
Wysoki obecnie poziom zadłużenia brutto oraz słaba sytuacja budżetowa wskazują na konieczność rygorystycznej realizacji planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej oraz zapewnienia realizacji celów budżetowych w celu zmniejszenia zagrożeń dla trwałości finansów publicznych.
Jednakże przewidywany wzrost wydatków na świadczenia emerytalne i rentowe oraz na opiekę zdrowotną w okresie objętym prognozą wskazuje na konieczność realizacji kompleksowej strategii rozwiązywania problemów związanych ze starzeniem się społeczeństwa, która nie ogranicza się jedynie do poprawy słabej obecnie sytuacji budżetowej.
Dalsze zmiany w systemie emerytalnym i w systemie opieki zdrowotnej powinny przyczynić się do zapewnienia większej trwałości tych systemów.
Konieczne są jednak dalsze reformy w celu ograniczenia prognozowanego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
Mają one w szczególności na celu korektę nadmiernego deficytu w wymiarze strukturalnym zgodnie z zaleceniem Rady wydanym na mocy art. 104 ust. 7 z dnia 20 września 2005 r., z kolei przyjęta polityka budżetowa ma przyczynić się do korekty deficytu zewnętrznego.
Tym niemniej należy zauważyć, że planowane zmiany stanu zadłużenia publicznego w pierwszej połowie okresu objętego programem odbiegają od wymagań określonych w wytycznych.
(14) Krajowy program reform Portugalii przedstawiony w dniu 21 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia określa następujące wyzwania dotyczące sektora finansów publicznych: (i) stymulowanie wzrostu gospodarczego i poprawa stabilności finansów publicznych oraz (ii) reforma administracji publicznej.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie stabilności pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
W krajowym programie reform w pełni uwzględniono główne elementy zaktualizowanego programu stabilności z czerwca 2005 r.
Ostatnia aktualizacja programu stabilności potwierdza przyjętą strategię, lecz nie określa skutków budżetowych działań wymienionych w krajowym programie reform dotyczących różnych obszarów polityki.
W świetle powyższej oceny Rada stwierdza, że program zasadniczo spełnia warunki korekty nadmiernego deficytu do 2008 r., pod warunkiem wprowadzenia wszystkich środków wskazanych w programie, a które należy wzmocnić w roku 2007 i kolejnych latach w celu uwzględnienia ryzyka niezrealizowania celów budżetowych.
Biorąc pod uwagę zalecenia z dnia 20 września 2005 r. sformułowane na podstawie art. 104 ust. 7, Rada wzywa Portugalię do:
i) przyjęcia i rygorystycznego wprowadzenia środków strukturalnych określonych w programie w celu zapewnienia trwałej i rzetelnej korekty nadmiernego deficytu do 2008 r.; zapewniania ciągłej korekty w celu realizacji celu średniookresowego zgodnie z wytycznymi Paktu na rzecz stabilności i wzrostu po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu, oraz zapewnienia marginesu działania umożliwiającego reakcję na skutki budżetowe ewentualnego niższego niż zakładano wzrostu gospodarczego;
ii) zdecydowanego wdrożenia planowanych środków kontroli wydatków; usprawnienia procesu budżetowego na wszystkich szczeblach sektora general government, o ile to możliwe, przy szerokim zastosowaniu wiążących pułapów wydatków oraz — zgodnie z programem — wzmacnianiu mechanizmów monitorowania, kontroli i ujawniania wydatków i dochodów;
iii) długoterminowej poprawy stabilności finansów publicznych, w szczególności poprzez wprowadzenie środków przewidzianych w programie oraz realizację dalszych reform w zakresie świadczeń emerytalnych i rentowych oraz opieki zdrowotnej;
iv) ustanowienia stałej tendencji spadkowej względem wskaźnika zadłużenia brutto przy zagwarantowaniu, aby odzwierciedlał on redukcję deficytu sektora general government i planowane wpływy z prywatyzacji oraz starannym uwzględnieniu wpływu zadłużenia na duże projekty inwestycji publicznych, w tym projekty realizowane we współpracy z sektorem prywatnym.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program stabilności (PS); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM), obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,5 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,4 _BAR_ 3,0 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,6 _BAR_ 3,0 _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [9] _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,4 _BAR_
Luka podażowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [3] _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 0,7 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [8] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. [3] _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 0,7 _BAR_
Saldo sektora general government (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 6,0 _BAR_ – 4,6 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 6,0 _BAR_ – 5,0 _BAR_ – 4,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 6,2 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 1,6 _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 0,6 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,8 _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [3] _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 5,0 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 5,1 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. [3] _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,4 _BAR_
Saldo strukturalne [4] (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. [5] _BAR_ n.d. _BAR_ – 5,0 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. [6] _BAR_ – 4,6 _BAR_ – 5,5 _BAR_ – 4,2 _BAR_ – 3,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. [7] _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 5,5 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,4 _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2005 r. _BAR_ 59,4 _BAR_ 65,5 _BAR_ 68,7 _BAR_ 69,3 _BAR_ 68,4 _BAR_ 66,2 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 59,4 _BAR_ 65,9 _BAR_ 69,8 _BAR_ 72,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS czerwiec 2005 r. _BAR_ 61,9 _BAR_ 66,5 _BAR_ 67,5 _BAR_ 67,8 _BAR_ 66,8 _BAR_ 64,5 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1, rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Program przede wszystkim nie uwzględnia wzoru określonego w nowym kodeksie postępowania i zawiera cztery części: streszczenie; tło gospodarcze i budżetowe, perspektywy gospodarcze i budżetowe oraz stabilność finansów publicznych.
Program zawiera wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
[3] Obliczenia służb Komisji na podstawie danych zawartych w programie.
[4] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[5] W programie nie uwzględniono żadnych środków jednorazowych ani innych środków tymczasowych.
[6] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2005 r.: 2,2 % PKB w 2004 r., 0,4 % PKB w 2005 r. i 0,4 % PKB w 2006 r. oraz 0,1 % PKB w 2007 r.; wszystkie te środki wpływają na obniżenie deficytu.
[7] Operacje jednorazowe z programu z czerwca 2005 r.: 2,3 % PKB w 2004 r. i 0,2 % PKB w 2005 r.; wszystkie te środki wpływają na obniżenie deficytu.
[8] W oparciu o szacowany potencjalny wzrost o: 1,3 %, 1,1 %, 1,2 % i 1,4 % odpowiednio w okresie 2004-2007.
[9] Deflator spożycia indywidualnego gospodarstw domowych.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Cypru na lata 2005-2009
(2006/C 82/09)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 marca 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Cypru, obejmujący lata 2005-2009.
(2) Dzięki stabilnej produkcyjności i wzrostowi zatrudnienia wzrost realnego PKB Cypru (3,5 %) należał w ostatnim dziesięcioleciu do najwyższych w UE.
Zadłużenie netto w stosunku do zagranicy (deficyt bilansu płatniczego) zwiększyło się (4,8 % PKB w 2004 r.) z kilku powodów, m.in. silnego popytu krajowego, spadku konkurencyjności w związku z silniejszą konkurencją w niektórych głównych sektorach cypryjskiego eksportu, wzrostem wartości funta cypryjskiego, jak również wyższymi reinwestowanymi zyskami.
Odpowiadało to w dużym stopniu potrzebie finansowania sektora publicznego, który w 2004 r. odnotował deficyt wynoszący 4,1 % PKB.
Inflacja HICP pozostawała przez większą część okresu ostatnich dziesięciu lat poniżej 3 %.
(3) Dnia 5 lipca 2004 r. Rada uznała, że na Cyprze istnieje nadmierny deficyt.
Zgodnie z zaleceniem Rady na podstawie art. 104 ust. 7 również z dnia 5 lipca 2004 r. deficyt ten należało skorygować do 2005 r.
W opinii z dnia 8 marca 2005 r. w sprawie poprzedniej aktualizacji programu konwergencji, obejmującej lata 2004-2008, Rada zaleciła Cyprowi energiczne wprowadzenie w życie przewidzianych środków celem obniżenia do 2005 r. deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB, zapewnienie do tego czasu obniżania się wskaźnika zadłużenia oraz kontynuowanie reform systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej.
(4) Obecna zaktualizowana wersja programu szacuje poziom deficytu w 2005 r. na 2,5 % PKB w porównaniu do 2,75 % PKB zakładanego w prognozach służb Komisji z jesieni 2005 r. i do nieco poniżej 3 % podanych w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu.
Różnica w stosunku do poprzedniej zaktualizowanej wersji programu tłumaczy się przede wszystkim tym, że wydatki z tytułu odsetek były o 0,5 % PKB niższe, niż się spodziewano.
(5) Nowy program zasadniczo uwzględnia wymagania dotyczące wzoru i danych stawiane programom stabilności i konwergencji, określone w nowym kodeksie postępowania [2].
Zaktualizowana wersja programu została przedstawiona dwa tygodnie po upływie terminu określonego w nowym kodeksie postępowania na dzień 1 grudnia, gdyż rząd chciał w niej uwzględnić środki budżetowe podane do wiadomości w drugim tygodniu grudnia.
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje w okresie 2005-2009 wzrost realnego PKB nieznacznie powyżej 4 %.
Na podstawie obecnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się oparty na realnych założeniach dotyczących wzrostu do 2007 r., natomiast nieco zbyt optymistyczny w odniesieniu do lat 2008 i 2009, dlatego uwarunkowania o charakterze cyklicznym mierzone według luki produktowej są prawdopodobnie bardziej optymistyczne, niż zakładają to przewidywania programu.
Przedstawione w programie założenia dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(7) Zakładając obniżenie deficytu do poniżej 3 % PKB w 2005 r., zaktualizowana wersja programu ma na celu dalszą konsolidację finansów publicznych do 2009 r., kiedy deficyt zbliżyłby się do 0,5 % PKB.
Przewiduje się, że po osiągnięciu 0,75 % PKB w 2005 r. nadwyżka pierwotna będzie stopniowo rosła do 1,75 % PKB w 2009 r.
W zmniejszeniu się deficytu odzwierciedla się obniżenie wskaźnika wydatków o około 4 % PKB, które nie jest w pełni zrekompensowane przez zmniejszenie się wskaźnika dochodów (o 2 %).
Korekta opiera się na strukturalnych ograniczeniach w dziedzinie bieżących wydatków pierwotnych, oszczędnościach w wydatkach z tytułu odsetek oraz połączeniu środków strukturalnych i jednorazowych po stronie przychodów.
Korekta w okresie 2006-2008, bardziej stopniowa niż w poprzednim programie, jest odzwierciedleniem nieco mniejszego wzrostu PKB.
(8) W okresie trwania programu przewiduje się poprawę salda strukturalnego (tj. salda dostosowanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), obliczanego według wspólnie uzgodnionej metodologii, z poziomu deficytu wysokości ok. 3 % PKB w 2005 r. do ok.
0,5 % PKB w 2009 r., tj. średnio o 0,5 % PKB rocznie. Brak poprawy salda strukturalnego w 2007 r. odzwierciedla przewidywane pogorszenie się sytuacji budżetowej netto Cypru w stosunku do budżetu UE z uwagi na fakt, że tymczasowe dotacje kompensujące związane z przystąpieniem Cypru do UE kończą się w 2006 r.
Określonym w programie celem średniookresowym dla sytuacji budżetowej jest osiągnięcie do 2009 r. deficytu strukturalnego w wysokości 0,5 % PKB.
Jako że cel średniookresowy jest bardziej ambitny, niż wymaga tego minimalna wartość odniesienia (szacowana jako deficyt wynoszący około 2 % PKB), jego osiągnięcie powinno stworzyć margines bezpieczeństwa chroniący przed ryzykiem pojawienia się nadmiernego deficytu.
Wyznaczony w programie cel średniookresowy jest na właściwym poziomie, ponieważ mieści się on w zakresie określonym dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu oraz kodeksie postępowania, a także stosownie uwzględnia wskaźnik zadłużenia i długoterminowy średni wzrost produktu potencjalnego.
(9) Ryzyko związane z celami budżetowymi zawartymi w programie wydaje się zasadniczo zrównoważone.
Z uwagi na to, że Cypr jest bardzo silnie nastawiony na turystykę, zagrożenie dla scenariusza makroekonomicznego wiąże się przede wszystkim z sytuacją geopolityczną w tym regionie.
Ponadto ogólne przewidywania na lata 2008 i 2009 są nieco zbyt optymistyczne, a przewidywania dotyczące podatków trochę zbyt korzystne.
Dotychczas jednak rząd cypryjski osiągał wyniki przekraczające cele budżetowe, a zaktualizowana wersja programu zawiera ponowne zobowiązanie do podjęcia w razie potrzeby dodatkowych środków w celu osiągnięcia planowanej korekty.
(10) Jeśli oprzeć się na szacunkowym wyniku na 2005 r. i wziąć pod uwagę ogół zagrożeń związanych z realizacją celów budżetowych, wydaje się, że kurs polityki budżetowej nakreślony w programie zasadniczo uwzględnia korektę nadmiernego deficytu do 2005 r. zgodnie z zaleceniem Rady.
Wydaje się ponadto, że przy normalnych wahaniach makroekonomicznych zapewnia on od 2008 r. także wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed przekroczeniem wartości referencyjnej deficytu wynoszącej 3 % PKB.
Wydaje się także odpowiedni, aby zgodnie z planem zapewnić do 2009 r. prawie pełne osiągnięcie celu średniookresowego określonego w programie.
W latach następujących po skorygowaniu nadmiernego deficytu tempo dostosowania do zawartego w programie celu średniookresowego jest zasadniczo zgodne z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego rozumiana jako wartość odniesienia powinna wynieść 0,5 % PKB, oraz że poprawa powinna być większa w okresach dobrej koniunktury gospodarczej, natomiast w okresach gorszej koniunktury może być mniejsza.
(11) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia w 2005 r. osiągnął 70,5 % PKB i przekroczył tym samym przewidzianą w traktacie wartość referencyjną wynoszącą 60 % PKB.
Program zakłada, że wskaźnik zadłużenia spadnie do 53,5 % w 2009 r.
Zagrożenia związane z planowanym zmianami poziomu wskaźnika zadłużenia wydają się zasadniczo zrównoważone.
W kontekście niniejszej oceny ryzyka wydaje się, że wskaźnik zadłużenia zmniejsza się wystarczająco i zbliża się do wartości referencyjnej.
(12) Jeśli chodzi o równowagę finansów publicznych, wydaje się, że zagrożenie w przypadku Cypru jest wysokie ze względu na przewidywane koszty budżetowe związane ze zjawiskiem starzenia się społeczeństwa.
Rygorystyczna realizacja planowanej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średniookresowej zmniejszy zagrożenie dla długookresowej stabilności; konieczne będą także — jak odnotowano w programie — znaczne środki reformy systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej, które mogłyby powstrzymać przewidywaną znaczną podwyżkę wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa w okresie do 2050 r. i zmniejszyć zagrożenie dla długookresowej stabilności finansów publicznych.
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są w dużym stopniu zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005-2008.
Cypr jest na dobrej drodze do skorygowania nadmiernego deficytu w terminie określonym przez Radę i podejmuje odpowiednie kroki w celu osiągnięcia celu średniookresowego przy zmniejszającym się od 2005 r. wskaźniku zadłużenia.
(14) Cypryjski krajowy program reform, przedstawiony w dniu 11 listopada 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: (i) wspieranie badań naukowych, rozwoju i innowacji oraz ułatwienie rozpowszechniania technologii ICT; (ii) unowocześnianie infrastruktury podstawowej; (iii) wspieranie rozwoju kapitału ludzkiego oraz (iv) spójność społeczna.
Skutki budżetowe działań przewidzianych w krajowym programie reform znajdują odzwierciedlenie w przewidywaniach budżetowych zawartych w zaktualizowanej wersji programu konwergencji.
Środki w sektorze finansów publicznych zakładane w programie konwergencji pokrywają się z priorytetami przewidzianymi w krajowym programie reform.
Zaktualizowana wersja określa środki w zakresie monitorowania i lepszej kontroli wydatków publicznych.
W świetle powyższej oceny Rada z zadowoleniem przyjmuje planowane dostosowanie strukturalne w okresie objętym programem po uprzednim zmniejszeniu deficytu w 2005 r. do poziomu poniżej 3 % PKB.
Biorąc pod uwagę zalecenia sformułowane na podstawie art. 104 ust. 7, Rada wzywa Cypr do:
i) zapewnienia przy pomocy trwałych środków — zgodnie ze zaktualizowaną wersją programu konwergencji i po ograniczeniu nadmiernego deficytu — trwałej konsolidacji budżetowej w celu osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego;
ii) kontroli wydatków publicznych na świadczenia emerytalne i wdrażania dalszych reform systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej w celu długoterminowej poprawy stabilności finansów publicznych.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 3,8 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,3 _BAR_
COM listopad 2005 r. _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 3,6 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_
COM listopad 2005 r. _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [3] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,1 _BAR_
COM listopad 2005 r.
[7] _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. [3] _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,6 _BAR_ 0,0 _BAR_ + 0,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,6 _BAR_
COM listopad 2005 r. _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,8 [8] _BAR_ – 2,4 [8] _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,7 _BAR_
COM listopad 2005 r. _BAR_ – 0,9 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ – 1,3 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [3] _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,6 _BAR_
COM listopad 2005 r. _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ – 4,3 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne [4] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. [5] _BAR_ – 4,6 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,6 _BAR_
COM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ – 4,9 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 71,3 _BAR_ 70,5 _BAR_ 67,0 _BAR_ 64,0 _BAR_ 56,9 _BAR_ 53,5 _BAR_
COM listopad 2005 r. _BAR_ 72,0 _BAR_ 70,4 _BAR_ 69,1 _BAR_ 67,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 74,9 _BAR_ 71,9 _BAR_ 69,2 _BAR_ 65,7 _BAR_ 58,1 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Program zawiera wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych, których podania wymaga kodeks postępowania.
Brakuje danych opcjonalnych na temat sytuacji na rynku pracy (zwłaszcza zatrudnienia (przepracowanych godzin) i wydajności pracy (przepracowanych godzin)) oraz udziału we wzroście potencjalnego PKB.
[3] Wyliczenia służb Komisji na podstawie informacji zawartych w programie.
[4] Saldo dostosowane cyklicznie (jak w poprzednich wierszach) bez uwzględnienia środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
[5] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe na podstawie danych zawartych w programie (przychody jednorazowe wynoszące 1,0 % PKB w 2004 r., 0,9 % PKB w 2005 r. oraz 0,3 % PKB w latach 2006-2008).
[6] Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe na podstawie prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (1,0 % PKB w 2004 r. i 0,6 % PKB w 2005 r.).
[7] Na podstawie szacowanego potencjalnego wzrostu w wysokości odpowiednio 4,0 %, 3,5 %, 3,5 % i 3,5 % w latach 2004-2007.
[8] Prognozy odnoszące się do deficytu w 2006 r. opracowane zostały w kontekście scenariusza zakładającego utrzymanie dotychczasowej polityki, gdyż w terminie końcowym prognoz służb Komisji jesienią 2005 r. projekt budżetu na 2006 r. nie był dostępny, co wyjaśnia częściowo wyższy przewidywany deficyt na 2007 r.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 14 marca 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa na lata 2005/2006-2010/2011
(2006/C 82/13)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 14 marca 2006 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Zjednoczonego Królestwa na lata 2005/2006-2010/2011.
(2) W ostatnich dziesięciu latach Zjednoczone Królestwo osiągnęło imponujące wyniki makroekonomiczne, szczególnie biorąc pod uwagę większą stabilność, wzrost gospodarczy, niską inflację oraz sytuację na rynku pracy.
Roczny wzrost PKB w ujęciu realnym wynosił średnio 3,25 % w latach 1996-2000 i 2,25 % w latach 2001-2005.
Po okresie konsolidacji fiskalnej między 1996 a 2001 rokiem, kiedy saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych cechujące się deficytem w wysokości około 5 % PKB przekształciło się w znaczną nadwyżkę, Zjednoczone Królestwo zrealizowało planowane zwiększenie wydatków publicznych, w tym inwestycji publicznych, w rezultacie czego w 2004 r. saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnęło deficyt wysokości ponad 3 % PKB.
Zadłużenie brutto spadło z poziomu ponad 50 % PKB w 1996 r. do poniżej 38 % PKB w 2002 r., lecz od tego czasu powoli rośnie.
(3) W swojej opinii z dnia 8 marca 2005 r. w sprawie poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji Rada wezwała Zjednoczone Królestwo do zapewnienia utrzymania deficytu na poziomie nieprzekraczającym 3 % PKB, jak również do poprawy dostosowanego cyklicznie salda w celu osiągnięcia w perspektywie średnioterminowej nadwyżki lub pozycji budżetowej bliskiej równowadze.
Uwzględniając informacje przedstawione w zaktualizowanym programie konwergencji na 2005 r., Rada dnia 24 stycznia 2006 r. stwierdziła, że w Zjednoczonym Królestwie występuje nadmierny deficyt budżetowy.
Zgodnie z zaleceniem Rady wydanym w tym samym dniu na mocy art. 104 ust. 7 deficyt należy skorygować do roku budżetowego 2006/2007 [2].
Po upływie przewidzianego w zaleceniu okresu sześciu miesięcy Komisja zobowiązana jest do oceny działań podjętych przez władze Zjednoczonego Królestwa w celu korekty nadmiernego deficytu.
(4) Jeśli chodzi o wykonanie budżetu w roku 2005/2006, w prognozie służb Komisji z jesieni 2005 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oszacowano na 3,4 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji zakładano, że osiągnie on 2,8 % PKB.
Wyższy niż przewidywano deficyt wynika z mniejszego niż zakładano wzrostu PKB szacowanego obecnie na 1,75 % (w porównaniu z 3 % wzrostem zakładanym w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu), jak również z efektów bazowych spowodowanych mniejszymi niż zakładano dochodami podatkowymi w roku 2004/2005, a w mniejszym zakresie jest wynikiem nieco większej swobody decyzyjnej.
(5) Zaktualizowany program zasadniczo uwzględnia wzór, ale w niektórych istotnych punktach nie spełnia wymagań w zakresie przekazywania danych dotyczących programów stabilności i konwergencji określonych w nowym kodeksie postępowania [3].
(6) Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparte są prognozy budżetowe, przewiduje zwiększenie stopy realnego wzrostu PKB z 1,75 % w 2005/2006 r. do 3 % w 2007/2008 r., a następnie jej spadek do 2,75 % w 2008/2009 r. i do 2,25 % w kolejnych latach.
Z dostępnych obecnie informacji wynika, że scenariusz ten jest oparty na zasadniczo realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego, z uwzględnieniem marginesu ostrożności pod koniec okresu objętego prognozami.
Przewidywania programu odnośnie do inflacji wydają się być realistyczne.
(7) Zaktualizowany program przewiduje zmniejszenie deficytu z poziomu nieco powyżej 3 % PKB w roku budżetowym 2005/2006 do poziomu niższego od wartości odniesienia, czyli 3 %, w 2006/2007 r.
Następnie prognozowany jest spadek deficytu do 1,5 % PKB do 2010/2011 r.
Saldo pierwotne sektora instytucji rządowych i samorządowych ma cechować deficyt w wysokości 1,0 % PKB w 2005/2006 r., po czym prognozowany jest powrót do równowagi w 2008/2009 r., a następnie nadwyżka w wysokości 0,5 % PKB w 2010/2011 r.
Poprawa salda nominalnego ma wynikać głównie ze wzrostu dochodów częściowo spowodowanego prognozowanym cyklicznym ożywieniem gospodarki, a częściowo poprawą wskaźnika mierzonego jako stosunek podatków do PKB.
Zaktualizowany program przewiduje niewielkie uznaniowe zaostrzenie polityki fiskalnej w 2006/2007 i 2007/2008 r., które zgodnie z oczekiwaniami ma być trwałe.
Prognozowany jest wzrost wskaźnika wydatków do 2007/2008 r. wynikający z planowanego zwiększenia wydatków związanych z usługami użyteczności publicznej oraz z inwestycjami publicznymi.
Planowany jest wzrost inwestycji sektora publicznego netto (w tym dotacji kapitałowych dla sektora prywatnego) z 1,6 % PKB w 2004/2005 r. do 2,25 % PKB do 2006/2007 r., a następnie jego utrzymanie na stałym poziomie wyrażonym jako procent PKB.
Po 2007/2008 planowane jest istotne ograniczenie wzrostu wydatków bieżących.
Zatem do 2008/2009 r. przewidywane jest całkowite wykorzystanie deficytu na finansowanie inwestycji publicznych.
W porównaniu ze zaktualizowanym programem z 2004 r. prognozy dotyczące deficytu na lata 2005/2006 i 2006/2007 zostały skorygowane w górę zgodnie z rozwojem sytuacji w sektorze gospodarczym, choć w perspektywie średnioterminowej są zbliżone do założeń przyjętych w poprzedniej aktualizacji.
(8) Oparty na obliczeniach zgodnych z powszechnie przyjętą metodologią program przewiduje średnią roczną poprawę salda strukturalnego (tj. dostosowanego cyklicznie salda nieuwzględniającego środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) w wysokości nieco powyżej 0,25 punktu procentowego PKB w stosunku do prognozowanego deficytu nieznacznie poniżej 3 % PKB w 2005/2006 r.
Korekta ta nastąpić ma w 2006/2007 r., kiedy planowane jest zmniejszenie nadmiernego deficytu i kiedy ujemna luka produktowa będzie największa; następnie korekta ta ma być mniejsza w miarę zmniejszania się ujemnej luki produktowej.
Ilościowy cel średniookresowy dla salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych nie jest określony.
Program odnosi się do celów fiskalnych na podstawie przepisów krajowych przewidujących średniookresową ścieżkę dla cyklicznie dostosowanego deficytu, która ustala stosunek długu do PKB na niskim poziomie i utrzymuje obecny budżet średnio w cyklu gospodarczym w równowadze lub w stanie nadwyżki.
(9) Wyniki budżetowe mogą być gorsze, niż przewiduje program, w szczególności w perspektywie krótkoterminowej.
Prognozowana poprawa wskaźnika podatków do PKB, w szczególności z podatku dochodowego od osób prawnych, obarczona jest ryzykiem uzależnionym od pozytywnego rozwoju sytuacji w sektorze finansowym utrzymującego się zarówno w kolejnym roku, jak i w okresie późniejszym.
Zaktualizowany program przewiduje wzrost wydatków do 2007/2008 r., a następnie spadek wskaźnika wydatków po 2007/2008 r. poniżej poziomu z 2005/2006 r., co będzie dużym wyzwaniem.
Biorąc pod uwagę istniejące zobowiązania polityczne, zmniejszenie wskaźnika wydatków do PKB spowoduje znaczne spowolnienie wzrostu wydatków bieżących, szczególnie w określonych obszarach.
Ponowna kompleksowa ocena wydatków publicznych planowana w ramach kompleksowego przeglądu wydatków w 2007 r. powinna umożliwić wskazanie obszarów, w których należałoby ograniczyć wzrost wydatków publicznych.
W latach 2009/2010 i 2010/2011 czynniki ryzyka można częściowo zrekompensować (głównie po stronie dochodów) poprzez prognozę wzrostu gospodarczego wydającą się zapewniać wystarczający margines bezpieczeństwa.
(10) Jeżeli chodzi o korektę nadmiernego deficytu, program — opublikowany przed zaleceniem wydanym przez Radę na mocy art. 104 ust. 7 — przewiduje spadek deficytu poniżej wartości odniesienia w 2006/2007 r., podczas gdy według prognoz służb Komisji przygotowanych w tym samym czasie, co zalecenie Rady, nawet po wprowadzeniu środków uznaniowych ogłoszonych w sprawozdaniu przedbudżetowym z grudnia 2005 r., deficyt prawdopodobnie utrzyma się na poziomie nieznacznie powyżej 3 %.
Postępy w zakresie korekty nadmiernego deficytu zostaną ocenione przez Komisję po upływie terminu sześciu miesięcy.
Na podstawie minimalnej wartości odniesienia (szacowanej jako deficyt dostosowany cyklicznie nieco poniżej 1,5 % PKB) strategia budżetowa nie wydaje się zapewniać, ewentualnie z wyjątkiem ostatniego roku objętego programem, czyli 2010/2011 r., wystarczającego marginesu bezpieczeństwa chroniącego przed przekroczeniem przy normalnych wahaniach makroekonomicznych wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB, czego zgodnie z zobowiązaniami Zjednoczone Królestwo stara się uniknąć.
Realizacja wyżej wspomnianego programu inwestycji publicznych może mieć jednak wpływ na prognozowane salda.
Po planowanej korekcie nadmiernego deficytu w 2006/2007 r. przewidywane jest spowolnienie dostosowania strukturalnego, kiedy zgodnie z prognozami luka produktowa pozostanie ujemna, lecz będzie zmniejszać się, i ponadto przewidywana jest względnie odpowiednia elastyczność w zakresie podatków.
Sugeruje to możliwość wzmocnienia ścieżki dostosowania.
(11) Przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia brutto pozostanie znacznie poniżej wartości odniesienia, czyli 60 % PKB, lecz w okresie objętym prognozą będzie powoli rósł, dochodząc z poziomu około 41 % w 2004/2005 r. do poziomu nieco poniżej 45 % PKB w 2007/08 r.
W kolejnych latach przewidywany jest zatem nieznaczny spadek wskaźnika zadłużenia.
(12) W odniesieniu do stabilności finansów publicznych możliwość niewystarczających prywatnych świadczeń emerytalnych zwiększająca koszty fiskalne wraz ze wzrostem kosztów związanych ze starzeniem się społeczeństwa stanowiłaby dla Zjednoczonego Królestwa średni poziom zagrożenia, chyba że nastąpiłyby zmiany poprawiające stabilność fiskalną.
Przewidywany jest umiarkowany wzrost wydatków publicznych na świadczenia emerytalne do 2050 r.
Nie można jednak wykluczyć wyższych wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, ze względu na możliwość niewystarczających prywatnych świadczeń emerytalnych prowadzony jest przegląd polityki emerytalnej; odpowiedź rządu na sprawozdanie Komisji w sprawie systemu emerytalnego z listopada 2005 r. ma zostać przedstawiona wiosną bieżącego roku.
Aktualny ograniczony poziom zadłużenia przyczynia się do częściowego zmniejszenia budżetowych skutków starzenia się społeczeństwa.
Z prognoz wynika jednak, że w okresie objętym prognozą, do 2050 r., zadłużenie brutto przekroczy wartość odniesienia, czyli 60 % PKB, o ile w okresie tym nie zostanie przeprowadzona konsolidacja budżetowa w stosunku do strukturalnej sytuacji budżetowej w 2005/2006 r.
Znacząca poprawa salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych w perspektywie średniookresowej przyczyniłaby się do ograniczenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych [4].
(13) Środki przewidziane w dziedzinie finansów publicznych są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych na lata 2005–2008.
Obecnie wskaźnik zadłużenia publicznego jest wciąż stosunkowo niski, lecz deficyt jest nadmierny i wymaga korekty oraz wymagana jest dalsza konsolidacja w celu ustabilizowania wskaźnika zadłużenia.
Dobrze, że prowadzony jest przegląd systemu emerytalnego w celu zapewnienia jego dostępności, finansowej stabilności oraz adekwatności społecznej.
Program przewiduje ponadto środki mające na celu poprawę jakości finansów publicznych, w tym poprawę efektywności wydatków publicznych poprzez lepsze zarządzanie aktywami, efektywniejsze wykorzystanie zasobów służby cywilnej oraz zmniejszenie liczby osób zatrudnionych w sektorze publicznym.
(14) Krajowy program reform przygotowany przez Zjednoczone Królestwo, przedstawiony 13 października 2005 r. w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia, określa następujące wyzwania o znaczącym wpływie na finanse publiczne: utrzymanie stabilności fiskalnej w kontekście zmian demograficznych, promowanie innowacji oraz badań naukowych i rozwoju, zwiększenie możliwości zdobycia odpowiednich umiejętności, zapewnienie sprawiedliwości w oparciu o nowoczesny i elastyczny system opieki społecznej, oraz zwiększenie innowacyjności i zdolności adaptacji w zakresie wykorzystania zasobów.
Skutki budżetowe przewidziane w krajowym programie reform znajdują pełne odzwierciedlenie w prognozach budżetowych zawartych w programie konwergencji.
Środki w sektorze finansów publicznych przewidziane w programie konwergencji w dużym stopniu pokrywają się z działaniami przewidzianymi w krajowym programie reform.
W świetle powyższej oceny Rada stwierdza, że prognozowana ścieżka dostosowania jest podlega pewnym zagrożeniom.
Biorąc pod uwagę zalecenia sformułowane na podstawie art. 104 ust. 7 oraz w celu uwzględnienia zagrożeń dla długoterminowej stabilności finansów publicznych, Rada wzywa Zjednoczone Królestwo do:
i) zmniejszenia deficytu poniżej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały najpóźniej do 2006/2007 r. oraz kontynuowania konsolidacji budżetowej, w szczególności ograniczając zgodnie z prognozą wzrost wydatków po 2007/2008 r.;
ii) osiągnięcia średniookresowego celu, który gwarantuje szybkie postępy w kierunku stabilności i rozsądnego wskaźnika długu znacznie poniżej 60 % PKB, zapewnia wystarczający margines bezpieczeństwa chroniącego przed przekroczeniem wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB, czego zgodnie z zobowiązaniami Zjednoczone Królestwo stara się uniknąć, oraz pozostawia możliwości manewrów w ramach budżetu, w szczególności uwzględniając potrzeby inwestycji publicznych.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwagi:
Źródło:
Program konwergencji (PK), obliczenia służb Komisji, prognozy służb Komisji z jesieni 2005 r. (KOM).
_BAR_ 2004/05 _BAR_ 2005/06 _BAR_ 2006/07 _BAR_ 2007/08 _BAR_ 2008/09 _BAR_ 2009/10 _BAR_ 2010/11 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2005 r.
[5] _BAR_ 2,75 _BAR_ 1,75 _BAR_ 2,25 _BAR_ 3 _BAR_ 2,75 _BAR_ 2,25 _BAR_ 2,25 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ 3,2 _BAR_ 1,6 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r.
[5] _BAR_ 3,25 _BAR_ 3 _BAR_ 2,50 _BAR_ 2,25 _BAR_ 2,25 _BAR_ 2,25 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PK grudzień 2005 r.
[5] _BAR_ 1,25 _BAR_ 2,25 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ 1,3 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,75 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ n.d. _BAR_
Luka produktowa (% potencjalnego PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r.
[7] _BAR_ 0,5 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,6 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[8] _BAR_ 0,6 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r.
[7] _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,0 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r.
[9] _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[10] _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r.
[9] _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r.
[11] _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,5 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[6] _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r.
[11] _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo dostosowane cyklicznie = saldo strukturalne [12] [13] (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r.
[7] [9] _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,3 _BAR_
KOM listopad 2005 r.
[8] _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 3,2 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto (% PKB) _BAR_ PK grudzień 2005 r. _BAR_ 40,9 _BAR_ 43,3 _BAR_ 44,4 _BAR_ 44,8 _BAR_ 44,7 _BAR_ 44,6 _BAR_ 44,4 _BAR_
KOM listopad 2005 r. _BAR_ 40,8 _BAR_ 42,7 _BAR_ 43,7 _BAR_ 44,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK grudzień 2004 r. _BAR_ 40,9 _BAR_ 41,8 _BAR_ 42,4 _BAR_ 42,8 _BAR_ 42,8 _BAR_ 42,6 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty przywołane w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Rok budżetowy w Zjednoczonym Królestwie trwa od kwietnia do marca.
[3] Program nie obejmuje w szczególności części poświęconej cechom instytucjonalnym finansów publicznych.
Nie zawiera on części wymaganych danych obowiązkowych (np. prognoz dotyczących zatrudnienia, bezrobocia oraz wynagrodzeń pracowników i analizy kosztów za ostatni rok) ani wszystkich danych opcjonalnych.
Dane dotyczące wydatków i dochodów w sektorze instytucji rządowych i samorządowych, choć oparte na systemie ESA 95, nie zostały zebrane w oparciu o jednolitą metodę.
W zaktualizowanym programie wpływy ze sprzedaży licencji UMTS w dalszym ciągu traktowane są przez Zjednoczone Królestwo jako roczne dochody, a nie jako sprzedaż aktywów, co jest sprzeczne z decyzją Eurostat z 14 lipca 2000 r. w sprawie alokacji tego rodzaju wpływów.
Część brakujących informacji uzyskano w wyniku rozmów dwustronnych między służbami Komisji a przedstawicielami Zjednoczonego Królestwa.
[4] Szczegółowe informacje dotyczące długoterminowej stabilności zamieszczono w ocenie merytorycznej programu sporządzonej przez służby Komisji(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).
[5] Prognozy dotyczące PKB i inflacji, na których oparte są prognozy władz w zakresie finansów publicznych; przy scenariuszu zakładającym wzrost gospodarczy wyższy o jedną czwartą punktu procentowego.
[6] Prognozy Komisji odnoszą się do lat kalendarzowych.
Zgodnie z pierwszymi szacunkami wzrost w 2005 r. wyniósł 1,8 %.
Śródokresowa prognoza służb Komisji z 22 lutego 2006 r. szacuje wskaźnik wzrostu na 2,4 % w 2006 r.
[7] Obliczenia luki produktowej w oparciu o wspólnie uzgodnioną metodologię na podstawie danych przedstawionych w programie konwergencji.
Obliczeń luki produktowej dokonano na podstawie danych, na których oparto scenariusz umiarkowanego wzrostu.
Zgodnie z metodologią przyjętą przez Zjednoczone Królestwo oba wskazują na taki sam profil luki produktowej.
[8] Obliczenia służb Komisji dotyczące luki produktowej odnoszą się do lat kalendarzowych.
[9] Dane liczbowe przedstawione w programie konwergencji skorygowane w związku z traktowaniem wpływów z UMTS.
Władze Zjednoczonego Królestwa włączają do swoich przewidywań dotyczących salda sektora instytucji rządowych i samorządowych roczne wpływy wynoszące ok. 1,0 mld GBP pochodzące ze sprzedaży licencji UMTS w 2000 r.
Uwzględnienie tego w celu dostosowania do procedury nadmiernego deficytu (EDP) skutkuje w odjęciu ok. 0,1 punktu procentowego od salda (to jest zwiększenie deficytu) w każdym roku.
Wszystkie dane przedstawione w tabeli zostały dostosowane przez służby Komisji do danych przedstawionych w programie.
[10] Prognoza służb Komisji została przygotowana przed ogłoszeniem środków uznaniowych w sprawozdaniu przedbudżetowym z grudnia 2005 r., które zostały uwzględnione w programie konwergencji.
Po uwzględnieniu wpływu netto tych środków w oparciu o szacunki władz Zjednoczonego Królestwa, przewidziany w prognozie służb Komisji deficyt stanowiłby 3,4 % PKB w 2005/2006 r., 3,1 % w 2006/2007 r. oraz 2,8 % w 2007/2008 r.
[11] Dane z programu konwergencji dostosowane zgodnie z definicją salda pierwotnego w oparciu o płatności z tytułu odsetek brutto, a nie netto.
[12] Saldo dostosowane cyklicznie (obliczone zgodnie ze wspólnie przyjętą metodologią) nieuwzględniające środków jednorazowych i innych środków tymczasowych.
Opublikowane w programie dane liczbowe dotyczące salda dostosowanego cyklicznie i salda strukturalnego, obliczone zgodnie z własną metodologią przyjętą przez Zjednoczone Królestwo w oparciu o salda nominalne nieskorygowane w związku z traktowaniem wpływów z UMTS są nastepujące: -2,9 % PKB w 2004/2005 r., -2,2 % w 2005/2006 r., -1,7 % w 2006/2007, -1,7 % w 2007/2008 r., -1,7 % w 2008/2009 r., -1,6 % w 2009/2010 r., -1,5 % w 2010/2011 r.
[13] W prognozach przedstawionych w programie konwergencji i w prognozie służb Komisji nie uwzględniono środków jednorazowych ani środków tymczasowych.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 10 października 2006 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Węgier na lata 2005–2009
(2006/C 260/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając opinię Rady z dnia 24 stycznia 2006 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Węgier na lata 2005–2008,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno–Finansowego,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 10 października 2006 r. Rada przeanalizowała dostosowany zaktualizowany program konwergencji Węgier na lata 2005–2009 [2], otrzymany w dniu 1 września 2006 r.
(2) Po przyjęciu kompleksowego pakietu reform gospodarczych w połowie lat 90. oraz dzięki solidnej polityce makroekonomicznej i odpowiednim reformom strukturalnym węgierska gospodarka korzystała ze stabilnego i stosunkowo wysokiego tempa wzrostu oraz spadku inflacji.
Jednak począwszy od 2001 r., a szczególnie w ostatnich latach, wskutek dużego wzrostu wydatków publicznych połączonego z obniżką podatków oraz istotnej podwyżki wynagrodzeń w sektorze publicznym deficyt budżetowy przekraczał co roku znacznie 5 % PKB, powodując duże odchylenia od pierwotnie zakładanych poziomów deficytu.
Ponadto praktycznie przy okazji każdej notyfikacji fiskalnej znacznie podnoszono ex post dane na koniec roku.
Zamiast zakładanego w programie konwergencji z maja 2004 r. deficytu w wysokości 4,6 % PKB w 2004 r., 4,1 % PKB w 2005 r. oraz 3,6 % PKB w 2006 r. odnotowano deficyt w wysokości 6,6 % PKB w 2004 r., 7,5 % PKB w 2005 r. oraz — zgodnie z szacunkami rządu — około 10,1 % PKB w 2006 r., co oznacza dotychczas najwyższy poziom deficytu w UE (wszystkie te wartości uwzględniają obciążenia wynikające z reformy systemu emerytalnego).
Duża część odchyleń budżetowych wynika ze zbyt optymistycznych założeń budżetowych, znacznego przekroczenia wydatków, obniżki podatków oraz niewystarczających działań w zakresie dostosowania strukturalnego.
Wysoka ekspansywność polityki fiskalnej przyczyniła się do poważnego naruszenia jej wiarygodności, a jej skutki gospodarcze są coraz bardziej widoczne.
Spowodowało to w szczególności poważną nierównowagę bilansu płatniczego oraz istotne zwiększenie wskaźnika zadłużenia zagranicznego (z poniżej 20 % PKB w 2001 r. do blisko 30 % PKB w 2005 r.), jak również znacznie wyższe wahania stóp procentowych w porównaniu z innymi nowymi państwami członkowskimi.
(3) W dniu 5 lipca 2004 r.
Rada uznała, że na Węgrzech istnieje nadmierny deficyt i wydała zgodnie z art. 104 ust. 7 pierwsze zalecenie w sprawie jego ograniczenia do 2008 r. — daty ustalonej przez władze węgierskie w programie konwergencji z maja 2004 r.
W styczniu 2005 r. i ponownie w listopadzie 2005 r.
Rada — w oparciu o art. 104 ust. 8 — stwierdziła, że Węgry nie wypełniają pierwszego ani kolejnego zalecenia z dnia 8 marca 2005 r.
Wzięła zwłaszcza pod uwagę istotne odchylenia od średnioterminowej ścieżki dostosowania, a mianowicie w stosunku do docelowych poziomów deficytu w 2005 i 2006 r.
(4) W dniu 1 grudnia 2005 r. węgierskie władze przedstawiły Komisji i Radzie zaktualizowany program konwergencji obejmujący nową ścieżkę dostosowania, zachowując pierwotny termin 2008 r. dla ograniczenia nadmiernego deficytu.
W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada wydała opinię w sprawie tej aktualizacji z 2005 r., w której stwierdziła, że bardzo duże ograniczenie wydatków w wysokości 7,5 % PKB nie jest poparte konkretnymi środkami.
W związku z tym, zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 ze zmianami, Rada zwróciła się do Węgier o jak najszybsze przedstawienie — najpóźniej do dnia 1 września 2006 r. — dostosowanego zaktualizowanego programu konwergencji, w którym określone zostaną konkretne środki strukturalne, w pełni zgodne ze średnioterminową ścieżką dostosowania.
(5) Po ogłoszeniu wiosną 2006 r. danych dotyczących deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych wynoszącego w 2005 r. 7,5 % PKB oraz po wyborach powszechnych w kwietniu 2006 r. węgierskie władze zapowiedziały bardzo duży wzrost deficytu w 2006 r., który w przypadku braku działań naprawczych, mógłby osiągnąć 11,6 % PKB [3].
Docelowy poziom deficytu w wysokości 6,1 % PKB określony w ustawie budżetowej oraz w zaktualizowanym programie konwergencji z 2005 r. został przekroczony prawie w całości po stronie wydatków (około 5 % PKB).
Dotyczyło to głównie kosztów operacyjnych centralnych instytucji budżetowych, wypłat emerytur i rent, kosztów opieki zdrowotnej oraz było spowodowane wyższymi niż przewidywano inwestycjami instytucji samorządowych z uwagi na cykl wyborczy.
Przekroczenie zakładanego deficytu o około 1,5 % PKB wynika z jednej strony z księgowania inwestycji związanych z budową autostrad w ramach sektora instytucji rządowych i samorządowych [4] (1,1 % PKB), podczas gdy pierwotnie miały one zostać ujęte jako partnerstwa publiczno-prywatne poza budżetem, a z drugiej strony z kosztów nabycia samolotów wojskowych (0,3 % PKB) na podstawie umowy leasingu finansowego.
Nakłady te pierwotnie nie zostały uwzględnione przy określaniu oficjalnego docelowego poziomu deficytu.
(6) Stojąc w obliczu rosnącego deficytu budżetowego, rząd — wybrany ponownie w wyniku wyborów powszechnych w kwietniu 2006 r. — wycofał w czerwcu pozostałą część pięcioletniego programu obniżki podatków, która przyczyniłaby się do dalszego spadku dochodów o około 3 % PKB do 2010 r., i przyjął fiskalny pakiet naprawczy.
Wiele działań naprawczych, w tym wszystkie działania dotyczące dochodów, zostało już przyjętych przez parlament.
Rząd spodziewa się, że podwyższenie podatków oraz natychmiastowe cięcia wydatków na opiekę zdrowotną, dopłaty do kosztów gazu, wydatki na administrację publiczną oraz pełne uwolnienie rezerwy ogólnej w budżecie (0,3 % PKB) ograniczy deficyt w 2006 r. o 1,5 % PKB, co pozwoli osiągnąć nowy docelowy poziom deficytu w wysokości 10,1 % PKB.
Oczekuje się również, że środki te będą miały istotny wpływ na sytuację w kolejnych latach.
(7) Scenariusz makroekonomiczny przedstawiony w programie przewiduje spadek realnego wzrostu PKB w najbliższych latach z 4,1 % w 2006 r. do 2,2 % w 2007 r. i 2,6 % w 2008 r. na skutek ograniczającego wpływu dostosowań fiskalnych określonych w programie, z których niektóre wprowadzane są już od lipca 2006 r.
Do 2009 r. wzrost gospodarczy ma osiągnąć poziom sprzed dostosowania.
Zmiany te znajdują również odzwierciedlenie w uwarunkowaniach wynikających z charakteru cyklicznego, które wskazują na lukę podażową w 2007 i 2008 r. oraz na powrót do potencjalnego poziomu produkcji do 2009 r.
Na podstawie obecnie dostępnych informacji oraz bez uszczerbku dla prognozy służb Komisji z jesieni 2006 r. wyżej opisany scenariusz makroekonomiczny wydaje się zasadniczo realistyczny, choć nieco zbyt optymistyczny w odniesieniu do 2009 r.
Znacząca poprawa salda zewnętrznego przewidywana w programie wydaje się realistyczna, uwzględniając zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie skutki dostosowań fiskalnych.
W szczególności spodziewany jest spadek deficytu na rachunku obrotów bieżących z blisko 8 % PKB w 2006 r. do mniej niż 4 % PKB w 2009 r.
Prognozowany jest wzrost inflacji z 3,5 % w 2006 r. do 6,2 % w 2007 r., a następnie jej spadek do 3 % do 2009 r.
Zmiany te wynikać będą z podjętych latem 2006 r. decyzji w sprawie podniesienia stawek VAT oraz zmniejszenia dopłat do cen.
W perspektywie długofalowej poziom inflacji wydaje się jednak nieco zaniżony mimo zmniejszającego wpływu spowolnienia wzrostu gospodarczego.
(8) Program ma na celu ograniczenie nadmiernego deficytu do 2009 r.
Zostanie to zrealizowane przez gwałtowne i skoncentrowane na początkowej fazie zmniejszenie deficytu o 6,9 punktu procentowego PKB w ciągu trzech lat, z wysokiego poziomu 10,1 % PKB w 2006 r. do 3,2 % PKB w 2009 r.
W omawianym okresie przewiduje się taką samą poprawę salda pierwotnego.
Program uznaje, że docelowy poziom deficytu w wysokości 3,2 % PKB w 2009 r. nadal będzie powyżej progu 3 % PKB określonego w traktacie, lecz jednocześnie zakłada, że Rada i Komisja, rozpatrując ewentualne uchylenie decyzji o wszczęciu procedury nadmiernego deficytu w przypadku Węgier, mogłyby uwzględnić część kosztów netto reformy systemu emerytalnego zgodnie ze zaktualizowanym Paktem na rzecz stabilności i wzrostu [5].
Prawie połowa zmniejszenia wskaźnika deficytu przewidywana jest na 2007 r.
Planowane zmniejszenie deficytu nominalnego nastąpi poprzez zwiększenie wskaźnika określającego stosunek dochodów do PKB o 3 punkty procentowe oraz poprzez zmniejszenie wskaźnika określającego stosunek wydatków do PKB o 3,9 punktu procentowego w okresie objętym programem [6].
Jeżeli chodzi o dochody, zatwierdzono w całości ich zwiększenie, co przyczyni się do planowanego w programie zwiększenia wskaźnika określającego stosunek dochodów do PKB.
Węgierskie władze zamierzają osiągnąć wyznaczone przez siebie cele nie tylko poprzez wspomniane powyżej już zatwierdzone cięcia wydatków, ale również poprzez wprowadzenie ścisłych wieloletnich limitów w odniesieniu do większości wydatków i wzmocnienie kontroli wydatków budżetowych.
Plany te mają zostać uwzględnione i w pełni przedstawione w ustawie budżetowej na 2007 r., która zostanie przekazana parlamentowi do końca października.
Program zapowiada ponadto kompleksowe reformy strukturalne mające zapewnić realizację zakładanych poziomów deficytu, w szczególności w końcowych latach realizacji programu (np. wprowadzenie programów dopłat pacjentów do świadczeń opieki zdrowotnej, reorganizacja dopłat do cen oraz usprawnienie centralnej administracji publicznej).
(9) Przewiduje się, że w okresie objętym programem saldo strukturalne (tj. dostosowane cyklicznie saldo nieuwzględniające środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) obliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią i w oparciu o dane przedstawione w programie, będzie ulegać poprawie średnio o 2,25 % PKB rocznie, spadając z 9,75 % PKB w 2006 r. do 3,25 % w 2009 r.
Celem średniookresowym programu dla sytuacji budżetowej jest osiągnięcie deficytu strukturalnego na poziomie między 0,5 % a 1 % PKB, co nie jest przewidywane w okresie objętym programem.
Cel średniookresowy mieści się w zakresie określonym w Pakcie na rzecz stabilności i wzrostu i w kodeksie postępowania oraz odpowiednio odzwierciedla długoterminowy wzrost produktu potencjalnego oraz wskaźnik zadłużenia.
(10) Jeżeli chodzi o wynik budżetu, wymienić można kilka pozytywnych elementów.
Duża część środków mających na celu obniżenie deficytu w 2006 i 2007 r. została już przyjęta lub zostanie uwzględniona w budżecie na 2007 r.
W ostatnich miesiącach rząd podjął ponadto decyzje w sprawie pierwszych działań w ramach planowanych reform strukturalnych.
Węgierskie władze postanowiły również usprawnić proces budżetowy dzięki bardziej przejrzystej rachunkowości, jak i wprowadzeniu zasady kontroli wydatków począwszy od 2007 r. oraz wieloletniego planowania wydatków instytucji budżetowych.
Władze zobowiązały się również w programie do informowania Komisji i Rady dwa razy w roku o rozwoju sytuacji budżetowej oraz do podjęcia działań naprawczych w przypadku odchyleń budżetowych.
Istnieją jednak również poważne zagrożenia.
W dalszym ciągu są wątpliwości co do skutecznej realizacji planowanego zamrożenia wydatków w 2007 i 2008 r. oraz ograniczenia wydatków w obszarach, w których nie przewiduje się ich zamrożenia.
Ponadto, mimo planowanych środków, zagrożona może być realizacja celów budżetowych w końcowych latach realizacji programu.
Chociaż ryzyko dotyczące dochodów wynikające ze scenariusza makroekonomicznego jest zasadniczo ograniczone, założenia dotyczące dochodów w końcowych latach realizacji programu, a w szczególności w 2009 r., są raczej optymistyczne.
Finanse publiczne są ponadto narażone na znaczące odchylenia budżetowe nie tylko ze względu na dotychczasowe słabe wyniki w zakresie kontroli wydatków i brak dokładnych informacji na temat sposobów jej realizacji w przyszłości, ale również z powodu słabej kontroli procesu budżetowego na szczeblu instytucjonalnym.
Planowane obniżenie deficytu uzależnione jest zatem od rygorystycznego wdrożenia planowanych reform strukturalnych oraz kontroli wydatków od pierwszych lat realizacji programu.
Wreszcie, nie można wykluczyć, że rząd przejmie narosłe od końca 2002 r. zadłużenie przedsiębiorstw transportu publicznego w wysokości prawie 2 % PKB (biorąc pod uwagę, że miało to miejsce regularnie w przeszłości), w przypadku gdy plany restrukturyzacji i częściowej prywatyzacji przedsiębiorstwa kolei państwowych nie przyniosą spodziewanych rezultatów. Miałoby to przejściowy wpływ na deficyt.
Wyniki budżetowe mogą być ogólnie gorsze niż zakłada program zarówno w perspektywie krótkoterminowej, jak i w końcowych latach realizacji programu.
(11) W świetle powyższej oceny ryzyka planowane trwałe ograniczenie nadmiernego deficytu do 2009 r. wymaga od rządu ścisłej realizacji celów budżetowych.
Warunkiem jest skuteczne wdrożenie wszystkich środków zapowiedzianych w programie na lata 2006–2009, jak również dalsze określenie i wdrożenie reform strukturalnych oraz kontrola wydatków.
(12) Zgodnie z prognozami przedstawionymi w programie wskaźnik stosunku zadłużenia publicznego do PKB znacząco wzrośnie w 2006 r. do poziomu 68,5 % (z 62,3 % w 2005 r.), czyli powyżej wartości odniesienia 60 % określonej w traktacie.
Program przewiduje dalszy wzrost wskaźnika zadłużenia do 71,3 % w 2007 r. i 72,3 % w 2008 r.
Według prognoz wskaźnik ten ma zacząć obniżać się w 2009 r. do 70,4 %.
Ryzyko związane z realizacją przewidywanej ścieżki zmian poziomu zadłużenia wynika głównie z większego niż zakładano deficytu salda pierwotnego oraz z możliwości przejęcia zadłużenia przedsiębiorstw transportu publicznego.
W kontekście niniejszej oceny ryzyka wskaźnik zadłużenia może w sposób niewystarczający obniżać się do wartości odniesienia w okresie objętym programem.
(13) Stabilność finansów publicznych Węgier wydaje się wysoce zagrożona.
Bardzo słaba sytuacja budżetowa w połączeniu ze stosunkowo wysokim i rosnącym wskaźnikiem zadłużenia stanowi poważne zagrożenie dla stabilności finansów publicznych, także bez uwzględnienia długoterminowego wpływu na budżet związanego ze starzeniem się społeczeństwa.
Ponadto na Węgrzech długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest znacznie powyżej średniej UE, co wynika głównie z istotnego wzrostu wydatków na emerytury względem PKB w perspektywie długoterminowej.
Realizacja planowanej szeroko zakrojonej konsolidacji finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej, dalsza poprawa sytuacji budżetowej oraz ograniczenie wzrostu wydatków na emerytury są zatem konieczne w celu zmniejszenia wyżej opisanych zagrożeń.
(14) Mimo istotnego pogorszenia sytuacji finansów publicznych w 2006 r., które utrudnia ograniczenie nadmiernego deficytu zgodnie z planowaną ścieżką, środki przewidziane w programie — pod warunkiem ich pełnego zdefiniowania i wdrożenia — są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej zawartymi w zintegrowanych wytycznych [7].
Węgry planują m.in. podjęcie skutecznych działań w celu ograniczenia nadmiernego deficytu oraz realizacji reform, co pozwoli na wzmocnienie dyscypliny fiskalnej i zwiększenie przejrzystości.
Środki te powinny również przyczynić się do ograniczenia wysokiego deficytu na rachunku obrotów bieżących.
Aby zapewnić stabilność budżetową, muszą być jednak wparte reformami strukturalnymi.
(15) W sprawozdaniu z realizacji, które w kontekście odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia zostanie przedstawione w połowie października 2006 r., węgierski rząd planuje w celu uwzględnienia nowej strategii wprowadzenie istotnych zmian w stosunku do planowanych reform przedstawionych w krajowym programie reform z października 2005 r.
Dostosowany zaktualizowany program konwergencji określa plany i środki restrukturyzacji administracji publicznej, opieki zdrowotnej, systemu emerytalnego i systemu szkolnictwa publicznego.
Program zakłada w szczególności wprowadzenie do 2007 r. środków mających na celu zmniejszenie wielkości administracji publicznej i poprawę jej efektywności dzięki wykorzystaniu efektu skali, uzależnienie dotacji od wysokości zasobów, restrukturyzację dopłat do leków oraz częściową liberalizację handlu produktami farmaceutycznymi, wprowadzenie dopłat pacjentów do świadczeń opieki zdrowotnej.
Ponadto do 2007 r. mają zostać złożone do parlamentu projekty zmian do ustaw w celu podniesienia wieku emerytalnego oraz ograniczenia wcześniejszego przechodzenia na emeryturę poprzez poprawę systemu zachęt oraz reorganizację systemu rentowego, ścisłego objęcia usług opieki zdrowotnej ubezpieczeniami, racjonalizacji świadczenia tego rodzaju usług i korzystania z nich oraz restrukturyzacji systemu szkolnictwa publicznego.
Plany te wciąż wymagają sprecyzowania.
Program stanowi uzupełnienie tych planów przez wprowadzenie planowanych usprawnień instytucjonalnych aspektów finansów publicznych.
Wysoki i rosnący deficyt budżetowy w ostatnich latach, a w szczególności w 2006 r., na Węgrzech wzbudził poważne zaniepokojenie i wymaga pilnego, zdecydowanego i ustawicznego działania.
Dlatego z zadowoleniem przyjmuje się fakt, że w zaktualizowanym programie konwergencji z września 2006 r. węgierskie władze kładą nacisk na obniżenie nadmiernego deficytu poprzez znaczące działania skoncentrowane na początkowej fazie programu oraz zobowiązują się przekazywać Komisji i Radzie dwa razy w roku sprawozdanie z postępów i działań podejmowanych w celu realizacji przyjętych celów.
Mimo że podjęto pierwsze działania mające na celu zapewnienie dodatkowych dochodów oraz cięcie wydatków, tak aby w 2007 r. osiągnąć nowy docelowy poziom deficytu oraz mimo że ogłoszono plany poprawy kontroli wydatków oraz realizacji reform strukturalnych wspierających realizację ścieżki dostosowania, jej realizacja jest nadal zagrożona zarówno w perspektywie krótkoterminowej, jak i w ostatnich latach objętych programem.
Planowane obniżenie deficytu jest zatem uzależnione od rygorystycznego wdrożenia przewidywanych reform strukturalnych, wprowadzenia kontroli wydatków już w pierwszych latach realizacji programu oraz wzmocnienia struktury instytucjonalnej finansów publicznych na Węgrzech, na które to aspekty węgierski rząd powinien według Rady położyć szczególny nacisk.
Jednocześnie Rada przyjęła zgodnie z artykułem 104 ust. 7 traktatu zalecenie skierowane do Węgier w sprawie położenia kresu sytuacji znaczącej nierównowagi budżetowej.
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1055/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 1). Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, można znaleźć na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Dostosowany zaktualizowany program konwergencji (zwany dalej programem), złożony zgodnie z wnioskiem Rady ze stycznia 2006 r., zasadniczo uwzględnia wzór i wymagania w zakresie przekazywania danych dotyczące programów stabilności i konwergencji określone w nowym kodeksie postępowania.
Program zawiera wszystkie dane obowiązkowe, których podania wymaga nowy kodeks postępowania.
Brakuje niektórych danych opcjonalnych, które dotyczą głównie wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych z podziałem na funkcje, zmian długu publicznego oraz długoterminowej stabilności finansów publicznych.
[3] Węgry podjęły w związku z tym decyzję o zaniechaniu korzystania z okresu przejściowego w zakresie sektorowej klasyfikacji systemów emerytalnych wynikającego z decyzji Eurostatu z dnia 23 września 2004 r., która i tak wygaśnie z dniem 1 kwietnia 2007 r.
Bez obciążeń wynikających z reformy systemu emerytalnego deficyt za 2005 r. wynosiłby 6,1 % PKB, a docelowy poziom deficytu na 2006 r. wynosiłby 4,7 % PKB.
[4] Pierwotnie inwestycja ta miała zostać zrealizowana w ramach partnerstw publiczno-prywatnych poza budżetem.
[5] Zgodnie z art. 1 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1056/2005, jeżeli deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych "…zmniejszył się w znaczący i trwały sposób, osiągając poziom zbliżony do wartości odniesienia", Rada i Komisja powinny uwzględniać w sposób degresywny koszt netto reformy emerytalnej wprowadzającej filar kapitałowy. W przypadku Węgier odpowiadałoby to w 2009 r. 20 % kosztu netto reformy systemu emerytalnego lub około 0,3 % PKB.
[6] Należy w tym kontekście odnotować, że przebieg zmian wskaźników całkowitych dochodów i wydatków obejmuje przewidywane transfery z UE, które podnoszą oba te wskaźniki o około 1,7 punktu procentowego w okresie objętym programem (w samym 2009 r. o 1,1 punktu procentowego); zatem po uwzględnieniu tych transferów wskaźnik określający stosunek dochodów do PKB rośnie o 1,3 punktu procentowego, a wskaźnik określający stosunek wydatków do PKB spada o 5,6 punktu procentowego.
[7] W lipcu 2005 r. ogólne wytyczne polityki gospodarczej zostały włączone do zintegrowanych wytycznych w ramach zaktualizowanej strategii lizbońskiej (Dz.U. L 205 z 6.8.2005, str. 28).
--------------------------------------------------
Ostateczne przyjęcie
budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005
(2006/4/WE, Euratom)
PRZEWODNICZĄCY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 272 ust. 6,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 177,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [1], w szczególności jego art. 37 i 38,
uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, przyjęty ostatecznie dnia 16 grudnia 2004 r. [2],
uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej [3],
uwzględniając wstępny projekt budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, przedstawiony przez Komisję dnia 5 września 2005 r.,
uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 6, opracowany przez Radę dnia 3 października 2005 r.,
uwzględniając rezolucję z dnia 25 października 2005 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, Sekcja IV — Trybunał Sprawiedliwości — Utworzenie Trybunału Służby Cywilnej,
uwzględniając poprawkę z dnia 25 października 2005 r. do projektu budżetu korygującego nr 6,
uwzględniając odrzucenie przez Radę w dniu 21 listopada 2005 r. przyjętej przez Parlament poprawki do projektu budżetu korygującego nr 6,
uwzględniając art. 69 i załącznik IV Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając rezolucję przyjętą przez Parlament Europejski w dniu 1 grudnia 2005 r.,
uznając tym samym za zakończoną procedurę przewidzianą w art. 272 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz w art. 177 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
OŚWIADCZA:
Artykuł
Budżet korygujący nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 został ostatecznie przyjęty.
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kszałcenia Zawodowego (Cedefop) za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 2
(2006/71/WE)
Na mocy art. 7 decyzji Cedefop z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie zasad finansowania mających zastosowanie wobec Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego zgodnego z ramowym rozporządzeniem finansowym dla organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. (rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich), deklaracja dochodów i wydatków oraz wykaz stanowisk zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Uni Europejskiej. DOCHODY
PŁATNOŚCI OD PAŃSTW NIENALEŻĄCYCH DO UNII EUROPEJSKIEJ ROZDZIAŁ 3 2 —INNE PŁATNOŚCI Z KOMISJI
Zestawienie dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Środowiska na rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 2
(2006/72/WE)
DOCHODY
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA) I WKŁAD NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Uwagi
Subwencja Wspólnoty Europejskiej obejmująca rezerwę wnioskowaną przez Parlament Europejski i wkład EFTA w ramach Porozumienia EOG.
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA)
1 0 1Wkład EFTA
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
579000 _BAR_ –11410 _BAR_ 567590 _BAR_
Uwagi
Wkład pochodzący ze składek EFTA w ramach Porozumienia EOG.
TYTUŁ 2
INNE DOCHODY
ROZDZIAŁ 2 2 —ZWROTY INNYCH WYDATKÓW
2 2 0Zwrot "X-Compliance/AGRI (R0)" [1]
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
500000 _BAR_ –500000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz innych programów UE.
[1] W 2004 r. 500000 euro zostało zapisanych jako "Zwrot z innych programów UE" (Dz.U. L 377 z 23.12.2004), a w 2005 r. ponownie jako "X-Compliance" (Dz.U. L 96 z 14.4.2005).
Dochód ten został uruchomiony tylko jeden raz, w ramach środków budżetowych Europejskiej Agencji Środowiska za 2004 r.
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 2
(2006/74/WE)
DEKLARACJA DOCHODÓW 2005
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 10588000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 10588000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_
2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 _BAR_ POZOSTAŁE SUBWENCJE _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
5
DOCHODY RÓŻNE
5 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY Z INWESTYCJI LUB KREDYTÓW, OPROCENTOWANIA BANKOWEGO LUB INNYCH POZYCJI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 4 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE DOSTĘPNE LECZ NIE WYKORZYSTANE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 9 _BAR_ INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6
DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
6 0 _BAR_ DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10768303 _BAR_ 13380303 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 10588000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13200000 _BAR_
1 1 0 _BAR_ Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele) _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 357784 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 10588000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 10588000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
10588000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13200000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (Dz.U. L 216 z 20.8.94, str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1643/95 (Dz.U. L 156 z 7.7.95, str. 1). Na mocy art. 12 ust. 3 rozporządzenia, subwencje na rzecz Agencji wprowadza się do budżetu ogólnego w sekcji "Komisja". Niniejszy rozdział odnosi się do finansowania w ramach Programu Phare III zawartego z Komisją Europejską, który bedzie trwał do czerwca 2006 r., na kwotę w wysokości 500000 EUR. Działania w ramach Phare są związane z zatwierdzonym programem pracy o dochodach i wydatkach związanych z poszczególnymi celami. Dane liczbowe odnoszą się do poziomu działalności w roku 2005.
1 1 0Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele)
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ 357784 _BAR_
Uwagi
Kwoty odnoszące się do dochodu Phare przeznaczonego na poszczególne cele.
TYTUŁ 2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
ROZDZIAŁ 2 0 — POZOSTAŁE SUBWENCJE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Dotacja baskijskich władz regionalnych _BAR_ 60101 _BAR_ 6010 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Dotacja prowincji Bizkaia _BAR_ — _BAR_ 174293 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Dotacja rządu hiszpańskiego _BAR_ 60101 _BAR_ p.m. _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Inne dotacje _BAR_ 60101 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 0Dotacja baskijskich władz regionalnych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
60101 _BAR_ 6010 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 1Dotacja prowincji Bizkaia
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
— _BAR_ 174293 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 2Dotacja rządu hiszpańskiego
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
60101 _BAR_ p.m. _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 3Inne dotacje
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
60101 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z innych dotacji.
