zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 752/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury [1], w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Dóbr Kultury,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 752/93 z dnia 30 marca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury [2] przewidywało wzór formularza pozwolenia na wywóz stosowanego do kategorii dóbr kultury wymienionych w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3911/92. Jednakże formularz ten nie jest zgodny z wzorcem dokumentów handlowych Organizacji Narodów Zjednoczonych i w praktyce stwarza pewne problemy.
(2) Dlatego należy sporządzić nowy wzór formularza zgodny z wzorcem dokumentów handlowych Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Formularzowi temu powinny towarzyszyć objaśnienia pomagające zainteresowanym stronom w jednolitym i poprawnym jego sporządzeniu.
(3) Rozporządzenie (EWG) nr 752/93 przewiduje wypełnianie formularza mechanicznie lub elektronicznie bądź ręcznie.
Jednakże w celu zmniejszenia kosztów administracyjnych Państwa Członkowskie, które wyrażają takie życzenie i które posiadają niezbędne środki techniczne, powinny mieć możliwość sporządzenia dokumentu drogą elektroniczną.
(4) W celu zapewnienia, że organ wydający otrzyma arkusz oznaczony numerem 3, należy przewidzieć, że urząd celny wyjścia z obszaru celnego Wspólnoty zwraca ten arkusz bezpośrednio do organu wydającego zamiast wręczania go eksporterowi lub jego przedstawicielowi, jak ma to miejsce obecnie.
(5) Dlatego rozporządzenie (EWG) nr 752/93 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 752/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
"3.
Formularze drukuje się lub sporządza w postaci elektronicznej i wypełnia się je w języku urzędowym Wspólnot określonym przez właściwe organy wydającego Państwa Członkowskiego.";
2) w art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
"1.
Wnioskodawca wypełnia pola 1, 3, 6–21, 24 oraz, jeżeli jest to konieczne, 25 we wniosku oraz pozostałe arkusze z wyjątkiem pola lub pól, na których uprzednie zadrukowanie zezwolono.";
3) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"1.
Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego zapewnia, że informacje podane w zgłoszeniu wywozowym lub, tam gdzie ma to zastosowanie, na karnecie ATA są zgodne z tymi podanymi w pozwoleniu na wywóz i że w polu 44 zgłoszenia wywozowego lub w odcinku kontrolnym karnetu ATA znajduje się odniesienie do tego pozwolenia.";
b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego, po wypełnieniu pola 23 w arkuszach 2 i 3, zwraca zgłaszającemu lub jego upoważnionemu przedstawicielowi arkusz przeznaczony dla posiadacza.";
c) w ust. 3 zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:
"Urząd celny przybija swoją pieczęć w polu 26 formularza i zwraca go organowi wydającemu.";
4) w art. 16 ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
"3.
Formularze pozwoleń drukuje się lub sporządza w postaci elektronicznej w jednym lub kilku językach urzędowych Wspólnoty.";
5) załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Pozwolenia na wywóz wydane do 30 czerwca 2004 r. pozostają ważne do 30 czerwca 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 659/2004
z dnia 7 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1859/82 dotyczące wyboru gospodarstw przekazujących dane do celów określania dochodów gospodarstw rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4, art. 5 ust. 5 i art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 660/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. zmieniającym Załącznik do rozporządzenia Rady nr 79/65/EWG w odniesieniu do wykazu okręgów [2] pojedyncza jednostka podziału "Belgia" w tym Załączniku została podzielona na trzy okręgi. Dlatego liczba gospodarstw rolnych nadsyłających dane na okręg w Belgii powinna zostać wprowadzona do załącznika I do rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1859/82 [3].
(2) Rozwój procedur przesyłania i kontroli danych sprawił, że sprawozdanie z wykonania planu wyboru gospodarstw rolnych nadsyłających dane, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 1859/82, jest nieaktualne.
Dlatego art. 6 i załącznik II do rozporządzenia (EWG) nr 1859/82 powinny zostać skreślone.
(3) Dlatego rozporządzenie (EWG) nr 1859/82 należy odpowiednio zmienić.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowości Gospodarstw Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 1859/82 wprowadza się następujące zmiany:
1) skreśla się art. 6;
2) w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia;
3) skreśla się załącznik II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 660/2004
z dnia 7 kwietnia 2004 r.
zmieniające Załącznik do rozporządzenia Rady nr 79/65/EWG w odniesieniu do wykazu okręgów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej [1], w szczególności jego art. 2a,
uwzględniając wniosek Belgii,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wykaz okręgów w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia nr 79/65/EWG jest ustanowiony w Załączniku do tego rozporządzenia.
(2) Zgodnie z tym Załącznikiem Belgia stanowi pojedynczy okręg.
Do celów rozporządzenia nr 79/65/EWG Belgia wystąpiła o podział pojedynczego okręgu na trzy okręgi.
(3) Rozporządzenie nr 79/65/EWG powinno zostać odpowiednio zmienione.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych Gospodarstw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Załączniku do rozporządzenia 79/65/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 662/2004
z dnia 7 kwietnia 2004 r.
ustanawiające środki przejściowe w odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz na mocy rozporządzeń (WE) nr 936/97 i (WE) nr 1279/98 przewidujących zarządzanie niektórymi kontyngentami taryfowymi na produkty z wołowiny i cielęciny ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgier, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja (dalej nazywane nowymi Państwami Członkowskimi) przystąpią do Wspólnoty w dniu 1 maja 2004 r. z zastrzeżeniem ratyfikacji Traktatu o Przystąpieniu.
Kontyngenty taryfowe ustanowione dla produktów z wołowiny i cielęciny powinny zostać udostępnione podmiotom gospodarczym zarejestrowanym w tych krajach z dniem ich przystąpienia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę i mrożone mięso bawole [1] i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/98 z dnia 19 czerwca 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady 2003/286/WE, 2003/298/WE, 2003/299/WE, 2003/18/WE, 2003/263/WE i 2003/285/WE dla Bułgarii, Republiki Czeskiej, Słowacji, Rumunii, Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Węgierskiej [2] ustanawiają szczególne wymogi dotyczące kwalifikowania podmiotów gospodarczych do poszczególnych systemów przywozowych dla niektórych kontyngentów taryfowych.
(3) W celu zakwalifikowania do wymienionych kontyngentów przywozowych, składający wniosek o pozwolenie prowadzący działalność gospodarczą w nowych Państwach Członkowskich powinni udowodnić prowadzenie minimalnej aktywności w handlu z państwami trzecimi.
Handel mający miejsce przed dniem 1 maja 2004 r. z obecnymi Państwami Członkowskimi Wspólnoty w składzie sprzed wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu z 2003 r. należy traktować jako handel prowadzony z państwami trzecimi.
(4) Dlatego też konieczne jest przyjęcie środków przejściowych dotyczących zasad kwalifikowania podmiotów gospodarczych z nowych Państw Członkowskich do systemów przywozowych przewidzianych w rozporządzeniach (WE) nr 936/97 i (WE) nr 1279/98.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W celu uznania za składających wniosek o pozwolenie na przywóz w rozumieniu art. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 936/97 i art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1279/98, składający wniosek prowadzący działalność gospodarczą w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii i na Słowacji, są osobami fizycznymi lub prawnymi zarejestrowanymi jako płatnicy VAT jednego z Państw Członkowskich Wspólnoty w składzie z dnia wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu z 2003 r. i składając wniosek udowodnią właściwym władzom odnośnego Państwa Członkowskiego:
a) do celów rozporządzenia (WE) nr 936/97, że w trakcie ostatnich 12 miesięcy zajmowali się handlem wołowiną i cielęciną z innymi krajami;
b) do celów rozporządzenia (WE) nr 1279/98, że w trakcie ostatnich 12 miesięcy przynajmniej jeden raz zajmowali się handlem wołowiną i cielęciną z innymi krajami.
2.
Do celów niniejszego artykułu "inne kraje" oznaczają państwa trzecie, włączając w to Państwa Członkowskie Wspólnoty w składzie poprzedzającym wejście w życie Traktatu o Przystąpieniu z 2003 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem i z dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 664/2004
z dnia 7 kwietnia 2004 r.
ustanawiające środki przejściowe odnośnie do pozwoleń na przywóz mleka i przetworów mlecznych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 z uwagi na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 pierwszy akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Tytuł 2 rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych [1] ustanawia przepisy szczegółowe w sprawie zatwierdzania ubiegających się o pozwolenia na przywóz.
Aby zapewnić dostęp podmiotom gospodarczym z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (nowych Państw Członkowskich) do pozwoleń na przywóz od dnia przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej, należy przyjąć środki przejściowe.
(2) Na okres od dnia 1 maja do dnia 30 czerwca 2004 r. podmiotom gospodarczym z nowych Państw Członkowskich powinno się pozwolić na złożenie wniosku o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, bez wcześniejszego zatwierdzenia.
Powinny one udowodnić swój status i regularną działalność jako podmioty gospodarcze.
W odniesieniu do wymogu udowodnienia działalności handlowej należy pozwolić wnioskodawcom w nowych Państwach Członkowskich na uwzględnienie nie tylko handlu ze Wspólnotą, ale handlu ze wszystkimi państwami trzecimi.
Powinny mieć one możliwość wyboru roku 2002 zamiast 2003 jako roku referencyjnego dla działalności handlowej, jeżeli mogą udowodnić, że nie były w stanie przywieźć lub wywieźć wymaganej ilości przetworów mlecznych w trakcie roku 2003 w wyniku zaistnienia wyjątkowych okoliczności.
Władze nowych Państw Członkowskich do dnia 15 maja 2004 r. powinny przekazać Komisji listę zawierającą wszystkie kwalifikujące się podmioty gospodarcze.
Aby umożliwić łatwiejszą identyfikację każdego wnioskodawcy i ułatwić transfer pozwoleń, należy wyszczególnić dane, które mają być przekazane każdemu podmiotowi gospodarczemu.
Ponadto kwalifikującym się podmiotom gospodarczym nowych Państw Członkowskich należy pozwolić na zakup pozwoleń na przywóz.
(3) Na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. należy zatwierdzić podmioty gospodarcze z nowych Państw Członkowskich, pod warunkiem że złożą wniosek przed dniem 1 czerwca łącznie z niezbędnymi dokumentami i informacjami lub pod warunkiem, że zostały umieszczone na liście kwalifikujących się podmiotów gospodarczych, która ma zostać przekazana Komisji do dnia 15 maja 2004 r.
(4) Konieczne zatem jest, aby przewidzieć pewne odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 2535/2001.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W drodze odstępstwa od tytułu 2 rozdział I sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii i na Słowacji (dalej zwane "nowymi Państwami Członkowskimi") mogą ubiegać się o pozwolenia na przywóz dla kontyngentów obejmujących okres od dnia 1 maja do dnia 30 czerwca 2004 r. bez wcześniejszego zatwierdzenia przez właściwe władze Państw Członkowskich, w których prowadzą działalność gospodarczą.
2.
W drodze odstępstwa od art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 podmioty gospodarcze prowadzące działalność w nowych Państwach Członkowskich mogą ubiegać się o pozwolenia na przywóz dla kontyngentów, o których mowa w ust. 1, tylko w Państwach Członkowskich, w których prowadzą działalność gospodarczą.
Wnioski o pozwolenia są przyjmowane tylko wtedy, gdy ubiegający się dołączy następujące dokumenty:
a) dowód, że w 2003 r. ubiegający się wwiózł i/lub wywiózł przynajmniej 25 ton przetworów mlecznych objętych rozdziałem 04 Nomenklatury Scalonej w przynajmniej czterech oddzielnych operacjach;
b) wszelkie dokumenty i informacje należycie potwierdzające tożsamość i status ubiegającego się, w szczególności:
i) dokumenty odnoszące się do księgowości przedsiębiorstwa i/lub systemu podatkowego sporządzonych zgodnie z prawem krajowym; oraz
ii) numer VAT, jeśli przewidziany w prawie krajowym;
iii) wpis do rejestru handlowego, jeśli przewidziany w prawie krajowym.
W przypadku lit. a) akapitu drugiego rokiem referencyjnym jest rok 2002, jeśli zainteresowany importer może udowodnić, że nie był w stanie wwieźć lub wywieźć wymaganych ilości przetworów mlecznych w ciągu 2003 r. na skutek wyjątkowych okoliczności.
Do celów stosowania niniejszego akapitu operacje uszlachetniania aktywnego i biernego nie są traktowane jako przywóz i wywóz.
3.
Właściwe władze nowych Państw Członkowskich przesyłają Komisji do dnia 15 maja 2004 r. listy podmiotów gospodarczych ubiegających się o pozwolenia na przywóz dla kontyngentów obejmujących okres od dnia 1 maja do dnia 30 lipca 2004 r. zgodnie z ust. 1 oraz z warunkami ustanowionymi w ust. 2.
Te listy są ustalane zgodnie ze wzorem w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, z wyjątkiem numeru zatwierdzenia.
4.
Komisja przesyła te listy właściwym władzom pozostałych Państw Członkowskich.
5. W drodze odstępstwa od art. 16 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2335/2001 pozwolenia na przywóz wydane na kontyngenty obejmujące okres od dnia 1 maja do dnia 30 czerwca 2004 r. mogą być przekazane wyłącznie osobom fizycznym lub prawnym zatwierdzonym zgodnie z sekcją 2 tego rozporządzenia oraz osobom fizycznym i prawnym znajdującym się na listach, o których mowa w ust. 3.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 dla kontyngentów obejmujących okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. zatwierdzenie przyznaje się:
a) podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność gospodarczą w nowych Państwach Członkowskich, które przedłożą przed dniem 1 czerwca 2004 r. wniosek wraz z dokumentami, o których mowa w art. 1 ust. 2, właściwym władzom Państw Członkowskich, w których prowadzą działalność gospodarczą; lub
b) podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność gospodarczą w nowych Państwach Członkowskich, które przedłożą przed dniem 1 czerwca 2004 r. wniosek właściwym władzom Państwa Członkowskiego, w którym prowadzą działalność gospodarczą i które znajdują się na listach, o których mowa w art. 1 ust. 3.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem i z dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 668/2004
z 10 marca 2004
zmieniające niektóre załączniki do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, dotyczące importu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (EWG) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], zmienione przez rozporządzenie Komisji (EWG) nr 808/2003 [2], a zwłaszcza przez art. 28 akapit drugi, art. 29 ust. 3, oraz art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (EWG) nr 1774/2002 ustala, iż pewne produkty przetworzone, które mogą zostać użyte jako karma, a także pokarm dla zwierząt, gryzaki dla psów i produkty techniczne mogą być importowane do Wspólnoty pod warunkiem że spełniają odpowiednie wymagania niniejszego rozporządzenia.
(2) Kierując się opinią Naukowego Komitetu Sterującego z 10 i 11 maja 2001 r. dotyczącą bezpieczeństwa stosowania kolagenu, właściwym jest, aby ustalić konkretne warunki higieniczne, które powinny być stosowane podczas przetwórstwa i sprzedaży kolagenu, który może być używany jako karma.
Załącznik VII do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002, który wymienia konkretne wymagania higieniczne dotyczące przetwórstwa i umieszczania na rynku przetworzonego białka zwierzęcego oraz innych przetworzonych produktów, które mogą być używane jako karma, powinien zatem zostać zmieniony.
(3) Załącznik VIII do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002 ustala wymagania dotyczące umieszczania na rynku pokarmu dla zwierząt, gryzaków dla psów i produktów technicznych.
Konieczna jest zmiana tego załącznika, w celu wprowadzenia pewnych zmian technicznych, w celu włączenia istotnych wymagań art. 28 tego rozporządzenia dotyczących produktów ubocznych przeznaczonych na pokarm dla zwierząt, pochodzących od zwierząt mających styczność z pewnymi substancjami, a także w celu wyjaśnienia wymagań związanych z importem, dotyczących pochodnych tłuszczowych, i pewnych produktów przetworzonych związanych z produkcją pokarmu dla zwierząt, określanych jako "dodatki smakowe".
Załącznik VIII powinien zatem zostać zmieniony.
(4) Załącznik X do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002 ustala wzór świadectwa weterynaryjne w przywozie z państw trzecich pewnych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów z nich otrzymanych.
Konieczna jest zmiana niniejszego załącznika w celu stworzenia dodatkowych przykładów świadectw przywozowych oraz zmiany istniejących przykładów, tak, aby wprowadzić pewne zmiany techniczne, uwzględniające zwierzęce czynniki zdrowotne.
Załącznik X powinien zatem zostać zmieniony.
(5) Załącznik XI do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002 ustala wykaz państw trzecich, z których na przywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi Państwa Członkowskie mogą udzielać zezwolenia.
W celu zapewnienia jasności prawodawstwa wspólnotowego, wykazy te w najbliższej przyszłości powinny być zebrane i połączone z wykazami krajów, z których Państwa Członkowskie mogą dokonywać przywozu produktów z różnych gatunków zwierząt, i które są już ustalone przez prawo wspólnotowe dotyczące zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.
Tymczasem konieczne jest już wyjaśnienie i aktualizacja odniesień znajdujących się w załączniku XI do tych wykazów, zatem dlatego załącznik XI powinien zostać zmieniony.
(6) Środki wymienione w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002
W załącznikach I, VII, VIII, X i XI do rozporządzenia (EWG) nr 1774/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowamiu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 672/2004
z dnia 13 kwietnia 2004 r.
ustalające na rok gospodarczy 2003/2004 kwotę płaconą organizacjom producentów oliwy z oliwek i ich stowarzyszeniom uznanym na mocy rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG
KOMISJIA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie nr 136/66/EWG Rady z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 20d ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 20d ust. 1 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje potrącenie pewnego procenta z kwoty pomocy produkcyjnej w celu wsparcia środkami finansowymi działań uznanych organizacji producentów i związków tych organizacji. Na lata gospodarcze 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003 i 2003/2004 ten procent pomocy produkcyjnej wynosi 0,8 %.
(2) Artykuł 21 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE) nr 2366/98 z dnia 30 października 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy produkcyjnej w odniesieniu do oliwy z oliwek w latach gospodarczych 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003 i 2003/2004 [2] przewiduje, że ilości jednostkowe wypłacane organizacjom producentów i ich stowarzyszeniom ustanawia się na podstawie prognoz dla ogółu kwoty do podziału. Fundusze dostępne w każdym Państwie Członkowskim w wyniku potrącenia zgodnie z powyższym muszą być rozdzielone w odpowiedni sposób wśród tych, którzy spełniają warunki.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W roku gospodarczym 2003/2004 kwoty przewidziane w art. 21 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 2366/98 wynoszą:
— dla Grecji _BAR_ 2,0 EUR i odpowiednio 2,0 EUR, _BAR_
— dla Hiszpanii _BAR_ 4,5 EUR i odpowiednio 2,2 EUR, _BAR_
— dla Francji _BAR_ 0,0 EUR i odpowiednio 0,0 EUR, _BAR_
— dla Włoch _BAR_ 2,0 EUR i odpowiednio 2,2 EUR, _BAR_
— dla Portugalii _BAR_ 0,0 EUR i odpowiednio 5,5 EUR. _BAR_
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 686/2004
z dnia 14 kwietnia 2004 r.
ustanawiające środki przejściowe mające zastosowanie do organizacji producentów świeżych owoców i warzyw ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego akapit pierwszy art. 41,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1432/2003 z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 odnośnie do warunków uznawania organizacji producentów i wstępnego uznawania grup producentów [1] oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1433/2003 z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i pomocy finansowej [2] ustalają daty i warunki wymagane do uznania grup producentów oraz do przyznawania im pomocy. Należy przyjąć środki przejściowe w celu umożliwienia organizacjom producentów i grupom producentów w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii i na Słowacji, (dalej zwanymi "nowymi Państwami Członkowskimi") wnioskowanie o pomoc przewidzianą w tych rozporządzeniach przed dniem 1 stycznia 2005 r.
(2) W kilku nowych Państwach Członkowskich, gdzie istnieją już organizacje producentów i grup producentów, przyjęto przepisy krajowe dotyczące uznawania tych jednostek i przyznawania im pomocy.
(3) Nowe Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość tymczasowego traktowania organizacji producentów i grup producentów uznawanych zgodnie z przepisami ich odpowiednich ustawodawstw krajowych jako organizacje producentów uznawanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [3], co pozwoli im na złożenie wniosku o pomoc wspólnotową.
Nowe Państwa Członkowskie powinny przed końcem 2005 r. skontrolować, czy organizacje producentów i grupy producentów w istocie spełniają wymagania ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 2200/96.
Odpowiedzialność finansowa za pomoc tym organizacjom producentów i grupom producentów spoczywa na odnośnym nowym Państwie Członkowskim.
(4) Niektóre nowe Państwa Członkowskie nie wprowadziły do swojego ustawodawstwa krajowego uznawania organizacji producentów i grup producentów według kategorii produktów, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) pkt ii)–vii) rozporządzenia (WE) nr 2200/96. W trosce o jasność organizacje producentów lub grupy producentów, które zostały uznane przed dniem 1 maja 2004 r., zgodnie z ustawodawstwem krajowym, powinny być traktowane jako należące do kategorii "owoców i warzyw", o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) pkt i) rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
(5) Aby przyspieszyć ten proces, organizacje producentów i grupy producentów, które zostały uznane przed dniem 1 maja 2004 r. w ramach ustawodawstwa krajowego, nie powinny przedkładać nowego wniosku.
Nowe Państwa Członkowskie powinny powiadomić organizacje producentów i grupy producentów, czy na rok 2004 są one uznane czy nie z tytułu rozporządzenia (WE) nr 1432/2003.
(6) Ani organizacje producentów, ani nowe Państwa Członkowskie nie mają doświadczenia w zakresie programów operacyjnych.
Organizacje producentów z nowych Państw Członkowskich powinny tymczasowo mieć możliwość przedstawienia programu operacyjnego na maksymalny okres półtora roku.
Jeśli organizacje producentów opracują krótkie i proste programy, pozwoli to skrócić okres konieczny do ich przygotowania, jak też i termin ich oceny przez władze krajowe.
Opracowanie, ocena, wprowadzenie i kontrola tych programów powinny pomóc zarówno organizacjom producentów, jak i władzom krajowym w zajęciu się tymi programami operacyjnymi w normalnym terminie po upłynięciu okresu przejściowego.
(7) Należy traktować datę 1 maja 2004 r. jako datę rozpoczęcia planów uznawania zatwierdzonych przez nowe Państwa Członkowskie przed tą datą w ramach ustawodawstwa krajowego.
(8) Nowe Państwa Członkowskie zobowiązane są do corocznego kontrolowania pewnej części organizacji producentów i grup producentów, aby mieć nadzór nad przestrzeganiem kryteriów uznawania oraz warunków przyznawania pomocy.
Mając na uwadze odpowiedzialność, jaka spoczywa w tym względzie na administracjach nowych Państw Członkowskich, należy upoważnić je do zmniejszenia o połowę liczby kontroli organizacji producentów i grup producentów w roku 2005, zważywszy, że mogąc odwołać się do tej możliwości, powinny one zwiększyć kontrole w roku 2006 w takich samych proporcjach, aby osiągnąć normalny poziom biorąc pod uwagę średnią z dwóch lat.
(9) Podmioty gospodarcze w nowych Państwach Członkowskich mogą nie robić użytku z tych środków tymczasowych i zastosować normalne zasady ustanowione w rozporządzeniach (WE) nr 1432/2003 i (WE) nr 1433/2003 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1943/2003 z dnia 3 listopada 2003 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów, którym wstępnie udzielono uznania [4], jak też i w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 103/2004 z dnia 21 stycznia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w zakresie ustaleń interwencyjnych oraz wycofywania ich z rynku w sektorze owoców i warzyw [5].
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicja
Dla celów niniejszego rozporządzenia przez "nowe Państwa Członkowskie" rozumie się Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację.
Artykuł 2
Uznanie i wstępne uznanie
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1432/2003 oraz art. 12 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, nowe Państwa Członkowskie mogą decydować o traktowaniu organizacji producentów i grup producentów, uznanych przed dniem 1 maja 2004 r. zgodnie z ustawodawstwem krajowym, bądź jako uznanych organizacji producentów, bądź jako organizacji producentów wstępnie uznanych z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2200/96 (dalej zwanych "uznanymi organizacjami producentów" i "uznanymi grupami producentów").
Nowe Państwa Członkowskie niezwłocznie po dniu 1 maja 2004 r. przekazują każdej organizacji lub grupie producentów uznanych przed dniem 1 maja 2004 r. zgodnie z ustawodawstwem krajowym decyzję dotyczącą uznania, o którym mowa w akapicie pierwszym.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, stosuje się od dnia jej notyfikacji do dnia 31 grudnia 2005 r.
3. W terminie 30 dni po notyfikacji decyzji, o której mowa w ust. 1, nowe Państwa Członkowskie przekazują Komisji informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2200/96 oraz w art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1432/2003 dotyczącego organizacji producentów i grup producentów, którym przyznano lub odmówiono uznania na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Kategorie organizacji producentów
Jeśli nowe Państwa Członkowskie nie posiadają przepisów ustawowych odnoszących się do kategorii producentów, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2200/96, to organizacje producentów uznanych w nowych Państwach Członkowskich powinny być traktowane jako należące do kategorii "owoce i warzywa", o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) pkt i) wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 4
Programy operacyjne
1.
Organizacje producentów z nowego Państwa Członkowskiego, uznane przed dniem 1 maja 2004 r. zgodnie z ustawodawstwem krajowym, mogą ubiegać się o zatwierdzenie, przed dniem 30 czerwca 2004 r., programu operacyjnego na okres kończący się najpóźniej dnia 31 grudnia 2005 r.
Do wniosków tych dołączone jest zobowiązanie organizacji do przedstawienia nowego programu operacyjnego najpóźniej do dnia 15 września 2005 r.
Programy operacyjne wskazują kwoty przewidziane na fundusze operacyjne według przepisów art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003 na podstawie okresu referencyjnego ustalonego zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia i zawierają informacje, o których mowa w art. 8 i 9 wspomnianego rozporządzenia.
2.
W terminie trzech miesięcy, licząc od przedstawienia wniosków, o których mowa w ust. 1, właściwe władze krajowe orzekają o przedstawionych programach operacyjnych.
Jednakże programy operacyjne zostają zatwierdzone dopiero, gdy pozytywna decyzja w ramach art. 2 ust. 1 została przekazana odnośnym organizacjom producentów.
3.
Właściwe władze krajowe przekazują organizacjom producentów swoje decyzje zatwierdzające programy operacyjne.
Wprowadzenie programów operacyjnych nie może rozpocząć się przed ich zatwierdzeniem przez właściwe władze krajowe.
4.
Z zastrzeżeniem art. 18, 20 i 21 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003 organizacje producentów mogą wnioskować o pomoc dla programów operacyjnych.
Jednakże odnośne nowe Państwa Członkowskie ponoszą odpowiedzialność finansową wynikającą z korzystania z pomocy otrzymanej w latach 2004 i 2005 naruszając art. 6 lub art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003.
5.
Z zastrzeżeniem art. 7 rozporządzenia (WE) nr 103/2004 organizacje producentów uznane przed dniem 1 maja 2004 r. zgodnie z ustawodawstwem krajowym mogą wnioskować o wspólnotową rekompensatę z tytułu wycofania.
Jednakże odnośne nowe Państwa Członkowskie ponoszą odpowiedzialność finansową wynikającą z przekazania decyzji negatywnej w ramach art. 2 ust. 1
Artykuł 5
Pomoc dla uznanych grup producentów
Uznane grupy producentów mogą wnioskować o pomoc określoną w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, jeśli istnieje taka możliwość w odnośnym Państwie Członkowskim, z zastrzeżeniem przepisów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1943/2003.
Jeśli wprowadzanie planu uznawania przyjęte zgodnie z ustawodawstwem krajowym rozpoczęło się przed dniem 1 maja 2004 r., to dzień 1 maja 2004 r. traktowany jest jako data jego przyjęcia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1432/2003.
Artykuł 6
Kontrole
W roku 2005 nowe Państwa Członkowskie mogą ograniczyć procent kontroli organizacji producentów i grup producentów do nie mniej niż połowy minimalnego procentu kontroli przewidzianego w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1432/2003, oraz w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003.
Jeśli nowe Państwa Członkowskie odwołają się do tej możliwości, procent zostanie powiększony w roku 2006 proporcjonalnie do ograniczenia z roku 2005 w celu osiągnięcia normalnego poziomu ze średniej z dwóch lat.
Artykuł 7
Rozporządzenia (WE) nr 1432/2003, (WE) nr 1433/2003, (WE) nr 1943/2003 i (WE) 103/2004 stosują się z zastrzeżeniem przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem i w dniu wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie KomisjI (WE) nr 687/2004
z dnia 14 kwietnia 2004 r.
dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 639/2003 z powodu przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 57 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Z uwagi na przystąpienie do Wspólnoty w dniu 1 maja 2004 r.
Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy dokonać zmian językowych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 639/2003 z dnia 9 kwietnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w odniesieniu do wymagań dotyczących przyznania refundacji wywozowych związanych z ochroną żywego bydła w czasie transportu [1].
(2) Rozporządzenie (WE) nr 639/2003 powinno zostać w związku z tym odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 639/2003 otrzymuje brzmienie:
"3.
Jeżeli urzędowy lekarz weterynarii w miejscu wyjazdu stwierdzi, że wymagania zgodnie z ust. 2 zostały spełnione, poświadcza to adnotacją:
- Resultados de los controles de conformidad con el artículo 2 del Reglamento (CE) no 639/2003 satisfactorios
- Výsledky kontrol podle clánku 2 narízení (ES) c.
639/2003 jsou uspokojivé
- Resultater af kontrollen efter artikel 2 i forordning (EF) Nr. 639/2003 er tilfredsstillende
- Ergebnisse der Kontrollen nach Artikel 2 der Verordnung (EG) Nr. 639/2003 zufriedenstellend
- Määruse (EÜ) Nr. 639/2003 artiklis 2 osutatud kontrollide tulemused rahuldavad
- Αποτελέσματα των ελέγχων βάσει του άρθρου 2 του αριθ.
639/2003 ικανοποιητικά
- Results of the checks pursuant to Article 2 of Regulation (EK) No 639/2003 satisfactory
- Résultats des contrôles visés à l’article 2 du règlement (CE) no 639/2003 satisfaisants
- Risultati dei controlli conformi alle disposizioni dell’articolo 2 del regolamento (CE) n. 639/2003
- Regulas (EK) Nr. 639/2003 2. pantā minēto pārbaužu rezultāti ir apmierinoši
- Reglamento (EB) Nr. 639/2003 2 straipsnyje numatytu patikrinimu rezultatai yra patenkinami
- A 639/2003/EK rendelet 2. cikkében előirányzott ellenőrzések eredményei kielégítők
- Rizultati tal-kontrolli konformi mal-artikolu 2 tar-regolament (KE) nru 639/2003 sodisfacenti
- Bevindingen bij controle overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) Nr. 639/2003 bevredigend
- Wyniki kontroli, o której mowa w art. 2 rozporzadzenia (WE) Nr. 639/2003 zadowalajace.
- Resultados dos controlos satisfatórios nos termos do artigo 2.o do Regulamento (CE) n.o 639/2003
- Výsledky kontrol podla clánku 2 nariadenia (ES) c.
639/2003 uspokojivé
- Rezultati kontrol, izhajajoci iz clena 2 Uredbe st. 639/2003 so zadovoljivi
- Asetuksen (EY) N:o 639/2003 2 artiklan mukaisen tarkastuksen tulos tyydyttävä
- Resultaten av kontrollen enligt artikel 2 i förordning (EG) Nr. 639/2003 är tillfredsställande
oraz pieczęcią i podpisem na dokumencie stanowiącym dowód opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty, w sekcji J egzemplarza kontrolnego T5 lub w najbardziej właściwym miejscu dokumentu krajowego."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem i z dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 689/2004
z dnia 14 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 414/2004 przyjmujące szczególne środki w celu dostosowania uzgodnień dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz bananów w wyniku przystąpienia nowych Państw Członkowskich w dniu 1 maja 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1], w szczególności jego art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 414/2004 [2] przyjęło środki konieczne do ustalenia importerów tradycyjnych utworzonych we Wspólnocie, którzy zaopatrywali rynki nowych Państw Członkowskich w latach 2000, 2001 i 2002, z zamiarem podjęcia środków mających na celu dostosowanie systemu kontyngentów w przywozie bananów w następstwie przystąpienia nowych Państw Członkowskich w dniu 1 maja 2004 r.
(2) Artykuł 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 414/2004 określa dokumenty, jakie dany importer powinien dostarczyć właściwemu organowi, aby został uznany za importera tradycyjnego.
Mając na uwadze trudności, jakie napotykają importerzy, żeby otrzymać kopie dokumentów będących w posiadaniu innych podmiotów gospodarczych w celu stwierdzenia, że produkty te są rzeczywiście wprowadzane do swobodnego obrotu w państwie przeznaczenia, należy określić dodatkowe dokumenty, jakie należy dostarczyć.
Dokumenty te powinny w szczególności stwierdzać, że produkty zostały wysłane do państwa przeznaczenia i sprzedane importerowi w celu zaopatrzenia rynku odnośnego państwa.
(3) Przepisy niniejszego rozporządzenia mają na celu uwzględnienie przejściowych trudności, na jakie napotykają podmioty gospodarcze, i nie przesądzają o środkach powziętych w przyszłości przez Komisję odnośnie do zarządzania odnośnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu.
(4) W związku z tym należy zmienić zarówno art. 6, jak i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 414/2004 odnoszące się do zgłoszeń Państw Członkowskich, oraz zapewnić stosowanie nowych przepisów, licząc od daty wejścia w życie wspomnianego rozporządzenia.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 414/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 6 dodaje się następujący ustęp:
"4.
W przypadku gdy zainteresowana strona nie jest w stanie dostarczyć dowodów wprowadzenia do swobodnego obrotu, o którym mowa w ust. 2 akapit drugi, powinna ona dostarczyć dowodów, że produkty zostały wysłane do nowego Państwa Członkowskiego, oraz przedstawić dokumenty, o których mowa w ust. 2 lit. g) akapit pierwszy, a którym mają towarzyszyć dowody zapłaty.
W podobnym przypadku wspólny dokument tranzytowy z należytą adnotacją może być uznany za dowód, że produkty zostały wysłane do nowego Państwa Członkowskiego.
Te dodatkowe dowody powinny być włączone najpóźniej do dnia 21 kwietnia 2004 r.
Poprzedni akapit stosuje się w celu ustalenia tymczasowej szczególnej ilości referencyjnej w celu wydania pozwoleń na przywóz bananów w miesiącach maju i czerwcu 2004 r.";
2) w art. 7 ust. 3 data "15 kwietnia 2004 r." zostaje zastąpiona datą "23 kwietnia 2004 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji nr 710/2004
z dnia 16 kwietnia 2004 r.
wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 780/2003 w odniesieniu do subkontyngentu taryfowego na mrożoną wołowinę objętą kodem CN 0202 oraz produkty objęte kodem CN 02062991
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH:
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 32 ust. 1 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 780/2003 [2] przewiduje otwarcie i zarządzanie subkontyngentem II dla 34450 ton wołowiny, z numerem porządkowym 09.4003, na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r., podzielony na dwa półrocza.
(2) W celu umożliwienia podmiotom gospodarczym w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii i Słowacji korzystania z dniem 1 maja 2004 r. z subkontyngentu II, ilości będące do dyspozycji w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2004 r. zostały podzielone na 2 transze pro rata temporis zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2341/2003 [3].
Zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem wnioski o licencję mogą być składane w dniach od 5 do 8 stycznia 2004 r. oraz od 3 do 7 maja 2004 r.
(3) Druga transza obowiązuje jedynie przez 2 miesiące.
Ponadto w okresie tym są do dyspozycji stosunkowo niewielkie ilości.
Celem optymalizacji użycia pozwoleń na przywóz na produkty mięsne dla subkontyngentu II w tym okresie, właściwe jest odstąpienie od art. 14 ust. 7 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 780/2003 poprzez zezwolenie wszystkim tytularnym właścicielom pozwoleń na przywóz, bez ograniczeń ilościowych, na dopuszczenie mięsa, które było uprzednio składowane w ramach wspólnotowego systemu składów celnych, do swobodnego obrotu.
(4) Środki przewidziane niniejszym rozporządzeniem są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 7 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 780/2003, tytularni właściciele pozwoleń na przywóz wydanych po dniu 1 maja 2004 r. w ramach rozporządzenia (WE) nr 2341/2003 mogą, bez ograniczeń ilościowych, dopuszczać mięso, które było uprzednio składowane w ramach wspólnotowego systemu składów celnych, do swobodnego obrotu.
Artykuł 2
Rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 723/2004
z dnia 22 marca 2004 r.
zmieniające Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 283,
uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek Komisji przedłożony po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu pracowniczego [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości [3],
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego [4],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Od momentu przyjęcia Regulaminu pracowniczego i Warunków zatrudnienia w 1962 r. nastąpiły istotne postępy i innowacje w społeczeństwie.
Powinny one znaleźć swoje odbicie w uregulowaniach mających zastosowanie do europejskiej służby publicznej celem zaspokojenia zmieniających się potrzeb instytucji i ich pracowników przy jednoczesnym poszanowaniu kultury i tradycji administracyjnej Wspólnoty opartej na zasadzie służby na rzecz obywateli.
(2) Wspólnota powinna posiadać wysokiej jakości administrację publiczną, tak aby mogła ona wykonywać swoje zadania na najwyższym możliwym poziomie zgodnie z Traktatami oraz sprostać wyzwaniom, zarówno wewnętrznym, jak i zewnętrznym, przed którymi może stanąć w przyszłości.
(3) W związku z tym konieczne jest zapewnienie uregulowań w zakresie naboru przez Wspólnotę pracowników najwyższego formatu w zakresie wydajności i uczciwości, opartego na podstawie jak najszerszej bazy geograficznej spośród obywateli Państw Członkowskich oraz umożliwienie takim pracownikom realizacji swoich obowiązków w warunkach umożliwiających funkcjonowanie służb możliwie bez zakłóceń.
(4) Szerszym celem będzie zapewnienie, aby zarządzanie zasobami ludzkimi odbywało się tak skutecznie, jak to możliwe w europejskiej służbie publicznej, która charakteryzuje się kompetencją, niezależnością, lojalnością, bezstronnością oraz stałością, a także różnorodnością kulturową i językową.
(5) Właściwe jest zapewnienie jednolitej europejskiej służby publicznej oraz zastosowanie wspólnych zasad w stosunku do wszystkich instytucji i agencji działających w imieniu Wspólnoty.
Dostępność jednej wersji Regulaminu pracowniczego powinna zapewnić użyteczne narzędzie służące do umacniania współpracy między instytucjami i agencjami w zakresie polityki zatrudnienia, w interesie kierowania Wspólnotą bez zakłóceń oraz skutecznego wykorzystania zasobów ludzkich.
(6) Należy włączyć agencje w zakres stosowania uregulowań dotyczących pracowników celem zabezpieczenia harmonijnego stosowania tych uregulowań, w szczególności dla zapewnienia mobilności pracowników.
(7) Należy przestrzegać zgodności z zasadą niedyskryminacji określoną w Traktacie WE, która stwarza potrzebę dalszego rozwoju polityki pracowniczej zapewniającej wszystkim równe szanse bez względu na płeć, możliwości fizyczne, wiek, przynależność rasową lub etniczną, orientację seksualną oraz stan cywilny.
(8) Urzędnikom pozostającym w związku nieformalnym uznanym przez Państwo Członkowskie za związek stały, którzy prawnie nie mają możliwości zawarcia związku małżeńskiego, powinno się przyznać taki sam zakres świadczeń, jak parom małżeńskim.
(9) Powinno zostać dokonane wyraźne odniesienie do środków socjalnych i warunków pracy spełniających odpowiednie normy dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa; środki takie mają pomóc w pogodzeniu pracy i życia prywatnego, promować równość możliwości, a także chronić zdrowie i bezpieczeństwo jednostki.
(10) Istnieje wyraźna potrzeba wzmocnienia zasady przebiegu kariery uzależnionego od osiągnięć, ustanawianiu bliższej zależności między wykonywaniem pracy a wynagrodzeniem przez zapewnienie wyższych premii za dobre wyniki w pracy dzięki zmianom strukturalnym w systemie awansów, przy jednoczesnym zapewnieniu równości profilu przeciętnej kariery między nowymi i starymi strukturami, z zachowaniem wykazu stanowisk oraz dyscypliny budżetowej.
(11) Unowocześnienie systemu kariery wymaga większego uznania dla doświadczenia zawodowego urzędników oraz dla zasady trwającej przez całe życie nauki.
Stosownie pożądane jest zastąpienie istniejących kategorii pracowniczych oraz zmiana klasyfikacji pracowników w nowe kategorie administratorów (AD) i asystentów (AST), a także ułatwienie awansu z kategorii niższej do wyższej za pomocą nowego mechanizmu certyfikacji.
(12) Pojawiła się konieczność opracowania systemu zapewniającego równość profili przeciętnej kariery, który rozpatrywany całościowo zrekompensuje sprawiedliwie i rozsądnie po pierwsze, wzrost ogólnej liczby grup zaszeregowania oraz po drugie, ograniczenie ilości stopni w każdej grupie zaszeregowania.
(13) Celem zachowania wielojęzykowości instytucji powinno się, dla celów naboru i awansowania, położyć większy nacisk na biegłość językową oraz możliwość posługiwania się w pracy trzecim językiem wspólnotowym.
(14) Bezstronność jest podstawową zasadą służb publicznych uznaną w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej [5].
Konieczne jest zatem wyjaśnienie obowiązków urzędników w sytuacjach gdy istnieje rzeczywisty lub potencjalny konflikt interesów, zarówno przed, jak i po odejściu ze służby.
(15) Należy opracować udoskonalone uregulowania w celu zwrócenia uwagi na molestowanie psychiczne i seksualne. W tym celu powinny zostać określone jasne i właściwe definicje.
(16) Ponieważ prawo wolności słowa jest chronione w Karcie Praw Podstawowych, właściwe jest zapewnienie tego podstawowego prawa urzędnikom oraz wyznaczenie rozsądnych granic dla jego wykonywania.
Jednocześnie wymagane są jasne zasady określające publikację spraw związanych z pracą Wspólnoty, jeżeli tylko może być zagrożony jej uzasadniony interes.
(17) Należy zapewnić nowe uregulowania i gwarancje w celu prawnej ochrony urzędników, zgłaszających ewentualne nielegalne działania lub zachowania, stanowiące poważne niedopełnienie obowiązków urzędnika wspólnoty w ramach służby, w stosunku do niektórych wyraźnie wskazanych osób lub organów.
(18) Stosowne jest bardziej spójne usprawnienie sposobu wszczynania i prowadzenia postępowania dyscyplinarnego.
Powinna również istnieć większa stabilność w zakresie składu Komisji dyscyplinarnych, a zasady dotyczące zawieszania urzędników powinny zostać zmienione.
(19) Wyjaśnione powinny zostać procedury monitorowania nieobecności oraz przedkładania zaświadczeń lekarskich.
(20) Konieczne jest wprowadzenie nowych uregulowań dotyczących ogólnej procedury w przypadku niedostatecznego wykonywania obowiązków zawodowych, dających zainteresowanym urzędnikom prawo obrony.
Przypadki urzędników, którzy nie mogą sprostać stawianym wymogom w ciągu rozsądnego okresu czasu, będą rozpatrywane zgodnie z tymi nowymi ramami prawnymi.
(21) Należy opracować przepisy wprowadzające elastyczny system pracy, obejmujące zwłaszcza i przy spełnieniu pewnych warunków, prawo do pracy w niepełnym wymiarze godzin, prawo do korzystania z systemu podziału obowiązków oraz do uzyskania wydłużonego urlopu z powodów osobistych.
Podobnie właściwe jest wprowadzenie przepisów w sprawie urlopów rodzinnych oraz, szczególnie, prawa do bardziej elastycznego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu z tytułu adopcji oraz urlopu wychowawczego, a także urlopu w przypadku poważnej choroby członka rodziny.
(22) W celu zapewnienia, by siła nabywcza urzędników Wspólnoty rozwija się równolegle z siłą nabywczą pracowników centralnych administracji publicznych Państw Członkowskich istotne jest zachowanie zasady wieloletniego mechanizmu dostosowania płacy, znanej jako "metoda", przez przedłużenie jej stosowania do dnia 31 grudnia 2012 r. przy przeprowadzeniu po czterech latach oceny zgodności w zakresie dyscypliny budżetowej.
(23) Korzyści dla urzędników wynikające z wieloletniego systemu dostosowania płacy będą zrównoważone przez wprowadzenie specjalnego potrącenia w celu odzwierciedlenia kosztów polityki socjalnej, poprawionych warunków pracy oraz szkół europejskich.
To specjalne potrącenie powinno corocznie stopniowo wzrastać i mieć zastosowanie w stosunku do wszystkich urzędników przez taki sam okres, jak sam system.
(24) Ponieważ koszty stosowania współczynników korygujących przy przekazywaniu części wynagrodzenia do innych Państw Członkowskich stały się nieproporcjonalne, przekazywanie części wynagrodzenia z zastosowaniem współczynników korygujących powinno zostać ograniczone do niższej części wynagrodzenia i do przypadków, kiedy przekazanie jest konieczne w celu umożliwienia urzędnikowi uregulowania zobowiązań prawnych w stosunku do członków rodziny w innych Państwach Członkowskich.
(25) Kryterium pozwalające byłym urzędnikom na dalsze objęcie systemem wspólnego ubezpieczenia chorobowego okazało się niejasne w zastosowaniu i wobec tego powinno zostać uproszczone.
(26) Należy zracjonalizować niektóre świadczenia poprzez gruntowną kontrolę niektórych z nich i rezygnację z innych w celu uproszczenia zasad administracyjnych i uczynienia ich bardziej przejrzystymi.
Zwrot kosztów podróży oraz podróży służbowych powinien zatem być bardziej zbliżony do kosztów rzeczywistych, a administracja powinna zostać uproszczona.
Podobnie dodatek edukacyjny powinien w przyszłości zostać w większym stopniu dostosowany do faktycznie ponoszonych wydatków.
(27) System dodatków rodzinnych wymaga reformy w celu doprowadzenia do polepszenia sytuacji rodzin, w szczególności jeżeli chodzi o sytuację rodziców z małymi dziećmi.
(28) Ponieważ świadczenia emerytalno-rentowe wyrażone są jako odsetek wynagrodzenia, stosowne jest zapewnienie, że w przyszłości wynagrodzenia i emerytury oraz renty będą określane równolegle, przy jednoczesnym zabezpieczeniu schematu podstaw ubezpieczenia i utrzymaniu odpowiednich wkładów własnych ponoszonych przez urzędnika, pracownika i przełożonego, których renty obciążają budżet Wspólnoty.
Cel ten wymaga stworzenia mechanizmu zapewniającego krótkoterminowy i długoterminowy system równowagi ubezpieczeniowej.
(29) Zmiany demograficzne i zmieniająca się struktura wieku ludności nakłada wciąż rosnące obciążenie na wspólnotowy system rent i wymaga podniesienia wieku emerytalnego, a obniżenia rocznej stawki wzrostu emerytury, z zastrzeżeniem jednak zastosowania środków przejściowym wobec urzędników będących w trakcie służby.
(30) Coraz głębsza integracja Unii Europejskiej oraz wolny wybór emerytów dotyczący ich miejsca zamieszkania w obrębie Unii Europejskiej sprawiły, że system współczynników korygujących dla emerytur staje się nieaktualny.
System ten stworzył również problemy z monitorowaniem miejsca zamieszkania emerytów, które to problemy muszą zostać przezwyciężone.
System ten wobec tego powinien zostać zniesiony z zachowaniem stosownego okresu przejściowego dla emerytów i urzędników zatrudnionych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
(31) Warunki stanowiące podstawę aktualnych przepisów w zakresie rent inwalidzkich i rent rodzinnych uległy zmianie od czasu przyjęcia ich po raz pierwszy i w związku z tym powinny zostać uaktualnione i uproszczone.
(32) Zasady dotyczące odpraw pracowniczych powinny zostać zmienione, tak aby ująć w nich przepisy Wspólnoty w sprawie przenoszenia uprawnień emerytalnych.
Powinno się tego dokonać poprzez skorygowanie pewnych niezgodności i wprowadzenie większej elastyczności.
(33) Zasady dotyczące elastycznego systemu emerytalnego powinny brać pod uwagę zarówno interesy urzędników, jak i instytucji oraz uwzględniać konsekwencje budżetowe.
Stosowane środki powinny być uzależnione od wniosku urzędnika i powinny im towarzyszyć odpowiednie warunki finansowe; wykorzystanie tego mechanizmu powinno zostać zgłoszone do organu budżetowego.
Przepis ten powinien mieć na celu ułatwienie zarządzania personelem, zwłaszcza w mniejszych instytucjach.
Realny wybór na korzyść wcześniejszej emerytury przed osiągnięciem wieku emerytalnego zależy od zachowania ubezpieczenia zdrowotnego i zasiłków rodzinnych.
Środki te powinny jednak być zrównoważone przez podniesienie minimalnego wieku do 55 lat oraz wprowadzenie opcji pracy po przekroczeniu aktualnego wieku emerytalnego.
(34) Warunki zatrudnienia obejmujące cały poziom wynagrodzeń i emerytur dla urzędników i innych pracowników pozostają na poziomie, który zachęca i zatrzymuje najlepszych kandydatów ze wszystkich Państw Członkowskich w niezależnej i stałej służbie publicznej.
(35) Powinno się przystosować, wyjaśnić i uzgodnić z przepisami ogólnymi przepisy stosowane w stosunku do urzędników służb naukowych i technicznych oraz urzędników pracujących w państwach trzecich.
(36) Należy ustanowić nową kategorię niestałych pracowników, mianowicie pracowników kontraktowych.
Pracownicy ci, których zakres obowiązków ma bardziej ograniczony charakter, będą z reguły musieli pracować pod nadzorem urzędników lub pracowników zatrudnionych na czas określony.
Ich zatrudnienie między innymi będzie miało na celu ostateczne zastąpienie personelu pomocniczego i urzędników Kategorii D w instytucjach, urzędach i przedstawicielstwach Komisji, delegacjach i agencjach, a także w agencjach wykonawczych i innych organach utworzonych na mocy określonych aktów prawnych.
Prawa i obowiązki takich pracowników kontraktowych będą określone przez analogię do praw i obowiązków pracowników tymczasowych, w szczególności w zakresie zabezpieczenia społecznego, zasiłków i warunków pracy.
(37) Należy opracować przepisy w sprawie uregulowań przejściowych celem umożliwienia stopniowego stosowania nowych zasad i środków przy jednoczesnym poszanowaniu praw nabytych pracowników w ramach systemu wspólnotowego przed wejściem w życie niniejszych zmian Regulaminu pracowniczego, przy uwzględnieniu uzasadnionych oczekiwań pracowników.
(38) Środki, w szczególności środki unowocześnienia przebiegu kariery i środki finansowe, zostały przyjęte w całości przez organizacje reprezentujące pracowników, z którymi przeprowadzono konsultacje w ramach Komitetu konsultacyjnego powołanego decyzją Rady z dnia 23 czerwca 1981 r.
(39) Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich określone w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [6], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2182/2003 [7], powinny zatem zostać zmienione, jak określono poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich zostają niniejszym zmienione zgodnie z załącznikiem I w odniesieniu do Regulaminu pracowniczego urzędników oraz załącznikiem II w odniesieniu do Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 maja 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 724/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 31 marca 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
po konsultacjach przeprowadzonych z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 [3] ustanowiło Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu ("Agencję") w celu zapewnienia wysokiego, jednolitego i skutecznego poziomu bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki.
(2) W dniu 12 grudnia 2002 r. Konferencja dyplomatyczna Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) przyjęła szereg zmian do Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) oraz do Międzynarodowego kodeksu bezpieczeństwa jednostek pływających i urządzeń portowych (ISPS), które stanowią zestaw środków dotyczących bezpieczeństwa na morzu.
Dlatego właściwe jest określenie funkcji Agencji w zakresie bezpieczeństwa na morzu.
(3) Istotne jest podjęcie właściwych środków bezpieczeństwa w celu zapewnienia bezpieczeństwa wspólnotowej żeglugi morskiej oraz wspólnotowych portów, jak również bezpieczeństwa pasażerów, załóg oraz personelu w portach, przed zagrożeniami wynikającymi z zamierzonych bezprawnych czynów.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie poprawy zabezpieczenia statków i urządzeń portowych [4] wyznacza Komisji pewne zadania kontrolne z zakresu sprawdzania wdrożenia omawianych środków bezpieczeństwa przez Państwa Członkowskie, w wykonaniu których Agencja mogłaby zapewnić przydatną pomoc techniczną.
Zadania te obejmują kontrole statków i odpowiednich spółek, jak również uznanych organizacji ds. zabezpieczeń, upoważnionych do podejmowania niektórych działań odnoszących się do bezpieczeństwa w omawianym kontekście.
(5) Ostatnie wypadki na wodach terytorialnych Wspólnoty, zwłaszcza zdarzenia z udziałem tankowców "Erika" i "Prestige", wykazały potrzebę dodatkowego działania Wspólnoty nie tylko w zakresie zapobiegania zanieczyszczeniom, lecz również w zakresie działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia.
(6) Decyzja nr 2850/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2000 r.
[5] ustanowiła wspólnotowe ramy współpracy w dziedzinie przypadkowych i umyślnych zanieczyszczeń mórz w okresie od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.
(7) Decyzja Rady 2001/792/WE, Euratom z dnia 23 października 2001 r. [6] ustanowiła mechanizm wspólnotowy ułatwiający wzmocnioną współpracę w interwencjach wspierających ochronę ludności, w tym w razie przypadkowego zanieczyszczenia mórz.
Mechanizm ten obejmuje wspólnotowy ośrodek monitoringu i informacji wykorzystywany we wszystkich przypadkach interwencji wspierających ochronę ludności.
(8) Agencja powinna zostać wyposażona w odpowiednie środki w celu wsparcia, na wniosek, mechanizmów działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia w Państwach Członkowskich.
Działalność Agencji w tej dziedzinie nie powinna zwalniać państw nadbrzeżnych z ich odpowiedzialności za posiadanie funkcjonujących właściwych mechanizmów działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia i powinna przestrzegać istniejących uzgodnień w zakresie współpracy między Państwami Członkowskimi lub grupami Państw Członkowskich w tym zakresie.
W razie wypadku powodującego zanieczyszczenie Agencja powinna wspierać poszkodowane Państwo Członkowskie, z upoważnienia którego prowadzone będą czynności związane z usuwaniem zanieczyszczenia Agencja powinna działać w kierunku wspierania mechanizmu wspólnotowego w zakresie ochrony ludności.
(9) Dyrektywa 2003/103/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. zmieniająca dyrektywę 2001/25/WE w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy [7] wprowadza nowe procedury w zakresie uznawania świadectw wydanych przez państwa trzecie.
Agencja pomaga Komisji w dokonywaniu oceny zgodności tych państw z wymogami Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r. (Konwencja STCW).
(10) Rada Administracyjna Agencji powinna posiadać kompetencje w zakresie ustalania, w porozumieniu z Komisją, strategicznego planu w zakresie gotowości Agencji do działań w razie wystąpienia zanieczyszczeń oraz w zakresie działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia.
Przy opracowywaniu planu Rada Administracyjna powinna brać pod uwagę wartość dodaną, jaką działania Agencji w odpowiedzi na zanieczyszczenia wnoszą do działań Państw Członkowskich, jak również możliwie najlepszą relację pomiędzy kosztami i skutecznością.
(11) Należy mieć wzgląd na istniejące uzgodnienia w zakresie zanieczyszczeń przypadkowych, takie jak Umowa o współpracy w zakresie przeciwdziałania zanieczyszczeniu Morza Północnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi z 1983 r. (Umowa z Bonn o współpracy), które ułatwiają pomoc wzajemną i współpracę między Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie, jak również należy mieć wzgląd na odnośne konwencje międzynarodowe i umowy w zakresie ochrony europejskich obszarów morskich przed wypadkami powodującymi zanieczyszczenia, takie jak Międzynarodowa konwencja o gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami oraz współpracy w tym zakresie z 1990 r. (Konwencja OPRC) opracowana pod auspicjami Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), Konwencja o ochronie środowiska morskiego obszaru północno-wschodniego Atlantyku z dnia 22 września 1992 r. (Konwencja OSPAR), Konwencja barcelońska, Konwencja helsińska i Umowa z Lizbony.
(12) W przypadku przyszłych nominacji w strukturze administracyjnej Agencji (rada administracyjna, dyrektor zarządzający) w odpowiedni sposób należy uwzględnić wymagane doświadczenie i wiedzę fachową w nowym zakresie kompetencji Agencji: w działaniu w odpowiedzi na zanieczyszczenia powodowane przez statki oraz w dziedzinie zabezpieczeń na morzu.
(13) Państwa trzecie zamierzające uczestniczyć w działaniach Agencji powinny przyjąć i stosować prawo wspólnotowe w całym zakresie kompetencji Agencji, w tym w zakresie działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia powodowane przez statki oraz w zakresie zabezpieczeń na morzu.
(14) Dlatego rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1406/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustępy 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu ("Agencję";) w celu zapewnienia wysokiego, jednolitego i skutecznego poziomu bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu w zakresie zadań określonych w art. 2 lit. b) ppkt iv), zapobiegania zanieczyszczeniom i działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia powodowane przez statki we Wspólnocie.
2.
Agencja zapewnia Państwom Członkowskim i Komisji potrzebną pomoc techniczną i naukową o wysokim poziomie wiedzy fachowej, w celu udzielenia im wsparcia we właściwym stosowaniu prawodawstwa wspólnotowego w zakresie bezpieczeństwa ma morzu, zabezpieczeń na morzu w zakresie zadań określonych w art. 2 lit. b) ppkt iv), zapobiegania zanieczyszczeniom ze statków, monitorowania wprowadzania jej w życie i oceny skuteczności podejmowanych środków.";
b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.
Agencja zapewnia Państwom Członkowskim i Komisji pomoc techniczną i naukową w zakresie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń powodowanych przez statki i wsparcie, na życzenie, dodatkowymi środkami, w sposób efektywny pod względem kosztów, mechanizmów działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia w Państwach Członkowskich, nie naruszając odpowiedzialności państw nadbrzeżnych w zakresie funkcjonujących w nich właściwych mechanizmów działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia i przestrzegając istniejących zasad współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie.
Agencja działa w celu wsparcia wspólnotowych ram współpracy w zakresie przypadkowego lub umyślnego zanieczyszczenia mórz, ustanowionych w drodze decyzji nr 2850/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2000 r. ustanawiającej wspólnotowe ramy współpracy w zakresie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń mórz [8] i mechanizmu wspólnotowego w zakresie interwencji wspierających ochronę ludności ustanowionego w drodze decyzji Rady 2001/792/WE, Euratom z dnia 23 października 2001 r. ustanawiającej mechanizm wspólnotowy ułatwiający wzmocnioną współpracę w interwencjach wspierających ochronę ludności [9]."
2) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
W celu zapewnienia, że cele określone w art. 1 są wypełniane we właściwy sposób, Agencja wykonuje następujące zadania:
a) pomaga Komisji, tam, gdzie to stosowne, w pracach przygotowawczych w celu uaktualniania i rozwoju prawodawstwa wspólnotowego w zakresie bezpieczeństwa na morzu i zabezpieczeń na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki i działaniom usuwającym te zanieczyszczenia, w szczególności zgodnie z rozwojem międzynarodowej legislacji w tej dziedzinie.
Zadanie to obejmuje analizowanie projektów badawczych realizowanych w zakresie bezpieczeństwa na morzu i zabezpieczeń na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki i działaniom usuwającym te zanieczyszczenia;
b) pomaga Komisji w skutecznym wykonywaniu prawodawstwa wspólnotowego w zakresie bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki oraz działaniom usuwającym te zanieczyszczenia w całej Wspólnocie.
W szczególności Agencja:
i) monitoruje ogólne funkcjonowanie wspólnotowego reżimu kontroli państwa portu, co może obejmować inspekcje w Państwach Członkowskich, a także proponuje Komisji wszelkie możliwe usprawnienia w tym zakresie;
ii) zapewnia Komisji pomoc techniczną niezbędną dla wzięcia udziału w pracy organów technicznych paryskiego Protokołu Ustaleń w sprawie kontroli państwa portu;
iii) pomaga Komisji w wykonywaniu wszelkich jej zadań wyznaczonych przez istniejące i przyszłe prawodawstwo wspólnotowe w zakresie bezpieczeństwa na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki oraz działaniom usuwającym te zanieczyszczenia, szczególnie prawodawstwa mającego zastosowanie do towarzystw klasyfikacyjnych, bezpieczeństwa statków pasażerskich, jak również mającego zastosowanie do bezpieczeństwa, wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht przez załogi statków, w tym weryfikacji zgodności państw trzecich z wymogami Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r., i sprawdzania środków podjętych w celu zapobiegania oszustwom związanych z wydawaniem świadectw;
iv) zapewnia Komisji pomoc techniczną w wykonywaniu zadań kontrolnych jej powierzonych zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie poprawy zabezpieczenia statków i urządzeń portowych [10]. Ta pomoc Agencji udzielana Komisji będzie ograniczać się do statków i odpowiednich spółek oraz uznanych organizacji ds. zabezpieczeń, upoważnionych do podejmowania niektórych działań odnoszących się do zabezpieczeń w tym kontekście;
c) współpracuje z Państwami Członkowskimi w celu:
i) organizowania, tam, gdzie to stosowne, odpowiednich działań szkoleniowych w zakresie odpowiedzialności państwa portu niemacierzystego i państwa bandery;
ii) tworzenia rozwiązań technicznych i zapewnienia pomocy technicznej związanej z wykonywaniem prawodawstwa wspólnotowego;
iii) wspierania dodatkowymi środkami, w sposób efektywny pod względem kosztów, za pośrednictwem mechanizmu wspólnotowego w zakresie ochrony ludności ustanowionego w drodze decyzji 2001/792/WE, Euratom, ich działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia w razie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń powodowanych przez statki, gdy zostaje przedstawione taki wniosek.
W tym zakresie Agencja pomaga poszkodowanemu Państwu Członkowskiemu, które prowadzi działania mające na celu usuwanie zanieczyszczeń;
d) ułatwia współpracę pomiędzy Państwami Członkowskimi a Komisją w zakresie objętym dyrektywą 2002/59/WE.
W szczególności Agencja:
i) promuje współpracę pomiędzy państwami nadbrzeżnymi w odnośnych rejonach żeglugi w dziedzinach objętych tą dyrektywą;
ii) tworzy i wykorzystuje każdy system informacji niezbędny dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy;
e) ułatwia współpracę pomiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją nad rozwojem, w poszanowaniu różnych systemów prawnych w Państwach Członkowskich, wspólnej metodologii dochodzeń związanych z wypadkami morskimi według uzgodnionych zasad międzynarodowych, nad zapewnieniem wsparcia Państwom Członkowskim w działaniach dotyczących dochodzeń odnoszących się do poważnych wypadków morskich i nad przeprowadzaniem analizy istniejących sprawozdań z dochodzeń dotyczących wypadków;
f) dostarcza Komisji i Państwom Członkowskim obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji i danych dotyczących bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu i zanieczyszczenia powodowanego przez statki, aby umożliwić podejmowanie przez nie niezbędnych kroków w celu poprawy ich działań w tych dziedzinach i oceny skuteczności istniejących środków.
Zadania tego rodzaju obejmują gromadzenie, zapisywanie i ocenę danych technicznych w zakresie bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu i ruchu statków, a także w zakresie zanieczyszczenia mórz, zarówno przypadkowego jak i umyślnego, systematyczne wykorzystywanie istniejących baz danych, łącznie z ich wzajemną wymianą, oraz, tam, gdzie to stosowne, tworzenie dodatkowych baz danych.
Na podstawie zebranych danych Agencja pomaga Komisji w publikowaniu, co pół roku, informacji odnoszących się do statków, którym odmówiono dostępu do portów wspólnotowych na mocy dyrektywy Rady 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. dotyczącej przestrzegania, w odniesieniu do żeglugi morskiej korzystającej ze wspólnotowych portów oraz żeglugi morskiej po wodach znajdujących się pod jurysdykcją Państw Członkowskich, międzynarodowych norm bezpieczeństwa statków i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz pokładowych warunków życia i pracy (kontrola państwa portu) [11].
Agencja będzie również pomagać Komisji i Państwom Członkowskim w ich działaniach mających na celu poprawę identyfikacji i ścigania statków dokonujących nielegalnych wyładunków;
g) w toku negocjacji z państwami ubiegającymi się o przystąpienie Agencja może zapewniać pomoc techniczną w odniesieniu do wykonywania prawodawstwa wspólnotowego w zakresie bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki.
Agencja może również zapewniać pomoc w razie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń mórz dotykających te Państwa, za pośrednictwem mechanizmu wspólnotowego w zakresie ochrony ludności, ustanowionego w drodze decyzji 2001/792/WE, Euratom.
Zadania te są koordynowane z istniejącymi lokalnymi programami współpracy i obejmują, tam, gdzie to stosowne, organizację odpowiednich szkoleń.";
3) w art. 10 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) litera d) otrzymuje brzmienie:
"d) przyjmuje przed dniem 30 listopada każdego roku i biorąc pod uwagę opinię Komisji, program działań Agencji na nadchodzący rok i przesyła go do Państw Członkowskich, Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; ten program działań jest przyjmowany bez wpływu na coroczną wspólnotową procedurę budżetową.
W przypadku wyrażenia przez Komisję niezgody w sprawie tego programu w czasie 15 dni od daty przyjęcia wymienionego programu działań Rada Administracyjna ponownie bada program i przyjmuje go z ewentualnymi poprawkami w ciągu dwóch miesięcy podczas drugiego czytania, albo większością dwóch trzecich głosów, włącznie z przedstawicielami Komisji, albo przy jednomyślności przedstawicieli Państw Członkowskich;";
b) dodaje się lit. k) w brzmieniu:
"k) przyjmuje, stosując procedury wymienione w lit. d), szczegółowy plan w zakresie gotowości Agencji do zwalczania zanieczyszczeń oraz do działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia, mający na celu optymalne wykorzystanie środków finansowych dostępnych dla Agencji;";
4) w art. 11 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Członkowie Rady są mianowani na podstawie stopnia ich doświadczenia i wiedzy fachowej w dziedzinie bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanych przez statki oraz działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia powodowane przez statki.";
5) w art. 15 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) przygotowuje program działań i szczegółowy plan w zakresie gotowości Agencji do zwalczania zanieczyszczeń i do działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia oraz przedstawia te dokumenty Radzie Administracyjnej, po konsultacji z Komisją.
Podejmuje niezbędne kroki w celu ich wdrożenia.
Odpowiada na wszelkie wnioski o pomoc ze strony Komisji lub Państw Członkowskich, zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. c).
W celach informacyjnych przekazuje plan do Komitetu, utworzonego zgodnie z art. 4 decyzji nr 2850/2000/WE, jak również do Komitetu określonego w art. 9 decyzji 2001/792/WE, Euratom;";
6) w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"1.
Dyrektor zarządzający Agencji jest mianowany przez radę administracyjną na podstawie kwalifikacji i udokumentowanych umiejętności administracyjnych i kierowniczych, jak również kompetencji i doświadczenia mających związek z bezpieczeństwem na morzu, zabezpieczeniami na morzu, zapobieganiem zanieczyszczeniom powodowanym przez statki oraz działaniem w odpowiedzi na zanieczyszczenia powodowane przez statki.
Rada administracyjna podejmuje decyzję większością czterech piątych głosów wszystkich członków z prawem głosowania.
Komisja może zaproponować kandydata lub kandydatów.";
7) w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Agencja pozostaje otwarta na uczestnictwo państw trzecich, które zawarły porozumienia z Wspólnotą Europejską, według których przyjęły i stosują się do prawa wspólnotowego w zakresie bezpieczeństwa na morzu, zabezpieczeń na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki oraz działania w odpowiedzi na zanieczyszczenia powodowane przez statki.";
8) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Ocena określa zakres oddziaływania niniejszego rozporządzenia, Agencji i jej sposobów działania.
Rada Administracyjna wydaje określony zakres uprawnień w porozumieniu z Komisją, na podstawie konsultacji ze stronami zaangażowanymi.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 31 marca 2004 r.
w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
uwzględniając konsultacje przeprowadzone z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zamierzone bezprawne akty i szczególnie terroryzm znajdują się wśród największych zagrożeń dla ideałów demokracji i wolności oraz dla wartości pokoju, które są fundamentami Unii Europejskiej.
(2) Ochrona żeglugi morskiej Wspólnoty Europejskiej oraz obywateli z niej korzystających oraz środowiska w świetle zagrożeń zamierzonymi aktami bezprawnymi takimi jak akty terroryzmu, akty piractwa lub podobnymi, powinna być zapewnione przez cały czas.
(3) W połączeniu z przewozem towarów zawierających substancje szczególnie niebezpieczne, takie jak substancje chemiczne i radioaktywne, potencjalne konsekwencje zagrożeń stwarzanych przez zamierzone akty bezprawne dla obywateli Unii oraz dla środowiska są bardzo poważne.
(4) Dnia 12 grudnia 2002 r. Konferencja Dyplomatyczna Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) przyjęła zmiany do Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (Konwencja SOLAS) z roku 1974 oraz Międzynarodowy Kodeks Ochrony Statku i Obiektu Portowego (Kodeks ISPS).
Instrumenty te są potrzebne do zwiększenia ochrony statków używanych w handlu międzynarodowym oraz stowarzyszonych obiektów portowych; zawierają one przepisy bezwzględnie obowiązujące, a zakres niektórych z nich we Wspólnocie powinien zostać sprecyzowany, oraz zalecenia, z których część powinna stać się obowiązkowa we Wspólnocie.
(5) Bez uszczerbku dla przepisów Państw Członkowskich w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego oraz środków, które mogą zostać podjęte na podstawie tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej, cel ochrony określony w akapicie 2 powinien zostać osiągnięty przez przyjmowanie właściwych środków w dziedzinie polityki dotyczącej transportu morskiego ustanawiających wspólne standardy do interpretacji, wykonywania i monitorowania w ramach Wspólnoty przepisów przyjętych przez Konferencję Dyplomatyczną Międzynarodowej Organizacji Morskiej dnia 12 grudnia 2002 r.
Komisji powinny zostać przyznane uprawnienia wykonawcze w celu przyjęcia szczegółowych przepisów wykonawczych.
(6) Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
(7) Ochrona powinna zostać zwiększona nie tylko w odniesieniu do statków używanych w międzynarodowej żegludze morskiej oraz obsługujących je obiektów portowych, ale również w odniesieniu do statków prowadzących krajowe usługi we Wspólnocie i obiektów portowych, w szczególności w odniesieniu do statków pasażerskich, ze względu na ilość istnień ludzkich, których życie jest wystawione na ryzyko podczas takich usług.
(8) Część B Kodeksu ISPS zawiera wiele zaleceń, które powinny stać się obowiązkowe we Wspólnocie w celu dokonania stałego postępu zmierzającego ku osiągnięciu celu ochrony opisanego w akapicie 2.
(9) W celu przyczynienia się do uznanego i niezbędnego celu promowania wewnątrzwspólnotowego ruchu przybrzeżnego, Państwa Członkowskie mogą zawierać, w świetle prawidła 11 dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, porozumienia dotyczące uzgodnień w dziedzinie bezpieczeństwa w odniesieniu do regularnej żeglugi we Wspólnocie na stałych trasach przy wykorzystaniu wydzielonych obiektów portowych, bez tych zawierających ogólne standardy w zakresie bezpieczeństwa.
(10) Ciągłe stosowanie wszystkich reguł bezpieczeństwa przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do obiektów portowych znajdujących się w portach, które tylko od czasu do czasu są wykorzystywane w międzynarodowej żegludze morskiej może być nieproporcjonalne.
Państwa Członkowskie powinny ustalać, na podstawie ocen bezpieczeństwa, których mają dokonywać, których portów to dotyczy i jakie alternatywne środki zapewniają właściwy poziom ochrony.
(11) Państwa Członkowskie powinny rygorystycznie monitorować zgodność z regułami bezpieczeństwa statków zamierzających wpłynąć do portów wspólnotowych, niezależnie od ich pochodzenia.
Dane Państwo Członkowskie powinno powołać "organ właściwy ds. ochrony na morzu" odpowiedzialny za koordynowanie, wykonywanie i monitorowanie stosowania środków ochrony ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, jakie stosuje w odniesieniu do statków i obiektów portowych.
Organ ten powinien wymagać w odniesieniu do każdego statku zamierzającego wpłynąć do portu dostarczenia informacji dotyczących jego międzynarodowego certyfikatu ochrony statku oraz poziomów bezpieczeństwa, na których prowadzi on działalność oraz wcześniej prowadził działalność oraz wszelkich innych praktycznych informacji dotyczących bezpieczeństwa.
(12) Państwom Członkowskim powinno zezwolić się na udzielanie zwolnień z systematycznego wymogu dostarczania informacji określonych w akapicie 11 w przypadku wewnątrzwspólnotowych lub krajowych regularnych linii żeglugowych, pod warunkiem, że armatorzy obsługujący takie linie są w stanie dostarczyć takich informacji w dowolnym czasie na wezwanie właściwych organów Państw Członkowskich.
(13) Kontrole bezpieczeństwa w porcie mogą być wykonywane przez właściwe organy w odniesieniu do bezpieczeństwa żeglugi Państw Członkowskich, ale również, w odniesieniu do międzynarodowego certyfikatu ochrony statku, przez inspektorów działających w ramach kontroli państwa portu, jak przewidziano w dyrektywie Rady 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. dotyczącej przestrzegania, w odniesieniu do żeglugi morskiej korzystającej ze wspólnotowych portów oraz żeglugi morskiej po wodach znajdujących się pod jurysdykcją Państw Członkowskich, międzynarodowych norm bezpieczeństwa statków i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz pokładowych warunków życia i pracy (kontrola państwa portu) [3].
Ponieważ dotyczy to różnych organów, dlatego należy ustanowić przepisy umożliwiające im wzajemne uzupełnianie się.
(14) Ze względu na ilość stron zaangażowanych w wykonywanie środków ochrony, każde Państwo Członkowskie powinno powołać odrębny organ właściwy odpowiedzialny za koordynację i monitorowanie stosowania środków ochrony na morzu na szczeblu krajowym.
Państwa Członkowskie powinny określić niezbędne źródła i sporządzić krajowy plan wykonania niniejszego rozporządzenia w celu osiągnięcia celu ochrony opisanego w akapicie 2, w szczególności poprzez ustanowienie harmonogramu dla wczesnego wykonania niektórych środków zgodnie z warunkami prawidła 6 przyjętego przez Konferencję Dyplomatyczną Międzynarodowej Organizacji Morskiej dnia 12 grudnia 2002 r.
Skuteczność kontroli dotyczących wykonywania każdego systemu krajowego powinna być przedmiotem inspekcji nadzorowanych przez Komisję.
(15) Skuteczne i standardowe zastosowanie środków na podstawie tej polityki podnosi istotne kwestie w odniesieniu do jej finansowania.
Finansowanie niektórych dodatkowych środków ochrony nie powinno dawać podstawy do zakłócania konkurencji.
W tym celu, Komisja powinna niezwłocznie przeprowadzić badanie (które, w szczególności, obejmie sposób podziału finansowania między organy publiczne a podmioty gospodarcze, bez szkody dla podziału kompetencji między Państwa Członkowskie a Wspólnotę Europejską) oraz przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyniki oraz, w stosownych przypadkach, wnioski.
(16) Środki niezbędne w celu wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 16 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [4].
Powinna zostać określona procedura w celu dostosowania niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczenia, w celu ustanowienia obowiązkowymi dalszych przepisów części B Kodeksu ISPS wstępnie nieustanowionych jako obowiązkowe przez niniejsze rozporządzenie.
(17) Ponieważ celów proponowanych działań, a mianowicie ustanowienia i stosowania odpowiednich środków w zakresie polityki transportu morskiego, nie mogą w wystarczającym stopniu osiągnąć Państwa Członkowskie, natomiast, ze względu na ogólnoeuropejski zakres niniejszego rozporządzenia, można je lepiej osiągnąć na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności również ustaloną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza środki niezbędne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cele
1.
Głównym celem niniejszego rozporządzenia jest wprowadzenie i wykonanie środków wspólnotowych dla podniesienia ochrony statków używanych w handlu międzynarodowym oraz krajowej żegludze morskiej oraz stowarzyszonych obiektów portowych w świetle zagrożeń zamierzonymi aktami bezprawnymi.
2.
Rozporządzenie ma również na celu zapewnienie podstaw dla zharmonizowanej interpretacji i zastosowania oraz wspólnotowego monitorowania specjalnych środków dla podniesienia ochrony przyjętych przez Konferencję Dyplomatyczną Międzynarodowej Organizacji Morskiej dnia 12 grudnia 2002 r., które zmieniły Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z roku 1974 (Konwencja SOLAS) i ustanowiły Międzynarodowy Kodeks Ochrony Statków i Obiektów Portowych (Kodeks ISPS).
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
1) "specjalne środki Konwencji SOLAS dla podniesienia ochrony na morzu" oznaczają zmiany, załączone jako załącznik I do niniejszego rozporządzenia, wstawiające nowy rozdział XI-2 do Załącznika do Konwencji SOLAS Międzynarodowej Organizacji Morskiej, w jej aktualnej wersji;
2) "Kodeks ISPS" oznacza Międzynarodowy Kodeks Ochrony Statków i Obiektów Portowych Międzynarodowej Organizacji Morskiej, w jego aktualnej wersji;
3) "część A Kodeksu ISPS" oznacza preambułę oraz obowiązkowe wymagania stanowiące część A Kodeksu ISPS, załączoną jako załącznik II do niniejszego rozporządzenia, dotyczące przepisów rozdziału XI-2 z Załącznika do Konwencji SOLAS w jej aktualnej wersji;
4) "część B Kodeksu ISPS" oznacza wytyczne stanowiące część B Kodeksu ISPS, załączoną jako załącznik III do niniejszego rozporządzenia, dotyczące przepisów rozdziału XI-2 Załącznika do Konwencji SOLAS, ze zmianami, oraz części A Kodeksu ISPS, w jego aktualnej wersji;
5) "ochrona na morzu" oznacza połączenie środków zapobiegawczych mających na celu ochronę żeglugi morskiej i obiektów portowych przed zagrożeniami zamierzonych aktów bezprawnych;
6) "punkt centralny ds. ochrony na morzu" oznacza organ wyznaczony przez każde Państwo Członkowskie jako służący za punkt kontaktowy dla Komisji i innych Państw Członkowskich oraz w celu ułatwiania, kontynuowania i informowania na temat stosowania środków ochrony na morzu ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu;
7) "organ właściwy ds. ochrony na morzu" oznacza organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie w celu koordynowania, wykonywania i monitorowania zastosowania środków ochrony ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do statków i/lub jednego lub więcej obiektów portowych.
Uprawnienia tego organu mogą różnić się w zależności od powierzonych mu zadań;
8) "międzynarodowa żegluga morska" oznacza każdą usługę transportu morskiego realizowaną przez statek z obiektu portowego Państwa Członkowskiego do obiektu portowego poza tym Państwem Członkowskim, lub odwrotnie;
9) "krajowa żegluga morska" oznacza każdą usługę transportu morskiego realizowaną przez statek na obszarze morskim z obiektu portowego Państwa Członkowskiego do tego samego obiektu portowego lub innego obiektu portowego w tym Państwie Członkowskim;
10) "usługa regularna" oznacza serię rejsów zorganizowanych w taki sposób aby zapewnić usługę łączącą dwa lub więcej obiektów portowych:
a) albo na podstawie opublikowanego harmonogramu,
b) albo z taką prawidłowością lub częstotliwością, aby stanowiły one rozpoznawalną i systematyczną usługę;
11) "obiekt portowy" oznacza lokalizację, w której ma miejsce działanie w płaszczyźnie statek / port; obejmuje to obszary takie jak kotwicowiska, podejścia od morza oraz miejsca cumowania statków w porcie, odpowiednio;
12) "działanie w płaszczyźnie statek / port" oznacza wzajemne oddziaływanie zachodzące, gdy statek znajduje się pod bezpośrednim, bliskim wpływem działań związanych z ruchem osób i towarów lub świadczeniem usług portowych na i ze statku;
13) "zamierzony akt bezprawny" oznacza umyślne działanie, które ze swojej natury lub kontekstu, może wyrządzić szkodę statkom używanym do międzynarodowej lub krajowej żeglugi morskiej, ich pasażerom lub ładunkom lub obiektom portowym z nimi powiązanymi.
Artykuł 3
Wspólne środki i zakres
1.
W odniesieniu do międzynarodowej żeglugi morskiej, Państwa Członkowskie stosują w całości, od dnia 1 lipca 2004 r., specjalne środki dla podniesienia ochrony na morzu na podstawie Konwencji SOLAS oraz części A Kodeksu ISPS, zgodnie z warunkami oraz w odniesieniu do statków, armatorów i obiektów portowych tam określonych.
2.
W odniesieniu do krajowej żeglugi morskiej, Państwa Członkowskie stosują, od dnia 1 lipca 2005 r., specjalne środki dla podniesienia ochrony na morzu na podstawie Konwencji SOLAS oraz części A Kodeksu ISPS w odniesieniu do statków pasażerskich klasy A w rozumieniu art. 4 dyrektywy Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich [5] świadczących usługi krajowe oraz w odniesieniu do ich armatorów, jak określono w prawidle IX-1 Konwencji SOLAS, oraz w odniesieniu do obsługujących je obiektów portowych.
3.
Państwa Członkowskie, po obowiązkowej ocenie ryzyka w odniesieniu do bezpieczeństwa, podejmują decyzję o zakresie, w jakim będą stosować, od dnia 1 lipca 2007 r., przepisy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do różnych kategorii statków realizujących usługi krajowe inne niż te określone w ust. 2, do ich armatorów oraz do obsługujących je obiektów portowych.
Łączny poziom ochrony nie powinien zostać naruszony w drodze takiej decyzji.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o takich decyzjach w chwili ich przyjmowania, jak również o okresowych przeglądach, które muszą odbywać się w przedziałach czasowych nie dłuższych niż pięć lat.
4.
Podczas wykonywania przepisów wymaganych na podstawie ust. 1, 2 i 3, Państwa Członkowskie w pełni uwzględniają wytyczne zawarte w części B Kodeksu ISPS.
5.
Państwa Członkowskie przestrzegają następujących paragrafów części B Kodeksu ISPS, jakby były one obowiązkowe:
- 1.12 (przegląd planów ochrony statku),
- 1.16 (ocena stanu ochrony obiektu portowego),
- 4.1 (ochrona poufności ocen stanu ochrony i planów ochrony),
- 4.4 (uznane organizacje ochrony),
- 4.5 (minimalne uprawnienia uznanych organizacji ochrony),
- 4.8 (określenie poziomu ochrony),
- 4.14, 4.15, 4.16 (punkty kontaktowe i informacje na temat planów ochrony obiektu portowego),
- 4.18 (dokumenty identyfikacyjne),
- 4.24 (realizacja przez statki środków ochrony zaleconych przez państwo, na którego wodach terytorialnych żeglują),
- 4.28 (poziom obsady osobowej załogi),
- 4.41 (przekazywanie informacji, gdy odmówiono wejścia do portu lub wydalono statek z portu),
- 4.45 (statki pływające pod banderą państwa, które nie jest stroną Konwencji),
- 6.1 (obowiązek armatora dotyczący przekazania kapitanowi statku informacji na temat podmiotów działających na statku),
- 8.3-8.10 (minimalne normy dotyczące oceny stanu ochrony statku),
- 9.2 (minimalne normy dotyczące planu ochrony statku),
- 9.4 (niezależność uznanych organizacji ochrony),
- 13.6 i 13.7 (częstotliwość alarmów próbnych i ćwiczeń dla załóg statków oraz dla oficerów ochrony statku i armatora),
- 15.3-15.4 (minimalne normy dotyczące oceny stanu ochrony obiektu portowego),
- 16.3 i 16.8 (minimalne normy dotyczące planu ochrony obiektu portowego),
- 18.5 i 18.6 (częstotliwość alarmów próbnych i ćwiczeń w obiektach portowych oraz dla oficerów ochrony obiektu portowego).
6.
Nie naruszając przepisów ust. 15.4 części A Kodeksu ISPS, okresowy przegląd ocen stanu ochrony obiektu portowego przewidziany w ust. 1.16 części B Kodeksu ISPS jest przeprowadzany najpóźniej pięć lat po dokonaniu oceny lub po ostatnim przeglądzie.
7.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w odniesieniu do okrętów wojennych i przeznaczonych do przewozu oddziałów wojska, statków transportowych o tonażu mniejszym niż 500 ton brutto, statków o napędzie innym niż mechaniczny, drewnianych łodzi o prymitywnej budowie, statków rybackich lub statków niezaangażowanych w działalność komercyjną.
8.
Nie naruszając przepisów ust. 2 i 3, Państwa Członkowskie zapewniają, jeżeli plany ochrony statku i plany ochrony obiektu portowego są zatwierdzone, że takie plany zawierają właściwe przepisy mające na celu zapewnienie, że ochrona statków, w odniesieniu do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, nie zostaje naruszona przez jakiekolwiek działania w płaszczyźnie statek/port lub oddziaływanie między statkami z jakimikolwiek statkami nie podlegającymi niniejszemu rozporządzeniu.
Artykuł 4
Przekazywanie informacji
1.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Międzynarodowej Organizacji Morskiej, Komisji oraz innym Państwom Członkowskim informacje wymagane w zastosowaniu prawidła 13 (przekazywanie informacji) dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS.
2.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji i innym Państwom Członkowskim szczegóły kontaktowania się z funkcjonariuszami ds. kontaktów określonymi w ust. 4.16 części B Kodeksu ISPS oraz informacje przewidziane w ust. 4.41 części B Kodeksu ISPS, jeżeli statek zostaje wydalony z lub odmówiono mu wejścia do portu wspólnotowego.
3.
Każde Państwo Członkowskie sporządza wykaz obiektów portowych na podstawie dokonanych ocen stanu ochrony obiektu portowego oraz określa zakres działań podjętych w celu zastosowania przepisów ust. 2 prawidła 2 (zakres stosowania w odniesieniu do obiektów portowych, które od czasu do czasu obsługują rejsy międzynarodowe) dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje omawiany wykaz innym Państwom Członkowskim oraz Komisji najpóźniej do dnia 1 lipca 2004 r.
Komisji oraz każdemu zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu podaje się również odpowiednie szczegóły podjętych działań.
Artykuł 5
Alternatywne porozumienia w zakresie ochrony lub równoważne uzgodnienia w zakresie ochrony
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia, prawidło 11 (alternatywne porozumienia w zakresie ochrony) dotyczące specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS może być również stosowane w odniesieniu do regularnej wewnątrzwspólnotowej żeglugi morskiej działającej na stałych trasach i używającej stowarzyszonych obiektów portowych.
2.
W tym celu, Państwa Członkowskie mogą zawierać między sobą, każde działając w swoim własnym imieniu, dwustronne lub wielostronne porozumienia przewidziane w omawianym prawidle SOLAS.
Państwa Członkowskie mogą, w szczególności, rozważać takie porozumienia w celu wspierania wewnątrzwspólnotowej żeglugi morskiej na krótkim dystansie.
Zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają o porozumieniach Komisję i dostarczają odpowiednich szczegółów na temat działań w celu umożliwienia Komisji rozważenia, czy porozumienia naruszają poziom ochrony innych statków lub obiektów portowych nieobjętych porozumieniami.
Szczegóły działań bezpośrednio powiązanych z bezpieczeństwem narodowym, jeżeli takie istnieją, mogą zostać pominięte przy powiadamianiu Komisji.
Komisja bada, czy porozumienia gwarantują odpowiedni poziom ochrony, w szczególności w odniesieniu do wymogów ust. 2 wyżej wspomnianego prawidła 11 SOLAS, oraz czy są zgodne z prawem wspólnotowym oraz z właściwym funkcjonowaniem rynku wewnętrznego.
Jeżeli porozumienia nie spełniają tych kryteriów, Komisja w ciągu czterech miesięcy podejmuje decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 3; w takim przypadku dane Państwa Członkowskie odpowiednio uchylają lub dostosowują porozumienia.
3.
Okresowy przegląd takich porozumień przewidziany w ust. 4 prawidła 11 dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu musi odbywać się w przedziałach czasu nie większych niż pięć lat.
4.
Państwa Członkowskie mogą przyjąć, w odniesieniu do krajowej żeglugi morskiej oraz obiektów portowych, jak określono w art. 3 ust. 2 oraz art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, równoważne uzgodnienia w zakresie ochrony jak przewidziano w prawidle 12 (równoważne uzgodnienia w zakresie ochrony) dotyczącym specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, pod warunkiem, że takie uzgodnienia w zakresie ochrony są przynajmniej tak skuteczne jak te opisane w rozdziale XI-2 Konwencji SOLAS oraz odnośne przepisy bezwzględnie obowiązujące Kodeksu ISPS.
Dane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o istotnych szczegółach takich uzgodnień w chwili ich przyjmowania, oraz o wyniku okresowych przeglądów ich dotyczących, najpóźniej pięć lat po ich przyjęciu lub ostatnim przeglądzie.
Warunki stosowania takich uzgodnień podlegają inspekcjom Komisji przewidzianym w art. 9 ust. 4, 5 i 6 niniejszego rozporządzenia na podstawie procedur w nim określonych.
Artykuł 6
Dostarczanie informacji na temat bezpieczeństwa przed wejściem do portu Państwa Członkowskiego
1.
Jeżeli statek, który podlega wymogom specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS oraz Kodeksu ISPS lub art. 3 niniejszego rozporządzenia, ogłasza swój zamiar wejścia do portu Państwa Członkowskiego, organ właściwy ds. ochrony na morzu tego Państwa Członkowskiego wymaga dostarczenia informacji określonych w ust. 2.1 prawidła 9 (Statki zamierzające wejść do portu innego Umawiającego się Rządu) dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS.
Omawiany organ analizuje, w niezbędnym zakresie, dostarczone informacje i, w miarę potrzeby, stosuje procedurę przewidzianą w ust. 2 tego prawidła SOLAS.
2.
Informacje określone w ust. 1 są dostarczane:
a) z przynajmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem; lub
b) najpóźniej w chwili opuszczania przez statek poprzedniego portu, jeżeli czas podróży między tymi portami jest krótszy niż 24 godziny; lub
c) jeżeli port zawinięcia jest nieznany lub został zmieniony w czasie podróży, gdy tylko ta informacja jest znana.
3.
Przechowuje się raport z przeprowadzonej procedury w odniesieniu do każdego statku podlegającego zdarzeniu naruszającym ochronę, jak określono w ust. 1.13 prawidła 1 (definicje) dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS.
Artykuł 7
Wyłączenia z obowiązku dostarczania informacji na temat bezpieczeństwa przed wejściem do portu
1.
Państwa Członkowskie mogą wyłączać regularne usługi prowadzone między portami znajdującymi się na ich terytorium z wymogów ustanowionych w art. 6, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a) armator prowadzący regularne usługi określone powyżej prowadzi i uaktualnia wykaz statków prowadzących te usługi oraz wysyła ten wykaz właściwemu organowi ds. ochrony na morzu danego portu;
b) w odniesieniu do każdego wykonanego rejsu, informacje określone w ust. 2.1 prawidła 9 dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS są dostępne na wniosek organu właściwego ds. ochrony na morzu.
Armator musi stworzyć wewnętrzny system zapewniający, że na każde żądanie, niezwłocznie i przez dwadzieścia cztery godziny na dobę, istnieje możliwość przekazania tych informacji właściwemu organowi ds. ochrony na morzu.
2.
Jeżeli międzynarodowa usługa regularna jest prowadzona między dwoma lub więcej Państwami Członkowskimi, każde z zainteresowanych Państw Członkowskich może wnioskować do innego Państwa Członkowskie o przyznanie wyłączenia w odniesieniu do tej usługi, zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 1.
3.
Państwa Członkowskie okresowo sprawdzają, czy warunki ustanowione w ust. 1 i 2 są spełniane.
W przypadku stwierdzenia, że choćby jeden z warunków przestał być spełniany, Państwa Członkowskie niezwłocznie wycofują przywileje wyłączenia, przyznane zainteresowanym armatorom.
4.
Państwa Członkowskie sporządzają wykaz armatorów i statków, którym przyznano wyłączenia na podstawie niniejszego artykułu, oraz uaktualniają ten wykaz.
Przekazują one wykaz i jego uaktualnienia Komisji i każdemu zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu.
5.
Nie naruszając przepisów ust. 1 i 2, Państwo Członkowskie może, ze względów bezpieczeństwa i na zasadzie jednostkowych przypadków, wymagać dostarczenia informacji określonych w ust. 2.1 prawidła 9 dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS przed wejściem do portu.
Artykuł 8
Kontrole bezpieczeństwa w portach Państw Członkowskich
1. Weryfikacja certyfikatu, jak określono w ust. 1.1 prawidła 9 (Kontrola statków w porcie) dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, jest dokonywana w porcie albo przez organ właściwy ds. ochrony na morzu określony w art. 2 ust. 7 niniejszego rozporządzenia albo przez inspektora określonego w art. 2 ust. 5 dyrektywy 95/21/WE.
2.
W przypadku gdy urzędnik przeprowadzający weryfikację certyfikatu, określoną w ust. 1, ma podstawy aby uważać, że statek nie spełnia wymogów specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS oraz Kodeksu ISPS, ale nie reprezentuje organu, który w tym Państwie Członkowskim jest odpowiedzialny za wykonywanie działań określonych w ust. 1.2 i 1.3 prawidła 9 dotyczącego specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, niezwłocznie przekazuje sprawę danemu organowi.
Artykuł 9
Wykonanie i kontrola zgodności
1.
Państwa Członkowskie wykonują zadania administracyjne i kontrolne wymagane na podstawie przepisów dotyczących specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS oraz Kodeksu ISPS.
Zapewniają podział i skuteczne wykonywanie wszystkich niezbędnych środków w celu wprowadzenia w życie przepisów niniejszego rozporządzenia.
2.
Państwa Członkowskie wyznaczają punkt centralny ds. ochrony na morzu do dnia 1 lipca 2004 r.
3.
Każde Państwo Członkowskie przyjmuje krajowy program wykonania niniejszego rozporządzenia.
4.
Sześć miesięcy po zastosowaniu właściwych działań określonych w art. 3, Komisja, w współpracy z punktem centralnym określonym w ust. 2, rozpoczyna serię kontroli, w tym inspekcji odpowiedniej próbki obiektów portowych i armatorów, w celu monitorowania stosowania niniejszego rozporządzenia przez Państwa Członkowskie.
Kontrole te uwzględniają dane dostarczone przez punkt centralny określony w ust. 2, w tym raporty kontrolne.
Szczegółowe zasady przeprowadzania takich kontroli zostają przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 2.
5.
Urzędnicy upoważnieni przez Komisję do przeprowadzenia kontroli zgodnie z ust. 4 wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia wydanego przez Komisję określającego przedmiot i cel kontroli oraz datę jej rozpoczęcia.
Komisja powiadamia o kontrolach zainteresowane Państwa Członkowskie z odpowiednim wyprzedzeniem.
Zainteresowane Państwo Członkowskie poddaje się takim kontrolom i zapewnia, że odpowiednie organy lub osoby także poddadzą się tym kontrolom.
6.
Komisja przekazuje sprawozdania z kontroli, zainteresowanym Państwom Członkowskim, które wskazują istotne szczegóły działań podjętych w celu uzupełnienia wszelkich braków w terminie trzech miesięcy od otrzymania sprawozdania.
Sprawozdanie oraz wykaz działań przekazywane są do Komitetu określonego w art. 11 ust. 1.
Artykuł 10
Integracja zmian do instrumentów międzynarodowych
1.
Obowiązujące instrumenty międzynarodowe określone w art. 2, które stosuje się zgodnie z art. 3 ust. 1, to te instrumenty, które weszły w życie, wraz z ostatnimi zmianami do nich, z wyjątkiem zmian wyłączonych z zakresu niniejszego rozporządzenia ze względu na procedurę kontroli zgodności ustanowioną na podstawie ust. 5.
2.
O integracji zmian do instrumentów międzynarodowych określonych w art. 2 w odniesieniu do statków prowadzących usługi krajowe oraz do obiektów portowych ich obsługujących, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, w takim zakresie, w jakim stanowią one techniczne uaktualnienie przepisów Konwencji SOLAS oraz Kodeksu ISPS, decyduje się zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 2.
Procedura dotycząca kontroli zgodności ustanowiona na podstawie ust. 5 w takich przypadkach nie ma zastosowania.
3.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 2, mogą zostać przyjęte przepisy w celu określenia zharmonizowanych procedur w celu stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów Kodeksu ISPS, bez rozszerzania zakresu niniejszego rozporządzenia.
4.
Do celów niniejszego rozporządzenia oraz w celu redukcji ryzyka sprzeczności między wspólnotowym prawodawstwem dotyczącym żeglugi a instrumentami międzynarodowymi, Państwa Członkowskie i Komisja współpracują, poprzez spotkania koordynacyjne i/lub inne właściwe sposoby, w celu określenia, gdzie właściwe, wspólnego stanowiska lub podejścia na stosownych forach międzynarodowych.
5.
Procedura dotycząca kontroli zgodności zostaje niniejszym ustanowiona w celu wyłączenia z zakresu niniejszego rozporządzenia wszelkich zmian do instrumentów międzynarodowych jedynie w przypadku gdy, na podstawie oceny Komisji, istnieje oczywiste ryzyko, że taka zmiana obniży standard ochrony na morzu lub będzie niezgodne z prawodawstwem wspólnotowym.
Procedura dotycząca kontroli zgodności może zostać użyta wyłącznie w celu dokonania zmian do niniejszego rozporządzenia w dziedzinach wyraźnie objętych procedurą określoną w art. 11 ust. 2 oraz ściśle w ramach wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.
6.
Gdy występują okoliczności określone w ust. 5, procedura dotycząca kontroli zgodności jest inicjowana przez Komisję, która, gdzie właściwe, może działać na wniosek Państwa Członkowskiego.
Komisja przedkłada Komitetowi powołanemu na podstawie art. 11 ust. 1, niezwłocznie po przyjęciu zmiany do instrumentu międzynarodowego, propozycje działań mających na celu wyłączenie danej zmiany z niniejszego rozporządzenia.
Procedura dotycząca kontroli zgodności, obejmująca, jeżeli jest to właściwe, procedury ustanowione w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, zostaje zakończona przynajmniej na jeden miesiąc przed upłynięciem okresu ustanowionego na milczące przyjęcie danej zmiany w gronie międzynarodowym lub przed przewidywaną datą wejścia w życie omawianej zmiany.
7.
W przypadku wystąpienia ryzyka określonego w ust. 5 akapit pierwszy, Państwa Członkowskie powstrzymują się, w czasie trwania procedury dotyczącej kontroli zgodności, od podejmowania wszelkich inicjatyw mających na celu integrację zmiany z ustawodawstwem krajowym lub zastosowanie zmiany do danego instrumentu międzynarodowego.
8.
Wszelkie istotne zmiany do instrumentów międzynarodowych, które zostają włączone do wspólnotowego prawodawstwa dotyczącego żeglugi, zgodnie z ust. 5 i 6, zostają opublikowane, w celach informacyjnych, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 11
Procedura komitetu
1.
Komisja jest wspomagana przez Komitet.
2.
W przypadku gdy dokonywane jest odniesienie do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
Ustala się okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE na jeden miesiąc.
3.
W przypadku gdy dokonywane jest odniesienie do niniejszego ustępu, stosuje się art. 6 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
Ustala się okres przewidziany w art. 6 lit b) i c), odpowiednio, decyzji 1999/468/WE na jeden miesiąc.
4.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 12
Poufność
Stosując niniejsze rozporządzenie, Komisja podejmuje, zgodnie z przepisami decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny [6], właściwe działania mające na celu ochronę informacji podlegających wymogom poufności, do których ma dostęp, lub które są jej przekazywane przez Państwa Członkowskie.
Państwa Członkowskie podejmują równoważne działania zgodnie z ich stosownym ustawodawstwem krajowym.
Każdy członek personelu przeprowadzający kontrole bezpieczeństwa lub mający dostęp do informacji poufnych odnoszących się do niniejszego rozporządzenia, musi posiadać właściwe poświadczenie bezpieczeństwa wydane przez Państwo Członkowskie, którego obywatelstwa jest dany członek personelu.
Artykuł 13
Rozpowszechnianie informacji
1. Bez uszczerbku dla publicznego prawa dostępu do dokumentów ustanowionego w rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [7], sprawozdania z kontroli oraz odpowiedzi Państw Członkowskich określone w art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 2, art. 5 ust. 4 oraz art. 9 ust. 6 są tajne i nie są publikowane. Są one udostępniane wyłącznie właściwym organom, które przekazują je wyłącznie zainteresowanym stronom, dla których są one niezbędne, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi dotyczącymi upowszechniania informacji sensytywnych.
2.
Państwa Członkowskie, na ile jest to możliwe i zgodne z prawem krajowym, traktują jako poufne informacje pochodzące ze sprawozdań z kontroli i odpowiedzi Państw Członkowskich dotyczących innego Państwa Członkowskiego.
3.
Jeżeli nie jest oczywiste, czy sprawozdania z kontroli i odpowiedzi mogą czy nie mogą być ujawnione, Państwa Członkowskie lub Komisja zasięgają opinii zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 14
Sankcje
Państwa Członkowskie zapewnia wprowadzenie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za naruszanie przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Stosuje się je od dnia 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 3 ust. 2 i 3, oraz art. 9 ust. 4, które wchodzą w życie w i stosuje się je od daty nich określonej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 31 marca 2004 r.
ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 4 lit. b),
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 71 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2309/93 z dnia 22 lipca 1993 r. ustanawiającego procedury wspólnotowe wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję ds. Oceny Produktów Leczniczych [4] przewiduje, że w ciągu sześciu lat od wejścia w życie rozporządzenia Komisja ma opublikować ogólne sprawozdanie w sprawie doświadczeń nabytych w wyniku stosowania procedur określonych w rozporządzeniu.
(2) W świetle sprawozdania Komisji w sprawie nabytych doświadczeń zostało udowodnione, że niezbędna jest poprawa stosowania procedur wprowadzania produktów leczniczych na rynek Wspólnoty oraz że niezbędna jest zmiana pewnych administracyjnych aspektów Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych.
Ponadto nazwa Agencji powinna zostać uproszczona i zmieniona na Europejską Agencję Leków (zwaną dalej "Agencją").
(3) Z wniosków z tego sprawozdania wynika, że zmiany, które mają być dokonane w procedurze scentralizowanej, ustanowionej przez rozporządzenie (EWG) nr 2309/93 zawierają poprawki do niektórych procedur operacyjnych i dostosowań w celu uwzględnienia prawdopodobnego rozwoju nauki i technologii oraz przyszłego rozszerzenia Unii Europejskiej.
Ze sprawozdania wynika także, że ustanowione wcześniej zasady ogólne, które regulują procedurę scentralizowaną, powinny być utrzymane.
(4) Ponadto po przyjęciu przez Parlament Europejski i Radę dyrektywy 2001/83/WE z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawnie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych przeznaczonych do użytku przez człowieka [5] oraz dyrektywy 2001/82/WE z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego weterynaryjnych produktów leczniczych [6] wszystkie odniesienia do skodyfikowanych dyrektyw w rozporządzeniu (EWG) nr 2309/93 powinny być uaktualnione.
(5) Dla jasności niezbędne jest zastąpienie wspomnianego rozporządzenia nowym rozporządzeniem.
(6) Właściwe jest zachowanie mechanizmu wspólnotowego ustalonego w uchylonym prawodawstwie wspólnotowym w odniesieniu do koncentracji poprzedzającym jakiekolwiek decyzje krajowe odnoszące się do produktów leczniczych wysokich technologii.
(7) Doświadczenie nabyte od przyjęcia dyrektywy Rady 87/22/EWG z dnia 22 grudnia 1986 r. w sprawie zbliżania krajowych środków odnoszących się do wprowadzania do obrotu produktów leczniczych o wysokiej technologii, szczególnie produktów pochodzących z biotechnologii [7] pokazało, że niezbędne jest stworzenie scentralizowanej procedury, która będzie obowiązkowa w odniesieniu do produktów leczniczych wysokiej technologii, szczególnie tych wynikających z procesów biotechnologicznych w celu utrzymania wysokiego poziomu oceny naukowej tych produktów leczniczych w Unii Europejskiej i w ten sposób zachowania zaufania pacjentów oraz zachowania oceny zawodów medycznych.
Jest to szczególnie istotne w kontekście pojawiania się nowych terapii, takich jak terapia genowa i skojarzona terapia komórkowa oraz terapia ksenogeniczno-somatyczna.
To podejście powinno być utrzymane, szczególnie w celu zapewnienia efektywnego działania rynku wewnętrznego w sektorze farmaceutycznym.
(8) W związku z harmonizowaniem rynku wewnętrznego w odniesieniu do produktów leczniczych ta procedura powinna być dokonywana obowiązkowo w odniesieniu do sierocych produktów leczniczych oraz wszelkich produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania przez człowieka, zawierających całkowicie nową aktywną substancję, to jest taką, która nie została jeszcze zatwierdzona we Wspólnocie i w odniesieniu do której wskazaniem terapeutycznym jest zespół nabytego niedoboru odporności, rak, zaburzenia neurodegeneracyjne oraz cukrzyca.
Cztery lata po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, niniejsza procedura powinna stać się obowiązkowa także w odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających nową aktywną substancję i w odniesieniu do której wskazaniem terapeutycznym jest leczenie chorób autoimmunologicznych oraz innych dysfunkcji immunologicznych oraz chorób wirusowych.
Powinien być możliwy przegląd przepisów w Załączniku w pkt 3 poprzez uproszczone procedury podejmowania decyzji nie wcześniej niż cztery lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
(9) W odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, opcjonalny dostęp do scentralizowanej procedury powinien być także przewidziany w przypadkach, kiedy wykorzystanie danej procedury wytwarza wartość dodatkową dla pacjenta.
Ta procedura powinna pozostać opcjonalna w odniesieniu do produktów leczniczych, które, choć nie należą do wyżej wymienionych kategorii, są niemniej jednak terapeutycznie innowacyjne.
Także właściwe jest umożliwienie dostępu do tej procedury w odniesieniu do produktów leczniczych, które – choć nieinnowacyjne – mogą stanowić korzyść dla społeczeństwa lub pacjentów, jeżeli są one zatwierdzone od początku na poziomie wspólnotowym, takie jak niektóre produkty lecznicze, które mogą być dostarczane bez recepty lekarskiej.
Ta opcja może zostać rozszerzona na generyczne produkty lecznicze zatwierdzone przez Wspólnotę, pod warunkiem że w żaden sposób nie podważa to osiągniętej harmonizacji, kiedy dany produkt leczniczy był oceniany, lub rezultatów takiej oceny.
(10) W odniesieniu do weterynaryjnych produktów leczniczych powinny zostać ustanowione środki administracyjne w celu uwzględnienia szczególnych cech tego zakresu, a szczególnie tych odpowiadających regionalnemu rozprzestrzenianiu się niektórych chorób.
Powinno być możliwe wykorzystanie scentralizowanej procedury w celu dopuszczenia weterynaryjnych produktów leczniczych wykorzystywanych w ramach przepisów wspólnotowych dotyczących środków profilaktyki w odniesieniu do chorób epizootycznych.
Opcjonalny dostęp do procedury scentralizowanej powinien być utrzymany w odniesieniu do weterynaryjnych produktów leczniczych zawierających nowe substancje aktywne.
(11) W odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, okres ochrony danych odnoszących się do badań przedklinicznych oraz prób klinicznych powinien być taki sam, jak ten przewidziany w dyrektywie 2001/83/WE.
W odniesieniu do weterynaryjnych produktów leczniczych okres ochrony danych odnoszących się do badań przedklinicznych oraz prób klinicznych, jak również do badań bezpieczeństwa i pozostałości powinien być taki sam, jak ten przewidziany w dyrektywie 2001/82/WE.
(12) W celu zmniejszenia kosztów ponoszonych przez małe i średnie przedsiębiorstwa na wprowadzanie do obrotu produktów leczniczych dopuszczonych w drodze procedury scentralizowanej, należy przyjąć przepisy pozwalające na obniżenie opłat, odraczanie płatności opłat, podejmowanie odpowiedzialności za tłumaczenia oraz oferowanie pomocy administracyjnej w odniesieniu do tych przedsiębiorstw.
(13) W interesie zdrowia publicznego decyzje o dopuszczeniu zgodnie z procedurą scentralizowaną powinny być podjęte na podstawie obiektywnych kryteriów naukowych odnoszących się do jakości, bezpieczeństwa i skuteczności danego produktu leczniczego, z wyłączeniem czynników ekonomicznych i innych.
Jednakże Państwa Członkowskie powinny być w stanie zakazać wyjątkowo korzystania na ich terytorium z produktów leczniczych stosowanych u ludzi, które naruszają obiektywnie zdefiniowany koncept porządku publicznego oraz moralność publiczną.
Ponadto weterynaryjny produkt leczniczy nie może być dopuszczony przez Wspólnotę, jeżeli jego stosowanie pozostawałoby w sprzeczności z zasadami ustanowionymi w ramach wspólnej polityki rolnej lub przedstawiono go do stosowania zakazanego na podstawie innych przepisów wspólnotowych, między innymi dyrektywy 96/22/WE [8].
(14) Należy ustanowić przepis w odniesieniu do kryteriów jakości, bezpieczeństwa i skuteczności zawartych w dyrektywach 2001/83/WE i 2001/82/WE w celu zastosowania ich do produktów leczniczych dopuszczonych przez Wspólnotę oraz powinna być możliwa ocena bilansu ryzyko-korzyść w odniesieniu do wszystkich produktów leczniczych wtedy, gdy są wprowadzane do obrotu, w trakcie odnawiania dopuszczenia lub w innym terminie, jaki właściwe władze uznają za odpowiedni.
(15) Wspólnota powinna, na podstawie art. 178 Traktatu, uwzględnić aspekty polityki rozwoju jakiegokolwiek środka oraz wspierać tworzenie warunków dostosowanych do ludzi na całym świecie.
Prawo farmaceutyczne powinno nadal zapewniać, że wywożone są wyłącznie skuteczne, bezpieczne i najwyższej jakości produkty lecznicze, a Komisja powinna rozważyć tworzenie dalszych zachęt do przeprowadzania badań produktów leczniczych w kierunku szeroko rozpowszechnionych chorób tropikalnych.
(16) Istnieje także potrzeba zapewnienia etycznych wymagań dyrektywy 2001/20/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania przez człowieka [9] w celu stosowania do produktów leczniczych dopuszczonych przez Wspólnotę.
Szczególnie w odniesieniu do prób klinicznych przeprowadzanych poza Wspólnotą na produktach leczniczych przeznaczonych do dopuszczenia we Wspólnocie, w czasie oceny zastosowania w odniesieniu do dopuszczenia, powinno się zweryfikować, czy te próby były przeprowadzane zgodnie z zasadami dobrej praktyki klinicznej oraz wymaganiami etycznymi, takimi jak przepisy wspomnianej dyrektywy.
(17) Wspólnota powinna mieć środki w celu przeprowadzenia oceny naukowej produktów leczniczych przedstawionych zgodnie ze zdecentralizowanymi wspólnotowymi procedurami dopuszczenia.
Ponadto, w celu zapewnienia skutecznej harmonizacji decyzji administracyjnych podejmowanych przez Państwa Członkowskie w odniesieniu do produktów leczniczych przedstawianych zgodnie ze zdecentralizowanymi procedurami dopuszczenia, niezbędne jest nadanie Wspólnocie środków służących do rozwiązania niezgodności między Państwami Członkowskimi dotyczących jakości, bezpieczeństwa oraz skuteczności produktów leczniczych.
(18) Struktura i działanie różnych organów składających się na Agencję powinno być wyznaczone w taki sposób, żeby uwzględnić potrzebę stałego odnawiania opinii naukowych, potrzebę współpracy między Wspólnotą i organami krajowymi, potrzebę odpowiedniego zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego oraz przyszłe rozszerzenie Unii Europejskiej.
Różne organy Agencji powinny ustanowić i rozwijać właściwe kontakty ze stronami zaangażowanymi, w szczególności z przedstawicielami pacjentów oraz pracowników ochrony zdrowia.
(19) Głównym zadaniem Agencji powinno być zapewnienie instytucjom wspólnotowym i Państwom Członkowskim możliwie najlepszych opinii naukowych w celu umożliwiania im wykonywania władzy odnoszącej się do dopuszczenia i nadzoru produktów leczniczych nadanych im przez prawodawstwo wspólnotowe w dziedzinie produktów leczniczych.
Wyłącznie po przeprowadzeniu przez Agencję procedury jednolitej oceny naukowej odnoszącej się do jakości, bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych wysokiej technologii, stosującej możliwie najwyższe standardy, pozwolenie na dopuszczenie do obrotu powinno być przyznane przez Wspólnotę i powinno być to dokonane w drodze środków szybkiej procedury zapewniającej ścisłą współpracę między Komisją a Państwami Członkowskimi.
(20) W celu zapewnienia ścisłej współpracy między Agencją i naukowcami działającymi w Państwach Członkowskich, skład Zarządu powinien gwarantować, że właściwe władze Państw Członkowskich są ściśle zaangażowane w całościowe zarządzanie wspólnotowym systemem dopuszczenia produktów leczniczych.
(21) Budżet Agencji powinien składać się z opłat wnoszonych przez sektor prywatny i składki płacone z budżetu wspólnotowego w celu wprowadzania w życie polityk wspólnotowych.
(22) Ustęp 25 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej oraz poprawy procedury budżetowej [10] przewiduje dostosowanie perspektywy finansowej w celu pokrycia nowych potrzeb wynikających z rozszerzenia.
(23) Wyłączna odpowiedzialność za przygotowanie opinii Agencji na wszelkie pytania dotyczące produktów leczniczych stosowanych u ludzi powinna przysługiwać Komitetowi ds. Produktów Leczniczych stosowanych u ludzi.
Jeżeli chodzi o weterynaryjne produkty lecznicze, taka odpowiedzialność powinna przysługiwać Komitetowi ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych.
W odniesieniu do sierocych produktów leczniczych, zadania powinny spoczywać na Komitecie ds. Sierocych Produktów Leczniczych ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych [11].
Jeśli natomiast chodzi o ziołowe produkty lecznicze, ta odpowiedzialność powinna przysługiwać Komitetowi ds. Ziołowych Produktów Leczniczych ustanowionemu na podstawie dyrektywy 2001/83/WE.
(24) Utworzenie Agencji umożliwi wzmocnienie pozycji naukowej i niezależności tych dwóch Komitetów, w szczególności przez ustanowienie stałego sekretariatu techniczno-administracyjnego.
(25) Obszar działalności Komitetów Naukowych powinien zostać rozszerzony, a ich metody operacyjne i skład zmodernizowane.
Opinie naukowe w odniesieniu do przyszłych wnioskodawców ubiegających się o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu powinny być bardziej ogólne i pogłębione.
Podobnie powinny zostać powołane struktury pozwalające na rozwój doradztwa dla przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich.
Komitety powinny mieć możliwość delegowania niektórych obowiązków dotyczących oceny na stałe grupy robocze otwarte na ekspertów ze świata naukowego, powołanych w tym celu, przy zachowaniu ogólnej odpowiedzialności za wydawane opinie naukowe.
Procedury ponownego zbadania powinny być zmienione w celu zapewnienia lepszych gwarancji w odniesieniu do praw wnioskodawców.
(26) Liczba członków Komitetów Naukowych uczestniczących w scentralizowanej procedurze powinna być ustanowiona w celu zapewnienia, że Komitety te będą miały rozmiar zapewniający wydajność po rozszerzeniu Unii Europejskiej.
(27) Niezbędne jest również wzmocnienie roli Komitetów Naukowych w taki sposób, aby umożliwić Agencji uczestnictwo w międzynarodowym dialogu naukowym oraz rozwijać niektóre działania, które będą niezbędne, w szczególności dotyczące międzynarodowej harmonizacji naukowej oraz współpracy technicznej ze Światową Organizacją Zdrowia.
(28) Ponadto w celu stworzenia większej pewności prawnej niezbędne jest zdefiniowanie obowiązków dotyczących zasad przejrzystości pracy Agencji, ustanowienie niektórych warunków w odniesieniu do wprowadzania do obrotu produktu leczniczego dopuszczonego przez Wspólnotę, przyznanie Agencji kompetencji do monitorowania dystrybucji produktu leczniczego dopuszczonego przez Wspólnotę oraz wyszczególnienie sankcji i procedur wprowadzania ich w życie w przypadku błędnego zastosowania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz warunków zawartych w dopuszczeniach przyznanych zgodnie z procedurą, którą ustanawia.
(29) Niezbędne jest również podjęcie środków w celu nadzoru produktów leczniczych zatwierdzonych przez Wspólnotę, w szczególności w celu intensywnego nadzoru nad niepożądanymi skutkami tych produktów leczniczych w ramach wspólnotowych działań nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii, tak, aby zapewnić szybkie wycofanie z rynku każdego produktu leczniczego mającego negatywne saldo wskaźnika ryzyko-korzyść w normalnych warunkach stosowania.
(30) W celu zwiększenia skuteczności nadzoru rynku, Agencja powinna być odpowiedzialna za koordynowanie działań nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii Państw Członkowskich.
Należy zatem wprowadzić pewną liczbę przepisów w celu umieszczenia surowych i skutecznych procedur nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii w celu pozwolenia właściwym organom na podjęcie tymczasowych środków doraźnych, łącznie z wprowadzeniem zmian do pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz w celu zezwolenia na powtórną ocenę, która może być dokonana w każdym czasie dokonywania salda wskaźnika ryzyko-korzyść w odniesieniu do produktu leczniczego.
(31) Właściwe jest także powierzenie Komisji, w ścisłej współpracy z Agencją oraz po konsultacji z Państwami Członkowskimi, zadania polegającego na koordynowaniu różnych obowiązków nadzorczych powierzonych Państwom Członkowskim, w szczególności zadań polegających na zapewnieniu informacji na temat produktów leczniczych i sprawdzania przestrzegania dobrej praktyki wytwarzania, dobrej praktyki laboratoryjnej i dobrej praktyki klinicznej.
(32) Niezbędne jest zapewnienie w odniesieniu do skoordynowanego wprowadzania w życie procedur wspólnotowych w odniesieniu do pozwoleń na produkty lecznicze oraz procedur krajowych Państw Członkowskich, które zostały zharmonizowane w znacznym stopniu przez dyrektywy 2001/83/WE i 2001/82/WE.
Właściwe byłoby ponowne sprawdzenie przez Komisję funkcjonowania procedur, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, co dziesięć lat, na podstawie zdobytych doświadczeń.
(33) W celu spełnienia w szczególności uzasadnionych oczekiwań pacjentów oraz w celu uwzględnienia narastająco szybkiego postępu nauki i terapii, powinny być ustanowione przyspieszone procedury oceny, zastrzeżone w odniesieniu do produktów leczniczych o dużym znaczeniu terapeutycznym, oraz procedury w odniesieniu do uzyskiwania pozwoleń podlegających pewnym corocznie przeglądanym warunkom.
W obszarze produktów leczniczych stosowanych u ludzi, powinno być stosowane wspólne podejście, w każdym przypadku gdy będzie to możliwe, dotyczące kryteriów i warunków w odniesieniu do okolicznościowego wykorzystania nowych produktów leczniczych zgodnie z ustawodawstwem Państw Członkowskich.
(34) Państwa Członkowskie rozwinęły ocenę porównawczej skuteczności produktów leczniczych mających na celu umieszczenie nowego produktu leczniczego odnoszącego się do tych, które już istnieją w tej samej klasie terapeutycznej.
Podobnie Rada w swoich konkluzjach w sprawie produktów leczniczych i zdrowia publicznego [12] przyjętych w dniu 29 czerwca 2000 r. podkreśliła znaczenie identyfikacji produktów leczniczych, które prezentują dodatkową wartość terapeutyczną.
Jednakże ta ocena nie powinna być przeprowadzana w kontekście pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, w odniesieniu do którego uzgodniono, że podstawowe kryteria powinny zostać zachowane.
Pod tym względem użyteczne jest zezwolenie na możliwość uzyskiwania informacji na temat metod wykorzystywanych przez Państwa Członkowskie w celu ustalenia korzyści terapeutycznych, uzyskiwanych przez każdy nowy produkt leczniczy.
(35) Zgodnie z istniejącymi przepisami dyrektyw 2001/83/WE i 2001/82/WE warunek ważności wspólnotowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu powinien zostać ograniczony wstępnie do okresu pięcioletniego, po upłynięciu którego powinien być odnowiony.
Od tego czasu pozwolenie na dopuszczenie do obrotu powinno zwykle obejmować nieograniczony okres ważności.
Ponadto jakiekolwiek pozwolenie niewykorzystane przez trzy kolejne lata, czyli takie, które nie prowadziło do wprowadzenia do obrotu produktu leczniczego we Wspólnocie w tym okresie, powinno być traktowane jako nieważne, w celu, w szczególności, uniknięcia obciążeń administracyjnych w odniesieniu do zachowania takich pozwoleń.
Jednakże niniejsza zasada powinna podlegać wyłączeniu, jeżeli jest to uzasadnione powodami odnoszącymi się do zdrowia publicznego.
(36) Z produktów leczniczych zawierających lub składających się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych może powstać ryzyko dla środowiska naturalnego.
W związku z tym niezbędne jest poddanie takich produktów procedurze oceny ryzyka dla środowiska naturalnego, podobnej do procedury zawartej w dyrektywie 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska naturalnego organizmów genetycznie zmodyfikowanych [13], przeprowadzanej równolegle z oceną, zgodnie z jednolitą procedurą wspólnotową, jakości, bezpieczeństwa oraz skuteczności danego produktu.
(37) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [14].
(38) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1647/2003 [15] zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2309/93 w odniesieniu do zasad budżetowych i finansowych mających zastosowanie do Agencji i dostępu do dokumentów Agencji powinny być w całości włączone do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
DEFINICJE I ZAKRES
Artykuł 1
Przedmiotem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnotowych procedur w odniesieniu do wydawania pozwoleń, nadzoru oraz nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii w odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz nad weterynaryjnymi produktami leczniczymi, a także ustanowienie Europejskiej Agencji Leków.
Przepisy niniejszego rozporządzenia nie naruszają uprawnień władz Państw Członkowskich w dziedzinie ustalania cen produktów leczniczych oraz w zakresie włączania ich do zakresu stosowania krajowych systemów ubezpieczeń zdrowotnych lub systemów zabezpieczenia społecznego na podstawie warunków sanitarnych, gospodarczych i społecznych.
W szczególności Państwa Członkowskie swobodnie wybierają z danych przedstawionych na pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu tych wskazówek terapeutycznych oraz rozmiarów opakowań, które będą pokryte przez ich organy zabezpieczenia społecznego.
Artykuł 2
Definicje ustanowione w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE oraz w art. 1 dyrektywy 2001/82/WE stosuje się do celów niniejszego rozporządzenia.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych objętych niniejszym rozporządzeniem musi prowadzić działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty.
Posiadacz jest odpowiedzialny za wprowadzanie do obrotu tych produktów leczniczych, bez względu na to, czy robi to sam czy przez jedną lub więcej osób wyznaczonych w tym celu.
Artykuł 3
1.
Dowolny produkt leczniczy wymieniony w Załączniku może zostać wprowadzony do obrotu we Wspólnocie bez wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu przez Wspólnotę zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
2.
Dowolny produkt leczniczy niewymieniony w Załączniku może uzyskać pozwolenie na dopuszczenie do obrotu przez Wspólnotę zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, jeżeli:
a) produkt leczniczy zawiera nową substancję aktywną, która w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, nie była dopuszczona we Wspólnocie; lub
b) wnioskodawca wskazuje, że produkt leczniczy stanowi ważną innowację terapeutyczną, naukową lub techniczną lub przyznanie pozwolenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest w interesie pacjentów lub zdrowia zwierząt na poziomie poziom wspólnotowym.
Immunologicznym weterynaryjnym produktom leczniczym przeznaczonym do leczenia chorób zwierząt, które podlegają wspólnotowym środkom profilaktycznym można także przyznać takie pozwolenie.
3.
Generyczny produkt leczniczy referencyjnego produktu leczniczego dopuszczonego przez Wspólnotę może być dopuszczony przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE i dyrektywą 2001/82/WE zgodnie z następującymi warunkami:
a) wniosek o pozwolenie jest złożony zgodnie z art. 10 dyrektywy 2001/83/WE lub art. 13 dyrektywy 2001/82/WE;
b) charakterystyka produktu jest pod wszystkimi odpowiednimi względami zgodne z charakterystyką produktu leczniczego dopuszczonego przez Wspólnotę z wyjątkiem tych części charakterystyki produktu odnoszących się do wskazań lub form dawkowania, które były chronione prawem z patentu w czasie, kiedy lek generyczny był wprowadzany do obrotu; oraz
c) generyczny produkt leczniczy jest dopuszczony pod tą samą nazwą we wszystkich Państwach Członkowskich, w których został złożony wniosek.
Do celów niniejszego przepisu, wszystkie językowe wersje nazwy powszechnie stosowanej INN (ang. international non-proprietary name) powinny być traktowane jako ta sama nazwa.
4.
Po konsultacji z odpowiednim komitetem Agencji Załącznik może być ponownie przeanalizowany w świetle postępu naukowo-technicznego, w celu uczynienia niezbędnych zmian bez rozszerzania zakresu procedury scentralizowanej.
Takie zmiany przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
Artykuł 4
1.
Wnioski o pozwolenia na dopuszczenie do obrotu określonego w art. 3 składa się Agencji.
2.
Wspólnota udziela i kontroluje pozwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi zgodnie z tytułem II.
3.
Wspólnota udziela i kontroluje pozwolenia na wprowadzenia do obrotu weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z tytułem III.
TYTUŁ II
WYDAWANIE POZWOLEŃ I NADZÓR NAD PRODUKTAMI LECZNICZYMI STOSOWANYMI U LUDZI
Rozdział 1
Składanie i analiza wniosków – Pozwolenia
Artykuł 5
1.
Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi.
Komitet jest częścią Agencji.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 56 lub bez uszczerbku dla innych zadań, które może przyznać w tym zakresie prawo wspólnotowe, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi jest odpowiedzialny za opracowanie opinii Agencji w każdej sprawie dotyczącej dopuszczalności akt złożonych zgodnie ze scentralizowaną procedurą, przyznaniem, zmianą, zawieszeniem lub cofnięciem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka zgodnie z przepisami niniejszego tytułu oraz nadzorem nad bezpieczeństwem farmakoterapii.
3.
Na wniosek Dyrektora Zarządzającego Agencji lub przedstawiciela Komisji, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi opracowuje także opinię na temat wszelkich spraw naukowych dotyczących oceny produktów leczniczych stosowanych u ludzi.
Komitet uwzględnia wszelkie wnioski Państw Członkowskich o opinie.
Komitet formułuje także opinię w każdym przypadku, gdy nie ma porozumienia w odniesieniu do oceny produktów leczniczych w drodze procedury wzajemnego uznawania.
Opinia Komitetu jest udostępniona publicznie.
Artykuł 6
1.
Każdy wniosek o pozwolenie na dopuszczenie produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka zawiera szczególnie i w całości informacje i dokumenty określone w art. 8 ust. 3, 10, 10a, 10b lub 11 i Załączniku dyrektywy 2001/83/WE.
Dokumenty muszą zawierać oświadczenie stwierdzające, że próby kliniczne przeprowadzane poza Unią Europejską spełniają etyczne wymagania dyrektywy 2001/20/WE.
Te informacje oraz dokumenty uwzględniają unikalność, charakter wspólnotowy wnioskowanego pozwolenia oraz, inaczej niż w wyjątkowych sprawach odnoszących się do stosowania prawa do znaków towarowych, powinny wykorzystywać jednolitą nazwę w odniesieniu do produktów leczniczych.
Do wniosku należy także dołączyć opłatę dla Agencji za rozpatrzenie wniosku.
2.
W przypadku produktów leczniczych zawierających lub złożonych z organizmów genetycznie zmodyfikowanych w rozumieniu art. 2 dyrektywy 2001/18/WE do wniosku należy dołączyć również następujące informacje:
a) kopię pisemnej zgody właściwych organów na świadome uwalnianie do środowiska naturalnego organizmów genetycznie zmodyfikowanych do celów badań i rozwoju, przewidzianych w części B dyrektywy 2001/18/WE lub w części B dyrektywy Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów gene tycznie zmodyfikowanych [16];
b) pełne dossier techniczne dostarczające informacji wymaganych przez załączniki III i IV dyrektywy 2001/18/WE;
c) ocenę ryzyka dla środowiska naturalnego zgodnie z zasadami wymienionymi w załączniku II dyrektywy 2001/18/WE; oraz
d) wyniki jakichkolwiek dochodzeń przeprowadzanych do celów badań lub rozwoju.
Artykułów 13–24 dyrektywy 2001/18/WE nie stosuje się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających lub złożonych z organizmów genetycznie zmodyfikowanych.
3.
Agencja gwarantuje, że opinia Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi jest wydana w terminie dwustu dziesięciu dni od daty otrzymania ważnego wniosku.
Długość badania danych naukowych w dokumentach dotyczących wniosku o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu musi wynosić przynajmniej 80 dni, z wyjątkiem przypadków, jeżeli sprawozdawca i współsprawozdawca oświadczają, że wypełnili swoje zadania przed tym okresem.
Na podstawie należycie uzasadnionego wniosku wspomniany Komitet może wnieść o przedłużenie długości badania danych naukowych w dokumentach dotyczących wniosku o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu.
W przypadku produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka zawierającego lub składającego się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych, opinia wspomnianego Komitetu respektuje wymagania bezpieczeństwa środowiska naturalnego przewidziane w dyrektywie 2001/18/WE.
Podczas procesu oceny wniosków o pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających lub składających się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych, sprawozdawca przeprowadza niezbędne konsultacje z organami, które ustanowiły Wspólnota lub Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE.
4.
Komisja ustala w porozumieniu z Agencją, Państwami Członkowskimi i zainteresowanymi stronami szczegółową instrukcję dotyczącą formy opracowania wniosków o wydanie pozwolenia.
Artykuł 7
W celu przygotowania swojej opinii, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi:
a) sprawdza, czy informacje i dokumenty przedłożone zgodnie z art. 6 odpowiadają wymaganiom dyrektywy 2001/83/WE oraz bada, czy spełnione są wszystkie warunki wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu;
b) może zwrócić się o wykonanie przez Urzędowe Laboratorium Kontroli Leków lub laboratorium wyznaczone przez Państwo Członkowskie w tym celu testów produktu leczniczego, podstawowych surowców użytych do jego produkcji oraz, w pewnych przypadkach, produktów przejściowych lub innych składników w celu sprawdzenia, czy metody kontroli stosowane przez producenta i opisane w dokumentacji wniosku są wystarczające;
c) może zwrócić się do wnioskodawcy o uzupełnienie w wyznaczonym terminie informacji załączonych do wniosku.
W przypadku wykorzystania tej możliwości przez Komitet, termin wyznaczony w art. 6 ust. 3 zostaje zawieszony do czasu dostarczenia wymaganych informacji.
Termin ten ulega także zawieszeniu w czasie przyznanym wnioskodawcy na przygotowanie wyjaśnień ustnych lub pisemnych.
Artykuł 8
1.
Na pisemny wniosek Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi Państwo Członkowskie przekazuje informacje poświadczające, że producent danego produktu leczniczego lub importer z państwa trzeciego jest w stanie wytwarzać ten produkt oraz/lub dokonywać niezbędnej kontroli, zgodnie z informacjami i dokumentami przedłożonymi na podstawie art. 6.
2.
Jeżeli Komitet uzna to za niezbędne w celu pełnego rozpatrzenia wniosku, może zażądać od wnioskodawcy zgody na przeprowadzenie specjalnej kontroli miejsca wytwarzania danego produktu leczniczego.
Takie kontrole mogą być przeprowadzane bez zapowiedzi.
Kontrolę przeprowadza się w trakcie okresu ustanowionego w pierwszym akapicie art. 6 ust. 3 przez inspektorów z Państwa Członkowskiego posiadających właściwe kwalifikacje; może im towarzyszyć sprawozdawca lub ekspert powołany przez Komitet.
Artykuł 9
1.
Agencja niezwłocznie informuje wnioskodawcę, jeżeli opinia Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi jest następująca:
a) wniosek nie spełnia kryteriów wydania pozwolenia wyznaczonych przez niniejsze rozporządzenie;
b) streszczenie charakterystyki produktu zaproponowanego przez wnioskodawcę powinno być zmienione;
c) etykieta lub instrukcja produktu nie jest zgodna z tytułem V dyrektywy 2001/83/WE;
d) pozwolenie powinno być przyznane zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 14 ust. 7 i 8.
2.
W ciągu 15 dni po otrzymaniu opinii określonej w ust. 1 wnioskodawca może wysłać do Agencji pisemną wiadomość, że chciałby wnioskować o ponowne przeanalizowanie opinii.
W tym przypadku wnioskodawca przesyła do Agencji szczegółowe uzasadnienie swojego wniosku, w ciągu 60 dni od otrzymania opinii.
W ciągu 60 dni po otrzymaniu podstaw wniosku, wspomniany Komitet ponownie analizuje opinię zgodnie z warunkami ustanowionymi w czwartym akapicie art. 62 ust. 1 uzasadnienie uzyskanych wniosków będzie załączone do opinii końcowej.
3.
W ciągu piętnastu dni od momentu jej przyjęcia, Agencja przesyła Komisji, Państwom Członkowskim i wnioskodawcy końcową opinię Komitetu wraz ze sprawozdaniem opisującym ocenę produktu leczniczego przez Komitet i przedstawiające powody wydania określonej opinii.
4.
W przypadku pozytywnej opinii w sprawie wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu danego produktu leczniczego, do opinii załączane są następujące dokumenty:
a) projekt skróconej charakterystyki produktu, określony w art. 11 dyrektywy 2001/83/WE;
b) szczegółowe przedstawienie wszystkich warunków lub ograniczeń, które winny być nałożone na udostępnianie lub stosowanie danego produktu leczniczego, w tym także warunków przekazywania leku pacjentom, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w tytule VI dyrektywy 2001/83/EWG;
c) szczegóły zalecanych warunków lub ograniczeń w odniesieniu do bezpiecznego i skutecznego używania produktów leczniczych;
d) projekt tekstu etykiety oraz instrukcji, zaproponowany przez wnioskodawcę, przedstawiony zgodnie z tytułem V dyrektywy 2001/83/WE;
e) sprawozdanie oceniające.
Artykuł 10
1.
W ciągu 15 dni po otrzymaniu opinii określonej w art. 5 ust. 2, Komisja przygotowuje projekt decyzji, która ma być podjęta w odniesieniu do wniosku.
Jeżeli projekt decyzji przewiduje przyznanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, zawiera lub odnosi się do dokumentów wymienionych w art. 9 ust. 4 lit. a), b), c) i d).
W przypadku gdy, wyjątkowo, projekt decyzji nie jest zgodny z opinią Agencji, Komisja załącza również szczegółowe wyjaśnienie powodów różnic.
Projekt decyzji przekazuje się Państwom Członkowskim i wnioskodawcy.
2.
Komisja podejmuje ostateczną decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 3 i w ciągu 15 dni po jej zakończeniu.
3.
Stały Komitet ds. Produktów Leczniczych określony w art. 87 ust. 1 dostosowuje swój regulamin tak, aby uwzględnić zadania ciążące na nim na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Dostosowania powinny przewidywać, że:
a) opinia wspomnianego Stałego Komitetu ma być wydana na piśmie;
b) Państwa Członkowskie mają 22 dni na przesłanie ich uwag na piśmie w sprawie projektu decyzji do Komisji.
Jednakże jeżeli decyzja ma być podjęta pilnie, termin krótszy może być ustanowiony przez przewodniczącego zgodnie z danym stopniem pilności.
Ten termin, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, nie jest krótszy niż 5 dni;
c) Państwa Członkowskie mogą wnioskować na piśmie, żeby projekt decyzji określony w ust. 1 był dyskutowany na posiedzeniu plenarnym wspomnianego Stałego Komitetu, określając swoje powody w szczegółach.
4.
W przypadku gdy, w opinii Komisji, uwagi na piśmie Państwa Członkowskiego wnoszą nowe kwestie o charakterze naukowym lub technicznym, które nie były wykazane w opinii Agencji, przewodniczący zawiesza procedurę i przekazuje wniosek z powrotem do Agencji do dalszego rozpatrzenia.
5.
Komisja przyjmuje przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie ust. 4 zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
6.
Agencja rozpowszechnia dokumenty określone w art. 9 ust. 4 lit. a), b), c) i d).
Artykuł 11
Jeżeli wnioskodawca wycofuje wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, złożony do Agencji przed wydaniem opinii o wniosku, wnioskodawca powiadamia Agencję o swoich przyczynach takiego wycofania.
Agencja czyni tę informację publicznie dostępną i publikuje sprawozdanie oceniające, jeżeli jest to możliwe, po usunięciu wszelkich informacji o charakterze tajemnicy handlowej.
Artykuł 12
1.
Pozwolenia na dopuszczenie do obrotu odmawia się, jeżeli po sprawdzeniu informacji i dokumentów, złożonych zgodnie z art. 6, okazuje się, że wnioskodawca niewłaściwie lub niedostatecznie dowiódł jakości, bezpieczeństwa lub skuteczności produktu leczniczego.
Odmawia się również wydania pozwolenia, jeżeli informacje i dokumenty dostarczone przez wnioskodawcę zgodnie z art. 6 nie są poprawne lub gdy etykieta lub instrukcja zaproponowana przez wnioskodawcę nie są zgodne z tytułem V dyrektywy 2001/83/WE.
2.
Odmowa wydania przez Wspólnotę pozwolenia na wprowadzenie do obrotu stanowi zakaz wprowadzenia danego produktu do obrotu w całej Wspólnocie.
3.
Informację o odmowach i przyczyny odmów udostępnia się publicznie.
Artykuł 13
1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 4 ust. 4 dyrektywy 2001/83/EWG, pozwolenie na wprowadzenie do obrotu wydane zgodnie z procedurą określoną przez niniejsze rozporządzenie jest ważne w całej Wspólnocie.
Nadaje ono w każdym Państwie Członkowskim te same prawa i nakłada te same obowiązki, co pozwolenie na wprowadzenie do obrotu wydane przez to Państwo Członkowskie zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/83/WE.
Produkty lecznicze przeznaczone do stosowania przez ludzi, które uzyskały takie pozwolenie, są wpisywane do Wspólnotowego rejestru produktów leczniczych i otrzymują numery, który muszą być umieszczane na opakowaniu.
2.
Notyfikacja pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, cytując w szczególności datę wydania pozwolenia oraz numer wpisu do rejestru w Rejestrze wspólnotowym, każdą nazwę powszechnie stosowaną (INN) substancji aktywnej w produkcie leczniczym, jej formę farmaceutyczną, i każdą Anatomiczno-Terapeutyczną Klasyfikację Chemiczną (ATC).
3.
Agencja niezwłocznie publikuje sprawozdanie oceniające w sprawie produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez ludzi, przygotowanego przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi i przyczyny wydania swojej opinii w celu przyznania pozwolenia, po usunięciu wszelkich informacji o charakterze tajemnicy handlowej.
Europejskie Publiczne Sprawozdanie Oceniające (EPAR) zawiera pisemne streszczenie, które jest zrozumiałe dla ogółu społeczeństwa.
Streszczenie zawiera w szczególności sekcję odnoszącą się do warunków użycia produktu leczniczego.
4.
Po przyznaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, posiadacz pozwolenia informuje Agencję o datach rzeczywistego obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez ludzi w Państwach Członkowskich, biorąc pod uwagę różne dozwolone prezentacje.
Posiadacz notyfikuje Agencji, jeżeli produkt przestaje być wprowadzany do obrotu, zarówno tymczasowo, jaki i permanentnie.
Taka notyfikacja, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, jest dokonywana nie mniej niż 2 miesiące przed zaprzestaniem wprowadzania produktu do obrotu.
Na wniosek Agencji szczególnie w kontekście nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii, posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu dostarcza Agencji wszelkie dane odnoszące się do wielkości sprzedaży produktu leczniczego na poziomie wspólnotowym, w podziale według Państw Członkowskich, i wszelkie dane znajdujące się u posiadacza odnoszące się do ilości recept.
Artykuł 14
1.
Bez uszczerbku dla ust. 4, 5 i 7, pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest ważne przez pięć lat.
2.
Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu może być odnowione po pięciu latach na podstawie ponownej oceny bilansu ryzyko-korzyść przez Agencję.
W związku z tym posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu dostarcza Agencji wersję ujednoliconą dokumentacją w odniesieniu do jakości, bezpieczeństwa i skuteczności, włącznie z wszelkimi zmianami wprowadzonymi od momentu przyznania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, przynajmniej sześć miesięcy przed utratą ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z ust. 1.
3.
Raz odnowione pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest ważne na czas nieograniczony, chyba że Komisja, na uzasadnionych podstawach odnoszących się do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii, podejmuje decyzję o procedurze obejmującej jedno dodatkowe pięcioletnie odnowienie zgodnie z ust. 2.
4.
Każde pozwolenie, któremu nie towarzyszy rzeczywiste wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez ludzi na rynek wspólnotowy w ciągu trzech lat po wydaniu pozwolenia, traci ważność.
5.
Jeżeli dopuszczony produkt leczniczy wcześniej wprowadzony do obrotu nie jest obecny na rynku przez trzy kolejne lata, pozwolenie traci ważność.
6.
W wyjątkowych okolicznościach i ze względu na zdrowie publiczne Komisja może przyznać odstępstwa od ust. 4 i 5.
Takie odstępstwa muszą być należycie uzasadnione.
7.
Po konsultacji z wnioskodawcą wydanie pozwolenia może zostać powiązane z nałożeniem pewnych szczególnych obowiązków, które są corocznie przeglądane przez Agencję.
Wykaz tych obowiązków czyni się publicznie dostępnym.
W drodze odstępstwa od ust. 1 takie pozwolenie jest ważne jeden rok i może być odnawiane.
Przepisy dotyczące przyznawania takich pozwoleń są ustanowione w rozporządzeniu Komisji przyjętym zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
8.
W wyjątkowych okolicznościach i po konsultacji z wnioskodawcą pozwolenie może być przyznane na podstawie wymagań w odniesieniu do wnioskodawcy w celu wprowadzenia szczególnych procedur, w szczególności dotyczących bezpieczeństwa produktów leczniczych, notyfikacji właściwym organom każdego przypadku dotyczących ich użycia i podjęcia działania.
To pozwolenie może być przyznane wyłącznie z obiektywnych sprawdzalnych przyczyn i musi opierać się na podstawach wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2001/83/WE.
Kontynuowanie pozwolenia jest powiązane z roczną ponowną oceną tych warunków.
9.
Jeżeli wniosek jest złożony o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, które mają duże znaczenie z punktu widzenia zdrowia publicznego i innowacji terapeutycznych, wnioskodawca może wnioskować o procedurę przyspieszonej oceny.
Wniosek jest właściwie umotywowany.
Jeżeli Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi przyjmuje wniosek, termin ustanowiony w art. 6 ust. 3 akapit pierwszy jest ograniczony do 150 dni.
10.
Przyjmując własną opinię, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi zawiera propozycję dotyczącą kryteriów przepisywania lub stosowania produktów leczniczych zgodnie z art. 70 ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE.
11.
Bez uszczerbku dla prawa ochrony własności przemysłowej i handlowej produkty lecznicze stosowane u ludzi, które zostały dopuszczone zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia korzystają z ośmioletniego okresu ochrony danych i dziesięcioletniego okresu ochrony obrotu, w związku z którym ten ostatni okres przedłuża się do maksymalnie 11 lat, jeżeli podczas pierwszych ośmiu lat z tych dziesięciu lat posiadacz pozwolenia na wprowadzenie do obrotu otrzymuje pozwolenie na jedną nową wskazówkę terapeutyczną lub więcej, które to wskazówki podczas oceny naukowej poprzedzającej wydanie pozwolenia mają przynieść istotne korzyści kliniczne w porównaniu z istniejącymi terapiami.
Artykuł 15
Przyznanie pozwolenia nie wpływa na odpowiedzialność cywilną lub karną producenta lub posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie ze stosowanym prawem krajowym w Państwach Członkowskich.
Rozdział 2
Nadzór i kary
Artykuł 16
1.
Po udzieleniu pozwolenia wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w zakresie metod produkcji i kontroli przewidzianych w art. 8 ust. 3 lit. d) i h) dyrektywy 2001/83/WE, uwzględnia postęp techniczny i naukowy oraz wprowadza wszelkie zmiany, które wydają się konieczne, by produkt leczniczy był produkowany i kontrolowany według powszechnie akceptowanych metod naukowych.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi składa wniosek o zatwierdzenie takich zmian zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu niezwłocznie dostarcza Agencji, Komisji i Państwom Członkowskim wszelkich nowych informacji, które mogą pociągać za sobą zmianę informacji lub dokumentów określonych w art. 8 ust. 3, 10, 10a, 10b i 11 dyrektywy 2001/83/WE, w jej załączniku I lub w art. 9 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.
W szczególności posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zawiadamia Agencję, Komisję i Państwa Członkowskie o każdym zakazie lub ograniczeniu nałożonym przez właściwe władze w każdym państwie, w którym produkt leczniczy stosowany u ludzi został wprowadzony do obrotu, oraz o każdej nowej informacji, która może wpłynąć na ocenę korzyści i ryzyk danego produktu leczniczego stosowanego u ludzi.
W celu stałej oceny bilansu korzyść-ryzyko Agencja może w każdym czasie zwrócić się do posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu o przesłanie danych pokazujących, że bilans ryzyko-korzyść nadal pozostaje korzystny.
3.
Jeżeli posiadacz pozwolenia na produkt leczniczy przeznaczony do stosowania przez ludzi proponuje dokonanie zmiany informacji i dokumentów określonych w ust. 2, przedstawia odpowiedni wniosek Agencji.
4.
Komisja, po konsultacji z Agencją, przyjmuje właściwe przepisy w odniesieniu do zbadania zmian pozwoleń na dopuszczenie do obrotu w formie rozporządzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
Artykuł 17
Wnioskodawca lub posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu jest odpowiedzialny za rzetelność przedłożonych dokumentów i danych.
Artykuł 18
1.
W przypadku produktów leczniczych stosowanych u ludzi, produkowanych we Wspólnocie, władzami odpowiedzialnymi za nadzór są właściwe władze Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, które wydały pozwolenie na produkcję, określone w art. 40 dyrektywy 2001/83/WE w celu umożliwienia produkcji danego produktu leczniczego.
2.
W przypadku produktów leczniczych przywożonych z państw trzecich władzami odpowiedzialnymi za nadzór są właściwe władze Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, które przyznały importerowi pozwolenie, określone w art. 40 ust. 3 dyrektywy 2001/83/WE, chyba że zostały zawarte właściwe porozumienia przez Wspólnotę i kraj wywozu w celu zapewnienia, że te kontrole są przeprowadzane przez kraj wywozu, a producent stosuje normy właściwych zasad produkcji co najmniej odpowiadające tym, które ustanowiła Wspólnota.
Każde Państwo Członkowskie może zwrócić się o pomoc do innego Państwa Członkowskiego lub do Agencji.
Artykuł 19
1.
Władze odpowiedzialne za nadzór odpowiadają za sprawdzenie w imieniu Wspólnoty, czy posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego przez ludzi lub producent lub importer prowadzący działalność we Wspólnocie spełnia wymogi ustanowione w tytułach IV, IX i XI dyrektywy 2001/83/WE.
2.
Jeżeli, zgodnie z art. 122 dyrektywy 2001/83/WE, Komisja zostaje poinformowana o istotnej różnicy zdań między Państwami Członkowskimi na temat wiedzy o spełnianiu przez posiadacza pozwolenia na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego przez ludzi, producenta lub importera prowadzącego działalność we Wspólnocie wymagań, określonych w ust. 1, Komisja może, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych Państw Członkowskich, zwrócić się o dokonanie ponownej kontroli posiadacza pozwolenia na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego przez ludzi, producenta lub importera przez inspektora z instytucji nadzorującej; inspektorowi temu może towarzyszyć dwóch inspektorów z Państw Członkowskich niebędących stroną sporu lub dwóch ekspertów wskazanych przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi.
3.
Z zastrzeżeniem porozumień, które mogły zostać zawarte między Wspólnotą i państwami trzecimi, zgodnie z art. 18 ust. 2, Komisja może, po otrzymaniu umotywowanego wniosku Państwa Członkowskiego lub wspomnianego Komitetu, lub z własnej inicjatywy, domagać się od producenta mającego siedzibę w państwie trzecim poddania się kontroli.
Kontrola jest przeprowadzana przez inspektorów z Państw Członkowskich, którzy posiadają odpowiednie kwalifikacje; może im towarzyszyć sprawozdawca lub ekspert powołany przez wspomniany Komitet.
Sprawozdanie inspektorów jest udostępniane Komisji, Państwom Członkowskim oraz wspomnianemu Komitetowi.
Artykuł 20
1.
Jeżeli władze odpowiedzialne za nadzór lub właściwe władze każdego innego Państwa Członkowskiego uznają, iż producent lub importer prowadzący działalność na terytorium Wspólnoty nie spełnia obowiązków ustanowionych w tytule IV dyrektywy 2001/83/WE, informują o tym bezzwłocznie Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi i Komisję, przedstawiając szczegółowo swoją argumentację oraz proponując niezbędne środki do podjęcia.
Podobne zasady obowiązują w wypadku gdy Państwo Członkowskie lub Komisja uznaje, iż jeden ze środków przewidzianych w tytułach IX oraz X dyrektywy 2001/83/WE powinien być zastosowany wobec danego produktu leczniczego lub też jeżeli wspomniany Komitet wyda opinię o analogicznej treści zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia.
2.
Komisja zwraca się o opinię Agencji w terminie, który ustala w świetle pilności sprawy w celu zbadania dalszych przyczyn.
Na ile to możliwe, posiadacza pozwolenia na wprowadzenie produktu leczniczego stosowanego przez ludzi zachęca się do przedstawienia wyjaśnień ustnych lub pisemnych.
3.
Na podstawie opinii Agencji Komisja przyjmuje niezbędne środki tymczasowe, które stosuje się niezwłocznie.
Decyzję ostateczną przyjmuje się w ciągu sześciu miesięcy, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 87 ust. 3.
4.
W przypadku gdy niezbędne jest podjęcie pilnych działań w celu ochrony zdrowia ludzi lub ochrony środowiska naturalnego, Państwo Członkowskie, z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji, może zawiesić stosowanie na swoim terytorium produktu leczniczego, który stanowił przedmiot pozwolenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Jeżeli Państwo Członkowskie czyni to z własnej inicjatywy, powiadamia Komisję i Agencję o przyczynach podjęcia takich działań najpóźniej w następnym dniu roboczym po zawieszeniu.
Agencja niezwłocznie informuje inne Państwa Członkowskie.
Komisja niezwłocznie wszczyna procedury przewidziane w ust. 2 i 3.
5.
W takim przypadku Państwo Członkowskie zapewnia, że pracownicy służby zdrowia są szybko informowani o jego działaniu i jego przyczynach.
Sieci ustanowione przez stowarzyszenia zawodowe mogą być wykorzystywane w tym celu.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i Agencję o działaniach podjętych w tym celu.
6.
Środki zawieszające określone w ust. 4 mogą być utrzymane do czasu podjęcia rozstrzygającej decyzji zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 3.
7.
Agencja na wniosek informuje każdą zainteresowaną osobę o ostatecznej decyzji i udostępnia tę decyzję ogółowi społeczeństwa niezwłocznie po jej podjęciu.
Rozdział 3
Nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii
Artykuł 21
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się art. 106 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE.
Artykuł 22
Agencja, działając w ścisłej współpracy z krajowymi systemami nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii ustanowionymi zgodnie z art. 102 dyrektywy 2001/83/WE, otrzymuje wszystkie stosowne informacje dotyczące przypuszczalnych skutków ubocznych produktów leczniczych stosowanych przez ludzi, które stanowiły przedmiot pozwolenia wydanego przez Wspólnotę, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Gdzie sytuacja tego wymaga, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi, zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia, opracowuje opinie o niezbędnych środkach.
Te opinie są udostępniane publicznie.
Środki określone w pierwszym akapicie mogą zawierać zmiany w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu dokonane zgodnie z art. 10.
Są one przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 3.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i właściwe organy Państw Członkowskich zapewniają, że o wszelkich istotnych informacjach dotyczących prawdopodobnych skutków ubocznych produktów leczniczych dopuszczonych na podstawie niniejszego rozporządzenia powiadamiana jest Agencja zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Pacjentów zachęca się do informowania pracowników służby zdrowia o wszelkich skutkach ubocznych.
Artykuł 23
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka przyznanego zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia ma trwale i ciągle do dyspozycji właściwie wykwalifikowaną osobę odpowiedzialną za nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii.
Ta wykwalifikowana osoba zamieszkuje na stałe we Wspólnocie i jest odpowiedzialna za następujące sprawy:
a) utworzenie i zarządzanie systemem, który zapewnia, iż informacje dotyczące prawdopodobnych efektów ubocznych, o których są informowani pracownicy przedsiębiorstwa oraz przedstawiciele medyczni, są zbierane, badane i opracowywane w sposób umożliwiający ich dostępność w jednym miejscu dla całej Wspólnoty;
b) przygotowanie sprawozdań, określonych w art. 24 ust. 3, dla właściwych władz Państw Członkowskich i dla Agencji zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia;
c) zapewnienie, by na wniosek właściwych władz o zapewnienie dodatkowych informacji niezbędnych dla oceny ryzyka i korzyści produktu leczniczego odpowiadać w sposób pełny i szybki, w tym także w zakresie wielkości sprzedaży lub ilości wystawionych recept w odniesieniu do danego produktu leczniczego;
d) dostarczanie właściwym organom wszelkich innych informacji odnoszących się do oceny ryzyka i korzyści produktu leczniczego, szczególnie informacji dotyczących badań bezpieczeństwa po wydaniu pozwolenia.
Artykuł 24
1.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka zapewnia, że wszelkie prawdopodobne poważne skutki uboczne produktu leczniczego dopuszczone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem we Wspólnocie, o których jest informowany przez pracownika służby zdrowia, są rejestrowane i sprawozdawane szybko Państwom Członkowskim, na terytorium których dany przypadek miał miejsce, oraz nie później niż 15 dni po otrzymaniu informacji.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu rejestruje wszelkie inne prawdopodobne poważne skutki uboczne we Wspólnocie, zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 26, o których powinien wiedzieć, oraz szybko notyfikuje właściwym Państwom Członkowskim, na terytorium których dany przypadek miał miejsce, oraz Agencji, i nie później niż 15 dni po otrzymaniu informacji.
2.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka zapewnia, że wszelkie prawdopodobne poważne niespodziewane skutki uboczne oraz prawdopodobne przekazanie przez produkt leczniczy czynnika zakaźnego na terytorium państwa trzeciego jest sprawozdawane szybko Państwom Członkowskim i Agencji, oraz nie później niż 15 dni po otrzymaniu informacji.
Przepisy sprawozdawania o prawdopodobieństwie wystąpienia poważnych niespodziewanych skutków ubocznych o mniejszej ważności, zarówno we Wspólnocie, jak i w państwie trzecim są przyjmowane zgodnie z art. 87 ust. 2.
Z wyjątkiem szczególnych okoliczności, takie skutki powinny być przekazywane elektronicznie w formie sprawozdania i zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 26.
3.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez człowieka zachowuje szczegółowe dane o wszelkich prawdopodobnych skutkach ubocznych z lub spoza Wspólnoty, które zgłosili mu pracownicy służby zdrowia.
O ile inne wymagania nie są ustanowione jako warunek przyznania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu przez Wspólnotę, te dane są przedkładane, w formie periodycznych uaktualnianych sprawozdań o bezpieczeństwie, Agencji i Państwom Członkowskim niezwłocznie na wniosek lub przynajmniej co sześć miesięcy po przyznaniu pozwolenia na wprowadzenie do obrotu.
Periodyczne uaktualnione sprawozdania o bezpieczeństwie składane są również niezwłocznie na wniosek lub co sześć miesięcy podczas pierwszych dwóch lat po pierwszym wprowadzeniu na rynek wspólnotowy i raz do roku w następnych dwóch latach.
Potem sprawozdania są składane w odstępach trzyletnich lub niezwłocznie na wniosek.
Tym sprawozdaniom towarzyszy naukowa ocena, szczególnie w odniesieniu do bilansu ryzyko-korzyść produktu leczniczego.
4.
Komisja może ustanowić przepisy w celu zmiany ust. 3 w związku z doświadczeniem uzyskanym w trakcie działań.
Komisja przyjmuje wszelkie takie przepisy zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
5.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu nie może poinformować odnośnie do uwag dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii ogółu społeczeństwa w związku ze swoim dopuszczonym produktem leczniczym bez uprzedniej lub jednoczesnej notyfikacji Agencji.
W każdym przypadku posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zapewnia, że takie informacje są przedstawiane obiektywnie i niemyląco.
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, który nie spełnia tych obowiązków podlega skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom.
Artykuł 25
Każde Państwo Członkowskie zapewnia, że wszystkie prawdopodobne poważne skutki uboczne pojawiające się na ich terytorium w odniesieniu do produktu leczniczego przeznaczonego do stosowania przez ludzi dopuszczone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, które zostały im przedstawione, są zarejestrowane i sprawozdawane szybko Agencji oraz posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i nie później niż w ciągu 15 dni po otrzymaniu informacji.
Agencja przesyła informacje do krajowego systemu nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii ustanowionym zgodnie z art. 102 dyrektywy 2001/83/WE.
Artykuł 26
Komisja w porozumieniu z Agencją, Państwami Członkowskimi oraz zainteresowanymi stronami opracowuje wytyczne dotyczące zbierania, weryfikacji oraz prezentacji w sprawozdaniach o efektach ubocznych.
Te wytyczne zawierają, w szczególności na korzyść pracowników służby zdrowia, zalecenia dotyczące przekazywania informacji dotyczących skutków ubocznych.
Zgodnie z tą wytyczną, posiadacze pozwoleń na dopuszczenie do obrotu używają terminologii medycznej przyjętej na szczeblu międzynarodowym w celu przekazywania sprawozdań o skutkach ubocznych.
Agencja w porozumieniu z Państwami Członkowskimi oraz Komisją tworzy sieć informatyczną w celu szybkiej transmisji informacji między właściwymi władzami Wspólnoty na wypadek stanu pogotowia wywołanego wadą produkcyjną lub poważnymi efektami ubocznymi, a także innymi informacjami z zakresu nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii dotyczącymi produktów leczniczych dopuszczonych zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/83/WE.
Takie dane są udostępniane publicznie, jeżeli jest to właściwe, po dokonaniu oceny.
W trakcie pięcioletniego okresu po pierwszym wprowadzaniu do obrotu we Wspólnocie, Agencja może wnioskować, żeby posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zarządził zebranie szczególnych danych dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii od docelowej grupy pacjentów.
Agencja przedstawia przyczyny swojego wniosku.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zbiera i ocenia zebrane dane i przedkłada Agencji do oceny.
Artykuł 27
Agencja współpracuje ze Światową Organizacją Zdrowia w sprawach dotyczących międzynarodowego nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii i podejmuje niezbędne środki w celu bezzwłocznego przekazywania Światowej Organizacji Zdrowia właściwych i wystarczających informacji dotyczących działań podjętych we Wspólnocie, które mogą wpłynąć na ochronę zdrowia publicznego w państwach trzecich, przesyłając kopię Komisji oraz Państwom Członkowskim.
Artykuł 28
Agencja i właściwe organy Państw Członkowskich współpracują w celu stałego rozwoju systemów nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii zdolnych do osiągnięcia wysokiego standardu ochrony zdrowia publicznego w odniesieniu do produktów leczniczych, bez względu na drogi wydania pozwolenia, włącznie z użyciem podejścia współpracy, w celu zmaksymalizowania wykorzystania środków dostępnych we Wspólnocie.
Artykuł 29
Wszelkie zmiany, jakie mogą być niezbędne dla aktualizacji przepisów niniejszego rozdziału z uwagi na postęp naukowy i techniczny mogą być dokonane zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
TYTUŁ III
WYDAWANIE POZWOLEŃ I NADZÓR NAD WETERYNARYJNYMI PRODUKTAMI LECZNICZYMI
Rozdział 1
Składanie i analiza wniosków – Pozwolenia
Artykuł 30
1.
Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych.
Komitet jest częścią Agencji.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 56 oraz bez uszczerbku dla innych zadań, które może przyznać w tym zakresie prawo wspólnotowe, w szczególności na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 [17], Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych jest odpowiedzialny za opracowanie opinii Agencji w każdej sprawie dotyczącej dopuszczalności akt złożonych zgodnie ze scentralizowaną procedurą, przyznaniem, zmianą, zawieszeniem lub cofnięciem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z przepisami niniejszego tytułu oraz nadzorem nad bezpieczeństwem farmakoterapii.
3.
Na wniosek Dyrektora zarządzającego Agencji lub przedstawiciela Komisji Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych opracowuje także opinię na temat wszelkich spraw naukowych dotyczących oceny weterynaryjnych produktów leczniczych.
Komitet uwzględnia wszelkie wnioski Państw Członkowskich o opinie.
Komitet formułuje także opinię w każdym przypadku gdy nie ma porozumienia w odniesieniu do oceny weterynaryjnych produktów leczniczych w drodze procedury wzajemnego uznawania.
Opinia Komitetu jest udostępniona publicznie.
Artykuł 31
1.
Każdy wniosek o pozwolenie na dopuszczenie weterynaryjnego produktu leczniczego zawiera szczególnie i w całości informacje i dokumenty określone w art. 12 ust. 3, 13, 13a, 13b i 14 i załączniku I dyrektywy 2001/82/WE.
Te informacje oraz dokumenty uwzględniają unikalność, charakter wspólnotowy wnioskowanego pozwolenia oraz, inaczej niż w wyjątkowych sprawach odnoszących się do stosowania prawa do znaków towarowych, powinny wykorzystywać jednolitą nazwę w odniesieniu do produktów leczniczych.
Do wniosku należy także dołączyć opłatę dla Agencji za rozpatrzenie wniosku.
2.
W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych zawierających lub złożonych z organizmów genetycznie zmodyfikowanych w rozumieniu art. 2 dyrektywy 2001/18/WE do wniosku należy dołączyć również następujące informacje:
a) kopia pisemnej zgody właściwych organów na świadome uwalnianie do środowiska naturalnego organizmów genetycznie zmodyfikowanych do celów badań i rozwoju, przewidzianych w części B dyrektywy 2001/18/WE lub w części B dyrektywy Rady 90/220/EWG;
b) pełne dossier techniczne dostarczające informacji wymaganych przez załączniki III i IV dyrektywy 2001/18/WE;
c) ocena ryzyka dla środowiska naturalnego zgodnie z zasadami wymienionymi w załączniku II dyrektywy 2001/18/WE; oraz
d) wyniki jakichkolwiek dochodzeń przeprowadzanych do celów badań lub rozwoju.
Artykuł 13 do 24 dyrektywy 2001/18/EWG nie stosuje się do weterynaryjnych produktów leczniczych zawierających lub złożonych z organizmów genetycznie zmodyfikowanych.
3.
Agencja zapewnia, że opinia Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych jest wydana w terminie 210 dni od daty otrzymania ważnego wniosku.
W przypadku weterynaryjnego produktów leczniczych zawierających lub składających się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych opinia wspomnianego Komitetu respektuje wymagania bezpieczeństwa środowiska naturalnego przewidziane w dyrektywie 2001/18/WE.
Podczas procesu oceny wniosków o pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnych produktów leczniczych zawierających lub składających się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych, sprawozdawca przeprowadza niezbędne konsultacje z organami, które ustanowiła Wspólnota lub Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE.
4.
Komisja ustala w porozumieniu z Agencją, Państwami Członkowskimi i zainteresowanymi stronami szczegółową instrukcję dotyczącą form opracowania wniosków o wydanie pozwolenia.
Artykuł 32
1.
W celu przygotowania swojej opinii Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych:
a) sprawdza, czy informacje i dokumenty przedłożone zgodnie z art. 31 odpowiadają wymaganiom dyrektywy 2001/83/WE oraz bada, czy spełnione są wszystkie warunki wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu;
b) może zwrócić się o wykonanie przez Urzędowe Laboratorium Kontroli Leków lub laboratorium wyznaczone przez Państwo Członkowskie w tym celu testów produktu leczniczego, podstawowych surowców użytych do jego produkcji oraz, w pewnych przypadkach, produktów przejściowych lub innych składników w celu sprawdzenia, czy metody kontroli stosowane przez producenta i opisane w dokumentacji wniosku są wystarczające;
c) może zwrócić się do laboratorium odniesienia Wspólnoty, Urzędowego Laboratorium Kontroli Leków lub laboratorium wyznaczonego przez Państwo Członkowskie w tym celu do sprawdzenia, używając próbek dostarczonych przez wnioskodawcę, że metoda wykrywania analitycznego zaproponowana przez wnioskodawcę do celów art. 12 ust. 3 lit. j) tiret drugie, dyrektywy 2001/82/WE jest zadowalająca i odpowiednia do celów wykazania obecności poziomów pozostałości, szczególnie tych powyżej maksymalnego dopuszczalnego poziomu pozostałości zatwierdzonego przez Wspólnotę zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 2377/90;
d) może zwrócić się do wnioskodawcy o uzupełnienie w wyznaczonym terminie informacji załączonych do wniosku.
W przypadku wykorzystania tej możliwości przez Komitet, termin wyznaczony w art. 31 ust. 3 akapit pierwszy zostaje zawieszony do czasu dostarczenia wymaganych informacji.
Termin ten ulega także zawieszeniu w czasie przyznanym wnioskodawcy na przygotowanie wyjaśnień ustnych lub pisemnych.
2.
W takich przypadkach, kiedy metody analityczne nie podlegają sprawdzaniu przez jedno z wyżej wymienionych laboratoriów zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2377/90, sprawdzenia przeprowadzane są w ramach niniejszego artykułu.
Artykuł 33
1.
Na pisemny wniosek Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych Państwo Członkowskie przekazuje informacje poświadczające, że producent danego weterynaryjnego produktu leczniczego lub importer z państwa trzeciego jest w stanie wytwarzać ten produkt oraz/lub dokonywać niezbędnej kontroli, zgodnie z informacjami i dokumentami przedłożonymi na podstawie art. 31.
2.
Jeżeli Komitet uzna to za niezbędne w celu pełnego rozpatrzenia wniosku, może zażądać od wnioskodawcy zgody na przeprowadzenie specjalnej kontroli miejsca wytwarzania danego weterynaryjnego produktu leczniczego.
Takie kontrole mogą być przeprowadzane bez zapowiedzi.
Kontrolę przeprowadza się w trakcie okresu ustanowionego w pierwszym akapicie art. 31 ust. 3 przez inspektorów z Państwa Członkowskiego posiadających właściwe kwalifikacje; może im towarzyszyć sprawozdawca lub ekspert powołany przez wspomniany Komitet.
Artykuł 34
1.
Agencja niezwłocznie informuje wnioskodawcę, jeżeli opinia Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych jest następująca:
a) wniosek nie spełnia kryteriów wydania pozwolenia wyznaczonych przez niniejsze rozporządzenie;
b) streszczenie charakterystyki produktu zaproponowanego przez wnioskodawcę powinno być zmienione;
c) etykieta lub instrukcja produktu nie jest zgodna z tytułem V dyrektywy 2001/83/WE;
d) pozwolenie powinno być przyznane zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 39 ust. 7.
2.
W ciągu 15 dni po otrzymaniu opinii określonej w ust. 1 wnioskodawca może wysłać do Agencji pisemną wiadomość, że chciałby wnioskować o ponowne przeanalizowanie opinii.
W tym przypadku wnioskodawca przesyła do Agencji szczegółowe uzasadnienie swojego wniosku, w ciągu 60 dni od otrzymania opinii.
W ciągu 60 dni po otrzymaniu podstaw wniosku wspomniany Komitet ponownie analizuje opinię zgodnie z warunkami ustanowionymi w czwartym akapicie art. 62 ust. 1.
Uzasadnienie uzyskanych wniosków będzie załączone do opinii końcowej.
3.
W ciągu piętnastu dni od momentu jej przyjęcia Agencja przesyła Komisji, Państwom Członkowskim i wnioskodawcy końcową opinię wspomnianego Komitetu wraz ze sprawozdaniem opisującym ocenę weterynaryjnego produktu leczniczego przez Komitet i przedstawiające powody wydania określonej opinii.
4.
W przypadku pozytywnej opinii w sprawie wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu danego weterynaryjnego produktu leczniczego, do opinii załączane są następujące dokumenty:
a) projekt skróconej charakterystyki produktu, określony w art. 14 dyrektywy 2001/82/WE; ten projekt odzwierciedla różnice w warunkach weterynaryjnych między Państwami Członkowskimi;
b) w wypadku weterynaryjnego produktu leczniczego, który ma być podawany zwierzętom produkującym żywność, informacja o maksymalnym poziomie pozostałości, który może być dopuszczony przez Wspólnotę zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90;
c) szczegółowe przedstawienie wszystkich warunków lub ograniczeń, które winny być nałożone na udostępnianie lub stosowanie danego weterynaryjnego produktu leczniczego, w tym także warunków przekazywania leku użytkownikom, zgodnie z kryteriami przewidzianymi w dyrektywie 2001/82/EWG;
d) szczegóły zalecanych warunków lub ograniczeń w odniesieniu do bezpiecznego i skutecznego używania produktów leczniczych;
e) projekt tekstu etykiety oraz instrukcji, zaproponowany przez wnioskodawcę, przedstawiony zgodnie z tytułem V dyrektywy 2001/82/WE ;
f) sprawozdanie oceniające.
Artykuł 35
1.
W ciągu 15 dni po otrzymaniu opinii określonej w art. 30 ust. 2 Komisja przygotowuje projekt decyzji, która ma być podjęta w odniesieniu do wniosku.
Jeżeli projekt decyzji przewiduje przyznanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, zawiera lub odnosi się do dokumentów wymienionych w art. 34 ust. 4 lit. a)–e).
W przypadku gdy, wyjątkowo, projekt decyzji nie jest zgodny z opinią Agencji, Komisja załącza również szczegółowe wyjaśnienie powodów różnic.
Projekt decyzji zostaje przekazany Państwom Członkowskim i wnioskodawcy.
2.
Komisja podejmuje ostateczną decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 3 i w ciągu 15 dni po jej zakończeniu.
3.
Stały Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych określony w art. 87 ust. 1 dostosowuje swój regulamin tak, aby uwzględnić zadania ciążące na nim na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Dostosowania powinny przewidywać, że:
a) opinia wspomnianego Stałego Komitetu ma być wydana na piśmie;
b) Państwa Członkowskie mają 22 dni na przesłanie ich uwag na piśmie w sprawie projektu decyzji do Komisji. Jednakże jeżeli decyzja ma być podjęta pilnie, termin krótszy może być ustanowiony przez przewodniczącego zgodnie z danym stopniem pilności.
Ten termin, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, nie jest krótszy niż 5 dni;
c) Państwa Członkowskie mogą wnioskować na piśmie, żeby projekt decyzji określony w ust. 1 był dyskutowany na posiedzeniu plenarnym wspomnianego Stałego Komitetu, określając swoje powody w szczegółach.
4.
W przypadku gdy, w opinii Komisji, uwagi Państwa Członkowskiego na piśmie wnoszą nowe kwestie o charakterze naukowym lub technicznym, które nie były wykazane w opinii Agencji, przewodniczący zawiesza procedurę i przekazuje wniosek z powrotem do Agencji do dalszego rozpatrzenia.
5.
Przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie ust. 4 przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
6.
Agencja rozpowszechnia dokumenty określone w art. 34 ust. 4 lit. a)–e).
Artykuł 36
Jeżeli wnioskodawca wycofuje wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, złożony do Agencji przed wydaniem opinii o wniosku, wnioskodawca powiadamia Agencję o swoich przyczynach takiego wycofania.
Agencja czyni tę informację publicznie dostępną i publikuje sprawozdanie oceniające, jeżeli jest to możliwe, po usunięciu wszelkich informacji o charakterze tajemnicy handlowej.
Artykuł 37
1.
Pozwolenia na dopuszczenie do obrotu odmawia się, jeżeli po sprawdzeniu informacji i dokumentów złożonych zgodnie z art. 31 okazuje się, że:
a) wnioskodawca niewłaściwie lub niedostatecznie dowiódł jakości, bezpieczeństwa lub skuteczności weterynaryjnego produktu leczniczego;
b) w przypadku zootechnicznych weterynaryjnych produktów leczniczych i podwyższania wydajności, jeżeli bezpieczeństwo i dobrostan zwierząt oraz/lub bezpieczeństwo konsumentów nie zostało dostatecznie wzięte pod uwagę;
c) okres wstrzymania podawania produktu leczniczego zalecany przez wnioskodawcę nie jest wystarczająco długi dla zapewnienia, iż środki spożywcze otrzymane z leczonych zwierząt nie zawierają pozostałości, które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia konsumenta, lub nie jest udokumentowany w sposób wystarczający;
d) weterynaryjny produkt leczniczy jest przeznaczony do używania zakazanego na mocy przepisów wspólnotowych.
Odmawia się również wydania pozwolenia w wypadku gdy informacje i dokumenty dostarczone przez wnioskodawcę zgodnie z art. 31 nie są poprawne lub gdy etykieta lub instrukcja zaproponowana przez wnioskodawcę nie jest zgodna z dyrektywą 2001/82/WE.
2.
Odmowa wydania przez Wspólnotę pozwolenia na wprowadzenie do obrotu stanowi zakaz wprowadzenia danego weterynaryjnego produktu leczniczego do obrotu w całej Wspólnocie.
3.
Informacja o odmowach i przyczyny odmów udostępnia się publicznie.
Artykuł 38
1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 71 dyrektywy 2001/82/WE, pozwolenie na wprowadzenie do obrotu wydane zgodnie z procedurą określoną przez niniejsze rozporządzenie jest ważne w całej Wspólnocie.
Nadaje ono w każdym Państwie Członkowskim te same prawa i nakłada te same obowiązki, co pozwolenie na wprowadzenie do obrotu wydane przez to Państwo Członkowskie zgodnie z art. 5 dyrektywy 2001/82/WE.
Produkty lecznicze, które uzyskały takie pozwolenie są wpisywane do Wspólnotowego rejestru produktów leczniczych i otrzymują numery, które muszą być umieszczane na opakowaniu.
2.
Notyfikacja pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, cytując w szczególności datę wydania pozwolenia oraz numer wpisu do rejestru w Rejestrze wspólnotowym, każdą nazwę powszechnie stosowaną (INN) substancji aktywnej w produkcie leczniczym, jej formę farmaceutyczną i każdą Anatomiczno-Terapeutyczną Weterynaryjną Klasyfikację Chemiczną (ATC Kod Weterynaryjny).
3.
Agencja niezwłocznie publikuje sprawozdanie oceniające w sprawie weterynaryjnego produktu leczniczego, przygotowanego przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych i przyczyny wydania swojej opinii w celu przyznania pozwolenia, po usunięciu wszelkich informacji o charakterze tajemnicy handlowej.
Europejskie Publiczne Sprawozdanie Oceniające (EPAR) zawiera pisemne streszczenie, które jest zrozumiałe dla ogółu społeczeństwa.
Streszczenie zawiera w szczególności sekcję odnoszącą się do warunków użycia produktu leczniczego.
4.
Po przyznaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu posiadacz pozwolenia informuje Agencję o datach rzeczywistego obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego w Państwach Członkowskich, biorąc pod uwagę różne dozwolone prezentacje.
Posiadacz notyfikuje Agencji, jeżeli produkt przestaje być wprowadzany do obrotu, zarówno tymczasowo, jaki i permanentnie.
Taka notyfikacja, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, jest dokonywana nie mniej niż 2 miesiące przed zaprzestaniem wprowadzania produktu do obrotu.
Na wniosek Agencji, szczególnie w kontekście nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii, posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu dostarcza Agencji wszelkich danych odnoszące się do wielkości sprzedaży produktu leczniczego na poziomie wspólnotowym, w podziale według Państw Członkowskich, i wszelkie dane znajdujące się u posiadacza odnoszące się do ilości recept.
Artykuł 39
1.
Bez uszczerbku dla ust. 4 i 5 pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest ważne przez pięć lat.
2.
Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu może być odnowione po pięciu latach na podstawie ponownej oceny bilansu ryzyko-korzyść przez Agencję.
W związku z tym posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu dostarcza Agencji skonsolidowany wykaz wszystkich dokumentów przedłożonych w związku z jakością, bezpieczeństwem i skutecznością, włącznie z wszelkimi odmianami wprowadzonymi od momentu przyznania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, przynajmniej sześć miesięcy przed utratą ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z ust. 1.
Agencja może zwrócić się do wnioskodawcy o przedłożenie wymienionych dokumentów w każdym czasie.
3.
Raz odnowione pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest ważne na czas nieograniczony, chyba że Komisja, na uzasadnionych podstawach odnoszących się do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii, podejmuje decyzję o procedurze obejmującej jedno dodatkowe pięcioletnie odnowienie, zgodnie z ust. 2.
4.
Każde pozwolenie, któremu nie towarzyszy rzeczywiste wprowadzenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego na rynek wspólnotowy w ciągu trzech lat po wydaniu pozwolenia, traci ważność.
5.
Jeżeli dopuszczony produkt leczniczy wcześniej wprowadzony do obrotu nie jest obecny na rynku przez trzy kolejne lata, pozwolenie traci ważność.
6.
W wyjątkowych okolicznościach i ze względu na zdrowie publiczne Komisja może przyznać odstępstwa od ust. 4 i 5.
Takie odstępstwa muszą być należycie uzasadnione.
7.
W wyjątkowych okolicznościach i po konsultacji z wnioskodawcą pozwolenie może być przyznane na podstawie wymagań w odniesieniu do wnioskodawcy w celu wprowadzenia szczególnych procedur, w szczególności dotyczących bezpieczeństwa produktów leczniczych, notyfikacji właściwym organom każdego przypadku dotyczących ich użycia i podjęcia działania.
To pozwolenie może być przyznane wyłącznie z obiektywnych sprawdzalnych przyczyn.
Kontynuowanie pozwolenia jest powiązane z roczną ponowną oceną tych warunków.
8.
Jeżeli wniosek jest złożony o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w odniesieniu do weterynaryjnych produktów leczniczych, które mają duże znaczenie z punktu widzenia zdrowia publicznego i innowacji terapeutycznych, wnioskodawca może wnioskować o procedurę przyspieszonej oceny.
Wniosek jest właściwie umotywowany.
Jeżeli Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi przyjmuje wniosek, termin ustanowiony w art. 31 ust. 3 akapit pierwszy jest ograniczony do 150 dni.
9.
Przyjmując własną opinię Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi zawiera propozycję dotyczącą kryteriów przepisywania lub stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych.
10.
Weterynaryjne produkty lecznicze, które zostały dopuszczone zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia korzystają z ochrony w art. 13 i 13a dyrektywy 2001/82/WE.
Artykuł 40
Przyznanie pozwolenia nie wpływa na odpowiedzialność cywilną lub karną producenta lub posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie ze stosowanym prawem krajowym w Państwach Członkowskich.
Rozdział 2
Nadzór i kary
Artykuł 41
1.
Po udzieleniu pozwolenia wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w zakresie metod produkcji i kontroli przewidzianych w art. 12 ust. 3 lit. d) i i) dyrektywy 2001/82/WE, uwzględnia postęp techniczny i naukowy oraz wprowadza wszelkie zmiany, które wydają się konieczne, by produkt leczniczy był produkowany i kontrolowany według powszechnie akceptowanych metod naukowych.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi składa wniosek o zatwierdzenie takich zmian zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.
Właściwe władze Państw Członkowskich lub Agencja mogą zwrócić się do posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu o dostarczenie substancji w odpowiedniej ilości w celu przeprowadzenia badań w celu wykrycia obecności pozostałości danych weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.
3.
Na wniosek właściwych władz Państwa Członkowskiego lub Agencji posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zapewnia techniczną wiedzę fachową w celu ułatwienia wprowadzenia w życie analitycznych metod wykrywania pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych przez laboratorium odniesienia Wspólnoty lub, gdzie jest to właściwe, krajowe laboratoria odniesienia wyznaczone zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach zwierzęcych [18].
4. Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu niezwłocznie dostarcza Agencji, Komisji i Państwom Członkowskim wszelkich nowych informacji, które mogłyby pociągać za sobą zmiany informacji lub dokumentów określonych w art. 12 ust. 3, 13, 13a, 13b i 14 dyrektywy 2001/82/WE, w jej załączniku I lub w art. 34 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w szczególności zawiadamia Agencję, Komisję i Państwa Członkowskie o każdym zakazie lub ograniczeniu nałożonym przez właściwe władze w każdym państwie, w którym weterynaryjny produkt leczniczy został wprowadzony do obrotu oraz o każdej nowej informacji, która może wpłynąć na ocenę korzyści i ryzyk w odniesieniu do danego weterynaryjnego produktu leczniczego.
W celu stałej oceny bilansu korzyść-ryzyko Agencja może w każdym czasie zwrócić się do posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu o przesłanie danych pokazujących, że bilans ryzyko-korzyść nadal pozostaje korzystny.
5.
Jeżeli posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego proponuje dokonanie zmiany informacji i dokumentów określonych w ust. 4, przedstawia odpowiedni wniosek Agencji.
6.
Komisja, po konsultacji z Agencją, przyjmuje właściwe przepisy w odniesieniu do zbadania zmian pozwoleń na dopuszczenie do obrotu w formie rozporządzenia, zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
Artykuł 42
Wnioskodawca lub posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu jest odpowiedzialny za rzetelność przedłożonych dokumentów i danych.
Artykuł 43
1.
W przypadku produktów leczniczych produkowanych na terenie Wspólnoty władzami odpowiedzialnymi za nadzór są właściwe władze Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, które wydały pozwolenie na produkcję, określone w art. 44 ust. 1 dyrektywy 2001/82/EWG w celu umożliwienia produkcji danego produktu leczniczego.
2.
W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przywożonych z państw trzecich władzami odpowiedzialnymi za nadzór są właściwe władze Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, które przyznały importerowi pozwolenie, określone w art. 44 ust. 3 dyrektywy 2001/82/EWG, chyba że zostały zawarte właściwe porozumienia przez Wspólnotę i kraj wywozu w celu zapewnienia, że te kontrole są przeprowadzane przez kraj wywozu, a producent stosuje normy właściwych zasad produkcji co najmniej odpowiadające tym, które ustanowiła Wspólnota.
Każde Państwo Członkowskie może zwrócić się o pomoc do innego Państwa Członkowskiego lub do Agencji.
Artykuł 44
1.
Władze odpowiedzialne za nadzór odpowiadają za sprawdzenie w imieniu Wspólnoty, czy posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego lub producent lub importer prowadzący działalność we Wspólnocie spełniają wymogi ustanowione w tytułach IV, VII i VIII dyrektywy 2001/82/WE.
2.
Jeżeli zgodnie z art. 90 dyrektywy 2001/82/WE Komisja zostaje poinformowana o istotnej różnicy zdań między Państwami Członkowskimi na temat wiedzy o spełnianiu przez posiadacza pozwolenia na wprowadzenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego, producenta lub importera prowadzącego działalność we Wspólnocie wymagań, określonych w ust. 1, Komisja może, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych Państw Członkowskich, zwrócić się o dokonanie ponownej kontroli posiadacza pozwolenia na wprowadzenie do obrotu, producenta lub importera przez inspektora z instytucji nadzorującej; inspektorowi temu może towarzyszyć dwóch inspektorów z Państw Członkowskich niebędących stroną sporu lub dwóch ekspertów wskazanych przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych.
3.
Z zastrzeżeniem porozumień, które mogły zostać zawarte między Wspólnotą i państwami trzecimi, zgodnie z art. 43 ust. 2, Komisja może, po otrzymaniu umotywowanego wniosku Państwa Członkowskiego lub wspomnianego Komitetu, lub z własnej inicjatywy, domagać się od producenta mającego siedzibę w państwie trzecim poddania się kontroli.
Kontrola jest przeprowadzana przez inspektorów z Państw Członkowskich, którzy posiadają odpowiednie kwalifikacje; może im towarzyszyć sprawozdawca lub ekspert powołany przez wspomniany Komitet.
Sprawozdanie inspektorów jest udostępniane Komisji, Państwom Członkowskim oraz wspomnianemu Komitetowi.
Artykuł 45
1.
Jeżeli władze odpowiedzialne za nadzór lub właściwe władze każdego innego Państwa Członkowskiego uznają, iż producent lub importer prowadzący działalność na terytorium Wspólnoty nie spełnia obowiązków ustanowionych w tytule VII dyrektywy 2001/82/WE, informują o tym bezzwłocznie Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych i Komisję, przedstawiając szczegółowo swoją argumentację oraz proponując niezbędne środki do podjęcia.
Podobne zasady obowiązują w wypadku gdy Państwo Członkowskie lub Komisja uznaje, iż jeden ze środków przewidzianych w tytule VIII dyrektywy 2001/82/WE powinien być zastosowany wobec danego weterynaryjnego produktu leczniczego lub też jeżeli wspomniany Komitet wyda opinię o analogicznej treści zgodnie z art. 30 niniejszego rozporządzenia.
2.
Komisja zwraca się o opinię Agencji w terminie, który ustala w świetle pilności sprawy w celu zbadania dalszych przyczyn.
Na ile to możliwe posiadacza pozwolenia na wprowadzenie produktu leczniczego zachęca się do przedstawienia wyjaśnień ustnych lub pisemnych.
3.
Na podstawie opinii Agencji Komisja przyjmuje niezbędne środki tymczasowe, które stosuje się niezwłocznie.
Decyzję ostateczną przyjmuje się w ciągu sześciu miesięcy, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 87 ust. 3.
4.
W przypadku gdy niezbędne jest podjęcie pilnych działań w celu ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska naturalnego, Państwo Członkowskie, z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji, może zawiesić stosowanie na swoim terytorium produktu leczniczego, który stanowił przedmiot pozwolenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Jeżeli Państwo Członkowskie czyni to z własnej inicjatywy, powiadamia Komisję i Agencję o przyczynach podjęcia takich działań najpóźniej w następnym dniu roboczym po zawieszeniu.
Agencja informuje inne Państwa Członkowskie niezwłocznie.
Komisja niezwłocznie wszczyna procedury przewidziane w ust. 2 i 3.
5.
W takim przypadku Państwo Członkowskie zapewnia, że pracownicy służby zdrowia są szybko informowani o jego działaniu i jego przyczynach.
Sieci ustanowione przez stowarzyszenia zawodowe mogą być wykorzystywane w tym celu.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i Agencję o działaniach podjętych w tym celu.
6.
Środki zawieszające określone w ust. 4 mogą być utrzymane do czasu podjęcia rozstrzygającej decyzji zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 3.
7.
Agencja, na wniosek, informuje każdą zainteresowaną osobę o ostatecznej decyzji i udostępnia tę decyzję ogółowi społeczeństwa niezwłocznie po jej podjęciu.
Rozdział 3
Nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii
Artykuł 46
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się art. 77 ust. 2 dyrektywy 2001/82/EWG.
Artykuł 47
Agencja, działając w ścisłej współpracy z krajowymi systemami nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii ustanowionymi zgodnie z art. 73 dyrektywy 2001/82/WE otrzymuje wszystkie stosowne informacje dotyczące przypuszczalnych skutków ubocznych weterynaryjnych produktów leczniczych, które zostały dopuszczone przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Gdzie sytuacja tego wymaga Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, zgodnie z art. 30 niniejszego rozporządzenia, opracowuje opinie o niezbędnych środkach.
Te opinie są udostępniane publicznie.
Środki te mogą zawierać zmiany w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu dokonane zgodnie z art. 35.
Są one przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 3.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i właściwe organy Państw Członkowskich zapewniają, że o wszelkich istotnych informacjach dotyczących prawdopodobnych skutków ubocznych weterynaryjnych produktów leczniczych dopuszczonych na podstawie niniejszego rozporządzenia powiadamiana jest Agencja zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Właścicieli zwierząt i hodowców zachęca się do informowania pracowników służby zdrowia lub odpowiednie władze krajowe odpowiedzialne za nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii o wszelkich skutkach ubocznych.
Artykuł 48
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego przyznanego zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia ma trwale i ciągle do dyspozycji właściwie wykwalifikowaną osobę odpowiedzialną za nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii.
Ta wykwalifikowana osoba zamieszkuje na stałe we Wspólnocie i jest odpowiedzialna za następujące sprawy:
a) utworzenie i zarządzanie systemem, który zapewnia, iż informacje dotyczące prawdopodobnych efektów ubocznych, o których są informowani pracownicy przedsiębiorstwa oraz przedstawiciele medyczni, są zbierane, badane i opracowywane w sposób umożliwiający ich dostępność w jednym miejscu dla całej Wspólnoty;
b) przygotowanie sprawozdań, określonych w art. 49 ust. 3, dla właściwych władz Państw Członkowskich i dla Agencji zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia;
c) zapewnienie, by na wniosek właściwych władz o zapewnienie dodatkowych informacji niezbędnych dla oceny ryzyka i korzyści weterynaryjnego produktu leczniczego odpowiadać w sposób pełny i szybki, w tym także w zakresie wielkości sprzedaży lub ilości wystawionych recept w odniesieniu do danego weterynaryjnego produktu leczniczego;
d) dostarczanie właściwym organom wszelkich innych informacji odnoszących się do oceny ryzyka i korzyści weterynaryjnego produktu leczniczego, szczególnie informacji dotyczących badań bezpieczeństwa po wydaniu pozwolenia, włącznie z informacją dotyczącą ważności okresu wycofania lub braku spodziewanej skuteczności lub możliwych problemów w odniesieniu do środowiska naturalnego.
Artykuł 49
1.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego zapewnia, że wszelkie prawdopodobne poważne skutki uboczne oraz skutki uboczne dla człowieka weterynaryjnego produktu leczniczego dopuszczonego zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia we Wspólnocie, o których jest informowany przez pracownika służby zdrowia, są rejestrowane i sprawozdawane szybko Państwom Członkowskim, na terytorium których dany przypadek miał miejsce, oraz nie później niż 15 dni po otrzymaniu informacji.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu rejestruje wszelkie inne prawdopodobne poważne skutki uboczne oraz skutki uboczne dla człowieka we Wspólnocie, zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 51, o których powinien wiedzieć, oraz szybko notyfikuje właściwym Państwom Członkowskim, na terytorium których dany przypadek miał miejsce, oraz Agencji, i nie później niż 15 dni po otrzymaniu informacji.
2.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego zapewnia, że wszelkie prawdopodobne poważne niespodziewane skutki uboczne oraz skutki uboczne dla człowieka oraz prawdopodobne przekazanie przez produkt leczniczy czynnika zakaźnego na terytorium państwa trzeciego jest sprawozdawane szybko Państwom Członkowskim i Agencji, i nie później niż 15 dni po otrzymaniu informacji.
Przepisy sprawozdawania o prawdopodobieństwie wystąpienia poważnych niespodziewanych skutków ubocznych o mniejszej ważności, zarówno we Wspólnocie, jak i w państwie trzecim są przyjmowane zgodnie z art. 87 ust. 2.
Z wyjątkiem szczególnych okoliczności, takie skutki powinny być przekazywane elektronicznie w formie sprawozdania i zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 51.
3.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego zachowuje szczegółowe dane o wszelkich prawdopodobnych skutkach ubocznych z lub spoza Wspólnoty, które mu zgłoszono.
O ile inne wymagania nie są ustanowione jako warunek przyznania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu przez Wspólnotę, te dane są przedkładane, w formie periodycznych uaktualnianych sprawozdań o bezpieczeństwie, Agencji i Państwom Członkowskim niezwłocznie na wniosek lub przynajmniej co sześć miesięcy po przyznaniu pozwolenia na wprowadzenie do obrotu.
Periodyczne uaktualnione sprawozdania o bezpieczeństwie składane są również niezwłocznie na wniosek lub co sześć miesięcy podczas pierwszych dwóch lat po pierwszym wprowadzeniu na rynek wspólnotowy i raz do roku w następnych dwóch latach.
Potem sprawozdania są składane w odstępach trzyletnich lub niezwłocznie na wniosek.
Tym sprawozdaniom towarzyszy naukowa ocena, szczególnie w odniesieniu do bilansu ryzyko-korzyść produktu leczniczego.
4.
Komisja może ustanowić przepisy w celu zmiany ust. 3 w związku z doświadczeniem uzyskanym w trakcie działań.
Komisja przyjmuje wszelkie takie przepisy zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
5.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu nie może poinformować odnośnie do uwag dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii ogółu społeczeństwa w związku ze swoim dopuszczonym produktem leczniczym bez uprzedniej lub jednoczesnej notyfikacji Agencji.
W każdym przypadku posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zapewnia, że takie informacje są przedstawiane obiektywnie i niemyląco.
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, który nie spełnia tych obowiązków, podlega skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom.
Artykuł 50
Każde Państwo Członkowskie zapewnia, że wszystkie prawdopodobne poważne skutki uboczne pojawiające się na ich terytorium w odniesieniu do weterynaryjnego produktu leczniczego dopuszczone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, które zostały im przedstawione, są zarejestrowane i sprawozdawane szybko Agencji oraz posiadaczowi pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i nie później niż w ciągu 15 dni po otrzymaniu informacji.
Agencja przesyła informacje do krajowego systemu nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii ustanowionym zgodnie z art. 73 dyrektywy 2001/82/WE.
Artykuł 51
Komisja w porozumieniu z Agencją, Państwami Członkowskimi oraz zainteresowanymi stronami opracowuje wytyczne dotyczące zbierania, weryfikacji oraz prezentacji w sprawozdaniach o efektach ubocznych.
Te wytyczne zawierają, w szczególności, na korzyść pracowników służby zdrowia, zalecenia dotyczące przekazywania informacji dotyczących skutków ubocznych.
Zgodnie z tą wytyczną posiadacze pozwoleń na dopuszczenie do obrotu używają terminologii medycznej przyjętej na szczeblu międzynarodowym w celu przekazywania sprawozdań o skutkach ubocznych.
Agencja w porozumieniu z Państwami Członkowskimi oraz Komisją tworzy sieć informatyczną w celu szybkiej transmisji informacji między właściwymi władzami Wspólnoty na wypadek stanu pogotowia wywołanego wadą produkcyjną lub poważnymi efektami ubocznymi, a także innymi informacjami z zakresu nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii dotyczącymi produktów leczniczych dopuszczonych zgodnie z art. 5 dyrektywy 2001/82/WE.
W trakcie pięcioletniego okresu po pierwszym wprowadzaniu do obrotu we Wspólnocie, Agencja może wnioskować, żeby posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zarządził zebranie szczególnych danych dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii od docelowej grupy zwierząt.
Agencja przedstawia przyczyny swojego wniosku.
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zbiera i ocenia zebrane dane i przedkłada Agencji do oceny.
Artykuł 52
Agencja współpracuje z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się weterynaryjnym nadzorem nad bezpieczeństwem farmakoterapii.
Artykuł 53
Agencja i właściwe organy Państw Członkowskich współpracują w celu stałego rozwoju systemów nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii zdolnych do osiągnięcia wysokiego standardu ochrony zdrowia publicznego w odniesieniu do wszystkich produktów leczniczych, bez względu na drogi wydania pozwolenia, włącznie z użyciem podejścia współpracy, w celu zmaksymalizowania wykorzystania środków dostępnych we Wspólnocie.
Artykuł 54
Wszelkie zmiany, jakie mogą być niezbędne dla aktualizacji przepisów niniejszego rozdziału z uwagi na postęp naukowy i techniczny mogą być dokonane zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
TYTUŁ IV
EUROPEJSKA AGENCJA LEKÓW – STRUKTURA ADMINISTRACYJNA I OBOWIĄZKI
Rozdział 1
Zadania Agencji
Artykuł 55
Niniejszym ustanawia się Europejską Agencję Leków.
Agencja jest odpowiedzialna za koordynację istniejących środków naukowych przekazanych jej do dyspozycji przez Państwa Członkowskie w celu oceny i kontroli produktów leczniczych.
Artykuł 56
1.
Agencja obejmuje:
a) Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi, odpowiedzialny za przygotowywanie opinii Agencji w jakiejkolwiek kwestii dotyczącej oceny produktów leczniczych stosowanych u człowieka;
b) Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych odpowiedzialny za przygotowywanie opinii Agencji we wszelkich kwestiach dotyczących oceny weterynaryjnych produktów leczniczych;
c) Komitet ds. Sierocych Produktów Leczniczych;
d) Komitet ds. Ziołowych Produktów Leczniczych;
e) Sekretariat zapewniający pomoc techniczną i administracyjną dla komitetów oraz właściwą współpracę między nimi;
f) Dyrektora Zarządzającego, który wykonuje obowiązki określone w art. 64;
g) Zarząd, który wykonuje obowiązki określone w art. 65, 66 i 67.
2.
Komitety określone w ust. 1 lit. a)–d) mogą ustanowić stałe lub czasowe grupy robocze.
Komitety określone w ust. 1 lit. a) i b) mogą ustanowić naukowe grupy doradcze w związku z oceną określonych rodzajów produktów leczniczych lub terapii, na które dany komitet może delegować niektóre zadania związane przygotowaniem naukowych opinii określonych w art. 5 i 30.
Ustanawiając grupy robocze i naukowe grupy doradcze, Komitety w ich regulaminach określonych w art. 61 ust. 8) przewidują:
a) powołanie członków tych grup roboczych i naukowych grup doradczych na podstawie listy ekspertów określonych w akapicie drugim art. 62 ust. 2; oraz
b) konsultacje tych grup roboczych oraz naukowych grup doradczych.
3.
Dyrektor Zarządzający, w ścisłym porozumieniu z Komitetem ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi i Komitetem ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, ustanawia procedury i struktury administracyjne pozwalające na doradztwo dla przedsiębiorstw, określone w art. 57 ust. 1 lit. n), szczególnie w odniesieniu do nowych terapii.
Każdy komitet ustanawia stałą grupę roboczą z wyłącznym mandatem wydawania opinii naukowych dla przedsiębiorstw.
4.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi i Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych mogą, jeśli uznają za właściwe, zażądać opinii dotyczącej problemów natury naukowej i etycznej.
Artykuł 57
1.
Agencja dostarcza Państwom Członkowskim i instytucjom Wspólnoty najlepsze z możliwych opinii naukowych w odniesieniu do wszelkich kwestii odnoszących się do oceny jakości, bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych stosowanych u ludzi lub weterynaryjnych produktów leczniczych, które są określone zgodnie z przepisami prawodawstwa wspólnotowego odnoszącego się do produktów leczniczych.
W tym celu Agencja działająca szczególnie przez swoje komitety, podejmuje następujące zadania:
a) koordynacja badań naukowych nad jakością, bezpieczeństwem i skutecznością produktów leczniczych, które podlegają procedurom wspólnotowym wydawania pozwoleń na wprowadzenie do obrotu;
b) przekazywanie na wniosek i publiczne udostępnienie sprawozdań oceniających, wykazów właściwości produktu, etykiet i ulotek lub broszurek o danych produktach leczniczych;
c) koordynacja kontroli pod względem praktycznego użycia produktów leczniczych, które są dopuszczone we Wspólnocie oraz zapewnienie porady w kwestii środków koniecznych do zapewnienia bezpiecznego i skutecznego stosowania niniejszych produktów, w szczególności poprzez ocenianie i koordynację wprowadzania w życie zobowiązań dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz monitorowanie takich realizacji;
d) zapewnianie rozpowszechniania informacji na temat skutków ubocznych produktów leczniczych dopuszczonych we Wspólnocie, poprzez bazę danych stale dostępną dla wszystkich Państw Członkowskich; pracownicy służby zdrowia, posiadacze pozwoleń na dopuszczenie do obrotu i ogół społeczeństwa mają właściwy poziom dostępu do tych baz danych, z gwarancją osobistej ochrony danych;
e) wspieranie Państw Członkowskich w szybkim przekazywaniu informacji dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii dla pracowników służby zdrowia;
f) rozpowszechnianie właściwych informacji na temat nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii wśród ogółu społeczeństwa;
g) doradzanie w sprawie maksymalnych poziomów pozostałości w weterynaryjnych produktach leczniczych, które mogą być przyjęte w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90;
h) dostarczanie opinii naukowych w sprawie użycia antybiotyków na zwierzętach służących do produkcji żywności w celu zminimalizowania występowania odporności bakteriologicznej we Wspólnocie; te porady powinne być uaktualniane w razie potrzeby;
i) koordynacja weryfikacji zgodności z zasadami dobrej praktyki wytwarzania, dobrej praktyki laboratoryjnej, dobrej praktyki klinicznej i weryfikacji zgodności z wymogami nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii;
j) na wniosek, zapewnianie wsparcia technicznego i naukowego w celu poprawy współpracy pomiędzy Wspólnotą, jej Państwami Członkowskimi, organizacjami międzynarodowymi i państwami trzecimi w zakresie kwestii technicznych i naukowych odnoszących się do oceny produktów leczniczych, w szczególności w kontekście dyskusji organizowanych w ramach konferencji międzynarodowych w sprawie harmonizacji;
k) rejestrowanie statusu pozwoleń na wprowadzenie do obrotu produktów leczniczych przyznanych zgodnie z procedurami wspólnotowymi;
l) stworzenie bazy danych o produktach leczniczych, dostępnej dla ogółu społeczeństwa, i zapewnienie, że jest uaktualniana i zarządzana niezależnie od przedsiębiorstw farmaceutycznych; baza danych ułatwia przegląd informacji już dopuszczonych do wykorzystania na ulotkach; baza danych zawiera sekcję odnoszącą się do produktów leczniczych dopuszczonych do leczenia dzieci; informacja dostarczona ogółowi społeczeństwa jest wyrażona w sposób właściwy i zrozumiały;
m) wspieranie Wspólnoty i Państw Członkowskich w zapewnianiu informacji dla pracowników służby zdrowia i dla ogółu społeczeństwa dotyczących produktów leczniczych, które zostały ocenione przez Agencję;
n) doradzanie przedsiębiorstwom na temat przeprowadzania różnorodnych testów i prób niezbędnych do wykazania jakości, bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych;
o) sprawdzanie, czy warunki ustanowione w prawodawstwie wspólnotowym w sprawie produktów leczniczych i pozwoleń na dopuszczenie do obrotu są spełniane w przypadku równoległej dystrybucji produktów leczniczych dopuszczonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
p) opracowanie, na wniosek Komisji, wszelkich opinii naukowych dotyczących oceny produktów leczniczych lub surowców wykorzystywanych w produkcji produktów leczniczych;
q) w związku z ochroną zdrowia publicznego, zbieranie informacji naukowych dotyczących czynników patogennych, które mogą być wykorzystywane podczas walki biologicznej, wraz z istniejącymi szczepionkami i innymi produktami leczniczymi dostępnymi w celu zapobiegania lub leczenia skutków takich czynników;
r) koordynacja nadzoru jakości produktów leczniczych wprowadzonych do obrotu przez żądającego testów zgodności ze specyfikacjami dopuszczonymi Urzędowe Laboratorium Kontroli Leków lub laboratorium, które zostało wyznaczone przez Państwo Członkowskie do tego celu;
s) przekazywanie corocznie władzy budżetowej każdej informacji odpowiadającej wynikom procedur oceny.
2.
Baza danych przewidziana w ust. 1 lit. l) zawiera streszczenia charakterystyk produktów, ulotkę oraz informację na etykiecie przeznaczone dla pacjenta lub użytkownika.
Baza danych powinna rozwijać się etapami, najpierw obejmując produkty lecznicze dopuszczone na podstawie niniejszego rozporządzenia i te dopuszczone na podstawie rozdziału 4 tytułu III dyrektywy 2001/83/WE i dyrektywy 2001/82/WE odpowiednio.
Baza danych konsekwentnie ma być poszerzana w celu zawarcie wszelkich produktów leczniczych wprowadzonych do obrotu we Wspólnocie.
Gdzie jest to stosowne, baza danych zawiera także odniesienia do danych o próbach klinicznych aktualnie przeprowadzanych lub właśnie zakończonych, zawartych w bazie danych prób klinicznych przewidzianej w art. 11 dyrektywy 2001/20/WE.
Komisja, po konsultacji z Państwami Członkowskimi, wydaje wytyczne o polach danych, które mogą być zawarte i które mogą być dostępne dla ogółu społeczeństwa.
Artykuł 58
1.
Agencja może wydawać opinie naukowe, w kontekście współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia, w odniesieniu do oceny niektórych produktów leczniczych stosowanych u ludzi przeznaczonych wyłącznie na rynki spoza Wspólnoty.
W tym celu należy złożyć wniosek do Agencji zgodnie z przepisami art. 6.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi może, po konsultacji ze Światową Organizacją Zdrowia, przygotować opinię naukową zgodnie z art. 6–9.
Przepisy art. 10 nie mają zastosowania.
2.
Wspomniany Komitet ustanawia szczególne proceduralne przepisy wykonawcze do ust. 1, jak również przepisy dotyczące opinii naukowych.
Artykuł 59
1.
Agencja dba o wczesne zapewnienie identyfikacji możliwych źródeł konfliktu między swoimi opiniami naukowymi i opiniami wydanymi przez inne organy, ustanowione na podstawie prawa wspólnotowego, mające podobne zadania w związku z kwestiami ogólnymi.
2.
Jeżeli Agencja identyfikuje możliwe źródło, nawiązuje kontakt z danym organem w celu zapewnienia, że odpowiadająca informacja naukowa jest rozpowszechniana oraz zidentyfikowania kwestii naukowych, które mogą być przyczyną konfliktu.
3.
Jeżeli występuje zasadniczy konflikt w kwestiach naukowych i dany organ jest agencją Wspólnoty lub komitetem naukowym Wspólnoty, Agencja i dany organ współpracują albo w celu rozwiązania konfliktu albo w celu przygotowania wspólnego dokumentu wyjaśniającego kwestie naukowe konfliktu.
Niniejszy dokument publikuje się niezwłocznie po jego przyjęciu.
4.
Z zastrzeżeniem innych przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w dyrektywie 2001/83/WE lub w dyrektywie 2001/82/WE, jeżeli następuje podstawowy konflikt w odniesieniu do kwestii naukowych i dany organ jest organem Państwa Członkowskiego, Agencja i dany organ krajowy współpracują albo w celu rozwiązania konfliktu albo w celu przygotowania wspólnego dokumentu wyjaśniającego kwestie naukowe konfliktu.
Niniejszy dokument publikuje się niezwłocznie po jego przyjęciu.
Artykuł 60
Na wniosek Komisji Agencja, w odniesieniu do dopuszczonych produktów leczniczych, gromadzi wszelkie dostępne informacje o metodach, które właściwe władze Państw Członkowskich wykorzystują w celu ustalenia dodatkowej wartości terapeutycznej, jaką zapewnia nowy produkt leczniczy.
Artykuł 61
1.
Każde Państwo Członkowskie, po konsultacji z Zarządem, powołuje na trzyletnią kadencję, która może być odnowiona, jednego członka i jednego zastępcę do Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi oraz jednego członka i jednego zastępcę do Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych.
Zastępcy reprezentują i głosują za członków w razie ich nieobecności i mogą występować jako sprawozdawcy zgodnie z art. 62.
Członkowie i ich zastępcy są wybierani ze względu na ich rolę i doświadczenie w badaniu produktów leczniczych stosowanych u ludzi i weterynaryjnych produktów leczniczych oraz reprezentują właściwe władze krajowe.
2.
Komitety mogą kooptować najwyżej pięciu dodatkowych członków wybieranych na podstawie szczególnych kompetencji naukowych.
Ci członkowie są powoływani na okres trzech lat, co może być powtórzone, i nie mają zastępców.
W związku z kooptacją takich członków Komitety identyfikują szczególne uzupełniające kompetencje naukowe dodatkowego(-ych) członka(-ów).
Dokooptowani członkowie wybierają między ekspertami nominowanymi przez Państwa Członkowskie lub Agencję.
3.
Członkom każdego Komitetu mogą towarzyszyć eksperci ze szczególnych dziedzin naukowych lub technicznych.
4.
Dyrektor zarządzający Agencji lub jego przedstawiciel i przedstawiciele Komisji są uprawnieni do uczestnictwa w posiedzeniach Komitetów, grup roboczych i naukowych grup doradczych i innych spotkań zwołanych przez Agencję lub jej komitety.
5.
W związku z ich zadaniem zapewnienia Wspólnocie i Państwom Członkowskim obiektywnych naukowych opinii w kwestiach związanych z nimi, członkowie każdego z Komitetów zapewniają odpowiednią koordynację między zadaniami Agencji i pracą właściwych krajowych władz włączając ciała doradcze zajmujące się pozwoleniami na wprowadzenie do obrotu.
6.
Członkowie Komitetów oraz eksperci odpowiedzialni za badanie produktów leczniczych opierają się na opiniach i środkach naukowych dostępnych dla krajowych jednostek zajmujących się pozwoleniami na wprowadzenie do obrotu.
Każdy właściwy organ krajowy monitoruje poziom naukowy oraz niezależność przeprowadzanych ocen i wspomaga działalność nominowanych członków Komitetu i ekspertów.
Państwa Członkowskie powstrzymują się od wydawania członkom Komitetu i ekspertom wszelkich instrukcji, które mogą być niezgodne z ich własnymi osobistymi zadaniami lub z zadaniami i obowiązkami Agencji.
7.
Przygotowując opinie każdy Komitet dokłada wszelkich starań, by osiągnąć naukowy konsensus.
Jeżeli taki konsens nie może zostać osiągnięty, opinia zawiera stanowisko większości członków i stanowiska odrębne, wraz z argumentami, na których się opierają.
8.
Komitet ustanawia swoje własne zasady działania.
Zasady te, w szczególności, obejmują:
a) procedury powoływania i zastępowania przewodniczącego;
b) procedury odnoszące się do grup roboczych i naukowych grup doradczych; oraz
c) procedurę pilnego przyjmowania opinii, szczególnie w związku z przepisami niniejszego rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku i nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii.
Zasady te wchodzą w życie po pozytywnym zaopiniowaniu przez Komisję i Zarząd.
Artykuł 62
1.
Jeżeli, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi, Komitet ds. Ziołowych Produktów Leczniczych lub Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych jest zobowiązany do oceny produktu leczniczego, powinien powołać jednego z członków na sprawozdawcę w celu koordynacji oceny.
Dany Komitet może wyznaczyć drugiego członka na współsprawozdawcę.
Konsultując się z naukową grupą roboczą określoną w art. 56 ust. 2, Komitet przesyła im projekt(-y) sprawozdania(-ń) oceniającego(-ych) przygotowanego(-ych) przez sprawozdawcę lub współsprawozdawcę. Opinia wydana przez naukową grupę roboczą jest przekazywana przewodniczącemu właściwego Komitetu w taki sposób, aby zapewnić, że wykonano ją w terminie ustanowionym w art. 6 ust. 3 i art. 31 ust. 3.
Tekst opinii jest zawarty w sprawozdaniu oceniającym opublikowanym na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 38 ust. 3.
Jeżeli jest wniosek o powtórne zbadanie opinii, dany Komitet powołuje różnych sprawozdawców oraz, w miarę potrzeby, różnych współsprawozdawców z tych powołanych w celu wydania opinii wstępnej.
Procedura ponownego zbadania może odnosić się wyłącznie do tych punktów opinii wstępnie zidentyfikowanych przez wnioskodawcę i może być oparta na danych naukowych dostępnych, jeżeli Komitet przyjął wstępną opinię.
Wnioskodawca może zwrócić się, żeby Komitet zasięgnął opinii naukowej grupy roboczej w związku z ponownym zbadaniem.
2.
Państwa Członkowskie przekazują Agencji listę ekspertów krajowych z pewnym doświadczeniem w opiniowaniu produktów leczniczych, którzy mogliby pracować na rzecz grup roboczych lub grup ekspertów Komitetu ds. Produktów Leczniczych, Komitetu ds. Ziołowych Produktów Leczniczych i Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych; do tego wykazu dołącza się świadectwo ich kwalifikacji oraz specjalizacji.
Agencja przechowuje aktualną listę akredytowanych ekspertów.
Lista zawiera ekspertów wskazanych w pierwszym akapicie i innych ekspertów powołanych bezpośrednio przez Agencję.
Lista jest uaktualniana.
3.
Świadczenie usług przez sprawozdawców lub ekspertów jest uregulowane pisemną umową między Agencją i daną osobą lub, jeśli właściwe, między Agencją i pracodawcą danej osoby.
Dana osoba lub jej pracodawca są wynagradzani zgodnie z ustaloną skalą zarobków załączoną do ustaleń finansowych przyjętych przez Zarząd.
4.
Wykonywanie usług naukowych, w odniesieniu do których istnieje kilka możliwych usługodawców może skutkować wezwaniem do współpracy, jeżeli kontekst naukowy i techniczny pozwala, i jeżeli jest zgodny z zadaniami Agencji, w szczególności w celu zapewniania wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego.
Zarząd przyjmuje właściwe procedury w sprawie propozycji Dyrektora Zarządzającego.
5.
Agencja lub każdy z Komitetów określonych w art. 56 ust. 1 może korzystać z usług ekspertów w celu wykonania innych zadań szczególnych, za które są oni odpowiedzialni.
Artykuł 63
1.
Członkostwo Komitetów określonych w art. 56 ust. 1 jest podane do publicznej wiadomości.
Jeśli każde powołanie jest opublikowane, kwalifikacje zawodowe każdego z członków są wymienione.
2.
Członkowie Zarządu, członkowie Komitetu, sprawozdawcy i eksperci nie mają finansowych lub innych korzyści z przemysłu farmaceutycznego, które mogłyby naruszyć ich bezstronność.
Podejmują oni działania na rzecz interesu publicznego i w sposób niezależny i przedstawiają roczną deklarację swoich interesów finansowych.
Wszelkie niebezpośrednie korzyści, które mogłyby być związane z tym przemysłem są wprowadzane do rejestru sporządzanego przez Agencję, dostępnego dla opinii publicznej w biurach Agencji.
Kodeks postępowania Agencji zapewnia wprowadzenie w życie niniejszego artykułu ze szczególnym odniesieniem do przyjmowania prezentów.
Członkowie Zarządu, Członkowie Komitetów, sprawozdawcy i eksperci, którzy uczestniczą w posiedzeniach lub grupach roboczych Agencji deklarują, na każdym posiedzeniu, o szczególnych interesach, które mogą być traktowane jako szkodliwe dla ich niezależności odnoszące się do punktów porządku dziennego.
Takie deklaracje są podawane do publicznej wiadomości.
Artykuł 64
1.
Dyrektor zarządzający powoływany jest przez Zarząd, na wniosek Komisji, na okres pięciu lat na podstawie listy kandydatów zaproponowanych przez Komisję po opublikowaniu wezwania do współpracy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i w innych miejscach.
Przed powołaniem kandydat nominowany przez Zarząd jest zapraszany do niezwłocznego stawienia się przed Parlamentem Europejskim i do odpowiedzenia na pytania zadane przez jego członków.
Jego mandat może być raz odnowiony.
Zarząd może, na wniosek Komisji, pozbawić Dyrektora Zarządzającego jego stanowiska.
2.
Dyrektor Zarządzający jest prawnym przedstawicielem Agencji.
Jest on odpowiedzialny:
a) za bieżące administrowanie Agencją;
b) za zarządzanie wszystkimi zasobami Agencji niezbędnymi do wykonywania działalności Komitetów określonych w art. 56 ust. 1, włącznie z udostępnianiem właściwej pomocy naukowej i technicznej;
c) za zapewnianie przestrzegania terminów przyjętych przez ustawodawstwo Wspólnoty w celu przyjmowania opinii przez Agencję;
d) za zapewnianie właściwej koordynacji między Komitetami, określonymi w art. 56 ust. 1;
e) za przygotowanie projektu deklaracji szacunków dochodów i wydatków Agencji, i realizacji jego budżetu;
f) za wszelkie kwestie dotyczące personelu;
g) za zapewnianie sekretariatu Zarządowi.
3.
Każdego roku Dyrektor Zarządzający przedkłada projekt sprawozdania o działałalności Agencji w roku poprzednim i projekt programu pracy na nadchodzący rok Zarządowi do akceptacji, wskazując różnice pomiędzy działalnością Agencji dotyczącą produktów leczniczych stosowanych u ludzi, tych dotyczących ziołowych produktów leczniczych i tych dotyczących weterynaryjnych produktów leczniczych.
Projekt sprawozdania obejmujący działalność Agencji w roku poprzednim zawiera informację o ilości przeanalizowanych w Agencji wniosków, czasie potrzebnym do dokonania oceny oraz o produktach leczniczych dopuszczonych, usuniętych lub wycofanych.
Artykuł 65
1.
Zarząd składa się z przedstawicieli każdego Państwa Członkowskiego, dwóch przedstawicieli Komisji oraz dwóch przedstawicieli wyznaczonych przez Parlament Europejski.
Ponadto dwaj przedstawiciele organizacji pacjentów, jeden przedstawiciel organizacji lekarzy i jeden przedstawiciel organizacji weterynarzy są powoływani przez Radę w porozumieniu z Parlamentem Europejskim na podstawie listy opracowanej przez Komisję, która zawiera znacznie więcej nazwisk niż jest stanowisk.
Lista opracowana przez Komisję jest przekazywana Parlamentowi Europejskiemu wraz z odpowiednimi dokumentami dotyczącymi informacji na temat tych osób.
Tak szybko jak to jest możliwe i w przeciągu trzech miesięcy od notyfikacji, Parlament Europejski może przedłożyć swoje opinie do rozpatrzenia Radzie, która następnie powoła Zarząd.
Członkowie Zarządu są powoływani w taki sposób, aby zagwarantować najwyższe poziomy kwalifikacji specjalistycznych, szeroki katalog odpowiedniego doświadczenia i najszerszą reprezentację geograficzną w ramach Unii Europejskiej.
2.
Członkowie Zarządu są powoływani na podstawie ich odpowiedniego doświadczenia w zarządzaniu oraz, gdzie jest to właściwe, doświadczeniu w dziedzinie produktów leczniczych stosowanych u ludzi lub weterynaryjnych produktów leczniczych.
3.
Każde Państwo Członkowskie i Komisja powołuje swoich członków Zarządu, a także ich zastępców, którzy zastępuje członka pod jego nieobecność.
4.
Kadencja przedstawicieli trwa trzy lata.
Kadencja może być przedłużana.
5.
Zarząd wybiera przewodniczącego spośród swych członków.
Kadencja przewodniczącego trwa trzy lata i wygasa, kiedy przewodnicżący przestaje być członkiem Zarządu.
Kadencja może być przedłużona jeden raz.
6.
Decyzje Zarządu są przyjmowane większością dwóch trzecich głosów.
7.
Zarząd uchwala swój regulamin.
8.
Zarząd może wezwać przewodniczącego komitetu naukowego do uczestnictwa w swoich posiedzeniach, jednak bez prawa głosowania.
9.
Zarząd zatwierdza roczny program pracy Agencji i przesyła go Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Państwom Członkowskim.
10.
Zarząd przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności Agencji i przesyła je najpóźniej do dnia 15 czerwca Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Trybunałowi Obrachunkowemu i Państwom Członkowskim.
Artykuł 66
Zarząd:
a) uchwala opinię w sprawie regulaminu Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi i Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych (art. 61);
b) przyjmuje procedury wykonywania usług naukowych (art. 62);
c) powołuje Dyrektora Zarządzającego (art. 64);
d) przyjmuje roczny program pracy i przesyła go do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji i Państw Członkowskich (art. 65);
e) zatwierdza roczne sprawozdanie w sprawie działalności Agencji i przesyła je najpóźniej do dnia 15 czerwca do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Trybunału Obrachunkowego i Państw Członkowskich (art. 65);
f) przyjmuje budżet Agencji (art. 67);
g) przyjmuje wewnętrzne przepisy finansowe (art. 67);
h) przyjmuje przepisy wprowadzające w życie Regulamin pracowniczy (art. 75);
i) rozwija kontakty z udziałowcami i określa stosowane warunki (art. 78);
j) przyjmuje przepisy w sprawie świadczenia pomocy na rzecz przedsiębiorstw farmaceutycznych (art. 79);
k) przyjmuje zasady w celu zapewnienia ogółowi społeczeństwa dostępności informacji dotyczących wydawania pozwoleń lub nadzoru nad produktami leczniczymi (art. 80).
Rozdział 2
Postanowienia finansowe
Artykuł 67
1.
Szacunki dochodów i wydatków Agencji przygotowuje się w odniesieniu do każdego roku budżetowego, odpowiadającego rokowi kalendarzowemu, i są wykazane w budżecie Agencji.
2.
Budżet powinien być zrównoważony w odniesieniu do dochodów i wydatków.
3.
Dochody Agencji składają się ze składki pochodzącej ze Wspólnoty i opłat wnoszonych przez przedsiębiorstwa w celu uzyskania i utrzymania pozwolenia wydanego przez Wspólnotę na wprowadzenie do obrotu oraz innych usług świadczonych przez Agencję.
Parlament Europejski i Rada (zwane dalej "władzą budżetową") ponownie badają, o ile jest to konieczne, poziom wkładu wspólnotowego na podstawie oceny potrzeb i uwzględniając poziom opłat.
4.
Działania odnoszące się do nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (ang. pharmacovigilance), do działań w sieciach komunikacyjnych i do nadzoru rynku otrzymują odpowiednie finansowanie publiczne współmierne do powierzonych zadań.
5.
Wydatki Agencji obejmują wynagrodzenia personelu, koszty administracyjne i infrastruktury, wydatki operacyjne oraz wydatki wynikające z umów zawartych ze stronami trzecimi.
6.
Każdego roku Zarząd opracowuje szacunkowe preliminarze dochodów i wydatków Agencji w następnym roku budżetowym, na podstawie projektu preliminarza zawierającego ocenę dochodów i wydatków, dostarczonego przez Dyrektora Zarządzającego.
Niniejszy preliminarz, który zawiera projekt planu zatrudnienia, przekazywany jest przez Zarząd do Komisji najpóźniej do dnia 31 marca.
7.
Prognoza jest przekazywana przez Komisję władzy budżetowej razem z wstępnym projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
8.
Na podstawie zestawienia Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej dane, które uważa za niezbędne dla planu zatrudnienia oraz kwotę dotacji obciążającej budżet ogólny, który następnie dostarcza władzy budżetowej, zgodnie z art. 272 Traktatu.
9.
Władza budżetowa zezwala na przyznanie Agencji dotacji.
Władza budżetowa przyjmuje plan zatrudnienia Agencji.
10.
Zarząd przyjmuje budżet Agencji.
Budżet staje się budżetem ostatecznym, po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
Tam, gdzie jest to właściwe, budżet Agencji jest odpowiednio zmieniany.
11.
Każda zmiana planu zatrudnienia i budżetu jest przedmiotem budżetu zmieniającego, który jest przekazywany w celach informacyjnych do władzy budżetowej.
12.
Zarząd – tak szybko, na ile to możliwe – powiadamia organ budżetowy o zamiarach realizacji projektu, który może spowodować znaczące następstwa finansowe w kwestii realizacji budżetu – szczególnie w przypadku projektów dotyczących takich rodzajów własności, jak dzierżawa lub zakup budynków.
Zarząd powinien poinformować o tym Komisję.
Jeżeli oddział organu budżetowego ma zamiar wyrazić swoją opinię w sprawie projektu, powinien ją przesłać Zarządowi w ciągu sześciu tygodni od daty zgłoszenia projektu.
Artykuł 68
1.
Dyrektor Zarządzający wykonuje budżet Agencji.
2.
Najpóźniej do dnia 1 marca następnego roku budżetowego, księgowy Agencji przekazuje rachunki tymczasowe księgowemu Komisji, wraz ze sprawozdaniem dotyczącym zarządzania finansami i budżetem w poprzednim roku budżetowym.
Księgowy Komisji konsoliduje rachunki tymczasowe instytucji i organów zdecentralizowanych, zgodnie z art. 128 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [19] (zwanego dalej "ogólnym rozporządzeniem finansowym").
3.
Najpóźniej przed dniem 31 marca następnego roku budżetowego księgowy Komisji przesyła rachunki tymczasowe Agencji do Trybunału Obrachunkowego, wraz z raportem dotyczącym zarządzania finansami i budżetem w poprzednim roku budżetowym.
Sprawozdanie to należy także przesłać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
4.
Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowych rachunków Agencji, na podstawie art. 129 ogólnego rozporządzenia finansowego, Dyrektor Zarządzający opracowuje na swoją odpowiedzialność rachunki ostateczne i przesyła je Zarządowi w celu uzyskania opinii.
5.
Zarząd Agencji wyraża opinię w sprawie sprawozdań finansowych Agencji.
6.
Dyrektor Zarządzający, najpóźniej przed dniem 1 lipca następnego roku budżetowego, przesyła sprawozdania finansowe Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, wraz z opinią Zarządu.
7.
Sprawozdania finansowe są publikowane.
8.
Dyrektor zarządzający Agencji przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na uwagi najpóźniej do dnia 30 września.
Dyrektor Zarządzający Agencji przesyła także tę odpowiedź do Zarządu.
9.
Dyrektor Zarządzający przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, w sposób przewidziany w art. 146 ust. 3 ogólnego rozporządzenia finansowego, wszelkie informacje wymagane do właściwego zastosowania procedury udzielania absolutorium za dany rok finansowy.
10.
Parlament Europejski, zgodnie z zaleceniem Rady, stanowiąc większością kwalifikowaną, przed dniem 30 kwietnia roku n +2, udziela absolutorium Dyrektorowi w zakresie wykonania budżetu na rok n.
11.
Zasady finansowe mające zastosowanie do Agencji przyjmuje Zarząd po konsultacji z Komisją.
Nie mogą one różnić się od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [20], chyba że stosuje się inne specjalnie wymagane w odniesieniu do działań Agencji i za uprzednią zgodą Komisji.
Artykuł 69
1.
W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych bezprawnych działań, stosuje się bez ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) [21].
2.
Agencja przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego wewnętrznych dochodzeń przeprowadzanych przez OLAF i niezwłocznie wydaje odpowiednie przepisy, które mają zastosowanie do wszystkich pracowników Agencji.
Artykuł 70
1.
Struktura i ilość opłat odnosząca się do art. 67 ust. 3 jest ustalana przez Radę działającą w warunkach określonych przez Traktat na wniosek Komisji po konsultacji z organizacjami reprezentującymi interesy przemysłu farmaceutycznego na poziomie wspólnotowym.
2.
Jednakże przepisy są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2, ustanawiającą okoliczności, w których małe i średnie przedsiębiorstwa mogą płacić obniżone opłaty, odraczać płatności opłat lub otrzymać pomoc administracyjną.
Rozdział 3
Przepisy ogólne określające działalność Agencji
Artykuł 71
Agencja ma osobowość prawną.
We wszystkich Państwach Członkowskich Agencja korzysta z jak najszerszej zdolności prawnej przyznawanej osobom prawnym przez ich prawo krajowe.
Może ona zwłaszcza nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz być stroną w postępowaniach sądowych.
Artykuł 72
1.
W zakresie odpowiedzialności umownej Agencji stosuje się przepisy prawa właściwego dla umowy.
Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest właściwy do orzekania na mocy klauzuli arbitrażowej umieszczonej w umowie zawartej przez Agencję.
2.
W sprawach odpowiedzialności pozaumownej Agencja, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla prawa wszystkich Państw Członkowskich, naprawia szkody wyrządzone przez Agencję lub przez pracowników przy pełnieniu funkcji.
Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w każdym sporze związanym z odszkodowaniem za taką szkodę.
3.
Odpowiedzialność osobista pracowników wobec Agencji jest uregulowana w przepisach dotyczących personelu Agencji.
Artykuł 73
Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [22] stosuje się do dokumentów Agencji.
Agencja ustanawia rejestr zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w celu udostępnienia wszelkich dokumentów, które są publicznie dostępne na mocy rozporządzenia.
Zarząd przyjmuje uzgodnienia dotyczące rozporządzenia wykonawczego (WE) nr 1049/2001 w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Decyzje podjęte przez Agencję na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą spowodować wnoszenie skarg do Rzecznika Praw Obywatelskich lub być przedmiotem skargi przed Trybunałem Sprawiedliwości, na warunkach określonych w art. 195 i 230 Traktatu odpowiednio.
Artykuł 74
W Agencji stosuje się protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.
Artykuł 75
Personel Agencji podlega zasadom i rozporządzeniom stosowanym wobec urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich.
W stosunku do swojego personelu Agencja wykonuje uprawnienia przekazane organowi właściwemu do powołania.
Zarząd przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze w uzgodnieniu z Komisją.
Artykuł 76
Członkowie Zarządu, członkowie Komitetów określonych w art. 56 ust. 1 oraz eksperci i urzędnicy oraz inni pracownicy Agencji są zobowiązani, nawet po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji, do nierozpowszechniania informacji objętych tajemnicą zawodową.
Artykuł 77
Komisja może w porozumieniu z Zarządem i właściwym Komitetem zaprosić przedstawicieli organizacji międzynarodowych zainteresowanych harmonizacją przepisów stosowanych do produktów leczniczych do uczestnictwa w pracy Agencji jako obserwatorów.
Warunki uczestnictwa ustala uprzednio Komisja.
Artykuł 78
1.
Zarząd w porozumieniu z Komisją rozwija odpowiednie kontakty między Agencją i przedstawicielami przemysłu, konsumentami i pacjentami oraz zawodami związanymi ze służbą zdrowia.
Te konatakty mogą obejmować uczestnictwo obserwatorów w niektórych aspektach pracy Agencji, zgodnie z warunkami ustalonymi uprzednio przez Zarząd, w porozumieniu z Komisją.
2.
Komitety określone w art. 56 ust. 1 i wszelkie grupy robocze i naukowe grupy doradcze ustanowione zgodnie z niniejszym artykułem zazwyczaj ustanawiają kontakty, na zasadach doradztwa, ze stronami zainteresowanymi wykorzystaniem produktów leczniczych, w szczególności z organizacjami pacjentów i stowarzyszeniami osób zawodowo związanych ze służbą zdrowia.
Sprawozdawcy powołani przez te Komitety mogą, na zasadach doradztwa, ustanowić kontakty z przedstawicielami organizacji pacjentów i stowarzyszeń osób zawodowo związanych ze służbą zdrowia, odpowiadającymi wskazaniom danego produktu leczniczego.
Artykuł 79
Zarząd, w przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych, które mają ograniczone rynki, lub w przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych do zwalczania chorób o regionalnym rozpowszechnianiu, przyjmuje środki niezbędne do zapewnienia pomocy przedsiębiorstwom w czasie złożenia ich wniosków.
Artykuł 80
W celu zapewnienia właściwego poziomu przejrzystości Zarząd, na podstawie propozycji Dyrektora Zarządzającego i w porozumieniu z Komisją, przyjmuje zasady w celu zapewnienia dostępności do publicznej informacji regulacyjnej, naukowej lub technicznej w odniesieniu do wydawania pozwoleń lub nadzoru nad produktami leczniczymi, które nie mają charakteru poufnego.
Wewnętrzne zasady i procedury Agencji, jej komitetów i jej grup roboczych są podawane do publicznej wiadomości w Agencji i w Internecie.
TYTUŁ V
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 81
1.
Wszelkie decyzje dotyczące przyznania, odmowy, zmiany, zawieszenia, wycofania lub unieważnienia pozwolenia na wprowadzenie do obrotu, wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, określają szczegółowo przyczyny ich podjęcia.
O takich decyzjach powiadamia się stronę zainteresowaną.
2.
Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego objęte niniejszym rozporządzeniem nie jest przyznane, odmówione, zmienione, zawieszone, wycofane lub unieważnione z poddania procedurze i z przyczyn ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 82
1.
Wnioskodawcy może być przyznane tylko jedno pozwolenie w odniesieniu do specyficznych produktów leczniczych.
Jednakże Komisja zezwala temu samemu wnioskodawcy na złożenie więcej niż jednego wniosku w sprawie tego produktu leczniczego do Agencji, jeżeli istnieje obiektywny sprawdzalny powód odnoszący się do zdrowia publicznego dotyczący dostępności produktów leczniczych dla pracowników służby zdrowia oraz/lub pacjentów lub z przyczyn dotyczących wspólnego wprowadzenia do obrotu.
2.
W odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi art. 98 ust. 3 dyrektywy 2001/83/WE stosuje się do produktów leczniczych dopuszczonych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3. Bez uszczerbku dla unikalności, wspólnotowego charakteru zawartości dokumentów określonych w art. 9 ust. 4 lit. a), lit. b), lit. c) i lit. d) i w art. 34 ust. 4 lit. a)–e), niniejsze rozporządzenie nie zakazuje wykorzystania dwóch lub wiecej wzorów handlowych w odniesieniu do danego produktu leczniczego objętego jednym pozwoleniem.
Artykuł 83
1.
W drodze wyjątku od art. 6 dyrektywy 2001/83/WE Państwa Członkowskie mogą uczynić produkt leczniczy przeznaczony do stosowania przez człowieka należący do kategorii określonych w art. 3 ust. 1 oraz 2 niniejszego rozporządzenia dostępnym do indywidualnego stosowania.
2.
Do celów niniejszego artykułu "indywidualne stosowanie" oznacza uczynienie produktu leczniczego należącego do kategorii określonych w art. 3 ust. 1 i 2 dostępnym z powodów okoliczności w odniesieniu do grupy pacjentów z chroniczną lub poważną wycieńczającą chorobą lub czyja choroba traktowana jest jako zagrożenie życia, i kto nie może być pomyślnie leczony przez dopuszczony produkt leczniczy.
Dany produkt leczniczy musi być przedmiotem wniosku o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia lub musi być poddany testom klinicznym.
3.
Gdy Państwo Członkowskie wykorzystuje możliwość przewidzianą w ust. 1, powiadamia Agencję.
4.
Jeżeli przewiduje się indywidualne stosowanie, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi, po konsultacji z producentem lub wnioskodawcą, może przyjąć opinie w sprawie warunków stosowania, warunków dystrybucji oraz pacjentów docelowych.
Informacje te uaktualniane są na bieżąco.
5.
Państwa Członkowskie uwzględniają wszelkie dostępne opinie.
6.
Agencja posiada uaktualniany wykaz opinii przyjętych zgodnie z ust. 4, który jest opublikowany na jej stronie internetowej.
Przepisy art. 24 ust. 1 i 25 stosuje się odpowienio.
7.
Opinie określone w ust. 4 nie wpływają na odpowiedzialność cywilną i karną producenta lub wnioskodawcy o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu.
8.
Jeżeli został ustanowiony program indywidualnego stosowania, wnioskodawca zapewnia, że biorący udział pacjenci także mają dostęp do nowego produktu produkt leczniczego podczas okresu wydawania pozwolenia i wprowadzenia do obrotu.
9.
Niniejszy artykuł nie narusza dyrektywy 2001/20/WE oraz art. 5 dyrektyw 2001/83/WE.
Artykuł 84
1.
Bez uszczerbku dla Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, każde Państwo Członkowskie ustala kary, które są stosowane za naruszenie przepisów rozporządzenia lub rozporządzeń przyjętych zgodnie z nim oraz podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu wprowadzenia ich w życie.
Kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach nie później niż dnia 31 grudnia 2004 r.
Państwa Członkowskie notyfikują wszelkie następne zmiany tak szybko, jak jest to możliwe.
2.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję niezwłocznie o każdym sporze wszczętym w odniesieniu do naruszenia niniejszego rozporządzenia.
3.
Na wniosek Agencji Komisja może nałożyć kary finansowe na posiadaczy pozwoleń na dopuszczenie do obrotu przyznanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, jeżeli nie spełnili oni pewnych obowiązków ustanowionych w związku z dopuszczeniami.
Zarówno maksymalne kwoty, jak również warunki i metody pobierania tych kar są ustanawiane zgodnie z procedurą określoną w art. 87 ust. 2.
Komisja publikuje nazwy zainteresowanych posiadaczy pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz kwoty i przyczyny nałożenia kar finansowych.
Artykuł 85
Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na kompetencje przyznane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności utworzonemu rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 [23].
Artykuł 86
W okresie dziesięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja opublikuje ogólne sprawozdanie na temat doświadczenia zdobytego w wyniku przeprowadzania procedur przedstawionych w niniejszym rozporządzeniu, w rozdziale III dyrektywy 2001/83/EWG oraz w rozdziale IV dyrektywy 2001/82/EWG.
Artykuł 87
1.
Komisję wspiera Stały Komitet ds. Produktów Leczniczych ustanowiony na podstawie art. 121 dyrektywy 2001/83/WE oraz Stały Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych ustanowiony na podstawie art. 89 dyrektywy 2001/82/WE.
2.
W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.
3.
W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
4.
Komitety uchwalają swoje regulaminy wewnętrzne.
Artykuł 88
Rozporządzenie (EWG) nr 2309/93 uchyla się.
Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 89
Okresy ochrony przewidziane w art. 14 ust. 11 oraz art. 39 ust. 10 nie mają zastosowania do referencyjnych produktów leczniczych, w odniesieniu do których wniosek o dopuszczenie do obrotu został przedłożony przed datą, określoną w art. 90 akapit drugi.
Artykuł 90
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu, tytuły I, II, III i V stosuje się od dnia 20 listopada 2005 r. oraz pkt 3 tiret piąte i szóste Załącznika stosuje się od dnia 20 maja 2008 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 735/2004
z dnia 20 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1972/2003 w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1972/2003 z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [1], w szczególności jego art. 4 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W kontekście trwającej analizy zagrożeń towarzyszących produktom znajdującym się w wykazie określonym w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1972/2003 konieczne są pewne zmiany w tym wykazie.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1972/2003 powinno z tego względu zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1972/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) w tiret pierwszym, odnoszącym się do Cypru, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kody CN 040210, 040221, 0406, 1509 i 1510;
b) kod "1517" zastępuje się kodami "15171010, 15179010, 15179091, 15179099";
c) dodaje się kody CN 20083055 i 20083075;
2) w tiret drugim, odnoszącym się do Republiki Czeskiej, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kod CN 1517;
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 20083055 i 20083075;
3) w tiret trzecim, odnoszącym się do Estonii, wprowadza się następujące zmiany:
a) kod "1517" zastępuje się kodami "15171010, 15171090, 15179010, 15179099";
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 16023211, 20083055 i 20083075;
4) w tiret czwartym, odnoszącym się do Węgier, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kody CN 02031110, 02032110 i 1517;
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 20083055 i 20083075;
5) w tiret piątym, odnoszącym się do Łotwy, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kod CN 1517;
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 02071210, 16023211, 20083055 i 20083075;
6) w tiret szóstym, odnoszącym się do Litwy, wprowadza się następujące zmiany:
a) kod "1517" zastępuje się kodami "15179010, 15179099";
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 16023211, 20083055 i 20083075;
7) w tiret siódmym, odnoszącym się do Malty, wprowadza się następujące zmiany:
a) kod "1517" zastępuje się kodami "15171010, 15171090, 15179010, 15179091, 15179099";
b) dodaje się kody CN 02013000, 02023010, 02023050, 20083055 i 20083075;
8) w tiret ósmym, odnoszącym się do Polski, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kody CN 02031110, 02032110, 1517 i 200820;
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 02071410, 02071470, 16023211, 20083055 i 20083075;
9) w tiret dziewiątym, odnoszącym się do Słowacji, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kod CN 1517;
b) dodaje się kody CN 02023010, 02023050, 20083055 i 20083075;
10) w tiret dziesiątym, odnoszącym się do Słowenii, wprowadza się następujące zmiany:
a) skreśla się kody CN 02031110, 02032110, 040210, 040221, 040510, 04052010, 04052030, 040590, 0406, 04081180, 04089180 i 1517;
b) dodaje się kody CN 02071450, 02023010, 02023050, 20083055 i 20083075.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem i z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, Słowacji do Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 746/2004
z dnia 22 kwietnia 2004 r.
dostosowujące niektóre rozporządzenia dotyczące produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 57, ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Niezbędne jest wprowadzenie pewnych zmian technicznych w kilku rozporządzeniach Komisji dotyczących produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych w celu koniecznego dostosowania w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (zwanych dalej nowymi Państwami Członkowskimi) do Unii Europejskiej.
(2) W części B załącznika V do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [1] ustanowione są wzory logo wspólnotowego, a także oznaczenia, które mają być zawarte w tym logo.
Należy uzupełnić część B.2 i B.3 załącznika V w celu włączenia wersji językowych nowych Państw Członkowskich.
(3) Załącznik do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 94/92 z dnia 14 stycznia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wprowadzenia w życie uzgodnień dotyczących przywozu z państw trzecich przewidzianych w rozporządzeniu (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [2] ustanawia wykaz państw trzecich określony w art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91. W tym Załączniku należy skreślić odniesienia do Republiki Czeskiej i Węgier.
(4) Zgodnie z art. 7 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1788/2001 z dnia 7 września 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania przepisów dotyczących świadectwa kontroli w odniesieniu do przywozu z państw trzecich, na podstawie art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [3] przed dniem 1 kwietnia 2002 r.
Państwa Członkowskie powiadamiają się nawzajem oraz powiadamiają Komisję o środkach podjętych w celu wdrożenia systemu świadectw, w szczególności odnośnie do właściwych władz.
Datę tę należy dostosować w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia, aby informacje dotyczące właściwych organów w nowych Państwach Członkowskich były dostępne w całej Wspólnocie w dniu przystąpienia.
(5) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 473/2002 z dnia 15 marca 2002 r. zmieniającego załączniki I, II i VI do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych oraz ustalającego szczegółowe zasady w odniesieniu do przekazywania informacji o zastosowaniu związków miedzi [4] Państwa Członkowskie stosujące odstępstwa przewidziane dla maksymalnych poziomów związków miedzi przed dniem 30 czerwca 2002 r. informują Komisję i inne Państwa Członkowskie o środkach podjętych w celu wdrożenia odstępstwa oraz do dnia 31 grudnia 2004 r. przekazują sprawozdanie o wdrożeniu oraz wynikach podjęcia tych środków.
Datę tę należy dostosować w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich w celu pozostawienia im wystarczająco długiego okresu na dostarczenie wymaganych informacji.
(6) Artykuł 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 223/2003 z dnia 5 lutego 2003 r. w sprawie wymogów w zakresie etykietowania związanych z ekologiczną metodą produkcji pasz, mieszanek paszowych i materiałów paszowych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 [5] ustanawia warunki, zgodnie z którymi, w okresie przejściowym, znaki towarowe noszące oznaczenia odnoszące się do ekologicznej metody produkcji mogą być nadal stosowane w etykietowaniu i reklamie produktów paszowych, które nie są zgodne z tym rozporządzeniem.
Stosownie do tych warunków wystąpienie o rejestrację znaku towarowego powinno mieć miejsce przed dniem 24 sierpnia 1999 r.
Datę tę należy dostosować w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich.
(7) W związku z tym w rozporządzeniach (EWG) nr 2092/91, (EWG) nr 94/92, (WE) nr 1788/2001, (WE) nr 473/2002 i (WE) nr 223/2003 wprowadza się odpowiednie zmiany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W części B załącznika V do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 wprowadza się następujące zmiany:
1.
Część B.2 otrzymuje brzmienie:
B.2 Wzory
+++++ TIFF +++++
+++++ TIFF +++++
2.