TYTUŁ 5
DOCHODY RÓŻNE
ROZDZIAŁ 5 0 — WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
ROZDZIAŁ 5 2 — DOCHODY Z INWESTYCJI LUB KREDYTÓW, OPROCENTOWANIA BANKOWEGO LUB INNYCH POZYCJI
ROZDZIAŁ 5 4 — DOCHODY RÓŻNE DOSTĘPNE LECZ NIEWYKORZYSTANE
ROZDZIAŁ 5 9 — INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0
5 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2
5 2 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 4
5 4 0 _BAR_ Dochody różne dostępne lecz nie wykorzystane _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 9
5 9 0 _BAR_ Inne dochody z działalności administracyjnej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
5 0 0Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości.
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY Z INWESTYCJI LUB KREDYTÓW, OPROCENTOWANIA BANKOWEGO LUB INNYCH POZYCJI
5 2 0Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji.
ROZDZIAŁ 5 4 —DOCHODY RÓŻNE DOSTĘPNE LECZ NIE WYKORZYSTANE
5 4 0Dochody różne dostępne lecz nie wykorzystane
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody różne dostępne lecz nie wykorzystane.
ROZDZIAŁ 5 9 —INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
5 9 0Inne dochody z działalności administracyjnej
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Inne dochody z działalności administracyjnej.
TYTUŁ 6
DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
ROZDZIAŁ 6 0 — DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0
6 0 0 _BAR_ Dochody za usługi świadczone odpłatnie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6 0 1 _BAR_ Dochody z umów o współfinansowanie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6 0 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6 0 3 _BAR_ Wpływy z wynajmu nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10768303 _BAR_ 13380303 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
6 0 0Dochody za usługi świadczone odpłatnie
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody za usługi świadczone odpłatnie.
6 0 1Dochody z umów o współfinansowanie
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z umów o współfinansowanie.
6 0 2Dochody ze sprzedaży publikacji
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody ze sprzedaży publikacji.
6 0 3Wpływy z wynajmu nieruchomości
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Wpływy z wynajmu nieruchomości.
DEKLARACJA WYDATKÓW ZA ROK BUDŻETOWY 2005
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 4330052 _BAR_ 4536673 _BAR_ 4536673 _BAR_ 3777353 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 17545 _BAR_ 19500 _BAR_ 19500 _BAR_ 22668 _BAR_
1 5 _BAR_ MOBILNOŚĆ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 _BAR_ OPIEKA SPOŁECZNA _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 8 _BAR_ UREGULOWANIE SKUMULOWANYCH STRAT _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 778875 _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY I ODPRAWY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4347597 _BAR_ 4556173 _BAR_ 4556173 _BAR_ 4578896 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 818475 _BAR_ 823724 _BAR_ 823724 _BAR_ 830219 _BAR_
2 1 _BAR_ TECHNOLOGIE INFORMACYJNE _BAR_ 293506 _BAR_ 375012 _BAR_ 375012 _BAR_ 375012 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 51500 _BAR_ 56806 _BAR_ 56806 _BAR_ 40806 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 62225 _BAR_ 98027 _BAR_ 98026 _BAR_ 87531 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 147000 _BAR_ 170562 _BAR_ 170562 _BAR_ 167839 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1372706 _BAR_ 1524130 _BAR_ 1524130 _BAR_ 1501407 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ OGÓLNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 4953000 _BAR_ 5550000 _BAR_ 5550000 _BAR_ 5534900 _BAR_
3 1 _BAR_ MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP) _BAR_ 95000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 15100 _BAR_
3 2 _BAR_ PROGRAM PHARE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_
3 3 _BAR_ PLAN DZIAŁANIA W SPRAWIE ROZSZERZENIA _BAR_ _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5048000 _BAR_ 7300000 _BAR_ 7657784 _BAR_ 7657784 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10768303 _BAR_ 13380303 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — MOBILNOŚĆ
ROZDZIAŁ 1 6 — OPIEKA SPOŁECZNA
ROZDZIAŁ 1 8 — UREGULOWANIE SKUMULOWANYCH STRAT
ROZDZIAŁ 1 9 — EMERYTURY I ODPRAWY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 1979122 _BAR_ 2254656 _BAR_ 2254656 _BAR_ 1910345 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 223243 _BAR_ 259773 _BAR_ 259773 _BAR_ 193475 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze _BAR_ 311835 _BAR_ 346199 _BAR_ 346199 _BAR_ 279746 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 7669 _BAR_ 6531 _BAR_ 6531 _BAR_ 5597 _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Pomoc administracyjna DG ADMIN _BAR_ 23100 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 2544969 _BAR_ 2867159 _BAR_ 2867159 _BAR_ 2389163 _BAR_
1 1 1
Inny personel
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 270309 _BAR_ 81518 _BAR_ 81518 _BAR_ 28795 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ 592369 _BAR_ 620471 _BAR_ 620471 _BAR_ 295422 _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ _BAR_ 30623 _BAR_ 30623 _BAR_ 261765 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 862678 _BAR_ 732612 _BAR_ 732612 _BAR_ 585982 _BAR_
1 1 2
Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0 _BAR_ Zawodowe szkolenie personelu _BAR_ 42000 _BAR_ 43092 _BAR_ 43092 _BAR_ 18033 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 42000 _BAR_ 43092 _BAR_ 43092 _BAR_ 18033 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 69679 _BAR_ 76080 _BAR_ 76080 _BAR_ 63753 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 18832 _BAR_ 19468 _BAR_ 19468 _BAR_ 16482 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 19866 _BAR_ 28505 _BAR_ 28505 _BAR_ 24170 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 108377 _BAR_ 124053 _BAR_ 124053 _BAR_ 104405 _BAR_
1 1 4
Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 450 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 412 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 59983 _BAR_ 105213 _BAR_ 105213 _BAR_ 59843 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatek z tytułu wynajmu i transportu _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Zryczałtowane dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 60433 _BAR_ 105213 _BAR_ 105213 _BAR_ 60255 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 969 _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 10000 _BAR_ 32137 _BAR_ 32137 _BAR_ 41349 _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Urzędnicy oddelegowani z Państw Członkowskich _BAR_ 41188 _BAR_ 51027 _BAR_ 51027 _BAR_ 47808 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Pomoc administracyjna DG ADMIN _BAR_ _BAR_ 27500 _BAR_ 27500 _BAR_ 24750 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 51188 _BAR_ 110664 _BAR_ 110664 _BAR_ 113907 _BAR_
1 1 8
Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 90000 _BAR_ 40533 _BAR_ 40533 _BAR_ 288034 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 33857 _BAR_ 29784 _BAR_ 29784 _BAR_ 8680 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 178633 _BAR_ 146146 _BAR_ 146146 _BAR_ 78256 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 257340 _BAR_ 231000 _BAR_ 231000 _BAR_ 55568 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 57956 _BAR_ 79688 _BAR_ 79688 _BAR_ 24786 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 617786 _BAR_ 527151 _BAR_ 527151 _BAR_ 455324 _BAR_
1 1 9
Wskaźnik korygujący — wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ 42621 _BAR_ 26729 _BAR_ 26729 _BAR_ 49315 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 42621 _BAR_ 26729 _BAR_ 26729 _BAR_ 49315 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 4330052 _BAR_ 4536673 _BAR_ 4536673 _BAR_ 3777353 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 13545 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 18375 _BAR_
1 4 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ 4000 _BAR_ 4500 _BAR_ 4500 _BAR_ 4293 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 17545 _BAR_ 19500 _BAR_ 19500 _BAR_ 22668 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 2
Mobilność
1 5 2 0 _BAR_ Wymiana personelu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy Agencji oddelegowani do administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 5 2 2 _BAR_ Stażyści _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6
1 6 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 3 _BAR_ Ośrodek opieki nad dziećmi _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 4 _BAR_ Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 1 8
1 8 0
Uregulowanie skumulowanych strat
1 8 0 0 _BAR_ Uregulowanie skumulowanych strat _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 778875 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 8 0 — Razem _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 8 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 778875 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9
1 9 0 _BAR_ Emerytury i odprawy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4347597 _BAR_ 4556173 _BAR_ 4556173 _BAR_ 4578896 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
1979122 _BAR_ 2254656 _BAR_ 2254656 _BAR_ 1910345 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 62 i 66 oraz art. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników (CEOS).
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń zasadniczych urzędników i pracowników tymczasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
223243 _BAR_ 259773 _BAR_ 259773 _BAR_ 193475 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 42a, 42b, 62, 67, 68, 68a oraz rozdział I załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków na prowadzenie domu, dodatków na dzieci i kształcenie dzieci pozostających na utrzymaniu dla urzędników i pracowników tymczasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
311835 _BAR_ 346199 _BAR_ 346199 _BAR_ 279746 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków przesiedleńczego i za rozłąkę z krajem dla urzędników i pracowników tymczasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
7669 _BAR_ 6531 _BAR_ 6531 _BAR_ 5597 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 18 załącznika XIII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich dla pracowników czasowych zaszeregowanych w kategorii C, zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu drukarskiego, sekretarek dyrektora lub szefów sekretariatu, zatrudnionych przed dniem 1 maja 2004 r.
1 1 0 4Pomoc administracyjna DG ADMIN
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
23100 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
W 2005 r. środki te przeniesiono do pozycji 1 1 7 7.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
270309 _BAR_ 81518 _BAR_ 81518 _BAR_ 28795 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia dla całego personelu pomocniczego i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne za personel pomocniczy, z wyłączeniem kwot płatnych w formie wskaźnika korygującego (ujętego w 1 1 9 0), rekrutacji (ujętej w 1 1 8 0), kosztów podróży (ujętych w 1 1 8 1) i diet dziennych (ujętych w 1 1 8 4).
1 1 1 2Personel lokalny
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
592369 _BAR_ 620471 _BAR_ 620471 _BAR_ 295422 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 4 i tytuł V.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń (włącznie z godzinami nadliczbowymi) i składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ 30623 _BAR_ 30623 _BAR_ 261765 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 3 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń, dodatków, diet i składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne instytucji.
Kwoty odnoszące się do wskaźnika korygującego, rekrutacji, koszów podróży i diet dziennych są ujęte odpowiednio w pozycjach 1 1 9 0, 1 1 8 0, 1 1 8 1 i 1 1 8 4.
1 1 2Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0Zawodowe szkolenie personelu
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
42000 _BAR_ 43092 _BAR_ 43092 _BAR_ 18033 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 24a ust. 3 oraz art. 11, 54 i 81.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
69679 _BAR_ 76080 _BAR_ 76080 _BAR_ 63753 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 72 oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 28 i 95.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek pracodawcy.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
18832 _BAR_ 19468 _BAR_ 19468 _BAR_ 16482 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 73 oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 28 i 95.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych,
- dalszych środków dodanych celem pokrycia wydatków nieobjętych ubezpieczeniem.
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
19866 _BAR_ 28505 _BAR_ 28505 _BAR_ 24170 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenia pracowników na wypadek bezrobocia (Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 28 a i 96).
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 42 i 112.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Agencję na rzecz pracowników celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
450 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 412 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 70, 74 i 75 oraz art. 20 i 97 CEOS.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatku z tytułu narodzin dziecka,
a w przypadku śmierci urzędnika:
- wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po jego śmierci,
- kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
59983 _BAR_ 105213 _BAR_ 105213 _BAR_ 59843 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 8 załącznika VII oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 26 i 92.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży przysługującego personelowi, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia.
1 1 4 2Dodatek z tytułu wynajmu i transportu
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym pozycja ta nie stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.
1 1 4 3Zryczałtowane dodatki służbowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
1 1 5Godziny nadliczbowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 969 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla personelu zaszeregowanego do kategorii C* i D* oraz personelu lokalnego, w przypadku gdy niemożliwe było zrekompensowanie nadgodzin urlopem wedle normalnych zasad.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5Usługi tymczasowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
10000 _BAR_ 32137 _BAR_ 32137 _BAR_ 41349 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów odwołania się do usług pracowników czasowych, głównie maszynistek.
Odwołanie się do usług pracowników tymczasowych jest niezbędne, kiedy dane departamenty potrzebują odpowiedniego stopnia elastyczności, aby dostosować się do potrzeb doraźnych.
1 1 7 6Urzędnicy oddelegowani z Państw Członkowskich
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
41188 _BAR_ 51027 _BAR_ 51027 _BAR_ 47808 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na umożliwienie Agencji zorganizowania programu wymiany dla urzędników państwowych Państw Członkowskich.
1 1 7 7Pomoc administracyjna DG ADMIN
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ 27500 _BAR_ 27500 _BAR_ 24750 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów DG ADMIN w związku z przygotowaniem listy płac.
1 1 8Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
90000 _BAR_ 40533 _BAR_ 40533 _BAR_ 288034 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 27–31 i 33 oraz jego załącznik VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z naborem pracowników.
1 1 8 1Koszty podróży
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
33857 _BAR_ 29784 _BAR_ 29784 _BAR_ 8680 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 jego załącznika VII oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 22, 92 i 67.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży pracowników (w tym członków ich rodzin) rozpoczynających lub kończących stosunek pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
178633 _BAR_ 146146 _BAR_ 146146 _BAR_ 78256 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 5 i 6 jego załącznika VII oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty zasiłku osiedleńczego dla pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem lub ostatecznym zakończeniem stosunku pracy i zamierzających osiąść gdzie indziej.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
257340 _BAR_ 231000 _BAR_ 231000 _BAR_ 55568 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem pracy lub przeniesieniem w inne miejsce pracy lub ostatecznym zakończeniem wykonywania swoich funkcji i zamierzających osiąść gdzie indziej.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
57956 _BAR_ 79688 _BAR_ 79688 _BAR_ 24786 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 10 jego załącznika VII oraz art. 25, 69 i 92 warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty diet dziennych przysługujących pracownikom mogącym udowodnić, że zostali oni zobowiązani do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy (w tym w związku z przeniesieniem).
1 1 9Wskaźnik korygujący — wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0Wskaźniki korygujące
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
42621 _BAR_ 26729 _BAR_ 26729 _BAR_ 49315 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 64 i 65 oraz art. 20, 64 i 92 CEOS.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego stosowanego do wynagrodzeń personelu i do godzin nadliczbowych.
1 1 9 1Wyrównanie wynagrodzeń
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównania wynagrodzeń zadecydowanych przez Radę w trakcie roku budżetowego.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 1Służba medyczna
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
13545 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 18375 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wszystkich kosztów odnoszących się do służby medycznej, działań zapobiegawczych i kosztów podróży lekarza Agencji, zgodnie z art. 59 regulaminu pracowniczego.
1 4 2Inne wydatki socjalne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
4000 _BAR_ 4500 _BAR_ 4500 _BAR_ 4293 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wszystkich wydatków Agencji związanych z działalnością socjalną jej personelu.
ROZDZIAŁ 1 5 —MOBILNOŚĆ
1 5 2Mobilność
1 5 2 0Wymiana personelu
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wymian personelu.
1 5 2 1Urzędnicy Agencji oddelegowani do administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników Agencji do administracji państwowej lub międzynarodowej.
1 5 2 2Stażyści
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane ze stażystami.
ROZDZIAŁ 1 6 —OPIEKA SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na dodatki w formie gotówkowej wypłacane urzędnikom, byłym urzędnikom lub członkom rodzin po zmarłym urzędniku, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 2Inne wydatki socjalne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pomoc rodzinom, nowo przybyłym, pomoc prawną, dodatki dla harcerzy i przewodników oraz dodatki na sekretariat stowarzyszenia rodziców.
1 6 3Ośrodek opieki nad dziećmi
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek Agencji na opiekę nad dziećmi dla dzieci pracowników Agencji.
1 6 4Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na zwrot niezbędnych kosztów o charakterze pozamedycznym, wynikających z inwalidztwa i odpowiednio udokumentowanych, przysługujących niepełnosprawnym aktywnie zatrudnionym urzędnikom, małżonkom i dzieciom na utrzymaniu po wyczerpaniu praw przysługujących na poziomie narodowym.
ROZDZIAŁ 1 8 —UREGULOWANIE SKUMULOWANYCH STRAT
1 8 0Uregulowanie skumulowanych strat
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie strat skumulowanych w 2004 r., wykazanych w tabeli wyników budżetowych za rok budżetowy 2004, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzeń finansowych Agencji.
1 8 0 0Uregulowanie skumulowanych strat
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ 778875 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY I ODPRAWY
1 9 0Emerytury i odprawy
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 1 — TECHNOLOGIE INFORMACYJNE
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Czynsze
2 0 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 498675 _BAR_ 514847 _BAR_ 514847 _BAR_ 532147 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 498675 _BAR_ 514847 _BAR_ 514847 _BAR_ 532147 _BAR_
2 0 1
Ubezpieczenia
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 10000 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_
2 0 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 68000 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 68000 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_
2 0 3
Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie budynków _BAR_ 46300 _BAR_ 57504 _BAR_ 57504 _BAR_ 47504 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 46300 _BAR_ 57504 _BAR_ 57504 _BAR_ 47504 _BAR_
2 0 4
Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 116000 _BAR_ 77650 _BAR_ 77650 _BAR_ 76350 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 116000 _BAR_ 77650 _BAR_ 77650 _BAR_ 76350 _BAR_
2 0 5
Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 76000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 76000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_
2 0 9
Wydatki administracyjne, podatki
2 0 9 0 _BAR_ Wydatki administracyjne, podatki _BAR_ 3500 _BAR_ 3591 _BAR_ 3591 _BAR_ 4086 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 3500 _BAR_ 3591 _BAR_ 3591 _BAR_ 4086 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 818475 _BAR_ 823724 _BAR_ 823724 _BAR_ 830219 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Wydatki eksploatacyjne IT
2 1 0 0 _BAR_ Wydatki eksploatacyjne IT _BAR_ 136200 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 136200 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_
2 1 2
Usługi personelu IT
2 1 2 0 _BAR_ Usługi personelu IT _BAR_ 44500 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 44500 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_
2 1 3
Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 1 3 0 _BAR_ Nowe zakupy i wymiana _BAR_ 96806 _BAR_ 53288 _BAR_ 53288 _BAR_ 53288 _BAR_
2 1 3 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 1000 _BAR_ 6026 _BAR_ 6026 _BAR_ 6026 _BAR_
2 1 3 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 12000 _BAR_ 25390 _BAR_ 25390 _BAR_ 25390 _BAR_
2 1 3 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 3000 _BAR_ 3078 _BAR_ 3078 _BAR_ 3078 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 3 — Razem _BAR_ 112806 _BAR_ 87782 _BAR_ 87782 _BAR_ 87782 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 293506 _BAR_ 375012 _BAR_ 375012 _BAR_ 375012 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 1
Zakupy i wymiana mebli, konserwacja i naprawy mebli
2 2 1 0 _BAR_ Zakupy i wymiana mebli, konserwacja i naprawy mebli _BAR_ 4000 _BAR_ 45520 _BAR_ 45520 _BAR_ 29520 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 4000 _BAR_ 45520 _BAR_ 45520 _BAR_ 29520 _BAR_
2 2 3
Pojazdy służbowe
2 2 3 1 _BAR_ Zakupy pojazdów _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Konserwacja pojazdów, paliwo i wynajęte środki transportu _BAR_ 2500 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 42500 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_
2 2 5
Wydatki na bibliotekę i dokumentację
2 2 5 0 _BAR_ Publikacje i abonamenty _BAR_ 4500 _BAR_ 6669 _BAR_ 6669 _BAR_ 6669 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalistyczny sprzęt biblioteczny, dokumentacyjny i do powielania, oprawa i konserwacja książek bibliotecznych _BAR_ 500 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 7182 _BAR_ 7182 _BAR_ 7182 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 51500 _BAR_ 56806 _BAR_ 56806 _BAR_ 40806 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 12125 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 12125 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 16900 _BAR_ 23085 _BAR_ 23085 _BAR_ 10040 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ 4000 _BAR_ 1026 _BAR_ 1026 _BAR_ 3526 _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ 600 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 563 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 21500 _BAR_ 24624 _BAR_ 24624 _BAR_ 14129 _BAR_
2 3 3
Usługi zlecane na zewnątrz
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 15000 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_
2 3 3 1 _BAR_ Wewnętrzna służba audytu _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_
2 3 4
Odszkodowania
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5
Inne wydatki eksploatacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 600 _BAR_ 616 _BAR_ 615 _BAR_ 615 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki na wewnętrzny katering _BAR_ 7000 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 5500 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 500 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 13600 _BAR_ 15824 _BAR_ 15823 _BAR_ 15823 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 62225 _BAR_ 98027 _BAR_ 98026 _BAR_ 87531 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 32000 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 32000 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, telegrafu, teleksu, radia i telewizji _BAR_ 115000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 137277 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 115000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 137277 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 147000 _BAR_ 170562 _BAR_ 170562 _BAR_ 167839 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1372706 _BAR_ 1524130 _BAR_ 1524130 _BAR_ 1501407 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Czynsze
2 0 0 0Czynsze
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
498675 _BAR_ 514847 _BAR_ 514847 _BAR_ 532147 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat czynszu budynków lub ich części zajętych przez Agencję oraz opłat za dzierżawę miejsc parkingowych.
2 0 1Ubezpieczenia
2 0 1 0Ubezpieczenia
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
10000 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z budynkami zajmowanymi przez Agencję lub ich częścią.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
68000 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie bieżących wydatków.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie budynków
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
46300 _BAR_ 57504 _BAR_ 57504 _BAR_ 47504 _BAR_
Uwagi
Te środki są przeznaczone na koszty sprzątania i utrzymania lokali Agencji.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
116000 _BAR_ 77650 _BAR_ 77650 _BAR_ 76350 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
76000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną i bezpieczeństwem budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania ustawowych inspekcji.
2 0 9Wydatki administracyjne, podatki
2 0 9 0Wydatki administracyjne, podatki
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
3500 _BAR_ 3591 _BAR_ 3591 _BAR_ 4086 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów budynków nieujętych w artykułach w rozdziale 20, np. kosztów administracyjnych innych niz usługi (woda, gaz, elektryczność), kosztów związanych z budynkami zajmowanymi przez wielu dzierżawców, kosztów powstałych wskutek stworzenia inwentarza stałych elementów, podatków miejskich i innych kosztów.
ROZDZIAŁ 2 1 —TECHNOLOGIE INFORMACYJNE
2 1 0Wydatki eksploatacyjne IT
2 1 0 0Wydatki eksploatacyjne IT
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
136200 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem licencji, instalacją, rozbudową oprogramowania i utrzymaniem systemów informacyjnych oraz zakupem materiałów zużywalnych związanych z przetwarzaniem danych.
2 1 2Usługi personelu IT
2 1 2 0Usługi personelu IT
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
44500 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
2 1 3Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 1 3 0Nowe zakupy i wymiana
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
96806 _BAR_ 53288 _BAR_ 53288 _BAR_ 53288 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu i instalacji wyposażenia technicznego i do przetwarzania danych.
Zakup zastępczego sprzętu i instalacji, o których mowa w tej pozycji, jest możliwy, pod warunkiem że sprzęt i instalacje techniczne i do przetwarzania danych, które mają zostać zastąpione, zostaną zamortyzowane, zgodnie z obowiązującą procedurą
2 1 3 2Wynajem
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
1000 _BAR_ 6026 _BAR_ 6026 _BAR_ 6026 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu różnych sprzętów i różnego wyposażenia technicznego i do przetwarzania danych.
2 1 3 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
12000 _BAR_ 25390 _BAR_ 25390 _BAR_ 25390 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy instalacji technicznych.
2 1 3 4Elektroniczny sprzęt biurowy
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
3000 _BAR_ 3078 _BAR_ 3078 _BAR_ 3078 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych z elektronicznym sprzętem biurowym.
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 1Zakupy i wymiana mebli, konserwacja i naprawy mebli
2 2 1 0Zakupy i wymiana mebli, konserwacja i naprawy mebli
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
4000 _BAR_ 45520 _BAR_ 45520 _BAR_ 29520 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów mebli, elementów dekoracyjnych, sprzętu kuchennego i instalacji w ramach potrzeb Agencji.
2 2 3Pojazdy służbowe
2 2 3 1Zakupy pojazdów
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu pojazdów.
2 2 3 2Konserwacja pojazdów, paliwo i wynajęte środki transportu
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
2500 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ubezpieczenia, konserwacji, paliwa dla pojazdów służbowych oraz kosztów wynajmu innych środków transportu (taksówki, autobusy, samochody).
2 2 5Wydatki na bibliotekę i dokumentację
2 2 5 0Publikacje i abonamenty
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
4500 _BAR_ 6669 _BAR_ 6669 _BAR_ 6669 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji i abonamentów do serwisów informacyjnych niezbędnych do pracy Agencji, tj. książek i innych publikacji, gazet, periodyków, dzienników urzędowych, abonamentów w serwisach szybkiego wyszukiwania informacji i bazach danych.
2 2 5 1Specjalistyczny sprzęt biblioteczny, dokumentacyjny i do powielania, oprawa i konserwacja książek bibliotecznych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
500 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu specjalistycznego wyposażenia, kosztów oprawy i utrzymania książek i czasopism.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Artykuły papiernicze i biurowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
12125 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru i materiałów biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
16900 _BAR_ 23085 _BAR_ 23085 _BAR_ 10040 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych, kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej oraz wynajmu bankowych skrytek depozytowych.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
4000 _BAR_ 1026 _BAR_ 1026 _BAR_ 3526 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję w ramach zarządzania budżetem w zakresie, w którym nie są one kompensowane przez zyski z tytułu różnic kursowych.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
600 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 563 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych kosztów bankowych.
2 3 3Usługi zlecane na zewnątrz
2 3 3 0Wydatki prawne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
15000 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prawnych Agencji.
2 3 3 1Wewnętrzna służba audytu
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów Agencji związanych z wewnętrzną służbą audytu.
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów odszkodowań.
2 3 5Inne wydatki eksploatacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
600 _BAR_ 616 _BAR_ 615 _BAR_ 615 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów specjalnego ubezpieczenia księgowego i administratora konta imprest zatrudnionych w Agencji.
2 3 5 2Wydatki na wewnętrzny katering
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
7000 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wewnętrznego kateringu Agencji, takich jak napoje i przekąski w czasie posiedzeń, dystrybutory wody i automaty do sprzedaży.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
5500 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzkami w ramach budynku.
2 3 5 9Inne wydatki
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
500 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_
Uwagi
Te środki przeznaczone są na pokrycie innych wydatków administracyjnych nieprzewidzianych w szczególny sposób.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
32000 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, kosztów dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, telegrafu, teleksu, radia i telewizji
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
115000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 137277 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu i rozmów telefonicznych (wyłącznie w przypadkach połączeń urzędowych, połączenia prywatne są fakturowane), faksu, telekonferencji, przesyłania danych oraz zakupu książek telefonicznych.
Usługi recepcji i centrali telefonicznej.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — OGÓLNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 1 — MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP)
ROZDZIAŁ 3 2 — PROGRAM PHARE
ROZDZIAŁ 3 3 — PLAN DZIAŁANIA W SPRAWIE ROZSZERZENIA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ 2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Działalność punktów kontaktowych, w tym koszty działania grup specjalistów, posiedzeń i tłumaczeń ustnych
3 0 0 0 _BAR_ Zapytania o informacje i inne koszty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Dotacje dla krajowych punktów kontaktowych _BAR_ 704759 _BAR_ 940000 _BAR_ 940000 _BAR_ 816900 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Posiedzenia krajowych punktów kontaktowych _BAR_ 61798 _BAR_ 110808 _BAR_ 110808 _BAR_ 110808 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 766557 _BAR_ 1050808 _BAR_ 1050808 _BAR_ 927708 _BAR_
3 0 1
Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną
3 0 1 0 _BAR_ Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną _BAR_ 388057 _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 180000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 388057 _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 180000 _BAR_
3 0 2
Projekty i programy informacyjne/Centra tematyczne (TC) i usługodawcy zewnętrzni
3 0 2 0 _BAR_ Obserwatorium ryzyka _BAR_ 35798 _BAR_ 628500 _BAR_ 628500 _BAR_ 348500 _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Dobre praktyki BHP (TC) _BAR_ 598673 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 2 2 _BAR_ Badania BHP (TC) _BAR_ 320000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 2 3 _BAR_ Dobre praktyki BHP (TC) w nowych Państwach Członkowskich _BAR_ 240000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 2 4 _BAR_ Środowisko pracy _BAR_ _BAR_ 1150000 _BAR_ 1150000 _BAR_ 885000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 1194471 _BAR_ 1778500 _BAR_ 1778500 _BAR_ 1233500 _BAR_
3 0 3
Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna, posiedzenia ad hoc itp.
3 0 3 0 _BAR_ Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna itp. _BAR_ 124787 _BAR_ 530000 _BAR_ 530000 _BAR_ 475000 _BAR_
3 0 3 2 _BAR_ Inne posiedzenia _BAR_ 6627 _BAR_ 66690 _BAR_ 66690 _BAR_ 46690 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 3 — Razem _BAR_ 131414 _BAR_ 596690 _BAR_ 596690 _BAR_ 521690 _BAR_
3 0 4
Edycja, publikacja i dystrybucja informacji i inne działania
3 0 4 0 _BAR_ Publikacja i dystrybucja wyników badań i innych działań informacyjnych oraz produktów Agencji _BAR_ 342909 _BAR_ 270000 _BAR_ 270000 _BAR_ 295000 _BAR_
3 0 4 4 _BAR_ Edycja _BAR_ 35800 _BAR_ 51250 _BAR_ 51250 _BAR_ 26250 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 378709 _BAR_ 321250 _BAR_ 321250 _BAR_ 321250 _BAR_
3 0 6
Tłumaczenia pisemne i ustne
3 0 6 0 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych _BAR_ 1010267 _BAR_ 719705 _BAR_ 719705 _BAR_ 1409705 _BAR_
3 0 6 1 _BAR_ Tłumaczenia ustne _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 6 — Razem _BAR_ 1010267 _BAR_ 719705 _BAR_ 719705 _BAR_ 1409705 _BAR_
3 0 7
Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP
3 0 7 2 _BAR_ Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP _BAR_ 615000 _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 480000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 7 — Razem _BAR_ 615000 _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 480000 _BAR_
3 0 8
Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura
3 0 8 0 _BAR_ Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura _BAR_ 260025 _BAR_ 205000 _BAR_ 205000 _BAR_ 233000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 8 — Razem _BAR_ 260025 _BAR_ 205000 _BAR_ 205000 _BAR_ 233000 _BAR_
3 0 9
Wyjazdy służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 0 9 1 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 200000 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_
3 0 9 2 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 8500 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 9 — Razem _BAR_ 208500 _BAR_ 228047 _BAR_ 228047 _BAR_ 228047 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 4953000 _BAR_ 5550000 _BAR_ 5550000 _BAR_ 5534900 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 1
Wspieranie projektów
3 1 1 0 _BAR_ Wspieranie projektów _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 15100 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 15100 _BAR_
3 1 2
Akcje informacyjne Agencji
3 1 2 0 _BAR_ Akcje informacyjne Agencji _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 1 4
Ocena MŚP
3 1 4 0 _BAR_ Ocena MŚP _BAR_ 95000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 4 — Razem _BAR_ 95000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 95000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 15100 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0
Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele)
3 2 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia dla pracowników mieszkających w innym kraju/międzynarodowych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 79860 _BAR_ 79860 _BAR_
3 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży (międzynarodowych) _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 101045 _BAR_ 101045 _BAR_
3 2 1 1 _BAR_ Koszty zagranicznych podróży służbowych pracowników zatrudnionych przy projekcie _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4340 _BAR_ 4340 _BAR_
3 2 1 2 _BAR_ Koszty podróży uczestników seminariów/konferencji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 9800 _BAR_ 9800 _BAR_
3 2 2 0 _BAR_ Tłumaczenia pisemne/ustne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 64000 _BAR_ 64000 _BAR_
3 2 3 0 _BAR_ Warsztaty Tygodnia Europejskiego _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
3 2 4 0 _BAR_ Administratorzy witryn internetowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 36674 _BAR_ 36674 _BAR_
3 2 5 0 _BAR_ Dobra praktyka (Centra Tematyczne) _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 6 0 _BAR_ Koszty administracyjne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 2065 _BAR_ 2065 _BAR_
3 2 7 0 _BAR_ Druk materiałów informacyjnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0 _BAR_ Plan działania w sprawie rozszerzenia _BAR_ _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5048000 _BAR_ 7300000 _BAR_ 7657784 _BAR_ 7657784 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10768303 _BAR_ 13380303 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —OGÓLNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 0Działalność punktów kontaktowych, w tym koszty działania grup specjalistów, posiedzeń i tłumaczeń ustnych
3 0 0 0Zapytania o informacje i inne koszty
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów udzielania odpowiedzi na zapytania o informacje (przez punkty kontaktowe) i sporządzania krótkich sprawozdań opartych o nie, i pokrycia kosztów związanych z zarządzeniem systemem punktów kontaktowych.
3 0 0 1Dotacje dla krajowych punktów kontaktowych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
704759 _BAR_ 940000 _BAR_ 940000 _BAR_ 816900 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działalności sieci punktów kontaktowych Agencji odpowiedzialnych za skuteczne rozpowszechnianie informacji i prowadzenie kampanii Agencji na poziomie Państw Członkowskich.
Odbywa się to na zasadzie porozumień grantowych zawartych pomiędzy punktami kontaktowymi i Agencją w sprawie współfinansowania poszczególnych działań, takich jak koordynacja Europejskiego Tygodnia i innych akcji.
3 0 0 2Posiedzenia krajowych punktów kontaktowych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
61798 _BAR_ 110808 _BAR_ 110808 _BAR_ 110808 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych sieci punktów kontaktowych, w tym kosztów podróży i pobytu, i w razie potrzeby — wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
3 0 1Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną
3 0 1 0Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
388057 _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 180000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zarządzania i rozwoju elektronicznych narzędzi komunikacji Agencji.
Obejmuje to wielojęzyczną witrynę internetową "trzeciej generacji" w 20 wersjach językowych, sieć zewnętrzną i wewnętrzną Agencji.
3 0 2Projekty i programy informacyjne/Centra tematyczne (TC) i usługodawcy zewnętrzni
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów działalności centrów tematycznych wyznaczonych przez Radę Zarządzającą jako część rocznego programu działań Agencji, lub też szczegółowych projektów i sprawozdań, które przyczynią się do wdrożenia głównych dziedzin działalności w programie pracy Agencji.
3 0 2 0Obserwatorium ryzyka
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
35798 _BAR_ 628500 _BAR_ 628500 _BAR_ 348500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów ustanowienia i rozwoju Obserwatorium ryzyka.
Obejmują one w szczególności poprzednie projekty monitorowania BHP i nowo powstających zagrożeń (badania TC).
3 0 2 1Dobre praktyki BHP (TC)
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
598673 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
W 2005 r. środki te przeniesiono do pozycji 3 0 2 0 i 3 0 2 4.
3 0 2 2Badania BHP (TC)
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
320000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
W 2005 r. środki te przeniesiono do pozycji 3 0 2 0 i 3 0 2 4.
3 0 2 3Dobre praktyki BHP (TC) w nowych Państwach Członkowskich
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
240000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
W 2005 r. środki te przeniesiono do pozycji 3 0 2 4.
3 0 2 4Środowisko pracy
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ 1150000 _BAR_ 1150000 _BAR_ 885000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów poprzednich TC w sprawie dobrych praktyk/systemów i programów (UE 15 i nowe Państwa Członkowskie).
3 0 3Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna, posiedzenia ad hoc itp.
3 0 3 0Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna itp.
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
124787 _BAR_ 530000 _BAR_ 530000 _BAR_ 475000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działalności promocyjnej i informacyjnej związanej z produktami i usługami informacyjnymi Agencji, które przyczyniają się do wdrożenia programu działań.
Obejmują one organizację marketingu, badania rynku, działalność prasową i promocyjną dotyczącą pracy Agencji (ankiety, broszury, wideo, plakaty, imprezy publiczne, konferencje, seminaria, wystawy, kampanie itp.), jak i wkład w podobne działania organizowane przez strony trzecie, które przyczyniają się do wdrożenia i rozwoju programu pracy.
3 0 3 2Inne posiedzenia
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
6627 _BAR_ 66690 _BAR_ 66690 _BAR_ 46690 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych związanych z innymi rodzajami posiedzeń, jak posiedzeń ad hoc lub innych posiedzeń ekspertów (w tym kosztów podróży i pobytu, i w razie potrzeby — wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne).
3 0 4Edycja, publikacja i dystrybucja informacji i inne działania
3 0 4 0Publikacja i dystrybucja wyników badań i innych działań informacyjnych oraz produktów Agencji
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
342909 _BAR_ 270000 _BAR_ 270000 _BAR_ 295000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji i dystrybucji (w tym baz danych i wysyłek) wyników badań, innych działań informacyjnych i publikacji Agencji (sprawozdanie roczne, biuletyn informacyjny, magazyn, budżet Agencji itp.), które wspierają wdrażanie programu pracy Agencji.
3 0 4 4Edycja
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
35800 _BAR_ 51250 _BAR_ 51250 _BAR_ 26250 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów edycji.
3 0 6Tłumaczenia pisemne i ustne
3 0 6 0Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
1010267 _BAR_ 719705 _BAR_ 719705 _BAR_ 1409705 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczenia na inne języki Wspólnoty badań, sprawozdań oraz dokumentów roboczych na potrzeby Rady Zarządzającej i Biura oraz na kongresy, seminaria itp.
Tłumaczenia są wykonywane głównie przez Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
3 0 6 1Tłumaczenia ustne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług związanych z tłumaczeniami konferencyjnymi, płatnych na rzecz instytucji, a w szczególności Komisji.
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na wypłatę wynagrodzeń zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych zatrudnionych przez Agencję do nadzwyczajnych konferencji, dla których niemożliwe było zapewnienie tłumaczy przez Komisję.
Oprócz wynagrodzeń, niniejsza pozycja obejmuje składki na ubezpieczenie na życie, ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i śmierci oraz zwrot kosztów podróży i zryczałtowanego dodatku z tytułu wyjazdów służbowych dla tłumaczy niezależnych, którzy muszą podróżować ze swojej siedziby do miejsca zatrudnienia
3 0 7Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP
3 0 7 2Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
615000 _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 480000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów produkcji i dystrybucji materiałów kampanii, organizacji i zarządzania podczas konferencji (uroczystość zakończeniowa i przebieg nagród za dobrą praktykę), seminariów, wystaw, imprez publicznych, działań promocyjnych i ocen w ramach Europejskiego Tygodnia BHP.
3 0 8Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura
3 0 8 0Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
260025 _BAR_ 205000 _BAR_ 205000 _BAR_ 233000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Rady Zarządzającej i Biura, w tym kosztów podróży i pobytu, i w razie potrzeby — wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
3 0 9Wyjazdy służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 0 9 1Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
200000 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłat diet dziennych oraz kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych przez personel w interesie służby zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 0 9 2Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
8500 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
ROZDZIAŁ 3 1 —MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP)
3 1 1Wspieranie projektów
3 1 1 0Wspieranie projektów
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 15100 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie środków finansowania MŚP w ramach rozwoju i wymiany skutecznych przykładów dobrej praktyki zmniejszających zagrożenia związane z BHP.
3 1 2Akcje informacyjne Agencji
3 1 2 0Akcje informacyjne Agencji
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji akcji informacyjnych przez Agencję, w szczególności w celu promocji nagrodzonych projektów.
3 1 4Ocena MŚP
3 1 4 0Ocena MŚP
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
95000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sporządzania przez podwykonawców oceny i sprawozdań dotyczących planów finansowania MŚP.
ROZDZIAŁ 3 2 —PROGRAM PHARE
3 2 0Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele)
Uwagi
Rozdział ten obejmuje działania przygotowawcze do przyszłego przystąpienia Rumunii i Bułgarii do Agencji.
Program PHARE III na kwotę w wysokości 500000 EUR, podpisany z Komisją Europejską, który będzie trwał do końca czerwca 2006 r.
Działania w ramach Phare są związane z zatwierdzonym programem pracy o środkach przyznanych na poszczególne cele.
Dane liczbowe przedstawiają kwoty na rok 2005.
Niewykorzystane kwoty zostaną przekazane na 2006 r.
3 2 0 0Wynagrodzenia dla pracowników mieszkających w innym kraju/międzynarodowych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 79860 _BAR_ 79860 _BAR_
3 2 1 0Koszty podróży (międzynarodowych)
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 101045 _BAR_ 101045 _BAR_
3 2 1 1Koszty zagranicznych podróży służbowych pracowników zatrudnionych przy projekcie
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 4340 _BAR_ 4340 _BAR_
3 2 1 2Koszty podróży uczestników seminariów/konferencji
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 9800 _BAR_ 9800 _BAR_
3 2 2 0Tłumaczenia pisemne/ustne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 64000 _BAR_ 64000 _BAR_
3 2 3 0Warsztaty Tygodnia Europejskiego
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
3 2 4 0Administratorzy witryn internetowych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 36674 _BAR_ 36674 _BAR_
3 2 5 0Dobra praktyka (Centra Tematyczne)
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 6 0Koszty administracyjne
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 2065 _BAR_ 2065 _BAR_
3 2 7 0Druk materiałów informacyjnych
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —PLAN DZIAŁANIA W SPRAWIE ROZSZERZENIA
3 3 0Plan działania w sprawie rozszerzenia
2004 (końcowy) _BAR_ 2005 — Początkowy _BAR_ 2005 — Budżet korygujący I _BAR_ 2005 — Budżet korygujący II _BAR_
_BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wdrożenia planu działań w sprawie rozszerzenia w celu poprawy poziomu BHP w 10 nowych Państwach Członkowskich.
Działania te obejmują w szczególności działania mające na celu podnoszenie świadomości i przekazywanie wiedzy MŚP.
--------------------------------------------------
PLAN ZATRUDNIENIA AGENCJI
2005
Pracownicy tymczasowi
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska _BAR_
2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Zatwierdzone _BAR_ Początkowy _BAR_ Budżet korygujący I _BAR_ Budżet korygujący II _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*11 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
A*10 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*7 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Stopień zaszeregowania A razem _BAR_ 19 _BAR_ 20 _BAR_ 20 _BAR_ 20 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
B*7 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
B*6 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*5 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
Stopień zaszeregowania B razem _BAR_ 13 _BAR_ 14 _BAR_ 14 _BAR_ 14 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*6 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*3 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Stopień zaszeregowania C razem _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
Ogółem _BAR_ 38 _BAR_ 40 _BAR_ 40 _BAR_ 40 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2006
(2006/149/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1
DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI
1 0 _BAR_ DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI _BAR_ 20000000 _BAR_ 24400000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 20000000 _BAR_ 24400000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 25800000 _BAR_ 25800000 _BAR_ 22137881 _BAR_ 22137881 _BAR_ 11050000,— _BAR_ 11050000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 25800000 _BAR_ 25800000 _BAR_ 22137881 _BAR_ 22137881 _BAR_ 11050000,— _BAR_ 11050000,— _BAR_
3
WKŁAD PAŃSTW TRZECICH
3 0 _BAR_ WKŁAD PAŃSTW TRZECICH _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4
INNE SKŁADKI
4 0 _BAR_ INNE SKŁADKI _BAR_ 1273000 _BAR_ 1273000 _BAR_ 1228506 _BAR_ 1228506 _BAR_ 247770,07 _BAR_ 247770,07 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 1273000 _BAR_ 1273000 _BAR_ 1228506 _BAR_ 1228506 _BAR_ 247770,07 _BAR_ 247770,07 _BAR_
5
DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA
5 0 _BAR_ DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 188073 _BAR_ 188073 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 188073 _BAR_ 188073 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 _BAR_ DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE _BAR_ 66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 26540 _BAR_ 26540 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 26540 _BAR_ 26540 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
7
KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH
7 0 _BAR_ KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 47779000 _BAR_ 52179000 _BAR_ 39981000 _BAR_ 31581000 _BAR_ 11297770,07 _BAR_ 11297770,07 _BAR_
TYTUŁ 1
DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI
ROZDZIAŁ 1 0 — DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Dochody z opłat i należności [1] _BAR_ 20000000 _BAR_ 24400000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 0 1 _BAR_ Sprzedaż publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 20000000 _BAR_ 24400000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 20000000 _BAR_ 24400000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI
1 0 0Dochody z opłat i należności [1]
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
20000000 _BAR_ 24400000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Prognozowane dochody własne z odpłatnych usług świadczonych przez Agencję.
1 0 1Sprzedaż publikacji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykul 48 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady.
TYTUŁ 2
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 2 0 — SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 22000000 _BAR_ 22000000 _BAR_ 18930000 _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000,— _BAR_ 11050000,— _BAR_
2 0 1 _BAR_ Saldo rachunku wyniku za rok budżetowy 2004 _BAR_ 3800000 _BAR_ 3800000 _BAR_ 3207881 _BAR_ 3207881 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 25800000 _BAR_ 25800000 _BAR_ 22137881 _BAR_ 22137881 _BAR_ 11050000,— _BAR_ 11050000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 25800000 _BAR_ 25800000 _BAR_ 22137881 _BAR_ 22137881 _BAR_ 11050000,— _BAR_ 11050000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
22000000 _BAR_ 22000000 _BAR_ 18930000 _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000,— _BAR_ 11050000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego.
2 0 1Saldo rachunku wyniku za rok budżetowy 2004
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
3800000 _BAR_ 3800000 _BAR_ 3207881 _BAR_ 3207881 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Saldo rachunku wyniku za rok budżetowy 2004.
TYTUŁ 3
WKŁAD PAŃSTW TRZECICH
ROZDZIAŁ 3 0 — WKŁAD PAŃSTW TRZECICH
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0 _BAR_ Wkład państw trzecich _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WKŁAD PAŃSTW TRZECICH
3 0 0Wkład państw trzecich
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
550000 _BAR_ 550000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 4
INNE SKŁADKI
ROZDZIAŁ 4 0 — INNE SKŁADKI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0
4 0 0 _BAR_ Subwencja z Ministerstwa Transportu Niemiec _BAR_ 1200000 _BAR_ 1200000 _BAR_ 1228506 _BAR_ 1228506 _BAR_ 247770,07 _BAR_ 247770,07 _BAR_
4 0 1 _BAR_ Subwencja od miasta Kolonii _BAR_ 73000 _BAR_ 73000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
4 0 2 _BAR_ Współpraca techniczna z państwami trzecimi _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
4 0 3 _BAR_ Programy badawcze _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ 1273000 _BAR_ 1273000 _BAR_ 1228506 _BAR_ 1228506 _BAR_ 247770,07 _BAR_ 247770,07 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 1273000 _BAR_ 1273000 _BAR_ 1228506 _BAR_ 1228506 _BAR_ 247770,07 _BAR_ 247770,07 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —INNE SKŁADKI
4 0 0Subwencja z Ministerstwa Transportu Niemiec
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1200000 _BAR_ 1200000 _BAR_ 1228506 _BAR_ 1228506 _BAR_ 247770,07 _BAR_ 247770,07 _BAR_
Uwagi
Subwencja na czynsz.
4 0 1Subwencja od miasta Kolonii
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
73000 _BAR_ 73000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Subwencja na dodatki na kształcenie.
4 0 2Współpraca techniczna z państwami trzecimi
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Składki ze współpracy technicznej z państwami trzecimi.
4 0 3Programy badawcze
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Składki ze specjalnych programów badawczych.
TYTUŁ 5
DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA
ROZDZIAŁ 5 0 — DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0
5 0 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 0 1 _BAR_ Parking _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 188073 _BAR_ 188073 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 188073 _BAR_ 188073 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 188073 _BAR_ 188073 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA
5 0 0Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji.
5 0 1Parking
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 188073 _BAR_ 188073 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Koszty parkowania zwracane przez personel.
TYTUŁ 6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ROZDZIAŁ 6 0 — DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0
6 0 0 _BAR_ Dochody z usług świadczonych odpłatnie _BAR_ 66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 26540 _BAR_ 26540 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ 66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 26540 _BAR_ 26540 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 26540 _BAR_ 26540 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 0Dochody z usług świadczonych odpłatnie
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 26540 _BAR_ 26540 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z usług jakości i standaryzacji świadczonych odpłatnie dla JAA.
TYTUŁ 7
KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH
ROZDZIAŁ 7 0 — KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 7 0
7 0 1 _BAR_ Bilans sprawozdania z wykonania budżetu w roku poprzednim _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 7 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 47779000 _BAR_ 52179000 _BAR_ 39981000 _BAR_ 31581000 _BAR_ 11297770,07 _BAR_ 11297770,07 _BAR_
ROZDZIAŁ 7 0 —KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH
7 0 1Bilans sprawozdania z wykonania budżetu w roku poprzednim
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 23031000 _BAR_ 23031000 _BAR_ 13794000 _BAR_ 13794000 _BAR_ 4633115,52 _BAR_ 4633115,52 _BAR_
1 2 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM _BAR_ 2922000 _BAR_ 2922000 _BAR_ 2142000 _BAR_ 2142000 _BAR_ 1047613,04 _BAR_ 1047613,04 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 97000,— _BAR_ 97000,— _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 390000 _BAR_ 390000 _BAR_ 194000 _BAR_ 194000 _BAR_ 216473,75 _BAR_ 216473,75 _BAR_
1 7 _BAR_ PRZYJĘCIA I IMPREZY _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 6218,50 _BAR_ 6218,50 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 26443000 _BAR_ 26443000 _BAR_ 16189000 _BAR_ 16189000 _BAR_ 6000420,81 _BAR_ 6000420,81 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 3920000 _BAR_ 3920000 _BAR_ 2081000 _BAR_ 2081000 _BAR_ 705639,58 _BAR_ 705639,58 _BAR_
2 1 _BAR_ TECHNOLOGIE INFORMACYJNE I KOMUNIKACYJNE _BAR_ 1005000 _BAR_ 1005000 _BAR_ 574000 _BAR_ 574000 _BAR_ 1074429,07 _BAR_ 1074429,07 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 107000 _BAR_ 107000 _BAR_ 96000 _BAR_ 96000 _BAR_ 70661,65 _BAR_ 70661,65 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE _BAR_ 821000 _BAR_ 821000 _BAR_ 330000 _BAR_ 330000 _BAR_ 114688,93 _BAR_ 114688,93 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 410000 _BAR_ 410000 _BAR_ 537000 _BAR_ 537000 _BAR_ 94449,28 _BAR_ 94449,28 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6263000 _BAR_ 6263000 _BAR_ 3618000 _BAR_ 3618000 _BAR_ 2059868,51 _BAR_ 2059868,51 _BAR_
3
WYDATKI OPERACYJNE
3 0 _BAR_ WYDAWANIE CERTYFIKATÓW _BAR_ 7367000 _BAR_ 11767000 _BAR_ 16900000 _BAR_ 8500000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 _BAR_ DZIAŁANIA W ZAKRESIE JAKOŚCI I STANDARYZACJI _BAR_ 906000 _BAR_ 906000 _BAR_ 287000 _BAR_ 287000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 _BAR_ STWORZENIE BAZY DANYCH _BAR_ 2580000 _BAR_ 2580000 _BAR_ 622000 _BAR_ 622000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 3 _BAR_ INFORMACJA I PUBLIKACJE _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 126000 _BAR_ 126000 _BAR_ 63191,79 _BAR_ 63191,79 _BAR_
3 4 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA _BAR_ 115000 _BAR_ 115000 _BAR_ 170000 _BAR_ 170000 _BAR_ 116272,47 _BAR_ 116272,47 _BAR_
3 5 _BAR_ KOSZTY TŁUMACZEŃ USTNYCH I PISEMNYCH _BAR_ 325000 _BAR_ 325000 _BAR_ 155000 _BAR_ 155000 _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_
3 6 _BAR_ DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z USTANAWIANIEM PRZEPISÓW _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 459000 _BAR_ 459000 _BAR_ 233000,— _BAR_ 233000,— _BAR_
3 7 _BAR_ WYJAZDY SŁUŻBOWE, PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 1980000 _BAR_ 1980000 _BAR_ 1415000 _BAR_ 1415000 _BAR_ 275000,— _BAR_ 275000,— _BAR_
3 8 _BAR_ SZKOLENIA TECHNICZNE _BAR_ 185000 _BAR_ 185000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 9 _BAR_ DZIAŁANIA DYREKCJI WYKONAWCZEJ _BAR_ 490000 _BAR_ 490000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 15073000 _BAR_ 19473000 _BAR_ 20174000 _BAR_ 11774000 _BAR_ 937464,26 _BAR_ 937464,26 _BAR_
4
PROGRAMY DZIAŁAŃ SPECJALNYCH
4 0 _BAR_ WSPÓŁPRACA TECHNICZNA Z PAŃSTWAMI TRZECIMI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
4 1 _BAR_ PROGRAMY BADAWCZE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 47779000 _BAR_ 52179000 _BAR_ 39981000 _BAR_ 31581000 _BAR_ 8997753,58 _BAR_ 8997753,58 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 2 — WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 7 — PRZYJĘCIA I IMPREZY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 16000000 _BAR_ 16000000 _BAR_ 9235000 _BAR_ 9235000 _BAR_ 2987222,90 _BAR_ 2987222,90 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 1490000 _BAR_ 1490000 _BAR_ 860000 _BAR_ 860000 _BAR_ 191962,22 _BAR_ 191962,22 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze _BAR_ 2515000 _BAR_ 2515000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 412113,16 _BAR_ 412113,16 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 5226,55 _BAR_ 5226,55 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 20010000 _BAR_ 20010000 _BAR_ 11212000 _BAR_ 11212000 _BAR_ 3596524,83 _BAR_ 3596524,83 _BAR_
1 1 1
Inny personel
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 108000 _BAR_ 108000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 746789,34 _BAR_ 746789,34 _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Członkowie personelu tymczasowego _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 50000,— _BAR_ 50000,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 1150000 _BAR_ 1150000 _BAR_ 750000 _BAR_ 750000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1458000 _BAR_ 1458000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 796789,34 _BAR_ 796789,34 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 590000 _BAR_ 590000 _BAR_ 309000 _BAR_ 309000 _BAR_ 101498,92 _BAR_ 101498,92 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 156000 _BAR_ 156000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_ 25971,92 _BAR_ 25971,92 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 243000 _BAR_ 243000 _BAR_ 121000 _BAR_ 121000 _BAR_ 37638,52 _BAR_ 37638,52 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 989000 _BAR_ 989000 _BAR_ 506000 _BAR_ 506000 _BAR_ 165109,36 _BAR_ 165109,36 _BAR_
1 1 4
Różne dodatki i zasiłki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 145000 _BAR_ 145000 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 10746,53 _BAR_ 10746,53 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatki mieszkaniowe i transportowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Specjalny dodatek dla księgowych i urzędników finansowych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Inne dodatki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 155000 _BAR_ 155000 _BAR_ 10746,53 _BAR_ 10746,53 _BAR_
1 1 5
Praca w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0 _BAR_ Praca w godzinach nadliczbowych _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 14000 _BAR_ 14000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 14000 _BAR_ 14000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0 _BAR_ Koszty tłumaczeń wykonanych przez Centrum Tłumaczeń _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Usługi administracyjne Centrum Tłumaczeń _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Pomoc administracyjna z instytucji wspólnotowych _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 112000 _BAR_ 112000 _BAR_ 24500,— _BAR_ 24500,— _BAR_
1 1 7 3 _BAR_ Usługi zewnętrzne _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 249000 _BAR_ 249000 _BAR_ 24500,— _BAR_ 24500,— _BAR_
1 1 9
Wskaźnik korygujący
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 57000 _BAR_ 57000 _BAR_ 158000 _BAR_ 158000 _BAR_ 39445,46 _BAR_ 39445,46 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ 192000 _BAR_ 192000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 249000 _BAR_ 249000 _BAR_ 158000 _BAR_ 158000 _BAR_ 39445,46 _BAR_ 39445,46 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 23031000 _BAR_ 23031000 _BAR_ 13794000 _BAR_ 13794000 _BAR_ 4633115,52 _BAR_ 4633115,52 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 2
1 2 0
Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 2 0 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 380000 _BAR_ 380000 _BAR_ 207000 _BAR_ 207000 _BAR_ 93282,30 _BAR_ 93282,30 _BAR_
1 2 0 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 190000 _BAR_ 190000 _BAR_ 195000 _BAR_ 195000 _BAR_ 10543,21 _BAR_ 10543,21 _BAR_
1 2 0 2 _BAR_ Dodatek na zagospodarowanie, dodatek z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia _BAR_ 1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 830000 _BAR_ 830000 _BAR_ 603208,69 _BAR_ 603208,69 _BAR_
1 2 0 3 _BAR_ Koszty związane z przeprowadzką _BAR_ 482000 _BAR_ 482000 _BAR_ 360000 _BAR_ 360000 _BAR_ 130345,60 _BAR_ 130345,60 _BAR_
1 2 0 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 770000 _BAR_ 770000 _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ 210233,24 _BAR_ 210233,24 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 0 — Razem _BAR_ 2922000 _BAR_ 2922000 _BAR_ 2142000 _BAR_ 2142000 _BAR_ 1047613,04 _BAR_ 1047613,04 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 2922000 _BAR_ 2922000 _BAR_ 2142000 _BAR_ 2142000 _BAR_ 1047613,04 _BAR_ 1047613,04 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Koszty podróży i wyjazdów służbowych
1 3 0 0 _BAR_ Wydatki administracyjnych podróży służbowych _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 97000,— _BAR_ 97000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 97000,— _BAR_ 97000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 97000,— _BAR_ 97000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0
Restauracje i stołówki
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 4 1
Służba medyczna
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 44000 _BAR_ 44000 _BAR_ 24490,— _BAR_ 24490,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 44000 _BAR_ 44000 _BAR_ 24490,— _BAR_ 24490,— _BAR_
1 4 2
Kursy językowe i inne szkolenia
1 4 2 0 _BAR_ Kursy językowe i inne szkolenia _BAR_ 230000 _BAR_ 230000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 65783,75 _BAR_ 65783,75 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 230000 _BAR_ 230000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 65783,75 _BAR_ 65783,75 _BAR_
1 4 3
Pomoc społeczna dla personelu
1 4 3 0 _BAR_ Pomoc społeczna dla personelu _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 126200,— _BAR_ 126200,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 3 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 126200,— _BAR_ 126200,— _BAR_
1 4 4
Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych
1 4 4 0 _BAR_ Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 390000 _BAR_ 390000 _BAR_ 194000 _BAR_ 194000 _BAR_ 216473,75 _BAR_ 216473,75 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0
Przyjęcia i imprezy
1 7 0 0 _BAR_ Przyjęcia i imprezy _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 6218,50 _BAR_ 6218,50 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 6218,50 _BAR_ 6218,50 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 6218,50 _BAR_ 6218,50 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 26443000 _BAR_ 26443000 _BAR_ 16189000 _BAR_ 16189000 _BAR_ 6000420,81 _BAR_ 6000420,81 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
16000000 _BAR_ 16000000 _BAR_ 9235000 _BAR_ 9235000 _BAR_ 2987222,90 _BAR_ 2987222,90 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1490000 _BAR_ 1490000 _BAR_ 860000 _BAR_ 860000 _BAR_ 191962,22 _BAR_ 191962,22 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 oraz rozdział I załącznika VII.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
2515000 _BAR_ 2515000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 412113,16 _BAR_ 412113,16 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 5226,55 _BAR_ 5226,55 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a załącznika VII.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
108000 _BAR_ 108000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 746789,34 _BAR_ 746789,34 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i Tytuł III.
1 1 1 1Personel miejscowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń zasadniczych i wszystkich świadczeń dla personelu miejscowego.
1 1 1 2Członkowie personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 50000,— _BAR_ 50000,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł IV.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1150000 _BAR_ 1150000 _BAR_ 750000 _BAR_ 750000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń zasadniczych i wszystkich świadczeń dla personelu zatrudnionego na podstawie umowy o pracę.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
590000 _BAR_ 590000 _BAR_ 309000 _BAR_ 309000 _BAR_ 101498,92 _BAR_ 101498,92 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72 i 73.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
156000 _BAR_ 156000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_ 25971,92 _BAR_ 25971,92 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73.
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
243000 _BAR_ 243000 _BAR_ 121000 _BAR_ 121000 _BAR_ 37638,52 _BAR_ 37638,52 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.85, str. 1).
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42.
1 1 4Różne dodatki i zasiłki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 70, 74 i 75.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
145000 _BAR_ 145000 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 10746,53 _BAR_ 10746,53 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
1 1 4 2Dodatki mieszkaniowe i transportowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14a i 14b załącznika VII.
Rozporządzenie Rady nr 6/66/Euratom, nr 121/66/EWG z dnia 28 lipca 1966 r.
Rozporządzenie Rady nr 7/66/Euratom, nr 122/66/EWG z dnia 28 lipca 1966 r.
1 1 4 3Stałe dodatki służbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
1 1 4 4Specjalny dodatek dla księgowych i urzędników finansowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 5Inne dodatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 5Praca w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0Praca w godzinach nadliczbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 14000 _BAR_ 14000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Koszty tłumaczeń wykonanych przez Centrum Tłumaczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie specjalnych kosztów tłumaczeń wykonanych przez Centrum Tłumaczeń.
1 1 7 1Usługi administracyjne Centrum Tłumaczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług świadczonych przez Centrum Tłumaczeń.
1 1 7 2Pomoc administracyjna z instytucji wspólnotowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 112000 _BAR_ 112000 _BAR_ 24500,— _BAR_ 24500,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów pomocy świadczonej przez instytucje wspólnotowe.
1 1 7 3Usługi zewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług zewnętrznych.
1 1 9Wskaźnik korygujący
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
57000 _BAR_ 57000 _BAR_ 158000 _BAR_ 158000 _BAR_ 39445,46 _BAR_ 39445,46 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65.
1 1 9 1Wyrównanie wynagrodzeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
192000 _BAR_ 192000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 65.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. w sprawie budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 2779/98 (Dz.U. L 347 z 23.12.1998, str. 3).
Rozporządzenie Rady (Euratom, EWWiS, EWG) z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich odnośnie do szczegółowych zasad wyrównywania wynagrodzeń (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1).
ROZDZIAŁ 1 2 —WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM
1 2 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 2 0 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
380000 _BAR_ 380000 _BAR_ 207000 _BAR_ 207000 _BAR_ 93282,30 _BAR_ 93282,30 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 27–31 i art. 33 oraz załącznik VII.
1 2 0 1Koszty podróży
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
190000 _BAR_ 190000 _BAR_ 195000 _BAR_ 195000 _BAR_ 10543,21 _BAR_ 10543,21 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII.
1 2 0 2Dodatek na zagospodarowanie, dodatek z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 830000 _BAR_ 830000 _BAR_ 603208,69 _BAR_ 603208,69 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na wypłaty zasiłku osiedleńczego dla pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem wykonywania swoich obowiązków.
1 2 0 3Koszty związane z przeprowadzką
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
482000 _BAR_ 482000 _BAR_ 360000 _BAR_ 360000 _BAR_ 130345,60 _BAR_ 130345,60 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
1 2 0 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
770000 _BAR_ 770000 _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_ 210233,24 _BAR_ 210233,24 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII, oraz art. 25 i 67 warunków zatrudnienia innych pracowników.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych
1 3 0 0Wydatki administracyjnych podróży służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 97000,— _BAR_ 97000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży służbowych administracji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia restauracji i stołówek.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 44000 _BAR_ 44000 _BAR_ 24490,— _BAR_ 24490,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów służb medycznych.
1 4 2Kursy językowe i inne szkolenia
1 4 2 0Kursy językowe i inne szkolenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
230000 _BAR_ 230000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 65783,75 _BAR_ 65783,75 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kursów językowych i innych potrzeb szkoleniowych.
1 4 3Pomoc społeczna dla personelu
1 4 3 0Pomoc społeczna dla personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 126200,— _BAR_ 126200,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków poniesionych przez Agencję w zakresie udzielania pomocy społecznej swojemu personelowi.
1 4 4Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych
1 4 4 0Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów specjalnych dodatków.
ROZDZIAŁ 1 7 —PRZYJĘCIA I IMPREZY
1 7 0Przyjęcia i imprezy
1 7 0 0Przyjęcia i imprezy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 6218,50 _BAR_ 6218,50 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów oficjalnych przyjęć i imprez organizowanych przez Agencję.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 1 — TECHNOLOGIE INFORMACYJNE I KOMUNIKACYJNE
ROZDZIAŁ 2 2 — MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Koszty czynszu
2 0 0 0 _BAR_ Koszty czynszu _BAR_ 3365000 _BAR_ 3365000 _BAR_ 1730000 _BAR_ 1730000 _BAR_ 598538,51 _BAR_ 598538,51 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 3365000 _BAR_ 3365000 _BAR_ 1730000 _BAR_ 1730000 _BAR_ 598538,51 _BAR_ 598538,51 _BAR_
2 0 1
Ubezpieczenie
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 13000 _BAR_ 13000 _BAR_ 2375,68 _BAR_ 2375,68 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 13000 _BAR_ 13000 _BAR_ 2375,68 _BAR_ 2375,68 _BAR_
2 0 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_
2 0 3
Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 2526,42 _BAR_ 2526,42 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 2526,42 _BAR_ 2526,42 _BAR_
2 0 4
Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 5
Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 300000 _BAR_ 300000 _BAR_ 160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 56712,97 _BAR_ 56712,97 _BAR_
2 0 5 1 _BAR_ Inne wydatki związane z budynkami _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 15486,— _BAR_ 15486,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 300000 _BAR_ 172000 _BAR_ 172000 _BAR_ 72198,97 _BAR_ 72198,97 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 3920000 _BAR_ 3920000 _BAR_ 2081000 _BAR_ 2081000 _BAR_ 705639,58 _BAR_ 705639,58 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Sprzęt informacyjno-komunikacyjny
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informacyjno-komunikacyjny _BAR_ 280000 _BAR_ 280000 _BAR_ 466000 _BAR_ 466000 _BAR_ 980106,93 _BAR_ 980106,93 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Przechowywanie danych i bezpieczeństwo IT _BAR_ 340000 _BAR_ 340000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 64322,14 _BAR_ 64322,14 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Rozbudowa oprogramowania _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Utrzymanie sprzętu informacyjno-komunikacyjnego _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 4 _BAR_ Szkolenia informacyjno-komunikacyjne _BAR_ 85000 _BAR_ 85000 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 5 _BAR_ Inne wydatki informacyjno-komunikacyjne _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1005000 _BAR_ 1005000 _BAR_ 574000 _BAR_ 574000 _BAR_ 1074429,07 _BAR_ 1074429,07 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 1005000 _BAR_ 1005000 _BAR_ 574000 _BAR_ 574000 _BAR_ 1074429,07 _BAR_ 1074429,07 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0 _BAR_ Wyposażenie i instalacje techniczne _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 11000 _BAR_ 11000 _BAR_ 20124,22 _BAR_ 20124,22 _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem i dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie i naprawa wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 2834,51 _BAR_ 2834,51 _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Materiały biurowe _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 25373,06 _BAR_ 25373,06 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 48331,79 _BAR_ 48331,79 _BAR_
2 2 1
Zakup mebli
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Utrzymanie i naprawy _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Materiały biblioteczne, zakup i konserwacja książek _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 2329,86 _BAR_ 2329,86 _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ 22000 _BAR_ 22000 _BAR_ 21000 _BAR_ 21000 _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_
2 2 5 3 _BAR_ Abonamenty agencji informacyjnych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 31000 _BAR_ 31000 _BAR_ 12329,86 _BAR_ 12329,86 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 107000 _BAR_ 107000 _BAR_ 96000 _BAR_ 96000 _BAR_ 70661,65 _BAR_ 70661,65 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 51413,82 _BAR_ 51413,82 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 51413,82 _BAR_ 51413,82 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 9000 _BAR_ 9000 _BAR_ 1458,— _BAR_ 1458,— _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 19000 _BAR_ 19000 _BAR_ 482,36 _BAR_ 482,36 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 26000 _BAR_ 26000 _BAR_ 28000 _BAR_ 28000 _BAR_ 1940,36 _BAR_ 1940,36 _BAR_
2 3 3
Wydatki prawne
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 350000 _BAR_ 350000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_
2 3 3 1 _BAR_ Odszkodowania i odsetki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Komisja Odwoławcza _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 450000 _BAR_ 450000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_
2 3 5
Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 1 _BAR_ Posiedzenia Zarządu i inne posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 19664,96 _BAR_ 19664,96 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 7670,19 _BAR_ 7670,19 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Wydatki archiwum _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Koszty reprezentacji _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 13999,60 _BAR_ 13999,60 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 145000 _BAR_ 145000 _BAR_ 102000 _BAR_ 102000 _BAR_ 41334,75 _BAR_ 41334,75 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 821000 _BAR_ 821000 _BAR_ 330000 _BAR_ 330000 _BAR_ 114688,93 _BAR_ 114688,93 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, telegrafu, teleksu, radia i telewizji _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 360000 _BAR_ 360000 _BAR_ 73400,— _BAR_ 73400,— _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Urządzenia i instalacje telekomunikacyjne _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 1049,28 _BAR_ 1049,28 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 260000 _BAR_ 260000 _BAR_ 397000 _BAR_ 397000 _BAR_ 74449,28 _BAR_ 74449,28 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 410000 _BAR_ 410000 _BAR_ 537000 _BAR_ 537000 _BAR_ 94449,28 _BAR_ 94449,28 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6263000 _BAR_ 6263000 _BAR_ 3618000 _BAR_ 3618000 _BAR_ 2059868,51 _BAR_ 2059868,51 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Koszty czynszu
2 0 0 0Koszty czynszu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
3365000 _BAR_ 3365000 _BAR_ 1730000 _BAR_ 1730000 _BAR_ 598538,51 _BAR_ 598538,51 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat czynszu budynków lub ich części zajętych przez Agencję oraz opłat za dzierżawę miejsc parkingowych.