ES
"B.3.1. AGRICULTURA ECOLÓGICA CS : EKOLOGICKÉ ZEMĚDĚLSTVÍ
DA : ØKOLOGISK JORDBRUG
DE : BIOLOGISCHE LANDWIRTSCHAFT OR ÖKOLOGISCHER LANDBAU
ET : MAHEPÕLLUMAJANDUS VÕI ÖKOLOOGILINE PÕLLUMAJANDUS
EL : ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ
EN : ORGANIC FARMING
FR : AGRICULTURE BIOLOGIQUE
HU : ÖKOLÓGIAI GAZDÁLKODÁS
IT : AGRICOLTURA BIOLOGICA
LT : EKOLOGINIS ŽEMĖS ŪKIS
LV : BIOLOĢISKĀ LAUKSAIMNIECĪBA
MT : AGRIKULTURA ORGANIKA
NL : BIOLOGISCHE LANDBOUW
PL : ROLNICTWO EKOLOGICZNE
PT : AGRICULTURA BIOLÓGICA
SK : EKOLOGICKÉ POĽNOHOSPODÁRSTVO
SL : EKOLOŠKO KMETIJSTVO
FI : LUONNONMUKAINEN MAATALOUSTUOTANTO
SV : EKOLOGISKT JORDBRUK
Część B.3.1 otrzymuje brzmienie : Oznaczenia pojedyncze:".
Artykuł 2
W Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 94/1992 skreśla się pozycje Republika Czeska i Węgry.
Artykuł 3
W art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1788/2001 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji datą dotyczącą informacji, określoną w ust. 2 jest dzień 1 maja 2004 r." .
Artykuł 4
W art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 473/2002 po pierwszym akapicie dodaje się akapit w brzmieniu:
"Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji datą określoną w akapicie pierwszym tiret pierwsze jest dzień 1 sierpnia 2004 r. oraz datą określoną w akapicie pierwszym tiret drugie jest dzień 31 grudnia 2005 r." .
Artykuł 5
W art. 6 rozporządzenia (WE) nr 223/2003 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji ostateczną datą wystąpienia o rejestrację, określoną w ust. 1 lit. a), jest dzień 1 maja 2004 r." .
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem oraz z dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 753/2004
z dnia 22 kwietnia 2004 r.
wdrażające decyzję nr 1608/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do statystyk z zakresu nauki i techniki
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję nr 1608/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie sporządzania i rozwoju statystyk Wspólnoty z zakresu nauki i techniki [1], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Konieczne jest podjęcie środków zmierzających do wdrożenia indywidualnych działań statystycznych, jak ustalono w art. 2 decyzji nr 1608/2003/WE; działania te są niezbędne w celu stworzenia wspólnotowych statystyk dotyczących nauki, techniki i innowacji.
(2) Wspólnotowy program statystyczny ustanawia ramy dla sporządzania wszystkich statystyk wspólnotowych, a decyzja nr 2367/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wspólnotowego programu statystycznego na lata 2003–2007 [2] wyraźnie ustaliła program prac nad stworzeniem i doskonaleniem statystyk dotyczących nauki i techniki na lata 2003–2007.
(3) Konieczne jest zapewnienie spójności statystyk Wspólnoty odnoszących się do nauki i technili z innymi międzynarodowymi standardami, która pociąga za sobą wzięcie pod uwagę prac przeprowadzonych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz inne organizacje międzynarodowe.
(4) Wdrażając decyzję nr 1608/2003/WE, należy mieć na względzie ramy ustanowione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty [3], ustanawiając przepisy obejmujące dostęp do źródeł administracyjnych i poufność informacji statystycznych.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie wymienia środki wdrażające decyzję nr 1608/2003/WE w odniesieniu do wspólnotowych statystyk dotyczących nauki i techniki.
Artykuł 2
1.
Niniejsze rozporządzenie obejmuje następujące dziedziny:
a) statystyki dotyczące badań i rozwoju;
b) statystyki dotyczące środków asygnowanych przez rząd na działalność badawczo – rozwojową (GBAORD);
c) statystyki dotyczące zasobów ludzkich dla nauki i techniki, włączając w to statystyki odnośnie do płci i mobilności (HRST), statystyki dotyczące patentów, statystyki dotyczące sektorów przemysłu zaawansowanej technologii oraz usług opartych na wiedzy, a także inne statystyki dotyczące nauki i techniki.
Dla dziedzin przytoczonych w lit. a) i b) wykazy zmiennych statystycznych, objęte działania i sektory, podziału rezultatów, częstotliwość, ostateczne terminy przesyłania danych, pilotażowe badania rozwoju, między innymi, nowych zmiennych i podejmowanych innych szczególnych działań oraz okres przejściowy określone są w sekcjach 1 i 2 Załącznika.
Dla dziedzin przytoczonych w lit. c) uzyskanie niezbędnych danych będzie miało miejsce w większości dzięki istniejącym źródłom statystycznym lub źródłom innych danych, zgodnie z sekcją 3 Załącznika.
2.
Na podstawie wniosków w raportach przedstawionych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zgodnie z art. 5 decyzji nr 1608/2003/WE, dokona się, gdzie jest to stosowne, przeglądu wykazów zmiennych statystycznych, objętych działań i sektorów, podziałów rezultatów, częstotliwości, ostatecznych terminów przesyłania danych, pilotażowych badań rozwoju i innych cech charakterystycznych ustanowionych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w regularnych odstępach czasu zgodnie z procedurą określoną w art. 4 tej decyzji.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie uzyskują niezbędne dane wykorzystując kombinację różnych źródeł, takich jak badania sondażowe, administracyjne źródła danych lub inne źródła danych.
W zakresie procedur jakości i oceny statystycznej, inne źródła danych stanowią co najmniej ekwiwalent dla badań sondażowych lub administracyjnych źródeł danych.
Artykuł 4
Dziedziny statystyczne wymienione w Załączniku oparte są na zharmonizowanych koncepcjach i definicjach zawartych w najbardziej aktualnych wersjach podręczników metodologicznych Frascati Manual, Canberra Manual i innych zharmonizowanych standardach.
Państwa Członkowskie stosują te zharmonizowane koncepcje i definicje w celu opracowania statystyk.
Raporty przedstawiane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 5 decyzji nr 1608/2003/WE stanowią odniesienie do koncepcji i definicji oraz ich zastosowań.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie przekazują zmienne wymienione w sekcjach 1 i 2 Załącznika Komisji (Eurostat), przy użyciu standardowego formatu przekazu ustalonego przez Komisję (Eurostat) we współpracy z nimi.
Artykuł 6
Ocenę jakości przeprowadzają Państwa Członkowskie i Komisja (Eurostat).
Państwa Członkowskie przekazują Komisji (Eurostat), na jej wniosek, informacje niezbędne do oceny jakości statystyk ustanowionych w Załączniku, które są konieczne do wypełnienia wymagań raportowych ustanowionych w art. 5 decyzji nr 1608/2003/WE.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 756/2004
z dnia 22 kwietnia 2004 r.
zakazujące połowów krewetek przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli stosowany do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze co następuję:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające dopuszczalne możliwości połowowe na 2004 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [2] ustala kwoty dla krewetek na 2004 r.
(2) W celu zapewnienia zgodności z przepisami odnoszącymi się do limitów ilościowych na połowy zasobów podlegających kwotowaniu, Komisja musi ustalić termin, do którego będzie się uważać, że połowy dokonane przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego wyczerpały przyznane kwoty.
(3) Zgodnie z informacjami otrzymanymi przez Komisję, połowy krewetek na wodach rejonu NAFO oddział 3L prowadzone przez statki rybackie pływające pod banderą Państwa Członkowskiego lub zarejestrowane w Państwie Członkowskim wyczerpały kwotę połowową przyznaną jej na 2004 r.
Wspólnota zakazała połowów tych zasobów od dnia 1 marca 2004 r.
Powyższa data powinna zostać także przyjęta w niniejszym rozporządzeniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym przyjmuje się się, że połowy krewetek na wodach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku oddział 3L przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego lub zarejestrowanych w Państwie Członkowskim wyczerpały kwotę przydzieloną Wspólnocie na 2004 r.
Niniejszym zakazuje się połowów krewetek na wodach Organizacji Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku oddział 3L przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego lub zarejestrowanych w Państwie Członkowskim, tak jak przetrzymywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego zasobu złowionego przez wyżej wymienione statki po terminie zastosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 776/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 349/2003 zawieszające wprowadzanie do Wspólnoty okazów niektórych gatunków dzikiej fauny i flory
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [1], w szczególności jego art. 19 ust. 2,
po konsultacji z Grupą ds. Przeglądu Naukowego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 338/97 przewiduje, że Komisja może ograniczyć wprowadzanie niektórych gatunków do Wspólnoty, zgodnie z warunkami ustanowionymi w lit. a)–d) tego rozporządzenia.
(2) Wykaz gatunków, których wprowadzanie do Wspólnoty jest zawieszone, został ostatnio określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 349/2003 z dnia 25 lutego 2003 r. zawieszającym wprowadzanie do Wspólnoty okazów niektórych gatunków dzikiej fauny i flory [2].
(3) Na podstawie otrzymanych ostatnio informacji Grupa ds. Przeglądu Naukowego stwierdziła, że status ochronny niektórych gatunków wymienionych w załączniku A i B do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zostanie poważnie zagrożony, jeżeli ich wprowadzanie do Wspólnoty z niektórych krajów pochodzenia nie zostanie zawieszone.
(4) Na podstawie dalszych otrzymanych informacji Grupa ds. Przeglądu Naukowego stwierdziła, że zawieszenie wprowadzania do Wspólnoty Lama guanicoe z Chile nie jest już uzasadnione statusem ochronnym tego gatunku.
(5) Przeprowadzono konsultacje z krajami pochodzenia gatunków objętych nowymi ograniczeniami określonymi w ust. 3.
(6) Artykuł 41 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1808/2001 z dnia 30 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [3] zawiera przepisy dotyczące wykonywania przez Państwa Członkowskie ograniczeń ustanowionych przez Komisję.
(7) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 349/2003 powinno być odpowiednio zmienione.
(8) Konieczność uniknięcia zakłóceń w handlu uzasadnia wejście w życie niniejszego rozporządzenia trzeciego dnia po jego opublikowaniu.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Handlu Dziką Fauną i Florą,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 349/2003 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 779/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
zawierające sprostowanie francuskiej i niderlandzkiej wersji rozporządzenia (WE) nr 2277/2003 zmieniającego załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 13 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Do wersji francuskiej i niderlandzkiej rozporządzenia Komisji (WE) nr 2277/2003 wkradło się kilka błędów [2].
Należy zatem koniecznie poprawić obie wersje.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie (WE) nr 2277/2003 zostaje sprostowane w następujący sposób:
1) dotyczy jedynie wersji francuskiej.
2) dotyczy jedynie wersji niderlandzkiej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 780/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
w sprawie środków przejściowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przywozu i tranzytu niektórych produktów z krajów trzecich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) 668/2004 [2], w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 przewiduje całkowity przegląd przepisów wspólnotowych dotyczących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, włącznie z wprowadzeniem szeregu ścisłych wymogów.
Ponadto przewiduje ono możliwość przyjęcia odpowiednich środków przejściowych.
(2) Biorąc pod uwagę surowy charakter tych wymogów niezbędne jest zapewnienie środków przejściowych dla niektórych Państw Członkowskich dających przemysłowi wystarczający czas na dostosowanie się; te środki przejściowe są ustanowione w szeregu wspólnotowych decyzjach i rozporządzeniach.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 812/2003 [3], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2268/2003 [4], przewiduje ogólne środki przejściowe dla państw trzecich do dnia 30 kwietnia 2004; rozporządzenie to ustala, że Komisja zaproponuje dalsze szczegółowe przepisy przejściowe w odniesieniu do produktów, dla których zapewnione zostało odpowiednie uzasadnienie.
(4) Niektóre państwa trzecie zapewniły odpowiednie uzasadnienie wnioskując o szczególne środki przejściowe; stosownie do tego, aby umożliwić kontynuowanie stosowania przez podmioty gospodarcze z tych krajów trzecich, eksportujących do Wspólnoty, bieżących standardów dotyczących wydzielenia zakładów przetwórczych kategorii 1, 2 i 3 takie środki przejściowe powinny być zapewnione.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Odstępstwo dotyczące przywozu z państw trzecich
W drodze odstępstwa od art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Państwa Członkowskie przyjmują przesyłki produktów wymienionych w załącznikach VII i VIII niniejszego rozporządzenia, w terminach, o których mowa w art. 2, pochodzących z zakładów niespełniających wymogów wydzielenia zakładów przetwórczych kategorii 1, 2 i 3, z państw wymienionych w załączniku I, pod warunkiem że produkty te spełniają minimalne warunki określone w załączniku II i dołączone jest do nich świadectwo zgodne z załącznikiem III.
Artykuł 2
Wejście w życie
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z ramami określonymi przez wspólną politykę transportową, a także w celu rozwijania ochrony konsumentów, istotne jest zapewnienie odpowiedniego minimalnego poziomu ubezpieczenia na pokrycie odpowiedzialności cywilnej przewoźników lotniczych w odniesieniu do pasażerów, bagażu, ładunku i osób trzecich.
(2) Rozróżnienie między krajowym i międzynarodowym transportem lotniczym zostało wyeliminowane ze wspólnotowego rynku usług lotniczych, dlatego właściwe jest ustanowienie minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych Wspólnoty.
(3) Konieczne jest wspólne działanie w celu zapewnienia, że wymogi, o których mowa, będą obowiązywać również w stosunku do przewoźników lotniczych z państw trzecich, tak aby zapewnić równe reguły gry w stosunku do tych, które obowiązują przewoźników lotniczych Wspólnoty.
(4) W swoim komunikacie z dnia 10 października 2001 r. dotyczącym reperkusji ataków terrorystycznych, jakie miały miejsce w Stanach Zjednoczonych w stosunku do branży transportu powietrznego, Komisja stwierdziła zamiar zbadania wielkości i warunków ubezpieczenia wymaganego przy przyznawaniu licencji na dokonywanie przewozów przez Państwa Członkowskie w celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia.
Ponadto w swoim Komunikacie z dnia 2 lipca 2002 r. dotyczącym ubezpieczenia w sektorze transportu powietrznego w następstwie ataków terrorystycznych z dnia 11 września 2001 r., które miały miejsce w Stanach Zjednoczonych, Komisja oświadczyła, że będzie nadal monitorować rozwój sytuacji na rynku ubezpieczeń lotniczych w odniesieniu do zmian wielkości i warunków ubezpieczenia wymaganego przy przyznawaniu licencji na dokonywanie przewozów przez Państwa Członkowskie.
(5) Decyzją Rady 2001/539/WE [4] Wspólnota zawarła Konwencję o ujednoliceniu niektórych zasad odnoszący się do międzynarodowego przewozu lotniczego, uzgodnioną w Montrealu dnia 28 maja 1999 r. (Konwencja montrealska), która określa nowe zasady dotyczące odpowiedzialności cywilnej w zakresie międzynarodowego przewozu lotniczego osób, bagaży i ładunków.
Oczekuje się, że zasady te zastąpią zasady określone w Konwencji warszawskiej z 1929 r., z późniejszymi zmianami.
(6) Artykuł 50 Konwencji montrealskiej wymaga, aby strony zapewniły ubezpieczenie przewoźników lotniczych odpowiednie dla pokrycia ich odpowiedzialności cywilnej określonej w tej Konwencji.
Konwencja warszawska z 1929 r. z późniejszymi zmianami będzie nadal obowiązywać wraz z Konwencją montrealską przez czas nieokreślony.
Obydwie Konwencje przewidują możliwość zastosowania nieograniczonej odpowiedzialności.
(7) Artykuł 7 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2407/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie przyznawania licencji przewoźnikom lotniczym [5] stawia wymóg ubezpieczenia przewoźników lotniczych w celu pokrycia odpowiedzialności cywilnej w razie zaistnienia wypadków, w szczególności dotyczących pasażerów, bagażu, ładunku, poczty oraz osób trzecich, jednakże bez określenia minimalnej wielkości i warunków ubezpieczenia.
(8) Należy uwzględnienić fakt, że Europejska konferencja w sprawie lotnictwa cywilnego przyjęła dnia 13 grudnia 2000 r. rezolucję ECAC/25-1 w sprawie minimalnego poziomu ochrony ubezpieczeniowej od odpowiedzialności cywilnej wobec pasażerów i osób trzecich, która została zmodyfikowana dnia 27 listopada 2002 r.
(9) Konieczne jest wyznaczenie przewoźnikom lotniczym i operatorom statków powietrznych minimalnych wymogów w zakresie ochrony ubezpieczeniowej pasażerów, bagażu, ładunku oraz osób trzecich, w lotach odbywanych w granicach, do, z lub ponad terytorium Państwa Członkowskiego, łącznie z jego wodami terytorialnymi.
(10) Obowiązek dokonania ubezpieczenia powinien leżeć po stronie przewoźnika lotniczego posiadającego ważną licencje na dokonywanie przewozów oraz, w przypadku przewoźników lotniczych Wspólnoty, posiadającego ważną licencję operacyjną przyznaną na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 2407/92.
Brak lub wygaśnięcie takiej licencji nie zwalnia od przyjęcia tego obowiązku.
(11) O ile Konwencja montrealska szczegółowo reguluje odpowiedzialność cywilną w zakresie przewozu pasażerów, bagażu i ładunku, odpowiedzialność cywilna z tytułu przewożonej poczty podlega, zgodnie z art. 2 tej Konwencji, "zasadom mającym zastosowanie w stosunkach między przewoźnikami a administracją pocztową".
We Wspólnocie ubezpieczenie z tytułu takiej odpowiedzialności cywilnej w stopniu wystarczającym reguluje art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2407/92.
(12) Obowiązkowe ubezpieczenie nie powinno być wymagane w przypadku państwowych statków powietrznych i niektórych pozostałych typów statków powietrznych.
(13) Minimalna ochrona ubezpieczeniowa powinna być zapewniona w sytuacji, gdzie przewoźnik lotniczy lub operator statku powietrznego ponosi odpowiedzialność cywilną w stosunku do pasażerów, bagażu, ładunku lub osób trzecich, zgodnie z regułami konwencji międzynarodowych, prawem Wspólnotowym lub krajowym, bez naruszania tych reguł.
(14) Ubezpieczenie powinno obejmować szczególną odpowiedzialność cywilną lotnictwa w stosunku do pasażerów, bagażu, ładunku oraz osób trzecich.
W odniesieniu do pasażerów, bagażu lub ładunków ubezpieczenie powinno obejmować ochronę na wypadek śmieci lub uszkodzenia ciała w wyniku wypadków oraz utraty lub zniszczenia lub uszkodzenia bagażu lub ładunku.
W odniesieniu do osób trzecich ubezpieczenie powinno obejmować ochronę na wypadek śmierci, uszkodzenia ciała i uszkodzenia mienia w wyniku wypadków.
(15) Niniejszemu rozporządzeniu nie powinno się nadawać wykładni wymogu podwójnego ubezpieczenia.
O ile zarówno przewoźnik zawierający umowę, jak i przewoźnik faktyczny w rozumieniu art. 39 Konwencji montrealskiej, mogą ponosić odpowiedzialność cywilną za tę samą szkodę, Państwa Członkowskie mogą ustanowić szczególne środki w celu uniknięcia podwójnego ubezpieczenia.
(16) Mając na uwadze to, że stosowana na rynku praktyka oferowania ubezpieczeń na bazie wartości zbiorczej może sprzyjać podlegalności ubezpieczeniu, zwłaszcza od ryzyka wojny lub terroryzmu, poprzez umożliwienie ubezpieczycielom lepszej kontroli nad zobowiązaniami z tytułu odpowiedzialności cywilnej, praktyka ta nie zwalnia przewoźnika lotniczego lub operatora statku powietrznego od obowiązku przestrzegania minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia w przypadku osiągnięcia wysokości zbiorczej wartości ubezpieczenia ustalonej w zawartej przez niego umowie.
(17) Konieczne jest stosowanie wobec przewoźników lotniczych wymogu przedstawienia dowodów stałego przestrzegania minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia na pokrycie odpowiedzialności cywilnej, jak przewiduje niniejsze rozporządzenie.
W odniesieniu do przewoźników lotniczych Wspólnoty oraz w odniesieniu do operatorów używających statków powietrznych zarejestrowanych we Wspólnocie, złożenie dowodów ubezpieczenia w jednym Państwie Członkowskim powinno być wystarczające dla pozostałych Państw Członkowskich, jeżeli ubezpieczenie takie jest dokonane przez przedsiębiorstwo upoważnione do tego na mocy obowiązującego prawa.
(18) W odniesieniu do przelotów nad terytorium Państwa Członkowskiego dokonywanych przez niewspólnotowego przewoźnika lotniczego lub statek powietrzny spoza Wspólnoty bez lądowania lub startu z Państwa Członkowskiego, każde Państwo Członkowskie, nad którym przelot ten się odbywa, ma prawo, zgodnie z prawem międzynarodowym, zażądać dowodów zgodności z wymogami w zakresie ubezpieczenia zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, na przykład poprzez prowadzenie kontroli wyrywkowych.
(19) Minimalne wymogi w zakresie ubezpieczenia powinny zostać poddane rewizji po pewnym czasie.
(20) Procedury monitorowania stosowania minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia powinny być przejrzyste i mieć charakter niedyskryminacyjny oraz nie powinny utrudniać swobodnego przepływu towarów, osób, usług i kapitału.
(21) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6].
(22) W przypadkach gdzie wymagane są dalsze przepisy w celu ustanowienia odpowiedniego ubezpieczenia pokrywającego szczególną odpowiedzialność cywilną lotnictwa w sprawach nieobjętych niniejszym rozporządzeniem, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia odpowiednich przepisów.
(23) Ustalenia dotyczące zwiększenia współpracy w zakresie wykorzystania portu lotniczego Gibraltar zostały zawarte w Londynie dnia 2 grudnia 1987 r. między Królestwem Hiszpanii a Zjednoczonym Królestwem we wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych obu państw.
Ustalenia te nie weszły jeszcze w życie.
(24) Uwzględniając, że celem niniejszego rozporządzenia jest wprowadzenie minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia, przyczyniające się do realizacji celów międzynarodowego rynku usług lotniczych poprzez zmniejszenie zakłóceń konkurencji, nie mogą w stopniu wystarczającym być osiągnięte przez Państwa Członkowskie i dlatego lepiej zostaną osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podejmować środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
1.
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych w odniesieniu do pasażerów, bagażu, ładunku i osób trzecich.
2.
W zakresie przewozu poczty wymogami w zakresie ubezpieczeń są te wymienione w rozporządzeniu (EWG) nr 2407/92 i w prawach krajowych Państw Członkowskich.
Artykuł 2
Zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich przewoźników lotniczych oraz operatorów statków powietrznych dokonujących przelotów w granicach, do, z oraz ponad terytorium Państwa Członkowskiego, które obowiązują postanowienia Traktatu.
2.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a) państwowych statków powietrznych określonych w art. 3 lit. b) Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r.;
b) modeli statków powietrznych posiadające MTOM poniżej 20 kg;
c) maszyn latających o starcie pieszym (włączając paralotnie i lotnie z napędem);
d) balonów na uwięzi;
e) latawców;
f) spadochronów (włącznie z spadochronami wznoszonymi w powietrze przez samochód);
g) statków powietrznych, z lotniami łącznie, posiadających MTOM poniżej 500 kg, oraz mikroświatła; które:
- są używane do celów niehandlowych, lub
- są używane w lokalnych instrukcjach lotniczych, które nie wiążą się z przekraczaniem granic międzynarodowych,
w takim zakresie, jaki na podstawie niniejszego rozporządzenia dotyczy zobowiązań do ubezpieczenia odnoszących się do ryzyka wojny i terroryzmu.
3.
Przyjmuje się, że stosowanie niniejszego rozporządzenia do portu lotniczego w Gibraltarze jest bez uszczerbku dla odpowiednich stanów prawnych Królestwa Hiszpanii oraz Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do sporów dotyczących suwerenności terytorium, na którym położony jest port lotniczy.
4.
Stosowanie niniejszego rozporządzenia do portu lotniczego Gibraltar będzie wstrzymane do momentu wejścia w życie porozumień zawartych we wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych Królestwa Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa z dnia 2 grudnia 1987 r.
Rządy Hiszpanii u Zjednoczonego Królestwa poinformują Radę o wspomnianej dacie wejścia w życie.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "przewoźnik lotniczy" oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego z ważną licencją na eksploatację;
b) "przewoźnik lotniczy Wspólnoty" oznacza przewoźnika lotniczego z ważną licencją na dokonywanie przewozów, udzieloną przez Państwo Członkowskie zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 2407/92;
c) "operator statku powietrznego" oznacza osobę lub jednostkę niebędącą przewoźnikiem lotniczym, posiadającą ciągłą, skuteczną dyspozycyjność używania lub operowania statkiem powietrznym; osoba fizyczna lub prawna, na której imię statek powietrzny jest zarejestrowany jest uznawana za operatora, o ile osoba ta nie udowodni, że kto inny jest operatorem;
d) "lot" oznacza:
- w odniesieniu do pasażerów i nieodprawionego bagażu, okres transportu statkiem powietrznym, łącznie z wejściem na pokład i zejściem z pokładu,
- w odniesieniu ładunku i odprawionego bagażu, okres transportu bagażu i ładunku od momentu przekazania przewoźnikowi lotniczemu do momentu dostarczenia uprawnionemu odbiorcy,
- w odniesieniu osób trzecich, używanie statku powietrznego od momentu użycia włączenia silników do celów kołowania lub właściwego startu do momentu, gdy znajduje się on na ziemi i jego silniki zostały całkowicie zatrzymane; ponadto oznacza przemieszczanie statku powietrznego przez holowanie, pojazdy pchające lub siły typowe dla napędu i wznoszenia statku powietrznego, w szczególności strumienie powietrza;
e) "jednostka rozliczeniowa" oznacza Prawo Specjalnego Ciągnienia według definicji Międzynarodowego Funduszu Walutowego;
f) "MTOM" oznacza maksymalną masę startową, która odpowiada potwierdzonej wielkości specyficznej dla wszystkich typów statków powietrznych, zgodnie z danymi w świadectwie sprawności do lotu statku powietrznego;
g) "pasażer" oznacza jakąkolwiek osobę uczestniczącą w locie za zgodą przewoźnika lub operatora statku powietrznego, z wyłączeniem pełniących służbę członków zarówno załogi statków powietrznych, jak i obsługi kabiny pasażerskiej;
h) "strona trzecia" oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub fizyczną, wyłączając pasażerów i pełniących służbę zarówno członków załogi, jak i obsługę kabiny pasażerskiej;
i) "przewóz handlowy" oznacza przewóz za który pobierane jest wynagrodzenia i/lub wynajem.
Artykuł 4
Zasady ubezpieczania
1.
Przewoźnicy lotniczy oraz operatorzy statków powietrznych określeni w art. 2 są ubezpieczeni zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w zakresie swojej szczególnej odpowiedzialności cywilnej jako lotnictwa w odniesieniu do pasażerów, bagażu, ładunku i stron trzecich.
Ryzyko podlegające ubezpieczeniu obejmuje akty wojny, terroryzm, porwania, akty sabotażu, bezprawne zajęcie, konfiskatę statku powietrznego oraz rozruchy.
2.
Przewoźnicy lotniczy oraz operatorzy statków powietrznych zapewniają ochronę ubezpieczeniową każdego z lotów, bez względu na to, czy dysponowanie przez nich statkiem powietrznym wynika z własności, czy jakiejkolwiek formy dzierżawy, czy też ze wspólnych lub franczyzowych operacji, współużytkowania kodu lub innej umowy o takim samym charakterze.
3.
Niniejsze rozporządzenie jest bez uszczerbku dla zasad dotyczących odpowiedzialności cywilnej wynikającej z:
- konwencji międzynarodowych, których Państwa Członkowskie lub Wspólnota są stronami,
- prawa wspólnotowego, oraz
- prawa wewnętrznego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 5
Zgodność
1.
Przewoźnicy lotniczy oraz, jeżeli wymagane, operatorzy statków powietrznych, określeni w art. 2, wykazują zgodność z wymogami w zakresie ubezpieczenia wymienionymi w niniejszym rozporządzeniu poprzez dostarczenie właściwym władzom zainteresowanego Państwa Członkowskiego depozytu zaświadczenia ubezpieczeniowego lub innych dowodów posiadania ważnego ubezpieczenia.
2.
Do celów niniejszego artykułu "zainteresowane Państwo Członkowskie" oznacza Państwo Członkowskie, które udzieliło licencji na dokonywanie przewozów wspólnotowemu przewoźnikowi lotniczemu, lub Państwo Członkowskie, w którym zarejestrowany jest statek powietrzny operatora statków powietrznych.
W przypadku przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty oraz operatorów statków powietrznych używających statków powietrznych zarejestrowanych poza Wspólnotą "zainteresowane Państwo Członkowskie" oznacza Państwo Członkowskie do lub z którego terytorium dokonywane są loty.
3.
W drodze wyjątku od ust. 1, Państwa Członkowskie, nad których terytorium dokonywany jest przelot, mogą zażądać od przewoźników lotniczych oraz operatorów statków powietrznych określonych w ust. 2 okazania dowodów posiadania ważnego ubezpieczenia zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
4.
W odniesieniu do przewoźników lotniczych Wspólnoty oraz operatorów statków powietrznych używających statków powietrznych zarejestrowanych we Wspólnocie, zdeponowanie dowodów ubezpieczenia w Państwie Członkowskim określonym w ust. 2 jest dostateczne dla wszystkich Państw Członkowskich, bez uszczerbku dla stosowania art. 8 ust. 6.
5.
W wyjątkowych przypadkach załamania na rynku ubezpieczeniowym Komisja może ustalać, zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2, właściwe środki dla stosowania ust. 1.
Artykuł 6
Ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za pasażerów, bagaż i ładunek
1.
W odniesieniu do odpowiedzialności cywilnej w zakresie pasażerów, minimalna ochrona ubezpieczeniowa wynosi 250000 SDR za pasażera.
Jednakże w zakresie nie niehandlowych przewozów statkiem powietrznym, którego MTOM wynosi 2700 kg lub mniej, Państwa Członkowskie mogą ustalić niższy poziom minimalnej ochrony ubezpieczeniowej, przy zastrzeżeniu, że ochrona ta wynosi co najmniej 100000 SDR za pasażera.
2.
W odniesieniu do odpowiedzialności cywilnej w zakresie bagażu minimalna ochrona ubezpieczeniowa wynosi 1000 SDR za pasażera w przewozach handlowych.
3.
W odniesieniu do odpowiedzialności cywilnej w zakresie ładunku minimalna ochrona ubezpieczeniowa wynosi 17 SDR za kilogram w przewozach handlowych.
4.
Ustępy 1, 2 i 3 nie mają zastosowania w odniesieniu do lotów nad terytorium Państw Członkowskich dokonywanych przez przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty lub przez operatorów statków powietrznych używających statków powietrznych zarejestrowanych poza Wspólnotą, które nie obejmują lądowania lub startu ze wspomnianego terytorium.
5.
Wartości określone w niniejszym artykule mogą zostać odpowiednio zmienione, jeżeli taka konieczność wynika z adekwatnych zmian w traktatach międzynarodowych, zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2.
Artykuł 7
Ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej wobec osób trzecich
1.
W zakresie odpowiedzialności cywilnej wobec osób trzecich minimalne ubezpieczenie w razie wypadku każdego ze statków powietrznych, wynosi:
Kategorie _BAR_ MTOM (kg) _BAR_ Minimalne ubezpieczenie (w milionach SDR) _BAR_
1 _BAR_ < 500 _BAR_ 0,75 _BAR_
2 _BAR_ < 1000 _BAR_ 1,5 _BAR_
3 _BAR_ < 2700 _BAR_ 3 _BAR_
4 _BAR_ < 6000 _BAR_ 7 _BAR_
5 _BAR_ < 12000 _BAR_ 18 _BAR_
6 _BAR_ < 25000 _BAR_ 80 _BAR_
7 _BAR_ < 50000 _BAR_ 150 _BAR_
8 _BAR_ < 200000 _BAR_ 300 _BAR_
9 _BAR_ < 500000 _BAR_ 500 _BAR_
10 _BAR_ ≥ 500000 _BAR_ 700 _BAR_
W każdym przypadku gdy ochrona ubezpieczeniowa od szkód wyrządzonych osobom trzecim z powodu ryzyka związanego z wojną lub terroryzmem nie jest dostępna dla któregokolwiek przewoźnika lotniczego lub operatora statku powietrznego na bazie poszczególnych wypadków, taki przewoźnik lotniczy lub operator statku powietrznego może wypełnić swój obowiązek ubezpieczenia od takiego ryzyka poprzez zawarcie ubezpieczenia na bazie zbiorczej.
Komisja ściśle nadzoruje stosowanie tego przepisu w celu zapewnienia, że baza zbiorcza jest co najmniej równoważna do kwot wymienionych w tabeli.
2.
Wartości określone w niniejszym artykule mogą zostać odpowiednio zmienione, jeżeli taka konieczność wynika z adekwatnych zmian w traktatach międzynarodowych, zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2.
Artykuł 8
Stosowanie oraz sankcje
1.
Państwa Członkowskie zapewniają stosowanie się do niniejszego rozporządzenia przez przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych.
2.
Do celów ust. 1 i bez uszczerbku dla ust. 7, w odniesieniu do przelotów dokonywanych przez przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty lub statków powietrznych zarejestrowanych poza Wspólnotą, które nie wiążą się z lądowaniem lub startem z któregokolwiek Państwa Członkowskiego, jak również w odniesieniu do postojów w Państwach Członkowskich takich statków powietrznych dla celów niehandlowych, zainteresowane Państwo Członkowskie może wymagać dowodów zgodności z wymogami w zakresie ubezpieczenia ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.
3.
W miarę potrzeby Państwa Członkowskie mogą wymagać dodatkowych dowodów od przewoźnika lotniczego, operatora statku powietrznego lub ubezpieczyciela, których wymóg ten dotyczy.
4.
Sankcje za naruszenie niniejszego rozporządzenia są skuteczne, proporcjonalne oraz odstraszające.
5.
W odniesieniu do przewoźników lotniczych Wspólnoty sankcje te mogą obejmować cofnięcie licencji na dokonywanie przewozów, na warunkach i zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego.
6.
W odniesieniu do przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty i do operatorów statków powietrznych używających statków powietrznych zarejestrowanych poza Wspólnotą, sankcje mogą obejmować odmowę zezwolenia na lądowanie na terytorium danego Państwa Członkowskiego.
7.
W przypadkach gdy Państwa Członkowskie nie są przekonane, że warunki określone w niniejszym rozporządzeniu zostały spełnione, mogą nie zezwolić na start statku powietrznego, zanim przewoźnik lotniczy lub operator statku powietrznego, których to dotyczy, nie przedstawią dowodów posiadania wystarczającej ochrony ubezpieczeniowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 9
Procedura komitetu
1.
Komisja jest wspomagana przez Komitet ustanowiony na mocy art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2408/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotniczych [7].
2.
W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, zastosowany zostanie art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
4.
Komisja może ponadto konsultować z Komitetem każdą inną sprawę dotyczącą stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Sprawozdawczość i współpraca
1.
Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie z wyników stosowania niniejszego rozporządzenia do dnia 30 kwietnia 2008 r.
2.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji wszelkie odpowiednie informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwanaście miesięcy po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 789/2004
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
w sprawie transferu statków towarowych i pasażerskich z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego prowadzi do zniesienia barier technicznych odnośnie do transferu statków towarowych i pasażerskich między rejestrami Państw Członkowskich.
Wymagane są również środki w celu ułatwienia transferu statków towarowych i pasażerskich we Wspólnocie, w celu ograniczenia kosztów oraz procedur administracyjnych związanych ze zmianą rejestru w ramach Wspólnoty, jak również w celu poprawy warunków eksploatacji i konkurencyjności floty Wspólnoty.
(2) Konieczne jest jednocześnie zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa statków i ochrony środowiska, zgodnie z konwencjami międzynarodowymi.
(SOLAS 1974), Międzynarodowej konwencji o liniach przeładunkowych z 1966 r. (LL 1966) oraz Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczeniu przez statki z 1973 r., zmienionej Protokołem z 1978 r.
(MARPOL 73/78) przewidują wysoki poziom bezpieczeństwa statków i ochrony środowiska naturalnego. Międzynarodowa konwencja o mierzeniu tonażu statków z 1969 r. ustanawia jednolity system mierzenia tonażu statków handlowych.
(4) Międzynarodowy system regulujący sprawy związane ze statkami pasażerskimi został wzmocniony i rozszerzony poprzez przyjęcie licznych poprawek do SOLAS 1974 przez Międzynarodową Organizację Morską (MOM), a także z uwagi na zwiększenie zbieżności interpretacji reguł i norm SOLAS 1974.
(5) Transfer statków towarowych i pasażerskich pływających pod banderą Państwa Członkowskiego między rejestrami Państw Członkowskich nie może być zakłócony barierami technicznymi, jeśli statki zostały uznane za spełniające postanowienia odnośnych konwencji międzynarodowych przez Państwa Członkowskie, lub w ich imieniu, przez organizacje uznane na mocy dyrektywy Rady 94/57/WE z dnia 22 listopada 1994 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich [3].
(6) Jednakże Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę powinno nadal stosować przepisy, które różnią się w swym zakresie i naturze od przepisów określonych w konwencjach, o których mowa w art. 2 lit. a).
(7) Celem umożliwienia podjęcia szybkiej i opartej na informacjach decyzji przez Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę Państwo Członkowskie przekazujące statek powinno dostarczyć mu wszelkich istotnych informacji na temat stanu oraz wyposażenia statku.
Niemniej, Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę powinno poddać go kontroli celem potwierdzenia stanu i wyposażenia statku.
(8) Statki, którym odmówiono dostępu do portów Państw Członkowskich na mocy przepisów dyrektywy Rady 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. dotyczącej przestrzegania, w odniesieniu do żeglugi morskiej korzystającej ze wspólnotowych portów oraz żeglugi morskiej po wodach znajdujących się pod jurysdykcją Państw Członkowskich, międzynarodowych norm bezpieczeństwa statków i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz pokładowych warunków życia i pracy (kontrola państwa portu) [4] lub które zostały zatrzymane więcej niż jeden raz w następstwie kontroli w porcie w okresie trzech lat poprzedzającym złożenie wniosku o rejestrację, nie mogą korzystać z możliwości przeniesienia, w ramach systemu uproszczonego, do innego rejestru w obrębie Wspólnoty.
(9) Konwencje międzynarodowe pozostawiają ważne punkty interpretacji wymagań uznaniu poszczególnych stron.
W oparciu o ich własną interpretację Państwa Członkowskie wydają wszystkim statkom pływającym pod ich banderami, które podlegają postanowieniom odpowiednich międzynarodowych konwencji, certyfikaty zaświadczające o ich zgodności z tymi postanowieniami.
Państwa Członkowskie wprowadzają w życie krajowe regulacje techniczne, których niektóre przepisy zawierają wymagania inne niż zawarte w międzynarodowych konwencjach i związanych z nimi normach technicznych.
Należy zatem ustalić odpowiednią procedurę w celu rozwiązywania różnic w interpretacji istniejących wymagań, które mogą pojawić się przy okazji wniosku o przeniesienie rejestru statków.
(10) Celem umożliwienia monitorowania wykonania niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie powinny przedkładać Komisji zwięzłe sprawozdania roczne.
W pierwszym sprawozdaniu rocznym Państwa Członkowskie wskażą wszelkie środki przyjęte w celu ułatwienia wykonania niniejszego rozporządzenia.
(11) Przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 613/91 z dnia 4 marca 1991 r. w sprawie transferu statków z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty [5] zostały znacząco wzmocnione i rozszerzone przepisami niniejszego rozporządzenia.
Należy zatem uchylić rozporządzenie (EWG) nr 613/91.
(12) Należy przyjąć środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia zgodnie z przepisami decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszego rozporządzenia jest wyeliminowanie barier technicznych związanych z transferem statków towarowych i pasażerskich pływających pod banderą Państwa Członkowskiego między rejestrami Państw Członkowskich oraz, jednocześnie, zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa statków i ochrony środowiska naturalnego, zgodnie z przepisami konwencji międzynarodowych.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
"konwencje" oznaczają Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS 1974), Międzynarodową konwencję o liniach ładunkowych z 1966 r. (LL 1966), Międzynarodową konwencję o mierzenia tonażu statków z 1969 r. oraz Międzynarodową Konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki z 1973 r. (MARPOL 73/78), zmienioną związanym z nią Protokołem z 1978 r., w ich aktualnych wersjach, oraz odnośne rezolucje, w ich aktualnych wersjach, o obowiązującym statucie przyjęte przez Międzynarodową Organizację Morską (MOM), wraz z protokołami i zmianami do nich;
"wymagania" oznaczają wymagania bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom związane z konstrukcją i wyposażeniem statków określone w Konwencjach oraz, w przypadku statków pasażerskich odbywających podróże krajowe, wymagania określone w dyrektywie Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich [7];
"certyfikaty" oznaczają certyfikaty, dokumenty oraz deklaracje zgodności wydane przez Państwo Członkowskie lub uznaną organizację w jego imieniu zgodnie z konwencjami, a w przypadku statków pasażerskich odbywających podróże krajowe — certyfikaty wydane zgodnie z art. 11 dyrektywy 98/18/WE;
"statek pasażerski" oznacza statek przewożący ponad dwunastu pasażerów;
"pasażer" i) kapitanem i członkiem załogi ani inną osobą zatrudnioną lub zaangażowaną do pracy w jakimkolwiek charakterze na pokładzie statku dla jego potrzeb; oraz
ii) dzieckiem w wieku poniżej jednego roku;
"podróż krajowa" oznacza każdą podróż, która odbywa się morzem między portem Państwa Członkowskiego a tym samym lub innym portem tego samego Państwa Członkowskiego;
"podróż międzynarodowa" oznacza każdą podróż morzem z portu Państwa Członkowskiego do portu położonego poza tym Państwem Członkowskim, lub odwrotnie;
"statek towarowy" oznacza statek niebędący statkiem pasażerskim;
"uznana organizacja" oznacza organizację uznaną zgodnie z art. 4 dyrektywy 94/57/WE.
Artykuł 3
Zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:
a) statków towarowych, posiadających ważne certyfikaty, które:
i) zostały zbudowane dnia lub po dniu 25 maja 1980 r.; lub
ii) które zostały zbudowane przed tą datą, lecz zostały uznane przez dane Państwo Członkowskie lub uznaną organizację działającą w jego imieniu za spełniające normy dotyczące nowych statków, określone w SOLAS 1974, lub, w przypadku zbiornikowców chemicznych i tankowców gazowych, zgodnie z odpowiednimi standardowymi kodami dla statków zbudowanych dnia lub po dniu 25 maja 1980 r.;
b) statków pasażerskich odbywających podróże krajowe oraz/lub międzynarodowe, posiadające ważne certyfikaty, które:
i) zostały zbudowane dnia lub po dniu 1 lipca 1998 r.; lub
ii) które zostały zbudowane przed tą datą, lecz które zostały uznane przez dane Państwo Członkowskie, lub uznaną organizację działającą w jego imieniu, za spełniające wymagania ustanowione dla statków zbudowanych dnia lub po dniu 1 lipca 1998 r.:
- w dyrektywie 98/18/WE, dla statków odbywających podróże krajowe,
- w SOLAS 1974, dla statków odbywających podróże międzynarodowe.
2.
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:
a) statków dostarczonych po ukończeniu budowy, które nie posiadają ważnych certyfikatów długoterminowych wystawionych przez Państwo Członkowskie przekazujące statek;
b) statków, którym odmówiono wstępu do portów Państw Członkowskich zgodnie z dyrektywą 95/21/WE w okresie trzech lat poprzedzających wniosek o rejestrację, oraz do statków, które zostały zatrzymane w następstwie kontroli w porcie państwa będącego sygnatariuszem Paryskiego protokołu ustaleń z 1982 r. w sprawie kontroli państwa portu lub z przyczyn związanych z wymaganiami określonymi w art. 2 lit. b) więcej niż jeden raz w okresie trzech lat poprzedzających wniosek o rejestrację.
Niemniej, Państwa Członkowskie są zobowiązane rozpatrywać wnioski dotyczące takich statków w sposób należyty i z zachowaniem przewidzianych terminów;
c) okrętów wojennych lub okrętów przeznaczonych do przewozu oddziałów wojska lub innych statków będących w posiadaniu lub używanych przez Państwo Członkowskie w ramach wykonywania działań rządowych niebędących działaniami komercyjnymi;
d) statków nienapędzanych mechaniczne, statków drewnianych o prostej konstrukcji, jachtów wypoczynkowych niewykorzystywanych w celach handlowych lub statków rybackich;
e) statków towarowych o tonażu nieprzekraczającym 500 ton brutto.
Artykuł 4
Transfer rejestru
1.
Państwo Członkowskie nie może zabraniać rejestracji z przyczyn technicznych wynikających z konwencji, statków zarejestrowanych w innym Państwie Członkowskim spełniających wymagania i posiadających ważne certyfikaty oraz urządzenia i sprzęt zatwierdzone lub które uzyskały homologację zgodnie z dyrektywą Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków [8].
Celem wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z instrumentów regionalnych dotyczących ochrony środowiska naturalnego ratyfikowanych przed dniem 1 stycznia 1992 r. Państwa Członkowskie mogą ustanowić dodatkowe zasady zgodne z opcjonalnymi załącznikami do konwencji.
2.
O ile to stosowne, niniejszy artykuł stosuje się bez naruszenia szczególnych wymagań określonych w odniesieniu do eksploatacji statków w art. 7 dyrektywy 98/18/WE oraz art. 6 dyrektywy 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro [9].
3.
Po otrzymaniu wniosku o transfer Państwo Członkowskie przekazujące statek dostarcza Państwu Członkowskiemu przyjmującemu statek pod swoją banderę lub udostępnia uznanej organizacji działającej w jego imieniu wszelkich odpowiednich informacji na temat statku, w szczególności na temat jego stanu i wyposażenia.
Informacje te muszą zawierać dokumentację historii statku oraz, jeżeli to stosowne, wykaz udoskonaleń wymaganych na podstawie rejestru państwa przekazującego statek w zakresie zarejestrowania statku lub odnowienia jego certyfikatów, a także zaległych przeglądów.
Informacje te muszą obejmować wszelkie certyfikaty i informacje szczegółowe dotyczące statku, zgodnie z wymaganiami konwencji i odpowiednich instrumentów wspólnotowych, a także zapisy z kontroli państwa bandery i kontroli państwa portu.
Państwa Członkowskie prowadzą współpracę celem zapewnienia właściwej realizacji przepisów niniejszego ustępu.
4.
Przed zarejestrowaniem statku Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę lub uznana organizacja działająca w jego imieniu może poddać statek kontroli mającej na celu stwierdzenie, czy rzeczywisty stan statku i jego wyposażenie odpowiada certyfikatom, o których mowa w art. 3.
Kontrole są przeprowadzone w rozsądnym terminie.
5.
Jeżeli po przeprowadzeniu kontroli i umożliwieniu właścicielowi, w rozsądnym zakresie, naprawienia wad Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę, lub uznana organizacja działająca w jego imieniu, nie będą w stanie stwierdzić zgodności z certyfikatami, poinformują o tym Komisję w trybie art. 6 ust. 1.
Artykuł 5
Certyfikaty
1.
Przy transferze statku, oraz bez uszczerbku dla dyrektywy 94/57/WE, Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę, lub uznana organizacja działająca w jego imieniu, wydaje certyfikaty na tych samych warunkach, jak dla bandery, pod którą poprzednio pływał, pod warunkiem że powody, na podstawie których Państwo Członkowskie przekazujące statek nałożyło warunki lub udzieliło zwolnienia lub odstąpienia, mają nadal zastosowanie.
2.
Przy odnowieniu, przedłużeniu lub kontroli certyfikatów Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę, lub uznana organizacja działająca w jego imieniu, nie nakłada wymagań innych niż zobowiązania pierwotnie ustalone dla certyfikatów długoterminowych, o ile wymagania i warunki dotyczące istniejących statków pozostają niezmienione.
Artykuł 6
Odmówienie transferu oraz interpretacja
1.
Państwo Członkowskie przyjmujące statek pod swoją banderę niezwłocznie powiadamia Komisję o odmowie wydania lub niezezwoleniu na wydanie nowych certyfikatów z powodów wynikających z różnicy interpretacji wymagań lub przepisów, które konwencje lub odnośne instrumenty wspólnotowe pozostawiają uznaniu stron.
Jeżeli w terminie jednego miesiąca Komisja nie zostanie poinformowana o porozumieniu między danymi Państwami Członkowskimi, podejmie kroki w celu podjęcia decyzji, zgodnie z procedurą określoną w art. 7 ust. 2.
2.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie uzna, że dany statek nie może zostać zarejestrowany na mocy art. 4 ze względów związanych z poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego, innego niż zagrożenia, o których mowa w pkt 1, rejestracja może zostać zawieszona.
Państwo Członkowskie niezwłocznie poinformuje o takim zagrożeniu Komisję, podając powody zawieszenia rejestracji.
Decyzja dotycząca odmowy rejestracji statku zostaje potwierdzona lub odwołana, zgodnie z procedurą określoną w art. 7 ust. 2.
3.
Komisja może również zasięgnąć opinii komitetu, o którym mowa w art. 7, w każdej sprawie dotyczącej stosowania oraz interpretacji niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu zapewnienia, że normy bezpieczeństwa morskiego i ochrony środowiska nie są ograniczane.
Artykuł 7
Procedura Komitetu
1.
Komisję wspomaga Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) ustanowiony na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiającego Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniającego rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki [10] (Komitet).
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się przepisy art. 5 oraz 7 decyzji Rady 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, ustala się na dwa miesiące.
3.
Komitet przyjmuje własny regulamin.
Artykuł 8
Sprawozdawczość
1.
Państwa Członkowskie przedkładają Komisji zwięzłe sprawozdania roczne z wykonania niniejszego rozporządzenia.
Sprawozdania te zawierają dane statystyczne dotyczące transferu statków przeprowadzonego zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, a także wykaz wszystkich trudności napotkanych w toku ich wykonywania.
2.
Do dnia 20 maja 2008 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia, przygotowane po części w oparciu o sprawozdania Państw Członkowskich.
W sprawozdaniu tym Komisja oceni, między innymi, czy stosowna jest zmiana rozporządzenia.
Artykuł 9
Zmiany
1.
Definicje zawarte w art. 2 mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 7 ust. 2, celem uwzględnienia zmian mających miejsce na szczeblu międzynarodowym, w szczególności w ramach MOM, a także celem poprawy skuteczności niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczeń i postępu technicznego, o ile takie zmiany nie powodują rozszerzenia zakresu niniejszego rozporządzenia
2.
Zmiany do konwencji mogą zostać wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002.
Artykuł 10
Uchylenie
Niniejszym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 613/91.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 793/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W następstwie konkluzji Rady Europejskiej z posiedzenia w Sztokholmie w dniach 23 i 24 marca 2001 r., niniejsze rozporządzenie stanowi pierwszy krok w ogólnym procesie weryfikacji.
W celu posiadania aktualnych informacji, w szczególności w odniesieniu do nowych podmiotów i kwestii dostępu do rynku, niniejsze rozporządzenie powinno być poddawane przeglądowi po ustalonym okresie funkcjonowania.
(2) Doświadczenie pokazało, że rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 [4] powinno zostać wzmocnione w celu zapewnienia najpełniejszego i najbardziej elastycznego wykorzystania ograniczonej pojemności na przeciążonych portach lotniczych.
(3) Dlatego niezbędna jest zmiana tego rozporządzenia zgodnie z jego art. 14 oraz w celu sprecyzowania wielu z jego przepisów.
(4) Pożądane jest przestrzeganie międzynarodowej terminologii i dlatego używanie odpowiednio wyrazów "port lotniczy z organizacją rozkładów" oraz "koordynowany port lotniczy" zamiast "koordynowany port lotniczy" oraz "całkowicie koordynowany port lotniczy".
(5) Porty lotnicze z poważnymi problemami z przepustowością powinny być wyznaczane jako "koordynowane porty lotnicze" na podstawie obiektywnych kryteriów po przeprowadzeniu analizy przepustowości.
W koordynowanych portach lotniczych niezbędne są szczegółowe reguły mające na celu zapewnienie, że zasady przejrzystości, neutralności niedyskryminacji są ściśle przestrzegane.
Specyficzne operacje takie jak operacje związane z helikopterami nie powinny podlegać regułom przydziału czasu na start lub lądowanie, ponieważ nie jest to niezbędne.
(6) W portach lotniczych z organizacją rozkładów, organizator rozkładów powinien działać w sposób niezależny.
W koordynowanych portach lotniczych, koordynator odgrywa główną rolę w procesie koordynacji.
Dlatego koordynatorzy powinni być całkowicie niezależni, a ich obowiązki powinny być szczegółowo określone.
(7) Niezbędne jest szczegółowe określenie roli komitetu koordynacyjnego, który jest powołany w celu doradztwa i mediacji w odniesieniu do przydziału czasu na start lub lądowanie.
Przedstawiciele Państw Członkowskich powinni być zapraszani na posiedzenia komitetu koordynacyjnego jako obserwatorzy bez prawa głosu.
Taki status obserwatora nie powinien naruszać możliwości, aby tacy przedstawiciele mogli przewodniczyć posiedzeniom komitetu.
Istotne jest, aby zapewnić, że komitet koordynacyjny nie ma prawa podejmowania decyzji wiążących dla koordynatora.
(8) Niezbędne jest również uściślenie, że przydział czasu na start lub lądowanie powinien być uważany za dający przewoźnikom lotniczym prawo dostępu do obiektów portu lotniczego w celu lądowania lub startu w konkretnym czasie podczas okresu, na który to prawo zostaje przyznane.
Powinna zostać zbadana potrzeba udoskonalenia reguł i procedur dotyczących koordynacji portu lotniczego i przydziałów przestrzeni lotniczej.
(9) Jednakże w interesie stabilności operacji istniejący system zapewnia ponowny przydział czasu na start lub lądowanie, jeżeli istnieje historyczny precedens ("prawo dziadka"), obecnym przewoźnikom lotniczym.
W celu pobudzenia regularnych operacji w koordynowanych portach lotniczych niezbędne jest zapewnienie, że "prawo dziadka" odnosi się do serii czasów na start lub lądowanie. Równolegle, Państwa Członkowskie powinny, przy określaniu parametrów przepustowości, być w stanie uwzględnić ograniczenia operacyjne i środowiskowe.
(10) Czasy na start lub lądowanie posiadające historyczny precedens powinny pozostawać w zgodzie z kalkulacją możliwości wykorzystania, jak również z innymi stosownymi przepisami rozporządzenia (EWG) nr 95/93, tak aby przewoźnicy lotniczy mogli nadal wnioskować o te czasy na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie w rozkładzie.
Powinna zostać uściślona sytuacja z "prawami dziadka" w przypadku wspólnych operacji, wspólnej rezerwacji miejsc lub umowy franczyzowej.
(11) Pierwszeństwa powinno udzielać się regularnym usługom w portach lotniczych, co powinno być ściśle przestrzegane bez rozróżnienia na usługi regularne i nieregularne.
(12) Definicja pojęcia "nowy podmiot" powinna swoim brzmieniem wzmacniać świadczenie odpowiednich usług lotniczych w regionach oraz zwiększać ewentualną konkurencję na trasach wewnątrzwspólnotowych.
(13) W celu lepszego zapewnienia, że, między innymi, państwa trzecie przyznają przewoźnikom wspólnotowym porównywalne traktowanie, powinna zostać ustanowiona procedura umożliwiająca Wspólnocie skuteczniejsze podejmowanie działań przeciwko państwom trzecim nieprzyznającym traktowania porównywalnego z tym przyznanym we Wspólnocie.
(14) Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5].
(15) W koordynowanych portach lotniczych dostęp dla przewoźnika lotniczego jest możliwy tylko, gdy został przydzielony czas na start lub lądowanie.
Powinny zostać wprowadzone środki w celu zagwarantowania stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności w przypadku, gdy przewoźnicy lotniczy wielokrotnie i świadomie nie przestrzegają reguł dotyczących przydziału czasu na start lub lądowanie.
(16) Powinna istnieć procedura mająca na celu przegląd decyzji podjętych przez koordynatora.
(17) W celu zapobiegnięcia wątpliwościom powinno zostać określone, że stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia nie narusza zasad konkurencji zawartych w Traktacie, w szczególności jego art. 81 i 82 oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw [6],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 95/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1) Niniejsze rozporządzenie stosuje się w odniesieniu do wspólnotowych portów lotniczych."
2) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) litery a) i b) otrzymują brzmienie:
"a) "czas na start lub lądowanie"; oznacza pozwolenie wydane przez koordynatora zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w celu wykorzystania pełnego zakresu infrastruktury portu lotniczego niezbędnej doświadczenia usługi lotniczej w koordynowanym porcie lotniczym w konkretnym terminie do celów lądowania lub startu, według przydziału dokonanego przez koordynatora zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
b) "nowy podmiot"; oznacza:
i) przewoźnika lotniczego ubiegającego się, jako część serii przydziałów czasów na start lub lądowanie, o przydziały czasu na start lub lądowanie w porcie lotniczym danego dnia, w przypadku gdy, jeżeli wniosek przewoźnika został zaakceptowany, będzie posiadał w sumie nie więcej niż pięć przydziałów czasu na start lub lądowanie danego dnia w danym porcie lotniczym; lub
ii) przewoźnika lotniczego ubiegającego się o serię przydziałów na start lub lądowanie w celu świadczenia ciągłej regularnej usługi pasażerskiej między dwoma wspólnotowymi portami lotniczymi, w przypadku gdy najwyżej dwóch innych przewoźników lotniczych prowadzi tą samą ciągłą regularną usługę między tymi portami lotniczymi lub systemami portów lotniczych w danym dniu, w przypadku gdy, jeżeli wniosek przewoźnika został zaakceptowany, przewoźnik lotniczy mimo wszystko będzie posiadał mniej niż pięć przydziałów czasu na start lub lądowanie danego dnia w danym porcie lotniczym na tą ciągłą usługę; lub
iii) przewoźnika lotniczego ubiegającego się o serię przydziałów na start lub lądowanie w porcie lotniczym w celu świadczenia ciągłej regularnej usługi pasażerskiej między tym portem lotniczym a regionalnym portem lotniczym, w przypadku gdy żaden inny przewoźnik lotniczy nie prowadzi bezpośredniej regularnej usługi pasażerskiej między tymi portami lotniczymi lub systemami portów lotniczych w danym dniu, w przypadku gdy, jeżeli wniosek przewoźnika został zaakceptowany, przewoźnik lotniczy mimo wszystko będzie posiadał mniej niż pięć przydziałów czasu na start lub lądowanie danego dnia w danym porcie lotniczym na tą ciągłą usługę.
Przewoźnik lotniczy posiadający więcej niż 5 % całego dostępnego czasu na start lub lądowanie w danym dniu w konkretnym porcie lotniczym, lub więcej niż 4 % całego dostępnego czasu na start lub lądowanie w danym dniu w systemie portów lotniczych, którego część stanowi ten port lotniczy, nie może być uważany za nowy podmiot w tym porcie lotniczym.";
b) litery f) i g) otrzymują brzmienie:
"f) i) "przewoźnik lotniczy"; oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego posiadające ważną licencję na prowadzenie działalności lub ekwiwalent najpóźniej dnia 31 stycznia w odniesieniu do następnego sezonu letniego lub dnia 31 sierpnia w odniesieniu do następnego sezonu zimowego.
Do celów art. 4, 8, 8a i 10 definicja przewoźnika lotniczego obejmuje również podmioty zajmujące się komercyjnymi usługami lotniczymi, jeżeli działają zgodnie z rozkładem; do celów art. 7 i 14 definicja przewoźnika lotniczego obejmuje również wszystkie podmioty gospodarcze zajmujące się lotnictwem cywilnym;
ii) "grupa przewoźników lotniczych"; oznacza dwóch lub więcej przewoźników lotniczych, którzy wspólnie świadczą wspólne usługi, operacje franczyzowe lub wspólną rezerwację miejsc do celów prowadzenia konkretnych usług lotniczych;
g) "koordynowany port lotniczy"; oznacza każdy port lotniczy gdzie, w celu przeprowadzenia lądowania lub startu, niezbędne jest dla przewoźnika lotniczego lub każdego innego operatora lotniczego posiadanie przydziału czasu na start lub lądowanie przez koordynatora, z wyjątkiem lotów krajowych, lądowań awaryjnych i lotów humanitarnych;";
c) dodaje się lit. i)-m) w brzmieniu:
"i) "port lotniczy z organizacją rozkładów"; oznacza port lotniczy, na którym występuje ryzyko problemów z przepustowością w pewnych okresach dnia, tygodnia lub roku, które mogą zostać rozwiązane w drodze dobrowolnej współpracy między przewoźnikami lotniczymi i na którym został powołany organizator rozkładów w celu ułatwiania działań przewoźnikom lotniczym prowadzącym usługi lub zamierzającym prowadzić usługi w tym porcie lotniczym;
j) "organ zarządzający portu lotniczego"; oznacza organ, który, w powiązaniu z inną działalnością lub w inny sposób, na mocy prawa krajowego jest zobowiązany do administrowania lub zarządzania obiektami portu lotniczego oraz koordynowania i kontrolowania działalności różnych podmiotów gospodarczych działających w porcie lotniczym lub w ramach danego systemu portów lotniczych;
k) "seria czasów na start lub lądowanie"; oznacza przynajmniej pięć czasów na start lub lądowanie, o które ubiega się w odniesieniu do tego samego czasu tego samego dnia tygodnia regularnie w tym samym okresie rozkładowym i przyznanych w ten sposób lub, jeżeli nie jest to możliwe, przyznanych mniej więcej w tym samym czasie;
l) "komercyjne usługi lotnicze"; oznaczają ten sektor nieregularnego lotnictwa cywilnego, który dotyczy operacji lub wykorzystania statku powietrznego przez spółki w celu przewozu pasażerów lub towarów, co ma pomóc w prowadzeniu ich przedsiębiorstwa, w przypadku gdy statek powietrzny jest używany w celach powszechnie nie uważanych za użytek publiczny i jest pilotowany przez osoby posiadające przynajmniej ważną licencję pilota zawodowego z uprawnieniem do lotów według wskazań przyrządów;
m) "parametry koordynacyjne"; oznaczają wyrażenie w terminach operacyjnych całkowitej przepustowości dostępnej na przydział czasu na start lub lądowanie w porcie lotniczym podczas każdego okresu koordynacyjnego, odzwierciedlające wszystkie czynniki techniczne, operacyjne i środowiskowe, które mają wpływ na funkcjonowanie infrastruktury portu lotniczego oraz różnych podsystemów.";
3) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
"1) a) Państwo Członkowskie nie jest zobowiązane do wyznaczenia jakiegokolwiek portu lotniczego jako portu lotniczego z organizacją rozkładów lub koordynowanego z wyjątkiem przestrzegania przepisów niniejszego artykułu;
b) Państwo Członkowskie nie jest zobowiązane do wyznaczenia jakiegokolwiek portu lotniczego jako koordynowanego portu lotniczego z wyjątkiem przestrzegania przepisów ust. 3.";
b) w ust. 2 wyrazy "koordynowany port lotniczy" zastępuje się wyrazami "port lotniczy z organizacją rozkładów";
c) ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Właściwe Państwo Członkowskie zapewnia, że w porcie lotniczym z nieokreślonym statusem lub w porcie lotniczym z organizacją rozkładów zostaje przeprowadzona gruntowna analiza przepustowości przez organ zarządzający tego portu lotniczego lub przez inny właściwy organ, jeżeli to Państwo Członkowskie uznaje to za niezbędne, lub w ciągu sześciu miesięcy:
i) w następstwie pisemnego wniosku od przewoźników lotniczych reprezentujących ponad połowę operacji w porcie lotniczym lub od organu zarządzającego portem lotniczym, gdy ktokolwiek z nich uważa, że przepustowość jest niewystarczająca w odniesieniu do bieżących lub planowanych operacji w pewnych okresach; lub
ii) na wniosek Komisji, w szczególności w przypadku, gdy port lotniczy jest w rzeczywistości dostępny tylko dla przewoźników lotniczych, którym przydzielono czasy na start lub lądowanie, lub w przypadku gdy przewoźnicy lotniczy w szczególności nowe podmioty napotykają poważne problemu w zapewnianiu możliwości lądowań i startów w danym porcie lotniczym.
Taka analiza, oparta na ogólnie uznawanych metodach, ustala wszelkie braki w przepustowości, uwzględniając ograniczenia środowiskowe w danym porcie lotniczym.
Analiza rozważa możliwości rozwiązania takiego problemu poprzez nową lub zmodyfikowaną infrastrukturę, zmiany operacyjne, lub wszelkie inne zmiany oraz ramy czasowe przewidziane na rozwiązanie problemów.
Analiza zostaje uaktualniona, jeżeli powołuje się na ust. 5 lub jeżeli występują zmiany w porcie lotniczym, które w znaczny sposób wpływają na jego przepustowość i wykorzystanie przepustowości.
Zarówno analiza, jak i użyta metoda zostają udostępnione stronom, które wnioskowały o analizę, oraz, na wniosek, innym zainteresowanym stronom.
Równocześnie, analiza jest przekazywana Komisji.";
d) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Na podstawie analizy Państwo Członkowskie konsultuje się w sprawie sytuacji dotyczącej przepustowości w porcie lotniczym z organem zarządzającym portu lotniczego, przewoźnikami lotniczymi regularnie korzystającymi z portu lotniczego, ich reprezentatywnymi organizacjami, przedstawicielami nieregularnego lotnictwa cywilnego regularnie korzystającymi z portu lotniczego oraz organami kontroli ruchu powietrznego.
5.
W przypadku gdy problemy z przepustowością występują w przynajmniej jednym okresie rozkładowym, Państwo Członkowskie zapewnia, że port lotniczy zostaje wyznaczony jako koordynowany w danych okresach, tylko gdy:
a) braki są na tyle poważnego rodzaju, że port lotniczy nie może zapobiec znacznym opóźnieniom; oraz
b) nie ma możliwości rozwiązania tych problemów w krótkim czasie;
6.
W drodze odstępstwa od ust. 5, Państwa Członkowskie mogą, w wyjątkowych okolicznościach, wyznaczyć dane porty lotnicze jako koordynowane na właściwy okres.";
e) ustęp 5 otrzymuje oznaczenie ust. 7, a wyrazy "w pełni koordynowany port lotniczy" zastępuje się wyrazami "koordynowany port lotniczy";
4) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje brzmienie: "Organizator rozkładów oraz koordynator";
b) ustępy 1-6 otrzymują brzmienie:
"1.
Państwo Członkowskie odpowiedzialne za port lotniczy z organizacją rozkładów lub port lotniczy koordynowany zapewnia wyznaczenie wykwalifikowanej osoby fizycznej lub prawnej jako organizatora rozkładów lub koordynatora portu lotniczego, odpowiednio, po zasięgnięciu opinii przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu lotniczego, ich reprezentatywnych organizacji oraz organu zarządzającego portu lotniczego oraz komitetu koordynacyjnego, w przypadku gdy taki komitet istnieje.
Ten sam organizator rozkładów lub koordynator może zostać wyznaczony na więcej niż jednym porcie lotniczym.
2.
Państwo Członkowskie odpowiedzialne za port lotniczy z organizacją rozkładów lub port lotniczy koordynowany zapewnia:
a) że w porcie lotniczym z organizacją rozkładów, organizator rozkładów działa na podstawie niniejszego rozporządzenia w sposób niezależny, neutralny, niedyskryminacyjny i przejrzysty;
b) niezależność koordynatora w koordynowanym porcie lotniczym poprzez czynnościowe oddzielenie koordynatora od każdej innej zainteresowanej strony.
System finansowania działalności koordynatora powinien być taki, aby gwarantował niezależny status koordynatora;
c) że koordynator działa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w sposób neutralny, niedyskryminacyjny i przejrzysty.
3.
Organizator rozkładów oraz koordynator uczestniczą w takich międzynarodowych konferencjach dotyczących planowania rozkładów lotów przewoźników lotniczych, na jakie zezwala prawo wspólnotowe.
4.
Organizator rozkładów doradza przewoźnikom lotniczym i zaleca alternatywne czasy przylotu i/lub odlotu, jeżeli prawdopodobnie wystąpią problemy z przepustowością.
5.
Koordynator jest wyłączną osobą odpowiedzialną za przydział czasów na start lub lądowanie.
Przydziela czasy na start lub lądowanie zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia i zapewnia, aby, w nagłym wypadku, czasy na start lub lądowanie mogły zostać również przydzielone poza godzinami pracy.
6.
Organizator rozkładów monitoruje zgodność operacji przewoźników lotniczych z zaleconymi im rozkładami.
Koordynator monitoruje zgodność operacji przewoźników lotniczych z czasami na start lub lądowanie im przydzielonymi.
Te kontrole zgodności są wykonywane we współpracy z organem zarządzającym portu lotniczego oraz z organami kontroli ruchu lotniczego i uwzględniają czas oraz inne stosowne parametry odnoszące się do danego portu lotniczego.
Koordynator składa na wniosek zainteresowanym Państwom Członkowskim oraz Komisji roczne sprawozdanie z działalności, dotyczące, w szczególności, stosowania art. 8a i 14, jak również wszelkich skarg dotyczących stosowania art. 8 i 10 złożonych komitetowi koordynacyjnemu oraz kroków podjętych w celu ich rozwiązania.
7.
Wszyscy organizatorzy rozkładów i koordynatorzy współpracują w celu wykrycia nieścisłości w rozkładach.";
c) ustęp 7 otrzymuje oznaczenie ust. 8, a zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
"Koordynator, na wniosek i w odpowiednim czasie, udostępnia nieodpłatnie do wglądu zainteresowanym stronom, w szczególności członkom lub obserwatorom komitetu koordynacyjnego, albo w formie pisemnej, albo w każdej innej łatwo dostępnej postaci, następujące informacje:";
d) ustęp 8 otrzymuje oznaczenie ust. 9 i otrzymuje brzmienie:
"9.
Informacje określone w ust. 8 zostają udostępnione najpóźniej w czasie odpowiednich konferencji dotyczących planowania rozkładów oraz, gdzie właściwe, podczas konferencji i później.
Na wniosek, koordynator dostarcza takich informacji w formacie streszczonym.
Za dostarczenie takich streszczonych informacji mogą zostać nałożone na wnioskodawcę koszty ich przygotowania.";
e) dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
"10.
W przypadku gdy dostępne są właściwe i powszechnie akceptowane normy dotyczące informacji na temat rozkładów, organizator rozkładów, koordynator oraz przewoźnicy lotniczy stosują je pod warunkiem, że są one zgodne z prawem wspólnotowym.";
5) artykuły 5-9 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 5
Komitet koordynacyjny
1.
W koordynowanym porcie lotniczym odpowiedzialne Państwo Członkowskie zapewnia, że powołany zostaje komitet koordynacyjny.
Ten sam komitet koordynacyjny może zostać wyznaczony na więcej niż jednym porcie lotniczym.
Udział w tym komitecie jest otwarty przynajmniej dla przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu(-ów) lotniczego(-ych) oraz ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego danego portu lotniczego, właściwych organów kontroli ruchu lotniczego oraz przedstawicieli nieregularnego lotnictwa cywilnego regularnie korzystających z portu lotniczego.
Zadaniami komitetu koordynacyjnego są:
a) składanie propozycji lub doradzanie koordynatorowi i/lub Państwu Członkowskiemu na temat:
- możliwości wzrostu przepustowości portu lotniczego określonej zgodnie z art. 3 lub możliwości poprawy jej wykorzystania,
- parametrów koordynacyjnych określonych zgodnie z art. 6,
- metod monitorowania wykorzystania przydziałów czasu na start lub lądowanie,
- lokalnych wytycznych do przydziałów czasu na start lub lądowanie lub monitorowania wykorzystania przydzielonych czasów na start lub lądowanie, uwzględniając między innymi ewentualne kwestie środowiskowe, jak przewidziano w art. 8 ust. 5,
- ulepszeń w warunkach ruchu panujących w danym porcie lotniczym,
- poważnych problemów nowych podmiotów, jak przewidziano w art. 10 ust. 9,
- wszelkich kwestii odnoszących się do przepustowości portu lotniczego;
b) mediacja między wszystkimi zainteresowanymi stronami w sprawie skarg dotyczących przydziału czasów na start lub lądowanie, jak przewidziano w art. 11.
2.
Przedstawiciele Państwa Członkowskiego oraz koordynator są zapraszani na posiedzenia komitetu koordynacyjnego jako obserwatorzy.
3.
Komitet koordynacyjny opracowuje na piśmie regulamin wewnętrzny obejmujący, między innymi, uczestnictwo, wybory, częstotliwość posiedzeń, oraz używany(-e) język(-i).
Każdy członek komitetu koordynacyjnego może zaproponować lokalne wytyczne, jak przewidziano w art. 8 ust. 5.
Na wniosek koordynatora, komitet koordynacyjny dyskutuje sugerowane lokalne wytyczne w odniesieniu do przydziału czasów na start lub lądowanie jak również te sugerowane w celu monitorowania wykorzystania przydzielonych czasów na start lub lądowanie.
Sprawozdanie z dyskusji w komitecie koordynacyjnym jest przedkładane zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu ze wskazaniem odnośnych stanowisk przedstawionych na posiedzeniu.
Artykuł 6
Parametry koordynacyjne
1.
W koordynowanym porcie lotniczym odpowiedzialne Państwo Członkowskie zapewnia określenie parametrów w odniesieniu do przydziału czasu na start lub lądowanie dwa razy w roku, uwzględniające wszystkie istotne ograniczenia techniczne, operacyjne i środowiskowe jak również wszelkie zmiany w tych ograniczeniach.
To zadanie oparte jest na obiektywnej analizie możliwości zagospodarowania ruchu lotniczego, uwzględniając różne rodzaje ruchu w porcie lotniczym, zatory w przestrzeni powietrznej, które prawdopodobnie wystąpią podczas okresu koordynacji oraz sytuację dotyczącą przepustowości.
Parametry są przekazywane koordynatorowi w porcie lotniczym z właściwym wyprzedzeniem przed wstępnym przydziałem czasu na start lub lądowanie do celów konferencji dotyczących planowania rozkładów.
2.
Do celów zadania określonego w ust. 1, w przypadku gdy Państwo Członkowskie tego nie czyni, koordynator określa stosowne koordynacyjne przedziały czasowe po zasięgnięciu opinii komitetu koordynacyjnego oraz zgodnie z ustanowioną przepustowością.
3.
Określenie parametrów i używanej metodologii, jak również wszelkie w nich zmiany są szczegółowo omawiane w ramach komitetu koordynacyjnego w celu zwiększenia przepustowości i ilości dostępnych do przydziału czasów na start lub lądowanie, przed podjęciem ostatecznej decyzji w sprawie parametrów w odniesieniu do przydziału czasu na start lub lądowanie.
Wszelkie odnośne dokumenty zostają udostępnione na wniosek zainteresowanych stron.
Artykuł 7
Informacje dla organizatorów rozkładów i koordynatorów
1.
Przewoźnicy lotniczy prowadzący działalność lub zamierzający prowadzić działalność w portach lotniczych z organizacją rozkładów lub koordynowanych portach lotniczych przedkładają organizatorowi rozkładów lub koordynatorowi, odpowiednio, wszelkie istotne informacje przez nich wymagane.
Wszelkie istotne informacje są dostarczane w formacie i w czasie określonym przez organizatora rozkładów lub koordynatora.
W szczególności, przewoźnik lotniczy powiadamia koordynatora, wraz z wnioskiem o przydział, czy będzie korzystał ze statusu nowego podmiotu, zgodnie z art. 2 lit. b), w odniesieniu do wnioskowanych czasów na start lub lądowanie.
W odniesieniu do wszystkich pozostałych portów lotniczych z nieokreślonym szczególnym statusem, organ zarządzający portu lotniczego dostarcza, jeżeli wnioskuje o to koordynator, wszelkie informacje będące w jego posiadaniu na temat planowanych usług przewoźników lotniczych.
2.
W przypadku gdy przewoźnik lotniczy nie dostarcza informacji określonych w ust. 1, chyba że może w sposób satysfakcjonujący wykazać istnienie okoliczności łagodzących, lub dostarcza informacje fałszywe lub błędne, koordynator nie bierze pod uwagę wniosku lub wniosków o czas na start lub lądowanie złożonych przez przewoźnika lotniczego, do których odnoszą się informacje fałszywe lub błędne.
Koordynator daje temu przewoźnikowi lotniczemu możliwość przedstawienia jego uwag.
3.
Organizator rozkładów lub koordynator, organ zarządzający portu lotniczego oraz organy kontroli ruchu lotniczego wymieniają wszelkie informacje, których potrzebują do wykonywania swoich odnośnych obowiązków, w tym dane dotyczące lotów oraz czasów na start lub lądowanie.
Artykuł 8
Proces przydziału czasu na start lub lądowanie
1.
Serie czasów na start lub lądowanie są przydzielane z puli czasów na start lub lądowanie wnioskującym przewoźnikom jako pozwolenie na użycie infrastruktury portu lotniczego do celów lądowania lub startu w okresie rozkładowym, o który wnioskowali, po upłynięciu którego zostają one zwrócone do puli czasów na start lub lądowanie, jak określono zgodnie z przepisami art. 10.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 7, 8a i 9, art. 10 ust. 1 oraz art. 14, ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania, jeżeli spełnione są następujące warunki:
- serie czasów na start lub lądowanie zostały wykorzystane przez przewoźnika lotniczego w celu przeprowadzenia regularnej i planowanej nieregularnej usługi lotniczej, oraz
- dany przewoźnik lotniczy może wykazać zgodnie z wymogami koordynatora, że serie danych czasów na start lub lądowanie zostały wykorzystane, jak określił koordynator, przez tego przewoźnika lotniczego przez przynajmniej 80 % czasu podczas okresu rozkładowego, na który zostały przydzielone.
W takim przypadku dane serie czasów na start lub lądowanie uprawniają zainteresowanego przewoźnika lotniczego do tej samej serii czasów na start lub lądowanie w następnych równoważnym okresie rozkładowym, jeżeli zainteresowany przewoźnik lotniczy o to wnioskuje, w ramach terminu określonego w art. 7 ust. 1.
3.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 2, w sytuacji gdy wszystkie wnioski o czas na start lub lądowanie nie mogą zostać rozdysponowane w sposób zadowalający dla zainteresowanych przewoźników lotniczych, pierwszeństwo przyznaje się komercyjnym usługom lotniczym, w szczególności regularnym usługom oraz planowanym nieregularnym usługom lotniczym.
W przypadku konkurujących wniosków w ramach tej samej kategorii usług, pierwszeństwo przyznaje się operacjom trwającym cały rok.
4.
Zmiana terminu serii czasów na start lub lądowanie przed przydziałem pozostałych czasów na start lub lądowanie z puli określonej w art. 10 innym wnioskującym przewoźnikom lotniczym może zostać zaakceptowana tylko ze względów operacyjnych lub jeżeli terminy czasów na start lub lądowanie wnioskujących przewoźników lotniczych zostałyby polepszone w odniesieniu do terminów, o które wstępnie wnioskowali.
Nie staje się to skuteczne przed wyraźnym potwierdzeniem przez koordynatora.
5.
Koordynator uwzględnia również dodatkowe reguły i wytyczne ustanowione na całym świecie lub na terytorium Wspólnoty przez branżę transportu lotniczego, jak również lokalne wytyczne zaproponowane przez komitet koordynacyjny i zatwierdzone przez Państwo Członkowskie lub inny właściwy organ odpowiedzialny za dany port lotniczy, pod warunkiem że takie reguły i wytyczne nie mają wpływu na niezależny status koordynatora, są zgodne z prawem wspólnotowym i mają na celu bardziej efektywne wykorzystanie przepustowości portu lotniczego.
Reguły te są przekazywane przez dane Państwo Członkowskie do Komisji.
6.
Jeżeli wnioskowany czas na start lub lądowanie nie może zostać przyznany, koordynator powiadamia wnioskującego przewoźnika lotniczego o powodach i wskazuje najbliższy dostępny alternatywny czas na start lub lądowanie.
7.
Koordynator, dodatkowo do planowanego przydziału czasu na start lub lądowanie na okres rozkładowy, dokłada starań w celu rozpatrzenia pojedynczych wniosków o czas na start lub lądowanie o krótkim terminie w odniesieniu do wszystkich typów lotnictwa, w tym nieregularnego lotnictwa cywilnego.
W tym celu mogą zostać użyte czasy na start lub lądowanie pozostające w puli określonej w art. 10 po rozdysponowaniu między wnioskujących przewoźników oraz czasy na start lub lądowanie dostępne w krótkim terminie.
Artykuł 8a
Mobilność czasów na start lub lądowanie
1.
Czasy na start lub lądowanie mogą być:
a) przenoszone przez przewoźnika lotniczego z jednej trasy lub rodzaju usługi na inną trasę lub rodzaj usługi obsługiwane przez tego samego przewoźnika lotniczego;
b) przenoszone:
i) między spółką dominującą a spółką zależną, oraz między spółkami zależnymi tej samej spółki dominującej;
ii) jako część przejęcia kontroli nad kapitałem przewoźnika lotniczego;
iii) w przypadku całkowitego lub częściowego przejęcia, jeżeli czasy na start lub lądowanie są bezpośrednio powiązane z przejmowanym przewoźnikiem lotniczym;
c) wymieniane, jeden za jeden, między przewoźnikami lotniczymi.
2.
O przeniesieniu lub wymianie określonych w ust. 1 powiadamia się koordynatora i nie stają się one skuteczne do czasu wyraźnego potwierdzenia ze strony koordynatora.
Koordynator odmawia potwierdzenia przeniesienia lub wymiany, jeżeli nie są one zgodne z wymogami niniejszego rozporządzenia oraz jeżeli koordynator nie jest przekonany, że:
a) operacje w porcie lotniczym nie zostałyby zakłócone, biorąc pod uwagę wszystkie ograniczenia techniczne, operacyjne i środowiskowe;
b) limity nałożone zgodnie z art. 9 są przestrzegane;
c) przeniesienie czasów na start lub lądowanie nie wchodzi w zakres ust. 3.
3. a) Czasy na start lub lądowanie przydzielone nowemu podmiotowi, jak określono w art. 2 ust. b), nie mogą być przenoszone na podstawie ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu na okres dwóch równoważnych okresów rozkładowych, z wyjątkiem przypadku prawnego przejęcia działalności upadłego przedsiębiorstwa.
b) Czasy na start lub lądowanie przydzielone nowemu podmiotowi, jak określono w art. 2 lit. b) ppkt ii) i iii), nie mogą być przenoszone na inne trasy, jak przewidziano w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, na okres dwóch równoważnych okresów rozkładowych, chyba że nowy podmiot będzie traktowany z takim samym pierwszeństwem na nowej trasie jak na wyjściowej trasie.
c) Czasy na start lub lądowanie przydzielone nowemu podmiotowi, jak określono w art. 2 lit. b), nie mogą być wymieniane, jak przewidziano w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, na okres dwóch równoważnych okresów rozkładowych, chyba że w celu uzyskania lepszego terminu czasu na start lub lądowanie dla tych usług w odniesieniu do terminów, o które uprzednio wnioskowano.
Artykuł 8b
Wyłączenie roszczeń odszkodowawczych
Uprawnienie do serii czasów na start lub lądowanie określone w art. 8 ust. 2 nie daje podstawy do roszczeń odszkodowawczych w odniesieniu jakichkolwiek limitów, ograniczeń lub jego zniesienia nałożonych na podstawie prawa wspólnotowego, w szczególności w zastosowaniu postanowień Traktatu odnoszących się do transportu lotniczego.
Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na uprawnienia organów publicznych do wymagania przeniesienia czasów na start lub lądowanie między przewoźnikami lotniczymi oraz do kierowania sposobem ich przydzielania zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi konkurencji lub z art. 81 lub 82 Traktatu lub rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw [7].
Takie przenoszenia mogą odbywać się wyłącznie bez pieniężnej rekompensaty.
Artykuł 9
Zobowiązania z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej
1.
W przypadku gdy zobowiązania z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej zostały nałożone na trasę zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2408/92, Państwo Członkowskie może zarezerwować w koordynowanym porcie lotniczym czasy na start lub lądowanie wymagane do operacji przewidzianych na tej trasie.
Jeżeli zarezerwowane czasy na start lub lądowanie na danej trasie nie są wykorzystywane, zostają udostępnione każdemu innemu przewoźnikowi lotniczemu zainteresowanemu obsługą trasy zgodnie ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej, z zastrzeżeniem ust. 2.
Jeżeli żaden inny przewoźnik nie jest zainteresowany obsługą trasy, a dane Państwo Członkowskie nie wydaje zaproszenia do składania ofert na mocy art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (EWG) nr 2408/92, czasy na start lub lądowanie zostają albo zarezerwowane dla innej trasy z zastrzeżeniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej albo zwrócone do puli.
2. Procedura przetargowa ustanowiona w art. 4 ust. 1 lit. d)-g) oraz art. 4 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (EWG) nr 2408/92 jest stosowana w odniesieniu do wykorzystania czasów na start lub lądowanie określonych w ust. 1 powyżej, jeżeli więcej niż jeden wspólnotowy przewoźnik lotniczy jest zainteresowany obsługiwaniem trasy i nie jest w stanie uzyskać czasów na start lub lądowanie od koordynatora w ciągu jednej godziny przed lub po wnioskowanym terminie.";
6) artykuł 10 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 10
Pula czasów na start lub lądowanie
1. Koordynator tworzy pulę, która zawiera wszystkie czasy na start lub lądowanie nieprzydzielone na podstawie art. 8 ust. 2 oraz art. 8 ust. 4. Cała nowa liczba czasów na start lub lądowanie określona na podstawie art. 3 ust. 3 zostaje umieszczona w puli.
2.
Serie czasów na start lub lądowanie, które zostały przydzielone przewoźnikowi lotniczemu w celu obsługi regularnej lub planowanej nieregularnej usługi lotniczej, nie uprawniają tego przewoźnika lotniczego do tej samej serii czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym, jeżeli ten przewoźnik lotniczy nie może wykazać zgodnie z wymogami koordynatora, że usługa została wykonana, jak określił koordynator, przez tego przewoźnika przez przynajmniej 80 % czasu podczas okresu rozkładowego, na który zostały przydzielone.
3.
Czasy na start lub lądowanie przydzielone przewoźnikowi lotniczemu przed dniem 31 stycznia na następny sezon letni, lub przed dniem 31 sierpnia na następny sezon zimowy, ale które zostały zwrócone do koordynatora do ponownego przydziału przed tymi datami nie są brane pod uwagę do celów kalkulacji wykorzystania.
4.
Jeżeli 80 % wykorzystania serii czasów na start lub lądowanie nie może zostać wykazane, wszystkie czasy na start lub lądowanie stanowiące tą serię zostają umieszczone w puli czasów na start lub lądowanie, chyba że niewykorzystanie może zostać uzasadnione na podstawie jednego z następujących powodów:
a) nieprzewidziany i nieuniknione przypadki poza kontrolą przewoźnika lotniczego prowadzące do:
- zakazu lotów określonego rodzaju samolotów zwykle używanych do danej usługi,
- zamknięcia portu lotniczego lub przestrzeni powietrznej,
- poważnych zakłóceń operacji w danym porcie lotniczym, w tym tych serii czasów na start lub lądowanie na innym wspólnotowym porcie lotniczym odnoszących się do tras, które zostały dotknięte tymi zakłóceniami, podczas znacznej części danego okresu rozkładowego;
b) przerwa w serii usług z powodu działań zmierzających do zakłócenia tych usług, które praktycznie i/lub technicznie uniemożliwiają przewoźnikowi lotniczemu prowadzenie działalności w sposób planowany;
c) poważne straty finansowe dotyczące danego wspólnotowego przewoźnika lotniczego, wraz z przyznaniem, w rezultacie, tymczasowej licencji przez organy przyznające licencje do czasu reorganizacji finansowej przewoźnika lotniczego zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2407/92;
d) postępowanie sądowe dotyczące stosowania art. 9 w odniesieniu do tras w przypadku gdy zostały nałożone zobowiązania z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2408/92 mające skutek w tymczasowym zawieszeniu obsługi takich tras.
5.
Na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja bada stosowanie ust. 4 przez koordynatora portu lotniczego objętego zakresem niniejszego rozporządzenia.
Komisja podejmuje decyzję w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wniosku zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2.
6. Bez uszczerbku dla przepisów art. 8 ust. 2 niniejszego rozporządzenia oraz bez uszczerbku dla przepisów art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2408/92, czasy na start lub lądowanie umieszczone w puli są rozdzielane między wnioskujących przewoźników lotniczych. 50 % tych czasów na start lub lądowanie najpierw zostaje przyznane nowym podmiotom, chyba że wnioski nowych podmiotów nie przekraczają 50 %. Koordynator sprawiedliwie traktuje wnioski nowych podmiotów i innych przewoźników, zgodnie z okresami koordynacji każdego dnia rozkładowego.
Wśród wniosków od nowych podmiotów pierwszeństwa udziela się przewoźnikom lotniczym kwalifikującym się do statusu nowego podmiotu na podstawie zarówno art. 2 lit. b) ppkt i) i ii) lub art. 2 lit. b) ppkt i) i iii).
7.
Nowy podmiot, któremu zaproponowano serię czasów na start lub lądowanie w ciągu jednej godziny przed lub po wnioskowanym czasie, ale nie przyjął tej propozycji, nie utrzymuje swojego statusu nowego podmiotu w tym okresie rozkładowym.
8.
W przypadku usług świadczonych przez grupę przewoźników lotniczych, tylko jeden z uczestniczących przewoźników lotniczych może wnioskować o wymagane czasy na start lub lądowanie.
Przewoźnik lotniczy świadczący taką usługę przyjmuje odpowiedzialność za spełnienie kryteriów operacyjnych wymaganych do utrzymania precedensu historycznego określonego w art. 8 ust. 2.
Czasy na start lub lądowanie przydzielone jednemu przewoźnikowi lotniczemu mogą zostać wykorzystane przez innego(-ych) przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) uczestniczącego(-ych) we wspólnej operacji, pod warunkiem że kod oznaczający przewoźnika lotniczego, któremu przydzielono czasy na start lub lądowanie, pozostaje ten sam dla udostępnionego lotu do celów koordynacji i monitoringu.
Po przerwaniu takich operacji, tak wykorzystane czasy na start lub lądowanie pozostają u przewoźnika lotniczego, któremu zostały wstępnie przydzielone.
Przewoźnicy lotniczy zaangażowani w takie wspólne operacje udzielają koordynatorowi szczegółowych informacji na temat takich operacji przed ich rozpoczęciem.
9.
Jeżeli nowe podmioty mają wciąż poważne problemy, Państwo Członkowskie zapewnia zwołanie posiedzenia komitetu koordynacyjnego portu lotniczego.
Celem posiedzenia jest zbadanie możliwości zaradzenia sytuacji.
Komisja zostaje zaproszona na takie posiedzenie.";
7) artykuł 11 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 11
Skargi i prawa odwołania się
1.
Bez uszczerbku dla praw do odwoływania się na mocy prawa krajowego, skargi dotyczące stosowania art. 7 ust. 2, art. 8, 8a, 10 oraz art. 14 ust. 1-4 i 6 składane są do komitetu koordynacyjnego.
Komitet, w terminie jednego miesiąca od złożenia skargi, rozpatruje sprawę i, jeżeli jest to możliwe, przedstawia propozycje koordynatorowi mające na celu podjęcie próby rozwiązania problemu.
Jeżeli skarga nie może zostać załatwiona, odpowiedzialne Państwo Członkowskie może, w terminie następnych dwóch miesięcy, zapewnić mediację lub organizacji reprezentatywnych przewoźników lotniczych lub portów lotniczych lub innej strony trzeciej.
2.
Państwa Członkowskie podejmują właściwe środki, zgodnie i ich prawem krajowym, w celu ochrony koordynatorów w odniesieniu do roszczeń odszkodowawczych odnoszących się do sprawowania ich funkcji na podstawie niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przypadków rażącego zaniedbania lub umyślnego wykroczenia.";
8) w art. 12, tytuł oraz ust. 1 otrzymują brzmienie:
1.
W każdym przypadku gdy wydaje się, że państwo trzecie, w odniesieniu do przydziałów czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych:
a) nie przyznaje wspólnotowym przewoźnikom lotniczym traktowania porównywalnego z traktowaniem przyznanym przez niniejsze rozporządzenie przewoźnikom lotniczym z tego państwa; lub
b) de facto nie przyznaje wspólnotowym przewoźnikom lotniczym traktowania narodowego; lub
c) przyznaje przewoźnikom lotniczym z innych państw trzecich bardziej korzystne traktowanie niż wspólnotowym przewoźnikom lotniczym,
Komisja może, zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2, podjąć decyzję, że Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie podejmą środki, w tym całkowite lub częściowe zawieszenie stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przewoźnika lotniczego lub przewoźników lotniczych z tego państwa trzeciego w celu zapobieżenia dyskryminacyjnemu zachowaniu danego państwa trzeciego.";
9) artykuły 13 i 14 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 13
Procedura komitetu
1.
Komisję wspiera komitet.
2.
W przypadku gdy dokonuje się odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej procedury wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8], uwzględniając przepisy art. 8 tej decyzji.
Okres, ustalony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.
3.
Komisja może ponadto konsultować z komitetem każdą inną sprawę dotyczącą stosowania niniejszego rozporządzenia.
4.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 14
Stosowanie
1.
Plan lotów przewoźnika lotniczego może zostać odrzucony przez właściwe organy kontroli ruchu lotniczego, jeżeli przewoźnik lotniczy zamierza lądować lub startować w koordynowanym porcie lotniczym, w trakcie okresu, gdy jest on koordynowany, a nie posiada czasu na start lub lądowanie przydzielonego przez koordynatora.
2.
Koordynator wycofuje serie czasów na start lub lądowanie tymczasowo przyznane przewoźnikowi lotniczemu w trakcie procesu jego tworzenia i umieszcza je w puli dnia 31 stycznia na następny sezon letni, lub dnia 31 sierpnia na następny sezon zimowy, jeżeli przedsiębiorstwo nie posiada licencji na prowadzenie działalności lub jej ekwiwalentu na dany dzień lub jeżeli nie jest określone przez właściwe organy przyznające licencje, że taka licencja na prowadzenie działalności lub jej ekwiwalent zostanie wydana przed rozpoczęciem się danego okresu rozkładowego.
3.
Koordynator wycofuje i umieszcza w puli serie czasów na start lub lądowanie przewoźnika lotniczego, który otrzymał je w następstwie wymiany na podstawie art. 8a ust. 1 lit. c), jeżeli nie zostały one wykorzystane zgodnie z zamierzeniem.
4.
Przewoźnicy lotniczy, którzy wielokrotnie i celowo wykonują usługi lotnicze w terminach znacznie różniących się od przydzielonego czasu na start lub lądowanie będącego częścią serii czasów na start lub lądowanie lub wykorzystują czasy na start lub lądowanie w sposób znacznie różniący się od sposobu wskazanego w chwili przydziału i w ten sposób powodują zakłócenia w porcie lotniczym lub operacjach ruchu lotniczego, tracą swój status określony w art. 8 ust. 2.
Koordynator może podjąć decyzję o pozbawieniu tego przewoźnika lotniczego danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałego czasu okresu rozkładowego i umieszczenia ich w puli po wysłuchaniu danego przewoźnika lotniczego i po udzieleniu jednego ostrzeżenia.
5.
Państwa Członkowskie zapewniają, że dostępne są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje lub równoważne środki w celu zapobiegania wielokrotnemu i celowemu wykonywaniu usług lotniczych w terminach znacznie różniących się od przydzielonych czasów na start lub lądowanie lub wykorzystywaniu czasów na start lub lądowanie w sposób znacznie różniący się od sposobu wskazanego w chwili przydziału, gdy powoduje to zakłócenia w porcie lotniczym lub operacjach ruchu lotniczego.
6. a) Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 4, jeżeli przewoźnik lotniczy nie może osiągnąć 80 % wskaźnika wykorzystania, jak określono w art. 8 ust. 2, koordynator może podjąć decyzję o pozbawieniu tego przewoźnika lotniczego danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałego czasu okresu rozkładowego i umieszczenia ich w puli po wysłuchaniu danego przewoźnika lotniczego.
b) Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 4, jeżeli po przydzielonym terminie odpowiadającym 20 % okresu ważności serii, nie zostały wykorzystane żadne czasy na start lub lądowanie z tej serii czasów na start lub lądowanie, koordynator umieszcza dane serie czasów na start lub lądowanie w puli w odniesieniu do pozostałego czasu okresu rozkładowego i umieszczenia ich w puli po wysłuchaniu danego przewoźnika lotniczego.";
10) dodaje się art. 14a w brzmieniu:
"Artykuł 14a
Sprawozdanie i współpraca
1.
Komisja przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w sprawie stosowania niniejszego rozporządzenia najpóźniej trzy lata po jego wejściu w życie.
Sprawozdanie obejmuje w szczególności funkcjonowanie art. 8, 8a i 10.
2.
Państwa Członkowskie i Komisja współpracują w stosowaniu niniejszego rozporządzenia, szczególnie w odniesieniu do zbierania informacji do sprawozdania wspomnianego w ust. 1."
Artykuł 2
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Artykuł 11 ust. 2 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 95/93 stosuje się od dnia 30 lipca 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE [1], w szczególności jego art. 27,
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu ułatwienia przygotowania przez Państwa Członkowskie notyfikacji pomocy państwa oraz ich oceny przez Komisję jest pożądane opracowanie obowiązkowego formularza notyfikacyjnego.
Formularz ten powinien być możliwie jak najbardziej wyczerpujący.
(2) Standardowy formularz notyfikacyjny, jak również formularz informacji zbiorczych oraz formularz informacji uzupełniających powinny obejmować wszystkie istniejące wytyczne i zasady ramowe w dziedzinie pomocy państwa.
Powinny podlegać zmianom lub zastąpieniu, zgodnie z późniejszym rozwojem tych dokumentów.
(3) Należy opracować przepisy służące uproszczonemu systemowi notyfikacji niektórych zmian pomocy istniejącej.
Takie uproszczone notyfikacje powinny być dopuszczane tylko w przypadku gdy Komisja jest regularnie informowana o danej pomocy istniejącej.
(4) W celu zapewnienia pewności prawnej właściwe jest wskazanie, że niewielkie wzrosty do 20 % pierwotnego budżetu programu pomocowego, w szczególności będące skutkiem inflacji, nie muszą być notyfikowane Komisji, ze względu na mało prawdopodobny wpływ na pierwotną ocenę przez Komisję zgodności programu, o ile pozostałe warunki programu pomocowego pozostaną niezmienione.
(5) Artykuł 21 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 zobowiązuje Państwa Członkowskie do przesyłania Komisji sprawozdań rocznych w sprawie wszystkich istniejących programów pomocowych oraz pomocy indywidualnej udzielanej poza zatwierdzonym programem pomocowym, w odniesieniu do których nie nałożono żadnych szczegółowych obowiązków sprawozdawczych w decyzji warunkowej.
(6) W celu umożliwienia Komisji realizacji obowiązku monitorowania pomocy, konieczne jest, aby otrzymywała ona od Państw Członkowskich właściwe informacje dotyczące rodzaju i wielkości udzielanej przez nie pomocy w ramach istniejących programów pomocowych.
Możliwe jest uproszczenie i ulepszenie systemu sprawozdawczości i notyfikacji pomocy państwa, który jest obecnie określony we wspólnej procedurze sprawozdawczości i notyfikacji zgodnie z Traktatem WE oraz Porozumieniem Światowej Organizacji Handlu (WTO) opisanej w liście Komisji skierowanym do Państw Członkowskich z 2 sierpnia 1995 r.
Część tej wspólnej procedury odnosząca się do obowiązków sprawozdawczych Państw Członkowskich dla celów notyfikacji subsydiów, zgodnie z art. 25 Porozumienia w sprawie Subsydiów i Środków Wyrównawczych (WTO-GATT 1994) oraz zgodnie z art. XVI Układu GATT 1994, przyjętym dnia 21 lipca 1995 r., nie jest objęta niniejszym rozporządzeniem.
(7) Informacje wymagane w sprawozdaniach rocznych mają na celu umożliwienie Komisji monitorowania ogólnych poziomów pomocy oraz wypracowania generalnego spojrzenia na wpływ różnych rodzajów pomocy na konkurencję.
W tym celu Komisja może również zwrócić się do Państw Członkowskich o dostarczenie, w trybie doraźnym, dodatkowych informacji na wybrane tematy.
Wybór tematu powinien być wcześniej omówiony z Państwami Członkowskimi.
(8) Opracowanie sprawozdań rocznych nie obejmuje informacji, które mogą być konieczne do weryfikacji czy dane środki pomocowe są zgodne z prawem wspólnotowym.
Dlatego Komisja powinna zastrzec sobie prawo do wymagania od Państw Członkowskich określonych zobowiązań lub obwarowania decyzji warunkami zapewniającymi dostarczenie dodatkowych informacji.
(9) Należy zaznaczyć, że terminy dla celów rozporządzenia (WE) nr 659/1999 powinny być obliczane zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określającym zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów [2], z uwzględnieniem szczegółowych zasad określonych przez to rozporządzenie.
W szczególności konieczne jest zidentyfikowanie zdarzeń powodujących rozpoczęcie biegu terminów mających zastosowanie w procedurach dotyczących pomocy państwa.
Zasady określone w tym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie do wcześniej istniejących terminów, które będą biegły po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
(10) Celem zwrotu jest przywrócenie sytuacji istniejącej zanim pomoc została udzielona niezgodnie z prawem.
W celu zapewnienia równego traktowania, korzyść powinna być mierzona obiektywnie od momentu, kiedy pomoc została udostępniona korzystającemu z niej przedsiębiorstwu, niezależnie od wyniku wszelkich decyzji handlowych następnie przez nie podjętych.
(11) Zgodnie z ogólną praktyką finansową właściwe jest ustalenie stopy procentowej zwrotu jako rocznej stopy procentowej.
(12) Rozmiary i częstotliwość transakcji międzybankowych skutkują stopą procentową, która jest mierzalna i statystycznie istotna, dlatego powinna stanowić podstawę stopy procentowej zwrotu.
Oprocentowanie międzybankowych transakcji swap powinno być jednak dostosowane w celu odzwierciedlenia ogólnych poziomów podwyższonego ryzyka handlowego poza sektorem bankowym.
Na podstawie informacji o oprocentowaniu międzybankowych transakcji swap Komisja powinna ustalić jedną stopę procentową zwrotu dla każdego z Państw Członkowskich.
W celu zapewnienia pewności prawnej i równego traktowania właściwe jest ustalenie precyzyjnej metody obliczania stopy procentowej oraz zapewnienie publikacji stopy procentowej zwrotu mającej zastosowanie w danym momencie, jak również odpowiednich stóp procentowych zwrotu mających zastosowanie w przeszłości.
(13) Pomoc państwa może stanowić czynnik zmniejszający zapotrzebowanie przedsiębiorstwa na kapitał średniookresowy.
W tym celu oraz zgodnie z ogólną praktyką finansową za średni okres można przyjąć pięć lat.
Stopa procentowa zwrotu powinna więc odpowiadać rocznej stopie procentowej ustalonej dla pięcioletniego okresu.
(14) Biorąc pod uwagę cel, jakim jest przywrócenie sytuacji istniejącej zanim pomoc została udzielona niezgodnie z prawem, oraz zgodnie z ogólną praktyką finansową, stopa procentowa zwrotu, która ma być ustalona przez Komisję, powinna być określana corocznie.
Z tych samych powodów stopa procentowa zwrotu obowiązująca w pierwszym roku okresu zwrotu powinna obowiązywać przez pierwsze pięć lat okresu zwrotu, a stopa procentowa zwrotu obowiązująca w szóstym roku okresu zwrotu powinna obowiązywać przez kolejnych pięć lat.
(15) Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do decyzji o zwrocie pomocy notyfikowanych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I ZAKRES
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie określa szczegółowe przepisy dotyczące formy, treści i innych szczegółów notyfikacji oraz sprawozdań rocznych, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 659/1999.
Określa również przepisy dotyczące obliczania terminów w odniesieniu do wszystkich procedur dotyczących pomocy państwa oraz stopy procentowej zwrotu pomocy udzielonej niezgodnie z prawem.
2.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do pomocy udzielanej we wszystkich sektorach.
ROZDZIAŁ II
NOTYFIKACJE
Artykuł 2
Formularze notyfikacyjne
Bez uszczerbku dla obowiązku Państw Członkowskich notyfikacji pomocy państwa w sektorze węglowym wynikającego z decyzji Komisji 2002/871/WE [3], notyfikacji pomocy nowej zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, innej niż ta, o której mowa w art. 4 ust. 2, dokonuje się na formularzu notyfikacyjnym określonym w części I załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
Informacje uzupełniające potrzebne do oceny środka zgodnie z rozporządzeniami, wytycznymi, zasadami ramowymi i innymi dokumentami mającymi zastosowanie do pomocy państwa są dostarczane na formularzach informacji uzupełniających określonych w części III załącznika I.
W przypadku zmiany lub zastąpienia wytycznych lub zasad ramowych Komisja przyjmuje odpowiadające im formularze informacyjne.
Artykuł 3
Przekazanie notyfikacji
1.
Notyfikację przekazuje się do Komisji za pośrednictwem Stałego Przedstawiciela danego Państwa Członkowskiego.
Należy ją skierować do Sekretarza Generalnego Komisji.
Jeśli Państwo Członkowskie zamierza skorzystać ze szczególnej procedury określonej w jakichkolwiek rozporządzeniach, wytycznych, zasadach ramowych lub innych dokumentach mających zastosowanie do pomocy państwa, kopię notyfikacji należy skierować do właściwego Dyrektora Generalnego.
Sekretarz Generalny oraz Dyrektorzy Generalni mogą wyznaczyć punkty kontaktowe do odbioru notyfikacji.
2.
Wszelką późniejszą korespondencję kieruje się do właściwego Dyrektora Generalnego lub do wyznaczonego przez niego punktu kontaktowego.
3.
Komisja kieruje swoją korespondencję do Stałego Przedstawiciela danego Państwa Członkowskiego lub na inny adres wskazany przez to Państwo Członkowskie.
4.
Do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwo Członkowskie przekazuje notyfikacje w formie papierowej.
W miarę możliwości przekazuje również notyfikację w formie elektronicznej.
Od dnia 1 stycznia 2006 r. notyfikacje przekazuje się w formie elektronicznej, o ile Komisja i notyfikujące Państwo Członkowskie nie ustalą inaczej.
Wszelką korespondencję dotyczącą notyfikacji dokonanej po dniu 1 stycznia 2006 r. przekazuje się w formie elektronicznej.
5.
Data przekazania za pośrednictwem faksu na numer wyznaczony przez stronę odbierającą będzie uznana za datę przekazania dokumentów w formie papierowej, o ile podpisany oryginał zostanie otrzymany nie później niż po upływie dziesięciu dni.
6.
Najpóźniej do dnia 30 września 2005 r., po konsultacji z Państwami Członkowskimi, Komisja opublikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej szczegóły ustaleń dotyczących elektronicznego przekazu notyfikacji, w tym adresy oraz wszelkie konieczne ustalenia mające na celu ochronę tajnych informacji.
Artykuł 4
Uproszczona procedura notyfikacyjna w odniesieniu do niektórych zmian pomocy istniejącej
1.
Dla celów art. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 659/1999 zmiana pomocy istniejącej oznacza jakąkolwiek zmianę inną niż modyfikacje o czysto administracyjnym lub formalnym charakterze, która nie może wpłynąć na ocenę zgodności danego środka pomocowego ze wspólnym rynkiem.
Jednak wzrost pierwotnego budżetu istniejącego programu pomocowego do 20 % nie jest uznawany za zmianę pomocy istniejącej.
2.
Następujące zmiany pomocy istniejącej podlegają notyfikacji na uproszczonych formularzach, określonych w załączniku II:
a) zwiększenie budżetu zatwierdzonego programu pomocowego o ponad 20 %;
b) przedłużenie czasu trwania zatwierdzonego programu pomocowego o okres do sześciu lat, z lub bez równoczesnego zwiększenia budżetu;
c) zaostrzanie kryteriów dotyczących stosowania zatwierdzonego programu pomocowego, zmniejszenie intensywności pomocy lub ograniczenie kosztów kwalifikowanych.
Komisja stosuje wszelkie dostępne jej środki, aby podjąć decyzję dotyczącą jakiejkolwiek pomocy notyfikowanej na uproszczonym formularzu notyfikacyjnym w ciągu jednego miesiąca.
3.
Uproszczonej procedury notyfikacyjnej nie stosuje się w przypadku notyfikacji zmian programów pomocowych, w odniesieniu do których Państwa Członkowskie nie przedłożyły sprawozdań rocznych zgodnie z art. 5, 6, i 7, chyba że sprawozdania roczne za lata, w których pomoc została udzielona zostaną złożone wraz z notyfikacją.
ROZDZIAŁ III
SPRAWOZDANIA ROCZNE
Artykuł 5
Forma i treść sprawozdań rocznych
1. Bez uszczerbku dla akapitów drugiego i trzeciego niniejszego artykułu ani dla jakichkolwiek dodatkowych szczegółowych obowiązków sprawozdawczych określonych w decyzji warunkowej przyjętej zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, a także dla dotrzymania wszelkich zobowiązań danego Państwa Członkowskiego związanych z decyzją o zatwierdzeniu pomocy, Państwa Członkowskie sporządzają roczne sprawozdania dotyczące istniejących programów pomocowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, za każdy cały rok kalendarzowy lub część roku kalendarzowego, w którym program stosowano, zgodnie ze standardowym formularzem sprawozdawczym określonym w załączniku IIIA.
Załącznik IIIB określa formularz rocznych sprawozdań dotyczących istniejących programów pomocowych skierowanych do sektora produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu.
Załącznik IIIC określa formularz rocznych sprawozdań dotyczących istniejących programów pomocowych skierowanych do sektora produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku I do Traktatu.
2.
Komisja może zwrócić się do Państw Członkowskich o dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących wybranych tematów, omówionych wcześniej z Państwami Członkowskimi.
Artykuł 6
Przekazanie i publikacja sprawozdań rocznych
1.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje sprawozdanie roczne do Komisji w formie elektronicznej nie później niż dnia 30 czerwca roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.
W uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą przedkładać dane szacunkowe, o ile dokładne dane zostaną przekazane najpóźniej wraz z danymi za rok następny.
2.
Każdego roku Komisja publikuje zestawienie na temat pomocy publicznej, zawierające syntezę informacji zawartych w sprawozdaniach rocznych przedłożonych w ciągu poprzedniego roku.
Artykuł 7
Status sprawozdań rocznych
Przekazania sprawozdań rocznych nie uznaje się za spełnienie obowiązku notyfikacji środków pomocowych przed ich wprowadzeniem w życie, wynikającego z art. 88 ust. 3 Traktatu, ani takie przekazanie w żaden sposób nie wpłynie szkodliwie na wynik dochodzenia dotyczącego pomocy przyznanej rzekomo niezgodnie z prawem, zgodnie z procedurą określoną w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
ROZDZIAŁ IV
TERMINY
Artykuł 8
Obliczanie terminów
1.
Terminy określone w rozporządzeniu (WE) nr 659/1999 oraz w niniejszym rozporządzeniu lub ustalone przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu są obliczane zgodnie z rozporządzeniem (EWG, Euratom) nr 1182/71 oraz szczegółowymi zasadami określonymi w ust. 2 do 5 niniejszego artykułu.
W razie niezgodności za wiążące uznaje się przepisy niniejszego rozporządzenia.
2.
Terminy są obliczane w miesiącach lub dniach roboczych.
3. W odniesieniu do terminów przewidzianych na działanie Komisji, otrzymanie notyfikacji lub dalszej korespondencji, zgodnie z art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia uważa się za wydarzenie właściwe dla celów art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71.
W przypadku notyfikacji przekazanych po dniu 31 grudnia 2005 r. oraz korespondencji z nimi związanej, otrzymanie notyfikacji w formie elektronicznej lub wiadomości na właściwy adres i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej uważa się za wydarzenie właściwe.
4. W odniesieniu do terminów przewidzianych na działanie Państw Członkowskich, otrzymanie od Komisji właściwej notyfikacji lub korespondencji, zgodnie z art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia uważa się za wydarzenie właściwe dla celów art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71.
5. W odniesieniu do terminów przewidzianych na przedstawienie uwag w następstwie wszczęcia formalnej procedury dochodzenia określonej w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 przez strony trzecie i te Państwa Członkowskie, które nie są bezpośrednio objęte tą procedurą, publikację obwieszczenia o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej uważa się za wydarzenie właściwe dla celów art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71.
6.
Wszelkie wnioski o przedłużenia terminu są odpowiednio uzasadniane i przedkładane na piśmie na adres wskazany przez stronę ustalającą termin, co najmniej dwa dni robocze przed upływem tego terminu.
ROZDZIAŁ V
STOPA PROCENTOWA W ODNIESIENIU DO ZWROTU POMOCY NIEZGODNEJ Z PRAWEM
Artykuł 9
Sposób ustalania stopy procentowej
1.
O ile decyzja szczególna nie stanowi inaczej, stopą procentową zwrotu pomocy państwa udzielonej niezgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu jest roczna stopa procentowa ustalona na każdy rok kalendarzowy.
Jest ona obliczana na podstawie średniej stóp pięcioletnich międzybankowych transakcji swap za wrzesień, październik i listopad roku poprzedniego, plus 75 punktów bazowych.
W uzasadnionych przypadkach Komisja może zwiększyć stopę oprocentowania o więcej niż 75 punktów bazowych w odniesieniu do jednego lub więcej Państw Członkowskich.
2.
Jeśli dostępna średnia stóp pięcioletnich międzybankowych transakcji swap za ostatnie trzy miesiące powiększona o 75 punktów bazowych, różni się od obowiązującej stopy procentowej zwrotu pomocy państwa o więcej niż 15 %, Komisja ponownie wyliczy stopę procentową zwrotu.
Nową stopę stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po ponownym jej wyliczeniu przez Komisję.
Komisja powiadamia Państwa Członkowskie listownie o ponownym wyliczeniu stopy i dacie, od której się ją stosuje.
3.
Stopę procentową ustala się odrębnie dla każdego Państwa Członkowskiego lub wspólnie dla dwóch lub więcej Państw Członkowskich.
4.
W przypadku braku wiarygodnych lub równoważnych danych i w wyjątkowych okolicznościach Komisja może, w ścisłej współpracy z zainteresowanym Państwem Członkowskim (lub Państwami Członkowskimi), ustalić stopę procentową zwrotu pomocy państwa dla jednego lub więcej Państw Członkowskich, na podstawie innej metody i w oparciu o dostępne informacje.
Artykuł 10
Publikacja
Komisja publikuje bieżące i odpowiednie poprzednio obowiązujące stopy procentowe zwrotu pomocy państwa w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz, dla celów informacyjnych, w Internecie.
Artykuł 11
Sposób stosowania oprocentowania
1.
Stopą procentową, która ma być zastosowana, jest stopa obowiązująca w dniu, w którym pomoc niezgodna z prawem znalazła się po raz pierwszy w dyspozycji beneficjenta.
2.
Stopę procentową stosuje się narastająco do dnia zwrotu pomocy.
Odsetki narosłe w poprzednim roku podlegają oprocentowaniu w każdym następnym roku.
3.
Stopę procentową, o której mowa w ust. 1, stosuje się przez cały okres do dnia zwrotu pomocy.
Jeśli jednak od dnia, w którym pomoc niezgodna z prawem znalazła się po raz pierwszy w dyspozycji beneficjenta, do dnia zwrotu pomocy upłynęło więcej niż pięć lat, stopę procentową wylicza się w pięcioletnich przedziałach, biorąc za podstawę stopę obowiązującą w dniu jej ponownego wyliczenia.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 12
Przegląd
Komisja w konsultacji z Państwami Członkowskimi dokonuje przeglądu stosowania niniejszego rozporządzenia w ciągu czterech lat od jego wejścia w życie.
Artykuł 13
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 795/2004
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [1], a w szczególności jego art. 40 ust. 5 akapit drugi, 42 ust. 4 i 9, 46 ust. 3, 52 ust. 2, 54 ust. 5, 145 lit. c) i d) oraz 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy ustanowić szczegółowe zasady w celu wykonania tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego system płatności jednolitych dla rolników.
(2) W celu uzyskania przejrzystości, należy wprowadzić określone definicje.
W przypadku gdy jest to stosowne, należy zastosować definicje, które są już stosowane w podobnych sytuacjach i/lub, które są już stosowane od lat.
(3) W celu ułatwienia obliczania wartości jednostkowej uprawnień do płatności, należy wprowadzić jasno określone reguły zaokrąglania liczb, a także zapewnić możliwość podziału istniejących uprawnień do płatności w przypadku gdy wielkość działki, która została zgłoszona lub, do której prawa zostały przeniesione wraz z uprawnieniami do płatności wynosi jedynie ułamek hektara.
(4) Należy zarówno ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące tworzenia rezerwy krajowej, a w szczególności obliczania zmniejszeń kwot referencyjnych lub uprawnień do płatności jak i zapewnić możliwość stosowania zmniejszeń w przypadku pełnego lub częściowego rozdzielenia od produkcji premii mlecznych i możliwość wdrożenia systemu płatności dodatkowych, o którym mowa w art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(5) Artykuł 42 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 określa przypadki fakultatywnego przyznawania uprawnień do płatności z rezerwy krajowej.
Należy ustanowić zasady obliczania liczby i wartości uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane w ten sposób.
W celu umożliwienia Państwom Członkowskim będącym w lepszej pozycji, aby dokonać oceny sytuacji każdego rolnika ubiegającego się o przyznanie takich środków pewnej elastyczności, maksymalna liczba uprawnień, które mają zostać przyznane nie powinna być większa niż liczba zgłoszonych hektarów, a ich wartość nie powinna być większa niż kwota, która ma zostać określona przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
Zgodnie z art. 42 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku zwiększenia wartości jednostkowej istniejących uprawnień do płatności, należy przestrzegać średniej krajowej.
Państwom Członkowskim należy zezwolić na określanie tej wartości regionalnej na odpowiednim poziomie terytorialnym.
Jednakże w żadnym razie, ze względu na rodzaj pomocy oddzielonej od produkcji, dana kwota nie może być różnicowana lub obliczana według wielkości produkcji w poszczególnych sektorach.
(6) W określonych okolicznościach, rolnicy mogliby znaleźć się w sytuacji, w której mają więcej uprawnień niż gruntów, dla których mogliby te uprawnienia wykorzystać, na przykład w przypadku wspólnego wykorzystywania pastwisk, ze względu na wygaśnięcie dzierżawy, przystąpienie do programu zalesiania lub nabycie, zgodnie z przepisami prawa krajowego, ilości referencyjnych dla mleka, które w okresie referencyjnym dzierżawione były wraz z gruntami.
A zatem, należy wprowadzić mechanizm, który winien gwarantować rolnikowi wsparcie poprzez koncentrację tego wsparcia na pozostałych dostępnych hektarach.
Jednakże w celu uniknięcia nadużywania tego mechanizmu, należy określić określone warunki dostępu do tego mechanizmu.
(7) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003, rezerwa krajowa jest uzupełniania niewykorzystanymi uprawnieniami lub fakultatywnie, poprzez zatrzymanie w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności lub sprzedaży, które miały miejsce przed określoną datą.
A zatem, należy wyznaczyć datę, po której niewykorzystane uprawnienia wracają do rezerwy krajowej.
Ze względów administracyjnych, należy również postanowić, aby uprawnienia do płatności związane z zezwoleniem na uprawę owoców i warzyw lub ziemniaków konsumpcyjnych lub uprawnienia z tytułu odłogowania, traciły związany z nimi obowiązek lub zezwolenie z chwilą ponownego włączenia ich do rezerwy krajowej.
Co więcej, jest to uzasadnione również ze względu na fakt, że takie obowiązki lub zezwolenia określane są na podstawie historycznych danych referencyjnych, a kiedy system płatności jednolitych zostanie już wdrożony, określenie, kto winien otrzymać z rezerwy uprawnienia z tytułu odłogowania związane z zezwoleniami nie będzie już możliwe, ponieważ wsparcie będzie już wtedy oddzielone od produkcji.
(8) W przypadku wdrożenia systemu zatrzymania w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności, maksymalne wartości procentowe i kryteria wdrażania winny być określane i różnicowane biorąc pod uwagę rodzaj przeniesień i uprawnień do płatności, które mają zostać przeniesione.
W przypadku wystąpienia ryzyka spekulacji w pierwszych latach wdrażania systemu płatności jednolitych, Państwu Członkowskiemu można zezwolić na zwiększenie wartości procentowej zatrzymań w odniesieniu do sprzedaży bez gruntów.
W żadnym razie, stosowanie takich zatrzymań nie może skutkować występowaniem poważnych przeszkód lub zakazem przenoszenia uprawnień do płatności.
(9) W celu ułatwienia zarządzania rezerwą krajową, należy zapewnić możliwość zarządzania rezerwą krajową na poziomie regionalnym z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku gdy jest to odpowiednie, oraz art. 42 ust. 4 tego rozporządzenia w przypadku gdy Państwa Członkowskie zobowiązane są do przyznawania uprawnień do płatności.
(10) W celu ułatwienia wdrożenia systemu płatności jednolitych, należy zezwolić Państwom Członkowskim na przystąpienie, już w roku poprzedzającym pierwszy rok wdrażania systemu, w szczególności do identyfikacji potencjalnych beneficjentów systemu w przypadku zmian w gospodarstwie ze względu na dziedziczenie lub zmiany prawne, oraz do wstępnego określenia uprawnień do płatności.
(11) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zezwala rolnikom na przystępowanie do systemu płatności jednolitych w określonych okolicznościach.