2 0 1Ubezpieczenie
2 0 1 0Ubezpieczenie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 13000 _BAR_ 13000 _BAR_ 2375,68 _BAR_ 2375,68 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek na ubezpieczenie budynków lub ich części zajętych przez Agencję.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów dostarczenia mediów.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 2526,42 _BAR_ 2526,42 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania obiektów zajmowanych przez Agencję.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
300000 _BAR_ 300000 _BAR_ 160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 56712,97 _BAR_ 56712,97 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną i bezpieczeństwem budynków.
2 0 5 1Inne wydatki związane z budynkami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 15486,— _BAR_ 15486,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z budynkami nie wyszczególnionych w innych artykułach rozdziału 20.
ROZDZIAŁ 2 1 —TECHNOLOGIE INFORMACYJNE I KOMUNIKACYJNE
2 1 0Sprzęt informacyjno-komunikacyjny
2 1 0 0Sprzęt informacyjno-komunikacyjny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
280000 _BAR_ 280000 _BAR_ 466000 _BAR_ 466000 _BAR_ 980106,93 _BAR_ 980106,93 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem licencji, instalacją, rozbudową oprogramowania i utrzymaniem systemów informacyjnych oraz zakupem materiałów zużywalnych związanych z przetwarzaniem danych.
2 1 0 1Przechowywanie danych i bezpieczeństwo IT
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
340000 _BAR_ 340000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 64322,14 _BAR_ 64322,14 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na opracowanie i techniczne wdrożenie systemu przechowywania danych i bezpieczeństwa informatycznego.
2 1 0 2Rozbudowa oprogramowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na potrzeby dotyczące konsultacji w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i rozwoju odnośnie do oprogramowania administracyjnego.
2 1 0 3Utrzymanie sprzętu informacyjno-komunikacyjnego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania sprzętu informacyjno-komunikacyjnego.
2 1 0 4Szkolenia informacyjno-komunikacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
85000 _BAR_ 85000 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów szkoleń w zakresie informacji i komunikacji.
2 1 0 5Inne wydatki informacyjno-komunikacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ogólnych wydatków informacyjno-komunikacyjnych.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Wyposażenie i instalacje techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 11000 _BAR_ 11000 _BAR_ 20124,22 _BAR_ 20124,22 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu mebli i instalacji w ramach potrzeb Agencji.
2 2 0 2Wynajem i dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu wyposażenia.
2 2 0 3Utrzymanie i naprawa wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 2834,51 _BAR_ 2834,51 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów naprawy wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 4Materiały biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 25373,06 _BAR_ 25373,06 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ogólnych wydatków na materiały biurowe.
2 2 1Zakup mebli
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu mebli.
2 2 1 1Utrzymanie i naprawy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy mebli.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Materiały biblioteczne, zakup i konserwacja książek
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 2329,86 _BAR_ 2329,86 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu specjalistycznego wyposażenia, kosztów oprawy i utrzymania książek i czasopism.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
22000 _BAR_ 22000 _BAR_ 21000 _BAR_ 21000 _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji i abonamentów do serwisów informacyjnych niezbędnych do pracy Agencji.
2 2 5 3Abonamenty agencji informacyjnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 51413,82 _BAR_ 51413,82 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu materiałów papierniczych i biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 9000 _BAR_ 9000 _BAR_ 1458,— _BAR_ 1458,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 19000 _BAR_ 19000 _BAR_ 482,36 _BAR_ 482,36 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych kosztów bankowych.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
350000 _BAR_ 350000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prawnych.
2 3 3 1Odszkodowania i odsetki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 2Komisja Odwoławcza
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów specjalnego ubezpieczenia księgowego i administratora konta imprest zatrudnionych w Agencji.
2 3 5 1Posiedzenia Zarządu i inne posiedzenia wewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 19664,96 _BAR_ 19664,96 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów czterech posiedzeń Zarządu i innych posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 2Przeprowadzki departamentów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 7670,19 _BAR_ 7670,19 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek.
2 3 5 3Wydatki archiwum
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 4Koszty reprezentacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 13999,60 _BAR_ 13999,60 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów reprezentacji w gestii dyrektora wykonawczego.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat pocztowych i kosztów doręczeń.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, telegrafu, teleksu, radia i telewizji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 360000 _BAR_ 360000 _BAR_ 73400,— _BAR_ 73400,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu telefonicznego i kosztów komunikacji.
2 4 1 1Urządzenia i instalacje telekomunikacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 1049,28 _BAR_ 1049,28 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów urządzeń i instalacji telekomunikacyjnych.
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — WYDAWANIE CERTYFIKATÓW
ROZDZIAŁ 3 1 — DZIAŁANIA W ZAKRESIE JAKOŚCI I STANDARYZACJI
ROZDZIAŁ 3 2 — STWORZENIE BAZY DANYCH
ROZDZIAŁ 3 3 — INFORMACJA I PUBLIKACJE
ROZDZIAŁ 3 4 — WYDATKI NA POSIEDZENIA
ROZDZIAŁ 3 5 — KOSZTY TŁUMACZEŃ USTNYCH I PISEMNYCH
ROZDZIAŁ 3 6 — DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z USTANAWIANIEM PRZEPISÓW
ROZDZIAŁ 3 7 — WYJAZDY SŁUŻBOWE, PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
ROZDZIAŁ 3 8 — SZKOLENIA TECHNICZNE
ROZDZIAŁ 3 9 — DZIAŁANIA DYREKCJI WYKONAWCZEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Wydawanie certyfikatów
3 0 0 0 _BAR_ Wydawanie certyfikatów _BAR_ 7367000 _BAR_ 11767000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Badania w zakresie jakości i standaryzacji _BAR_ _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 7367000 _BAR_ 11767000 _BAR_ 16900000 _BAR_ 8500000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 7367000 _BAR_ 11767000 _BAR_ 16900000 _BAR_ 8500000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0
Działania w zakresie jakości i standaryzacji
3 1 0 0 _BAR_ Działania w zakresie jakości i standaryzacji _BAR_ 861000 _BAR_ 861000 _BAR_ 217000 _BAR_ 217000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Badania w zakresie jakości i standaryzacji _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 0 2 _BAR_ Biblioteka _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 906000 _BAR_ 906000 _BAR_ 287000 _BAR_ 287000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 906000 _BAR_ 906000 _BAR_ 287000 _BAR_ 287000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0
Tematyczna baza danych
3 2 0 0 _BAR_ Oprogramowanie w zakresie ustanawiania przepisów, bazy danych z zakresu analizy wypadków oraz oprogramowanie w zakresie jakości i standaryzacji _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 507000 _BAR_ 507000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ System zarządzania dokumentami _BAR_ 580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 2 _BAR_ Narzędzie do zarządzania certyfikacją _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 2580000 _BAR_ 2580000 _BAR_ 622000 _BAR_ 622000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 2580000 _BAR_ 2580000 _BAR_ 622000 _BAR_ 622000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0
Informacja i publikacje
3 3 0 0 _BAR_ Informacja i publikacje _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 126000 _BAR_ 126000 _BAR_ 63191,79 _BAR_ 63191,79 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 126000 _BAR_ 126000 _BAR_ 63191,79 _BAR_ 63191,79 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 126000 _BAR_ 126000 _BAR_ 63191,79 _BAR_ 63191,79 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4
3 4 0
Wydatki na posiedzenia
3 4 0 0 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów ds. certyfikacji _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 116272,47 _BAR_ 116272,47 _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów ds. jakości i standaryzacji _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 2 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów ds. ustanawiania przepisów _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 3 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów w gestii dyrektora wykonawczego _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 115000 _BAR_ 115000 _BAR_ 170000 _BAR_ 170000 _BAR_ 116272,47 _BAR_ 116272,47 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 115000 _BAR_ 115000 _BAR_ 170000 _BAR_ 170000 _BAR_ 116272,47 _BAR_ 116272,47 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5
3 5 0
Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych
3 5 0 0 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu certyfikacji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_
3 5 0 1 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu jakości i standaryzacji _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 0 2 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu ustanawiania przepisów _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 0 3 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych dla dyrektora wykonawczego _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 325000 _BAR_ 325000 _BAR_ 155000 _BAR_ 155000 _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 325000 _BAR_ 325000 _BAR_ 155000 _BAR_ 155000 _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6
3 6 0
Działania związane z ustanawianiem przepisów
3 6 0 0 _BAR_ Przekazywanie działań związanych z ustanawianiem przepisów _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 459000 _BAR_ 459000 _BAR_ 233000,— _BAR_ 233000,— _BAR_
3 6 0 1 _BAR_ Współpraca międzynarodowa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 459000 _BAR_ 459000 _BAR_ 233000,— _BAR_ 233000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 459000 _BAR_ 459000 _BAR_ 233000,— _BAR_ 233000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 7
3 7 0
Wyjazdy służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 7 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział certyfikacji _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 980000 _BAR_ 980000 _BAR_ 275000,— _BAR_ 275000,— _BAR_
3 7 0 1 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział jakości i standaryzacji _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 165000 _BAR_ 165000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 0 2 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział ustanawiania przepisów _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 0 3 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dyrektor wykonawczy _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ 1980000 _BAR_ 1980000 _BAR_ 1415000 _BAR_ 1415000 _BAR_ 275000,— _BAR_ 275000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ 1980000 _BAR_ 1980000 _BAR_ 1415000 _BAR_ 1415000 _BAR_ 275000,— _BAR_ 275000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 8
3 8 0
Szkolenia techniczne
3 8 0 0 _BAR_ Szkolenia techniczne — dział certyfikacji _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 1 _BAR_ Szkolenia techniczne — dział jakości i standaryzacji _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 2 _BAR_ Szkolenia techniczne — dział ustanawiania przepisów _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 3 _BAR_ Szkolenia techniczne — Dyrekcja Wykonawcza _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 8 0 — Razem _BAR_ 185000 _BAR_ 185000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 8 — RAZEM _BAR_ 185000 _BAR_ 185000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 9
3 9 0
Działania Dyrekcji Wykonawczej
3 9 0 0 _BAR_ Strategia bezpieczeństwa _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 9 0 1 _BAR_ Zewnętrzna ocena Agencji _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 9 0 2 _BAR_ Umowa z JAA _BAR_ 350000 _BAR_ 350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 9 0 — Razem _BAR_ 490000 _BAR_ 490000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 9 — RAZEM _BAR_ 490000 _BAR_ 490000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 15073000 _BAR_ 19473000 _BAR_ 20174000 _BAR_ 11774000 _BAR_ 937464,26 _BAR_ 937464,26 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDAWANIE CERTYFIKATÓW
3 0 0Wydawanie certyfikatów
3 0 0 0Wydawanie certyfikatów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
7367000 _BAR_ 11767000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów technicznych usług certyfikacyjnych przekazanych krajowym władzom lotniczym na wniosek Agencji.
3 0 0 1Badania w zakresie jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług na wniosek Agencji świadczonych w ramach umowy z JAA.
ROZDZIAŁ 3 1 —DZIAŁANIA W ZAKRESIE JAKOŚCI I STANDARYZACJI
3 1 0Działania w zakresie jakości i standaryzacji
3 1 0 0Działania w zakresie jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
861000 _BAR_ 861000 _BAR_ 217000 _BAR_ 217000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań w zakresie jakości i standaryzacji.
3 1 0 1Badania w zakresie jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów badań w zakresie jakości i standaryzacji.
3 1 0 2Biblioteka
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów nabycia specjalnych zbiorów dokumentacji technicznej na potrzeby Agencji.
ROZDZIAŁ 3 2 —STWORZENIE BAZY DANYCH
3 2 0Tematyczna baza danych
3 2 0 0Oprogramowanie w zakresie ustanawiania przepisów, bazy danych z zakresu analizy wypadków oraz oprogramowanie w zakresie jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 507000 _BAR_ 507000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji przetargu i zakupu systemu kontroli procesu certyfikacji.
3 2 0 1System zarządzania dokumentami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów pierwszej fazy opracowania systemu zarządzania dokumentami.
3 2 0 2Narzędzie do zarządzania certyfikacją
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów nabycia innego oprogramowania.
ROZDZIAŁ 3 3 —INFORMACJA I PUBLIKACJE
3 3 0Informacja i publikacje
3 3 0 0Informacja i publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 126000 _BAR_ 126000 _BAR_ 63191,79 _BAR_ 63191,79 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów materiałów informacyjnych i publikacji opracowywanych przez Agencję.
ROZDZIAŁ 3 4 —WYDATKI NA POSIEDZENIA
3 4 0Wydatki na posiedzenia
3 4 0 0Organizacja posiedzeń specjalistów ds. certyfikacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 116272,47 _BAR_ 116272,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń ws. certyfikacji.
3 4 0 1Organizacja posiedzeń specjalistów ds. jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń ws. jakości i standaryzacji.
3 4 0 2Organizacja posiedzeń specjalistów ds. ustanawiania przepisów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń ws. ustanawiania przepisów.
3 4 0 3Organizacja posiedzeń specjalistów w gestii dyrektora wykonawczego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń specjalistów — doradców dyrektora wykonawczego.
ROZDZIAŁ 3 5 —KOSZTY TŁUMACZEŃ USTNYCH I PISEMNYCH
3 5 0Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych
3 5 0 0Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu certyfikacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczenia wyników badań, sprawozdań oraz dokumentów roboczych Dyrekcji ds. Certyfikacji dla Zarządu i Biura oraz na potrzeby kongresów, seminariów itp. na różne języki Wspólnoty. Tłumaczenia będą wykonywane głównie przez Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
3 5 0 1Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
3 5 0 2Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu ustanawiania przepisów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
3 5 0 3Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych dla dyrektora wykonawczego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczenia na różne języki Wspólnoty badań, sprawozdań, rocznych sprawozdań finansowych, budżetów oraz dokumentów roboczych dla dyrektora wykonawczego.
ROZDZIAŁ 3 6 —DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z USTANAWIANIEM PRZEPISÓW
3 6 0Działania związane z ustanawianiem przepisów
3 6 0 0Przekazywanie działań związanych z ustanawianiem przepisów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 459000 _BAR_ 459000 _BAR_ 233000,— _BAR_ 233000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów analiz i zatrudnienia zewnętrznych specjalistów, w tym kosztów badań.
3 6 0 1Współpraca międzynarodowa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań w zakresie współpracy międzynarodowej.
ROZDZIAŁ 3 7 —WYJAZDY SŁUŻBOWE, PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
3 7 0Wyjazdy służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 7 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział certyfikacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 980000 _BAR_ 980000 _BAR_ 275000,— _BAR_ 275000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przejazdów, diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych z tytułu podróży służbowej poniesionych przez odpowiedni personel Dyrekcji ds. Certyfikacji w interesie służbowym, zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 7 0 1Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 165000 _BAR_ 165000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
3 7 0 2Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział ustanawiania przepisów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
3 7 0 3Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dyrektor wykonawczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
ROZDZIAŁ 3 8 —SZKOLENIA TECHNICZNE
3 8 0Szkolenia techniczne
3 8 0 0Szkolenia techniczne — dział certyfikacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów szkoleń technicznych dla Dyrekcji ds. Certyfikacji.
3 8 0 1Szkolenia techniczne — dział jakości i standaryzacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
3 8 0 2Szkolenia techniczne — dział ustanawiania przepisów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz: powyżej.
3 8 0 3Szkolenia techniczne — Dyrekcja Wykonawcza
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów szkoleń technicznych dla Dyrekcji Wykonawczej.
ROZDZIAŁ 3 9 —DZIAŁANIA DYREKCJI WYKONAWCZEJ
3 9 0Działania Dyrekcji Wykonawczej
3 9 0 0Strategia bezpieczeństwa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
40000 _BAR_ 40000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów badań i kosztów operacyjnych związanych z SSAIR.
3 9 0 1Zewnętrzna ocena Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów badań wymaganych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.
3 9 0 2Umowa z JAA
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
350000 _BAR_ 350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług na wniosek Agencji świadczonych w ramach umowy z JAA.
W budżecie na rok 2005 i we wstępnym projekcie budżetu na rok 2006 środki te wpisane były w pozycji 3001.
TYTUŁ 4
PROGRAMY DZIAŁAŃ SPECJALNYCH
ROZDZIAŁ 4 0 — WSPÓŁPRACA TECHNICZNA Z PAŃSTWAMI TRZECIMI
ROZDZIAŁ 4 1 — PROGRAMY BADAWCZE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0
4 0 0
Współpraca techniczna z państwami trzecimi
4 0 0 0 _BAR_ Współpraca techniczna z państwami trzecimi _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 4 1
4 1 0
Programy badawcze
4 1 0 0 _BAR_ Programy badawcze _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 1 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 1 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 47779000 _BAR_ 52179000 _BAR_ 39981000 _BAR_ 31581000 _BAR_ 8997753,58 _BAR_ 8997753,58 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —WSPÓŁPRACA TECHNICZNA Z PAŃSTWAMI TRZECIMI
4 0 0Współpraca techniczna z państwami trzecimi
4 0 0 0Współpraca techniczna z państwami trzecimi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań w zakresie współpracy technicznej z krajami kandydującymi i/lub państwami trzecimi.
ROZDZIAŁ 4 1 —PROGRAMY BADAWCZE
4 1 0Programy badawcze
4 1 0 0Programy badawcze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów programów badawczych.
[1] W latach 2005 i 2006 dochody z opłat i należności odpowiadają: w lewej kolumnie — kwotom obciążonym, a w prawej kolumnie — kwotom pobranym.
--------------------------------------------------
Wykaz etatów Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2006 _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2006 _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20 _BAR_ 20 _BAR_ 13 _BAR_
A*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 28 _BAR_ 28 _BAR_ 14 _BAR_
A*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 30 _BAR_ 28 _BAR_ 7 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 47 _BAR_ 17 _BAR_ 10 _BAR_
A*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 29 _BAR_ 17 _BAR_ 6 _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 21 _BAR_ 20 _BAR_ 5 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 48 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem A _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 245 _BAR_ 145 _BAR_ 70 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ 8 _BAR_ 4 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 18 _BAR_ 8 _BAR_ 2 _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_ 4 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem B _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 39 _BAR_ 25 _BAR_ 10 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 19 _BAR_ 8 _BAR_ 5 _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 13 _BAR_ 10 _BAR_ 5 _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_ 3 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem C _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 44 _BAR_ 30 _BAR_ 15 _BAR_
Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 328 _BAR_ 200 _BAR_ 95 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2006
(2006/150/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 13342216 _BAR_ 13342216 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_ 10588000 _BAR_ 10588000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 13342216 _BAR_ 13342216 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_ 10588000 _BAR_ 10588000 _BAR_
2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 _BAR_ POZOSTAŁE SUBWENCJE _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
5
DOCHODY RÓŻNE
5 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY Z INWESTYCJI LUB KREDYTÓW, OPROCENTOWANIA BANKOWEGO LUB INNYCH POZYCJI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 4 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE DOSTĘPNE LECZ NIEWYKORZYSTANE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 9 _BAR_ DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6
DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
6 0 _BAR_ DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13522519 _BAR_ 13522519 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_ 10768303 _BAR_ 10768303 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 13200000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 10588000 _BAR_
1 1 0 _BAR_ Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele) _BAR_ 142216 _BAR_ 142216 _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 13342216 _BAR_ 13342216 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_ 10588000 _BAR_ 10588000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 13342216 _BAR_ 13342216 _BAR_ 13557784 _BAR_ 13557784 _BAR_ 10588000 _BAR_ 10588000 _BAR_
Uwagi
Całkowita subwencja Wspólnot Europejskich.
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
13200000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 10588000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1643/95 (Dz.U. L 156 z 7.7.1995, str. 1). Na mocy art. 12 ust. 3 rozporządzenia subwencje na rzecz Agencji wprowadza się do budżetu ogólnego w sekcji "Komisja".
1 1 0Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
142216 _BAR_ 142216 _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Niniejszy rozdział odnosi się do środków Phare III przyznanych na poszczególne cele i ujmuje finansowanie w ramach programu Phare III zawartego z Komisją Europejską na lata 2005–2006, w wysokości 500000 EUR.
Działania w ramach Phare są związane z zatwierdzonym programem pracy o dochodach i wydatkach związanych z poszczególnymi celami.
Dane liczbowe odnoszą się do poziomu działalności w roku 2005 i 2006.
TYTUŁ 2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
ROZDZIAŁ 2 0 — POZOSTAŁE SUBWENCJE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Dotacja baskijskich władz regionalnych _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Dotacja prowincji Bizkaia _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
2 0 2 _BAR_ Dotacja rządu hiszpańskiego _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Inne dotacje _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 0Dotacja baskijskich władz regionalnych
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 1Dotacja prowincji Bizkaia
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 2Dotacja rządu hiszpańskiego
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 3Inne dotacje
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dochody z innych dotacji.
TYTUŁ 5
DOCHODY RÓŻNE
ROZDZIAŁ 5 0 — WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
ROZDZIAŁ 5 2 — DOCHODY Z INWESTYCJI LUB KREDYTÓW, OPROCENTOWANIA BANKOWEGO LUB INNYCH POZYCJI
ROZDZIAŁ 5 4 — DOCHODY RÓŻNE DOSTĘPNE LECZ NIEWYKORZYSTANE
ROZDZIAŁ 5 9 — DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0
5 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2
5 2 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 4
5 4 0 _BAR_ Dochody różne dostępne lecz niewykorzystane _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 9
5 9 0 _BAR_ Dochody z działalności administracyjnej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Inne spodziewane subwencje.
ROZDZIAŁ 5 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
5 0 0Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości.
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY Z INWESTYCJI LUB KREDYTÓW, OPROCENTOWANIA BANKOWEGO LUB INNYCH POZYCJI
5 2 0Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji.
ROZDZIAŁ 5 4 —DOCHODY RÓŻNE DOSTĘPNE LECZ NIEWYKORZYSTANE
5 4 0Dochody różne dostępne lecz niewykorzystane
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody różne dostępne lecz niewykorzystane.
ROZDZIAŁ 5 9 —DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
5 9 0Dochody z działalności administracyjnej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z działalności administracyjnej.
TYTUŁ 6
DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
ROZDZIAŁ 6 0 — DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0
6 0 0 _BAR_ Dochody za usługi świadczone odpłatnie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6 0 1 _BAR_ Dochody z umów o współfinansowanie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6 0 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
6 0 3 _BAR_ Wpływy z wynajmu nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13522519 _BAR_ 13522519 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_ 10768303 _BAR_ 10768303 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY ZA USŁUGI ŚWIADCZONE ODPŁATNIE
6 0 0Dochody za usługi świadczone odpłatnie
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody za usługi świadczone odpłatnie.
6 0 1Dochody z umów o współfinansowanie
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z umów o współfinansowanie.
6 0 2Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody ze sprzedaży publikacji.
6 0 3Wpływy z wynajmu nieruchomości
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Wpływy z wynajmu nieruchomości.
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 4532173 _BAR_ 4532173 _BAR_ 3777353 _BAR_ 3777353 _BAR_ 4330052 _BAR_ 4330052 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 22668 _BAR_ 22668 _BAR_ 17545 _BAR_ 17545 _BAR_
1 5 _BAR_ MOBILNOŚĆ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 _BAR_ OPIEKA SPOŁECZNA _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 8 _BAR_ UREGULOWANIE SKUMULOWANYCH STRAT _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 778875 _BAR_ 778875 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY I ODPRAWY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4556173 _BAR_ 4556173 _BAR_ 4578896 _BAR_ 4578896 _BAR_ 4347597 _BAR_ 4347597 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 834640 _BAR_ 834640 _BAR_ 830219 _BAR_ 830219 _BAR_ 818475 _BAR_ 818475 _BAR_
2 1 _BAR_ TECHNOLOGIE INFORMACYJNE _BAR_ 382779 _BAR_ 382779 _BAR_ 375012 _BAR_ 375012 _BAR_ 293506 _BAR_ 293506 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 46458 _BAR_ 46458 _BAR_ 40806 _BAR_ 40806 _BAR_ 51500 _BAR_ 51500 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 103958 _BAR_ 103958 _BAR_ 87531 _BAR_ 87531 _BAR_ 62225 _BAR_ 62225 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 156295 _BAR_ 156295 _BAR_ 167839 _BAR_ 167839 _BAR_ 147000 _BAR_ 147000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1524130 _BAR_ 1524130 _BAR_ 1501407 _BAR_ 1501407 _BAR_ 1372706 _BAR_ 1372706 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ OGÓLNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 5750000 _BAR_ 5750000 _BAR_ 5534900 _BAR_ 5534900 _BAR_ 4953000 _BAR_ 4953000 _BAR_
3 1 _BAR_ MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP) _BAR_ _BAR_ _BAR_ 15100 _BAR_ 15100 _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
3 2 _BAR_ PROGRAM PHARE _BAR_ 142216 _BAR_ 142216 _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 3 _BAR_ PLAN DZIAŁANIA DOT. ROZSZERZENIA _BAR_ 1550000 _BAR_ 1550000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7442216 _BAR_ 7442216 _BAR_ 7657784 _BAR_ 7657784 _BAR_ 5048000 _BAR_ 5048000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13522519 _BAR_ 13522519 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_ 10768303 _BAR_ 10768303 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — MOBILNOŚĆ
ROZDZIAŁ 1 6 — OPIEKA SPOŁECZNA
ROZDZIAŁ 1 8 — UREGULOWANIE SKUMULOWANYCH STRAT
ROZDZIAŁ 1 9 — EMERYTURY I ODPRAWY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 2245572 _BAR_ 2245572 _BAR_ 1910345 _BAR_ 1910345 _BAR_ 1979122 _BAR_ 1979122 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 255108 _BAR_ 255108 _BAR_ 193475 _BAR_ 193475 _BAR_ 223243 _BAR_ 223243 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze _BAR_ 315250 _BAR_ 315250 _BAR_ 279746 _BAR_ 279746 _BAR_ 311835 _BAR_ 311835 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 3664 _BAR_ 3664 _BAR_ 5597 _BAR_ 5597 _BAR_ 7668 _BAR_ 7668 _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji — pomoc administracyjna _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 23100 _BAR_ 23100 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 2819594 _BAR_ 2819594 _BAR_ 2389163 _BAR_ 2389163 _BAR_ 2544969 _BAR_ 2544969 _BAR_
1 1 1
Inny personnel
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 94263 _BAR_ 94263 _BAR_ 28795 _BAR_ 28795 _BAR_ 270309 _BAR_ 270309 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ 69800 _BAR_ 69800 _BAR_ 295422 _BAR_ 295422 _BAR_ 592369 _BAR_ 592369 _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 415202 _BAR_ 415202 _BAR_ 261765 _BAR_ 261765 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 579265 _BAR_ 579265 _BAR_ 585982 _BAR_ 585982 _BAR_ 862678 _BAR_ 862678 _BAR_
1 1 2
Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0 _BAR_ Zawodowe szkolenie personelu _BAR_ 44212 _BAR_ 44212 _BAR_ 18033 _BAR_ 18033 _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 44212 _BAR_ 44212 _BAR_ 18033 _BAR_ 18033 _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 75212 _BAR_ 75212 _BAR_ 63753 _BAR_ 63753 _BAR_ 69679 _BAR_ 69679 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 19308 _BAR_ 19308 _BAR_ 16482 _BAR_ 16482 _BAR_ 18832 _BAR_ 18832 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 28071 _BAR_ 28071 _BAR_ 24170 _BAR_ 24170 _BAR_ 19866 _BAR_ 19866 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 122591 _BAR_ 122591 _BAR_ 104405 _BAR_ 104405 _BAR_ 108377 _BAR_ 108377 _BAR_
1 1 4
Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 406 _BAR_ 406 _BAR_ 412 _BAR_ 412 _BAR_ 450 _BAR_ 450 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 69937 _BAR_ 69937 _BAR_ 59843 _BAR_ 59843 _BAR_ 59983 _BAR_ 59983 _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Zryczałtowane dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 70343 _BAR_ 70343 _BAR_ 60255 _BAR_ 60255 _BAR_ 60433 _BAR_ 60433 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 969 _BAR_ 969 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 41349 _BAR_ 41349 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Urzędnicy oddelegowani z państw członkowskich _BAR_ 52463 _BAR_ 52463 _BAR_ 47808 _BAR_ 47808 _BAR_ 41188 _BAR_ 41188 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Pomoc administracyjna DG ADMIN _BAR_ 27500 _BAR_ 27500 _BAR_ 24750 _BAR_ 24750 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 129963 _BAR_ 129963 _BAR_ 113907 _BAR_ 113907 _BAR_ 51188 _BAR_ 51188 _BAR_
1 1 8
Inne wydatki związane z zatrudnianiem i przenoszeniem personelu
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 74126 _BAR_ 74126 _BAR_ 288034 _BAR_ 288034 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 33380 _BAR_ 33380 _BAR_ 8680 _BAR_ 8680 _BAR_ 33857 _BAR_ 33857 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 254521 _BAR_ 254521 _BAR_ 78256 _BAR_ 78256 _BAR_ 178633 _BAR_ 178633 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 237750 _BAR_ 237750 _BAR_ 55568 _BAR_ 55568 _BAR_ 257340 _BAR_ 257340 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 95428 _BAR_ 95428 _BAR_ 24786 _BAR_ 24786 _BAR_ 57956 _BAR_ 57956 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 695205 _BAR_ 695205 _BAR_ 455324 _BAR_ 455324 _BAR_ 617786 _BAR_ 617786 _BAR_
1 1 9
Wskaźnik korygujący — Wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ 71000 _BAR_ 71000 _BAR_ 49315 _BAR_ 49315 _BAR_ 42621 _BAR_ 42621 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 71000 _BAR_ 71000 _BAR_ 49315 _BAR_ 49315 _BAR_ 42621 _BAR_ 42621 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 4532173 _BAR_ 4532173 _BAR_ 3777353 _BAR_ 3777353 _BAR_ 4330052 _BAR_ 4330052 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 19000 _BAR_ 19000 _BAR_ 18375 _BAR_ 18375 _BAR_ 13545 _BAR_ 13545 _BAR_
1 4 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 4293 _BAR_ 4293 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 22668 _BAR_ 22668 _BAR_ 17545 _BAR_ 17545 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 2
Mobilność
1 5 2 0 _BAR_ Wymiany personelu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy Agencji oddelegowani do administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 5 2 2 _BAR_ Stażyści _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6
1 6 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 3 _BAR_ Ośrodek opieki nad dziećmi _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 4 _BAR_ Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 1 8
1 8 0
Uregulowanie skumulowanych strat
1 8 0 0 _BAR_ Uregulowanie skumulowanych strat _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 778875 _BAR_ 778875 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 8 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 778875 _BAR_ 778875 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 8 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 778875 _BAR_ 778875 _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9
1 9 0 _BAR_ Emerytury i odprawy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4556173 _BAR_ 4556173 _BAR_ 4578896 _BAR_ 4578896 _BAR_ 4347597 _BAR_ 4347597 _BAR_
Uwagi
Fundusze całkowite na pokrycie kosztów administracyjnych.
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
2245572 _BAR_ 2245572 _BAR_ 1910345 _BAR_ 1910345 _BAR_ 1979122 _BAR_ 1979122 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66 oraz art. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników (CEOS).
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń zasadniczych urzędników i pracowników tymczasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
255108 _BAR_ 255108 _BAR_ 193475 _BAR_ 193475 _BAR_ 223243 _BAR_ 223243 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42a, 42b, 62, 67, 68, 68a oraz rozdział I załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków na prowadzenie domu, dodatków na dzieci i kształcenie dzieci pozostających na utrzymaniu dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
315250 _BAR_ 315250 _BAR_ 279746 _BAR_ 279746 _BAR_ 311835 _BAR_ 311835 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków przesiedleńczego i za rozłąkę z krajem dla urzędników i pracowników tymczasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
3664 _BAR_ 3664 _BAR_ 5597 _BAR_ 5597 _BAR_ 7668 _BAR_ 7668 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 18 załącznika XIII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich dla pracowników tymczasowych zaszeregowanych w kategorii C, zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu drukarskiego, sekretarek dyrektora lub szefów sekretariatu, zatrudnionych przed dniem 1 maja 2004 r.
1 1 0 4Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji — pomoc administracyjna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 23100 _BAR_ 23100 _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wiersza 1 1 7 7.
1 1 1Inny personnel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
94263 _BAR_ 94263 _BAR_ 28795 _BAR_ 28795 _BAR_ 270309 _BAR_ 270309 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia dla całego personelu pomocniczego i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne za personel pomocniczy, z wyłączeniem kwot płatnych w formie wskaźnika korygującego (ujętego w 1190), rekrutacji (ujętej w 1180), kosztów podróży (ujętych w 1181) i diet dziennych (ujętych w 1184).
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
69800 _BAR_ 69800 _BAR_ 295422 _BAR_ 295422 _BAR_ 592369 _BAR_ 592369 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł V.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń (łącznie z godzianami nadliczbowymi) i składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
415202 _BAR_ 415202 _BAR_ 261765 _BAR_ 261765 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń, dodatków, diet i składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne instytucji.
Kwoty odnoszące się do wskaźnika korygującego, rekrutacji, koszów podróży i diet dziennych są ujęte odpowiednio w pozycjach 1190, 1180, 1181 i 1184.
1 1 2Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0Zawodowe szkolenie personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
44212 _BAR_ 44212 _BAR_ 18033 _BAR_ 18033 _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 24a ust. 3 oraz art. 11, 54 i 81 CEOS.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
75212 _BAR_ 75212 _BAR_ 63753 _BAR_ 63753 _BAR_ 69679 _BAR_ 69679 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72 oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 28 i 95.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek pracodawcy.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
19308 _BAR_ 19308 _BAR_ 16482 _BAR_ 16482 _BAR_ 18832 _BAR_ 18832 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73 oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 28 i 95.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych,
- dalszych środków dodanych celem pokrycia wydatków nieobjętych ubezpieczeniem.
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
28071 _BAR_ 28071 _BAR_ 24170 _BAR_ 24170 _BAR_ 19866 _BAR_ 19866 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenia pracowników na wypadek bezrobocia (Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 28 a i 96).
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42 i 112.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Agencję na rzecz pracowników celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
406 _BAR_ 406 _BAR_ 412 _BAR_ 412 _BAR_ 450 _BAR_ 450 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatku z tytułu narodzin dziecka,
a w przypadku śmierci urzędnika:
- wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po jego śmierci,
- kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
69937 _BAR_ 69937 _BAR_ 59843 _BAR_ 59843 _BAR_ 59983 _BAR_ 59983 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 26 i 92.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży przysługującego personelowi, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia.
1 1 4 3Zryczałtowane dodatki służbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
1 1 5Godziny nadliczbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 969 _BAR_ 969 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla personelu zaszeregowanego do kategorii C* i D* personelu lokalnego i innych pracowników, w przypadku gdy niemożliwe było zrekompensowanie nadgodzin urlopem wedle normalnych zasad.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 41349 _BAR_ 41349 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów odwołania się do usług pracowników tymczasowych, głównie maszynistek.
Odwołanie się do usług pracowników tymczasowych jest niezbędne, kiedy zachodzi potrzeba elastycznego dostosowania się do potrzeb doraźnych.
1 1 7 6Urzędnicy oddelegowani z Państw Członkowskich
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
52463 _BAR_ 52463 _BAR_ 47808 _BAR_ 47808 _BAR_ 41188 _BAR_ 41188 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na umożliwienie Agencji zorganizowania programu wymiany dla urzędników państwowych Państw Członkowskich.
1 1 7 7Pomoc administracyjna DG ADMIN
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
27500 _BAR_ 27500 _BAR_ 24750 _BAR_ 24750 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów DG ADMIN w związku z przygotowaniem listy płac.
1 1 8Inne wydatki związane z zatrudnianiem i przenoszeniem personelu
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
74126 _BAR_ 74126 _BAR_ 288034 _BAR_ 288034 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27–31 i 33 oraz jego załącznik VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z naborem pracowników.
1 1 8 1Koszty podróży
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
33380 _BAR_ 33380 _BAR_ 8680 _BAR_ 8680 _BAR_ 33857 _BAR_ 33857 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII, oraz art. 22, 92 i 67 CEOS.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży przysługujące pracownikom (w tym członkom ich rodzin) rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
254521 _BAR_ 254521 _BAR_ 78256 _BAR_ 78256 _BAR_ 178633 _BAR_ 178633 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 jego załącznika VII warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty zasiłku osiedleńczego dla pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem lub ostatecznym zakończeniem stosunku pracy i zamierzających osiąść gdzie indziej.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
237750 _BAR_ 237750 _BAR_ 55568 _BAR_ 55568 _BAR_ 257340 _BAR_ 257340 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem pracy lub przeniesieniem w inne miejsce pracy, lub ostatecznym zakończeniem wykonywania swoich funkcji i zamierzających osiąść gdzie indziej.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
95428 _BAR_ 95428 _BAR_ 24786 _BAR_ 24786 _BAR_ 57956 _BAR_ 57956 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII, oraz art. 25,69 i 92 warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty diet dziennych przysługujących pracownikom mogącym udowodnić, że zostali oni zobowiązani do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy (w tym w związku z przeniesieniem).
1 1 9Wskaźnik korygujący — Wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0Wskaźniki korygujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
71000 _BAR_ 71000 _BAR_ 49315 _BAR_ 49315 _BAR_ 42621 _BAR_ 42621 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65 oraz art. 20, 64 i 92 warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego stosowanego do wynagrodzeń personelu do godzin nadliczbowych.
1 1 9 1Wyrównanie wynagrodzeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównania wynagrodzeń zadecydowanych przez Radę w trakcie roku budżetowego.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 1Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
19000 _BAR_ 19000 _BAR_ 18375 _BAR_ 18375 _BAR_ 13545 _BAR_ 13545 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wszystkich kosztów odnoszących się do służby medycznej, działań zapobiegawczych i kosztów podróży lekarza Agencji, zgodnie z art. 59 regulaminu pracowniczego.
1 4 2Inne wydatki socjalne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 4293 _BAR_ 4293 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wszystkich wydatków Agencji związanych z działalnością socjalną jej personelu.
ROZDZIAŁ 1 5 —MOBILNOŚĆ
1 5 2Mobilność
1 5 2 0Wymiany personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wymiany personelu.
1 5 2 1Urzędnicy Agencji oddelegowani do administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników Agencji do administracji państwowej lub międzynarodowej.
1 5 2 2Stażyści
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane ze stażystami.
ROZDZIAŁ 1 6 —OPIEKA SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na dodatki w formie gotówkowej wypłacane urzędnikom, byłym urzędnikom lub członkom rodzin po zmarłym urzędniku, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 2Inne wydatki socjalne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pomoc rodzinom, nowo przybyłym, pomoc prawną, dodatki dla harcerzy i przewodników oraz dodatki na sekretariat stowarzyszenia rodziców.
1 6 3Ośrodek opieki nad dziećmi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek Agencji na opiekę nad dziećmi dla dzieci pracowników Agencji.
1 6 4Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na zwrot niezbędnych kosztów o charakterze pozamedycznym, wynikających z inwalidztwa i odpowiednio udokumentowanych, przysługujących niepełnosprawnym aktywnie zatrudnionym urzędnikom, małżonkom i dzieciom na utrzymaniu po wyczerpaniu praw przysługujących na poziomie narodowym.
ROZDZIAŁ 1 8 —UREGULOWANIE SKUMULOWANYCH STRAT
1 8 0Uregulowanie skumulowanych strat
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie strat skumulowanych w 2004 r., wykazanych w tabeli wyników budżetowych za rok budżetowy, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzeń finansowych Agencji.
1 8 0 0Uregulowanie skumulowanych strat
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 778875 _BAR_ 778875 _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY I ODPRAWY
1 9 0Emerytury i odprawy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 1 — TECHNOLOGIE INFORMACYJNE
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Czynsze
2 0 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 527000 _BAR_ 527000 _BAR_ 532147 _BAR_ 532147 _BAR_ 498675 _BAR_ 498675 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 527000 _BAR_ 527000 _BAR_ 532147 _BAR_ 532147 _BAR_ 498675 _BAR_ 498675 _BAR_
2 0 1
Ubezpieczenia
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 0 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 80765 _BAR_ 80765 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 80765 _BAR_ 80765 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_
2 0 3
Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie budynków _BAR_ 50504 _BAR_ 50504 _BAR_ 47504 _BAR_ 47504 _BAR_ 46300 _BAR_ 46300 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 50504 _BAR_ 50504 _BAR_ 47504 _BAR_ 47504 _BAR_ 46300 _BAR_ 46300 _BAR_
2 0 4
Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 79514 _BAR_ 79514 _BAR_ 76350 _BAR_ 76350 _BAR_ 116000 _BAR_ 116000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 79514 _BAR_ 79514 _BAR_ 76350 _BAR_ 76350 _BAR_ 116000 _BAR_ 116000 _BAR_
2 0 5
Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 81920 _BAR_ 81920 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 81920 _BAR_ 81920 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_
2 0 9
Wydatki administracyjne, podatki
2 0 9 0 _BAR_ Wydatki administracyjne, podatki _BAR_ 3677 _BAR_ 3677 _BAR_ 4086 _BAR_ 4086 _BAR_ 3500 _BAR_ 3500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 3677 _BAR_ 3677 _BAR_ 4086 _BAR_ 4086 _BAR_ 3500 _BAR_ 3500 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 834640 _BAR_ 834640 _BAR_ 830219 _BAR_ 830219 _BAR_ 818475 _BAR_ 818475 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Wydatki eksploatacyjne IT
2 1 0 0 _BAR_ Wydatki eksploatacyjne IT _BAR_ 187390 _BAR_ 187390 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_ 136200 _BAR_ 136200 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 187390 _BAR_ 187390 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_ 136200 _BAR_ 136200 _BAR_
2 1 2
Usługi personelu IT
2 1 2 0 _BAR_ Usługi personelu IT _BAR_ 104538 _BAR_ 104538 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_ 44500 _BAR_ 44500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 104538 _BAR_ 104538 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_ 44500 _BAR_ 44500 _BAR_
2 1 3
Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 1 3 0 _BAR_ Nowe zakupy i wymiana _BAR_ 71680 _BAR_ 71680 _BAR_ 53288 _BAR_ 53288 _BAR_ 96806 _BAR_ 96806 _BAR_
2 1 3 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 6171 _BAR_ 6171 _BAR_ 6026 _BAR_ 6026 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
2 1 3 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 25390 _BAR_ 25390 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_
2 1 3 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 3078 _BAR_ 3078 _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 3 — Razem _BAR_ 90851 _BAR_ 90851 _BAR_ 87782 _BAR_ 87782 _BAR_ 112806 _BAR_ 112806 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 382779 _BAR_ 382779 _BAR_ 375012 _BAR_ 375012 _BAR_ 293506 _BAR_ 293506 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 1
Zakupy i wymiana mebli, konserwacje i naprawy mebli
2 2 1 0 _BAR_ Zakupy i wymiana mebli, konserwacja i naprawy mebli _BAR_ 35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 29520 _BAR_ 29520 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 29520 _BAR_ 29520 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
2 2 3
Pojazdy urzędowe
2 2 3 1 _BAR_ Zakupy pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Konserwacja pojazdów, paliwo i wynajęte środki transportu _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 2500 _BAR_ 2500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 42500 _BAR_ 42500 _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Piblikacje i abonamenty _BAR_ 6829 _BAR_ 6829 _BAR_ 6669 _BAR_ 6669 _BAR_ 4500 _BAR_ 4500 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalny sprzęt biblioteczny. dokumentacyjny i do powielania, bindowanie i konserwacja książek bibliotecznych _BAR_ 525 _BAR_ 525 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 7354 _BAR_ 7354 _BAR_ 7182 _BAR_ 7182 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 46458 _BAR_ 46458 _BAR_ 40806 _BAR_ 40806 _BAR_ 51500 _BAR_ 51500 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_ 12125 _BAR_ 12125 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_ 12125 _BAR_ 12125 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 10913 _BAR_ 10913 _BAR_ 10040 _BAR_ 10040 _BAR_ 16900 _BAR_ 16900 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ 1872 _BAR_ 1872 _BAR_ 3526 _BAR_ 3526 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ 575 _BAR_ 575 _BAR_ 563 _BAR_ 563 _BAR_ 600 _BAR_ 600 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 13360 _BAR_ 13360 _BAR_ 14129 _BAR_ 14129 _BAR_ 21500 _BAR_ 21500 _BAR_
2 3 3
Usługi przekazane na zewnątrz
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_
2 3 3 1 _BAR_ Wewnętrzna służba audytu _BAR_ 35000 _BAR_ 35000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 55390 _BAR_ 55390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_
2 3 4
Odszkodowania
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5
Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 615 _BAR_ 615 _BAR_ 600 _BAR_ 600 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki na wewnętrzny katering _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5500 _BAR_ 5500 _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 15208 _BAR_ 15208 _BAR_ 15823 _BAR_ 15823 _BAR_ 13600 _BAR_ 13600 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 103958 _BAR_ 103958 _BAR_ 87531 _BAR_ 87531 _BAR_ 62225 _BAR_ 62225 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 31295 _BAR_ 31295 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_ 32000 _BAR_ 32000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 31295 _BAR_ 31295 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_ 32000 _BAR_ 32000 _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, telegrafu, teleksu, radia i telewizji _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 137277 _BAR_ 137277 _BAR_ 115000 _BAR_ 115000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 137277 _BAR_ 137277 _BAR_ 115000 _BAR_ 115000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 156295 _BAR_ 156295 _BAR_ 167839 _BAR_ 167839 _BAR_ 147000 _BAR_ 147000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1524130 _BAR_ 1524130 _BAR_ 1501407 _BAR_ 1501407 _BAR_ 1372706 _BAR_ 1372706 _BAR_
Uwagi
Fundusze całkowite na pokrycie kosztów administracyjnych.
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Czynsze
2 0 0 0Czynsze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
527000 _BAR_ 527000 _BAR_ 532147 _BAR_ 532147 _BAR_ 498675 _BAR_ 498675 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat czynszu budynków lub ich części zajętych przez Agencję oraz opłat za dzierżawę miejsc parkingowych.
2 0 1Ubezpieczenia
2 0 1 0Ubezpieczenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 11260 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z budynkami zajmowanymi przez Agencję lub ich częścią.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
80765 _BAR_ 80765 _BAR_ 78872 _BAR_ 78872 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie bieżących wydatków.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
50504 _BAR_ 50504 _BAR_ 47504 _BAR_ 47504 _BAR_ 46300 _BAR_ 46300 _BAR_
Uwagi
Te środki są przeznaczone na koszty sprzątania i utrzymania lokali Agencji.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
79514 _BAR_ 79514 _BAR_ 76350 _BAR_ 76350 _BAR_ 116000 _BAR_ 116000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
81920 _BAR_ 81920 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną i bezpieczeństwem budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania ustawowych inspekcji.
2 0 9Wydatki administracyjne, podatki
2 0 9 0Wydatki administracyjne, podatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
3677 _BAR_ 3677 _BAR_ 4086 _BAR_ 4086 _BAR_ 3500 _BAR_ 3500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów budynków nieujętych w artykułach w rodziale 2 0, np. kosztów administracyjnych innych niż usługi (woda, gaz, elektryczność), kosztów związanych z budynkami zajmowanymi przez wielu dzierżawców, kosztów powstałych wskutek stworzenia inwentarza stałych elementów, podatków miejskich i innych kosztów.
ROZDZIAŁ 2 1 —TECHNOLOGIE INFORMACYJNE
2 1 0Wydatki eksploatacyjne IT
2 1 0 0Wydatki eksploatacyjne IT
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
187390 _BAR_ 187390 _BAR_ 185141 _BAR_ 185141 _BAR_ 136200 _BAR_ 136200 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem licencji, instalacją, rozbudową oprogramowania i utrzymaniem systemów informacyjnych oraz zakupem materiałów zużywalnych związanych z przetwarzaniem danych.
2 1 2Usługi personelu IT
2 1 2 0Usługi personelu IT
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
104538 _BAR_ 104538 _BAR_ 102089 _BAR_ 102089 _BAR_ 44500 _BAR_ 44500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
2 1 3Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 1 3 0Nowe zakupy i wymiana
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
71680 _BAR_ 71680 _BAR_ 53288 _BAR_ 53288 _BAR_ 96806 _BAR_ 96806 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu i instalacji wyposażenia technicznego i do przetwarzania danych.
Zakup zastępczego sprzętu i instalacji, o których mowa w tej pozycji, jest możliwy, pod warunkiem że sprzęt i instalacje techniczne i do przetwarzania danych, które mają zostać zastąpione, zostaną zamortyzowane, zgodnie z obowiązującą procedurą.
2 1 3 2Wynajem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
6171 _BAR_ 6171 _BAR_ 6026 _BAR_ 6026 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu różnych sprzętów i różnego wyposażenia technicznego i do przetwarzania danych.
2 1 3 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 25390 _BAR_ 25390 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy instalacji technicznych.
2 1 3 4Elektroniczny sprzęt biurowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 3078 _BAR_ 3078 _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych z elektronicznym sprzętem biurowym.
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 1Zakupy i wymiana mebli, konserwacje i naprawy mebli
2 2 1 0Zakupy i wymiana mebli, konserwacja i naprawy mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 29520 _BAR_ 29520 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów mebli, elementów dekoracyjnych, sprzętu kuchennego i instalacji w ramach potrzeb Agencji.
2 2 3Pojazdy urzędowe
2 2 3 1Zakupy pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu pojazdów.
2 2 3 2Konserwacja pojazdów, paliwo i wynajęte środki transportu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 4104 _BAR_ 2500 _BAR_ 2500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ubezpieczenia, konserwacji, paliwa dla pojazdów służbowych oraz kosztów wynajmu innych środków transportu (taksówki, autobusy, samochody).
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Piblikacje i abonamenty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
6829 _BAR_ 6829 _BAR_ 6669 _BAR_ 6669 _BAR_ 4500 _BAR_ 4500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji i abonamentów do serwisów informacyjnych niezbędnych do pracy Agencji, tj. książek i innych publikacji, gazet, periodyków, dzienników urzędowych, abonamentów w serwisach szybkiego wyszukiwania informacji i bazach danych.
2 2 5 1Specjalny sprzęt biblioteczny, dokumentacyjny i do powielania, bindowanie i konserwacja książek bibliotecznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
525 _BAR_ 525 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu specjalistycznego wyposażenia, kosztów oprawy i konserwacji książek i czasopism.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 37189 _BAR_ 37189 _BAR_ 12125 _BAR_ 12125 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru i materiałów biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
10913 _BAR_ 10913 _BAR_ 10040 _BAR_ 10040 _BAR_ 16900 _BAR_ 16900 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych, kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej oraz wynajmu bankowych skrytek depozytowych.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1872 _BAR_ 1872 _BAR_ 3526 _BAR_ 3526 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję w ramach zarządzania budżetem w zakresie, w którym nie są one kompensowane przez zyski z tytułu różnic kursowych.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
575 _BAR_ 575 _BAR_ 563 _BAR_ 563 _BAR_ 600 _BAR_ 600 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych kosztów bankowych.
2 3 3Usługi przekazane na zewnątrz
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 20390 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prawnych Agencji.
2 3 3 1Wewnętrzna służba audytu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
35000 _BAR_ 35000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów Agencji związanych z wewnętrzną służbą audytu.
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów odszkodowań.
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 615 _BAR_ 615 _BAR_ 600 _BAR_ 600 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów specjalnego ubezpieczenia księgowego i administratora konta imprest zatrudnionych w Agencji.
2 3 5 2Wydatki na wewnętrzny katering
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 9182 _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wewnętrznego kateringu Agencji, takich jak napoje i przekąski w czasie posiedzeń, dystrybutory wody i automaty do sprzedaży.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5513 _BAR_ 5500 _BAR_ 5500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzkami w ramach budynku.
2 3 5 9Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków administracyjnych nieprzewidzianych w szczególny sposób.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
31295 _BAR_ 31295 _BAR_ 30562 _BAR_ 30562 _BAR_ 32000 _BAR_ 32000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, kosztów dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, telegrafu, teleksu, radia i telewizji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
125000 _BAR_ 125000 _BAR_ 137277 _BAR_ 137277 _BAR_ 115000 _BAR_ 115000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu i rozmów telefonicznych (wyłącznie w przypadkach połączeń urzędowych, połączenia prywatne są fakturowane), faksu, telekonferencji, przesyłania danych oraz zakupu książek telefonicznych.
Usługi recepcji i centrali telefonicznej.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — OGÓLNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 1 — MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP)
ROZDZIAŁ 3 2 — PROGRAM PHARE
ROZDZIAŁ 3 3 — PLAN DZIAŁANIA DOT. ROZSZERZENIA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Działalność punktów kontaktowych, w tym koszty działania grup specjalistów, posiedzeń i tłumaczeń ustnych
3 0 0 0 _BAR_ Zapytania o informacje i inne koszty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Dotacje dla krajowych punktów kontaktowych _BAR_ 940000 _BAR_ 940000 _BAR_ 816900 _BAR_ 816900 _BAR_ 704759 _BAR_ 704759 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Posiedzenia krajowych punktów kontaktowych _BAR_ 88500 _BAR_ 88500 _BAR_ 110808 _BAR_ 110808 _BAR_ 61798 _BAR_ 61798 _BAR_
3 0 0 3 _BAR_ Zewnętrzna ocena Agencji i sieć punktów kontaktowych _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 1178500 _BAR_ 1178500 _BAR_ 927708 _BAR_ 927708 _BAR_ 766557 _BAR_ 766557 _BAR_
3 0 1
Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną
3 0 1 0 _BAR_ Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 388057 _BAR_ 388057 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 388057 _BAR_ 388057 _BAR_
3 0 2
Projekty i programy informacyjne/Centra tematyczne (TC) i usługodawcy zewnętrzni
3 0 2 0 _BAR_ Obserwatorium Ryzyka _BAR_ 628500 _BAR_ 628500 _BAR_ 348500 _BAR_ 348500 _BAR_ 35798 _BAR_ 35798 _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 598673 _BAR_ 598673 _BAR_
3 0 2 2 _BAR_ Badania w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 320000 _BAR_ 320000 _BAR_
3 0 2 3 _BAR_ Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) — nowe Państwa Członkowskie _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 240000 _BAR_ 240000 _BAR_
3 0 2 4 _BAR_ Środowisko pracy _BAR_ 1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 885000 _BAR_ 885000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 1728500 _BAR_ 1728500 _BAR_ 1233500 _BAR_ 1233500 _BAR_ 1194471 _BAR_ 1194471 _BAR_
3 0 3
Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna, posiedzenia ad hoc itp.
3 0 3 0 _BAR_ Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna itp. _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 475000 _BAR_ 475000 _BAR_ 124787 _BAR_ 124787 _BAR_
3 0 3 2 _BAR_ Inne posiedzenia _BAR_ 66690 _BAR_ 66690 _BAR_ 46690 _BAR_ 46690 _BAR_ 6627 _BAR_ 6627 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 3 — Razem _BAR_ 546690 _BAR_ 546690 _BAR_ 521690 _BAR_ 521690 _BAR_ 131414 _BAR_ 131414 _BAR_
3 0 4
Edycja, publikacja i dystrybucja informacji i inne działania
3 0 4 0 _BAR_ Publikacja i dystrybucja wyników badań i innych działań informacyjnych oraz produktów Agencji _BAR_ 380000 _BAR_ 380000 _BAR_ 295000 _BAR_ 295000 _BAR_ 342909 _BAR_ 342909 _BAR_
3 0 4 4 _BAR_ Edycja _BAR_ 51250 _BAR_ 51250 _BAR_ 26250 _BAR_ 26250 _BAR_ 35800 _BAR_ 35800 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 431250 _BAR_ 431250 _BAR_ 321250 _BAR_ 321250 _BAR_ 378709 _BAR_ 378709 _BAR_
3 0 6
Tłumaczenie pisemne i ustne
3 0 6 0 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych _BAR_ 705811 _BAR_ 705811 _BAR_ 1409705 _BAR_ 1409705 _BAR_ 1010267 _BAR_ 1010267 _BAR_
3 0 6 1 _BAR_ Tłumaczenie ustne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 6 — Razem _BAR_ 705811 _BAR_ 705811 _BAR_ 1409705 _BAR_ 1409705 _BAR_ 1010267 _BAR_ 1010267 _BAR_
3 0 7
Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP
3 0 7 2 _BAR_ Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 615000 _BAR_ 615000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 7 — Razem _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 615000 _BAR_ 615000 _BAR_
3 0 8
Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura
3 0 8 0 _BAR_ Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura _BAR_ 271202 _BAR_ 271202 _BAR_ 233000 _BAR_ 233000 _BAR_ 260025 _BAR_ 260025 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 8 — Razem _BAR_ 271202 _BAR_ 271202 _BAR_ 233000 _BAR_ 233000 _BAR_ 260025 _BAR_ 260025 _BAR_
3 0 9
Wydatki na podróże służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 0 9 1 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_
3 0 9 2 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8500 _BAR_ 8500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 9 — Razem _BAR_ 228047 _BAR_ 228047 _BAR_ 228047 _BAR_ 228047 _BAR_ 208500 _BAR_ 208500 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 5750000 _BAR_ 5750000 _BAR_ 5534900 _BAR_ 5534900 _BAR_ 4953000 _BAR_ 4953000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 1
Wspieranie projektów
3 1 1 0 _BAR_ Wspieranie projektów _BAR_ _BAR_ _BAR_ 15100 _BAR_ 15100 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ _BAR_ _BAR_ 15100 _BAR_ 15100 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 1 2
Działania informacyjne Agencji
3 1 2 0 _BAR_ Działania informacyjne Agencji _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 2 — Razem _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 1 4
Ocena MŚP
3 1 4 0 _BAR_ Ocena MŚP _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 4 — Razem _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ _BAR_ _BAR_ 15100 _BAR_ 15100 _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0
Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele)
3 2 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia dla pracowników mieszkających w innym kraju/międzynarodowych _BAR_ 53240 _BAR_ 53240 _BAR_ 79860 _BAR_ 79860 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży (międzynarodowych) _BAR_ 31757 _BAR_ 31757 _BAR_ 101045 _BAR_ 101045 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 1 1 _BAR_ Koszty zagranicznych podróży służbowych pracowników zatrudnionych przy projekcie _BAR_ 2170 _BAR_ 2170 _BAR_ 4340 _BAR_ 4340 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 1 2 _BAR_ Koszty podróży uczestników seminariów/konferencji _BAR_ 2700 _BAR_ 2700 _BAR_ 9800 _BAR_ 9800 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 2 0 _BAR_ Tłumaczenia pisemne/ustne _BAR_ 17600 _BAR_ 17600 _BAR_ 64000 _BAR_ 64000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 3 0 _BAR_ Warsztaty Tygodnia Europejskiego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 4 0 _BAR_ Administratorzy witryn internetowych _BAR_ 13336 _BAR_ 13336 _BAR_ 36674 _BAR_ 36674 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 5 0 _BAR_ Dobra praktyka (Centra Tematyczne) _BAR_ _BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 6 0 _BAR_ Koszty administracyjne _BAR_ 1413 _BAR_ 1413 _BAR_ 2065 _BAR_ 2065 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 7 0 _BAR_ Druk materiałów informacyjnych _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 142216 _BAR_ 142216 _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 142216 _BAR_ 142216 _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0 _BAR_ Plan działania w sprawie rozszerzenia _BAR_ 1550000 _BAR_ 1550000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 1550000 _BAR_ 1550000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7442216 _BAR_ 7442216 _BAR_ 7657784 _BAR_ 7657784 _BAR_ 5048000 _BAR_ 5048000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13522519 _BAR_ 13522519 _BAR_ 13738087 _BAR_ 13738087 _BAR_ 10768303 _BAR_ 10768303 _BAR_
Uwagi
Fundusze całkowite na pokrycie wydatków eksploatacyjnych.
ROZDZIAŁ 3 0 —OGÓLNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 0Działalność punktów kontaktowych, w tym koszty działania grup specjalistów, posiedzeń i tłumaczeń ustnych
3 0 0 0Zapytania o informacje i inne koszty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów udzielania odpowiedzi na zapytania o informacje (przez punkty kontaktowe) i sporządzania krótkich sprawozdań o nie opartych oraz pokrycia kosztów związanych z zarządzeniem systemem punktów kontaktowych.
3 0 0 1Dotacje dla krajowych punktów kontaktowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
940000 _BAR_ 940000 _BAR_ 816900 _BAR_ 816900 _BAR_ 704759 _BAR_ 704759 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działalności sieci punktów kontaktowych Agencji odpowiedzialnych za skuteczne rozpowszechnianie informacji i prowadzenie kampanii Agencji na poziomie Państw Członkowskich.
Odbywa się to na zasadzie porozumień grantowych zawartych pomiędzy punktami kontaktowymi i Agencją w sprawie współfinansowania poszczególnych działań, takich jak koordynacja Europejskiego Tygodnia i innych akcji.
3 0 0 2Posiedzenia krajowych punktów kontaktowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
88500 _BAR_ 88500 _BAR_ 110808 _BAR_ 110808 _BAR_ 61798 _BAR_ 61798 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych sieci punktów centralnych, w tym kosztów podróży i pobytu, i w razie potrzeby — wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
3 0 0 3Zewnętrzna ocena Agencji i sieć punktów kontaktowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z umowami w sprawie oceny pracy Agencji i sieci jej punktów kontaktowych.
3 0 1Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną
3 0 1 0Ustanowienie i zarządzanie internetową siecią informacyjną
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 180000 _BAR_ 388057 _BAR_ 388057 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zarządzania i rozwoju elektronicznych narzędzi komunikacji Agencji.
Obejmuje to wielojęzyczną witrynę internetową "trzeciej generacji" w 20 wersjach językowych, sieć zewnętrzną i wewnętrzną Agencji.
3 0 2Projekty i programy informacyjne/Centra tematyczne (TC) i usługodawcy zewnętrzni
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów działalności centrów tematycznych wyznaczonych przez Radę Zarządzającą jako część rocznego programu działań Agencji, lub też szczegółowych projektów i sprawozdań, które przyczynią się do wdrożenia głównych dziedzin działalności w programie działań Agencji.
3 0 2 0Obserwatorium Ryzyka
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
628500 _BAR_ 628500 _BAR_ 348500 _BAR_ 348500 _BAR_ 35798 _BAR_ 35798 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów ustanowienia i rozwoju Obserwatorium Ryzyka.
Obejmuje to w szczególnosci gromadzenie, analizę i ujednolicenie istniejących danych statystycznych; prognozowanie nowo powstających zagrożeń; rozwój witryny internetowej Obserwatorium Ryzyka; przygotowanie etapu testowego ankiet/badań panelowych Agencji w całej UE; ustalenie priorytetów badawczych BHP i koordynację projektów badawczych BHP na poziomie UE.
3 0 2 1Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 598673 _BAR_ 598673 _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wierszy 3 0 2 0 i 3 0 2 4.
3 0 2 2Badania w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 320000 _BAR_ 320000 _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wierszy 3 0 2 0 i 3 0 2 4.
3 0 2 3Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) — nowe Państwa Członkowskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 240000 _BAR_ 240000 _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wiersza 3 0 2 4.
3 0 2 4Środowisko pracy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 885000 _BAR_ 885000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów rozwoju serii tematów łączących przegląd i analizę obecnego stanu badań oraz gromadzenia i tworzenia polityk i dobrych praktyk.
Obejmuje to w szczególności wkład do Europejskiego Tygodnia poświęconego młodym pracownikom, nadzór sektora (hotele i restauracje), przygotowanie Europejskiego Tygodnia 2007 poświeconego MSD, ciągłe ulepszanie witryny internetowej.
3 0 3Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna, posiedzenia ad hoc itp.
3 0 3 0Konferencje, seminaria, warsztaty i imprezy publiczne, działalność promocyjna itp.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 475000 _BAR_ 475000 _BAR_ 124787 _BAR_ 124787 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów działalności promocyjnej i informacyjnej zwiazanej z produktami i usługami informacyjnymi Agencji, które przyczyniają się do wdrożenia planu pracy.
Obejmują one organizację marketingu, badania rynku, działalność prasową i promocyjna dotyczącą pracy Agencji (ankiety, broszury, wideo, plakaty, imprezy publiczne, konferencje, seminaria, wystawy, kampanie itp.), jak i wkład w podobne działania organizowane przez strony trzecie, które przyczyniają się do wdrożenia programu pracy.
3 0 3 2Inne posiedzenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
66690 _BAR_ 66690 _BAR_ 46690 _BAR_ 46690 _BAR_ 6627 _BAR_ 6627 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych związanych z innymi rodzajami posiedzeń, jak posiedzeń ad hoc lub innych posiedzeń ekspertów (w tym kosztów podróży i pobytu, i w razie potrzeby — wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne).
3 0 4Edycja, publikacja i dystrybucja informacji i inne działania
3 0 4 0Publikacja i dystrybucja wyników badań i innych działań informacyjnych oraz produktów Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
380000 _BAR_ 380000 _BAR_ 295000 _BAR_ 295000 _BAR_ 342909 _BAR_ 342909 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji i dystrybucji (w tym baz danych i wysyłek) wyników badań, innych działań informacyjnych i publikacji Agencji (sprawozdanie roczne, biuletyn informacyjny, magazyn, budżet Agencji itp.), które wspierają wdrażanie programu pracy.
3 0 4 4Edycja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
51250 _BAR_ 51250 _BAR_ 26250 _BAR_ 26250 _BAR_ 35800 _BAR_ 35800 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów edycji.
3 0 6Tłumaczenie pisemne i ustne
3 0 6 0Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
705811 _BAR_ 705811 _BAR_ 1409705 _BAR_ 1409705 _BAR_ 1010267 _BAR_ 1010267 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczenia na inne języki Wspólnoty badań, sprawozdań oraz dokumentów roboczych na potrzeby Rady Zarządzającej i Biura, oraz na kongresy, seminaria itp.