W celu uniknięcia sytuacji, w których takie okoliczności mogą być wykorzystywane w celu uniknięcia stosowania zasad dotyczących zwykłych przeniesień praw do gospodarstw wraz ze związanymi z nimi kwotami referencyjnymi, należy określić określone warunki i ustanowić określone definicje, niezbędne do zastosowania takich okoliczności.
(12) Artykuł 46 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że rolnik może przenieść swoje uprawnienia do płatności bez gruntów dopiero po wykorzystaniu przez siebie, w rozumieniu art. 44 tego rozporządzenia, co najmniej 80 % swoich uprawnień do płatności w trakcie, co najmniej jednego roku kalendarzowego. W celu wzięcia pod uwagę przeniesień praw do gruntów, które miały miejsce w okresie poprzedzającym wdrożenie systemu płatności jednolitych, uzasadnionym jest uznawać przeniesienia praw do gospodarstw lub ich części, wraz z przyszłymi uprawnieniami do płatności, za ważne przeniesienia uprawnień do płatności wraz z gruntami w rozumieniu art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z zachowaniem określonych warunków, a w szczególności faktu, że zbywający winien ubiegać się o określenie uprawnień do płatności w zakresie, w jakim to rozporządzenie stanowi wyraźnie, że tylko osoby, które otrzymały płatności bezpośrednie w okresie referencyjnym mają dostęp do systemu.
(13) Artykuł 42 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zezwala Komisji na zdefiniowanie specyficznych sytuacji, w których dopuszczalne jest określanie kwot referencyjnych dla określonych rolników, którzy znaleźli się w sytuacjach, które uniemożliwiły im, w całości lub w części otrzymanie płatności bezpośrednich w okresie referencyjnym.
A zatem, należy wymienić takie specyficzne sytuacje poprzez ustanowienie zasad w celu uniknięcia kumulacji korzyści z innego przyznania temu samemu rolnikowi uprawnień do płatności, pozostawiając Komisji możliwość dodawania kolejnych przypadków, stosownie do przypadku.
Ponadto, Państwom Członkowskim należy zapewnić elastyczność w określaniu kwoty referencyjnej, która ma być przyznawana.
(14) W przypadku gdy dane Państwo Członkowskie, działając zgodnie z przepisami swojego prawa krajowego lub zgodnie z w pełni utrwaloną zwykłą praktyką włącza do definicji dzierżawy długoterminowej również dzierżawę na okres pięciu lat, należy zezwolić temu Państwu Członkowskie na stosowanie tego krótszego okresu, stosownie do przypadku.
(15) Ze względu na fakt, że premie mleczne i płatności dodatkowe zostaną włączone do systemu płatności jednolitych na podstawie innego okresu referencyjnego niż ten, o którym mowa w art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów określenia kwoty referencyjnej, należy wziąć pod uwagę rolników prowadzących gospodarstwa mleczarskie, którzy znajdują się w sytuacji, o której mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i ze względu na tą sytuację, dzierżawią swoją indywidualną ilość referencyjną lub jej część, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, w trakcie okresu dwunastu miesięcy, upływającego z dniem 31 marca pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
(16) W przypadku gdy rolnik przechodzi na emeryturę lub umiera, przewidując możliwość przeniesienia prawa do swojego gospodarstwa lub jego części na członka rodziny lub spadkobiercę, którzy zamierza kontynuować działalność rolniczą w tym gospodarstwie, należy zapewnić, aby przeniesienie prawa do gospodarstwa lub jego części w rodzinie mogło łatwo zostać dokonane w szczególności w przypadku gdy grunty, do których prawa zostały przeniesione były w trakcie okresu referencyjnego wydzierżawiane osobie trzeciej nie przesądzając o możliwości kontynuacji przez spadkobiercę działalności rolniczej.
(17) Rolnicy, którzy dokonali inwestycji skutkujących potencjalnym wzrostem kwoty płatności bezpośrednich, które winny zostać im przyznane jeżeliby system płatności jednolitych nie został wprowadzony, winni również korzystać z przyznawania uprawnień.
Należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania uprawnień do płatności w przypadku rolników mających już uprawnienia do płatności lub rolników nie mających żadnych gruntów.
W takich samych okolicznościach, rolnicy, którzy nabyli lub dzierżawili grunty lub uczestniczyli w krajowych programach konwersji produkcji, dla których w okresie referencyjnym mogła zostać przyznana płatność bezpośrednia w ramach systemu płatności jednolitych, znaleźliby się w sytuacji bez uprawnień do płatności, podczas gdy nabyli grunty lub uczestniczyli w takich programach w celu wykonywania działalności rolniczej, która w przyszłości mogłaby nadal korzystać z określonych płatności bezpośrednich.
A zatem, należy również zapewnić możliwość przyznawania uprawnień do płatności w takich przypadkach.
(18) W celu zapewnienia dobrego zarządzania systemem, należy ustanowić zasady w przypadku przeniesień uprawnień do płatności.
(19) Artykuł 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że Państwo Członkowskie może postanowić, że uprawnienia do płatności mogą być przenoszone lub wykorzystywane wyłącznie w jednym i tym samym regionie.
W celu uniknięcia problemów praktycznych, należy ustanowić szczegółowe zasady dla gospodarstw usytuowanych jednocześnie w dwóch lub większej liczbie regionów.
(20) Artykuł 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że wszystkie powierzchnie pastwiskowe, wykorzystywane w okresie referencyjnym winny być brane pod uwagę przy obliczaniu uprawnień do płatności. W celu ułatwienia organom administracji krajowej ustalania liczby hektarów pastwisk, należy zapewnić tym organom możliwość brania pod uwagę wielkości powierzchni pastwiskowych zgłoszonych we wniosku o pomoc obszarową przed wprowadzeniem systemu płatności jednolitych, jednocześnie pozostawiając rolnikowi możliwość wykazania, że w okresie referencyjnym, jego powierzchnia pastwiskowa była mniejsza.
(21) Artykuł 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dopuszcza produkcję konopi na określonych warunkach.
Należy ustanowić zarówno listę kwalifikujących się odmian jak i system ich kwalifikacji.
(22) Należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania jednostek żywego inwentarza w przypadku określania uprawnień podlegających specjalnym warunkom poprzez odniesienie do istniejącej tabeli przeliczeniowej, ustanowionej dla sektora wołowiny.
(23) Niezbędne są również szczegółowe zasady w celu ułatwienia określania uprawnień do płatności w przypadku planowanego oddzielenia od produkcji płatności w sektorze mleczarskim.
(24) Zgodnie z art. 54 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, każde uprawnienie z tytułu odłogowania, związane z hektarem kwalifikującym do uprawnienia z tytułu odłogowania daje prawo do płatności kwoty określonej uprawnieniem z tytułu odłogowania.
Minimalny okres, przez jaki grunty muszą być odłogowane winien obejmować, co najmniej cykl uprawy roślin uprawnych.
Jednakże aby wziąć pod uwagę określone specjalne warunki, należy umożliwić wykorzystywanie gruntów przeznaczonych do odłogowania przed upływem minimalnego okresu odłogowania.
Należy również ustanowić przepisy dotyczące ochrony środowiska oraz utrzymywania i wykorzystywania powierzchni odłogowanych.
(25) W przypadku gdy Państwo Członkowskie postanawia skorzystać z możliwości regionalizacji systemu płatności jednolitych, należy ustanowić szczególne przepisy zarówno w celu ułatwienia obliczenia regionalnej kwoty referencyjnej dla gospodarstw usytuowanych jednocześnie w dwóch lub większej liczbie regionów, jak i zagwarantowania przyznania całej kwoty regionalnej w pierwszym roku wdrażania systemu.
Niektóre przepisy zawarte w tym rozporządzeniu, mianowicie te dotyczące tworzenia rezerwy krajowej, wstępnego przyznawania uprawnień do płatności i przenoszenia uprawnień do płatności należy dostosować, aby umożliwić stosowanie tych przepisów w ramach modelu regionalnego.
(26) Artykuł 69 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zezwala Państwom Członkowskim, w ramach limitu budżetowego, na wprowadzanie systemu płatności dodatkowych dla określonych rodzajów gospodarowania o istotnym znaczeniu dla ochrony lub poprawy środowiska naturalnego, lub dla poprawy jakości i sprzedaży produktów rolnych.
A zatem, należy określić, którzy rolnicy winni zostać objęci, jak takie płatności winny być zgodne ze środkami stosowanymi w kontekście rozwoju obszarów wiejskich oraz jakie rodzaje gospodarowania winny zostać objęte takim środkiem.
(27) Artykuł 58 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że Państwa Członkowskie zdefiniują regiony zgodnie z obiektywnymi kryteriami, a art. 59 tego rozporządzenia stanowi, że Państwa Członkowskie mogą przystąpić do regionalizacji systemu płatności jednolitych w należycie uzasadnionych przypadkach i zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
A zatem należy wprowadzić wymóg przekazywania wszelkich danych i informacji niezbędnych do przystąpienia do oceny takich kryteriów.
(28) W celu oceny wdrażania systemu płatności jednolitych, należy określić procedury i wyznaczyć ostateczne terminy wymiany informacji między Komisją i Państwami Członkowskimi oraz podawania do wiadomości Komisji powierzchni, dla których pomoc została wypłacona na poziomie krajowym, i stosownie do przypadku, na poziomie regionalnym.
(29) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1 ZAKRES I PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitych określonego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 2
Definicje
Do celów tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie następujące definicje:
a) "powierzchnia użytków rolnych" oznacza łączną powierzchnię gruntów ornych, pastwisk trwałych i plantacji trwałych;
b) "grunty orne" oznacza "grunty orne" w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 [2];
c) "plantacje trwałe" oznacza uprawy niepodlegające rotacji inne niż pastwiska trwałe, które zajmują grunty przez okres pięciu lub większej liczby lat i dają powtarzające się zbiory, w tym szkółki określone w załączniku I pkt G/05 decyzji Komisji 2000/115/WE [3], z wyjątkiem upraw wieloletnich i szkółek takich upraw wieloletnich;
d) "uprawy wieloletnie"
oznacza uprawy następujących produktów:
Kod CN _BAR_ _BAR_
07091000 _BAR_ Karczochy _BAR_
07092000 _BAR_ Szparagi _BAR_
07099090 _BAR_ Rabarbar _BAR_
081020 _BAR_ Maliny, jeżyny, morwy i owoce mieszańców malin z jeżynami _BAR_
081030 _BAR_ Czarne, białe lub czerwone porzeczki oraz agrest _BAR_
081040 _BAR_ Żurawiny, borówki czarne i inne owoce z rodzaju Vaccinium _BAR_
ex06029041 _BAR_ Zarośla o krótkim okresie rotacji _BAR_
ex06029051 _BAR_ Miscanthus sinensis _BAR_
ex12149090 _BAR_ Phalaris arundicea (mozga trzcinowata) _BAR_
e) "pastwiska trwałe" oznacza "pastwiska trwałe" w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004;
f) "użytki zielone" oznacza grunty orne wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej); do celów art. 61 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wyrażenie "użytki zielone" obejmuje pastwiska trwałe;
g) "sprzedaż" oznacza sprzedaż lub jakiekolwiek inne ostateczne przeniesienie prawa własności gruntów lub prawa do uprawnień do płatności.
Definicja nie obejmuje sprzedaży gruntów w przypadku gdy prawa do gruntów przenoszone są na rzecz władz publicznych i/lub w celu wykorzystania odnośnych gruntów dla dobra publicznego, a przeniesienie dokonywane jest w celach nierolniczych;
h) "dzierżawa" oznacza dzierżawę lub podobne rodzaje transakcji tymczasowych;
i) "przeniesienie lub sprzedaż, lub dzierżawa uprawnień do płatności wraz z gruntami" oznacza sprzedaż lub dzierżawę uprawnień do płatności wraz z, odpowiednio, sprzedażą lub dzierżawą odpowiedniej liczby kwalifikujących się hektarów gruntów, w rozumieniu art. 44 ust. 2, będących własnością cedenta.
W przypadku dzierżawy, uprawnienia do płatności i hektary dzierżawione są przez ten sam okres czasu.
Przypadki, w których przenoszone są wszystkie uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, o których mowa w art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy uznawać za przypadki przeniesienia uprawnień do płatności wraz z gruntami;
j) "jednostka produkcyjna" oznacza, co najmniej jedną powierzchnię, która w okresie referencyjnym dała prawo do płatności bezpośrednich, w tym powierzchnię pastwiskową w rozumieniu art. 43 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub jedno zwierzę, które w okresie referencyjnym dawałoby prawo do płatności bezpośrednich związane, stosownie do przypadku, z odpowiednim prawem do premii;
k) do celów art. 37 ust. 2 i 42 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, "rolnicy rozpoczynający działalność rolniczą" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która nie prowadziła jakiejkolwiek działalności rolniczej w swoim własnym imieniu i na własne ryzyko, lub która nie miała kontroli nad osobą prawną prowadzącą działalność rolniczą w okresie pięciu lat poprzedzających rozpoczęcie nowej działalności rolniczej.
W przypadku osoby prawnej, osobay) fizycznay), którae) ma(ją) kontrolę nad osobą prawną, nie mogła prowadzić jakiejkolwiek działalności rolniczej w swoim własnym imieniu i na własne ryzyko lub nie mogła mieć kontroli nad osobą prawną prowadzącą działalność rolniczą w okresie pięciu lat poprzedzających rozpoczęcie działalności rolniczej przez osobę prawną.
Artykuł 3
Obliczanie wartości jednostkowej uprawnień do płatności
1.
Uprawnienia do płatności obliczane są z dokładnością do trzeciego miejsca po przecinku i zaokrąglane do góry lub w dół, do najbliższego drugiego miejsca po przecinku.
Jeżeli obliczenie da wynik, który wypada dokładnie w połowie, otrzymana suma zaokrąglana jest do góry, do najbliższego drugiego miejsca po przecinku.
2. W przypadku gdy wielkość działki, która została zgłoszona zgodnie z art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub prawa do której zostały przeniesione wraz z uprawnieniem zgodnie z art. 46 ust. 2 tego rozporządzenia, wynosi ułamek hektara, odnośne uprawnienie jest zgłaszane lub przenoszone wraz z gruntami według wartości obliczonej dla tego ułamka. Pozostała część uprawnienia pozostaje do dyspozycji rolnika, według wartości obliczonej odpowiednio.
ROZDZIAŁ 2 REZERWA KRAJOWA
Sekcja 1 Utworzenie rezerwy krajowej
Artykuł 4
Zmniejszenia
1. Zmniejszenie przewidziane w art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie do wszystkich kwot referencyjnych po każdym możliwym zmniejszeniu dokonanym na podstawie art. 41 ust. 2 tego rozporządzenia i, stosownie do przypadku, po każdym możliwym zmniejszeniu dokonanym na podstawie art. 65 ust. 1 i art. 70 ust. 2 akapit drugi tego rozporządzenia.
2. W przypadku dokonania zmniejszenia, o którym mowa w art. 42 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wartość jednostkowa wszystkich uprawnień do płatności, które zostały określone z dniem dokonania zmniejszenia liniowego, zmniejszana jest proporcjonalnie.
Artykuł 5
Premie mleczne i płatności dodatkowe
1. Wartość procentowa zmniejszenia, określona przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie w 2007 r. do kwot wynikających z premii mlecznych i płatności dodatkowych, które mają zostać włączone do systemu płatności jednolitych.
2. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, polegającej na pełnym włączeniu kwot wynikających z premii mlecznych i płatności dodatkowych do systemu płatności jednolitych, w roku, w którym korzysta z tej możliwości stosuje wartość procentową zmniejszenia, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. W kolejnych latach, zainteresowane Państwo Członkowskie dokonuje zmniejszenia w ramach limitu zwiększenia kwot określonych w art. 95 ust. 2 i 96 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) No 1782/2003, polegającej na częściowym włączeniu kwot wynikających z premii mlecznych i płatności dodatkowych do systemu płatności jednolitych, w roku, w którym korzysta ono z tej możliwości, stosuje wartość procentową zmniejszenia, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu do odpowiednich kwot włączonych do systemu płatności jednolitych, uwzględniając zwiększenie kwot określonych w art. 95 ust. 2 i 96 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Sekcja 2 Określanie uprawnień do płatności z rezerwy krajowej
Artykuł 6
Określanie uprawnień do płatności
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 42 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnicy mogą, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej sekcji i zgodnie z obiektywnymi kryteriami określonymi przez zainteresowane Państwo Członkowskie, otrzymywać uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej.
2.
W przypadku gdy rolnik nie mający żadnych uprawnień do płatności ubiega się o uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, może on otrzymać liczbę uprawnień do płatności nie większą niż liczba hektarów, które ma (własne lub dzierżawione) w tym czasie.
3.
W przypadku gdy rolnik mający uprawnienia do płatności ubiega się o uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, może on otrzymać liczbę uprawnień do płatności nie większą niż liczba hektarów, które ma, ale dla których nie ma żadnych uprawnień do płatności.
Wartość jednostkowa każdego uprawnienia do płatności, które już ma może zostać zwiększona w ramach limitu średniej regionalnej, o której mowa w akapicie czwartym.
Artykuł 42 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie do uprawnień do płatności, których wartość jednostkowa zwiększona została o więcej niż 20 %, zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu.
4.
Średnia regionalna określana jest przez Państwa Członkowskie na odpowiednim poziomie terytorialnym, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji.
Jest ona określana w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwa Członkowskie.
Może ona być rewidowana corocznie.
Jest ona oparta na wartości uprawnień do płatności przyznanych rolnikom w odnośnym regionie.
Nie jest ona różnicowana według poszczególnych sektorów produkcji.
5.
Wartość każdego uprawnienia do płatności, otrzymanego zgodnie z ust. 2 lub 3, z wyjątkiem ust. 3 akapit drugi, obliczana jest przez podział kwoty referencyjnej, określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, o której mowa w ust. 2.
Artykuł 7
Zastosowanie art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku liczby hektarów mniejszej niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może ono, w szczególności przyznać, na wniosek, zgodnie z niniejszym artykułem, uprawnienia do płatności rolnikom w odnośnych obszarach, którzy zgłosili liczbę hektarów mniejszą niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności, które byłyby lub zostałyby przyznane zgodnie z art. 43 tego rozporządzenia.
W takim przypadku rolnik rezygnuje na rzecz rezerwy krajowej z wszystkich uprawnień, które ma, lub które winny mu zostać przyznane, z wyjątkiem uprawnień z tytułu odłogowania i uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Liczba uprawnień do płatności przyznanych z rezerwy krajowej jest równa liczbie hektarów zgłoszonych przez rolnika.
3. Okres pięciu lat, przewidziany w art. 42 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie lub, stosownie do przypadku, ma ponownie zastosowanie do wszystkich przyznanych uprawnień do płatności.
4.
Wartość jednostkowa uprawnień do płatności przyznanych z rezerwy krajowej obliczana jest przez podzielenie kwoty referencyjnej rolnika przez liczbę hektarów, które zgłasza, pomniejszoną o liczbę hektarów równą liczbie uprawnień z tytułu odłogowania, które ma.
Średnia regionalna przewidziana w art. 6 ust. 4 nie ma zastosowania.
5. Ustępy 1, 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do rolnika, który zgłasza mniej niż 50 % łącznej liczby hektarów w rozumieniu art. 43 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, które miał (własne lub dzierżawione) w okresie referencyjnym.
6.
Ustępy 1, 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do rolnika, który zgłasza liczbę hektarów mniejszą niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności, które byłyby lub zostałyby mu przyznane zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ze względu na fakt, że przeniósł on prawa do tych hektarów drogą sprzedaży lub dzierżawy.
7.
Zainteresowany rolnik zgłasza łączną liczbę hektarów, które ma w czasie składania swojego wniosku.
Sekcja 3 Uzupełnianie rezerwy krajowej
Artykuł 8
Niewykorzystane uprawnienia do płatności
1. Bez uszczerbku dla art. 34 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, niewykorzystane uprawnienia do płatności powracają do rezerwy krajowej z dniem następującym po ostatnim dniu na zmianę wniosku złożonego w ramach systemu płatności jednolitych w roku kalendarzowym, w którym upływa termin, o którym mowa w art. 42 ust. 8 akapit drugi lub art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Do celów niniejszego artykułu, wyrażenie "niewykorzystane uprawnienie do płatności" oznacza, że nie przyznano żadnej płatności na podstawie tego uprawnienia w trakcie okresu, o którym mowa w akapicie pierwszym.
Uprawnienia do płatności stanowiące przedmiot złożonego wniosku i związane z powierzchnią określoną w rozumieniu art. 2 pkt 22 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 uznawane są za wykorzystywane.
2.
Z chwilą powrotu do rezerwy krajowej, uprawnienia z tytułu odłogowania i uprawnienia do płatności związane z zezwoleniem przewidzianym w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 tracą związany z nimi obowiązek lub zezwolenie.
Artykuł 9
Zatrzymanie w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o jego powrocie do rezerwy krajowej:
a) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności bez gruntów, do 30 % wartości każdego uprawnienia do płatności lub równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności.
Jednakże w trakcie okresu trzech pierwszych lat wdrażania systemu płatności jednolitych, wartość procentowa 30 % może zostać zastąpiona wartością 50 %;
i/lub
b) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności wraz z gruntami, do 10 % wartości każdego uprawnienia do płatności lub równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności;
i/lub
c) w przypadku sprzedaży uprawnień z tytułu odłogowania bez gruntów, do 30 % wartości każdego uprawnienia do płatności.
Jednakże w trakcie okresu trzech pierwszych lat wdrażania systemu płatności jednolitych, wartość procentowa 30 % może zostać zastąpiona wartością 50 %;
i/lub
d) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności wraz z całym gospodarstwem, do 5 % wartości każdego uprawnienia do płatności i/lub równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności;
i/lub
e) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności związanych z zezwoleniem, o którym mowa w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do 10 % wartości każdego uprawnienia do płatności.
W przypadku sprzedaży uprawnień do płatności wraz z gruntami lub bez gruntów, rolnikowi rozpoczynającemu działalność rolniczą, i w przypadku rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia uprawnień do płatności, nie ma zastosowania jakiekolwiek zatrzymanie.
2.
Określając wartości procentowe, o których mowa w ust. 1, Państwo Członkowskie może różnicować daną wartość procentową w którymkolwiek z przypadków, o których mowa w ust. 1 lit. a) do e) zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji.
Artykuł 10
Klauzula nieoczekiwanego zysku
1. W przypadkach, o których mowa w art. 42 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do rezerwy krajowej wraca:
a) w przypadku sprzedaży, do 90 % kwoty referencyjnej, która ma zostać określona zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla zbywającego w odniesieniu do jednostek produkcyjnych i hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do których prawa są przenoszone;
b) w przypadku dzierżawy na okres sześciu lat, do 50 % kwoty referencyjnej, która ma zostać określona zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla wydzierżawiającego w odniesieniu do jednostek produkcyjnych i hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do których prawa są przenoszone;
c) w przypadku dzierżawy na okres dłuższy niż sześciu lat, 5 % rocznie, po upływie okresu sześciu lat, ale odpowiednio do nie więcej niż 20 % kwoty referencyjnej, która ma zostać określona zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla wydzierżawiającego w odniesieniu do jednostek produkcyjnych i hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do których prawa są przenoszone.
2.
Uprawnienia do płatności, które mają zostać określone dla zbywającego lub wydzierżawiającego obliczane są zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na podstawie pozostałej kwoty referencyjnej i hektarów.
3. ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy w terminie jednego roku od daty zbycia lub wydzierżawienia, ale najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2004 r., zbywający lub wydzierżawiający nabył lub dzierżawił na okres sześciu lub większej liczby lat inne gospodarstwo lub jego część.
W takich przypadkach, zbywający lub wydzierżawiający zatrzymuje liczbę uprawnień do płatności, co najmniej równą liczbie uprawnień do płatności, które rolnik może wykorzystywać w nowym gospodarstwie zgodnie z art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4.
Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy rolnik wykaże, zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego, że cena sprzedaży lub dzierżawy odpowiada wartości odnośnego gospodarstwa, lub w przypadku częściowego przeniesienia praw do części gospodarstwa bez uprawnień do płatności.
Sekcja 4 Zarządzanie regionalne
Artykuł 11
Rezerwy regionalne
1.
Państwa Członkowskie mogą zarządzać rezerwami krajowymi na poziomie regionalnym.
W takim przypadku Państwa Członkowskie mogą przyznać, w całości lub w części, kwoty dostępne na poziomie krajowym zgodnie z art. 4, 5, 8, 9 i 10.
2. Kwoty przyznane dla każdego poziomu regionalnego mogą być uznawane za przeznaczone do przyznawania wyłącznie w odnośnym regionie, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub, według wyboru Państwa Członkowskiego, lub przypadku zastosowania art. 42 ust. 3 tego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ 3 PRZYZNAWANIE UPRAWNIEŃ DO PŁATNOŚCI
Sekcja 1 Wstępne przyznawanie uprawnień do płatności
Artykuł 12
Wnioski
1. Począwszy od roku kalendarzowego poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych, Państwa Członkowskie mogą przystąpić do identyfikacji kwalifikujących się rolników, o których mowa w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do wstępnego określenia kwot i liczb hektarów, o których mowa, odpowiednio w art. 34 ust. 1 lit. a) i b) tego rozporządzenia, oraz do wstępnej weryfikacji warunków, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu.
2. W celu wstępnego określenia uprawnień do płatności, Państwa Członkowskie mogą przesłać formularz wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwa Członkowskie, ale najpóźniej do dnia 15 kwietnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, rolnikom, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia lub, stosownie do przypadku, rolnikom zidentyfikowanym zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. W takim przypadku i w tym samym terminie, rolnicy inni niż ci, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 składają wniosek o określenie swoich uprawnień do płatności.
3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie nie korzysta z możliwości przewidzianej w ust. 2, to Państwo Członkowskie przesyła formularz wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w terminie, który zostanie wyznaczony przez to Państwo Członkowskie, ale najpóźniej na jeden miesiąc przez ostatecznym terminem na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych.
4. Ostateczne określenie uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych uzależnione jest od złożenia wniosku w ramach systemu płatności jednolitych, zgodnie z art. 34 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Przenoszenie uprawnień do płatności nie jest, w żadnym przypadku, możliwe przed ostatecznym określeniem.
5.
Wnioskujący wykazuje zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego, że z dniem złożenia wniosku o uprawnienia do płatności jest rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
6.
Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o określeniu minimalnej wielkości gospodarstwa, dla którego możliwe jest ubieganie się o określenie uprawnień do płatności.
Jednakże minimalna wielkość nie może być większa niż 0,3 ha.
Minimalna wielkość nie może być określona do celów określenia uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 47 do 50 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
7.
Państwo Członkowskie może postanowić, że wniosek o ostateczne określenie uprawnień do płatności, o którym mowa w ust. 4 może zostać złożony w tym samym terminie, co wniosek o płatność w ramach systemu płatności jednolitych.
Sekcja 2 Przyznawanie uprawnień do płatności spoza rezerwy krajowej
Artykuł 13
Powołane do dziedziczenia i przewidywane powołanie do dziedziczenia
1. W przypadkach, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnik, który otrzymał gospodarstwo lub część gospodarstwa ubiega się, we własnym imieniu o obliczenie uprawnień do płatności dla gospodarstwa lub części gospodarstwa, które otrzymał.
Liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z odziedziczonymi jednostkami produkcyjnymi.
2.
W przypadkach przewidywanego powołania do dziedziczenia, które może zostać odwołane, prawo dostępu do systemu płatności jednolitych przyznawane jest tylko jeden raz spadkobiercy ustanowionemu z dniem wyznaczonym jako ostateczny termin na złożenie wniosku o płatność w ramach systemu płatności jednolitych.
Następstwo na podstawie dzierżawy umownej, powołania do dziedziczenia lub przewidywanego powołania do dziedziczenia, po rolniku, który jest osobą fizyczną i w okresie referencyjnym był dzierżawcą gospodarstwa lub jego części, które dawałoby prawo do uprawnień do płatności, uznawane jest za dziedziczenie tego gospodarstwa.
3.
W przypadku gdy rolnik, o którym mowa w ust. 1, ma już prawo do uprawnień do płatności, liczba i wartość jego uprawnień do płatności określane są na podstawie, odpowiednio, sumy kwot referencyjnych i sumy liczby hektarów związanych z jego pierwotnym gospodarstwem i odziedziczonymi jednostkami produkcyjnymi.
4. W przypadku gdy rolnik, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki zastosowania co najmniej jednego z artykułów od 19 do 23 niniejszego rozporządzenia lub zastosowania art. 37 ust. 2, 40, 42 ust. 3 lub 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ten rolnik otrzymuje liczbę uprawnień do płatności nie większą niż największa liczba spośród liczby hektarów, które odziedziczył i liczby hektarów, którą zgłosił w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, a których wartość jest największą wartością, jaką może uzyskać poprzez odrębne zastosowanie każdego artykułu, dla zastosowania którego spełnia warunki.
5. Do celów art. 33 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i niniejszego rozporządzenia, stosowane są definicje "dziedziczenia", "powołania do dziedziczenia" i "przewidywanego powołania do dziedziczenia", ustanowione przepisami prawa krajowego.
Artykuł 14
Zmiany statusu prawnego lub nazwy
1. Do celów art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadkach zmian statusu prawnego lub nazwy, rolnik ma dostęp do systemu płatności jednolitych na tych samych warunkach jak rolnik, który pierwotnie zarządzał tym gospodarstwem, i w granicach uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane dla pierwotnego gospodarstwa na następujących warunkach:
a) liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z pierwotnym gospodarstwem;
b) w przypadku zmiany statusu prawnego osoby prawnej lub zmiany z osoby fizycznej na osobę prawną lub zmiany z osoby prawnej na osobę fizyczną, rolnik zarządzający nowym gospodarstwem jest rolnikiem, który kontrolował pierwotne gospodarstwo pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego;
2. W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, występują w okresie od 1 stycznia do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, zastosowanie ma ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 15
Łączenia i podziały
1. Do celów art. 33 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, "łączenie" oznacza łączenie się dwóch lub większej liczby odrębnych rolników w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w jednego nowego rolnika w rozumieniu art. 2 lit a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kontrolowanego pod względem zarządzania, korzyści i ryzyk finansowych przez rolników, którzy pierwotnie zarządzali odnośnymi gospodarstwami lub jednym z nich.
Liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z pierwotnymi gospodarstwami.
2. Do celów art. 33 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, "podział" znaczy podział jednego rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na co najmniej dwóch odrębnych rolników w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z których co najmniej jeden pozostaje rolnikiem kontrolowanym pod względem zarządzania, korzyści i ryzyk finansowych przez, co najmniej jedną osobę prawną lub fizyczną, która pierwotnie zarządzała tym gospodarstwem, lub podział jednego rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na, co najmniej jednego odrębnego rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z których pozostały pozostaje rolnikiem kontrolowanym pod względem zarządzania, korzyści i ryzyk finansowych, przez rolnika, który pierwotnie zarządzał tym gospodarstwem.
Liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z jednostkami produkcyjnymi pierwotnego gospodarstwa, do których prawa zostały przeniesione.
3. W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w art. 33 ust. 3 akapit pierwszy lub drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, występują w okresie od 1 stycznia do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio.
Artykuł 16
Okoliczności nadzwyczajne
1. W okolicznościach, o których mowa w art. 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku gdy zobowiązania rolno-środowiskowe, o których mowa w tym artykule wygasają z upływem ostatecznego terminu na złożenie wniosku o płatność w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania, Państwo Członkowskie określa, w pierwszym roku wdrażania system płatności jednolitych, kwoty referencyjne dla każdego zainteresowanego rolnika, zgodnie z art. 40 ust. 1, 2, 3 lub 5 akapit drugi tego rozporządzenia, pod warunkiem że wykluczone są jakiekolwiek podwójne płatności w ramach tych zobowiązań rolno-środowiskowych.
Kwoty mniejsze niż 10 EUR na uprawnienie do płatności lub mniejsze niż łączna kwota 100 EUR na rolnika nie są uznawane za podwójną płatność.
W przypadku gdy zainteresowane Państwo Członkowskie nie może zmienić kwot, które mają zostać wypłacone w ramach tych zobowiązań rolno-środowiskowych, zainteresowany rolnik może:
a) otrzymać zmniejszoną kwotę referencyjną i ubiegać się, w ramach programu, który ma zostać ustanowiony przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, po wygaśnięciu swojego zobowiązania rolno-środowiskowego, o dostosowanie wartości jednostkowej swojego uprawnienia do płatności w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwo Członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych, w następnym roku,
lub alternatywnie
b) otrzymać pełną kwotę referencyjną pod warunkiem że zaakceptuje on zmianę kwot, które mają zostać wypłacone z tytułu wypełnienia tych zobowiązań rolno-środowiskowych.
2. W przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnik otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej, określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, które zgłosił w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
Artykuł 17
Klauzula umowy prywatnej w przypadku sprzedaży
1.
W przypadku gdy umowa sprzedaży, zawarta lub zmieniona najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażana stanowi, że sprzedawane jest całe gospodarstwo lub część gospodarstwa, w całości lub w części, wraz z uprawnieniami do płatności, które mają zostać określone zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do którego prawa są przenoszone, umowa sprzedaży uznawana jest za akt przeniesienia uprawnień do płatności wraz z gruntami w rozumieniu art. 46 tego Rozporządzenia, z zachowaniem warunków określonych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Artykuł 42 ust. 9 i 46 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mają zastosowanie, stosownie do przypadku, do uprawnień do płatności, które mają zostać obliczone na podstawie jednostek produkcyjnych i hektarów, które stanowiły przedmiot odnośnej umowy.
3.
Zbywający ubiega się o określenie uprawnień do płatności zgodnie z art. 12, załączając do swojego wniosku kopię umowy sprzedaży i wskazując jednostki produkcyjne i liczbę hektarów, dla których zamierza przenieść uprawnienia do płatności.
Państwo Członkowskie może zezwolić nabywającemu na ubieganie się w imieniu zbywającego i za wyraźną zgodą zbywającego, o określenie uprawnień do płatności zgodnie z art. 12. W takim przypadku Państwo Członkowskie sprawdza, czy zbywający spełnia kryteria kwalifikujące określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a w szczególności warunek, o którym mowa w art. 12 ust. 5 niniejszego rozporządzenia.
4.
Nabywca ubiega się o płatność w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z art. 12, załączając do swojego wniosku kopię umowy sprzedaży.
5.
Państwo Członkowskie może wymagać, aby wnioski nabywającego i zbywającego złożone zostały razem lub, aby drugi wniosek zawierał odniesienie do pierwszego wniosku.
Sekcja 3 Przyznawanie uprawnień do płatności w ramach rezerwy krajowej
Artykuł 18
Przepisy ogólne dla rolników znajdujących się w specyficznych sytuacjach
1. Do celów art. 42 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, "rolnicy znajdujący się w specyficznej sytuacji" oznacza rolników, o których mowa w art. 19 do 23 niniejszego rozporządzenia.
2. W przypadku gdy rolnik znajdujący się w specyficznej sytuacji spełnia warunki zastosowania dwóch lub większej liczby art. 19 do 23 niniejszego rozporządzenia lub art. 37 ust. 2, 40, 42 ust. 3 lub 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, otrzymuje on liczbę uprawnień do płatności nie większą niż liczba hektarów, którą zgłosił w pierwszym roku wdrażania system płatności jednolitych, a których wartość jest największą wartością, jaką może uzyskać poprzez odrębne zastosowanie każdego artykułu, dla zastosowania którego spełnia warunki.
3.
Artykuł 6 nie ma zastosowania do rolników znajdujących się w specyficznej sytuacji, z wyjątkiem art. 6 ust. 3 akapit trzeci.
4.
W przypadku gdy dzierżawa, o której mowa w art. 20 i 22 lub programy, o których mowa w art. 23, wygasły po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania, zainteresowany rolnik może ubiegać się o określenie swoich uprawnień do płatności, po wygaśnięciu dzierżawy lub programu, w terminie, który ma zostać wyznaczony przez Państwa Członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w następnym roku.
5.
W przypadku gdy, zgodnie z przepisami swojego prawa krajowego lub zgodnie z w pełni utrwaloną zwykłą praktyką, definicja dzierżawy długoterminowej obejmuje także dzierżawę na okres pięciu lat, Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o zastosowaniu art. 20, 21 i 22 w odniesieniu do tej dzierżawy.
Artykuł 19
Rolnicy prowadzący gospodarstwa mleczarskie
Do celów określenia kwoty referencyjnej dla rolnika prowadzącego gospodarstwo mleczarskie, znajdującego się w sytuacji, o której mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, który, ze względu na tą sytuację, dzierżawi swoją indywidualną ilość referencyjną lub jej część zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w trakcie okresu dwunastu miesięcy, upływającego z dniem 31 marca pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych w odniesieniu do premii mlecznych i płatności dodatkowych, ta indywidualna ilość referencyjna uznawana jest za dostępną w gospodarstwie tego rolnika w tym roku kalendarzowym.
Artykuł 20
Przenoszenie praw do dzierżawionych gruntów
1.
Rolnik, który drogą nieodpłatnego przeniesienia lub dzierżawy na okres sześciu lub większej liczby lat lub drogą rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia otrzymał gospodarstwo lub część gospodarstwa, które w trakcie okresu referencyjnego wydzierżawiane było osobie trzeciej przez rolnika, który przeszedł na emeryturę lub zmarł przed dniem wyznaczonym jako termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania, otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, które otrzymał.
2.
Rolnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest dowolna osoba, która może otrzymać gospodarstwo lub część gospodarstwa, o którym mowa w ust. 1, drogą rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia.
Artykuł 21
Inwestycje
1.
Rolnik, który dokonał inwestycji w celu zwiększenia swojej zdolności produkcyjnej lub nabył grunty zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 do 6, najpóźniej do dnia 29 września 2003 r., otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, którą nabył.
2.
Inwestycje są przewidziane w planie lub programie, którego realizacja została rozpoczęta najpóźniej do dnia 29 września 2003.
Plan lub program jest podawany przez rolnika do wiadomości właściwego organu Państwa Członkowskiego.
W przypadku gdy nie istnieje jakikolwiek plan lub program na piśmie, Państwo Członkowskie może wziąć pod uwagę inny obiektywny dowód dokonania odnośnej inwestycji.
3.
Zwiększenie zdolności produkcyjnej dotyczy wyłącznie tych sektorów, dla których płatność bezpośrednia wymieniona w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 byłaby przyznana w okresie referencyjnym, uwzględniając skorzystanie z możliwości przewidzianych w art. 66 do 70 tego rozporządzenia.
Nabycie gruntów dotyczy wyłącznie nabycia kwalifikujących się gruntów w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
W każdym razie, do celów zastosowania niniejszego artykułu nie jest brana pod uwagę ta część wzrostu zdolności produkcyjnej i/lub nabycia gruntów, dla których rolnik ma już prawo do przyznania uprawnień do płatności i/lub kwot referencyjnych dla okresu referencyjnego.
4.
Do celów zastosowania ust. 1, dzierżawa długoterminowa na okres sześciu lub większej liczby lat, rozpoczęta najpóźniej do dnia 29 września 2003 r. uznawana jest za nabycie gruntów.
5.
Gdy rolnik ma już uprawnienia do płatności, w przypadkach dotyczących nabycia lub dzierżawy długoterminowej, liczba uprawnień do płatności obliczana jest na podstawie nabytych lub dzierżawionych hektarów, a w przypadkach dotyczących innych inwestycji, łączna wartość istniejących uprawnień do płatności może ulec zwiększeniu w granicach kwoty referencyjnej, o której mowa w ust. 1.
6.
W przypadku gdy rolnik nie ma żadnych hektarów lub nie ma żadnych uprawnień do płatności, liczba uprawnień do płatności obliczana jest przez podzielenie kwoty referencyjnej, o której mowa w ust. 1, przez wartość jednostkową, która nie może być większa niż 5000 EUR.
Wartością każdego uprawnienia do płatności jest odnośna wartość jednostkowa.
Uprawnienia do płatności podlegają warunkom, o których mowa w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Wartość procentowa 50 % działalności rolniczej, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, określana jest przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
Artykuł 22
Dzierżawa i zakup dzierżawionych gruntów
1.
Rolnik, który w okresie od upływu okresu referencyjnego do najpóźniej 29 września 2003 r. dzierżawił przez okres sześciu lub większej liczby lat gospodarstwo lub jego część, którego warunki dzierżawy nie mogą zostać zmienione otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, którą dzierżawił.
2. ust. 1 ma zastosowanie do rolnika, który w okresie referencyjnym lub wcześniej, lub najpóźniej do dnia 29 września 2003 r., nabył gospodarstwo lub jego część, którego grunty były dzierżawione w trakcie okresu referencyjnego, w celu rozpoczęcia lub rozwinięcia swojej działalności rolniczej w terminie jednego roku od wygaśnięcia dzierżawy.
Artykuł 23
Rekonwersja produkcji
1.
Rolnik, który w trakcie okresu referencyjnego, ale najpóźniej do dnia 29 września 2003 r., uczestniczył w krajowych programach reorientacji produkcji, dla których w ramach systemu płatności jednolitych mogła zostać przyznana płatność bezpośrednia, tak jak, w szczególności w programach rekonwersji produkcji, otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej, określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, którą zgłosił w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
2. ust. 1 ma zastosowanie do rolnika, który w trakcie okresu referencyjnego, ale najpóźniej do dnia 29 września 2003 r., przestawił swoją produkcję mleczną na jakikolwiek inny rodzaj produkcji sektora, o którym mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ 4 PRZEPISY SZCZEGÓLNE
Sekcja 1 Zgłaszanie i przenoszenie uprawnień do płatności
Artykuł 24
Zgłaszanie i wykorzystywanie uprawnień do płatności
1.
Uprawnienia do płatności mogą być zgłaszane do celów płatności raz do roku, wyłącznie przez rolnika, który je ma z dniem upływu ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych.
2. Państwa Członkowskie wyznaczają datę, od której okres dziesięciu miesięcy, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rozpoczyna swój bieg dla każdego poszczególnego rolnika tego samego dnia okresu, który zostanie określony w okresie od dnia 1 września roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku w ramach systemu płatności jednolitych do dnia 30 kwietnia następnego roku kalendarzowego, lub pozostawiają to do wyboru rolnika w wyznaczonym okresie.
Artykuł 25
Przenoszenie uprawnień do płatności
1.
Uprawnienia do płatności mogą zostać przeniesione w dowolnym momencie roku.
2.
Cedent podaje przeniesienie do wiadomości właściwego organu Państwa Członkowskiego w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwo Członkowskie
2.
3.
Państwo Członkowskie może wymagać, aby cedent podał przeniesienie do wiadomości właściwego organu Państwa Członkowskiego w przypadku gdy przeniesienie stanie się skuteczne, w terminie, który zostanie wyznaczony przez to Państwo Członkowskie, ale nie wcześniej niż na sześć tygodni przed dniem dokonania przeniesienia i biorąc pod uwagę ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych.
Przeniesienie dokonywane jest w sześć tygodni po dniu podania go do wiadomości, chyba że właściwy organ sprzeciwi się przeniesieniu i zawiadomi o tym fakcie w tym okresie.
Właściwy organ może sprzeciwić się przeniesieniu wyłącznie w przypadku gdy przeniesienie nie jest zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 26
Ograniczenie regionalne
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie definiują region na odpowiednim poziomie terytorialnym zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji.
2. Państwo Członkowskie definiuje region, o którym mowa w ust. 1 najpóźniej na jeden miesiąc przed dniem, z którym okres dziesięciu miesięcy, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rozpoczyna swój bieg.
Rolnik, którego gospodarstwo usytuowane jest w odnośnym regionie, nie może przenosić lub wykorzystywać poza tym regionem uprawnień do płatności odpowiadających liczbie hektarów, które zgłosił w pierwszym roku wykorzystywania możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Rolnik, którego gospodarstwo usytuowane jest częściowo w odnośnym regionie, może przenosić lub wykorzystywać poza tym regionem swoje uprawnienia do płatności odpowiadające liczbie hektarów usytuowanych w tym regionie, które zgłosił w pierwszym roku wykorzystywania przedmiotowej możliwości.
3. Ograniczenie przenoszenia uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie ma zastosowania w przypadku rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia uprawnień do płatności bez równoważnej liczby kwalifikujących się hektarów.
4. Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o zastosowaniu ograniczenia przenoszenia uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wyłącznie w odniesieniu do uprawnień do płatności z tytułu odłogowania.
Artykuł 27
Klauzula umowy prywatnej w przypadku dzierżawy
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, klauzula zawarta w umowie dzierżawy, przewidująca możliwość przeniesienia liczby uprawnień nie większej niż liczba dzierżawionych hektarów, uznawana jest za dzierżawę uprawnień do płatności wraz z gruntami w rozumieniu art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku gdy:
a) rolnik wydzierżawił innemu rolnikowi swoje gospodarstwo lub jego część najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania,
b) umowa dzierżawy wygasa po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych,
i
c) podejmuje on decyzję o wydzierżawieniu swoich uprawnień do płatności rolnikowi, któremu wydzierżawił gospodarstwo lub jego część.
2.
Wydzierżawiający ubiega się o określenie uprawnień do płatności zgodnie z art. 12, załączając do wniosku kopię umowy dzierżawy i wskazując liczbę hektarów, dla których zamierza wydzierżawić uprawnienia do płatności.
Artykuł 42 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stosuje się stosownie do przypadku.
3.
Dzierżawca ubiega się o płatność w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z art. 12, załączając do wniosku kopię umowy dzierżawy.
4.
Państwo Członkowskie może wymagać, aby wnioski dzierżawcy i wydzierżawiającego złożone zostały razem lub, aby drugi wniosek zawierał odniesienie do pierwszego wniosku.
Sekcja 2 Pozostałe przepisy szczególne
Artykuł 28
Powierzchnia pastwiskowa
Do celów art. 43 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o wykorzystywaniu powierzchni pastwiskowej zgłoszonej przez rolnika we wniosku o pomoc obszarową na 2004 r. lub na rok poprzedzający pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych chyba że rolnik wykaże, zgodnie z wymogami właściwego organu, że w okresie referencyjnym, jego powierzchnia pastwiskowa była mniejsza.
Artykuł 29
Produkcja konopi
Do celów art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dokonywanie płatności z tytułu uprawnień przyznanych dla powierzchni upraw konopi uzależnione jest od wykorzystywania nasion odmian wymienionych w załączniku II do Rozporządzenia (WE) nr 795/2004 w wersji mającej zastosowanie w roku, na który płatność została przyznana.
W przypadku konopi na włókno, nasiona kwalifikowane są zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE [4], a w szczególności jej art. 12.
Artykuł 30
Uprawnienia podlegające specjalnym warunkom
1. Do celów obliczenia działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach przeliczeniowych (LU), o których mowa w art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, tabela przeliczeniowa określona w art. 131 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia ma zastosowanie do liczby zwierząt, dla których w okresie referencyjnym przyznana została płatność bezpośrednia, o której mowa w załączniku VI do tego rozporządzenia.
2.
Samce i samice z gatunku bydła, w wieku poniżej sześciu miesięcy, przeliczane są na jednostki przeliczeniowe przez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,2.
3.
W celu sprawdzenia, czy wypełniany jest obowiązek prowadzenia minimalnej działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach przeliczeniowych, zgodnie z ust. 1, Państwa Członkowskie ustalają liczbę zwierząt stosując jedną z następujących metod:
a) Państwa Członkowskie zwracają się do każdego producenta, aby przed dniem, który zostanie wyznaczony przez Państwo Członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako termin płatności, zgłosić liczbę swoich jednostek przeliczeniowych na podstawie swojej księgi rejestracji zwierząt w gospodarstwie;
i/lub
b) do celów ustalenia liczby jednostek przeliczeniowych, Państwa Członkowskie wykorzystują komputerową bazę danych stworzoną zgodnie z dyrektywą Rady 92/102/EWG [5] i rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady [6], pod warunkiem że taka baza danych zapewnia możliwość odpowiedniego potwierdzenia, zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego, dokładności danych w niej zawartych do celów systemu płatności jednolitych.
4.
Obowiązek prowadzenia minimalnej działalności rolniczej uznawany jest za wypełniany, kiedy w trakcie okresu lub w określonych terminach, które zostaną wyznaczone przez Państwa Członkowskie, liczba jednostek przeliczeniowych osiąga 50 %.
Brane są pod uwagę wszystkie zwierzęta sprzedane lub ubite w trakcie odnośnego roku kalendarzowego.
5.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do zastosowania art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku producentów, którzy poprzez nienormalnie niewielkie liczby jednostek przeliczeniowych w trakcie części roku, sztucznie stwarzają warunki wymagane w celu wypełniania obowiązku prowadzenia minimalnej działalności rolniczej.
Artykuł 31
Premia mleczna i płatności dodatkowe
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w 2005 r. lub, w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych:
a) w przypadku gdy w okresie referencyjnym rolnik prowadzący gospodarstwo mleczarskie otrzymał inne płatności bezpośrednie:
- jeżeli w okresie referencyjnym miał hektary, uprawnienia do płatności obliczane są, zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, na podstawie łącznej liczy hektarów, które w okresie referencyjnym dały prawo do tych płatności bezpośrednich, w tym powierzchni pastwiskowej;
- jeżeli w okresie referencyjnym nie miał żadnych hektarów, otrzymuje uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, obliczone zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) w przypadku gdy w okresie referencyjnym rolnik prowadzący gospodarstwo mleczarskie nie otrzymał innych płatności bezpośrednich:
- jeżeli ma hektary, uprawnienia do płatności obliczane są przez podzielenie kwoty, która ma zostać przyznana na podstawie art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przez liczbę hektarów, którą ma w 2005 r. lub, w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych;
- jeżeli nie ma żadnych hektarów, otrzymuje uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, obliczone zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w 2006 r., zastosowanie ma art. 50 tego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ 5 ODŁOGOWANIE
Artykuł 32
Warunki odłogowania
1.
Powierzchnie odłogowane muszą pozostawać powierzchniami odłogowanymi przez okres rozpoczynający się najpóźniej od dnia 15 stycznia i upływający najwcześniej z dniem 31 sierpnia.
Jednakże Państwa Członkowskie określają warunki, na których producenci mogą otrzymać zezwolenie na obsianie od dnia 15 lipca w celu uzyskania plonów w następnym roku, oraz określają warunki, które muszą zostać spełnione w celu wypasu, który ma zostać dozwolony od dnia 15 lipca lub, w przypadku szczególnych warunków klimatycznych, od dnia 15 czerwca w Państwach Członkowskich, w których tradycyjnie prowadzony jest okresowy wypas zwierząt.
2.
Państwa Członkowskie stosują odpowiednie środki, zgodnie ze specyficzną sytuacją odnośnych powierzchni odłogowanych, w celu zapewnienia, że takie powierzchnie utrzymywane są zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, a także, że chronione jest środowisko naturalne.
Takie środki mogą obejmować pokrywę zieloną.
W takim przypadku środki zapewniają, że pokrywa zielona nie może być wykorzystywana do celów produkcji nasiennej, a także, że nie może być wykorzystywana do celów rolnych przed dniem 31 sierpnia lub od tego czasu przed dniem 15 stycznia w celu produkcji roślin na sprzedaż.
3. ust. 2 nie ma zastosowania do powierzchni odłogowanych lub zalesionych zgodnie z art. 22, 23, 24 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [7] i branych pod uwagę do celów odłogowania obowiązkowego, w przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 2 okażą się niezgodne z wymogami ochrony środowiska lub wymogami zalesieniowymi, określonymi w tych artykułach.
Artykuł 33
Zmiana kwalifikujących się gruntów na odłogowanie
Do celów stosowania art. 54 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie mogą wprowadzić odstępstwo od akapitu pierwszego ustępu drugiego tego artykułu wyłącznie w następujących okolicznościach i na następujących warunkach:
a) w przypadku powierzchni objętych programem restrukturyzacji, określonych jako "zmiana struktury i/lub kwalifikującej się powierzchni gospodarstwa, nakazana przez władze publiczne",
b) w przypadku jakiejkolwiek formy interwencji publicznej, gdy taka interwencja powoduje, że w celu dalszego prowadzenia normalnej działalności rolniczej, rolnik odłoguje grunty uznawane wcześniej za niekwalifikujące się, a odnośna interwencja oznacza, że na skutek tej interwencji, grunty pierwotnie kwalifikujące się przestają być takimi gruntami,
c) w przypadku gdy rolnicy są w stanie przedstawić istotne i obiektywne powody zmiany niekwalifikujących się gruntów swojego gospodarstwa na kwalifikujące się grunty swojego gospodarstwa,
W takich przypadkach, Państwa Członkowskie podejmują działania w celu zapobieżenia jakiemukolwiek znaczącemu zwiększeniu łącznej powierzchni kwalifikującej się do uprawnień z tytułu odłogowania.
Może to, w szczególności obejmować uznanie, jako środek wyrównawczy, powierzchni uznawanych wcześniej za kwalifikujące się za niekwalifikujące się.
Powierzchnie nowo uznane przez Państwa Członkowskie za kwalifikujące się nie mogą przekraczać powierzchni nowo uznanych za niekwalifikujące się o więcej niż 5 %.
Państwa Członkowskie mogą wprowadzić system wcześniejszego podawania do wiadomości i zatwierdzania takich zmian.
Artykuł 34
Produkcja ekologiczna
1.
Zwolnienie z obowiązku odłogowania, przewidziane w art. 55 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie w odniesieniu do liczby hektarów nie większej niż liczba uprawnień z tytułu odłogowania, które rolnik otrzymał w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
2.
W przypadku przeniesienia uprawnień z tytułu odłogowania wraz z gruntami, ust. 1 nie ma zastosowania, pod warunkiem że przestrzegany jest art. 55 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ 6 WDRAŻANIE REGIONALNE I FAKULTATYWNE
Sekcja 1 Wdrażanie regionalne
Artykuł 35
Przepisy ogólne
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszej sekcji, zastosowanie mają pozostałe przepisy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 36
Obliczanie pułapu regionalnego
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku rolników, których gospodarstwa usytuowane są częściowo w odnośnym regionie, i bez uszczerbku dla art. 58 ust. 3 tego rozporządzenia, pułap regionalny obliczany jest na podstawie kwoty referencyjnej odpowiadającej jednostkom produkcyjnym usytuowanym w odnośnym regionie, które w okresie referencyjnym dały prawo do płatności bezpośrednich, lub obliczany jest zgodnie z obiektywnymi kryteriami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie.
2. W przypadku o którym mowa w ust. 1, indywidualną kwotą referencyjną, o której mowa w art. 59 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest kwota referencyjna odpowiadająca jednostkom produkcyjnym usytuowanym w odnośnym regionie, które w okresie referencyjnym dały prawo do płatności bezpośrednich, lub kwota referencyjna określona zgodnie z obiektywnymi kryteriami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie.
3.
Artykuł 26 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis.
Artykuł 37
Utworzenie rezerwy krajowej
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 58 i 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów utworzenia rezerwy krajowej, zmniejszenie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 tego rozporządzenia ma zastosowanie do pułapu, o którym mowa w załączniku VIII do tego rozporządzenia, a stosownie do przypadku, dostosowywane jest przed ostatecznym określeniem uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 38 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 38
Wstępne przyznawanie uprawnień do płatności
1. Do celów art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie określają liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w tych ustępach, w tym użytków zielonych, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą określić liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w tym użytków zielonych, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych w zgłoszeniach do celów pomocy obszarowej na 2004 r. lub na rok poprzedzający pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych.
W przypadku gdy liczba kwalifikujących się hektarów zgłoszonych przez rolników w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych jest mniejsza niż liczba kwalifikujących się hektarów uznanych zgodnie z akapitem pierwszym, Państwo Członkowskie może przyznać ponownie, w całości lub w części, kwoty odpowiadające hektarom, które nie zostały zgłoszone jako uzupełnienie do każdego uprawnienia do płatności przyznanego w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
Uzupełnienie obliczane jest przez podzielenie odnośnej kwoty przez liczbę przyznanych uprawnień do płatności.
3.
Wartość i liczba uprawnień do płatności przyznanych na podstawie zgłoszeń rolników w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych są wartością i liczbą wstępną.
Ostateczna wartość i ostateczna liczba określana jest najpóźniej do dnia 31 grudnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, po przeprowadzeniu kontroli dokonanych stosownie do przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004.
Artykuł 39
Wstępne przyznawanie uprawnień z tytułu odłogowania
1. Do celów art. 63 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie ustanawiają wskaźnik odłogowania, wykorzystując dostępne dane dotyczące odnośnych gruntów.
2.
Margines wahań liczby hektarów odpowiadających uprawnieniom z tytułu odłogowania, przyznanym w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, jest nie większy niż 5 % średniej liczby hektarów odłogowanych w okresie referencyjnym.
W przypadku gdy margines, o którym mowa w akapicie pierwszym ulega przekroczeniu, liczba odnośnych hektarów dostosowywana jest najpóźniej do dnia 1 sierpnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych.
Jednakże obowiązek odłogowania, związany z nowymi uprawnieniami do płatności z tytułu odłogowania, ma zastosowanie do odnośnego rolnika dopiero od następnego roku.
Artykuł 40
Zastosowanie art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku liczby hektarów mniejszej niż liczba uprawnień do płatności
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i postanawia zastosować art. 7 tego rozporządzenia w celu przyznania uprawnień do płatności zgodnie z tym art. 7, liczba uprawnień do płatności, z którymi związane jest zezwolenie, o którym mowa w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest równa pierwotnej liczbie uprawnień do płatności z zezwoleniem i, stosownie do przypadku, nie większa niż liczba przyznanych uprawnień do płatności.
Artykuł 41
Określanie i przenoszenie uprawnień do płatności z zezwoleniem
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zezwolenia ustanowione zgodnie z art. 60 tego rozporządzenia ulegają powiązaniu z każdym poszczególnym uprawnieniem do płatności, które ma zostać przyznane odnośnemu rolnikowi.
2.
W przypadku gdy liczba zezwoleń jest mniejsza niż liczba uprawnień do płatności, zezwolenia wiązane są z uprawnieniami do płatności, począwszy od tych, których, wartość jednostkowa jest największa.
W przypadkach przenoszenia uprawnień do płatności, zezwolenie ulega automatycznemu przeniesieniu z uprawnieniem do płatności, z którym jest związane.
3.
Państwo Członkowskie może zezwolić, na wniosek rolnika, na zamianę zezwolenia związanego z uprawnieniem z tytułu odłogowania na uprawnienie do płatności.
Artykuł 42
Premia mleczna i płatności dodatkowe
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit drugi tego rozporządzenia w 2005 r. lub, w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, art. 59 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
2.
W przypadku gdy rolnik nie ma żadnych hektarów, otrzymuje on uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, obliczone zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy w 2006 r. lub 2007 r., art. 48, 49 i 50 tego rozporządzenia stosuje się mutatis mutandis.
Artykuł 43
Odłogowanie
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ustanawia ono i podaje do wiadomości rolnikom wskaźnik odłogowania, o którym mowa w art. 63 ust. 2 tego rozporządzenia do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych.
2. W przypadku rolników, których gospodarstwo jest usytuowane częściowo w regionie objętym stosowaniem art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wskaźnik odłogowania ma zastosowanie do kwalifikujących się gruntów rolnika, o których mowa w art. 63 ust. 2 akapit drugi tego rozporządzenia, usytuowanych w odnośnym regionie.
Artykuł 44
Zatrzymanie w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 3 tego rozporządzenia, wartości procentowe zmniejszenia określonego w art. 9 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie po odliczeniu od wartości uprawnień do płatności ulgi równej regionalnej wartości jednostkowej obliczonej zgodnie z art. 59 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 45
Klauzula nieoczekiwanego zysku
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 42 ust. 9 tego rozporządzenia, wartości procentowe zmniejszenia określonego w art. 10 tego rozporządzenia mają zastosowanie w odniesieniu do wartości każdego uprawnienia do płatności i/lub do równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane.
Artykuł 46
Klauzula umowy prywatnej
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów art. 17 tego rozporządzenia, przy określaniu wartości wszystkich uprawnień do płatności należnych nabywcy, brana jest pod uwagę kwota referencyjna obliczona dla jednostek produkcyjnych, do których prawa zostały przeniesione.
Artykuł 27 nie ma zastosowania.
Sekcja 2 Wdrażanie fakultatywne
Artykuł 47
Przekraczanie pułapów
W przypadku gdy suma kwot, jakie mają zostać wypłacone w ramach każdego systemu określonego w art. 66 do 69 przekracza pułap ustalony zgodnie z art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwota, która ma zostać wypłacona jest w odnośnym roku proporcjonalnie zmniejszana.
Artykuł 48
Zastosowanie art. 69 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
1. Płatność dodatkowa określona w art. 69 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przyznawana jest, bez uszczerbku dla art. 37 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 i jego przepisów wykonawczych, na warunkach określonych w ust. 2 do 6 tego artykułu.
2.
Płatność dokonywana jest wyłącznie na rzecz rolników w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, niezależnie od tego czy ubiegali się czy nie ubiegali się o dopuszczenie do systemu płatności jednolitych, lub czy mają uprawnienia do płatności.
3.
W "sektorze lub sektorach, których dotyczy zatrzymanie" oznacza, że o płatność mogą ubiegać się, w zasadzie, wszyscy rolnicy, którzy w czasie składania wniosku o płatność dodatkową i na warunkach określonych w niniejszym artykule produkują produkty sektora lub sektorów, o których mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4.
W przypadku gdy płatność związana jest z określonym rodzajem gospodarowania lub ze środkami w zakresie jakości lub sprzedaży, dla których nie określono określonego rodzaju produkcji lub dany rodzaj produkcji nie jest bezpośrednio związany z danym sektorem, dany system płatności może zostać wprowadzony, pod warunkiem że zatrzymanie dotyczyć będzie wszystkich sektorów określonych w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i tylko rolnicy działający w którymkolwiek z sektorów, o których mowa w tym załączniku uczestniczyć będą w tym systemie.
5.
W przypadku zastosowania art. 69 rozporządzenia (WE) no 1782/2003 na poziomie regionalnym, zatrzymanie obliczane jest na podstawie składowej płatności odnośnych sektorów i odnośnego regionu.
Państwa Członkowskie definiują region na odpowiednim poziomie terytorialnym zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji.
6.
Zainteresowane Państwa Członkowskie przekazują szczegółowe dane dotyczące płatności, które zamierzają przyznać, a w szczególności podają do wiadomości warunki kwalifikujące i odnośne sektory najpóźniej do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych.
Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w akapicie pierwszym dokonywane są najpóźniej do dnia 1 sierpnia danego roku i dotyczą roku następnego.
Są one niezwłocznie podawane do wiadomości Komisji, wraz z obiektywnymi kryteriami uzasadniającymi konieczność dokonania takich zmian.
Jednakże Państwo Członkowskie nie może zmienić ani odnośnych sektorów ani wartości procentowych odnośnego zatrzymania.
ROZDZIAŁ 7 Przekazywanie informacji
Artykuł 49
Regionalizacja
W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, podaje ono do wiadomości Komisji najpóźniej do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych, uzasadnienie i obiektywne kryteria, na podstawie których podjęta została decyzja o skorzystaniu z tej możliwości, a w przypadku gdy jest to konieczne, uzasadnienie zastosowania tego artykułu wyłącznie w danym regionie, lub uzasadnienie częściowego podziału określonego w ust. 3 tego artykułu.
Artykuł 50
Dane dotyczące płatności
1.
Państwa Członkowskie podają, drogą elektroniczną, do wiadomości Komisji w każdym roku:
a) najpóźniej do dnia 15 września pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, a w latach następnych, najpóźniej do dnia 31 sierpnia, łączną liczbę wniosków złożonych w ramach systemu płatności jednolitych na rok bieżący, wraz z zarówno odpowiednią łączną kwotą uprawnień do płatności, dających prawo do płatności i łączną liczbą związanych z nimi kwalifikujących się hektarów jak i łączną kwotą środków pozostających w rezerwie krajowej;
b) najpóźniej do dnia 15 września, ostateczne dane dotyczące łącznej liczby wniosków złożonych w ramach systemu płatności jednolitych, przyjętych na rok poprzedni i odpowiednią łączną kwotę płatności, które zostały przyznane, po zastosowaniu, stosownie do przypadku, środków, o których mowa w art. 6, 10, 11, 24 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2. W przypadku regionalnego wdrażania systemu płatności jednolitych, przewidzianego w art. 58 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie przekazują informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b) dla każdego odnośnego regionu, a najpóźniej do dnia 1 sierpnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, podają do wiadomości odpowiednią część pułapu ustanowionego zgodnie z art. 58 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Co się tyczy pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) oparte są na wstępnych uprawnieniach do płatności.
Takie same informacje oparte na ostatecznych uprawnieniach do płatności przekazane zostaną do dnia 1 marca następnego roku.
Rozdział 8 Przepisy końcowe
Artykuł 51
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1, art. 10 ust. 3, art. 24 ust. 2, art. 34 ust. 2, art. 52 ust. 2, art. 145 lit. b), lit. c), lit. d), lit. g), lit. j), lit. k), lit. l), lit. m), lit. n), lit. p),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 wprowadziło zasadę systemu płatności jednolitych, a także inne systemy dopłat bezpośrednich.
Jednocześnie rozporządzenie to połączyło kilka już istniejących systemów płatności bezpośrednich.
Ponadto, rozporządzenie ustanawia zasadę, zgodnie z którą płatności bezpośrednie wypłacane rolnikowi, który nie spełni pewnych warunków w zakresie ochrony zdrowia publicznego, zwierząt oraz roślin, dobrostanu środowiska oraz zwierząt ("wzajemna zgodność") będą zmniejszone lub zawieszone.
(2) System płatności bezpośrednich z początku wprowadzony jako rezultat reformy wspólnej polityki rolnej w 1992 r., a później rozwinięty w ramach działań Agendy 2000, został poddany systemowi zintegrowanej administracji oraz kontroli (zwany dalej "zintegrowanym systemem").
System ten okazał się skutecznym i wydajnym instrumentem wdrażania systemów płatności bezpośrednich. rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 opiera się na podstawach zintegrowanego systemu i wnosi do niego zarządzanie i kontrolę zarówno systemów płatności bezpośrednich przez niego ustanowionych oraz zgodność z wymogami wzajemnej zgodności.
(3) Dlatego należy uchylić rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania [2] zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla określonych systemów pomocowych Wspólnoty ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (2) oraz oparcie tego rozporządzenia na zasadach ustanowionych przez rozporządzenie (WE) nr 2419/2001.
(4) Ze względu na przejrzystość, należy przyjąć określone definicje.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 określa, jako część warunków wzajemnej zgodności, pewne zobowiązania zarówno Państw Członkowskich, jak i rolników indywidualnych w zakresie utrzymywania trwałych użytków zielonych.
Konieczne jest ustanowienie szczegółów określających stosunek użytkowanych trwałych użytków zielonych do gruntów rolnych, oraz określić indywidualne zobowiązania, które będą obowiązywały rolników w chwili, gdy stosunek ten będzie malał ze szkodą dla trwałych użytków zielonych.
(6) Do celów skutecznej kontroli oraz zapobiegania składania różnorodnych wniosków o przyznanie pomocy w różnych Agencjach Płatniczych na obszarze jednego Państwa Członkowskiego, Państwo Członkowskie powinno zapewnić jednolity system rejestrowania identyfikacji rolników składających wnioski o przyznanie pomocy podlegające zintegrowanemu systemowi.
(7) Państwa Członkowskie muszą stosować szczegółowe zasady w zakresie systemu identyfikacji działek rolnych zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Zgodnie z tym rozporządzeniem należy korzystać z komputerowych technik Systemu Informacji Geograficznej (GIS).
Należy sprecyzować, na jakim poziomie miałby funkcjonować ten system oraz określić poziom szczegółów informacji, który miałby obowiązywać w GIS.
(8) Ponadto wprowadzenie płatności obszarowych na orzechy w rozdziale 4, tytuł IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 powoduje potrzebę wprowadzenia nowego poziomu informacji w GIS.
Jednak stosowne jest zwolnienie z tego obowiązku tych Państw Członkowskich, gdzie maksymalny obszar gwarantowany wynosi 1500 ha lub mniej oraz zapewnienie w zamian większej liczby kontroli na miejscu.
(9) Aby zapewnić prawidłowe wdrożenie systemów płatności jednolitych przewidzianych w tytule III rozporządzenia nr 1782/2003, Państwa Członkowskie powinny ustanowić system identyfikacji i rejestracji tak, aby uprawnienia do płatności były możliwe do ustalenia oraz, między innymi, aby umożliwić kontrolę krzyżową obszarów zadeklarowanych w systemie płatności jednolitych z uprawnieniami do płatności dostępnych dla każdego rolnika oraz w ramach różnych uprawnień do płatności.
(10) Monitorowanie przestrzegania różnorodnych wymagań wzajemnej zgodności wymaga utworzenia systemu kontroli oraz ustalenia stosownych sankcji.
W tym celu, różne władze Państw Członkowskich muszą przekazywać informacje na temat wniosków o przyznanie pomocy, prób kontrolnych, rezultatów kontroli na miejscy itp.
Należy zapewnić podstawowe elementy takiego systemu.
(11) Aby przyczynić się do ochrony interesów finansowych Wspólnoty należy przewidzieć, że płatności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 mogą być dokonywane po tym jak przeprowadzone zostaną kontrole dotyczące kryteriów kwalifikowalności.
(12) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 pozostawia Państwom Członkowskim wybór co do stosowania pewnych systemów pomocowych uwzględnionych w tym rozporządzeniu.
Dlatego też niniejsze rozporządzenie musi uwzględnić potrzeby administracji i kontroli z myślą o możliwych wyborach podejmowanych przez Państwa Członkowskie.
Dlatego też warunki, które zostaną ustalone w niniejszym rozporządzeniu mogą jedynie odnosić się do zakresu, w którym Państwa Członkowskie dokonały takich wyborów.
(13) Ze względu na skuteczność kontroli, każdy rodzaj użytkowanego gruntu oraz stosownych systemów pomocowych powinien być zadeklarowany w tym samym czasie.
Dlatego też należy ustanowić warunki do składania pojedynczego wniosku o przyznanie pomocy zawierającego jakiekolwiek wnioski o pomoc, które są w pewnym zakresie związane z danym obszarem.
(14) Ponadto pojedynczy wniosek o przyznanie pomocy powinien być także składany przez rolników, którzy nie ubiegają się o pomoc podlegającą pojedynczemu wnioskowi, lecz są w posiadaniu gruntów rolnych.
(15) Zgodnie z art. 34 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie nie mogą ustanowić późniejszej daty niż 15 maja danego roku na złożenie wniosków o przyznanie pomocy w ramach Systemu Płatności Jednolitych.
Ze względu na to, że wszystkie wnioski o przyznanie pomocy obszarowej podlegają pojedynczemu wnioskowi, stosowne jest aby stosować tę zasadę również w odniesieniu do wszystkich innych wniosków o przyznanie pomocy obszarowej.
Ze względu na szczególne warunki klimatyczne panujące w Finlandii oraz Szwecji, te Państwa Członkowskie, na podstawie drugiego akapitu tego warunku, powinny być uprawnione do wyznaczenia późniejszej daty, lecz nie późniejszej niż 15 czerwca.
Ponadto powstałe naruszenia powinny być przewidziane tą samą podstawą prawną, jeśli wymagają tego warunki klimatyczne w danym roku.
(16) W pojedynczym wniosku rolnik powinien nie tylko zgłosić obszar używany do celów rolniczych, ale także jego uprawnienia do płatności.
Ponadto jakiekolwiek określone informacje odnoszące się do produkcji konopi włóknistych, pszenicy durum, ryżu, orzechów, roślin energetycznych, skrobiowej odmiany ziemniaka oraz nasion powinny być zadeklarowane razem w momencie składania pojedynczego wniosku.
(17) W celu uproszczenia procedur wnioskowania oraz zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy w tym kontekście ustalić warunki dla Państw Członkowskich udostępniania rolnikom w jak najszerszym zakresie wstępnie opublikowanych informacji.
(18) Dla celów skutecznego monitorowania każde Państwo Członkowskie powinno określić minimalny rozmiar działek rolnych, które mogą podlegać wnioskowi o przyznanie pomocy.
(19) Ponadto należy uwzględnić, że w pojedynczym wniosku zadeklarowano obszary nie objęte wnioskiem pomocowym.
W zależności od rodzaju użytkowania, istotne jest posiadanie dokładnych informacji, dlatego też określone typy użytkowania powinny być zadeklarowane osobno natomiast inne typy mogą być zadeklarowane w jednej pozycji.
Jednak w przypadku gdy Państwa Członkowskie wcześniej otrzymają tego rodzaju informacje należy umożliwić uchylenie od tej zasady.
(20) Aby umożliwić jak największą elastyczność w kwestii planowania przez rolników użytkowania danych gruntów, należałoby umożliwić wniesienie poprawek do pojedynczych wniosków do czasu, kiedy zwykle miałby miejsce siew, pod warunkiem że wszystkie poszczególne wymagania określone w programach pomocowych zostały spełnione, oraz że właściwe władze nie poinformowały jeszcze rolnika o błędach zawartych w pojedynczym wniosku ani nie powiadomiły o kontroli na miejscu, która ujawniła nieprawidłowości w stosunku do części, których dotyczy poprawka.
Po dokonaniu poprawki należy umożliwić dostosowanie odpowiednich dokumentów pomocniczych lub umów, które należy dostarczyć.
(21) W przypadku gdy Państwo Członkowskie zdecyduje się na zastosowanie różnych programów pomocowych dla żywego inwentarza, należy określić wspólne warunki dotyczące szczegółów, które należy uwzględniać we wnioskach o pomoc dla inwentarza żywego.
(22) Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego oraz Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji oraz rejestracji bydła oraz dotyczące oznakowania mięsa wołowego oraz produktów wołowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 [3], wymaga od właścicieli bydła przekazywania informacji dotyczących tych zwierząt do skomputeryzowanej bazy danych.
Zgodnie z art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 premie w ramach programów pomocy dla bydła mogą być wypłacane na zwierzęta, które zostały odpowiednio zidentyfikowane oraz zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000.
Skomputeryzowana baza danych nabrała również daleko idącego znaczenia jeśli chodzi o zarządzanie programami pomocy.
Rolnicy składający wnioski w ramach określonych programów pomocowych powinni w odpowiednim czasie mieć dostęp do stosownych informacji.
(23) Państwo Członkowskie powinno być upoważnione do wykorzystywania informacji zawartych w skomputeryzowanej bazie danych w celu wprowadzenia uproszczonych procedur wnioskowania pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych będzie zawierała wiarygodne informacje.
Należy zapewnić różnorodne opcje pozwalające Państwom Członkowskim na wykorzystywanie informacji zawartych w skomputeryzowanej bazie danych bydła w celu składania oraz zarządzania wnioskami pomocowymi.
Jednak jeśli opcje te przewidują, że rolnik nie musi indywidualnie identyfikować bydła, w odniesieniu do którego ubiega się o premie, należy jasno określić, że potencjalnie kwalifikowalne zwierzę, dla którego stwierdzono nieprawidłowości w zakresie zgodności z systemem identyfikacji i rejestracji można, dla celów zastosowania sankcji, zaliczyć to zwierzę jako zadeklarowane do przyznania pomocy.
(24) Należy określić szczegóły dotyczące składania oraz treści wniosków pomocowych o przyznanie premii mlecznych oraz pokrewnych płatności dodatkowych.
(25) Należy ustalić ogólne ramy wprowadzenia uproszczonych procedur w kontekście komunikacji pomiędzy rolnikami oraz władzami Państw Członkowskich.
Takie ramy powinny w szczególności uwzględniać możliwość korzystania ze środków komunikacji elektronicznej.
Należy jednak w szczególności zagwarantować, że uzyskane w ten sposób dane będą w pełni wiarygodne, oraz że procedury będą przebiegały bez faworyzowania rolników.
(26) Jeśli wnioski pomocowe zawierają oczywiste błędy, powinna istnieć możliwość ich skorygowania w każdym momencie.
(27) Przestrzeganie limitów czasowych na złożenie wniosków pomocowych, poprawę wniosków o pomoc powierzchniową oraz dokumentów pomocniczych, umów oraz oświadczeń jest niezbędne w celu umożliwienia administracji krajowej zaplanowania, a następnie przeprowadzania skutecznych kontroli prawidłowości wniosków pomocowych.
Dlatego też należy ustanowić warunki dotyczące limitów czasowych, w ramach których będą przyjmowane wnioski złożone po wyznaczonym terminie.
Ponadto należy stosować zmniejszenia płatności aby zachęcić rolników do przestrzegania tych limitów.
(28) Rolnicy powinni być uprawnieni do wycofania swoich wniosków pomocowych lub ich części w każdej chwili pod warunkiem że właściwe władze nie poinformowały rolnika o nieprawidłowościach zawartych we wniosku lub w przypadku gdy właściwe władze nie zgłosiły kontroli na miejscu, która ujawniła nieprawidłowości w stosunku do części wniosku, którego dotyczy wycofanie.
(29) Stosowanie się do warunków dotyczących programów pomocowych zarządzanych w zintegrowanym systemie powinno być skutecznie monitorowane.
W tym celu, oraz aby zapewnić zharmonizowany poziom monitorowania we wszystkich Państwach Członkowskich, należy szczegółowo określić kryteria oraz procedury techniczne przeprowadzania kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu zarówno w zakresie kryteriów kwalifikowalności ustalonych dla programów pomocowych oraz warunków wzajemnej zgodności.
Ponadto jeśli chodzi o kontrole dotyczące zgodności z kryteriami kwalifikowalności, kontrole na miejscu powinny być z reguły niezapowiedziane.
W razie potrzeby, Państwa Członkowskie powinny łączyć różnorodne kontrole w ramach niniejszego rozporządzenia.
(30) Należy określić minimalną liczbę rolników, u których należy przeprowadzić kontrole na miejscu w ramach różnych programów pomocowych.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie zdecyduje się na zastosowanie różnych programów pomocy dla inwentarza żywego, należy przyjąć zintegrowane podejście oparte na gospodarstwie w stosunku do rolników ubiegających się o pomoc w ramach tych programów.
(31) Ustalenie istotnych nieprawidłowości wymaga zwiększonego poziomu kontroli na miejscu w czasie obecnego i następnego roku, aby osiągnąć możliwy do przyjęcia poziom gwarancji prawidłowości stosownych wniosków pomocowych.
(32) Należy określić próbkę minimalnej liczby kontroli na miejscu częściowo na podstawie analizy ryzyka, a częściowo na podstawie losowej.
Należy określić główne czynniki, które należy wziąć pod uwagę dla przeprowadzenia analizy ryzyka.
(33) Kontrole na miejscu u rolników składających wnioski pomocowe nie muszą być przeprowadzane na poszczególnych zwierzętach lub działkach rolnych.
W niektórych przypadkach można przeprowadzić kontrole na podstawie próbek.
Jednak w przypadkach, gdy jest to dozwolone, próbkę należy rozszerzyć tak, aby była ona wiarygodna i reprezentatywna.
W niektórych przypadkach próbkę należy rozszerzyć w celu przeprowadzenia pełnej kontroli.
Państwa Członkowskie powinny ustalić kryteria wyboru próbki do sprawdzenia.
(34) Aby zapewnić skuteczność kontroli na miejscu ważne jest, aby personel przeprowadzający kontrole był poinformowany o przyczynach wytypowania do kontroli na miejscu.
Państwa Członkowskie powinny prowadzić rejestr takich informacji.
(35) Ponadto, aby umożliwić władzom krajowym, a także właściwym władzom Wspólnoty sprawdzanie przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegóły dotyczące tych kontroli powinny być zapisane w raporcie kontroli.
Rolnik lub jego przedstawiciel powinien mieć możliwość podpisania tego raportu.
Jednak w przypadku kontroli z wykorzystaniem teledetekcji, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustalenia tego prawa jedynie w przypadkach, gdy kontrole ujawnią nieprawidłowości.
Bez względu na rodzaj przeprowadzonej kontroli na miejscu, rolnik powinien otrzymać kopię raportu w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości.
(36) Z zasady kontrole na miejscu obszarów składają się z dwóch części.
Pierwsza część składa się z weryfikacji oraz pomiaru zadeklarowanych działek rolnych na podstawie materiału graficznego, zdjęć lotniczych itp.
Druga część składa się z inspekcji fizycznej działek w celu zweryfikowania rzeczywistego rozmiaru zadeklarowanych działek rolnych oraz w zależności od rozpatrywanego programu pomocowego, zadeklarowanych upraw i ich jakości.
Jeśli to konieczne należy dokonać pomiaru.
Terenowa inspekcja fizyczna może być przeprowadzona na podstawie próbki.
(37) Należy określić szczegółowe zasady dotyczące określania obszarów oraz stosowanych metod pomiarowych.
Jeśli pomoc wypłacana jest na produkcję poszczególnych upraw, doświadczenie pokazuje, że w stosunku do określania obszaru działek rolnych kwalifikowalnych do płatności obszarowych, należy określić dopuszczalną szerokość niektórych elementów działki, w szczególności żywopłotów, rowów oraz murów.
Mając na uwadze specyficzne potrzeby środowiskowe, stosowne jest uwzględnienie pewnej elastyczności w ramach limitów branych pod uwagę podczas ustalania plonów regionalnych.
(38) Odnośnie obszarów zadeklarowanych w celu otrzymania pomocy w ramach Systemu Płatności Jednolitych należy przyjąć zróżnicowane podejście ze względu na fakt, iż te płatności nie wiążą się z obowiązkiem produkowania.
(39) Wziąwszy pod uwagę szczegóły programu pomocy z tytułu nasion, zgodnie z art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustanowić specjalne warunki do przeprowadzania kontroli.
(40) Należy określić warunki stosowania metody teledetekcji do kontroli na miejscu, a także ustalić warunki przeprowadzania kontroli fizycznych w przypadku gdy rezultaty metodą fotograficzną nie są jasne.
(41) Artykuł 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewiduje dokonywanie określonych kontroli dotyczących zawartości tetrahydrokanabinolu (THC) w przypadku gdy rolnik uprawia konopie włókniste na działkach zadeklarowanych do celów Systemu Płatności Jednolitych.
Należy ustanowić szczegóły dotyczące takich kontroli.
(42) W przypadku gdy Państwo Członkowskie zdecyduje się na zastosowanie różnych programów pomocowych dla inwentarza żywego i jeśli ubieganie o pomoc odbywa się w ramach tych programów pomocowych, należy określić czas oraz minimalny przebieg kontroli na miejscu.
Aby skutecznie sprawdzić prawidłowość oświadczeń we wnioskach pomocowych oraz oświadczeniach zadeklarowanych do skomputeryzowanej bazy danych bydła konieczne jest przeprowadzenie większej części kontroli na miejscu w momencie, gdy zwierzęta muszą być przetrzymywane w gospodarstwie w ramach okresu retencji.
(43) W przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecyduje o zastosowaniu różnych programów pomocowych dla bydła, i zważywszy, że właściwa identyfikacja i rejestracja bydła jest warunkiem kwalifikowalności zgodnie z art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy zapewnić, aby pomoc Wspólnoty została przyznana wyłącznie na bydło prawidłowo zidentyfikowane i zarejestrowane.
Takie kontrole powinny być także przeprowadzane w odniesieniu do bydła niezadeklarowanego, a które podlegałoby wnioskowi o przyznanie pomocy w przyszłości w związku z tym, iż zwierzęta te ze względu na strukturę niektórych programów dla bydła są, w wielu przypadkach, zgłaszane dopiero w momencie opuszczenia gospodarstwa.
(44) W przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecyduje o zastosowaniu premii ubojowej, należy uwzględnić specjalne warunki do przeprowadzania kontroli w rzeźniach w celu sprawdzenia, czy zwierzęta zadeklarowane kwalifikują się do otrzymania pomocy i czy informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych są prawidłowe.
Państwa Członkowskie powinny także być upoważnione do stosowania dwóch różnych podstaw przy typowaniu rzeźni do kontroli.
(45) W tym przypadku, jeśli chodzi o premie dla rzeźni przyznawane po eksporcie bydła, niezbędne jest ustalenie specjalnych warunków razem z warunkami kontroli Wspólnoty dotyczących eksportu ze względu na różnice w celach kontroli.
(46) Przepisy dotyczące kontroli przewidziane w stosunku do pomocy dla inwentarza żywego powinny także, w razie potrzeby, być stosowane w odniesieniu do płatności dodatkowych zgodnie z art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(47) Ustalono warunki kontroli na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1082/2003 z dnia 23 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego oraz Rady w sprawie minimalnego poziomu kontroli przeprowadzanych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła [4].
Po przeprowadzeniu takich kontroli w ramach tego rozporządzenia, wyniki należy umieścić w raporcie kontroli dla celów zintegrowanego systemu.
(48) W przypadku wniosków pomocowych o przyznanie premii mlecznych oraz związanych z nimi płatnościami dodatkowymi głównymi kryteriami kwalifikowalności są ilość mleka, które może być wyprodukowane w ramach ilości referencyjnej dostępnej dla rolnika oraz czy rolnik jest producentem mleka.
Ilość referencyjna jest znana właściwym władzom Państw Członkowskich.
Dlatego głównym warunkiem do sprawdzenia na miejscu jest to, czy rolnik jest producentem mleka.
Takie kontrole mogą być przeprowadzane szczególnie na podstawie księgowości prowadzonej przez rolników oraz innych rejestrów.
(49) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 wprowadza warunki wzajemnej zgodności dla rolników otrzymujących dopłaty w ramach wszystkich programów płatności bezpośrednich ujętych w załączniku I tego rozporządzenia. Rozporządzenie to przewiduje system zmniejszania płatności oraz wykluczeń w przypadku nieprzestrzegania tych warunków.
Należy określić szczegóły tego systemu.
(50) Należy określić szczegóły dotyczące kwestii jakie władze Państw Członkowskich powinny przeprowadzać kontrole dotyczące obowiązku wzajemnej zgodności.
(51) W niektórych przypadkach Państwa Członkowskie mogłyby przeprowadzać kontrole administracyjne dotyczące obowiązku wzajemnej zgodności.
Jednak instrument kontroli nie powinien być narzucony Państwom Członkowskim ze względu na to, iż pozwoliłoby to na zaplanowanie jego wykorzystania według uznania Państwa Członkowskiego.
(52) Należy określić minimalną liczbę kontroli dotyczących obowiązku wzajemnej zgodności.
Liczba kontroli powinna dotyczyć 1 % rolników wybranych na podstawie stosownej analizy ryzyka, podlegających kompetencji każdej z władz przeprowadzających kontrole.
Próbka powinna być wybrana zarówno na podstawie próbek rolników wytypowanych do kontroli na miejscu w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności, lub z całkowitej liczby rolników składających wnioski pomocowe o przyznanie płatności bezpośrednich.
W ostatnim przypadku powinny być możliwe różne podopcje.
(53) Z zasady, biorąc pod uwagę różne rodzaje obowiązków wzajemnej zgodności, kontrole na miejscu powinny skupiać się na wszystkich obowiązkach, zgodność z którymi można sprawdzić podczas takiej kontroli.
Ponadto jeśli chodzi o naruszenia wymogów oraz norm, których nie można ustalić podczas kontroli, osoba sprawdzająca powinna określić przypadki, które, jeśli to konieczne, należałoby jeszcze sprawdzić.
(54) Należy określić zasady sporządzania szczegółowych raportów kontroli.
Wyspecjalizowani kontrolerzy terenowi powinni również wskazać wszelkie ustalenia oraz stopień ich ważności, aby umożliwić Agencji Płatniczej zastosowanie odpowiedniego zmniejszenia płatności lub wykluczenia rolnika z prawa do otrzymywania płatności bezpośrednich.
(55) Aby chronić interesy finansowe Wspólnoty, należy przyjąć skuteczne oraz odpowiednie środki do zwalczania nieprawidłowości oraz oszustw finansowych.
Należy określić oddzielne warunki w przypadkach stwierdzonych nieprawidłowości w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności dla różnych programów pomocy.
(56) System zmniejszenia płatności oraz wykluczeń z płatności przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 odnośnie do warunków wzajemnej zgodności ma jednak inny cel, mianowicie, działać jako motywacja dla rolników do przestrzegania istniejącego ustawodawstwa w różnych obszarach wzajemnej zgodności.
(57) System zmniejszenia płatności oraz wykluczeń powinien być ustanowiony z uwzględnieniem zasady proporcjonalności a w przypadku kryteriów kwalifikowalności, specjalnych problemów związanych z działaniami siły wyższej oraz w przypadku wyjątkowych oraz naturalnych okoliczności.
W przypadku warunków wzajemnej zgodności zmniejszenia płatności oraz wykluczenia mogą być stosowane w przypadku zaniedbania rolnika lub jego celowych działań.
Zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności powinny być oceniane na podstawie wagi popełnionej nieprawidłowości i powinny uwzględniać całkowite wykluczenie na określony czas z jednego lub więcej programów pomocy.
W odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności potrącenia oraz wyłączenia powinny uwzględniać szczegóły różnych programów pomocy.
(58) W odniesieniu do wniosków o pomoc obszarową, nieprawidłowości zazwyczaj dotyczą części obszarów.
Przekroczenie powierzchni wnioskowanej w odniesieniu do jednej działki może być zrównoważone poprzez zaniżenie powierzchni wnioskowanej działek z tej samej grupy upraw.
Z pewnym marginesem tolerancji należy przewiedzieć, że wnioski pomocowe będą dostosowywane wyłącznie do obszaru zadeklarowanego, oraz że potrącenia zaczną być stosowane po przekroczeniu tego marginesu.
(59) Dlatego konieczne jest określenie obszarów należących do tej samej grupy upraw.
Obszary zadeklarowane dla celów Systemu Płatności Jednolitych powinny, z zasady, należeć do tej samej grupy upraw.
Należy jednak ustanowić specjalne zasady w celu określenia, które ze stosownych uprawnień do płatności zostały zastosowane w przypadku stwierdzenia różnicy pomiędzy obszarem zadeklarowanym a obszarem zatwierdzonym.
Ponadto zgodnie z art. 54 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 płatności z tytułu odłogowania należy stosować przed innymi płatnościami.
W tym kontekście należy uwzględnić dwie sytuacje.
Po pierwsze, obszary zadeklarowane jako odłogowane w celu zastosowania uprawnień z tytułu odłogowania, które w rzeczywistości nie zostaną uznane za odłogowane, należy odjąć od całkowitego obszaru zadeklarowanego dla celów Systemu Płatności Jednolitych i zakwalifikować jako obszar nieustalony.
Natomiast uprawnienia dotyczące obszarów z tytułu odłogowania nie zostaną zastosowane jeśli w tym samym czasie zastosowane zostaną inne uprawnienia dotyczące tego samego obszaru.
(60) Należy uwzględnić specjalne warunki, aby wziąć pod uwagę szczegóły dotyczące wniosków pomocowych w ramach programów pomocy dla skrobiowej odmiany ziemniaka oraz nasion.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie zdecyduje się na zastosowanie różnych programów pomocy dla inwentarza żywego, a rolnicy ubiegający się o pomoc dla inwentarza żywego zgłoszą do tego celu uprawę paszową i jeśli przekroczenie powierzchni wnioskowanej nie powoduje wyższych dopłat dla inwentarza żywego, nie przewiduje się żadnych kar.
(61) W odniesieniu do wniosków pomocowych dla inwentarza żywego, nieprawidłowości będą prowadzić do niekwalifikowalności rozpatrywanego zwierzęcia.
Przewiduje się zmniejszenia płatności od momentu znalezienia pierwszego zwierzęcia, u którego wykryto nieprawidłowości, lecz bez względu na poziom zmniejszenia powinny istnieć mniej surowe sankcje w przypadku gdy wykryje się nieprawidłowości u trzech lub mniej zwierząt.
W każdych innych przypadkach surowość sankcji powinna zależeć od procentu zwierząt, u których wykryto nieprawidłowości.
(62) Rolnicy powinni mieć możliwość zamiany bydła oraz owiec i kóz w ramach limitów dozwolonych w stosownych zasadach sektorowych.
Jeśli z przyczyn naturalnych rolnik nie jest w stanie dotrzymać zobowiązań dotyczących okresu przetrzymywania w ramach zasad sektorowych, zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności nie będą stosowane.
(63) W przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecyduje o zastosowaniu premii ubojowej, ze względu na znaczenie rzeźni dla celów prawidłowego funkcjonowania niektórych programów pomocy dla bydła, należy uwzględnić przypadki, w których rzeźnie z powodu rażącego zaniedbania lub celowych działań wydają fałszywe certyfikaty lub oświadczenia.
(64) Jeśli chodzi o nieprawidłowości w zakresie płatności dodatkowych przewidzianych w art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie powinny ustalić sankcje odpowiadające sankcjom przewidzianym w stosunku do programów pomocy obszarowej oraz programów pomocowych dla żywego inwentarza chyba że jest to niestosowne.
W ostatnim przypadku Państwa Członkowskie powinny zapewnić odpowiednio równoważne sankcje.
(65) Zmniejszenia płatności oraz sankcje powinny być ustalone odnośnie do premii mlecznych oraz płatności dodatkowych w przypadku gdy rolnik ubiegający się o przyznanie pomocy nie spełnia wymogów dotyczących produkcji mleka.
(66) Jeśli chodzi o obowiązki wzajemnej zgodności, poza zmniejszeniem płatności oraz wykluczeń z płatności w celu stosowania zasad proporcjonalności, należy ustalić, że od pewnego momentu powtarzalne naruszenia tych samych zobowiązań wzajemnej zgodności powinny być traktowane bez uprzedniego ostrzeżenia rolnika jako celowa niezgodność.
(67) Zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności odnoszące się do kryteriów kwalifikowalności powinny z zasady nie być stosowane w przypadku gdy rolnik dostarczył zgodne z faktami informacje lub jeśli może udowodnić, że wina nie leży po jego stronie.
(68) Rolnicy, którzy w jakimkolwiek momencie powiadomią właściwe władze krajowe o nieprawidłowościach występujących we wnioskach pomocowych, nie powinni podlegać zmniejszeniom płatności lub wykluczeniom bez względu na powód nieprawidłowości pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony przez właściwe władze o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, i że władze nie poinformowały go wcześniej o wykrytych we wniosku nieprawidłowościach.
Ta sama zasada powinna odnosić się do nieprawidłowych danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zarówno w odniesieniu do zadeklarowanego bydła, w przypadku którego takie nieprawidłowości stanowią nie tylko nieprzestrzeganie obowiązku wzajemnej zgodności, ale także stanowią naruszenie kryterium kwalifikowalności, oraz przypadku bydła niezadeklarowanego, gdzie takie nieprawidłowości mają znaczenie wyłącznie w warunkach wzajemnej zgodności.
(69) Zarządzanie małymi kwotami jest zajęciem żmudnym dla właściwych władz Państw Członkowskich.
Dlatego stosowne jest upoważnienie Państw Członkowskich do nie wypłacania kwot, które są poniżej pewnego minimalnego limitu oraz do nie wymagania zwrotu nienależnie wypłaconych kwot jeśli ich sumy są niewielkie.
(70) Należy określić szczegółowe warunki w celu zapewnienia równego zastosowania różnych potrąceń w odniesieniu do jednego lub więcej niż jednego wniosku pomocowego złożonego przez tego samego rolnika.
Zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być stosowane z zastrzeżeniem dodatkowych sankcji w ramach innych przepisów prawa wspólnotowego lub krajowego.
(71) Jeśli w wyniku działania siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności rolnik nie jest w stanie spełnić wymagań przewidzianych w zasadach sektorowych nie powinien on tracić prawa do dopłat.
Należy określić, które okoliczności mogą być uznawane przez właściwe władze za okoliczności wyjątkowe.
(72) Aby zapewnić jednolite zastosowanie zasady dobrej wiary na terenie Wspólnoty w przypadku gdy zostaną odzyskane nienależnie wypłacone kwoty, należy określić warunki, na których można powołać się na te zasady z zastrzeżeniem wydatków związanych rozliczaniem kont zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [5].
(73) Należy określić zasady ustanawiające konsekwencje przekazania całych gospodarstw, które na pewnych warunkach zgodnie z programami płatności bezpośrednich podlegają zintegrowanemu systemowi.
(74) Z zasady Państwa Członkowskie powinny podjąć wszelkie dalsze kroki niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania niniejszego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie w stosownym zakresie powinny udzielać sobie wzajemnej pomocy.
(75) Komisja powinna, w odpowiednich przypadkach, być informowana o wszelkich środkach podejmowanych przez Państwo Członkowskie w celu wprowadzenia zmian do stosowanego zintegrowanego systemu.
Aby umożliwić Komisji skuteczne monitorowanie zintegrowanego systemu, Państwa Członkowskie powinny przesyłać Komisji coroczne statystyki kontroli.
Ponadto Państwa Członkowskie powinny informować Komisję o wszelkich środkach podejmowanych w celu użytkowania ziemi pod stałe pastwisko.
(76) Należy określić zasady odnośnie do podstawy obliczania zmniejszenia płatności nakładanego w ramach modulacji zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, klucz przydziału środków finansowych udostępnionych z tego tytułu, a także podstawę obliczania dodatkowej kwoty pomocy przewidzianej w art. 12 niniejszego rozporządzenia w celu ustalenia zasad do określenia, czy osiągnięty został próg 5000 EUR, o którym mowa w niniejszym artykule.
(77) Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
W tym samym dniu rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 powinno utracić moc.
Jednak w odniesieniu do wniosków pomocowych odnoszących się do roku gospodarczego lub okresów premiowych, które rozpoczynają się z dniem 1 stycznia 2005 r., wyżej wymienione rozporządzenie powinno nadal obowiązywać.
Konieczne są przepisy szczególne zapewniające, że potrącenia stosowane na podstawie zasad ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 2419/2001 nie zostaną w całości wykorzystane z powodu przejścia do nowego systemu.
(78) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komisji Zarządzającej Płatnościami Bezpośrednimi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROPORZĄDZENIE:
CZĘŚĆ I ZAKRES ORAZ WARUNKI OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie określa szczegółowe zasady wdrożenia wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli (zwanego dalej "zintegrowanym systemem") ustanowionych na mocy tytułu II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z zastrzeżeniem określonych warunków ustanowionych przez rozporządzenia dotyczące indywidualnych programów pomocy.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "użytki rolne": oznaczają ziemię uprawianą do produkcji upraw oraz grunty odłogowane lub utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a także ziemie pod uprawą szklarniową lub pod stałym lub ruchomym przykryciem;
2) "trwałe użytki zielone": oznaczają ziemie przeznaczoną do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej;
3) "system identyfikacji i ewidencji bydła": oznacza system identyfikacji i ewidencji bydła ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego oraz Rady [6];
4) "kolczyk": oznacza kolczyk stosowany do identyfikacji zwierząt, o których mowa w art. 3 lit. a) oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
5) "skomputeryzowana baza danych bydła": oznacza skomputeryzowaną bazę danych, o której mowa w art. 3 lit. b) oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
6) "paszport zwierzęcia": oznacza paszport zwierzęcia, o którym mowa w art. 3 lit. c) oraz art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
7) "ewidencja": oznacza ewidencję prowadzoną przez właścicieli zwierząt zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady 92/102/EWG [7], art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 [8] oraz art. 3 lit. d) oraz art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
8) "elementy systemu identyfikacji i ewidencji bydła": oznacza elementy, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
9) "kod identyfikacyjny": oznacza kod identyfikacyjny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
10) "nieprawidłowości": oznaczają każdy przypadek nieprzestrzegania stosownych zasad przydzielania rozpatrywanej pomocy;
11) "pojedynczy wniosek": oznacza wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich w odniesieniu do systemu płatności jednolitych i wszelkich innych programów pomocy obszarowej ustanowionych zgodnie z tytułem III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
12) "systemy pomocy obszarowej": oznacza system płatności jednolitych oraz wszelkie inne systemy pomocy ustanowione zgodnie z tytułem IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z wyjątkiem systemów ustanowionych zgodnie z rozdziałem 7, 11 oraz 12 tego tytułu;
13) "wniosek o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego": oznacza wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemu premii dla owiec i kóz oraz systemu płatności dla bydła i cieląt, przewidzianych w rozdziałach 11 oraz 12 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
14) "wniosek pomocowy o przyznanie premii mlecznej": oznacza wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemu premii mlecznych oraz systemu płatności dodatkowych, przewidzianych w rozdziale 7 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
15) "użytkowanie": oznacza użytkowanie ziem pod względem rodzaju upraw, rodzaju przykrycia ziemi lub braku upraw;
16) "programy pomocy w odniesieniu do bydła": oznacza programy pomocy, o których mowa w art. 121 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
17) "program pomocy dla owiec/kóz": oznacza program pomocy, o którym mowa w art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
18) "bydło zadeklarowane": oznacza bydło zadeklarowane we wniosku o pomoc dla inwentarza żywego w ramach programy pomocy dla bydła;
19) "bydło nie zadeklarowane": oznacza bydło nie zadeklarowane we wniosku o pomoc dla inwentarza żywego, ale potencjalnie kwalifikujące się do przyznania pomocy w ramach programu pomocy dla bydła;
20) "okres przetrzymania": oznacza okres, w czasie którego zwierzę, na które został złożony wniosek o przyznanie pomocy, musi być przetrzymane w gospodarstwie na podstawie następujących warunków:
a) artykuł 5 oraz 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2342/1999 z dnia 28 października 1999 r. ustanawiający szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny w zakresie programów premiowych [9] w odniesieniu do premii specjalnych dla bydła męskiego;
b) artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999 w odniesieniu do premii dla krów mamek;
c) artykuł 37 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999 w odniesieniu do premii ubojowych;
d) artykuł 2 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2550/2001 z dnia 21 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku baraniny i mięsa koziego w zakresie programów premii zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 [10] w odniesieniu do pomocy wypłacanej dla owiec i kóz;
21) "właściciel zwierzęcia": oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną ponoszącą stałą bądź tymczasową odpowiedzialność za zwierzę, w tym w czasie transportu lub w czasie sprzedaży;
22) "obszar zatwierdzony": oznacza obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy, w przypadku systemu płatności jednolitych obszar zadeklarowany uważa się za zatwierdzony jedynie gdy towarzyszy mu odpowiednia liczba uprawnień do płatności;
23) "zwierzę zatwierdzone": oznacza zwierzę spełniające wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy;
24) "okres premiowy": oznacza okres, którego dotyczą wnioski o przyznanie pomocy niezależnie od momentu ich złożenia;
25) "System Informacji Geograficznej" (zwany dalej "GIS"): oznacza skomputeryzowane techniki systemu informacji geograficznej, o których mowa w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
26) "działka referencyjna": oznacza obszar ustalony geograficznie zachowujący unikalną identyfikację zarejestrowaną w GIS w systemie identyfikacyjnym Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
27) "materiał graficzny": oznacza mapy oraz inne dokumenty wykorzystywane do przekazywania informacji zawartych w GIS pomiędzy wnioskodawcami a Państwami Członkowskimi;
28) "krajowy system geodezyjny": oznacza referencyjny system współrzędnych pozwalający na wykonanie standardowych pomiarów oraz unikalną identyfikację działek rolnych w zainteresowanych Państwach Członkowskich. Jest to system, w którym stosuję się różne systemy współrzędnych, które będą zgodne w każdym z Państw Członkowskich;
29) "agencja płatnicza": oznacza władze oraz organy, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 [11];
30) "wzajemna zgodność": oznacza ustawowe wymogi dotyczące zarządzania oraz dobrej kultury rolnej zgodnie z art. 4 oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
31) "obszary wzajemnej zgodności": oznacza różne obszary podlegające ustawowym wymogom zarządzania w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz podlegające dobrej kulturze rolnej przewidzianej w załączniku IV tego rozporządzenia;
32) "akt": oznacza każdą dyrektywę oraz rozporządzenie ujęte w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jednak dyrektywa oraz rozporządzenia zawarte w punktach 6, 7, 8 oraz 8a załącznika III do tego rozporządzenia stanowią jeden akt;
33) "norma": oznacza normy określone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 oraz załącznikiem IV do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
34) "wymóg": w kontekście wzajemnej zgodności termin ten oznacza indywidualny ustawowy wymóg dotyczący zarządzania wynikający z artykułów, o których mowa w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w ramach danego aktu, różniący się istotą od innych wymogów zawartych w tym samym akcie;
35) "niezgodność": oznacza wszelką niezgodność z wymogami oraz normami; niezgodność z obowiązkami określonymi w art. 4 niniejszego rozporządzenia będzie stanowiła przypadek niezgodności;
36) "organy wyspecjalizowane": oznaczają krajowe władze właściwe, zgodnie z pierwszym akapitem art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; odpowiedzialne za zapewnianie zgodności z ustawowymi wymogami zarządzania oraz dobrej kultury rolnej;
37) "stwierdzona indywidualna ilość referencyjna": oznacza indywidualne ilości referencyjne, do których upoważniony jest rolnik.
Artykuł 3
Użytkowanie ziem na trwałych użytkach zielonych na poziomie Państw Członkowskich
1. Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w trzecim akapicie art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; Państwa Członkowskie będą, zgodnie z pierwszym ustępem wyżej wymienionego rozporządzenia, zapewniać utrzymanie stosunku ilości trwałych użytków zielonych do całkowitego obszaru rolnego, zdefiniowanego w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Ten obowiązek będzie obowiązywał na poziomie krajowym oraz regionalnym.
Jeśli jednak użytkowana jest ilość trwałych użytków zielonych, wyrażona w liczbach bezwzględnych, ustalona zgodnie z ust. 4 lit. a) to obowiązek określony w pierwszym akapicie art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 będzie uznany za spełniony.
2. Do celów zastosowania drugiego akapitu art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie zapewnią, iż stosunek, o którym mowa w ust. 1, nie ulegnie zmniejszeniu ze szkodą dla trwałych użytków zielonych o więcej niż 10 proc. w stosunku do proporcji w roku 2003.
3.
Stosunek, o którym mowa w ust. 1, będzie określany corocznie na podstawie obszarów zadeklarowanych przez rolników w rozpatrywanym roku.
4.
Stosunek na 2003 r., o którym mowa w ust. 2, będzie określony w następujący sposób:
a) trwałe użytki zielone będą oznaczać trwałe użytki zielone zadeklarowane przez rolników w 2003 r., plus ziemie pod stałym pastwiskiem zadeklarowane w 2005 r. zgodnie z art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia nie zadeklarowane w 2003 r. do użytkowania innego niż użytki zielone, chyba że rolnik jest w stanie przedstawić, że te ziemie nie były trwałymi użytkami zielonymi w 2003 r.
Obszary zadeklarowane w 2005 r. jako trwałe użytki zielone, a które w 2003 r. kwalifikowały się do przyznania płatności obszarowych na rośliny uprawne zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych [12] zostaną odrzucone.
Ziemie będące trwałymi użytkami zielonymi w 2003 r., lub które od 2003 r. są zalesiane lub będą zalesione zgodnie z trzecim akapitem art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zostaną odrzucone.
b) Całkowity obszar rolny będzie stanowić całkowity obszar rolny zadeklarowany przez rolnika w 2005 r.
Artykuł 4
Utrzymanie ziemi na trwałych użytkach zielonych na poziomie indywidualnym
1. Jeśli zostanie stwierdzone, że stosunek, o którym mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, maleje, to Państwo Członkowskie, na poziomie krajowym lub regionalnym, ustanowi zakaz dla rolników ubiegających się o pomoc w ramach jakichkolwiek systemów płatności ujętych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przekształcania trwałych użytków zielonych bez uprzedniej autoryzacji.
2. Jeśli zostanie stwierdzone, że wymóg, o którym mowa w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, nie będzie mógł być spełniony to zainteresowane Państwo Członkowskie, zgodnie ze środkami podjętymi zgodnie z ust. 1, ustanowi na poziomie regionalnym lun krajowym, obowiązek dla rolników ubiegających się o pomoc w ramach jakichkolwiek systemów płatności bezpośrednich ujętych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ponownego przekształcenia ziemi na trwałe użytki zielone dla rolników, którzy posiadają ziemie przekształcone z trwałych użytków zielonych w ziemie pod inne użytkowanie.
Obowiązek ten zacznie obowiązywać w roku 2005 r. w stosunku do ziem przekształconych pod inne użytkowanie od daty ustalonej na złożenie wniosków o pomoc obszarową za rok 2003.
W roku 2006 obowiązek ten zacznie obowiązywać w stosunku do ziem przekształconych w ten sposób od daty rozpoczęcia dwunastomiesięcznego okresu poprzedzającego ostatni dzień na złożenie pojedynczych wniosków zgodnie z art. 11 w zainteresowanych Państwach Członkowskich.
W tym przypadku rolnicy przekształcą taki procent powierzchni w trwałe użytki zielone lub ustalą taką powierzchnię jako trwały użytek zielony.
Procent będzie obliczany na podstawie obszaru przekształconego w ten sposób przez rolnika oraz powierzchni potrzebnej do ponownego ustalenia równowagi.
Jednak jeśli ziemie te zostały przekazane po ich przekształceniu na ziemie pod inne użytkowanie, obowiązek ten będzie obowiązywał wyłącznie jeśli przekazanie odbyło się po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Odmiennie od przepisów art. 2 pkt 2, obszary ponownie przekształcone lub ponownie ustanowione jako trwałe użytki zielone, ziemie te z pierwszym dniem ich ponownego przekształcenia lub ustalenia będą uważane za "trwałe użytki zielone".
3. Jednak obowiązek rolników określony w ust. 1 i 2 nie będzie stosowany w przypadkach, gdy rolnicy utworzą ziemie pod trwałe użytki zielone w ramach programów zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymogami ochrony środowiska i utrzymania terenów wiejskich [13] oraz rozporządzeniem (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) i zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia [14] oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 1017/94 z dnia 26 kwietnia 1994 r. dotyczącego zmiany przeznaczenia gruntów z ornych na ekstensywny chów zwierząt gospodarskich w Portugalii [15].
CZĘŚĆ II ZINTEGROWANY SYSTEM ADMINISTRACJI I KONTROLI
TYTUŁ I PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 5
Identyfikacja rolników
Z zastrzeżeniem art. 22 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jednolity system do rejestracji identyfikacji każdego rolnika przewidziany w art. 18 ust. 1 lit. f) wyżej wymienionego rozporządzenia będzie gwarantował jednolitą identyfikację w odniesieniu do wszystkich wniosków pomocowych złożonych przez jednego rolnika.
Artykuł 6
Identyfikacja działek rolnych
1.
System identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 będzie stosowany na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego co zapewni jednolitą identyfikację każdej działki referencyjnej.
Ponadto Państwa Członkowskie zapewnią wiarygodny sposób identyfikacji działek rolnych, a w szczególności będą wymagały złożenia pojedynczego szczegółowego wniosku lub dostarczenia dokumentów określonych przez właściwe władze, które umożliwią zlokalizowanie oraz zmierzenie każdej działki rolnej.
GIS będzie działał na podstawie krajowego systemu geodezji.
2.
Państwo Członkowskie zapewni, aby w odniesieniu do przynajmniej 75 % działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku pomocowym, przynajmniej 90 % obszaru kwalifikowało się do wypłat zgodnie z systemem płatności jednolitych.
Ocena będzie dokonywana corocznie przy użyciu stosownych metod statystycznych.
3.
W przypadku płatności obszarowych na orzechy, przewidzianych w rozdziale 4 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1742/2003.
Państwa Członkowskie, dla których gwarantowany obszar na terenie kraju określony w art. 84 ust. 3 tego rozporządzenia wyniesie ponad 1500 ha, z dniem 1 stycznia 2006 r. wprowadzi dodatkowy poziom informacji GIS odnoszący się do liczby drzew przypadających na każdą działkę, ich rodzaj, umiejscowienie oraz obliczenia powierzchni sadowniczej.
Artykuł 7
Identyfikacja oraz rejestracja uprawnień do płatności
1.
System identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności przewidziany w art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 będzie stanowił elektroniczny rejestr prowadzony na poziomie Państwa Członkowskiego, który będzie zapewniał, szczególnie w odniesieniu do kontroli krzyżowych przewidzianych w art. 24 niniejszego rozporządzenia skuteczne śledzenie uprawnień do płatności, szczególnie w odniesieniu do następujących elementów:
a) właściciel;
b) wartość;
c) data ustanowienia płatności;
d) data ostatniego zastosowania;
e) źródło, w szczególności w stosunku do jej przypisania, rezerwy początkowej lub krajowej, kupna, najmu, odziedziczenia;
f) rodzaj uprawnienia, w szczególności uprawnienia do płatności z tytułu odłogowania, uprawnienia podlegające specjalnym warunkom zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (2) oraz autoryzowane uprawnienia zgodnie z art. 60 tego rozporządzenia;
g) w stosownych przypadkach, ograniczenia regionalne.
2.
Państwa Członkowskie, w których znajduje się więcej niż jedna Agencja Płatnicza, mogą zdecydować się na stosowanie rejestru elektronicznego na poziomie Agencji Płatniczej.
W takich przypadkach Państwa Członkowskie muszą zapewnić zgodność różnych rejestrów.
Artykuł 8
Ogólne zasady dotyczące działek rolnych
1.
Działka, na której znajdują się drzewa, będzie uważana za działkę rolną dla celów programów pomocy obszarowej pod warunkiem że działalność rolnicza, o której mowa w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub, odpowiednio, planowana produkcja może odbywać się w podobny sposób jak na działkach bez drzew na tym samym obszarze.
2.
W odniesieniu do uprawy paszowej:
a) jeśli uprawa paszowa jest w powszechnym użyciu, właściwe władze będą ją przyznawać indywidualnym rolnikom proporcjonalnie do jej użycia lub prawa do jej użycia;
b) do celów zastosowania art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, każda uprawa paszowa musi być dostępna do hodowli zwierząt przez minimalny okres siedmiu miesięcy, data rozpoczęcia przypadająca na okres pomiędzy 1 stycznia a 31 marca zostanie ustalona przez Państwo Członkowskie.
c) do celów zastosowania art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku gdy uprawa paszowa znajduje się na terenie Państwa Członkowskiego innym niż główne miejsce działalności rolnika, obszar ten na życzenie rolnik będzie uznawany za część jego gospodarstwa pod warunkiem że obszar ten będzie znajdował się w najbliższym sąsiedztwie tego gospodarstwa, oraz że większa część całości gruntów rolnych użytkowanych przez rolnika będzie znajdowała się w Państwie Członkowskim w miejscu głównej działalności rolnika.
Artykuł 9
System kontroli w odniesieniu do wzajemnej zgodności
Państwa Członkowskie ustanowią system gwarantujący skuteczną kontrolę w zakresie wzajemnej zgodności.
System ten będzie, zgodnie z rozdziałem III tytułu III niniejszego rozporządzenia uwzględniał:
a) sytuacje, w których władza właściwa nie jest Agencją Płatniczą, przekazywanie niezbędnych informacji dotyczących rolników ubiegających się o przyznanie płatności bezpośrednich od Agencji Płatniczej do wyspecjalizowanych organów kontroli i/lub, w stosownych przypadkach, poprzez organ koordynujący, o którym mowa w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) metody, które należy stosować przy typowaniu próbek kontrolnych;
c) wskazówki dotyczące istoty oraz zakresu przeprowadzenia kontroli na miejscu;
d) raporty kontroli w szczególności zawierające ujawnione niezgodności oraz ocenę ich ważności, zakresu, trwałości oraz powtarzalności;
e) sytuacje, w których właściwy organ kontrolny nie jest Agencją Płatniczą, przekazywanie raportów kontroli z wyspecjalizowanych organów kontroli zarówno do Agencji Płatniczej lub organu koordynującego lub obu, o których mowa w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
f) zastosowanie przez Agencję Płatniczą systemu zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności.
Ponadto Państwa Członkowskie mogą ustalić procedurę, zgodnie z którą rolnik wskaże Agencji Płatniczej elementy niezbędne do identyfikacji wymogów i standardów mających zastosowanie w jego przypadku.
Artykuł 10
Wypłacenie pomocy
1. Z zastrzeżeniem okresu przewidzianego w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub jakichkolwiek zasad ustalających wypłaty zaliczek zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, płatności bezpośrednie podlegające niniejszemu rozporządzeniu nie mogą być wypłacane przed dokonaniem przez Państwo Członkowskie kontroli w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.
W odniesieniu do kontroli dotyczących wzajemnej zgodności określonych w rozdziale III tytułu III niniejszego rozporządzenia, które nie mogą być przeprowadzone przed dokonaniem płatności, wszelkie nienależne wypłaty zostaną ściągnięte zgodnie z art. 73 niniejszego rozporządzenia.
TYTUŁ II WNIOSKI POMOCOWE
ROZDZIAŁ I POJEDYNCZY WNIOSEK
Artykuł 11
Data złożenia pojedynczego wniosku
1.
Rolnik ubiegający się o przyznanie pomocy w ramach systemu pomocy obszarowej może złożyć tylko jeden pojedynczy wniosek na rok.
Rolnik, który nie złoży wniosku w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej, ale będzie się ubiegał o pomoc w ramach innego systemu pomocy ujętego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, złoży pojedynczy wniosek jeśli będzie posiadał do swojej dyspozycji grunty rolne określone w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 796/2004, w którym zamieści te grunty zgodnie z art. 14. Jednak Państwa Członkowskie mogą zwolnić rolników z tego obowiązku, w stosownych przypadkach informacje zostaną przekazane właściwym władzom w ramach innych systemów administracji i kontroli gwarantujących kompatybilność ze zintegrowanym systemem zgodnie z art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Pojedynczy wniosek zostanie złożony w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, lecz nie później niż do 15 maja.
Finlandia oraz Szwecja mogą jednak ustalić inny termin na złożenie wniosku, nie później jednak niż do 15 czerwca.
Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, będzie istniała możliwość przedłużenia terminów, o których mowa w pierwszym akapicie niniejszego ustępu w niektórych strefach o wyjątkowych warunkach klimatycznych, gdzie zastosowanie się do ustalonych terminów jest niemożliwe.
W trakcie ustalania terminu Państwa Członkowskie powinny wziąć pod uwagę okres niezbędny do zapewnienia istotnych danych dla właściwego zarządzania administracyjnego oraz finansowego pomocą oraz zapewnią ustalenie terminów kontroli, a w szczególności terminów do ustalenia zgodnie z art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
3.
Jeśli dla tego samego rolnika za zarządzanie programami pomocy, dla których wymagane jest złożenie pojedynczego wniosku, odpowiedzialna jest więcej niż jedna Agencja Płatnicza, to zainteresowane Państwa Członkowskie powinny podjąć stosowne kroki w celu zapewnienia, że wymagane informacje w niniejszym artykule będą dostępne dla wszystkich zaangażowanych Agencji Płatniczych.
Artykuł 12
Treść pojedynczego wniosku
1.
Pojedynczy wniosek będzie zawierał wszystkie informacje niezbędne do ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w tym:
a) tożsamość rolnika;
b) program lub programy pomocy, których dotyczy wniosek;
c) identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 dla celów systemu płatności jednolitych, z wyszczególnieniem na uprawnienia do płatności z tytułu terenów odłogowanych oraz innych płatności;
d) szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych znajdujących się w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w odpowiednich przypadkach, ich użytkowanie oraz informacje, czy działka rolna jest nawadniana;
e) oświadczenie rolnika o tym, że jest on świadomy warunków odnoszących się do rozpatrywanych programów pomocowych.
2. W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c), wstępnie zadrukowane formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, powinny zawierać identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 z wyszczególnieniem na płatności z tytułu odłogowania oraz innych płatności.
Podczas składania wniosku rolnik powinien poprawić wstępnie zadrukowany formularz jeśli wystąpiły poprawki szczególnie w odniesieniu do przeniesienia uprawnień do płatności zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Rolnik osobno zgłosi obszar podlegający uprawnieniom do płatności z tytułu odłogowania oraz obszar podlegający innym uprawnieniom.
Zgodnie z art. 54 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rolnik będzie ubiegał się o płatności z tytułu odłogowania przed zgłoszeniem innych uprawnień.
Tak więc rolnik może zgłosić obszar przeznaczony na odłogowanie zgodnie z liczbą uprawnień do płatności z tytułu odłogowania pod warunkiem że będzie posiadał do swojej dyspozycji odpowiednią powierzchnię obszaru kwalifikowalnego.
Jeśli powierzchnia obszaru kwalifikowalnego będzie mniejsza niż liczba uprawnień do płatności z tytułu odłogowania, rolnik może ubiegać się o liczbę uprawnień do płatności z tytułu odłogowania odpowiadającą powierzchni obszaru którym dysponuje.
3.
W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust.1 lit. d), wstępnie zadrukowane formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, powinny zawierać informacje na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitych.
Ponadto materiał graficzny przekazany rolnikowi zgodnie z tymi samymi przepisami będzie wskazywać granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, natomiast rolnik wskaże położenie każdej działki rolnej.
Ponadto podczas składania formularza wniosku rolnik poprawi wstępnie zadrukowany formularz, jeśli wystąpiły jakiekolwiek poprawki.
Artykuł 13
Określone wymogi dotyczące pojedynczego wniosku
1.
W przypadku gdy wniosek o przyznanie płatności obszarowych na rośliny uprawne zgodnie z rozdziałem 10 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zawiera oświadczenie o uprawie lnu oraz konopi na włókna zgodnie z art. 106 tego rozporządzenia, to należy dostarczyć oficjalne etykiety stosowane na opakowaniach nasion zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE [16] oraz w szczególności z art. 12 tej dyrektywy lub, w przypadku lnu uprawianego na włókna, wszelkie inne dokumenty uznane jako równoważne przez zainteresowane Państwa Członkowskie, łącznie z certyfikatem przewidzianym w art. 19 tej dyrektywy.
Jeśli siew przypada po ostatecznym terminie na dostarczenie pojedynczego wniosku, etykiety lub dokumenty należy dostarczyć najpóźniej do 30 czerwca.
Jeśli etykiety nasion lnu uprawianego na włókna muszą być również złożone do innych władz krajowych, Państwa Członkowskie mogą zapewnić zwrot tych etykiet rolnikowi po ich złożeniu.
W przypadku konopi uprawianych na włókna należy dostarczyć wszelkie informacje wymagane do identyfikacji działek obsianych konopiami dla każdego rodzaju zasianych konopi.