Tłumaczenia są wykonywane głównie przez Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
3 0 6 1Tłumaczenie ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty usług związanych z tłumaczeniami konferencyjnymi, płatnych na rzecz instytucji, a w szczególności Komisji.
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na wypłatę wynagrodzeń zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych zatrudnionych przez Agencję do nadzwyczajnych konferencji, dla których niemożliwe było zapewnienie tłumaczy przez Komisję.
Oprócz wynagrodzeń, niniejsza pozycja obejmuje składki na ubezpieczenie na życie, ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i śmierci oraz zwrot kosztów podróży i zryczałtowanego dodatku z tytułu wyjazdów służbowych, dla tłumaczy niezależnych, którzy muszą podróżować ze swojej siedziby do miejsca zatrudnienia.
3 0 7Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP
3 0 7 2Przygotowanie, organizacja i zarządzanie Tygodnia Europejskiego BHP
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 615000 _BAR_ 615000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrywów kosztów produkcji i dystrybucji materiałów kampanii, organizacji i zarządzania podczas konferencji (uroczystość zakończeniowa i przebieg konkursu na dobrą praktykę), seminariów, wystaw, imprez publicznych, działań promocyjnych i ocen w ramach Europejskiego Tygodnia BHP.
3 0 8Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura
3 0 8 0Posiedzenia Rady Zarządzającej i Biura
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
271202 _BAR_ 271202 _BAR_ 233000 _BAR_ 233000 _BAR_ 260025 _BAR_ 260025 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Rady Zarządzającej i Biura, w tym kosztów podróży i pobytu, i w razie potrzeby — wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
3 0 9Wydatki na podróże służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 0 9 1Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 219351 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłat diet dziennych oraz kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych przez personel w interesie służby zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 0 9 2Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8696 _BAR_ 8500 _BAR_ 8500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
ROZDZIAŁ 3 1 —MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP)
3 1 1Wspieranie projektów
3 1 1 0Wspieranie projektów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 15100 _BAR_ 15100 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie środków finansowania na rzecz MŚP w ramach rozwoju i wymiany skutecznych przykładów dobrej praktyki zmniejszających zagrożenia związane z BHP.
3 1 2Działania informacyjne Agencji
3 1 2 0Działania informacyjne Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji działań informacyjnych prowadzonych przez Agencję, mających na celu w szczególności promocję wyników nagrodzonych projektów.
3 1 4Ocena MŚP
3 1 4 0Ocena MŚP
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów oceny i sprawozdań opracowanych przez zewnętrznych kontrahentów w ramach planów finansowania MŚP.
ROZDZIAŁ 3 2 —PROGRAM PHARE
3 2 0Program Phare (środki przyznane na poszczególne cele)
Uwagi
Rozdział ten obejmuje działania przygotowawcze do przyszłego przystąpienia Rumunii i Bułgarii do Agencji.
Program Phare III na kwotę w wysokości 500000 EUR, podpisany z Komisją Europejską, który będzie trwał do końca czerwca 2006 r.
Działania w ramach Phare są związane z zatwierdzonym programem pracy o środkach przyznanych na poszczególne cele.
Dane liczbowe przedstawiają kwoty na rok 2005 i 2006.
Kwoty niewykorzystane w 2005 r. zostaną przekazane na 2006 r.
3 2 0 0Wynagrodzenia dla pracowników mieszkających w innym kraju/międzynarodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
53240 _BAR_ 53240 _BAR_ 79860 _BAR_ 79860 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 1 0Koszty podróży (międzynarodowych)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
31757 _BAR_ 31757 _BAR_ 101045 _BAR_ 101045 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 1 1Koszty zagranicznych podróży służbowych pracowników zatrudnionych przy projekcie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
2170 _BAR_ 2170 _BAR_ 4340 _BAR_ 4340 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 1 2Koszty podróży uczestników seminariów/konferencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
2700 _BAR_ 2700 _BAR_ 9800 _BAR_ 9800 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 2 0Tłumaczenia pisemne/ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
17600 _BAR_ 17600 _BAR_ 64000 _BAR_ 64000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 3 0Warsztaty Tygodnia Europejskiego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 4 0Administratorzy witryn internetowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
13336 _BAR_ 13336 _BAR_ 36674 _BAR_ 36674 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 5 0Dobra praktyka (Centra Tematyczne)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
_BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 6 0Koszty administracyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1413 _BAR_ 1413 _BAR_ 2065 _BAR_ 2065 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 7 0Druk materiałów informacyjnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —PLAN DZIAŁANIA DOT. ROZSZERZENIA
3 3 0Plan działania w sprawie rozszerzenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Platność _BAR_
1550000 _BAR_ 1550000 _BAR_ 1750000 _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wdrożenia planu działań w sprawie rozszerzenia w celu poprawy poziomu BHP w 10 nowych Państwach Członkowskich.
Działania te obejmują w szczególności działania majace na celu podnoszenie świadomości i przekazywanie MŚP wiedzy.
--------------------------------------------------
Plan zatrudnienia agencji 2006 — Pracownicy tymczasowi
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska _BAR_
2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_
Stan na 01.12.2004 r. _BAR_ Stan na 01.12.2005 r. _BAR_ Zatwierdzone _BAR_ Zatwierdzone _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*11 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
A*10 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*9 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
A*6 _BAR_ 2 _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Stopień zaszeregowania A razem _BAR_ 13 _BAR_ 17 _BAR_ 20 _BAR_ 20 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
B*7 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
B*6 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*5 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*4 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
Stopień zaszeregowania B razem _BAR_ 10 _BAR_ 11 _BAR_ 14 _BAR_ 14 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*3 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Stopień zaszeregowania C razem _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
Ogółem _BAR_ 27 _BAR_ 32 _BAR_ 40 _BAR_ 40 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Kolejowej na rok budżetowy 2006
(2006/151/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
SUBWENCJA Z KOMISJI
1 0 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI _BAR_ 14398000 _BAR_ 12670000 _BAR_ 2520000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 14398000 _BAR_ 12670000 _BAR_ 2520000 _BAR_
2
SUBWENCJA Z EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO (EOG)
2 0 _BAR_ SUBWENCJA Z EOG _BAR_ — _BAR_ 288000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ 288000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 14398000 _BAR_ 12958000 _BAR_ 2520000 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA Z KOMISJI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 _BAR_ 14398000 _BAR_ 12670000 _BAR_ 2520000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 14398000 _BAR_ 12670000 _BAR_ 2520000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA Z KOMISJI
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
14398000 _BAR_ 12670000 _BAR_ 2520000 _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJA Z EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO (EOG)
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 _BAR_ — _BAR_ 288000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ 288000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 14398000 _BAR_ 12958000 _BAR_ 2520000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA Z EOG
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
— _BAR_ 288000 _BAR_ — _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1
PERSONEL
1 0 _BAR_ PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 8540500 _BAR_ 4700000 _BAR_ 650000 _BAR_
1 1 _BAR_ WYDATKI NA ZATRUDNIENIE _BAR_ 924500 _BAR_ 950000 _BAR_ 350000 _BAR_
1 2 _BAR_ PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 174000 _BAR_ 460000 _BAR_ 50000 _BAR_
1 3 _BAR_ WYDATKI REPREZENTACYJNE _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9649000 _BAR_ 6120000 _BAR_ 1060000 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE _BAR_ 605800 _BAR_ 450000 _BAR_ 50000 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 400000 _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 59700 _BAR_ 200000 _BAR_ 250000 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 48500 _BAR_ 350000 _BAR_ 100000 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 115000 _BAR_ 150000 _BAR_ 50000 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA _BAR_ 120000 _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1349000 _BAR_ 2000000 _BAR_ 1200000 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ POSIEDZENIA GRUP EKSPERTÓW _BAR_ 2459000 _BAR_ 800000 _BAR_ — _BAR_
3 1 _BAR_ PODRÓŻE _BAR_ 193900 _BAR_ 280000 _BAR_ 50000 _BAR_
3 2 _BAR_ ROZWÓJ BAZ DANYCH _BAR_ 330000 _BAR_ 1758000 _BAR_ 100000 _BAR_
3 3 _BAR_ BADANIA _BAR_ 85100 _BAR_ 1000000 _BAR_ — _BAR_
3 4 _BAR_ INFORMACJE I PUBLIKACJA _BAR_ 172000 _BAR_ 400000 _BAR_ 100000 _BAR_
3 5 _BAR_ WYDATKI NA TŁUMACZENIA _BAR_ 160000 _BAR_ 600000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 3400000 _BAR_ 4838000 _BAR_ 260000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 14398000 _BAR_ 12958000 _BAR_ 2520000 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 _BAR_ 8540500 _BAR_ 4700000 _BAR_ 650000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 _BAR_ 924500 _BAR_ 950000 _BAR_ 350000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 _BAR_ 174000 _BAR_ 460000 _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9649000 _BAR_ 6120000 _BAR_ 1060000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
8540500 _BAR_ 4700000 _BAR_ 650000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —WYDATKI NA ZATRUDNIENIE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
924500 _BAR_ 950000 _BAR_ 350000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 2 —PODRÓŻE SŁUŻBOWE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
174000 _BAR_ 460000 _BAR_ 50000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3 —WYDATKI REPREZENTACYJNE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 _BAR_ 605800 _BAR_ 450000 _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 _BAR_ 400000 _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 _BAR_ 59700 _BAR_ 200000 _BAR_ 250000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 _BAR_ 48500 _BAR_ 350000 _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 _BAR_ 115000 _BAR_ 150000 _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 _BAR_ 120000 _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1349000 _BAR_ 2000000 _BAR_ 1200000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
605800 _BAR_ 450000 _BAR_ 50000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
400000 _BAR_ 550000 _BAR_ 550000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
59700 _BAR_ 200000 _BAR_ 250000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
48500 _BAR_ 350000 _BAR_ 100000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
115000 _BAR_ 150000 _BAR_ 50000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
120000 _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 _BAR_ 2459000 _BAR_ 800000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 _BAR_ 193900 _BAR_ 280000 _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 _BAR_ 330000 _BAR_ 1758000 _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 _BAR_ 85100 _BAR_ 1000000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 _BAR_ 172000 _BAR_ 400000 _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 _BAR_ 160000 _BAR_ 600000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 3400000 _BAR_ 4838000 _BAR_ 260000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 14398000 _BAR_ 12958000 _BAR_ 2520000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —POSIEDZENIA GRUP EKSPERTÓW
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2459000 _BAR_ 800000 _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —PODRÓŻE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
193900 _BAR_ 280000 _BAR_ 50000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —ROZWÓJ BAZ DANYCH
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
330000 _BAR_ 1758000 _BAR_ 100000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —BADANIA
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
85100 _BAR_ 1000000 _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4 —INFORMACJE I PUBLIKACJA
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
172000 _BAR_ 400000 _BAR_ 100000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5 —WYDATKI NA TŁUMACZENIA
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
160000 _BAR_ 600000 _BAR_ 10000 _BAR_
--------------------------------------------------
Plan kadrowy dla Europejskiej Agencji Kolejowej
Kategoria i stopień _BAR_ Etaty stałe _BAR_ Etaty czasowe _BAR_
2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_
A*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ 21 _BAR_ 11 _BAR_
A*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 27 _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ 29 _BAR_ 25 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem A _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 17 _BAR_ 51 _BAR_ 72 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_ 6 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_
Razem B _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_ 12 _BAR_ 13 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
Razem C _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_ 9 _BAR_ 10 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem D _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 30 _BAR_ 72 _BAR_ 95 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006
(2006/152/WE)
DEKLARACJA DOCHODÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
OPŁATY Z AGENCJI, URZĘDÓW, INSTYTUCJI I ORGANÓW
1 0 _BAR_ OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW _BAR_ 24742000 _BAR_ 25885500 _BAR_ 22228122 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 24742000 _BAR_ 25885500 _BAR_ 22228122 _BAR_
2
SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3
WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
3 0 _BAR_ WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA _BAR_ 1805000 _BAR_ 2338500 _BAR_ 1143281 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 1805000 _BAR_ 2338500 _BAR_ 1143281 _BAR_
4
INNE DOCHODY
4 0 _BAR_ INNE DOCHODY _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
5
NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
5 0 _BAR_ NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 26847000 _BAR_ 28424000 _BAR_ 23758316 _BAR_
TYTUŁ 1
OPŁATY Z AGENCJI, URZĘDÓW, INSTYTUCJI I ORGANÓW
ROZDZIAŁ 1 0 — OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0
Opłaty z agencji i organów
1 0 0 0 _BAR_ Europejska Agencja Środowiska _BAR_ 738000 _BAR_ 600000 _BAR_ 656925 _BAR_
1 0 0 1 _BAR_ Europejska Fundacja Szkolenia _BAR_ 369000 _BAR_ 357000 _BAR_ 270298 _BAR_
1 0 0 2 _BAR_ Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii _BAR_ 800000 _BAR_ 805000 _BAR_ 642429 _BAR_
1 0 0 3 _BAR_ Europejska Agencja ds. Leków _BAR_ 1066000 _BAR_ 900000 _BAR_ 718446 _BAR_
1 0 0 4 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy _BAR_ 705000 _BAR_ 793000 _BAR_ 783729 _BAR_
1 0 0 5 _BAR_ Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego _BAR_ 2134000 _BAR_ 2497000 _BAR_ 1973505 _BAR_
1 0 0 6 _BAR_ Znaki towarowe i wzory OHIM _BAR_ 14026000 _BAR_ 15422000 _BAR_ 14644620 _BAR_
1 0 0 7 _BAR_ Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 134201 _BAR_
1 0 0 8 _BAR_ Europol _BAR_ 1700000 _BAR_ 1700000 _BAR_ 903534 _BAR_
1 0 0 9 _BAR_ Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy _BAR_ 500000 _BAR_ 610000 _BAR_ 443356 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 0 — Razem _BAR_ 22188000 _BAR_ 23834000 _BAR_ 21171043 _BAR_
1 0 1
1 0 1 0 _BAR_ Cedefop _BAR_ 82000 _BAR_ 80500 _BAR_ 91818 _BAR_
1 0 1 2 _BAR_ Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii _BAR_ 410000 _BAR_ 330000 _BAR_ 357772 _BAR_
1 0 1 3 _BAR_ Europejska Agencja Odbudowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 6438 _BAR_
1 0 1 4 _BAR_ Europejski Bank Inwestycyjny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 0 1 5 _BAR_ Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności _BAR_ 686000 _BAR_ 620000 _BAR_ 340944 _BAR_
1 0 1 6 _BAR_ Eurojust _BAR_ 30000 _BAR_ 80500 _BAR_ 72996 _BAR_
1 0 1 7 _BAR_ Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu _BAR_ 164000 _BAR_ 80500 _BAR_ 32291 _BAR_
1 0 1 8 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego _BAR_ 1100000 _BAR_ 800000 _BAR_ 154820 _BAR_
1 0 1 9 _BAR_ Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Kolei _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 1 — Razem _BAR_ 2472000 _BAR_ 1991500 _BAR_ 1057079 _BAR_
1 0 2
1 0 2 0 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa Sieci i Informacji _BAR_ 82000 _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_
1 0 2 1 _BAR_ Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 0 2 2 _BAR_ Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 2 — Razem _BAR_ 82000 _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 24742000 _BAR_ 25885500 _BAR_ 22228122 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 24742000 _BAR_ 25885500 _BAR_ 22228122 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW
1 0 0Opłaty z agencji i organów
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
1 0 0 0Europejska Agencja Środowiska
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
738000 _BAR_ 600000 _BAR_ 656925 _BAR_
1 0 0 1Europejska Fundacja Szkolenia
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
369000 _BAR_ 357000 _BAR_ 270298 _BAR_
1 0 0 2Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
800000 _BAR_ 805000 _BAR_ 642429 _BAR_
1 0 0 3Europejska Agencja ds. Leków
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1066000 _BAR_ 900000 _BAR_ 718446 _BAR_
1 0 0 4Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
705000 _BAR_ 793000 _BAR_ 783729 _BAR_
1 0 0 5Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
2134000 _BAR_ 2497000 _BAR_ 1973505 _BAR_
1 0 0 6Znaki towarowe i wzory OHIM
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
14026000 _BAR_ 15422000 _BAR_ 14644620 _BAR_
1 0 0 7Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 134201 _BAR_
1 0 0 8Europol
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1700000 _BAR_ 1700000 _BAR_ 903534 _BAR_
1 0 0 9Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
500000 _BAR_ 610000 _BAR_ 443356 _BAR_
1 0 1
1 0 1 0Cedefop
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
82000 _BAR_ 80500 _BAR_ 91818 _BAR_
1 0 1 2Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
410000 _BAR_ 330000 _BAR_ 357772 _BAR_
1 0 1 3Europejska Agencja Odbudowy
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 6438 _BAR_
1 0 1 4Europejski Bank Inwestycyjny
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 0 1 5Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
686000 _BAR_ 620000 _BAR_ 340944 _BAR_
1 0 1 6Eurojust
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 80500 _BAR_ 72996 _BAR_
1 0 1 7Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
164000 _BAR_ 80500 _BAR_ 32291 _BAR_
1 0 1 8Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1100000 _BAR_ 800000 _BAR_ 154820 _BAR_
1 0 1 9Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Kolei
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 0 2
1 0 2 0Europejska Agencja Bezpieczeństwa Sieci i Informacji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
82000 _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_
1 0 2 1Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 0 2 2Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJA Z KOMISJI
ROZDZIAŁ 2 0 — SUBWENCJA Z KOMISJI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Subwencja z Komisji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 0Subwencja z Komisji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
TYTUŁ 3
WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
ROZDZIAŁ 3 0 — WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Współpraca interinstytucjonalna
3 0 0 0 _BAR_ Komisja — Dyrekcje generalne _BAR_ 984000 _BAR_ 1192000 _BAR_ 688636 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Komisja — DGT _BAR_ p.m. _BAR_ 262500 _BAR_ 232058 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Zarządzanie projektami międzyinstytucjonalnymi _BAR_ 680000 _BAR_ 698000 _BAR_ — _BAR_
3 0 0 3 _BAR_ Parlament Europejski _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 4 _BAR_ Rada Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 19750 _BAR_
3 0 0 5 _BAR_ Europejski Trybunał Obrachunkowy _BAR_ 100000 _BAR_ 145000 _BAR_ 77736 _BAR_
3 0 0 6 _BAR_ Komitet Regionów Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 7 _BAR_ Komitet Ekonomiczno-Społeczny Wspólnot Europejskich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 8 _BAR_ Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 20224 _BAR_
3 0 0 9 _BAR_ Wkład w programy wspólnotowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 1764000 _BAR_ 2297500 _BAR_ 1038404 _BAR_
3 0 1
3 0 1 0 _BAR_ Europejski Bank Centralny _BAR_ 41000 _BAR_ 41000 _BAR_ 104877 _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 41000 _BAR_ 41000 _BAR_ 104877 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 1805000 _BAR_ 2338500 _BAR_ 1143281 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 1805000 _BAR_ 2338500 _BAR_ 1143281 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
3 0 0Współpraca interinstytucjonalna
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
3 0 0 0Komisja — Dyrekcje generalne
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
984000 _BAR_ 1192000 _BAR_ 688636 _BAR_
3 0 0 1Komisja — DGT
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 262500 _BAR_ 232058 _BAR_
3 0 0 2Zarządzanie projektami międzyinstytucjonalnymi
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
680000 _BAR_ 698000 _BAR_ — _BAR_
3 0 0 3Parlament Europejski
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 4Rada Unii Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 19750 _BAR_
3 0 0 5Europejski Trybunał Obrachunkowy
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 145000 _BAR_ 77736 _BAR_
3 0 0 6Komitet Regionów Unii Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 7Komitet Ekonomiczno-Społeczny Wspólnot Europejskich
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 8Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 20224 _BAR_
3 0 0 9Wkład w programy wspólnotowe
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Dochody pochodzące z udziału Centrum Tłumaczeń w programach wspólnotowych.
3 0 1
3 0 1 0Europejski Bank Centralny
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
41000 _BAR_ 41000 _BAR_ 104877 _BAR_
3 0 1 1Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 4
INNE DOCHODY
ROZDZIAŁ 4 0 — INNE DOCHODY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0
4 0 0
Odsetki bankowe
4 0 0 0 _BAR_ Odsetki bankowe _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 0 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
4 0 1
Różne zwroty
4 0 1 0 _BAR_ Różne zwroty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —INNE DOCHODY
4 0 0Odsetki bankowe
Uwagi
Niniejszy artykuł obejmuje odsetki, które wpłyną na konto bankowe Centrum.
4 0 0 0Odsetki bankowe
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
300000 _BAR_ 200000 _BAR_ 386913 _BAR_
4 0 1Różne zwroty
Uwagi
Niniejszy artykuł obejmuje różne zwroty (np. prywatne rozmowy telefoniczne itd.)
4 0 1 0Różne zwroty
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
TYTUŁ 5
NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
ROZDZIAŁ 5 0 — NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0
5 0 0
Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
5 0 0 0 _BAR_ Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 5 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 26847000 _BAR_ 28424000 _BAR_ 23758316 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
5 0 0Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
5 0 0 0Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego (artykuł 16 rozporządzenia finansowego Centrum Tłumaczeń z dnia 22 grudnia 2003 r.).
DEKLARACJA WYDATKÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 14361000 _BAR_ 14691200 _BAR_ 11583943 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 94000 _BAR_ 106000 _BAR_ 121730 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 178000 _BAR_ 173500 _BAR_ 158637 _BAR_
1 5 _BAR_ MOBILNOŚĆ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 _BAR_ SŁUŻBY SOCJALNE _BAR_ 74000 _BAR_ 101000 _BAR_ 67300 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 5494 _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 14714000 _BAR_ 15078700 _BAR_ 11937104 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 1318000 _BAR_ 1508000 _BAR_ 1143178 _BAR_
2 1 _BAR_ INFORMATYKA _BAR_ 1600000 _BAR_ 1700000 _BAR_ 1224595 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 170500 _BAR_ 185000 _BAR_ 119904 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 349500 _BAR_ 376800 _BAR_ 311634 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 163000 _BAR_ 205000 _BAR_ 132630 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA _BAR_ 75000 _BAR_ 100000 _BAR_ 58321 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 3676000 _BAR_ 4074800 _BAR_ 2990262 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ USŁUGI ZWIĄZANE Z TŁUMACZENIAMI ZEWNĘTRZNYMI _BAR_ 6384000 _BAR_ 7274500 _BAR_ 6046521 _BAR_
3 1 _BAR_ WYDATKI NA WSPÓŁPRACĘ INTERINSTYTUCJONALNĄ _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 27030 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 6414000 _BAR_ 7304500 _BAR_ 6073551 _BAR_
10
REZERWY
10 0 _BAR_ ŚRODKI TYMCZASOWE _BAR_ 2043000 _BAR_ 1966000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 10 — Razem _BAR_ 2043000 _BAR_ 1966000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 26847000 _BAR_ 28424000 _BAR_ 21000917 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — MOBILNOŚĆ
ROZDZIAŁ 1 6 — SŁUŻBY SOCJALNE
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
ROZDZIAŁ 1 9 — EMERYTURY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 10450000 _BAR_ 10600000 _BAR_ 7621832 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 730000 _BAR_ 750000 _BAR_ 565566 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju _BAR_ 1550000 _BAR_ 1700000 _BAR_ 1193679 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_ 53711 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 12785000 _BAR_ 13105000 _BAR_ 9434788 _BAR_
1 1 1
Personel pomocniczy i personel lokalny
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 250000 _BAR_ 120000 _BAR_ 1125670 _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Pomocniczy tłumacze konferencyjni _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Stażyści _BAR_ 25000 _BAR_ 30000 _BAR_ 12184 _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Personel kontraktowy _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 275000 _BAR_ 150000 _BAR_ 1137854 _BAR_
1 1 2
Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0 _BAR_ Zawodowe szkolenie personelu _BAR_ 120000 _BAR_ 135000 _BAR_ 108146 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ 135000 _BAR_ 108146 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 356000 _BAR_ 360500 _BAR_ 264474 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 102000 _BAR_ 103000 _BAR_ 67626 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 170000 _BAR_ 79500 _BAR_ 77877 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 3 4 _BAR_ Składki na wspólnotowy program emerytalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 628000 _BAR_ 543000 _BAR_ 409977 _BAR_
1 1 4
Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 198 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Roczne koszty podróży _BAR_ 150000 _BAR_ 175000 _BAR_ 103196 _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ 1200 _BAR_ 1190 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 152000 _BAR_ 178200 _BAR_ 104584 _BAR_
1 1 5
Godziny nadliczbowe
1 1 5 0 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 1 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Personel agencji _BAR_ 35000 _BAR_ 40000 _BAR_ 48016 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 35000 _BAR_ 40000 _BAR_ 48016 _BAR_
1 1 8
Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 40000 _BAR_ 70000 _BAR_ 45898 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 6000 _BAR_ 15000 _BAR_ 1839 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 100000 _BAR_ 140000 _BAR_ 70072 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 25000 _BAR_ 75000 _BAR_ 11025 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 123099 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 291000 _BAR_ 420000 _BAR_ 251933 _BAR_
1 1 9
Wskaźnik korygujący i jego korekta
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 75000 _BAR_ 120000 _BAR_ 88645 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 75000 _BAR_ 120000 _BAR_ 88645 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 14361000 _BAR_ 14691200 _BAR_ 11583943 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Podróże i wyjazdy służbowe
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 94000 _BAR_ 106000 _BAR_ 121730 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 94000 _BAR_ 106000 _BAR_ 121730 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 94000 _BAR_ 106000 _BAR_ 121730 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0
Infrastruktura socjomedyczna
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 35262 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 35262 _BAR_
1 4 1
Służba medyczna
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 56000 _BAR_ 52500 _BAR_ 28375 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 56000 _BAR_ 52500 _BAR_ 28375 _BAR_
1 4 2
Inne wydatki
1 4 2 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 85000 _BAR_ 84000 _BAR_ 95000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 85000 _BAR_ 84000 _BAR_ 95000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 178000 _BAR_ 173500 _BAR_ 158637 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 2
Mobilność
1 5 2 0 _BAR_ Wymiana personelu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy Centrum oddelegowani lub czasowo przydzieleni do departamentów administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6
1 6 0
Służby socjalne
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 2
Inne wydatki socjalne
1 6 2 0 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 3
Centrum Małego Dziecka
1 6 3 0 _BAR_ Centrum Małego Dziecka _BAR_ 70000 _BAR_ 101000 _BAR_ 67300 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 3 — Razem _BAR_ 70000 _BAR_ 101000 _BAR_ 67300 _BAR_
1 6 4
Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0 _BAR_ Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych _BAR_ 4000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 4 — Razem _BAR_ 4000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 74000 _BAR_ 101000 _BAR_ 67300 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0
Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 5494 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 5494 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 5494 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9
1 9 0
Emerytury
1 9 0 0 _BAR_ Emerytury i odprawy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 14714000 _BAR_ 15078700 _BAR_ 11937104 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10450000 _BAR_ 10600000 _BAR_ 7621832 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
730000 _BAR_ 750000 _BAR_ 565566 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 oraz rozdział 1 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki małżeńskie, na dziecko na utrzymaniu i na cele edukacyjne dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1550000 _BAR_ 1700000 _BAR_ 1193679 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki związane z zamieszkaniem w innym kraju i za rozłąkę z krajem dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
55000 _BAR_ 55000 _BAR_ 53711 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 18 ust. 1 załącznika XIII.
Środki te przeznaczone są na dodatki sekretarskie dla urzędników i personelu czasowego zaliczonych do kategorii C, zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teleksów, specjalistów od składu wydawniczego, kierowników lub szefów sekretariatu uprawnionych do nich w miesiącu przed dniem 1 maja 2004 r.
1 1 1Personel pomocniczy i personel lokalny
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
250000 _BAR_ 120000 _BAR_ 1125670 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu pomocniczego.
1 1 1 1Pomocniczy tłumacze konferencyjni
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 i tytuł III.
Środki te mają jedynie zastosowanie w przypadku, gdy Wspólna Służba ds. Konferencji i Tłumaczeń Konferencyjnych (SCIC) nie jest w stanie dostarczyć zasobów wymaganych przez Centrum Tłumaczeń, w szczególności na posiedzenia zarządu.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 4 i tytuł V.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z godzinami nadliczbowymi) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 3Stażyści
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 30000 _BAR_ 12184 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane ze stażystami.
1 1 1 5Personel kontraktowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3a i tytuł IV.
1 1 2Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0Zawodowe szkolenie personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
120000 _BAR_ 135000 _BAR_ 108146 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 24a.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
356000 _BAR_ 360500 _BAR_ 264474 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy (3,4 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
102000 _BAR_ 103000 _BAR_ 67626 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73 i art. 15 załącznika VII do niego.
Środki te są przeznaczone na:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego);
- dalsze 2 % dodaje się do tych środków (podwyższając podstawę do 0,7854 %). Środki te przeznaczone są na wydatki nieobjęte ubezpieczeniem (Regulamin pracowniczy, art. 73).
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
170000 _BAR_ 79500 _BAR_ 77877 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególnosci ich art. 28a.
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenia pracowników czasowych na wypadek bezrobocia.
Stosowana stawka: 0,8 % podstawowego wynagrodzenia.
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 42.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 3 4Składki na wspólnotowy program emerytalny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie w Centrum składek pracodawcy na wspólnotowy program emerytalny.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 198 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Te środki są przeznaczone na:
- dodatki z tytułu narodzin dziecka,
- dodatki w przypadku śmierci urzędnika, wypłatę pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po śmierci oraz na pokrycie kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Roczne koszty podróży
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ 175000 _BAR_ 103196 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży przysługującego urzędnikom i pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia.
1 1 4 3Stałe dodatki służbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 1200 _BAR_ 1190 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na stałe dodatki służbowe dla urzędników lub personelu czasowego, którzy regularnie ponoszą wydatki reprezentacyjne w czasie wykonywania swoich obowiązków służbowych.
1 1 5Godziny nadliczbowe
1 1 5 0Godziny nadliczbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 i załącznik VI do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane godziny nadliczbowe dla urzędników i pracowników czasowych zaliczanych do kategorii C lub D i personelu lokalnego, w przypadku gdy niemożliwe było zrekompensowanie godzin nadliczbowych urlopem wedle normalnych zasad.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 1Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na wypłatę wynagrodzeń dla zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych zatrudnionych przez Centrum do nadzwyczajnych konferencji, dla których niemożliwe było zapewnienie tłumaczy przez Centrum.
Oprócz wynagrodzeń, niniejsza pozycja obejmuje składki na ubezpieczenie na życie, ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i śmierci oraz zwrot kosztów podróży i zryczałtowanego dodatku z tytułu wyjazdów służbowych, dla zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych, którzy muszą podróżować ze swojej siedziby do miejsca zatrudnienia.
1 1 7 5Personel agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
35000 _BAR_ 40000 _BAR_ 48016 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wykorzystanie personelu agencji.
1 1 8Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ 70000 _BAR_ 45898 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27–31 i 33.
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z procedurami rekrutacji.
1 1 8 1Koszty podróży
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
6000 _BAR_ 15000 _BAR_ 1839 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży przysługującym urzędnikom i członkom personelu czasowego (w tym członkom ich rodzin) rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 140000 _BAR_ 70072 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na wypłatę dodatków na urządzenie nowego miejsca zamieszkania dla urzędników i personelu czasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczętym stosunkiem pracy lub dla urzędników i personelu czasowego, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 75000 _BAR_ 11025 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek dla urzędników i personelu czasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z podjęciem pracy lub dla urzędników i personelu czasowego, którzy zostali oddelegowani w inne miejsce pracy lub dla tych, którzy ostatecznie zakończyli swoją funkcję i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 123099 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłatę diet dziennych przysługujących urzędnikom i personelowi czasowemu, którzy dostarczą dowód na to, że zmuszeni byli zmienić miejsce zamieszkania w związku z podjęciem pracy (w tym z oddelegowaniem).
1 1 9Wskaźnik korygujący i jego korekta
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
75000 _BAR_ 120000 _BAR_ 88645 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego stosowanego do wynagrodzeń urzędników i personelu czasowego i do wynagrodzeń za godziny nadliczbowe.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Podróże i wyjazdy służbowe
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
94000 _BAR_ 106000 _BAR_ 121730 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone na wydatki na pokrycie kosztów transportu, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych przez personel w interesie służby zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Infrastruktura socjomedyczna
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 35262 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia restauracji i kantyn, w szczególności na koszty eksploatacji, kontrakty na konserwację obiektu, dostawy sprzętu itp.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
56000 _BAR_ 52500 _BAR_ 28375 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 oraz art. 8 załącznika II do niego.
1 4 2Inne wydatki
1 4 2 0Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
85000 _BAR_ 84000 _BAR_ 95000 _BAR_
Uwagi
Składki na Komitet ds. Działalności Społecznej, jak również koszt organizacji imprez na zakończenie roku.
ROZDZIAŁ 1 5 —MOBILNOŚĆ
1 5 2Mobilność
1 5 2 0Wymiana personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników i personelu czasowego Centrum do departamentów administracji państwowej lub międzynarodowej.
1 5 2 1Urzędnicy Centrum oddelegowani lub czasowo przydzieleni do departamentów administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników i personelu czasowego Centrum do departamentów administracji państwowej lub międzynarodowej.
ROZDZIAŁ 1 6 —SŁUŻBY SOCJALNE
1 6 0Służby socjalne
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na dodatki w formie gotówkowej wypłacane urzędnikom, byłym urzędnikom lub członkom rodzin po zmarłym urzędniku, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 2Inne wydatki socjalne
1 6 2 0Inne wydatki socjalne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pomoc rodzinom, nowo przybyłym, pomoc prawną, dodatki dla harcerzy i przewodników oraz dodatki na sekretariat stowarzyszenia rodziców.
1 6 3Centrum Małego Dziecka
1 6 3 0Centrum Małego Dziecka
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
70000 _BAR_ 101000 _BAR_ 67300 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na składki Centrum na opiekę nad dziećmi personelu Centrum w żłobkach nieadministrowanych przez Komisję.
1 6 4Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
4000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zwrot niezbędnych kosztów o charakterze pozamedycznym, wynikających z inwalidztwa i odpowiednio udokumentowanych przysługujących niepełnosprawnym czynnie zatrudnionym urzędnikom, małżonkom i dzieciom na utrzymaniu po wyczerpaniu praw przysługujących na poziomie narodowym.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 5494 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych, jak również różnych przyjęć.
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY
1 9 0Emerytury
1 9 0 0Emerytury i odprawy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie emerytur i odpraw.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 1 — INFORMATYKA
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA POSIEDZENIA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Wynajem budynków i koszty z nim związane _BAR_ 950000 _BAR_ 1050000 _BAR_ 850606 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 500 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ p.m. _BAR_ 65000 _BAR_ 49244 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 142000 _BAR_ 137000 _BAR_ 108891 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 150000 _BAR_ 185000 _BAR_ 115145 _BAR_
2 0 6 _BAR_ Zakup nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 0 8 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynku _BAR_ 25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 18792 _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 1318000 _BAR_ 1508000 _BAR_ 1143178 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Informatyka
2 1 0 0 _BAR_ Operacje centrum komputerowego _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 795339 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 795339 _BAR_
2 1 2
2 1 2 0 _BAR_ Usługi świadczone przez personel informatyczny _BAR_ 600000 _BAR_ 700000 _BAR_ 429256 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 600000 _BAR_ 700000 _BAR_ 429256 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 1600000 _BAR_ 1700000 _BAR_ 1224595 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0 _BAR_ Nowe zakupy _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 50000 _BAR_ 45000 _BAR_ 40725 _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1533 _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 3492 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 63000 _BAR_ 58000 _BAR_ 45750 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Nowe zakupy _BAR_ 35000 _BAR_ 41000 _BAR_ 27935 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 35500 _BAR_ 41500 _BAR_ 27935 _BAR_
2 2 3
Pojazdy
2 2 3 0 _BAR_ Zakup nowych pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Wynajem pojazdów _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 18312 _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa pojazdów _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 3048 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 21360 _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ 20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 14138 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ p.m. _BAR_ 2500 _BAR_ — _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ 7000 _BAR_ 8000 _BAR_ 4809 _BAR_
2 2 5 3 _BAR_ Słowniki dla tłumaczy _BAR_ 20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 5912 _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Oprawianie i utrzymanie książek bibliotecznych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 47000 _BAR_ 60500 _BAR_ 24859 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 170500 _BAR_ 185000 _BAR_ 119904 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 20618 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 6514 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 6514 _BAR_
2 3 3 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 3 4 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 3 5
Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 10000 _BAR_ 9000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki na posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1088 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 7225 _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 43768 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 77000 _BAR_ 76000 _BAR_ 62081 _BAR_
2 3 9
Usługi interinstytucjonalne
2 3 9 0 _BAR_ Usługi tłumaczeniowe świadczone przez Komisję _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 71000 _BAR_
2 3 9 1 _BAR_ Tłumaczenia konferencyjne _BAR_ 65000 _BAR_ 80300 _BAR_ 50000 _BAR_
2 3 9 2 _BAR_ Usługi administracyjne świadczone przez Komisję _BAR_ 92500 _BAR_ 90500 _BAR_ 73500 _BAR_
2 3 9 3 _BAR_ Publikacje _BAR_ 40000 _BAR_ 50000 _BAR_ 27921 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 217500 _BAR_ 240800 _BAR_ 222421 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 349500 _BAR_ 376800 _BAR_ 311634 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Poczta
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 23000 _BAR_ 22500 _BAR_ 23657 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 23000 _BAR_ 22500 _BAR_ 23657 _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty telefoniczne, telegraficzne, teleksowe, radiowo-telewizyjne, abonamenty i opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 140000 _BAR_ 182500 _BAR_ 108973 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 140000 _BAR_ 182500 _BAR_ 108973 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 163000 _BAR_ 205000 _BAR_ 132630 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0
Wydatki na posiedzenia
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenie ogólnie _BAR_ 45000 _BAR_ 50000 _BAR_ 34000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 45000 _BAR_ 50000 _BAR_ 34000 _BAR_
2 5 5
Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach
2 5 5 0 _BAR_ Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach _BAR_ 30000 _BAR_ 50000 _BAR_ 24321 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 5 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 50000 _BAR_ 24321 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 75000 _BAR_ 100000 _BAR_ 58321 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 3676000 _BAR_ 4074800 _BAR_ 2990262 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 0Wynajem budynków i koszty z nim związane
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
950000 _BAR_ 1050000 _BAR_ 850606 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za użytkowanie budynków lub ich części oraz za zajmowane przez Centrum Tłumaczeń miejsca parkingowe.
2 0 1Ubezpieczenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Centrum budynkami lub ich częścią.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 65000 _BAR_ 49244 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na rutynowe wydatki.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
142000 _BAR_ 137000 _BAR_ 108891 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania (sprzątanie okresowe, zakup środków czyszczących, mycie, pranie, pranie chemiczne itp.), kosztów utrzymania wyposażenia i instalacji technicznych (windy, system grzewczy, klimatyzacja itp.) oraz kosztów wywozu śmieci.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ 185000 _BAR_ 115145 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków dotyczących ochrony i bezpieczeństwa budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania statutowych inspekcji.
2 0 6Zakup nieruchomości
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na ewentualny zakup budynku na siedzibę Centrum.
2 0 8Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynku
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 18792 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty raportów specjalistycznych związanych z nieruchomościami.
2 0 9Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków rutynowych szczególnie nieokreślonych, np. wydatki administracyjne inne niż usługi (woda, gaz, energia elektryczna), koszty utrzymania, podatki miejskie i inne koszty.
ROZDZIAŁ 2 1 —INFORMATYKA
2 1 0Informatyka
2 1 0 0Operacje centrum komputerowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 795339 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup lub dzierżawę sprzętu komputerowego, opracowanie oprogramowania, konserwację oprogramowania lub pakietów oprogramowania i różne produkty komputerowe itd.
2 1 2
2 1 2 0Usługi świadczone przez personel informatyczny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
600000 _BAR_ 700000 _BAR_ 429256 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Nowe zakupy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podstawowego wyposażenia technicznego (m.in. fotokopiarki, faks, skaner, …) do przechowywania dokumentacji, archiwów i obsługi poczty.
2 2 0 1Wymiana
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Zakup sprzętu i instalacji zgodnie z tymi środkami może być przeprowadzony z zastrzeżeniem utylizacji zastępowanego sprzętu i instalacji wedle ustalonej procedury.
2 2 0 2Wynajem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 45000 _BAR_ 40725 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem urządzeń faksowych, fotokopiarek i różnych instalacji technicznych.
2 2 0 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1533 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy sprzętu.
2 2 0 4Elektroniczny sprzęt biurowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 3492 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych elektronicznym sprzętem biurowym.
2 2 1Meble
2 2 1 0Nowe zakupy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
35000 _BAR_ 41000 _BAR_ 27935 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na kupno mebli.
2 2 1 1Wymiana
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę mebli.
2 2 1 2Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
500 _BAR_ 500 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na utrzymanie i naprawę mebli.
2 2 3Pojazdy
2 2 3 0Zakup nowych pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup pojazdu służbowego dla Centrum.
2 2 3 2Wynajem pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 18312 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem w formie umów długoterminowych dwóch pojazdów służbowych, jak również na wydatki z tytułu okazjonalnego wynajmu pojazdów na nieprzewidziane potrzeby.
2 2 3 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 3048 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów funkcjonowania i utrzymania środków transportu oraz kosztów związanych z korzystaniem ze środków masowego transportu.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 14138 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych publikacji.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 2500 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup specjalnego sprzętu bibliotecznego.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
7000 _BAR_ 8000 _BAR_ 4809 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek i kosztów abonamentów gazet i czasopism do celów własnych Centrum.
2 2 5 3Słowniki dla tłumaczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 5912 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup słowników.
2 2 5 4Oprawianie i utrzymanie książek bibliotecznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na oprawę i inne koszty niezbędne do utrzymania książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 20618 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na papier i materiały biurowe.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 6514 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Centrum w danym okresie budżetowym, w ten sposób, że takie straty nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 3Wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług prawników oraz innych specjalistów.
2 3 4Odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań wniesionych przeciwko Centrum (odpowiedzialność cywilna).
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 9000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenie ogólne, ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, kradzieży i ubezpieczenie od odpowiedzialności za księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki).
2 3 5 2Wydatki na posiedzenia wewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1088 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów dotyczących organizacji posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 7225 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzkami w ramach budynku.
2 3 5 9Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 43768 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków operacyjnych nieprzewidzianych w szczególny sposób, tj. sprawozdania oceniające i opłaty za doradztwo zewnętrzne.
2 3 9Usługi interinstytucjonalne
2 3 9 0Usługi tłumaczeniowe świadczone przez Komisję
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 71000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na usługi tłumaczeniowe, w tym maszynopisanie, przez Komisję na rzecz Centrum Tłumaczeń.
2 3 9 1Tłumaczenia konferencyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
65000 _BAR_ 80300 _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty usług związanych z tłumaczeniami konferencyjnymi, płatnych na rzecz instytucji, a w szczególności Komisji.
2 3 9 2Usługi administracyjne świadczone przez Komisję
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
92500 _BAR_ 90500 _BAR_ 73500 _BAR_
Uwagi
Artykuł 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 ustanawiającego Centrum Tłumaczeń.
Środki te przeznaczone są na pomoc administracyjną świadczoną przez Komisję na rzecz Centrum Tłumaczeń.
2 3 9 3Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ 50000 _BAR_ 27921 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są głównie na koszty publikacji budżetu Centrum Tłumaczeń i innych środków przekazywania informacji.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Poczta
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
23000 _BAR_ 22500 _BAR_ 23657 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty telefoniczne, telegraficzne, teleksowe, radiowo-telewizyjne, abonamenty i opłaty telekomunikacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
140000 _BAR_ 182500 _BAR_ 108973 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu i połączeń telefonicznych, faksowych i telekonferencyjnych oraz kosztów przekazywania danych i wydatków związanych ze sprzętem telekomunikacyjnym.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA
2 5 0Wydatki na posiedzenia
2 5 0 0Posiedzenie ogólnie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
45000 _BAR_ 50000 _BAR_ 34000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na podróże, diety i inne wydatki ekspertów i innych osób, w szczególności członków Zarządu i Komitetu Międzyinstytucjonalnego, którzy zostali wezwani do uczestniczenia w komitetach, grupach do zadań specjalnych i grupach roboczych.
Środki te przeznaczone są również na koszty związane z przeprowadzaniem posiedzeń, jeżeli nie są pokryte przez istniejącą infrastrukturę.
2 5 5Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach
2 5 5 0Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 50000 _BAR_ 24321 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na organizację i uczestnictwo w konferencjach, kongresach i posiedzeniach.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — USŁUGI ZWIĄZANE Z TŁUMACZENIAMI ZEWNĘTRZNYMI
ROZDZIAŁ 3 1 — WYDATKI NA WSPÓŁPRACĘ INTERINSTYTUCJONALNĄ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi
3 0 0 0 _BAR_ Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi _BAR_ 6384000 _BAR_ 7274500 _BAR_ 6046521 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 6384000 _BAR_ 7274500 _BAR_ 6046521 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 6384000 _BAR_ 7274500 _BAR_ 6046521 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0
Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym
3 1 0 0 _BAR_ Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 27030 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 27030 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 27030 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 6414000 _BAR_ 7304500 _BAR_ 6073551 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —USŁUGI ZWIĄZANE Z TŁUMACZENIAMI ZEWNĘTRZNYMI
3 0 0Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi
3 0 0 0Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
6384000 _BAR_ 7274500 _BAR_ 6046521 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na usługi tłumaczy zewnętrznych, maszynopisania i wprowadzania danych zlecanych na zewnątrz.
ROZDZIAŁ 3 1 —WYDATKI NA WSPÓŁPRACĘ INTERINSTYTUCJONALNĄ
3 1 0Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym
3 1 0 0Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 27030 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z działalnością ustaloną przez Międzyinstytucjonalny Komitet ds. Tłumaczeń Ustnych i Pisemnych (ICTI) z zamiarem promocji współpracy interinstytucjonalnej na polu językowym.
TYTUŁ 10
REZERWY
ROZDZIAŁ 10 0 — ŚRODKI TYMCZASOWE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 10 0
10 0 0
Środki tymczasowe
10 0 0 0 _BAR_ Rezerwa na składki pracodawcy na rzecz wspólnotowego programu emerytalnego _BAR_ 2038000 _BAR_ 1961000 _BAR_ — _BAR_
10 0 0 1 _BAR_ Rezerwa na zakup nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
10 0 0 2 _BAR_ Rezerwa na pokrycie nadzwyczajnych strat i nieprzewidzianych wydatków _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
10 0 0 3 _BAR_ Rezerwa na potencjalne zobowiązania związane z wynajmem budynków _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
10 0 0 4 _BAR_ Rezerwa na stały fundusz prefinansowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 10 0 0 — Razem _BAR_ 2043000 _BAR_ 1966000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 10 0 — RAZEM _BAR_ 2043000 _BAR_ 1966000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 10 — Razem _BAR_ 2043000 _BAR_ 1966000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 26847000 _BAR_ 28424000 _BAR_ 21000917 _BAR_
ROZDZIAŁ 10 0 —ŚRODKI TYMCZASOWE
10 0 0Środki tymczasowe
10 0 0 0Rezerwa na składki pracodawcy na rzecz wspólnotowego programu emerytalnego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2038000 _BAR_ 1961000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona jako środek tymczasowy na zapłatę składek pracodawcy na rzecz wspólnotowego programu emerytalnego.
Środek ten jest tymczasowy i nie może zostać wykorzystany dopóki nie zostanie przeniesiony do pozycji 1 1 3 4 zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego Centrum.
10 0 0 1Rezerwa na zakup nieruchomości
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona jako środek tymczasowy na ewentualny zakup budynku.
Środek ten jest tymczasowy i nie może zostać wykorzystany dopóki nie zostanie przeniesiony do pozycji 2 0 6 0 zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego Centrum.
10 0 0 2Rezerwa na pokrycie nadzwyczajnych strat i nieprzewidzianych wydatków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa na pokrycie nadzwyczajnych strat i nieprzewidzianych wydatków
10 0 0 3Rezerwa na potencjalne zobowiązania związane z wynajmem budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona na wypadek jakichkolwiek zobowiązań wynikających z nieruchomości udostępnionych Centrum.
10 0 0 4Rezerwa na stały fundusz prefinansowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona w celu zapewnienia stałego funduszu prefinansowego przewidzianego w art. 59 rozporządzenia finansowego Centrum.
--------------------------------------------------
Plan kadrowy dla Centrum Tłumaczeń
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 5 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_
A*11 _BAR_ 2 _BAR_ 9 _BAR_ 5 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_
A*10 _BAR_ 1 _BAR_ 7 _BAR_ 11 _BAR_ 25 _BAR_ 30 _BAR_ 11 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_ 10 _BAR_
A*8 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 21 _BAR_ 9 _BAR_ 10 _BAR_
A*7 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 16 _BAR_ 2 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 14 _BAR_ — _BAR_ 27 _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 8 _BAR_
Suma częściowa A _BAR_ 7 _BAR_ 23 _BAR_ 26 _BAR_ 75 _BAR_ 77 _BAR_ 79 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
B*7 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
B*6 _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ 9 _BAR_ 5 _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 12 _BAR_ 7 _BAR_ 4 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 8 _BAR_
Suma częściowa B _BAR_ 4 _BAR_ 8 _BAR_ 10 _BAR_ 24 _BAR_ 23 _BAR_ 24 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_
C*4 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 7 _BAR_ 4 _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 16 _BAR_ 19 _BAR_ 12 _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 13 _BAR_ 15 _BAR_ 7 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ 16 _BAR_
Suma częściowa C _BAR_ — _BAR_ 5 _BAR_ 8 _BAR_ 40 _BAR_ 45 _BAR_ 42 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma częściowa D _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 11 _BAR_ 36 _BAR_ 44 _BAR_ 139 _BAR_ 145 _BAR_ 145 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kszałcenia Zawodowego (Cedefop) za rok budżetowy 2006
(2006/153/WE)
Na mocy art. 7 decyzji Cedefop z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie zasad finansowania mających zastosowanie wobec Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego zgodnego z ramowym rozporządzeniem finansowym dla organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. (rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich), deklaracja dochodów i wydatków oraz wykaz stanowisk zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 16400000,— _BAR_ 16240000,— _BAR_ 13700000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16400000,— _BAR_ 16240000,— _BAR_ 13700000,— _BAR_
2
INNE DOCHODY
2 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 _BAR_ WPŁYWY Z Z NAJMU I DZIERŻAWY _BAR_ 3000,— _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 _BAR_ DOCHODY I ŚWIADCZENIA ZWIĄZANE Z USŁUGAMI ŚWIADCZONYMI ODPŁATNIE _BAR_ 70000,— _BAR_ 77000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 _BAR_ ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW _BAR_ 67000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 42000,— _BAR_
2 4 _BAR_ PODARUNKI I DAROWIZNY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 5 _BAR_ WPŁYWY Z INWESTYCJI, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH DOCHODÓW; ZYSKI UZYSKANE Z WYMIANY WALUT _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 140000,— _BAR_ 140000,— _BAR_ 42000,— _BAR_
3
PŁATNOŚCI OD PAŃSTW NIENALEŻĄCYCH DO UNII EUROPEJSKIEJ
3 0 _BAR_ PŁATNOŚCI OD ISLANDII _BAR_ 16400,— _BAR_ p.m. _BAR_ 15700,— _BAR_
3 1 _BAR_ PŁATNOŚCI OD NORWEGII _BAR_ 309960,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 343440,— _BAR_
3 2 _BAR_ INNE PŁATNOŚCI Z KOMISJI _BAR_ 250000,— _BAR_ _BAR_ 276926,19 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 576360,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 636066,19 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 17116360,— _BAR_ 16714880,— _BAR_ 14378066,19 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 16400000,— _BAR_ 16240000,— _BAR_ 13700000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 16400000,— _BAR_ 16240000,— _BAR_ 13700000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16400000,— _BAR_ 16240000,— _BAR_ 13700000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
16400000,— _BAR_ 16240000,— _BAR_ 13700000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego (Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1655/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 41)
Zgodnie z postanowieniami art. 11 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, subwencję dla Centrum wprowadza się do ogólnego budżetu Unii Europejskiej.
Wpisane dochody odpowiadają udzielonej subwencji (nagłówki budżetu 15 03 01 03 oraz 15 03 01 04 deklaracji wydatków w Sekcji III (Komisja) budżetu ogólnego).
TYTUŁ 2
INNE DOCHODY
ROZDZIAŁ 2 0 — WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
ROZDZIAŁ 2 1 — WPŁYWY Z Z NAJMU I DZIERŻAWY
ROZDZIAŁ 2 2 — DOCHODY I ŚWIADCZENIA ZWIĄZANE Z USŁUGAMI ŚWIADCZONYMI ODPŁATNIE
ROZDZIAŁ 2 3 — ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW
ROZDZIAŁ 2 4 — PODARUNKI I DAROWIZNY
ROZDZIAŁ 2 5 — WPŁYWY Z INWESTYCJI, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH DOCHODÓW; ZYSKI UZYSKANE Z WYMIANY WALUT
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0 _BAR_ Wpływy z najmu i dzierżawy _BAR_ 3000,— _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 3000,— _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0 _BAR_ Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie _BAR_ 70000,— _BAR_ 77000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 70000,— _BAR_ 77000,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0 _BAR_ Zwrot różnych wydatków _BAR_ 67000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 42000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 67000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 42000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0 _BAR_ Podarunki i darowizny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0 _BAR_ Wpływy z inwestycji, odsetek bankowych i innych elementów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 5 1 _BAR_ Zyski uzyskane z wymiany walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 140000,— _BAR_ 140000,— _BAR_ 42000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
2 0 0Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WPŁYWY Z Z NAJMU I DZIERŻAWY
2 1 0Wpływy z najmu i dzierżawy
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
3000,— _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —DOCHODY I ŚWIADCZENIA ZWIĄZANE Z USŁUGAMI ŚWIADCZONYMI ODPŁATNIE
2 2 0Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
70000,— _BAR_ 77000,— _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW
2 3 0Zwrot różnych wydatków
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
67000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 42000,— _BAR_
Uwagi
Niniejsza kwota obejmuje zwroty (np. prywatne rozmowy telefoniczne itd.).
ROZDZIAŁ 2 4 —PODARUNKI I DAROWIZNY
2 4 0Podarunki i darowizny
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —WPŁYWY Z INWESTYCJI, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH DOCHODÓW; ZYSKI UZYSKANE Z WYMIANY WALUT
2 5 0Wpływy z inwestycji, odsetek bankowych i innych elementów
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Niniejszy kwota dotyczy odsetek bankowych na rachunkach Centrum.
2 5 1Zyski uzyskane z wymiany walut
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Decyzja Cedefop z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie zasad finansowania mających zastosowanie wobec Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego, zgodna z ramowym rozporządzeniem finansowym dla organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.
Straty i zyski wynikające z przeprowadzenia wymiany walut w związku z transferem funduszy podlegają wyrównaniu według postanowień art. 61 ust. 5 niniejszej decyzji.
W ten sposób sporządzenie zaświadczenia o dochodach na zakończenie każdego roku finansowego będzie konieczne jedynie w przypadku salda dodatniego.
TYTUŁ 3
PŁATNOŚCI OD PAŃSTW NIENALEŻĄCYCH DO UNII EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 3 0 — PŁATNOŚCI OD ISLANDII
ROZDZIAŁ 3 1 — PŁATNOŚCI OD NORWEGII
ROZDZIAŁ 3 2 — INNE PŁATNOŚCI Z KOMISJI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0 _BAR_ Płatności od Islandii _BAR_ 16400,— _BAR_ p.m. _BAR_ 15700,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 16400,— _BAR_ p.m. _BAR_ 15700,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0 _BAR_ Płatności od Norwegii _BAR_ 309960,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 343440,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 309960,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 343440,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 1 _BAR_ Umowa PHARE 2002/047–396 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 276926,19 _BAR_
3 2 2 _BAR_ Umowa PHARE 2005/099–243 _BAR_ 250000,— _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 250000,— _BAR_ _BAR_ 276926,19 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 576360,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 636066,19 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 17116360,— _BAR_ 16714880,— _BAR_ 14378066,19 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —PŁATNOŚCI OD ISLANDII
3 0 0Płatności od Islandii
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
16400,— _BAR_ p.m. _BAR_ 15700,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —PŁATNOŚCI OD NORWEGII
3 1 0Płatności od Norwegii
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
309960,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 343440,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —INNE PŁATNOŚCI Z KOMISJI
3 2 1Umowa PHARE 2002/047–396
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 276926,19 _BAR_
3 2 2Umowa PHARE 2005/099–243
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
250000,— _BAR_ _BAR_ _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 9116000,— _BAR_ 9116000,— _BAR_ 8501000,— _BAR_ 8501000,— _BAR_ 8108613,07 _BAR_ 8108613,07 _BAR_
1 3 _BAR_ MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 110000,— _BAR_ 110000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 320700,— _BAR_ 320700,— _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 191000,— _BAR_ 191000,— _BAR_ 194000,— _BAR_ 194000,— _BAR_ 202878,57 _BAR_ 202878,57 _BAR_
1 5 _BAR_ WYMIANY URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 400000,— _BAR_ 400000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 399805,75 _BAR_ 399805,75 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 13450,— _BAR_ 13450,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9832000,— _BAR_ 9832000,— _BAR_ 9310000,— _BAR_ 9310000,— _BAR_ 9045447,39 _BAR_ 9045447,39 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE _BAR_ 472500,— _BAR_ 472500,— _BAR_ 394000,— _BAR_ 394000,— _BAR_ 341627,46 _BAR_ 341627,46 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 408000,— _BAR_ 408000,— _BAR_ 490000,— _BAR_ 490000,— _BAR_ 520162,78 _BAR_ 520162,78 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 81500,— _BAR_ 81500,— _BAR_ 123000,— _BAR_ 123000,— _BAR_ 111117,92 _BAR_ 111117,92 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 111000,— _BAR_ 111000,— _BAR_ 116000,— _BAR_ 116000,— _BAR_ 119077,24 _BAR_ 119077,24 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 239000,— _BAR_ 239000,— _BAR_ 211000,— _BAR_ 211000,— _BAR_ 201990,55 _BAR_ 201990,55 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 16200,— _BAR_ 16200,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1330000,— _BAR_ 1330000,— _BAR_ 1352000,— _BAR_ 1352000,— _BAR_ 1310175,95 _BAR_ 1310175,95 _BAR_
3
KOSZTY OPERACYJNE
3 0 _BAR_ DZIAŁANIA WIELOPOZIOMOWE _BAR_ 636600,— _BAR_ 695000,— _BAR_ 623000,— _BAR_ 975000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 1 _BAR_ UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC _BAR_ 576360,— _BAR_ 576360,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 636066,19 _BAR_ 636066,19 _BAR_
3 2 _BAR_ ROZWÓJ PRAC BADAWCZYCH _BAR_ 933000,— _BAR_ 845000,— _BAR_ 930000,— _BAR_ 425000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 3 _BAR_ SPRAWOZDANIA I UŁATWIENIA DOTYCZĄCE SKOORDYNOWANEGO PODEJŚCIA _BAR_ 1174400,— _BAR_ 1190000,— _BAR_ 1435000,— _BAR_ 671000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 4 _BAR_ WYMIANY I WSPARCIE PARTNERÓW, W TYM PROGRAM WIZYT BADAWCZYCH _BAR_ 1420000,— _BAR_ 1320000,— _BAR_ 1425000,— _BAR_ 957000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 5 _BAR_ INFORMACJE, KOMUNIKACJA I ROZPOWSZECHNIANIE _BAR_ 1214000,— _BAR_ 1060000,— _BAR_ 1165000,— _BAR_ 708000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5954360,— _BAR_ 5686360,— _BAR_ 5912880,— _BAR_ 4070880,— _BAR_ 636066,19 _BAR_ 636066,19 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 17116360,— _BAR_ 16848360,— _BAR_ 16574880,— _BAR_ 14732880,— _BAR_ 10991689,53 _BAR_ 10991689,53 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 3 — MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — WYMIANY URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy zajmujący stanowiska ujęte w wykazie stanowisk
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 5500000,— _BAR_ 5500000,— _BAR_ 5400000,— _BAR_ 5400000,— _BAR_ 4891991,80 _BAR_ 4891991,80 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 590000,— _BAR_ 590000,— _BAR_ 550000,— _BAR_ 550000,— _BAR_ 484015,87 _BAR_ 484015,87 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny _BAR_ 720000,— _BAR_ 720000,— _BAR_ 705000,— _BAR_ 705000,— _BAR_ 645728,25 _BAR_ 645728,25 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatek sekretarski _BAR_ 35000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 38000,— _BAR_ 38000,— _BAR_ 36798,81 _BAR_ 36798,81 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 6845000,— _BAR_ 6845000,— _BAR_ 6693000,— _BAR_ 6693000,— _BAR_ 6058534,73 _BAR_ 6058534,73 _BAR_
1 1 1
Personel pomocniczy i miejscowy
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_ 125000,— _BAR_ 125000,— _BAR_ 318823,21 _BAR_ 318823,21 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ 1426000,— _BAR_ 1426000,— _BAR_ 980000,— _BAR_ 980000,— _BAR_ 550629,45 _BAR_ 550629,45 _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Praktykanci _BAR_ 54000,— _BAR_ 54000,— _BAR_ 53000,— _BAR_ 53000,— _BAR_ 41141,66 _BAR_ 41141,66 _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Specjalni doradcy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1480000,— _BAR_ 1480000,— _BAR_ 1158000,— _BAR_ 1158000,— _BAR_ 910594,32 _BAR_ 910594,32 _BAR_
1 1 3 _BAR_ Składki pracodawcy należne Komisji _BAR_ 296000,— _BAR_ 296000,— _BAR_ 297000,— _BAR_ 297000,— _BAR_ 252515,90 _BAR_ 252515,90 _BAR_
1 1 4 _BAR_ Inne świadczenia i dodatki _BAR_ 210000,— _BAR_ 210000,— _BAR_ 200000,— _BAR_ 200000,— _BAR_ 176594,93 _BAR_ 176594,93 _BAR_
1 1 7 _BAR_ Świadczenia agencji i inne świadczenia zewnętrzne _BAR_ 415000,— _BAR_ 415000,— _BAR_ 280000,— _BAR_ 280000,— _BAR_ 443558,— _BAR_ 443558,— _BAR_
1 1 8 _BAR_ Dodatki i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy lub w przypadku przeniesienia _BAR_ 220000,— _BAR_ 220000,— _BAR_ 223000,— _BAR_ 223000,— _BAR_ 515584,48 _BAR_ 515584,48 _BAR_
1 1 9 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ –350000,— _BAR_ –350000,— _BAR_ –350000,— _BAR_ –350000,— _BAR_ –248769,29 _BAR_ –248769,29 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 9116000,— _BAR_ 9116000,— _BAR_ 8501000,— _BAR_ 8501000,— _BAR_ 8108613,07 _BAR_ 8108613,07 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 110000,— _BAR_ 110000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 320700,— _BAR_ 320700,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 110000,— _BAR_ 110000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 320700,— _BAR_ 320700,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
1 4 2 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 22000,— _BAR_ 22000,— _BAR_ 21997,72 _BAR_ 21997,72 _BAR_
1 4 3 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 37000,— _BAR_ 37000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 26400,— _BAR_ 26400,— _BAR_
1 4 4 _BAR_ Kursy językowe, ponowne szkolenia i dalsze szkolenia zawodowe _BAR_ 114000,— _BAR_ 114000,— _BAR_ 112000,— _BAR_ 112000,— _BAR_ 116497,70 _BAR_ 116497,70 _BAR_
1 4 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 25000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 37983,15 _BAR_ 37983,15 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 191000,— _BAR_ 191000,— _BAR_ 194000,— _BAR_ 194000,— _BAR_ 202878,57 _BAR_ 202878,57 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 2 _BAR_ Wymiany personelu pomiędze Centrum i innymi organami _BAR_ 400000,— _BAR_ 400000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 399805,75 _BAR_ 399805,75 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 400000,— _BAR_ 400000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 399805,75 _BAR_ 399805,75 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 13450,— _BAR_ 13450,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 13450,— _BAR_ 13450,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9832000,— _BAR_ 9832000,— _BAR_ 9310000,— _BAR_ 9310000,— _BAR_ 9045447,39 _BAR_ 9045447,39 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy zajmujący stanowiska ujęte w wykazie stanowisk
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5500000,— _BAR_ 5500000,— _BAR_ 5400000,— _BAR_ 5400000,— _BAR_ 4891991,80 _BAR_ 4891991,80 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 62 i 66).
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń zasadniczych pracownikom ujętym w tabeli zatrudnienia, obliczonych na podstawie mających zastosowanie przepisów, z uwzględnieniem ewentualnych korekt.
Środki te pokrywają również koszy nadgodzin (art. 56 i załącznik VI).
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
590000,— _BAR_ 590000,— _BAR_ 550000,— _BAR_ 550000,— _BAR_ 484015,87 _BAR_ 484015,87 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 62, 67 i 68).
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków rodzinnych, które obejmują:
- dodatek na prowadzenie domu,
- dodatek na utrzymanie dzieci lub innych osób na utrzymaniu,
- dodatek na edukację.
1 1 0 2Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
720000,— _BAR_ 720000,— _BAR_ 705000,— _BAR_ 705000,— _BAR_ 645728,25 _BAR_ 645728,25 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 62 i 69, jak również art. 4 załącznika VII).
1 1 0 3Dodatek sekretarski
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
35000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 38000,— _BAR_ 38000,— _BAR_ 36798,81 _BAR_ 36798,81 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 4a załącznika VII).
1 1 1Personel pomocniczy i miejscowy
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
0,— _BAR_ 0,— _BAR_ 125000,— _BAR_ 125000,— _BAR_ 318823,21 _BAR_ 318823,21 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 oraz tytuł III.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń personelowi pomocniczemu oraz na pokrycie składki pracodawcy na program ubezpieczenia społecznego dla pracowników pomocniczych, z wyłączeniem kwot wypłaconych w formie wskaźnika korygującego, który widnieje w pozycji 1 1 9 0.
1 1 1 2Personel miejscowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1426000,— _BAR_ 1426000,— _BAR_ 980000,— _BAR_ 980000,— _BAR_ 550629,45 _BAR_ 550629,45 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich:
- pracownicy kontraktowi: tytuł IV, w szczególności art. 79,
- personel lokalny: tytuł V, w szczególności art. 120.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ubezpieczeń społecznych i wynagrodzeń.
1 1 1 3Praktykanci
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
54000,— _BAR_ 54000,— _BAR_ 53000,— _BAR_ 53000,— _BAR_ 41141,66 _BAR_ 41141,66 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z praktycznym szkoleniem administracyjnym przeznaczonym dla młodych studentów.
Środki obejmują świadczenia i składki na ubezpieczenie społeczne praktykantów, koszty podróży za podróże odbyte w trakcie trwania programu szkoleniowego oraz koszty podróży związane z przyjazdem na rozpoczęcie i wyjazdem na zakończenie kursu lub pobytu.
1 1 1 4Specjalni doradcy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 5, 82 i 83.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń i kosztów misji doradców specjalnych oraz na pokrycie składki pracodawcy na ich ubezpieczenie wypadkowe.
Do kategorii doradców specjalnych należą przede wszystkim: lekarze, radcy prawni, konsultanci ds. technicznych itd.
1 1 3Składki pracodawcy należne Komisji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
296000,— _BAR_ 296000,— _BAR_ 297000,— _BAR_ 297000,— _BAR_ 252515,90 _BAR_ 252515,90 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- ubezpieczenia zdrowotnego (art. 72),
- ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (art. 73),
- ubezpieczenia od bezrobocia [rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1)],
- ustanowienia lub zachowania praw emerytalnych (art. 42).
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
210000,— _BAR_ 210000,— _BAR_ 200000,— _BAR_ 200000,— _BAR_ 176594,93 _BAR_ 176594,93 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 70, 74 i 75 oraz art. 8 załącznika VII).