W tym przypadku oraz kiedy rolnik zamierza produkować konopie zgodnie z art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pojedynczy wniosek powinien zawierać:
a) kopię umowy lub zobowiązania, o których mowa w art. 52 i 106 wyżej wymienionego rozporządzenia, chyba że Państwo Członkowskie ustali, że kopia ma być dostarczona w późniejszym terminie, lecz nie później niż 15 września;
b) w przypadku, o którym mowa w art. 52, wyżej wymienionego rozporządzenia wskazanie ilości użytych nasion (kg na hektar);
c) oficjalne etykiety stosowane na opakowaniach nasion zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE oraz w szczególności z art. 12 tej dyrektywy, jeśli siew przypada po ostatecznym terminie na złożenie pojedynczego wniosku etykiety należy dostarczyć najpóźniej do 30 czerwca. Jeśli etykiety należy dostarczyć innym władzom krajowym to Państwa Członkowskie muszą zapewnić aby etykiety po ich wcześniejszym złożeniu zostały zwrócone rolnikowi zgodnie z tym punktem.
2. W przypadku ziem odłogowanych zgodnie z art. 55 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub zgodnie z pierwszym tiret art. 107 ust. 3) tego rozporządzenia, pojedynczy wniosek powinien zawierać niezbędny dowód wymagany zgodnie ze stosowanymi zasadami sektorowymi.
3.
W przypadku gdy wniosek pomocowy o przyznanie premii specjalnej na pszenicę durum przewidziany w rozdziale I tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przyznanie premii uzupełniającej na pszenicę durum oraz specjalnej pomocy przewidzianej w art.105 tego rozporządzenia, pojedynczy wniosek powinien zawierać dowód, zgodnie z zasadami ustalonymi przez Państwo Członkowskie, że zużyto minimalną ilość kwalifikowanych nasion pszenicy durum.
4.
W przypadku wniosku o przyznanie płatności na uprawę ryżu, przewidzianego w rozdziale 3 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać specyfikację rodzaju zasianego ryżu oraz identyfikację stosownych działek.
5.
W przypadku wniosku o przyznanie płatności na orzechy przewidzianego w rozdziale 4 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać liczbę drzew, ich umiejscowienie oraz rodzaj.
6.
W przypadku wniosku o przyznanie płatności na uprawę roślin energetycznych przewidzianego w rozdziale 5 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pojedynczy wniosek powinien zawierać kopię umowy zawartej przez wnioskodawcę z pierwszym przetwórcą zgodnie z art. 35 rozporządzenia (WE) nr 2237/2003.
7.
W przypadku wniosku o przyznanie płatności na uprawę skrobiowej odmiany ziemniaka przewidzianego w rozdziale 6 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać kopię umowy kontraktacyjnej, jednak Państwo Członkowskie może ustalić, że kopia może być dostarczona w późniejszym terminie, lecz nie później niż 30 czerwca.
8.
W przypadku wniosku o przyznanie pomocy z tytułu nasion, przewidzianego w rozdziale 9 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pojedynczy wniosek powinien zawierać:
a) kopię umowy uprawy lub oświadczenia o uprawie, jednak Państwo Członkowskie może ustalić, że kopia może być dostarczona w późniejszym terminie, lecz nie później niż 15 września;
b) wskazanie gatunków nasion wysiewanych na każdej działce;
c) wskazanie ilości produkowanych kwalifikowanych nasion, wyrażonych w kwintalach do jednego miejsca po przecinku, jednak Państwa Członkowskie mogą ustalić, że te informacje mogą być dostarczone w późniejszym terminie, lecz nie później niż 15 czerwca w roku następującym po żniwach;
d) kopię dokumentów pomocniczych stwierdzających, że ilości nasion, o których mowa zostały oficjalnie kwalifikowane, jednak Państwo Członkowskie może ustalić, że te informacje mogą być dostarczone w późniejszym terminie, lecz nie później niż 31 maja w roku następującym po żniwach.
Artykuł 14
Ogólne zasady dotyczące pojedynczego wniosku oraz oświadczeń składanych odnośnie do określonego użytkowania ziemi
1. Rodzaje użytkowania ziem, o których mowa w art. 5 ust. 2 oraz art. 51 rozporządzenia (WE) Nr 1782/2003 oraz tych ujętych w załączniku V do tego rozporządzenia, a także ziemie użytkowane do produkcji lnu uprawianego na włókna w przypadkach, gdy te ziemie nie muszą być zadeklarowane zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia, zostaną zadeklarowane w osobnej pozycji w formularzu pojedynczego wniosku.
Ziemie nie użytkowane w celach ubiegania się o pomoc w ramach programów pomocowych przewidzianych w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz nie ujęte w załączniku V tego rozporządzenia będą zgłaszane w jednej lub więcej niż jednej pozycji "inne użytkowania".
Państwa Członkowskie mogą ustalić, że pierwszy oraz drugi akapit nie będą stosowane, w stosownych przypadkach informacje zostaną przekazane właściwym władzom w ramach innych systemów administracji i kontroli gwarantujących zgodność ze zintegrowanym systemem zgodnie z art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
W pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych Państwa Członkowskie mogą zrezygnować z przepisów art. 12 i 13, jeśli uprawnienia do płatności nie zostaną ostatecznie ustalone w ostatecznym terminie na złożenie pojedynczego wniosku.
3.
Państwa Członkowskie mogą zadecydować, że wszystkie wnioski pomocowe przewidziane w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostaną objęte pojedynczym wnioskiem.
W tym przypadku rozdziały II oraz III niniejszego tytułu będą stosowane z potrzebnymi zmianami w odniesieniu do określonych wymagań ustalonych w celu stosowania wniosku pomocowego w ramach tych programów.
4.
Każde Państwo Członkowskie może określić minimalny rozmiar działki rolnej, w odniesieniu do której złożony zostanie wniosek.
Jednak minimalna powierzchnia działki nie może przekroczyć 0,3 ha.
Artykuł 15
Poprawki do pojedynczych wniosków
1.
Po wygaśnięciu limitu czasu na złożenie pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne wraz z ewentualnie towarzyszącymi im uprawnieniami do płatności nie zadeklarowane w pojedynczym wniosku w celu otrzymania pomocy w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej, mogą być dodane do pojedynczego wniosku pod warunkiem że przestrzegane są wymogi w ramach stosownych programów pomocowych.
Zmian dotyczących użytkowania ziem lub programu pomocowego w odniesieniu do poszczególnych działek rolnych zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach.
Jeśli poprawki, o których mowa w pierwszym i drugim akapicie mają związek z jakimikolwiek dokumentami pomocniczymi lub umowami do dostarczenia, stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów będą również dozwolone.
2.
Z zastrzeżeniem terminów ustalonych przez Finlandię oraz Szwecję na dostarczenie pojedynczych wniosków zgodnie z pierwszym akapitem art. 11 ust. 2, poprawki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu zostaną pisemnie zadeklarowane właściwym władzom najpóźniej do 31 maja, w przypadku Finlandii i Szwecji najpóźniej do 15 czerwca stosownego roku kalendarzowego.
3.
Jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie będą zatwierdzone w odniesieniu do działek rolnych, w przypadku których wykryto nieprawidłowości.
ROZDZIAŁ II WNIOSKI O PRZYZNANIE POMOCY DLA INWENTARZA ŻYWEGO
Artykuł 16
Wymogi dotyczące wniosków o przyznanie pomocy dla inwentarza żywego
1.
Wniosek o przyznanie pomocy dla inwentarza żywego powinien zawierać wszystkie informacje niezbędne do ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w tym:
a) tożsamość rolnika;
b) odniesienie do pojedynczego wniosku, jeśli został wcześniej złożony;
c) liczbę zwierząt każdego typu w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy, w przypadku bydła kod identyfikacyjny zwierząt;
d) w stosownych przypadkach, zobowiązanie rolnika do utrzymania zwierząt, o których mowa w punkcie c) w gospodarstwie w trakcie okresu przetrzymania oraz informacje o miejscy lub miejscach, gdzie zwierzęta będą przetrzymywane w danym okresie lub okresach;
e) w stosownych przypadkach, indywidualny limit lub indywidualny pułap dla rozpatrywanych zwierząt;
f) w stosownych przypadkach, indywidualną ilość referencyjną mleka posiadaną przez rolnika w dniu 31 marca lub, jeśli zainteresowane Państwo Członkowskie zdecyduje się na zastosowanie uchylenia przewidzianego w art. 44 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2342/1999, 1 kwietnia danego roku kalendarzowego; jeśli ilość nie jest znana w dniu zgłoszenia wniosku, właściwe władze zostaną o tym poinformowane w najwcześniejszym możliwym terminie.
g) oświadczenie rolnika o tym, że zna warunki odnoszące się do rozpatrywanej pomocy.
Jeśli zwierzę zostanie przeniesione w inne miejsce w czasie okresu przetrzymania, rolnik musi wcześniej pisemnie powiadomić o tym fakcie właściwe władze.
2.
Państwa Członkowskie zagwarantują każdemu właścicielowi zwierzęcia nieograniczone prawo do otrzymania od właściwych władz, w stosownych przerwach oraz bez nadmiernego opóźnienia, informacje dotyczące rolnika oraz jego zwierząt zawartych w skomputeryzowanej bazie danych bydła.
W trakcie składania wniosku o przyznanie pomocy rolnik oświadczy, że dane w nim zawarte są poprawne oraz kompletne w przeciwnym wypadku poprawi niepoprawne dane lub uzupełni brakujące informacje.
3.
Państwa Członkowskie mogą zadecydować, że niektóre informacje, o których mowa w ust. 1, nie muszą być umieszczone we wniosku, jeśli zadeklarowano je już właściwym władzom.
Państwa Członkowskie mogą wprowadzić procedury według których dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych bydła mogą zostać użyte dla celów wniosku pomocowego pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych bydła zapewnia poziom zabezpieczenia oraz wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania rozpatrywanymi programami pomocowymi.
Takie procedury mogą składać się z systemu, zgodnie z którym rolnik może ubiegać się o przyznanie pomocy w odniesieniu do wszystkich zwierząt, które w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, kwalifikują do przyznania pomocy na podstawie danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych bydła.
W takim przypadku Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki gwarantujące, że:
a) zgodnie z warunkami stosowanymi dla rozpatrywanego programu pomocy data rozpoczęcia oraz zakończenia stosownych okresów przetrzymania będzie jasno określona i znana rolnikowi;
b) rolnik zdaje sobie sprawę, że wszystkie zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji bydła będą uznane za zwierzęta, u których stwierdzono nieprawidłowości, o których mowa w art. 59.
W odniesieniu do premii dla krów mamek zgodnie z art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stwierdzone nieprawidłowości w odniesieniu do systemu identyfikacji i rejestracji bydła zostaną proporcjonalnie przydzielone pomiędzy liczbę zwierząt niezbędnych do otrzymania premii oraz liczbę zwierząt potrzebnych do dostarczenia mleka lub produktów mlecznych zgodnie z art. 125 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia. Jednak te nieprawidłowości zostaną w pierwszej kolejności przydzielone liczbie zwierząt potrzebnych w ramach indywidualnych limitów lub pułapów, o których mowa w art. 125 ust. 2 lit. b) oraz art. 126.
4.
Państwa Członkowskie mogą ustalić, że niektóre informacje, o których mowa w ust. 1, mogą lub będą przekazane poprzez organ lub organy przez nie zatwierdzone.
ROZDZIAŁ III WNIOSEK POMOCOWY O PRZYZNANIE PREMII MLECZNYCH ORAZ DODATKOWYCH PŁATNOŚCI
Artykuł 17
Wymogi dotyczące wniosków pomocowych o przyznanie premii mlecznych oraz dodatkowych płatności
Każdy producent mleka ubiegający się o przyznanie premii mlecznych oraz dodatkowych płatności przewidzianych w rozdziale 7 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 musi złożyć wniosek pomocowy zawierający informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, a w szczególności:
a) tożsamość rolnika;
b) oświadczenie rolnika o tym, że zna on warunki odnoszące się do rozpatrywanej pomocy.
Wniosek pomocowy musi zostać złożony w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie nie później niż 15 maja, w przypadku Finlandii i Szwecji nie później niż 15 czerwca.
ROZDZIAŁ IV PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 18
Uproszczenie procedur
1.
Z zastrzeżeniem jakichkolwiek konkretnych warunków niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie mogą zezwolić lub wymagać, aby wszelka komunikacja w ramach niniejszego rozporządzenia zarówno pomiędzy rolnikiem oraz władzami lub vice versa odbywała się w formie elektronicznej.
W takim przypadku podjęte zostaną niezbędne środki, aby zapewnić w szczególności, że:
a) rolnik został jednoznacznie zidentyfikowany;
b) rolnik spełnił wszelkie wymagania w ramach rozpatrywanego programu pomocy;
c) przekazywane dane są wiarygodne pod kątem prawidłowego zarządzania rozpatrywanymi programami pomocy; jeśli wykorzystywane są dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych bydła należy zapewnić poziom zabezpieczenia oraz wdrożenia bazy niezbędny do właściwego zarządzania rozpatrywanymi programami pomocowymi;
d) jeśli dokumenty pomocnicze nie mogą być przekazane w formie elektronicznej, muszą dotrzeć do właściwych władz w takim samym limicie czasu jak w przypadku ich przekazywania drogą nie elektroniczną.
e) nie stosuje się rozróżnienia między rolnikami korzystającymi z elektronicznych środków przekazywania dokumentów a tymi korzystającymi z drogi elektronicznej;
2.
W odniesieniu do składania wniosków pomocowych Państwa Członkowskie, zgodnie z warunkami przewidzianymi w ust. 1 lit. a) do e), ustanowią uproszczone procedury w momencie, kiedy dane będą dostępne właściwym władzom w szczególności, jeśli nie uległa zmianie sytuacja od ostatniego złożenia wniosku pomocowego w ramach rozpatrywanych programów pomocowych.
Artykuł 19
Korygowanie oczywistych błędów
Z zastrzeżeniem art. 11 i 18, wniosek pomocowy może być skorygowany w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwe władze wykryją oczywiste błędy.
Artykuł 20
Uchylenie ostatecznej daty na złożenie wniosków pomocowych, dokumentów pomocniczych, umów oraz oświadczeń
Odmiennie od przepisów zawartych w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 [17], w przypadku gdy ostateczny termin na złożenie wniosku pomocowego lub innych dokumentów pomocniczych, umów lub oświadczeń przewidzianych w niniejszym tytule przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, sobotę lub niedzielę to termin ten przypadnie na najbliższy dzień roboczy przypadający po ustalonym terminie.
Artykuł 21
Złożenie wniosków po wyznaczonym terminie
1.
Poza przypadkami działania siły wyższej oraz sytuacjami wyjątkowymi, o których mowa w art. 72, złożenie wniosku pomocowego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem po wyznaczonym terminie będzie prowadziło do zmniejszenia o 1 % na każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby wniosek został złożony w terminie.
Z zastrzeżeniem określonych działań, które mają być podjęte przez Państwo Członkowskie w odniesieniu do potrzeby złożenia dokumentów pomocniczych w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia wyznaczenia terminu oraz przeprowadzenia kontroli, pierwszy akapit ma również zastosowanie w odniesieniu do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy dostarczyć właściwym władzom zgodnie z art. 12 i 13 jeśli takie dokumenty, umowy oraz oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do otrzymania rozpatrywanej pomocy.
W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach rozpatrywanej pomocy.
Jeśli opóźnienie będzie wynosiło ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek nie zostanie przyjęty.
2.
Zgłoszenie poprawki do pojedynczego wniosku dokonane po ostatecznym terminie przewidzianym w art. 15 ust. 2 spowoduje zmniejszenie o 1 % na każdy dzień roboczy kwoty płatności odnoszącej się do faktycznego wykorzystania rozpatrywanych działek rolnych.
Poprawki do pojedynczego wniosku będą uwzględnianie wyłącznie, jeśli zostaną dokonane przed ostatecznym terminem złożenia pojedynczego wniosku, jak określono w trzecim akapicie ust. 1. Jednak jeśli termin ten wypada wcześniej lub jest ten sam jak ostateczny termin przewidziany w art. 15 ust. 2, poprawki do pojedynczego wniosku nie zostaną przyjęte po terminie przewidzianym w art. 14 ust. 2.
3.
W przypadku upraw paszowych, jeśli pojedynczy wniosek zostanie dostarczony po wyznaczonym terminie, wynikające z tego faktu zmniejszenie płatności zostanie dodane do innych potrąceń wynikających ze składania wniosków pomocowych po wyznaczonym terminie, o których mowa w art. 131 i 132 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 22
Wycofanie wniosków pomocowych
1.
Każdy wniosek o przyznanie pomocy może być w każdej chwili wycofany w całości lub w części po pisemnym zawiadomieniu.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie skorzysta z możliwości przewidzianych w drugim akapicie art. 16 ust. 3, to Państwo Członkowskie może postanowić, iż zgłoszenie do skomputeryzowanej bazy danych bydła zwierzęcia, które opuściło gospodarstwo, może zastąpić pisemne wycofanie.
Jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach we wniosku pomocowym lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, wycofanie nie będzie zatwierdzone w odniesieniu do części wniosku, w której wykryto nieprawidłowości.
2.
Wycofanie zgodnie z ust. 1 sprawi, że ubiegający się znajdzie się w sytuacji sprzed złożenia wniosku pomocowego lub części rozpatrywanego wniosku.
TYTUŁ III KONTROLE
ROZDZIAŁ I WSPÓLNE PRZEPISY
Artykuł 23
Zasady ogólne
1.
Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.
2.
Wnioski o przyznanie pomocy, których kontrola dotyczy, są odrzucane, jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwia przeprowadzenie kontroli na miejscu.
ROZDZIAŁ II KONTROLE DOTYCZĄCE KRYTERIÓW KWALIFIKUJĄCYCH
Sekcja I Kontrole administracyjne
Artykuł 24
Kontrole krzyżowe
1.
Kontrole administracyjne opisane w art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym. Kontrole te:
a) dotyczą, odpowiednio, zadeklarowanych uprawnień do dopłat i zadeklarowanych działek, i pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego oraz nienależnej kumulacji pomocy przyznawanej w ramach programów pomocy wiążących się z zadeklarowaniem powierzchni, a wymienionych w załącznikach I i V do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) weryfikują istnienie uprawnień do dopłat i kwalifikacje do otrzymania pomocy;
c) dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych, oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy określonych terenów jako takich;
d) dotyczą zgodności między uprawnieniami do pomocy a zatwierdzoną powierzchnią i sprawdzają, czy uprawnieniom towarzyszy równa liczba hektarów kwalifikujących się do otrzymania pomocy, zgodnie z definicją w art. 44 ust. 2 i art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
e) opierają się na skomputeryzowanej bazie danych bydła w celu zweryfikowania kwalifikacji do otrzymania pomocy oraz uniemożliwienia nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego;
f) dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku i w dokumentach towarzyszących, umowach, lub w deklaracji uprawy, jeżeli sprawa wymaga ich przedłożenia w celu zweryfikowania kwalifikacji danego obszaru do otrzymania pomocy;
g) dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a powierzchniami poddanymi oficjalnej kontroli, które okazały się spełniać wymogi dyrektyw wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1674/72 z dnia 2 sierpnia 1972 r. ustanawiającego ogólne zasady przyznawania i finansowania pomocy w odniesieniu do materiału siewnego [18].
2.
Po wskazaniu nieprawidłowości wykrytych podczas kontroli krzyżowych uruchamia się odpowiednią procedurę administracyjną, a w razie konieczności także przeprowadza kontrolę na miejscu.
Sekcja II Kontrole na miejscu
Podsekcja I WSPÓLNE PRZEPISY
Artykuł 25
Zasady ogólne
1.
Kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia.
Jeżeli jednak nie zagrażałoby to celowi kontroli, można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum.
Okres wyprzedzenia nie może przekraczać 48 godzin z wyjątkiem uzasadnionych przypadków.
2.
W stosownych okolicznościach kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu i wszelkie inne kontrole przewidziane w przepisach Wspólnoty przeprowadza się w tym samym czasie.
Artykuł 26
Ilość kontroli
1.
Wszystkie przeprowadzane rocznie kontrole na miejscu powinny obejmować co najmniej 5 % liczby wszystkich rolników składających jeden wniosek.
Na mocy akapitu trzeciego, w następujących przypadkach Państwa Członkowskie wyznaczają dodatkowe próby kontrolne o liczności co najmniej:
a) 5 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc z tytułu ziemniaków na skrobię przewidzianą w rozdziale 6 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) 5 % na każdy gatunek nasion zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pomocy, zgodnie z art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
c) 50 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc z tytułu orzechów przewidzianą w rozdziale 4 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeżeli Państwo Członkowskie korzysta z możliwości nie wprowadzania, zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, dodatkowej warstwy informacji do Systemu Informacji Geograficznej;
Względem wszystkich Państw Członkowskich, odnośnie do roku 2005, 5 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc z tytułu orzechów przewidzianą w rozdziale 4 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, o ile dodatkowa warstwa informacji Systemu Informacji Geograficznej nie została jeszcze wprowadzona.
Jeżeli próbka kontrolna wylosowana zgodnie z zapisami pierwszego akapitu już zawiera wnioskodawców ubiegających się o pomoc wymienioną w lit. o)d a) do c) akapitu drugiego, wnioskodawców tych można zaliczyć do wyznaczonych ilości kontroli do przeprowadzenia.
2.
Ponadto całkowita ilość kontroli na miejscu przeprowadzanych rocznie obejmuje co najmniej:
a) minimalną ilość kontroli ustaloną na poziomie 30 % lub 20 % powierzchni zadeklarowanych jako uprawy konopi, o których mowa w art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Jeżeli Państwo Członkowskie wprowadziło już system wcześniejszego zatwierdzania takich upraw i powiadomiło Komisję o szczegółowych zasadach i warunkach związanych z tym systemem przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, wszelkie zmiany tych reguł i warunków są niezwłocznie zgłaszane Komisji.
b) 5 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc w ramach programów pomocy w odniesieniu do bydła.
Jednak w przypadku gdy skomputeryzowana baza danych bydła nie zapewnia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i użytkowania koniecznego dla należytego zarządzania danymi programami pomocy, odsetek ten wzrasta do 10 %.
Kontrole na miejscu obejmują wtedy także co najmniej 5 % wszystkich zwierząt zadeklarowanych do dofinansowania w ramach określonego programu pomocy;
c) 10 % wszystkich rolników ubiegających się o pomoc w ramach programu pomocy w odniesieniu do owiec/kóz, niezależnie od tego, czy wnioski o przyznanie pomocy składane są jako części jednego wniosku, czy niezależnie;
d) 2 % producentów mleka ubiegających się o premię mleczną i/lub o dodatkowe dopłaty.
3.
Jeżeli kontrole na miejscu wykażą istotne nieprawidłowości względem danego programu pomocy, regionu, lub jego części, właściwe władze odpowiednio zwiększają liczbę kontroli na miejscu w bieżącym roku, oraz odsetek rolników, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu w roku następnym.
4.
W przypadku gdy przepisy dopuszczają przeprowadzenie poszczególnych elementów kontroli na miejscu na podstawie próbki, próbka ta ma zapewniać taki poziom kontroli, który pozwoli uzyskać rzetelne i reprezentatywne informacje.
Ustalenie kryteriów wyboru próbki należy do Państw Członkowskich.
Jeżeli kontrole przeprowadzone na wybranej próbce wykażą nieprawidłowości, wielkość i zakres próbki należy odpowiednio zwiększyć.
Artykuł 27
Wybór próbki kontrolnej
1.
Rolnicy podlegający kontroli na miejscu wybierani są przed właściwe władze na postawie analizy ryzyka i reprezentatywności złożonych wniosków o przyznanie pomocy.
Użyteczność parametrów analizy ryzyka przyjętych w poprzednich latach ocenia się raz do roku.
Aby zapewnić reprezentatywność, Państwa Członkowskie wybierają losowo od 20 do 25 % minimalnej liczby rolników, którzy mają zostać poddani kontroli na miejscu w sposób przewidziany w art. 26, ust. 1 i 2.
2.
Analiza ryzyka uwzględnia:
a) sumę pomocy;
b) liczbę działek rolnych i powierzchnię lub liczbę zwierząt zadeklarowane we wniosku o przyznanie pomocy;
c) zmiany od ostatniego roku;
d) wyniki kontroli przeprowadzonych w latach ubiegłych;
e) przypadki niezgodności z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 i rozporządzenia (WE) nr 21/2004;
f) tych rolników, którzy znajdują się tuż nad lub tuż poniżej pułapów lub ograniczeń obowiązujących dla przyznania pomocy;
g) zamiany zwierząt, o których mowa w art. 58 niniejszego rozporządzenia;
h) zgodność z art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
i) ilość ziemniaków przeznaczonych do wyrobu skrobi ziemniaczanej, uzyskanych z powierzchni zadeklarowanej w umowie kontraktacyjnej, o której mowa w art. 13 ust. 7;
j) w przypadku wniosku o przyznanie pomocy z tytułu nasion przewidzianej w rozdziale 9 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ilość nasion kwalifikowanych w odniesieniu do zadeklarowanej powierzchni;
k) inne czynniki, określone przez Państwa Członkowskie.
3.
Właściwe władze przechowują informacje o powodach wyboru danego rolnika do kontroli na miejscu.
Inspektor, który przeprowadza kontrolę na miejscu, uzyskuje odpowiednie informacje przed rozpoczęciem kontroli.
Artykuł 28
Raporty z przeprowadzonych kontroli
1.
Z każdej kontroli na miejscu będącej na mocy przepisów niniejszej sekcji sporządza się raport, który umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonych kontroli.
Raport taki wykazuje w szczególności:
a) skontrolowane programy pomocy i wnioski;
b) osoby obecne przy kontroli;
c) sprawdzone działki rolne, zmierzone działki rolne, wyniki pomiarów każdej zmierzonej działki i zastosowane metody pomiaru;
d) liczbę i rodzaj zwierząt, których obecność stwierdzono, numery pasków informacyjnych na uszach zwierząt, wpisy do rejestru, skomputeryzowanej bazy danych bydła i innych skontrolowanych dokumentów towarzyszących, wyniki kontroli, oraz, w razie potrzeby, szczegółowe spostrzeżenia odnośnie do poszczególnych zwierząt i/lub ich kody identyfikacyjne;
e) czy rolnik został powiadomiony o kontroli, a jeżeli tak, o ile wcześniej;
f) informacje o wszelkich szczególnych środkach kontrolnych stosowanych w ramach poszczególnych programów pomocy;
g) informacje o wszelkich środkach kontroli zastosowanych później.
2.
Rolnik może podpisać raport w celu zaświadczenia o swojej obecności przy kontroli oraz dodać do niego swoje spostrzeżenia.
W przypadku wykrycia nieprawidłowości rolnik otrzymuje kopię raportu z przeprowadzonej kontroli.
Jeżeli kontrolę na miejscu przeprowadza się metodą teledetekcji zgodnie z art. 32, Państwa Członkowskie nie mają obowiązku umożliwić rolnikowi lub jego przedstawicielowi podpisania raportu z kontroli, o ile kontrola z wykorzystaniem teledetekcji nie wykryje żadnych nieprawidłowości.
Jeżeli kontrole takie wykazują nieprawidłowości, umożliwia się rolnikowi podpisanie raportu z kontroli zanim właściwe władze wyciągną wnioski z jej wyników co do możliwych zmniejszeń płatności lub wykluczeń z płatności.
Podsekcja II Kontrole na miejscu dotyczące jednego wniosku w ramach programów pomocy obszarowej
Artykuł 29
Elementy kontroli na miejscu
Kontrole na miejscu obejmują wszystkie działki rolne zadeklarowane we wnioskach o przyznanie pomocy w ramach programów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z wyjątkiem spraw wniosków o pomoc z tytułu nasion, zgodnie z art. 99 tego rozporządzenia.
Jednak faktyczna inspekcja terenowa wchodząca w skład kontroli na miejscu może ograniczyć się do próbki obejmującej co najmniej połowę działek rolnych zadeklarowanych we wnioskach.
Artykuł 30
Określenie powierzchni
1.
Powierzchnie działek rolnych okeśla się za pomocą wszelkich odpowiednich środków zdefiniowanych przez właściwe władze, a zapewniających wykonanie pomiaru z dokładnością przynajmniej równą dokładności wymaganej przy pomiarach wynikających z przepisów krajowych.
Tolerancja pomiaru, którą określają właściwe władze, nie powinna przekraczać 5 % powierzchni działki rolnej lub szerokości strefy buforowej równej 1,5 m, okalającej obwód działki.
Jednak maksymalna tolerancja w stosunku do każdej działki rolnej nie może przekroczyć 1,0 ha w kategoriach bezwzględnych.
2.
Można wziąć pod uwagę całkowitą powierzchnię działki rolnej pod warunkiem że jest ona w pełni użytkowana zgodnie z normami przyjętymi w danym Państwie Członkowskim lub regionie.
W innych przypadkach brana jest pod uwagę powierzchnia faktycznie użytkowana.
W przypadku regionów, w których niektóre obiekty, takie jak żywopłoty, rowy, oraz mury, tradycyjnie stanowią element dobrej kultury rolnej upraw lub użytkowania ziemi, Państwa Członkowskie mogą uznać, że powierzchnię, którą te obiekty zajmują, należy zaliczyć do powierzchni w pełni użytkowanej, pod warunkiem jednak, że jej szerokość nie przekracza całkowitej szerokości określanej przez Państwa Członkowskie.
Szerokość ta musi odpowiadać tradycyjnej w danym regionie szerokości obiektów i nie może przekraczać 2 metrów.
Państwa Członkowskie mogą, powiadomiwszy o tym uprzednio Komisję, ustalić szerokość większą niż 2 metry, jeżeli przy ustalaniu plonów dla danych regionów wzięto pod uwagę powierzchnie gruntów ornych, o których mowa.
3.
W nawiązaniu do ust. 2, w przypadku działek deklarowanych w ramach systemu płatności jednolitych, wszelkie obiekty, o których mowa w aktach prawnych wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub obiekty, które mogą stanowić element dobrej kultury rolnej, zgodnej z ochroną środowiska, zgodnie z art. 5 i załącznikiem IV tego rozporządzenia zalicza się do całkowitej powierzchni działki rolnej.
4.
Warunki kwalifikujące działki rolne do pomocy weryfikuje się za pomocą wszelkich właściwych środków.
W tym celu, w uzasadnionych przypadkach wymagane są dodatkowe dowody.
Artykuł 31
Elementy kontroli na miejscu względem wniosków o przyznanie pomocy z tytułu nasion
Kontrole na miejscu względem wniosków o przyznanie pomocy z tytułu nasion, zgodnie z art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obejmują w szczególności:
a) kontrole na poziomie rolnika wnioskującego o pomoc:
i) w stosunku do wszystkich działek, weryfikację gatunku lub grupy odmian nasion wysianych na każdej zadeklarowanej działce;
ii) w stosunku do dokumentów, weryfikację przynajmniej pierwszego przeznaczenia nasion objętych wnioskiem o pomoc;
iii) wszelkie kontrole uznane za konieczne przez Państwa Członkowskie w celu upewnienia się, że pomoc nie zostanie udzielona na nasiona niekwalifikowane lub nasiona z krajów trzecich;
b) jeżeli nasiona mają trafić najpierw do hodowcy lub do przedsiębiorstwa nasienniczego, dodatkowe kontrole w siedzibie takiego hodowcy/przedsiębiorstwa, aby upewnić się, że:
i) nasiona faktycznie zakupiono i hodowca lub przedsiębiorstwo zapłacił za nie zgodnie z umową uprawy;
ii) zapłata za nasiona znalazła odbicie na rachunkach pieniężnych hodowcy/przedsiębiorstwa nasienniczego;
iii) nasiona faktycznie wprowadzono na rynek w celu ich wysiania.
Przez wprowadzenie na rynek należy rozumieć udostępnienie lub posiadanie nasion na składzie, wystawianie ich na sprzedaż, samą sprzedaż lub też dostarczanie nasion innej osobie.
W tym celu przeprowadza się kontrole fizyczne i kontrole dokumentacji co do stanu magazynów i rachunków pieniężnych hodowcy lub przedsiębiorstwa nasienniczego;
c) w razie potrzeby, kontrole na poziomie ostatecznego odbiorcy.
Artykuł 32
Teledetekcja
1. Państwa Członkowskie mogą stosować teledetekcję względem próbki, o której mowa w art. 26 ust. 1, zamiast tradycyjnych środków kontroli na miejscu, na warunkach określonych w niniejszym artykule. art. 23, 25, 26 i 28, pierwsze zdanie art. 29 i art. 30 mają zastosowanie w odpowiednich przypadkach.
2.
Strefy przeznaczone do skontrolowania metodą teledetekcji wybierane są na podstawie analizy ryzyka lub losowo.
W przypadku wyboru na podstawie analizy ryzyka, Państwa Członkowskie biorą pod uwagę odpowiednie czynniki ryzyka, w szczególności:
a) ich znaczenie finansowe w kategoriach pomocy ze strony Wspólnoty;
b) strukturę wniosków o przyznanie pomocy;
c) strukturę systemów działek rolnych oraz złożoność krajobrazu rolnego;
d) brak zasięgu w poprzednich latach;
e) techniczne ograniczenia efektywnego wykorzystania teledetekcji do ustalenia stref;
f) wyniki kontroli przeprowadzonych w latach ubiegłych;
3.
Kontrole na miejscu z wykorzystaniem teledetekcji obejmują:
a) wszystkie wnioski, dla których przynajmniej 80 % powierzchni objętej wnioskiem o pomoc w ramach programów ustanowionych w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 leży w granicach odpowiedniej strefy,
lub
b) wnioski o przyznanie pomocy, które mają być wybrane przez właściwe władze na podstawie art. 27 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Wnioski wybrane losowo zgodnie z akapitem drugim art. 27 ust. 1 można kontrolować metodą teledetekcji.
4.
Jeżeli rolnik został wybrany do kontroli na miejscu zgodnie z zapisami ust. 3, przynajmniej 80 % powierzchni, której dotyczy wniosek o przyznanie pomocy w ramach programów ustanowionych w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 kontroluje się metodą teledetekcji.
5.
Jeżeli Państwo Członkowskie wykorzystuje możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu metodą teledetekcji, należy:
a) przeprowadzić fotointerpretację obrazów satelitarnych lub zdjęć lotniczych wszystkich działek rolnych wniosku podlegającego kontroli zgodnie z ust. 4 w celu rozpoznania pokrycia gruntu i zmierzenia powierzchni;
b) przeprowadzić fizyczne inspekcje terenowe na wszystkich działkach rolnych, których fotointerpretacja nie umożliwia zweryfikowania dokładności deklaracji w sposób, który zadowalałby właściwe władze.
6.
Dodatkowe kontrole, o których mowa w art. 26 ust. 3 przeprowadza się tradycyjnymi metodami kontroli na miejscu, jeżeli nie można ich już przeprowadzić z wykorzystaniem teledetekcji w bieżącym roku.
Artykuł 33
Weryfikacja zawartości tetrahydrokanabinolu w uprawach konopi
1. System, który Państwa Członkowskie mają stosować zgodnie z art. 52 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w celu określenia zawartości tetrahydrokanabinolu (zwanego odtąd "THC"), w uprawianych roślinach przedstawiono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2.
Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji raport z wynikami badania zawartości THC najpoźniej do 15 listopada danego roku gospodarczego.
Raport taki zawiera następujące informacje dla każdej odmiany:
a) dla procedury A przewidzianej w załączniku I, wskazanie miejsca, w którym pobrano próbkę;
b) ilość przeprowadzonych testów;
c) wyniki odnośnie do zawartości THC, wykazane osobno dla każdego 0,1 %;
d) działania podjęte na poziomie kraju.
3. W przypadku gdy kontrole wykażą, że zawartość THC przekracza poziom określony w art. 52 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w znacznej liczbie próbek danej odmiany, można zdecydować, z zastrzeżeniem wszelkich innych środków, które Komisja może zastosować, oraz w zgodzie z procedurą opisaną w art. 144 ust. 2 tego rozporządzenia, o zastosowaniu procedury B przewidzianej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia odnośnie do danej odmiany w następnym roku kalendarzowym.
4.
Odmiany konopi uprawiane na włókna i kwalifikujące się do dopłat bezpośrednich wymienione są w załączniku II.
Wnioskom ze strony Państwa Członkowskiego o włączenie danej odmiany konopi załącznika II musi towarzyszyć raport z wynikami analiz przeprowadzonych zgodnie z procedurą B przewidzianą w załączniku I i opis odmiany, o której mowa.
Podsekcja III Kontrole na miejscu dotyczące wniosków o pomoc dla inwentarza żywego
Artykuł 34
Terminy kontroli na miejscu
1. W przypadku programów pomocy nie wymienionych w art. 123 ust. 6 i 130 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, co najmniej 60 % minimalnej ilości kontroli na miejscu przewidzianych w ostatnim zdaniu art. 26 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia przeprowadza się w okresie przetrzymania danego programu pomocy. Pozostała część kontroli na miejscu przeprowadzana jest w podczas okresu przetrzymania przynajmniej jednego z tych programów pomocy.
Jednak jeżeli Państwo Członkowskie korzysta z możliwości wyszczególnionych w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, całą minimalną ilość kontroli na miejscu przewidzianą w ostatnim zdaniu art. 26 ust. 2 lit. b) przeprowadza się w okresie przetrzymania danego programu pomocy.
2.
Przynajmniej 50 % minimalnej ilości kontroli na miejscu określonej w art. 26 ust. 2 lit. c) przeprowadza się w okresie przetrzymania.
Jednak minimalna ilość kontroli na miejscu przeprowadzana jest w pełni w okresie przetrzymania w tych Państwach Członkowskich, w których system ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 21/2004 odnośnie do owiec i kóz, a zwłaszcza odnośnie do identyfikacji zwierząt i właściwego prowadzenia rejestrów, nie jest w pełni wdrożony i stosowany.
Artykuł 35
Elementy kontroli na miejscu
1.
Kontrole na miejscu obejmują cały inwentarz żywy uwzględniony w podlegających kontroli wnioskach o przyznanie pomocy w ramach programów, a w przypadku kontroli programów pomocy w odniesieniu do bydła, również bydło niewykazane.
2.
Kontrole na miejscu obejmują:
a) sprawdzenie, czy liczba zwierząt obecnych w gospodarstwie ujęta we wniosku i liczba sztuk bydła niewykazanego odpowiada liczbie zwierząt zapisanej w rejestrach, oraz, w przypadku bydła, liczbie sztuk zadeklarowanych do skomputeryzowanej bazy danych bydła;
b) w przypadku programów pomocy w odniesieniu do bydła, kontrolę
- poprawności zapisów w rejestrze i zgłoszeń do skomputeryzowanej bazy danych bydła na podstawie próbki dokumentów towarzyszących takich jak rachunki kupna/sprzedaży, świadectwa uboju, świadectwa weterynaryjne, a także paszporty zwierzęce w przypadku zwierząt uwzględnionych we wnioskach złożonych w ciągu 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu,
- zgodności danych ze skomputeryzowanej bazy danych bydła z danymi z rejestru na podstawie próbki odnośnie do zwierząt uwzględnionych we wnioskach o przyznanie pomocy złożonych w ciągu 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu,
- kwalifikacji do przyznania pomocy wszystkich zwierząt obecnych w gospodarstwie i zwierząt zatrzymanych ze względu na obowiązek przetrzymania,
- wypełnienia wymogu posiadania pasków informacyjnych, oraz, w razie potrzeby paszportów, przez wszystkie sztuki bydła obecne w gospodarstwie, a także wymogu zapisania zwierząt w rejestrze i właściwego ich zgłoszenia do skomputeryzowanej bazy danych bydła.
Kontrole, o których mowa w tiret czwartym lit. b), przeprowadzane są osobno dla każdej sztuki bydła płci męskiej zatrzymanej w związku z obowiązkiem przetrzymania, objętej wnioskiem o przyznanie specjalnej premii z tytułu wołowiny, z wyjątkiem wniosków złożonych zgodnie z art. 123 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W innych przypadkach kontrolę prawidłowości zapisów w paszportach zwierzęcych, rejestrze i zgłoszeń do bazy danych można przeprowadzić wyrywkowo;
c) w przypadku programu pomocy w odniesieniu do owiec/kóz:
i) sprawdzenie na podstawie rejestru, czy wszystkie zwierzęta zadeklarowane we wnioskach o przyznanie pomocy złożonych w ciągu 12 miesięcy poprzedzających kontrolę na miejscu pozostały w gospodarstwie w okresie przetrzymania,
ii) sprawdzenie prawidłowości zapisów w rejestrze na podstawie próbki dokumentów towarzyszących takich jak rachunki kupna/sprzedaży i świadectwa weterynaryjne.
Artykuł 36
Działania kontrolne dotyczące kontroli na miejscu przeprowadzanych w rzeźniach
1.
Kontrole na miejscu przeprowadza się w rzeźniach w związku ze specjalną premią z tytułu wołowiny przewidzianą w art. 123 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz premią ubojową przewidzianą w art. 130 tego rozporządzenia, a także w przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości wymienionych w art. 68 tego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu:
a) w co najmniej 30 % wszystkich rzeźni, wybranych na podstawie analizy ryzyka, przy czym kontrole obejmują wówczas 5 % pogłowia bydła ubitego w danej rzeźni w ciągu 12 miesięcy poprzedzających kontrolę na miejscu, lub
b) w co najmniej 20 % rzeźni uprzednio zatwierdzonych zgodnie z kryteriami solidności określonymi przez Państwa Członkowskie i wybranych na podstawie analizy ryzyka, przy czym kontrole obejmują wówczas 2 % pogłowia bydła ubitego w danej rzeźni w ciągu 12 miesięcy poprzedzających kontrolę na miejscu.
Kontrole na miejscu przeprowadzane w rzeźniach obejmują dokładną analizę dokumentów a posteriori, porównanie z zapisami w skomputeryzowanej bazie danych bydła, oraz kontrole podsumowań dla świadectw ubojowych lub informacji takie podsumowania zastępujących, które wysłano do innych Państw Członkowskich zgodnie z art. 53 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999.
2.
Elementem kontroli na miejscu przeprowadzanych w rzeźniach są fizyczne kontrole procedur uboju przeprowadzane wyrywkowo w dniu kontroli na miejscu.
W razie konieczności sprawdza się, czy tusze zwierzęce do zważenia kwalifikują się do otrzymania pomocy.
Artykuł 37
Działania kontrolne dotyczące premii eksportowej
1.
W przypadku premii ubojowej przyznawanej na bydło eksportowane do krajów trzecich zgodnie z art. 130 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wszystkie czynności związane z załadunkiem podlegają kontroli na miejscu, przeprowadzanej w następujący sposób:
a) podczas załadunku sprawdza się, czy wszystkie sztuki bydła mają identyfikatory w postaci pasków identyfikacyjnych w uszach zwierzęcia.
Ponadto, co najmniej 10 % pogłowia sprawdzonego w ten sposób sprawdza się pojedynczo, aby zweryfikować identyfikację;
b) w chwili opuszczania terytorium Wspólnoty:
- w przypadku zabezpieczenia środka transportu oficjalną plombą celną sprawdza się, czy plomba jest nienaruszona.
Jeżeli jest nienaruszona, przeprowadza się wyrywkową kontrolę tylko wtedy, gdy istnieją wątpliwości co do prawidłowości ładunku,
- w przypadku gdy środek transportu nie jest zabezpieczony oficjalną plombą celną, lub, gdy plomba taka jest uszkodzona, sprawdza się co najmniej 50 % pogłowia bydła, które zostało osobno sprawdzone w chwili załadunku.
2. Paszporty zwierzęce oddaje się właściwym władzom, zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.
3.
Agencja płatnicza dokładnie sprawdza wnioski o przyznanie pomocy na podstawie dokumentów płatności i innych dostępnych informacji. Zwraca przy tym szczególną uwagę na dokumenty eksportowe i uwagi właściwych władz kontrolujących.
Artykuł 38
Przepisy szczególne odnośnie do dodatkowych dopłat
Odnośnie do dodatkowych dopłat przewidzianych w art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie stosuje we właściwych przypadkach przepisy niniejszego tytułu.
Jeżeli nie jest to właściwe ze względu na strukturę dodatkowego programu pomocy, Państwa Członkowskie zapewniają przeprowadzenie kontroli, aby zagwarantować poziom kontroli równy poziomowi określonemu w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 39
Przepisy szczególne odnośnie do raportów z przeprowadzonych kontroli
1. Jeżeli Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia wraz z inspekcjami przeprowadzanymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1082/2003, raport z przebiegu kontroli przewidziany w art. 28 niniejszego rozporządzenia jest uzupełniany o raporty sporządzone na mocy art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1082/2003.
2.
W odniesieniu do kontroli przeprowadzanych w rzeźniach na mocy przepisów art. 36 ust. 1, raport z kontroli przewidziany w art. 28 może zawierać pochodzący z kont rzeźni wykaz zwierząt, które zostały poddane kontroli.
Co do kontroli przewidzianych w art. 26, ust. 2. raport zawiera między innymi numery identyfikacyjne, wagi tusz zwierzęcych, oraz daty uboju wszystkich zwierząt ubitych i sprawdzonych w dniu kontroli na miejscu.
3.
Odnośnie do kontroli przewidzianych w art. 37, raport z przeprowadzonej kontroli może zawierać tylko wykaz zwierząt, które skontrolowano.
4.
Jeżeli kontrole na miejscu przeprowadzone zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia ujawnią przypadki niezgodności z przepisami tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, kopie raportu z przebiegu kontroli zgodnie z art. 28 niniejszego rozporządzenia wysyła się niezwłocznie władzom odpowiedzialnym za wprowadzanie w życie rozporządzenia (WE) nr 1082/2003.
Podsekcja IV Kontrole na miejscu dotyczące wniosków o przyznanie premii mlecznej i dodatkowych dopłat
Artykuł 40
Kontrole na miejscu dotyczące wniosków o przyznanie premii mlecznej i dodatkowych dopłat
Kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie warunków kwalifikujących, w szczególności na podstawie księgowości prowadzonej przez rolników, lub innych rejestrów.
ROZDZIAŁ III KONTROLE DOTYCZĄCE WZAJEMNEJ ZGODNOŚCI
Sekcja I Wspólne przepisy
Artykuł 41
Zasady ogólne i definicje
Do celów niniejszego rozdziału mają zastosowanie następujące zasady ogólne i definicje:
a) "powtarzająca się" niezgodność oznacza niezgodność z tym samym wymogiem, normą, lub obowiązkiem, o którym mowa w art. 4, wykryta więcej niż raz w ciągu trzech kolejnych lat, o ile rolnika poinformowano o poprzednich przypadkach niezgodności, oraz, zależnie od okoliczności, dano mu możliwość podjęcia koniecznych działań w celu wyeliminowania poprzedniej niezgodności;
b) określając "zasięg" niezgodności, w szczególności rozważa się, czy niezgodność ma daleko idące konsekwencje, czy też ogranicza się wyłącznie do danego gospodarstwa;
c) "dotkliwość" niezgodności zależy w szczególności od wagi jej konsekwencji, z uwzględnieniem celów wymogu lub normy, których niezgodność ta dotyczy;
d) fakt, czy niezgodność nacechowana jest "trwałością" zależy w szczególności od długości okresu, w którym występują skutki niezgodności, lub od możliwości wyeliminowania tych skutków za pomocą rozsądnych środków.
Artykuł 42
Władze właściwe dla celów kontroli
1.
Za przeprowadzanie kontroli w zakresie omawianych wymogów i norm odpowiadają specjalne organy kontroli.
Agencje płatnicze odpowiedzialne są za ustalenie zmniejszeń lub wykluczeń w konkretnych przypadkach zgodnie z rozdziałem II tytułu IV niniejszego rozporządzenia.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że kontrole odnośnie do wszystkich lub niektórych wymogów, norm, aktów prawnych, lub obszarów wzajemnej zgodności przeprowadza Agencja Płatnicza, pod warunkiem że Państwo Członkowskie gwarantuje skuteczność takich kontroli przynajmniej równą skuteczności kontroli przeprowadzanych przez specjalny organ kontroli.
Sekcja II Kontrole administracyjne
Artykuł 43
Kontrole administracyjne
W zależności od określonych wymogów, norm, aktów prawnych lub obszarów wzajemnej zgodności Państwa Członkowskie mogą zadecydować o przeprowadzeniu kontroli administracyjnych, w szczególności takich, które przewidziane są w ramach systemów kontroli funkcjonujących dla danego wymogu, normy, aktu prawnego, lub obszaru wzajemnej zgodności.
Sekcja III Kontrole na miejscu
Artykuł 44
Minimalna ilość kontroli
1.
Właściwe dla celów kontroli władze przeprowadzają kontrolę w zakresie wymogów lub norm, za które odpowiadają, w proporcji przynajmniej 1 % wszystkich rolników składających wnioski o przyznanie pomocy w ramach programów ustanowionych w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, za które władze te są odpowiedzialne.
Jeżeli ustawodawstwo danego aktu prawnego lub normy ustala minimalne ilości przeprowadzanych kontroli, należy stosować się do tych ustaleń zamiast do ilości minimalnej ustalonej w pierwszym akapicie.
2.
Jeżeli kontrole na miejscu wykazują istotne nieprawidłowości względem danego obszaru wzajemnej zgodności, ilość przeprowadzanych kontroli na miejscu w następnym okresie kontrolnym jest zwiększana.
Artykuł 45
Wybór próbki kontrolnej
1.
Z zastrzeżeniem kontroli przeprowadzanych w związku z wykryciem niezgodności przez władze właściwe dla celów kontroli, wybór gospodarstw do kontroli zgodnie z art. 44 opiera się na analizie ryzyka, przeprowadzonej zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi, lub na analizie ryzyka właściwej dla danych wymogów lub norm.
Podstawą takiej analizy może być pojedyncze gospodarstwo, kategoria gospodarstw lub strefy geograficzne, a w przypadku opisanym w lit. b) drugiego akapitu ust. 3 niniejszego artykułu, także przedsiębiorstwa.
2.
Właściwe dla celów kontroli władze wybierają rolników do kontroli przestrzegania wymogów lub norm, za które władze te odpowiadają, na mocy art. 44, wybierając próbkę spośród grupy rolników wybranych uprzednio zgodnie z art. 26 i 27, których dane wymogi lub normy dotyczą.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 2, władze właściwe dla celów kontroli w zakresie danych wymogów lub norm mogą wybrać 1 % próbę kontrolną spośród wszystkich rolników, którzy mają obowiązek przestrzegać wspomnianych wymogów lub norm, i wnioskujących o przyznanie pomocy w ramach programów pomocy ustanowionych w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
W takim wypadku:
a) jeżeli właściwe dla celów kontroli władze uznają na podstawie analizy ryzyka na poziomie gospodarstwa, że osoby nie będące beneficjentami pomocy bezpośredniej są grupą o wyższym ryzyku, niż rolnicy, którzy wnioskowali o przyznanie pomocy, mogą one zastąpić wnioskodawców osobami nie będącymi beneficjentami pomocy.
Jednak wówczas całkowita liczba skontrolowanych rolników musi osiągnąć ilość kontroli przewidzianą w pierwszym akapicie. Powody takiego zastąpienia muszą być należycie uzasadnione i udokumentowane;
b) jeżeli okaże się to bardziej skuteczne, władze właściwe dla celów kontroli mogą przeprowadzić analizę ryzyka na poziomie przedsiębiorstw, w szczególności rzeźni, handlarzy, lub dostawców zamiast na poziomie gospodarstw.
Wówczas skontrolowanych w ten sposób rolników można zaliczyć do ilości kontroli przewidzianej w art. 44.
4.
Właściwe dla celów kontroli władze mogą postępować zgodnie z połączonymi procedurami opisanymi w ust. 2 i 3, o ile połączenie takie zwiększa skuteczność systemu kontroli.
Artykuł 46
Ustalenie zgodności z wymogami i normami
1.
Dla ustalenia, czy wymogi i normy są przestrzegane, stosuje się środki przewidziane w aktach prawnych dotyczących danych wymogów i standardów.
2.
W innych przypadkach, a także w razie potrzeby, ustaleń takich dokonuje się z zastosowaniem wszystkich odpowiednich środków obranych przez władze właściwe dla celów kontroli i zapewniających dokładność ustaleń przynajmniej równą dokładności wymaganej przy oficjalnych ustaleniach dla przepisów krajowych.
3.
Kontrole na miejscu można niekiedy przeprowadzać z zastosowaniem technik teledetekcji.
Artykuł 47
Elementy kontroli na miejscu
1.
Przeprowadzając wyrywkowe kontrole przewidziane w art. 44, właściwe dla celów kontroli władze upewniają się, że wszyscy rolnicy wybrani do próbki są kontrolowani w zakresie przestrzegania wymogów i norm, za które władze te odpowiadają.
2.
Kontrole wspomniane w ust. 1 są z reguły częścią jednej inspekcji i służą sprawdzeniu zgodności z określonymi wymogami i standardami, wykryciu ewentualnych niezgodności względem tych wymogów i norm, a ponadto identyfikacji przypadków, które powinny być poddane kolejnym kontrolom.
Artykuł 48
Raporty z przeprowadzonych kontroli
1.
Po każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału władze właściwe dla celów kontroli odpowiadają za powstanie raportu z przeprowadzonej kontroli, bez względu na to, czy rolnik został wybrany do kontroli na miejscu na mocy art. 45, czy też w związku z niezgodnościami w jakikolwiek sposób wykrytymi przez władze właściwe dla celów kontroli.
Raport taki składa się z następujących części:
a) części ogólnej, która zawiera informacje o:
i) rolniku wybranym do kontroli na miejscu;
ii) osobach obecnych przy kontroli;
iii) tym, czy rolnik został powiadomiony o kontroli, a jeżeli tak, o ile wcześniej;
b) części oddzielnie zdającej sprawę z kontroli przeprowadzonych odnośnie do każdego aktu prawnego i każdej normy, zawierającej w szczególności informacje o:
i) wymogach i normach będących przedmiotem kontroli na miejscu;
ii) naturze i zakresie przeprowadzonych kontroli;
iii) wynikach kontroli;
iv) aktach prawnych i normach, względem których wykryto niezgodności;
c) części zawierającej ocenę wagi wykrytych niezgodności względem każdego aktu prawnego i/lub normy na podstawie kryteriów "dotkliwości", "zasięgu", "trwałości", oraz "powtarzalności" zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wraz ze wskazaniem czynników, które powinny zwiększyć lub ograniczyć zmniejszenie, które należy zastosować.
Jeżeli przepisy dotyczące danego wymogu lub normy pozostawiają pewien margines pozwalający odstąpić od karania stwierdzonej niezgodności, musi być to wykazane w raporcie. Podobnie dzieje się, jeżeli Państwo Członkowskie wyznacza okres na dostosowanie się do nowej normy według art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [19] lub okres na dostosowanie się młodych rolników do minimalnych norm według art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 445/2002 z dnia 26 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [20].
2.
Rolnik jest powiadamiany o wszelkich wykrytych niezgodnościach.
3.
Z zastrzeżeniem wszelkich przepisów szczegółowych w ustawodawstwie dotyczących poszczególnych wymogów i norm, raport z kontroli musi zostać ukończony w ciągu jednego miesiąca od daty kontroli na miejscu.
Jednak okres ten można przedłużyć do trzech miesięcy w uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza, jeżeli wymaga tego analiza chemiczna lub fizyczna.
Jeżeli agencja płatnicza nie jest właściwym organem kontroli, raport wysyłany jest do Agencji w ciągu miesiąca od jego ukończenia.
TYTUŁ IV PODSTAWA DO OBLICZANIA POMOCY, ZMNIEJSZENIA PŁATNOŚCI I WYKLUCZEŃ OD PŁATNOŚCI
ROZDZIAŁ I USTALENIA ZWIĄZANE Z KRYTERIAMI KWALIFIKOWALNOŚCI
Sekcja I System Jednolitych Dopłat i innych programów pomocy obszarowej
Artykuł 49
Zasady ogólne
1.
Do celów niniejszej Sekcji, wyróżnione zostają odpowiednio następujące grupy upraw:
a) obszary na cele systemu jednolitych dopłat, zależnie od okoliczności, wszystkie spełniające stosowne warunki;
b) obszary, do których zastosowanie mają różne stawki pomocy;
c) obszary odłogowane zadeklarowane w ramach systemów pomocy ustanowionych w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz, w razie potrzeby, obszary odłogowane, do których zastosowanie mają różne stawki pomocy;
d) uprawy paszowe zadeklarowane na cele art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
e) uprawy paszowe inne niż pastwiska i inne niż obszary stosowane do produkcji roślin uprawnych, w rozumieniu art. 132 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zadeklarowane na cele tego artykułu;
f) pastwiska w rozumieniu art. 132 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zadeklarowane na cele tego artykułu;
W drodze ustępstwa od lit. b), do celów lit. a), średnia wartości różnych uprawnień do dopłat związanych z określonym obszarem zadeklarowanych zostanie wzięta pod uwagę.
2. Jeśli obszar zatwierdzony na cele systemu jednolitych dopłat jest mniejszy niż obszar zadeklarowany, zastosowane zostaną następujące działania celem ustalenia, które uprawnienia do dopłat muszą zostać zwrócone do rezerwy krajowej zgodnie z przepisami art. 45. ust. 1 i drugim akapitem art. 42 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:
a) obszar zatwierdzony zostanie uwzględniony zaczynając od uprawnień do dopłat o najwyższej wartości;
b) uprawnienia do dopłat o najwyższej wartości zostaną przypisane najpierw do tego obszaru, następnie przypisane zostaną dopłaty o kolejno niższej wartości.
Do celów niniejszego ustępu, uprawnienia do dopłat do obszarów odłogowanych i innych dopłat będą traktowane z osobna.
3.
Jeśli ten sam obszar służy jako podstawa do wniosku pomocowego w ramach więcej niż jednego systemu pomocy obszarowej, obszar ten zostanie rozpatrzony osobno dla każdego z tych systemów pomocy.
Artykuł 50
Podstawa obliczania w odniesieniu do zadeklarowanych obszarów
1.
W przypadku wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków i nasion zgodnie z przepisami odpowiednio rozdziałów 6 i 9 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli obszar zatwierdzonej grupy upraw jest większy niż zadeklarowany we wniosku pomocowym, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar zadeklarowany.
2.
Bez szkody dla jakichkolwiek obniżek lub wyłączeń, które mają być zastosowane po właściwym określeniu obszaru zgodnie z art. 51 i 53, w przypadku wniosku o pomoc w ramach systemu jednolitych dopłat jeśli istnieje rozbieżność między zadeklarowanymi uprawnieniami do dopłat a zadeklarowanym obszarem, dopłata będzie obliczana na podstawie mniejszego wymiaru.
3.
Z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia od płatności zgodnie z art. 51 i 53, w przypadku wniosków o pomoc w ramach systemu jednolitych dopłat, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków i nasion zgodnie z przepisami odpowiednio rozdziałów 6 i 9 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli obszar zadeklarowany we wniosku o jednolite dopłaty przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar zatwierdzony dla tej grupy upraw.
4.
Z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia od płatności zgodnie z art. 51 i 53, w przypadku wniosku o pomoc w ramach systemu jednolitych dopłat zastosowane zostaną następujące działania względem uprawnień do dopłat do odłogowania na cele definicji "obszaru zatwierdzonego" w art. 2 pkt 22:
a) jeżeli rolnik nie zadeklaruje całości swojego obszaru na cele aktywowania uprawnień do dopłat do odłogowania do jego dyspozycji, ale jednocześnie zadeklaruje podobny obszar do aktywacji innych uprawnień, obszar ten będzie uważany za zadeklarowany jako odłogowany na cele grupy upraw, o której mowa w art. 49 ust. 1 lit. a);
b) jeżeli zostanie stwierdzone, że obszar zadeklarowany jako odłogowany nie jest odłogowany, obszar ten będzie uważany za niezatwierdzony.
5.
W przypadku obszarów zadeklarowanych do specjalnych premii z tytułu jakości dla pszenicy durum zgodnie z art. 72 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i dopłaty uzupełniającej do pszenicy durum oraz specjalnej pomocy zgodnie z art. 105 tego rozporządzenia, i w przypadku gdy stwierdzona zostanie różnica między minimalną ilością nasion kwalifikowanych określoną przez Państwa Członkowskie a faktycznie stosowaną ilością, obszar zostanie zatwierdzony poprzez podzielenie całkowitej ilości kwalifikowanych nasion, których dowód stosowania rolnik przedstawił, przez minimalną ilość kwalifikowanych nasion na hektar, określoną przez Państwa Członkowskie w danej strefie produkcyjnej.
6. Obliczanie maksymalnego obszaru kwalifikowalnego do dopłat dla rolników wnioskujących o dopłaty obszarowe do roślin uprawnych zgodnie z rozdziałem 10 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie wykonane na podstawie zatwierdzonego obszaru ziemi odłogowanej i na zasadzie proporcjonalności dla każdej danej uprawy. Jednak dopłaty dla producentów roślin uprawnych związane ze zatwierdzonym obszarem ziemi odłogowanej zostaną zmniejszone do poziomu odpowiadającego obszarowi koniecznemu do wyprodukowania 92 ton zboża, zgodnie z art. 107 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
7.
Jeśli rolnik nie był w stanie spełnić swoich zobowiązań w wyniku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, zgodnie z rozumieniem art. 72, zachowuje swoje prawo do pomocy do obszaru kwalifikowalnego w czasie wystąpienia zdarzenia siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności.
Artykuł 51
Zmniejszenia płatności i wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej
1. Jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion zgodnie z odpowiednio art. 93 i 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru.
Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.
2. Jeśli dla całkowitego zatwierdzonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion zgodnie z odpowiednio art. 93 i 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia o więcej niż 30 %, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia nie zostanie przyznana na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych.
Jeśli różnica ta przekracza 50 %, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5.
Kwota ta podlega kompensacji dopłatami w ramach jakichkolwiek programów pomocowych, o których mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy.
Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostaje anulowane.
3. Do celów niniejszego artykułu, jeśli rolnik wnioskujący o pomoc na uprawę roślin energetycznych zgodnie z odpowiednio art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub deklarujący działki jako odłogowane w rozumieniu art. 55 lit. b) lub art. 107 ust. 3 pierwszego akapitu tego rozporządzenia nie dostarczy wymaganej ilości danego surowca, uważać się będzie, że nie spełnił swoich zobowiązań w odniesieniu do działek przeznaczonych odpowiednio na uprawy energetyczne lub do odłogowania, pod względem obszaru obliczonego przez pomnożenie powierzchni ziemi uprawianej i wykorzystywanej przez niego do produkcji surowców przez brakującą ilość dostawy tego surowca.
Artykuł 52
Zmniejszenie płatności w odniesieniu do wniosków o pomoc na uprawę skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion
1.
Jeśli zostanie stwierdzone, że faktycznie uprawiany obszar jest ponad 10 % mniejszy od obszaru zadeklarowanego do wypłaty pomocy na uprawę skrobiowej odmiany ziemniaka zgodnie z przepisami rozdziału 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwota pomocy, która ma zostać wypłacona zostanie pomniejszona o dwukrotność stwierdzonej różnicy.
2.
Jeśli zostanie stwierdzone, że faktycznie uprawiany obszar jest ponad 10 % większy od obszaru zadeklarowanego do wypłaty pomocy na uprawę skrobiowej odmiany ziemniaka zgodnie z przepisami rozdziału 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwota pomocy, która ma zostać wypłacona zostanie pomniejszona o dwukrotność stwierdzonej różnicy.
3.
W razie stwierdzenia, iż nieprawidłowości, o których mowa w akapitach 1 i 2, są wynikiem celowego działania rolnika całość kwoty pomocy, o której mowa w akapitach 1 i 2 nie zostanie przyznana.
W takim przypadku rolnik zostanie również wykluczony z otrzymania pomocy równej tej kwocie.
Kwota ta podlegać będzie kompensacie względem dopłat w ramach jakiegokolwiek programu pomocowego. o którym mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy.
Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostanie anulowane.
Artykuł 53
Celowe przekroczenie powierzchni wnioskowanej
Jeżeli różnice między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym, zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 lit. b) oraz ust. 5 wynikają z nieprawidłowości popełnionych celowo, pomoc, do której rolnik byłby uprawiony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 lit. b) oraz ust. 5 nie zostanie przyznana na dany rok kalendarzowy w ramach danego programu pomocy.
Ponadto, jeśli różnica wynosi ponad 20 % obszaru zatwierdzonego, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 lit b) oraz ust. 5. Kwota ta podlegać będzie kompensacie względem dopłat w ramach jakiegokolwiek programu pomocowego. o którym mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostanie anulowane.
Artykuł 54
Zmniejszenie płatności i wykluczenia z płatności dotyczące wniosków o pomoc z tytułu nasion
1.
W razie stwierdzenia, iż nasiona podlegające pod wniosek o pomoc nie zostały faktycznie wprowadzone na rynek w rozumieniu art. 31 lit. b) iii) na zasiew przez rolnika, pomoc, która ma być wypłacona do danego gatunku po zastosowaniu ewentualnych obniżek, które mają być stosowane zgodnie z art. 52 zostanie zmniejszona o 50 % jeśli ilość niewprowadzona na rynek wynosi ponad 2 % i mniej niż 5 % ilości podlegającej pod wniosek pomocowy.
Jeśli ilość niewprowadzona na rynek przekracza 5 %, na dany rok gospodarczy nie zostanie przyznana żadna pomoc na produkcję nasion.
2.
Jeśli stwierdzono, że pomoc została odebrana na nasiona nie posiadające oficjalnej certyfikacji lub niezebrane w danym Państwie Członkowskim w roku kalendarzowym, w którym zaczyna się rok gospodarczy na który ustalono pomoc, na ten ani następny rok gospodarczy pomoc nie zostanie przyznana.
Artykuł 55
Obliczanie powierzchni upraw paszowych do premii, o których mowa w art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
1. Artykuł 50 ust. 1, art. 50 ust. 2, art. 51 ust. 1 oraz art. 53 obowiązują przy obliczaniu powierzchni upraw paszowych na cele przyznania pomocy, o których mowa w art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Jeśli stwierdzona zostanie różnica przekraczająca 50 % między obszarem zadeklarowanym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3, w ramach wniosku pomocowego złożonego w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym stwierdzenia różnicy, rolnik zostanie wykluczony z pomocy do uprawy paszowej równej różnicy między obszarem zadeklarowanym a obszarem zatwierdzonym.
Jeśli kompensacja obszaru, który ma być wykluczony, nie może zostać dokonana w tym czasie, pozostałe saldo zostanie anulowane.
3.
Zmniejszenia i wykluczenia zgodnie z ust. 1 i 2 obowiązują wyłącznie jeśli obszar zadeklarowany powoduje, lub spowodowałby, wyższą płatność.
Artykuł 56
Obliczanie powierzchni upraw paszowych do dopłat ekstensyfikacyjnych zgodnie z art. 132 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
1.
Dopłaty ekstensyfikacyjne ustanowione w art. 132 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie mogą zostać przyznane na większą liczbę zwierząt niż ta, do której po zastosowaniu art. 55 mogą zostać wypłacone premie, o których mowa w art. 131 tego rozporządzenia.
2.
Z zastrzeżeniem ustępu 1, obszar danej uprawy paszowej zostanie zatwierdzony zgodnie z art. 50.
Jeśli pułap wskaźnika obsady nie zostanie przekroczony w przypadku obszaru zatwierdzonego w ten sposób, obszar zatwierdzony będzie stanowił podstawę do obliczenia dopłaty ekstensyfikacyjnej.
W przypadku przekroczenia tego pułapu, całkowita kwota pomocy, do której dany rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków pomocowych w ramach programów pomocowych, o których mowa w art. 131 rozporządzenia (WE) nr1782/2003 złożonych w ciągu danego roku kalendarzowego, zostanie obniżona o 50 % kwoty, którą rolnik otrzymał lub miałby otrzymać jako dopłatę ekstensyfikacyjną.
3.
Jeśli różnica między obszarem zadeklarowanym a obszarem zatwierdzonym wynika z nieprawidłowości popełnionych celowo i jeśli pułap wskaźnika obsady został przekroczony w przypadku obszaru zatwierdzonego, całkowita kwota pomocy, o której mowa w ust. 2, nie zostanie przyznana.
W takim przypadku będzie miał zastosowanie drugi akapit art. 53.
Sekcja II Premie dla inwentarza żywego
Artykuł 57
Podstawa obliczania
1.
W przypadku gdy ma zastosowanie indywidualny limit lub indywidualny pułap, liczba zwierząt wykazanych we wnioskach pomocowych jest obniżana do wysokości limitu bądź pułapu określonego dla danego rolnika.
2.
W żadnym wypadku pomoc nie może zostać przyznana dla liczby zwierząt większej niż ta wykazana we wniosku pomocowym.
3.
Bez uszczerbku dla art. 59 i 60, jeżeli liczba zwierząt zadeklarowanych we wniosku pomocowym przewyższa liczbę zwierząt zatwierdzonych w wyniku kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu, pomoc obliczana jest na podstawie liczby zwierząt zatwierdzonych.
Jednakże jeżeli rolnik nie był w stanie wykonać swego zobowiązania do przetrzymania na skutek działania siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, o których mowa w art. 72, zachowuje on prawo do pomocy w odniesieniu do liczby zwierząt uprawnionych w momencie działania siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności.
4.
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w odniesieniu do systemu identyfikacji i rejestracji bydła, stosuje się, co następuje:
a) bydło, które utraciło jeden z dwóch pasków informacyjnych na uszach zwierzęcia, uznaje się za zatwierdzone pod warunkiem że jest jasno i indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy innych elementów systemu identyfikacji i rejestracji bydła;
b) w przypadku gdy stwierdzone nieprawidłowości dotyczą niepoprawnych wpisów w ewidencji lub paszportach zwierząt, dane zwierzę uznaje się za niezatwierdzone, w przypadku gdy błędy takie zostały wykryte w przynajmniej dwóch kontrolach przeprowadzonych na przestrzeni 24 miesięcy.
We wszystkich pozostałych przypadkach dane zwierzęta uznaje się za niezatwierdzone po pierwszym ustaleniu.
Przepisy art. 19 stosuje się w odniesieniu do wpisów i zgłoszeń do systemu identyfikacji i rejestracji bydła.
Artykuł 58
Zastąpienie
1.
Bydło przebywające w gospodarstwie uznaje się za zatwierdzone, jeżeli jest zidentyfikowane we wniosku pomocowym.
Jednakże krowy mamki lub jałówki, w odniesieniu do których wnioskuje się o pomoc na mocy art. 125 lub art.129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a także krowy mleczne, w odniesieniu do których wnioskuje się o pomoc na mocy art. 132 ust. 4 tego rozporządzenia, mogą zostać zastąpione podczas okresu przetrzymania w zakresie przewidzianym w tych artykułach bez utraty prawa do płatności z tytułu wnioskowanej pomocy.
2.
Zastąpień, o których stanowi ust. 1, dokonuje się w terminie 20 dni od zajścia wymuszającego zastąpienie, i są one rejestrowane nie później niż trzy dni po dokonaniu zastąpienia.
Właściwe władze, którym przedłożono wniosek pomocowy informowane są w ciągu siedmiu dni od dokonania zamiany.
Jednakże w przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 16 ust. 3 akapit 2, dane Państwo Członkowskie może ustanowić zasadę, że powiadomienia skomputeryzowanej bazy danych dla bydła o opuszczeniu gospodarstwa przez zwierzę i przybyciu do gospodarstwa innego zwierzęcia, dokonane w terminie określonym w akapicie 1 mogą zastąpić przekazanie tej informacji właściwym władzom.
3.
W przypadku gdy rolnik ubiega się o pomoc zarówno w odniesieniu do owiec maciorek jak i kóz, i nie ma zróżnicowania wysokości wypłacanej pomocy, owca maciorka może zostać zastąpiona kozą, a koza owcą maciorką.
Owce maciorki i kozy, w odniesieniu do których wnioskuje się o pomoc na mocy art.113 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, mogą zostać zastąpione w trakcie okresu przetrzymania w zakresie określonym w tym artykule, bez utraty prawa do płatności z tytułu wnioskowanej pomocy.
4.
Zastąpień określonych w ust. 3 dokonuje się w ciągu 10 dni od zajścia wymuszającego zastąpienie i są one rejestrowane nie później niż w trzy dni od dnia dokonania zamiany.
Właściwe władze, którym przedłożono wniosek, powinny zostać poinformowane w ciągu pięciu dni roboczych od dokonania zamiany.
Artykuł 59
Obniżki i wyłączenia w odniesieniu do bydła wykazanego do celów pomocy
1.
W przypadku gdy dla wniosku pomocowego w ramach programów pomocy w odniesieniu do bydła stwierdzi się różnicę pomiędzy deklarowaną a zatwierdzoną liczbą zwierząt zgodnie z art. 57 ust. 3, całkowita kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony w ramach tych programów w danym okresie premiowym, obniżana jest o procent ustalany zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, o ile stwierdzone nieprawidłowości dotyczą nie więcej niż trzech zwierząt.
2.
Jeżeli stwierdzone nieprawidłowości dotyczą więcej niż trzech zwierząt, całkowita kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony w ramach programów, o których mowa w ust. 1, w danym okresie premiowym zostaje obniżona o:
a) procent ustalany zgodnie z ust. 3, jeżeli nie jest on większy niż 10 %,
b) dwukrotny procent ustalany zgodnie z ust. 3, jeżeli jest on większy niż 10 % ale mniejszy niż 20 %.
Jeżeli procent ustalony zgodnie z ust. 3 jest większy niż 20 %, pomoc do której rolnik byłby uprawniony na mocy art. 57 ust. 3 jest przedmiotem odmowy, w ramach danych systemów dla danego okresu premiowego.
Jeżeli procent ustalony zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu jest większy niż 50 %, rolnik zostaje ponownie wyłączony z otrzymywania pomocy do kwoty równej kwocie, która odpowiada różnicy pomiędzy liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 57 ust. 3.
Kwota ta podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, składanych przez niego w okresie trzech lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.
Jeżeli ta kwota nie może zostać w pełni odliczona od tychże płatności pomocowych, pozostające saldo zostaje anulowane.
3.
W celu ustalenia procentów, o których mowa w ust. 1 i 2, bydło wykazane w ramach wszystkich systemów pomocy w odniesieniu do bydła w danym okresie premiowym, w którym stwierdzono nieprawidłowości, jest dzielone przez całe wykazane bydło dla danego okresu premiowego.
4. W przypadku gdy różnice między liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą zatwierdzoną zgodnie z art. 57 ust. 3 wynikają z nieprawidłowości popełnionych umyślnie, pomoc do której rolnik byłby uprawniony na mocy art. 57 ust. 3 jest przedmiotem odmowy w ramach systemu pomocy w odniesieniu do bydła lub odnośnych systemów dla danego okresu premiowego.
W przypadku gdy różnica ustalona zgodnie z treścią ust. 3 niniejszego artykułu jest większa niż 20 %, rolnik zostaje ponownie wyłączony z otrzymywania pomocy do kwoty równej kwocie, która odpowiada różnicy pomiędzy liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 57 ust. 3.
Kwota ta podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, składanych przez niego w okresie trzech lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.
Jeżeli ta kwota nie może zostać w pełni odliczona od tychże płatności pomocowych, pozostające saldo zostaje anulowane.
Artykuł 60
Obniżki i wyłączenia w odniesieniu do owiec/kóz wykazanych do celów pomocy
1. W przypadku gdy dla wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy w odniesieniu do kóz/owiec stwierdzona jest różnica zgodnie z art. 57 ust. 3, art. 59 ust. 2, 3 i 4 stosuje się z potrzebnymi zmianami począwszy od pierwszego zwierzęcia, w odniesieniu do którego zostały stwierdzone nieprawidłowości.
2.
W przypadku stwierdzenia, że hodowca owiec sprzedający mleko owcze i wyroby z mleka owczego nie zadeklarował tego na swoim wniosku premiowym, kwota pomocy, do której jest uprawniony, zostanie obniżona do premii wypłacanej hodowcom owiec sprzedającym mleko owcze i wyroby z mleka owczego pomniejszonej o różnicę pomiędzy tą kwotą a całkowitą kwotą premii dla owiec maciorek.
3. W przypadku gdy dla wniosków o premie uzupełniające stwierdzi się, że mniej niż 50 % powierzchni gospodarstwa użytkowanej rolniczo położone jest na obszarach, o których mowa w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, premia uzupełniająca nie jest wypłacana, a premia dla owiec maciorek i kóz zostaje obniżona o kwotę równą 50 % premii uzupełniającej.
4.
W przypadku stwierdzenia, że procent powierzchni gospodarstwa użytkowanej rolniczo i położonej na obszarach wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia (WE) nr 2550/2001 jest niższy niż 50 %, premia dla kóz nie jest wypłacana.
5. W przypadku stwierdzenia, że producent, który prowadzi okresowe pędzenie bydła złożył wniosek o premie uzupełniające, a nie wypasał 90 % swoich zwierząt przez co najmniej 90 dni na obszarze, o którym mowa w art. 114 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, premia uzupełniająca nie jest wypłacana, a premia dla owiec maciorek i kóz zostaje obniżona o kwotę równą 50 % premii uzupełniającej.
6.
W przypadku stwierdzenia, że nieprawidłowości, o których mowa w ust. 2, 3, 4 czy 5, wynikają z celowej niezgodności, całkowita kwota pomocy, o której mowa w tych ustępach, będzie przedmiotem odmowy.
W takim przypadku rolnik zostaje ponownie wyłączony z przyznania pomocy w takiej kwocie.
Kwota ta podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach systemów pomocy w odniesieniu do owiec/kóz, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, składanych przez niego w okresie trzech lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.
7.
W odniesieniu do rolników hodujących zarówno owce maciorki jak i kozy uprawnione do pomocy w tej samej wysokości, w przypadku gdy kontrola na miejscu wykaże różnice w składzie stada pod względem liczby zwierząt poszczególnych gatunków, zwierzęta uzna się za należące do jednej grupy.
Artykuł 61
Zwykłe okoliczności
Obniżki i wyłączenia, przewidziane w art. 59 i 60 nie mają zastosowania w przypadkach, w których, w związku z zaistnieniem zwykłych okoliczności mających wpływ na trzodę lub stado, rolnik nie jest w stanie wykonać obowiązku przetrzymania zwierząt, w odniesieniu do których złożył wniosek o pomoc, o ile uprzednio powiadomił o tym pisemnie właściwy organ w terminie dziesięciu dni roboczych od spostrzeżenia zmniejszenia liczby zwierząt.
Z zastrzeżeniem rzeczywistych okoliczności branych pod uwagę w indywidualnych przypadkach, właściwe władze mogą w szczególności uznać następujące zwykłe okoliczności trzody lub stada:
a) śmierć zwierzęcia na skutek choroby;
b) śmierć zwierzęcia na skutek wypadku, za który nie można obciążyć odpowiedzialnością rolnika.
Artykuł 62
Fałszywe zaświadczenia i deklaracje wydawane przez ubojnie
W zakresie deklaracji lub zaświadczeń wydawanych przez ubojnie w związku z premiami ubojowymi przewidzianymi w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999, jeżeli stwierdzono, że ubojnia wydała fałszywe zaświadczenia lub deklarację na skutek rażącego zaniedbania lub celowo, dane Państwo Członkowskie stosuje właściwe krajowe sankcje.
W przypadku gdy takie nieprawidłowości zostaną stwierdzone po raz drugi, dana ubojnia jest pozbawiana na okres przynajmniej jednego roku prawa do wydawania ważnych deklaracji i zaświadczeń do celów premii.
Artykuł 63
Ustalenia w odniesieniu do płatności dodatkowych
W zakresie płatności dodatkowych, przewidzianych w art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie przewidują do celów obniżek i wyłączeń, że co do istoty, są równoważne do tych przewidzianych niniejszym tytule.
Sekcja I Premia mleczna i płatności dodatkowe
Artykuł 64
Premia mleczna i płatności dodatkowe
W odniesieniu do ustaleń dotyczących wniosków pomocowych o kwoty mleczne i płatności dodatkowe, stosuje się art. 50, 51 ust. 1 i 53, przy czym "obszar" rozumiany jest jako "indywidualna ilość referencyjna", a "obszar zatwierdzony" jako "zatwierdzona indywidualna ilość referencyjna".
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 30 rozporządzenia 2237/2003, dana osoba nie podejmie produkcji w terminie określonym dla wniosku, zatwierdzona indywidualna ilość referencyjna zostaje uznana za zerową.
W takim przypadku wniosek pomocowy danej osoby zostaje odrzucony w danym roku.
Kwota równa kwocie objętej odrzuconym wnioskiem podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach wszystkich systemów pomocy ustanowionych w tytule III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których osoba ta jest uprawniona w kontekście wniosków, składanych przez nią w okresie roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.
ROZDZIAŁ II USTALENIA W ODNIESIENIU DO WZAJEMNEJ ZGODNOŚCI
Artykuł 65
Ogólne zasady i definicje
1.
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się przepisy art. 41.
2.
Do celów stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, działanie lub zaniechanie przypisuje się bezpośrednio indywidualnemu rolnikowi, który sam dopuścił się niezgodności, i który w momencie stwierdzenia danej niezgodności zarządza danym gospodarstwem, obszarem, jednostką produkcyjną lub zwierzęciem.
W przypadku gdy dane gospodarstwo, obszar, jednostka produkcyjna lub zwierzę zostało przekazane rolnikowi po rozpoczęciu występowania niezgodności, przejmujący ponosi odpowiedzialność w równym stopniu, o ile kontynuował niezgodności, mimo że mógł je stwierdzić i zakończyć.
3.
W przypadku gdy więcej niż jedna Agencja Płatnicza jest odpowiedzialna w kontekście zarządzania różnymi systemami płatności bezpośrednich określonymi w art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie podejmą odpowiednie działania by zapewnić właściwe stosowanie przepisów niniejszego rozdziału, a zwłaszcza to, by jedna stopa obniżki była stosowana w odniesieniu do całości dopłat bezpośrednich, o które ubiega się rolnik.
4.
Przypadki niezgodności uznaje się za 'stwierdzone', jeżeli są ustalone w wyniku jakiejkolwiek kontroli przeprowadzonej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub gdy właściwe organy kontroli dowiedzą się o niezgodności w jakikolwiek inny sposób.
Artykuł 66
Stosowanie obniżek w przypadku zaniedbania
1.
Bez uszczerbku dla art. 71, w przypadku gdy stwierdzona niezgodność wynika z zaniedbania ze strony rolnika, stosuje się obniżkę wobec całkowitej kwoty dopłat bezpośrednich, zgodnie z art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, która została lub zostanie przyznana danemu rolnikowi w wyniku rozpatrzenia wniosku pomocowego, który dany rolnik złożył lub złoży w roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia.
Obniżka ta będzie z zasady stanowić 3 % całkowitej kwoty.
Jednakże agencja płatnicza może, na podstawie oceny przedłożonej przez właściwy organ kontroli w protokole z czynności kontrolnych zgodnie z art. 48 ust. 1 lit. c), wydać decyzję o obniżeniu procentu do 1 % lub zwiększeniu go do 5 % całkowitej kwoty lub, w przypadkach o których mowa w drugim akapicie art. 48 ust. 1 lit. c), odstąpić od nałożenia jakichkolwiek obniżek.
2.
W przypadku stwierdzenia więcej niż jednego przypadku niezgodności w odniesieniu do różnych aktów prawnych lub norm tego samego obszaru niezgodności, przypadki takie, dla celów ustalenia obniżki zgodnie z ust. 1, uznane zostaną za jeden przypadek niezgodności.
3.
W przypadku stwierdzenia więcej niż jednej niezgodności w odniesieniu do różnych obszarów wzajemnej zgodności, procedura ustalania obniżki określona w ust.1 będzie stosowania indywidualnie dla poszczególnych przypadków niezgodności.
Uzyskane procenty obniżek będą sumowane.
Jednak maksymalna wysokość obniżki nie może przekroczyć 5 % całkowitej kwoty, o której mowa w ust. 1.
4.
Bez uszczerbku dla przypadków celowej niezgodności zgodnie z art. 67, w przypadku stwierdzenia powtarzającej się niezgodności, procent ustalony zgodnie z treścią ust. 1 w odniesieniu do niezgodności występującej po raz pierwszy zostanie pomnożony przez trzy w odniesieniu do pierwszego powtórzenia.
W tym celu, w przypadku gdy ten procent ustalono zgodnie z treścią ust. 2, agencja płatnicza określi procent, który zostałby zastosowany w odniesieniu do niezgodności występującej po raz pierwszy wobec danego wymogu lub normy.
W przypadku kolejnych powtórzeń, mnożnik trzy będzie każdorazowo stosowany wobec wysokości obniżki ustalonej dla wcześniejszych powtarzających się niezgodności.
Jednak maksymalna wysokość obniżki nie może przekroczyć 15 % całkowitej kwoty, o której mowa w ust. 1.
Po osiągnięciu maksymalnej wysokości 15 %, właściwy organ poinformuje danego rolnika, że w przypadku stwierdzenia tej samej niezgodności po raz kolejny, uzna się to za działanie celowe w rozumieniu art. 67.
W przypadku kolejnego stwierdzenia dalszych niezgodności, zastosowany procent obniżki ustali się przez pomnożenie wyniku poprzedniego mnożenia przez trzy, tam, gdzie ma to zastosowanie, przed zastosowaniem limitu 15 % ustalonego w ostatnim zdaniu drugiego akapitu.
Artykuł 67
Stosowanie obniżek i wyłączeń w przypadkach celowej niezgodności
1.
Bez uszczerbku dla art. 71, w przypadku gdy rolnik celowo dopuścił się stwierdzonej niezgodności, obniżka zastosowana wobec całkowitej kwoty, o której mowa a art. 66 ust. 1, będzie z zasady wynosić 20 % tej całkowitej kwoty.
Jednakże Agencja Płatnicza może, na podstawie oceny przedłożonej przez właściwy organ kontroli w protokole z czynności kontrolnych zgodnie z art. 48 ust. 1 lit. c), wydać decyzję o obniżeniu procentu do wysokości nie mniejszej niż 15 % lub, tam gdzie ma to zastosowanie, zwiększyć ten procent nawet do 100 % całkowitej kwoty.
2.
W przypadku gdy celowa niezgodność dotyczy konkretnego programu pomocy, rolnik zostaje wyłączony z tego programu pomocy w danym roku kalendarzowym.
W przypadkach o wyjątkowym zakresie, nasileniu lub uporczywości, bądź też w przypadku stwierdzenia powtarzającej się niezgodności, rolnik zostanie również wyłączony z odnośnego programu pomocowego w kolejnym roku kalendarzowym.
ROZDZIAŁ III PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 68
Wyjątki od stosowania obniżek i wyłączeń
1.
Obniżki i wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1, nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłości.
2.
Obniżki i wyłączenia przewidziane w rozdziale 1 nie mają zastosowania w odniesieniu do tych części wniosku pomocowego, odnośnie do co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek pomocowy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku.
Informacje podane przez rolnika określone w akapicie pierwszym powodują, że wniosek pomocowy jest dostosowywany do rzeczywistej sytuacji.
Artykuł 69
Zmiany i dostosowania wpisów do skomputeryzowanej bazy danych dla bydła
W odniesieniu do wykazanego bydła art. 68 stosuje się od dnia złożenia wniosku pomocowego i ma on zastosowanie do błędów i opuszczeń w stosunku do wpisów do skomputeryzowanej bazy danych dla bydła.
W odniesieniu do bydła niewykazanego stosuje się to samo w odniesieniu do obniżek i wyłączeń, które mają zastosowanie zgodnie z rozdziałem II niniejszego tytułu.
TYTUŁ V PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 70
Płatności minimalne
Państwa Członkowskie mogą postanowić o nieprzyznawaniu żadnej pomocy, jeśli jej kwota na jeden wniosek pomocowy nie przekracza 100 EUR.
Artykuł 71
Akumulacja obniżek
1.
W przypadku gdy niezgodność stanowi również nieprawidłowość i jest w związku z tym istotna z punktu widzenia zastosowania obniżek i wyłączeń zgodnie z zarówno rozdziałem I, jak i rozdziałem II tytułu IV:
a) obniżki lub wyłączenia zgodne z rozdziałem I tytułu IV będą stosowane dla odnośnych programów pomocowych;
b) obniżki i wyłączenia zgodne z rozdziałem II tytułu IV będą stosowane w odniesieniu do całkowitej sumy płatności przyznawanych w ramach programu płatności jednolitych i wszelkich programów pomocowych, które nie podlegają obniżkom i wyłączeniom, o których mowa w punkcie a).
2.
Tam, gdzie ma to zastosowanie po zastosowaniu ust. 1, w przypadku gdy zachodzi konieczność zastosowania różnych obniżek w wyniku modulacji, niezgodności i nieprawidłowości, właściwy organ obliczy obniżki w następujący sposób:
a) po pierwsze, zastosuje obniżki zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) po drugie, tak obliczona kwota pomocy, do której rolnik byłby uprawniony zostanie pomniejszona o obniżki przewidziane w rozdziale I tytułu IV niniejszego rozporządzenia;
c) po trzecie, tak obliczona kwota będzie stanowić podstawę dla naliczenia wszelkich obniżek zastosowanych z tytułu nieterminowego złożenia wniosku na mocy art. 21 niniejszego rozporządzenia;
b) po czwarte, tak obliczona kwota zostanie pomniejszona o wszelkie obniżki przewidziane w rozdziale II tytułu IV niniejszego rozporządzenia;
3.
Na mocy art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95 [21] obniżki i wyłączenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu pozostają bez uszczerbku dla dodatkowych sankcji wynikających z pozostałych przepisów prawa wspólnotowego lub krajowego.
Artykuł 72
Siła wyższa i wyjątkowe okoliczności
Przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi z wymogami właściwego organu podlegają zgłoszeniu temu organowi na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od daty ustania tych okoliczności.
Artykuł 73
Zwrot nienależnych płatności
1.
W przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3.
2.
Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że zwrot nienależnej płatności dokonuje się przez potrącenie tej kwoty z jakiejkolwiek zaliczki lub płatności w ramach systemów pomocowych, o którym mowa w tytule III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dokonywanej na rzecz rolnika po dacie podjęcia decyzji o zwrocie.
Jednakże rolnik może zwrócić tę kwotę, nie czekając na dokonanie potrącenia.
3.
Odsetki naliczane są za okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem.
Stosowana stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadków zwrotu kwot pieniężnych.
4.
Obowiązek zwrotu określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika.
Jednakże w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności.
5.
Obowiązek zwrotu określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat.
Jednakże jeśli beneficjent działał w dobrej wierze, okres wskazany akapicie pierwszym jest ograniczony do czterech lat.
6.
Kwoty podlegające zwrotowi na skutek zastosowania obniżek i wyłączeń na mocy art. 21 i tytułu IV są każdorazowo objęte okresem przedawnienia wynoszącym cztery lata.
7.
Przepisy ust. 4 i 5 nie mają zastosowania w przypadku zaliczek.
8.
Państwa Członkowskie mogą zadecydować o nieodzyskiwaniu kwot równych 100 EUR lub mniejszych, bez odsetek, na rolnika i na okres premiowy, pod warunkiem że przepisy prawa krajowego stanowią, iż nieodzyskiwanie tych kwot jest w takich przypadkach możliwe.
W przypadku gdy kwoty odnoszące się do odsetek muszą zostać odzyskane niezależnie od kwot nienależnie wypłaconych, Państwa Członkowskie mogą, na tych samych warunkach, zdecydować o nieodzyskiwaniu kwot odnoszących się do odsetek w wysokości 50 EUR lub mniejszych.
Artykuł 74
Przekazywanie gospodarstw
1.
Do celów niniejszego artykułu:
a) "przekazanie gospodarstwa" oznacza sprzedaż, dzierżawę lub jakikolwiek inny podobny rodzaj transakcji w odniesieniu do danych jednostek produkcyjnych;
b) "przekazujący" oznacza rolnika, którego gospodarstwo jest przekazywane innemu rolnikowi;
b) "przejmujący" oznacza rolnika, na rzecz którego gospodarstwo jest przekazywane;
2.
W przypadku gdy przekazywane jest całe gospodarstwo przez jednego rolnika na rzecz drugiego po złożeniu wniosku pomocowego i przed spełnieniem wszystkich warunków przyznawania pomocy, przekazującemu nie przyznaje się żadnej pomocy w odniesieniu do przekazywanego gospodarstwa.
3.
Pomoc, o którą ubiega się przekazujący, przyznawana jest przejmującemu w przypadku gdy:
a) w czasie przekazywania ustalanym przez Państwa Członkowskie przejmujący poinformuje właściwe władze o przekazaniu i zwróci się o wypłacenie pomocy;
b) przejmujący przedstawia wszystkie dowody przekazania wymagane przez właściwe władze;
c) zostały spełnione wszystkie warunki przyznania pomocy w odniesieniu do przekazywanego gospodarstwa.
4.
Po tym, jak przejmujący informuje właściwe władze i zwraca się o wypłacenie pomocy zgodnie z ust. 3 lit. a):
a) wszystkie prawa i obowiązki przekazującego wynikające ze stosunku prawnego między przekazującym a właściwym organem powstałe na skutek złożenia wniosku o pomoc przechodzą na przejmującego;
b) wszelkie działania niezbędne do przyznania pomocy i wszystkie deklaracje złożone przez przekazującego przed przekazaniem są przypisane przejmującemu do celów stosowania odpowiednich reguł wspólnotowych;
c) gospodarstwo przekazane uważa się, tam gdzie ma to zastosowanie, za odrębne gospodarstwo w odniesieniu do roku gospodarczego lub danego okresu premiowego.
5.
W przypadku gdy wniosek o pomoc zostanie złożony po wykonaniu czynności niezbędnych dla przyznania pomocy, a gospodarstwo przekazywane jest w całości przez jednego rolnika na rzecz drugiego po rozpoczęciu tych czynności, lecz przed spełnieniem wszystkich warunków przyznawania pomocy, pomoc może zostać przyznana przejmującemu, pod warunkiem że warunki ust. 3 lit. a) i b) zostały spełnione.
W takim przypadku stosuje się ust. 4 lit b).
6.
Państwa Członkowskie mogą zdecydować, tam, gdzie ma to zastosowanie, o przyznaniu pomocy przekazującemu.
W takim przypadku:
a) przejmującemu nie przyznaje się żadnej pomocy;
b) Państwa Członkowskie zastosują, z potrzebnymi zmianami, wymogi określone w ust. 2–5.
7. W przypadku gdy gospodarstwo przekazywane jest w całości przez jednego rolnika na rzecz drugiego w okresie, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia nr 1782/2003, przejmujący może użytkować dane działki dla celów złożenia wniosku o dokonanie płatności w ramach programu płatności jednolitych.
Artykuł 75
Dodatkowe działania oraz wzajemna pomoc między Państwami Członkowskimi
1.
Państwa Członkowskie podejmą wszelkie [dalsze] kroki konieczne do właściwego stosowania zintegrowanego systemu i zapewnią sobie wzajemną pomoc przy kontrolach wymaganych na mocy niniejszego rozporządzenia.
W tej kwestii, Państwa Członkowskie mogą, jeśli niniejsze rozporządzenie nie określa odpowiednich zmniejszeń płatności i wykluczeń z płatności, zdecydować o stosownych sankcjach krajowych przeciwko producentom lub innym podmiotom uczestniczącym w marketingu, takim jak rzeźnie lub stowarzyszenia uczestniczące w procedurze przyznawania pomocy, celem zapewnienia zgodności z wymogami kontrolnymi, takimi jak aktualna ewidencja stada w gospodarstwie lub przestrzeganie obowiązku zgłoszenia.
2.
Państwa Członkowskie zapewnią sobie wzajemną pomoc celem zapewnienia skutecznych kontroli i zapewnienia autentyczności złożonych dokumentów i/lub dokładności wymienianych danych.
Artykuł 76
Zgłoszenia
1.
Państwa Członkowskie prześlą Komisji najpóźniej do 31 marca co roku w przypadku jednolitych dopłat i innych programów pomocy obszarowej, i najpóźniej do 31 sierpnia co roku w przypadku premii zwierzęcych, raport obejmujący poprzedni rok kalendarzowy a zwłaszcza poniższe punkty:
a) stan wdrożenia zintegrowanego systemu, w tym zwłaszcza opcji wybranych do kontroli wymogów wzajemnej zgodności oraz kompetentne organa kontroli odpowiedzialne za kontrolowanie wymogów i warunków wzajemnej zgodności;
b) liczbę wniosków jak również całkowity obszar i całkowitą liczbę zwierząt rozdzieloną przez poszczególny program pomocy;
c) liczbę wniosków jak również całkowity obszar i całkowitą liczbę zwierząt objęte kontrolami;
d) wynik przeprowadzonych kontroli, ze wskazaniem stosowanych zmniejszeń płatności i wykluczeń z płatności zgodnie z tytułem IV;
W czasie gdy korespondencja, o której mowa w pierwszym akapicie, dotycząca premii zwierzęcych jest przesyłana do Komisji, Państwa Członkowskie muszą zgłosić całkowitą liczbę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programów pomocowych wchodzących w zakres systemu zintegrowanego.
2.
Ponadto, Państwa Członkowskie prześlą Komisji najpóźniej do 31 października co roku komunikat na temat proporcji ziemi stanowiącej trwałe użytki zielone w stosunku do całkowitej powierzchni gruntów rolnych, o których mowa w art. 3 ust. 1.
Najpóźniej do 31 października 2005 r.
Państwa Członkowskie prześlą Komisji również komunikat na temat tej proporcji w roku referencyjnym 2003, o którym mowa w art. 3 ust. 2.
3.
W wyjątkowych i w pełni uzasadnionych sytuacjach, Państwa Członkowskie mogą, w porozumieniu z Komisją, zrezygnować z terminów podanych w ustępach 1 i 2.
4.
Skomputeryzowane dane ustalone jako część zintegrowanego systemu będą wykorzystywane do poparcia informacji określonych w programie ramowym regulacji sektorowych, które Państwa Członkowskie muszą przesłać Komisji.
CZĘŚĆ III MODULACJE
Artykuł 77
Podstawa do obliczania zmniejszenia płatności
Kwota zmniejszenia zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie obliczona na podstawie kwot dopłat bezpośrednich, do których uprawnieni byli rolnicy przed zastosowaniem jakichkolwiek zmniejszeń lub wykluczeń zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub, w przypadku programów pomocowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ale nie ujętych w tytułach III lub IV rozporządzenia, na mocy praw mających zastosowanie.
Artykuł 78
Klucz przydziału
Klucz przydziału dla pozostałych kwot, o których mowa w pierwszym akapicie art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie zebrany poprzez połączenie udziałów Państw Członkowskich w powierzchni gruntów rolnych i zatrudnienia w rolnictwie z wagą, odpowiednio, 65 % i 35 %.
Każdy udział Państwa Członkowskiego w obszarze i zatrudnieniu zostanie dostosowany w funkcji jego produktu krajowego brutto (PKB) na jednego mieszkańca wyrażonej we wzorcu siły nabywczej, przy użyciu jednej trzeciej różnicy średniej Państw Członkowskich, do których ma zastosowanie modulacja.
W tym celu wykorzystane zostaną następujące dane podstawowe, oparte o dane dostępne w Eurostacie w sierpniu 2003 r.:
a) pod względem powierzchni gruntów rolnych, Badanie Struktury Gospodarstw z 2000 r. zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 571/88 [22];
b) pod względem zatrudnienia w rolnictwie, coroczna seria Badania Siły Roboczej z 2001 r. dotycząca zatrudnienia w rolnictwie, myślistwie i rybołówstwie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 577/98 [23];
c) pod względem PKB na jednego mieszkańca wyrażonego w sile nabywczej, trzyletnia średnia oparta o dane krajowych rachunków, od 1999 do 2001 r.
Artykuł 79
Dodatkowa kwota pomocy
1.
Aby określić, czy osiągnięto próg 5000 EUR, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, całkowita kwota dopłat bezpośrednich, która musiałaby zostać przyznana przed zastosowaniem zmniejszenia płatności na mocy tego rozporządzenia, lub w przypadku programów pomocowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ale nie ujętych w tytułach III lub IV tego rozporządzenia, na mocy stosownych praw zostanie uwzględniona.
Jednakże w przypadku gdy rolnik zostanie wykluczony z otrzymania jakichkolwiek dopłat bezpośrednich w konsekwencji nieprawidłowości lub niezgodności, nie zostaną przyznane żadne dodatkowe kwoty pomocy.
2.
Najpóźniej do 31 października Państwa Członkowskie poinformują Komisję o całkowitej kwocie dodatkowej pomocy, która została przyznana w ubiegłym roku.
CZĘŚĆ IV PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 80
Uchylenie
1.
Rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 traci moc.
Jednak będzie nadal obowiązywało w kwestii wniosków pomocowych dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed 1 stycznia 2005 r.
Jeśli zmniejszenia płatności, które mają być zastosowane poprzez kompensację zgodnie z drugim akapitem art. 32 ust. 2, drugim akapitem art. 33, artykułem 34 ust. 2, ostatnim zdaniem art. 35 ust. 3, trzecim akapitem art. 38 ust. 2, drugim akapitem art. 38 ust. 4 oraz art. 40 ust. 1 i 6 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001, nie mogły jeszcze zostać rozliczone przed datą wejścia w życie tego rozporządzenia, pozostałe saldo podlega kompensacji płatnościami w ramach któregokolwiek programu pomocowego objętego tym rozporządzeniem, pod warunkiem że nie upłynął jeszcze czas kompensacji ustalony w powyższych przepisach.
2.
Odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 będą interpretowane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i będą rozumiane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku III.
Artykuł 81
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Będzie ono obowiązywało w kwestii wniosków pomocowych dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 797/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
w sprawie środków mających na celu poprawę warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, [1]
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, [2]
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W następstwie Komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie pszczelarstwa europejskiego w 1994 r., Rada doszła do wniosku, że należy przedstawić propozycję ramowego rozporządzenia w sprawie pszczelarstwa.
(2) W konsekwencji w rozporządzeniu (WE) nr 1221/97 [3], Rada ustanowiła ogólne zasady stosowania środków usprawniających produkcję i obrót miodem.
(3) Od tego momentu, w lutym 2001 r. i styczniu 2004 r. Komisja przesłała do Rady i Parlamentu Europejskiego sprawozdania na temat wykonania rozporządzenia (WE) nr 1221/97.
Wnioski płynące z tych sprawozdań wykazują, że środki przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1221/97 powinny zostać dostosowane do obecnej sytuacji we wspólnotowym sektorze pszczelarskim.
Należy zatem uchylić wspomniane rozporządzenie i zastąpić je nowym aktem.
(4) Pszczelarstwo to sektor rolnictwa, którego główne funkcje skupiają się na działalności gospodarczej i rozwoju obszarów wiejskich, produkcji miodu i innych wyrobów pszczelarskich oraz zachowanie równowagi ekologicznej.
(5) Sektor charakteryzuje się różnorodnością warunków produkcji i plonów oraz rozproszeniem i zróżnicowaniem podmiotów gospodarczych, zarówno na etapie produkcji, jak i wprowadzania do obrotu.
(6) W związku z rozprzestrzenieniem się warrozy w wielu Państwach Członkowskich w ostatnich latach oraz problemami, które choroba ta stwarza dla produkcji miodu, niezbędne jest podjęcie działania wspólnotowego, gdyż choroby tej nie można całkowicie wykorzenić, a do jej zwalczania należy stosować zatwierdzone produkty.
(7) Zważywszy na powyższe okoliczności oraz konieczność usprawnienia produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich we Wspólnocie, co trzy lata powinny być sporządzane programy krajowe obejmujące pomoc techniczną, kontrolę warrozy, racjonalizację sezonowego przenoszenia uli, zarządzanie zasiedlaniem uli we Wspólnocie, współpracę w zakresie programów badawczych dotyczących pszczelarstwa i produktów pszczelarskich.
(8) W celu uzupełnienia danych statystycznych na temat pszczelarstwa, Państwa Członkowskie powinny przeprowadzić analizy struktury sektora pszczelarskiego, obejmujące produkcję, wprowadzanie do obrotu i kształtowanie cen.
(9) Zgodnie z art. 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [4], Wspólnota powinna zostać obciążona wydatkami poniesionymi przez Państwa Członkowskie w celu wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia.
(10) Należy stosować zasady konkurencji regulujące pomoc państwową w dziedzinie pszczelarstwa.
Jednakże należy wprowadzić wyjątek od zasad stosowania pomocy państwowej w odniesieniu do wkładu finansowego Państw Członkowskich w środki podlegające wsparciu wspólnotowemu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, oraz w odniesieniu do szczególnych rodzajów pomocy państwowej w zakresie ochrony pasiek o niekorzystnych warunkach strukturalnych lub naturalnych, lub w ramach programów rozwoju gospodarczego, z wyjątkiem pomocy przyznanej na cele związane z produkcją lub handlem; należy ustanowić specjalne zasady stosowania pomocy państwowej tego typu.
(11) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia środki mające na celu poprawę ogólnych warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich
W tym celu każde Państwo Członkowskie może sporządzić program krajowy na okres trzech lat, zwany dalej "programem pszczelarskim"
2.
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) "miód" oznacza produkt odpowiadający przepisom załącznika I do dyrektywy Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. dotyczącej miodu [6];
b) "produkty pszczelarskie" oznaczają produkty określone w załączniku I pkt 1 do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [7].
3.
W odniesieniu do pomocy dotyczącej miodu i sektora produktów otrzymanych z miodu stosuje się art. 87, 88 i 89 Traktatu.
Jednakże art. 87 — 89 Traktatu nie stosuje się w odniesieniu do:
a) do wkładu finansowego Państw Członkowskich w środki objęte wsparciem wspólnotowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
b) do szczególnych rodzajów pomocy krajowej w zakresie ochrony pasiek o niekorzystnych warunkach strukturalnych lub naturalnych, lub w ramach programów rozwoju gospodarczego, z wyjątkiem pomocy na cele związane z produkcją i handlem.
O pomocy określonej w lit. b) oraz o programach pszczelarskich przewidzianych w art. 5 Państwa Członkowskie muszą powiadomić Komisję.
Artykuł 2
Środki, które mogą zostać włączone do programów pszczelarskich są następujące:
a) pomoc techniczna skierowana do pszczelarzy i zgrupowań pszczelarzy;
b) kontrola warrozy;
c) racjonalizacja sezonowego przenoszenia uli;
d) środki mające na celu wsparcie laboratoriów przeprowadzających analizy fizyko-chemicznych właściwości miodu;
e) środki mające na celu wsparcie zasiedlania uli we Wspólnocie;
f) współpraca z wyspecjalizowanymi organami w zakresie wdrażania stosowanych programów badawczych w dziedzinie pszczelarstwa i produktów pszczelarskich.
Z programów pszczelarskich należy wyłączyć środki finansowane na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [8].
Artykuł 3
Aby kwalifikować się do częściowego finansowania przewidzianego w art. 4 ust. 2, Państwa Członkowskie przeprowadzają analizę struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarstwa na ich terytorium.
Wspomniana analiza zostaje przedłożona wraz z programem pszczelarskim.
Artykuł 4
1. Wydatki poniesione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są uważane za interwencję w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.
2.
Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie programów pszczelarskich w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez Państwa Członkowskie.
3.
Państwa Członkowskie muszą ponieść wydatki związane ze środkami podjętymi w ramach programów pszczelarskich do 15 października każdego roku.
Artykuł 5
Programy pszczelarskie są sporządzane w ścisłej współpracy z przedstawicielami organizacji i spółdzielni pszczelarskich.
Są one przedkładane Komisji, która zatwierdza je zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [9].
Artykuł 6
1.
Komisja jest wspomagana przez Komitet Zarządzający ds. Mięsa Drobiowego i Jaj (zwany dalej "Komitetem"), ustanowionym na mocy art. 16 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
3.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 7
Co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Rozporządzenie (WE) nr 1221/97 traci moc.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 798/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
odnawiające środki ograniczające w odniesieniu do Birmy/Myanmaru i uchylająca rozporządzenie (WE) nr 1081/2000
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2004/423/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2004 r. odnawiające środki ograniczające skierowane przeciwko Birmie/Myanmarowi [1],
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 28 października 1996 r. Rada, zaniepokojona brakiem postępów w kierunku demokratyzacji i ciągłym łamaniem praw człowieka w Birmie/Myanmarze, nałożyła niektóre środki ograniczające skierowane przeciwko Birmie/Myanmarowi we wspólnym stanowisku 1996/653/WPZiB [2].
Ze względu na poważne i systematyczne pogwałcanie praw człowieka przez władze Birmy, w szczególności kontynuowanie i intensyfikację ograniczania praw obywatelskich i politycznych oraz niepodejmowania przez władze kroków w kierunku demokracji i pojednania, środki ograniczające skierowane przeciwko Birmie/Myanmarowi były wiele razy przedłużane, ostatnim razem we wspólnym stanowisku 2003/297/WPZiB [3] w sprawie Birmy/Myanmaru, które wygasa dnia 29 kwietnia 2004 r.
Niektóre środki ograniczające skierowane przeciwko Birmie/Myanmarowi zostały wykonane na poziomie wspólnotowym przez rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2000 [4].
(2) W świetle obecnej sytuacji politycznej w Birmie/Myanmarze, o której świadczy niepowodzenie podjęcia przez władze wojskowe jakichkolwiek dyskusji z ruchem demokratycznym dotyczących procesu prowadzącego do krajowego pojednania, poszanowania praw człowieka i demokracji, dalsze zatrzymanie Daw Aung San Suu Kyi i innych członków Narodowej Ligi na rzecz Demokracji oraz ciągłe łamanie w poważnym stopniu praw człowieka, włączając niepodjęcie działań mających na celu zwalczanie pracy przymusowej zgodnie z zaleceniami sprawozdania Wysokiej Grupy Międzynarodowej Organizacji Pracy z 2001 r., wspólne stanowisko 2004/423/WPZiB stanowi, że powinny zostać utrzymane środki ograniczające stosowane przeciwko reżimowi wojskowemu w Birmie/Myanmarze oraz osób w największym stopniu korzystających z jego nadużyć oraz osób aktywnie zakłócających przebieg procesu krajowego pojednania, poszanowania praw człowieka i demokracji.
(3) Środki ograniczające przewidziane we wspólnym stanowisku 2004/423/WPZiB zawierają między innymi zakaz udzielania pomocy technicznej, finansowania i udzielania pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, zakaz wywozu sprzętu, który może być używany w celach wewnętrznych represji, oraz zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych członków rządu Birmy/Myanmaru oraz każdej osoby fizycznej lub prawnej, podmiotów lub organów z nimi związanych.
(4) Środki te wchodzą w zakres Traktatu. Dlatego, w celu uniknięcia jakiegokolwiek zniekształcenia konkurencji, konieczne jest prawodawstwo wspólnotowe w celu wykonania ich w odniesieniu do Wspólnoty.
Do celów niniejszego rozporządzenia terytorium Wspólnoty obejmuje wszystkie terytoria Państw Członkowskich, w których stosuje się postanowienia Traktatu, zgodnie z warunkami ustanowionymi w tym Traktacie.
(5) Pożądane jest dostosowanie do ostatniej praktyki przepisów dotyczących zakazu udzielania pomocy technicznej, finansowania i pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi oraz przepisów dotyczących zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych.
(6) Dla celów jasności powinien zostać przyjęty nowy tekst zawierający wszystkie odpowiednie postanowienia ze zmianami, zastępujący rozporządzenie (WE) nr 1081/2000, które powinno zostać uchylone.
(7) W celu zapewnienia efektywności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie z dniem jego opublikowania,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "pomoc techniczna" oznacza wszelkie formy wsparcia technicznego związane z naprawami, rozbudową, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub jakąkolwiek inną usługą techniczną w postaci instrukcji, kształcenia, przekazywania praktycznej wiedzy czy umiejętności lub usług konsultingowych; pomoc techniczna zawiera również słowne formy pomocy;
2) "fundusze" oznaczają aktywa finansowe i korzyści gospodarcze każdego rodzaju, włączając w to, ale nie ograniczając do nich:
a) środki pieniężne, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
b) depozyty w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda rachunków, wierzytelności i zobowiązania finansowe;
c) papiery wartościowe znajdujące się w publicznym i prywatnym obrocie oraz papiery dłużne, włączając w to akcje i udziały, świadectwa papierów wartościowych, obligacje, weksle, zabezpieczenia, skrypty dłużne i instrumenty pochodne;
d) procenty, dywidendy lub inne dochody z lub walory uzyskane z lub wytworzone przez aktywa;
e) kredyt, prawo do roszczeń wzajemnych, gwarancje, świadczenia w obligacjach lub inne zobowiązania finansowe;
f) listy kredytowe, konosamenty, kwity zastawne;
g) dokumenty poświadczające udziały w funduszach lub w środkach finansowych;
h) każdy inny instrument służący finansowaniu wywozu;
3) "zamrożenie funduszy" oznacza zapobieganie jakimkolwiek ruchom, przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu lub dokonywaniu transakcji funduszami w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;
4) "zasoby gospodarcze" oznaczają aktywa każdego rodzaju, zarówno materialne i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami, lecz mogące służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;
5) "zamrożenie zasobów gospodarczych" oznacza zapobieganie wykorzystywaniu ich do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym, ale nie wyłącznie, poprzez sprzedaż, wynajem lub ich zastawianie.
Artykuł 2
Zabrania się:
a) przyznawania, sprzedawania, dostarczania lub przekazywania pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz zapewniania, produkowania, utrzymywania i wykorzystywania uzbrojenia oraz powiązanych materiałów powiązanych wszelkiego rodzaju, włącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym i paramilitarnym oraz częściami zapasowymi do wyżej wymienionych, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w, lub w celu wykorzystania w, Birmie/Myanmarze;
b) zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, z uwzględnieniem w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, na sprzedaż, dostawy, przekazywanie lub wywóz broni i pokrewnego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w, lub w celu wykorzystania w, Birmie/Myanmarze;
c) świadomego i celowego udziału w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, wspieranie transakcji określonych w lit. a) lub b).
Artykuł 3
Zabrania się:
a) świadomego i celowego sprzedawania, dostarczania, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, pochodzącego lub niepochodzącego ze Wspólnoty, który może zostać wykorzystany do celów wewnętrznych represji, jak wymieniono w załączniku I, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w, lub w celu wykorzystania w, Birmie/Myanmarze;
b) przyznawania, sprzedawania, dostarczania lub przekazywania pomocy technicznej dotyczącej sprzętu określonego w lit. a), bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w, lub w celu wykorzystania w, Birmie/Myanmarze;
c) zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanych ze sprzętem określonym w lit. a), bezpośrednio pośrednio, lub jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w, lub w celu wykorzystania w, Birmie/Myanmarze;
d) świadomego i celowego udziału w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, wspieranie transakcji określonych w lit. a), b) lub c).
Artykuł 4
1.
W drodze odstępstwa od przepisów art. 2 i 3, właściwe władze Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą zezwolić na:
a) zapewnienie finansowania i pomocy finansowej i technicznej odnoszącej się do:
i) nieśmiercionośnego sprzętu przeznaczonego wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego, lub dla programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej oraz Wspólnoty;
ii) materiałów przeznaczonych dla operacji zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską i Organizację Narodów Zjednoczonych;
b) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu wymienionego w załączniku I, przeznaczonego wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego, oraz dostarczania pomocy finansowej, finansowania i pomocy technicznej odnoszących się do tych transakcji.
2.
Zezwolenia określone w ust. 1 mogą zostać wydane jedynie gdy poprzedzają działalność w odniesieniu do której są wnioskowane.
Artykuł 5
Artykuły 2 i 3 nie mają również zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wwożonych do Birmy/Myanmaru przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii Europejskiej, Wspólnoty lub jej Państw Członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personel pomocniczy, wyłącznie do osobistego użytku.
Artykuł 6
1.
Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do poszczególnych członków rządu Birmy/Myanmaru i do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi związanych wymienionych w załączniku III zostają zamrożone.
2.
Żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku III.
3.
Świadomy i celowy udział w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, wspieranie transakcji określonych w ust. 1 i 2, jest zabroniony.
Artykuł 7
1.
W drodze odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 1, właściwe władze Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą zezwolić na uwolnienie części zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za właściwe, po ustaleniu, że te fundusze lub zasoby gospodarcze są:
a) konieczne do pokrycia podstawowych wydatków, wraz z płatnościami za środki spożywcze, wynajem lub kredyt hipoteczny, lekarstwa i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;
b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów honorariów oraz zwrot poniesionych wydatków związanych z zapewnieniem usług prawniczych;
c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów lub opłat za obsługę w odniesieniu do przetrzymywania zamrożonych funduszy lub utrzymywania zasobów gospodarczych;
d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że odpowiednie właściwe władze poinformowały wszystkie pozostałe odpowiednie właściwe władze oraz Komisję na jakiej podstawie powinno zostać przyznane szczególne zezwolenie co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia.
Odpowiednia właściwa władza informuje właściwe władze innych Państw Członkowskich oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na mocy niniejszego ustępu.
2.
Artykuł 6 ust. 2 nie ma zastosowania do dodatków do zamrożonych funduszy, takich jak:
i) odsetki lub inne dochody należne na tych rachunkach; lub
ii) płatności należne z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań zawartych przed dniem, w którym rachunki te zostały przedmiotem środków ograniczających,
pod warunkiem że odsetki, inne dochody należne i płatności pozostają przedmiotem art. 6 ust. 1.
Artykuł 8
Artykuł 6 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych funduszy przez instytucje finansowe otrzymujące fundusze przekazane im przez strony trzecie na rachunek wymienionej osoby lub podmiotu, pod warunkiem że każdy taki dodatek do rachunku również zostanie zamrożony.
Instytucja finansowa niezwłocznie informuje właściwe władze o takich transakcjach.
Artykuł 9
1.
Bez uszczerbku dla odpowiednich zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej oraz postanowień art. 284 Traktatu, osoby fizyczne lub prawne, organy i podmioty:
a) dostarczają niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, takie jak rachunki i kwoty zamrożone zgodnie z art. 6, właściwym władzom Państw Członkowskich wymienionym w załączniku II, w których zamieszkują lub mają siedzibę oraz – bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz – Komisji;
b) współpracują z właściwymi władzami wymienionymi w załączniku II w zakresie jakiejkolwiek weryfikacji tych informacji.
2.
Każda dodatkowa informacja otrzymana bezpośrednio przez Komisję zostaje udostępniona właściwym władzom Państw Członkowskich, których ona dotyczy.
3.
Każda informacja dostarczona lub otrzymana zgodnie z niniejszym artykułem jest wykorzystywana wyłącznie w celu, dla którego została dostarczona lub otrzymana.
Artykuł 10
Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, przeprowadzone w dobrej wierze, że działanie to jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie stanowi podstawy dla odpowiedzialności jakiegokolwiek rodzaju ze strony osoby fizycznej lub prawnej, lub podmiotu wykonującego niniejsze rozporządzenie, lub jego dyrektorów lub pracowników, chyba że zostanie udowodnione, że te fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek niedbalstwa.
Artykuł 11
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich istotnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń i trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 12
Komisja jest upoważniona do:
a) zmiany załącznika II na podstawie informacji dostarczanych przez Państwa Członkowskie;
b) zmiany załącznika III na podstawie decyzji podjętych od odniesieniu do Załącznika do wspólnego stanowiska 2004/423/WPZiB.
Artykuł 13
Państwa Członkowskie ustanawiają zasady stosowania sankcji obowiązujących wobec naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszystkie niezbędne środki mające na celu zapewnienie, że będą one wprowadzone w życie.
Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a) na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną;
b) na pokładzie jakiegokolwiek samolotu lub jakiegokolwiek statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego;
c) do każdego obywatela Państwa Członkowskiego przebywającego na terytorium Wspólnoty lub poza nim;
d) do każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy Państwa Członkowskiego;
e) do każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą we Wspólnocie.
Artykuł 15
Rozporządzenie (WE) nr 1081/2000 zostaje niniejszym uchylone.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) i tiret drugie art. 67 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwijanie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, gdzie zapewniona jest swoboda przepływu osób.
W tym celu Wspólnota musi przyjąć m.in. środki w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych, konieczne dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
(2) W dniu 3 grudnia 1998 r. Rada przyjęła plan działań Rady i Komisji w sprawie najlepszego wykonania postanowień Traktatu z Amsterdamu odnoszących się do utworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (wiedeński plan działań [4].
(3) Rada Europejska zebrana w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. uznała zasadę wzajemnego uznawania decyzji sądowych za kamień węgielny dla utworzenia prawdziwego obszaru sądowniczego.
(4) W dniu 30 listopada 2000 r. Rada przyjęła program środków dla wykonania zasady wzajemnego uznawania decyzji w sprawach cywilnych i handlowych [5].
Program ten obejmuje w swoim pierwszym etapie zniesienie exequatur, tj. utworzenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych.
(5) Pojęcie "roszczenia bezsporne" powinno obejmować wszystkie sytuacje, w których wierzyciel, przy możliwym do zweryfikowania niekwestionowaniu przez dłużnika rodzaju lub wysokości roszczenia pieniężnego, uzyskał decyzję sądu przeciwko dłużnikowi albo nadający się do wykonania dokument wymagający wyraźnej zgody dłużnika, np. ugodę sądową lub dokument urzędowy.
(6) Brak zarzutów ze strony dłużnika, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), może przyjąć formę niestawiennictwa na rozprawie lub niezastosowania się do wezwania przez sąd do wypowiedzenia się na piśmie co do zamiaru prowadzenia obrony.
(7) Niniejsze rozporządzenie powinno stosować się do orzeczeń, ugód sądowych i dokumentów urzędowych w sprawie roszczeń bezspornych oraz decyzji wydanych na skutek zaskarżenia orzeczeń, ugód sądowych i dokumentów urzędowych, poświadczonych jako Europejski Tytuł Egzekucyjny.