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatku z tytułu narodzin dziecka,
- zasiłku pogrzebowego w przypadku zgonu urzędnika,
- kosztów podróży z tytułu urlopu rocznego.
1 1 7Świadczenia agencji i inne świadczenia zewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
415000,— _BAR_ 415000,— _BAR_ 280000,— _BAR_ 280000,— _BAR_ 443558,— _BAR_ 443558,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie: zatrudnienia pracowników agencji oraz innych pracowników zewnętrznych.
1 1 8Dodatki i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy lub w przypadku przeniesienia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
220000,— _BAR_ 220000,— _BAR_ 223000,— _BAR_ 223000,— _BAR_ 515584,48 _BAR_ 515584,48 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z:
- wydatkami związanymi z zatrudnieniem personelu (art. 27 do 31 i 33 oraz załącznik III),
- kosztami podróży związanymi z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy, obejmującymi członków rodziny (art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII),
- zasiłkiem osiedleńczym, zwrotem z tytułu przesiedlenia oraz dodatkiem z tytułu przeniesienia (art. 5 i 6 załącznika VII),
- zwrotem kosztów przeprowadzki (art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII),
- tymczasowymi dietami dziennymi (art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII).
1 1 9Wskaźnik korygujący
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
–350000,— _BAR_ –350000,— _BAR_ –350000,— _BAR_ –350000,— _BAR_ –248769,29 _BAR_ –248769,29 _BAR_
Uwagi
Artykuł ten przeznaczony jest na pokrycie wypłaty wskaźników korygujących zgodnie z decyzjami przyjętymi przez Radę.
ROZDZIAŁ 1 3 —MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
110000,— _BAR_ 110000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 320700,— _BAR_ 320700,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów misji poniesionych przez pracowników Centrum przydzielonych do działów administracyjnych.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Zapomogi losowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
1 4 2Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 22000,— _BAR_ 22000,— _BAR_ 21997,72 _BAR_ 21997,72 _BAR_
1 4 3Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
37000,— _BAR_ 37000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 26400,— _BAR_ 26400,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 oraz art. 8 załącznika II.
1 4 4Kursy językowe, ponowne szkolenia i dalsze szkolenia zawodowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
114000,— _BAR_ 114000,— _BAR_ 112000,— _BAR_ 112000,— _BAR_ 116497,70 _BAR_ 116497,70 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie udziału finansowego Centrum w kosztach dalszego szkolenia członków personelu.
1 4 9Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
25000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 37983,15 _BAR_ 37983,15 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5 —WYMIANY URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Wymiany personelu pomiędze Centrum i innymi organami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
400000,— _BAR_ 400000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 399805,75 _BAR_ 399805,75 _BAR_
Uwagi
Zasady przyjęte przez Komisję mają zastosowanie wobec zasad Cedefopu przez analogię.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z krajowymi urzędnikami i innymi ekspertami oddelegowanymi do Centrum.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 13450,— _BAR_ 13450,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
ROZDZIAŁ 2 1 — PRZETWARZANIE DANYCH
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 30500,— _BAR_ 30500,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 27104,— _BAR_ 27104,— _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 12000,— _BAR_ 12000,— _BAR_ 9000,— _BAR_ 9000,— _BAR_ 10800,— _BAR_ 10800,— _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 102000,— _BAR_ 102000,— _BAR_ 90000,— _BAR_ 90000,— _BAR_ 85000,— _BAR_ 85000,— _BAR_
2 0 3 _BAR_ Sprzątanie i konserwacja _BAR_ 174000,— _BAR_ 174000,— _BAR_ 160000,— _BAR_ 160000,— _BAR_ 137603,46 _BAR_ 137603,46 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 800,— _BAR_ 800,— _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 84000,— _BAR_ 84000,— _BAR_ 75000,— _BAR_ 75000,— _BAR_ 72000,— _BAR_ 72000,— _BAR_
2 0 7 _BAR_ Budowanie obiektów _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 8320,— _BAR_ 8320,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 472500,— _BAR_ 472500,— _BAR_ 394000,— _BAR_ 394000,— _BAR_ 341627,46 _BAR_ 341627,46 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informatyczny _BAR_ 153000,— _BAR_ 153000,— _BAR_ 120000,— _BAR_ 120000,— _BAR_ 181561,04 _BAR_ 181561,04 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Tworzenie oprogramowania _BAR_ 85000,— _BAR_ 85000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 132336,74 _BAR_ 132336,74 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Inne usługi zewnętrzne _BAR_ 170000,— _BAR_ 170000,— _BAR_ 270000,— _BAR_ 270000,— _BAR_ 206265,— _BAR_ 206265,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 408000,— _BAR_ 408000,— _BAR_ 490000,— _BAR_ 490000,— _BAR_ 520162,78 _BAR_ 520162,78 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 408000,— _BAR_ 408000,— _BAR_ 490000,— _BAR_ 490000,— _BAR_ 520162,78 _BAR_ 520162,78 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0 _BAR_ Zakup sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ 26000,— _BAR_ 26000,— _BAR_ 43000,— _BAR_ 43000,— _BAR_ 27569,64 _BAR_ 27569,64 _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem, konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ 25000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 27318,37 _BAR_ 27318,37 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 51000,— _BAR_ 51000,— _BAR_ 78000,— _BAR_ 78000,— _BAR_ 54888,01 _BAR_ 54888,01 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 33000,— _BAR_ 33000,— _BAR_ 12811,91 _BAR_ 12811,91 _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem, konserwacja i naprawa mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 33000,— _BAR_ 33000,— _BAR_ 12811,91 _BAR_ 12811,91 _BAR_
2 2 3
Środki transportowe
2 2 3 0 _BAR_ Zakup środków transportowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 34418,— _BAR_ 34418,— _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Wynajem, konserwacja, eksploatacja i naprawa sprzętu transportowego _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 8000,— _BAR_ 8000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 42418,— _BAR_ 42418,— _BAR_
2 2 5 _BAR_ Wydatki na dokumentację i bibliotekę _BAR_ 500,— _BAR_ 500,— _BAR_ 2000,— _BAR_ 2000,— _BAR_ 1000,— _BAR_ 1000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 81500,— _BAR_ 81500,— _BAR_ 123000,— _BAR_ 123000,— _BAR_ 111117,92 _BAR_ 111117,92 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 50000,— _BAR_ 50000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 67496,85 _BAR_ 67496,85 _BAR_
2 3 2 _BAR_ Opłaty finansowe _BAR_ 5000,— _BAR_ 5000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 4177,96 _BAR_ 4177,96 _BAR_
2 3 3 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 8000,— _BAR_ 8000,— _BAR_ 12470,— _BAR_ 12470,— _BAR_
2 3 4 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 _BAR_ Inne wydatki administracyjne _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 12337,04 _BAR_ 12337,04 _BAR_
2 3 9 _BAR_ Publikacje _BAR_ 26000,— _BAR_ 26000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 22595,39 _BAR_ 22595,39 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 111000,— _BAR_ 111000,— _BAR_ 116000,— _BAR_ 116000,— _BAR_ 119077,24 _BAR_ 119077,24 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 93000,— _BAR_ 93000,— _BAR_ 91000,— _BAR_ 91000,— _BAR_ 86070,— _BAR_ 86070,— _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty _BAR_ 90000,— _BAR_ 90000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 68898,12 _BAR_ 68898,12 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup i instalacja sprzętu i wyposażenia telekomunikacyjnego _BAR_ 56000,— _BAR_ 56000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 47022,43 _BAR_ 47022,43 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 146000,— _BAR_ 146000,— _BAR_ 120000,— _BAR_ 120000,— _BAR_ 115920,55 _BAR_ 115920,55 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 239000,— _BAR_ 239000,— _BAR_ 211000,— _BAR_ 211000,— _BAR_ 201990,55 _BAR_ 201990,55 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0 _BAR_ Spotkania formalne i nieformalne _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 16200,— _BAR_ 16200,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 16200,— _BAR_ 16200,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1330000,— _BAR_ 1330000,— _BAR_ 1352000,— _BAR_ 1352000,— _BAR_ 1310175,95 _BAR_ 1310175,95 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
2 0 0Czynsz
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30500,— _BAR_ 30500,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 27104,— _BAR_ 27104,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków czynszowych wiążących się z zajmowanymi budynkami lub częściami budynków.
2 0 1Ubezpieczenie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
12000,— _BAR_ 12000,— _BAR_ 9000,— _BAR_ 9000,— _BAR_ 10800,— _BAR_ 10800,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów umów ubezpieczeniowych dotyczących zajmowanych budynków lub części budynków.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
102000,— _BAR_ 102000,— _BAR_ 90000,— _BAR_ 90000,— _BAR_ 85000,— _BAR_ 85000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zużycia bieżącego.
2 0 3Sprzątanie i konserwacja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
174000,— _BAR_ 174000,— _BAR_ 160000,— _BAR_ 160000,— _BAR_ 137603,46 _BAR_ 137603,46 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania pomieszczeń używanych przez Centrum (pokoi, wind, systemu grzewczego, klimatyzacji, elektryczności i wody).
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 800,— _BAR_ 800,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i zmian ustawienia ścianek działowych w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
84000,— _BAR_ 84000,— _BAR_ 75000,— _BAR_ 75000,— _BAR_ 72000,— _BAR_ 72000,— _BAR_
2 0 7Budowanie obiektów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30000,— _BAR_ 30000,— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wybudowania obiektów.
2 0 9Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 8320,— _BAR_ 8320,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków bieżących na budynki, których nie wyszczególniono gdzie indziej, w szczególności podatków i opłat drogowych, opłat związanych z oczyszczaniem kanałów, wywożeniem śmieci, czyszczeniem kominów itd.
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
2 1 0 0Sprzęt informatyczny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
153000,— _BAR_ 153000,— _BAR_ 120000,— _BAR_ 120000,— _BAR_ 181561,04 _BAR_ 181561,04 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu/wynajmu komputerów i urządzeń peryferyjnych.
Środki te pokrywają również koszty serwisu, obsługi, naprawy, nośników danych, dokumentacji, innych materiałów itd.
2 1 0 1Tworzenie oprogramowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
85000,— _BAR_ 85000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 132336,74 _BAR_ 132336,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług informatycznych i firm konsultingowych, w szczególności:
- konserwacji istniejących aplikacji,
- wprowadzenia nowych aplikacji i rozbudowy istniejących aplikacji (badanie wykonalności, analizy, programowanie, wdrożenie itd.),
- zakupu, wynajmu i konserwacji pakietów programowych i oprogramowania itd.
2 1 0 2Inne usługi zewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
170000,— _BAR_ 170000,— _BAR_ 270000,— _BAR_ 270000,— _BAR_ 206265,— _BAR_ 206265,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z personelem informatycznym (operatorzy, analitycy komputerowi, inżynierowie systemów, pracownicy przetwarzający dane itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Zakup sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
26000,— _BAR_ 26000,— _BAR_ 43000,— _BAR_ 43000,— _BAR_ 27569,64 _BAR_ 27569,64 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na:
- sprzęt audiowizualny, powielający, archiwizujący, biblioteki i sprzętu do tłumaczeń ustnych, jak np. kabiny, hełmofony i tablice rozdzielcze do instalacji do tłumaczeń symultanicznych,
- różnorodne narzędzia do utworzenia warsztatów konserwacyjnych,
- drobny sprzęt stanowiący wyposażenie biur, taki jak maszyny do pisania, kalkulatory, edytory tekstu, minikomputery itd.
2 2 0 2Wynajem, konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
25000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 27318,37 _BAR_ 27318,37 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu, konserwacji i naprawy sprzętu i instalacji wyszczególnionych w pozycji 2 2 0 0.
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 33000,— _BAR_ 33000,— _BAR_ 12811,91 _BAR_ 12811,91 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu mebli.
2 2 1 2Wynajem, konserwacja i naprawa mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu, naprawy i konserwacji sprzętu meblowego.
2 2 3Środki transportowe
2 2 3 0Zakup środków transportowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 34418,— _BAR_ 34418,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu sprzętu ruchomego.
2 2 3 2Wynajem, konserwacja, eksploatacja i naprawa sprzętu transportowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 8000,— _BAR_ 8000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu, obsługi i konserwacji sprzętu ruchomego.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
500,— _BAR_ 500,— _BAR_ 2000,— _BAR_ 2000,— _BAR_ 1000,— _BAR_ 1000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie, w szczególności:
- zakupu książek, dokumentów i innych publikacji nieperiodycznych oraz aktualizację istniejących zasobów niezbędnych dla działów Centrum,
- specjalnego sprzętu bibliotecznego (karty do indeksowania, półki, sprzęt do katalogowania itd.),
- kosztów bindowania i innych wydatków niezbędnych do przechowywania książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
50000,— _BAR_ 50000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 67496,85 _BAR_ 67496,85 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kserokopii, artykułów do sprzętu do powielania, artykułów papierniczych i biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000,— _BAR_ 5000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 4177,96 _BAR_ 4177,96 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i różnic wynikających z wymiany walut.
2 3 3Wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 8000,— _BAR_ 8000,— _BAR_ 12470,— _BAR_ 12470,— _BAR_
2 3 4Odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5Inne wydatki administracyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 12337,04 _BAR_ 12337,04 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnorodnych wydatków administracyjnych, w szczególności:
- różnego rodzaju ubezpieczeń,
- uniformów i ubrań roboczych,
- przeprowadzek działów,
- wydatków drobnych nieokreślonych gdzie indziej.
2 3 9Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
26000,— _BAR_ 26000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 22595,39 _BAR_ 22595,39 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z publikowaniem, które nie zostały określone w rozdziale 3, w szczególności wydatków na publikację deklaracji dochodów i wydatków Centrum w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z art. 7 ust. 5 decyzji z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do Centrum.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
93000,— _BAR_ 93000,— _BAR_ 91000,— _BAR_ 91000,— _BAR_ 86070,— _BAR_ 86070,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
90000,— _BAR_ 90000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 68898,12 _BAR_ 68898,12 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie stałych kosztów abonamentów, wydatków na komunikację, opłat konserwacyjnych oraz napraw i konserwacji sprzętu.
2 4 1 1Zakup i instalacja sprzętu i wyposażenia telekomunikacyjnego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
56000,— _BAR_ 56000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 47022,43 _BAR_ 47022,43 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprzęt telekomunikacyjny, w tym okablowanie, zakup, wynajem, instalację, konserwację, dokumentację itd.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE
2 5 0Spotkania formalne i nieformalne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 18000,— _BAR_ 16200,— _BAR_ 16200,— _BAR_
TYTUŁ 3
KOSZTY OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — DZIAŁANIA WIELOPOZIOMOWE
ROZDZIAŁ 3 1 — UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC
ROZDZIAŁ 3 2 — ROZWÓJ PRAC BADAWCZYCH
ROZDZIAŁ 3 3 — SPRAWOZDANIA I UŁATWIENIA DOTYCZĄCE SKOORDYNOWANEGO PODEJŚCIA
ROZDZIAŁ 3 4 — WYMIANY I WSPARCIE PARTNERÓW, W TYM PROGRAM WIZYT BADAWCZYCH
ROZDZIAŁ 3 5 — INFORMACJE, KOMUNIKACJA I ROZPOWSZECHNIANIE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0 _BAR_ Sporządzenie dokumentacji operacyjnej, konserwacja baz danych _BAR_ 80000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 70000,— _BAR_ 400000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 0 4 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia _BAR_ 446600,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 453000,— _BAR_ 460000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 0 5 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ 110000,— _BAR_ 115000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 115000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 636600,— _BAR_ 695000,— _BAR_ 623000,— _BAR_ 975000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0 _BAR_ Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac _BAR_ 326360,— _BAR_ 326360,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 359140,— _BAR_ 359140,— _BAR_
3 1 2
Działania określone
3 1 2 1 _BAR_ Umowa PHARE 2002/047–396 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 276926,19 _BAR_ 276926,19 _BAR_
3 1 2 2 _BAR_ Umowa PHARE 2005/099–243 _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 2 — Razem _BAR_ 250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_ 276926,19 _BAR_ 276926,19 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 576360,— _BAR_ 576360,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 636066,19 _BAR_ 636066,19 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 370000,— _BAR_ 250000,— _BAR_ 336000,— _BAR_ 222000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 2 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 165000,— _BAR_ 180000,— _BAR_ 125000,— _BAR_ 31000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 2 2 _BAR_ Współpraca wzmocniona z partnerami _BAR_ 87000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 16000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 2 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 10000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 2 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 301000,— _BAR_ 360000,— _BAR_ 404000,— _BAR_ 141000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 933000,— _BAR_ 845000,— _BAR_ 930000,— _BAR_ 425000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 447000,— _BAR_ 380000,— _BAR_ 295000,— _BAR_ 218000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 3 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 79000,— _BAR_ 130000,— _BAR_ 180000,— _BAR_ 45000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 3 2 _BAR_ Ściślejsza współpraca z partnerami _BAR_ 18000,— _BAR_ 50000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 36000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 3 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 156000,— _BAR_ 130000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 36000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 3 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 474400,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 840000,— _BAR_ 336000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 1174400,— _BAR_ 1190000,— _BAR_ 1435000,— _BAR_ 671000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4
3 4 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 67000,— _BAR_ 55000,— _BAR_ 52000,— _BAR_ 36000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 4 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 40000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 4 2 _BAR_ Ściślejsza współpraca z partnerami _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 4 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 14000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 73000,— _BAR_ 29000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 4 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 54000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 4 5 _BAR_ Wspólnotowy program wizyt badawczych _BAR_ 1245000,— _BAR_ 1200000,— _BAR_ 1275000,— _BAR_ 867000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 1420000,— _BAR_ 1320000,— _BAR_ 1425000,— _BAR_ 957000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5
3 5 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 210000,— _BAR_ 200000,— _BAR_ 170000,— _BAR_ 119000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 5 1 _BAR_ Publikacje, działania promocyjne i promocja organizacji _BAR_ 269000,— _BAR_ 280000,— _BAR_ 235000,— _BAR_ 58000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 5 2 _BAR_ Ściślejsza współpraca z partnerami _BAR_ 584000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 625000,— _BAR_ 437000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 5 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 111000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
3 5 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 40000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 14000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 1214000,— _BAR_ 1060000,— _BAR_ 1165000,— _BAR_ 708000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5954360,— _BAR_ 5686360,— _BAR_ 5912880,— _BAR_ 4070880,— _BAR_ 636066,19 _BAR_ 636066,19 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 17116360,— _BAR_ 16848360,— _BAR_ 16574880,— _BAR_ 14732880,— _BAR_ 10991689,53 _BAR_ 10991689,53 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DZIAŁANIA WIELOPOZIOMOWE
3 0 0Sporządzenie dokumentacji operacyjnej, konserwacja baz danych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
80000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 70000,— _BAR_ 400000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z opracowaniem systemu informacyjnego i dokumentującego, stanowiącego integralną część misji Centrum według postanowień rozporządzenia ustanawiającego (rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 ustanawiające Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego, art. 2 ust. 2: "Priorytetowymi zadaniami Centrum są […] przygotowanie wyboru dokumentów związanych w szczególności z bieżącą sytuacją, kierunkami rozwoju oraz badaniami w stosownych dziedzinach, jak również w kwestiach organizacji szkolenia zawodowego", umowami o współpracy z instytucjami specjalistycznymi, zakupem publikacji i prenumerat dzienników i gazet oraz kosztami poniesionymi w trakcie eksploatacji baz danych. Środki te przeznaczone są również na pokrycie kosztów utrzymania oprogramowania dokumentacyjnego.
3 0 4Wydatki na tłumaczenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
446600,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 453000,— _BAR_ 460000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń związanych z wdrażaniem programu prac Centrum, w tym koszty maszynopisania przez tłumaczy zewnętrznych.
3 0 5Posiedzenia Zarządu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
110000,— _BAR_ 115000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 115000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Zarządu i Biura (również pracowników Cedefopu), w tym kosztów podróży i pobytu, wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
ROZDZIAŁ 3 1 —UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC
3 1 0Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
326360,— _BAR_ 326360,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 334880,— _BAR_ 359140,— _BAR_ 359140,— _BAR_
3 1 2Działania określone
3 1 2 1Umowa PHARE 2002/047–396
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 276926,19 _BAR_ 276926,19 _BAR_
3 1 2 2Umowa PHARE 2005/099–243
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
250000,— _BAR_ 250000,— _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —ROZWÓJ PRAC BADAWCZYCH
3 2 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
370000,— _BAR_ 250000,— _BAR_ 336000,— _BAR_ 222000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowania, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienia.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 2 1Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
165000,— _BAR_ 180000,— _BAR_ 125000,— _BAR_ 31000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w tym rozdziale, w szczególności Europejskiego Dziennika Szkolenia Zawodowego, sprawozdania z badań, publikacji związanych z projektem Agoras, w tym koszt papieru, maszynopisania, drukowania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te przeznaczone są również na pokrycie kosztów wszystkich działań promocyjnych (broszur, wydań prasowych, prezentacji, targów handlowych td.).
3 2 2Współpraca wzmocniona z partnerami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
87000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 40000,— _BAR_ 16000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partnera o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 2 3Wsparcie techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 15000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują, oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 2 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
301000,— _BAR_ 360000,— _BAR_ 404000,— _BAR_ 141000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
ROZDZIAŁ 3 3 —SPRAWOZDANIA I UŁATWIENIA DOTYCZĄCE SKOORDYNOWANEGO PODEJŚCIA
3 3 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
447000,— _BAR_ 380000,— _BAR_ 295000,— _BAR_ 218000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowania, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienia.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 3 1Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
79000,— _BAR_ 130000,— _BAR_ 180000,— _BAR_ 45000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w niniejszym rozdziale, w szczególności Sprawozdania na temat polityki, periodyku Cedefop Info, monografii, Danych kluczowych, w tym koszty papieru, maszynopisania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te pokrywają również wszystkie działania promocyjne (broszury, wydania prasowe, prezentacje, targi handlowe itd.).
3 3 2Ściślejsza współpraca z partnerami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
18000,— _BAR_ 50000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 36000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 3 3Wsparcie techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
156000,— _BAR_ 130000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 36000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują, oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 3 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
474400,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 840000,— _BAR_ 336000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
ROZDZIAŁ 3 4 —WYMIANY I WSPARCIE PARTNERÓW, W TYM PROGRAM WIZYT BADAWCZYCH
3 4 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
67000,— _BAR_ 55000,— _BAR_ 52000,— _BAR_ 36000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowania, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienia.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 4 1Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
40000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w niniejszym rozdziale, w tym koszty papieru, maszynopisania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te pokrywają również wszystkie działania promocyjne (broszury, wydania prasowe, prezentacje, targi handlowe itd.).
3 4 2Ściślejsza współpraca z partnerami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 4 3Wsparcie techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
14000,— _BAR_ 10000,— _BAR_ 73000,— _BAR_ 29000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują, oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 4 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
54000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 25000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
3 4 5Wspólnotowy program wizyt badawczych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1245000,— _BAR_ 1200000,— _BAR_ 1275000,— _BAR_ 867000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 1994 r. ustanawiająca program działań w celu wdrożenia strategii Wspólnoty Europejskiej w zakresie szkolenia zawodowego (program Leonardo da Vinci, część III.3.b).
Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 1999 r. ustanawiająca drugą fazę Wspólnotowego programu działania w zakresie szkolenia zawodowego "Leonardo da Vinci".
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów (w tym posiedzeń, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży, tłumaczeń pisemnych) związanych z wprowadzeniem programów zgodnie z ww. decyzjami.
ROZDZIAŁ 3 5 —INFORMACJE, KOMUNIKACJA I ROZPOWSZECHNIANIE
3 5 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
210000,— _BAR_ 200000,— _BAR_ 170000,— _BAR_ 119000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowania, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienia.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 5 1Publikacje, działania promocyjne i promocja organizacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
269000,— _BAR_ 280000,— _BAR_ 235000,— _BAR_ 58000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w niniejszym rozdziale, w szczególności sprawozdania rocznego, programu prac, katalogu publikacji, glosariusza, bibliografii, w tym koszty papieru, maszynopisania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te pokrywają również wszystkie działania promocyjne (broszury, wydania prasowe, prezentacje, targi handlowe itd.).
3 5 2Ściślejsza współpraca z partnerami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
584000,— _BAR_ 500000,— _BAR_ 625000,— _BAR_ 437000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 5 3Wsparcie techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
111000,— _BAR_ 60000,— _BAR_ 100000,— _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują, oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 5 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
40000,— _BAR_ 20000,— _BAR_ 35000,— _BAR_ 14000,— _BAR_ 0,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
TYTUŁ 3 (STARA NOMENKLATURA)
KOSZTY OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — KOSZTY OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 3 1 — UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Opracowanie dokumentacji operacyjnej
3 0 0 0 _BAR_ Dokumentacja _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 583030,07 _BAR_ 311014,24 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Komputeryzacja _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_ 145832,79 _BAR_ 120121,72 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_ 728862,86 _BAR_ 431135,96 _BAR_
3 0 1 _BAR_ Rozpowszechnianie informacji _BAR_ — _BAR_ 136000 _BAR_ _BAR_ 457000 _BAR_ 769576,12 _BAR_ 243254,48 _BAR_
3 0 2
Projekty dotyczące rozwoju i koordynacji prac badawczych
3 0 2 0 _BAR_ Wydatki na sieć i posiedzenia _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 140000 _BAR_ 502365,02 _BAR_ 378320,61 _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia ustne _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 105000 _BAR_ 204326,42 _BAR_ 88854,42 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 245000 _BAR_ 706691,44 _BAR_ 467175,03 _BAR_
3 0 3 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ — _BAR_ 112000 _BAR_ _BAR_ 900000 _BAR_ 1235861,78 _BAR_ 313719,18 _BAR_
3 0 4 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 567000,— _BAR_ 220166,63 _BAR_
3 0 5 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 120960,— _BAR_ 100650,17 _BAR_
3 0 6 _BAR_ Wizyty badawcze — program Wspólnotowy dla osób odpowiedzialnych za szkolenia zawodowe _BAR_ — _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 350000 _BAR_ 1104935,53 _BAR_ 731875,82 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ 268000 _BAR_ _BAR_ 1982000 _BAR_ 5233887,73 _BAR_ 2507977,27 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0 _BAR_ Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ 268000 _BAR_ _BAR_ 1982000 _BAR_ 5233887,73 _BAR_ 2507977,27 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ — _BAR_ 268000 _BAR_ _BAR_ 1982000 _BAR_ 5233887,73 _BAR_ 2507977,27 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —KOSZTY OPERACYJNE
3 0 0Opracowanie dokumentacji operacyjnej
3 0 0 0Dokumentacja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 583030,07 _BAR_ 311014,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z uruchomieniem systemu informacyjnego i dokumentacyjnego uważanego za niezbędny dla prawidłowego przeprowadzania działań Centrum, kosztów umów o współpracy ze specjalistycznymi instytucjami, kosztów zakupu książek, prenumerat dzienników i gazet i innych opłat (linie telefoniczne, okres eksploatacji) związanych z dostępem do banku danych.
3 0 0 1Komputeryzacja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_ 145832,79 _BAR_ 120121,72 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wszystkich kosztów (w tym np. konsultacje z ekspertami informatycznymi, zakup lub opracowanie oprogramowania, linie telefoniczne, koszty bieżące) związanych z uruchomieniem, administracją i dostępem do bazy danych.
3 0 1Rozpowszechnianie informacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ 136000 _BAR_ _BAR_ 457000 _BAR_ 769576,12 _BAR_ 243254,48 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przygotowania, edycji, publikacji biuletynu na temat szkolenia zawodowego, sprawozdania rocznego i innych publikacji Centrum, w tym np. kosztów papieru, maszynopisania, drukowania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
3 0 2Projekty dotyczące rozwoju i koordynacji prac badawczych
3 0 2 0Wydatki na sieć i posiedzenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 140000 _BAR_ 502365,02 _BAR_ 378320,61 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przygotowania, organizacji i rozwoju sieci i spotkań ekspertów, grup roboczych i konferencji, które służą:
- opracowaniu jasnych celów dla różnorodnych działań podejmowanych przez Centrum,
- zapewnieniu, że śledzi się rozwój tych działań,
- uczeniu się na błędach,
w tym kosztów maszynopisania, drukowania i powielania zlecanych na zewnątrz.
3 0 2 1Wydatki na tłumaczenia ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 105000 _BAR_ 204326,42 _BAR_ 88854,42 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń, diet dziennych i kosztów podróży niezależnych tłumaczy ustnych i personelu technicznego pracującego przy konferencjach, w tym zwrot kosztów za usługi świadczone przez tłumaczy ustnych Komisji, przy czym dotyczy to wszystkich posiedzeń związanych z wdrażaniem programu pracy Centrum.
3 0 3Badania i projekty pilotujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ 112000 _BAR_ _BAR_ 900000 _BAR_ 1235861,78 _BAR_ 313719,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac, w tym koszty maszynopisania zlecanego na zewnątrz.
3 0 4Wydatki na tłumaczenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 567000,— _BAR_ 220166,63 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń związanych z wdrażaniem programu prac Centrum, w tym koszty maszynopisania zlecanego na zewnątrz.
3 0 5Posiedzenia Zarządu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 120960,— _BAR_ 100650,17 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Zarządu i Biura, w tym kosztów podróży i pobytu, wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
3 0 6Wizyty badawcze — program Wspólnotowy dla osób odpowiedzialnych za szkolenia zawodowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 350000 _BAR_ 1104935,53 _BAR_ 731875,82 _BAR_
Uwagi
Rezolucja Rady z dnia 2 czerwca 1983 r. dotycząca środków kstałcenia zawodowego odnoszących się do nowych technologii informacyjnych (Dz.U. C 166 z 25.6.1983, str. 1).
Rezolucja Rady z dnia 11 lipca 1983 r. dotycząca działań w zakresie kstałcenia zawodowego we Wspólnocie Europejskiej w latach osiemdziesiątych (Dz.U. C 193 z 20.7.1983, str. 2).
Decyzja Rady 94/819/WE z dnia 6 grudnia 1994 r. ustanawiająca program działań w celu wdrożenia strategii Wspólnoty Europejskiej w zakresie szkolenia zawodowego (program Leonardo da Vinci, część III.3.b) (Dz.U. L 340 z 29.12.1994, str. 8).
Decyzja Rady 1999/382/WE z dnia 26 kwietnia 1999 roku ustanawiająca drugą fazę Wspólnotowego programu działania w zakresie szkolenia zawodowego "Leonardo da Vinci" (Dz.U. L 146 z 11.6.1999, str. 33).
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów (w tym posiedzeń, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży, tłumaczeń pisemnych) związanych z wprowadzeniem programów zgodnie z ww. decyzjami.
ROZDZIAŁ 3 1 —UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC
3 1 0Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
--------------------------------------------------
Tabela zatrudnienia
Kategoria i stopień _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_
Liczba stanowisk obsadzonych do 31.12.2004 _BAR_ Zatwierdzone _BAR_ Zatwierdzone _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
A 1 - A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A 2 - A*15 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A 3 - A*14 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A 4 - A*12 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_
A 5 - A*11 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
A 6 - A*10 _BAR_ 1 _BAR_ 7 _BAR_ 1 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 5 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
A 7- A*8 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
A 8 - A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ 5 _BAR_
Razem A _BAR_ 15 _BAR_ 20 _BAR_ 15 _BAR_ 25 _BAR_ 15 _BAR_ 29 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B 1 - B*10 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B 2 - B*8 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
B 3 - B*7 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B 4 - B*6 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_
B 5 - B*5 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
Razem B _BAR_ 5 _BAR_ 13 _BAR_ 6 _BAR_ 14 _BAR_ 6 _BAR_ 14 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C 1 - C*6 _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_
C 2 - C*5 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_
C 3 - C*4 _BAR_ 2 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_
C 4 - C*3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
C 5 - C*2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
Razem C _BAR_ 11 _BAR_ 14 _BAR_ 13 _BAR_ 15 _BAR_ 13 _BAR_ 15 _BAR_
D*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D 1 - D*4 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
D 2 - D*3 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
D 3 - D*2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D 4 - D*1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Razem D _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_
Razem _BAR_ 32 _BAR_ 49 _BAR_ 35 _BAR_ 56 _BAR_ 35 _BAR_ 60 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Odbudowy na rok budżetowy 2006
(2006/154/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1
SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ
1 1 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ _BAR_ 267400000 _BAR_ 267780000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 232265524 _BAR_ 232265524 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 267400000 _BAR_ 267780000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 232265524 _BAR_ 232265524 _BAR_
2 _BAR_ POZOSTAŁE SUBWENCJE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5222560 _BAR_ 5222560 _BAR_
3 _BAR_ ŚRODKI POZOSTAŁE Z POPRZEDNICH LAT NA POKRYCIE WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH _BAR_ 2795000 _BAR_ 2795000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
4 _BAR_ RÓŻNE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 1483843 _BAR_ 1483843 _BAR_
5 _BAR_ DOCHODY PRZEZNACZONE NA OKREŚLONE CELE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 239859 _BAR_ 239859 _BAR_
6
ŚRODKI NA RACHUNKACH BANKOWYCH EUROPEJSKIEJ AGENCJI ODBUDOWY NA POCZĄTKU ROKU
6 0 _BAR_ ZE ŚRODKÓW UE _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 151855000 _BAR_ 151855000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
6 1 _BAR_ Z INNYCH ŹRÓDEŁ _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 3960000 _BAR_ 3960000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
6 2 _BAR_ ZE ŚRODKÓW UE I Z INNYCH ŹRÓDEŁ (2004) _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 211708003 _BAR_ 211708003 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 155815000 _BAR_ 155815000 _BAR_ 211708003 _BAR_ 211708003 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 270195000 _BAR_ 270575000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 450919789 _BAR_ 450919789 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 1 — SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
2005–2006
1 1 0 0 _BAR_ Subwencja dla Kosowa — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.03) _BAR_ 5000000 _BAR_ 5000000 _BAR_ 5500000 _BAR_ 5500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 0A _BAR_ Subwencja dla Kosowa — Programy operacyjne (artykuł 22.05.03) _BAR_ 46500000 _BAR_ 50000000 _BAR_ 57000000 _BAR_ 57000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Subwencja dla Serbii — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.02) _BAR_ 10500000 _BAR_ 10500000 _BAR_ 12000000 _BAR_ 12000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 1A _BAR_ Subwencja dla Serbii — Programy operacyjne (artykuł 22.05.02) _BAR_ 144000000 _BAR_ 123500000 _BAR_ 90000000 _BAR_ 90000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Subwencja dla Czarnogóry — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.02) _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 2A _BAR_ Subwencja dla Czarnogóry — Programy operacyjne (artykuł 22.05.02) _BAR_ 18500000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 19000000 _BAR_ 19000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Subwencja dla FYROM — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.01) _BAR_ 4500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 3A _BAR_ Subwencja dla FYROM — Programy operacyjne (artykuł 22.05.01) _BAR_ 30500000 _BAR_ 55880000 _BAR_ 45000000 _BAR_ 45000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Związek Państw Serbii i Czarnogóry — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.02) _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 4A _BAR_ Związek Państw Serbii i Czarnogóry — Programy operacyjne (artykuł 22.05.02) _BAR_ 5900000 _BAR_ _BAR_ 4000000 _BAR_ 4000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 267400000 _BAR_ 267780000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 239000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0A _BAR_ 2004 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 232265524 _BAR_ 232265524 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 267400000 _BAR_ 267780000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 232265524 _BAR_ 232265524 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 267400000 _BAR_ 267780000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 239000000 _BAR_ 232265524 _BAR_ 232265524 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ
1 1 02005–2006
1 1 0 0Subwencja dla Kosowa — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.03)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000000 _BAR_ 5000000 _BAR_ 5500000 _BAR_ 5500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 0ASubwencja dla Kosowa — Programy operacyjne (artykuł 22.05.03)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
46500000 _BAR_ 50000000 _BAR_ 57000000 _BAR_ 57000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 1Subwencja dla Serbii — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.02)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10500000 _BAR_ 10500000 _BAR_ 12000000 _BAR_ 12000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 1ASubwencja dla Serbii — Programy operacyjne (artykuł 22.05.02)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
144000000 _BAR_ 123500000 _BAR_ 90000000 _BAR_ 90000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 2Subwencja dla Czarnogóry — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.02)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 2ASubwencja dla Czarnogóry — Programy operacyjne (artykuł 22.05.02)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
18500000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 19000000 _BAR_ 19000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 3Subwencja dla FYROM — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.01)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
4500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 3ASubwencja dla FYROM — Programy operacyjne (artykuł 22.05.01)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30500000 _BAR_ 55880000 _BAR_ 45000000 _BAR_ 45000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 4Związek Państw Serbii i Czarnogóry — Wydatki administracyjne (artykuł 22.05.02)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 4AZwiązek Państw Serbii i Czarnogóry — Programy operacyjne (artykuł 22.05.02)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5900000 _BAR_ _BAR_ 4000000 _BAR_ 4000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0A2004
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 232265524 _BAR_ 232265524 _BAR_
TYTUŁ 2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5222560 _BAR_ 5222560 _BAR_
TYTUŁ 3
ŚRODKI POZOSTAŁE Z POPRZEDNICH LAT NA POKRYCIE WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2795000 _BAR_ 2795000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 4
RÓŻNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 1483843 _BAR_ 1483843 _BAR_
TYTUŁ 5
DOCHODY PRZEZNACZONE NA OKREŚLONE CELE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 239859 _BAR_ 239859 _BAR_
TYTUŁ 6
ŚRODKI NA RACHUNKACH BANKOWYCH EUROPEJSKIEJ AGENCJI ODBUDOWY NA POCZĄTKU ROKU
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 151855000 _BAR_ 151855000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 1 _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 3960000 _BAR_ 3960000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 211708003 _BAR_ 211708003 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 155815000 _BAR_ 155815000 _BAR_ 211708003 _BAR_ 211708003 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 270195000 _BAR_ 270575000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 450919789 _BAR_ 450919789 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —ZE ŚRODKÓW UE
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 151855000 _BAR_ 151855000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 6 1 —Z INNYCH ŹRÓDEŁ
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 3960000 _BAR_ 3960000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 6 2 —ZE ŚRODKÓW UE I Z INNYCH ŹRÓDEŁ (2004)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 211708003 _BAR_ 211708003 _BAR_
WYDATKI
Uwagi
2004–2005: Środki na zobowiązania i płatności są takie same dla tytułu 1 i 2 ponieważ są one środkami niezróżnicowanymi.
2004: Liczby w tytule 1 i 2 obejmują płatności znajdujące się pod środkami C8 na 2005 r. do 21.11.2005.
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 17495000 _BAR_ 17495000 _BAR_ 17428000 _BAR_ 17428000 _BAR_ 16817540 _BAR_ 16817540 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 570000 _BAR_ 570000 _BAR_ 487182 _BAR_ 487182 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 276000 _BAR_ 276000 _BAR_ 284000 _BAR_ 284000 _BAR_ 93148 _BAR_ 93148 _BAR_
1 5 _BAR_ INNE WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 108000 _BAR_ 108000 _BAR_ 73098 _BAR_ 73098 _BAR_
1 6 _BAR_ POMOC SPOŁECZNA _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 31579 _BAR_ 31579 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 4751 _BAR_ 4751 _BAR_
1 9 _BAR_ REZERWA NA TYTUŁ 1 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18540000 _BAR_ 18540000 _BAR_ 18481000 _BAR_ 18481000 _BAR_ 17507298 _BAR_ 17507298 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE _BAR_ 3729000 _BAR_ 3729000 _BAR_ 3890000 _BAR_ 3890000 _BAR_ 3609744 _BAR_ 3609744 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 655000 _BAR_ 655000 _BAR_ 666000 _BAR_ 666000 _BAR_ 522053 _BAR_ 522053 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 402000 _BAR_ 402000 _BAR_ 513000 _BAR_ 513000 _BAR_ 373344 _BAR_ 373344 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE _BAR_ 586000 _BAR_ 586000 _BAR_ 666000 _BAR_ 666000 _BAR_ 575502 _BAR_ 575502 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 735000 _BAR_ 735000 _BAR_ 926000 _BAR_ 926000 _BAR_ 1023255 _BAR_ 1023255 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA I NARADY _BAR_ 138000 _BAR_ 138000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 89177 _BAR_ 89177 _BAR_
2 9 _BAR_ REZERWA NA TYTUŁ 2 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6255000 _BAR_ 6255000 _BAR_ 6831000 _BAR_ 6831000 _BAR_ 6193075 _BAR_ 6193075 _BAR_
3
PROJEKTY
3 1 _BAR_ PROGRAMY DLA KOSOWA _BAR_ 46500000 _BAR_ 50000000 _BAR_ 78497000 _BAR_ 78497000 _BAR_ 88304760 _BAR_ 88304760 _BAR_
3 2 _BAR_ PROGRAMY DLA SERBII _BAR_ 149900000 _BAR_ 123500000 _BAR_ 150000000 _BAR_ 150000000 _BAR_ 115416247 _BAR_ 115416247 _BAR_
3 3 _BAR_ PROGRAMY DLA CZARNOGÓRY _BAR_ 18500000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 14100000 _BAR_ 14100000 _BAR_ 13498483 _BAR_ 13498483 _BAR_
3 4 _BAR_ PROGRAMY DLA BYŁEJ JUGOSŁOWIAŃSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII _BAR_ 30500000 _BAR_ 55880000 _BAR_ 65483000 _BAR_ 65483000 _BAR_ 34119678 _BAR_ 34119678 _BAR_
3 5 _BAR_ INNE ŹRÓDŁA _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 3960000 _BAR_ 3960000 _BAR_ 17625640 _BAR_ 17625640 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 245400000 _BAR_ 245780000 _BAR_ 312040000 _BAR_ 312040000 _BAR_ 268964809 _BAR_ 268964809 _BAR_
4
NADWYŻKA DO WYKORZYSTANIA W NASTĘPNYM ROKU
4 0 _BAR_ NADWYŻKA DO WYKORZYSTANIA W NASTĘPNYM ROKU _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 57463000 _BAR_ 57463000 _BAR_ 158254607 _BAR_ 158254607 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 57463000 _BAR_ 57463000 _BAR_ 158254607 _BAR_ 158254607 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 270195000 _BAR_ 270575000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 450919789 _BAR_ 450919789 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — INNE WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM
ROZDZIAŁ 1 6 — POMOC SPOŁECZNA
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
ROZDZIAŁ 1 9 — REZERWA NA TYTUŁ 1
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Urzędnicy i pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 8685000 _BAR_ 8685000 _BAR_ 8441000 _BAR_ 8441000 _BAR_ 8973031 _BAR_ 8973031 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 613000 _BAR_ 613000 _BAR_ 599000 _BAR_ 599000 _BAR_ 596968 _BAR_ 596968 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 1135538 _BAR_ 1135538 _BAR_ 1194270 _BAR_ 1194270 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie dla członków personelu tymczasowego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 531 _BAR_ 531 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 10398000 _BAR_ 10398000 _BAR_ 10175538 _BAR_ 10175538 _BAR_ 10764800 _BAR_ 10764800 _BAR_
1 1 1
Personel pomocniczy i lokalny
1 1 1 0 _BAR_ Wynagrodzenia i ubezpieczenie personelu pomocniczego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Wynagrodzenia, ubezpieczenie i praca w godzinach nadliczbowych personelu lokalnego _BAR_ 4530000 _BAR_ 4530000 _BAR_ 4884000 _BAR_ 4884000 _BAR_ 4594960 _BAR_ 4594960 _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Agenci kontraktowi _BAR_ 800000 _BAR_ 800000 _BAR_ 518000 _BAR_ 518000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 5330000 _BAR_ 5330000 _BAR_ 5402000 _BAR_ 5402000 _BAR_ 4594960 _BAR_ 4594960 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla członków personelu tymczasowego
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenia zdrowotne dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 272000 _BAR_ 272000 _BAR_ 263000 _BAR_ 263000 _BAR_ 283784 _BAR_ 283784 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_ 66496 _BAR_ 66496 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 88500 _BAR_ 88500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 443000 _BAR_ 443000 _BAR_ 436000 _BAR_ 436000 _BAR_ 438780 _BAR_ 438780 _BAR_
1 1 4
Różne świadczenia i dodatki dla członków personelu tymczasowego
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 397 _BAR_ 397 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Specjalne dodatki dla księgowych i administratorów kont imprest _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Roczne koszty podróży _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 266000 _BAR_ 266000 _BAR_ 257689 _BAR_ 257689 _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Koszty podróży w ramach urlopu wypoczynkowego _BAR_ 28000 _BAR_ 28000 _BAR_ 31000 _BAR_ 31000 _BAR_ 15651 _BAR_ 15651 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 280000 _BAR_ 280000 _BAR_ 299000 _BAR_ 299000 _BAR_ 273737 _BAR_ 273737 _BAR_
1 1 5
Praca członków personelu tymczasowego w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0 _BAR_ Praca w godzinach nadliczbowych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 6
Odprawy i inne dodatki
1 1 6 0 _BAR_ Odprawy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 6 1 _BAR_ Inne dodatki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 6 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 7
Usługi dodatkowe
1 1 7 0 _BAR_ Usługi tłumaczeń ustnych i pisemnych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Pozostałe usługi zewnętrzne, w tym wydatki związane z zarządzaniem kosztami Komisji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 8
Świadczenia i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy oraz przeniesieniem
1 1 8 0 _BAR_ Wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 215000 _BAR_ 215000 _BAR_ 239000 _BAR_ 239000 _BAR_ 171346 _BAR_ 171346 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży związane z podjęciem i zakończeniem stosunku pracy _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 22051 _BAR_ 22051 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, ponowne urządzenie i na przeniesienie dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 354000 _BAR_ 354000 _BAR_ 343962 _BAR_ 343962 _BAR_ 257445 _BAR_ 257445 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 304000 _BAR_ 304000 _BAR_ 330000 _BAR_ 330000 _BAR_ 194546 _BAR_ 194546 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 99500 _BAR_ 99500 _BAR_ 45696 _BAR_ 45696 _BAR_
1 1 8 5 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne: tymczasowe zakwaterowanie dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 24128 _BAR_ 24128 _BAR_
1 1 8 6 _BAR_ Koszty podróży związane z zakończeniem stosunku pracy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 1030000 _BAR_ 1030000 _BAR_ 1085462 _BAR_ 1085462 _BAR_ 715212 _BAR_ 715212 _BAR_
1 1 9
Wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ 14000 _BAR_ 14000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30051 _BAR_ 30051 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 14000 _BAR_ 14000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30051 _BAR_ 30051 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 17495000 _BAR_ 17495000 _BAR_ 17428000 _BAR_ 17428000 _BAR_ 16817540 _BAR_ 16817540 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty _BAR_ 580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 570000 _BAR_ 570000 _BAR_ 487182 _BAR_ 487182 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 570000 _BAR_ 570000 _BAR_ 487182 _BAR_ 487182 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 570000 _BAR_ 570000 _BAR_ 487182 _BAR_ 487182 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0
Restauracje i stołówki
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 23000 _BAR_ 23000 _BAR_ 12298 _BAR_ 12298 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 23000 _BAR_ 23000 _BAR_ 12298 _BAR_ 12298 _BAR_
1 4 1
Służba medyczna
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna: roczne badania lekarskie i drobne usługi medyczne _BAR_ 36000 _BAR_ 36000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 22281 _BAR_ 22281 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 36000 _BAR_ 36000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 22281 _BAR_ 22281 _BAR_
1 4 2
Kursy językowe, przekwalifikowanie i doskonalenie zawodowe
1 4 2 0 _BAR_ Kursy językowe i doskonalenie zawodowe _BAR_ 216000 _BAR_ 216000 _BAR_ 223000 _BAR_ 223000 _BAR_ 58569 _BAR_ 58569 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 216000 _BAR_ 216000 _BAR_ 223000 _BAR_ 223000 _BAR_ 58569 _BAR_ 58569 _BAR_
1 4 3
Inne wydatki
1 4 3 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 276000 _BAR_ 276000 _BAR_ 284000 _BAR_ 284000 _BAR_ 93148 _BAR_ 93148 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 0
Wydatki na zarządzanie
1 5 0 0 _BAR_ Wydatki na zarządzanie kosztami Komisji _BAR_ 74000 _BAR_ 74000 _BAR_ 63000 _BAR_ 63000 _BAR_ 46500 _BAR_ 46500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 0 — Razem _BAR_ 74000 _BAR_ 74000 _BAR_ 63000 _BAR_ 63000 _BAR_ 46500 _BAR_ 46500 _BAR_
1 5 1
Usługi dodatkowe
1 5 1 0 _BAR_ Koszty tłumaczeń ustnych _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 280 _BAR_ 280 _BAR_
1 5 1 1 _BAR_ Pozostałe usługi zewnętrzne _BAR_ 41000 _BAR_ 41000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 26318 _BAR_ 26318 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 1 — Razem _BAR_ 46000 _BAR_ 46000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 26598 _BAR_ 26598 _BAR_
1 5 2
Wymiana personelu między Agencją a sektorem publicznym/prywatnym
1 5 2 0 _BAR_ Krajowi i międzynarodowi urzędnicy oraz personel sektora prywatnego czasowo oddelegowany do Agencji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy instytucji czasowo przypisani do krajowych służb cywilnych, organizacji międzynarodowych lub do instytucji i przedsiębiorstw sektora publicznego lub prywatnego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 108000 _BAR_ 108000 _BAR_ 73098 _BAR_ 73098 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6
1 6 0
Zapomogi losowe
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 6 1
Imprezy
1 6 1 0 _BAR_ Imprezy _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 31579 _BAR_ 31579 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 1 — Razem _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 31579 _BAR_ 31579 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 42000 _BAR_ 42000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 31579 _BAR_ 31579 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0
Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 4751 _BAR_ 4751 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 4751 _BAR_ 4751 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 4751 _BAR_ 4751 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9
1 9 0
Rezerwa na Tytuł 1
1 9 0 0 _BAR_ Rezerwa na Tytuł 1 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18540000 _BAR_ 18540000 _BAR_ 18481000 _BAR_ 18481000 _BAR_ 17507298 _BAR_ 17507298 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Urzędnicy i pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
8685000 _BAR_ 8685000 _BAR_ 8441000 _BAR_ 8441000 _BAR_ 8973031 _BAR_ 8973031 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 63, mające zastosowanie zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 2667/2000, zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2454/1999.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze członków personelu tymczasowego zajmujących stanowiska zgodnie z planem zatrudnienia.
1 1 0 1Dodatki rodzinne dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
613000 _BAR_ 613000 _BAR_ 599000 _BAR_ 599000 _BAR_ 596968 _BAR_ 596968 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 oraz rozdział I jego załącznika VII oraz jego załącznik X, mający zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków rodzinnych, które obejmują:
- dodatek na rodzinę,
- dodatek na dzieci pozostające na utrzymaniu rodziców,
- dodatek na kształcenie,
członków personelu tymczasowego.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1100000 _BAR_ 1100000 _BAR_ 1135538 _BAR_ 1135538 _BAR_ 1194270 _BAR_ 1194270 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 i art. 4 jego załącznika VII oraz jego załącznik X, mający zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju dla członków personelu tymczasowego.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 531 _BAR_ 531 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków stałych/sekretarskich dla członków personelu tymczasowego zaliczonych do kategorii C i zatrudnionych w charakterze maszynistek, stenotypistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu wydawniczego, kierowników lub szefów sekretariatów.
1 1 1Personel pomocniczy i lokalny
1 1 1 0Wynagrodzenia i ubezpieczenie personelu pomocniczego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i Tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych personelu pomocniczego. Pracownicy ci zatrudniani są w zastępstwie członków personelu tymczasowego, którzy czasowo nie mogą wykonywać swoich obowiązków oraz jako wsparcie personelu zwłaszcza podczas sesji miesięcznych, w szczególności jako uzupełnienie personelu technicznego (drukowanie, powielanie, dystrybucja, kurierzy, sprzęt audiowizualny).
Środki te obejmują również wynagrodzenie personelu medycznego i paramedycznego, opłacanego w ramach systemu świadczenia usług.
1 1 1 1Wynagrodzenia, ubezpieczenie i praca w godzinach nadliczbowych personelu lokalnego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
4530000 _BAR_ 4530000 _BAR_ 4884000 _BAR_ 4884000 _BAR_ 4594960 _BAR_ 4594960 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i Tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych pracowników lokalnych, a także na pokrycie kosztów związanych z pracą w godzinach nadliczbowych.
1 1 1 3Agenci kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
800000 _BAR_ 800000 _BAR_ 518000 _BAR_ 518000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 3 i jego Tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia, dodatki i oszkodowania oraz składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne.
Kwoty wyrównania, kosztów zatrudnienia, kosztów podróży i diet dziennych ujęte są odpowiednio w pozycjach 1 1 9 0, 1 1 8 0, 1 1 8 1 i 1 1 8 4.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla członków personelu tymczasowego
1 1 3 0Ubezpieczenia zdrowotne dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
272000 _BAR_ 272000 _BAR_ 263000 _BAR_ 263000 _BAR_ 283784 _BAR_ 283784 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72 i art. 24 jego załącznika X, mające zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek pracodawcy na ubezpieczenia zdrowotne dla członków personelu tymczasowego.
1 1 3 1Ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
66000 _BAR_ 66000 _BAR_ 68000 _BAR_ 68000 _BAR_ 66496 _BAR_ 66496 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73 i 15 jego załącznika VII oraz art. 25 jego załącznika X, mający zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych,
- dodatkowe wydatki ponoszone przez członków personelu tymczasowego.
1 1 3 2Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 88500 _BAR_ 88500 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1), w szczególności art. 28a.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek pracodawcy na ubezpieczenia na wypadek bezrobocia dla członków personelu tymczasowego.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki dla członków personelu tymczasowego
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 397 _BAR_ 397 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są dla członków personelu tymczasowego i obejmują:
- dodatki z tytułu narodzin dziecka
- i zasiłki w przypadku śmierci urzędnika:
- na pokrycie pełnego wynagrodzenia urzędnika przez 3 miesiące po śmierci,
- na pokrycie kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 2Specjalne dodatki dla księgowych i administratorów kont imprest
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie specjalnych dodatków dla członków personelu tymczasowego zajmujących stanowisko księgowych i administratorów kont imprest.
1 1 4 3Roczne koszty podróży
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
250000 _BAR_ 250000 _BAR_ 266000 _BAR_ 266000 _BAR_ 257689 _BAR_ 257689 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów podróży przysługującego funkcjonariuszom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia z zastrzeżeniem poniższych warunków:
- raz do roku, gdy odległość transportem kolejowym mieści się w przedziale od 50 do 725 km,
- dwa razy do roku, gdy odległość transportem kolejowym wynosi co najmniej 725 km.
1 1 4 4Koszty podróży w ramach urlopu wypoczynkowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
28000 _BAR_ 28000 _BAR_ 31000 _BAR_ 31000 _BAR_ 15651 _BAR_ 15651 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 jego załącznika X, mający zastosowanie do Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów podróży przysługującego funkcjonariuszom czasowym, z miejsca zatrudnienia do zatwierdzonego miejsca urlopu.
1 1 5Praca członków personelu tymczasowego w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0Praca w godzinach nadliczbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków stałych i wynagrodzenia godzinnego dla członków personelu tymczasowego zaliczanych do kategorii C i D, którym niemożliwe było zrekompensowanie przepracowanych nadgodzin przyznaniem czasu wolnego.
1 1 6Odprawy i inne dodatki
1 1 6 0Odprawy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 39 i 40.
1 1 6 1Inne dodatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych dodatków przeznaczonych dla innych pracowników.
1 1 7Usługi dodatkowe
1 1 7 0Usługi tłumaczeń ustnych i pisemnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 7 1Pozostałe usługi zewnętrzne, w tym wydatki związane z zarządzaniem kosztami Komisji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 8Świadczenia i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy oraz przeniesieniem
1 1 8 0Wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
215000 _BAR_ 215000 _BAR_ 239000 _BAR_ 239000 _BAR_ 171346 _BAR_ 171346 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 27 do 31 i art. 33 oraz jego załącznik III.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z badaniami lekarskimi kandydatów na członków personelu tymczasowego i innych pracowników oraz kosztów ogłoszeń reklamowych, agencji zatrudnienia i kosztów podróży dla kandydatów przyjeżdżających na rozmowy kwalifikacyjne.
1 1 8 1Koszty podróży związane z podjęciem i zakończeniem stosunku pracy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 22051 _BAR_ 22051 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów podróży przysługującego funkcjonariuszom czasowym (i ich rodzinom), którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, zostali przeniesieni do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub dla funkcjonariuszy, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, ponowne urządzenie i na przeniesienie dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
354000 _BAR_ 354000 _BAR_ 343962 _BAR_ 343962 _BAR_ 257445 _BAR_ 257445 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 24 oraz regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności rozdział 4, sekcja 2 jego załącznika X, mające zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki i urządzenia miejsca zamieszkania poniesionych przez członków personelu tymczasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, zostali przeniesieni do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub dla funkcjonariuszy, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
304000 _BAR_ 304000 _BAR_ 330000 _BAR_ 330000 _BAR_ 194546 _BAR_ 194546 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 i art. 9 jego załącznika VII oraz rozdział 4, sekcja 2 jego załącznika X, mające zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki poniesionych przez członków personelu tymczasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, zostali przeniesieni do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub dla funkcjonariuszy, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 99500 _BAR_ 99500 _BAR_ 45696 _BAR_ 45696 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 i art. 10 jego załącznika VII oraz rozdział 4, sekcja 2 jego załącznika X, mające zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na wypłatę tymczasowych diet dziennych funkcjonariuszom czasowym, którzy przedłożą dowody na to, iż musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub przeniesieniem do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji.
1 1 8 5Tymczasowe diety dzienne: tymczasowe zakwaterowanie dla członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 24128 _BAR_ 24128 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 18 jego załącznika X, mający zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tymczasowego zakwaterowania członków personelu tymczasowego, którzy przedłożą dowody na to, iż musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub przeniesieniem do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji.
1 1 8 6Koszty podróży związane z zakończeniem stosunku pracy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 9Wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0Wyrównanie wynagrodzeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
14000 _BAR_ 14000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30051 _BAR_ 30051 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65 oraz art. 17 ust. 3 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównania wynagrodzeń członków personelu tymczasowego.
Środki te przeznaczone są również na zmianę, przez zastosowanie wskaźnika korygującego, części wynagrodzenia przekazywanego do kraju innego niż kraj zatrudnienia.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty
1 3 0 0Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
580000 _BAR_ 580000 _BAR_ 570000 _BAR_ 570000 _BAR_ 487182 _BAR_ 487182 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 11 i 13 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłat dziennych diet przysługujących podczas podróży służbowych i wydatków towarzyszących poniesionych z tytułu podróży służbowej, w tym koszty podróży na roczne badania lekarskie i posiedzenia komitetu pracowniczego dla personelu Agencji zatrudnionego na podstawie regulaminu pracowniczego i dla ekspertów oraz krajowych i międzynarodowych urzędników oddelegowanych do Agencji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
24000 _BAR_ 24000 _BAR_ 23000 _BAR_ 23000 _BAR_ 12298 _BAR_ 12298 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia i materiałów zużywalnych dla restauracji i stołówek.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna: roczne badania lekarskie i drobne usługi medyczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
36000 _BAR_ 36000 _BAR_ 37000 _BAR_ 37000 _BAR_ 22281 _BAR_ 22281 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 59 (badania lekarskie w związku z urlopem chorobowym i profilaktyczne badania lekarskie) oraz art. 8 załącznika II (komisja orzekająca o niezdolności do pracy).
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów rocznych kontrolnych badań lekarskich wykonywanych lokalnie, innych badań i szczepień oraz drobnego sprzętu medycznego i materiałów.
1 4 2Kursy językowe, przekwalifikowanie i doskonalenie zawodowe
1 4 2 0Kursy językowe i doskonalenie zawodowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
216000 _BAR_ 216000 _BAR_ 223000 _BAR_ 223000 _BAR_ 58569 _BAR_ 58569 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kursów językowych i doskonalenia zawodowego dla członków personelu tymczasowego i innych pracowników.
1 4 3Inne wydatki
1 4 3 0Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów socjalno-medycznych.
ROZDZIAŁ 1 5 —INNE WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM
1 5 0Wydatki na zarządzanie
1 5 0 0Wydatki na zarządzanie kosztami Komisji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
74000 _BAR_ 74000 _BAR_ 63000 _BAR_ 63000 _BAR_ 46500 _BAR_ 46500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zarządzaniem kosztów Komisji.
1 5 1Usługi dodatkowe
1 5 1 0Koszty tłumaczeń ustnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 280 _BAR_ 280 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług zewnętrznych tłumaczy ustnych i urzędników zaangażowanych w prace związane z konferencjami, które nie mogą być wykonane przez członków personelu tymczasowego.
1 5 1 1Pozostałe usługi zewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
41000 _BAR_ 41000 _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 26318 _BAR_ 26318 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów pozostałych usług zewnętrznych, w tym różnych kosztów ubezpieczenia związanych z wydatkami na personel (ubezpieczenie personelu przebywającego w podróży służbowej, ubezpieczenie księgowych i inne ubezpieczenia).
1 5 2Wymiana personelu między Agencją a sektorem publicznym/prywatnym
1 5 2 0Krajowi i międzynarodowi urzędnicy oraz personel sektora prywatnego czasowo oddelegowany do Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów krajowych urzędników i innych specjalistów oddelegowanych lub zatrudnionych w Agencji do tymczasowych zleceń lub którym zlecono krótkoterminowe konsultacje, w szczególności w celu wzmocnienia współpracy z administracjami państwowymi i opracowania protokołów technicznych.
1 5 2 1Urzędnicy instytucji czasowo przypisani do krajowych służb cywilnych, organizacji międzynarodowych lub do instytucji i przedsiębiorstw sektora publicznego lub prywatnego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 38.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatkowych wydatków związanych z oddelegowaniem członków personelu tymczasowego i obejmują dodatki oraz zwrot wydatków przewidzianych w związku z oddelegowaniem.
ROZDZIAŁ 1 6 —POMOC SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 76.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zapomóg dla członków personelu tymczasowego i innych pracowników znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej.
1 6 1Imprezy
1 6 1 0Imprezy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
42000 _BAR_ 42000 _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 31579 _BAR_ 31579 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów funkcji społecznych na rzecz personelu Agencji i ich rodzin.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
17000 _BAR_ 17000 _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 4751 _BAR_ 4751 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów personelu zatrudnionego w rezydencji Dyrektora Agencji i wydatków związanych z przyjęciami i na cele reprezentacyjne Dyrektora Agencji (i innych członków Rady Zarządzającej).
ROZDZIAŁ 1 9 —REZERWA NA TYTUŁ 1
1 9 0Rezerwa na Tytuł 1
1 9 0 0Rezerwa na Tytuł 1
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa na Tytuł 1.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
ROZDZIAŁ 2 1 — PRZETWARZANIE DANYCH
ROZDZIAŁ 2 2 — MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA POSIEDZENIA I NARADY
ROZDZIAŁ 2 9 — REZERWA NA TYTUŁ 2
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Czynsz
2 0 0 0 _BAR_ Czynsz za pomieszczenia biurowe _BAR_ 914000 _BAR_ 914000 _BAR_ 909000 _BAR_ 909000 _BAR_ 826264 _BAR_ 826264 _BAR_
2 0 0 1 _BAR_ Czynsz — zakwaterowanie członków personelu tymczasowego _BAR_ 1330000 _BAR_ 1330000 _BAR_ 1323000 _BAR_ 1323000 _BAR_ 1339641 _BAR_ 1339641 _BAR_
2 0 0 2 _BAR_ Czynsz — rezydencja _BAR_ 27000 _BAR_ 27000 _BAR_ 27000 _BAR_ 27000 _BAR_ 35918 _BAR_ 35918 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 2271000 _BAR_ 2271000 _BAR_ 2259000 _BAR_ 2259000 _BAR_ 2201823 _BAR_ 2201823 _BAR_
2 0 1
Ubezpieczenie
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 62000 _BAR_ 62000 _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 5416 _BAR_ 5416 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 62000 _BAR_ 62000 _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 5416 _BAR_ 5416 _BAR_
2 0 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna, ogrzewanie i olej opałowy na potrzeby generatora _BAR_ 173000 _BAR_ 173000 _BAR_ 165000 _BAR_ 165000 _BAR_ 125808 _BAR_ 125808 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 173000 _BAR_ 173000 _BAR_ 165000 _BAR_ 165000 _BAR_ 125808 _BAR_ 125808 _BAR_
2 0 3
Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów oraz instalacji i sprzętu biurowego _BAR_ 314000 _BAR_ 314000 _BAR_ 309000 _BAR_ 309000 _BAR_ 279879 _BAR_ 279879 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 314000 _BAR_ 314000 _BAR_ 309000 _BAR_ 309000 _BAR_ 279879 _BAR_ 279879 _BAR_
2 0 4
Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 103000 _BAR_ 103000 _BAR_ 124156 _BAR_ 124156 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 103000 _BAR_ 103000 _BAR_ 124156 _BAR_ 124156 _BAR_
2 0 5
Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: urządzenia do ochrony bezpieczeństwa _BAR_ 62000 _BAR_ 62000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_ 36599 _BAR_ 36599 _BAR_
2 0 5 1 _BAR_ Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: usługi ochroniarskie _BAR_ 787000 _BAR_ 787000 _BAR_ 916000 _BAR_ 916000 _BAR_ 832671 _BAR_ 832671 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 849000 _BAR_ 849000 _BAR_ 992000 _BAR_ 992000 _BAR_ 869270 _BAR_ 869270 _BAR_
2 0 7
Budowa budynków
2 0 7 0 _BAR_ Budowa budynków _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 7 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
2 0 8
Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
2 0 8 0 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 8 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
2 0 9
Inne wydatki
2 0 9 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ _BAR_ _BAR_ 13000 _BAR_ 13000 _BAR_ 3392 _BAR_ 3392 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ _BAR_ _BAR_ 13000 _BAR_ 13000 _BAR_ 3392 _BAR_ 3392 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 3729000 _BAR_ 3729000 _BAR_ 3890000 _BAR_ 3890000 _BAR_ 3609744 _BAR_ 3609744 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Sprzęt, koszt sprzętu i operacji przetwarzania danych
2 1 0 0 _BAR_ Zakup sprzętu komputerowego _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 134772 _BAR_ 134772 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Oprogramowanie _BAR_ 360000 _BAR_ 360000 _BAR_ 371000 _BAR_ 371000 _BAR_ 351207 _BAR_ 351207 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Pozostałe usługi zewnętrzne _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Obsługa i naprawa sprzętu komputerowego _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 11074 _BAR_ 11074 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 655000 _BAR_ 655000 _BAR_ 666000 _BAR_ 666000 _BAR_ 522053 _BAR_ 522053 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 655000 _BAR_ 655000 _BAR_ 666000 _BAR_ 666000 _BAR_ 522053 _BAR_ 522053 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0 _BAR_ Instalacje i sprzęt techniczny _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 51452 _BAR_ 51452 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 51452 _BAR_ 51452 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Meble biurowe, mieszkaniowe i meble do rezydencji _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 32550 _BAR_ 32550 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 32550 _BAR_ 32550 _BAR_
2 2 3
Środki transportu
2 2 3 0 _BAR_ Zakup i długoterminowa dzierżawa środków transportu _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 149872 _BAR_ 149872 _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Przeglądy, obsługa i naprawa oraz inne wydatki związane ze środkami transportu _BAR_ 72000 _BAR_ 72000 _BAR_ 87000 _BAR_ 87000 _BAR_ 45332 _BAR_ 45332 _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie pojazdów _BAR_ 83000 _BAR_ 83000 _BAR_ 103000 _BAR_ 103000 _BAR_ 20756 _BAR_ 20756 _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Wydatki na paliwo _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 34567 _BAR_ 34567 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 205000 _BAR_ 205000 _BAR_ 299000 _BAR_ 299000 _BAR_ 250527 _BAR_ 250527 _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Wydatki na bibliotekę, zakup książek, prenumeratę dzienników i czasopism _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 58000 _BAR_ 58000 _BAR_ 38815 _BAR_ 38815 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 58000 _BAR_ 58000 _BAR_ 38815 _BAR_ 38815 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 402000 _BAR_ 402000 _BAR_ 513000 _BAR_ 513000 _BAR_ 373344 _BAR_ 373344 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 128000 _BAR_ 128000 _BAR_ 127000 _BAR_ 127000 _BAR_ 117055 _BAR_ 117055 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 128000 _BAR_ 128000 _BAR_ 127000 _BAR_ 127000 _BAR_ 117055 _BAR_ 117055 _BAR_
2 3 1
Opłaty finansowe
2 3 1 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 93000 _BAR_ 93000 _BAR_ 80944 _BAR_ 80944 _BAR_
2 3 1 1 _BAR_ Różnice kursów walutowych _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 11000 _BAR_ 11000 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 1 — Razem _BAR_ 48000 _BAR_ 48000 _BAR_ 104000 _BAR_ 104000 _BAR_ 80951 _BAR_ 80951 _BAR_
2 3 2
Różne wydatki prawne
2 3 2 0 _BAR_ Różne wydatki prawne _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 28430 _BAR_ 28430 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 28430 _BAR_ 28430 _BAR_
2 3 3
Odszkodowania
2 3 3 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
2 3 4
Inne wydatki administracyjne
2 3 4 0 _BAR_ Różne ubezpieczenia, transport towarów, przeprowadzki wewnętrzne i koszty związane z ich obsługą _BAR_ 26000 _BAR_ 26000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 20983 _BAR_ 20983 _BAR_
2 3 4 1 _BAR_ Odzież służbowa i robocza _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 9151 _BAR_ 9151 _BAR_
2 3 4 2 _BAR_ Usługi tłumaczeń _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 33000 _BAR_ 33000 _BAR_ 15697 _BAR_ 15697 _BAR_
2 3 4 3 _BAR_ Wydawnictwa urzędowe, publikacja ogłoszeń o przetargach i kopiowanie dokumentów _BAR_ 98000 _BAR_ 98000 _BAR_ 119000 _BAR_ 119000 _BAR_ 89909 _BAR_ 89909 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 185000 _BAR_ 185000 _BAR_ 193000 _BAR_ 193000 _BAR_ 135740 _BAR_ 135740 _BAR_
2 3 5
Działania komunikacyjne i informacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Działania komunikacyjne i informacyjne _BAR_ 169000 _BAR_ 169000 _BAR_ 186000 _BAR_ 186000 _BAR_ 213326 _BAR_ 213326 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 169000 _BAR_ 169000 _BAR_ 186000 _BAR_ 186000 _BAR_ 213326 _BAR_ 213326 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 586000 _BAR_ 586000 _BAR_ 666000 _BAR_ 666000 _BAR_ 575502 _BAR_ 575502 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń _BAR_ 53000 _BAR_ 53000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 35144 _BAR_ 35144 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 53000 _BAR_ 53000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 35144 _BAR_ 35144 _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 576000 _BAR_ 576000 _BAR_ 750000 _BAR_ 750000 _BAR_ 820890 _BAR_ 820890 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup, instalacja i utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych _BAR_ 106000 _BAR_ 106000 _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 167221 _BAR_ 167221 _BAR_
2 4 1 2 _BAR_ Utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 682000 _BAR_ 682000 _BAR_ 870000 _BAR_ 870000 _BAR_ 988111 _BAR_ 988111 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 735000 _BAR_ 735000 _BAR_ 926000 _BAR_ 926000 _BAR_ 1023255 _BAR_ 1023255 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0
Posiedzenia i narady
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia Rady Zarządzającej _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 80444 _BAR_ 80444 _BAR_
2 5 0 1 _BAR_ Inne narady _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8733 _BAR_ 8733 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 138000 _BAR_ 138000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 89177 _BAR_ 89177 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 138000 _BAR_ 138000 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_ 89177 _BAR_ 89177 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 9
2 9 0
Rezerwa na określone cele w ramach Tytułu 2
2 9 0 0 _BAR_ Rezerwa na Tytuł 2 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 9 0 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 9 — RAZEM _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6255000 _BAR_ 6255000 _BAR_ 6831000 _BAR_ 6831000 _BAR_ 6193075 _BAR_ 6193075 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
2 0 0Czynsz
2 0 0 0Czynsz za pomieszczenia biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
914000 _BAR_ 914000 _BAR_ 909000 _BAR_ 909000 _BAR_ 826264 _BAR_ 826264 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za czynsz i użytkowanie gruntu związane z zajmowanymi budynkami służbowymi lub ich częściami oraz wynajem sal konferencyjnych, magazynów, garaży i parkingów.
2 0 0 1Czynsz — zakwaterowanie członków personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
1330000 _BAR_ 1330000 _BAR_ 1323000 _BAR_ 1323000 _BAR_ 1339641 _BAR_ 1339641 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23 jego załącznika X, mający zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na opłaty czynszu zakwaterowania członków personelu tymczasowego i związanych z tym kosztów.
2 0 0 2Czynsz — rezydencja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
27000 _BAR_ 27000 _BAR_ 27000 _BAR_ 27000 _BAR_ 35918 _BAR_ 35918 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23 jego załącznika X, mający zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na opłaty czynszu za rezydencję Dyrektora.
2 0 1Ubezpieczenie
2 0 1 0Ubezpieczenie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
62000 _BAR_ 62000 _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 5416 _BAR_ 5416 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek na ubezpieczenie budynków lub ich części zajętych przez Agencję.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna, ogrzewanie i olej opałowy na potrzeby generatora
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
173000 _BAR_ 173000 _BAR_ 165000 _BAR_ 165000 _BAR_ 125808 _BAR_ 125808 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia gazu, wody, energii elektrycznej i ogrzewania oraz oleju opałowego na potrzeby generatora. Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia gazu, wody, energii elektrycznej i ogrzewania oraz oleju opałowego na potrzeby generatora.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów oraz instalacji i sprzętu biurowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
314000 _BAR_ 314000 _BAR_ 309000 _BAR_ 309000 _BAR_ 279879 _BAR_ 279879 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania, utrzymania obiektów, instalacji i sprzętu biurowego oraz środków czystości i materiałów.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 103000 _BAR_ 103000 _BAR_ 124156 _BAR_ 124156 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń służbowych, w tym przebudowy ścian, przebudowy instalacji technicznej i innych robót specjalistycznych obejmujących systemy zamków, urządzenia elektroniczne, hydraulikę, powłoki ścienne, okładziny podłóg itp.
Środki te obejmują także koszty niezbędnego sprzętu.
2 0 5Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych
2 0 5 0Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: urządzenia do ochrony bezpieczeństwa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
62000 _BAR_ 62000 _BAR_ 76000 _BAR_ 76000 _BAR_ 36599 _BAR_ 36599 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zapewnieniem ochrony osób i mienia oraz bezpieczeństwa osób i nieruchomości, w szczególności umów dotyczących utrzymania urządzeń bezpieczeństwa i zakupu związanego z tym sprzętu.
2 0 5 1Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: usługi ochroniarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
787000 _BAR_ 787000 _BAR_ 916000 _BAR_ 916000 _BAR_ 832671 _BAR_ 832671 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zapewnieniem ochrony osób i mienia oraz bezpieczeństwa osób i nieruchomości, w szczególności umów dotyczących ochrony budynków i konwojów.
2 0 7Budowa budynków
2 0 7 0Budowa budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Ta pozycja przeznaczona jest na ewentualne środki na budowę budynków.
2 0 8Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
2 0 8 0Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat doradztwa finansowego i technicznego związanego z przyszłym nabyciem, dzierżawą lub budową budynków.
2 0 9Inne wydatki
2 0 9 0Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 13000 _BAR_ 13000 _BAR_ 3392 _BAR_ 3392 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z budynkami, w szczególności kosztów zarządzania budynkami wynajmowanymi przez wiele stron, kosztów inspekcji pomieszczeń biurowych i opłat za urządzenia (odbiór ścieków itp.).
Środki te obejmują także pomoc techniczną, opłaty administracyjno-prawne związane z większymi pracami w pomieszczeniach biurowych oraz ich dzierżawą.
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Sprzęt, koszt sprzętu i operacji przetwarzania danych
2 1 0 0Zakup sprzętu komputerowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 134772 _BAR_ 134772 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup/dzierżawę komputerów i sprzętu dodatkowego.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie kosztów utrzymania, obsługi, nośników danych, dokumentacji, innych materiałów itp.
2 1 0 1Oprogramowanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
360000 _BAR_ 360000 _BAR_ 371000 _BAR_ 371000 _BAR_ 351207 _BAR_ 351207 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług firm komputerowych i konsultingowych, w szczególności obejmujących:
- konserwację istniejących aplikacji,
- tworzenie nowych aplikacji oraz rozbudowę istniejących aplikacji (badanie wykonalności, analiza, programowanie, wdrażanie, itp.),
- zakup, dzierżawę i utrzymanie pakietów programów i oprogramowania itp.
2 1 0 2Pozostałe usługi zewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów operacji powierzonych firmom zewnętrznym (pomoc biurowa, wprowadzanie danych itp.).
2 1 0 3Obsługa i naprawa sprzętu komputerowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_ 11074 _BAR_ 11074 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów obsługi i naprawy sprzętu komputerowego.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Instalacje i sprzęt techniczny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 105000 _BAR_ 105000 _BAR_ 51452 _BAR_ 51452 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu i odnowienia, pierwszej instalacji, konserwacji i naprawy oraz dzierżawy urządzeń do powielania i archiwizowania dokumentów w dowolnej formie (papierowej, na nośnikach danych), urządzeń faksowych, sprzętu audiowizualnego, bibliotecznego i na potrzeby tłumaczeń symultanicznych (kabiny, słuchawki i tablice kontrolne dla obiektów przystosowanych do tłumaczeń symultanicznych), maszyny do pisania, fotokopiarki, kalkulatory, generatory.
2 2 1Meble
2 2 1 0Meble biurowe, mieszkaniowe i meble do rezydencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 51000 _BAR_ 32550 _BAR_ 32550 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem, konserwacją, dzierżawą i naprawą mebli biurowych, w tym mebli ergonomicznych i półek na akta, mebli i sprzętu mieszkaniowego w miejscach zakwaterowania członków personelu tymczasowego i mebli do rezydencji Dyrektora.
2 2 3Środki transportu
2 2 3 0Zakup i długoterminowa dzierżawa środków transportu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 149872 _BAR_ 149872 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup i długoterminową dzierżawę pojazdów.
2 2 3 1Przeglądy, obsługa i naprawa oraz inne wydatki związane ze środkami transportu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
72000 _BAR_ 72000 _BAR_ 87000 _BAR_ 87000 _BAR_ 45332 _BAR_ 45332 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeglądów, obsługi i naprawy oraz innych wydatków związanych ze środkami transportu (sporadyczny wynajem pojazdów, koszt taksówek itp.).
2 2 3 2Ubezpieczenie pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
83000 _BAR_ 83000 _BAR_ 103000 _BAR_ 103000 _BAR_ 20756 _BAR_ 20756 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ubezpieczenia pojazdów.
2 2 3 3Wydatki na paliwo
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 34567 _BAR_ 34567 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu paliwa do pojazdów.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Wydatki na bibliotekę, zakup książek, prenumeratę dzienników i czasopism
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 58000 _BAR_ 58000 _BAR_ 38815 _BAR_ 38815 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup słowników, leksykonów itp., opracowań, dokumentów, książek, podręczników (w wersji drukowanej i na nośnikach elektronicznych) związanych z działalnością Agencji oraz na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
128000 _BAR_ 128000 _BAR_ 127000 _BAR_ 127000 _BAR_ 117055 _BAR_ 117055 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup materiałów, komputerowych materiałów zużywalnych i materiałów papierniczych.
2 3 1Opłaty finansowe
2 3 1 0Koszty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
43000 _BAR_ 43000 _BAR_ 93000 _BAR_ 93000 _BAR_ 80944 _BAR_ 80944 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych w ramach zarządzania administracyjnego i operacji programowych.
2 3 1 1Różnice kursów walutowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 11000 _BAR_ 11000 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję w danym okresie budżetowym, w ten sposób, że takie straty nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 2Różne wydatki prawne
2 3 2 0Różne wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 28430 _BAR_ 28430 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prawnych i usług prawników zatrudnionych przez Agencję do doradztwa oraz wydatki związane z ich udziałem w procesach sądowych (procesy sądowe, odwołania itp.), które nie są objęte innymi pozycjami budżetu.
2 3 3Odszkodowania
2 3 3 0Odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z odszkodowaniami, odsetkami i zadłużeniem.
2 3 4Inne wydatki administracyjne
2 3 4 0Różne ubezpieczenia, transport towarów, przeprowadzki wewnętrzne i koszty związane z ich obsługą
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
26000 _BAR_ 26000 _BAR_ 29000 _BAR_ 29000 _BAR_ 20983 _BAR_ 20983 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różnego rodzaju ubezpieczenia, z wyjątkiem ubezpieczenia budynków, i kosztów transportu towarów między różnymi budynkami służbowymi oraz demontażu i obsługi (odbiór, przechowywanie, rozmieszczenie) sprzętu, mebli i materiałów biurowych wewnątrz budynków.
2 3 4 1Odzież służbowa i robocza
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ 9151 _BAR_ 9151 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup odzieży służbowej i roboczej.
2 3 4 2Usługi tłumaczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
49000 _BAR_ 49000 _BAR_ 33000 _BAR_ 33000 _BAR_ 15697 _BAR_ 15697 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń.
2 3 4 3Wydawnictwa urzędowe, publikacja ogłoszeń o przetargach i kopiowanie dokumentów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
98000 _BAR_ 98000 _BAR_ 119000 _BAR_ 119000 _BAR_ 89909 _BAR_ 89909 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji wydawnictw urzędowych, ogłoszeń o przetargach i kopiowania dokumentów.
2 3 5Działania komunikacyjne i informacyjne
2 3 5 0Działania komunikacyjne i informacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
169000 _BAR_ 169000 _BAR_ 186000 _BAR_ 186000 _BAR_ 213326 _BAR_ 213326 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów informacyjnych działań Agencji.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
53000 _BAR_ 53000 _BAR_ 56000 _BAR_ 56000 _BAR_ 35144 _BAR_ 35144 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat pocztowych i kosztów doręczeń korespondencji i przesyłek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty telekomunikacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
576000 _BAR_ 576000 _BAR_ 750000 _BAR_ 750000 _BAR_ 820890 _BAR_ 820890 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat abonamentowych, kosztów łączności kablowej i radiowej oraz sieci transmisji danych (stacjonarna sieć telefoniczna, teleksowa, faksowa, telewizja, telekonferencje i wideokonferencje). Środki te obejmują także koszty abonamentów podłączeń do usług sieciowych (zewnętrzna poczta elektroniczna itp.) oraz opłaty za korzystanie z nich.
2 4 1 1Zakup, instalacja i utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
106000 _BAR_ 106000 _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 167221 _BAR_ 167221 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprzęt i materiały telekomunikacyjne, w tym łączy kablowych i obejmują ich zakup, dzierżawę, instalację, utrzymanie i dokumentację itp.
2 4 1 2Utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA I NARADY
2 5 0Posiedzenia i narady
2 5 0 0Posiedzenia Rady Zarządzającej
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 120000 _BAR_ 80444 _BAR_ 80444 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń Rady Zarządzającej.
2 5 0 1Inne narady
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8733 _BAR_ 8733 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z organizacją innych narad.
ROZDZIAŁ 2 9 —REZERWA NA TYTUŁ 2
2 9 0Rezerwa na określone cele w ramach Tytułu 2
2 9 0 0Rezerwa na Tytuł 2
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa na Tytuł 2.
TYTUŁ 3
PROJEKTY
ROZDZIAŁ 3 1 — PROGRAMY DLA KOSOWA
ROZDZIAŁ 3 2 — PROGRAMY DLA SERBII
ROZDZIAŁ 3 3 — PROGRAMY DLA CZARNOGÓRY
ROZDZIAŁ 3 4 — PROGRAMY DLA BYŁEJ JUGOSŁOWIAŃSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII
ROZDZIAŁ 3 5 — INNE ŹRÓDŁA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0A _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2006 _BAR_ 46500000 _BAR_ 2350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 0B _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2005 _BAR_ _BAR_ 15500000 _BAR_ 9935000 _BAR_ 9935000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 0C _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2004 _BAR_ _BAR_ 18150000 _BAR_ 22890000 _BAR_ 22890000 _BAR_ 11088705 _BAR_ 11088705 _BAR_
3 1 0D _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2003 _BAR_ _BAR_ 5000000 _BAR_ 13705000 _BAR_ 13705000 _BAR_ 17129774 _BAR_ 17129774 _BAR_
3 1 0E _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2002 _BAR_ _BAR_ 5000000 _BAR_ 17569000 _BAR_ 17569000 _BAR_ 33920165 _BAR_ 33920165 _BAR_
3 1 0F _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2001 _BAR_ _BAR_ 4000000 _BAR_ 9279000 _BAR_ 9279000 _BAR_ 16571688 _BAR_ 16571688 _BAR_
3 1 0G _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 4544000 _BAR_ 4544000 _BAR_ 8293680 _BAR_ 8293680 _BAR_
3 1 0H _BAR_ Roczny program dla Kosowa na rok 1999 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 575000 _BAR_ 575000 _BAR_ 1300749 _BAR_ 1300749 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 46500000 _BAR_ 50000000 _BAR_ 78497000 _BAR_ 78497000 _BAR_ 88304760 _BAR_ 88304760 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0A _BAR_ Roczny program dla Serbii na rok 2006 _BAR_ 144000000 _BAR_ 10000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 2 0B _BAR_ Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2006 _BAR_ 5900000 _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 2 0C _BAR_ Roczny program dla Serbii na rok 2005 i Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2005 _BAR_ _BAR_ 30000000 _BAR_ 14000000 _BAR_ 14000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 2 0D _BAR_ Roczny program dla Serbii na rok 2004 _BAR_ _BAR_ 35000000 _BAR_ 55000000 _BAR_ 55000000 _BAR_ 8201503 _BAR_ 8201503 _BAR_
3 2 0E _BAR_ Roczny program dla Serbii na rok 2003 _BAR_ _BAR_ 30000000 _BAR_ 60000000 _BAR_ 60000000 _BAR_ 65198292 _BAR_ 65198292 _BAR_
3 2 0F _BAR_ Roczny program dla Serbii na rok 2002 _BAR_ _BAR_ 18000000 _BAR_ 20000000 _BAR_ 20000000 _BAR_ 33140157 _BAR_ 33140157 _BAR_
3 2 0G _BAR_ Roczny program dla Serbii na rok 2001 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 8876296 _BAR_ 8876296 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 149900000 _BAR_ 123500000 _BAR_ 150000000 _BAR_ 150000000 _BAR_ 115416247 _BAR_ 115416247 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0A _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2006 i Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2006 _BAR_ 18500000 _BAR_ 5000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 0B _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2005 i Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2005 _BAR_ _BAR_ 6500000 _BAR_ 5500000 _BAR_ 5500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 0C _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2004 _BAR_ _BAR_ 4100000 _BAR_ 6500000 _BAR_ 6500000 _BAR_ 3502471 _BAR_ 3502471 _BAR_
3 3 0D _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2003 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 5280853 _BAR_ 5280853 _BAR_
3 3 0E _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2002 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_ 600000 _BAR_ 600000 _BAR_ 2201537 _BAR_ 2201537 _BAR_
3 3 0F _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2001 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2015382 _BAR_ 2015382 _BAR_
3 3 0G _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 198654 _BAR_ 198654 _BAR_
3 3 0H _BAR_ Roczny program dla Czarnogóry na rok 1999 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 299586 _BAR_ 299586 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 18500000 _BAR_ 16400000 _BAR_ 14100000 _BAR_ 14100000 _BAR_ 13498483 _BAR_ 13498483 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4
3 4 0A _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2006 _BAR_ 30500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0B _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2005 _BAR_ _BAR_ 8500000 _BAR_ 2760000 _BAR_ 2760000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0C _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2004 _BAR_ _BAR_ 18000000 _BAR_ 23149000 _BAR_ 23149000 _BAR_ 436893 _BAR_ 436893 _BAR_
3 4 0D _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2003 _BAR_ _BAR_ 13500000 _BAR_ 15051000 _BAR_ 15051000 _BAR_ 5426031 _BAR_ 5426031 _BAR_
3 4 0E _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2002 _BAR_ _BAR_ 8500000 _BAR_ 10359000 _BAR_ 10359000 _BAR_ 9918403 _BAR_ 9918403 _BAR_
3 4 0F _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2001 _BAR_ _BAR_ 2600000 _BAR_ 7643000 _BAR_ 7643000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0G _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 2000 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ 2184000 _BAR_ 2184000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0H _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 1999 _BAR_ _BAR_ 280000 _BAR_ 4141000 _BAR_ 4141000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0I _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 1998 _BAR_ _BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0J _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 1997 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 196000 _BAR_ 196000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0K _BAR_ Roczny program dla FYROM na rok 1997–2001 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 18338352 _BAR_ 18338352 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 30500000 _BAR_ 55880000 _BAR_ 65483000 _BAR_ 65483000 _BAR_ 34119678 _BAR_ 34119678 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5
3 5 0A _BAR_ Inne źródła dla Kosowa (środki na rok 2002) _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 2895000 _BAR_ 2895000 _BAR_ 14667018 _BAR_ 14667018 _BAR_
3 5 0B _BAR_ Inne źródła dla Kosowa (środki na rok 2004) _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 0C _BAR_ Inne źródła dla Czarnogóry (środki na rok 2002) _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 0D _BAR_ Inne źródła dla FYROM (środki na rok 2003) _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 662000 _BAR_ 662000 _BAR_ 2958622 _BAR_ 2958622 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 3960000 _BAR_ 3960000 _BAR_ 17625640 _BAR_ 17625640 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 245400000 _BAR_ 245780000 _BAR_ 312040000 _BAR_ 312040000 _BAR_ 268964809 _BAR_ 268964809 _BAR_
Uwagi
Artykuł 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii uchylający rozporządzenie (WE) nr 1628/96 i rozporządzenia zmieniające (EWG) nr 3906/89 i (EWG) nr 1360/90 oraz decyzje 97/256/WE i 1999/311/WE.
Artykuł 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2415/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r., zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2666/2000 w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy.
ROZDZIAŁ 3 1 —PROGRAMY DLA KOSOWA
3 1 0ARoczny program dla Kosowa na rok 2006
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
46500000 _BAR_ 2350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 0BRoczny program dla Kosowa na rok 2005
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 15500000 _BAR_ 9935000 _BAR_ 9935000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 0CRoczny program dla Kosowa na rok 2004
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 18150000 _BAR_ 22890000 _BAR_ 22890000 _BAR_ 11088705 _BAR_ 11088705 _BAR_
3 1 0DRoczny program dla Kosowa na rok 2003
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 5000000 _BAR_ 13705000 _BAR_ 13705000 _BAR_ 17129774 _BAR_ 17129774 _BAR_
3 1 0ERoczny program dla Kosowa na rok 2002
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 5000000 _BAR_ 17569000 _BAR_ 17569000 _BAR_ 33920165 _BAR_ 33920165 _BAR_
3 1 0FRoczny program dla Kosowa na rok 2001
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 4000000 _BAR_ 9279000 _BAR_ 9279000 _BAR_ 16571688 _BAR_ 16571688 _BAR_
3 1 0GRoczny program dla Kosowa na rok 2000
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 4544000 _BAR_ 4544000 _BAR_ 8293680 _BAR_ 8293680 _BAR_
3 1 0HRoczny program dla Kosowa na rok 1999
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 575000 _BAR_ 575000 _BAR_ 1300749 _BAR_ 1300749 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —PROGRAMY DLA SERBII
3 2 0ARoczny program dla Serbii na rok 2006
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
144000000 _BAR_ 10000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 2 0BZwiązek Państw Serbii i Czarnogóry 2006
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
5900000 _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 2 0CRoczny program dla Serbii na rok 2005 i Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2005
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 30000000 _BAR_ 14000000 _BAR_ 14000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 2 0DRoczny program dla Serbii na rok 2004
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 35000000 _BAR_ 55000000 _BAR_ 55000000 _BAR_ 8201503 _BAR_ 8201503 _BAR_
3 2 0ERoczny program dla Serbii na rok 2003
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 30000000 _BAR_ 60000000 _BAR_ 60000000 _BAR_ 65198292 _BAR_ 65198292 _BAR_
3 2 0FRoczny program dla Serbii na rok 2002
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 18000000 _BAR_ 20000000 _BAR_ 20000000 _BAR_ 33140157 _BAR_ 33140157 _BAR_
3 2 0GRoczny program dla Serbii na rok 2001
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 8876296 _BAR_ 8876296 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —PROGRAMY DLA CZARNOGÓRY
3 3 0ARoczny program dla Czarnogóry na rok 2006 i Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2006
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
18500000 _BAR_ 5000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 0BRoczny program dla Czarnogóry na rok 2005 i Związek Państw Serbii i Czarnogóry 2005
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 6500000 _BAR_ 5500000 _BAR_ 5500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 0CRoczny program dla Czarnogóry na rok 2004
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 4100000 _BAR_ 6500000 _BAR_ 6500000 _BAR_ 3502471 _BAR_ 3502471 _BAR_
3 3 0DRoczny program dla Czarnogóry na rok 2003
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 400000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 5280853 _BAR_ 5280853 _BAR_
3 3 0ERoczny program dla Czarnogóry na rok 2002
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 400000 _BAR_ 600000 _BAR_ 600000 _BAR_ 2201537 _BAR_ 2201537 _BAR_
3 3 0FRoczny program dla Czarnogóry na rok 2001
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2015382 _BAR_ 2015382 _BAR_
3 3 0GRoczny program dla Czarnogóry na rok 2000
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 198654 _BAR_ 198654 _BAR_
3 3 0HRoczny program dla Czarnogóry na rok 1999
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 299586 _BAR_ 299586 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4 —PROGRAMY DLA BYŁEJ JUGOSŁOWIAŃSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII
3 4 0ARoczny program dla FYROM na rok 2006
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
30500000 _BAR_ 4500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0BRoczny program dla FYROM na rok 2005
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 8500000 _BAR_ 2760000 _BAR_ 2760000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0CRoczny program dla FYROM na rok 2004
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 18000000 _BAR_ 23149000 _BAR_ 23149000 _BAR_ 436893 _BAR_ 436893 _BAR_
3 4 0DRoczny program dla FYROM na rok 2003
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 13500000 _BAR_ 15051000 _BAR_ 15051000 _BAR_ 5426031 _BAR_ 5426031 _BAR_
3 4 0ERoczny program dla FYROM na rok 2002
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 8500000 _BAR_ 10359000 _BAR_ 10359000 _BAR_ 9918403 _BAR_ 9918403 _BAR_
3 4 0FRoczny program dla FYROM na rok 2001
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 2600000 _BAR_ 7643000 _BAR_ 7643000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0GRoczny program dla FYROM na rok 2000
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ — _BAR_ 2184000 _BAR_ 2184000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0HRoczny program dla FYROM na rok 1999
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ 280000 _BAR_ 4141000 _BAR_ 4141000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0IRoczny program dla FYROM na rok 1998
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0JRoczny program dla FYROM na rok 1997
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ 196000 _BAR_ 196000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 0KRoczny program dla FYROM na rok 1997–2001
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 18338352 _BAR_ 18338352 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5 —INNE ŹRÓDŁA
3 5 0AInne źródła dla Kosowa (środki na rok 2002)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 2895000 _BAR_ 2895000 _BAR_ 14667018 _BAR_ 14667018 _BAR_
3 5 0BInne źródła dla Kosowa (środki na rok 2004)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 0CInne źródła dla Czarnogóry (środki na rok 2002)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 0DInne źródła dla FYROM (środki na rok 2003)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 662000 _BAR_ 662000 _BAR_ 2958622 _BAR_ 2958622 _BAR_
TYTUŁ 4
NADWYŻKA DO WYKORZYSTANIA W NASTĘPNYM ROKU
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 57463000 _BAR_ 57463000 _BAR_ 158254607 _BAR_ 158254607 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 57463000 _BAR_ 57463000 _BAR_ 158254607 _BAR_ 158254607 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 270195000 _BAR_ 270575000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 394815000 _BAR_ 450919789 _BAR_ 450919789 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —NADWYŻKA DO WYKORZYSTANIA W NASTĘPNYM ROKU
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_ Zobowiązanie _BAR_ Płatność _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ 57463000 _BAR_ 57463000 _BAR_ 158254607 _BAR_ 158254607 _BAR_
--------------------------------------------------
Plan kadrowy na rok 2006
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2005 (zwer. 1) _BAR_ 2006 _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Prisztinie _BAR_ 29 _BAR_ 24 _BAR_ 24 _BAR_ 24 _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 12 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 11 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Członkowie personelu lokalnego w Prisztinie _BAR_ 55 _BAR_ 54 _BAR_ 54 _BAR_ 54 _BAR_
Grupa I _BAR_ 11 _BAR_ 11 _BAR_ 11 _BAR_ 11 _BAR_
Grupa II _BAR_ 16 _BAR_ 15 _BAR_ 15 _BAR_ 15 _BAR_
Grupa III _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
Grupa IV _BAR_ 18 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_
Grupa V _BAR_ 5 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
Grupa VI _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Salonikach _BAR_ 28 _BAR_ 36 _BAR_ 36 _BAR_ 37 _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*12 _BAR_ 12 _BAR_ 14 _BAR_ 14 _BAR_ 13 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 5 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 10 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Agenci kontraktowi w Salonikach _BAR_ _BAR_ _BAR_ 28 _BAR_ 28 _BAR_
Grupa funkcyjna IV _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Grupa funkcyjna III _BAR_ _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
Grupa funkcyjna II _BAR_ _BAR_ _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_
Grupa funkcyjna I _BAR_ _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
Członkowie personelu lokalnego w Salonikach _BAR_ 28 _BAR_ 28 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Grupa I _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Grupa II _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Grupa III _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Grupa IV _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Belgradzie _BAR_ 29 _BAR_ 29 _BAR_ 29 _BAR_ 29 _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_ 18 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Członkowie personelu lokalnego w Belgradzie _BAR_ 62 _BAR_ 62 _BAR_ 62 _BAR_ 62 _BAR_
Grupa I _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
Grupa II _BAR_ 28 _BAR_ 29 _BAR_ 29 _BAR_ 29 _BAR_
Grupa III _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
Grupa IV _BAR_ 17 _BAR_ 16 _BAR_ 16 _BAR_ 16 _BAR_
Grupa V _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
Grupa VI _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Podgoricy _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*15 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Grupa III _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Środowiska na rok budżetowy 2006
(2006/155/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA) I WKŁAD NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
1 0 _BAR_ SUBSYDIA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA) _BAR_ 32144000 _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 32144000 _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_
2
DOCHODY RÓŻNE
2 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 _BAR_ WPŁYWY Z WYNAJMU MEBLI I SPRZĘTU _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 _BAR_ ZWROT WYDATKÓW RÓŻNYCH _BAR_ p.m. _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_
2 3 _BAR_ ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 4 _BAR_ PODARUNKI I DAROWIZNY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 5 _BAR_ INNE DOCHODY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 32144000 _BAR_ 33612000 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA) I WKŁAD NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBSYDIA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA)
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 27650000 _BAR_ 26900000 _BAR_ 27200000 _BAR_
1 0 1 _BAR_ Wkład EFTA _BAR_ 629000 _BAR_ 579000 _BAR_ 579000 _BAR_
1 0 2 _BAR_ Wkład nowych Państw Członkowskich _BAR_ 3865000 _BAR_ 3865000 _BAR_ 3333000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 32144000 _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_
Uwagi
Subwencja Wspólnoty Europejskiej obejmująca rezerwę wnioskowaną przez Parlement Europejski i wkład EFTA w ramach Porozumienia EOG.
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBSYDIA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA)
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
27650000 _BAR_ 26900000 _BAR_ 27200000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
Łącznie z 1500000 EUR w 1996 r. w rezerwie wnioskowanej przez Parlament Europejski.
1 0 1Wkład EFTA
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
629000 _BAR_ 579000 _BAR_ 579000 _BAR_
Uwagi
Wkład pochodzący ze składek EFTA w ramach Porozumienia EOG.
1 0 2Wkład nowych Państw Członkowskich
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
3865000 _BAR_ 3865000 _BAR_ 3333000 _BAR_
TYTUŁ 2
DOCHODY RÓŻNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
ROZDZIAŁ 2 1 — WPŁYWY Z WYNAJMU MEBLI I SPRZĘTU
ROZDZIAŁ 2 2 — ZWROT WYDATKÓW RÓŻNYCH
ROZDZIAŁ 2 3 — ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW
ROZDZIAŁ 2 4 — PODARUNKI I DAROWIZNY
ROZDZIAŁ 2 5 — INNE DOCHODY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0 _BAR_ Wpływy z wynajmu mebli i sprzętu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0 _BAR_ Zwrot "Phare" (2004 r.), zwrot "X-Compliance/AGRI (R0)" (2005–2006) [1] _BAR_ p.m. _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 _BAR_ Zwrot "Tacis" (2004 r.), zwrot "Biodiversity" (2005–2006 r.) _BAR_ p.m. _BAR_ 300000 _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 2 _BAR_ Zwrot "EuropeAid" (2004–2005 r.), zwrot "Tacis" (2006 r.) _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 2000000 _BAR_
2 2 7 _BAR_ Zwrot z innych programów UE [1] _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 500000 _BAR_
2 2 8 _BAR_ Zwroty od stron trzecich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 9 _BAR_ Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0 _BAR_ Zwrot różnych wydatków _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0 _BAR_ Podarunki i darowizny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 5 1 _BAR_ Zyski uzyskane z wymiany walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 32144000 _BAR_ 33612000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
2 0 0Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WPŁYWY Z WYNAJMU MEBLI I SPRZĘTU
2 1 0Wpływy z wynajmu mebli i sprzętu
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —ZWROT WYDATKÓW RÓŻNYCH
2 2 0Zwrot "Phare" (2004 r.), zwrot "X-Compliance/AGRI (R0)" (2005–2006) [1]
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz programu Phare.
2 2 1Zwrot "Tacis" (2004 r.), zwrot "Biodiversity" (2005–2006 r.)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 300000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz programu Tacis.
2 2 2Zwrot "EuropeAid" (2004–2005 r.), zwrot "Tacis" (2006 r.)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 2000000 _BAR_
Uwagi
Zwrot kosztów za usługi świadczone na rzecz programu "EuropeAid".
2 2 7Zwrot z innych programów UE [1]
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 500000 _BAR_
Uwagi
Zwrot kosztów za usługi świadczone na rzecz innych programów UE.
2 2 8Zwroty od stron trzecich
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz stron trzecich.
2 2 9Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW
2 3 0Zwrot różnych wydatków
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4 —PODARUNKI I DAROWIZNY
2 4 0Podarunki i darowizny
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —INNE DOCHODY
2 5 0Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Niniejsza kwota dotyczy odsetek bankowych przysługujących Agencji.
2 5 1Zyski uzyskane z wymiany walut
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 14989000 _BAR_ 13010000 _BAR_ 11579000 _BAR_
1 2 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM _BAR_ 200000 _BAR_ 220000 _BAR_ 555000 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 700000 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 760000 _BAR_ 670000 _BAR_ 626000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16649000 _BAR_ 14550000 _BAR_ 13460000 _BAR_
2
WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 1 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 2310500 _BAR_ 2571000 _BAR_ 2003700 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 425000 _BAR_ 305000 _BAR_ 272000 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 379000 _BAR_ 340000 _BAR_ 367300 _BAR_
2 4 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 14500 _BAR_ 30000 _BAR_ 24000 _BAR_
2 5 _BAR_ SYSTEM ZARZĄDZANIA EEA _BAR_ 270000 _BAR_ 300000 _BAR_ 300000 _BAR_
2 6 _BAR_ ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKOWE AGENCJI _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 60000 _BAR_
2 7 _BAR_ PUBLIKACJE I MATERIAŁ INFORMACYJNY _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 3444000 _BAR_ 3591000 _BAR_ 3052000 _BAR_
3
WYDATKI OPERACYJNE
3 3 _BAR_ ŹRÓDŁA _BAR_ 9210000 _BAR_ 10652000 _BAR_ 11757000 _BAR_
3 4 _BAR_ DZIAŁANIA STRATEGICZNE _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3955000 _BAR_
3 5 _BAR_ DZIAŁANIA STRATEGICZNE _BAR_ — _BAR_ 2566000 _BAR_ — _BAR_
3 6 _BAR_ DZIAŁANIA STRATEGICZNE _BAR_ 2841000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 12051000 _BAR_ 13218000 _BAR_ 15712000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 31359000 _BAR_ 32224000 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 2 — WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 6810000 _BAR_ 6700000 _BAR_ 6080000 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 660000 _BAR_ 705000 _BAR_ 622000 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki przesiedleńcze _BAR_ 890000 _BAR_ 868000 _BAR_ 775000 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 38000 _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Dodatek z tytułu kosztów podróży _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 8392000 _BAR_ 8304000 _BAR_ 7517000 _BAR_
1 1 1
Inny personel
1 1 1 1 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ — _BAR_ 240000 _BAR_ 425000 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Inny personel zewnętrzny, opinie eksperckie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Personel Agencji _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Oddelegowani eksperci krajowi _BAR_ 1300000 _BAR_ 920000 _BAR_ 590000 _BAR_
1 1 1 6 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 70000 _BAR_
1 1 1 7 _BAR_ Wizyty naukowców oraz naukowcy zatrudnieni gościnnie oraz stażyści _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 8 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 1570000 _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 3150000 _BAR_ 1340000 _BAR_ 1135000 _BAR_
1 1 2
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 2 0 _BAR_ Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne _BAR_ 300000 _BAR_ 287000 _BAR_ 260000 _BAR_
1 1 2 1 _BAR_ Składki na wypadek bezrobocia _BAR_ 90000 _BAR_ 74000 _BAR_ 47500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 390000 _BAR_ 361000 _BAR_ 307500 _BAR_
1 1 4
Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 3000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 230000 _BAR_ 230000 _BAR_ 210000 _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalne świadczenia dla księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki) _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 6 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 233000 _BAR_ 232000 _BAR_ 212000 _BAR_
1 1 5
Godziny nadliczbowe
1 1 5 0 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ 11000 _BAR_ 6000 _BAR_ 15000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 11000 _BAR_ 6000 _BAR_ 15000 _BAR_
1 1 6
Wskaźniki korygujące
1 1 6 0 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ 2791000 _BAR_ 2747000 _BAR_ 2377500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 6 — Razem _BAR_ 2791000 _BAR_ 2747000 _BAR_ 2377500 _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i osoby ds. konferencji _BAR_ 22000 _BAR_ 20000 _BAR_ 15000 _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Inne usługi i zadania w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz/wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 22000 _BAR_ 20000 _BAR_ 15000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 14989000 _BAR_ 13010000 _BAR_ 11579000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 2
1 2 0
Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
1 2 0 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 200000 _BAR_ 220000 _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 220000 _BAR_ 200000 _BAR_
1 2 1
Koszty podróży dla pracowników rozpoczynających lub kończących stosunek pracy w Agencji
1 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży dla pracowników rozpoczynających lub kończących stosunek pracy w Agencji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 1 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
1 2 2
Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
1 2 2 0 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 220000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 220000 _BAR_
1 2 3
Koszty przeprowadzki
1 2 3 0 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 75000 _BAR_
1 2 4
Tymczasowe diety dzienne
1 2 4 0 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 4 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ 220000 _BAR_ 555000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Koszty misji
1 3 0 0 _BAR_ Koszty misji _BAR_ 700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 700000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 700000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 700000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0
Restauracje i stołówki
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 230000 _BAR_ 150000 _BAR_ 140000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 230000 _BAR_ 150000 _BAR_ 140000 _BAR_
1 4 1
Służba medyczna
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 50000 _BAR_ 40000 _BAR_ 35000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 40000 _BAR_ 35000 _BAR_
1 4 2
Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny
1 4 2 0 _BAR_ Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 451000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 451000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 760000 _BAR_ 670000 _BAR_ 626000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16649000 _BAR_ 14550000 _BAR_ 13460000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
6810000 _BAR_ 6700000 _BAR_ 6080000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń zasadniczych pracownikom ujętym w planie kadrowym, w oparciu o przepisy mające zastosowanie do urzędników i innych pracowników Współnot Europejskich, z uwzględnieniem ewentualnych korekt.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
660000 _BAR_ 705000 _BAR_ 622000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Dodatki rodzinne obejmują:
- dodatek na prowadzenie domu,
- dodatek na utrzymanie dzieci lub innych osób na utrzymaniu,
- dodatek na edukację.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 0 2Dodatki przesiedleńcze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
890000 _BAR_ 868000 _BAR_ 775000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Dodatek przesiedleńczy jest równy 16 % sumy podstawowego wynagrodzenia, dodatku na prowadzenie domu i dodatku na utrzymanie dzieci lub innych osób na utrzymaniu.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 29000 _BAR_ 38000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 0 4Dodatek z tytułu kosztów podróży
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przewidziane na pokrycie dodatków przewidzianych w regulaminie pracowniczym, w szczególności art. 15 jego załącznika VII.
1 1 1Inny personel
1 1 1 1Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 240000 _BAR_ 425000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia personelu dodatkowego i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne, z wyłączeniem kwot płatnych w formie wskaźnika korygującego, zaliczanych w ciężar artykułu 1 1 6.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia i składki instytucji na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 3Inny personel zewnętrzny, opinie eksperckie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wynagrodzenia innych członków personelu czasowego.
1 1 1 4Personel Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wynagrodzenia innych członków personelu czasowego.
1 1 1 5Oddelegowani eksperci krajowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1300000 _BAR_ 920000 _BAR_ 590000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem krajowych urzędników lub innych ekspertów do Agencji lub wezwaniem ich do krótkich konsultacji.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 6Wsparcie techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 70000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 1 7Wizyty naukowców oraz naukowcy zatrudnieni gościnnie oraz stażyści
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
1 1 1 8Pracownicy kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1570000 _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia (art. 3a i 3b warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich) agentów kontraktowych zatrudnionych w administracji.
1 1 2Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 2 0Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
300000 _BAR_ 287000 _BAR_ 260000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne lub składki pracodawcy na:
- ubezpieczenie zdrowotne poniesione przez Agencję,
- ubezpieczenie od chorób zawodowych i nieszczęśliwych wypadków,
- ubezpieczenie od bezrobocia poniesione przez Agencję.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 2 1Składki na wypadek bezrobocia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
90000 _BAR_ 74000 _BAR_ 47500 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na ubezpieczenie na wypadek bezrobocia członków personelu tymczasowego.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
3000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
230000 _BAR_ 230000 _BAR_ 210000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 4 5Specjalne świadczenia dla księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 4 6Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
1 1 5Godziny nadliczbowe
1 1 5 0Godziny nadliczbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
11000 _BAR_ 6000 _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Godziny nadliczbowe wypracowane przez personel kategorii C i D uprawniają do urlopu kompensacyjnego lub wynagrodzenia wedle stawki godzinowej.
To samo dotyczy personelu lokalnego, jeżeli godziny nie są równoważone czasem wolnym.
1 1 6Wskaźniki korygujące
1 1 6 0Wskaźniki korygujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2791000 _BAR_ 2747000 _BAR_ 2377500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego, zgodnie z decyzjami podjętymi przez Radę.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i osoby ds. konferencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
22000 _BAR_ 20000 _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty i koszty podróży zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych i obsługi technicznej konferencji, w tym na wynagrodzenie za usługi świadczone przez zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych Komisji.
1 1 7 2Inne usługi i zadania w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz/wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie:
- usług zewnętrznych lub tymczasowych tłumaczy, oraz maszynopisania,
- usług i prac w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecanych na zewnątrz do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
ROZDZIAŁ 1 2 —WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM
1 2 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
1 2 0 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
200000 _BAR_ 220000 _BAR_ 200000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z procedurami zatrudnienia i obejmują koszty publikacji, koszty na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie, podróży i przeprowadzki, tymczasowe diety dzienne, koszty podróży dla pracowników rozpoczynających lub kończących stosunek pracy, koszty podróży i pobytu kandydatów wezwanych do objęcia stanowiska, organizację testów grupowych dla kandydatów i wydatki na badania lekarskie dla kandydatów.
1 2 1Koszty podróży dla pracowników rozpoczynających lub kończących stosunek pracy w Agencji
1 2 1 0Koszty podróży dla pracowników rozpoczynających lub kończących stosunek pracy w Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów podróży urzędników rozpoczynających lub kończących stosunek pracy w Agencji, lub też zmieniających stanowisko.
Środki te pokrywają także koszty podróży dla członków jego rodziny.
1 2 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
1 2 2 0Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 220000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na:
- dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania,
- dodatki na ponowne urządzenie.
1 2 3Koszty przeprowadzki
1 2 3 0Koszty przeprowadzki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 75000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów przeprowadzki urzędników.
1 2 4Tymczasowe diety dzienne
1 2 4 0Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów tymczasowych diet dziennych dla urzędników.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty misji
1 3 0 0Koszty misji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 700000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów misji personelu Agencji.
Przewidziano możliwość wkładów z innych programów UE i od stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
230000 _BAR_ 150000 _BAR_ 140000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem przez zewnętrzną firmę stołówki Agencji, jak również na niezbędne wyposażenie stołówki.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 40000 _BAR_ 35000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z obowiązkowymi rocznymi badaniami lekarskimi innych personelu.
1 4 2Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny
1 4 2 0Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
480000 _BAR_ 480000 _BAR_ 451000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie udziału finansowego Agencji w kosztach podnoszenia kwalifikacji członków personelu i rozwoju organizacyjnym — w tym działania związane z budowaniem zespołu.
TYTUŁ 2
WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 1 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
ROZDZIAŁ 2 5 — SYSTEM ZARZĄDZANIA EEA
ROZDZIAŁ 2 6 — ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKOWE AGENCJI
ROZDZIAŁ 2 7 — PUBLIKACJE I MATERIAŁ INFORMACYJNY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Czynsze
2 1 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 1494500 _BAR_ 1830000 _BAR_ 1395000 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Depozyty _BAR_ 12000 _BAR_ 60000 _BAR_ 9900 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1506500 _BAR_ 1890000 _BAR_ 1404900 _BAR_
2 1 1
Ubezpieczenia
2 1 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 14000 _BAR_ 11000 _BAR_ 8800 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 1 — Razem _BAR_ 14000 _BAR_ 11000 _BAR_ 8800 _BAR_
2 1 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 1 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 420000 _BAR_ 350000 _BAR_ 300000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 420000 _BAR_ 350000 _BAR_ 300000 _BAR_
2 1 3
Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 1 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie budynków _BAR_ 210000 _BAR_ 180000 _BAR_ 160000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 3 — Razem _BAR_ 210000 _BAR_ 180000 _BAR_ 160000 _BAR_
2 1 4
Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 1 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 4 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_
2 1 5
Ochrona i nadzór budynków
2 1 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 100000 _BAR_ 85000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 5 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 85000 _BAR_ 75000 _BAR_
2 1 9
Inne wydatki
2 1 9 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 10000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 9 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 2310500 _BAR_ 2571000 _BAR_ 2003700 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Urządzenia biurowe
2 2 0 0 _BAR_ Urządzenia biurowe — zakupy _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 20000 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wynajem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 45000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 65000 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Meble — zakupy _BAR_ 125000 _BAR_ 50000 _BAR_ 35000 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wynajem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 125000 _BAR_ 50000 _BAR_ 40000 _BAR_
2 2 2
Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 2 0 _BAR_ Wyposażenie techniczne — zakupy _BAR_ 100000 _BAR_ 55000 _BAR_ 30000 _BAR_
2 2 2 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 2 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 2 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_
2 2 3
Środki transportowe
2 2 3 0 _BAR_ Środki transportowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wynajem środków transportu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 4
Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
2 2 4 0 _BAR_ Sprzęt informatyczny _BAR_ 65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 8000 _BAR_
2 2 4 1 _BAR_ Opracowanie oprogramowania _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_
2 2 4 2 _BAR_ Inne usługi zewnętrzne _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 4 — Razem _BAR_ 65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 68000 _BAR_
2 2 5
Wydatki na bibliotekę i dokumentację
2 2 5 0 _BAR_ Wydatki na bibliotekę i dokumentację _BAR_ 65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 13000 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Dostęp do baz danych i gromadzenie danych _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 6000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 44000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 425000 _BAR_ 305000 _BAR_ 272000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Sprzęt biurowy, zakup _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 55000 _BAR_
2 3 0 1 _BAR_ Artykuły biurowe, zakup _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 0 2 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_
2 3 1
Opłaty pocztowe i telekomunikacja
2 3 1 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 75000 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
2 3 1 1 _BAR_ Opłaty za telefon, telegraf, teleks, radio, telewizję i faks _BAR_ 140000 _BAR_ 95000 _BAR_ 97300 _BAR_
2 3 1 2 _BAR_ Opłaty transportowe _BAR_ 4000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 1 — Razem _BAR_ 219000 _BAR_ 187000 _BAR_ 189300 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 10000 _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_
2 3 3
Wydatki prawne
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
2 3 4
Odszkodowania
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5
Tłumaczenia pisemne
2 3 5 0 _BAR_ Inne usługi i zadania w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz/wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 9
Inne wydatki administracyjne
2 3 9 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 35000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
2 3 9 1 _BAR_ Inne _BAR_ 25000 _BAR_ 5000 _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 35000 _BAR_ 60000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 379000 _BAR_ 340000 _BAR_ 367300 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
2 4 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 7500 _BAR_ 15000 _BAR_ 12000 _BAR_
2 4 0 1 _BAR_ Wydatki reprezentacyjne związane z marketingiem _BAR_ 7000 _BAR_ 15000 _BAR_ 12000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 14500 _BAR_ 30000 _BAR_ 24000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 14500 _BAR_ 30000 _BAR_ 24000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0
System zarządzania EEA
2 5 0 1 _BAR_ Zarząd i Prezydium _BAR_ 180000 _BAR_ 210000 _BAR_ 210000 _BAR_
2 5 0 2 _BAR_ Komitet Naukowy _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 270000 _BAR_ 300000 _BAR_ 300000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 270000 _BAR_ 300000 _BAR_ 300000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 6
2 6 0
Zarządzanie środowiskowe Agencji
2 6 0 1 _BAR_ Certyfikacja EMAS/proekologiczne inicjatywy Agencji _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 40000 _BAR_
2 6 0 2 _BAR_ Proekologiczne inicjatywy Agencji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 6 0 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 60000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 6 — RAZEM _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 60000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 7
2 7 0
Publikacje i materiał informacyjny
2 7 0 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 7 0 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 7 — RAZEM _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 3444000 _BAR_ 3591000 _BAR_ 3052000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 1 0Czynsze
2 1 0 0Czynsze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1494500 _BAR_ 1830000 _BAR_ 1395000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłatę czynszu związanego z wynajmem budynku przy Kongens Nytorv 6 i 28, DK-1050 Kopenhaga, oraz jego części, a także zewnętrznych lokali do archiwizacji.
2 1 0 1Depozyty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
12000 _BAR_ 60000 _BAR_ 9900 _BAR_
2 1 1Ubezpieczenia
2 1 1 0Ubezpieczenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
14000 _BAR_ 11000 _BAR_ 8800 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie różnych umów ubezpieczeniowych budynku w Kopenhadze przy Kongens Nytorv 6, DK-1050.
2 1 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 1 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
420000 _BAR_ 350000 _BAR_ 300000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie bieżących wydatków.
2 1 3Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 1 3 0Sprzątanie i utrzymanie budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
210000 _BAR_ 180000 _BAR_ 160000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania pomieszczeń używanych przez Agencję (pomieszczeń, systemu grzewczego, klimatyzacji, prądu i wody).
2 1 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 1 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i zmian ustawienia ścian działowych w budynku.
2 1 5Ochrona i nadzór budynków
2 1 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 85000 _BAR_ 75000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów ochrony i nadzoru budynku w Kopenhadze przy Kongens Nytorv 6, DK-1050.
2 1 9Inne wydatki
2 1 9 0Inne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków bieżących na lokale, których nie wyszczególniono gdzie indziej, w szczególności podatków i opłat drogowych, opłat związanych z oczyszczaniem kanałów, wywożeniem śmieci, czyszczeniem kominów itd.
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Urządzenia biurowe
2 2 0 0Urządzenia biurowe — zakupy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu, wynajmu, konserwacji, eksploatacji i napraw sprzętu biurowego.
2 2 0 1Wynajem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem sprzętu biurowego.
2 2 0 2Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 45000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i napraw sprzętu biurowego.
2 2 1Meble
2 2 1 0Meble — zakupy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
125000 _BAR_ 50000 _BAR_ 35000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu, wynajmu, konserwacji, eksploatacji i napraw mebli.
2 2 1 1Wynajem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu mebli.
2 2 1 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i napraw mebli.
2 2 2Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 2 0Wyposażenie techniczne — zakupy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 55000 _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu, wynajmu, konserwacji, eksploatacji i napraw oraz montażu urządzeń technicznych, tj. sprzętu informatycznego, audiowizualnego, służącego do powielania, archiwizacji, biblioteki i tłumaczeń i podobnych urządzeń, jak również różnych narzędzi do konserwacji budynku.
2 2 2 2Wynajem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu urządzeń technicznych.
2 2 2 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z utrzymaniem i naprawą sprzętu wymienionego pozycjach 2 2 2 0–2 2 2 2.
2 2 3Środki transportowe
2 2 3 0Środki transportowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup jednego pojazdu mechanicznego i innych środków transportu do oficjalnego użytku przez Agencję.
2 2 3 1Wynajem środków transportu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta ma na celu pokrycie wynajmu pojazdów mechanicznych w razie potrzeby (konferencji itp.)
2 2 4Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
2 2 4 0Sprzęt informatyczny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 8000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu/wynajmu komputerów i urządzeń peryferyjnych.
Środki te pokrywają również koszty serwisu, obsługi, naprawy, nośników danych, dokumentacji, innych materiałów itd.
2 2 4 1Opracowanie oprogramowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług informatycznych i firm konsultingowych, w szczególności:
- konserwacji istniejących aplikacji,
- tworzenia nowych aplikacji i rozbudowy istniejących aplikacji (badanie wykonalności, analizy, programowanie, wdrożenie itd.),
- zakupu, wynajmu i konserwacji pakietów programowych i oprogramowania itd.
2 2 4 2Inne usługi zewnętrzne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z zewnętrznym personelem informatycznym (operatorzy, analitycy komputerowi, inżynierowie systemów, pracownicy przetwarzający dane itd.)
2 2 5Wydatki na bibliotekę i dokumentację
2 2 5 0Wydatki na bibliotekę i dokumentację
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
65000 _BAR_ 65000 _BAR_ 13000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieperiodycznych publikacji oraz aktualizację istniejących tomów na potrzeby wydziałów Agencji.
2 2 5 1Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_
2 2 5 2Dostęp do baz danych i gromadzenie danych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 6000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu w zewnętrznych bazach danych.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Sprzęt biurowy, zakup
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 55000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kserokopiowania, materiałów do sprzętu do powielania, materiałów papierniczych i biurowych.
2 3 0 1Artykuły biurowe, zakup
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 0 2Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_
2 3 1Opłaty pocztowe i telekomunikacja
2 3 1 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
75000 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
2 3 1 1Opłaty za telefon, telegraf, teleks, radio, telewizję i faks
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
140000 _BAR_ 95000 _BAR_ 97300 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- stałych kosztów wynajmu, wydatków na komunikację, opłat konserwacyjnych oraz napraw i konserwacji sprzętu,
- wydatków na sprzęt telekomunikacyjny, w tym okablowanie: zakup, wynajem, instalację, konserwację, dokumentację itd.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
2 3 1 2Opłaty transportowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
4000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu większych przedmiotów.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję przy zarządzaniu budżetem w ten sposób, że straty te nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5Tłumaczenia pisemne
2 3 5 0Inne usługi i zadania w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz/wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie:
- usług zewnętrznych lub tymczasowych tłumaczy, oraz maszynopisania,
- usług i prac w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecanych na zewnątrz do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
2 3 9Inne wydatki administracyjne
2 3 9 0Ubezpieczenia różne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
35000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie różnych ubezpieczeń (np. szkody wyrządzone osobom trzecim, włamania itp.)
2 3 9 1Inne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 5000 _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Te środki przeznaczone są na pokrycie innych wydatków administracyjnych nieprzewidzianych w szczególny sposób.
ROZDZIAŁ 2 4 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
2 4 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
2 4 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
7500 _BAR_ 15000 _BAR_ 12000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
2 4 0 1Wydatki reprezentacyjne związane z marketingiem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
7000 _BAR_ 15000 _BAR_ 12000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
ROZDZIAŁ 2 5 —SYSTEM ZARZĄDZANIA EEA
2 5 0System zarządzania EEA
2 5 0 1Zarząd i Prezydium
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
180000 _BAR_ 210000 _BAR_ 210000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na posiedzenia Zarządu i Prezydium Agencji, tj. koszty podróży, diety, wynajem materiału, wyżywienie itd.).
2 5 0 2Komitet Naukowy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
90000 _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wydatków Komitetu Naukowego Agencji w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie roboczym Agencji (tj. koszty podróży, diety, wynajem materiału, wyżywienie itd.), jak również na wynagrodzenie za usługi członków Komitetu Naukowego.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
ROZDZIAŁ 2 6 —ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKOWE AGENCJI
2 6 0Zarządzanie środowiskowe Agencji
2 6 0 1Certyfikacja EMAS/proekologiczne inicjatywy Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie wydatków na uzyskanie certyfikacji EMAS dla Agencji.
2 6 0 2Proekologiczne inicjatywy Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów proekologicznych inicjatyw Agencji.
ROZDZIAŁ 2 7 —PUBLIKACJE I MATERIAŁ INFORMACYJNY
2 7 0Publikacje i materiał informacyjny
2 7 0 0Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 2.
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 3 3 — ŹRÓDŁA
ROZDZIAŁ 3 4 — DZIAŁANIA STRATEGICZNE
ROZDZIAŁ 3 5 — DZIAŁANIA STRATEGICZNE
ROZDZIAŁ 3 6 — DZIAŁANIA STRATEGICZNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 1
Wsparcie operacyjne
3 3 1 1 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ p.m. _BAR_ 1028000 _BAR_ 147000 _BAR_
3 3 1 2 _BAR_ Posiedzenia _BAR_ 880000 _BAR_ 850000 _BAR_ 1100000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 1 — Razem _BAR_ 880000 _BAR_ 1878000 _BAR_ 1247000 _BAR_
3 3 2
IT i łączność
3 3 2 0 _BAR_ Publikacja i usługi graficzne (w tym projektowanie, skład, druk i wsparcie przy procesie produkcyjnym) _BAR_ 340000 _BAR_ 2064000 _BAR_ 1100000 _BAR_
3 3 2 1 _BAR_ Ogólne usługi IT i infrastruktura _BAR_ 920000 _BAR_ — _BAR_ 1100000 _BAR_
3 3 2 2 _BAR_ Prowadzenie witryny internetowej i produkcje multimedialne _BAR_ 670000 _BAR_ p.m. _BAR_ 1190000 _BAR_
3 3 2 3 _BAR_ Działalność Agencji/łączność _BAR_ 500000 _BAR_ 400000 _BAR_ 910000 _BAR_
3 3 2 4 _BAR_ Tłumaczenia pisemne _BAR_ 400000 _BAR_ 600000 _BAR_ 800000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 2 — Razem _BAR_ 2830000 _BAR_ 3064000 _BAR_ 5100000 _BAR_
3 3 3
Europejskie Centra Tematyczne
3 3 3 1 _BAR_ ECT ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne) _BAR_ 1825000 _BAR_ 2020000 _BAR_ 2020000 _BAR_
3 3 3 2 _BAR_ ECT WTR — Water (Woda) _BAR_ 965000 _BAR_ 1010000 _BAR_ 1010000 _BAR_
3 3 3 3 _BAR_ ECT NPB — Nature Protection and Biodiversity (Ochrona przyrody i bioróżnorodność) _BAR_ 825000 _BAR_ 845000 _BAR_ 845000 _BAR_
3 3 3 4 _BAR_ ECT TE — Terrestrial (Środowisko lądowe) _BAR_ 1115000 _BAR_ 1045000 _BAR_ 745000 _BAR_
3 3 3 5 _BAR_ ECT — Waste and Material Flows (Przepływ materiałów i odpadów) _BAR_ 770000 _BAR_ 790000 _BAR_ 790000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 3 — Razem _BAR_ 5500000 _BAR_ 5710000 _BAR_ 5410000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 9210000 _BAR_ 10652000 _BAR_ 11757000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4
3 4 1
SA1 Strategiczne podejścia w celu dostarczenia systemu informacji
3 4 1 1 _BAR_ Zarządzanie i udoskonalanie systemu _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1095000 _BAR_
3 4 1 2 _BAR_ Koncentracja i integrowanie systemu _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 60000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 1 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1155000 _BAR_
3 4 2
SA 2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
3 4 2 1 _BAR_ Odległość do ocen celów _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 4 2 2 _BAR_ Wpływ, dostosowania i scenariusze _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 4 3
SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
3 4 3 1 _BAR_ Bioróżnorodność _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 270000 _BAR_
3 4 3 2 _BAR_ Zmiany krajobrazowe i przestrzenne _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 270000 _BAR_
3 4 4
SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
3 4 4 1 _BAR_ Środowisko i zdrowie _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
3 4 4 2 _BAR_ Chemikalia _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 150000 _BAR_
3 4 4 3 _BAR_ Jakość wody i dyrektywa ramowa w sprawie wody _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 190000 _BAR_
3 4 4 4 _BAR_ Jakość powietrza _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 4 4 5 _BAR_ Obszary miejskie i hałas _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 4 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 385000 _BAR_
3 4 5
SA 5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
3 4 5 1 _BAR_ Oceny przepływu odpadów i materiałów _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
3 4 5 2 _BAR_ Informacja o najlepszych praktykach _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 5 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 25000 _BAR_
3 4 6
SA 6 EEA w szerszym świecie
3 4 6 1 _BAR_ Wsparcie polityki UE dotyczącej szerszego sąsiedztwa europejskiego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
3 4 6 2 _BAR_ Wsparcie zewnętrznego wymiaru zrównoważonego rozwoju UE _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
3 4 6 3 _BAR_ Rozwój partnerstw w celu wsparcia światowego zarządzania środowiskiem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 6 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
3 4 7
SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
3 4 7 1 _BAR_ Zrównoważony rozwój _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 50000 _BAR_
3 4 7 2 _BAR_ Wyzwania związane z rozszerzeniem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 120000 _BAR_
3 4 7 3 _BAR_ Regularne oceny przekrojowe _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 470000 _BAR_
3 4 7 4 _BAR_ Oceny sektorowe _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 820000 _BAR_
3 4 7 5 _BAR_ Oceny skuteczności polityki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 250000 _BAR_
3 4 7 6 _BAR_ Scenariusze i analizy przyszłościowe _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 260000 _BAR_
3 4 7 7 _BAR_ Nowe sprawy, programy badań i prognozy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 130000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 7 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3955000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5
3 5 1
SA1 Strategiczne podejście w celu dostarczenia systemu informacji
3 5 1 0 _BAR_ SA1 Strategiczne podejście w celu dostarczenia systemu informacji _BAR_ — _BAR_ 1666000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 1 — Razem _BAR_ — _BAR_ 1666000 _BAR_ — _BAR_
3 5 2
SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
3 5 2 0 _BAR_ SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 5 3
SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
3 5 3 0 _BAR_ SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych _BAR_ — _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_
3 5 4
SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
3 5 4 0 _BAR_ SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia _BAR_ — _BAR_ 120000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 4 — Razem _BAR_ — _BAR_ 120000 _BAR_ — _BAR_
3 5 5
SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
3 5 5 0 _BAR_ SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 5 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 5 6
SA6 EEA w szerszym świecie
3 5 6 0 _BAR_ SA6 EEA w szerszym świecie _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 6 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 5 7
SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
3 5 7 0 _BAR_ SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych _BAR_ — _BAR_ 750000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 7 — Razem _BAR_ — _BAR_ 750000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ 2566000 _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6
3 6 0
Działania strategiczne 1–9
3 6 0 1 _BAR_ Dostarczanie systemu informacji _BAR_ 1510000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 2 _BAR_ Zmiany klimatyczne i energia _BAR_ 180000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 3 _BAR_ Przyroda i bioróżnorodność _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 4 _BAR_ Woda i rolnictwo _BAR_ 106000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 5 _BAR_ Powietrze i transport _BAR_ 550000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 6 _BAR_ EEA w szerszym świecie _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 7 _BAR_ Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 8 _BAR_ Użytkowanie ziemi i krajobrazy _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 0 9 _BAR_ Scenariusze _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 2646000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 1
Działania strategiczne 10
3 6 1 0 _BAR_ Oceny zintegrowane oraz wsparcie zrównoważonego rozwoju _BAR_ 95000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 6 1 1 _BAR_ Biuro dyrektora zarządzającego _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 1 — Razem _BAR_ 195000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 2841000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 12051000 _BAR_ 13218000 _BAR_ 15712000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 31359000 _BAR_ 32224000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —ŹRÓDŁA
3 3 1Wsparcie operacyjne
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
3 3 1 1Pracownicy kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 1028000 _BAR_ 147000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia agentów kontraktowych i składek na ubezpieczenie społeczne instytucji.
3 3 1 2Posiedzenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
880000 _BAR_ 850000 _BAR_ 1100000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na posiedzenia ekspertów wezwanych przez EEA w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w Rocznym planie działania EEA (AMP).
Przed 1999 r., patrz pozycja 2 5 0 2.
3 3 2IT i łączność
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z infrasrukturą informatyczną/zapewnieniem jakości w ramach realizacji projektów wymienionych w rocznym planie działania EEA.
3 3 2 0Publikacja i usługi graficzne (w tym projektowanie, skład, druk i wsparcie przy procesie produkcyjnym)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
340000 _BAR_ 2064000 _BAR_ 1100000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów publikacji i utrzymania produktów EEA.
3 3 2 1Ogólne usługi IT i infrastruktura
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
920000 _BAR_ — _BAR_ 1100000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ITS/łączność w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
3 3 2 2Prowadzenie witryny internetowej i produkcje multimedialne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
670000 _BAR_ p.m. _BAR_ 1190000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia witryny internetowej i produkcje multimedialne oraz na wsparcie wielojęzyczności grupy użytkowników EEA.
3 3 2 3Działalność Agencji/łączność
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
500000 _BAR_ 400000 _BAR_ 910000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprawy ogólne Agencji/łączność w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
3 3 2 4Tłumaczenia pisemne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
400000 _BAR_ 600000 _BAR_ 800000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- usług zewnętrznych lub tymczasowych tłumaczy, oraz maszynopisania,
- usług i prac w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecanych na zewnątrz do Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu.
3 3 3Europejskie Centra Tematyczne
3 3 3 1ECT ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1825000 _BAR_ 2020000 _BAR_ 2020000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ETC ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
3 3 3 2ECT WTR — Water (Woda)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
965000 _BAR_ 1010000 _BAR_ 1010000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT WTR — Water (Woda) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
3 3 3 3ECT NPB — Nature Protection and Biodiversity (Ochrona przyrody i bioróżnorodność)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
825000 _BAR_ 845000 _BAR_ 845000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
3 3 3 4ECT TE — Terrestrial (Środowisko lądowe)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1115000 _BAR_ 1045000 _BAR_ 745000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT TE — Terrestrial (Środowisko lądowe) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
3 3 3 5ECT — Waste and Material Flows (Przepływ materiałów i odpadów)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
770000 _BAR_ 790000 _BAR_ 790000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT WTR — Waste and Material Flows (Przepływ materiałów i odpadów) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA.