(8) W konkluzjach z Tampere Rada Europejska uznała, że dostęp do wykonania orzeczenia w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym orzeczenie zostało wydane, powinien być przyspieszony i uproszczony poprzez rezygnację ze stosowania środków pośrednich podejmowanych przed wykonaniem orzeczenia w Państwie Członkowskim, w którym wnosi się o wykonanie.
Orzeczenie, któremu sąd wydania nadał zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, dla celów wykonania powinno być traktowane tak, jakby było wydane w Państwie Członkowskim, w którym wnosi się o wykonanie.
Dla przykładu, w Zjednoczonym Królestwie rejestracja orzeczenia sądu zagranicznego opatrzonego zaświadczeniem będzie odbywać się dlatego według tych samych zasad co rejestracja orzeczenia wydanego w innej części Zjednoczonego Królestwa i nie może pociągać za sobą kontroli merytorycznej orzeczenia sądu zagranicznego.
Warunki dotyczące wykonywania orzeczeń w dalszym ciągu będą określane przez prawo krajowe.
(9) Procedura taka powinna mieć wiele istotnych zalet w porównaniu z procedurą exequatur przewidzianą w rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych [6], w związku z brakiem potrzeby zatwierdzania przez organ sądowy w drugim Państwie Członkowskim i związanych z tym opóźnień oraz kosztów.
(10) W przypadku wydania przez sąd w Państwie Członkowskim orzeczenia dotyczącego roszczenia bezspornego pod nieobecność dłużnika w postępowaniu zniesienie w Państwie Członkowskim wykonania wszelkiej kontroli nierozerwalnie wiąże się i zależy od istnienia dostatecznej gwarancji przestrzegania prawa do obrony.
(11) Niniejsze rozporządzenie dąży do umacniania praw podstawowych oraz uwzględnia zasady uznane w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
W szczególności dąży ono do zapewnienia pełnego poszanowania prawa do uczciwego procesu, uznanego w art. 47 Karty.
(12) Należy ustanowić minimalne standardy dla postępowań prowadzących do wydania orzeczenia, aby zapewnić, że dłużnik będzie poinformowany o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu sądowemu, wymogach aktywnego uczestnictwa w postępowaniu w celu zakwestionowania roszczenia oraz o konsekwencjach wynikających z jego nieuczestnictwa, w odpowiednim czasie oraz w sposób umożliwiający mu zorganizowanie obrony.
(13) Z uwagi na różnice w przepisach procedury cywilnej Państw Członkowskich, a zwłaszcza w przepisach regulujących doręczanie dokumentów, zachodzi konieczność precyzyjnego i szczegółowego zdefiniowania tych minimalnych standardów.
W szczególności metody doręczenia oparte na fikcji prawnej nie mogą być, jeśli chodzi o wypełnienie tych minimalnych standardów, uznane za wystarczające, aby nadać orzeczeniu zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego.
(14) Wszystkie metody doręczenia wymienione w art. 13 i 14 charakteryzują się albo całkowitą pewnością (art. 13), albo bardzo wysokim stopniem prawdopodobieństwa (art. 14), że doręczany dokument dotarł do adresata.
W kategorii drugiej orzeczeniu należy nadać zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego jedynie wówczas, gdy Państwo Członkowskie wydania dysponuje odpowiednim mechanizmem umożliwiającym dłużnikowi ubieganie się o pełną kontrolę orzeczenia zgodnie z warunkami określonymi w art. 19, w tych wyjątkowych przypadkach, gdy pomimo postępowania zgodnie z art. 14 dokument nie dotarł do adresata.
(15) Należy rozumieć, że osobiste doręczenie niektórym osobom innym niż sam dłużnik zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) i b) spełnia wymogi tych przepisów tylko wówczas, gdy te osoby rzeczywiście przyjęły/otrzymały przedmiotowy dokument.
(16) Artykuł 15 powinien mieć zastosowanie do sytuacji, gdy dłużnik nie może reprezentować siebie w sądzie, jak to jest w przypadku osób prawnych, i gdy osobę, która ma go reprezentować, określa prawo, a także do sytuacji, gdy dłużnik upoważnił inną osobę, w szczególności adwokata, do reprezentowania go w konkretnym postępowaniu sądowym w danej sprawie.
(17) Sądy właściwe do badania pełnej zgodności z minimalnymi standardami proceduralnymi powinny, o ile są one spełnione, wydawać standardowe zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, które czyni to badanie i jego wyniki przejrzystymi.
(18) Wzajemne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości Państw Członkowskich uzasadnia przyjęcie przez sąd jednego z Państw Członkowskich, że zostały spełnione wszystkie warunki nadania orzeczeniu zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego umożliwiające wykonanie tego orzeczenia we wszystkich pozostałych Państwach Członkowskich bez dokonywania kontroli sądowej prawidłowego zastosowania minimalnych standardów proceduralnych w Państwie Członkowskim, w którym orzeczenie ma zostać wykonane.
(19) Niniejsze rozporządzenie nie nakłada na Państwa Członkowskie obowiązku dostosowania ich ustawodawstw krajowych do minimalnych standardów proceduralnych w nim określonych.
Tworzy ono zachętę ku temu, poprzez oferowanie możliwości skuteczniejszej i szybszej wykonalności orzeczeń w innych Państwach Członkowskich tylko w przypadku spełnienia tych minimalnych standardów.
(20) Ubieganie się o nadanie zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych powinno być fakultatywne dla wierzyciela, który może zamiast tego wybrać system uznawania i wykonywania zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 44/2001 lub inne instrumenty wspólnotowe.
(21) W przypadku konieczności przesłania dokumentu z jednego Państwa Członkowskiego do drugiego dla celów doręczenia go tam zastosowanie powinno mieć niniejsze rozporządzenie, a w szczególności zawarte w nim przepisy dotyczące doręczeń, razem z rozporządzeniem (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich [7], w szczególności jego art. 14, w związku z oświadczeniami Państw Członkowskich złożonymi na podstawie art. 23 tego rozporządzenia.
(22) Ponieważ cele proponowanych działań nie mogą być osiągnięcie w wystarczającym stopniu przez Państwa Członkowskie, a mogą one, z uwagi na ich skalę lub rezultaty, być w większym stopniu zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne dla realizacji tych celów.
(23) Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8].
(24) Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie statusu Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia poinformowały, że chcą uczestniczyć w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.
(25) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie statusu Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, a tym samym nie jest ono dla niej wiążące ani nie jest poddana jego zastosowaniu.
(26) Zgodnie z art. 67 ust. 5 tiret drugie Traktatu procedurę współdecyzji stosuje się od dnia 1 lutego 2003 r. dla środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Celem niniejszego rozporządzenia jest utworzenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych, aby umożliwić, poprzez ustanowienie minimalnych standardów, swobodny przepływ orzeczeń, ugod sądowych oraz dokumentów urzędowych na obszarze wszystkich Państw Członkowskich, bez potrzeby wszczynania jakichkolwiek postępowań pośrednich w Państwie Członkowskim wykonania przed uznaniem i wykonaniem.
Artykuł 2
Zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych, bez względu na charakter sądu lub trybunału.
Nie rozciąga się ono, w szczególności, na sprawy skarbowe, celne lub administracyjne, ani na dotyczące odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania w wykonywaniu władzy publicznej (acta iure imperii).
2.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a) stanu cywilnego lub zdolności prawnej osób fizycznych, praw majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich, testamentów i dziedziczenia;
b) upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, porozumień sądowych, układów oraz innych analogicznych postępowań;
c) ubezpieczeń społecznych;
d) arbitrażu.
3.
W niniejszym rozporządzeniu termin "Państwo Członkowskie" oznacza Państwa Członkowskie z wyjątkiem Danii.
Artykuł 3
Tytuły egzekucyjne, którym mają być nadane zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do orzeczeń, ugód sądowych oraz dokumentów urzędowych dotyczących roszczeń bezspornych.
Roszczenie uznaje się za bezsporne, jeżeli:
a) dłużnik wyraźnie zgodził się co do niego poprzez uznanie lub w drodze ugody zatwierdzonej przez sąd lub zawartej przed sądem w toku postępowania; lub
b) dłużnik nigdy nie wniósł przeciwko niemu sprzeciwu, zgodnie ze stosownymi wymogami proceduralnymi wynikającymi z prawa Państwa Członkowskiego wydania, w toku postępowania sądowego; lub
c) dłużnik nie stawił się ani nie był reprezentowany na rozprawie sądowej dotyczącej tego roszczenia, po początkowym zakwestionowaniu roszczenia w toku postępowania sadowego, pod warunkiem że takie zachowanie traktuje się jako milczące uznanie roszczenia lub uznanie faktów przedstawianych przez wierzyciela na mocy prawa Państwa Członkowskiego wydania; lub
d) dłużnik wyraźnie zgodził się co do niego w dokumencie urzędowym.
2.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się także do orzeczeń wydanych w wyniku zaskarżenia orzeczeń, ugód sądowych oraz dokumentów urzędowych, którym nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego.
Artykuł 4
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "orzeczenie": każde orzeczenie wydane przez sąd lub trybunał Państwa Członkowskiego, bez względu na nazwę, jaką takie orzeczenie jest określane, w tym wyrok, nakaz, postanowienie lub nakaz egzekucyjny, a także ustalenie kosztów lub wydatków przez urzędnika sądowego;
2) "roszczenie": roszczenie o zapłatę konkretnej kwoty pieniężnej, która stała się wymagalna lub dla której termin wymagalności został określony w orzeczeniu, ugodzie sądowej lub dokumencie urzędowym;
3) "dokument urzędowy":
a) dokument, który został formalnie sporządzony lub zarejestrowany jako dokument urzędowy i którego autentyczność:
i) odnosi się do podpisu i treści dokumentu; oraz
ii) została stwierdzona przez władzę publiczną lub inną władzę upoważnioną do tego celu przez Państwo Członkowskie, w którym wydano dany dokument;
lub
b) porozumienie odnoszące się do zobowiązań alimentacyjnych zawarte z władzami administracyjnymi lub przez nie poświadczone;
4) "Państwo Członkowskie wydania": Państwo Członkowskie, w którym wydano orzeczenie, zatwierdzono lub zawarto ugodę sądową, lub sporządzono lub zarejestrowano dokument urzędowy, i w którym mają być im nadane zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego;
5) "Państwo Członkowskie wykonania": Państwo Członkowskie, w którym przeprowadza się wykonanie orzeczenia, ugody sądowej lub dokumentu urzędowego, którym nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego;
6) "sąd wydania": sąd lub trybunał, który był zajęty tym postępowaniem w momencie spełnienia warunków określonych w art. 3 ust. 1 lit. a), b) lub c).
7) w Szwecji, w uproszczonym postępowaniu dotyczącym nakazów zapłaty (betalningsföreläggande), wyrażenie "sąd" obejmuje również szwedzkie służby egzekucyjne (kronofogdemyndighet).
ROZDZIAŁ II
EUROPEJSKI TYTUŁ EGZEKUCYJNY
Artykuł 5
Zniesienie exequatur
Orzeczenie, któremu nadane zostało zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego w Państwie Członkowskim wydania, jest uznawane i wykonywane w innych Państwach Członkowskich bez potrzeby stwierdzania wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu.
Artykuł 6
Wymagania dotyczące nadania zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego
1.
Orzeczeniu w sprawie roszczenia bezspornego wydanemu w Państwie Członkowskim nadaje się, na wniosek złożony w dowolnym czasie w sądzie wydania, zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, jeżeli:
a) orzeczenie jest wykonalne w Państwie Członkowskim wydania; oraz
b) orzeczenie nie stoi w sprzeczności z przepisami dotyczącymi jurysdykcji ustanowionymi w sekcjach 3 i 6 rozdziału II rozporządzenia (WE) nr 44/2001; oraz
c) postępowanie sądowe w Państwie Członkowskim wydania spełniło wymogi określone w rozdziale III, w przypadku gdy roszczenie jest bezsporne w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) lub c); oraz
d) orzeczenie zostało wydane w Państwie Członkowskim, w którym dłużnik ma miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 59 rozporządzenia (WE) nr 44/2001 w sprawach, w których
- roszczenie jest bezsporne w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) lub c), oraz
- odnosi się ono do umowy zawartej przez osobę, konsumenta, w celu, który można uznać za wykraczający poza jego działalność gospodarczą lub zawodową, oraz
- dłużnik jest konsumentem.
2.
W przypadku pozbawienia, zawieszenia lub ograniczenia wykonalności orzeczenia, któremu nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, wydaje się, na wniosek złożony w dowolnym czasie w sądzie wydania, zaświadczenie wskazujące na brak lub ograniczenie wykonalności, przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załączniku IV.
3.
Bez uszczerbku dla art. 12 ust. 2, w przypadku wydania decyzji na skutek zaskarżenia orzeczenia, któremu nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, wydaje się, na wniosek złożony w dowolnym czasie, zaświadczenie zastępujące poprzednie przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załączniku V, jeżeli decyzja wydana na skutek zaskarżenia jest wykonalna w Państwie Członkowskim wydania.
Artykuł 7
Koszty związane z postępowaniem sądowym
W przypadku gdy orzeczenie zawiera wykonalną decyzję w sprawie kwoty kosztów związanych z postępowaniem sądowym, w tym odsetek, należy nadać mu zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego także w odniesieniu do kosztów, chyba że dłużnik wyraźnie sprzeciwił się obowiązkowi poniesienia tych kosztów w toku postępowania sądowego, zgodnie z przepisami prawa Państwa Członkowskiego wydania.
Artykuł 8
Częściowy Europejski Tytuł Egzekucyjny
Jeżeli tylko części orzeczenia spełniają wymagania niniejszego rozporządzenia, dla tych części wydaje się częściowy Europejski Tytuł Egzekucyjny.
Artykuł 9
Wydanie zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego
1.
Zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego wydawane jest przy zastosowaniu standardowego formularza przedstawionego w załączniku I.
2.
Zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego wydawane jest w tym samym języku, co orzeczenie.
Artykuł 10
Sprostowanie lub cofnięcie zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego
1.
Na wniosek złożony do sądu wydania zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego podlega
a) sprostowaniu, gdy na skutek istotnego błędu, istnieje rozbieżność pomiędzy orzeczeniem a zaświadczeniem;
b) cofnięciu, gdy zostało w sposób oczywisty przyznane niesłusznie, biorąc pod uwagę wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Do sprostowania lub cofnięcia zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego stosuje się prawo Państwa Członkowskiego wydania.
3.
Wniosek o sprostowanie lub cofnięcie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego można złożyć przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załaczniku VI.
4.
Od wydania zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego nie przysługuje żadne odwołanie.
Artykuł 11
Skutek zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego
Zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego jest skuteczne jedynie w granicach wykonalności orzeczenia.
ROZDZIAŁ III
MINIMALNE STANDARDY DLA PROCEDUR DOTYCZĄCYCH ROSZCZEŃ BEZSPORNYCH
Artykuł 12
Zakres stosowania minimalnych standardów
1.
Orzeczeniu w sprawie roszczenia, które jest bezsporne w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) lub c), może być nadane zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego jedynie wówczas, gdy postępowanie sądowe w Państwie Członkowskim wydania spełniało wymagania proceduralne określone w niniejszym rozdziale.
2. Takie same wymagania mają zastosowanie do wydania zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego lub nowego zaświadczenia zastępującego poprzednie w rozumieniu art. 6 ust. 3 dla decyzji wydanej na skutek zaskarżenia orzeczenia, jeżeli w momencie wydania tej decyzji, spełnione są warunki określone w art. 3 ust. 1 lit. b) lub c).
Artykuł 13
Doręczenie za potwierdzeniem odbioru przez dłużnika
1.
Dokument wszczynający postępowanie lub równoważny dokument może być doręczony dłużnikowi z zastosowaniem jednej z następujących metod:
a) osobiste doręczenie potwierdzone poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru i podpisanym przez dłużnika;
b) osobiste doręczenie potwierdzone dokumentem podpisanym przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, stwierdzającym, że dłużnik otrzymał dokument lub odmówił jego przyjęcia bez żadnego uzasadnienia prawnego, oraz datę doręczenia;
c) doręczenie drogą pocztową za poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru, podpisanym i zwróconym przez dłużnika;
d) doręczenie drogą elektroniczną, tj. faksem, pocztą elektroniczną, za poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru, podpisanym i zwróconym przez dłużnika.
2.
Wezwanie na rozprawę sądową może być doręczone dłużnikowi zgodnie z ust. 1 lub przekazane ustnie na poprzedniej rozprawie sądowej w sprawie tego samego roszczenia i stwierdzone w protokole tej poprzedniej rozprawy.
Artykuł 14
Doręczenie bez potwierdzenia odbioru przez dłużnika
1.
Doręczenia dłużnikowi dokumentu wszczynającego postępowanie lub równoważnego dokumentu oraz wszelkich wezwań na rozprawę można również dokonać z zastosowaniem jednej z następujących metod:
a) osobiste doręczenie na osobisty adres dłużnika do rąk osób mieszkających z dłużnikiem w tym samym gospodarstwie domowym lub tam zatrudnionych;
b) w przypadku dłużnika prowadzącego działalność gospodarczą lub osoby prawnej, osobiste doręczenie w lokalu przedsiębiorstwa dłużnika, do rąk osób zatrudnionych przez dłużnika;
c) złożenie dokumentu w skrzynce pocztowej dłużnika;
d) złożenie dokumentu na poczcie lub we właściwym organie władzy publicznej, za pisemnym powiadomieniem o takim złożeniu pozostawionym w skrzynce pocztowej dłużnika, pod warunkiem że pisemne powiadomienie wyraźnie określa charakter dokumentu jako dokumentu sądowego lub skutek prawny powiadomienia jako skutkującego doręczeniem i powodującego uruchomienie biegu terminów;
e) doręczenie drogą pocztową bez potwierdzenia, zgodnie z ust. 3, gdy dłużnik ma adres w Państwie Członkowskim wydania;
f) drogą elektroniczną, za automatycznym potwierdzeniem dostarczenia, pod warunkiem że dłużnik uprzednio wyraźnie zgodził się na taką metodę doręczenia.
2.
Do celów niniejszego rozporządzenia, doręczenie zgodnie z ust. 1 nie jest dopuszczalne, jeżeli nie ma pewności co do adresu dłużnika.
2.
Doręczenie zgodnie z ust. 1 lit. a)–d) poświadcza się za pomocą:
a) dokumentu podpisanego przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, wskazując:
i) zastosowaną metodę doręczenia; i
ii) datę doręczenia; i
iii) gdy dokument został doręczony osobie innej niż dłużnik, nazwisko tej osoby i stosunek, w jakim pozostaje ona do dłużnika;
lub
b) potwierdzenie odbioru przez osobę, do rąk której nastąpiło doręczenie, do celów ust. 1 lit. a) i b).
Artykuł 15
Doręczenie osobom reprezentującym dłużnika
Doręczenia zgodnie z art. 13 lub 14 można również dokonać do rąk osoby reprezentującej dłużnika.
Artykuł 16
Należyte poinformowanie dłużnika o roszczeniu
W celu zapewnienia należytego poinformowania dłużnika o roszczeniu, dokument wszczynający postępowanie lub równoważny dokument musi zawierać:
a) nazwiska i adresy stron;
b) kwotę roszczenia;
c) jeżeli żądane są odsetki od roszczenia, stopę procentową oraz okres, za jaki odsetki są żądane, chyba że odsetki ustawowe są doliczane automatycznie do kwoty głównej zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego wydania;
d) określenie podstawy roszczenia.
Artykuł 17
Należyte poinformowanie dłużnika o niezbędnych krokach proceduralnych wymaganych w celu zakwestionowania roszczenia
W dokumencie wszczynającym postępowanie, równoważnym dokumencie lub jakimkolwiek wezwaniu na rozprawę sądową lub wraz z tym dokumentem lub wezwaniem doręczonym pouczeniu muszą być jasno wskazane:
a) wymagania proceduralne dla zakwestionowania roszczenia, w tym termin, w jakim można zakwestionować roszczenie na piśmie, lub, w danym przypadku, termin rozprawy sądowej, nazwa i adres instytucji, do której kieruje się odpowiedź, lub, w danym przypadku, przed którą należy się stawić, oraz informacje, czy reprezentacja przez adwokata jest obligatoryjna;
b) konsekwencje braku sprzeciwu lub niestawiennictwa, w szczególności, w danym przypadku, możliwość wydania orzeczenia lub jego wykonania w stosunku do dłużnika oraz odpowiedzialność za koszty związane z postępowaniem sądowym.
Artykuł 18
Konwalidacja braku zgodności z minimalnymi standardami
1.
Jeżeli postępowanie w Państwie Członkowskim wydania nie spełniło wymagań proceduralnych określonych w art. 13–17, brak takiej zgodności może być konwalidowany, a orzeczeniu może być nadane zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, jeżeli:
a) orzeczenie zostało doręczone dłużnikowi zgodnie z wymaganiami proceduralnymi według art. 13 lub 14; i
b) dłużnik miał możliwość zaskarżyć orzeczenie za pomocą środków umożliwiających pełną kontrolę sądową i dłużnik został należycie poinformowany w orzeczeniu lub wraz z nim o wymaganiach proceduralnych dotyczących tego zaskarżenia, w tym o nazwie i adresie instytucji, do której należy złożyć środek zaskarżenia oraz, w danym przypadku, o terminie do jego złożenia; i
c) dłużnik nie zaskarżył orzeczenia zgodnie ze stosownymi wymaganiami proceduralnymi.
2.
Jeżeli postępowanie w Państwie Członkowskim wydania nie spełniło wymagań proceduralnych określonych w art. 13 lub 14, brak takiej zgodności może być konwalidowany, jeżeli zachowanie dłużnika w postępowaniu sądowym potwierdza, że osobiście otrzymał on dokument podlegający doręczeniu w czasie umożliwiającym mu przygotowanie obrony.
Artykuł 19
Minimalne standardy dotyczące kontroli w wyjątkowych przypadkach
1.
W uzupełnieniu do art. 13–18, orzeczeniu może być nadane zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego tylko wówczas, jeżeli zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego wydania dłużnik jest uprawniony do złożenia wniosku o kontrolę orzeczenia w przypadkach, gdy
a) i) dokument wszczynający postępowanie lub dokument równoważny lub, w danym przypadku, wezwanie na rozprawę sądową zostały doręczone przy zastosowaniu jednej z metod przewidzianych w art. 14; i
ii) doręczenie nie zostało dokonane w odpowiednim czasie umożliwiającym mu przygotowanie się do obrony, bez jakiekolwiek winy z jego strony;
lub
b) dłużnik nie mógł sprzeciwić się roszczeniu z powodu siły wyższej lub z powodu nadzwyczajnych okoliczności bez swojej winy,
pod warunkiem że w każdym przypadku działa bezzwłocznie.
2.
Niniejszy artykuł jest bez uszczerbku dla możliwości przyznania przez Państwa Członkowskie dostępu do kontroli orzeczenia na warunkach bardziej korzystnych niż wymienione w ust. 1.
ROZDZIAŁ IV
WYKONANIE
Artykuł 20
Postępowanie egzekucyjne
1.
Bez uszczerbku dla przepisów niniejszego rozdziału, procedury egzekucyjne podlegają prawu Państwa Członkowskiego wykonania.
Orzeczenie, któremu nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, jest wykonywane na takich samych warunkach, jak orzeczenie wydane w Państwie Członkowskim wykonania.
2.
Wierzyciel zobowiązany jest przedstawić właściwym organom egzekucyjnym Państwa Członkowskiego wykonania następujące dokumenty:
a) odpis orzeczenia, który spełnia warunki niezbędne dla stwierdzenia jego autentyczności; i
b) odpis zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, który spełnia warunki niezbędne dla stwierdzenia jego autentyczności; i
c) w razie potrzeby, transkrypcję zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego lub jego tłumaczenie na język urzędowy Państwa Członkowskiego wykonania lub, jeśli jest kilka języków urzędowych w tym Państwie Członkowskim, na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych, w jakim zgodnie z prawem tego Państwa Członkowskiego prowadzi się postępowanie sądowe w miejscu, gdzie ma nastąpić wykonanie, bądź też na jakikolwiek inny język wskazany przez Państwo Członkowskie wykonania, które może go zaakceptować.
Każde Państwo Członkowskie może wskazać język urzędowy lub języki instytucji Wspólnoty Europejskiej inne niż jego własny język, które może zaakceptować dla wystawienia zaświadczenia.
Tłumaczenie powinno być poświadczone przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje w jednym z Państw Członkowskich.
3.
Strona ubiegająca się w jednym Państwie Członkowskim o wykonanie orzeczenia, któremu nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego w innym Państwie Członkowskim, nie jest zobowiązana do składania żadnego zabezpieczenia lub kaucji, jakkolwiek się je nazywa, z tego tytułu, że jest ona cudzoziemcem lub nie posiada miejsca zamieszkania, bądź nie posiada siedziby w Państwie Członkowskim wykonania.
Artykuł 21
Odmowa wykonania
1.
Na wniosek dłużnika, sąd właściwy w Państwie Członkowskim wykonania odmawia wykonania, jeżeli orzeczenie, któremu nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, nie da się pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem wydanym w jakimkolwiek Państwie Członkowskim bądź w państwie trzecim, pod warunkiem że:
a) wcześniejsze orzeczenie zostało wydane w odniesieniu do tego samego przedmiotu sporu i dotyczyło tych samych stron; i
b) wcześniejsze orzeczenie zostało wydane w Państwie Członkowskim wykonania lub spełnia warunki konieczne dla jego uznania w Państwie Członkowskim wykonania; i
c) niemożność pogodzenia orzeczeń nie było i nie mogło być podniesione w formie zarzutu w postępowaniu sądowym w Państwie Członkowskim wydania.
2.
W żadnych okolicznościach orzeczenie lub nadanie mu zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego nie mogą być przedmiotem kontroli pod względem merytorycznym w Państwie Członkowskim wykonania.
Artykuł 22
Umowy z państwami trzecimi
Niniejsze rozporządzenie nie narusza umów, na podstawie których Państwa Członkowskie zobowiązały się, przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 44/2001, zgodnie z art. 59 Konwencji brukselskiej o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych, nie uznawać orzeczeń wydanych, w szczególności w innych Umawiających się Państwach tej konwencji, przeciwko pozwanemu mającemu miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu na terytorium państwa trzeciego, jeżeli w sprawach przewidzianych w art. 4 tej konwencji orzeczenie mogłoby być oparte wyłącznie na podstawie jurysdykcji określonej w art. 3 ust. 2 tej konwencji.
Artykuł 23
Zawieszenie lub ograniczenie wykonania
Jeżeli dłużnik:
- zakwestionował orzeczenie, któremu nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, w tym wniosek o kontrolę w rozumieniu art. 19, lub
- złożył wniosek o sprostowanie lub cofnięcie zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego zgodnie z art. 10,
właściwy sąd lub organ w Państwie Członkowskim wykonania może na wniosek dłużnika:
a) ograniczyć postępowanie egzekucyjne do środków zabezpieczających; lub
b) uzależnić wykonanie od złożenia takiego zabezpieczenia, jakie określi; lub
c) w wyjątkowych okolicznościach zawiesić postępowanie egzekucyjne.
ROZDZIAŁ V
UGODY SĄDOWE I DOKUMENTY URZĘDOWE
Artykuł 24
Ugody sądowe
1.
Ugodzie dotyczącej roszczenia w rozumieniu art. 4 ust. 2, która została zatwierdzona przez sąd lub zawarta przed sądem w toku postępowania i podlega wykonaniu w Państwie Członkowskim, w którym została zatwierdzona lub zawarta, nadaje się, na wniosek złożony do sądu, który go zatwierdził lub przed którym został on zawarty, zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załączniku II.
2.
Ugoda, której w Państwie Członkowskim wydania nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, podlega wykonaniu w innych Państwach Członkowskich bez potrzeby stwierdzenia wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jej wykonalności.
3. Przepisy rozdziału II, z wyłączeniem art. 5, 6 ust. 1 i art. 9 ust. 1 oraz rozdziału IV, z wyłączeniem art. 21 ust. 1 i art. 22, stosuje się odpowiednio.
Artykuł 25
Dokumenty urzędowe
1.
Dokumentowi urzędowemu dotyczącemu roszczenia w rozumieniu art. 4 ust. 2, który podlega wykonaniu w jednym Państwie Członkowskim, na wniosek złożony do organu wyznaczonego przez Państwo Członkowskie wydania, nadaje się zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załączniku III.
2.
Dokument urzędowy, któremu w Państwie Członkowskim wydania nadano zaświadczenie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego, podlega wykonaniu w innych Państwach Członkowskich bez potrzeby stwierdzenia wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się wykonalności.
4. Przepisy rozdziału II, z wyłączeniem art. 5, 6 ust. 1 i art. 9 ust. 1 oraz rozdziału IV, z wyłączeniem art. 21 ust. 1 i art. 22, stosuje się odpowiednio.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPIS PRZEJŚCIOWY
Artykuł 26
Przepis przejściowy
Niniejsze rozporządzenie stosuje się wyłącznie do orzeczeń wydanych, ugód sądowych zatwierdzonych lub zawartych oraz dokumentów formalnie sporządzonych lub zarejestrowanych jako dokumenty urzędowe po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ VII
STOSUNEK DO INNYCH INSTRUMENTÓW WSPÓLNOTOWYCH
Artykuł 27
Stosunek do rozporządzenia (WE) nr 44/2001
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na możliwość żądania uznania i wykonania orzeczenia, ugody sądowej lub dokumentu urzędowego w sprawie roszczenia bezspornego, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 44/2001.
Artykuł 28
Stosunek do rozporządzenia (WE) nr 1348/2000
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 29
Informacja na temat procedur egzekucyjnych i organów
Państwa Członkowskie współpracują ze sobą, aby zapewnić ogółowi społeczeństwa oraz środowiskom zawodowym informacje na temat:
a) metod i procedur egzekucyjnych w Państwach Członkowskich; i
b) właściwych organów wykonywania w Państwach Członkowskich,
w szczególności za pośrednictwem Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych ustanowionej zgodnie z decyzją 2001/470/WE [9].
Artykuł 30
Informacje odnoszące się do procedur odwoławczych, języków i organów
1.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o:
a) procedurach sprostowania i cofnięcia, o których mowa w art. 10 ust. 2, oraz o procedurze kontroli, o której mowa w art. 19 ust. 1;
b) językach akceptowanych zgodnie z art. 20 ust. 2 lit. c);
c) liście organów, o których mowa w art. 25;
i o wszystkich późniejszych zmianach.
2.
Komisja podaje informacje notyfikowane zgodnie z ust. 1 do publicznej wiadomości poprzez opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz poprzez wszelkie inne odpowiednie środki.
Artykuł 31
Zmiany w załącznikach
Wszystkie zmiany w standardowych formularzach przedstawionych w załącznikach przyjmowane są zgodnie z procedurą konsultacji, o której mowa w art. 32 ust. 2.
Artykuł 32
Komitet
1.
Komisję wspomaga komitet przewidziany w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 44/2001.
2.
Jeżeli czynione są odwołania do tego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 33
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 października 2005 r., z wyłączeniem art. 30, 31 i 32, które stosuje się od dnia 21 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Rozporządzenie (WE) nr 806/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
w sprawie wspierania równości płci w ramach współpracy na rzecz rozwoju
PARLAMENT EUROPEJSKI ORAZ RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 179,
uwzględniając wniosek Komisji,
działając zgodnie z procedurą określoną w artykule 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Milenijne Cele Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych wzywają do równości płci oraz przyznania praw kobietom, ustalenia jasnych celów w dziedzinie edukacji, które należy osiągnąć nie później niż w 2015 roku.
(2) Dwie trzecie dzieci w wieku szkolnym stanowią dziewczynki.
Wskaźniki przyjęć dziewczynek do szkół są nadal niższe niż chłopców, a wskaźniki wypisów są wyższe w przypadku dziewczynek.
(3) Artykuł 3 ustęp 2 Traktatu stanowi, że we wszystkich działaniach określonych w Traktacie, włączając politykę w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju, Wspólnota ma dążyć do usunięcia nierówności, oraz do wspierania równości płci.
(4) Kobiety stanowią na świecie nieproporcjonalną większość osób biednych.
Dlatego wspieranie równości płci jest istotne dla zdecydowanie najważniejszego celu, jakim jest zmniejszenie ubóstwa najpóźniej do 2015 roku.
(5) Równouprawnienie mężczyzn i kobiet bez względu na wiek zostało uznane za istotne dla skutecznych i pomyślnych działań przeciwko ubóstwu.
Aby osiągnąć cel równości płci poprzez strategię zintegrowanego osiągania równości płci, istnieje potrzeba połączenia tej strategii ze szczególnymi środkami na korzyść kobiet w każdym wieku.
(6) Kobiety wnoszą wkład w rozwój, stając w obliczu licznych przeszkód, ograniczających wyniki ich prac oraz zmniejszających korzyści dla nich samych, a także dla społeczeństwa jako całości.
Znaczenie życiowej roli kobiet w zakresie gospodarczym, społecznym i środowiskowym w krajach rozwijających się, doprowadziło do międzynarodowego uznania, że ich pełne uczestnictwo bez dyskryminacji, jest niezbędne dla trwałego i skutecznego rozwoju.
(7) Wspólnota i jej Państwa Członkowskie są sygnatariuszami Deklaracji oraz Platformy Działań Światowej Konferencji Kobiet w Pekinie w 1995 roku, w której podkreślono potrzebę działań przeciwko występującym na całym świecie przeszkodom w równości płci oraz ustanowiono zintegrowane osiąganie równości płci jako strategię mającą na celu wspieranie równości płci.
(8) Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, uznaje dyskryminację kobiet za przeszkodę dla rozwoju, a strony Konwencji zgadzają się eliminować tę dyskryminację przy użyciu wszelkich właściwych środków.
(9) Celem rozporządzenia Rady (WE) nr 2836/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie włączenia spraw płci do współpracy na rzecz rozwoju [2] jest wspieranie analizy zintegrowanego osiągania równości płci we wszystkich obszarach polityk współpracy na rzecz rozwoju, a także wspieranie i ułatwienie włączenia działań wymierzonych w największe nierówności w traktowaniu kobiet i mężczyzn.
Zapewnia ono, że równość płci będzie wspierana w krajowych planach przygotowanych w celu wprowadzenia najważniejszych elementów Pekińskiej Platformy Działań.
Rozporządzenie to przestało obowiązywać dnia 31 grudnia 2003 r.
(10) Deklaracja Rady i Komisji w sprawie polityki rozwoju Wspólnoty Europejskiej, przyjęta w dniu 10 listopada 2000 r., stanowi, że równość płci jest zagadnieniem priorytetowym.
(11) Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 21 czerwca 2001 r. w sprawie programu działania na rzecz włączenia zintegrowanego osiągania równości płci do wspólnotowej współpracy na rzecz rozwoju, ustala ramy realizacji tego włączenia.
Rada zatwierdziła ten program działania w swoich wnioskach z dnia 8 listopada 2001 r.
(12) Parlament Europejski podkreślił w swojej rezolucji z dnia 25 kwietnia 2002 r. [3], dotyczącej tego programu działania, swoje zaangażowanie w zintegrowane osiąganie równości płci, jako podejście do wspierania celu, jakim jest równość płci, oraz poprawa pozycji kobiet w krajach rozwijających się.
(13) Niniejsze rozporządzenie ustanawia, na cały okres trwania programu, ramy finansowe stanowiące w pierwszym rzędzie odniesienie do organu budżetowego podczas rocznego postępowania budżetowego w rozumieniu pkt 33 Międzyinstytucjonalnego Porozumienia z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [4].
Ogólnie rzecz biorąc, finansowanie przez Wspólnotę, powiązane z rozwojem, powinno również wnosić wkład w działania na rzecz równości płci jako w zagadnienie priorytetowe.
(14) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5].
(15) Ponieważ cel proponowanego działania, czyli popieranie równości płci w ramach współpracy na rzecz rozwoju, nie może zostać osiągnięty przez Państwa Członkowskie w wystarczającym stopniu, i dlatego z uwagi na skalę i skutki takich działań, można go lepiej zrealizować, na szczeblu wspólnotowym. Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES
Artykuł 1
1.
Celem niniejszego rozporządzenia jest wprowadzenie środków mających na celu popieranie równości płci we wspólnotowych politykach współpracy na rzecz rozwoju, w strategiach oraz interwencjach.
W tym celu Wspólnota świadczy pomoc finansową oraz dostarcza właściwej wiedzy fachowej skierowanej na wspieranie równości płci w ramach wszelkich wspólnotowych polityk współpracy na rzecz rozwoju oraz interwencji w krajach rozwijających się.
2.
Celem wsparcia wspólnotowego jest uzupełnienie i umocnienie polityk i możliwości krajów rozwijających się, jak również pomoc świadczona przy użyciu innych instrumentów współpracy na rzecz rozwoju.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "zintegrowane osiąganie równości płci" dotyczy planowania, organizacji, reorganizacji, poprawy oraz oceny procesów politycznych, aby perspektywa równości płci została włączona do wszelkich polityk rozwoju, strategii i interwencji, na wszystkich szczeblach i na wszystkich etapach, przez normalnie uczestniczące w niej podmioty;
b) środki szczególne do zapobiegania lub zadośćuczynienia niekorzystnym aspektom związanym z płcią, mogą być utrzymywane lub wprowadzane w celu zapewnienia równości pomiędzy mężczyznami i kobietami w praktyce; celem takich środków powinna być, w pierwszej kolejności, poprawa sytuacji kobiet w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
Zadania, jakie ma wypełniać niniejsze rozporządzenie, zgodnie z celem wspierania równości płci oraz przyznania praw kobietom, określonym w Milenijnych Celach Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, Deklaracji Pekińskiej oraz Platformy Działań, przyjętych w trakcie Czwartej Światowej Konferencji ds. Kobiet, Sesji Specjalnej Zgromadzenia Ogól nego "Kobiety 2000: równość płci, rozwój i pokój na 21 wiek", są następujące:
a) wspieranie zintegrowanego osiągania równości płci we wszystkich dziedzinach współpracy na rzecz rozwoju, połączone ze środkami szczególnymi z korzyścią dla kobiet w każdym wieku, w celu wspierania równości płci, będącego znaczącym wkładem w zmniejszenie ubóstwa.
b) wspieranie endogenicznych możliwości publicznych i prywatnych w krajach rozwijających się, które mogą wziąć odpowiedzialność i przejąć inicjatywę w zakresie wspierania równości płci.
Artykuł 4
1.
Działania w dziedzinie wspierania równości płci, kwalifikujące się do finansowania, obejmują w szczególności:
a) wspieranie środków szczególnych, dotyczących dostępu kobiet do dóbr i usług, oraz monitorowania tego dostępu, w szczególności w obszarze edukacji i kształcenia, zdrowia, gospodarki i działalności społecznej, zatrudnienia i infrastruktury, oraz uczestnictwa w politycznych procedurach decyzyjnych;
b) wspieranie gromadzenia, rozpowszechniania, analizy i poprawy danych statystycznych pogrupowanych według płci i wieku, rozwijania i rozpowszechniania metodologii, wytycznych, zintegrowane osiąganie równości płci, oceny ex-ante i ex-post znaczenia płci, badań tematycznych, wskaźników jakościowych i ilościowych, a także innych instrumentów operacyjnych;
c) wspieranie podnoszenia poziomu świadomości oraz działań promocyjnych, a także ustanawianie sieci osób zainteresowanych w dziedzinie równości płci;
d) wspieranie działalności, mających na celu umocnienie instytucjonalnych i operacyjnych możliwości kluczowych osób zainteresowanych, w krajach partnerskich, w ramach procesu rozwoju, takich jak zapewnienie specjalistów ds. problematyki traktowania kobiet i mężczyzn, kształcenie i pomoc techniczna.
2.
Instrumenty finansowane przez cały czas prowadzenia działań określonych w ust. 1 mogą przybrać postać:
a) metodologicznych i organizacyjnych badań dotyczących zintegrowanego osiągania równości płci, odnoszących się do wszystkich grup wiekowych;
b) pomocy technicznej, obejmującej ocenę znaczenia problematyki płci, edukację, kształcenie, społeczeństwo informacyjne lub inne usługi;
c) misji w zakresie dostaw, badania, oceny i monitorowania.
3.
Finansowanie wspólnotowe może obejmować:
a) projekty inwestycyjne, z wyjątkiem nabywania nieruchomości; oraz
b) wydatki operacyjne podmiotu będącego beneficjentem, w tym stałe koszty administracyjne i utrzymania, które nie powinny przekroczyć kosztów przewidzianych dla wydatków administracyjnych.
Dotacje operacyjne przyznawane są według stopniowo obniżanej podstawy.
Artykuł 5
Podczas wyboru oraz wykonywania działań, o których mowa w art. 4 ust. 1, szczególną uwagę zwraca się na:
a) potencjał interwencji i programów działania, mających charakter czynników katalizujących i powielających, w celu popierania strategii zintegrowanego osiągania równości płci na dużą skalę w ramach interwencji wspólnotowych;
b) wzmocnienie partnerstwa strategicznego oraz inicjowanie współpracy ponadnarodowej, która umacnia, w szczególności, współpracę regionalną w dziedzinie równości płci;
c) starania o efektywność pod względem kosztów oraz zrównoważony wpływ opracowywania i planowania interwencji;
d) jasne określenie oraz monitorowanie celów i wskaźników;
e) wysiłki w celu popierania współdziałania z politykami i programami, których celem jest zdrowie w sferze rozrodczej i seksualnej, a także prawa i choroby ludzi ubogich, w szczególności programy dotyczące HIV/AIDS, środki zwalczania przemocy, problemy dzieci płci żeńskiej, edukacja i kształcenie kobiet w każdym wieku, ludzie starsi, środowisko naturalne, prawa człowieka, zapobieganie konfliktom, demokratyzacja oraz udział kobiet w decyzyjnych procesach politycznych, gospodarczych i społecznych;
f) zintegrowane osiąganie równości płci w sześciu priorytetowych dziedzinach polityki rozwoju WE;
g) znaczenie zwrócenia szczególnej uwagi na edukację dziewczynek oraz na fakt, że należy zacząć rekompensować sytuację nierównych możliwości dla dziewczynek poprzez nabór oraz szkolenie miejscowych nauczycielek.
ROZDZIAŁ II
REALIZACJA POMOCY
Artykuł 6
1.
Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pomoc finansowa przybiera postać dotacji lub umów.
2.
Przy pomocy dotacji można sfinansować pełne koszty działania, jeżeli zostanie wykazane, że ma to zasadnicze znaczenie dla jego przeprowadzenia, z wyjątkiem działań wynikających z wykonania porozumień finansowych z państwami trzecimi lub działań prowadzonych przez organizacje międzynarodowe.
W innych przypadkach oczekiwany jest udział finansowy beneficjentów określonych w art. 7.
Przy określaniu kwoty wnioskowanego wkładu, zwraca się uwagę na możliwości zainteresowanych partnerów oraz charakter danego działania.
3.
Umowy z beneficjentami mogą obejmować ich wydatki operacyjne zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. b).
4.
Przepisy dotyczące pomocy finansowej wydane na mocy niniejszego rozporządzenia mogą pociągać za sobą współfinansowanie ze strony innych donatorów, w szczególności Państw Członkowskich, Organizacji Narodów Zjednoczonych, oraz międzynarodowych i regionalnych banków rozwoju lub instytucji finansowych.
Artykuł 7
1.
Partnerów kwalifikujących się do uzyskania pomocy finansowej na mocy niniejszego rozporządzenia stanowią:
a) organy administracji oraz agencje na szczeblach rządów krajowych, regionalnych i lokalnych;
b) wspólnoty lokalne, organizacje pozarządowe, w szczególności działające w dziedzinie równości płci, organizacje kobiet, organizacje lokalne, związki zawodowe, oraz inne osoby fizyczne i osoby prawne o celach niedochodowych;
c) lokalny sektor prywatny;
d) organizacje regionalne;
e) organizacje międzynarodowe, takie jak Organizacja Narodów Zjednoczonych i jej agencje, fundusze i programy, jak również banki rozwoju, instytucje finansowe, inicjatywy globalne, międzynarodowe partnerstwo publiczno-prywatne;
f) instytuty badawczo-rozwojowe oraz szkoły wyższe.
2.
Bez uszczerbku dla ust. 1 lit. e), wspólnotowa pomoc finansowa w postaci dotacji dostępna jest dla partnerów, których siedziba główna mieści się w Państwie Członkowskim lub w państwie trzecim, które jest beneficjentem lub potencjalnym beneficjentem pomocy wspólnotowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, pod warunkiem że to biuro jest rzeczywistym ośrodkiem zarządzania działaniami biznesowymi.
W wyjątkowych przypadkach to biuro może się mieścić w innym państwie trzecim.
Priorytet nadaje się strukturom endogenicznym, które mogą odegrać rolę w rozwijaniu możliwości lokalnych w zakresie statusu kobiet i mężczyzn.
Artykuł 8
1.
W przypadku gdy działania podlegają porozumieniom finansowym pomiędzy Wspólnotą a państwem otrzymującym, porozumienia te zastrzegają, że Wspólnota nie pokrywa płatności podatków, należności celnych, ani innych opłat.
2.
Wszelkie porozumienia finansowe, umowy o dotacje, lub umowy zawarte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem zapewniają Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu prawo przeprowadzania kontroli na miejscu, zgodnie ze zwykłymi procedurami ustalonymi przez Komisję na mocy obowiązujących przepisów, w szczególności Rozporządzenia Finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6].
3.
Podejmuje się niezbędne środki w celu podkreślenia wspólnotowego charakteru pomocy świadczonej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 9
1.
Udział w zaproszeniach do składania ofert oraz przyznawaniu kontraktów na zamówienia jest otwarty na równych warunkach dla wszystkich osób fizycznych i prawnych z Państw Członkowskich, państw stowarzyszonych, oraz we wszystkich krajach rozwijających się.
Jest on otwarty dla innych państw trzecich pod warunkiem wzajemności.
W wyjątkowych i należycie uzasadnionych okolicznościach można go rozszerzyć na inne państwa trzecie.
2.
Dostawy pochodzą z Państw Członkowskich, państw będących beneficjentami lub innych krajów rozwijających się. W przypadkach określonych w ust. 1, dostawy mogą pochodzić z innych państw trzecich.
Artykuł 10
1.
W celu zabezpieczenia realizacji celów spójności i komplementarności, określonych w Traktacie, oraz w celu zapewnienia maksymalnej skuteczności tych działań jako całości, Komisja może podjąć wszelkie niezbędne środki koordynujące, w tym w szczególności:
a) ustanowienie systemu systematycznej wymiany i analizy informacji dotyczących finansowanych działań, oraz działań, które Państwa Członkowskie i Wspólnota proponują finansować;
b) koordynację oraz wykonywanie działań na miejscu, w drodze regularnych spotkań oraz wymiany informacji pomiędzy przedstawicielami Komisji i Państw Członkowskich w państwie otrzymującym pomoc, lokalnymi organami, oraz innymi zdecentralizowanymi podmiotami.
2.
Komisja powinna podnieść kwestię traktowania mężczyzn i kobiet jako stały punkt porządku obrad pomiędzy przedstawicielami Komisji, Państw Członkowskich i krajów partnerskich w celu lepszej świadomości zagadnień dotyczących traktowania mężczyzn i kobiet w pojawiających się dziedzinach współpracy na rzecz rozwoju.
3.
Komisja przybliża doświadczenia Państw Członkowskich, innych donatorów oraz państw partnerskich w dziedzinie zintegrowanego osiągania równości płci oraz przyznawania praw kobietom.
4.
Komisja, wraz z Państwami, może podjąć każdą inicjatywę niezbędną dla zapewnienia właściwej koordynacji działań z innymi zainteresowanymi donatorami, w szczególności z tymi, którzy stanowią część systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY FINANSOWE ORAZ ODPOWIEDNIE PROCEDURY DECYZYJNE
Artykuł 11
1.
Ramy finansowe wykonania niniejszego rozporządzenia na okres od 2004 do 2006 roku zostają ustalone na 9 milionów EUR
2.
Przyznawane corocznie środki pieniężne zatwierdzane są przez organ budżetowy, w granicach perspektyw finansowych.
Artykuł 12
1.
Komisja jest odpowiedzialna za przygotowanie strategicznych wytycznych programowych, określające współpracę wspólnotową, określające współpracę wspólnotową w kategoriach wymiernych celów, priorytetów, terminów w szczególnych dziedzinach działalności, założeń i oczekiwanych wyników.
Tworzenie programów ma charakter wieloletni i indykatywny.
2.
Roczna wymiana poglądów ma miejsce raz w roku, na podstawie przedstawienia przez przedstawiciela Komisji, ogólnych wytycznych działań, które mają zostać przeprowadzone, w ramach wspólnych posiedzeń komitetów, określonych w art. 14 ust. 1.
Artykuł 13
1.
Komisja jest odpowiedzialna za ocenę, decydowanie o działaniach oraz zarządzanie działaniami objętymi niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z procedurami budżetowymi oraz innymi obowiązującymi procedurami, w szczególności ustanowionymi w Rozporządzeniu Finansowym.
2.
Program roboczy przyjmowany jest zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ust. 2.
Artykuł 14
1.
Komisję wspomaga właściwy geograficznie Komitet ds. Rozwoju.
2.
Ilekroć dokonywane jest odniesienie do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres ustalony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na 45 dni.
3.
Komitet uchwala swój regulamin.
ROZDZIAŁ IV
SPRAWOZDANIA
Artykuł 15
1.
Po zakończeniu każdego roku budżetowego, Komisja przedstawia, w swoim rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady, dotyczącym polityki rozwoju WE, informacje na temat działań finansowanych w trakcie tego roku, oraz wnioski Komisji dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia podczas minionego roku budżetowego.
W podsumowaniu dostarczane są w szczególności informacje na temat silnych i słabych stron oraz wyników działań, podmiotów, z którymi zostały zawarte umowy, jak również wyniki wszelkich niezależnych ocen poszczególnych działań.
2.
Na rok przed końcem obowiązywania niniejszego rozporządzenia, Komisja dostarcza Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezależny raport oceniający wykonanie rozporządzenia w celu stwierdzenia, czy zostały osiągnięte jego cele oraz ustalone wytyczne poprawy skuteczności przyszłych działań.
Na podstawie tego sprawozdania oceniającego, Komisja może składać wnioski dotyczące przyszłości niniejszego rozporządzenia oraz, jeżeli to konieczne, propozycje jego zmiany.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r.
Rozporządzenie (WE) nr 808/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie społeczeństwa informacyjnego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada Europejska w Lizbonie w marcu 2000 r. ustaliła cel dla Europy, którym jest stworzenie w ciągu dziesięciu lat najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki opartej na wiedzy na świecie.
(2) Plan Działań eEuropa 2002 – zatwierdzony w czasie Rady Europejskiej w Feira w czerwcu 2000 r. – przewidział proces określania celów i porównania z najlepszymi, aby stworzyć Europę on-line tak szybko, jak to możliwe.
(3) Rada Europejska w Sewilli w czerwcu 2002 r. ustaliła cele Planu działań eEuropa 2005, który wzywa do ustalenia podstaw prawnych, zapewniających regularne dostarczanie porównywalnych danych przez Państwa Członkowskie i umożliwia szersze wykorzystanie oficjalnych danych statystycznych w społeczeństwie informacyjnym.
(4) Wskaźniki strukturalne, które są wykorzystywane w corocznych Raportach Wiosennych Rady Europejskiej wymagają wskaźników opartych na spójnych informacjach statystycznych z dziedziny społeczeństwa informacyjnego.
(5) Proces porównania z najlepszymi eEuropy jako proces realizacji Planu Działań eEuropa wymaga wskaźników opartych na spójnych informacjach statystycznych z dziedziny społeczeństwa informacyjnego.
(6) Zharmonizowane statystyki dotyczące wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) w przedsiębiorstwach są corocznie niezbędne służbom Komisji.
(7) Zharmonizowane statystyki dotyczące wykorzystania ICT przez użytkowników indywidualnych i gospodarstwa domowe są corocznie niezbędne służbom Komisji.
(8) Gwałtownie zmieniający się charakter dziedziny społeczeństwa informacyjnego wymaga, by statystyki, które są przygotowywane, były dostosowane do nowych zmian.
Można tego dokonać przez moduły o stałej długości oraz zezwalając na modyfikację poprzez środki wykonawcze uwzględniające środki Państw Członkowskich i obciążenia respondentów, techniczną i metodologiczną wykonalność oraz wiarygodność wyników.
(9) Tworzenie poszczególnych statystyk Wspólnoty podlega zasadom określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty [2].
(10) Ponieważ cel proponowanych działań, a mianowicie zapewnienie zharmonizowanych ram dla systematycznego przygotowywania statystyk wspólnotowych dotyczących społeczeństwa informacyjnego, nie może być osiągnięty przez Państwa Członkowskie, a ze względu na zakres i skutki działań może zostać w wyższym stopniu osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć metody, zgodne z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.
(11) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [3].
(12) Przeprowadzono konsultacje z Komitetem ds. Programu Statystycznego, ustanowionym decyzją Komisji 89/382/EWG, Euratom [4], zgodnie z art. 3 decyzji,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnych ram systematycznego przygotowywania statystyk Wspólnoty dotyczących społeczeństwa informacyjnego.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "statystyki Wspólnoty" oznaczają statystyki w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 322/97;
b) "tworzenie statystyk" oznacza tworzenie w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 322/97;
c) "okres odniesienia" oznacza okres, do którego odnoszą się dane;
d) "rok odniesienia" oznacza okres odniesienia o długości jednego roku kalendarzowego;
e) "okres zbierania" oznacza okres określony w środkach wykonawczych, w którym miało miejsce zbieranie danych.
Artykuł 3
Zakres
1.
Statystyki, które mają być opracowane, uwzględniają informacje wymagane w celu procesu porównywania z najlepszymi eEuropy i użytecznych w procesie tworzenia wskaźników strukturalnych oraz inne informacje konieczne w celu dostarczenia jednolitej podstawy, według której należy dokonywać analizy społeczeństwa informacyjnego.
2.
Statystyki są grupowane w moduły określone w załącznikach I i II.
Artykuł 4
Moduły
Moduły w tym rozporządzeniu obejmują następujące dziedziny:
- przedsiębiorstwa i społeczeństwo informacyjne, jak określono w załączniku 1,
- osoby indywidualne, gospodarstwa domowe i społeczeństwo informacyjne, jak określono w załączniku II.
Artykuł 5
Podręcznik metodologiczny
Komisja, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, opracowuje i uaktualnia, zgodnie z wymogami nowych środków wykonawczych, podręcznik metodologiczny, który zawiera zalecane wskazówki dotyczące tworzenia statystyk Wspólnoty na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Przekazywanie danych
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji (Eurostat) dane zagregowane i metadane wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i jego środkami wykonawczymi, łącznie z danymi tajnymi, zgodnie z istniejącymi przepisami wspólnotowymi dotyczącymi przekazywania danych zgodnie z poufnością statystyczną.
Te przepisy wspólnotowe stosuje się również do wyników, o ile zawierają one dane poufne.
2.
Państwa Członkowskie będą przekazywać dane i metadane wymagane przez niniejsze rozporządzenie w formie elektronicznej, zgodnie ze standardem wymiany uzgodnionym między Komisją a Państwami Członkowskimi.
Artykuł 7
Kryteria jakościowe i sprawozdania
1.
Komisja (Eurostat) ocenia jakość przekazanych danych.
2.
Komisja (Eurostat), w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, opracowuje zalecane wspólne normy opracowane w celu zapewnienia jakości (zgodnie z normami kryteriów jakości Eurostat) dostarczanych danych.
Normy te zostają opublikowane w podręczniku metodologicznym.
3.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia jakości przekazywanych danych.
4.
W ciągu ustalonego okresu po nieprzekraczalnym terminie przekazania wyników końcowych Państwa Członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) sprawozdanie w sprawie jakości przekazanych danych przygotowane na podstawie norm określonych w ustępie pierwszym.
Te sprawozdania określają przypadki, w których wymienione normy nie zostały zastosowane.
Okres zostaje ustalony podczas wdrażania środków wykonawczych.
Artykuł 8
Środki wykonawcze
1.
Środki konieczne w celu wykonania niniejszego rozporządzenia dotyczą wyboru i specyfikacji, dostosowania i modyfikacji tematów i ich cech, opracowania, okresów referencyjnych i rozkładu cech, okresowości i terminu dostarczania danych oraz końcowych terminów dostarczenia wyników.
2.
Środki wykonawcze, łącznie ze środkami dostosowawczymi i uaktualniającymi, uwzględniającymi zmiany gospodarcze i techniczne, są ustanawiane zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2, uwzględniając środki Państw Członkowskich i obciążenia respondentów, techniczną i metodologiczną wykonalność oraz wiarygodność wyników.
3.
Środki wykonawcze są podejmowany przynajmniej 9 miesięcy przez rozpoczęciem okresu zbierania danych.
Artykuł 9
Komitet
1.
Komisja będzie wspomagana przez Komitet ds. Programu Statystycznego powołany decyzją 89/382/EWG, Euratom, zwany dalej "Komitetem".
2.
W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, zastosowany zostanie art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
Artykuł 10
Finansowanie
1.
Przynajmniej przez pierwszy rok, w którym statystyki Wspólnoty przewidziane w środkach wykonawczych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia są przygotowywane przez Państwa Członkowskie, Komisja dostarcza pomoc finansową Państwom Członkowskim, aby pomóc im pokryć poniesione przez nie koszty przez tworzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu tych danych statystycznych.
Kwoty takiej pomocy finansowej nie przekraczają 90 % takich kosztów.
2.
Uzgodnienia dotyczące wspólnotowej pomocy finansowej dla działań podjętych w ramach niniejszego programu są ustanawiane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w oparciu o rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich [5].
3.
Jeśli warunki budżetowe na to pozwalają, Komisja kontynuuje pomoc finansową dla Państw Członkowskich, aby pomóc im zrównoważyć koszty dostarczania takich statystyk w następnych latach.
4.
Władza budżetowa zatwierdza fundusze dostępne na taką pomoc w ramach rocznych procedur budżetowych Wspólnot Europejskich.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 821/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2229/2003 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym poborze tymczasowego cła nałożonego na przywóz krzemu pochodzącego z Rosji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (rozporządzenie podstawowe), w szczególności jego art. 8 i 9,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem (WE) nr 2229/2003 [2] Rada nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz krzemu pochodzącego z Rosji (rozporządzenie ostateczne).
(2) SKU LLC, Sual – Kremny – Ural i ZAO KREMNY, współpracujący producenci z Rosji, należący do SUAL Holding Group, wraz z powiązanym podmiotem gospodarczym ASMP GmbH ze Szwajcarii (SKU LLC, Sual – Kremny – Ural; ZAO KREMNY i ASMP GmbH dalej wspólnie zwane spółką) złożyły ofertę zobowiązania możliwą do przyjęcia przed opublikowaniem ostatecznych ustaleń, ale na etapie na którym niemożliwe było w trybie administracyjnym przyjęcie oferty w rozporządzeniu ostatecznym.
(3) Komisja decyzją 2004/445/WE [3] przyjęła ofertę zobowiązania spółki.
Powody przyjęcia zobowiązania są określone w tej decyzji.
Rada uznaje, że przejrzana oferta zobowiązania znosi szkodliwe efekty dumpingu oraz minimalizuje ryzyko obejścia w formie krzyżowej rekompensaty z innymi produktami.
(4) W świetle przyjęcia zobowiązania należy zmienić odpowiednio rozporządzenie (WE) nr 2229/2003.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2229/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 2 otrzymuje numer 3, a art. 3 otrzymuje numer 4;
2) dodaje się art. 2 w brzmieniu:
"Artykuł 2
1.
Przywóz zgłoszony do dopuszczenia do swobodnego obrotu przez spółki, których oferty zobowiązań zostały przyjęte i wymienione w decyzji Komisji 2004/445/WE [4] zwolnione są z ceł antydumpingowych nałożonych na mocy art. 1; pod warunkiem że produkty te zostały wyprodukowane, załadowane i zafakturowane bezpośrednio przez wspomniane spółki do pierwszych niezależnych klientów we Wspólnocie; oraz pod warunkiem że takiemu przywozowi towarzyszy faktura handlowa zawierająca co najmniej elementy oraz świadectwo stwierdzające chemiczną analizę każdego stopnia rozważanego produktu wyszczególnionego na fakturze handlowej.
2.
Zwolnienie z cła nadal jest warunkowe w odniesieniu do towarów zgłoszonych i przedstawionych do oclenia odpowiadających dokładnie opisowi na fakturze handlowej i świadectwu analizy chemicznej.";
3) dodaje się Załącznik w brzmieniu:
"
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 834/2004
z dnia 28 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [1], w szczególności jego art. 19 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 wymienia gatunki zwierząt i roślin objętych ograniczeniem lub kontrolą handlu.
Wykazy te obejmują wykazy wymienione w załącznikach do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, zwanej dalej "Konwencją CITES".
(2) Załącznik A do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 obejmuje gatunki wymienione w załączniku I do Konwencji, w odniesieniu do których Państwa Członkowskie nie wniosły zastrzeżeń, więc w konsekwencji Varanus nebulosus powinien zostać włączony do tego załącznika.
(3) Zmiany w załączniku III do Konwencji dokonane zgodnie z postanowieniami art. XVI Konwencji powinny zostać odzwierciedlone w załączniku C do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 oraz w "Uwagach w sprawie wykładni załączników A, B, C i D".
W szczególności konieczne jest dodanie Argentyny, Australii, Indonezji, Meksyku, Nowej Zelandii i Peru do państw terytorium występowania gatunków objętych załącznikiem III do Konwencji.
(4) Wpis odnoszący się do niektórych gatunków koralowców musi zostać dostosowany w celu włączenia niektórych rozwiązań rezolucji CITES Conf.
11.10 dotyczącej definicji piasku koralowego i fragmentów koralowców, zgodnie z definicją "okazu" zawartą w art. 2 lit. t) rozporządzenia (WE) nr 338/97; we wpisie dotyczącym Aloe spp. należy umieścić wyraźne odniesienie do gatunków wymienionych w załączniku A; wpis dotyczący Guaiacum spp. musi zostać zmieniony w celu określenia części i pochodnych przyjętych na dwunastej Konferencji.
(5) Na podstawie kryteriów określonych w art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 338/97 Grupa ds. Przeglądu Naukowego postanowiła, że niektóre gatunki muszą zostać wykreślone z wykazu zwierząt, których przywóz do Wspólnoty powinien być ze względu na daną ilość monitorowany, a niektóre inne gatunki należy dodać to tego wykazu.
(6) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 338/97 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Handlu Dziką Fauną i Florą ustanowionego na podstawie art. 18 rozporządzenia (WE) nr 338/97,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Załączniku do rozporządzenia (WE) 338/97 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 868/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 21 kwietnia 2004 r.
dotyczące ochrony przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi powodującymi uszczerbek dla przewoźników lotniczych Wspólnoty w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Pozycja konkurencyjna przewoźników lotniczych Wspólnoty, gdy świadczą oni usługi lotnicze do lub ze Wspólnoty, lub przez nią, mogłaby zostać poważnie naruszona poprzez nieuczciwe i dyskryminujące praktyki przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty świadczących podobne usługi lotnicze.
(2) Tego rodzaju nieuczciwe i dyskryminujące praktyki mogą wynikać z subsydiowania lub innych form pomocy przyznanej przez rząd lub organy regionalne czy inne organizacje publiczne państwa niebędącego członkiem Wspólnoty, albo z określonych praktyk cenowych stosowanych przez przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty, którzy korzystają z korzyści o charakterze niekomercyjnym.
(3) Konieczne jest określenie środków rekompensujących, które zostaną podjęte przeciwko takim nieuczciwym praktykom.
(4) W ramach Wspólnoty występują ścisłe reguły dotyczące przyznawania pomocy państwa dla przewoźników lotniczych, a co do przewoźników lotniczych Wspólnoty podlegających niekorzystnym warunkom konkurencji i doznających uszczerbku istnieje potrzeba instrumentu, którego celem byłoby zaoferowanie ochrony przed przewoźnikami lotniczymi spoza Wspólnoty, którzy są subsydiowani lub otrzymują inne świadczenia od rządów.
(5) Niniejsze rozporządzenie nie zmierza do zamiany porozumień dotyczących usług lotniczych z państwami trzecimi, które mogą być wykorzystane do skutecznego uporania się z praktykami objętymi niniejszym rozporządzeniem; zawsze kiedy na poziomie Państwa Członkowskiego istnieje instrument prawny, który umożliwiłby dokonanie satysfakcjonującej odpowiedzi w odpowiednim okresie czasu, instrument ten miałby pierwszeństwo nad niniejszym rozporządzeniem dla tego okresu czasu.
(6) Wspólnota powinna być w stanie podjąć działania rekompensujące takie nieuczciwe praktyki wynikające z subsydiów przyznanych przez rząd państwa, które nie jest członkiem Wspólnoty; Wspólnota powinna być również w stanie zmierzyć się z nieuczciwymi praktykami cenowymi.
(7) Powinno się ustalić, kiedy subsydium uważa się za zaistniałe i według jakich zasad powinno podlegać zwrotowi, w szczególności czy subsydium było skierowane do określonych przedsiębiorstw lub sektorów albo czy jest uzależnione od usług lotniczych świadczonych z państw trzecich.
(8) Przy określaniu zaistnienia subsydium konieczne jest wykazanie, że wystąpił finansowy wkład dokonany przez rząd lub organ regionalny czy inną instytucję publiczną poprzez transfer funduszy lub że zrzeczono się, lub nie odebrano długów jakiegokolwiek rodzaju reprezentujących przychód rządu, które są skądinąd należne, oraz że skutkiem tego korzyść została przyznana przedsiębiorstwu będącym odbiorcą.
(9) Powinno się ustalić, kiedy uważa się za zaistniałą nieuczciwą praktykę cenową; analiza praktyk cenowych przewoźnika lotniczego z państwa trzeciego powinna być ograniczona do tej ograniczonej liczby przypadków, w których przewoźnik lotniczy korzysta z korzyści o charakterze niekomercyjnym, której nie da się jasno zidentyfikować jako subsydium.
(10) Powinno zostać wyjaśnione, że można uważać zaistnienie nieuczciwej praktyki cenowej tylko w przypadkach, kiedy praktyka ta jest wyraźnie wyróżniająca od normalnych praktyk konkurencji cenowej; Komisja powinna opracować szczegółową metodologię określania zaistnienia nieuczciwych praktyk cenowych.
(11) Ponadto pożądane jest ustanowienie jasnych i szczegółowych wytycznych co do czynników, które mogą dotyczyć określenia faktu, czy subsydiowane lub nieuczciwie wyceniane usługi lotnicze świadczone przez przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty spowodowały uszczerbek lub grożą uszczerbkiem: w celu pokazania, że praktyki cenowe odnoszące się do świadczenia takich usług lotniczych powodują uszczerbek dla przemysłu Wspólnoty, powinno się zwrócić uwagę na skutek innych czynników, a także należy brać pod uwagę inne odpowiednie i znane czynniki oraz wskaźniki ekonomiczne, które mają związek ze stanem przemysłu, w szczególności panujące warunki rynkowe we Wspólnocie.
(12) Niezbędne jest określenie terminów "przewoźnik lotniczy Wspólnoty", "przemysł wspólnotowy" oraz "podobne usługi lotnicze".
(13) Niezbędne jest określenie, kto może złożyć zażalenie, oraz informacja, którą takie zażalenie powinno zawierać; zażalenie powinno zostać odrzucone, kiedy są niewystarczające dowody kontynuacji uszczerbku.
(14) Pożądane jest ustanowienie procedury, według której należy przeprowadzać śledztwo dotyczące nieuczciwych praktyk stosowanych przez przewoźników spoza Wspólnoty; procedura ta powinna być ograniczona w czasie.
(15) Niezbędne jest ustanowienie sposobu, w jaki zainteresowane strony powinny być powiadamiane o informacjach, których wymagają organy władzy; zainteresowane strony powinny mieć dostateczną możliwość przedstawienia wszystkich odpowiednich dowodów i obrony swoich interesów; niezbędne jest również określenie zasad i procedur, według których ma toczyć się śledztwo, w szczególności zasad, według których zainteresowane strony mają się wzajemnie powiadamiać, przedstawiać swoje stanowiska i przedkładać informacje w ramach określonych granic czasowych, jeżeli takie stanowiska i informacje mają być wzięte pod uwagę; respektując tajemnicę handlową, niezbędne jest zezwolenie zainteresowanym stronom na dostęp do wszystkich informacji odnoszących się do śledztwa, które odnoszą się do przedstawiania ich sprawy; niezbędne jest zapewnienie, że, kiedy strony nie współpracują w satysfakcjonujący sposób, można wykorzystać inne informacje celem ustalenia wyników badań oraz że takie informacje mogą być mniej sprzyjające stronom niż w wypadku, gdyby ze sobą współpracowały.
(16) Konieczne jest określenie warunków, na jakich można nakładać tymczasowe środki: środki takie we wszystkich przypadkach mogą być nałożone przez Komisję tylko na okres sześciu miesięcy.
(17) Śledztwo lub postępowanie powinny zostać zakończone w każdym przypadku, gdy nie ma potrzeby nałożenia środków, na przykład jeżeli kwota subsydiów, stopień nieuczciwych cen lub uszczerbek są nieistotne; postępowanie nie powinno zostać zakończone, o ile decyzji o zakończeniu nie towarzyszy stwierdzenie jej powodów; środki te powinny być mniejsze niż kwota podlegających zwrotowi subsydiów lub stopień nieuczciwych cen, jeżeli taka mniejsza kwota usunęłaby uszczerbek.
(18) Konieczne jest zapewnienie, że poziom środków nie powinien przekraczać wartości subsydiów lub korzyści o charakterze niekomercyjnym przyznanych w odpowiednim przypadku lub sumy odpowiadającej spowodowanemu w uszczerbkowi, kiedy jest ona niższa.
(19) Niezbędne jest zapewnienie, że środki powinny utrzymywać się w mocy tylko tak długo, jak jest to konieczne w celu przeciwdziałania subsydiom lub nieuczciwym praktykom cenowym powodującym uszczerbek.
(20) Należy dać preferencję opłatom, jeżeli chodzi o obciążenie środkami; kiedy opłaty okażą się niewłaściwe, można rozważyć inne środki.
(21) Niezbędne jest określenie procedur dla akceptacji przedsięwzięć eliminujących lub równoważących podlegające zwrotowi subsydia lub nieuczciwe praktyki cenowe i uszczerbek stosowanych zamiast obciążeń środkami tymczasowymi lub ostatecznymi; właściwe jest również ustanowienie konsekwencji za naruszenie lub wycofanie przedsięwzięć.
(22) Niezbędne jest zapewnienie przeglądu nałożonych środków w przypadkach, kiedy przedłożono wystarczające dowody zmiany okoliczności.
(23) Środki niezbędne dla wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [4].
(24) Forma i poziom środków oraz ich wykonanie powinny być szczegółowo wymienione w rozporządzeniu nakładającym te środki.
(25) Niezbędne jest zapewnienie, że wszelkie środki podjęte z racji niniejszego rozporządzenia pozostają w pełni zgodne z interesem Wspólnoty; ocena interesu Wspólnoty zawiera identyfikację wszelkich przekonywujących powodów, które doprowadziłyby do jasnego wniosku, że podejmowanie środków nie byłoby w całościowym interesie Wspólnoty.
Takie przekonywujące powody mogłyby na przykład zawierać przypadki, kiedy niekorzyść na rzecz konsumentów lub innych zainteresowanych stron byłaby wyraźnie nieproporcjonalna do wszelkich korzyści danych przemysłowi wspólnotowemu poprzez obciążenie środkami.
(26) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie ochrona przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi powodującymi uszczerbek dla przewoźników lotniczych Wspólnoty w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej, może równie dobrze być niewystarczająco osiągnięta przez Państwa Członkowskie i dlatego może być w lepszy sposób osiągnięta na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podejmować środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedurę postępowania w celu zapewnienia ochrony przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej w zakresie, w jakim powodują przez to uszczerbek dla przemysłu wspólnotowego.
2.
Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza uprzedniego zastosowania wszelkich szczególnych przepisów zawartych w porozumieniach dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi i krajami nienależącymi do Wspólnoty Europejskiej.
3.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody w stosowaniu wszelkich szczególnych przepisów zawartych w porozumieniach między Wspólnotą i krajami nienależącymi do Wspólnoty Europejskiej.
Artykuł 2
Zasady
Środek rekompensujący może zostać nałożony do celów zrównoważenia:
1) subsydium przyznanego, bezpośrednio lub pośrednio, przewoźnikowi lotniczemu spoza Wspólnoty;
2) nieuczciwych praktyk cenowych stosowanych przez przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty;
dotyczących świadczenia usług lotniczych na jednej lub więcej trasach do i ze Wspólnoty, które powodują uszczerbek dla przemysłu wspólnotowego.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "uszczerbek" oznacza uszczerbek materialny dla przemysłu wspólnotowego lub groźbę uszczerbku materialnego dla przemysłu wspólnotowego, ustalony zgodnie z art. 6;
b) "przemysł wspólnotowy" oznacza przewoźników lotniczych Wspólnoty świadczących podobne usługi jak całość lub tych z nich, których zbiorowy udział stanowi główny udział całkowitych dostaw wspólnotowych tych usług;
c) "wspólnotowy przewoźnik lotniczy" oznacza przewoźnika lotniczego posiadającego ważną licencję eksploatacyjną przyznaną przez Państwo Członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2407/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie przyznawania licencji przewoźnikom lotniczym [5];
d) "podobne usługi lotnicze" oznaczają usługi lotnicze, które są świadczone na tej samej trasie lub trasach jako rozważane usługi lotnicze, lub takie usługi lotnicze, które są świadczone na trasie lub trasach ściśle przypominających trasę lub trasy, na których świadczone są rozważane usługi.
Artykuł 4
Subsydiowanie
1.
Subsydium uważa się za zaistniałe, jeżeli:
a) następuje finansowy wkład rządu lub organu regionalnego czy innej organizacji publicznej państwa nienależącego do Wspólnoty Europejskiej, to znaczy kiedy:
i) działanie rządu lub organu regionalnego czy innej organizacji publicznej obejmuje bezpośredni transfer funduszy do przedsiębiorstwa lub przejęcie pasywów przedsiębiorstwa, takich jak gwarancje kredytowe;
ii) zrzeczono się lub nie zebrano przychodu rządu lub organu regionalnego czy innej organizacji publicznej, który jest skądinąd należny;
iii) rząd lub organ regionalny czy inna organizacja publiczna dostarcza towary lub usługi inne niż ogólna infrastruktura, albo zakupuje towary lub usługi;
iv) rząd lub organ regionalny czy inna organizacja publiczna dokonuje płatności do mechanizmu dofinansowywania lub powierza, lub wyznacza prywatnej jednostce wykonywanie jednej lub wielu rodzajów funkcji określonych w ppkt i), ii) oraz iii), które zazwyczaj są w przyznane rządowi, a praktyka nie różni się pod żadnym względem od praktyk zazwyczaj stosowanych przez rząd;
b) i świadczenie zostaje niniejszym przyznane.
2.
Subsydia podlegają środkom rekompensującym tylko wtedy, gdy subsydia są ograniczone, prawnie i w rzeczywistości, do przedsiębiorstwa, branży lub grupy przedsiębiorstw czy zakładów podlegających jurysdykcji organowi przyznającemu.
Artykuł 5
Nieuczciwe praktyki cenowe
1.
Nieuczciwe praktyki cenowe uważa się za zaistniałe co do szczególnych usług lotniczych do i ze Wspólnoty, kiedy przewoźnicy lotniczy spoza Wspólnoty:
- korzystają z niekomercyjnych korzyści, oraz
- obciążają taryfami lotniczymi, które są wystarczająco niższe od tych oferowanych przez konkurujących przewoźników lotniczych Wspólnoty, aby wywołać uszczerbek.
Praktyki te muszą być wyraźnie wyróżniające od normalnych praktyk konkurencji cenowej.
2.
Porównując taryfy lotnicze, bierze się pod uwagę następujące elementy:
a) faktyczną cenę, za którą bilety są oferowane do sprzedaży;
b) liczbę miejsc proponowanych po rzekomo nieuczciwej cenie z całkowitej liczby miejsc dostępnych na pokładzie samolotu;
c) ograniczenia i warunki związane z biletami sprzedanymi po rzekomo nieuczciwej cenie;
d) poziom usług proponowanych przez wszystkich przewoźników świadczących podobne usługi lotnicze, o których mowa;
e) faktyczne koszty przewoźników spoza Wspólnoty świadczących usługi, plus rozsądną marżę zysku; oraz
f) sytuację, w rozumieniu lit. a)-e), na porównywalnych trasach.
3.
Stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 3, Komisja opracuje szczegółową metodologię określania zaistnienia nieuczciwych praktyk cenowych.
Metodologia ta obejmie między innymi sposób, w jakim normalna konkurencja cenowa, rzeczywiste koszty i rozsądne marże zysku będą oszacowywane w szczególnym kontekście sektora lotniczego.
Artykuł 6
Ustalenie uszczerbku
1.
Ustalenie uszczerbku opiera się na pozytywnych dowodach i obejmuje badanie zarówno:
a) poziomu taryf rozważanych usług lotniczych i skutku takich usług lotniczych na taryfy oferowane przez przewoźników lotniczych Wspólnoty; oraz
b) wpływu tych usług lotniczych na przemysł wspólnotowy, jak wskazano poprzez trendy w kilku wskaźnikach ekonomicznych, takich jak liczba lotów, zużycie mocy, rezerwacje pasażerów, udział w rynku, zyski, stopa zwrotu kapitału, inwestycje, zatrudnienie.
Żaden z powyższych czynników nie musi stanowić decydującej wytycznej.
2.
Należy wykazać na podstawie wszystkich istotnych dowodów przedstawionych w związku z ust. 1, że rozważane usługi lotnicze powodują uszczerbek w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.
3.
Wiadome czynniki, inne niż dotyczące usług lotniczych, które równocześnie dokonują uszczerbku w przemyśle wspólnotowym, zostaną również przeanalizowane w celu zapewnienia, że uszczerbku spowodowanego przez te inne czynniki nie można przypisać rozważanych usługom lotniczym.
4.
Ustalenie groźby uszczerbku ustala się na podstawie faktów, a nie tylko zarzutów, przypuszczeń, bądź ewentualnych możliwości.
Zmiana okoliczności, które stworzą sytuację, w której subsydium wyrządzi szkodę, musi być dokładnie przewidziana i stanowić bezpośrednie zagrożenie.
Artykuł 7
Wszczęcie postępowania
1.
Śledztwo na podstawie niniejszego rozporządzenia zostaje wszczęte na podstawie zażalenia w imieniu przemysłu wspólnotowego złożonego przez każdą osobę fizyczną lub prawną lub jakiekolwiek stowarzyszenie albo z własnej inicjatywy Komisji, jeżeli istnieją wystarczające dowody zaistnienia podlegających zwrotowi subsydiów (włączając w to, jeśli to możliwe, ich kwotę) lub nieuczciwych praktyk cenowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, uszczerbku i zwyczajowego związku między rzekomo subsydiowanymi lub nieuczciwymi cenowo usługami lotniczymi i rzekomym uszczerbkiem.
2.
Jeżeli jest oczywiste, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia postępowania, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2, wszczyna postępowanie w ciągu 45 dni od złożenia zażalenia i publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Jeżeli rozważany problem jest dyskutowany w ramach umowy dwustronnej przez odnośne Państwo Członkowskie, ten czterdziestopięciodniowy nieprzekraczalny termin, na wniosek Państwa Członkowskiego, zostaje przedłużony o okres do 30 dni.
Decyzję o jakimkolwiek dodatkowym rozszerzeniu tego nieprzekraczalnego terminu podejmuje Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
Jeżeli przedstawiono niewystarczające dowody, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2, informuje o tym składającego zażalenie w ciągu 45 dni od daty, w której wniesiono zażalenie.
3.
Powiadomienie o wszczęciu procedury sądowej stwierdza wszczęcie śledztwa, wskazuje zakres śledztwa, odnośne usługi lotnicze na trasach, kraje, których rządy rzekomo przyznały subsydia lub licencję przewoźnikom lotniczym rzekomo zaangażowanym w nieuczciwe praktyki cenowe, oraz okres, w którym zainteresowane strony mogą się wzajemnie powiadamiać, zaprezentować na piśmie swoje stanowiska i przedłożyć informacje, jeżeli takie stanowiska bierze się pod uwagę podczas śledztwa; powiadomienie stwierdza również okres, w którym zainteresowane strony mogą ubiegać się o wysłuchanie przez Komisję.
4.
Komisja informuje przewoźników lotniczych świadczących rozważane usługi lotnicze, odnośny rząd i składającego zażalenie o wszczęciu procedury sądowej.
5.
Komisja może, w dowolnym momencie, zaprosić rządy odnośnych państw trzecich do wzięcia udziału w konsultacjach w celu wyjaśnienia sytuacji co do spraw określonych w ust. 2 i dojścia do wzajemnie uzgodnionego rozwiązania.
W miarę potrzeb Komisja włączy do tych konsultacji każde odnośne Państwo Członkowskie.
W przypadkach gdy konsultacje już toczą się między Państwem Członkowskim a rządem odnośnego państwa trzeciego, Komisja wcześniej nawiąże kontakt ze wspomnianym Państwem Członkowskim.
Artykuł 8
Śledztwo
1.
Po rozpoczęciu procedury sądowej Komisja rozpocznie śledztwo, które obejmie zarówno subsydiowanie, jak i nieuczciwe praktyki cenowe usług lotniczych świadczonych przez przewoźników spoza Wspólnoty na określonych trasach, a także uszczerbek.
Śledztwo to będzie przeprowadzane w szybki sposób i w normalnej formie zostanie zakończone w ciągu dziewięciu miesięcy od rozpoczęcia procedury sądowej, z wyjątkiem następujących okoliczności, które mogą je przedłużyć:
- negocjacje z rządem odnośnego państwa trzeciego postępują w kierunku punktu, w którym bliskie jest satysfakcjonujące rozpatrzenie zażalenia, lub
- potrzebna jest dodatkowa ilość czasu w celu osiągnięcia rozwiązania, które leży we wspólnym interesie Wspólnoty.
2.
Zainteresowane strony, które powiadomiły się wzajemnie, zgodnie z ograniczeniami czasowymi określonymi w powiadomieniu o wszczęciu postępowania, zostaną wysłuchane, jeżeli wnioskowały o wysłuchanie, wskazując, że są zainteresowaną stroną, na którą może mieć wpływ wynik postępowania, i że istnieją szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.
3.
W przypadku gdy zainteresowana strona odmawia dostępu do lub w inny sposób nie dostarcza niezbędnych informacji w terminach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, lub wyraźnie przeszkadza w prowadzeniu postępowania, tymczasowe i ostateczne ustalenia, afirmujące lub negujące, mogą zostać oparte na dostępnych danych.
W przypadku gdy okaże się, że zainteresowana strona przedstawiła fałszywe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie zostaną uwzględnione i wykorzystany zostanie dostępny stan faktyczny.
Artykuł 9
Środki rekompensujące
Środki rekompensujące, niezależnie, czy tymczasowe czy ostateczne, przyjmą raczej formę opłat nałożonych przez odnośnego przewoźnika spoza Wspólnoty.
Artykuł 10
Środki tymczasowe
1.
Środki tymczasowe mogą zostać nałożone, jeżeli dokonano tymczasowych afirmujących ustaleń, że odnośni przewoźnicy spoza Wspólnoty korzystają z subsydiów lub są zaangażowani w nieuczciwe praktyki cenowe powodujące uszczerbek dla przemysłu wspólnotowego oraz że interes Wspólnoty wzywa do interwencji, aby zapobiec takiemu dalszemu uszczerbkowi.
2.
Środki tymczasowe mogą zostać ustanowione zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
Środki te nakłada się na maksymalnie sześć miesięcy.
Artykuł 11
Zakończenie postępowania bez nakładania środków
1.
Jeżeli zażalenie zostaje wycofane lub jeżeli uzyskano satysfakcjonujące rozwiązanie na podstawie porozumienia dotyczącego usług lotniczych Państwa Członkowskiego z odnośnym państwem trzecim, postępowanie może zostać zakończone przez Komisję, o ile takie zakończenie leży w interesie Wspólnoty.
2.
Jeżeli środki rekompensujące nie są konieczne, postępowanie zostaje zakończone zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
Każdej decyzji o zakończeniu postępowania towarzyszy stwierdzenie powodów jego zakończenia.
Artykuł 12
Środki ostateczne
1.
Jeżeli ostatecznie ustalony stan faktyczny wskazuje na zaistnienie subsydiów lub nieuczciwych praktyk cenowych oraz spowodowanego przez nie uszczerbku, a interes Wspólnoty interes Wspólnoty wzywa do interwencji zgodnie z art. 16, nakłada się środki ostateczne zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 3.
2.
Poziom nałożonych środków w celu zrównoważenia subsydiów nie przekroczy kwoty subsydiów, obliczanej na podstawie korzyści przyznanej przedsiębiorstwu będącemu odbiorcą, z której według ustaleń korzystał przewoźnik spoza Wspólnoty, i powinien on być niższy niż całkowita kwota subsydiów, jeżeli taki niższy poziom był odpowiedni do usunięcia uszczerbku dla przemysłu wspólnotowego.
3.
Poziom nałożonych środków w celu zrównoważenia nieuczciwych praktyk cenowych wynikających z przewag o charakterze niekomercyjnym nie przekroczy różnicy pomiędzy taryfami poniesionymi przez odnośnego przewoźnika lotniczego spoza Wspólnoty i taryfami lotniczymi oferowanymi przez odnośnego konkurującego przewoźnika lotniczego Wspólnoty, ale powinien być niższy, jeżeli taki niższy poziom był odpowiedni do usunięcia uszczerbku dla przemysłu wspólnotowego.
W żadnym razie poziom środków nie powinien przekroczyć wartości korzyści o charakterze niekomercyjnym przyznanych przewoźnikowi lotniczemu spoza Wspólnoty.
4.
Środek zostaje narzucony we właściwych kwotach w każdym przypadku, na niedyskryminacyjnej podstawie, na usługi lotnicze świadczone przez wszystkich przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty, co do których stwierdzono, że korzystają z subsydiów lub zaangażowani są w nieuczciwe praktyki cenowe na odpowiednich trasach, z wyjątkiem usług lotniczych świadczonych przez tych przewoźników lotniczych spoza Wspólnoty, dla których zatwierdzono zobowiązania na podstawie warunków niniejszego rozporządzenia.
5.
Środki pozostają w mocy tak długo i w takim zakresie, w jakim jest niezbędne dla zrównoważenia subsydiów lub nieuczciwych praktyk cenowych, które powodują uszczerbek.
Artykuł 13
Zobowiązania
1.
Śledztwa mogą zostać zakończone bez nałożenia tymczasowych lub ostatecznych należności celnych po uzyskaniu zadowalających dobrowolnych zobowiązań, na mocy których:
a) rząd przyznający subsydia lub korzyści o charakterze niekomercyjnym zgadza się na wyeliminowanie lub ograniczenie subsydiów lub korzyści o charakterze niekomercyjnym, albo podejmuje inne środki dotyczące ich efektów; lub
b) każdy przewoźnik lotniczy spoza Wspólnoty zobowiązuje się do skorygowania jego cen lub zaprzestania świadczenia usług lotniczych na rozważanych trasach, aby szkodliwy efekt subsydiów lub korzyści o charakterze niekomercyjnym zostały wyeliminowane.
2.
Zobowiązania mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
3.
W przypadku naruszenia lub wycofania się ze zobowiązań przez którąkolwiek ze stron, środek ostateczny jest nakładany zgodnie z art. 12, w oparciu o stan faktyczny ustalony w ramach postępowania, które doprowadziło do podjęcia zobowiązania, pod warunkiem że takie postępowanie zostało zakończone ostatecznym stwierdzeniem subsydiowania oraz że odnośny przewoźnik lotniczy spoza Wspólnoty lub rząd przyznający subsydia otrzymał możliwość przedstawienia swoich uwag, z wyjątkiem przypadku wycofania się ze zobowiązania przez przewoźnika lotniczego spoza Wspólnoty lub ten rząd.
Artykuł 14
Rewizje
1.
Jeżeli okoliczności dają ku temu takie podstawy, potrzeba kontynuacji nakładania środków w ich wstępnej formie może zostać zrewidowana, z inicjatywy Komisji lub na wniosek Państwa Członkowskiego, lub też na wniosek przewoźnika lotniczego spoza Wspólnoty poddanego środkom albo przewoźnika lotniczego Wspólnoty, pod warunkiem że upłynęły przynajmniej dwa kolejne harmonogramowe okresy IATA od momentu nałożenia środka ostatecznego.
2.
Rewizje na podstawie ust. 1 rozpoczyna Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
Odpowiednie przepisy art. 7 i 8 stosują się do rewizji na podstawie ust. 1.
Rewizje ocenią kontynuację istnienia subsydiów lub nieuczciwych cen, i/lub spowodowanego przez nie uszczerbku, wraz z nowym ustaleniem, czy interes Wspólnoty wzywa do kontynuacji interwencji.
Jeżeli rewizje dają ku temu podstawy, środki zostają uchylone, zmienione lub utrzymane, gdzie jest to właściwe, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 3.
Artykuł 15
Procedura Komitetu
1.
Komisja jest wspomagana przez Komitet ustanowiony w art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2408/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotniczych [6] (zwany dalej Komitetem).
2.
W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, zastosowany zostanie art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
3.
W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, zastosowany zostanie art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
Okres, ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
4.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 16
Interes Wspólnoty
Ustalenie na podstawie art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 2 i art. 12 ust. 1, czy interes Wspólnoty wzywa do interwencji lub czy środki powinny zostać utrzymane zgodnie z art. 14 ust. 2, oparte będzie na oszacowaniu wszystkich różnorodnych interesów razem wziętych. Środki nie mogą być zastosowane, jeżeli można wyraźnie wywnioskować, że nie leży to w interesie Wspólnoty.
Artykuł 17
Przepisy ogólne
1.
Tymczasowe lub ostateczne środki rekompensujące są nakładane na mocy rozporządzenia i pobierane przez Państwa Członkowskie w formie, według określonej stawki i zgodnie z innymi kryteriami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu nakładającym takie środki.
Jeżeli narzucone zostają inne środki niż należności celne, rozporządzenie określi dokładna formę tych środków zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
2.
Przepisy nakładające tymczasowe lub ostateczne środki rekompensujące oraz rozporządzenia lub decyzje przyjmujące zobowiązania, bądź kończące dochodzenia lub postępowania, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 18
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 870/2004
z dnia 24 kwietnia 2004 r.
ustanawiające wspólnotowy program w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1467/94
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Biologiczna i genetyczna różnorodność w rolnictwie stanowi istotny element zrównoważonego rozwoju produkcji rolnej i terenów wiejskich.
Należy zatem podjąć środki konieczne celem ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania potencjału tej różnorodności w sposób zrównoważony, celem propagowania celów wspólnej polityki rolnej (WPR).
(2) Ochrona i zrównoważone wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie przyczynia się również do realizacji celów Konwencji o różnorodności biologicznej zatwierdzonej przez Wspólnotę decyzją Rady 93/626/EWG [1] i odpowiednich strategii wspólnotowych dotyczących zachowania bioróżnorodności i ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie.
Ochrona i zrównoważone wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie stanowi również jeden z głównych celów globalnego planu działań na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania genetycznych zasobów roślinnych w żywieniu i rolnictwie oraz Międzynarodowego traktatu o genetycznych zasobach roślinnych w żywieniu i rolnictwie, podpisanego przez Komisję i Państwa Członkowskie dnia 6 czerwca 2002 r.
(3) Szeroki zakres działań realizowanych w Państwach Członkowskich (przez instytucje sektora publicznego, bądź osoby fizyczne lub prawne) oraz w ramach różnych organizacji i programów międzynarodowych takich jak FAO, Europejski program ochrony genetycznych zasobów roślin uprawnych ECP/GR (ECP/GR), Grupa konsultacyjna międzynarodowych badań nad rolnictwem (CGIAR), Światowe forum ds. badań na rolnictwem (GFAR), Badania nad rolnictwem na rzecz rozwoju (ARD) regionalne i subregionalne organizacje wspierane przez Wspólnotę, Europejska regionalna grupa (ERFP) krajowych koordynatorów gospodarki genetycznymi zasobami zwierząt gospodarczych, Europejski program genetycznych zasobów leśnych (Euforgen) oraz zobowiązania odbywającej się obecnie Konferencji Ministerialnej na temat ochrony lasów w Europie (MCPFE), której sygnatariuszem jest Wspólnota, wymaga efektywnej wymiany informacji i ścisłej koordynacji działań wśród głównych zainteresowanych osób i instytucji we Wspólnocie oraz z odpowiednimi organizacjami na całym świecie, w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie, celem wzmacniania pozytywnego wpływu tych działań na rolnictwo.
(4) Prace podjęte w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystywania zasobów genetycznych w rolnictwie mogą pomóc w zachowaniu różnorodności biologicznej i poprawie jakości produktów rolnych, a także przyczynić się do zwiększenia różnorodności na terenach wiejskich i ograniczyć nakłady i koszty produkcji rolnej poprzez propagowanie zrównoważonej produkcji rolnej i przyczynianie się do zrównoważonego rozwoju terenów wiejskich.
(5) Należy propagować ochronę ex situ oraz in situ zasobów genetycznych w rolnictwie (włączając ochronę i udoskonalanie zasobów in situ/w gospodarstwie).
Ochrona ta powinna obejmować wszystkie zasoby roślinne, bakteryjne i zwierzęce, które są lub mogą okazać się przydatne w rolnictwie i w rozwoju wsi, włączając genetyczne zasoby leśne, zgodnie z potrzebami WPR oraz z myślą o zachowaniu zasobów genetycznych i zwiększeniu wykorzystania słabo wykorzystywanych ras i odmian w produkcji rolnej.
(6) Wiedza na temat dostępnych we Wspólnocie zasobów genetycznych, ich pochodzenia i cech nadal wymaga poszerzenia.
Właściwe informacje na temat istniejących instrumentów i działań realizowanych na szczeblu krajowym i regionalnym w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie w każdym Państwie Członkowskim powinny zostać zebrane i udostępnione na szczeblu wspólnotowym innym Państwom Członkowskim, a na szczeblu międzynarodowym, w szczególności krajom rozwijającym się, zgodnie z postanowieniami traktatów i porozumień międzynarodowych.
(7) Należy propagować opracowywanie — szczególnie w nawiązaniu do bieżących wysiłków stworzenia wykazu zbiorów ex situ znajdujących się w europejskich bankach genów — zdecentralizowanych, stałych, szeroko dostępnych i opartych na stronie www wykazów gromadzących wiedzę na ten temat, i zapewniających ich dostępność na szczeblu Wspólnoty i międzynarodowym (EPGRIS — Infrastruktura informacji na temat genetycznych zasobów roślinnych "EURISCO", finansowana ze środków piątego programu ramowego).
(8) Wspólnota powinna uzupełniać i propagować wysiłki podejmowane w Państwach Członkowskich na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania różnorodności biologicznej w rolnictwie.
Istnieje konieczność tworzenia wartości dodanej na szczeblu Wspólnoty poprzez koordynacje istniejących działań i wspieranie opracowywania nowych inicjatyw transgranicznych obejmujących ochronę, opis, zbieranie i wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie.
(9) Należy zatem przyjąć środki uzupełniające lub wychodzące poza zakres — pod względem beneficjentów oraz/lub działań kwalifikujących się do finansowania — rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [2].
(10) Celem przyczynienia się do osiągnięcia tych celów, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/94 z dnia 20 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie [3] ustanowiono program wspólnotowy przewidziany na okres pięciu lat.
Program ten został zakończony dnia 31 grudnia 1999 r., co za tym idzie, powinien być zastąpiony nowym programem wspólnotowym.
Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 1467/94.
(11) W wyborze i realizacji środków w ramach nowego programu wspólnotowego należy uwzględnić badania, rozwój technologiczny i działania demonstracyjne wspierane bądź na szczeblu krajowym, bądź w ramach ramowych programów wspólnotowych Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych.
Obrót nasionami i roślinnymmateriałem rozmnożeniowym wykorzystanym w ramach nowego programu wspólnotowego powinien odbywać się bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [4], 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż [5], 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. sprawie obrotu materiałem do wegetatywnego rozmnażania winorośli [6], 92/33/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż materiał siewny [7], 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [8], 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych [9], 1999/105/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym [10], 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych [11], 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka [12], 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw [13], 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków [14], 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych [15].
(12) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) stanowi, że państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (kraje EFTA/EOG) powinny, między innymi, wzmacniać i poszerzać współpracę w ramach działań Wspólnoty w dziedzinie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie.
(13) Celem lepszej realizacji programu wspólnotowego, należy ustanowić program prac na okres między 2004 a 2006 r., określający odnośne przepisy finansowe, które powinny zostać zastosowane.
(14) Dla celów realizacji i monitorowania programu wspólnotowego, Komisja powinna skorzystać z pomocy doradców naukowych i technicznych.
(15) Wkład wspólnotowy powinien być finansowany w całości w ramach pozycji 3 (Polityki wewnętrzne) perspektywy finansowej.
(16) Środki konieczne dla realizacji niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z przepisami decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [16],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cele
W związku z realizacją celów WPR, oraz wypełnianiem zobowiązań podjętych na szczeblu międzynarodowym, niniejszym ustanawia się program wspólnotowy na okres między 2004 a 2006 r. mający na celu uzupełnianie i promowanie, na szczeblu wspólnotowym, prac podjętych w Państwach Członkowskich na rzecz ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie.
Artykuł 2
Zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do genetycznych zasobów roślinnych, bakteryjnych i zwierzęcych, które są wykorzystywane lub mogą być wykorzystywane w rolnictwie.
2.
Na mocy niniejszego rozporządzenia nie można przyznawać wsparcia:
a) na realizację zobowiązań kwalifikujących się na mocy przepisów tytułu II, rozdziału VI, rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, zgodnie z przepisami art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 445/2002 z dnia 26 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [17].
b) na realizację działań kwalifikujących się do finansowania na mocy ramowego programu Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych.
Artykuł 3
Definicje
Następujące definicje mają zastosowanie do niniejszej Umowy:
a) "genetyczne zasoby roślinne" oznaczają te uprawy rolnicze, uprawy ogrodnicze, rośliny lecznicze i aromatyczne, uprawy owoców, drzewa leśne, oraz dziką roślinność, które są lub mogą być stosowane w rolnictwie;
b) "zasoby genetyczne zwierzęce" oznaczają te zwierzęta gospodarskie (kręgowce oraz bezkręgowce), oraz dzikie zwierzęta, które są lub mogą być stosowane w rolnictwie;
c) "materiał genetyczny" oznacza materiał pochodzenia roślinnego, bakteryjnego lub zwierzęcego, włączając materiał reprodukcyjny oraz wegetatywny materiał rozmnożeniowy, zawierający funkcjonalne jednostki dziedziczenia;
d) "rolnicze zasoby genetyczne" oznaczają materiał genetyczny pochodzenia roślinnego, bakteryjnego lub zwierzęcego mający rzeczywistą lub potencjalną wartość dla rolnictwa;
e) "ochrona in situ" oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach przyrodniczych, a także zachowanie oraz odtworzenie żyjących populacji gatunków lub ras zdziczałych w ich naturalnym otoczeniu oraz, w przypadku ras udomowionych lub gatunków roślin uprawnych, w środowisku gospodarstwa rolnego, w którym wykształciły one swoje cechy wyróżniające;
f) "ochrona i udoskonalanie in situ/w gospodarstwie" na poziomie gospodarstwa;
g) "ochrona ex situ" oznacza ochronę materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa poza jego siedliskiem naturalnym;
h) "pobieranie ex situ" oznacza zbieranie materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa poza jego siedliskiem naturalnym;
i) "region biogeograficzny" oznacza region geograficzny o cechach typowych pod względem składu oraz struktury flory i fauny.
Artykuł 4
Działania kwalifikujące się
1.
Program wspólnotowy, o którym mowa w art. 1, obejmuje działania celowe, działania wspólne i działania towarzyszące, zgodnie z art. 5, 6 i 7.
2.
Wszystkie działania realizowane w ramach programu są zgodne z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym przepisów fitosanitarnych, przepisów dotyczących ochrony zwierząt oraz zootechnicznych, dotyczących obrotu materiałem siewnym oraz materiałem rozmnożeniowym, a także ze wspólnym katalogiem. Działania te uwzględniają:
a) inne działania podejmowane na szczeblu Wspólnoty;
b) odnośne procesy, inicjatywy rozwojowe oraz porozumienia i umowy,
- w szczególności w nawiązaniu do:
- Konwencji o Różnorodności Biologicznej,
- Międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych w żywieniu i w rolnictwie,
- Światowy plan działań FAO na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania genetycznych zasobów roślinnych na potrzeby produkcji żywności i rolnictwa, a także inne działania podejmowane w ramach FAO,
- Europejską Strategię Ochrony Roślin i odpowiednie uchwały Konferencji Ministerialnych na temat ochrony lasów w Europie,
- Światową strategię gospodarowania genetycznymi zasobami zwierząt hodowlanych, oraz programy realizowane w ramach inicjatyw międzynarodowych, takich jak Europejski program ochrony genetycznych zasobów roślinnych (ECP/GR), Europejska regionalna grupa (ERFP) krajowych koordynatorów gospodarki genetycznymi zasobami zwierząt gospodarczych, Europejski program genetycznych zasobów leśnych (Euforgen) oraz Grupa konsultacyjna międzynarodowych badań rolnictwa (CGIAR).
Artykuł 5
Działania celowe
Działania celowe obejmują:
a) działania propagujące ochronę, opis, zbieranie i wykorzystanie ex situ oraz in situ zasobów genetycznych w rolnictwie;
b) ustanowienie europejskiego, zdecentralizowanego, stałego i szeroko dostępnego, opartego na sieci www wykazu zasobów genetycznych obecnie chronionych in situ, zawierającego również informacje na temat działań w zakresie ochrony zasobów genetycznych in situ/w gospodarstwie;
c) ustanowienie europejskiego, zdecentralizowanego, stałego i szeroko dostępnego, opartego na sieci www wykazu zbiorów ex situ (banki genów) oraz obiektów in situ (zasoby), a także baz danych obecnie dostępnych lub opracowywanych na podstawie wykazów krajowych;
d) propagowanie regularnej wymiany informacji technicznych i naukowych między zainteresowanymi organizacjami w Państwach Członkowskich, w szczególności na temat pochodzenia i cech dostępnych zasobów genetycznych.
Działania, o których mowa w lit a), mają charakter transnarodowy, uwzględniają, o ile to stosowne, regionalne aspekty biogeograficzne, i propagują lub uzupełniają, na szczeblu Wspólnoty, prace realizowane na szczeblu regionalnym i krajowym.
Działania te nie mogą obejmować pomocy przeznaczonej na cele zachowania obszarów ochrony przyrody.
Artykuł 6
Działania wspólne
Celem działań wspólnych jest propagowanie wymiany informacji dotyczących zagadnień tematycznych w celu poprawy koordynacji działań i programów ochrony, opisu, zbierania i wykorzystywania zasobów genetycznych w rolnictwie Wspólnoty.
Działania te mają charakter transnarodowy.
Artykuł 7
Działania towarzyszące
Działania towarzyszące obejmują działania informacyjne, działania w zakresie upowszechniania wiedzy oraz działania doradcze, polegające na organizowaniu seminariów, konferencji na temat zagadnień technicznych, spotkań z organizacjami pozarządowymi i innymi zainteresowanymi osobami, szkoleń oraz na sporządzaniu sprawozdań technicznych.
Artykuł 8
Program prac
1.
Wspólnota zapewni realizację programu wspólnotowego w oparciu o program prac obejmujący okres między 2004 a 2006 r., opracowany według procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2, oraz zgodnie z przydziałem budżetowym.
2.
Działania współfinansowane w ramach programu wspólnotowego mogą trwać maksymalnie cztery lata.
Artykuł 9
Wybór działań
1.
Komisja dokona wyboru, na podstawie programu prac, o którym mowa w art. 8, oraz na warunkach określonych w zaproszeniu do składania wniosków opublikowanym w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, działań, które będą finansowane w ramach programu wspólnotowego.
2. Zaproszenia do składania wniosków uwzględniają działania i obszary, o których mowa w art. 5, 6 i 7 oraz w załączniku I. Treść zaproszeń do składania wniosków zostanie określona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2, oraz zgodnie z odpowiednimi artykułami tytułu VI rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [18].
3.
Wnioski dotyczące działań, o których mowa w art. 5, 6 i 7, mogą być składane przez instytucje sektora publicznego lub osoby fizyczne lub prawne, będące obywatelami Państwa Członkowskiego i posiadające siedzibę we Wspólnocie, włączając banki genów, organizacje pozarządowe, hodowców, instytuty techniczne, gospodarstwa eksperymentalne, ogrodników i właścicieli lasów.
Osoby lub instytucje posiadające siedzibę w państwie trzecim mogą również składać wnioski, o ile dopuszczają to przepisy art. 10.
4.
W ocenie wniosków uwzględniane są następujące kryteria:
a) zbieżność z celami programu wspólnotowego, zgodnie z art. 1;
b) jakość techniczna wnioskowanych prac;
c) zdolność do skutecznej realizacji działania i zapewnienia efektywnego zarządzania działaniem, oceniona w świetle zasobów i kompetencji i obejmująca ustalenia organizacyjne uzgodnione przez uczestników;
d) europejska wartość dodana i potencjalny wkład na rzecz polityk wspólnotowych.
5. Wnioski dotyczące działań, które mają być finansowane w ramach programu wspólnotowego, są wybierane na podstawie oceny niezależnych ekspertów. Niezależni eksperci są zapraszani przez Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz z art. 178 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [19].
6.
O ile wystąpi taka konieczność, określone zostaną szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
Artykuł 10
Udział państw trzecich
W programie wspólnotowym mogą uczestniczyć:
a) kraje EFTA/EOG, zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG;
b) kraje stowarzyszone, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich porozumieniach dwustronnych określających ogólne zasady uczestniczenia tych krajów w programach wspólnotowych.
Artykuł 11
Umowa dotacji
1.
W następstwie zatwierdzenia wybranych działań, Komisja zawiera umowy dotacji z uczestnikami tych działań, zgodnie z odpowiednimi artykułami tytułu VI rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
Umowy dotacji zawierają szczegółowe kryteria dotyczące sprawozdawczości oraz upowszechniania, ochrony i wykorzystywania rezultatów działań.
2.
Komisja podejmuje konieczne kroki, w szczególności poprzez kontrole techniczne, administracyjne i rachunkowe w siedzibie beneficjentów, celem zweryfikowania, czy dostarczone informacje i dokumenty uzupełniające są dokładne, i czy zobowiązania określone w umowie dotacji są wypełniane.
Artykuł 12
Pomoc techniczna
1. Zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, Komisja może korzystać z pomocy ekspertów naukowych i technicznych w realizacji programu wspólnotowego, również w zakresie doradztwa technicznego w przygotowywaniu zaproszeń do składania wniosków, oceny sprawozdań technicznych i finansowych, monitoringu, sprawozdawczości i realizacji celów informacyjnych.
2.
Zostanie udzielone zamówienie publiczne w wyniku rozstrzygnięcia przetargu w zakresie zamówień publicznych zgodnie z odpowiednimi artykułami tytułu V rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
Artykuł 13
Wkład wspólnotowy
1.
Wkład wspólnotowy na rzecz działań określonych w art. 5 nie może przekroczyć 50 % całkowitego kosztu działania.
2.
Wkład wspólnotowy na rzecz działań określonych w art. 6 i 7 nie może przekroczyć 80 % całkowitych kosztów działania.
3.
Wkład wspólnotowy na rzecz pomocy, o której mowa w art. 9 ust. 5 (ocena wniosków), art. 12 (pomoc techniczna) i art. 14 (ocena programu wspólnotowego), może wynieść maksymalnie 100 % całkowitego kosztu pomocy.
4.
W ramach pozycji 3 perspektywy finansowej "Polityki wewnętrzne" zostanie wniesiony wkład w postaci finansowania działań i pomocy na rzecz realizacji programu wspólnotowego określonego na mocy niniejszego rozporządzenia.
5.
Załącznik II zawiera indykatywny podział kosztów przydzielonych na rzecz programu wspólnotowego.
Artykuł 14
Ocena programu wspólnotowego
Na koniec realizacji programu wspólnotowego Komisja powoła grupę niezależnych ekspertów, której zadania będą obejmowały sporządzenie sprawozdania z realizacji przepisów niniejszego rozporządzenia, ocenę rezultatów oraz przygotowanie odpowiednich zaleceń.
Sprawozdanie grupy ekspertów, wraz z uwagami Komisji, zostanie przedłożone Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.
Artykuł 15
Procedura Komitetu
1.
Komisja będzie wspierana przez Komitet ds. ochrony, opisu, zbierania oraz wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie (zwany dalej Komitetem).
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, zostaje wyznaczony na jeden miesiąc.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin.
4.
Komitet będzie regularnie informowany w zakresie realizacji programu wspólnotowego.
Artykuł 16
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1467/94 zostaje uchylone, bez uszczerbku dla zobowiązań umownych stron, które zawarły umowy wynikające z tego rozporządzenia.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia od daty jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 873/2004
z dnia 29 kwietnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
uwzględniając wniosek Komisji;
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie ochrony odmian roślin [2], tworzy wspólnotowy system ochrony odmian roślin współistniejący z krajowymi systemami, umożliwiający przyznanie praw własności przemysłowej, obowiązujących na całym terytorium Wspólnoty (Wspólnotowy system ochrony odmian roślin).
(2) Wdrażanie i stosowanie tego systemu jest realizowane przez urząd posiadający osobowość prawną, zwany Wspólnotowym Urzędem Ochrony Odmian Roślin (Urząd).
(3) Termin licencja przymusowa powinien mieć to samo znaczenie co bieżący termin "licencja przymusowa na eksploatację".
(4) Wyłącznie Urząd jest upoważniony do przyznawania licencji przymusowych na system ochrony odmian roślin zabezpieczony wspólnotowym prawem ochrony odmian roślin.
(5) Wspólnotowe ramy prawne ochrony wynalazków biotechnologicznych, ustanowione w dyrektywie 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 6 lipca 1998 w sprawie prawnej ochrony wynalazków biotechnologicznych [3] w art. 12 określają zasady przyznawania niewyłącznych licencji przymusowych, w przypadku gdy chronione odmiany roślin, włącznie ze wspólnotowymi odmianami roślin, zawierają opatentowane wynalazki i odwrotnie.
(6) art. 29 rozporządzenia (WE) nr 2100/94, zapewniając zasadniczo przyznawanie licencji przymusowych na wspólnotowe odmiany roślin, gdy przemawia za tym interes publiczny, nie odnosi się bezpośrednio do licencji, które mają być zapewnione zgodnie z art. 12 dyrektywy 98/44/WE.
(7) Zważywszy potrzebę zapewnienia przezroczystości i spójności systemu udzielania przymusowych licencji wzajemnych należy zmienić zasady ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2100/94, dokonując wyraźnego odniesienia i ustalając szczególne warunki odnoszące się do licencji przymusowych określonych w dyrektywie 98/44/WE.
(8) Zważywszy krajowy zakres ochrony wynalazków biotechnologicznych zgodnie z dyrektywą 98/44/WE niezbędne jest zagwarantowanie, że krajowemu posiadaczowi patentu będzie udzielona licencja wzajemna w systemie ochrony odmian roślin tylko w Państwie/ach Członkowskim/ch, w którym/ch można wystąpić z wnioskiem o patent na wynalazek biotechnologiczny.
(9) Traktat nie przewiduje żadnych kompetencji do przyjęcia tego rozporządzenia poza określonymi w jego art. 308,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 29
Przyznawanie licencji przymusowych
1.
Urząd przyznaje jednej lub większej liczbie osób licencję przymusową na wniosek tej osoby lub tych osób, wyłącznie wtedy, gdy przemawia za tym interes publiczny i po konsultacji z Radą Administracyjną określoną w art. 36.
2.
Na wniosek Państwa Członkowskiego, Komisji lub organizacji utworzonej dla całej Wspólnoty i zarejestrowanej przez Komisję licencja przymusowa może zostać udzielona określonej kategorii osób spełniających szczególne wymagania lub jakimkolwiek osobom w jednym lub więcej Państw Członkowskich albo na obszarze całej Wspólnoty.
Udzielenie to może nastąpić jedynie z uwagi na interes publiczny i za zgodą Rady Administracyjnej.
3.
Udzielając licencji przymusowej zgodnie z ust.1, 2, 5 i 5a, Urząd określa rodzaj czynności, które są nią objęte i rozsądne warunki, które mają do niej zastosowanie oraz szczególne wymagania określone w ust. 2.
Rozsądne warunki uwzględniają interesy wszystkich posiadaczy prawa do ochrony odmian roślin, wobec których skuteczna będzie licencja przymusowa.
Rozsądne warunki mogą obejmować ograniczenia czasowe, uiszczanie odpowiedniej opłaty licencyjnej jako słusznego wynagrodzenia dla posiadacza i mogą nakładać pewne obowiązki, których spełnienie jest konieczne do korzystania z licencji przymusowej.
4.
Po upływie każdego okresu rocznego od udzielenia licencji przymusowej i w ramach wspomnianego wcześniej możliwego ograniczenia czasowego określonego w ust. 3, każda ze stron może żądać uchylenia lub zmiany decyzji dotyczącej udzielenia licencji.
Podstawami takiego żądania może być wyłącznie zaistniała w tym czasie zmiana okoliczności przesądzających o rozstrzygnięciu.
5.
Na wniosek licencja przymusowa jest przyznawana posiadaczowi w odniesieniu do odmiany pochodnej, jeżeli spełniono kryteria określone w ust. 1.
Rozsądne warunki określone w ust. 3 obejmują uiszczanie odpowiedniej opłaty licencyjnej, jako słusznego wynagrodzenia dla posiadacza odmiany macierzystej.
5a.
Zgodnie z art. 12 ust. 2 dyrektywy 98/44/WE niewyłączna licencja przymusowa przyznawana jest posiadaczowi patentu na wynalazek biotechnologiczny na wniosek, stosownie do uiszczenia odpowiedniej opłaty licencyjnej jako słusznego wynagrodzenia po warunkiem, że posiadacz patentu wykazał, iż:
i) jego wniosek do posiadacza prawa ochrony odmian roślin o licencję umowną został odrzucony, oraz
ii) wynalazek stanowi znaczący postęp techniczny o dużym znaczeniu ekonomicznym w porównaniu z chronionymi odmianami roślin.
W przypadku gdy w celu umożliwienia nabycia lub korzystania z jego prawa ochrony odmian roślin posiadacz uzyskał licencję przymusową zgodnie z art.12 ust. 1 dyrektywy 98/44/WE na niewyłączne wykorzystanie opatentowanego wynalazku, przyznawana jest posiadaczowi patentu na ten wynalazek, na wniosek, niewyłączna licencja wzajemna na korzystanie z odmiany na rozsądnych warunkach.
Zakres terytorialny licencji lub licencji wzajemnej, o której mowa w tym ustępie jest ograniczona do tego lub tych obszarów Wspólnoty, które są objęte tym patentem.
6.
Zgodnie z art. 114 przepisy wykonawcze mogą określić niektóre pozostałe przykłady licencji w interesie publicznym, o których mowa w ust. 1, 2 i 5a, a ponadto określają szczególne zasady wykonywania przepisów ust. 1–5a.
7.
Licencje przymusowe nie mogą być przyznane przez Państwo Członkowskie w odniesieniu do wspólnotowej ochrony odmian roślin."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 874/2004
z dnia 28 kwietnia 2004 r.
ustanawiające reguły porządku publicznego dotyczące wprowadzenia w życie i funkcji Domeny Najwyższego Poziomu .eu oraz zasady regulujące rejestrację
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 733/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie Domeny Najwyższego Poziomu .eu [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1,
po konsultacji z Rejestrem, przeprowadzonej zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 733/2002,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wstępny etap wprowadzenia w życie Domeny Najwyższego Poziomu .eu, jaka ma zostać utworzona na mocy rozporządzenia (WE) nr 733/2002, został zakończony wyznaczeniem jednostki posiadającej osobowość prawną, prowadzącą działalność we Wspólnocie, do celów administrowania i zarządzania funkcją Rejestru .eu TLD.
Zgodnie z wymogami, Rejestr wyznaczony na mocy decyzji Komisji 2003/375/WE [2] ma być organizacją o celu niezarobkowym, działającą i świadczącą usługi na zasadzie pokrycia kosztów oraz w przystępnej cenie.
(2) Wywołanie nazwy domeny powinno być możliwe za pomocą środków elektronicznych w prosty, szybki i skuteczny sposób, we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty, poprzez akredytowanych rejestratorów.
(3) Rejestr powinien dokonać akredytacji rejestratorów z zastosowaniem procedury zapewniającej uczciwą i otwartą konkurencję między Rejestratorami.
Proces akredytacji powinien być prowadzony w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny.
Do akredytacji powinny kwalifikować się wyłącznie strony spełniające określone podstawowe wymagania techniczne, jakie mają zostać określone przez Rejestr.
(4) Rejestratorzy powinni przyjmować wyłącznie wnioski o rejestrację nazw domen sporządzone po uzyskaniu akredytacji oraz powinni przesyłać je w porządku chronologicznym, według jakiego wnioski te do nich wpływają.
(5) W celu zapewnienia lepszej ochrony praw konsumentów, oraz bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów wspólnotowych dotyczących jurysdykcji i właściwego prawa, wszelkie spory między rejestratorami a podmiotami dokonującymi rejestracji w kwestiach dotyczących tytułów wspólnotowych powinny podlegać właściwemu prawu jednego z Państw Członkowskich.
(6) Rejestratorzy powinni wymagać od swoich klientów udzielenia dokładnych informacji dotyczących kontaktu, takich jak pełne nazwisko, adres miejsca stałego zamieszkania, numer telefonu i adres poczty elektronicznej, oraz informacji dotyczących osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za funkcjonowanie nazwy domeny od strony technicznej.
(7) Rejestr, w ramach swojej polityki, powinien promować wykorzystanie wszystkich języków urzędowych Wspólnoty.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 733/2002, Państwa Członkowskie mogą zażądać, aby ich nazwa oficjalna oraz ta, pod którą są powszechnie znane, nie były bezpośrednio rejestrowane w .eu TLD inaczej niż przez ich rząd krajowy.
Kraje oczekujące na przystąpienie do Unii Europejskiej później niż w maju 2004 r. powinny posiadać możliwość zablokowania swoich nazw oficjalnych i tych pod którymi są powszechnie znane, aby można je było zarejestrować w późniejszym terminie.
(9) Państwo Członkowskie powinno być uprawnione do wyznaczenia operatora, który dokona rejestracji nazwy oficjalnej i tej, pod którą jest powszechnie znane w formie nazwy domeny.
Podobnie Komisja powinna być uprawniona do wyboru nazw domen stosowanych przez instytucje wspólnotowe, a także do wyznaczenia operatora przedmiotowych nazw domen.
Rejestr powinien posiadać prawo zastrzeżenia sobie niektórych określonych nazw domen do swoich funkcji operacyjnych.
(10) Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 733/2002, szereg Państw Członkowskich notyfikowało Komisji i pozostałym Państwom Członkowskim ograniczoną listę szeroko uznanych nazw w odniesieniu do pojęć geograficznych i/lub geopolitycznych, jakie mają wpływ na ich organizację polityczną lub terytorialną.
Przedmiotowe listy zawierają nazwy, które albo nie mogą być rejestrowane, albo mogą być rejestrowane tylko w domenie drugiego poziomu zgodnie z regułami porządku publicznego.
Nazwy znajdujące się na przedmiotowych listach nie podlegają zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy".
(11) Zasada "kto pierwszy, ten lepszy" powinna stanowić podstawową zasadę przy rozstrzyganiu sporu między posiadaczami praw pierwszeństwa podczas stopniowej rejestracji.
Po zakończeniu stopniowej rejestracji, zasada "kto pierwszy, ten lepszy" powinna być stosowana przy alokacji nazw domen.
(12) W celu ochrony praw pierwszeństwa uznanych przez ustawodawstwo wspólnotowe lub krajowe powinna zostać wprowadzona procedura stopniowej rejestracji.
Na stopniową rejestrację powinny się składać dwa etapy, ukierunkowane na zapewnienie posiadaczom praw pierwszeństwa odpowiedniej możliwości zarejestrowania nazw, do których posiadają prawo pierwszeństwa.
Rejestr powinien zapewnić, aby zatwierdzania przedmiotowych praw dokonywali powołani do tego celu agenci ds. legalizacji.
Na podstawie dowodów przedstawionych przez wnioskodawców, agenci ds. legalizacji powinni dokonać oceny zgłoszonego prawa do określonej nazwy.
Alokacja nazwy powinna być następnie dokonywana na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy", w przypadku gdy o nazwę domeny ubiega się dwóch lub więcej wnioskodawców będących posiadaczami prawa pierwszeństwa.
(13) W celu zapewnienia kontynuacji usług, a zwłaszcza dla zapewnienia, aby w przypadku ponownego przekazania uprawnień czy innych nieprzewidzianych okoliczności istniała możliwość dalszego świadczenia usług dla lokalnej społeczności internetowej z ograniczeniem do minimum wszelkich zakłóceń, Rejestr powinien podpisać odpowiednią umowę powierniczą.
Rejestr powinien przestrzegać także odpowiednich przepisów, zasad, wytycznych i najlepszych praktyk w odniesieniu do ochrony danych, przede wszystkim tych dotyczących ilości i rodzaju danych, jakie ukazują się w bazie danych WHOIS.
Nazwy domen uznane przez sąd Państwa Członkowskiego za obelżywe, rasistowskie lub sprzeczne z regułami porządku publicznego powinny zostać zablokowane i ewentualnie wycofane po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu.
Przyszła rejestracja takich nazw domen powinna zostać zablokowana.
(14) W przypadku śmierci lub niewypłacalności właściciela nazwy domeny, jeżeli procedura przekazania nie została wszczęta w dniu wygaśnięcia okresu rejestracji, nazwa domeny powinna zostać zawieszona na 40 dni kalendarzowych.