ROZDZIAŁ 3 4 —DZIAŁANIA STRATEGICZNE
3 4 1SA1 Strategiczne podejścia w celu dostarczenia systemu informacji
3 4 1 1Zarządzanie i udoskonalanie systemu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 1095000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zarządzania i udoskonalania systemu w ramach pierwszego obszaru strategicznego (Systemy informacyjne i sieci) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 1 2Koncentracja i integrowanie systemu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 60000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z koncentracją i integrowaniem systemu w ramach pierwszego obszaru strategicznego (Systemy informacyjne i sieci) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 2SA 2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
3 4 2 1Odległość do ocen celów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane z odległością do ocen celów w ramach drugiego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie zmianom klimatycznym) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 2 2Wpływ, dostosowania i scenariusze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na wydatki związane z wpływem, dostosowaniami i scenariuszami w ramach drugiego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie zmianom klimatycznym) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 3SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
3 4 3 1Bioróżnorodność
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 270000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z bioróżnorodnością w ramach trzeciego obszaru strategicznego (Przeciwdziałanie stratom różnorodności biologicznej i rozumienie zmian przestrzennych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 3 2Zmiany krajobrazowe i przestrzenne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zmianami krajobrazowymi i przestrzennymi w ramach trzeciego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 4SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
3 4 4 1Środowisko i zdrowie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane ze środowiskiem i zdrowiem w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona życia ludzkiego i jakości życia) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 4 2Chemikalia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 150000 _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane z chemikaliami w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona życia ludzkiego i jakości życia) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 4 3Jakość wody i dyrektywa ramowa w sprawie wody
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 190000 _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane z jakością wody i dyrektywą ramową w sprawie wody w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona życia ludzkiego i jakości życia) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 4 4Jakość powietrza
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z jakością powietrza w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona zdrowia ludzkiego i jakości życia) strategii europejskiej Agencji Środowiska 2004–2008.
3 4 4 5Obszary miejskie i hałas
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 25000 _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane z obszarami miejskimi i hałasem w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona życia ludzkiego i jakości życia) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 5SA 5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
3 4 5 1Oceny przepływu odpadów i materiałów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym użytkowaniem i gospodarowaniem zasobami naturalnymi i odpadami w ramach piątego obszaru strategicznego (zrównoważone użytkowanie i zarządzanie zasobami naturalnymi) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 5 2Informacja o najlepszych praktykach
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 25000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z informacja o najlepszych praktykach w ramach piątego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 6SA 6 EEA w szerszym świecie
3 4 6 1Wsparcie polityki UE dotyczącej szerszego sąsiedztwa europejskiego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przewidziane są na pokrycie wydatków związanych ze wsparciem polityki UE dotyczącej szerszego sąsiedztwa europejskiego w ramach szóstego obszaru strategicznego (EEA w szerszym świecie) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 6 2Wsparcie zewnętrznego wymiaru zrównoważonego rozwoju UE
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przewidziane są na pokrycie wydatków związanych ze wsparciem polityki UE dotyczącej zewnętrznego wymiaru zrównoważonego rozwoju UE w ramach szóstego obszaru strategicznego (EEA w szerszym świecie) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 6 3Rozwój partnerstw w celu wsparcia światowego zarządzania środowiskiem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przewidziane są na pokrycie wydatków związanych z rozwojem partnerstw w celu wsparcia światowego zarządzania środowiskiem w ramach szóstego obszaru strategicznego (EEA w szerszym świecie) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
3 4 7 1Zrównoważony rozwój
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym rozwojem w ramach siódmego obszaru strategicznego (wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7 2Wyzwania związane z rozszerzeniem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 120000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z wyzwaniami związanymi z rozszerzeniem w ramach siódmego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7 3Regularne oceny przekrojowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 470000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeznaczonych na regularne oceny przekrojowe w ramach siódmego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7 4Oceny sektorowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 820000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z ocenami sektorowymi w ramach siódmego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7 5Oceny skuteczności polityki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 250000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z ocenami skuteczności polityki w ramach siódmego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) startegii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7 6Scenariusze i analizy przyszłościowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 260000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze scenariuszami i analizami przyszłościowymi w ramach siódmego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 4 7 7Nowe sprawy, programy badań i prognozy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 130000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z nowymi sprawami, proogramami badań i prognozami w ramach siódmego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
ROZDZIAŁ 3 5 —DZIAŁANIA STRATEGICZNE
3 5 1SA1 Strategiczne podejście w celu dostarczenia systemu informacji
3 5 1 0SA1 Strategiczne podejście w celu dostarczenia systemu informacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 1666000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z zarządzaniem i usprawnieniem systemu w pierwszym obszarze strategicznym (systemy informacyjne i sieci) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 2SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
3 5 2 0SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane z odległością do ocen celów w ramach drugiego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie zmianom klimatycznym) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 3SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
3 5 3 0SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z różnorodnością w ramach trzeciego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 4SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
3 5 4 0SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 120000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane ze środowiskiem i zdrowiem w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona życia ludzkiego i jakości życia) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 5SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
3 5 5 0SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym użytkowaniem i gospodarowaniem zasobami naturalnymi i odpadami w ramach piątego obszaru strategicznego (zrównoważone użytkowanie i zarządzanie zasobami naturalnymi) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 6SA6 EEA w szerszym świecie
3 5 6 0SA6 EEA w szerszym świecie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przewidziane są na pokrycie wydatków związanych ze wsparciem polityki UE dotyczącej szerszego sąsiedztwa europejskiego w ramach szóstego obszaru strategicznego (EEA w szerszym świecie) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 7SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
3 5 7 0SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 750000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym rozwojem w ramach siódmego obszaru strategicznego (wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
ROZDZIAŁ 3 6 —DZIAŁANIA STRATEGICZNE
3 6 0Działania strategiczne 1–9
3 6 0 1Dostarczanie systemu informacji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1510000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z dostarczaniem systemu informacji w ramach pierwszego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 2Zmiany klimatyczne i energia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
180000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych ze zmianami klimatycznymi i energią w ramach drugiego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 3Przyroda i bioróżnorodność
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z naturą i bioróżnorodnością w ramach trzeciego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 4Woda i rolnictwo
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
106000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z wodą i rolnictwem w ramach czwartego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 5Powietrze i transport
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
550000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z powietrzem i transportem w ramach piątego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 6EEA w szerszym świecie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych ze wsparciem EEA w szerszym świecie w ramach szóstego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 7Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym użytkowaniem i gospodarką zasobami naturalnymi i odpadami w ramach siódmego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 8Użytkowanie ziemi i krajobrazy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z uzytkowaniem ziemi i krajobrazami w ramach ósmego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 0 9Scenariusze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych ze scenariuszami w ramach dziewiątego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 1Działania strategiczne 10
3 6 1 0Oceny zintegrowane oraz wsparcie zrównoważonego rozwoju
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
95000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z ocenami zintegrowanymi i wsparciem zrównoważonego rozwoju w ramach dziesiątego obszaru strategicznego (Wspieranie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 6 1 1Biuro dyrektora zarządzającego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z biurem dyrektora zarządzającego w ramach jedenastego obszaru strategicznego strategii EEA na lata 2004–2008.
[1] W 2004 r. 500000 EUR zostało zapisanych jako "Zwrot z innych programów UE" (Dz.U. L 377 z 23.12.2004), a w 2005 r. ponownie jako "X-compliance" (Dz.U. L 96 z 14.4.2005).
Dochód ten został uruchomiony tylko jeden raz, w ramach środków budżetowych Europejskiej Agencji Środowiska za 2004 r.
--------------------------------------------------
TABELA PRZEKSZTAŁCENIOWA — STAN NA ROK 2006
EUROPEJSKA AGENCJA ŚRODOWISKA
STANOWISKA STAŁE
Kategorie i stopnie w poprzednim regulaminie pracowniczym _BAR_ Ogólna liczba stanowisk w roku 2004 _BAR_ Ogólna liczba stanowisk w roku 2005 EU-25 _BAR_ Kategorie i stopnie w poprzednim regulaminie pracowniczym _BAR_ Ogólna liczba stanowisk w roku 2006 _BAR_
A1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*16 _BAR_ _BAR_
A2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*15 _BAR_ _BAR_
A3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*14 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*13 _BAR_ _BAR_
A4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*12 _BAR_ 1 _BAR_
A5 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ A*11 _BAR_ _BAR_
A6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*10 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*9 _BAR_ _BAR_
A7 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ A*8 _BAR_ _BAR_
A8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*7 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*6 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*5 _BAR_ _BAR_
Ogółem A _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*11 _BAR_ 1 _BAR_
B1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ B*10 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*9 _BAR_ _BAR_
B2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ B*8 _BAR_ 2 _BAR_
B3 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ B*7 _BAR_ _BAR_
B4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ B*6 _BAR_ _BAR_
B5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ B*5 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*4 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*3 _BAR_ _BAR_
Ogółem B _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ Ogółem B* _BAR_ 3 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ C*7 _BAR_ _BAR_
C1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ C*6 _BAR_ _BAR_
C2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ C*5 _BAR_ _BAR_
C3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ C*4 _BAR_ _BAR_
C4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ C*3 _BAR_ _BAR_
C5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ C*2 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ C*1 _BAR_ _BAR_
Ogółem C _BAR_ _BAR_ _BAR_ Ogółem C* _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ D*5 _BAR_ _BAR_
D1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ D*4 _BAR_ _BAR_
D2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ D*3 _BAR_ _BAR_
D3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ D*2 _BAR_ _BAR_
Ogółem D _BAR_ _BAR_ _BAR_ Ogółem D* _BAR_ _BAR_
Suma całkowita _BAR_ 6 _BAR_ 4 _BAR_ Suma całkowita _BAR_ 4 _BAR_
TABELA PRZEKSZTAŁCENIOWA — STAN NA ROK 2006
EUROPEJSKA AGENCJA ŚRODOWISKA
STANOWISKA TYMCZASOWE
Kategorie i stopnie w poprzednim regulaminie pracowniczym _BAR_ Ogólna liczba stanowisk w roku 2004 _BAR_ Ogólna liczba stanowisk w roku 2005 EU-25 _BAR_ Kategorie i stopnie w poprzednim regulaminie pracowniczym _BAR_ Ogólna liczba stanowisk w roku 2006 _BAR_
A1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*16 _BAR_ _BAR_
A2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ A*15 _BAR_ 1 _BAR_
A3 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ A*14 _BAR_ 4 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*13 _BAR_ 1 _BAR_
A4 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ A*12 _BAR_ 8 _BAR_
A5 _BAR_ 13 _BAR_ 14 _BAR_ A*11 _BAR_ 12 _BAR_
A6 _BAR_ 14 _BAR_ 14 _BAR_ A*10 _BAR_ 12 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*9 _BAR_ 2 _BAR_
A7 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_ A*8 _BAR_ 9 _BAR_
A8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ A*7 _BAR_ 1 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*6 _BAR_ _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ A*5 _BAR_ _BAR_
Ogółem A _BAR_ 49 _BAR_ 50 _BAR_ _BAR_ 50 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*11 _BAR_ 2 _BAR_
B1 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ B*10 _BAR_ 2 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*9 _BAR_ 2 _BAR_
B2 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ B*8 _BAR_ 7 _BAR_
B3 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ B*7 _BAR_ 4 _BAR_
B4 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ B*6 _BAR_ 7 _BAR_
B5 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_ B*5 _BAR_ 3 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ B*4 _BAR_ 2 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ B*3 _BAR_ 2 _BAR_
Ogółem B _BAR_ 30 _BAR_ 31 _BAR_ Ogółem B* _BAR_ 31 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ C*7 _BAR_ 2 _BAR_
C1 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ C*6 _BAR_ 2 _BAR_
C2 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ C*5 _BAR_ 5 _BAR_
C3 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ C*4 _BAR_ 6 _BAR_
C4 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_ C*3 _BAR_ 8 _BAR_
C5 _BAR_ 6 _BAR_ 4 _BAR_ C*2 _BAR_ 2 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ C*1 _BAR_ 1 _BAR_
Ogółem C _BAR_ 26 _BAR_ 26 _BAR_ Ogółem C* _BAR_ 26 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ D*5 _BAR_ 1 _BAR_
D1 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ D*4 _BAR_ 2 _BAR_
D2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ D*3 _BAR_ 1 _BAR_
D3 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ D*2 _BAR_ _BAR_
Ogółem D _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ Ogółem D* _BAR_ 4 _BAR_
Suma całkowita _BAR_ 109 _BAR_ 111 _BAR_ Suma całkowita _BAR_ 111 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na rok budżetowy 2006
(2006/156/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
WKŁAD WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ WKŁAD WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
2
UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH
2 0 _BAR_ UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁANIACH EFSA _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3
DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
3 0 _BAR_ DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4
DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
4 0 _BAR_ DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
9
DOCHODY RÓŻNE
9 0 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
TYTUŁ 1
WKŁAD WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — WKŁAD WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0
Wkład Wspólnoty Europejskiej
1 0 0 0 _BAR_ Wkład Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 46600000 _BAR_ 36700000 _BAR_ 28980000 _BAR_
1 0 0 1 _BAR_ Projekt PHARE _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_
1 0 0 2 _BAR_ Wynik _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 0 — Razem _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —WKŁAD WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Wkład Wspólnoty Europejskiej
1 0 0 0Wkład Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
46600000 _BAR_ 36700000 _BAR_ 28980000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1).
Zgodnie z art. 43 tego rozporządzenia, do budżetu ogólnego Unii Europejskiej wprowadza się składkę na rzecz Urzędu.
Wprowadzony dochód odzwierciedla wniesiony wkład (Artykuł 17 04 08 zestawienia wydatków w Części III "Komisja" budżetu ogólnego).
1 0 0 1Projekt PHARE
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
_BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_
1 0 0 2Wynik
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 2
UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH
ROZDZIAŁ 2 0 — UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁANIACH EFSA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Udział państw trzecich w działaniach EFSA
2 0 0 0 _BAR_ Udział państw trzecich w działaniach EFSA _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁANIACH EFSA
2 0 0Udział państw trzecich w działaniach EFSA
2 0 0 0Udział państw trzecich w działaniach EFSA
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Wkład państw trzecich, z którymi Wspólnota zawarła umowy wymienione w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
TYTUŁ 3
DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
ROZDZIAŁ 3 0 — DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Dochody ze świadczonych usług
3 0 0 0 _BAR_ Otrzymane opłaty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
3 0 0Dochody ze świadczonych usług
3 0 0 0Otrzymane opłaty
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 45).
TYTUŁ 4
DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
ROZDZIAŁ 4 0 — DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0
4 0 0
Dochody z działalności administracyjnej
4 0 0 0 _BAR_ Odsetki bankowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 0 0 1 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 0 0 2 _BAR_ Dochody z organizacji seminariów, konferencji… _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
4 0 0Dochody z działalności administracyjnej
4 0 0 0Odsetki bankowe
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Wpływy z odsetek bankowych i inne pozycje.
4 0 0 1Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody ze sprzedaży publikacji EFSA, w jakiejkolwiek formie, w tym z praw autorskich (rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 43).
4 0 0 2Dochody z organizacji seminariów, konferencji…
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody przysługujące Urzędowi z organizacji seminariów, konferencji, szkoleń i innej podobnej działalności świadczonej przez Urząd (rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 43).
TYTUŁ 9
DOCHODY RÓŻNE
ROZDZIAŁ 9 0 — DOCHODY RÓŻNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0
9 0 0
Inne dochody
9 0 0 0 _BAR_ Inne dochody _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 9 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 28980000 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —DOCHODY RÓŻNE
9 0 0Inne dochody
9 0 0 0Inne dochody
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 23160025 _BAR_ 16036000 _BAR_ 7839139 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 399975 _BAR_ 340000 _BAR_ 335000 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 306000 _BAR_ 291000 _BAR_ 168958 _BAR_
1 5 _BAR_ WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 598000 _BAR_ 418000 _BAR_ 256525 _BAR_
1 6 _BAR_ OPIEKA SPOŁECZNA _BAR_ 99700 _BAR_ 114000 _BAR_ 25485 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z PRZYJĘCIAMI I CELAMI REPREZANTACYJNYMI _BAR_ 42800 _BAR_ 65000 _BAR_ 15928 _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY I SKŁADKI EMERYTALNE _BAR_ p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 24606500 _BAR_ 17276000 _BAR_ 8641035 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI OPERACYJNE ZWIĄZANE Z WŁADZAMI
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 3738000 _BAR_ 2639000 _BAR_ 2879317 _BAR_
2 1 _BAR_ WYDATKI NA PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 1419000 _BAR_ 1198000 _BAR_ 799108 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 1199500 _BAR_ 433000 _BAR_ 641356 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 260000 _BAR_ 239000 _BAR_ 78520 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 459000 _BAR_ 725000 _BAR_ 426797 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA _BAR_ 300000 _BAR_ 290000 _BAR_ 269182 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 7375500 _BAR_ 5524000 _BAR_ 5094281 _BAR_
3
WYDATKI OPERACYJNE ZWIĄZANE Z WŁADZAMI
3 0 _BAR_ DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA _BAR_ 9965000 _BAR_ 8375000 _BAR_ 5156199 _BAR_
3 1 _BAR_ USŁUGI HORYZONTALNE _BAR_ 675000 _BAR_ 702000 _BAR_ 162919 _BAR_
3 2 _BAR_ POSIEDZENIA _BAR_ 1299000 _BAR_ 1019000 _BAR_ 543272 _BAR_
3 3 _BAR_ WYDATKI NA TŁUMACZENIA USTNE I PISEMNE _BAR_ 465000 _BAR_ 525000 _BAR_ 194896 _BAR_
3 4 _BAR_ GROMADZENIE DANYCH I KONTAKTY _BAR_ 330000 _BAR_ 525000 _BAR_ 243784 _BAR_
3 5 _BAR_ INFORMACJE I PUBLIKACJE _BAR_ 979000 _BAR_ 1648000 _BAR_ 251549 _BAR_
3 6 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE NA SYSTEMY _BAR_ 705000 _BAR_ 906000 _BAR_ 641376 _BAR_
3 7 _BAR_ NOWO POWSTAJĄCE ZAGROŻENIA _BAR_ 100000 _BAR_ 200000 _BAR_ 322935 _BAR_
3 8 _BAR_ DORADZTWO TECHNICZNE _BAR_ 100000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 9 _BAR_ SPECJALNE PROJEKTY _BAR_ — _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 14618000 _BAR_ 14400000 _BAR_ 7516929 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 21252245 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
ROZDZIAŁ 1 6 — OPIEKA SPOŁECZNA
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI ZWIĄZANE Z PRZYJĘCIAMI I CELAMI REPREZANTACYJNYMI
ROZDZIAŁ 1 9 — EMERYTURY I SKŁADKI EMERYTALNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 12732000 _BAR_ 9318000 _BAR_ 4408872 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 1256000 _BAR_ 1203000 _BAR_ 337649 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatek zagraniczny za rozłąkę i dodatek mieszkaniowy z tytułu zamieszkiwania w obcym państwie _BAR_ 1772000 _BAR_ 707000 _BAR_ 477531 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 33000 _BAR_ p.m. _BAR_ 31062 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 15793000 _BAR_ 11228000 _BAR_ 5255114 _BAR_
1 1 1
Inny personel
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 1720000 _BAR_ 822000 _BAR_ 1379844 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1720000 _BAR_ 822000 _BAR_ 1379844 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 468000 _BAR_ 299000 _BAR_ 150048 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 122000 _BAR_ 77000 _BAR_ 38405 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla personelu tymczasowego _BAR_ 171000 _BAR_ 54000 _BAR_ 50371 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych dla pracowników czasowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 761000 _BAR_ 430000 _BAR_ 238825 _BAR_
1 1 4
Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 3600 _BAR_ 3000 _BAR_ 198 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 350000 _BAR_ 179000 _BAR_ 18146 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatek z tytułu wynajmu i transportu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki z tytułu organizacji przyjęć _BAR_ — _BAR_ 16000 _BAR_ — _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Zryczałtowane dodatki tytułem przejazdów _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 7 _BAR_ Dyżury _BAR_ 18500 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne świadczenia i zwroty _BAR_ — _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 372100 _BAR_ 218000 _BAR_ 18344 _BAR_
1 1 5
Praca w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0 _BAR_ Praca w godzinach nadliczbowych _BAR_ 5000 _BAR_ 55000 _BAR_ 6223 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 55000 _BAR_ 6223 _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze ustni i tłumacze ustni ze Wspólnej Służby Tłumaczeń Ustnych i Konferencji _BAR_ 72000 _BAR_ 45000 _BAR_ — _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Centrum Tłumaczeń Luksemburg (sprawy administracyjne) _BAR_ 164050 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Płatności związane z pomocą administracyjną udzieloną przez instytucje wspólnotowe _BAR_ 125000 _BAR_ 85000 _BAR_ 45583 _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 380000 _BAR_ 325000 _BAR_ 250000 _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Konsultacje _BAR_ 30000 _BAR_ 175000 _BAR_ 21251 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Inne usługi _BAR_ 30000 _BAR_ 58000 _BAR_ 25000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 801050 _BAR_ 828000 _BAR_ 481834 _BAR_
1 1 8
Koszty i wydatki związane z zatrudnieniem przy rozpoczęciu i zakończeniu służby
1 1 8 0 _BAR_ Inne wydatki związane z zatrudnianiem personelu _BAR_ 320000 _BAR_ 433000 _BAR_ 63689 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży (obejmujące członków rodziny) _BAR_ 130000 _BAR_ 151000 _BAR_ 7385 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 520625 _BAR_ 462000 _BAR_ 157707 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty związane z przeprowadzką _BAR_ 568750 _BAR_ 559000 _BAR_ 105974 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 437500 _BAR_ 381000 _BAR_ 87532 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 1976875 _BAR_ 1986000 _BAR_ 422286 _BAR_
1 1 9
Wskaźniki korygujące
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ 1731000 _BAR_ 469000 _BAR_ 36668 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 1731000 _BAR_ 469000 _BAR_ 36668 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 23160025 _BAR_ 16036000 _BAR_ 7839139 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Koszty misji i podróży służbowych
1 3 0 0 _BAR_ Koszty misji i podróży służbowych _BAR_ 399975 _BAR_ 340000 _BAR_ 335000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 399975 _BAR_ 340000 _BAR_ 335000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 399975 _BAR_ 340000 _BAR_ 335000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0
Restauracje, posiłki i stołówki
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje, posiłki i stołówki _BAR_ 70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 26546 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 26546 _BAR_
1 4 1
Służba medyczna
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 40000 _BAR_ 60000 _BAR_ 17540 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ 60000 _BAR_ 17540 _BAR_
1 4 2
Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu
1 4 2 0 _BAR_ Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu _BAR_ 196000 _BAR_ 196000 _BAR_ 124872 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 196000 _BAR_ 196000 _BAR_ 124872 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 306000 _BAR_ 291000 _BAR_ 168958 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 2
Wymiana urzędników i ekspertów
1 5 2 0 _BAR_ Eksperci z wizytą, oddelegowani eksperci krajowi _BAR_ 598000 _BAR_ 418000 _BAR_ 256525 _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy władz tymczasowo przydzieleni do cywilnych służb krajowych, organizacji międzynardowych lub publicznych, albo prywatnych instytucji. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ 598000 _BAR_ 418000 _BAR_ 256525 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 598000 _BAR_ 418000 _BAR_ 256525 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6
1 6 0
Zapomogi losowe
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ 2000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
1 6 1
Kontakty społeczne pracowników
1 6 1 0 _BAR_ Kontakty społeczne pracowników _BAR_ 16000 _BAR_ 54000 _BAR_ 25485 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 1 — Razem _BAR_ 16000 _BAR_ 54000 _BAR_ 25485 _BAR_
1 6 2
Inne interwencje
1 6 2 0 _BAR_ Inne interwencje _BAR_ 4700 _BAR_ 24000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 2 — Razem _BAR_ 4700 _BAR_ 24000 _BAR_ — _BAR_
1 6 3
Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki
1 6 3 0 _BAR_ Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki _BAR_ 65000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 3 — Razem _BAR_ 65000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
1 6 4
Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0 _BAR_ Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 4 — Razem _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 99700 _BAR_ 114000 _BAR_ 25485 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0
Wydatki związane z przyjęciami i celami reprezentacyjnymi
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki związane z przyjęciami i celami reprezentacyjnymi _BAR_ 42800 _BAR_ 65000 _BAR_ 15928 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 42800 _BAR_ 65000 _BAR_ 15928 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 42800 _BAR_ 65000 _BAR_ 15928 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9
1 9 0
Emerytury i składki emerytalne
1 9 0 0 _BAR_ Emerytury i składki emerytalne _BAR_ p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 24606500 _BAR_ 17276000 _BAR_ 8641035 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
12732000 _BAR_ 9318000 _BAR_ 4408872 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na podstawowe wynagrodzenie urzędników i personelu tymczasowego zajmującego stanowiska przewidziane w planach zatrudnienia.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1256000 _BAR_ 1203000 _BAR_ 337649 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 42, 62 i 68 oraz rozdział 1 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków rodzinnych: zasiłek na gospodarstwo domowe, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu, dodatek przedszkolny, dodatek edukacyjny (w tym specjalne dotacje z rezerwy ustalonej corocznie przez Dyrektora wykonawczego) i dodatek urlopowy rodziców odpowiedniego personelu.
1 1 0 2Dodatek zagraniczny za rozłąkę i dodatek mieszkaniowy z tytułu zamieszkiwania w obcym państwie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1772000 _BAR_ 707000 _BAR_ 477531 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatek zagraniczny za rozłąkę i dodatek mieszkaniowy z tytułu zamieszkiwania w obcym państwie dla odpowiedniego personelu.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
33000 _BAR_ p.m. _BAR_ 31062 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 18 ust. 1 załącznika XIII.
Środki te przeznaczone są na dodatki sekretarskie dla personelu tymczasowego zaliczonego do kategorii C*, zatrudnionego w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu wydawniczego, kierowników lub szefów sekretariatu, którzy byli uprawnieni do tych dodatków w miesiącu poprzedzającym dzień 1 maja 2004 r.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1720000 _BAR_ 822000 _BAR_ 1379844 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 oraz tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu pomocniczego.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 4 oraz tytuł V. Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 5Pracownicy kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3a oraz tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia personelu kontraktowego.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
468000 _BAR_ 299000 _BAR_ 150048 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Zasady dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
122000 _BAR_ 77000 _BAR_ 38405 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy na ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych i na dodatkowe wydatki związane z zastosowaniem ustawowych przepisów w tej sferze.
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla personelu tymczasowego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
171000 _BAR_ 54000 _BAR_ 50371 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 28a.
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenia personelu tymczasowego na wypadek bezrobocia.
1 1 3 3Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych dla pracowników czasowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 42.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Urząd na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
3600 _BAR_ 3000 _BAR_ 198 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te są przeznaczone na pokrycie:
- dodatków z tytułu narodzin dziecka,
- dodatków w przypadku śmierci urzędnika, wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po śmierci oraz na pokrycie kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
350000 _BAR_ 179000 _BAR_ 18146 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na ryczałtowy zwrot kosztów podróży odpowiedniego personelu, ich małżonków i osób na utrzymaniu z miejsca pracy do miejsca pochodzenia.
1 1 4 2Dodatek z tytułu wynajmu i transportu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Uchylony
1 1 4 3Stałe dodatki z tytułu organizacji przyjęć
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 16000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na stałe dodatki służbowe dla urzędników lub personelu tymczasowego, którzy regularnie ponoszą wydatki reprezentacyjne w czasie wykonywania swoich obowiązków służbowych.
1 1 4 4Zryczałtowane dodatki tytułem przejazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 15 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie stałego dodatku na podróż w obrębie miasta.
1 1 4 7Dyżury
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
18500 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56b i art. 56c.
Środki te przeznaczone są, w odniesieniu do urzędników i personelu tymczasowego, na dodatki na pracę zmianową lub dyżury urzędników miejscu pracy lub w domu.
1 1 4 9Inne świadczenia i zwroty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 34.
Środki te przeznaczone są na pokrycie środków w przypadku:
- zwolnienia urzędnika w okresie próbnym wskutek oczywistej nieprzydatności,
- rozwiązania przez Urząd umowy o pracę z odpowiednim członkiem personelu.
1 1 5Praca w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0Praca w godzinach nadliczbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 55000 _BAR_ 6223 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 oraz załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane godziny nadliczbowe dla odpowiedniego personelu tymczasowego zaliczanego do kategorii C i D oraz personelu lokalnego, w przypadku gdy zrekompensowanie godzin nadliczbowych urlopem według ustalonych zasad jest niemożliwe.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze ustni i tłumacze ustni ze Wspólnej Służby Tłumaczeń Ustnych i Konferencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
72000 _BAR_ 45000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty i koszty podróży zewnętrznych tłumaczy ustnych i operatorów konferencji, w tym na zwrot kostów za usługi świadczone przez tłumaczy konferencyjnych Komisji na wszystkich obradach niezwiązanych bezpośrednio z realizacją programu pracy Urzędu.
1 1 7 1Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu (sprawy administracyjne)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
164050 _BAR_ 140000 _BAR_ 140000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty tłumaczeń, w tym płatności na rzecz Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu za wszystkie teksty niezwiązane bezpośrednio z realizacjią programu pracy Urzędu.
1 1 7 2Płatności związane z pomocą administracyjną udzieloną przez instytucje wspólnotowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
125000 _BAR_ 85000 _BAR_ 45583 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zwrot kosztów poniesionych przez Komisję w związku z pomocą administracyjną udzieloną dla Urzędu, np. usługi skomputeryzowanej listy płac.
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
380000 _BAR_ 325000 _BAR_ 250000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- zatrudnienia personelu tymczasowego, w szczególności operatorów telefonicznych, personelu urzędów i sekretariatów,
- powielania i pisania komputerowych odesłanych z powodu niemożliwości opracowania przez Agencję,
- kosztόw składu komputerowego do celów dokumentacji wyjaśniającej i wspierającej dla potrzeb własnych Centrum oraz do celów składania władzom budżetowym.
1 1 7 6Konsultacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 175000 _BAR_ 21251 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków w doradztwie biznesowym na polu audytu, szkolenia, QM itd.
1 1 7 7Inne usługi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 58000 _BAR_ 25000 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone są na pokrycie wydatków nieprzewidzianych w innych pozycjach niniejszego art. 117, np. na Wspólne Usługi Wsparcia (CSS), Centurio itd.
1 1 8Koszty i wydatki związane z zatrudnieniem przy rozpoczęciu i zakończeniu służby
1 1 8 0Inne wydatki związane z zatrudnianiem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
320000 _BAR_ 433000 _BAR_ 63689 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27–31 i 33 oraz załącznik III.
Środki te przeznaczone są na koszty związane z procedurami rekrutacji, w tym:
- koszty publikacji, koszty podróży/pobytu i ubezpieczenia kandydatów wzywanych na egzaminy i rozmowy kwalifikacyjne, koszty bezpośrednio związane z promocją i organizacją grupowych testów rekrutacyjnych (wynajem pomieszczeń, mebli, urządzeń i różnego sprzętu, opłaty za przygotowanie i poprawianie testów itp.),
- badania lekarskie kandydatów.
1 1 8 1Koszty podróży (obejmujące członków rodziny)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
130000 _BAR_ 151000 _BAR_ 7385 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży należne odpowiedniemu personelowi (wraz z rodzinami) przy rozpoczęciu lub odejściu z Urzędu lub przeniesieniu do innego miejsca pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
520625 _BAR_ 462000 _BAR_ 157707 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania lub na ponowne urządzenie dla personelu, który musi zmienić miejsce zamieszkania przy podjęciu nowych obowiązków, przeniesieniu do nowego miejsca pracy oraz w związku z ostatecznym opuszczeniem Urzędu i zamieszkaniem w innym nowym miejscu.
1 1 8 3Koszty związane z przeprowadzką
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
568750 _BAR_ 559000 _BAR_ 105974 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki związane z przeprowadzką dla personelu, który musi zmienić miejsce zamieszkania przy podjęciu nowych obowiązków, przeniesieniu do nowego miejsca pracy oraz w związku z ostatecznym opuszczeniem Urzędu i zamieszkaniem w innym nowym miejscu.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
437500 _BAR_ 381000 _BAR_ 87532 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na diety odpowiednich pracowników, którzy wykażą, że muszą zmienić miejsce zamieszkania wskutek podjęcia obowiązków lub przeniesienia do nowego miejsca pracy.
1 1 9Wskaźniki korygujące
1 1 9 0Wskaźniki korygujące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1731000 _BAR_ 469000 _BAR_ 36668 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65 oraz art. 17 ust. 3 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównania wynagrodzeń odpowiednich członków personelu.
Pokrywają także koszt wyrównania zmian wysokości wynagrodzenia dotyczącej części uposażenia przekazywanego do kraju innego niż kraj zatrudnienia.
1 1 9 1Środki tymczasowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Euroejskich, w szczególności jego art. 65 i 65a oraz załącznik XI. Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. dotyczące budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1) ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.04.01, str. 1). Pozycja ta przeznaczona jest na koszty modyfikacji wynagrodzeń zatwierdzonych przez Radę w trakcie roku finansowego. Środki są całkowicie tymczasowe i mogą być wykorzystane wyłącznie po przeniesieniu do innych artykułów lub pozycji tego rozdziału zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty misji i podróży służbowych
1 3 0 0Koszty misji i podróży służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
399975 _BAR_ 340000 _BAR_ 335000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 11 i 13 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych podczas misji, w tym także spotkań poza siedzibą, przez personel Urzędu objęty przepisami regulaminu pracowniczego i przez krajowych i międzynarodowych ekspertów lub urzędników oddelegowanych do Urzędu.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje, posiłki i stołówki
1 4 0 0Restauracje, posiłki i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 26546 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty prowadzenia restauracji, kawiarni i stołówek wraz z zapleczem.
Środki te przeznaczone są też na rutynowe wydatki na wymianę istniejącego sprzętu i zakup nowego, który nie może być objęty wydatkami bieżącymi, a także koszty konsultingowe.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ 60000 _BAR_ 17540 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 oraz art. 8 załącznika II.
Oprócz opłat dla lekarzy, środki znajdujące się w tym artykule przeznaczone są na koszty badań (specjalistycznych, analiz itp.), jednorazowych środków (opatrunków, leków itp.), specjalnego sprzętu i wyposażenia oraz na koszty administracyjne Komitetu Niepełnosprawności.
1 4 2Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu
1 4 2 0Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
196000 _BAR_ 196000 _BAR_ 124872 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 24.
Środki te przeznaczone są na kursy wprowadzające dla nowych pracowników, szkolenia doskonalące, przekwalifikowanie, szkolenia w zakresie nowoczesnych technik, seminaria, sesje informacyjne dotyczące spraw UE itp.
Przeznaczone są również na zakup sprzętu i dokumentacji oraz wynajęcie konsultantów organizacyjnych.
ROZDZIAŁ 1 5 —WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Wymiana urzędników i ekspertów
1 5 2 0Eksperci z wizytą, oddelegowani eksperci krajowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
598000 _BAR_ 418000 _BAR_ 256525 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty ekspertów z instytucji publicznych i innych organów z Unii Europejskiej oraz spoza niej.
1 5 2 1Urzędnicy władz tymczasowo przydzieleni do cywilnych służb krajowych, organizacji międzynardowych lub publicznych albo prywatnych instytucji.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 38.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatkowych wydatków związanych z oddelegowaniem urzędników władz i obejmują dodatki oraz zwrot wydatków przewidzianych w związku z oddelegowaniem.
Środki te są również przeznaczone na pokrycie kosztów związanych ze specjalnymi programami szkoleniowymi z organami i władzami Państw Członkowskich i państwami nieczłonkowskimi.
ROZDZIAŁ 1 6 —OPIEKA SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 76.
Środki te przeznaczone są na wydatki na prezenty, pożyczki i zaliczki udzielane urzędnikom, byłym urzędnikom lub bliskim zmarłego urzędnika, będącym w wyjątkowo trudnej sytuacji.
1 6 1Kontakty społeczne pracowników
1 6 1 0Kontakty społeczne pracowników
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
16000 _BAR_ 54000 _BAR_ 25485 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie części kosztów centrum rekreacji, działalności kulturalnej, dotacje dla klubów prowadzonych przez pracowników, prowadzenie i dostarczanie dodatkowego wyposażenia dla ośrodków sportowych oraz na projekty promujące aktywność społeczną pracowników różnych narodowości.
1 6 2Inne interwencje
1 6 2 0Inne interwencje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
4700 _BAR_ 24000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków nieprzewidzianych szczególnie w innych artykułach niniejszego rozdziału 1 6.
1 6 3Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki
1 6 3 0Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
65000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z ośrodkami dla małych dzieci i żłobkami.
1 6 4Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są dla następującej kategorii osób niepełnosprawnych, w ramach polityki ich wspierania:
- urzędnicy i personel tymczasowy czynnie zatrudniony,
- małżonkowie urzędników i personelu tymczasowego czynnie zatrudnionego,
- wszystkie dzieci na utrzymaniu w rozumieniu regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI ZWIĄZANE Z PRZYJĘCIAMI I CELAMI REPREZANTACYJNYMI
1 7 0Wydatki związane z przyjęciami i celami reprezentacyjnymi
1 7 0 0Wydatki związane z przyjęciami i celami reprezentacyjnymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
42800 _BAR_ 65000 _BAR_ 15928 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zobowiązaniami Urzędu dotyczącymi przyjęć i celów reprezentacyjnych.
Wydatki te mogą być ponoszone indywidualnie przez upoważniony personel w ramach jego obowiązków i jako część działalności Agencji.
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY I SKŁADKI EMERYTALNE
1 9 0Emerytury i składki emerytalne
1 9 0 0Emerytury i składki emerytalne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie emerytur i odpraw.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI OPERACYJNE ZWIĄZANE Z WŁADZAMI
ROZDZIAŁ 2 0 — INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 1 — WYDATKI NA PRZETWARZANIE DANYCH
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Czynsze
2 0 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 1780000 _BAR_ 1759000 _BAR_ 1216573 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 1780000 _BAR_ 1759000 _BAR_ 1216573 _BAR_
2 0 1
Ubezpieczenie
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 37000 _BAR_ 40000 _BAR_ 25813 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 37000 _BAR_ 40000 _BAR_ 25813 _BAR_
2 0 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 410000 _BAR_ 345000 _BAR_ 128786 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 410000 _BAR_ 345000 _BAR_ 128786 _BAR_
2 0 3
Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie budynków _BAR_ 300000 _BAR_ 220000 _BAR_ 69455 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 220000 _BAR_ 69455 _BAR_
2 0 4
Remont pomieszczeń / zagospodarowanie
2 0 4 0 _BAR_ Remont pomieszczeń / zagospodarowanie _BAR_ 600000 _BAR_ 82000 _BAR_ 1301835 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 600000 _BAR_ 82000 _BAR_ 1301835 _BAR_
2 0 5
Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 384000 _BAR_ 68000 _BAR_ 62817 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 384000 _BAR_ 68000 _BAR_ 62817 _BAR_
2 0 8
Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem nieruchomości
2 0 8 0 _BAR_ Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem _BAR_ 175000 _BAR_ 25000 _BAR_ 3181 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 8 — Razem _BAR_ 175000 _BAR_ 25000 _BAR_ 3181 _BAR_
2 0 9
Inne wydatki na budynki
2 0 9 0 _BAR_ Inne wydatki na budynki _BAR_ 52000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70857 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 52000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70857 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 3738000 _BAR_ 2639000 _BAR_ 2879317 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Zakup i konserwacja technologii informatycznych dla administracji i zadań niezwiązanych z działalnością
2 1 0 0 _BAR_ Zakup/konserwacja sprzętu _BAR_ 405000 _BAR_ 350000 _BAR_ 397637 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Zakup/konserwacja oprogramowania _BAR_ 380000 _BAR_ 300000 _BAR_ 290889 _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Rozbudowa oprogramowania _BAR_ 530000 _BAR_ 350000 _BAR_ 64983 _BAR_
2 1 0 4 _BAR_ Wsparcie dla użytkowników _BAR_ 104000 _BAR_ 198000 _BAR_ 45600 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1419000 _BAR_ 1198000 _BAR_ 799108 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 1419000 _BAR_ 1198000 _BAR_ 799108 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0 _BAR_ Wyposażenie i instalacje techniczne _BAR_ 122000 _BAR_ 102000 _BAR_ 106887 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wynajem lub dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 30000 _BAR_ 32000 _BAR_ — _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ 30000 _BAR_ 14000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 182000 _BAR_ 148000 _BAR_ 106887 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 280000 _BAR_ 161000 _BAR_ 527879 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wynajem mebli _BAR_ 12500 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Konserwacja i naprawa mebli _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 292500 _BAR_ 161000 _BAR_ 527879 _BAR_
2 2 3
Środki transportowe
2 2 3 0 _BAR_ Zakup pojazdów _BAR_ — _BAR_ 70000 _BAR_ — _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wynajem lub dzierżawa pojazdów _BAR_ 700000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Konserwacja i naprawa pojazdów _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 700000 _BAR_ 90000 _BAR_ — _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup i ochrona książek _BAR_ 6000 _BAR_ 12000 _BAR_ 2564 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_ — _BAR_
2 2 5 5 _BAR_ Prenumeraty i zakup środków informacyjnych _BAR_ 11000 _BAR_ 14000 _BAR_ 4027 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 34000 _BAR_ 6591 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 1199500 _BAR_ 433000 _BAR_ 641356 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 170000 _BAR_ 83000 _BAR_ 59076 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 170000 _BAR_ 83000 _BAR_ 59076 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 4791 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 4791 _BAR_
2 3 3
Wydatki prawne
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 25000 _BAR_ 11000 _BAR_ 10200 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 11000 _BAR_ 10200 _BAR_
2 3 4
Odszkodowania
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ 5000 _BAR_ 2000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 2000 _BAR_ — _BAR_
2 3 5
Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki i związane z nimi czynności _BAR_ 40000 _BAR_ 82000 _BAR_ 4454 _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki operacyjne _BAR_ — _BAR_ 36000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ 118000 _BAR_ 4454 _BAR_
2 3 9
Publikacje
2 3 9 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 10000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 260000 _BAR_ 239000 _BAR_ 78520 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0
Opłaty pocztowe
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe _BAR_ 80000 _BAR_ 84000 _BAR_ 57679 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 80000 _BAR_ 84000 _BAR_ 57679 _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty za usługi telekomunikacyjne _BAR_ 159000 _BAR_ 391000 _BAR_ 267618 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup i instalacja sprzętu _BAR_ 220000 _BAR_ 250000 _BAR_ 101499 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 379000 _BAR_ 641000 _BAR_ 369117 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 459000 _BAR_ 725000 _BAR_ 426797 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0
Posiedzenia Zarządu
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ 300000 _BAR_ 290000 _BAR_ 269182 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 290000 _BAR_ 269182 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ 290000 _BAR_ 269182 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 7375500 _BAR_ 5524000 _BAR_ 5094281 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Czynsze
2 0 0 0Czynsze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1780000 _BAR_ 1759000 _BAR_ 1216573 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za użytkowanie budynków lub ich części oraz za użytkowanie magazynów, garaży, magazynów zewnętrznych i parkingów samochodowych.
2 0 1Ubezpieczenie
2 0 1 0Ubezpieczenie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
37000 _BAR_ 40000 _BAR_ 25813 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłatę składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Agencję budynkami lub ich częściami, jak również ubezpieczenie ich wyposażenia, od odpowiedzialności cywilnej i zawodowej, na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Urząd budynkami lub ich częścią, wyposażeniem oraz od odpowiedzialności cywilnej i zawodowej.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
410000 _BAR_ 345000 _BAR_ 128786 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia wody, gazu, energii elektrycznej i ogrzewania.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie budynków
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
300000 _BAR_ 220000 _BAR_ 69455 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty utrzymania obiektów, wind, centralnego ogrzewania, klimatyzacji itp., wydatki związane z regularnym sprzątaniem, zakupem środków czystości (malowanie, pranie, czyszczenie chemiczne itd.), wydatki na malowanie, naprawy i zaopatrzenie. Środki przeznaczone są na także zakup, wynajem i pielęgnację roślin.
2 0 4Remont pomieszczeń / zagospodarowanie
2 0 4 0Remont pomieszczeń / zagospodarowanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
600000 _BAR_ 82000 _BAR_ 1301835 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wyposażenie budynków, np. przebudowę ścian działowych, zmiany instalacji technicznych i inne specjalistyczne roboty związane z zamkami, sprzętem elektrycznym, hydrauliką, malowaniem, wykładzinami podłogowymi itp.
Środki przeznaczone także na niezbędny sprzęt.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
384000 _BAR_ 68000 _BAR_ 62817 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różne wydatki związane z bezpieczeństwem osób i budynków, zwłaszcza umowy o ochronę budynków, kupno, wynajem i utrzymanie sprzętu ochronnego i przeciwpożarowego, wymianę sprzętu gaśniczego i koszty ustawowych kontroli, w tym na wydatki wielokrotne, np. na etykiety, identyfikatory itp.
Środki przeznaczone są także na pomoc techniczną.
2 0 8Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem nieruchomości
2 0 8 0Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
175000 _BAR_ 25000 _BAR_ 3181 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat doradztwa finansowego i technicznego związanego z przyszłym nabyciem, dzierżawą lub budową budynków.
Środki obejmują także opłaty za wsparcie techniczne związane z istotnymi operacjami wyposażenia obiektów.
2 0 9Inne wydatki na budynki
2 0 9 0Inne wydatki na budynki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
52000 _BAR_ 100000 _BAR_ 70857 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na budynki nie zaliczone w szczególny sposób do innych artykułów tego rozdziału, w szczególności opłaty za administrację budynków wspólnych, koszty kontroli obiektów oraz opłaty za media (podatki komunalne, wywóz śmieci itp).
ROZDZIAŁ 2 1 —WYDATKI NA PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Zakup i konserwacja technologii informatycznych dla administracji i zadań niezwiązanych z działalnością
2 1 0 0Zakup/Konserwacja sprzętu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
405000 _BAR_ 350000 _BAR_ 397637 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup sprzętu komputerowego i innego podobnego elektronicznego wyposażenia biurowego i sprzętu komputerowego (drukarki, faksy, skanery, fotokopiarki…), w tym początkowego ze standardowym oprogramowaniem EFSA, instalacji, konfiguracji i konserwacji niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Urzędu.
2 1 0 1Zakup / konserwacja oprogramowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
380000 _BAR_ 300000 _BAR_ 290889 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie dostawy i konserwacji pakietów oprogramowania oraz oprogramowania niezbędnego do normalnego funkcjonowania Urzędu.
2 1 0 3Rozbudowa oprogramowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
530000 _BAR_ 350000 _BAR_ 64983 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na zewnętrzny personel i usługi, do analiz, programowania i wsparcia technicznego, niezbędne do zwykłego funkcjonowania Urzędu.
2 1 0 4Wsparcie dla użytkowników
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
104000 _BAR_ 198000 _BAR_ 45600 _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie wydatków na zewnętrzny personel i usługi, dla help desk-u, szkolenia i czynności wspierania użytkownika Urzędu.
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Wyposażenie i instalacje techniczne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
122000 _BAR_ 102000 _BAR_ 106887 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć wydatki na zakup sprzętu, w szczególności audiowizualnego, odtwarzającego, archiwizującego, biblioteki i sprzętu do tłumaczeń ustnych.
Środki obejmują także instalacje i sprzęt dla niepełnosprawnych urzędników.
2 2 0 1Wynajem lub dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 32000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć wydatki na wynajem/leasing sprzętu, w szczególności audiowizualnego, odtwarzającego, archiwizującego, biblioteki i sprzętu do tłumaczeń ustnych.
Środki obejmują także instalacje i sprzęt dla niepełnosprawnych urzędników.
2 2 0 2Konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 14000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z konserwacją i naprawą sprzętu, o którym mowa w pozycji 2 2 0 0, jak również koszty pomocy technicznej.
Środki przeznaczone są także na utrzymanie i naprawy instalacji i sprzętu dla niepełnosprawnych.
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
280000 _BAR_ 161000 _BAR_ 527879 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli biurowych i specjalistycznych, w tym mebli ergonomicznych, regałów archiwalnych itd.
2 2 1 1Wynajem mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
12500 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem mebli biurowych i specjalistycznych, w tym mebli ergonomicznych, regałów archiwalnych itd.
2 2 1 2Konserwacja i naprawa mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na konserwację mebli biurowych i specjalistycznych, w tym regałów archiwalnych itd.
2 2 3Środki transportowe
2 2 3 0Zakup pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 70000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup nowych pojazdów i wymianę pojazdów zastępczych, które w ciągu roku osiągną przebieg uzasadniający wymianę.
2 2 3 1Wynajem lub dzierżawa pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
700000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu, leasingu samochodów na krótki lub długi okres czasu oraz usługi przewozowe.
2 2 3 2Konserwacja i naprawa pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztόw utrzymania, napraw i ubezpieczenia samochodów służbowych (paliwo, smary, opony, dętki, różne akcesoria, części zamienne, narzędzia itp.).
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup i ochrona książek
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
6000 _BAR_ 12000 _BAR_ 2564 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieperiodycznych publikacji oraz aktualizację istniejących tomów na potrzeby wydziałów administracyjnych.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
8000 _BAR_ 8000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na specjalny sprzęt biblioteczny (indeksy kart, regały, jednostki katalogowe).
2 2 5 5Prenumeraty i zakup środków informacyjnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
11000 _BAR_ 14000 _BAR_ 4027 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism specjalistycznych, dzienników urzędowych, opracowań wstępnych, statystyk handlu zagranicznego, różnych biuletynów.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
170000 _BAR_ 83000 _BAR_ 59076 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztόw nabycia papieru, kopert i materiałów biurowych oraz kosztόw reprografii i druku zlecanego na zewnątrz.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 4791 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych (prowizji, ażio i różnych wydatków) oraz kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 3 2 1Inne opłaty finansowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest w razie konieczności przewidziana na środki na jakiekolwiek możliwe różnice wartości gotówki, utratę lub depracjację wartości kapitału lub obligacji.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 11000 _BAR_ 10200 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług prawników oraz innych specjalistów wezwanych w celu udzielania porad Agencji.
Środki przeznaczone także na koszty zasądzone od Urzędu przez Trybunał Sprawiedliwości lub inne sądy.
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 2000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań wniesionych przeciwko Urzędowi (odpowiedzialność cywilna).
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różnego rodzaju ubezpieczenia (ubezpieczenie misji, odpowiedzialność cywilna, ubezpieczenie od kradzieży, itp.)
2 3 5 3Przeprowadzki i związane z nimi czynności
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ 82000 _BAR_ 4454 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzkami i transportem (przyjęcie, przechowywanie, rozmieszczenie) sprzętu, mebli i materiałów biurowych.
2 3 5 9Inne wydatki operacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 36000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na inne wydatki administracyjne niewyszczególnione w innych pozycjach.
2 3 9Publikacje
2 3 9 0Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 15000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z publikowaniem, które nie zostały określone w tytule 3, w szczególności wydatków na publikację np. budżetu, deklaracji dochodów i wydatków itp. w Dzienniku Urzędowym.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe
2 4 0 0Opłaty pocztowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 84000 _BAR_ 57679 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na opłaty pocztowe i koszty doręczeń przesłanych zwyczajną pocztą, sprawozdań i publikacji, paczek pocztowych i innych przesyłanych drogą lotniczą, morską lub kolejową.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty za usługi telekomunikacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
159000 _BAR_ 391000 _BAR_ 267618 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na stałe koszty najmu, opłaty eksploatacyjne, naprawy i utrzymanie sprzętu, abonamenty, koszt połączeń (telefon, teleks, telegraf, telewizja, konferencje audio i wideo, transmisja danych).
Obejmuje także zakup książek telefonicznych.
2 4 1 1Zakup i instalacja sprzętu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
220000 _BAR_ 250000 _BAR_ 101499 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków wynikających z wyposażenia budynków w okablowanie, kupno, wynajem, leasing i utrzymanie urządzeń telekomunikacyjnych i transmisji danych.
Środki przeznaczone także zakup telefonów komórkowych i akcesoriów oraz koszt pomocy technicznej.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA
2 5 0Posiedzenia Zarządu
2 5 0 0Posiedzenia Zarządu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
300000 _BAR_ 290000 _BAR_ 269182 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i kosztów towarzyszących poniesionych przez członków posiedzeń zarządu.
Środki są także przewidziane na pokrycie kosztów infrastruktury i wydatków technicznych związanych z działaniami Zarządu.
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE ZWIĄZANE Z WŁADZAMI
ROZDZIAŁ 3 0 — DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA
ROZDZIAŁ 3 1 — USŁUGI HORYZONTALNE
ROZDZIAŁ 3 2 — POSIEDZENIA
ROZDZIAŁ 3 3 — WYDATKI NA TŁUMACZENIA USTNE I PISEMNE
ROZDZIAŁ 3 4 — GROMADZENIE DANYCH I KONTAKTY
ROZDZIAŁ 3 5 — INFORMACJE I PUBLIKACJE
ROZDZIAŁ 3 6 — WYDATKI EKSPLOATACYJNE NA SYSTEMY
ROZDZIAŁ 3 7 — NOWO POWSTAJĄCE ZAGROŻENIA
ROZDZIAŁ 3 8 — DORADZTWO TECHNICZNE
ROZDZIAŁ 3 9 — SPECJALNE PROJEKTY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Komitet Naukowy
3 0 0 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 50000 _BAR_ 377000 _BAR_ — _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków Komitetu Naukowego i jego Grup Roboczych _BAR_ 560000 _BAR_ 559000 _BAR_ 253650 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 690000 _BAR_ 936000 _BAR_ 253650 _BAR_
3 0 1
Dodatki spożywcze, przyprawy, dodatki i materiały przetwórcze w kontakcie z żywnością
3 0 1 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 300000 _BAR_ 239000 _BAR_ 179430 _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_
3 0 1 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 610000 _BAR_ 559000 _BAR_ 384966 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 990000 _BAR_ 898000 _BAR_ 564396 _BAR_
3 0 2
Dodatki i produkty lub substancje stosowane w pokarmach dla zwierząt
3 0 2 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
3 0 2 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 900000 _BAR_ 699000 _BAR_ 507269 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 1020000 _BAR_ 749000 _BAR_ 507269 _BAR_
3 0 3
Zdrowie Roślin
3 0 3 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 10000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 3 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 40000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 3 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 450000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 3 — Razem _BAR_ 500000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 4
Produkty do ochrony roślin i ich pozostałości (PPR)
3 0 4 0 _BAR_ PPR: współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 4 1 _BAR_ PPR: subwencje na badania i oceny _BAR_ 75000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
3 0 4 2 _BAR_ PPR: wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 400000 _BAR_ 378000 _BAR_ 447992 _BAR_
3 0 4 3 _BAR_ PRAPER (Przegląd oceny zagrożenia pestycydami): współpraca naukowa z zewnętrznymi ekpertami. _BAR_ — _BAR_ 826000 _BAR_ 755000 _BAR_
3 0 4 4 _BAR_ subwencje PRAPER na badania i oceny _BAR_ 600000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 4 5 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane z PRAPER dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 500000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 4 6 _BAR_ MRL (Maksymalne poziomy pozostałości): współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 4 7 _BAR_ MRL: subwencje na badania i oceny _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 4 8 _BAR_ MRL: wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane z PRAPER dla grupy ekspertów i jego grup roboczych. _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 1865000 _BAR_ 1254000 _BAR_ 1202992 _BAR_
3 0 5
Organizmy zmodyfikowane genetycznie
3 0 5 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 40000 _BAR_ 191000 _BAR_ — _BAR_
3 0 5 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 130000 _BAR_ 191000 _BAR_ — _BAR_
3 0 5 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 850000 _BAR_ 963000 _BAR_ 447086 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 5 — Razem _BAR_ 1020000 _BAR_ 1345000 _BAR_ 447086 _BAR_
3 0 6
Produkty dietetyczne, żywienie i alergie (NDA)
3 0 6 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 6 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_
3 0 6 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 400000 _BAR_ 543000 _BAR_ 218872 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 6 — Razem _BAR_ 530000 _BAR_ 643000 _BAR_ 218872 _BAR_
3 0 7
Zagrożenia biologiczne (BIOHAZ)
3 0 7 0 _BAR_ BIOHAZ: współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 50000 _BAR_ 239000 _BAR_ 167363 _BAR_
3 0 7 1 _BAR_ BIOHAZ: subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
3 0 7 2 _BAR_ BIOHAZ: wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 980000 _BAR_ 774000 _BAR_ 793880 _BAR_
3 0 7 3 _BAR_ Zagrożenie BSE i badanie BSE TSE: Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 7 4 _BAR_ Zagrożenie BSE i badanie BSE TSE: subwencje na badania i oceny _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 7 5 _BAR_ Zagrożenie BSE i badanie BSE TSE: wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane z PRAPER dla grupy ekspertów i jego grup roboczych. _BAR_ 150000 _BAR_ 305000 _BAR_ 190467 _BAR_
3 0 7 6 _BAR_ ZOONOZY: współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 70000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 7 7 _BAR_ ZOONOZY: subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 0 7 8 _BAR_ ZOONOZY: wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków grupy zadaniowej i jej grup roboczych. _BAR_ 200000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 7 — Razem _BAR_ 1690000 _BAR_ 1368000 _BAR_ 1151710 _BAR_
3 0 8
Czynniki skażające w łańcuchu pokarmowym (CONTAM)
3 0 8 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 50000 _BAR_ 191000 _BAR_ 1000 _BAR_
3 0 8 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
3 0 8 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 600000 _BAR_ 553000 _BAR_ 321525 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 8 — Razem _BAR_ 730000 _BAR_ 794000 _BAR_ 322525 _BAR_
3 0 9
Zdrowie i opieka nad zwierzętami (AHAW)
3 0 9 0 _BAR_ Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 9 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 9 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych. _BAR_ 800000 _BAR_ 388000 _BAR_ 487700 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 9 — Razem _BAR_ 930000 _BAR_ 388000 _BAR_ 487700 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 9965000 _BAR_ 8375000 _BAR_ 5156199 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0
Usługi horyzontalne
3 1 0 0 _BAR_ Usługi ekspertów naukowych, współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 80000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 1 0 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania _BAR_ 400000 _BAR_ 654000 _BAR_ 160403 _BAR_
3 1 0 3 _BAR_ Wsparcie kryzysowe _BAR_ 45000 _BAR_ 48000 _BAR_ 2516 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 675000 _BAR_ 702000 _BAR_ 162919 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 675000 _BAR_ 702000 _BAR_ 162919 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0
Posiedzenia
3 2 0 0 _BAR_ Plenarne Forum Doradcze _BAR_ 250000 _BAR_ 573000 _BAR_ 285724 _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ Forum Doradcze WG COM _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 0 2 _BAR_ Forum Doradcze WG IT _BAR_ 120000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 0 3 _BAR_ Forum Doradcze horyzontalne WG _BAR_ 79000 _BAR_ 207000 _BAR_ 87548 _BAR_
3 2 0 4 _BAR_ Grupa Doradcza ds. Informowania o Ryzyku (AGRC) _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 0 5 _BAR_ Platforma grup interesu i wydarzenia _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 0 6 _BAR_ Misje pracowników związane z wykonywaniem obowiązków operacyjnych _BAR_ 500000 _BAR_ 239000 _BAR_ 170000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 1299000 _BAR_ 1019000 _BAR_ 543272 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 1299000 _BAR_ 1019000 _BAR_ 543272 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0
Wydatki na tłumaczenia ustne i pisemne
3 3 0 0 _BAR_ Tłumaczenia pisemne _BAR_ 450000 _BAR_ 477000 _BAR_ 188396 _BAR_
3 3 0 1 _BAR_ Tłumaczenie ustne _BAR_ 15000 _BAR_ 48000 _BAR_ 6500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 465000 _BAR_ 525000 _BAR_ 194896 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 465000 _BAR_ 525000 _BAR_ 194896 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4
3 4 0
Gromadzenie danych i kontakty
3 4 0 0 _BAR_ Gromadzenie danych IT _BAR_ 100000 _BAR_ 153000 _BAR_ — _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Włączanie organizacji do sieci _BAR_ 130000 _BAR_ 191000 _BAR_ 243784 _BAR_
3 4 0 2 _BAR_ Współpraca naukowa _BAR_ 100000 _BAR_ 181000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 330000 _BAR_ 525000 _BAR_ 243784 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 330000 _BAR_ 525000 _BAR_ 243784 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5
3 5 0
Informacje i publikacje
3 5 0 0 _BAR_ Komunikacja _BAR_ 600000 _BAR_ 850000 _BAR_ 11025 _BAR_
3 5 0 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 300000 _BAR_ 239000 _BAR_ 203062 _BAR_
3 5 0 2 _BAR_ Konferencje _BAR_ 30000 _BAR_ 559000 _BAR_ 37462 _BAR_
3 5 0 3 _BAR_ Strona internetowa _BAR_ 47000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 5 0 4 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane ze spotkaniami informacyjnymi. _BAR_ 2000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 979000 _BAR_ 1648000 _BAR_ 251549 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 979000 _BAR_ 1648000 _BAR_ 251549 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6
3 6 0
Wydatki eksploatacyjne na systemy
3 6 0 0 _BAR_ Systemy informatyczne wspierające operacje _BAR_ 520000 _BAR_ 668000 _BAR_ 550709 _BAR_
3 6 0 1 _BAR_ Zarządzanie Jakością / badania _BAR_ 50000 _BAR_ 143000 _BAR_ — _BAR_
3 6 0 2 _BAR_ Dostęp do baz danych / dokumentów _BAR_ 135000 _BAR_ 95000 _BAR_ 90667 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 705000 _BAR_ 906000 _BAR_ 641376 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 705000 _BAR_ 906000 _BAR_ 641376 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 7
3 7 0
Nowo powstające zagrożenia
3 7 0 0 _BAR_ Nowo powstające zagrożenia _BAR_ 100000 _BAR_ 200000 _BAR_ 322935 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 200000 _BAR_ 322935 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ 200000 _BAR_ 322935 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 8
3 8 0
Doradztwo techniczne
3 8 0 0 _BAR_ Badania, oceny prac, sprawozdania _BAR_ 100000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 8 0 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 8 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 3 9
3 9 0
Projekty
3 9 0 0 _BAR_ Rozszerzenie _BAR_ — _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
3 9 0 1 _BAR_ Inne _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 9 0 — Razem _BAR_ — _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 9 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 14618000 _BAR_ 14400000 _BAR_ 7516929 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 46600000 _BAR_ 37200000 _BAR_ 21252245 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA
3 0 0Komitet Naukowy
3 0 0 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 377000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 0 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 0 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków Komitetu Naukowego i jego Grup Roboczych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
560000 _BAR_ 559000 _BAR_ 253650 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków Komitetu Naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 1Dodatki spożywcze, przyprawy, dodatki i materiały przetwórcze w kontakcie z żywnością
3 0 1 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
300000 _BAR_ 239000 _BAR_ 179430 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3. Rozporządzenie (WE) nr 1565/2000, dyrektywa 2002/46/EWG, rozporządzenie nr 1934/2004 oraz rozporządzenie nr 2065/2003. Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 1 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 1 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
610000 _BAR_ 559000 _BAR_ 384966 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 2Dodatki i produkty lub substancje stosowane w pokarmach dla zwierząt
3 0 2 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 2 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 2 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
900000 _BAR_ 699000 _BAR_ 507269 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 3Zdrowie Roślin
3 0 3 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 3 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 3 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
450000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 4Produkty do ochrony roślin i ich pozostałości (PPR)
3 0 4 0PPR: współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Rozporządzenie 91/414/EWG ze zmianami.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 4 1PPR: subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
75000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 4 2PPR: wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
400000 _BAR_ 378000 _BAR_ 447992 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przewidziane są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 4 3PRAPER (Przegląd oceny zagrożenia pestycydami): współpraca naukowa z zewnętrznymi ekpertami.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 826000 _BAR_ 755000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3 rozporządzenia (WE) nr 451/2000, (WE) nr 1490/2002 oraz (WE) nr 2229/2004. Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 4 4Subwencje PRAPER na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
600000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2004, (WE) nr 1490/2002 i (WE) nr 2229/2004. Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 4 5Wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane z PRAPER dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
500000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000, (WE) nr 1490/2002 oraz (WE) nr 2229/2004. Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 4 6MRL (Maksymalne Poziomy Pozostałości): Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 4 7MRL: subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich..
3 0 4 8MRL: wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane z PRAPER dla grupy ekspertów i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 5Organizmy zmodyfikowane genetycznie
3 0 5 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ 191000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Dyrektywa 2001/18/WE, rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 i rozporządzenie (WE) nr 258/97.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 5 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
130000 _BAR_ 191000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 5 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
850000 _BAR_ 963000 _BAR_ 447086 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 6Produkty dietetyczne, żywienie i alergie (NDA)
3 0 6 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Rozporządzenie (WE) nr 258/97 i dyrektywa 2000/13/WE.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 6 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 6 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
400000 _BAR_ 543000 _BAR_ 218872 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 7Zagrożenia biologiczne (BIOHAZ)
3 0 7 0BIOHAZ: Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 239000 _BAR_ 167363 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 7 1BIOHAZ: subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 7 2BIOHAZ: Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
980000 _BAR_ 774000 _BAR_ 793880 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 7 3Zagrożenie BSE i badanie BSE TSE: Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 7 4Zagrożenie BSE i badanie BSE TSE: subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 7 5Zagrożenie BSE i badanie BSE TSE: wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane z PRAPER dla grupy ekspertów i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ 305000 _BAR_ 190467 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 7 6ZOONOZY: Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
70000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Dyrektywa 2003/99/WE.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 7 7ZOONOZY: subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Dyrektywa 2003/99/WE i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 7 8ZOONOZY: wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków grupy zadaniowej i jej grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
200000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przewidziane są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 8Czynniki skażające w łańcuchu pokarmowym (CONTAM)
3 0 8 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 191000 _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 8 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 8 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
600000 _BAR_ 553000 _BAR_ 321525 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
3 0 9Zdrowie i opieka nad zwierzętami (AHAW)
3 0 9 0Współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z naukowymi działaniami wspomagającymi, ocenami lub badaniami przeprowadzanymi przez ekspertów zewnętrznych.
3 0 9 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2004.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 0 9 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków panelu i jego grup roboczych.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
800000 _BAR_ 388000 _BAR_ 487700 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 28.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków panelu naukowego, jego grup roboczych i niezależnych ekspertów.
ROZDZIAŁ 3 1 —USŁUGI HORYZONTALNE
3 1 0Usługi horyzontalne
3 1 0 0Usługi ekspertów naukowych, współpraca naukowa z ekspertami zewnętrznymi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie horyzontalnej działalności naukowej osób trzecich związanej z programem Urzędu, ale nieprzypisane do pojedynczego obszaru naukowego.
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności rozdział III, sekcja 3.
3 1 0 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zlecaniem badań i ocen dla organizacji badawczych w Państwach Członkowskich.
3 1 0 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
400000 _BAR_ 654000 _BAR_ 160403 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002.
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach zewnętrznych ekspertów, sympozja naukowe itd…
3 1 0 3Wsparcie kryzysowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
45000 _BAR_ 48000 _BAR_ 2516 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie środków funduszu kryzysowego pozwalającego jednostce kryzysowej na natychmiastowe działanie: np. zwoływanie ekspertów, wynajem infrastruktury i urządzeń, przygotowywanie porad naukowych, dostarczanie danych.