Jeżeli spadkobiercy lub zainteresowani administratorzy nie dokonają w tym okresie rejestracji nazwy, powinna ona zostać udostępniona do rejestracji ogólnej.
(15) Nazwy domen powinny podlegać możliwości wycofania ich przez Rejestr na podstawie ograniczonej liczby określonych przyczyn, po umożliwieniu danemu właścicielowi nazwy domeny podjęcia właściwych środków.
Powinna także istnieć możliwość wycofania nazw domen za pomocą procedury alternatywnego rozwiązywania sporów (ADR).
(16) W odniesieniu do procedury ADR, która uwzględnia najlepsze praktyki międzynarodowe w danej dziedzinie, a zwłaszcza odpowiednie zalecenia Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO), Rejestr powinien zapewnić, aby unikano rejestracji o charakterze spekulacyjnym i antykonkurencyjnym.
(17) Rejestr powinien dokonywać doboru usługodawców posiadających odpowiednią wiedzę fachową, na podstawie obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych kryteriów.
Procedura ADR powinna przestrzegać minimalnych jednolitych zasad proceduralnych, zbliżonych do tych określonych w Jednolitych Zasadach Rozwiązywania Sporów przyjętych przez Internetową Korporację ds. Przydzielonych Nazw i Numerów (ICANN).
(18) W świetle zbliżającego się rozszerzenia Unii konieczne jest niezwłoczne wprowadzenie w życie systemu reguł porządku publicznego ustanowionego na mocy niniejszego rozporządzenia.
(19) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Łączności powołanego na mocy art. 22 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [3],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa reguły porządku publicznego dotyczące wprowadzenia w życie i funkcji Domeny Najwyższego Poziomu .eu (TLD) oraz zasady porządku publicznego w zakresie rejestracji określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 733/2002.
ROZDZIAŁ II
ZASADY REJESTRACJI
Artykuł 2
Kwalifikacja i ogólne zasady rejestracji
Uprawniona strona, wymieniona w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 733/2002, może dokonać w .eu TLD rejestracji jednej lub większej ilości nazw domen.
Bez uszczerbku dla przepisów rozdziału IV, określona nazwa domeny przydzielana jest do wykorzystania uprawnionej stronie, której wniosek wpłynął do Rejestru jako pierwszy oraz został sporządzony prawidłowo pod względem technicznym i zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Do celów niniejszego rozporządzenia, kryterium wcześniejszej daty wpływu określa się zasadą "kto pierwszy, ten lepszy".
Po zarejestrowaniu nazwy domeny, jej ponowna rejestracja jest niemożliwa do czasu wygaśnięcia rejestracji bez przedłużenia, lub do czasu wycofania danej domeny.
Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, nazwy domen rejestruje się bezpośrednio w .eu TLD.
Rejestracja nazwy domeny jest ważna wyłącznie po wniesieniu stosownej opłaty przez stronę wnioskującą.
Nazwy domen zarejestrowane w .eu TLD podlegają przeniesieniu wyłącznie na strony uprawnione do rejestracji nazw domen.eu.
Artykuł 3
Wnioski o rejestrację nazwy domeny
Wniosek o rejestrację nazwy domeny obejmuje wszystkie następujące elementy:
a) nazwa/nazwisko i adres wnioskodawcy;
b) potwierdzenie, za pomocą środków elektronicznych, ze strony wnioskodawcy, że spełnia on ogólne kryteria kwalifikacji określone w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 733/2002;
c) potwierdzenie, za pomocą środków elektronicznych, ze strony wnioskodawcy, że zgodnie z posiadaną przez niego wiedzą wniosek o rejestrację nazwy domeny przedstawiany jest w dobrej wierze i nie narusza praw stron trzecich;
d) zobowiązanie, za pomocą środków elektronicznych, ze strony wnioskodawcy, do przestrzegania wszystkich warunków rejestracji, łącznie z polityką w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów określoną w rozdziale VI.
Wszelkie istotne nieścisłości w spełnieniu wymogów określonych w lit. a)–d) stanowią naruszenie warunków rejestracji.
Rejestr dokonuje sprawdzenia ważności wniosków rejestracyjnych po dokonaniu rejestracji, ze swej własnej inicjatywy lub wskutek sporu dotyczącego rejestracji danej nazwy domeny, z wykluczeniem wniosków wypełnianych w trakcie procedury stopniowej rejestracji na mocy art. 10, 12 i 14.
Artykuł 4
Akredytacja rejestratorów
Prawo oferowania usług rejestracji nazw w .eu TLD przysługuje wyłącznie rejestratorom akredytowanym przez Rejestr.
Rejestr ustala procedurę akredytacji rejestratorów, której charakter ma być racjonalny, przejrzysty i niedyskryminacyjny oraz która ma zapewniać skuteczne i uczciwe warunki konkurencji.
Od rejestratorów wymaga się dostępu do zautomatyzowanych systemów rejestracji i ich stosowania.
Rejestr może ustalić dalsze podstawowe wymagania techniczne w odniesieniu do akredytacji rejestratorów.
Rejestr może zwrócić się do rejestratorów o uprzednią zapłatę opłat rejestracyjnych, jakie Rejestr corocznie ustala na podstawie racjonalnym szacunku rynkowym.
Procedurę, warunki akredytacji rejestratorów oraz wykaz akredytowanych rejestratorów Rejestr udostępnia do wiadomości publicznej w łatwo dostępnej formie.
Każdy rejestrator związany jest umową z Rejestrem w zakresie przestrzegania warunków akredytacji, a zwłaszcza zasad porządku publicznego określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 5
Przepisy dotyczące rejestratorów
Bez uszczerbku dla przepisów regulujących jurysdykcję i właściwe prawo, umowy między Rejestrem a rejestratorem nazwy domeny nie mogą nakazywać stosowania prawa innego niż prawo jednego z Państw Członkowskich oraz nie mogą wyznaczać organu do rozwiązywania sporów, o ile nie zostanie on wyznaczony przez Rejestr na mocy art. 23, ani sądu polubownego czy sądu znajdującego się poza terytorium Wspólnoty.
Rejestrator otrzymujący więcej niż jeden wniosek o rejestrację tej samej nazwy zobowiązany jest przesłać te wnioski do Rejestru, w porządku chronologicznym, w jakim do niego wpłynęły.
Do Rejestru przesyła się wyłącznie wnioski otrzymane po dacie akredytacji.
Rejestratorzy zobowiązani są zwrócić się do wnioskodawców o udostępnienie dokładnych i wiarygodnych informacji dotyczących kontaktu przynajmniej z jedną osobą fizyczną lub prawną, która jest odpowiedzialna za funkcjonowanie wnioskowanej nazwy domeny od strony technicznej.
Zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem krajowym i wspólnotowym, rejestratorzy mogą opracowywać systemy etykiet, legalizacji i zaufania, w celu promowania zaufania konsumenta do wiarygodności informacji dostępnych pod zarejestrowaną przez nich nazwą domeny.
ROZDZIAŁ III
JĘZYKI I POJĘCIA GEOGRAFICZNE
Artykuł 6
Języki
Rejestracje nazw domen .eu zaczynają się po przekazaniu Komisji przez Rejestr informacji o możliwości wypełniania wniosków o rejestrację nazw domen .eu oraz przekazywania decyzji dotyczących rejestracji we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty, zwanych dalej "językami urzędowymi".
W przypadku informacji rejestru, która wpływa na prawa strony związane z rejestracją, takie jak przyznanie, przeniesienie, anulowanie lub wycofanie domeny, Rejestr zobowiązany jest zapewnić możliwość przekazania tych informacji we wszystkich językach urzędowych.
W przypadku udostępnienia odpowiednich norm międzynarodowych, Rejestr dokonuje rejestracji nazw domen we wszystkich alfabetach języków urzędowych.
Od Rejestru nie wymaga się wykonywania funkcji z zastosowaniem języków innych niż języki urzędowe.
Artykuł 7
Procedura w odniesieniu do zastrzeżonych nazw geograficznych i geopolitycznych
W odniesieniu do procedury wnoszenia zastrzeżeń do list szeroko uznanych nazw, zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 733/2002, zastrzeżenia te zgłasza się członkom Komitetu ds. Łączności, powołanego na mocy art. 22 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE, oraz Dyrektorowi Generalnemu Dyrekcji Generalnej Komisji ds. Społeczeństwa Informacyjnego. Członkowie Komitetu ds. Łączności oraz Dyrektor Generalny mogą wyznaczyć inne punkty kontaktowe do przyjmowania tego typu zgłoszeń.
Zastrzeżenia oraz wyznaczenie punktów kontaktowych zgłasza się za pomocą poczty elektronicznej, przesyłki kurierskiej lub osobiście, albo listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
Po rozstrzygnięciu zastrzeżeń, Rejestr zobowiązany jest opublikować na swojej stronie internetowej dwie listy.
Pierwsza z nich obejmuje nazwy, które Komisja zgłosiła jako "niepodlegające rejestracji".
Druga natomiast zawiera nazwy, które Komisja notyfikowała Rejestrowi jako "podlegające rejestracji wyłącznie w domenie drugiego poziomu".
Artykuł 8
Nazwy krajów i ich kody dwuliterowe
Państwa Członkowskie (oraz państwa przystępujące) mogą zażądać, aby żadne inne podmioty poza ich rządem krajowym nie dokonywały w .eu TLD bezpośredniej rejestracji ich oficjalnej nazwy oraz nazwy, pod którą są powszechnie znane, w jednym lub kilku językach urzędowych (Wspólnoty po rozszerzeniu w maju 2004 r.).
W tym celu każde Państwo Członkowskie (lub państwo przystępujące) zobowiązane jest, w terminie dwóch miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przesłać Komisji listę nazw, jakie mają być zastrzeżone, a także informację o wyznaczeniu organu, który będzie rejestrował nazwy w imieniu rządu krajowego.
Komisja powiadamia Rejestr o nazwach, jakie mają zostać zastrzeżone, oraz organy upoważnione przez rządy krajowe do rejestracji nazw.
Kraje kandydujące, które nie przystępują do Unii Europejskiej w maju 2004 r., oraz kraje członkowskie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które nie są Państwami Członkowskimi, mogą zażądać, aby od maja 2004 r. nie rejestrowano bezpośrednio w .eu TLD ich nazw oficjalnych oraz tych, pod którymi są powszechnie znane, w ich języku urzędowym i innych językach urzędowych.
W tym celu kraje te mogą, w terminie dwóch miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przesłać Komisji listę nazw, które mają nie podlegać rejestracji.
Komisja powiadamia Rejestru o nazwach, które mają nie podlegać rejestracji.
Do rejestracji nazw domen bezpośrednio w .eu TLD nie stosuje się dwuliterowych kodów oznaczających nazwy poszczególnych krajów.
Artykuł 9
Nazwa domeny drugiego poziomu w odniesieniu do nazw geograficznych i geopolitycznych
Rejestracji pojęć geograficznych i geopolitycznych w formie nazw domen zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 733/2002 może dokonywać Państwo Członkowskie, które zgłosiło przedmiotowe nazwy. Można tego dokonać pod jakąkolwiek nazwą domeny, która została zarejestrowana przez dane Państwo Członkowskie.
Komisja może zwrócić się do Rejestru o wprowadzenie do .eu TLD nazw domen na użytek instytucji i organów wspólnotowych.
Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i nie później niż tydzień przed rozpoczęciem okresu stopniowej rejestracji przewidzianej w rozdziale IV, Komisja zgłasza do Rejestru nazwy, które mają być zastrzeżone, oraz organy dokonujące rejestracji nazw w imieniu instytucji i organów wspólnotowych.
ROZDZIAŁ IV
REJESTRACJA STOPNIOWA
Artykuł 10
Strony uprawnione i nazwy, jakie mogą rejestrować
1.
Do ubiegania się o rejestrację nazw domen w okresie rejestracji stopniowej, przed przystąpieniem do ogólnej rejestracji domeny .eu, uprawnieni są posiadacze praw pierwszeństwa uznani lub ustanowieni na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, oraz organy publiczne.
Termin "prawa pierwszeństwa" obejmuje między innymi zarejestrowane krajowe i wspólnotowe znaki towarowe, oznaczenia geograficzne lub oznaczenia miejsca pochodzenia oraz, w zakresie, w jakim podlegają ochronie na mocy prawa krajowego Państw Członkowskich w przypadku ich posiadania – niezarejestrowane znaki towarowe, nazwy handlowe, nazwiska oraz charakterystyczne tytuły chronionych dzieł literackich i dzieł sztuki.
Termin "podmioty publiczne" obejmuje: instytucje i organy wspólnotowe, rządy krajowe i lokalne, organy rządowe, władze, organizacje i podmioty prawa publicznego, oraz organizacje międzynarodowe i międzyrządowe.
2.
Rejestracja na podstawie prawa pierwszeństwa obejmuje rejestrację pełnej nazwy objętej prawem pierwszeństwa, zgodnie z zapisem w dokumentacji dowodzącej istnienia takiego prawa.
3.
Na rejestrację przez podmiot publiczny może składać się pełna nazwa podmiotu publicznego lub powszechnie stosowany akronim.
Podmioty publiczne odpowiadające za zarządzanie określonym terytorium geograficznym mogą również dokonać rejestracji pełnej nazwy terytorium, za które są odpowiedzialne, oraz nazwy, pod jaką dane terytorium jest powszechnie znane.
Artykuł 11
Specjalne znaki
W zakresie dotyczącym rejestracji pełnych nazw, w przypadku gdy nazwy te zawierają spację między elementami tekstu lub wyrazów, takie pełne nazwy oraz te same nazwy pisane z łącznikiem między elementami wyrazu lub łączone w jedno słowo we wnioskowanej nazwie domeny uważa się za identyczne.
W przypadku gdy nazwa, do której zgłaszane są prawa pierwszeństwa zawiera specjalne znaki, spacje lub znaki przestankowe, powinny one zostać całkowicie usunięte z odpowiadającej nazwy domeny, zastąpione łącznikami lub, w miarę możliwości, przerobione.
Specjalne znaki i znaki przestankowe, o których mowa w drugim akapicie, obejmują:
˜ @ # $ % ˆ & * ( ) + = < <{ } [ ] _BAR_ \ /: ; ' , . ?
Bez uszczerbku dla przepisów zawartych w akapicie trzecim art. 6, jeżeli nazwa objęta prawem pierwszeństwa zawiera litery, których nie można odtworzyć w kodzie ASCII, takie jak ä, é lub ñ, dane litery zapisuje się bez dodatkowych znaków (czyli jako a, e, n) lub zastępuje się je pisownią konwencjonalnie akceptowaną (jak ae).
Pod wszystkimi innymi względami, nazwa domeny jest identyczna z elementami tekstu lub wyrazów nazwy objętej prawem pierwszeństwa.
Artykuł 12
Zasady rejestracji stopniowej
1.
Rejestracja stopniowa nie zacznie się przed 1 maja 2004 r. i wyłącznie z zastrzeżeniem spełnienia wymogu zawartego w pierwszym akapicie art. 6 i po upływie okresu przewidzianego w art. 8.
Rejestr zobowiązany jest opublikować datę rozpoczęcia rejestracji stopniowej przynajmniej z dwumiesięcznym wyprzedzeniem, oraz zobowiązany jest poinformować o tym fakcie wszystkich akredytowanych rejestratorów.
Dwa miesiące przez rozpoczęciem stopniowej rejestracji, Rejestr zobowiązany jest opublikować na swojej stronie internetowej szczegółowy opis wszystkich środków technicznych i administracyjnych, wykorzystywanych przez niego w celu zapewnienia właściwego, uczciwego i technicznie sprawnego zarządzania okresem rejestracji stopniowej.
2.
Okres trwania rejestracji stopniowej wynosi cztery miesiące.
Ogólna rejestracja nazw domen nie może się rozpocząć przed zakończeniem okresu rejestracji stopniowej.
Rejestracja stopniowa obejmuje dwa etapy, z których każdy trwa dwa miesiące.
Podczas pierwszego etapu rejestracji stopniowej, przedmiotem wniosków o nazwy domen kierowanych przez posiadaczy lub licencjobiorców praw pierwszeństwa oraz przez podmioty publiczne, o których mowa w art. 10 ust. 1 mogą być wyłącznie zarejestrowane krajowe i wspólnotowe znaki towarowe, oznaczenia geograficzne oraz nazwy i akronimy określone w art. 10 ust. 3.
Podczas drugiego etapu rejestracji stopniowej, przedmiotem wniosków o nazwy domen kierowanych przez posiadaczy praw pierwszeństwa do nazw, mogą być wyłącznie nazwy podlegające rejestracji w etapie pierwszym oraz nazwy objęte wszystkimi innymi prawami pierwszeństwa.
3.
Wniosek o rejestrację nazwy domeny na podstawie prawa pierwszeństwa na mocy art. 10 ust. 1 i 2 musi zawierać odniesienie do podstawy prawnej w ustawodawstwie krajowym lub wspólnotowym, w odniesieniu do danego prawa do nazwy, oraz inne istotne informacje, takie jak numer rejestracji znaku towarowego, informacje dotyczące publikacji w dzienniku urzędowym lub gazecie rządowej, informacje o rejestracji w stowarzyszeniach zawodowych lub handlowych oraz izbach handlowych.
4.
W odniesieniu do wniosków o rejestrację nazwy domeny, Rejestr może zażądać wniesienia dodatkowych opłat, z zastrzeżeniem, że służą one wyłącznie pokryciu kosztów wynikających z zastosowania przepisów niniejszego rozdziału.
Rejestr może pobierać opłaty zróżnicowane, zależnie od złożoności procesu wymaganego w celu legalizacji praw pierwszeństwa.
5.
Na koniec stopniowej rejestracji wykonuje się niezależny audyt na koszt Rejestru, a jego wyniki zgłasza się Komisji.
Audytora wyznacza Rejestr, po konsultacji z Komisją.
Celem audytu jest potwierdzenie uczciwego, właściwego i rozsądnego zarządzania operacyjnego i technicznego okresem stopniowej rejestracji przez Rejestr.
6.
Do celów rozwiązywania sporów dotyczących nazwy domeny stosuje się przepisy rozdziału VI.
Artykuł 13
Dobór agentów ds. legalizacji
Agentami ds. legalizacji są osoby prawne posiadające siedzibę na terytorium Wspólnoty.
Agenci ds. legalizacji muszą być podmiotami o uznanej renomie, oraz muszą posiadać odpowiednią wiedzę fachową.
Rejestr dobiera agentów ds. legalizacji w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny, zapewniając jednocześnie możliwie jak największe zróżnicowanie pod względem geograficznym.
Rejestr zobowiązuje agenta ds. legalizacji do przeprowadzenia legalizacji w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny.
Państwa Członkowskie zapewniają legalizację dotyczącą nazw wymienionych w art. 10 ust. 3.
W tym celu, w terminie dwóch miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, Państwa Członkowskie zobowiązane są przesłać Komisji dokładne adresy, na które mają być przesyłane dokumenty dowodowe do sprawdzenia.
Komisja zawiadamia Rejestr o tych adresach.
Rejestr publikuje informacje dotyczące agentów ds. legalizacji na swojej stronie internetowej.
Artykuł 14
Legalizacja i rejestracja wniosków otrzymanych w trakcie stopniowej rejestracji
W przypadku wszystkich roszczeń do praw pierwszeństwa na mocy art. 10 ust. 1 i 2 musi istnieć możliwość sprawdzenia ich na podstawie dokumentów dowodowych, wskazujących na istnienie danego prawa na mocy określonego ustawodawstwa.
Po otrzymaniu wniosku, Rejestr blokuje daną nazwę domeny do czasu legalizacji lub upłynięcia ostatecznego terminu otrzymania dokumentacji.
W przypadku otrzymania przez Rejestr więcej niż jednego roszczenia do tej samej domeny podczas stopniowej rejestracji, wnioski rozpatruje się w ściśle chronologicznym porządku.
Rejestr zobowiązany jest udostępnić bazę danych zawierającą informacje o nazwach domen będących przedmiotem wniosków w ramach procedury stopniowej rejestracji, o aplikantach, rejestratorze składającym wniosek, ostatecznym terminie złożenia dokumentów legalizacyjnych oraz o kolejnych roszczeniach do nazw.
Każdy wnioskodawca zobowiązany jest przedłożyć dokumenty dowodowe wskazujące, że jest posiadaczem prawa pierwszeństwa do danej wnioskowanej nazwy.
Dokumenty dowodowe składa się agentowi ds. legalizacji wskazanemu przez Rejestr.
Wnioskodawca zobowiązany jest złożyć dokumenty dowodowe w taki sposób, aby wpłynęły one do agenta ds. legalizacji w terminie czterdziestu dni od złożenia wniosku o nazwę domeny.
W przypadku nieotrzymania dokumentów dowodowych w tym terminie, wniosek o nazwę domeny zostaje odrzucony.
W chwili otrzymania dokumentów dowodowych, agenci ds. legalizacji zobowiązani są opatrzyć je datowaną pieczęcią.
Agenci ds. legalizacji zobowiązani są badać wnioski o określoną nazwę domeny w kolejności, w jakiej wpłynęły one do Rejestru.
Odpowiedni agent ds. legalizacji zobowiązany jest sprawdzić, czy pierwszy w kolejności do oceny wnioskodawca, który przedłożył dokumenty dowodowe w terminie, posiada prawa pierwszeństwa do danej nazwy.
W przypadku nieotrzymania dokumentów dowodowych w terminie, lub w przypadku uznania przez agenta ds. legalizacji, że dokumenty dowodowe nie dokumentują prawa pierwszeństwa, powiadamia on o tym fakcie Rejestr.
W przypadku stwierdzenia przez agenta ds. legalizacji występowania prawa pierwszeństwa w odniesieniu do wniosku o określoną nazwę domeny, który jest pierwszy w kolejności, zgłasza ten fakt odpowiednio do Rejestru.
Badanie każdego roszczenia w porządku chronologicznym, w jakim wpływają wnioski, wykonuje się do czasu potwierdzenia przez agenta ds. legalizacji roszczenia w odniesieniu do praw pierwszeństwa do danej nazwy.
W przypadku stwierdzenia, że wnioskodawca dowiódł prawa pierwszeństwa zgodnie z procedurą określoną w drugim, trzecim i czwartym akapicie, Rejestr dokonuje rejestracji nazwy domeny w oparciu o zasadę "kto pierwszy, ten lepszy".
ROZDZIAŁ V
ZASTRZEŻENIA, DANE WHOIS ORAZ NIEWŁAŚCIWE REJESTRACJE
Artykuł 15
Umowa powiernicza
1.
Rejestr zawiera na swój własny koszt umowę z cieszącym się dobrą reputacją powiernikiem z siedzibą na terytorium Wspólnoty, wyznaczającą Komisję jako beneficjenta umowy powierniczej.
Przed zawarciem takiej umowy, Komisja musi wyrazić zgodę na jej podpisanie.
Rejestr przedkłada codziennie powiernikowi elektroniczną kopię obecnej zawartości bazy danych.eu.
2.
Umowa zastrzega, że powiernik przechowuje dane na następujących warunkach:
a) dane są otrzymywane i przechowywane w depozycie, bez poddawania ich innej procedurze poza sprawdzeniem, czy są pełne, spójne i we właściwym formacie, do czasu ich przekazania Komisji;
b) dane są zwalniane z depozytu w przypadku wygaśnięcia i nieprzedłużenia umowy między Rejestrem a Komisją, lub jej rozwiązania z przyczyn niniejszym opisanych, oraz niezależnie od sporów lub konfliktów między Komisją a Rejestrem;
c) w przypadku zwolnienia powiernictwa, Komisji przysługuje wyłączne, nieodwołalne, nieodpłatne prawo do wykonania wszystkich praw koniecznych w celu ponownego wyznaczenia Rejestru;
d) w przypadku rozwiązania umowy z Rejestrem, Komisja we współpracy z Rejestrem podejmuje wszelkie niezbędne kroki, aby przenieść odpowiedzialność administracyjną i operacyjną za .eu TLD oraz zarezerwować fundusz dla strony, która może być wyznaczona przez Komisję: w takim wypadku, Rejestr podejmuje wszelkie wysiłki na rzecz uniknięcia przerwy w świadczeniu usługi, a w szczególności nadal aktualizuje informacje objęte powiernictwem do czasu zakończenia procedury przeniesienia.
Artykuł 16
Baza danych WHOIS
Celem bazy danych WHOIS jest zapewnienie w miarę dokładnych i aktualnych informacji o technicznych i administracyjnych punktach kontaktowych administrujących nazwy domen w .eu TLD.
Baza danych WHOIS zawiera informacje o właścicielu nazwy domeny, istotne i niewykraczające poza cel bazy danych.
W zakresie, w jakim informacje nie są całkowicie konieczne do celu bazy danych, oraz jeżeli właścicielem nazwy domeny jest osoba fizyczna, udostępnienie informacji do wiadomości publicznej uwarunkowane jest niedwuznaczną zgodą właściciela nazwy domeny.
Świadome udzielenie niedokładnych informacji stanowi podstawę do stwierdzenia naruszenia warunków rejestracji nazwy domeny.
Artykuł 17
Nazwy zastrzeżone przez Rejestr
Następujące nazwy zastrzega się do celów operacyjnych Rejestru:
eurid.eu, registry.eu, nic.eu, dns.eu, internic.eu, whois.eu, das.eu, coc.eu, eurethics.eu, euthics.eu
Artykuł 18
Niewłaściwe rejestracje
W przypadku gdy sąd Państwa Członkowskiego uzna nazwę domeny za obelżywą, rasistowską lub sprzeczną z regułami porządku publicznego, Rejestr taką nazwę blokuje po ogłoszeniu orzeczenia sądu, a po ogłoszeniu ostatecznego orzeczenia sądu, wycofuje.
Tak długo, jak orzeczenie sądu pozostaje w mocy, Rejestr blokuje takie nazwy przed ich przyszłą rejestracją.
Artykuł 19
Zgon i likwidacja
1.
W przypadku śmierci właściciela nazwy domeny podczas okresu rejestracji, wykonawcy testamentu lub jego prawni spadkobiercy mogą zwrócić się o przeniesienie nazwy na spadkobierców na podstawie przedłożonej właściwej dokumentacji.
Jeżeli proces przeniesienia nie zostaje zapoczątkowany do dnia wygaśnięcia okresu rejestracji, nazwa domeny zostaje zawieszona na czterdzieści dni kalendarzowych oraz opublikowana na stronie internetowej Rejestru.
W tym okresie, wykonawcy testamentu lub prawni spadkobiercy mogą wnioskować o rejestrację nazwy na podstawie przedłożonej właściwej dokumentacji.
W przypadku niezarejestrowania nazwy przez spadkobierców w określonym terminie czterdziestu dni, nazwa domeny zostaje udostępniona do rejestracji ogólnej.
2.
W przypadku gdy właścicielem nazwy jest przedsiębiorstwo, osoba prawna lub fizyczna, albo organizacja, która w trakcie okresu rejestracji nazwy domeny zostaje objęta procedurą upadłościową, postępowaniem likwidacyjnym, zaprzestaje działalności handlowej, znajduje się w przymusowej likwidacji postanowieniem sądu albo jest objęta innym podobnym postępowaniem przewidzianym na mocy ustawodawstwa krajowego, prawnie wyznaczony zarządca właściciela nazwy domeny może wnieść o przeniesienie aktywów właścicieli nazwy domeny na nabywcę, na podstawie przedłożonej właściwej dokumentacji.
Jeżeli proces przeniesienia nie zostaje zapoczątkowany do dnia wygaśnięcia okresu rejestracji, nazwa domeny zostaje zawieszona na czterdzieści dni kalendarzowych oraz opublikowana na stronie internetowej Rejestru.
W tym okresie, zarządca może wnioskować o rejestrację nazwy na podstawie przedłożonej właściwej dokumentacji.
W przypadku niezarejestrowania nazwy przez zarządcę w tym terminie czterdziestu dni, nazwa domeny zostaje udostępniona do rejestracji ogólnej.
ROZDZIAŁ VI
WYCOFANIE I ROZWIĄZYWANIE SPORÓW
Artykuł 20
Wycofanie nazw domen
Rejestr może wycofać nazwę domeny z własnej inicjatywy oraz bez kierowania sporu na pozasądową drogę rozwiązywania konfliktów wyłącznie z następujących przyczyn:
a) nieuregulowane długi wobec Rejestru;
b) niespełnienie przez właściciela ogólnych kryteriów kwalifikacji zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 733/2002;
c) naruszenie przez właściciela warunków rejestracji zawartych w art. 3.
Rejestr ustanawia procedurę, zgodnie z którą może wycofać nazwy domen z powyższych przyczyn.
Przedmiotowa procedura obejmuje zawiadomienie właściciela nazwy domeny, a także musi dawać mu możliwość podjęcia właściwych środków.
Wycofania nazwy domeny, a w razie konieczności jej dalszego przeniesienia, można dokonać zgodnie z decyzją pozasądowego organu rozstrzygającego.
Artykuł 21
Rejestracje o charakterze spekulacyjnym i stanowiące nadużycie
1.
Zarejestrowana nazwa domeny podlega wycofaniu, z zastosowaniem właściwej procedury pozasądowej lub sądowej, w przypadku gdy nazwa ta jest identyczna albo do złudzenia przypomina nazwę podlegającą prawu, które zostało uznane lub ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, takiemu jak prawa wymienione w art. 10 ust. 1, oraz gdy:
a) została zarejestrowana przez jej właściciela bezprawnie lub bez uzasadnionego interesu; albo
b) została zarejestrowana lub jest używana w złej wierze.
2.
Uzasadniony interes w rozumieniu ust. 1 lit. a) można wykazać w przypadku, gdy:
a) przed zawiadomieniem o procedurze alternatywnego rozwiązywania sporów (ADR), właściciel nazwy domeny używał danej nazwy domeny lub nazwy odpowiadającej danej nazwie domeny w celu oferowania towarów lub usług, albo czynił w tym celu przygotowania, które można udowodnić;
b) właściciel nazwy domeny będący przedsiębiorstwem, organizacją lub osobą fizyczną był powszechnie znany z danej nazwy domeny, nawet w przypadku braku prawa uznanego albo ustanowionego na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego;
c) właściciel nazwy domeny używa danej nazwy domeny w sposób uzasadniony i niekomercyjny lub w sposób uczciwy, bez zamiaru wprowadzania konsumentów w błąd czy działania ze szkodą dla renomy danej nazwy, względem której prawo zostało uznane lub ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego.
3.
Złą wiarę w rozumieniu ust. 1 lit. b) można wykazać w przypadku, gdy:
a) okoliczności wskazują, że nazwa domeny została pierwotnie zarejestrowana lub nabyta w celu sprzedaży, wynajęcia lub innego przekazania danej nazwy domeny właścicielowi nazwy względem której prawo zostało uznane lub ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, albo podmiotowi publicznemu;
b) nazwa domeny została zarejestrowana w celu powstrzymania właściciela takiej nazwy, względem której prawo zostało uznane lub ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, albo podmiotu publicznego, przed odzwierciedleniem tej nazwy w odpowiadającej jej nazwie domeny, z zastrzeżeniem, że:
i) formę takiego postępowania podmiotu rejestrującego można udowodnić; lub
ii) nazwa domeny nie była używana w istotny sposób przez co najmniej dwa lata od daty rejestracji; lub
iii) w okolicznościach, gdy w chwili wszczęcia procedury ADR, właściciel nazwy domeny, względem której prawo zostało uznane lub ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, albo właściciel nazwy podmiotu publicznego zgłosił zamiar korzystania z nazwy w istotny sposób, lecz w terminie sześciu miesięcy od daty wszczęcia procedury ADR nie zrealizował go;
c) nazwa domeny została pierwotnie zarejestrowana w celu zakłócenia działalności zawodowej podmiotu konkurencyjnego; lub
d) nazwa domeny była w sposób zamierzony wykorzystywana w celu handlowym jako przynęta dla użytkowników Internetu do wejścia na stronę internetową właściciela nazwy domeny lub skorzystania z innego adresu domeny w sieci, przez stworzenie prawdopodobieństwa pomyłki z nazwą względem której prawo zostało uznane lub ustanowione na mocy ustawodawstwa krajowego i/lub wspólnotowego, albo z nazwą podmiotu publicznego, przy czym prawdopodobieństwo takiej pomyłki może wpływać na źródło, sponsorowanie, przynależność lub skutkować aprobatą strony internetowej lub adresu nazwy domeny, albo produktu czy usług na stronie internetowej bądź pod adresem nazwy domeny; lub
e) zarejestrowana nazwa domeny jest nazwą własną, w odniesieniu do której nie można udowodnić powiązań między właścicielem nazwy domeny a zarejestrowaną nazwą domeny.
4.
Przepisy ust. 1, 2 i 3 nie mogą być powoływane w przypadku, gdy stanowiłyby one przeszkodę dla roszczeń na mocy prawa krajowego.
Artykuł 22
Procedura alternatywnego rozwiązywania sporów (ADR)
1.
Procedurę ADR może wszcząć którakolwiek ze stron w przypadku:
a) rejestracji spekulacyjnej lub stanowiącej nadużycie w rozumieniu art. 21; lub
b) sprzeczności decyzji podjętej przez Rejestr z przepisami niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (WE) nr 733/2002.
2.
Uczestnictwo właściciela nazwy domeny oraz Rejestru w procedurze ADR jest obowiązkowe.
3.
Opłatę za procedurę ADR wnosi skarżący.
4.
Jeżeli strony nie postanowią inaczej oraz w przypadku braku innych postanowień w umowie rejestracyjnej między rejestratorem a właścicielem nazwy domeny, językiem postępowania administracyjnego jest język danej umowy. Reguła to jest poddana władzy zespołu, który może określić ją inaczej, uwzględniając okoliczności danej sprawy.
5.
Skargi oraz odpowiedzi na te skargi składa się do dostawcy usług ADR, wybranego przez stronę zgłaszającą skargę z wykazu określonego w pierwszym akapicie art. 23.
Złożenie skargi musi odbywać się zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz z opublikowanymi procedurami uzupełniającymi dostawcy usług ADR.
6.
Niezwłocznie po poprawnym sporządzeniu wniosku o ADR z dostawcą usług ADR oraz po uiszczeniu stosownej opłaty, dostawca usług ADR zobowiązany jest przekazać do wiadomości Rejestru tożsamość strony zgłaszającej skargę oraz nazwę domeny, której ta skarga dotyczy.
Rejestr zobowiązany jest zawiesić daną nazwę domeny przed jej unieważnieniem lub przeniesieniem do czasu rozwiązania sporu lub zakończenia dalszego postępowania sądowego oraz przekazania decyzji do wiadomości Rejestru.
7.
Dostawca usług ADR zobowiązany jest zbadać skargę w kategoriach zgodności z jego regulaminem, z przepisami niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE) nr 733/2002, oraz, o ile nie zostanie stwierdzony brak zgodności, zobowiązany jest przesłać skargę przeciwnej stronie w ciągu pięciu dni roboczych od potwierdzenia wniesienia należnej opłaty przez skarżącego.
8.
W ciągu trzydziestu dni roboczych od otrzymania skargi, strona przeciwna zobowiązana jest przekazać odpowiedź dostawcy usług ADR.
9.
Wszelkie pisemne informacje dla strony zgłaszającej skargę lub strony przeciwnej sporządza się za pomocą preferowanych środków, określonych odpowiednio przez stronę zgłaszającą skargę oraz stronę przeciwną, lub w przypadku braku wyszczególnienia środków – drogą elektroniczną przez internet, z zastrzeżeniem możliwości zapisu przekazu.
Wszelkie informacje dotyczące procedury ADR dla właściciela nazwy domeny objętej procedurą ADR wysyła się na adres pozostający w posiadaniu rejestratora prowadzącego rejestrację nazwy domeny, zgodnie z warunkami rejestracji.
10.
Niedopełnienie przez strony zaangażowane w procedurę ADR obowiązku udzielenia odpowiedzi w wyznaczonych terminach, lub obowiązku pojawienia się na przesłuchaniu, może zostać uznane za podstawę uznania roszczeń strony przeciwnej.
11.
W postępowaniu przeciwko właścicielowi nazwy domeny, w przypadku stwierdzenia przez zespół ADR rejestracji spekulacyjnej lub stanowiącej nadużycie, jak to określono w art. 21, podejmuje on decyzję o wycofaniu nazwy domeny.
Nazwa domeny zostaje przeniesiona na stronę skarżącą, jeżeli wnioskuje ona o daną nazwę domeny i spełnia ogólne kryteria kwalifikacji określone w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 733/2002.
W przypadku postępowania przeciwko Rejestrowi, zespół ADR orzeka, czy decyzja podjęta przez Rejestr jest sprzeczna z niniejszym rozporządzeniem lub rozporządzeniem (WE) nr 733/2002. Zespół ADR orzeka o unieważnieniu decyzji, a w stosownych przypadkach może podjąć decyzję o przeniesieniu, wycofaniu lub przypisaniu danej nazwy domeny, z zastrzeżeniem, iż w razie konieczności, spełnione muszą zostać ogólne kryteria kwalifikacji określone w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 733/2002.
Zespół ADR zobowiązany jest podać w swojej decyzji datę jej wprowadzenia w życie.
Zespół podejmuje decyzje zwykłą większością.
Zespół ds. Alternatywnego Rozwiązywania Sporów zobowiązany jest wydać decyzję w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania odpowiedzi od dostawcy usług ADR.
Decyzja musi być należycie uzasadniona.
Decyzje panelu są publikowane.
12.
W ciągu trzech dni roboczych od otrzymania decyzji zespołu, dostawca usług ADR zobowiązany jest przekazać pełny tekst decyzji obu stronom, zainteresowanemu rejestratorowi (rejestratorom) oraz do Rejestru.
Decyzję przekazuje się do wiadomości Rejestru i strony zgłaszającej skargę listem poleconym lub za pomocą równoważnych środków elektronicznych.
13.
Jeżeli w ciągu trzydziestu dni kalendarzowych od powiadomienia stron o wyniku procedury ADR nie zostanie wszczęte postępowanie sądowe, wyniki ADR są wiążące dla stron oraz dla Rejestru.
Artykuł 23
Dobór dostawców usług ADR oraz członków Zespołu ds. Alternatywnego Rozwiązywania sporów
1.
Rejestr dokonuje wyboru dostawców usług ADR spośród podmiotów o uznanej renomie oraz z odpowiednią wiedzą fachową, w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny.
Wykaz dostawców usług ADR publikowany jest na stronie internetowej Rejestru.
2.
Spór będący przedmiotem procedury ADR poddawany jest zbadaniu przez arbitrów wyznaczonych do zespołu składającego się z jednego lub trzech członków.
Członków zespołu dobiera się zgodnie z wewnętrznymi procedurami wybranych dostawców usług ADR.
Muszą oni posiadać odpowiednią wiedzę fachową i są wybierani w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny.
Każdy dostawca usług ADR zobowiązany jest prowadzić powszechnie dostępny wykaz członków zespołu i ich kwalifikacji.
Członek zespołu musi być bezstronny i niezależny, a przed akceptacją powołania zobowiązany jest ujawnić dostawcy usług ADR wszelkie okoliczności stanowiące powód do uzasadnionych wątpliwości dotyczących ich bezstronności i niezależności charakteru.
W przypadku pojawienia się na jakimkolwiek etapie postępowania sądowego nowych okoliczności, które mogą stanowić powód do uzasadnionych wątpliwości w zakresie bezstronności i niezależności członka zespołu, dany członek zespołu niezwłocznie ujawnia takie okoliczności dostawcy usług ADR.
W takim wypadku, podmiot świadczący usługi ADR powołuje zastępczego członka zespołu.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 24
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 876/2004
z dnia 29 kwietnia 2004 r.
zmieniające załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymiany handlowej hodowlanymi owcami i kozami
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [1], w szczególności jego art.23 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 ustanawia warunki handlu wewnątrzwspólnotowego hodowlanymi owcami i kozami.
(2) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 260/2003 [2] i 1915/2003 [3] zmieniają rozporządzenie 999/2001 w celu wprowadzenia środków zwalczania dla gospodarstw dotkniętych trzęsawką owiec i zmiany warunków handlu owiec hodowlanych, aby umożliwić nieograniczoną wymianę handlową owcami z genotypem białka prionowego ARR/ARR.
(3) W celu odzwierciedlenia przyjmowanego bardziej zdecydowanego podejścia w zwalczaniu trzęsawki owiec powinny zostać zmienione wymogi monitorowania gospodarstw zamierzających wprowadzić do obrotu wewnątrzwspólnotowego owce i kozy hodowlane.
Ograniczenia odnoszące się do zwierząt wprowadzanych do tych gospodarstw nie powinny dłużej obejmować owiec z genotypem białka prionowego ARR/ARR.
(4) Nowe przepisy powinny być wprowadzane w dwóch etapach, aby umożliwić wzmóc kontrolę krótkoterminową niedopuszczając jednocześnie do zakłóceń w handlu.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 878/2004
z dnia 29 kwietnia 2004 r
ustalające środki przejściowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 dla niektórych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego sklasyfikowanych jako surowce kategorii 1 i 2 i przeznaczone do celów technicznych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4, art. 5 ust. 4, art. 16 ust. 3 i art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [2], materiał szczególnego ryzyka przeznaczony do żywności, paszy lub nawozów nie może być przywożony do Wspólnoty.
(2) Jakkolwiek surowce kategorii 1, które mogą zawierać materiał szczególnego ryzyka, mogą być przywożone lub wywożone ze Wspólnoty zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 lub ustalonymi na mocy procedury przewidzianej w jego art. 33 ust. 2.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 812/2003 z dnia 12 maja 2003 w sprawie środków przejściowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przywozu i tranzytu niektórych produktów z państw trzecich [3], przewiduje tymczasowe odstępstwo do 30 kwietnia 2004 r. od zakazu przywozu niektórych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002.
(4) Niektóre podmioty gospodarcze i partnerzy handlowi wyrazili zaniepokojenie, z powodu zakazu użytku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do celów technicznych, poza łańcuchem pokarmowym lub paszowym.
(5) Komisja wystąpiła z wnioskiem o opinię naukową w sprawie oceny ilościowej pozostałości ryzyka gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) w niektórych produktach otrzymanych z bydła takich jak żelatyna i łój. Opinia taka jest oczekiwana w bliskiej przyszłości.
Komisja zamierza zwrócić się z prośbą o dalszą szczegółową opinię.
(6) Oczekując na opinie, właściwe jest przedstawienie środków przejściowych zezwalających na kontynuowanie wprowadzania do obrotu, wywozu, przywozu i tranzytu niektórych produktów sklasyfikowanych jako surowce kategorii 1 i 2 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, przeznaczonych wyłącznie do celów technicznych.
(7) Należy zatem przyjąć środki przejściowe, aby umożliwić techniczne zastosowanie niektórych, ściśle określonych, surowców kategorii 1 i 2.
Szczególne zastosowania takich surowców przeznaczonych do celów technicznych powinny być przedmiotem ścisłego ujęcia w ramy i środków kontrolnych, w następstwie zmniejszając ryzyko przekazania do łańcucha pokarmowego lub paszowego i niezamierzone zastosowanie w innych produktach technicznych takich jak nawozy i dodatki do wzbogacania gleby, kosmetyki, produkty lecznicze i wyroby medyczne.
(8) Gdy nie można uniknąć zastosowania produktów ubocznych kategorii 1 i 2 pochodzenia zwierzęcego do wytwarzania produktów leczniczych, właściwy organ może, na podstawie indywidualnej oceny ryzyka zgodnie z właściwym prawodawstwem wspólnotowym, odstąpić od przepisów rozporządzenia.
(9) Mając na względzie wprowadzanie do obrotu i wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do celów technicznych wyprodukowanych we Wspólnocie, przepisy ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 powinny być wystarczające, z zastrzeżeniem uzupełnienia przepisów dotyczących zbierania i transportowania w celu zapewnienia ścisłego ujęcia w ramy, identyfikacji, oraz kontynuacji celów kontroli; należy wprowadzić w życie dodatkową certyfikację i wymagania dotyczące ujęcia w ramy mając na względzie partie towaru przeznaczone do przywozu lub w tranzycie.
(10) Państwa Członkowskie powinny wprowadzić w życie dodatkowe przepisy kontrolne, o ile to konieczne, w celu wykonania niniejszego rozporządzenia oraz w celu uniknięcia ryzyka przekazania, oraz powinny współpracować w celu osiągnięcia tego efektu; Państwa Członkowskie powinny powiadomić Komisje i pozostałe Państwa Członkowskie, oraz w przypadku zaistnienia niezgodności podjąć wszelkie niezbędne środki w kontekście odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego.
(11) Aby zapobiec zakłóceniom w wymianie handlowej należy przewidzieć odpowiedni okres czasu w celu dalszego przyjmowania importowanych produktów pochodzenia zwierzęcego, przybywających do punktu kontroli granicznej po dniu 1 maja 2004 r., którym może towarzyszyć stary wzór świadectwa zdrowia.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres zastosowania
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do następujących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, sklasyfikowanych jako surowce kategorii 1 i 2 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 i przeznaczonych wyłącznie do zastosowania technicznego:
a) skór i skórek otrzymanych ze zwierząt poddawanych działaniu niektórych związków zabronionych na mocy dyrektywy 96/22/WE [4];
b) wytopionych tłuszczów otrzymanych z surowców kategorii 1, produkowanych za pomocą metody 1 zgodnie z załącznikiem V, rozdział II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, a w przypadku tłuszczów wytopionych pochodzących od przeżuwaczy zostały one oczyszczone w taki sposób, aby maksymalny poziom wszystkich pozostałych nierozpuszczalnych zanieczyszczeń nie przekraczał 0,15 % wagi, oraz otrzymanych pochodnych tłuszczów spełniających normy określone w załączniku VI, rozdział III do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002;
c) jelit przeżuwaczy (z lub bez zawartości); oraz
d) kości i produktów kostnych włączając kręgosłup i czaszki, oraz rogów bydła które zostały usunięte z czaszki za pomocą metody nie naruszającej otworów czaszkowych.
Jednak, te produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nie są otrzymywane ze zwierząt określonych w art. 4 ust. 1 lit. a) podpunkt i) i ii) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.
Artykuł 2
Odstępstwo uwzględniające wprowadzanie do obrotu i wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
W drodze odstępstwa od art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Państwa Członkowskie mogą zatwierdzić wprowadzanie do obrotu i wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego określonych w art. 1 niniejszego rozporządzenia ("produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego").
Jednak, odstępstwo przewidziane w pierwszym akapicie nie stosuje się do wywozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego określonych w lit. c) i d) art. 1 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Odstępstwo uwzględniające przywóz i tranzyt produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
W drodze odstępstwa od art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Państwa Członkowskie mogą zatwierdzić przywóz i tranzyt produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
Dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego wymagana jest etykieta, podobna do tej określonej w lit. a) art. 5 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Warunki wprowadzania do obrotu, wywozu i przywozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
1.
Wprowadzanie do obrotu i wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jest przeprowadzane w sposób nie przedstawiający ryzyka dla zwierząt, zdrowia publicznego i środowiska.
2.
Przywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego podlega wymaganiom świadectwa sanitarnego zgodnie z ustawodawstwem krajowym.
Przywożone partie towaru i partie towaru w tranzycie są ujęte w ramy zgodnie z procedurą monitorującą określoną w art. 8 ust. 4 dyrektywy Rady 97/78/WE.
Artykuł 5
Gromadzenie i transport produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
Gromadzenie i transport produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego spełnia następujące dodatkowe wymagania:
a) oprócz wymagań dotyczących identyfikacji określonych w rozdziale I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, wszystkie opakowania noszą etykietę wskazującą "ZABRONIONE W ŻYWNOŚCI, PASZY, NAWOZACH, KOSMETYKACH, PRODUKTACH LECZNICZYCH I WYROBACH MEDYCZNYCH";
Jednak może być używana inna etykieta w przypadku gdy produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego przeznaczone są do produktów leczniczych zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.
Taka etykieta wyraźnie zaznacza, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego są "PRZEZNACZONE TYLKO DO PRODUKTÓW LECZNICZYCH".
b) produkty uboczne dostarczane do wyspecjalizowanego zakładu technicznego zatwierdzonego zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, podlegają przetwarzaniu które spełnia wymagania właściwej władzy w taki sposób że otrzymany z nich produkt techniczny nie stwarza ryzyka dla zwierząt i zdrowia publicznego;
c) zakład techniczny o którym mowa w lit. b) przechowuje dokumentacje zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, oraz stosuje produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego wyłącznie do celów technicznych zatwierdzonych przez właściwe władze.
Artykuł 6
Kontrole
1.
W przypadku partii towarów przywożonych i w tranzycie, właściwy organ regularnie przeprowadza kontrole dokumentów, przynajmniej dwa razy w roku, w łańcuchu ujmującym w ramy z punktów kontroli granicznej pierwszego miejsca wjazdu do zatwierdzonego zakładu technicznego w przypadku przywozu, oraz do punktów granicznych kontroli wyjazdu w przypadku tranzytu, w celu uzgodnienia ilości przywożonych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, wykorzystanych i usuniętych, zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002.
W przypadku partii towaru w tranzycie, właściwe władze odpowiedzialne za punkty kontroli granicznej odpowiednio pierwszego miejsca wjazdu i wyjazdu współpracują o ile to konieczne w celu zapewnienia skutecznej kontroli i wykrywalności.
Właściwe władze współpracują podczas obserwacji, w celu uzgodnienia ilości przywiezionych do jednego z Państw Członkowskich i wykorzystanych w innym, ilości wywiezionych z jednego Państwa Członkowskiego lecz wyprodukowanych w innym, oraz ilości w tranzycie na wjeździe i wyjeździe.
2.
W przypadku partii towaru przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu w Wspólnocie lub do wywozu, właściwe władze przeprowadzają kontrole określone w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002, w szczególności jego art. 7 i 8, mając ten sam cel sprawdzanie uzgodnionych ilości i stosowanie się do przepisów.
Artykuł 7
Informacje dostarczane przez Państwa Członkowskie
Państwa Członkowskie niezwłocznie informują Komisje i inne Państwa Członkowskie w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt o:
a) wykorzystaniu produktów w ramach odstępstw określonych w art. 2 i 3, oraz:
b) przepisach dotyczących weryfikacji określonych w art. 6 w celu zapewnienia, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego są stosowane tylko dla celów zatwierdzonych zgodnie z art. 5 lit. c).
Artykuł 8
Środki które należy podjąć w przypadku wystąpienia niezgodności z niniejszym rozporządzeniem
Właściwy organ podejmuje niezwłocznie odpowiednie działanie w przypadku jakiejkolwiek niezgodności.
Artykuł 9
Wejście w życie i zakres stosowania
1.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.
3.
Jednakże świadectwa sporządzone kształcie zgodnym z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 812/2003 mogą być stosowane do dnia 15 czerwca 2004 r.
4.
Państwa Członkowskie zatwierdzają do dnia 15 sierpnia 2004 r. przywóz partii towaru, które opuściły państwo trzecie przed dniem 15 czerwca 2004 r., i którym mogą wciąż towarzyszyć świadectwa przewidziane w powyższym ust. 3.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 908/2004
z dnia 29 kwietnia 2004 r.
dostosowujące kilka rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynku wina z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 57 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy wprowadzić pewne zmiany techniczne w kilku rozporządzeniach Komisji dotyczących wspólnej organizacji rynku wina w celu dokonania niezbędnych dostosowań z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej.
(2) Artykuł 52 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [1] ustanawia okresy odniesienia dla produkujących Państw Członkowskich. Takie okresy odniesienia powinny być określone dla nowych Państw Członkowskich.
(3) Artykuł 2 ust. 1 oraz art. 11 ust. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi produktami w sektorze wina [2] zawiera pewne zapisy we wszystkich językach Państw Członkowskich. Przepisy te powinny obejmować wersje językowe nowych Państw Członkowskich.
(4) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 oraz jego załączniki I i IV zawierają odniesienia do niektórych z nowych Państw Członkowskich jako państw trzecich.
Odniesienia te należy skreślić.
(5) Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania, dotyczące dokumentów towarzyszących przewozowi produktów winiarskich oraz rejestrów prowadzonych w sektorze wina [3], zawiera zapisy we wszystkich językach Państw Członkowskich. Przepis ten powinien obejmować wersje językowe nowych Państw Członkowskich.
(6) Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 753/2002 z dnia 29 kwietnia 2002 r. ustanawiającego niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie do opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina [4] zawiera pewne zapisy we wszystkich językach Państw Członkowskich. Przepisy te powinny obejmować wersje językowe nowych Państw Członkowskich.
(7) Załącznik VIII do tego rozporządzenia zawiera odniesienie do Węgier jako państwa trzeciego.
Odniesienie to należy skreślić.
(8) Rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, nr 883/2001, nr 884/2001 oraz 753/2002 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
"— 1997/98 do 2002/2003 w Republice Czeskiej, na Cyprze, Węgrzech, Malcie, w Słowenii i Słowacji."
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 883/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Rubryka 20 pozwolenia na przywóz i wywóz powinna zawierać jeden z poniższych zapisów:
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
- "
"
2) w art. 11 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Przynajmniej jeden z poniższych z zapisów zostaje wprowadzony w rubryce 22 pozwoleń:
- Restitución válida para… (cantidad por la que se haya expedido el certificado) como máximo
- Náhrada platná nejvýše pro … (mnoství, na ně byla vydána licence)
- Restitutionen omfatter hoejst… (den maengde, licensen er udstedt for)
- Erstattung gültig für höchstens… (Menge, für die die Lizenz erteilt wurde)
- Toetus ei kehti rohkem kui… (kogus millele litsents on väljastatud)
- Επιστροφή που ισχύει για… (ποσότητα για την οποία εκδίδεται το πιστοποιητικό) κατ' ανώτατο όριο
- Refund valid for not more than … (quantity for which licence is issued)
- Restitution valable pour … (quantité pour laquelle le certificat est délivré) au maximum
- Restituzione valida al massimo per… (quantitativo per il quale è rilasciato il titolo)
- Atmaksa ir spēkā par ne vairāk kā… (daudzums, par ko izdota licence)
- Grąinamoji išmoka mokama ne daugiau kaip u … (nurodomas kiekis, kuriam išduota licencija)
- Legfeljebb …-re (az a mennyiség, amelyre az engedélyt kiadták) érvényes visszatérítés
- Valur mrodd lura ta' mhux aktar minn … (ammont maħrug fil. licenzja)
- Restitutie voor ten hoogste… (hoeveelheid waarvoor het certificaat is afgegeven)
- Refundacji udziela się na nie więcej niż … (ilość, na którą wydano licencję)
- Restituição válida para … (quantidade em relação à qual é emitido o certificado), no máximo
- Náhrada platná pre nie viac ako … (mnostvo, na ktoré je licencia vydaná)
- Nadomestilo velja za največ … (količina za katero je izdano dovoljenje)
- Vientituki voimassa enintään… (määrä, jolle todistus on annettu) osalta
- Bidrag som gäller för högst… (kvantitet foer vilken licensen skall utfärdas)."
3) w art. 33 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 skreśla się lit. a);
b) "Do celów ust. 1 lit. b), c) i d) oficjalna agencja w kraju pochodzenia autoryzowana do wystawiania dokumentu V I 1, jak określono w niniejszym rozporządzeniu, wprowadza następujący wpis w rubryce 15 tego dokumentu:"
4) załącznik I zastępuje się tekstem w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
5) w załączniku IV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
"Urząd celny w punkcie wyjścia z obszaru celnego Wspólnoty wprowadza jedną z poniższych adnotacji na obu egzemplarzach dokumentu towarzyszącego oraz stawia pieczęć w celu potwierdzenia zgodności z oryginałem:
"EXPORTADO", "VYVEZENO", "UDFØRSEL", "AUSGEFÜHRT", "EKSPORDITUD", "ΕΞΑΧΘΕΝ", "EXPORTED", "EXPORTÉ", "ESPORTATO", "EXKSPORTĒTS", "EKSPORTUOTA", "EXPORTÁLVA", "EXPORTAT", "UITGEVOERD", "WYWIEZIONO", "VYVEZENÉ", "IZVOENO", "VIETY", "EXPORTERAD"
oraz wręczają opieczętowane egzemplarze dokumentu zawierające powyższą adnotację eksporterowi lub jego przedstawicielowi.
Eksporter zapewnia, aby jeden egzemplarz towarzyszył przewozowi produktu objętego wywozem."
Artykuł 4
W rozporządzeniu (WE) nr 753/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Do celów załącznika VII część B pkt 1 lit. a) tiret drugie do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, następujących terminów można jedynie używać na etykietach win stołowych, win stołowych z oznaczeniem geograficznym i gatunkowych win produkowanych w określonych regionach, z wyjątkiem gatunkowych win likierowych produkowanych w określonych regionach i gatunkowych win półmusujących produkowanych w określonych regionach objętych przez art. 39 ust. 1 lit. b):
a) "seco", "suché", "tør", "trocken", "kuiv", "ξηρός", "dry", "sec", "secco", "asciutto", "sausais", "sausas", "száraz", "droog", "wytrawne", "suho", "kuiva" albo "torrt", pod warunkiem że wino, którego to dotyczy, ma resztkową zawartość cukru nieprzekraczającą:
i) 4 gramów na litr; lub
ii) 9 gramów na litr, pod warunkiem że ogólna kwasowość wyrażona w gramach kwasu winowego na litr nie jest większa niż 2 gramy poniżej resztkowej zawartości cukru;
b) "semiseco", "polosuché", "halvtør", "halbtrocken", "poolkuiv", "ημίξηρος", "medium dry", "demi-sec", "abboccato", "pussausais", "pusiau sausas", "félszáraz", "halfdroog", "półwytrawne", "meio seco", "adamado", "polsuho", "puolikuiva" albo "halvtorrt", pod warunkiem że wino, którego to dotyczy, ma resztkową zawartość cukru powyżej ustalonej w lit. a), lecz nieprzekraczającą:
i) 12 gramów na litr; lub
ii) 18 gramów na litr, tam, gdzie minimalna ogólna kwasowość została ustalona przez Państwo Członkowskie zgodnie z ust. 2;
c) "semidulce", "polosladké", "halvsød", "lieblich", "poolmagus", "ημίξηρος", "medium", "medium sweet", "moelleux", "amabile", "pussaldais", "pusiau saldus", "félédes", "halfzoet", "półsłodkie", "meio doce", "polsladko", "puolimakea" albo "halvsött", pod warunkiem że wino, którego to dotyczy, ma resztkową zawartość cukru powyżej ustalonej w lit. b), lecz nieprzekraczającą 45 gramów na litr;
d) "dulce", "sladké", "sød", "süss", "magus", "γλυκός", "sweet", "doux", "dolce", "saldais", "saldus", "édes", "helu", "zoet", "słodkie", "doce", "sladko", "makea" albo "sött", pod warunkiem że wino, którego to dotyczy, ma resztkową zawartość cukru przynajmniej 45 gramów na litr."
2) w załączniku VIII skreśla się pkt 2.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem i w dniu wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 911/2004
z dnia 29 kwietnia 2004 r.
w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie kolczyków, paszportów i rejestrów gospodarstw
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 i art. 10 lit. a), b) i c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2629/97 z dnia 29 grudnia 1997 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 820/97 w zakresie kolczyków, rejestrów gospodarstw i paszportów w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła [2] zostało znacznie zmienione kilka razy.
Dla celów jasności i spójności prawodawstwa wspólnotowego zasady te powinny zostać zawarte w jednym akcie.
Odpowiednio, rozporządzenie (WE) nr 2629/97 powinno zostać uchylone i zastąpione niniejszym rozporządzeniem.
(2) Kolczyki powinny zawierać informacje na temat Państwa Członkowskiego pochodzenia, łącznie z informacją dotyczącą konkretnego zwierzęcia; najbardziej właściwa ustalona forma takiej informacji to dwuliterowy kod kraju wraz z maksymalnie 12 cyframi.
Kody kreskowe mogą być dozwolone jako uzupełniające wobec kodu kraju i maksymalnie 12 cyfr.
(3) Właściwe jest uwzględnienie trudności wskazanych przez właściwy organ niektórych Państw Członkowskich w zakresie kodu identyfikacji bydła i umożliwienie tym organom korzystania z kolczyków zawierających kod alfanumeryczny do końca okresu przejściowego.
Dodatkowo, właściwe jest uwzględnienie trudności wskazanych przez właściwy organ włoski i umożliwienie temu organowi korzystania z maksymalnie trzech dodatkowych znaków, pod warunkiem że te dodatkowe znaki nie stanowią części kodu numerycznego.
(4) W celu uniknięcia trudności w wewnątrzwspólnotowym handlu bydłem oraz wyjaśnienia obecnych zasad niezbędne jest dopuszczenie nabywania przez posiadaczy zwierząt z wyprzedzeniem, gdy wyrażają oni po temu chęć i zgodnie z krajowymi przepisami, liczby kolczyków proporcjonalnej do ich potrzeb na okres nieprzekraczający jednego roku.
(5) Właściwe jest zapewnienie informacji zawartych na duplikatach kolczyków w przypadku utraty kolczyka.
(6) Właściwe jest określenie pewnych minimalnych ujednoliconych zasad projektowania i wykonania kolczyków.
(7) Przepisy dotyczące informacji zawartych na kolczyku powinny zostać zrewidowane w świetle utworzenia komputerowej bazy danych przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000.
(8) Informacje zawarte w paszporcie oraz w rejestrze powinny posiadać formę, która pozwala na śledzenie przemieszczeń zwierzęcia.
(9) Informacje te powinny być spójne z tymi, które są zawarte w komputerowej bazie danych przewidzianej w dyrektywie Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną [3].
(10) Okres od trzech do siedmiu dni, który ma zostać ustalony przez Państwa Członkowskie dla posiadaczy zwierząt na zgłaszanie przemieszczeń, urodzeń i padnięć zwierząt, powinien być związany z datą zdarzenia.
Jednakże właściwe jest uwzględnienie wskazanych przez Państwa Członkowskie trudności związanych ze zgłaszaniem urodzeń w przewidzianym terminie oraz, w następstwie, zezwolenie Państwom Członkowskim na ustalenie odpowiedniego okresu od dnia, w którym zwierzę zostaje zakolczykowane.
(11) Właściwe jest uwzględnienie trudności wskazanych przez Państwa Członkowskie w zakresie informacji, które mają być podane w paszportach towarzyszących bydłu urodzonemu przed dniem 1 stycznia 1998 r.
Trudności wskazane podczas przygotowań do przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji dotyczące paszportów towarzyszących zwierzętom urodzonym przed dniem 1 stycznia 2004 r. również powinny zostać uwzględnione.
(12) Właściwe jest uczynienie nieobowiązkowym podawanie niektórych informacji w paszportach towarzyszących bydłu urodzonemu przed dniem 1 stycznia 1998 r. i bydłu urodzonemu przed dniem 1 stycznia 2004 r. w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii oraz Słowacji.
To odstępstwo nie może podważyć obowiązku podawania tych informacji w paszportach bydła urodzonego na terytorium Państwa Członkowskiego, gdzie taki wymóg jest przewidziany przez przepisy krajowe.
(13) Ze względu na środki kontroli odnoszące się do wspólnotowego systemu pomocy konieczne jest zawarcie w paszporcie niektórych informacji związanych z premiami, jak przewidziano w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [4].
(14) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
KOLCZYKI
Artykuł 1
1.
Kolczyki zawierają nazwę, kod lub logo właściwego organu, który przydziela kolczyki oraz znaki przewidziane w ust. 2.
2.
Znaki tworzące kod identyfikacyjny na kolczykach są następujące:
a) dwie pierwsze pozycje oznaczają Państwo Członkowskie, w którym znajduje się gospodarstwo, gdzie zwierzę zostało zidentyfikowane po raz pierwszy; w tym celu stosuje się dwuliterowy kod kraju podany w załączniku I;
b) znaki następujące po kodzie kraju są numeryczne i nie przekraczają 12 cyfr; jednakże Hiszpania, Irlandia, Włochy, Portugalia i Zjednoczone Królestwo mogą utrzymać swój obecny system kodu alfanumerycznego w postaci 12 cyfr występujących po kodzie kraju w odniesieniu do zwierząt urodzonych do dnia 31 grudnia 1999 r. dla Hiszpanii, Irlandii, Włoch i Portugalii oraz w odniesieniu do zwierząt urodzonych do dnia 30 czerwca 2000 r. dla Zjednoczonego Królestwa.
3.
Poza informacją przewidzianą w ust. 1, kod kreskowy może być dozwolony przez właściwy organ.
4.
W drodze odstępstwa od ograniczenia liczby znaków ustanowionego w ust. 2 lit. b), właściwy organ włoski może korzystać z maksymalnie trzech dodatkowych znaków po sekwencji znaków przewidzianych w tym ustępie.
Jednakże te dodatkowe znaki nie stanowią części kodu identyfikacyjnego z ust. 2.
5.
Posiadacze zwierząt uprawnieni są do nabywania z wyprzedzeniem, gdy wyrażają po temu chęć i zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi, liczby kolczyków proporcjonalnej do ich potrzeb na okres nieprzekraczający jednego roku.
W przypadku gospodarstw posiadających nie więcej niż pięć sztuk zwierząt, właściwy organ może nie dostarczyć z wyprzedzeniem więcej niż pięciu par kolczyków.
6.
W przypadku utraty kolczyka duplikat kolczyka może zawierać, dodatkowo oprócz informacji dla niego przewidzianych, znak wyrażający w rzymskich cyfrach numer wersji duplikatu kolczyka.
W takiej sytuacji kod identyfikacyjny przewidziany w ust. 2 pozostaje niezmieniony.
Duplikaty kolczyków wykorzystywane przez Państwo Członkowskie dla zwierząt urodzonych w innych Państwach Członkowskich noszą co najmniej ten sam kod identyfikacyjny, obok kodu lub logo właściwego organu wystawiającego.
Artykuł 2
Kolczyki spełniają następujące wymogi:
a) są wykonane z elastycznego materiału plastikowego;
b) są zabezpieczone przed manipulacją przez osoby niepowołane oraz są łatwe do odczytania w ciągu całego życia zwierzęcia;
c) nie mogą być używane powtórnie;
d) są zaprojektowane w taki sposób, aby będąc przymocowane do zwierzęcia, nie sprawiały mu bólu;
e) zawierają wyłącznie nieusuwalne napisy, przewidziane w art. 1.
Artykuł 3
Wzór pierwszego kolczyka jest następujący:
a) każdy kolczyk składa się z dwóch części, męskiej i żeńskiej;
b) każda część zawiera tylko informacje przewidziane w art. 1;
c) długość kolczyka wynosi co najmniej 45 mm dla każdej części;
d) szerokość kolczyka wynosi co najmniej 55 mm dla każdej części;
e) znaki mają minimum 5 mm wysokości.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie mogą wybrać inny materiał lub wzór dla drugiego kolczyka oraz mogą postanowić o dodaniu dalszych informacji, pod warunkiem że wymagania informacyjne przewidziane w art. 1 ust. 1 i 2 są przestrzegane.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wzory pierwszego i drugiego kolczyka, określone w art. 3 i 4.
ROZDZIAŁ II
PASZPORTY I REJESTRY GOSPODARSTW
Artykuł 6
1.
Paszport zawiera co najmniej niżej wymienione dane:
a) informacje określone w art. 14 ust. 3 lit.
C pkt 1 od tiret pierwszego do tiret siódmego dyrektywy 64/432/EWG;
b) informacje określone w:
i) tiret drugim art. 14 ust. 3 lit.
C pkt 2 dyrektywy 64/432/EWG; lub
ii) tiret pierwszym art. 14 ust. 3 lit.
C pkt 2, o ile baza danych przewidziana w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 w pełni funkcjonuje;
c) podpis posiadacza (posiadaczy), z wyjątkiem przewoźnika; w przypadku gdy baza danych w pełni funkcjonuje, jak przewidziano w art. 6 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, podaje się jedynie podpis ostatniego posiadacza;
d) nazwę organu wystawiającego;
e) datę wystawienia paszportu.
2.
Bez uszczerbku dla rozdziału I.A.1 załącznika do dyrektywy Rady 91/628/EWG w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu [5], cielę poniżej 4 tygodnia życia może być przemieszczane, pod warunkiem zagojenia pępowiny.
W takim przypadku Państwa Członkowskie mogą ustanowić przepis nakazujący zaopatrzenie go w tymczasowy dokument zawierający co najmniej informacje określone w ust. 1, w formie zatwierdzonej przez właściwy organ.
Tymczasowy paszport jest wystawiony przez pierwszego posiadacza cielęcia i jest uzupełniany przez każdego następnego posiadacza, z wyjątkiem przewoźników.
Posiadacz przedkłada właściwemu organowi tymczasowy paszport przed ukończeniem przez zwierzę czwartego tygodnia życia albo w terminie siedmiu dni w razie padnięcia zwierzęcia lub dokonanego uboju przed osiągnięciem przez zwierzę czwartego tygodnia życia.
Jeżeli cielę nadal żyje, właściwy organ wystawia ostateczny paszport zgodnie z ust. 1 w ciągu 14 dni od daty otrzymania tymczasowego paszportu.
W ostatecznych paszportach muszą być podane szczegóły dotyczące wszystkich poprzednich przemieszczeń cielęcia, zarejestrowanych w tymczasowym paszporcie.
Cielę nie może być przemieszczane więcej niż dwa razy między gospodarstwami, z towarzyszącym mu paszportem tymczasowym.
Do celów niniejszego ustępu przemieszczenie między dwoma gospodarstwami za pośrednictwem targowiska lub punktu odbioru cieląt jest liczone jako jedno przemieszczenie, pod warunkiem że targowisko lub punkt odbioru cieląt mogą na żądanie dostarczyć właściwym organom pełną dokumentację transakcji przeprowadzonych w ramach tego targowiska lub punktu.
3.
W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a), informacje przewidziane w tiret drugim i piątym art. 14 ust. 3 lit.
C pkt 1 dyrektywy 64/432/EWG nie mają charakteru obowiązkowego w odniesieniu do paszportów bydła urodzonego przed dniem 1 stycznia 1998 r.
Odstępstwo przewidziane w niniejszym ustępie pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku podania wyżej wspomnianych informacji, gdy taki wymóg jest przewidziany przez przepisy krajowe.
Państwa Członkowskie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji zasady skutecznie stosowane w odniesieniu do informacji określonych w niniejszym ustępie.
4.
Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji odstępstwo przewidziane w ust. 3 ma zastosowanie do bydła urodzonego przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Artykuł 7
Poza informacjami określonymi w art. 6, następujące informacje dotyczące sytuacji w zakresie premii w odniesieniu do samców, przewidziane w art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/99, są uwzględniane w paszporcie:
a) wniosek lub przyznanie: pierwszy przedział wiekowy;
b) wniosek lub przyznanie: drugi przedział wiekowy.
Artykuł 8
W rejestrze każdego gospodarstwa znajdują się co najmniej następujące dane:
a) aktualna informacja przewidziana w tiret pierwsze do tiret czwarte art. 14 ust. 3 lit.
C pkt 1 dyrektywy 64/432/EWG;
b) data śmierci zwierzęcia na terenie gospodarstwa;
c) w przypadku zwierząt opuszczających gospodarstwo, nazwa i adres posiadacza, z wyjątkiem przewoźnika, lub kod identyfikacyjny gospodarstwa, do którego zwierzę zostało przeniesione, jak również data wysyłki;
d) w przypadku zwierząt przybywających do gospodarstwa, nazwa i adres posiadacza, z wyjątkiem przewoźnika, lub kod identyfikacyjny gospodarstwa, z którego zwierzę zostało przeniesione, jak również data przybycia;
e) nazwisko i podpis przedstawiciela właściwego organu, który sprawdził rejestr oraz daty przeprowadzenia takich kontroli.
Artykuł 9
W przypadku urodzenia, gdy jest ustalony okres od trzech do siedmiu dni na zgłaszanie zdarzeń przez posiadacza, przewidziany w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, Państwa Członkowskie mogą wykorzystać dzień, w którym zwierzę zostało zakolczykowane, zamiast dnia urodzenia, jako dzień rozpoczęcia biegu danego okresu, pod warunkiem że nie wystąpi ryzyko pomylenia tych dni w jakimkolwiek rejestrze.
Artykuł 10
Państwa Członkowskie przekazują sobie i Komisji wzór paszportu oraz rejestru gospodarstwa stosowanego na ich terytorium.
ROZDZIAŁ III
Przepisy końcowe
Artykuł 11
1.
Rozporządzenie (WE) nr 2629/97 zostaje uchylone.
2.
Odesłania do rozporządzenia (WE) nr 2629/97 są traktowane jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i czytane są zgodnie z tablicą korelacji określoną w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1101/2004 z dnia 10 czerwca 2004 r. zmieniające załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego(1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 546/2004(2), a w szczególności jego art. 6, 7 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2377/90 maksymalne limity pozostałości muszą być ustanawiane stopniowo dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności.
(2) Maksymalne limity pozostałości powinny zostać określone wyłącznie po analizie wszelkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa tych pozostałości dla konsumentów środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz wpływu tych pozostałości na przebieg procesów przetwórstwa przemysłowego środków spożywczych, przeprowadzanej w ramach Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych.
(3) Przy ustanawianiu maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt mogących wykazywać obecność pozostałości, limity tych pozostałości w tkankach mięsnych uzyskiwanych ze zwierząt leczonych (tkanka docelowa) oraz charakter pozostałości właściwej do kontroli limitu pozostałości (pozostałość znacznikowa).
(4) Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby lub nerek.
Niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej.
(5) W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych, należy również ustanowić maksymalne limity pozostałości w odniesieniu do jaj, mleka i miodu.
(6) W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać Tulatromycynę.
(7) W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dodać Diklazuril.
(8) W celu uwzględnienia przepisów niniejszego rozporządzenia, należy przed jego wejściem w życie przewidzieć odpowiedni okres, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie wszelkich dostosowań, które mogą okazać się niezbędne w związku z dopuszczeniem do obrotu określonych weterynaryjnych produktów leczniczych, na mocy dyrektywy 2001/82/WE(3) Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej ostanio dyrektywą 2004/28/WE(4).
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach I i II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich .
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od sześćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. zmieniające po raz 37. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie(1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 akapit pierwszy,
oraz mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera listę osób, grup i podmiotów objętych zamrożeniem funduszy i środków ekonomicznych w ramach tego rozporządzenia.
(2) W dniu 6 lipca 2004 r. Komisja ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych postanowiła zmienić listę osób, grup i podmiotów, wobec których powinno mieć zastosowanie zamrożenie funduszy i środków ekonomicznych.
Należy zatem dokonać stosownych zmian w załączniku I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, niniejsze rozporządzenie musi natychmiast wejść w życie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1428/2004 z dnia 9 sierpnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1622/2000 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina oraz ustanawiające wspólnotowy kodeks praktyk i procesów enologicznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina(1), w szczególności jego art. 46 ust. 1 i 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 42 ust. 6 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 przewiduje sposoby mieszania win białych z winami czerwonymi w regionach, w których praktyka była tradycyjnie stosowana.
Praktyka ta jest obecnie zabroniona w Hiszpanii od 1 sierpnia 2003 r.
Szczegółowe zasady mieszania tych win w Hiszpanii przewidziane w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1622/2000(2) przestały obowiązywać.
Należy więc usunąć wspomniany artykuł.
(2) Ostatnio przez władze francuskie zostało wskazanych pięć francuskich win stołowych z oznaczeniem geograficznym o całkowitym stężeniu alkoholu przekraczającym 15% objętości i o resztkowej zawartości cukru wyższej niż 45 g/l, które powinny, w celu ich lepszej konserwacji w dobrych warunkach jakościowych, posiadać zawartość dwutlenku siarki wyższą od ogólnie przyjętego limitu 260 mg/l, jednakże niższą niż 300 mg/l.
W związku z tym należy je włączyć do listy znajdującej się w załączniku XII ustęp pierwszy lit. a), tiret piąte rozporządzenia (WE) nr 1622/2000.
(3) Ostatnio uznane przez władze francuskie włoskie wino gatunkowe psr oraz dwa francuskie wina gatunkowe psr odpowiadające specyficznym warunkom produkcji i posiadające zawartość resztkową cukru wyższą niż 5 g/l, wymagają w celu lepszej konserwacji w dobrych warunkach jakościowych zawartości dwutlenku siarki wyższej od ogólnie przyjętego limitu 260 mg/l, jednakże niższej niż 400 mg/l.
Podobna sytuacja dotyczy luksemburskich win gatunkowych psr, dla których ostatnio ustalono specyficzne warunki produkcji, które pozwalają na oznaczanie ich opisem Ťvendanges tardivesť , Ťvin de glaceť lub Ťvin de pailleť .
Należy zatem dodać te wina do wykazu win o podobnych właściwościach znajdujących się w załączniku XII ustęp pierwszy lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1622/2000.
(4) Niektóre z francuskich i luksemburskich win gatunkowych psr jak również jedno hiszpańskie wino gatunkowe psr, których specyficzne warunki produkcji zostały ostatnio ustalone lub zmienione, są wytwarzane według specyficznych metod, i posiadają zwykle zawartość kwasowości lotnej wyższą od limitów ustalonych w załączniku V, punkt B rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, jednakże niższą, w zależności od przypadku, niż 25, 30 lub 35 milirównoważników na litr.
Należy zatem dodać te wina do wykazu znajdującego się w załączniku XIII rozporządzenia (WE) nr 1622/2000.
(5) Austriackie wina gatunkowe psr spełniające warunki, które pozwalają na oznaczenie ich opisem ŤEisweinť i pochodzące z winobrania w 2003 r. posiadają zawartość kwasowości lotnej wyższą od limitów ustalonych w załączniku XIII punkt d) rozporządzenia (WE) nr 1622/2000, jednakże niższą niż 40 milirównoważników na litr, ze względu na wyjątkowe warunki klimatyczne panujące w sezonie winobrania w 2003 r.
Należy zatem dodać te wina z rocznika 2003 do wykazu figurującego w załączniku XIII punkt d) drugi tiret wspomnianego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1622/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 36 zostaje skreślony;
2) w załączniku XII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;
3) w załączniku XIII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie jest stosowane od 1 sierpnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporz±dzenie Komisji (WE) nr 1429/2004 z dnia 9 sierpnia 2004 r. zmieniaj±ce rozporz±dzenie (WE) nr 753/2002 ustanawiaj±ce szczegó³owe zasady stosowania rozporz±dzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odno¶nie opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzglêdniaj±c Traktat ustanawiaj±cy Wspólnotê Europejsk±,
uwzglêdniaj±c rozporz±dzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina(1), a w szczególno¶ci jej art. 53,
a tak¿e maj±c na uwadze, co nastêpuje:
(1) W zwi±zku z przyst±pieniem Republiki Czech, Estonii, Cypru, £otwy, Litwy, Wêgier, Malty, Polski, S³owenii i S³owacji (zwanych dalej «nowymi Pañstwami Cz³onkowskimi» ) do Unii Europejskiej konieczne jest dokonanie okre¶lonych zmian w rozporz±dzeniu Komisji (WE) nr 753/2002(2).
(2) Po przyst±pieniu sta³o siê jasne, ¿e granica regionu uprawy wina niekoniecznie znajduje siê w obrêbie jednego Pañstwa Cz³onkowskiego i ¿e tradycyjne wyra¿enia mog± mieæ charakter transgraniczny.
Dlatego te¿ konieczna jest zmiana przepisu o tradycyjnych wyra¿eniach w celu umo¿liwienia stosowania na okre¶lonych zasadach pewnych tradycyjnych wyra¿eñ przez dwa lub wiêcej Pañstw Cz³onkowskich.
(3) Artyku³ 28 rozporz±dzenia (WE) nr 753/2002 stanowi o zasadach dotycz±cych win sto³owych z oznaczeniem geograficznym oraz zawiera listê tradycyjnych okre¶leñ stosowanych w ró¿nych regionach Pañstw Cz³onkowskich dla opisu takich win.
Listê tê nale¿y przystosowaæ przez ujêcie odpowiednich okre¶leñ u¿ywanych przez nowe Pañstwa Cz³onkowskie.
(4) Listy danych tradycyjnych okre¶leñ oraz listy dodatkowych tradycyjnych okre¶leñ musz± zostaæ przystosowane przez ujêcie odpowiednich okre¶leñ stosowanych przez nowe Pañstwa Cz³onkowskie.
(5) Za³±cznik II do rozporz±dzenia (WE) nr 753/2002 zawiera listê odmian wina i ich synonimów zawieraj±cych oznaczenie geograficzne i mog±cych pojawiæ siê na etykietach win.
Za³±cznik ten nale¿y przystosowaæ przez ujêcie odpowiednich okre¶leñ stosowanych przez nowe Pañstwa Cz³onkowskie w dniu stosowania niniejszego rozporz±dzenia.
(6) Odpowiednie zmiany nale¿y wprowadziæ w rozporz±dzeniu (WE) nr 753/2002.
(7) Ze wzglêdów kontrolnych oraz w celu zapewnienia stosowania zmian do rozporz±dzenia (WE) nr 753/2002 od momentu wej¶cia w ¿ycie Traktatu Akcesyjnego Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, £otwy, Litwy, Wêgier, Malty, Polski, S³owenii i S³owacji, niniejsze rozporz±dzenie powinno byæ stosowane od 1 maja 2004 r.
(8) W celu u³atwienia przej¶cia od systemu etykietowania wina istniej±cego w nowych Pañstwach Cz³onkowskich przed akcesj± do wspólnotowych zasad etykietowania wina konieczne jest pozwolenie podmiotom gospodarczym na stosowanie materia³ów na etykiety i opakowania wstêpne drukowanych zgodnie z poprzednimi przepisami krajowymi.
(9) ¦rodki ustanowione niniejszym rozporz±dzeniem s± zgodne z opini± Komitetu Zarz±dzaj±cego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZ¡DZENIE:
Artyku³ 1
W rozporz±dzeniu (WE) nr 753/2002 wprowadza siê nastêpuj±ce zmiany:
1) W ust. 5 art. 24 dodaje siê nastêpuj±cy akapit:
«Tradycyjne okre¶lenie uznaje siê za tradycyjne w oficjalnym jêzyku jednego z Pañstw Cz³onkowskich, je¶li jest ono stosowane w tym jêzyku oficjalnym i w okre¶lonym regionie granicznym s±siaduj±cego Pañstwa (Pañstw) Cz³onkowskiego(-ch) w stosunku do win opracowywanych na tych samych zasadach, pod warunkiem ¿e okre¶lenie takie spe³nia kryteria opisane w punktach a) do d) w jednym z tych Pañstw Cz³onkowskich, a obydwa Pañstwa Cz³onkowskie podejm± siê wspólnie zdefiniowaæ, stosowaæ i chroniæ takie okre¶lenie.»
2) W pierwszym ustêpie art. 28 po ósmym tiret dodaje siê nastêpuj±ce tiret:
«- «zemské víno» w przypadku win sto³owych pochodz±cych z Republiki Czeskiej,
- «τοπικός>ISO_2> >ISO_7>οίνος»>ISO_2> w przypadku win sto³owych pochodz±cych z Cypru,
- «tαjbor» w przypadku win sto³owych pochodz±cych z Wκgier,
- « «Inbid ta» lokalita tradizzjonali ( «I.L.T.» )» w przypadku win sto³owych pochodz±cych z Malty,
- «deΎelno vino s priznano geografsko oznako» lub «deΎelno vino PGO» w przypadku win sto³owych pochodz±cych ze S³owenii.» .
3) W art. 29 wprowadza siκ nastκpuj±ce zmiany:
a) w ust. 1 dodaje siκ nastκpuj±ce litery:
«k) Republika Czeska:
«jakostnν vνno» , «jakostnν vνno odrωdovι» , «jakostnν vνno znαmkovι»
«jakostnν vνno s pψνvlastkem» lub «vνno s pψνvlastkem» , razem z jednym z nastκpuj±cych oznaczeρ: «kabinetnν vνno» , «pozdnν sbμr» , «vύbμr z hroznω» , «vύbμr z bobulν» , «vύbμr z cibιb» , «ledovι vνno» , «slαmovι vνno»
«jakostnν likιrovι vνno»
«jakostnν perlivι vνno»
«vνno originαlnν certifikace» , «V.O.C» , «VOC» ;
l) Cypr:
«>ISO_7>ΟΕΟΠ»>ISO_2> ( «>ISO_7>Οίνος>ISO_2> >ISO_7>Ελεγχόμενης>ISO_2> >ISO_7>Ονομασίας>ISO_2> >ISO_7>Προέλευσης»>ISO_2> )
«>ISO_7>οίνος>ISO_2> >ISO_7>γλυκύς>ISO_2> >ISO_7>φυσικός»>ISO_2> ;
m) Wκgry:
«minυsιgi bor»
«kόlφnleges minυsιgϋ bor»
«fordνtαs»
«mαslαs»
«szamorodni»
«aszϊ ... puttonyos» , uzupe³nione numerami 3 do 6
«aszϊeszencia»
«eszencia»
«vιdett eredetϋ bor» ;
n) Malta:
« «Denominazzjoni ta» Origini Kontrollata ( «D.O.K.» )» ;
o) S³owenia:
«kakovostno vino z zaΉθitenim geografskim poreklom» lub «kakovostno vino ZGP» ; po okreΆleniach tych moΏe nastκpowaζ wyraΏenie «mlado vino»
«priznano tradicionalno poimenovanje» , «vino PTP»
«vrhunsko vino z zaΉθitenim geografskim poreklom» lub «vrhunsko vino ZGP» ; okreΆleniu temu moΏe towarzyszyζ «pozna trgatev» , «izbor» , «jagodni izbor» , «suhi jagodni izbor» , «ledeno vino» , «arhivsko vino» , «arhiva» o «starano vino» , «slamno vino» ;
p) S³owacja:
nazwy towarzysz±ce oznaczeniu pochodzenia wina:
«akostnι vνno»
«vνno s prνvlastkom» plus «kabinetnι» , «neskorύ zber» , «vύber z hrozna» , «bobuϴovύ vύber» , «hrozienkovύ vύber» , «ϴadovύ zber»
oraz nastκpuj±ce wyraΏenia:
«esencia»
«forditαΉ»
«mαΉlαΉ»
«samorodnι»
«vύberovα esencia»
«vύber ... putςovύ» , uzupe³nione numerami 3 do 6.» ;
b) w ust. 2 dodaje siκ nastκpuj±ce litery:
«h) Republika Czeska:
«jakostnν Ήumivι vνno stanovenι oblasti»
«aromatickι jakostnν Ήumivι vνno stanovenι oblasti» / «aromatickύ sekt s.o.»
i) Malta:
« «Denominazzjoni ta» Origini Kontrollata ( «D.O.K.» )»
j) S³owenia:
«kakovostno peneθe vino z zaΉθitenim geografskim poreklom» lub «kakovostno peneθe vino ZGP»
«vrhunsko peneθe vino z zaΉθitenim geografskim poreklom» lub «vrhunsko peneθe vino ZGP»
«penina»
«kakovostno peneθe vino» .»
.
4) w art. 30, dodaje siκ nastκpuj±c± literκ f):
«f) Cypr
«>ISO_7>Κουμανδαρία»>ISO_2> (Commandaria).»
5) Za³±cznik II otrzymuje brzmienie za³±cznika I do niniejszego rozporz±dzenia.
6) Za³±cznik III zmienia siκ zgodnie z za³±cznikiem II do niniejszego rozporz±dzenia.
Artyku³ 2
W przypadku S³owenii produkty objκte niniejszym rozporz±dzeniem, ktσrych opis i prezentacja w jκzyku s³oweρskim by³y zgodne z przepisami stosowanymi w S³owenii przed jej przyst±pieniem do Wspσlnoty w dniu 1 maja 2004 r. i zosta³y wprowadzone do obrotu przed przyst±pieniem, jednakΏe nie s± zgodne z niniejszym rozporz±dzeniem, mog± zostaζ utrzymane dla celσw sprzedaΏy i eksportu do momentu wyczerpania zapasσw, lecz najpσΌniej do 30 kwietnia 2006 r. , lub w przypadku rocznika 2003, do 30 kwietnia 2007 r.
Artyku³ 3
Niniejsze rozporz±dzenie wchodzi w Ώycie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzκdowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporz±dzenie stosuje siκ od 1 maja 2004 r.
Niniejsze rozporz±dzenie wi±Ώe w ca³oΆci i jest bezpoΆrednio stosowane we wszystkich Paρstwach Cz³onkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1471/2004 z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące zmiany załącznika XI rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady Europy, odnoszącego się do importu produktów ze zwierzyny płowej z Kanady i Stanów Zjednoczonych (Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i eliminowania pewnych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych(1), w szczególności jego art. 23 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Chroniczna wyniszczająca choroba została zgłoszona w przypadku hodowlanej i dzikiej zwierzyny płowej oraz łosi w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.
Jak dotychczas żadne miejscowe przypadki choroby nie zostały nigdzie potwierdzone.
(2) W opinii z 6 - 7 marca 2003 r. Naukowa Komisja Kontroli zaleciła wzmocnienie ochrony zwierząt i zdrowia publicznego we Wspólnocie, z uwagi na ryzyko stworzone przez chroniczną wyniszczającą chorobę zwierzyny płowej w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.
(3) Ponieważ Kanada i Stany Zjednoczone nie pojawiają się na liście krajów trzecich, które uzyskały zezwolenie na eksport nieudomowionych zwierząt przeżuwających do Wspólnoty, ustanowionej w decyzji Rady 79/542/EWG określającej listę krajów trzecich lub części krajów trzecich i określającej zwierzęta i stan ich zdrowia ogólnego oraz warunki zaświadczeń weterynaryjnych, w celu importowania do Wspólnoty określonych zwierząt żywych i ich świeżego mięsa(2), eksport żywej zwierzyny płowej z tych dwóch krajów do Wspólnoty został już poprzednio wykluczony.
(4) Dyrektywa Rady 92/65/EWG ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, regulujące handel we Wspólnocie i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i embrionów niebędących przedmiotem wymagań dotyczących zdrowia zwierząt, ustanowionych w określonych przepisach Wspólnoty, przedstawionych w załączniku A ust. 1 do dyrektywy 90/425/EWG(3), który określa, że jedynie nasienia, komórki jajowe i embriony pewnych określonych z nazwy gatunków mogą być importowane do Wspólnoty.
Gatunki zwierzyny płowej nie zostały włączone.
Zatem import nasienia, embrionów i komórek jajowych zwierzyny płowej do Wspólnoty został już poprzednio wykluczony.
(5) Powinno się wprowadzić środki, aby zminimalizować potencjalne ryzyko dotyczące zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, stworzone przez import świeżego mięsa, produktów mięsnych i przetworów mięsnych z hodowlanej i dzikiej zwierzyny płowej.
(6) Zatem rozporządzenie (WE) nr 999/2001 powinno być odpowiednio zmienione.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 jest zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Rozporządzenie jest stosowane od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1492/2004 z dnia 23 sierpnia 2004 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady Europy, co do środków wyeliminowania pasażowalnej encefalopatii gąbczastej u bydła oraz grupy zwierząt obejmującej owce i kozy, handlu i importu nasienia i embrionów owiec i kóz oraz określonego materiału ryzyka (Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i wyeliminowania określonych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych(1), w szczególności jego art. 23 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 ustanawia przepisy dotyczące środków wyeliminowania zastosowanych po potwierdzeniu pasażowalnej encefalopatii gąbczastej (TSE) u bydła oraz grupy zwierząt obejmującej owce i kozy.
(2) Dnia 14 września 2000 r. w opinii dotyczącej encefalopatii gąbczastej u bydła (BSE), skutkującej ubojem bydła, Naukowa Komisja Kontroli (SSC) stwierdziła, że w dużej mierze taki sam efekt może zostać osiągnięty przez ubój trzody nowo narodzonych cieląt, jak również przez ubój stad.
Dnia 21 kwietnia 2004 r. zespół specjalistów ds. zagrożeń biologicznych Europejskiej Jednostki ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię, w której stwierdził, że istnieją niewystarczające argumenty dodatkowe, aby zmienić opinię SSC.
Warunki odnoszące się do uboju w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 powinny zostać dostosowane do tych opinii.
(3) W interesie jednomyślności ustawodawstwa Wspólnoty, w celu uniknięcia różnych interpretacji, konieczne jest również wyjaśnienie definicji trzody, której dotyczy przypadek BSE, oraz akcji, która powinna zostać podjęta w odniesieniu do tej trzody.
(4) Dodatkowo, konieczne jest wyjaśnienie zastosowania środków służących do wyeliminowania TSE jako zastosowanych wobec owiec ciężarnych oraz gospodarstw posiadających różnorodne stada.
W celu zwrócenia się w kierunku problemów praktycznych, przepisy powinny zostać zmienione w odniesieniu do gospodarstw hodujących barany do dalszego tuczu, wprowadzania nieznanego genotypu owiec do zakażonych gospodarstw oraz okresu czasu, w którym występujące ubytki w gospodarstwach lub hodowlach, w których częstotliwość występowania allela ARR jest niska, pozwalają na ubieganie się o zniszczenie zwierząt.
(5) Sposoby wyeliminowania scrapie, jak zalecono w opinii SSC z dnia 4 kwietnia 2002 r. , zostały zamieszczone w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001, jako poprawione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 260/2003(2).
Środki te zostały wprowadzone stopniowo, po to, aby wziąć pod uwagę kwestie zarządzania.
Zgodnie z obecnie dostępnym dowodem jest wysoce nieprawdopodobne, aby tusze zwierząt w wieku poniżej dwóch miesięcy zawierały znaczący poziom stężenia zakażenia, pod warunkiem że podroby obejmujące głowę zostały usunięte.
Dalsze poprawki dotyczące środków wyeliminowania powinny być podjęte w celu rozwiązania problemów spotykanych w niektórych Krajach Członkowskich w stosunku do tych młodych zwierząt.
(6) Należy wprowadzić ograniczenia w gospodarstwach po powstaniu podejrzenia o scrapię, w grupie zwierząt składającej się z owiec i kóz, po to, aby uniknąć przemieszczania się innych, prawdopodobnie zakażonych zwierząt przed potwierdzeniem podejrzenia.
(7) Wymagania badań, aby zezwolić na zniesienie ograniczeń wobec zarażonych gospodarstw dowiodły, że są nadmiernie uciążliwe dla dużych stad owiec i powinny zostać zmienione.
Właściwe jest również wyjaśnienie definicji docelowych grup dla tych badań.
(8) Ogólne przepisy dotyczące handlu i importu nasienia i embrionów grupy zwierząt składających się z owiec i kóz są ustanowione w dyrektywie Rady 92/65/EWG(3).
Ścisłe przepisy dotyczące TSE związane ze sprzedażą na rynku nasienia i embrionów tych gatunków powinny zostać ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
(9) Zgodnie z bieżącymi klauzulami uwzględnionymi w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001, dotyczącymi określonego materiału ryzyka, z wyłączeniem poprzecznych wyrostków kręgów lędźwiowych i kręgów piersiowych z listy określonych materiałów ryzyka, spiralnych wyrostków kręgów lędźwiowych i piersiowych, spiralnych i poprzecznych wyrostków kręgów szyjnych oraz środkowych kręgów krzyżowych również nie powinno się brać pod uwagę jako określonego materiału ryzyka.
(10) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 powinno być zatem odpowiednio zmienione.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I, VII, VIII, IX i XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w w życie dwudziestego dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Pukty 3 i 4 Załącznika do niniejszego rozporządzenia stosuje od dnia 1 styczen 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2004
z dnia 30 sierpnia 2004 r.
wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 dotyczące systemu przywozu ryżu i ustanawiające szczegółowe przejściowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 4,
uwzględniając decyzję Rady 2004/619/WE z dnia 11 sierpnia 2004 r. zmieniającą system przywozu wspólnotowego dotyczącego ryżu we Wspólnocie [2], w szczególności jej art. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2004/617/WE z dnia 11 sierpnia 2004 r. dotyczącą zawarcia umowy w postaci wymiany pism pomiędzy Wspólnotą Europejską i Indiami zgodnie z art. XXVIII GATT 1994 w sprawie zmiany przewidzianych koncesji dotyczących ryżu na liście CXL załączonej do GATT 1994 [3], w szczególności jej art. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2004/618/WE z dnia 11 sierpnia 2004 r. dotyczącą zawarcia umowy w postaci wymiany pism pomiędzy Wspólnotą Europejską i Pakistanem zgodnie z art. XXVIII GATT 1994 w sprawie zmiany przewidzianych koncesji dotyczących ryżu na liście CXL załączonej do GATT 1994 [4], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2004/619/WE zmienia system przywozu ryżu łuskanego i ryżu całkowicie bielonego we Wspólnocie.
Decyzje 2004/617/WE i 2004/618/WE przewidują warunki przywozu ryżu Basmati.
Zmiana systemu wymaga zmiany rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.
W celu umożliwienia wdrożenia wymienionych decyzji do 1 września 2004 r., jak przewidują umowy przyjęte na mocy wspomnianych decyzji, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 na okres przejściowy, który wygasa w dniu wejścia w życie zmienionego rozporządzenia, najpóźniej 30 czerwca 2005 r.
(2) Decyzje 2004/617/WE i 2004/618/WE przewidują natomiast ustanowienie tymczasowego systemu przywozu ryżu Basmati zanim ustanowiony zostanie ostateczny system przywozu tego ryżu.
Należy ustalić przejściowe szczegółowe zasady.
(3) Żeby zastosować zerową stawkę celną, ryż Basmati musi należeć do odmiany wymienionej w umowach.
W celu upewnienia się, że ryż Basmati, do którego przywiezienia zastosowano zerową stawkę celną odpowiada tym cechom, należy to poświadczyć za pomocą certyfikatu autentyczności wydanego przez odpowiednie władze.
(4) W celu uniknięcia nadużyć należy przewidzieć mechanizmy weryfikacji zadeklarowanej odmiany ryżu Basmati.
(5) W przypadku zakłóceń rynku tymczasowy system przywozu ryżu Basmati przewiduje procedurę konsultacji z krajem eksportującym oraz ewentualne zastosowanie pełnej stawki, w przypadku nieznalezienia podczas konsultacji satysfakcjonującego rozwiązania.
Należy określić, co rozumie się przez zakłócenia rynku.
(6) Wskutek ustanowienia systemu tymczasowego, należy uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1503/96 z dnia 29 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do należności przywozowych w sektorze ryżu [5].
(7) Należności przywozowe dotyczące ryżu łuskanego oraz ryżu całkowicie bielonego przewidziane w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią podstawę obliczeń zmniejszonych należności przywozowych przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 638/2003 z dnia 9 kwietnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 i decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do uzgodnień mających zastosowanie do przywozu ryżu pochodzącego z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) [6], w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 862/91 z dnia 8 kwietnia 1991 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3491/90 w sprawie przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu [7] oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2184/96 z dnia 28 października 1996 r. dotyczącym przywozu do Wspólnoty ryżu pochodzącego i sprowadzanego z Egiptu [8]. Ustalone w niniejszym rozporządzeniu kwoty należności przywozowych muszą czasowo stanowić podstawę obliczeń zmniejszonych należności w odniesieniu do wymienionych produktów.
(8) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, należność przywozowa na ryż łuskany objęty kodem CN 100620 wynosi 65 EUR/t, a należność przywozowa na ryż całkowicie bielony objęty kodem CN 100630 wynosi 175 EUR/t.
2. W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, w przypadku odmian ryżu Basmati objętych kodami CN 10062017 i CN 10062098, określonych w załączniku I, można zastosować zerową stawkę przywozową.
W przypadku zastosowania akapitu pierwszego stosuje się środki przewidziane w art. 2–8.
Artykuł 2
1.
Wniosek o pozwolenie na przywóz ryżu Basmati zawiera:
a) w rubryce 8 – wskazanie kraju pochodzenia i zapis "tak" zanaczony krzyżykiem;
b) w rubryce 20 – jeden z zapisów znajdujących się w załączniku II.
2.
Do wniosku o pozwolenie na przywóz ryżu Basmati dołączony jest:
a) dowód, że wnioskodawca jest osobą fizyczną lub prawną prowadzącą od co najmniej dwunastu lat działalność gospodarczą w sektorze ryżu i zarejestrowaną w Państwie Członkowskim, w którym złożył wniosek;
b) certyfikat autentyczności produktu wydany przez właściwy organ kraju eksportującego wskazany w załączniku III.
Artykuł 3
1.
Certyfikt autentyczności zawarty jest w formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku IV.
Rozmiary formularza wynoszą około 210 × 297 milimetrów.
Oryginał sporządzony jest na papierze, na którym za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych można wykryć każde fałszerstwo.
Formularze drukuje się i wypełnia w języku angielskim.
Oryginał i kopie wypełnia się na maszynie do pisania lub ręcznie.
W ostatnim przypadku należy je wypełnić atramentem i czcionką drukarską.
Na każdym certyfikacie autentyczności w prawej górnej rubryce podany jest numer serii.
Kopie mają ten sam numer, co oryginał.
2.
Organ wydający pozwolenie na przywóz zachowuje oryginał certyfikatu autentyczności, a jego kopię przekazuje wnioskodawcy.
Certyfikat autentyczności zachowuje ważność dziewięćdziesiąt dni od daty jego wydania.
Ważny jest tylko wtedy, kiedy rubryki są właściwie wypełnione i kiedy jest podpisany.
Artykuł 4
1.
Wniosek o pozwolenie na przywóz ryżu Basmati zawiera:
a) w rubryce 8 – wskazanie kraju pochodzenia i zapis "tak" zaznaczony krzyżykiem;
b) w rubryce 20 – jeden z zapisów znajdujących się w załączniku V.
2.
W drodze odstępstwa od art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [9], uprawnienia wynikające z pozwolenia na przywóz ryżu Basmati nie mogą zostać przeniesione.
3.
W drodze odstępstwa od art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1342/2003 [10], kwota zabezpieczenia w przypadku pozwoleń na przywóz ryżu Basmati wynosi 70 EUR za tonę.
Artykuł 5
Za pomocą faksu lub drogą elektroniczną Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a) najpóźniej w ciągu dwóch dni roboczych po odmowie wydania pozwolenia na przywóz ryżu Basmati, należy podać ilości, o które wystąpiono we wnioskach, z zaznaczeniem daty i powodu odmowy, kodu CN, kraju pochodzenia, organu wydającego pozwolenia i numeru certyfikatu autentyczności, a także nazwiska i adresu wnioskodawcy;
b) najpóźniej w ciągu dwóch dni roboczych po wydaniu pozwoleń na przywóz ryżu Basmati, należy podać ilości, o które wystąpiono we wnioskach, z zaznaczeniem daty, kodu CN, kraju pochodzenia, organu wydającego pozwolenia i numeru certyfikatu autentyczności, a także nazwiska i adresu wnioskodawcy;
c) w przypadku unieważnienia pozwolenia najpóźniej w ciągu dwóch dni roboczych po unieważnieniu należy podać ilości, dla których pozwolenia unieważniono, jak również nazwiska i adresy wnioskodawców unieważnionych pozwoleń;
d) ostatniego dnia roboczego każdego miesiąca po upływie miesiąca, w którym nastąpiło dopuszczenie do swobodnego obrotu, należy podać ilości rzeczywiście dopuszczone do swobodnego obrotu z zaznaczeniem kodu CN, kraju pochodzenia, organu wydającego pozwolenia i numeru certyfikatu autentyczności.
Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym przekazuje się oddzielnie od informacji dotyczących innych wniosków o pozwolenia na przywóz w sektorze ryżu.
Artykuł 6
W ramach kontroli wybiórczych lub kontroli zamierzonych w odniesieniu do działań stanowiących ryzyko fałszerstwa, Państwa Członkowskie pobierają próbki przywiezionego ryżu Basmati.
Wysyła się je do właściwego organu kraju pochodzenia, określonego w załączniku VI, w celu wykonania testu na odmianę na podstawie DNA.
Państwo Członkowskie również może wykonać test na odmianę na podstawie tej samej próbki w laboratorium wspólnotowym.
Jeżeli wyniki jednego z testów wykażą, że analizowany produkt nie odpowiada wskazanej w certyfikacie autentyczności odmianie, stosuje się należność przywozową przewidzianą w art. 1 ust. 1.
Artykuł 7
Przez zakłócenia na rynku ryżu rozumie się w tym przypadku szczególnie sytuację, w której bez wyraźnego wytłumaczenia stwierdza się znaczny wzrost przywozów ryżu Basmati w jednym z czterech kwartałów roku w stosunku do poprzedniego kwartału.
Artykuł 8
Komisja aktualizuje załączniki III i IV.
Artykuł 9
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1503/96.
Pozwolenia na przywóz ryżu Basmati, o które wystąpiono przed 1 września 2004 r. zgodnie z powyższym rozporządzeniem zachowują ważność, a w odniesieniu do produktów przywiezionych w ramach tych pozwoleń stosuje się należność przywozową przewidzianą w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
W okresie przejściowym należności przywozowe, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, stanowią podstawę do obliczeń zmniejszenia należności przywozowej, o której mowa w art. 1 drugie i trzecie tiret rozporządzenia (EWG) nr 862/91, w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2184/96 i w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 638/2003.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia zastosowania rozporządzenia zmieniającego art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i najpóźniej do dnia 30 czerwca 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1582/2004 z dnia 8 września 2004 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) wysyłanych z Wietnamu, Pakistanu lub Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu, Pakistanu lub Filipin, i poddające ten przywóz rejestracji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej(1) ( Ťrozporządzenie podstawoweť ), w szczególności jego art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 3 i 5,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. WNIOSEK
Na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie postępowania dotyczącego możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Wniosek został złożony dnia 16 sierpnia 2004 r. przez Lighting Industry and Trade in Europe (LITE), w imieniu producentów i importerów CFL Wspólnoty.
B. PRODUKT
Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie, są elektroniczne fluorescencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi i układami elektronicznymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstawy, zwykle zgłaszane w ramach kodu CN ex85393190 (kod TARIC 85393190*91) ( Ťrozważany produktť ) pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.
Kody te podane są jedynie w celach informacyjnych.
Produktem objętym postępowaniem są fluorescencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi i układami elektronicznymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstawy, wysyłane z Wietnamu, Pakistanu lub Filipin ( Ťprodukt objęty postępowaniemť ), zwykle zgłaszane w ramach tych samych kodów CN, co produkt rozważany, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.
C. ISTNIEJĄCE ŚRODKI
Środkami obecnie obowiązującymi, które być może są obchodzone, są środki antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1470/2001(2).
D. PODSTAWY
Wniosek zawiera prima facie wystarczające dowody, że obowiązujące środki antydumpingowe dotyczące przywozu rozważanego produktu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej są obchodzone przez dokonywanie przeładunku w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach lub montaż w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach.
Przedstawione dowody są następujące:
Wniosek wskazuje, że nastąpiła istotna zmiana w strukturze handlu, tzn. przywóz produktów objętych postępowaniem znacznie wzrósł, natomiast przywóz rozważanego produktu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej zmalał po nałożeniu środków, oraz że nie ma innego wystarczającego powodu lub uzasadnienia tej zmiany, niż nałożenie cła.
Ta zmiana w strukturze handlu wydaje się wynikać z przeładunku CFL pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach lub montażu CFL w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach.
Ponadto wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie na to, że skutki naprawcze środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do przywozu rozważanego produktu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej są osłabiane zarówno w zakresie jakości, jak i ceny.
Wydaje się, że znaczne wielkości przywozu CFL z Wietnamu, Pakistanu i Filipin zastąpiły przywóz rozważanego produktu z Chińskiej Republiki Ludowej.
Wreszcie wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie na to, że ceny produktu objętego dochodzeniem są znacznie niższe od zwykłej wartości ustalonej uprzednio dla CFL pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
W razie rozpoznania w trakcie postępowania innych niż przeładunek i montaż praktyk obchodzenia środków antydumpingowych poprzez Wietnam, Pakistan i Filipiny objętych art. 13 rozporządzenia podstawowego, postępowanie może objąć również takie praktyki.
E. PROCEDURA
W świetle powyższego Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego oraz poddanie rejestracji przywozu CFL wysyłanych z Wietnamu, Pakistanu i Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu, Pakistanu i Filipin, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
a) Kwestionariusze
W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla swego postępowania, Komisja prześle kwestionariusze eksporterom i producentom oraz stowarzyszeniom eksporterów i producentów w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach, eksporterom i producentom oraz stowarzyszeniom eksporterów i producentów w Chińskiej Republice Ludowej, importerom oraz stowarzyszeniom importerów we Wspólnocie, którzy współpracowali podczas postępowania, które doprowadziło do ustanowienia istniejących środków lub są wskazani we wniosku oraz władzom Chińskiej Republiki Ludowej, Wietnamu, Pakistanu i Filipin.
Informacje mogą także pochodzić od przemysłu wspólnotowego, jeśli ma to zastosowanie.
W każdym przypadku wszystkie zainteresowane strony powinny skontaktować się z Komisją niezwłocznie, a najpóźniej w terminie określonym w art. 3 niniejszego rozporządzenia, w celu ustalenia, czy są one wymienione we wniosku oraz, w razie potrzeby, wystąpić o kwestionariusz w terminie określonym w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, biorąc pod uwagę fakt, że termin określony w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie do wszystkich zainteresowanych stron.
Władze Chińskiej Republiki Ludowej, Wietnamu, Pakistanu i Filipin są powiadamiane o wszczęciu postępowania i otrzymują kopię wniosku.
b) Zbieranie informacji i przeprowadzanie przesłuchań
Wszystkie zainteresowane strony zostają niniejszym zaproszone do przedstawienia swych stanowisk na piśmie i dostarczenia dowodów na ich poparcie.
Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony pod warunkiem, że zwrócą się one z pisemnym wnioskiem i wykażą, że istnieją szczególne powody dla ich przesłuchania.
c) Zwolnienie z rejestracji przywozu lub środków
Ponieważ możliwe obchodzenie ma miejsce poza Wspólnotą, mogą zostać przyznane zwolnienia z obowiązku rejestracji, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, producentom rozważanego produktu, którzy mogą wykazać, że nie są związani z producentami poddanymi środkom antydumpingowym i że nie uczestniczą w praktykach obejścia ceł antydumpingowych określonym w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego. Producenci pragnący uzyskać zwolnienie powinni złożyć odpowiednio poparty dowodami wniosek w terminie określonym w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
F. REJESTRACJA
Na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, przywóz produktu objętego postępowaniem powinien podlegać rejestracji w celu zapewnienia, że jeśli postępowanie zakończy się ustaleniem obchodzenia, możliwe będzie nałożenie ceł antydumpingowych w odpowiedniej wysokości z mocą wsteczną, od dnia rejestracji przywozu wysyłanego z Wietnamu, Pakistanu i Filipin.
G. TERMINY
W interesie należytego zarządzania, należy określić terminy, w których:
zainteresowane strony mogą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje stanowiska na piśmie i przedłożyć odpowiedzi na kwestionariusz lub wszelkie inne informacje, które powinny zostać uwzględnione podczas postępowania,
producenci w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach mogą wnioskować o zwolnienie z rejestracji przywozu lub środków,
zainteresowane strony mogą złożyć pisemny wniosek o przesłuchanie przez Komisję.
Zwraca się uwagę na fakt, że wykonywanie większości praw proceduralnych określonych w rozporządzeniu zasadniczym zależy od zgłoszenia się przez stronę w terminach wymienionych w art. 3 niniejszego rozporządzenia.
H. BRAK WSPÓŁPRACY
W przypadkach, gdy zainteresowana strona odmawia dostępu lub w inny sposób nie zapewnia niezbędnych informacji w terminie albo znacznie utrudnia postępowanie, ustalenia, pozytywne bądź negatywne, mogą zostać dokonane zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego w oparciu o dostępne fakty.
Jeśli ustalono, że którakolwiek z zainteresowanych stron dostarczyła fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, informacje te nie będą brane pod uwagę oraz, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, zostaną wykorzystane dostępne fakty.
Jeśli zainteresowana strona nie będzie współpracowała lub będzie współpracowała tylko częściowo i zostaną wykorzystane dostępne fakty, rezultat może być mniej korzystny niż w przypadku gdyby podjęła współpracę.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96, niniejszym wszczyna się postępowanie w celu ustalenia, czy przywóz do Wspólnoty fluorescencyjnych lamp wyładowczych z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi i układami elektronicznymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstawy, objętych kodem CN ex85393190 (kod TARIC 85393190*91), wysyłanych z Wietnamu, Pakistanu i Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu, Pakistanu i Filipin, jest obchodzeniem środków nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 1470/2001 na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia fluorescencyjne lampy wyładowcze składają się z jednej lub więcej szklanych baniek, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi i układami elektronicznymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstawy.
Są one przeznaczone do zastępowania zwykłych żarówek i pasują do tych samych gniazd, co żarówki. Produkowane są w różnych rodzajach, zależnie m.in. od długości życia, mocy i osłony lampy.
Artykuł 2
Na podstawie art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, organom celnym nakazuje się niniejszym podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestracji przywozu do Wspólnoty określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia.
Rejestracja wygasa dziewięć miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja, w drodze rozporządzenia, może nakazać organom celnym zaprzestania rejestracji odnośnie przywozu do Wspólnoty produktów wytwarzanych przez producentów, którzy wnioskowali o zwolnienie z rejestracji i co do których ustalono, że nie obchodzą ceł antydumpingowych.
Artykuł 3
1.
O kwestionariusze należy się ubiegać przed Komisją w terminie 15 dni od opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
2.
Zainteresowane strony, jeżeli ich oświadczenia mają być uwzględnione podczas postępowania, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje stanowisko na piśmie i dostarczyć odpowiedzi na kwestionariusz oraz wszelkich innych informacji w terminie 40 dni od opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , o ile nie ustalono inaczej.
3.
Producenci w Wietnamie, Pakistanie i na Filipinach wnioskujący o zwolnienie z rejestracji ich przywozów lub środków powinni złożyć odpowiednio poparty dowodami wniosek w tym samym czterdziestodniowym terminie.
4.
Zainteresowane strony mogą także, w tym samym czterdziestodniowym terminie, składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję.
5.
Wszelkie informacje odnoszące się do sprawy, wszelkie wnioski o przesłuchanie lub o kwestionariusz, jak również wszelkie wnioski o zwolnienie, muszą być sporządzane na piśmie (nie w formie elektronicznej, o ile nie ustalono inaczej) oraz muszą zawierać nazwisko/nazwę, adres, adres poczty elektronicznej, numer telefonu, faksu i/lub numer teleksu zainteresowanej strony.
Wszelkie materiały dostarczone na piśmie, w tym informacje wymagane w niniejszym rozporządzeniu, odpowiedzi na kwestionariusz i korespondencję przekazywaną przez zainteresowane strony na zasadach poufności oznacza się jako ŤZastrzeżoneť ( ŤLimitedť )(3) i zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dołącza się do nich wersję nieopatrzoną klauzulą poufności, oznaczoną ŤDo wglądu zainteresowanych stronť i jest ona przesyłana na następujący adres:
European Commission
Directorate General for Trade
Directorate B
J-79 5/16
B-1049 Brussels
Faks: (32 2) 295 65 05
Teleks: COMEU B 21877
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1590/2004
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
ustanawiające program wspólnotowy w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1467/94
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno – Społecznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Biologiczna i genetyczna różnorodność w rolnictwie stanowi istotny element zrównoważonego rozwoju produkcji rolnej i terenów wiejskich.
Należy zatem podjąć środki konieczne celem ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania potencjału tej różnorodności w sposób zrównoważony, celem propagowania celów wspólnej polityki rolnej (WPR).
(2) Ochrona i zrównoważone wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie przyczynia się również do realizacji celów Konwencji o różnorodności biologicznej zatwierdzonej przez Wspólnotę decyzją Rady 93/626/EWG [1] i odpowiednich strategii wspólnotowych dotyczących zachowania bioróżnorodności i ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie.
Ochrona i zrównoważone wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie stanowi również jeden z głównych celów globalnego planu działań na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania genetycznych zasobów roślinnych w żywieniu i rolnictwie oraz Międzynarodowego traktatu o genetycznych zasobach roślinnych w żywieniu i rolnictwie, podpisanego przez Komisję i Państwa Członkowskie dnia 6 czerwca 2002 r.
(3) Szeroki zakres działań realizowanych w Państwach Członkowskich (przez instytucje sektora publicznego, bądź osoby fizyczne lub prawne) oraz w ramach różnych organizacji i programów międzynarodowych takich jak FAO, Europejski program ochrony genetycznych zasobów roślin uprawnych ECP/GR (ECP/GR), Grupa konsultacyjna międzynarodowych badań nad rolnictwem (CGIAR), Światowe forum ds. badań na rolnictwem (GFAR), Badania nad rolnictwem na rzecz rozwoju (ARD) regionalne i subregionalne organizacje wspierane przez Wspólnotę, Europejska regionalna grupa (ERFP) krajowych koordynatorów gospodarki genetycznymi zasobami zwierząt gospodarczych, Europejski program genetycznych zasobów leśnych (Euforgen) oraz zobowiązania odbywającej się obecnie Konferencji Ministerialnej na temat ochrony lasów w Europie (MCPFE), której sygnatariuszem jest Wspólnota, wymaga efektywnej wymiany informacji i ścisłej koordynacji działań wśród głównych zainteresowanych osób i instytucji we Wspólnocie oraz z odpowiednimi organizacjami na całym świecie, w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie, celem wzmacniania pozytywnego wpływu tych działań na rolnictwo.
(4) Prace podjęte w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystywania zasobów genetycznych w rolnictwie mogą pomóc w zachowaniu różnorodności biologicznej i poprawie jakości produktów rolnych, a także przyczynić się do zwiększenia różnorodności na terenach wiejskich i ograniczyć nakłady i koszty produkcji rolnej poprzez propagowanie zrównoważonej produkcji rolnej i przyczynianie się do zrównoważonego rozwoju terenów wiejskich.
(5) Należy propagować ochronę ex situ oraz in situ zasobów genetycznych w rolnictwie (włączając ochronę i udoskonalanie zasobów in situ/w gospodarstwie).
Ochrona ta powinna obejmować wszystkie zasoby roślinne, bakteryjne i zwierzęce, które są lub mogą okazać się przydatne w rolnictwie i w rozwoju wsi, włączając genetyczne zasoby leśne, zgodnie z potrzebami WPR oraz z myślą o zachowaniu zasobów genetycznych i zwiększeniu wykorzystania słabo wykorzystywanych ras i odmian w produkcji rolnej.
(6) Wiedza na temat dostępnych we Wspólnocie zasobów genetycznych, ich pochodzenia i cech nadal wymaga poszerzenia.
Właściwe informacje na temat istniejących instrumentów i działań realizowanych na szczeblu krajowym i regionalnym w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie w każdym Państwie Członkowskim powinny zostać zebrane i udostępnione na szczeblu wspólnotowym innym Państwom Członkowskim, a na szczeblu międzynarodowym, w szczególności krajom rozwijającym się, zgodnie z postanowieniami traktatów i porozumień międzynarodowych.
(7) Należy propagować opracowywanie — szczególnie w nawiązaniu do bieżących wysiłków stworzenia wykazu zbiorów ex situ znajdujących się w europejskich bankach genów — zdecentralizowanych, stałych, szeroko dostępnych i opartych na stronie www wykazów gromadzących wiedzę na ten temat, i zapewniających ich dostępność na szczeblu Wspólnoty i międzynarodowym (EPGRIS — Infrastruktura informacji na temat genetycznych zasobów roślinnych "EURISCO", finansowana ze środków piątego programu ramowego).
(8) Wspólnota powinna uzupełniać i propagować wysiłki podejmowane w Państwach Członkowskich na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania różnorodności biologicznej w rolnictwie.
Istnieje konieczność tworzenia wartości dodanej na szczeblu Wspólnoty poprzez koordynacje istniejących działań i wspieranie opracowywania nowych inicjatyw transgranicznych obejmujących ochronę, opis, zbieranie i wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie.
(9) Należy zatem przyjąć środki uzupełniające lub wychodzące poza zakres — pod względem beneficjentów oraz/lub działań kwalifikujących się do finansowania — rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [2].
(10) Celem przyczynienia się do osiągnięcia tych celów, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/94 z dnia 20 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie [3] ustanowiono program wspólnotowy przewidziany na okres pięciu lat.
Program ten został zakończony dnia 31 grudnia 1999 r., co za tym idzie, powinien być zastąpiony nowym programem wspólnotowym.
Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 1467/94.
(11) W wyborze i realizacji środków w ramach nowego programu wspólnotowego należy uwzględnić badania, rozwój technologiczny i działania demonstracyjne wspierane bądź na szczeblu krajowym, bądź w ramach ramowych programów wspólnotowych Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych.
Obrót nasionami i roślinnym materiałem rozmnożeniowym wykorzystanym w ramach nowego programu wspólnotowego powinien odbywać się bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [4], 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż [5], 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. sprawie obrotu materiałem do wegetatywnego rozmnażania winorośli [6], 92/33/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż materiał siewny [7], 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [8], 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych [9], 1999/105/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym [10], 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych [11], 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka [12], 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw [13], 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków [14], 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych [15].
(12) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) stanowi, że państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (kraje EFTA/EOG) powinny, między innymi, wzmacniać i poszerzać współpracę w ramach działań Wspólnoty w dziedzinie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie.
(13) Celem lepszej realizacji programu wspólnotowego, należy ustanowić program prac na okres między 2004 a 2006 r., określający odnośne przepisy finansowe, które powinny zostać zastosowane.
(14) Dla celów realizacji i monitorowania programu wspólnotowego, Komisja powinna skorzystać z pomocy doradców naukowych i technicznych.
(15) Wkład wspólnotowy powinien być finansowany w całości w ramach pozycji 3 (Polityki wewnętrzne) perspektywy finansowej.
(16) Należy przyjąć środki konieczne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [16],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cele
W związku z realizacją celów WPR, oraz wypełnianiem zobowiązań podjętych na szczeblu międzynarodowym, niniejszym ustanawia się program wspólnotowy na okres między 2004 a 2006 r. mający na celu uzupełnianie i promowanie, na szczeblu wspólnotowym, prac podjętych w Państwach Członkowskich na rzecz ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie.