ROZDZIAŁ 3 2 —POSIEDZENIA
3 2 0Posiedzenia
3 2 0 0Plenarne Forum Doradcze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
250000 _BAR_ 573000 _BAR_ 285724 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 27.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży członków Forum Doradczego i grupy roboczej Forum Doradczego, jak również infrastruktury i interpretacji kosztów związanych z tymi spotkaniami.
3 2 0 1Forum Doradcze WG COM
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży członków grupy Forum Doradczego ds. Komunikacji.
3 2 0 2Forum Doradcze WG IT
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
120000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży członków grupy Forum Doradczego IT.
3 2 0 3Forum Doradcze horyzontalne WG
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
79000 _BAR_ 207000 _BAR_ 87548 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży członków grup roboczych ad hoc Forum Doradczego oraz pobytu i kosztów towarzyszących związanych z zapraszaniem ekspertów zewnętrznych lub przedstawicieli grup interesu zaproszonych na takie posiedzenia.
Przeznaczone są także na wydatki wynikające z organizacji takich obrad, które nie zostały objęte infrastrukturą.
3 2 0 4Grupa Doradcza ds. Informowania o Ryzyku (AGRC)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przewidziane są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem w spotkaniach członków i niezależnych ekspertów Specjalistycznej Grupy Doradczej ds. Informowania o Ryzyku.
3 2 0 5Platforma grup interesu i wydarzenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z organizacją i uczestnictwem interesariuszy w spotkaniach.
3 2 0 6Misje pracowników związane z wykonywaniem obowiązków operacyjnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
500000 _BAR_ 239000 _BAR_ 170000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 11 i 13 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych podczas misji, w tym także spotkań poza siedzibą, przez personel Urzędu objęty przepisami regulaminu pracowniczego i przez krajowych i międzynarodowych ekspertów lub urzędników oddelegowanych do Urzędu, jeżeli uzasadnienie takiej misji jest powiązane z wykonaniem zadań operacyjnych.
ROZDZIAŁ 3 3 —WYDATKI NA TŁUMACZENIA USTNE I PISEMNE
3 3 0Wydatki na tłumaczenia ustne i pisemne
3 3 0 0Tłumaczenia pisemne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
450000 _BAR_ 477000 _BAR_ 188396 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 40.
Środki te przeznaczone są na koszty tłumaczeń, w tym płatności na rzecz Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu za wszystkie teksty niezwiązane bezpośrednio z realizacjią programu pracy Urzędu.
3 3 0 1Tłumaczenie ustne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
15000 _BAR_ 48000 _BAR_ 6500 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 40.
Środki te przeznaczone są na opłaty i koszty podróży zewnętrznych tłumaczy ustnych i operatorów konferencji, w tym na zwrot kostów za usługi świadczone przez tłumaczy konferencyjnych Komisji na wszystkich obradach związanych bezpośrednio z realizacją programu pracy Urzędu.
ROZDZIAŁ 3 4 —GROMADZENIE DANYCH I KONTAKTY
3 4 0Gromadzenie danych i kontakty
3 4 0 0Gromadzenie danych IT
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 153000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 33.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów gromadzenia, analizowania i streszczania odpowiednich danych naukowych i technicznych w dziedzinie znajdującej się w ramach misji Urzędu.
3 4 0 1Włączanie organizacji do sieci
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
130000 _BAR_ 191000 _BAR_ 243784 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2003.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podłączania organizacji działających w obszarach znajdujących się w ramach misji Urzędu.
3 4 0 2Współpraca naukowa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 181000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 36.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2003.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z ramami współpracy naukowej.
ROZDZIAŁ 3 5 —INFORMACJE I PUBLIKACJE
3 5 0Informacje i publikacje
3 5 0 0Komunikacja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
600000 _BAR_ 850000 _BAR_ 11025 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 40.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów doradztwa w dziedzinie komunikacji, monitorowania i wspierania mediów, sondaży, rozprowadzania materiałów informacyjnych, kampanii....
3 5 0 1Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
300000 _BAR_ 239000 _BAR_ 203062 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 40.
Środki te przeznaczone są na koszty przygotowania, edycji i publikacji, w dowolnej formie, sprawozdań (z działalności), opinii i innych środków, w tym urządzeń elektronicznych, kosztów papieru, wpisywania, kopiowania, druku, reprodukcji slajdów, zdjęć, plakatów, dystrybucji i innych zlecanych prac i kosztów związanych z informowaniem o Urzędzie i jego działalności.
3 5 0 2Konferencje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 559000 _BAR_ 37462 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 40.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów konferencji, imprez, tj. infrastrukturę techniczną, ubezpieczenie, transport lokalny, bezpieczeństwo.
3 5 0 3Strona internetowa
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
47000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 40.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów konferencji, imprez, tj. infrastrukturę technicznsą, ubezpieczenie, transport lokalny, bezpieczeństwo.
3 5 0 4Wydatki na diety/podróż i odszkodowania związane ze spotkaniami informacyjnymi.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na bezpośrednie koszty związane z uczęszczaniem przez ekspertów naukowych na spotkania w celu udzielania informacji.
ROZDZIAŁ 3 6 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE NA SYSTEMY
3 6 0Wydatki eksploatacyjne na systemy
3 6 0 0Systemy informatyczne wspierające operacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
520000 _BAR_ 668000 _BAR_ 550709 _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone są na pokrycie kosztów analizy potrzeb IT lub zakupu, opracowania, wykonania na zamówienie lub wynajmu i pielęgnacji oprogramowania i aplikacji, które pozwolą i ułatwią wykonanie zadań w tytule III, tj. systemu zarządzania dokumentacją, ekstranetu, systemu gromadzenia danych...
3 6 0 1Zarządzanie Jakością / Badania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
50000 _BAR_ 143000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, wdrażania, utrzymania i wzmacniania systemów i procedur, które zapewnią uznane standardy jakościowe.
3 6 0 2Dostęp do baz danych/dokumentów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
135000 _BAR_ 95000 _BAR_ 90667 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieperiodycznych publikacji oraz aktualizację istniejących tomów na potrzeby wydziałów administracyjnych.
Pronumeraty gazet, specjalistycznych periodyków, czasopism, dokumentów, statystyk, różnych biuletynów, koszty pronumeraty i dostęp do elektronicznych usług informacyjnych i zewnętrznych baz danych oraz nabywanie mediów elektronicznych (CD-ROMy itd.), inne publikacje specjalistyczne i usługi biblioteczne
ROZDZIAŁ 3 7 —NOWO POWSTAJĄCE ZAGROŻENIA
3 7 0Nowo powstające zagrożenia
3 7 0 0Nowo powstające zagrożenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ 200000 _BAR_ 322935 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 34.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów poszukiwania, gromadzenia i analizowania odpowiednich danych w celu identyfikacji nowo powstających zagrożeń.
ROZDZIAŁ 3 8 —DORADZTWO TECHNICZNE
3 8 0Doradztwo techniczne
3 8 0 0Badania, oceny prac, sprawozdania
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
100000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 31.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z pracami naukowymi lub technicznymi.
ROZDZIAŁ 3 9 —SPECJALNE PROJEKTY
3 9 0Projekty
3 9 0 0Rozszerzenie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002, w szczególności jego art. 49.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działalności Urzędu, w którym to celu udostępniono specjalne subwencje/fundusze na rzecz ułatwiania uczestnictwa tych państw w programie pracy Urzędu.
3 9 0 1Inne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te mogą być przeznaczone na pokrycie kosztów zobowiązań finansowych innych organów, instytucji lub partnerów i finansowanie innych działań, które staną się częścią programu roboczego w trakcie roku.
--------------------------------------------------
Tabela zatrudnienia
Kategoria i stopień _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_
A*11 _BAR_ — _BAR_ 19 _BAR_ — _BAR_ 19 _BAR_ — _BAR_ 19 _BAR_
A*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*9 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 7 _BAR_ 1 _BAR_ 14 _BAR_
A*8 _BAR_ — _BAR_ 22 _BAR_ — _BAR_ 23 _BAR_ — _BAR_ 29 _BAR_
A*7 _BAR_ 1 _BAR_ 9 _BAR_ 1 _BAR_ 20 _BAR_ 1 _BAR_ 28 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ — _BAR_ 21 _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 11 _BAR_ — _BAR_ 17 _BAR_
Razem A* _BAR_ 2 _BAR_ 64 _BAR_ 2 _BAR_ 101 _BAR_ 2 _BAR_ 139 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*7 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ 13 _BAR_ — _BAR_ 9 _BAR_ — _BAR_ 16 _BAR_
B*4 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 11 _BAR_ — _BAR_ 12 _BAR_
Razem B* _BAR_ 1 _BAR_ 21 _BAR_ 1 _BAR_ 27 _BAR_ 1 _BAR_ 36 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*4 _BAR_ 1 _BAR_ 16 _BAR_ 1 _BAR_ 10 _BAR_ 1 _BAR_ 20 _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ — _BAR_ 16 _BAR_ — _BAR_ 18 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ 22 _BAR_ — _BAR_ 36 _BAR_ — _BAR_ 31 _BAR_
Razem C* _BAR_ 1 _BAR_ 46 _BAR_ 1 _BAR_ 62 _BAR_ 1 _BAR_ 71 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem D* _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 4 _BAR_ 134 _BAR_ 4 _BAR_ 190 _BAR_ 4 _BAR_ 246 _BAR_
Razem _BAR_ 138 _BAR_ 194 _BAR_ 250 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2006
(2006/157/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 19540000 _BAR_ 19060000 _BAR_ 18000000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 19540000 _BAR_ 19060000 _BAR_ 18000000,— _BAR_
5
INNE DOCHODY
5 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMEGO _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY Z INWESTYCJI LUB POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH POZYCJI _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
5 4 _BAR_ INNE DOCHODY DOSTĘPNE DO PONOWNEGO WYKORZYSTANIA, ALE NIE WYKORZYSTANE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
5 9 _BAR_ INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 _BAR_ DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE _BAR_ 220000 _BAR_ 220000 _BAR_ 85860,17 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 220000 _BAR_ 85860,17 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 19760000 _BAR_ 19280000 _BAR_ 18085860,17 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 19000000 _BAR_ 18800000 _BAR_ 18000000,— _BAR_
1 0 1 _BAR_ Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej (Phare) _BAR_ 540000 _BAR_ 260000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 19540000 _BAR_ 19060000 _BAR_ 18000000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 19540000 _BAR_ 19060000 _BAR_ 18000000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
19000000 _BAR_ 18800000 _BAR_ 18000000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 139 z 30.5.1975, str. 1), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1947/93 (Dz.U. L 181 z 23.7.1993, str. 13).
Zgodnie z art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, subwencje na rzecz Fundacji są ujęte w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.
Przedstawione dochody reprezentują przekazane subwencje (artykuł B3–4 2 0 Szacunkowej oceny dochodów i wydatków w dziale III "Komisja" budżetu ogólnego).
1 0 1Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej (Phare)
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
540000 _BAR_ 260000 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 5
INNE DOCHODY
ROZDZIAŁ 5 0 — WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMEGO
ROZDZIAŁ 5 2 — DOCHODY Z INWESTYCJI LUB POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH POZYCJI
ROZDZIAŁ 5 4 — INNE DOCHODY DOSTĘPNE DO PONOWNEGO WYKORZYSTANIA, ALE NIE WYKORZYSTANE
ROZDZIAŁ 5 9 — INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0
5 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2
5 2 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 4
5 4 0 _BAR_ Inne dochody dostępne do ponownego wykorzystania, ale nie wykorzystane _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 9
5 9 0 _BAR_ Inne dochody z działalności administracyjnej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMEGO
5 0 0Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomego
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY Z INWESTYCJI LUB POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH POZYCJI
5 2 0Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 4 —INNE DOCHODY DOSTĘPNE DO PONOWNEGO WYKORZYSTANIA, ALE NIE WYKORZYSTANE
5 4 0Inne dochody dostępne do ponownego wykorzystania, ale nie wykorzystane
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 9 —INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
5 9 0Inne dochody z działalności administracyjnej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
TYTUŁ 6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ROZDZIAŁ 6 0 — DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0
6 0 0 _BAR_ Dochody z usług świadczonych odpłatnie _BAR_ 210000 _BAR_ 215000 _BAR_ 80796,52 _BAR_
6 0 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ 5000 _BAR_ 1000 _BAR_ 217,65 _BAR_
6 0 3 _BAR_ Wpływy z wynajmu i dzierżawy nieruchomości _BAR_ 5000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4846,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ 220000 _BAR_ 220000 _BAR_ 85860,17 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 220000 _BAR_ 85860,17 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 19760000 _BAR_ 19280000 _BAR_ 18085860,17 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 0Dochody z usług świadczonych odpłatnie
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
210000 _BAR_ 215000 _BAR_ 80796,52 _BAR_
6 0 2Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 1000 _BAR_ 217,65 _BAR_
6 0 3Wpływy z wynajmu i dzierżawy nieruchomości
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4846,— _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 9601000 _BAR_ 9265000 _BAR_ 8308710,20 _BAR_
1 3 _BAR_ MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 454000 _BAR_ 340000 _BAR_ 345947,76 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 105000 _BAR_ 95000 _BAR_ 82933,80 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 10160000 _BAR_ 9700000 _BAR_ 8737591,76 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 580000 _BAR_ 530000 _BAR_ 719789,46 _BAR_
2 1 _BAR_ CZYNSZ _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6900,— _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 753000 _BAR_ 599000 _BAR_ 868918,88 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 51000 _BAR_ 57000 _BAR_ 56771,11 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEFONICZNE _BAR_ 109000 _BAR_ 107000 _BAR_ 104420,17 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1500000 _BAR_ 1300000 _BAR_ 1756799,62 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 8100000 _BAR_ 8280000 _BAR_ 7577895,44 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 8100000 _BAR_ 8280000 _BAR_ 7577895,44 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 19760000 _BAR_ 19280000 _BAR_ 18072286,82 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 3 — MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy zajmujący stanowiska ujęte w wykazie stanowisk
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia zasadnicze _BAR_ 5142000 _BAR_ 4900000 _BAR_ 4350354,15 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 736000 _BAR_ 686000 _BAR_ 592975,— _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki przesiedleńcze _BAR_ 631000 _BAR_ 588000 _BAR_ 503442,39 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 60000 _BAR_ 51000 _BAR_ 49493,94 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 6569000 _BAR_ 6225000 _BAR_ 5496265,48 _BAR_
1 1 2
Dokształcanie, kursy językowe, przekwalifikowanie i działalność informacyjna dla personelu
1 1 2 0 _BAR_ Dokształcanie, kursy językowe, przekwalifikowanie i działalność informacyjna dla personelu _BAR_ 160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 114614,58 _BAR_
1 1 2 1 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 177000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 337000 _BAR_ 160000 _BAR_ 114614,58 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 190000 _BAR_ 167000 _BAR_ 154088,59 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 58000 _BAR_ 54000 _BAR_ 39425,53 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 42000 _BAR_ 39000 _BAR_ 36253,58 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 290000 _BAR_ 260000 _BAR_ 229767,70 _BAR_
1 1 4
Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 163000 _BAR_ 140000 _BAR_ 173967,70 _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalne świadczenia dla urzędników księgowych i administratorów funduszy pożyczkowych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 163000 _BAR_ 140000 _BAR_ 173967,70 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 6432,37 _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5 _BAR_ Personel czasowy, inne usługi oraz tłumaczenia i maszynopisanie zlecane na zewnątrz _BAR_ 192000 _BAR_ 500000 _BAR_ 499432,88 _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Urzędnicy oddelegowani do organów Państw Członkowskich _BAR_ 250000 _BAR_ 290000 _BAR_ 218494,29 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Urzędnicy stażyści (praktykanci) _BAR_ 55000 _BAR_ 50000 _BAR_ 13655,67 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 497000 _BAR_ 840000 _BAR_ 731582,84 _BAR_
1 1 8
Dodatki i koszty związane z podjęciem lub zakończeniem stosunku pracy i przeniesieniem
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 277513,07 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży (obejmujące członków rodziny) _BAR_ 5000 _BAR_ 8000 _BAR_ 2565,52 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia _BAR_ 80000 _BAR_ 130000 _BAR_ 94136,27 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 60000 _BAR_ 100000 _BAR_ 36092,43 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 40000 _BAR_ 65000 _BAR_ 4255,01 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 385000 _BAR_ 403000 _BAR_ 414562,30 _BAR_
1 1 9 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 1350000 _BAR_ 1227000 _BAR_ 1141517,23 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 9601000 _BAR_ 9265000 _BAR_ 8308710,20 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0 _BAR_ Koszty misji i koszty podróży oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 454000 _BAR_ 340000 _BAR_ 345947,76 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 454000 _BAR_ 340000 _BAR_ 345947,76 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 55000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50528,24 _BAR_
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 17700,— _BAR_
1 4 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 8305,56 _BAR_
1 4 3 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 6400,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 105000 _BAR_ 95000 _BAR_ 82933,80 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 10160000 _BAR_ 9700000 _BAR_ 8737591,76 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy zajmujący stanowiska ujęte w wykazie stanowisk
1 1 0 0Wynagrodzenia zasadnicze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5142000 _BAR_ 4900000 _BAR_ 4350354,15 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze obliczone na podstawie załączonego wykazu stanowisk.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
736000 _BAR_ 686000 _BAR_ 592975,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności art. 6–8 załącznika IV do niego.
Dodatki rodzinne obejmują:
- dodatek na prowadzenie domu: 5 % wynagrodzenia zasadniczego,
- dodatek na dziecko na utrzymaniu,
- dodatek na kształcenie.
1 1 0 2Dodatki przesiedleńcze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
631000 _BAR_ 588000 _BAR_ 503442,39 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności art. 10 załącznika IV do niego.
Dodatek przesiedleńczy stanowi 16 % łącznej sumy wynagrodzenia zasadniczego, dodatku na prowadzenie domu i dodatku na dziecko na utrzymaniu.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
60000 _BAR_ 51000 _BAR_ 49493,94 _BAR_
1 1 2Dokształcanie, kursy językowe, przekwalifikowanie i działalność informacyjna dla personelu
1 1 2 0Dokształcanie, kursy językowe, przekwalifikowanie i działalność informacyjna dla personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
160000 _BAR_ 160000 _BAR_ 114614,58 _BAR_
1 1 2 1Pracownicy kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
177000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności jego art. 38 ust. 1 i 2.
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
190000 _BAR_ 167000 _BAR_ 154088,59 _BAR_
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
58000 _BAR_ 54000 _BAR_ 39425,53 _BAR_
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
42000 _BAR_ 39000 _BAR_ 36253,58 _BAR_
Uwagi
Kwestie związane z ubezpieczeniem personelu Fundacji na wypadek bezrobocia badane są przez Radę.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
163000 _BAR_ 140000 _BAR_ 173967,70 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunku zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności art. 15 załącznika IV do niego.
1 1 4 5Specjalne świadczenia dla urzędników księgowych i administratorów funduszy pożyczkowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na specjalne świadczenia, zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do Fundacji, dla księgowych i dysponentów zaliczek.
1 1 5Nadgodziny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 6432,37 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności załącznik II do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty według stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla personelu zaliczanego do kategorii C lub D.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5Personel czasowy, inne usługi oraz tłumaczenia i maszynopisanie zlecane na zewnątrz
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
192000 _BAR_ 500000 _BAR_ 499432,88 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z zatrudnieniem personelu czasowego i na pokrycie kosztów tłumaczenia, powielania (plany, rysunki, wykresy) oraz maszynopisania zlecanych na zewnątrz.
1 1 7 6Urzędnicy oddelegowani do organów Państw Członkowskich
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
250000 _BAR_ 290000 _BAR_ 218494,29 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na organizację przez Fundację programu wymiany urzędników służby cywilnej Państw Członkowskich i osób nominowanych przez Partnerów Społecznych, zgodnie z decyzją kierownictwa Fundacji w porozumieniu z Radą Administracyjną.
1 1 7 7Urzędnicy stażyści (praktykanci)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
55000 _BAR_ 50000 _BAR_ 13655,67 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków poniesionych na praktyki administracyjne dla młodych absolwentów oraz na krótkie wizyty studyjne dla urzędników służby cywilnej Państw Członkowskich oraz osób nominowanych przez Partnerów Społecznych.
1 1 8Dodatki i koszty związane z podjęciem lub zakończeniem stosunku pracy i przeniesieniem
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 277513,07 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży i pobytu kandydatów mających objąć wolne stanowisko oraz kosztów badań lekarskich przy zatrudnieniu.
1 1 8 1Koszty podróży (obejmujące członków rodziny)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
5000 _BAR_ 8000 _BAR_ 2565,52 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zwrot kosztów podróży przysługujący pracownikom rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy oraz w związku z ich przeniesieniem.
Przeznaczone są one także na pokrycie kosztów podróży członków ich rodzin.
1 1 8 2Zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
80000 _BAR_ 130000 _BAR_ 94136,27 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- zasiłku osiedleńczego (skorygowanego współczynnikiem korygującym),
- zwrotu z tytułu przesiedlenia (skorygowanego współczynnikiem korygującym),
dla personelu, który został zobowiązany do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub w związku z przeniesieniem do nowego miejsca pracy lub w momencie ostatecznego zakończenia stosunku pracy i w przypadku osiedlenia się gdzie indziej.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
60000 _BAR_ 100000 _BAR_ 36092,43 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności art. 16 załącznika IV do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów przeprowadzek pracownikom.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
40000 _BAR_ 65000 _BAR_ 4255,01 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), a w szczególności art. 17 załącznik IV do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłaty tymczasowych diet dziennych przysługujących pracownikom.
1 1 9Wskaźnik korygujący
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1350000 _BAR_ 1227000 _BAR_ 1141517,23 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wypłaty wynagrodzeń skorygowanych wskaźnikiem korygującym itd.
ROZDZIAŁ 1 3 —MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty misji i koszty podróży oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
454000 _BAR_ 340000 _BAR_ 345947,76 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów misji i podróży personelu Fundacji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
55000 _BAR_ 50000 _BAR_ 50528,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na uzupełnienie zakupu wyposażenia restauracji i dopłaty do posiłków w stołówkach.
1 4 1Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 17700,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów rocznych badań okresowych.
1 4 2Inne wydatki socjalne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 8305,56 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków Fundacji na działania socjalne dla jej personelu.
1 4 3Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 6400,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów reprezentacyjnych.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 1 — CZYNSZ
ROZDZIAŁ 2 2 — MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — OPŁATY POCZTOWE I TELEFONICZNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 56000 _BAR_ 62000 _BAR_ 60023,95 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 70000 _BAR_ 61000 _BAR_ 58840,— _BAR_
2 0 3 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 182000 _BAR_ 185000 _BAR_ 147594,16 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń _BAR_ 140000 _BAR_ 89000 _BAR_ 186363,81 _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 58000 _BAR_ 57000 _BAR_ 59500,24 _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki na budynki _BAR_ 74000 _BAR_ 76000 _BAR_ 207467,30 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 580000 _BAR_ 530000 _BAR_ 719789,46 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6900,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6900,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0 _BAR_ Zakup nowego wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 16000 _BAR_ 16000 _BAR_ 15328,58 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Modernizacja wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 32000 _BAR_ 32000 _BAR_ 32035,12 _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja oraz naprawa wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 44000 _BAR_ 69000 _BAR_ 67014,01 _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Biurowy sprzęt elektroniczny _BAR_ 570000 _BAR_ 370000 _BAR_ 661736,85 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 662000 _BAR_ 487000 _BAR_ 776114,56 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Zakup nowych mebli _BAR_ p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ 13607,51 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja i naprawa mebli _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ 13607,51 _BAR_
2 2 3
Pojazdy
2 2 3 1 _BAR_ Wymiana pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja i naprawa pojazdów _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1197,44 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ 26000 _BAR_ 1197,44 _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000,— _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumeraty dzienników i czasopism _BAR_ 30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 24000,— _BAR_
2 2 5 5 _BAR_ Abonament za usługi dostępu do baz danych _BAR_ 30000 _BAR_ 26000 _BAR_ 24999,37 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 81000 _BAR_ 77999,37 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 753000 _BAR_ 599000 _BAR_ 868918,88 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 37000 _BAR_ 36000 _BAR_ 34997,30 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Opłaty bankowe _BAR_ 2000 _BAR_ 8000 _BAR_ 10260,68 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 8000 _BAR_ 10260,68 _BAR_
2 3 5 _BAR_ Odzież służbowa i ubranie robocze _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 2262,— _BAR_
2 3 9
Inne wydatki administracyjne
2 3 9 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 8000 _BAR_ 9000 _BAR_ 8336,33 _BAR_
2 3 9 4 _BAR_ Drobne wydatki _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 914,80 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 9000 _BAR_ 10000 _BAR_ 9251,13 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 51000 _BAR_ 57000 _BAR_ 56771,11 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 38000 _BAR_ 37000 _BAR_ 36200,17 _BAR_
2 4 1 _BAR_ Telefon, telegraf, teleks, radio i telewizja _BAR_ 71000 _BAR_ 70000 _BAR_ 68220,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 109000 _BAR_ 107000 _BAR_ 104420,17 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1500000 _BAR_ 1300000 _BAR_ 1756799,62 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 1Ubezpieczenie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
56000 _BAR_ 62000 _BAR_ 60023,95 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów polis dotyczących ubezpieczenia budynków.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
70000 _BAR_ 61000 _BAR_ 58840,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia tych pozycji w trakcie roku budżetowego.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
182000 _BAR_ 185000 _BAR_ 147594,16 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania biur Fundacji.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
140000 _BAR_ 89000 _BAR_ 186363,81 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania biur Fundacji, a w szczególności na ukończenie zagospodarowania nowego budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
58000 _BAR_ 57000 _BAR_ 59500,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ochrony i nadzoru biur Fundacji.
2 0 9Inne wydatki na budynki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
74000 _BAR_ 76000 _BAR_ 207467,30 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków okresowych na budynki, które nie zostały gdzie indziej określone, w szczególności podatków i opłat, usług sanitarnych, wywozu nieczystości, itd.
ROZDZIAŁ 2 1 —CZYNSZ
2 1 0Czynsz
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6900,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu "biur przejściowych" Fundacji w Brukseli.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Zakup nowego wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
16000 _BAR_ 16000 _BAR_ 15328,58 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 1Modernizacja wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na modernizację wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 2Wynajem wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
32000 _BAR_ 32000 _BAR_ 32035,12 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 3Konserwacja, eksploatacja oraz naprawa wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
44000 _BAR_ 69000 _BAR_ 67014,01 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów konserwacji wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 4Biurowy sprzęt elektroniczny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
570000 _BAR_ 370000 _BAR_ 661736,85 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup, wynajem i konserwację elektronicznego sprzętu biurowego.
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup nowych mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ 13607,51 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli dla personelu i wyposażenia sal konferencyjnych.
2 2 1 1Wymiana mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 1 3Konserwacja, eksploatacja i naprawa mebli
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów konserwacji i naprawy mebli.
2 2 3Pojazdy
2 2 3 1Wymiana pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 3Konserwacja, eksploatacja i naprawa pojazdów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1197,44 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów eksploatacji pojazdów Fundacji.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 29000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieokresowych publikacji wymaganych przez Fundację.
2 2 5 2Prenumeraty dzienników i czasopism
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 24000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników, czasopism specjalistycznych, dzienników urzędowych, dokumentów parlamentarnych, różnych biuletynów oraz innych publikacji specjalistycznych.
2 2 5 5Abonament za usługi dostępu do baz danych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
30000 _BAR_ 26000 _BAR_ 24999,37 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na umożliwienie Fundacji dostępu do internetowych baz danych.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
37000 _BAR_ 36000 _BAR_ 34997,30 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru, kopert, artykułów biurowych i materiałów eksploatacyjnych do sprzętu powielającego.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Opłaty bankowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 8000 _BAR_ 10260,68 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych (prowizji, opłat dyskontowych).
2 3 5Odzież służbowa i ubranie robocze
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 2262,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup, utrzymanie i czyszczenie odzieży służbowej i ubrań roboczych.
2 3 9Inne wydatki administracyjne
2 3 9 0Publikacje
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
8000 _BAR_ 9000 _BAR_ 8336,33 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1417/76 z dnia 1 czerwca 1976 r. w sprawie przepisów finansowych mających zastosowanie wobec Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 164 z 24.6.1976, str. 16), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1949/93 (Dz.U. L 181 z 23.7.1993, str. 26).
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji, a w szczególności kosztów związanych z publikacją deklaracji dochodów i wydatków Fundacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskej, zgodnie z drugim akapitem art. 14 rozporządzenia finansowego.
2 3 9 4Drobne wydatki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 914,80 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków administracyjnych, których nie określono gdzie indziej.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEFONICZNE
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
38000 _BAR_ 37000 _BAR_ 36200,17 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat pocztowych i kosztów doręczeń, w tym paczek przesyłanych pocztą lub w inny sposób.
2 4 1Telefon, telegraf, teleks, radio i telewizja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
71000 _BAR_ 70000 _BAR_ 68220,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie stałych kosztów wynajmu, kosztów połączeń telefonicznych i wiadomości, opłat eksploatacyjnych oraz kosztów napraw i konserwacji wyposażenia.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — WYDATKI EKSPLOATACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0 _BAR_ Opracowanie dokumentacji operacyjnej _BAR_ 725000 _BAR_ 470000 _BAR_ 466155,44 _BAR_
3 0 1
Rozpowszechnianie informacji
3 0 1 0 _BAR_ Publikacja wyników badań _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 711257,01 _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Publikacja sprawozdania rocznego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 1 2 _BAR_ Marketing i promocja _BAR_ 500000 _BAR_ 300000 _BAR_ 328870,90 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 1500000 _BAR_ 1300000 _BAR_ 1040127,91 _BAR_
3 0 2 _BAR_ Udział w kongresach i imprezach o charakterze publicznym _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 13171,15 _BAR_
3 0 3 _BAR_ Badania i program pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy _BAR_ 4075000 _BAR_ 4806000 _BAR_ 3545976,58 _BAR_
3 0 4
Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0 _BAR_ Ogólne koszty posiedzeń _BAR_ 1100000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 1363956,21 _BAR_
3 0 4 1 _BAR_ Koszty tłumaczeń ustnych _BAR_ 150000 _BAR_ 154000 _BAR_ 281457,14 _BAR_
3 0 4 2 _BAR_ Posiedzenia Rady Administracyjnej _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 207041,01 _BAR_
3 0 4 3 _BAR_ Posiedzenia Komitetu Ekspertów _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 1400000 _BAR_ 1304000 _BAR_ 1852454,36 _BAR_
3 0 5 _BAR_ Tłumaczenie sprawozdań z badań i dokumentów roboczych na potrzeby seminariów, posiedzeń koordynacyjnych, kolokwiów itd. _BAR_ 400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 660010,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 8100000 _BAR_ 8280000 _BAR_ 7577895,44 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 8100000 _BAR_ 8280000 _BAR_ 7577895,44 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 19760000 _BAR_ 19280000 _BAR_ 18072286,82 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 0Opracowanie dokumentacji operacyjnej
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
725000 _BAR_ 470000 _BAR_ 466155,44 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji, opracowanie kart indeksowych i katalogów oraz niezbędne prace komputerowe umożliwiające stworzenie wybiórczego systemu dokumentacji, obejmującego w szczególności aktualne dane, informacje związane z nowymi osiągnięciami i badaniami naukowymi w obszarach objętych programami pracy Fundacji.
3 0 1Rozpowszechnianie informacji
3 0 1 0Publikacja wyników badań
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 711257,01 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji wyników badań będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 1 1Publikacja sprawozdania rocznego
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 1 2Marketing i promocja
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
500000 _BAR_ 300000 _BAR_ 328870,90 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań marketingowych i promocji związanych z pracą Fundacji (ankiety, broszury, filmy wideo, plakaty itd.).
3 0 2Udział w kongresach i imprezach o charakterze publicznym
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 13171,15 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wkładu Fundacji na rzecz prac podobnych instytucji i fundacji.
3 0 3Badania i program pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
4075000 _BAR_ 4806000 _BAR_ 3545976,58 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z finansowaniem kontraktów badawczych i konkretnych projektów, będących wkładem w wykonywanie programu pracy Fundacji w zakresie warunków życia i pracy.
3 0 4Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0Ogólne koszty posiedzeń
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1100000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 1363956,21 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 4 1Koszty tłumaczeń ustnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ 154000 _BAR_ 281457,14 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń ustnych związanych z organizacją posiedzeń Zarządu, Komitetu Ekspertów, seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 4 2Posiedzenia Rady Administracyjnej
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 207041,01 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów operacyjnych Rady Administracyjnej, w tym kosztów podróży i pobytu oraz wynajmu pokojów w razie potrzeby.
3 0 4 3Posiedzenia Komitetu Ekspertów
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów operacyjnych Komitetu Ekspertów, w tym kosztów podróży i pobytu oraz wynajmu pokojów w razie potrzeby.
3 0 5Tłumaczenie sprawozdań z badań i dokumentów roboczych na potrzeby seminariów, posiedzeń koordynacyjnych, kolokwiów itd.
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
400000 _BAR_ 400000 _BAR_ 660010,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń sprawozdań z badań Fundacji i dokumentów roboczych na potrzeby seminariów, kolokwiów i posiedzeń podsumowujących itd. na różne języki Wspólnoty.
--------------------------------------------------
Kategoria i stopień _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_
Dyrektor _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Zastępca dyrektora _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*12 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_
A*11 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_
A*10 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_
A*8 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
A*7 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
Suma _BAR_ 35 _BAR_ 35 _BAR_
B*10 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
B*8 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
B*7 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_
B*6 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*5 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
Suma _BAR_ 25 _BAR_ 25 _BAR_
C*6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
C*5 _BAR_ 12 _BAR_ 12 _BAR_
C*4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
C*3 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_
C*2 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
Suma _BAR_ 33 _BAR_ 33 _BAR_
D*4 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Suma _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Razem _BAR_ 94 _BAR_ 94 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2006
(2006/158/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
1
DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI
1 0 _BAR_ DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI _BAR_ 83580000 _BAR_ 77455000 _BAR_ 67350400,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 83580000 _BAR_ 77455000 _BAR_ 67350400,— _BAR_
2
WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 _BAR_ WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 34000000 _BAR_ 30400000 _BAR_ 28485264,27 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 34000000 _BAR_ 30400000 _BAR_ 28485264,27 _BAR_
3
UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA
3 0 _BAR_ UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA _BAR_ 650000 _BAR_ 530000 _BAR_ 536550,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 650000 _BAR_ 530000 _BAR_ 536550,— _BAR_
5
DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI
5 2 _BAR_ DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI _BAR_ 3871000 _BAR_ 2900000 _BAR_ 2381238,72 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 3871000 _BAR_ 2900000 _BAR_ 2381238,72 _BAR_
6
WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG
6 0 _BAR_ WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG _BAR_ 550000 _BAR_ 250000 _BAR_ 91102,15 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 550000 _BAR_ 250000 _BAR_ 91102,15 _BAR_
7
KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ
7 0 _BAR_ KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
9
DOCHODY RÓŻNE
9 0 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE _BAR_ 900000 _BAR_ 300000 _BAR_ 540870,17 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 900000 _BAR_ 300000 _BAR_ 540870,17 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 123551000 _BAR_ 111835000 _BAR_ 99385425,31 _BAR_
TYTUŁ 1
DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI
ROZDZIAŁ 1 0 — DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Pobrane opłaty _BAR_ 83580000 _BAR_ 77455000 _BAR_ 67350400,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 83580000 _BAR_ 77455000 _BAR_ 67350400,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 83580000 _BAR_ 77455000 _BAR_ 67350400,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI
1 0 0Pobrane opłaty
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
83580000 _BAR_ 77455000 _BAR_ 67350400,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 z dnia 10 lutego 1995 r. w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (Dz.U. L 35 z 15.2.1995, str. 1), zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2743/98 (Dz.U. L 345 z 19.12.1998, str. 3).
TYTUŁ 2
WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 2 0 — WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Wkłady Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 30000000 _BAR_ 25400000 _BAR_ 24500000,— _BAR_
2 0 1 _BAR_ Specjalne wkłady na sieroce produkty lecznicze _BAR_ 4000000 _BAR_ 5000000 _BAR_ 3985264,27 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 34000000 _BAR_ 30400000 _BAR_ 28485264,27 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 34000000 _BAR_ 30400000 _BAR_ 28485264,27 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 0Wkłady Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
30000000 _BAR_ 25400000 _BAR_ 24500000,— _BAR_
Uwagi
Wkład na rzecz Agencji jest wprowadzany do o budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
Wprowadzony dochód odzwierciedla wniesiony wkład. (Artykuł B5-3 1 2 zestawienia wydatków w części III "Komisja" o budżetu ogólnego).
Koszt procesu oznaczania sierocych produktów leczniczych jest także objęty tą wpłatą.
2 0 1Specjalne wkłady na sieroce produkty lecznicze
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
4000000 _BAR_ 5000000 _BAR_ 3985264,27 _BAR_
Uwagi
Artykuł 7 ust.2 rozporządzenia Rady (WE) nr 141/2000 z 16 grudnia 1999 r. przewiduje specjalny wkład Wspólnoty na rzecz Europejskiej Agencji Leków, niezależny od innych subsydiów Unii Europejskiej, z przeznaczeniem wyłącznie na zrekompensowanie zwolnień Agencji z opłat za sieroce produkty lecznicze.
TYTUŁ 3
UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA
ROZDZIAŁ 3 0 — UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0 _BAR_ Wkład EOG _BAR_ 650000 _BAR_ 530000 _BAR_ 536550,— _BAR_
3 0 1 _BAR_ Wkład środkowoeuropejskich krajów stowarzyszonych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 650000 _BAR_ 530000 _BAR_ 536550,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 650000 _BAR_ 530000 _BAR_ 536550,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA
3 0 0Wkład EOG
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
650000 _BAR_ 530000 _BAR_ 536550,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje wkład państw EFTA na podstawie porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z art 82 oraz Protokołami 31 i 32 porozumienia.
3 0 1Wkład środkowoeuropejskich krajów stowarzyszonych
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje wkład krajów stowarzyszonych z Europy Środkowej.
TYTUŁ 5
DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI
ROZDZIAŁ 5 2 — DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2
5 2 0 _BAR_ Dochody z odsetek bankowych _BAR_ 650000 _BAR_ 750000 _BAR_ 458566,41 _BAR_
5 2 1 _BAR_ Dochody z zaświadczeń eksportowych, dystrybucji równoległych i innych podobnych obciążeń administracyjnych _BAR_ 3175000 _BAR_ 2106000 _BAR_ 1900995,— _BAR_
5 2 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ 46000 _BAR_ 44000 _BAR_ 21677,31 _BAR_
5 2 3 _BAR_ Dochody z organizacji seminariów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 4 _BAR_ Dochody ze sprzedaży licencji na oprogramowanie i dochody pochodzące z udzielenia dostępu do baz danych prowadzonych przez EMEA zawierających informacje o produktach leczniczych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ 3871000 _BAR_ 2900000 _BAR_ 2381238,72 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 3871000 _BAR_ 2900000 _BAR_ 2381238,72 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI
5 2 0Dochody z odsetek bankowych
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
650000 _BAR_ 750000 _BAR_ 458566,41 _BAR_
5 2 1Dochody z zaświadczeń eksportowych, dystrybucji równoległych i innych podobnych obciążeń administracyjnych
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
3175000 _BAR_ 2106000 _BAR_ 1900995,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody z tytułu zaświadczeń, zezwoleń na dystrybucje równoległe oraz z innych podobnych obciążeń administracyjnych.
5 2 2Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
46000 _BAR_ 44000 _BAR_ 21677,31 _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody ze sprzedaży publikacji EMEA, niezależnie od ich formy, w tym praw autorskich.
5 2 3Dochody z organizacji seminariów
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody EMEA z organizacji seminariów.
5 2 4Dochody ze sprzedaży licencji na oprogramowanie i dochody pochodzące z udzielenia dostępu do baz danych prowadzonych przez EMEA, zawierających informacje o produktach leczniczych
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody ze sprzedaży licencji na oprogramowanie i dochody pochodzące z udzielenia dostępu do baz danych prowadzonych przez EMEA, zawierających informacje o produktach leczniczych.
TYTUŁ 6
WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG
ROZDZIAŁ 6 0 — WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0
6 0 0 _BAR_ Wkład w programy wspólnotowe i dochody z usług _BAR_ 550000 _BAR_ 250000 _BAR_ 91102,15 _BAR_
6 0 1 _BAR_ Wkład we wspólne programy ze strony innych agencji nadzorujących i interesariuszy przemysłowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ 550000 _BAR_ 250000 _BAR_ 91102,15 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 550000 _BAR_ 250000 _BAR_ 91102,15 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG
6 0 0Wkład w programy wspólnotowe i dochody z usług
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
550000 _BAR_ 250000 _BAR_ 91102,15 _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody z określonych działań podejmowanych przez EMEA na wniosek Komisji Europejskiej, innych instytucji Unii Europejskiej lub organizacji międzynarodowych, upoważnionych przez Zarząd Agencji.
6 0 1Wkład we wspólne programy ze strony innych agencji nadzorujących i interesariuszy przemysłowych
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody z programów realizowanych wspólnie z innymi agencjami nadzorującymi (w UE i poza nią), firmami farmaceutycznymi lub innymi organami upoważnionymi przez Zarząd EMEA.
TYTUŁ 7
KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ
ROZDZIAŁ 7 0 — KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 7 0
7 0 0 _BAR_ Saldo na rachunku wyników za rok ubiegły _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 7 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 7 0 —KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ
7 0 0Saldo na rachunku wyników za rok ubiegły
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje saldo na rachunku wyników za rok ubiegły, zgodnie z art. 16 rozporządzenia finansowego Agencji.
TYTUŁ 9
DOCHODY RÓŻNE
ROZDZIAŁ 9 0 — DOCHODY RÓŻNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0
9 0 0 _BAR_ Dochody różne _BAR_ 900000 _BAR_ 300000 _BAR_ 540870,17 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ 900000 _BAR_ 300000 _BAR_ 540870,17 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 900000 _BAR_ 300000 _BAR_ 540870,17 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 123551000 _BAR_ 111835000 _BAR_ 99385425,31 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —DOCHODY RÓŻNE
9 0 0Dochody różne
Rok budżetowy 2006 _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_
900000 _BAR_ 300000 _BAR_ 540870,17 _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 40638000 _BAR_ 37738000 _BAR_ 31773798,90 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 556000 _BAR_ 616000 _BAR_ 452083,96 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 485000 _BAR_ 447000 _BAR_ 281256,23 _BAR_
1 5 _BAR_ WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 1099000 _BAR_ 1280000 _BAR_ 750171,38 _BAR_
1 6 _BAR_ SŁUŻBY SOCJALNE _BAR_ 5000 _BAR_ 7000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 23000 _BAR_ 79000 _BAR_ 26342,39 _BAR_
1 8 _BAR_ UBEZPIECZENIE OD ZACHOROWAŃ, WYPADKÓW I CHORÓB ZAWODOWYCH, BEZROBOCIA ORAZ ZACHOWANIE PRAW EMERYTALNYCH _BAR_ 1230000 _BAR_ 1189000 _BAR_ 866902,91 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 44036000 _BAR_ 41356000 _BAR_ 34150555,77 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I RÓŻNE WYDATKI OPERACYJNE
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I ZWIĄZANE Z NIMI KOSZTY _BAR_ 15071000 _BAR_ 12934000 _BAR_ 8295727,59 _BAR_
2 1 _BAR_ WYDATKI NA INFORMATYKĘ _BAR_ 11642000 _BAR_ 9422000 _BAR_ 13964456,99 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 1020000 _BAR_ 1602000 _BAR_ 626638,89 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 759000 _BAR_ 907000 _BAR_ 561784,12 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 800000 _BAR_ 730000 _BAR_ 423196,21 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA OBRADY FORMALNE I INNE _BAR_ 74000 _BAR_ 10000 _BAR_ 5890,11 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 29366000 _BAR_ 25605000 _BAR_ 23877693,91 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 50149000 _BAR_ 44874000 _BAR_ 38686159,08 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 50149000 _BAR_ 44874000 _BAR_ 38686159,08 _BAR_
9
INNE WYDATKI
9 0 _BAR_ ŚRODKI TYMCZASOWE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 123551000 _BAR_ 111835000 _BAR_ 96714408,76 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 5 — WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
ROZDZIAŁ 1 6 — SŁUŻBY SOCJALNE
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
ROZDZIAŁ 1 8 — UBEZPIECZENIE OD ZACHOROWAŃ, WYPADKÓW I CHORÓB ZAWODOWYCH, BEZROBOCIA ORAZ ZACHOWANIE PRAW EMERYTALNYCH
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Pracownicy na stanowiskach przewidzianych w wykazie stanowisk
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia podstawowe _BAR_ 21070000 _BAR_ 18459000 _BAR_ 15738970,89 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 1836000 _BAR_ 1395000 _BAR_ 1094775,95 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę i związane z zamieszkiwaniem w innym kraju _BAR_ 2730000 _BAR_ 2350000 _BAR_ 2006725,94 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki stałe _BAR_ 133000 _BAR_ 148000 _BAR_ 132820,40 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 25769000 _BAR_ 22352000 _BAR_ 18973293,18 _BAR_
1 1 1
Inny personel
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 174000 _BAR_ 1581000 _BAR_ 2101198,15 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Doradcy specjalni _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Agenci kontraktowi _BAR_ 1147000 _BAR_ 560000 _BAR_ 6,20 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1321000 _BAR_ 2141000 _BAR_ 2101204,35 _BAR_
1 1 2
Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu
1 1 2 0 _BAR_ Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu _BAR_ 617000 _BAR_ 702000 _BAR_ 543790,19 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 617000 _BAR_ 702000 _BAR_ 543790,19 _BAR_
1 1 4
Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin lub zgonu _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_ 2578,03 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z miejsca pracy do miejsca pochodzenia _BAR_ 387000 _BAR_ 350000 _BAR_ 285260,58 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatki na wynajem pojazdów i transport _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 56340,16 _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Zryczałtowany dodatek funkcyjny _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1189,92 _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Zryczałtowany dodatek z tytułu lokalnych wyjazdów służbowych _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 892,44 _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalny dodatek dla księgowych i administratorów rachunków imprest _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne dodatki i zwroty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 394000 _BAR_ 357000 _BAR_ 346261,13 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 3 _BAR_ Centrum Tlumaczeń, Luksemburg _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 4 _BAR_ Opłaty za pomoc administracyjną instytucji wspólnotowych _BAR_ 206000 _BAR_ 200000 _BAR_ 153500,— _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 1078000 _BAR_ 1785000 _BAR_ 1165156,24 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 1304000 _BAR_ 2005000 _BAR_ 1318656,24 _BAR_
1 1 8
Dodatki i koszty związane z rozpoczęciem i zakończeniem służby oraz przeniesieniem
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z rekrutacją _BAR_ 225000 _BAR_ 310000 _BAR_ 241059,18 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży (w tym podrózy członków rodzin) _BAR_ 20000 _BAR_ 33000 _BAR_ 12439,34 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenia nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 181000 _BAR_ 251000 _BAR_ 240361,33 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 98000 _BAR_ 110000 _BAR_ 105267,77 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 137000 _BAR_ 205000 _BAR_ 139069,83 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 661000 _BAR_ 909000 _BAR_ 738197,45 _BAR_
1 1 9
Środki na wyrównanie zmian wysokości wynagrodzenia urzędników
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 10572000 _BAR_ 9272000 _BAR_ 7752396,36 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 10572000 _BAR_ 9272000 _BAR_ 7752396,36 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 40638000 _BAR_ 37738000 _BAR_ 31773798,90 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 556000 _BAR_ 616000 _BAR_ 452083,96 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 556000 _BAR_ 616000 _BAR_ 452083,96 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 556000 _BAR_ 616000 _BAR_ 452083,96 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 363000 _BAR_ 367000 _BAR_ 256277,23 _BAR_
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 122000 _BAR_ 80000 _BAR_ 24979,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 485000 _BAR_ 447000 _BAR_ 281256,23 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5
1 5 2 _BAR_ Wymiana personelu między instytucjami wspólnotowymi oraz sektorem publicznym i prywatnym, eksperci zewnętrzni _BAR_ 872000 _BAR_ 1080000 _BAR_ 621000,— _BAR_
1 5 3 _BAR_ Koszt organizacji stażów w Agencji _BAR_ 227000 _BAR_ 200000 _BAR_ 129171,38 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 1099000 _BAR_ 1280000 _BAR_ 750171,38 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6
1 6 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ 2000 _BAR_ 7000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 3 _BAR_ Żłobki i inne ośrodki dla małych dzieci _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 4 _BAR_ Dodatkowa pomoc dla niepełnosprawnych _BAR_ 3000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 5000 _BAR_ 7000 _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0
Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 23000 _BAR_ 79000 _BAR_ 26342,39 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 23000 _BAR_ 79000 _BAR_ 26342,39 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 23000 _BAR_ 79000 _BAR_ 26342,39 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 8
1 8 2
Aktywność społeczna pracowników
1 8 2 0 _BAR_ Aktywność społeczna pracowników _BAR_ 24000 _BAR_ 25000 _BAR_ 8559,20 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 8 2 — Razem _BAR_ 24000 _BAR_ 25000 _BAR_ 8559,20 _BAR_
1 8 3
Ubezpieczenie od zachorowań, wypadków i chorób zawodowych, bezrobocia oraz zachowanie praw emerytalnych
1 8 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie chorobowe _BAR_ 729000 _BAR_ 650000 _BAR_ 541937,78 _BAR_
1 8 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 186000 _BAR_ 186000 _BAR_ 138340,04 _BAR_
1 8 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie pracowników od bezrobocia _BAR_ 271000 _BAR_ 308000 _BAR_ 178065,89 _BAR_
1 8 3 3 _BAR_ Akumulacja lub zachowanie praw emerytalnych _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 8 3 — Razem _BAR_ 1206000 _BAR_ 1164000 _BAR_ 858343,71 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 8 — RAZEM _BAR_ 1230000 _BAR_ 1189000 _BAR_ 866902,91 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 44036000 _BAR_ 41356000 _BAR_ 34150555,77 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach przewidzianych w wykazie stanowisk
1 1 0 0Wynagrodzenia podstawowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
21070000 _BAR_ 18459000 _BAR_ 15738970,89 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 62 i 66 stosowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 1).
Środki te przeznaczone są na podstawowe wynagrodzenie urzędników i personelu czasowego zajmującego stanowiska przewidziane w planach zatrudnienia.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1836000 _BAR_ 1395000 _BAR_ 1094775,95 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 42a, 42b, 62, 67 i 68a oraz art. 3. ust 2 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki rodzinne: zasiłek na gospodarstwo domowe, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu, dodatek przedszkolny, dodatek edukacyjny (w tym specjalne dotacje z rezerwy ustalonej corocznie przez dyrektora wykonawczego) i dodatek urlopowy rodziców odpowiedniego personelu.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę i związane z zamieszkiwaniem w innym kraju
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2730000 _BAR_ 2350000 _BAR_ 2006725,94 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 69 oraz art. 4 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki za ekspatriację i pobyt za granicą odpowiedniego personelu.
1 1 0 3Dodatki stałe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
133000 _BAR_ 148000 _BAR_ 132820,40 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na stałe dodatki dla odpowiedniego personelu.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
174000 _BAR_ 1581000 _BAR_ 2101198,15 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia całego personelu dodatkowego i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne, z wyłączeniem kwot płatnych w formie wskaźnika korygującego, zaliczanych w ciężar pozycji 1 1 9 0.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 4 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (z godzinami nadliczbowymi włącznie) i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 3Doradcy specjalni
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 5, 82 i 83.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia specjalnych doradców, koszty ich misji i inne wydatki.
1 1 1 4Agenci kontraktowi
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1147000 _BAR_ 560000 _BAR_ 6,20 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3a i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na podstawowe wynagrodzenie agentów kontraktowych.
1 1 2Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu
1 1 2 0Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
617000 _BAR_ 702000 _BAR_ 543790,19 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 24 ust. 3.
Środki te przeznaczone są na kursy wprowadzające dla nowych pracowników, szkolenia doskonalące, przekwalifikowanie, szkolenia w zakresie nowoczesnych technik, seminaria, sesje informacyjne dotyczące. spraw UE itp.
Przeznaczone są również na zakup sprzętu i dokumentacji oraz wynajęcie konsultantów organizacyjnych.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin lub zgonu
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
4000 _BAR_ 4000 _BAR_ 2578,03 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na:
- dodatki z tytułu narodzin,
- w przypadku śmierci urzędnika:
- jego pełne wynagrodzenie do końca trzeciego miesiąca po miesiącu zgonu,
- koszty transportu ciała do miejsca pochodzenia zmarłego.
1 1 4 1Koszty podróży z miejsca pracy do miejsca pochodzenia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
387000 _BAR_ 350000 _BAR_ 285260,58 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na ryczałtowy zwrot kosztów podróży odpowiedniego personelu, ich małżonków i osób na utrzymaniu z miejsca pracy do miejsca pochodzenia.
1 1 4 2Dodatki na wynajem pojazdów i transport
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 56340,16 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14a i 14b jego zatącznika VII.
1 1 4 3Zryczałtowany dodatek funkcyjny
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1189,92 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 jego zatącznika VII.
1 1 4 4Zryczałtowany dodatek z tytułu lokalnych wyjazdów służbowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 892,44 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 15 jego zatącznika VII.
1 1 4 5Specjalny dodatek dla księgowych i administratorów rachunków imprest
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na specjalny dodatek dla księgowych, asystentów księgowych i administratorów rachunków imprest.
1 1 4 9Inne dodatki i zwroty
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 34.
Środki te przeznaczone są na:
- odprawę w przypadku zwolnienia urzędnika na okresie próbnym z powodu widocznego braku predyspozycji do pracy,
- odprawę w przypadku rozwiązania przez Agencję umowy z pracownikiem.
1 1 5Godziny nadliczbowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na zryczałtowane dodatki i wypłaty według stawek godzinowych za przepracowane godziny nadliczbowe przez pracowników, którzy nie mogli otrzymać przewidzianego urlopu kompensacyjnego.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze konferencyjni
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty i koszty podróży zewnętrznych tłumaczy ustnych i obsługi technicznej, w tym na zwrot kosztów za usługi świadczone przez tłumaczy konferencyjnych Komisji na wszystkich obradach niezwiązanych bezpośrednio z realizacją programu pracy Agencji.
1 1 7 3Centrum Tlumaczeń, Luksemburg
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty tłumaczeń, w tym płatności na rzecz Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu, za wszystkie teksty niezwiązane bezpośrednio z realizacjią programu pracy Agencji.
1 1 7 4Opłaty za pomoc administracyjną instytucji wspólnotowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
206000 _BAR_ 200000 _BAR_ 153500,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki poniesione przez Komisję na pomoc administracyjną udzielaną Agencji, np. na obsługę komputerowej listy płac.
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
1078000 _BAR_ 1785000 _BAR_ 1165156,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na:
- zatrudnienie personelu czasowego, zwłaszcza operatorów telefonicznych, personel biurowy i sekretarski,
- koszt personelu czasowego niezbędnego do zapewnienia elastyczności w potrzebach doraźnych,
- powielane i maszynopisanie zlecane wskutek braku możliwości Agencji,
- koszt edycji komputerowej dokumentów wyjaśniających i dodatkowych, do własnych celów Agencji i dla władz budżetowych,
- dotacja na dzieci pracowników płatna w ramach szkoleń zawodowych.
1 1 8Dodatki i koszty związane z rozpoczęciem i zakończeniem służby oraz przeniesieniem
1 1 8 0Różne wydatki związane z rekrutacją
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
225000 _BAR_ 310000 _BAR_ 241059,18 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27–31 i 33 oraz załącznik III.
Środki te przeznaczone są na koszty związane z procedurami rekrutacji, w tym: koszty publikacji, koszty podróży i ubezpieczenia kandydatów wzywanych na egzaminy i rozmowy kwalifikacyjne, koszty bezpośrednio związane z promocją i organizacją grupowych testów rekrutacyjnych (wynajem pomieszczeń, mebli, urządzeń i różnego sprzętu, opłaty za przygotowanie i poprawianie testów, itp), badania lekarskie kandydatów.
1 1 8 1Koszty podróży (w tym podrózy członków rodzin)
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 33000 _BAR_ 12439,34 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży należne odpowiedniemu personelowi (wraz z rodzinami) przy rozpoczęciu lub zakończeniu stosunku pracy w instytucji lub przy przeniesieniu do innego miejsca pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenia nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
181000 _BAR_ 251000 _BAR_ 240361,33 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania lub na ponowne urządzenie dla personelu, który musi zmienić miejsce zamieszkania przy podjęciu nowych obowiązków, przeniesieniu do nowego miejsca pracy oraz w związku z ostatecznym opuszczeniem instytucji i zamieszkaniem w innym miejscu.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
98000 _BAR_ 110000 _BAR_ 105267,77 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty przeprowadzki należne personelowi, który musi zmienić miejsce zamieszkania przy podjęciu nowych obowiązków, przeniesieniu do innej pracy oraz w związku z ostatecznym opuszczeniem instytucji i zamieszkaniem w nowym miejscu.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
137000 _BAR_ 205000 _BAR_ 139069,83 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego 20 i 71 oraz art. 10 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na diety odpowiednich pracowników, którzy wykażą, że muszą zmienić miejsce zamieszkania wskutek podjęcia obowiązków lub przeniesienia do nowego miejsca pracy.
1 1 9Środki na wyrównanie zmian wysokości wynagrodzenia urzędników
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
10572000 _BAR_ 9272000 _BAR_ 7752396,36 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65 oraz art. 17 ust. 3 Aneksu VII.
Środki te przeznaczone są na wyrównanie zmian wysokości wynagrodzenia w odniesieniu do odpowiednich pracowników.
Pokrywają także koszt wyrównania zmian wysokości wynagrodzenia dotyczącej części uposażenia przekazywanego do kraju innego niż kraj zatrudnienia.
1 1 9 1Środki tymczasowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 65 i 65a oraz jego zatącznik XI.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. dotyczące budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWS, Euratom) nr 2548/98 (Dz.U. L 320 z 28.11.1998, str. 1).
Środki te przeznaczone są na koszty modyfikacji wynagrodzeń zatwierdzonych przez Radę w trakcie roku finansowego.
Środki są całkowicie tymczasowe i mogą być wykorzystane wyłącznie po przeniesieniu do innych artykułów lub pozycji tego rozdziału, zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
556000 _BAR_ 616000 _BAR_ 452083,96 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 11–13 jego zatącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych podczas misji, w tym także spotkań poza siedzibą, przez personel Agencji objęty przepisami regulaminu pracowniczego i przez krajowych i międzynarodowych ekspertów lub urzędników oddelegowanych do Agencji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
363000 _BAR_ 367000 _BAR_ 256277,23 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty prowadzenia restauracji, kawiarni i stołówek wraz z zapleczem.
Środki te przeznaczone są też na rutynowe wydatki na wymianę istniejącego sprzętu i zakup nowego, który nie może być objęty wydatkami bieżącymi, a także koszty konsultingowe.
1 4 1Służba medyczna
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
122000 _BAR_ 80000 _BAR_ 24979,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 i art. 8 jego zatącznika II.
Oprócz opłat dla lekarzy, środki znajdujące się w tym artykule przeznaczone są na koszty badań (specjalistycznych, analiz itp.), jednorazowych środków (opatrunków, leków itp.), specjalnego sprzętu i wyposażenia oraz na koszty administracyjne komisji ds. inwalidztwa.
ROZDZIAŁ 1 5 —WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Wymiana personelu między instytucjami wspólnotowymi oraz sektorem publicznym i prywatnym, eksperci zewnętrzni
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
872000 _BAR_ 1080000 _BAR_ 621000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty ekspertów z instytucji publicznych i innych organów z Unii Europejskiej i spoza niej.
1 5 3Koszt organizacji stażów w Agencji
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
227000 _BAR_ 200000 _BAR_ 129171,38 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki ponoszone na praktyczne szkolenie administracyjne stażystów.
Wydatki mogą obejmować ich ubezpieczenia społeczne, koszty podróży na początku i końcu szkolenia, koszty podróży związane z programem szkoleniowym i przyjęciem powitalnym, a także koszty dokumentacji.
ROZDZIAŁ 1 6 —SŁUŻBY SOCJALNE
1 6 0Zapomogi losowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
2000 _BAR_ 7000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 76.
Środki te przeznaczone są na wydatki na prezenty, pożyczki i zaliczki udzielane urzędnikom, byłym urzędnikom lub bliskim zmarłego urzędnika, będącym w wyjątkowo trudnej sytuacji.
1 6 3Żłobki i inne ośrodki dla małych dzieci
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z ośrodkami dla małych dzieci i żłobkami.
1 6 4Dodatkowa pomoc dla niepełnosprawnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
3000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są dla następującej kategorii osób niepełnosprawnych, w ramach polityki ich wspierania:
- personelu czynnie zatrudnionego,
- małżonków pracowników czynnie zatrudnionych, pod warunkiem że nie pracują oni zarobkowo ani nie otrzymują wynagrodzenia lub emerytury z tytułu wcześniejszego zatrudnienia,
- dzieci, w przypadku osób, które otrzymują zasiłek na dziecko pozostające na utrzymaniu, zgodnie z postanowieniami art. 2 ust. 2, 3 i 5 załącznika VII do regulaminu pracowniczego,
- dzieci powyżej 26 lat, na które nie przysługuje dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu (patrz wyżej), ale na które przysługuje odliczenie podatkowe zgodnie z rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 ustanawiającym warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich,
- sieroty, które utraciły oboje rodziców i które otrzymują rentę sierocą, zgodnie z art. 21 załącznika VII do regulaminu pracowniczego.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
23000 _BAR_ 79000 _BAR_ 26342,39 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki z tytułu obowiązków Agencji odnośnie do przyjęć i reprezentacji.
Wydatki te mogą być ponoszone indywidualnie przez upoważniony personel w ramach jego obowiązków i jako część działalności Agencji.
ROZDZIAŁ 1 8 —UBEZPIECZENIE OD ZACHOROWAŃ, WYPADKÓW I CHORÓB ZAWODOWYCH, BEZROBOCIA ORAZ ZACHOWANIE PRAW EMERYTALNYCH
1 8 2Aktywność społeczna pracowników
1 8 2 0Aktywność społeczna pracowników
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
24000 _BAR_ 25000 _BAR_ 8559,20 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie części kosztów centrum rekreacji, działalności kulturalnej, dotacje dla klubów prowadzonych przez pracowników, prowadzenie i dostarczanie dodatkowego wyposażenia dla ośrodków sportowych oraz na projekty promujące aktywność społeczną pracowników różnych narodowości.
1 8 3Ubezpieczenie od zachorowań, wypadków i chorób zawodowych, bezrobocia oraz zachowanie praw emerytalnych
1 8 3 0Ubezpieczenie chorobowe
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
729000 _BAR_ 650000 _BAR_ 541937,78 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia chorobowego urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 23.
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na te ubezpieczenia chorobowe (3,4 % podstawowego wynagrodzenia).
1 8 3 1Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
186000 _BAR_ 186000 _BAR_ 138340,04 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73 i art. 15 jego zatącznika VIII.
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych i na dodatkowe wydatki związane z zastosowaniem ustawowych przepisów w tej sferze.
1 8 3 2Ubezpieczenie pracowników od bezrobocia
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
271000 _BAR_ 308000 _BAR_ 178065,89 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. z L 265 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na koszt ubezpieczenia od berzobocia odpowiedniego personelu.
1 8 3 3Akumulacja lub zachowanie praw emerytalnych
Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 42.
Środki te przeznaczone są na płatności dokonywane przez Agencję na akumulację lub zachowanie praw emerytalnych odpowiednich pracowników w kraju ich pochodzenia.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I RÓŻNE WYDATKI OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I ZWIĄZANE Z NIMI KOSZTY
ROZDZIAŁ 2 1 — WYDATKI NA INFORMATYKĘ
ROZDZIAŁ 2 2 — MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA OBRADY FORMALNE I INNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2006 _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Wynik 2004 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Wynajem _BAR_ 7448000 _BAR_ 6716000 _BAR_ 4545288,11 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 392000 _BAR_ 364000 _BAR_ 294003,35 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, elektryczność i ogrzewanie _BAR_ 519000 _BAR_ 448000 _BAR_ 366782,25 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Utrzymanie i sprzątanie _BAR_ 539000 _BAR_ 470000 _BAR_ 368730,62 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Wyposażenie obiektów _BAR_ 3645000 _BAR_ 1687000 _BAR_ 1264339,38 _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i dozór budynków _BAR_ 539000 _BAR_ 963000 _BAR_ 102764,86 _BAR_
2 0 8 _BAR_ Inne wydatki przed rozpoczęciem budowy lub wyposażeniem budynków _BAR_ 69000 _BAR_ 542000 _BAR_ 248819,02 _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki związane z budynkami _BAR_ 1920000 _BAR_ 1744000 _BAR_ 1105000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 15071000 _BAR_ 12934000 _BAR_ 8295727,59 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 1
Utrzymanie sieci i sprzętu komputerowego
2 1 1 0 _BAR_ Zakup nowego sprzętu komputerowego na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 892000 _BAR_ 819000 _BAR_ 857673,10 _BAR_
2 1 1 1 _BAR_ Zakup nowego oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 294000 _BAR_ 130000 _BAR_ 541995,16 _BAR_
2 1 1 2 _BAR_ Wymiana sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 245000 _BAR_ p.m. _BAR_ 6604,31 _BAR_
2 1 1 3 _BAR_ Wynajem sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 1 4 _BAR_ Utrzymanie i naprawy sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 1480000 _BAR_ 1449000 _BAR_ 661945,30 _BAR_
2 1 1 5 _BAR_ Analizy, programowanie i wsparcie techniczne na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 1357000 _BAR_ 758000 _BAR_ 499199,64 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 1 — Razem _BAR_ 4268000 _BAR_ 3156000 _BAR_ 2567417,51 _BAR_
2 1 2
Sieci i sprzęt komputerowy dla określonych projektów
2 1 2 0 _BAR_ Zakup nowego sprzętu dla określonych projektów _BAR_ 110000 _BAR_ 321000 _BAR_ 650881,58 _BAR_
2 1 2 1 _BAR_ Zakup nowego oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ 110000 _BAR_ 431000 _BAR_ 2422302,86 _BAR_
2 1 2 2 _BAR_ Wymiana sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 2 3 _BAR_ Wynajem sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 2 4 _BAR_ Utrzymanie i naprawa sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ 3291000 _BAR_ 2419000 _BAR_ 1525531,14 _BAR_
2 1 2 5 _BAR_ Analizy, programowanie i wsparcie techniczne określonych projektów _BAR_ 3863000 _BAR_ 3095000 _BAR_ 6798323,90 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 7374000 _BAR_ 6266000 _BAR_ 11397039,48 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 11642000 _BAR_ 9422000 _BAR_ 13964456,99 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0 _BAR_ Nowe zakupy wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 95000 _BAR_ 7000 _BAR_ 15529,83 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 22000 _BAR_ 516000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 1000 _BAR_ 1500 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Leasing, utrzymanie i naprawa wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 456000 _BAR_ 345000 _BAR_ 224422,52 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 574000 _BAR_ 869500 _BAR_ 239952,35 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Nowy zakup mebli _BAR_ 49000 _BAR_ 438000 _BAR_ 65997,54 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana mebli _BAR_ 96000 _BAR_ 8000 _BAR_ 172895,52 _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Utrzymanie, użytkowanie i naprawa mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 145000 _BAR_ 446000 _BAR_ 238893,06 _BAR_
2 2 3
Pojazdy
2 2 3 0 _BAR_ Nowe zakupy pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wymiana pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Wynajem pojazdów _BAR_ 1000 _BAR_ 4500 _BAR_ 415,10 _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Utrzymanie, użytkowanie i naprawa pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ 4500 _BAR_ 415,10 _BAR_
2 2 5