Artykuł 2
Zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do genetycznych zasobów roślinnych, bakteryjnych i zwierzęcych, które są wykorzystywane lub mogą być wykorzystywane w rolnictwie.
2.
Na mocy niniejszego rozporządzenia nie można przyznawać wsparcia:
a) na realizację zobowiązań kwalifikujących się na mocy przepisów tytułu II, rozdziału VI, rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, zgodnie z przepisami art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 445/2002 z dnia 26 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [17];
b) na realizację działań kwalifikujących się do finansowania na mocy ramowego programu Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych.
Artykuł 3
Definicje
Następujące definicje mają zastosowanie do niniejszego rozporządzenia:
a) "genetyczne zasoby roślinne" oznaczają te uprawy rolnicze, uprawy ogrodnicze, rośliny lecznicze i aromatyczne, uprawy owoców, drzewa leśne, oraz dziką roślinność, które są lub mogą być stosowane w rolnictwie;
b) "zasoby genetyczne zwierzęce" oznaczają te zwierzęta gospodarskie (kręgowce oraz bezkręgowce), oraz dzikie zwierzęta, które są lub mogą być stosowane w rolnictwie;
c) "materiał genetyczny" oznacza materiał pochodzenia roślinnego, bakteryjnego lub zwierzęcego, włączając materiał reprodukcyjny oraz wegetatywny materiał rozmnożeniowy, zawierający funkcjonalne jednostki dziedziczenia;
d) "rolnicze zasoby genetyczne" oznaczają materiał genetyczny pochodzenia roślinnego, bakteryjnego lub zwierzęcego mający rzeczywistą lub potencjalną wartość dla rolnictwa;
e) "ochrona in situ" oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach przyrodniczych, a także zachowanie oraz odtworzenie żyjących populacji gatunków lub ras zdziczałych w ich naturalnym otoczeniu oraz, w przypadku ras udomowionych lub gatunków roślin uprawnych, w środowisku gospodarstwa rolnego, w którym wykształciły one swoje cechy wyróżniające;
f) "ochrona i udoskonalanie in situ/w gospodarstwie" na poziomie gospodarstwa;
g) "ochrona ex situ" oznacza ochronę materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa poza jego siedliskiem naturalnym;
h) "pobieranie ex situ" oznacza zbieranie materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa poza jego siedliskiem naturalnym;
i) "region biogeograficzny" oznacza region geograficzny o cechach typowych pod względem składu oraz struktury flory i fauny.
Artykuł 4
Działania kwalifikujące się
1.
Program wspólnotowy, o którym mowa w art. 1, obejmuje działania celowe, działania wspólne i działania towarzyszące, zgodnie z art. 5, 6 i 7.
2.
Wszystkie działania realizowane w ramach programu są zgodne z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym przepisów fitosanitarnych, przepisów dotyczących ochrony zwierząt oraz zootechnicznych, dotyczących obrotu materiałem siewnym oraz materiałem rozmnożeniowym, a także ze wspólnym katalogiem. Działania te uwzględniają:
a) inne działania podejmowane na szczeblu Wspólnoty;
b) odnośne procesy, inicjatywy rozwojowe oraz porozumienia i umowy, w szczególności w nawiązaniu do:
- Konwencji o Różnorodności Biologicznej,
- Międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych w żywieniu i w rolnictwie,
- Światowy plan działań FAO na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania genetycznych zasobów roślinnych na potrzeby produkcji żywności i rolnictwa, a także inne działania podejmowane w ramach FAO,
- Europejską Strategię Ochrony Roślin i odpowiednie uchwały Konferencji Ministerialnych na temat ochrony lasów w Europie,
- Światową strategię gospodarowania genetycznymi zasobami zwierząt hodowlanych, oraz
- programy realizowane w ramach inicjatyw międzynarodowych, takich jak Europejski program ochrony genetycznych zasobów roślinnych (ECP/GR), Europejska regionalna grupa (ERFP) krajowych koordynatorów gospodarki genetycznymi zasobami zwierząt gospodarczych, Europejski program genetycznych zasobów leśnych (Euforgen) oraz Grupa konsultacyjna międzynarodowych badań rolnictwa (CGIAR).
Artykuł 5
Działania celowe
Działania celowe obejmują:
a) działania propagujące ochronę, opis, zbieranie i wykorzystanie ex situ oraz in situ zasobów genetycznych w rolnictwie;
b) ustanowienie europejskiego, zdecentralizowanego, stałego i szeroko dostępnego, opartego na sieci www wykazu zasobów genetycznych obecnie chronionych in situ, zawierającego również informacje na temat działań w zakresie ochrony zasobów genetycznych in situ/w gospodarstwie;
c) ustanowienie europejskiego, zdecentralizowanego, stałego i szeroko dostępnego, opartego na sieci www wykazu zbiorów ex situ (banki genów) oraz obiektów in situ (zasoby), a także baz danych obecnie dostępnych lub opracowywanych na podstawie wykazów krajowych;
d) propagowanie regularnej wymiany informacji technicznych i naukowych między zainteresowanymi organizacjami w Państwach Członkowskich, w szczególności na temat pochodzenia i cech dostępnych zasobów genetycznych.
Działania, o których mowa w lit a), mają charakter transnarodowy, uwzględniają, o ile to stosowne, regionalne aspekty biogeograficzne, i propagują lub uzupełniają, na szczeblu Wspólnoty, prace realizowane na szczeblu regionalnym i krajowym.
Działania te nie mogą obejmować pomocy przeznaczonej na cele zachowania obszarów ochrony przyrody.
Artykuł 6
Działania wspólne
Celem działań wspólnych jest propagowanie wymiany informacji dotyczących zagadnień tematycznych w celu poprawy koordynacji działań i programów ochrony, opisu, zbierania i wykorzystywania zasobów genetycznych w rolnictwie Wspólnoty.
Działania te mają charakter transnarodowy.
Artykuł 7
Działania towarzyszące
Działania towarzyszące obejmują działania informacyjne, działania w zakresie upowszechniania wiedzy oraz działania doradcze, polegające na organizowaniu seminariów, konferencji na temat zagadnień technicznych, spotkań z organizacjami pozarządowymi i innymi zainteresowanymi osobami, szkoleń oraz na sporządzaniu sprawozdań technicznych.
Artykuł 8
Program prac
1.
Wspólnota zapewni realizację programu wspólnotowego w oparciu o program prac obejmujący okres między 2004 a 2006 r., opracowany według procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2, oraz zgodnie z przydziałem budżetowym.
2.
Działania współfinansowane w ramach programu wspólnotowego mogą trwać maksymalnie cztery lata.
Artykuł 9
Wybór działań
1.
Komisja dokona wyboru, na podstawie programu prac, o którym mowa w art. 8, oraz na warunkach określonych w zaproszeniu do składania wniosków opublikowanym w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, działań, które będą finansowane w ramach programu wspólnotowego.
2. Zaproszenia do składania wniosków uwzględniają działania i obszary, o których mowa w art. 5, 6 i 7 oraz w załączniku I. Treść zaproszeń do składania wniosków zostanie określona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2, oraz zgodnie z odpowiednimi artykułami tytułu VI rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [18].
3.
Wnioski dotyczące działań, o których mowa w art. 5, 6 i 7, mogą być składane przez instytucje sektora publicznego lub osoby fizyczne lub prawne, będące obywatelami Państwa Członkowskiego i posiadające siedzibę we Wspólnocie, włączając banki genów, organizacje pozarządowe, hodowców, instytuty techniczne, gospodarstwa eksperymentalne, ogrodników i właścicieli lasów.
Osoby lub instytucje posiadające siedzibę w państwie trzecim mogą również składać wnioski, o ile dopuszczają to przepisy art. 10.
4.
W ocenie wniosków uwzględniane są następujące kryteria:
a) zbieżność z celami programu wspólnotowego, zgodnie z art. 1;
b) jakość techniczna wnioskowanych prac;
c) zdolność do skutecznej realizacji działania i zapewnienia efektywnego zarządzania działaniem, oceniona w świetle zasobów i kompetencji i obejmująca ustalenia organizacyjne uzgodnione przez uczestników;
d) europejska wartość dodana i potencjalny wkład na rzecz polityk wspólnotowych.
5. Wnioski dotyczące działań, które mają być finansowane w ramach programu wspólnotowego, są wybierane na podstawie oceny niezależnych ekspertów. Niezależni eksperci są zapraszani przez Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz z art. 178 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [19].
6.
O ile wystąpi taka konieczność, określone zostaną szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
Artykuł 10
Udział państw trzecich
W programie wspólnotowym mogą uczestniczyć:
a) kraje EFTA/EOG, zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG;
b) kraje stowarzyszone, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich porozumieniach dwustronnych określających ogólne zasady uczestniczenia tych krajów w programach wspólnotowych.
Artykuł 11
Umowa dotacji
1.
W następstwie zatwierdzenia wybranych działań, Komisja zawiera umowy dotacji z uczestnikami tych działań, zgodnie z odpowiednimi artykułami tytułu VI rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
Umowy dotacji zawierają szczegółowe kryteria dotyczące sprawozdawczości oraz upowszechniania, ochrony i wykorzystywania rezultatów działań.
2.
Komisja podejmuje konieczne kroki, w szczególności poprzez kontrole techniczne, administracyjne i rachunkowe w siedzibie beneficjentów, celem zweryfikowania, czy dostarczone informacje i dokumenty uzupełniające są dokładne, i czy zobowiązania określone w umowie dotacji są wypełniane.
Artykuł 12
Pomoc techniczna
1. Zgodnie z art. 57 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, Komisja może korzystać z pomocy ekspertów naukowych i technicznych w realizacji programu wspólnotowego, również w zakresie doradztwa technicznego w przygotowywaniu zaproszeń do składania wniosków, oceny sprawozdań technicznych i finansowych, monitoringu, sprawozdawczości i realizacji celów informacyjnych.
2.
Zostanie udzielone zamówienie publiczne w wyniku rozstrzygnięcia przetargu w zakresie zamówień publicznych zgodnie z odpowiednimi artykułami tytułu V rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
Artykuł 13
Wkład wspólnotowy
1.
Wkład wspólnotowy na rzecz działań określonych w art. 5 nie może przekroczyć 50 % całkowitego kosztu działania.
2.
Wkład wspólnotowy na rzecz działań określonych w art. 6 i 7 nie może przekroczyć 80 % całkowitych kosztów działania.
3.
Wkład wspólnotowy na rzecz pomocy, o której mowa w art. 9 ust. 5 (ocena wniosków), art. 12 (pomoc techniczna) i art. 14 (ocena programu wspólnotowego), może wynieść maksymalnie 100 % całkowitego kosztu pomocy.
4.
W ramach pozycji 3 perspektywy finansowej "Polityki wewnętrzne" zostanie wniesiony wkład w postaci finansowania działań i pomocy na rzecz realizacji programu wspólnotowego określonego na mocy niniejszego rozporządzenia.
5.
Załącznik II zawiera indykatywny podział kosztów przydzielonych na rzecz programu wspólnotowego.
Artykuł 14
Ocena programu wspólnotowego
Na koniec realizacji programu wspólnotowego Komisja powołuje grupę niezależnych ekspertów, której zadania będą obejmowały sporządzenie sprawozdania z realizacji przepisów niniejszego rozporządzenia, ocenę rezultatów oraz przygotowanie odpowiednich zaleceń.
Sprawozdanie grupy ekspertów, wraz z uwagami Komisji, zostaje przedłożone Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.
Artykuł 15
Procedura Komitetu
1.
Komisję wspiera Komitet ds. Ochrony, Opisu, Zbierania oraz Wykorzystania Zasobów Genetycznych w Rolnictwie (zwany dalej Komitetem).
2.
W przypadku odesłań do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, zostaje wyznaczony na jeden miesiąc.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin.
4.
Komitet jest regularnie informowany o realizacji programu wspólnotowego.
Artykuł 16
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1467/94 zostaje uchylone, bez uszczerbku dla zobowiązań umownych stron, które zawarły umowy wynikające z tego rozporządzenia.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sprostowanie do rozporządzenia Rady (WE) nr 1590/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającego wspólnotowy program w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1467/94
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 304 z dnia 30 września 2004 r.)
Ponieważ tekst tego rozporządzenia został już opublikowany jako rozporządzenie (WE) nr 870/2004 (Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 18), niniejszym anuluje się jego ponowną publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L 304 z dnia 30 września 2004 r., str. 1.
--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1646/2004 z dnia 20 września 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego(1), w szczególności jego art. 6, 7 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90, konieczne jest stopniowe ustalanie maksymalnych limitów pozostałości dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podania zwierzętom służącym do produkcji żywności.
(2) Maksymalne limity pozostałości powinny zostać ustalone dopiero po zbadaniu w Komitecie ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych wszystkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa pozostałości danej substancji dla konsumenta środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i wpływu tych pozostałości na przetwórstwo przemysłowe środków spożywczych.
(3) Ustalając maksymalne dopuszczalne limity pozostałości leczniczych produktów weterynaryjnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego, konieczne jest określenie gatunków zwierząt, u których pozostałości mogą być obecne, limitów, jakie mogą być obecne w każdej istotnej tkance mięsnej uzyskanej od leczonych zwierząt (tkanka docelowa), oraz rodzaju pozostałości mającej istotne znaczenie dla monitorowania pozostałości (pozostałość znacznikowa).
(4) Z uwagi na zmniejszoną dostępność weterynaryjnych produktów leczniczych dla niektórych gatunków zwierząt służących do produkcji żywności(2) maksymalne limity pozostałości można ustalić, stosując opartą na ściśle naukowych podstawach metodę ekstrapolacji na podstawie maksymalnych limitów pozostałości ustanowionych dla innych gatunków.
(5) Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby czy nerek.
Niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej.
(6) W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych należy również ustanowić maksymalne limity pozostałości w odniesieniu do jaj, mleka i miodu.
(7) W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dopisać albendazol, febantel, fenbendazol, oksfendazol, tiabendazol, oksyklozanid, amitraz, cypermetrynę, deltametrin i deksametason.
(8) Należy przyznać odpowiedni okres przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie niezbędnych dostosowań w zezwoleniach na wprowadzenie rozpatrywanych weterynaryjnych produktów leczniczych na rynek, przyznanych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(3) celem uwzględnienia postanowień niniejszego rozporządzenia.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od szóstego dnia po jego opublikowaniu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1810/2004
z dnia 7 września 2004 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 [1], w szczególności jego art. 9 i 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustanowiło nomenklaturę towarową, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną", w celu jednoczesnego spełnienia wymogów zarówno Wspólnej Taryfy Celnej, danych statystycznych handlu zewnętrznego Wspólnoty oraz innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów.
(2) Nomenklatura Scalona została przedstawiona w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi oraz uzupełniającymi jednostkami miary.
(3) Właściwe jest uaktualnienie i uproszczenie załącznika I, zalecane przez inicjatywę SLIM (uproszczone prawodawstwo dla rynku wewnętrznego).
(4) Konieczna jest zmiana Nomenklatury Scalonej w celu uwzględnienia:
i) zmian w wymogach dotyczących statystyk i polityki handlowej;
ii) rozwoju technologicznego lub handlu;
iii) potrzeby ujednolicenia lub wyjaśnienia wersji językowych.
Załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1849/2004 z dnia 21 października 2004 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej(1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych lub innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w Załączniku powinny być klasyfikowane do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnienia określonego w kolumnie 3.
(4) Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny(2).
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary opisane w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1851/2004 z dnia 25 października 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego(1), w szczególności jego art. 7 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 maksymalne limity pozostałości należy określić dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podania zwierzętom służącym do produkcji żywności.
(2) Maksymalne limity pozostałości powinny zostać określone dopiero po analizie wszelkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa tych pozostałości dla konsumentów środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz wpływu tych pozostałości na przebieg procesów przetwórstwa przemysłowego środków spożywczych przeprowadzanej w ramach Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych (CVMP).
(3) Przy ustanawianiu maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy określić gatunki zwierząt mogących wykazywać obecność pozostałości, żywność uzyskaną ze zwierząt leczonych ( Ťtkanka docelowať ) oraz charakter pozostałości podlegających monitoringowi ( Ťpozostałość znacznikowať ).
(4) Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby czy nerek.
Niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej.
(5) W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych należy również ustanowić maksymalne limity pozostałości w odniesieniu do jaj, mleka i miodu.
(6) Rozporządzenie (EWG) nr 2377/90 przewiduje, że określenie maksymalnych limitów pozostałości w żaden sposób nie wyklucza stosowania innego odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego.
(7) Na podstawie opinii CVMP załącznik III rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 został zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 997/1999(2) w celu dopisania tymczasowego limitu pozostałości dla morantelu, aby umożliwić zakończenie badań naukowych, zwłaszcza tych dotyczących pozostałości znacznikowej i analitycznej metody określania pozostałości morantelu w tkankach docelowych. Okres obowiązywania maksymalnych limitów pozostałości został następnie przedłużony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1322/2001(3), aby umożliwić wnioskodawcy zakończenie wymaganych badań.
(8) Wymagane dane dotyczące pozostałości znacznikowej i metoda analityczna zostały ocenione przez CVMP, który ustalił, że nie są one w pełni zgodne z wymaganiami ustanowionymi w tomie 8 Zasad rządzących produktami leczniczymi w Unii Europejskiej.
Niemniej jednak metoda ta została uznana za w pełni zasadną w przypadku mięśni i mleka, jak również nerek lub wątroby bydła i owiec.
Następnie CVMP zaproponował dopisanie morantelu w załączniku II rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 z uzasadnieniem, że pozostałości morantelu wyczerpały się błyskawiczne, dlatego też ustanowienie dla niego maksymalnego limitu pozostałości nie było konieczne dla ochrony zdrowia publicznego.
(9) W związku z tym, że pozostałości morantelu w środkach spożywczych uzyskanych z leczonych zwierząt mogą zastąpić dopuszczalną dzienną dawkę po 24 godzinach po podaniu, ze względu na bezpieczeństwo konsumenta i w celu umożliwienia ustalenia odpowiednich okresów wycofywania weterynaryjnych produktów leczniczych zawierających morantel uważa się za konieczne określanie maksymalnego limitu pozostałości, biorąc pod uwagę wcześniej ustalone limity.
(10) Morantel jest substancją farmakologicznie czynną. Jest to środek przeciwko robakom stosowany od dłuższego czasu w weterynaryjnych produktach leczniczych do zwalczania robaków obłych i tasiemca u gatunków zwierzęcych.
Ze względu na ewentualny rozwój odporności uważa się, że należy utrzymać możliwość wyboru różnych wariantów leczenia.
(11) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002(4) przy zarządzaniu ryzykiem należy brać pod uwagę wyniki oceny ryzyka oraz inne czynniki związane z rozpatrywaną sprawą w sposób prawnie uzasadniony, takie jak metody wykrywania i możliwość przeprowadzenia kontroli w celu uniknięcia zagrożeń ze strony tych substancji.
Odpowiednie laboratorium referencyjne Wspólnoty potwierdziło, że metody zaproponowane przez wnioskodawcę można przystosować do analiz mających na celu potwierdzenie obecności morantelu w tkankach docelowych.
(12) Komisja uważa za stosowne dopisanie w załączniku I morantelu, dla bydła i owiec, celem zagwarantowania środków bezpieczeństwa dla konsumenta i umożliwienia przeprowadzenia odpowiednich kontroli pod kątem obecności morantelu w środkach spożywczych leczonych zwierząt.
(13) Należy przyznać okres 60 dni przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie niezbędnych dostosowań w zezwoleniach na wprowadzenie rozpatrywanych weterynaryjnych produktów leczniczych na rynek, przyznanych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych(5).
(14) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od szóstego dnia po jego opublikowaniu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1858/2004
z dnia 27 października 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1866/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1867/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 29 października 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1868/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1869/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1870/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 11. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 11. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 46,144 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1871/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 października 2004 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 października 2004 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1872/2004
z dnia 28 października 2004 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 października 2004 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 27 października 2004 r. 31,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktw i krajw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1873/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające stawki refundacji odnośnie do pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów w handlu światowym, wymienionych w art. 1 lit. a), b), c), d), e) oraz g) tego rozporządzenia i cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2], określa produkty, dla których powinna być ustalona stawka refundacji odnośnie do produktów wywożonych w formie towarów wyszczególnionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawka refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych powinna być ustalana każdego miesiąca.
(4) Jednak w przypadku pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia zobowiązań podjętych w związku z tymi refundacjami, jeżeli z wyprzedzeniem zostaną ustalone wysokie stawki refundacji.
Aby uniknąć takiej sytuacji, należy zastosować środki zapobiegawcze, ale nie uniemożliwiające zawieranie długoterminowych umów.
Ustalenie szczegółowych stawek refundacji dla ustalonych z wyprzedzeniem refundacji odnośnie do tych produktów powinno pozwolić na osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 przewiduje, że przy ustalaniu stawki refundacji należy uwzględnić, w stosownych przypadkach, refundacje produkcyjne, pomoc finansową lub inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku rozpatrywanych produktów w odniesieniu do produktów podstawowych wyszczególnionych w załączniku A do tego rozporządzenia lub produktów przyrównywanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełnia odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] stanowi, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny zostać udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii [4] z mocą od dnia 1 października 2004 r. przetworzone produkty rolne wyworzone do Bułgarii, nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, nie podlegają refundacjom wywozowym.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji odnoszące się do produktów podstawowych, wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 oraz w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 oraz z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawek ustalonych w załączniku nie stosuje się do towarów wywożonych do Bułgarii nieobjtych załącznikiem I do Traktatu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1874/2004
z dnia 28 października 2004 r.
zmieniające dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do progów ich stosowania w zakresie procedur udzielania zamówień
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych [1], w szczególności jej art. 69,
uwzględniając dyrektywę 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi [2], w szczególności jej art. 78,
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada, decyzją 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986-1994) [3], zatwierdziła Porozumienie w sprawie Zamówień Publicznych, zamieszczone w załączniku 4 niniejszej decyzji, zwane dalej "Porozumieniem".
Na mocy tego Porozumienia zasady przez nie przewidziane powinny być przestrzegane od momentu, gdy dane zamówienia osiągną lub przekroczą niektóre kwoty, zwane dalej "progami", określone w Porozumieniu i wyrażone w Specjalnych Prawach Ciągnienia.
(2) Celem dyrektyw 2004/17/WE i 2004/18/WE jest, między innymi, umożliwienie podmiotom i instytucjom zamawiającym, stosującym dyrektywy, przestrzegania równocześnie zobowiązań wynikających z Porozumienia.
W tym celu progi przewidziane w wymienionych dyrektywach, a do których odnosi się Porozumienie, powinny zostać zweryfikowane i, w stosownym przypadku, podwyższone lub obniżone przez Komisję, tak aby odpowiadały wartości w euro progów ustalonych w Porozumieniu, zaokrąglonej do pełnego tysiąca w dół.
Wartości progów ustalonych w dyrektywach nie równają się wartościom progowym określonym w Porozumieniu, obliczonym na okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r.
[4] Należy zatem progi te poddać weryfikacji.
(3) Ponadto w dyrektywach 2004/17/CE i 2004/18/CE, w celu zmniejszenia liczby progów, których należy przestrzegać, progi niewynikające z Porozumienia zostały zrównane z progami wynikającymi z Porozumienia.
Należy je zatem również przejrzeć.
(4) Niniejsze zmiany nie mają wpływu na przepisy krajowe wdrażające dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE, począwszy od progów niższych niż wymienione w dyrektywach.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W dyrektywie 2004/17/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "499000 EUR" zastępuje się kwotą "473000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "6242000 EUR" zastępuje się kwotą "5923000 EUR";
2) w art. 61 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 kwotę "499000 EUR" zastępuje się kwotą "473000 EUR";
b) w ust. 2 kwotę "499000 EUR" zastępuje się kwotą "473000 EUR".
Artykuł 2
W dyrektywie 2004/18/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "162000 EUR" zastępuje się kwotą "154000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "249000 EUR" zastępuje się kwotą "236000 EUR";
c) w lit. c) kwotę "6242000 EUR" zastępuje się kwotą "5923000 EUR";
2) w art. 8 akapit pierwszy wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "6242000 EUR" zastępuje się kwotą "5923000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "249000 EUR" zastępuje się kwotą "154000 EUR";
3) w art. 56 kwotę "6242000 EUR" zastępuje się kwotą "5923000 EUR";
4) w art. 63 ust. 1 akapit pierwszy kwotę "6242000 EUR" zastępuje się kwotą "5923000 EUR";
5) w art. 67 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. a) kwotę "162000 EUR" zastępuje się kwotą "154000 EUR";
b) w lit. b) kwotę "249000 EUR" zastępuje się kwotą "236000 EUR";
c) w lit. c) kwotę "249000 EUR" zastępuje się kwotą "236000 EUR".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1875/2004
z dnia 28 października 2004 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do salicylanu sodowego i fenvalerate
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [1], w szczególności jego art. 4 ust. 3,
uwzględniając opinię Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych sformułowaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 wszystkie substancje farmakologicznie czynne, stosowane w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczone do podania zwierzętom służącym do produkcji żywności należy poddać ocenie.
(2) Substancja "salicylan sodowy" została dopisana w załączniku II dla wszystkich gatunków służących do produkcji żywności, z wyjątkiem ryb, lecz jedynie do zastosowania miejscowego.
Wpis należy rozszerzyć o podawanie doustne gatunkom bydła i świń, z wyjątkiem zwierząt produkujących mleko przeznaczone do spożycia przez ludzi.
(3) Tymczasowy limit pozostałości dla fenvalerate wygasa dnia 1 lipca 2004 r.
Limit okazał się niezbędny dla ukończenia badań naukowych nad tą substancją, dlatego okres ważności tymczasowego limitu pozostałości winien zostać przedłużony do dnia 1 lipca 2006 r.
(4) W rozporządzeniu (EWG) nr 2377/90 należy wprowadzić odpowiednie zmiany.
(5) Należy przyznać stosowny okres przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie niezbędnych w świetle niniejszego rozporządzenia dostosowań w zezwoleniach na wprowadzenie rozpatrywanych weterynaryjnych produktów leczniczych na rynek, przyznanych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [2], celem uwzględnienia postanowień niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1876/2004
z dnia 28 października 2004 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 953/2003 w sprawie unikania w Unii Europejskiej przekierowania handlu niektórymi podstawowymi lekami
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 953/2003 z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie unikania w Unii Europejskiej przekierowania handlu niektórymi podstawowymi lekami [1], w szczególności jego art. 4 ust. 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 953/2003 Komisja otrzymała wnioski dotyczące niektórych produktów farmaceutycznych.
(2) Komisja ustaliła, że otrzymane wnioski spełniają warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 953/2003 zgodnie z procedurą opisaną w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia.
(3) Wnioskodawcy zostali poinformowani o decyzji Komisji uznającej ich wnioski.
(4) Z tego powodu konieczne jest dodanie produktów, o których mowa, do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 953/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Produkty i inne dane znajdujące się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia zostają dodane w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 953/2003 w sprawie unikania w Unii Europejskiej przekierowania handlu niektórymi podstawowymi lekami.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1877/2004
z dnia 28 października 2004 r.
zmieniające załącznik III B do rozporządzenia (WE) nr 517/94 w odniesieniu do kontyngentów dla Serbii i Czarnogóry
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu [1], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 517/94 ustanawia roczne limity ilościowe na niektóre wyroby włókiennicze pochodzące z Serbii i Czarnogóry [2].
(2) Serbia i Czarnogóra znajdują się obecnie w krytycznym momencie procesu reform.
Na tym etapie ważne jest wspieranie przeprowadzanych w tym państwie reform politycznych i gospodarczych oraz kontynuacji procesu stabilizacji i stowarzyszenia z Unią Europejską.
(3) Poprawa możliwości handlowych Serbii i Czarnogóry w dziedzinach, w których państwo to posiada przewagę gospodarczą, ma istotne znaczenie przy wspieraniu reform politycznych i gospodarczych i jego dalszej integracji ze strukturami europejskimi.
(4) Proponowane zwiększenie kontyngentów stanowi część ogólnego procesu wspierania bliższych stosunków handlowych z Serbią i Czarnogórą, obejmującego negocjacje umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych w celu osiągnięcia dwustronnej liberalizacji.
(5) W związku z tym, szczególnie w przypadku wyrobów włókienniczych, istotna jest poprawa dostępu do rynku i weryfikacja obecnie istniejących kontyngentów na przywóz wyrobów włókienniczych pochodzących z Serbii i Czarnogóry.
Te kolejne pozytywne zmiany odzwierciedlają ogólny postęp osiągnięty w rozmowach technicznych, poprzedzających negocjację umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych i w protokole uzgodnień podpisanym 15 czerwca 2004 r.
(6) Obecnie nie jest możliwy przywóz do UE pewnych kategorii wyrobów włókienniczych, ponieważ odnośne kontyngenty zostały wyczerpane.
Serbia i Czarnogóra, jak również Państwa Członkowskie złożyły wniosek o zwiększenie kontyngentów.
(7) Należy zwiększyć wysokość kontyngentów dla Serbii i Czarnogóry, aby móc uwzględnić bieżące wnioski w sprawie przywozu w kategoriach 6, 7 i 15 i w kategorii 16, w której limity ilościowe są niemal wyczerpane.
(8) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 517/94 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych, jak określono w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 517/94,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik III B do rozporządzenia (WE) nr 517/94 zastępuje się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1878/2004
z dnia 28 października 2004 r.
uchylające rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG i rozporządzenie Rady (EWG) nr 2261/84 w odniesieniu do ustalania wydajności oliwek i oliwy na Cyprze, Malcie i w Słowenii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 18 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2261/84 z dnia 17 lipca 1984 r. ustanawiającego ogólne zasady przyznawania pomocy na produkcję oliwy z oliwek oraz organizacjom producentów [1] przewiduje, że wydajność oliwek i oliwy, o której mowa w art. 5 ust. 7 rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [2], powinna być ustalona dla jednorodnych obszarów produkcji na podstawie danych dostarczonych przez Państwa Członkowskie będące producentami.
(2) W odniesieniu do Cypru, Malty i Słowenii, zważywszy na niski poziom produkcji tych krajów, rezultaty obliczane są statystycznie w odniesieniu wyłącznie do jednego obszaru, a mała liczba próbek nie pozwala na uzyskanie wystarczająco precyzyjnych wyników na poziomie krajowym.
Otrzymane w ten sposób dane byłyby niespójne i niemożliwe do wykorzystania do celów kontroli.
(3) Aby uniknąć zbytniego obciążenia administracyjnego Cypru, Malty i Słowenii, przy wdrażaniu metody oceny wydajności jedynie na rok gospodarczy 2004/2005, która nie przyniosłaby niezależnie od wszystkiego adekwatnego wyniku, należy uchylić art. 5 ust. 7 rozporządzenia nr 136/66/EWG, a także art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 2261/84, i nie ustalać dla tych Państw Członkowskich wydajności oliwek i oliwy w odniesieniu do wyżej wymienionego roku gospodarczego.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia nr 136/66/EWG i art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 2261/84 nie mają zastosowania do Cypru, Malty i Słowenii w roku gospodarczym 2004/2005.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1879/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony - istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej - cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3072/95 i które podlegają rozporządzeniu (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1880/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do ryżu i ryżu łamanego oraz zawieszające wydawanie pozwoleń na wywóz
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3 i 19,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 podczas ustalania refundacji należy uwzględnić istniejącą sytuację i przyszłe tendencje odnośnie do dostępności ryżu i ryżu łamanego i ich cen na rynku Wspólnoty oraz cen ryżu i ryżu łamanego na rynku światowym.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również zapewnić równowagę na rynku ryżu i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto wziąć pod uwagę gospodarczy aspekt proponowanego wywozu i znaczenie unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty oraz ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1361/76 [2] ustaliło maksymalną ilość ryżu łamanego, którą może zawierać ryż, dla którego ustala się refundację wywozową, i określiło redukcję wyrażoną w procentach, którą należy zastosować w odniesieniu do refundacji, kiedy zawartość ryżu łamanego w wywożonym ryżu przekracza tę maksymalną ilość.
(4) Z uwagi na to, iż stałe przetargi dotyczące refundacji wywozowych do ryżu na bieżący rok gospodarczy dobiegły końca, nie należy więcej ustalać refundacji według prawa ogólnego dla wspomnianego produktu.
Należy to uwzględnić przy ustalaniu refundacji.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 w art. 14 ust. 5 określa specyficzne kryteria, które należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu i ryżu łamanego.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do niektórych produktów w zależności od miejsca przeznaczenia.
(7) Aby uwzględnić istniejący popyt na długoziarnisty ryż pakowany na niektórych rynkach, należy przewidzieć ustalenie szczególnej refundacji dla tego produktu.
(8) Refundację należy ustalać przynajmniej raz w miesiącu. Można ją zmieniać w tym przedziale czasowym.
(9) Zastosowanie zasad określonych powyżej do aktualnej sytuacji na rynku ryżu i w szczególności do notowań i cen ryżu oraz ryżu łamanego we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji zgodnie z kwotami przedstawionymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(10) W ramach zarządzania ograniczeniami objętości wynikającymi z zobowiązań Wspólnoty w kontekście WTO należy zawiesić wydawanie pozwoleń na wywóz z refundacją.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, wywożonych w stanie naturalnym, z wyjątkiem produktów, o których mowa w ust. 1 lit. c) wymienionego artykułu, ustala się według kwot przedstawionych w Załączniku.
Artykuł 2
Zawiesza się wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze - kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie - "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1882/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji mającą zastosowanie w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 odpowiednio.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawkę refundacji na 100 kg każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych, należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie zapobiegając jednak zawieraniu umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędnym jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 4 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji produkcyjnej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla omawianego produktu podstawowego, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak Protokół 19 Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Koniecznym jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii [6] z mocą począwszy od dnia 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne wywone do Bułgarii, niewymienione w załączniku I do Traktatu, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produktów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1883/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], szczególnie jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia, a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2] określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, którą stosuje się w przypadku gdy produkty te wywożone są jako towary wymienione w załączniku I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(2) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, raz w miesiącu ustala się stawkę refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(3) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 określa, iż refundacja wywozowa do produktu jako składnika towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(4) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(5) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych - składników towaru, należącego do grupy towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stając jednak na przeszkodzie zawieraniu umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(6) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 r. z dnia 24 września 2004 r. przyjmującym autonomiczne i przejściowe środki dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii oraz wywozu niektórych przetworzonych produktóv rolnych do Bułgarii [3], z mocą od 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne niedojęte załącznikiem I do Traktatu, wywożone do Bułgarii, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się, jak podano w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 i z mocą od 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produtów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1884/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 22 do 28 października 2004 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 18,80 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1885/2004
z dnia 28 października 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 4,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 22 do 28 października 2004 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 31,95 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1886/2004
z dnia 25 października 2004 r.
przedłużającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1796/1999 na przywóz stalowych lin i drutu pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i drutu wysyłanych z Maroka, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Maroka oraz kończącego dochodzenie w odniesieniu do przywozu od jednego marokańskiego eksportera
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej ("rozporządzenie podstawowe") [1], w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Istniejące środki
(1) Rada na mocy rozporządzenia (WE) nr 1796/1999 [2] nałożyła w sierpniu 1999 r. cło antydumpingowe w wysokości 60,4 % na przywóz stalowych lin i drutu ("lina z drutu stalowego" lub "SWR") pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL").
2.
Wniosek
(2) W dniu 5 stycznia 2004 r.
Komisja otrzymała wniosek, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, od Europejskiej Federacji Przemysłu Lin Stalowych (EWRIS) o wszczęcie dochodzenia dotyczącego rzekomego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz stalowych lin i drutu pochodzących z ChRL.
Wniosek został złożony w imieniu producentów, którzy reprezentują większą część wspólnotowej produkcji SWR.
(3) Wniosek zawierał domniemanie i dowody prima facie świadczące o tym, że po nałożeniu środków na przywóz SWR pochodzących z ChRL nastąpiła znaczna zmiana w strukturach handlowych dotyczących wywozu SWR z ChRL i Maroka do Wspólnoty.
Istnieje domniemanie, że wspomniana zmiana w strukturze handlu wynika z dokonywanego w Maroku przeładunku SWR pochodzących z ChRL.
Odnotowano znaczny wzrost przywozu z Maroka, jednocześnie przywóz z ChRL zmalał w porównywalnych proporcjach.
(4) We wniosku stwierdza się, że nie było wystarczającego powodu lub uzasadnienia ekonomicznego wyżej opisanej zmiany, innego niż istnienie cła antydumpingowgo na SWR pochodzące z ChRL.
(5) Wreszcie, EWRIS również przedłożył wystarczające dowody na to, że skutek naprawczy wspomnianego cła był osłabiony zarówno w zakresie ilości, jak i cen, oraz że ceny SWR z Maroka były zaniżone w stosunku do normalnych wartości uprzednio ustalonych dla SWR pochodzących z ChRL.
3.
Wszczęcie postępowania
(6) Komisja na mocy rozporządzenia (WE) nr 275/2004 [3] ("rozporządzenie wszczynające") wszczęła postępowanie dotyczące rzekomego obchodzenia środków antydumpingowych i poleciła władzom celnym, zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, rejestrować przywóz SWR wysyłanych z Maroka i zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Maroka począwszy od dnia 19 lutego 2004 r. Komisja powiadomiła władze ChRL i Maroka o wszczęciu postępowania.
4.
Dochodzenie
(7) Importerom wspólnotowym oraz eksporterom SWR z ChRL i Maroka wymienionym we wniosku, jak również innym zainteresowanym stronom, które zgłosiły się w wyznaczonym terminie, wysłano odpowiednie kwestionariusze.
Wszystkie strony poinformowano, że odmowa współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Strony zostały również poinformowane o konsekwencjach odmowy współpracy.
(8) Szereg importerów wspólnotowych skontaktowało się z Komisją na piśmie, deklarując, że nie sprowadzali żadnych SWR z Maroka.
(9) Nie otrzymano żadnych odpowiedzi na kwestionariusze od eksporterów/producentów z ChRL.
(10) Otrzymano jedną odpowiedź na kwestionariusz marokańskiego producenta-eksportera, przedsiębiorstwa Remer Maroc SARL, Settat.
Komisja przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie wspomnianego przedsiębiorstwa.
5.
Okres obięty dochodzeniem
(11) Dochodzenie objęło okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r ("OOD").
Zebrano dane od 1999 r. do końca OOD celem zbadania rzekomej zmiany w strukturze handlu.
B. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
Uwagi ogólne/stopień współpracy
(12) Jak podano w akapicie (9), żaden z producentów lub eksporterów SWR z ChRL nie podjął współpracy.
Otrzymano jednak informacje od jednego współpracującego producenta-eksportera z Maroka, przedsiębiorstwa Remer Maroc SARL, które zajmowało się produkcją SWR i wyeksportowało niewielki ułamek swojej produkcji do Wspólnoty podczas OOD.
Zgodnie z danymi EUROSTATU import wspomnianego przedsiębiorstwa stanowił mniej niż 5 % całkowitego wolumenu importu SWR z Maroka do Wspólnoty podczas OOD.
Dlatego też ustalenia częściowo musiały opierać się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 podstawowego rozporządzenia.
2.
Rozpatrywany produkt i produkt podobny
(13) Produktem rozpatrywanym są, jak określono w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia istniejących środków ("pierwotne dochodzenie"), stalowe liny i drut, łącznie z linami stalowymi zamkniętymi, z wyjątkiem lin i drutów ze stali nierdzewnej, o maksymalnych wymiarach poprzecznych przekraczających 3 mm (zwane dalej, stosując terminologię przemysłową, liną z drutu stalowego lub "SWR"), pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, zwykle zgłaszane w ramach kodów CN ex73121082, ex73121084, ex73121086, ex73121088 i ex73121099.
(14) Dochodzenie wykazało, że SWR eksportowane do Wspólnoty z ChRL oraz SWR wysyłane z Maroka do Wspólnoty posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania, a zatem należy je uważać za produkty podobne w znaczeniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3.
Zmiana w strukturze handlu
Współpracujący eksporter marokański
(15) Przedsiębiorstwo Remer Maroc SARL, współpracujący eksporter, zostało założone w 2001 r. jako filia będąca w pełni własnością włoskiego przedsiębiorstwa Remer Italia Srl.
Podczas OOD przedsiębiorstwo Remer Maroc SARL eksportowało jedynie niewielką ilość rozpatrywanego produktu do Wspólnoty, stanowiącą poniżej 5 % całkowitego przywozu SWR z Maroka w tym samym okresie.
Większość sprzedaży skierowana jest na lokalny rynek marokański.
(16) Ustalono również, że Remer Maroc SARL jest zarówno producentem, jak i eksporterem urządzeń do produkcji SWR wykorzystywanych do pełnego procesu wytwarzania rozpatrywanego produktu z wykorzystaniem zakupionego drutu stalowego, rdzenia tekstylnego i smaru.
Wspomniane przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż wyłącznie własnych wyrobów, bądź wyrobów spółki matki z Włoch i nigdy nie nabywało jakichkolwiek SWR lub innych materiałów z ChRL.
(17) W związku z powyższym Remer Maroc SARL wykazało, że jego eksport nie odgrywa roli w zmianie struktury handlu pomiędzy ChRL a Wspólnotą.
Co za tym idzie, dochodzenie w odniesieniu do SWR eksportowanych przez Remer Maroc SARL należy zakończyć.
Niewspółpracujący eksporterzy marokańscy
(18) Jeżeli chodzi o niewspółpracujących eksporterów marokańskich, kwestię ich wywozów do Wspólnoty należało ustalić na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Uznano, że dane EUROSTATU na poziomie CN stanowiły najlepsze dostępne informacje, na podstawie których można było dokonać ustaleń odnośnie do wywozów do Wspólnoty mających miejsce po nałożeniu cła antydumpingowego na przywóz SWR pochodzących z ChRl.
W tym zakresie należy zauważyć, że wniosek złożony przez przedstawicieli przemysłu wspólnotowego również oparty jest na danych EUROSTATU i że Komisja nie miała dostępu do żadnych innych niezależnych źródeł informacji podczas przedmiotowego dochodzenia.
Cenę wywozową z Maroka do UE ustalono na podstawie całkowitej wartości eksportu oraz liczby ton podanej przez EUROSTAT w odniesieniu do przywozów objętych kodem CN, od których odliczono ilości i wartości wyeksportowane przez współpracujące przedsiębiorstwo marokańskie.
Ponadto, jeżeli chodzi o dane dotyczące okresu przed nałożeniem przedmiotowych środków, uznano, że dane EUROSTATU dotyczące przywozów objętych kodem CN były najlepszymi dostępnymi informacjami w związku z brakiem jakichkolwiek innych, niezależnych źródeł.
(19) Ustalono, że znacząca zamiana przywozów z ChRL do Wspólnoty na rzecz przywozów z Maroka nastąpiła po wejściu w życie środków antydumpingowych na SWR pochodzących z ChRL w sierpniu 1999 r.
Po nałożeniu środków antydumpingowych przez Wspólnotę przywóz SWR z ChRL do Wspólnoty znacznie zmalał - z 14057 ton w 1998 r. do 364 ton w 2000 r. - i pozostawał na porównywalnie niskim poziomie pomiędzy 2000 a 2003 r.
W tym samym okresie przywóz SWR do Wspólnoty z Maroka wzrósł z zera w 1998 r. do 2338 w 2003 r.
(20) Zatem, w odniesieniu do niewspółpracujących przedsiębiorstw, nastąpiła wyraźna zmiana w strukturze handlu po wejściu w życie wspólnotowych środków antydumpingowych na SWR pochodzące z ChRL w sierpniu 1999 r.
4.
Niewystarczający powód lub uzasadnienie ekonomiczne (niewspółpracujący eksporterzy marokańscy)
(21) Na podstawie dostępnych faktów ustalono, że nie było żadnego lub przynajmniej nie było wystarczającego uzasadnienia ekonomicznego dla wspomnianej zmiany w strukturze handlu.
Przede wszystkim współpracujący producent marokański nie importował żadnych SWR z ChRL.
Po drugie, na podstawie statystyk chińskich, marokańskich i WE można zauważyć wzrost wywozu z ChRL do Maroka, co odpowiada wzrostowi wywozu z Maroka do Wspólnoty w tym samym okresie.
Niezaprzeczalnie, marokańskie i chińskie statystyki nie rozróżniają pomiędzy SWR a pojedynczymi nitkami drutu (półproduktami SWR), podczas gdy statystyki WE uwzględniają tego rodzaju rozróżnienie.
Jednakże z uwagi na ogólny brak współpracy i przy braku jakichkolwiek wskazań, że proces przekształcania nitek w liny ma miejsce w Maroku, można w uzasadniony sposób przyjąć, że wspomniane dane statystyczne przedstawiają właściwy obraz przywozu SWR z ChRL do Maroka.
Ponadto, jeżeli tego rodzaju przekształcanie miałoby miejsce, to nie byłoby ono istotne.
Z ekonomicznego punktu widzenia jakiekolwiek przekształcanie nitek w SWR w miejscu innym niż miejsce ich produkcji nie jest opłacalne, ponieważ dodatkowe korzyści płynące z tego procesu są stosunkowo niewielkie w porównaniu do kosztów transportu.
Odnotowano również, że jedno z przedsiębiorstw marokańskich, które nie wypełniło kwestionariusza i nie wyraziło zgody na wizytę weryfikacyjną, dostarczyło sprzeczne informacje odnośnie do swojej działalności, podczas gdy mogło z łatwością wyjaśnić sytuację, współpracując podczas dochodzenia.
Przy braku współpracy wszystkich przedsiębiorstw, z wyjątkiem Remer Maroc SARL, można wywnioskować na zasadzie zbieżności faktów, że przywóz z ChRL do Maroka nie był przeznaczony na rynek marokański, ale miał być wyeksportowany do Wspólnoty.
(22) Powyższy wniosek potwierdza fakt, iż jedynym znanym eksporterem rozpatrywanego produktu z Maroka, oprócz wspomnianego wyżej współpracującego eksportera, jest spółka zależna chińskiego producenta i eksportera.
Przedmiotowa spółka zależna została założona w Maroku w 2001 r., co zbiegło się z rozpoczęciem wywozu SWR z Maroka do Wspólnoty.
(23) W świetle powyższych ustaleń oraz biorąc pod uwagę fakt, iż wyżej wspomniana zamiana przywozu z PRC na przywóz z Maroka miała miejsce w okresie następującym po nałożeniu ceł antydumpingowych, należy stwierdzić, przy równoczesnym braku jakiegokolwiek innego wytłumaczenia, że zmiana w strukturze handlu wynikała z nałożenia wspomnianego cła, nie zaś z jakiegokolwiek innego wystarczającego powodu lub uzasadnienia ekonomicznego w znaczeniu art. 13 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego.
(24) W związku z powyższym można w uzasadniony sposób przyjąć, że zarzut przedstawiony w skardze znajduje swoje potwierdzenie, tzn. że większa część wywozu z ChRL do Maroka była w istocie wwożona do Wspólnoty via Maroko.
5.
Osłabienie skutków naprawczych cła w zakresie cen i/lub ilości produktów podobnych (niewspółpracujący eksporterzy marokańscy)
(25) Z danych liczbowych przedstawionych w akapicie (19) wynika, że od nałożenia środków nastąpiła oczywista zmiana ilościowa w strukturze wspólnotowego przywozu rozpatrywanego produktu.
Znaczny wolumen wywozu SWR z ChRL do Wspólnoty przed nałożeniem przedmiotowych środków został częściowo zastąpiony mniejszym, lecz wciąż znacznym wolumenem wywozu pochodzącego od niewspółpracujących eksporterów marokańskich.
Drugi ze wspomnianych wolumenów odpowiada 20 %-25 % wolumenu przywozu z ChRL podczas OOD pierwotnego dochodzenia ( 1 stycznia 1997 r. do 31 marca 1998 r.).
Uznaje się zatem, że ta znacząca zmiana kierunku w przepływie handlowym osłabiła skutki naprawcze przedmiotowych środków w zakresie ilości przywożonych na rynek Wspólnoty.
(26) Jeżeli chodzi o ceny oraz uwzględniając niski poziom współpracy, należało wykorzystać dostępne fakty, tzn. dane liczbowe EUROSTATU dotyczące przywozów objętych kodem CN.
Wspomniane dane pokazują, że ceny eksportowe CIF dla wywozu z Maroka były nominalnie o około 3 % niższe w stosunku do cen eksportowych CIF dla wywozu z Chin obowiązujących w trakcie pierwotnego dochodzenia.
W związku z tym należy przyjąć, że ceny eksportowe dla wywozu Maroka kształtują się poniżej poziomu usuwającego szkodę w odniesieniu do cen wspólnotowych ustalonego w pierwotnym dochodzeniu.
(27) Zatem uznaje się, że przedmiotowe przywozy osłabiły skutki naprawcze cła zarówno w zakresie ilości, jak i cen.
6.
Dowody dumpingu w odniesieniu do wartości normalnych ustalonych uprzednio dla produktów podobnych lub pokrewnych (niewspółpracujący eksporterzy marokańscy)
(28) Celem ustalenia, czy można uzyskać dowody dumpingu w odniesieniu do SWR wywożonego do Wspólnoty z Maroka przez niewspółpracujących eksporterów podczas OOD, wykorzystano dane eksportowe przedstawione przez EUROSTAT w odniesieniu do przywozów objętych kodem CN zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego jako podstawę dla ustalenia cen eksportowych do Wspólnoty.
(29) Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wartością normalną, którą należy wykorzystać w dochodzeniu dotyczącym obchodzenia środków, jest wartość normalna ustalona podczas pierwotnego dochodzenia.
(30) W pierwotnym dochodzeniu Polska została uznana za państwo analogiczne do ChRL pod względem poziomu gospodarki rynkowej, wartość normalna została więc ustalona na podstawie cen oraz konstruowanej wartości normalnej w tym właśnie państwie analogicznym.
Na tej podstawie ustalono dla ChRL margines dumpingowy obowiązujący dla całego kraju na poziomie 60,4 %.
(31) W obecnym dochodzeniu dotyczącym obchodzenia środków i przy braku współpracy, marginesów dumpingu nie można było obliczyć w oparciu o szczegółowe rozróżnienie na typy produktów.
Jednakże ceny eksportowe można było porównać z cenami z pierwotnego dochodzenia na podstawie kodów CN, wykorzystując dane EUROSTATU, które zapewniają rozsądny poziom szczegółowości danych.
Powyższe porównanie pokazuje, że ceny eksportowe CIF dla wywozu z Maroka do Wspólnoty w OOD były średnio o 3 % niższe niż ceny eksportowe CIF dla wywozu z ChRL podczas pierwotnego dochodzenia.
Zważywszy, że wspomniane ceny eksportowe mają być porównane do takich samych normalnych wartości obowiązujących dla całego kraju jak te wykorzystane do określenia pierwotnego marginesu dumpingu na poziomie 60,4 %, można wywnioskować, że są one również cenami sztucznie zaniżonymi na poziomie ponad 60 %.
C. WNIOSKI O ZWOLNIENIE Z REJESTRACJI LUB PRZEDŁUŻENIE CŁA
(32) Komisja otrzymała wniosek o zwolnienie z rejestracji i zakresu działania nałożonych środków prawnych od jednego producenta marokańskiego, przedsiębiorstwa Remer Maroc SARL.
Zgodnie z treścią akapitu (12) wyżej wspomniane przedsiębiorstwo współpracowało podczas dochodzenia poprzez przedłożenie odpowiedzi na kwestionariusz oraz wyrażając zgodę na wizytę weryfikacyjną.
(33) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1699/2004 [4], Komisja zmieniła rozporządzenie wszczynające, celem zaprzestania rejestracji przywozu SWR wyżej wspomnianego przedsiębiorstwa marokańskiego, Remer Maroc SARL, co do którego ustalono, że nie obchodziło ceł antydumpingowych.
(34) Zgodnie z powyższymi ustaleniami stwierdzającymi, iż wspomniane przedsiębiorstwo nie obchodziło obowiązujących środków antydumpingowych, należy również spowodować, by wspomniane środki nie miały zastosowania do tej spółki.
D. ŚRODKI
(35) W związku z powyższym ustaleniem, stwierdzającym obchodzenie środków prawnych w znaczeniu art. 13 ust. 1 podstawowego rozporządzenia, istniejące środki antydumpingowe na SWR pochodzące z ChRL należy rozszerzyć na ten sam produkt wysyłany z Maroka, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Maroka, zgodnie z tym samym art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, z wyjątkiem produktów wytworzonych przez współpracującego producenta Remer Maroc SARL.
(36) Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że jakiekolwiek rozszerzone środki powinny mieć zastosowanie wobec zarejestrowanego przywozu od daty jego rejestracji, należy pobrać cło antydumpingowe od SWR przywożonych z Maroka, które zostały objęte rejestracją wspólnotową wprowadzoną rozporządzeniem wszczynającym, z wyjątkiem SWR produkowanych przez Remer Maroc SARL.
(37) Decyzje o nierozszerzaniu wspomnianych ceł na przywóz SWR eksportowanych przez Remer Maroc SARL podjęto na podstawie ustaleń obecnego dochodzenia.
Przedmiotowa decyzja o nierozszerzaniu ma zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu SWR wysyłanych z Maroka i wytwarzanych przez ten konkretny podmiot prawny.
Importowane SWR, produkowane lub wysyłane przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo niewymienione szczegółowo w przepisach wykonawczych niniejszego rozporządzenia z nazwy i adresu, łącznie z podmiotami związanymi z podmiotami szczegółowo wymienionymi, nie mogą korzystać ze zwolnienia i powinny podlegać takiej samej stawce celnej, jak nałożona na mocy rozporządzenia (WE) 1796/1999.
(38) Przedmiotowe obchodzenie środków prawnych ma miejsce poza Wspólnotą.
Artykuł 13 rozporządzenia podstawowego ma na celu przeciwdziałanie praktykom związanym z obchodzeniem środków prawnych bez uszczerbku dla podmiotów gospodarczych, które mogą udowodnić, że nie stosują tego rodzaju praktyk, jednakże nie zawiera on przepisu określającego wyraźnie trybu postępowania w odniesieniu do producentów, którzy są w stanie udowodnić, że nie stosują takich praktyk.
Dlatego też wydaje się koniecznym wprowadzenie dla producentów, którzy nie sprzedawali rozpatrywanego produktu na eksport podczas OOD i nie są powiązani z żadnymi eksporterami lub producentami objętymi rozszerzonym cłem antydumpingowym, możliwości przedłożenia wniosku o zwolnienie ich z zakresu działania opisywanych środków odnoszących do przywozu tego produktu.
Przedmiotowi producenci, którzy rozważaliby złożenie wniosku o zwolnienie z rozszerzonego cła antydumpingowego, musieliby wypełnić kwestionariusz celem umożliwienia Komisji określenia, czy uzasadnione jest przyznanie zwolnienia.
Tego rodzaju zwolnienie można przyznać po dokonaniu oceny na przykład sytuacji rynkowej produktu rozpatrywanego, mocy produkcyjnych i stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych, zamówień i sprzedaży, prawdopodobieństwa wystąpienia praktyk, których nie uzasadniają wystarczająco żadne powody i względy ekonomiczne, oraz dowodów dumpingu.
Komisja zwykle przeprowadziłaby również odbywającą się na miejscu wizytę weryfikacyjną.
Wniosek należałoby niezwłocznie skierować do Komisji, razem z wszelkimi odnośnymi informacjami, w szczególności takimi, jak wszelkie zmiany w działalności przedsiębiorstwa związane z produkcją i sprzedażą.
(39) Importerzy wciąż mogliby korzystać ze zwolnienia z rejestracji lub zakresu działania środków, jeżeli ich przywozy pochodziłyby od eksporterów, którym przyznano tego rodzaju zwolnienie zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(40) W razie udzielenia zwolnienia Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, zaproponuje stosowną zmianę przedmiotowego rozporządzenia.
Następnie wszelkie przyznane zwolnienia będą monitorowane celem zapewnienia zgodności z warunkami określonymi w tym rozporządzeniu.
E. PROCEDURA
(41) Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których Rada zamierzała rozszerzyć obowiązujące ostateczne cło antydumpingowe, oraz miały możliwość zabrania głosu w sprawie i przedstawienia swoich uwag.
Nie otrzymano żadnych uwag, których charakter mógłby zmienić wyżej wspomniane wnioski.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1796/1999 na przywóz lin stalowych i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej objętych kodami CN ex73121082, ex73121084, ex73121086, ex73121088 i ex73121099 niniejszym rozszerza się na przywóz takich samych lin stalowych i kabli wysyłanych z Maroka, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Maroka (kody TARIC odpowiednio 7312108212, 7312108412, 7312108612, 7312108812, 7312109912), z wyjątkiem wyprodukowanych przez przedsiębiorstwo Remer Maroc SARL, Zone Industrielle, Tranche 2, Lot 10, Settat, Maroko (dodatkowy kod TARIC A567).
2. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobiera się od przywozu zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 275/2004 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96, z wyjątkiem produktów wytworzonych przez Remer Maroc SARL, Zone Industrielle, Tranche 2, Lot 10, Settat, Maroko.
3.
O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
1.
Wnioski o przyznanie zwolnienia z przedmiotowego cła rozszerzonego na mocy art. 1 muszą być sporządzone na piśmie w jednym z języków urzędowych Wspólnoty oraz podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania wnioskodawcy.
Wniosek należy przesłać na poniższy adres:
Komisja Europejska
Dyrekcja Generalna ds. Handlu
Dyrekcja B
Biuro: J-79 05/17
1049 Bruksela
Belgia
Faks: (32-2) 295 65 05
Teleks: COMEU B 21877.
2. Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może wydać decyzję zezwalającą na zwolnienie przywozów, co do których zostanie wykazane, że nie obchodzą cła antydumpingowego nałożonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1796/1999, z cła rozszerzonego na mocy art. 1 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejszym poleca się władzom celnym zaprzestania rejestracji przywozów ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 275/2004.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1887/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1888/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 listopada 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1889/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1890/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1891/2004
z dnia 21 października 2004 r.
ustalające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1383/2003 dotyczącego działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczące działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa [1], w szczególności jego art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1383/2003 wprowadziło wspólne zasady mające na celu zakaz dopuszczenia do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu, objęcia procedurą zawieszającą, umieszczania w strefie wolnocłowej lub w składach wolnocłowych towarów podrabianych i towarów pirackich, a także skuteczne przeciwdziałanie nielegalnemu obrotowi takimi towarami, nie ograniczając przy tym wolności handlu zgodnego z prawem.
(2) Zważywszy, że rozporządzenie (WE) nr 1383/2003 zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 3295/94 z dnia 22 grudnia 1994 ustanawiające środki dotyczące wprowadzania do Wspólnoty i wywozu oraz powrotnego wywozu poza Wspólnotę towarów naruszających niektóre prawa własności intelektualnej [2], należy zastąpić rozporządzenie Komisji [3] (WE) nr 1367/95, które przyjęło przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 3295/94.
(3) Należy określić, w zależności od różnych rodzajów prawa własności intelektualnej, osoby fizyczne lub prawne mogące pełnić funkcję przedstawiciela posiadacza prawa lub każdej osoby uprawnionej do korzystania z tego prawa.
(4) Należy określić dowody poświadczające prawo własności intelektualnej, wymagane w art. 5 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1383/2003.
(5) Aby zapewnić harmonizację oraz jednolitość merytoryczną i formalną formularzy wniosków o podjęcie działania, a także informacji zamieszczonych w wymienionych formularzach, określonych w art. 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1383/2003, należy ustalić wzór, jakiemu taki formularz powinien odpowiadać. Należy również ustalić zasady językowe stosowane we wniosku o podjęcie działania, przewidzianym w art. 5 ust. 4 powyższego rozporządzenia.
(6) Należy sprecyzować rodzaj informacji, które powinny znajdować się we wniosku, aby organy celne łatwiej rozpoznały towary, które mogłyby naruszyć prawo własności intelektualnej.
(7) Należy zdefiniować rodzaj oświadczenia mającego na celu określenie odpowiedzialności posiadacza prawa, która powinna być obowiązkowo dołączona do wniosku o podjęcie działania.
(8) W trosce o bezpieczeństwo prawne należy ustalić datę rozpoczęcia biegu terminów przewidzianych w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1383/2003.
(9) Aby umożliwić, z jednej strony, Komisji śledzenie efektywnego stosowania procedury przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 1383/2003, sporządzenie we właściwym czasie sprawozdania przewidzianego w art. 23 tego rozporządzenia, dokonanie próby badania ilościowego i jakościowego zjawiska oszustwa oraz, z drugiej strony, zastosowanie przez Państwa Członkowskie właściwej analizy ryzyka, należy określić sposoby wymiany informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi a Komisją.
(10) Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1383/2003.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1383/2003, zwanego dalej "rozporządzeniem podstawowym", funkcję przedstawiciela posiadacza prawa lub innych osób uprawnionych do korzystania z tego prawa mogą pełnić osoby fizyczne i osoby prawne.
Wśród osób określonych w zdaniu pierwszym znajdują się spółki zbiorowego zarządzania, których jedynym celem lub jednym z celów głównych jest zarządzanie lub administrowanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi do autorskich, ugrupowania lub przedstawiciele, którzy zgłosili wniosek o wpis do rejestru chronionych nazw pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, jak też posiadacze praw autorskich.
Artykuł 2
1. W przypadku złożenia wniosku o podjęcie działania w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przez samego posiadacza prawa, dowód przewidziany w art. 5 ust. 5 akapit drugi wymienionego rozporządzenia jest następujący:
a) w odniesieniu do praw, których przedmiotem jest zarejestrowanie lub, w danym przypadku, złożenie wniosku - dowód zarejestrowania wydany przez stosowny urząd lub dowód złożenia wniosku;
b) w odniesieniu do praw autorskich, praw pokrewnych do autorskich lub praw dotyczących rysunków i wzorów niezarejestrowanych lub niezgłoszonych do rejestracji - jakikolwiek środek dowodowy stwierdzający autorstwo lub posiadanie prawa pierwotnego.
Za dowód przewidziany w lit. a) akapit pierwszy może być uznany odpis rejestru bazy danych urzędów krajowych lub międzynarodowych.
Dla chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych, dowód przewidziany w lit. a) akapit pierwszy zawiera ponadto dowód, że posiadacz prawa jest producentem lub należy do związku producentów oraz dowód, że nazwa/oznaczenie została zarejestrowana.
Niniejszy akapit stosuje się mutatis mutandis odnośnie do win oraz napojów spirytusowych.
2.
W przypadku gdy wniosek o podjęcie działania składany jest przez każdą inną osobę uprawnioną do korzystania z któregokolwiek z praw przewidzianych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, dowód, poza dowodami przewidzianymi w ust. 1 niniejszego artykułu, stanowi tytuł, na którego mocy osoba jest uprawniona do korzystania z prawa, o którym mowa.
3. W przypadku gdy wniosek o podjęcie działania składany jest przez przedstawiciela posiadacza prawa lub przez każdą inną osobę uprawnioną do korzystania z jednego z praw przewidzianych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, dowód, oprócz dowodów przewidzianych w ust. 1 niniejszego artykułu, stanowi dowód na prawo tej osoby do działania.
Przedstawiciel określony w zdaniu pierwszym musi przedstawić oświadczenie przewidziane w art. 6 rozporządzenia podstawowego, podpisane przez osoby określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu lub tytuł, na którego mocy jest on upoważniony do ponoszenia wszystkich kosztów wynikających z działań organów celnych w imieniu posiadacza praw i jego przedstawiciela, zgodnie z art. 6 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 3
1. Dokumenty, na których podstawie sporządzane są wnioski o podjęcie działania przewidziane w art. 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia podstawowego, decyzje przewidziane w ust. 7 i 8 tego artykułu, jak również oświadczenie przewidziane w art. 6 tego rozporządzenia muszą być zgodne z formularzami zawartymi w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.
Formularze należy wypełniać komputerowo, na maszynie lub ręcznie, w sposób czytelny.
W tym ostatnim przypadku należy używać pióra i pisać drukowanymi literami.
Niezależnie od używanej metody wypełniania formularz nie powinien nosić śladów wymazywania, dopisków ani innych zmian.
Jeżeli formularz jest wypełniany przy użyciu środków informatycznych, powinien być przedłożony wnioskodawcy, który ubiega się o taki formularz, w formacie cyfrowym, na jednej lub kilku stronach ogólnie i bezpośrednio dostępnych przy użyciu takich środków informatycznych.
Formularz taki może być następnie powielony na prywatnych urządzeniach drukarskich.
Jeżeli używane są arkusze dodatkowe wymienione w polach 8, 9, 10 i 11 formularza, na którym wypełniany jest wniosek o podjęcie działania przewidziany w art. 5 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, lub w polach 7, 8, 9 i 10 formularza, na którym wypełniany jest wniosek o podjęcie działania przewidziany w art. 5 ust. 4 tego rozporządzenia, arkusze te są traktowane jako integralna część formularza.
2.
Formularze dotyczące wniosku przewidzianego w art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego są drukowane i wypełniane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty określonym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym ma być złożony wniosek o podjęcie działania, wraz z ewentualnymi tłumaczeniami.
3.
Formularz składa się z dwóch egzemplarzy:
a) egzemplarz dla Państwa Członkowskiego, w którym wniosek jest składany, oznaczony nr 1;
b) egzemplarz przeznaczony dla posiadacza prawa, oznaczony nr 2.
Formularz prawidłowo wypełniony i podpisany, wraz z odpowiednią liczbą jego odpisów odpowiadającą liczbie Państw Członkowskich wskazanych w polu 6 formularza, jak również dokumenty dowodowe przewidziane w polach 8, 9 i 10 składany jest we właściwym organie celnym i przechowywany przez ten organ co najmniej przez rok dłużej od prawnej ważności wymienionego formularza, po tym jak został on wcześniej zaakceptowany przez ten organ.
Tylko w jednym wypadku, gdy odpis decyzji uwzględniającej wniosek o podjęcie działania jest kierowany do jednego lub więcej Państw Członkowskich jako adresatów, zgodnie z przepisami art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, Państwo Członkowskie, które taki odpis otrzyma, powinno niezwłocznie wypełnić część "potwierdzenie odbioru", podając datę otrzymania, i odesłać kopię odpisu do kompetentnych władz określonych w polu 2 formularza.
Posiadacz prawa może w okresie ważności jego wspólnotowego wniosku o podjęcie działania ubiegać się w Państwie Członkowskim, w którym wniosek został początkowo złożony, o interwencję w innym Państwie Członkowskim, które wcześniej nie było nim objęte.
W takim wypadku okres ważności nowego wniosku trwa tylko do końca terminu ważności wniosku początkowego i może zostać przedłużony na warunkach przewidzianych dla takiego wniosku.
Artykuł 4
Dla celów art. 5 ust. 6 rozporządzenia podstawowego urząd, któremu powierzono przyjmowanie i rozpatrywanie wniosków o podjęcie działania, aby ułatwić analizę techniczną produktów będących przedmiotem niniejszego rozporządzenia, może zwrócić się z prośbą o podanie miejsc produkcji lub wytwarzania, sieci dystrybucji lub nazw koncesjonariuszy oraz innych informacji.
Artykuł 5
Gdy wniosek o podjęcie działania jest złożony zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przed upływem terminu trzech dni roboczych, terminy przewidziane w art. 11 i 13 tego rozporządzenia zaczynają biec, począwszy od pojutrza od otrzymania wniosku o podjęcie działania przyjętego przez organ celny wyznaczony do tego celu.
Jeżeli zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego organ celny poinformuje zgłaszającego lub osobę władającą towarem o zawieszeniu zwolnienia towarów bądź o zatrzymaniu towarów podejrzanych o naruszenie prawa własności intelektualnej, urzędowy termin trzech dni roboczych rozpoczyna bieg dopiero od dnia zawiadomienia posiadacza prawa.
Artykuł 6
Jeżeli chodzi o produkty łatwo psujące się, procedurę zawieszenia zwolnienia lub zatrzymania rozpoczyna się w pierwszej kolejności dla tych produktów, które były wcześniej przedmiotem wniosku o podjęcie działania.
Artykuł 7
1. W razie stosowania art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego posiadacz prawa powiadamia organ celny o wszczęciu procedury mającej na celu ustalenie, czy miało miejsce naruszenie prawa własności intelektualnej w rozumieniu prawa krajowego. Z wyłączeniem łatwo psujących się artykułów spożywczych, jeżeli termin, przewidziany w art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego, który pozostał na ubieganie się o takie postępowanie, nie jest wystarczający, termin ten może zostać przedłużony na mocy art. 13 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia.
2.
Jeżeli przedłużenie o 10 dni roboczych zostało wcześniej przyznane na mocy art. 11 rozporządzenia podstawowego, przedłużenie na mocy art. 13 wymienionego rozporządzenia nie może być przyznane.
Artykuł 8
1.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji w stosownym terminie informacje dotyczące właściwego urzędu celnego zobowiązanego do przyjęcia i rozpatrzenia wniosku o podjęcie działania, złożonego przez posiadacza prawa, przewidzianego w art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
2.
Na końcu każdego roku kalendarzowego każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji listę zbiorczą wniosków pisemnych wymienionych w art. 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia podstawowego, określając przy tym nazwisko i dane adresowe posiadacza prawa, rodzaj prawa będącego przedmiotem wniosku, a także sumaryczny opisu produktu.
Wnioski niezatwierdzone muszą być również zaksięgowane.
3.
W miesiącach następujących po każdym kwartale Państwa Członkowskie przekazują Komisji listę według rodzajów produktów zawierającą szczegółowe informacje dotyczące przypadków, w których zawieszone zostało zwolnienie towarów albo dokonane zatrzymanie.
Informacje zawierają wszystkie następujące elementy:
a) nazwisko posiadacza prawa, opis towarów, jeżeli są znane, pochodzenie i przeznaczenie towarów, określenie naruszonego prawa własności intelektualnej;
b) ilość, podana w sztukach, towarów będących przedmiotem zawieszenia zwolnienia lub zatrzymania, ich sytuacja celna, rodzaj naruszonego prawa własności intelektualnej, używany środek transportu;
c) czy chodzi o obrót handlowy czy też o ruch pasażerski, czy chodzi o postępowanie wszczęte ex officio czy też w wyniku wniosku o podjęcie działania.
4.
Państwa Członkowskie mogą przesłać Komisji informacje dotyczące rzeczywistej lub domniemanej wartości towarów, wobec których zwolnienie zostało zawieszone lub nastąpiło ich zatrzymanie.
5.
Na końcu każdego roku Komisja przekazuje Państwom Członkowskim informacje, które otrzymuje w zastosowaniu ust. 1-4.
6.
Komisja ogłasza listę usług podlegających właściwości organów celnych przewidzianych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, serii C.
Artykuł 9
Wnioski o podjęcie działania złożone przed dniem 1 lipca 2004 r. zachowują ważność do ich prawomocnego wygaśnięcia i nie mogą być wznawiane.
Muszą one jednak zostać uzupełnione oświadczeniem przewidzianym w art. 6 rozporządzenia podstawowego, którego model znajduje się w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.
Oświadczenie to zwalnia ewentualnie wymagane zabezpieczenia w Państwach Członkowskich.
W przypadku wniesienia sprawy do właściwego organu przed dniem 1 lipca 2004 w celu merytorycznego rozstrzygnięcia i jeżeli postępowanie jest wciąż w toku zwolnienie zabezpieczenia nastąpi dopiero po upływie terminu takiego postępowania.
Artykuł 10
Rozporządzenie (WE) nr 1367/95 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia rozumiane są jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1892/2004
z dnia 29 października 2004 r.
w sprawie środków przejściowych na rok 2005 przy przywozie bananów do Wspólnoty ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
uwzględniając rozporządzenie (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2001 [2] ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 838/2004 z dnia 28 kwietnia 2004 r.
[3] przyjęło środki przejściowe w celu ułatwienia przejścia z ustaleń istniejących w nowych Państwach Członkowskich przed ich przystąpieniem na ustalenia wynikające ze wspólnej organizacji rynku bananów, na okres od 1 maja do 31 grudnia 2004 r.
W celu zapewnienia zaopatrzenia rynku, w szczególności w nowych Państwach Członkowskich, rozporządzenie to ustaliło w sposób przejściowy dodatkową ilość dla kontyngentów taryfowych otwartych na przywóz produktów pochodzących z wszystkich państw trzecich przez art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, na takich samych warunkach taryfowych, na okres od 1 maja do 31 grudnia 2004 r.
(3) W odniesieniu do wspomnianego celu, jakim jest ułatwienie przejścia na ustalenia wynikające ze wspólnej organizacji rynku w nowych Państwach Członkowskich, a w perspektywie przejścia na ustalenia czysto taryfowe mające zastosowanie do przywozu, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2006 r., w zastosowaniu art. 16 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, należy przyjąć środki przejściowe również dla roku 2005.
(4) W celu zapewnienia zaopatrzenia rynku, w szczególności w nowych Państwach Członkowskich, należy ustalić dodatkowe ilości dla kontyngentów otwartych na przywóz produktów pochodzących ze wszystkich państw trzecich na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, na takich samych warunkach taryfowych.
Takie ustalenie musi być przejściowe i nie może powodować uszczerbku dla wyników toczących się negocjacji w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), będących wynikiem przystąpienia nowych Państw Członkowskich.
Dodatkowo, nie powinny wykluczać możliwości zwiększenia tych ilości w przypadku konieczności spełnienia wymogów uzasadnionych popytem.
(5) Zarządzanie wspomnianymi ilościami dodatkowymi musi się odbywać przy użyciu mechanizmów i instrumentów wprowadzonych w życie dla zarządzania kontyngentami taryfowymi przez rozporządzenie (WE) nr 896/2001.
Niemniej jednak, z uwagi na swój przejściowy charakter, wspomniane ilości dodatkowe muszą być przedmiotem zarządzania odrębnego od zarządzania kontyngentami taryfowymi.
(6) W ramach mechanizmów wprowadzonych w życie rozporządzeniem (WE) nr 896/2001 dodatkowe ilości należy rozdzielić między dwie kategorie importerów, określone w art. 2 wspomnianego rozporządzenia, a także przyjąć przepisy w celu określenia szczególnej ilości referencyjnej dla każdego importera tradycyjnego i szczególnego przydziału dla każdego importera nietradycyjnego.
Należy przypomnieć, że powyższy podział oraz określenie ilości referencyjnych i przydziałów dotyczą importerów, którzy zaopatrywali rynki nowych Państw Członkowskich w latach poprzedzających ich przystąpienie.
(7) Aby określić ilości referencyjne importerów tradycyjnych, wydaje się być uzasadnione utrzymanie trzyletniego okresu referencyjnego dla lat 2000, 2001 i 2002, ustalonego w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 838/2004, jak również utrzymanie średniej wielkości przywozu pierwotnego dokonanego w tym okresie przez każdego z importerów tradycyjnych, zarejestrowanych w zastosowaniu środków przejściowych przyjętych w 2004 r., w wyniku kontroli przeprowadzonych przez właściwe organy. Przepisy, które należy przyjąć, muszą jednak zezwalać na wzięcie pod uwagę wniosków złożonych przez importerów tradycyjnych, niezarejestrowanych w 2004 r., w zakresie, w jakim spełniają oni warunki rejestracji ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 414/2004 [4] oraz rozporządzeniu (WE) nr 838/2004, w szczególności w odniesieniu do definicji przywozu pierwotnego oraz dowodu, że wspomniani importerzy zaopatrywali nowe Państwa Członkowskie w przedmiotowym okresie.
(8) W przypadku nowych importerów nietradycyjnych uzasadnionym jest przewidzieć, aby ich rejestracja odbywała się w zależności od ich działalności handlowej prowadzonej w zakresie przywozu w ciągu jednego z trzech lat: 2002, 2003 i 2004, zgodnie z postanowieniami art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 896/2001.
(9) W celu zarządzania tymi dostępnymi ilościami powinny zostać ustalone współczynniki dostosowujące, które mają być stosowane do ilości, o których poinformowało Państwa Członkowskie.
(10) W celu zapewnienia satysfakcjonującego zaopatrzenia rynku, w szczególności w celu zapewnienia stałego przepływu przywozu do nowych Państw Członkowskich, środki przejściowe powinny obejmować wydawanie pozwoleń na dopuszczenie do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim.
W konsekwencji wniesione zabezpieczenia powinny zostać zwolnione proporcjonalnie do ilości dopuszczonych do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) "Wspólnota piętnastu państw" oznacza Wspólnotę w składzie na dzień 30 kwietnia 2004 r.;
b) "nowe Państwa Członkowskie" oznaczają Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację;
c) "poszerzona Wspólnota" oznacza Wspólnotę w składzie na dzień 1 maja 2004 r.;
d) "przywóz pierwotny" oznacza działanie gospodarcze określone w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 896/2001 prowadzone w celu sprzedaży w jednym lub kilku nowych Państwach Członkowskich;
e) "minimalna ilość" oznacza minimalną ilość zdefiniowaną w art. 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 896/2001, ustanowioną na podstawie całego pierwotnego przywozu zrealizowanego w celu zaopatrzenia rynków nowych Państw Członkowskich;
f) "właściwe organy" oznaczają właściwe organy wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 896/2001.
Artykuł 2
Przedmiot niniejszego rozporządzenia
Niniejsze rozporządzenie wprowadza, na rok 2005, środki przejściowe niezbędne dla ułatwienia przejścia z ustaleń obowiązujących w nowych Państwach Członkowskich przed ich przystąpieniem do Wspólnoty piętnastu państw na ustalenia dotyczące przywozu w ramach kontyngentów taryfowych, wprowadzone na mocy rozporządzeń (EWG) nr 404/93 i (WE) nr 896/2001.
Rozporządzenie (WE) nr 896/2001 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Dodatkowe ilości
1.
Na rok 2005, przy przywozie bananów do nowych Państw Członkowskich, dostępna jest ilość 460000 ton, masy netto.
Ilość ta jest dostępna przy przywozie produktów o pochodzeniu określonym w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93.
Przywóz objęty tą ilością podlega należnościom celnym ustalonym w art. 18 ust. 2 powyższego rozporządzenia.
2.
Ilość ustalona w ust. 1 może zostać zwiększona w przypadku zaobserwowania wzrostu popytu w nowych Państwach Członkowskich.
Artykuł 4
Dostęp do dodatkowych ilości
1.
Dostęp do dodatkowych ilości ustalonych w art. 3 jest otwarty dla importerów tradycyjnych i importerów nietradycyjnych mających siedzibę w poszerzonej Wspólnocie, spełniających, w zależności od przypadku, wymogi art. 5 lub 6.
2.
Z tej ilości, 381800 ton jest dostępnych dla importerów tradycyjnych, a 78200 ton dla importerów nietradycyjnych.
Artykuł 5
Szczególna ilość referencyjna dla importerów tradycyjnych na rok 2005
1. Bez uszczerbku dla ustępu 4, szczególna ilość referencyjna na rok 2005 dla każdego importera tradycyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 838/2004 i zarejestrowanego 2004 r. w zastosowaniu tego rozporządzenia, jest określana, na zwykły wniosek pisemny importera złożony najpóźniej do 12 listopada 2004 r., na podstawie średniej wielkości pierwotnego przywozu bananów dokonanego w trzyletnim okresie 2000-2002 udokumentowanego przez dokumenty dodatkowe, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 414/2004.
2.
Importer niezarejestrowany w zastosowaniu rozporządzenia (WE) 838/2004, który spełnia warunki określone w art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia, przedkłada właściwym władzom wybranego przez siebie Państwa Członkowskiego pisemny wniosek o przyznanie szczególnej ilości referencyjnej na rok 2005.
Wniosek, który powinien zostać złożony najpóźniej do 12 listopada 2004 r., wskazuje:
a) dla każdego z trzech lat 2000, 2001 i 2002, wielkości dokonanego przywozu pierwotnego bananów, w efekcie którego nastąpiło wprowadzenie do swobodnego obrotu w nowych Państwach Członkowskich; oraz
b) wielkości odpowiednio wprowadzone do swobodnego obrotu w różnych nowych Państwach Członkowskich, dla każdego z trzech rozpatrywanych lat.
Do wniosku załącza się dokumenty dodatkowe, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 414/2004, pod rygorem jego niedopuszczalności.
Właściwe władze określają szczególną ilość referencyjną na podstawie importu podstawowego w powyższym okresie.
3.
Najpóźniej do 26 listopada 2004 r. właściwe władze powiadamiają Komisję o łącznej sumie szczególnych ilości referencyjnych importerów tradycyjnych, określonych w zastosowaniu ustępów 1 i 2.
4.
Mając na uwadze powiadomienia dokonane w zastosowaniu ust. 3 oraz dostępną ilość określoną w art. 4 ust. 2, Komisja, jeżeli to konieczne, określa współczynnik dostosowujący, który ma być stosowany do szczególnej ilości referencyjnej każdego importera tradycyjnego.
5.
Najpóźniej do 10 grudnia 2004 r. właściwe organy informują każdego importera o jego szczególnej ilości referencyjnej, dostosowanej w miarę potrzeby przez współczynnik dostosowujący, o którym mowa w ust. 4.
Artykuł 6
Szczególny przydział dla importerów nietradycyjnych
1.
Importer spełniający warunki przewidziane w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, który w jednym z lat: 2002, 2003 lub 2004 prowadził w jednym lub kilku nowych Państwach Członkowskich działalność handlową w zakresie przywozu bananów objętych kodem CN 08030019, o wartości celnej równej lub większej niż 1200000 EUR, może wystąpić z wnioskiem o zarejestrowanie w wybranym przez siebie Państwie Członkowskim w celu wydania pozwolenia na przywóz w ramach dodatkowej ilości.
Do wniosku załącza się dokumenty dodatkowe wspomniane w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001.
2.
W celu przedłużenia rejestracji importer nietradycyjny, zarejestrowany w 2004 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 838/2004, musi dostarczyć właściwym władzom Państwa Członkowskiego miejsca rejestracji dowód, że dokonał przywozu na własny rachunek w wysokości co najmniej 50 % ilości przyznanej mu na okres od 1 maja do 31 grudnia 2004 r.
Do wniosku o przedłużenie rejestracji załącza się, pod rygorem jego niedopuszczalności, kopię wykorzystanych pozwoleń na przywóz oraz dowód uiszczenia cła należnego w dniu zakończenia przywozowych formalności celnych.
3.
W zależności od przypadku, importer przedkłada właściwym władzom wybranego przez siebie Państwa Członkowskiego wniosek o rejestrację lub wniosek o przedłużenie rejestracji.
Do wniosku załącza się, pod rygorem jego niedopuszczalności, wniosek o szczególny przydział, jak również dowód złożenia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 896/2001.
Wniosek o szczególny przydział nie może, pod rygorem jego niedopuszczalności, wskazywać ilości wyższej niż 12,5 % łącznej ilości przyznanej importerom nietradycyjnym, o której mowa w art. 4 ust. 2.
Wniosek składa się najpóźniej do 12 listopada 2004 r.
4.
Najpóźniej do 26 listopada 2004 r. właściwe władze przedstawiają Komisji:
- łączną ilość, której dotyczą wnioski o szczególny przydział złożone przez importerów tradycyjnych,
- listę importerów, którzy złożyli wniosek o rejestrację i przedłużenie rejestracji, jak również, w przypadku przedłużenia rejestracji, liczbę pozwoleń oraz, w odpowiednim przypadku, wykorzystane i wydane wypisy.
5.
Mając na uwadze powiadomienia dokonane w zastosowaniu ust. 3 oraz dostępną ilość określoną w art. 4 ust. 2 Komisja, jeżeli to konieczne, określa współczynnik dostosowujący, który ma być stosowany do szczególnej ilości referencyjnej każdego importera nietradycyjnego.
6.
Właściwe organy informują każdego importera nietradycyjnego o jego szczególnym przydziale nie później niż do dnia 10 grudnia 2004 r.
Artykuł 7
Wydawanie pozwoleń na przywóz
1.
Pozwolenia na przywóz, zwane dalej "pozwoleniami akcesyjnymi", są wydawane wyłącznie dla dopuszczenia do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim.
2.
Wnioski o pozwolenia zawierają następujące wyrażenia: "pozwolenie akcesyjne", "importer tradycyjny" lub "importer nietradycyjny", w zależności od przypadku, oraz "Rozporządzenie (WE) nr 1892/2004.
Pozwolenie ważne wyłącznie w nowym Państwie Członkowskim".
Wyrażenia te umieszcza się w polu 20 pozwolenia.
Artykuł 8
Sporządzanie i wydawanie pozwoleń na przywóz na pierwszy kwartał 2005 r.
1.
Na zasadzie odstępstwa od art. 15 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, wnioski o pozwolenie na przywóz na pierwszy kwartał 2005 r. składa się do 17 grudnia 2004 r.
2.
Wniosek lub wnioski o pozwolenia złożone przez jednego importera nie mogą, pod rygorem ich niedopuszczalności, obejmować łącznie ilości większej niż:
a) 27 % szczególnej ilości referencyjnej, o której powiadomiono zgodnie z art. 5 ust.5, w przypadku importerów tradycyjnych;
b) 27 % szczególnego przydziału, o którym powiadomiono zgodnie z art. 6 ust. 6, w przypadku importerów nietradycyjnych.
Właściwe władze krajowe niezwłocznie wydają pozwolenia na przywóz.
3.
Pozwolenia na przywóz wydane na mocy niniejszego artykułu są ważne od dnia ich wydania i tracą moc w dniu 7 kwietnia 2005 r.
Artykuł 9
Zwolnienie zabezpieczeń
1.
Zabezpieczenie pozwolenia na przywóz złożone przez importerów tradycyjnych, przewidziane w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, jest zwalniane proporcjonalnie do ilości dopuszczonych do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim.
2. Zabezpieczenie przydziałów złożone przez importerów nietradycyjnych, przewidziane w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, jest zwalniane proporcjonalnie do ilości rzeczywiście dopuszczonych do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim, na warunkach ustanowionych w tym artykule.
Artykuł 10
Pozwolenia na ponowny przydział
Na zasadzie odstępstwa od art. 19 rozporządzenia (WE) nr 896/2001:
1) Niewykorzystane ilości objęte pozwoleniem akcesyjnym mogą być ponownie przyznawane, na wniosek, temu samemu importerowi - posiadaczowi lub nabywcy pozwolenia - do wykorzystania w następnym okresie.
Taki ponowny przydział stosuje się do przywozu bananów w ramach dodatkowych ilości.
2) Wniosek i pozwolenie na ponowny przydział zawierają w polu 20 następujące wyrażenia: "wniosek o ponowny przydział", "importer tradycyjny" lub "importer nietradycyjny" - "Rozporządzenie (WE) nr 1892/2004 - art. 10. Pozwolenie ważne wyłącznie w nowym Państwie Członkowskim".
Artykuł 11
Przeniesienie pozwoleń akcesyjnych
Prawa wynikające z pozwoleń akcesyjnych są zbywalne wyłącznie na jednego importera-nabywcę w ramach ilości dodatkowych.
Przeniesienie może być dokonane wyłącznie:
- między importerami tradycyjnymi, o których mowa w art. 5,
- przez jednego importera tradycyjnego, o którym mowa w art. 5 na rzecz importera nietradycyjnego, o którym mowa w art. 6, lub
- między importerami nietradycyjnymi, o których mowa w art. 6.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1893/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 815/2004 ustanawiające środki przejściowe w zakresie wywozu mleka i przetworów mlecznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 174/1999 w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 ustęp pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2004/280/WE z dnia 19 marca 2004 r. ustanawiająca środki przejściowe w sprawie wprowadzenia do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego uzyskiwanych w Republice Czeskiej, Estonii, Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, Polsce, Słowenii i Słowacja [1] (zwanych dalej "nowymi Państwami Członkowskimi") przewiduje środki mające na celu ułatwienie przejścia od systemu istniejącego w nowych Państwach Członkowskich do systemu wynikającego z zastosowania wspólnotowych przepisów weterynaryjnych.
Zgodnie z art. 3 wymienionej decyzji Państwa Członkowskie zezwalają od 1 maja do 31 sierpnia 2004 r. na handel produktami, które zostały uzyskane przed datą przystąpienia w zakładach w nowych Państwach Członkowskich, mających zezwolenie na wywóz przetworów mlecznych do Wspólnoty, pod warunkiem że te przetwory noszą wspólnotowy znak jakości zdrowotnej danego przedsiębiorstwa oraz towarzyszy im dokument potwierdzający, że zostały wyprodukowane zgodnie z tą decyzją.
(2) W związku z powyższym, rozporządzenie Komisji (WE) nr 815/2004 [2] stanowiło, że produkty, które spełniają wymagania art. 3 decyzji 2004/280/WE i są dopuszczone do obrotu w okresie od 1 maja do 31 sierpnia 2004 r., powinny kwalifikować się do refundacji wywozowej.
(3) Decyzja Komisji 2004/700/WE przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania przepisów art. 3 decyzji 2004/280/WE do 30 kwietnia 2005 r.
Właściwym jest zatem dalsze przedłużenie obowiązywania przepisowa art. 1 rozporządzenia (WE) nr 815/2004.
(4) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 815/2004.
(5) Celem uniknięcia nieścisłości wobec podmiotów gospodarczych, niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 września 2004 r.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do rozporządzenia (WE) nr 815/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 pierwszy ustęp datę " 31 sierpnia 2004 r." zastępuje się datą " 30 kwietnia 2005 r.".
2) W art. 2 drugi ustęp datę " 31 sierpnia 2004 r." zastępuje się datą " 30 kwietnia 2005 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1894/2004
z dnia 29 października 2004 r.
otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona deserowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], a w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art.35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu, i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw, należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty, oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu, oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona deserowe i jabłka klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ogłasza się przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3.
Produkty objęte procedurą przetargową, okres składania ofert, indykatywne stawki refundacji i przewidziane ilości ustalone są w załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4] nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3.
Bez uszczerbku dla stosowania postanowień art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A 3 zachowują ważność przez dwa miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1895/2004
z dnia 29 października 2004 r.
otwierające publiczną sprzedaż alkoholu winnego przeznaczonego do wykorzystania jako bioetanol we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2] ustanawia, między innymi, szczegółowe zasady dotyczące zbywania zapasów alkoholu uzyskanego z destylacji na mocy art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i będącego w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Należy zorganizować, zgodnie z art. 92 i 93 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, publiczną sprzedaż alkoholu winnego przeznaczonego do wykorzystania w sektorze paliwowym we Wspólnocie w celu redukowania wspólnotowych zapasów alkoholu winnego oraz w celu zapewnienia, w pewnym stopniu, dostaw przedsiębiorstwom zatwierdzonym zgodnie z art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000. Na zapasy alkoholu winnego wspólnotowego pochodzenia magazynowane przez Państwa Członkowskie składają się ilości pochodzące z destylacji według art. 35, 36 i 39 rozporządzenia Rady (EWG) nr 822/87 z dnia 16 marca 1987 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [3] oraz według art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.
(3) Od 1 stycznia 1999 r., zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiającym nowe porozumienia agromonetarne dotyczące euro [4], cena sprzedaży oraz zabezpieczenia muszą być wyrażane, a wypłaty dokonywane w euro.
(4) Biorąc pod uwagę ryzyko nadużyć polegających na zamianie alkoholu, należy wzmocnić kontrole w miejscach przeznaczenia alkoholu oraz umożliwić agencjom interwencyjnym zwrócenie się o pomoc do międzynarodowych agencji kontrolnych i kontrolowanie sprzedanego alkoholu przy pomocy analizy jądrowego rezonansu magnetycznego.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Siedem partii alkoholu (oznaczenia 35/2004 WE, 36/2004 WE, 37/2004 WE, 38/2004 WE, 39/2004 WE, 40/2004 WE i 41/2004 WE) zawierających odpowiednio 100000 hektolitrów, 50000 hektolitrów, 50000 hektolitrów, 100000 hektolitrów, 100000 hektolitrów, 50000 hektolitrów i 30000 hektolitrów w przeliczeniu na 100 % obj. wystawia się niniejszym do sprzedaży publicznej z przeznaczeniem do wykorzystania w sektorze paliwowym we Wspólnocie.
2.
Alkohol ten został uzyskany z destylacji według art. 35 rozporządzenia (EWG) nr 822/87 oraz art. 27 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i znajduje się w posiadaniu agencji interwencyjnych francuskiej, hiszpańskiej i włoskiej.
3.
Umiejscowienie i numery kadzi składających się na partie, ilość alkoholu w każdej kadzi, zawartość alkoholu oraz jego właściwości określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
4.
Partie przyznaje się przedsiębiorstwom zatwierdzonym według art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Artykuł 2
Wszelkie komunikaty dotyczące niniejszej sprzedaży publicznej są przesyłane do następującego organu administracyjnego Komisji:
Komisja Wspólnot Europejskich
Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa, Jednostka D-4
Rue de la Loi/Wetstraat 200
B-1049
Bruksela
Faks: (32-2) 295 92 52
E-mail: agri-d4@cec.eu.int
Artykuł 3
Sprzedaż publiczna odbywa się zgodnie z art. 92-96, 98, 100 i 101 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 oraz art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2799/98.
Artykuł 4
Cena alkoholu przeznaczonego do sprzedaży publicznej wynosi 22 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
Artykuł 5
Alkohol powinien zostać zabrany najpóźniej w osiem miesięcy od daty zawiadomienia o decyzji Komisji o przyznaniu kontraktu.
Artykuł 6
Zabezpieczenie wykonania wynosi 30 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
Jeżeli nie złożono stałej gwarancji, przed wyprowadzeniem alkoholu oraz najpóźniej do dnia wydania zezwolenia na wyprowadzenie, przedsiębiorstwa, których ofertę przyjęto, wnoszą zabezpieczenie wykonania na rzecz danej agencji interwencyjnej w celu zapewnienia, że alkohol, o którym mowa, zostanie wykorzystany jako bioetanol w sektorze paliwowym.
Artykuł 7
W terminie 30 dni od publikacji ogłoszenia publicznej sprzedaży przedsiębiorstwa zatwierdzone według art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 mogą otrzymać próbki alkoholu wystawionego na sprzedaż z danej agencji interwencyjnej za opłatą wynoszącą 10 EUR za litr. Po tym terminie próbki można uzyskać zgodnie z art. 98 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000. Próbki wydane zatwierdzonym przedsiębiorstwom nie przekraczają pięciu litrów na kadź.
Artykuł 8
Agencje interwencyjne w Państwach Członkowskich, w których wystawiony na sprzedaż alkohol jest składowany, przeprowadzają właściwe kontrole w celu sprawdzenia właściwości alkoholu w momencie jego końcowego wykorzystania.
W tym celu mogą:
a) zastosować, mutatis mutandis, przepisy art. 102 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000,
b) przeprowadzić kontrole próbek przy pomocy analizy jądrowego rezonansu magnetycznego w celu sprawdzenia właściwości alkoholu w momencie jego końcowego wykorzystania.
Koszty ponoszą firmy, którym sprzedano alkohol.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1896/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1499/2004 dotyczące niektórych szczególnych środków wspierania rynku w sektorze jaj w Belgii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W wyniku wystąpienia w Belgii przypadków influenzy drobiu, władze belgijskie przyjęły środki wspierania rynku mające zastosowanie do jaj wylęgowych.
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1499/2004 [2] środki te zostały potraktowane jako szczególne środki wspierania rynku w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
(2) W art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1499/2004 ustala się okres, w którym powinno nastąpić przetworzenie kwalifikujących się jaj wylęgowych.
Przeprowadzona w kwietniu i maju 2003 r. gruntowna analiza sytuacji wykazała, że dotrzymanie tego terminu jest niemożliwe ze względów weterynaryjnych i sanitarnych.
Należy więc przedłużyć wymieniony okres.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 ust. 1 rozporzędzenia (WE) nr 1499/2004 datę " 5 maja 2003 r." zastępuje się datą " 13 czerwca 2003 r."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1897/2004
z dnia 29 października 2004 r.
uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Cartoceto) - (PDO)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3 i 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 wniosek Włoch o zarejestrowanie nazwy "Cartoceto" został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [2].
(2) Jako że nie został zgłoszony żaden sprzeciw wobec rejestracji, w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, nazwę tę należy zatem wpisać do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych",
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 uzupełnia się o nazwę zamieszczoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/2004
z dnia 29 października 2004 r.
uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu nazwy do Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Terre Tarentine) - (PDO)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3 i 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 wniosek Włoch o rejestrację nazwy "Terre Tarentine" został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [2].
(2) Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie w znaczeniu art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92, zatem nazwę tę należy wpisać do "Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych",
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 dodaje się nazwę ujętą w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1899/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2342/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny w odniesieniu do systemu premii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 42 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2342/1999 [2] ustanawia zasady dotyczące roku zaliczenia zwierząt będących przedmiotem wniosków między innymi o premię specjalną; w oczekiwaniu na wdrożenie przez Państwa Członkowskie systemu płatności jednolitych, ustanowionego przez tytuł III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, producenci mogą decydować o przyspieszeniu, pod koniec 2004 r., uboju zwierząt w celu uzyskania premii specjalnej, gdy przysługuje im premia w momencie uboju zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [3].
(2) Nadmierne obciążenie rzeźni pod koniec 2004 r. oraz następujące po nim zmniejszenie liczby rzeźni na początku kolejnego roku mogą spowodować zakłócenia na rynku wołowiny i cielęciny; dlatego też należy przyjąć postanowienia umożliwiające producentom złożenie w ściśle określonym terminie wniosku o premię specjalną w odniesieniu do 2004 r. dla zwierząt kwalifikujących się na dzień 31 grudnia 2004 r., przeznaczonych do uboju na początku 2005 r.
(3) Wzrost ryzyka wystąpienia zakłóceń na rynku wołowiny i cielęciny związane z nadzwyczajnym zwiększeniem uboju zależy od możliwości uboju istniejących w każdym z Państw Członkowskich; z tego powodu długość okresu uboju może być różna w poszczególnych Państwach Członkowskich; dlatego też należy przyjąć postanowienia umożliwiające Państwom Członkowskim ustalenie okresu trwania koniecznego uboju, w okresie od 1 stycznia do 31 marca 2005 r.
(4) W przypadku gdy Państwa Członkowskie postanawiają przyznać premię specjalną w momencie uboju, art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 stanowi, że dla byków kryterium wieku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), jest zastępowane minimalną wagą tuszy; oczywiście w przypadku zwierząt poddanych ubojowi po 31 grudnia 2004 r. nie będzie możliwe ustalenie, czy zwierzę spełniało przyjęte kryterium wagi przed tą datą; aby zapobiec przeznaczaniu do uboju zwierząt, które nie spełniłyby kryterium wagi przed 31 grudnia 2004 r., a które byłyby przedmiotem wniosków o premię, wskazane jest zastąpienie kryterium wagi przez kryterium wieku, w przypadku gdy składający wniosek chce skorzystać z tego środka.
(5) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 2342/1999 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Dopłat Bezpośrednich;
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do rozporządzenia (WE) nr 2342/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykule 8 ustęp 5 dodaje się następujący akapit:
"Bez względu na art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, w Państwach Członkowskich, które postanowią zastosować System Płatności Jednolitych zgodnie z tytułem III rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 [] od 1 stycznia 2005 r., byki poddane ubojowi w okresie, o którym mowa w art. 42 ust. 4, kwalifikują się do przyznania premii specjalnej, jeśli w dniu 31 grudnia 2004 r. spełniały kryterium określone w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999. Dowód uboju określa wiek zwierzęcia.
2) w artykule 42 po ustępie 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Bez względu na ustępy 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1, w Państwach Członkowskich, które zdecydują się zastosować system płatności jednolitych zgodnie z tytułem III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 od 1 stycznia 2005 r., premia specjalna może być przyznawana na wniosek producenta zgodnie z możliwością przewidzianą w art. 8 ust. 1, jeśli zwierzę jest poddawane ubojowi w okresie uboju ustalonym przez dane Państwo Członkowskie pomiędzy 1 stycznia a 31 marca 2005 r. oraz jeśli wniosek o przyznanie premii specjalnej na to zwierzę zostanie złożony nie później niż do 15 kwietnia 2005 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2004. Woły kwalifikują się do premii w dniu 31 grudnia 2004 r. w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999. W takim przypadku rokiem zaliczenia jest rok 2004, a obowiązującą kwotą premii jest kwota z 31 grudnia 2004 r."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1900/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające współczynniki regulacji odnośnie do obliczania ceny wspólnotowej rynku tusz wieprzowych na rok obrachunkowy 2004/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. dotyczące wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnotowa cena rynkowa tusz wieprzowych, której dotyczy art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, winna być ustalona poprzez regulację cen odnotowanych w każdym z Państw Członkowskich za pomocą współczynników oddających odnośny stan pogłowia trzody chlewnej w każdym Państwie Członkowskim.
(2) Należy określić te współczynniki na podstawie stanu liczebnego trzody chlewnej przeliczonego z początkiem grudnia każdego roku, w zastosowaniu dyrektywy Rady 93/23/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących produkcji świń [2].
(3) Wyniki obliczeń z grudnia 2003 r. stanowią podstawę, by przystąpić do kolejnego ustalenia współczynników regulacji na rok obrachunkowy 2004/2005 i uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1075/2003 [3].
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Współczynniki regulacji, których dotyczy art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 1075/2003 traci moc.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1901/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2123/89 ustanawiające wykaz reprezentatywnych rynków wieprzowiny we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2123/89 [2] ustanowiło wykaz reprezentatywnych rynków wieprzowiny we Wspólnocie.
(2) W związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Czech, Cypru, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Słowacji, Słowenii i Węgier niezbędne jest ustalenie reprezentatywnych rynków dla tych krajów.
(3) W związku ze zmianami reprezentatywnych rynków w kilku Państwach Członkowskich należy zastąpić Załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2123/89.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2123/89 zostaje zastąpiony Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1902/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające elementy specyfikacji nazwy zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych (Les Garrigues)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 władze hiszpańskie wystąpiły z wnioskiem o zmianę obszaru geograficznego dla nazwy "Les Garrigues" zarejestrowanej jako chroniona nazwa pochodzenia rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 [2].
(2) Po przeanalizowaniu złożonego wniosku o zmianę stwierdzono, że nie chodzi o drobne zmiany.
(3) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 oraz w odniesieniu do poważniejszych zmian stosuje się mutatis mutandis procedurę przewidzianą w art. 6.
(4) Uznano, że w tym przypadku chodzi o zmiany zgodne z rozporządzeniem (EWG) nr 2081/92.
Po opublikowaniu powyższych zmian w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [3]. Komisja nie otrzymała żadnej deklaracji sprzeciwu w rozumieniu art. 7 powyższego rozporządzenia.
(5) W konsekwencji zmiany te powinny zostać zarejestrowane i opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany zamieszczone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia są rejestrowane i publikowane zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
Zestawienie zawierające główne elementy specyfikacji jest zamieszczone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1903/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3149/92 ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji, celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3149/92 [2] określiło zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 3730/87, ustanawiając szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych, celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie, za pośrednictwem organizacji charytatywnych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie.
(2) W celu zapewnienia bardziej jednolitej realizacji tego działania w uczestniczących Państwach Członkowskich, należy dokładnie określić pojęcie "beneficjentów" lub "końcowych odbiorców" środków, o których mowa.
W celu ułatwienia zarządzania oraz kontroli wykonania rocznego planu, określonego w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3149/92, stosowne jest dopuszczenie możliwości uznania organizacji charytatywnych, wyznaczonych przez właściwe władze krajowe, za końcowych odbiorców, jeżeli rzeczywiście zajmują się one dystrybucją środków spożywczych, w różnych postaciach, na poziomie lokalnym, w miejscach zamieszkiwanych przez osoby najbardziej poszkodowane.
(3) Należy podkreślić, że wykonanie planu w każdym uczestniczącym Państwie Członkowskim musi być zaprogramowane, rozłożone w czasie oraz systematyczne zarówno w odniesieniu do wycofywania zapasów interwencyjnych, jak i do późniejszych etapów, aż do momentu przekazania ich beneficjentom lub odbiorcom końcowym. Pozwoli to na osiągnięcie celu działania wspólnotowego przy jednoczesnym spełnieniu wymogu dobrego zarządzania zapasami interwencyjnymi.
W tym celu wycofywanie zapasów interwencyjnych musi odbyć się, w przeważającej mierze, przed dniem 1 lipca danego roku wykonywania planu.
W sektorze przetworów mlecznych wrażliwość rynku, a przede wszystkim wpływ ponownego wprowadzania produktów na rynek wymaga wprowadzenia przepisów pozwalających na ograniczenie wycofywania produktów z zapasów państwowych w ramach omawianego środka w okresach, gdy możliwy jest skup przez agencję interwencyjną, a począwszy od realizacji planu na rok 2006, również w ciągu tygodni poprzedzających wspomniane okresy skupu.
Państwa Członkowskie powinny ustanowić stosowne środki prawne nakładające sankcje rosnące w miarę zwiększania się opóźnienia w przejęciu produktów.
(4) Należy określić najodpowiedniejsze formy kontroli dotyczącej wykonania planu rocznego, w szczególności poziom kontroli przeprowadzanych przez właściwe władze.
Roczne sprawozdania z wykonania planu muszą zawierać dane, które pozwolą na dokonanie oceny wyników kontroli i stopnia realizacji planu.
Kontrole powinny być przeprowadzane z uwzględnieniem stosowania postanowień rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady kontroli wykorzystania i/lub przeznaczenia produktów z interwencji [3].
(5) W związku z powyższym rozporządzenie (EWG) nr 3149/1992 powinno zostać zmienione.
Zmiany te mają zastosowanie od początku wykonywania rocznego planu na rok 2005.
(6) Odpowiednie komitety zarządzające nie wydały opinii w określonym przez przewodniczącego terminie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzenie (WE) nr 3149/92 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 dodaje się następujący akapit:
"3.
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następującą definicję: "osoby najbardziej poszkodowane" oznacza osoby fizyczne, osoby żyjące samotnie, rodziny lub grupy złożone z takich osób, których sytuacja uzależnienia socjalnego i finansowego została stwierdzona lub uznana na podstawie kryteriów kwalifikowalności uznanych przez właściwe władze, lub jest oceniana w oparciu o kryteria stosowane przez organizacje charytatywne i uznane przez właściwe władze.".
2) Artykuł 3 zastępuje się następująco:
"Artykuł 3
1.
Plan realizuje się w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia następnego roku.
2.
Operacja wycofywania produktów z zapasów interwencyjnych odbywa się od dnia 1 października do dnia 31 sierpnia następnego roku w sposób regularny i dostosowany do wymogów związanych z wykonaniem planu.
70 % ilości określonych w art. 2 ust. 3 pkt 1) lit. b) musi być wycofanych z zapasów przed dniem 1 lipca danego roku wykonywania planu; postanowienie to nie obowiązuje jednak względem przydziałów wynoszących 500 t lub mniej.
Ilości niewycofane z zapasów interwencyjnych do 30 września roku wykonywania planu nie przysługują dłużej Państwu Członkowskiemu, któremu zostały one przydzielone w ramach wspomnianego planu.
Jednakże w przypadku masła i odtłuszczonego mleka w proszku 70 % produktów musi zostać wycofane z zapasów interwencyjnych przed 1 marca w roku wykonywania planu w przypadku planu na rok 2005, a przed 1 lutego, począwszy od realizacji planu na rok 2006.
Postanowienie to nie obowiązuje względem przydziałów wynoszących 500 ton lub mniej.
Wycofywane produkty muszą być odebrane z zapasów interwencyjnych w okresie 60 dni od daty rozstrzygnięcia przetargu na usługę dostawy.
3.
W okresie realizacji planu Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach, które wprowadzają do realizacji planu na ich terytorium w ramach ścisłych ograniczeń przyznanych im środków finansowych.
Powiadomieniu temu towarzyszą wszelkie właściwe informacje.
Jeżeli uzasadnione zmiany dotyczą 5 % lub więcej ilości lub wartości produktu ujętych we wspólnotowym planie dystrybucji, plan ten zostaje skorygowany.
4.
Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o przewidywanych zmniejszeniach wydatków na wykonanie planu.
Komisja może przydzielić niewykorzystane zasoby innym Państwom Członkowskim na podstawie ich wniosków i rzeczywistego wykorzystania udostępnionych produktów oraz przydziałów dokonanych w czasie poprzednich lat budżetowych.".
3) Dodaje się art. 5a w brzmieniu:
"Artykuł 5a
W celach rozdysponowania środków spożywczych wśród osób najbardziej poszkodowanych oraz przeprowadzania kontroli, organizacje charytatywne, które świadczą bezpośrednią pomoc beneficjentom, uznaje się za odbiorców końcowych dystrybuowanych środków, jeżeli rzeczywiście przeprowadzają one dystrybucję środków żywnościowych.
Za rozdysponowane uznaje się środki żywnościowe, które - na poziomie lokalnym i bez żadnej dodatkowej interwencji - zostały bezpośrednio dostarczone w formie paczek lub posiłków, w zależności od danego przypadku, odpowiadających dziennym lub tygodniowym potrzebom beneficjentów.".
4) Artykuł 9 zastępuje się następująco:
"Artykuł 9
1.
Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia, że:
a) produkty objęte skupem interwencyjnym oraz, w razie potrzeby, dotacje na pozyskanie produktów żywnościowych na rynku są przekazywane do wykorzystania i służą celom ustanowionym w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3730/87;
b) towary, które nie są dostarczane luzem do odbiorców, posiadają na opakowaniach napis: "Pomoc WE";
c) organizacje charytatywne wyznaczone do realizacji działań przechowują odpowiednie dokumenty księgowe i poświadczające oraz umożliwiają właściwym władzom dostęp do nich w celu przeprowadzenia niezbędnych kontroli.
d) zaproszenia do składania ofert są zgodne z postanowieniami art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia, a dostawy są wykonywane zgodnie z określonymi w nim wymogami; w szczególności Państwa Członkowskie ustanawiają sankcje mające zastosowanie w przypadku gdy produkty nie zostały odebrane w terminie ustalonym w art. 3 ust. 2.
2.
Właściwe władze przeprowadzają kontrole, począwszy od momentu przejęcia produktów z zapasów interwencyjnych na wszystkich etapach procesu wykonywania planu, a zwłaszcza na wszystkich etapach łańcucha dystrybucji.
Kontrole przeprowadzane są przez cały okres wykonywania planu, na wszystkich etapach włącznie z poziomem lokalnym.
Kontrole dotyczą co najmniej 5 % ilości danego typu produktów, o których mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1) lit. b).
Taki poziom kontroli obowiązuje na każdym etapie procesu wykonania, z wyjątkiem etapu rozdysponowania osobom najbardziej poszkodowanym, przy uwzględnieniu odpowiednich kryteriów ryzyka.
Kontrole mają na celu sprawdzenie operacji przyjmowania i wydawania produktów, jak również ich przekazywania między kolejnymi podmiotami w łańcuchu dystrybucji.
Przewidują one również dokonanie porównania między zapisem księgowym a stanem faktycznym zapasów produktów wyselekcjonowanych do kontroli.
3.
Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia prawidłowości operacji wykonywania planu, zapobiegania nieprawidłowościom i nakładania odpowiednich kar.
W tym celu mogą one między innymi zawiesić udział podmiotów w procedurze przetargowej w zależności od natury i skali uchybień lub nieprawidłowości stwierdzonych przy realizacji dostawy.".
5) W art. 10 ust. 2 zastępuje się następująco:
"W sprawozdaniu określa się środki kontroli stosowane w celu zapewnienia, że towary zostały wykorzystane w zamierzonym celu oraz dotarły do końcowych odbiorców.
Sprawozdanie to wymienia w szczególności rodzaj i ilość przeprowadzonych kontroli, ich wyniki oraz przypadki zastosowania kar, o których mowa w art. 9 ust. 3.
Sprawozdanie jest zasadniczym elementem, który brany jest pod uwagę przy sporządzaniu kolejnych planów rocznych.".
6) Dodaje się art. 10a w brzmieniu:
"Artykuł 10a
Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia pozostaje bez uszczerbku dla postanowień rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3002/92.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1904/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1905/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1906/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1907/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 151. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 151. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1908/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 151. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 151. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1909/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 323. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 323. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1910/2004
z dnia 29 października 2004 r.
w sprawie 70. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę, oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, biorąc pod uwagę oferty otrzymane w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Analiza otrzymanych ofert prowadzi do wstrzymania przetargu.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 70. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin składania ofert wygasł dnia 26 października 2004 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1911/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 7. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 7. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 26 października 2004 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 270 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1912/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 6. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 6. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 26 października 2004 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 200,70 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1913/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 18,204 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1914/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 30 listopada 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 39,120 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 30 listopada 2004 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1915/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustalające refundacje produkcyjne do oliwy z oliwek wykorzystywanej w produkcji niektórej żywności konserwowanej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 20a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 20a rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje przyznanie refundacji produkcyjnej do oliwy z oliwek wykorzystywanej w produkcji niektórej żywności konserwowanej.
Zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla jego ust. 3 Komisja ustala co dwa miesiące kwotę tej refundacji.
(2) Zgodnie z art. 20a ust. 2 wyżej wymienionego rozporządzenia refundacja jest ustalona na podstawie różnicy pomiędzy cenami na rynku światowym i na rynku wspólnotowym, uwzględniając opłatę przywozową stosowaną do oliwy z oliwek objętej podpozycją CN 15099000, oraz na podstawie elementów wykorzystanych do ustalenia refundacji wywozowych do oliwy z oliwek w okresie referencyjnym.
Jako okres referencyjny właściwe jest przyjęcie okresu dwóch miesięcy poprzedzających początek okresu ważności refundacji produkcyjnej.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia refundacji, jak wskazano poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
We listopada i grudnia 2004 r. kwota refundacji produkcyjnej określona w art. 20a ust. 2 rozporządzenia nr 136/66/EWG jest równa 44,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenia Rady (WE) nr 1920/2004
z dnia 25 października 2004 r.
zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 992/95 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stosownie do rozporządzenia (WE) nr 992/95 [1] wspólnotowe kontyngenty taryfowe zostały otwarte na takie produkty.
(2) Uczestnictwo Cypru, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji, Słowenii i Węgier (zwanych dalej "Państwami Przystępującymi") w Europejskim Obszarze Gospodarczym zostało uzgodnione w drodze Porozumienia o rozszerzeniu EOG podpisanego w dniu 14 października 2003 r. pomiędzy Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi, Islandią, Liechtensteinem i Norwegią oraz Państwami Przystępującymi.
(3) W oczekiwaniu na zakończenie procedur wymaganych do przyjęcia Porozumienia o rozszerzeniu EOG podpisane zostało porozumienie w formie wymiany listów, które przewiduje tymczasowe zastosowanie Porozumienia o rozszerzeniu EOG.
Porozumienie to zostało zatwierdzone w drodze wymiany listów decyzją Rady 2004/368/WE [2].
(4) Porozumienie o rozszerzeniu EOG przewiduje dodatkowy protokół do Porozumienia o wolnym handlu pomiędzy WE a Norwegią z 1973 r., zwany dalej "Protokołem", który zakłada otwarcie nowych kontyngentów taryfowych dla niektórych produktów rybołówstwa.
Te nowe kontyngenty taryfowe powinny zostać otwarte.
(5) Protokół ustala, że ciągnienia z dwu nowych kontyngentów taryfowych zostają zatrzymane w dniu 15 października każdego roku, począwszy od 2005 r., tak aby niewykorzystane saldo było zarezerwowane wyłącznie na przywozy na koniec roku.
(6) Rozporządzenie (WE) nr 992/95 powinno zatem zostać stosownie zmienione.
(7) Z uwagi na to, że Porozumienie o rozszerzeniu EOG posiada moc obowiązującą od 1 maja 2004 r., niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od tegoż samego dnia i powinno wejść w życie bezzwłocznie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 992/95 wprowadza się następujące zmiany:
1) Dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 2a
Począwszy od 2005 r., w dniu 15 października każdego roku ciągnienia z podkontyngentów o numerach porządkowych 09.0760 i 09.0763 zostają zatrzymane.
W następnym dniu roboczym niewykorzystane salda tych kontyngentów zostają zarezerwowane dla przywozów zadeklarowanych od 1 października tego samego roku w ramach podkontyngentu o numerze porządkowym 09.0778 dla tego roku.
Począwszy od 15 października każdego roku, wszelkie ciągnienia zwrócone później z powodu niewykorzystania zostają zarezerwowane wyłącznie na przywozy zadeklarowane od 1 października danego roku.".
2) Załączniki I i II zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1.
Dla 2004 r. roczne wielkości kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.0752, 09.0756 i 09.0758 zostają zmniejszone proporcjonalnie do wyrażonej w pełnych tygodniach części okresu, jaka upłynęła do dnia 1 maja 2004 r.
2.
Dla 2004 r. zostaje otwarty kontyngent taryfowy o numerze porządkowym 09.0754 na okres od 15 czerwca do 31 października na ilość 24800 ton.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1921/2004
z dnia 25 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 499/96 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa i żywe konie pochodzące z Islandii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stosownie do rozporządzenia Rady (WE) nr 499/96 z dnia 19 marca 1996 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa i żywe konie pochodzące z Islandii [1] wspólnotowe kontyngenty taryfowe zostały otwarte na te produkty rybołówstwa i żywe konie.
(2) Udział Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowacji i Słowenii (zwanych dalej "Państwami Przystępującymi") w Europejskim Obszarze Gospodarczym został uzgodniony w Porozumieniu o rozszerzeniu EOG podpisanym dnia 14 października 2003 r. między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi, Islandią, Liechtensteinem i Norwegią oraz Państwami Przystępującymi.
(3) W oczekiwaniu na zakończenie procedur wymaganych do przyjęcia Porozumienia o rozszerzeniu EOG podpisane zostało porozumienie w formie wymiany listów, które ustala tymczasowe zastosowanie Porozumienia o rozszerzeniu EOG.
Porozumienie to zostało zatwierdzone decyzją Rady 2004/368/WE [2].
(4) Porozumienie o rozszerzeniu EOG przewiduje protokół dodatkowy do Porozumienia o wolnym handlu między WE a Islandią z 1972 r., który zakłada nowy wspólnotowy kontyngent taryfowy na produkty rybołówstwa.
Ten kontyngent taryfowy powinien zostać otwarty.
(5) Umowne cło Wspólnej Taryfy Celnej na te produkty rybołówstwa w okresie od 15 lutego do 15 czerwca każdego roku jest "wolne", zatem stosowanie wymienionego kontyngentu taryfowego jest w tym okresie niepotrzebne.
(6) Rozporządzenie (WE) nr 499/96 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(7) Ze względu na to, że Porozumienie o rozszerzeniu EOG ma moc obowiązującą od 1 maja 2004 r., niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od tegoż samego dnia i powinno wejść w życie bezzwłocznie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 499/96 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4.
Przywilej kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.0792 nie jest przyznany towarom dopuszczonym do wolnego obrotu w okresie od 15 lutego do 15 czerwca.".
2) Załącznik zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Dla roku 2004 roczna wielkość kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.0792 zostaje zmniejszona proporcjonalnie do wyrażonej w pełnych tygodniach części okresu kontyngentu, która upłynęła przed dniem podanym w art. 3 akapit drugi.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1922/2004
z dnia 25 października 2004 r.
przyjmujące autonomiczne i przejściowe środki w celu otwarcia wspólnotowych kontyngentów taryfowych dla przywozu bydła żywego pochodzącego ze Szwajcarii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Po przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej, Wspólnota Europejska i Konfederacja Szwajcarska uzgodniły na dwustronnym szczycie dnia 19 maja 2004 r. zasadę, zgodnie z którą przepływy handlowe przebiegające zgodnie z preferencjami przyznanymi wcześniej w ramach dwustronnych umów i porozumień pomiędzy nowymi Państwami Członkowskimi a Szwajcarią należy utrzymać po rozszerzeniu Unii Europejskiej.
W związku z tym Strony postanowiły kontynuować działania mające na celu dostosowanie koncesji taryfowych w ramach Porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi [1] (zwanego dalej "Porozumieniem"), które weszło w życie dnia 1 czerwca 2002 r.
Dostosowanie tych koncesji, wymienionych w załącznikach 1 i 2 do Porozumienia, obejmuje zwłaszcza otwarcie wspólnotowego kontyngentu taryfowego na przywóz bydła żywego o wadze przekraczającej 160 kg.
(2) Uzgodniono z Konfederacją Szwajcarską, że handel powinien przebiegać w sposób nieprzerwany.
Dopełnienie procedur wzajemnego przyjęcia decyzji o zmianie załączników 1 i 2 do Porozumienia w trybie natychmiastowym nie jest możliwe.
W celu utrzymania dostępu do korzyści płynących z kontyngentu do czasu wejścia w życie wspomnianej decyzji i dla uproszczenia, właściwe jest otwarcie przedmiotowej koncesji na kontyngent taryfowy na zasadzie autonomicznej i przejściowej.
(3) Szczegółowe zasady wykonania niniejszego rozporządzenia, w szczególności przepisów wymaganych dla zarządzania kontyngentem, należy przyjąć zgodnie z postanowieniami art. 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [2].
(4) Aby kwalifikować się do korzystania z przedmiotowych kontyngentów taryfowych, wyroby winny pochodzić ze Szwajcarii zgodnie z regułami, o których mowa w art. 4 Porozumienia.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym otwiera się bezcłowy wspólnotowy kontyngent taryfowy na zasadzie autonomicznej i przejściowej na okres od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do 30 czerwca 2005 r. na przywóz 4600 sztuk bydła żywego pochodzącego ze Szwajcarii, o wadze powyżej 160 kg, objętych kodami CN 01029041, 01029049, 01029051, 01029059, 01029061, 01029069, 01029071 lub 01029079.
2.
Zasady przewidziane w art. 4 Porozumienia stanowią zasady pochodzenia mające zastosowanie wobec wyrobów określonych w ust. 1.
Artykuł 2
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z postanowieniami art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1923/2004
z dnia 25 października 2004 r.
ustalające dla Konfederacji Szwajcarskiej pewne koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre przetworzone produkty rolne
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 6 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W ramach preferencyjnej Umowy zawartej pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską [1], rozporządzeniem (EWG) nr 2840/72 [2] została przyznana temu państwu koncesja dotycząca produktu rolnego przetworzonego.
(2) W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy dostosować wyżej wymienioną koncesję, w celu uwzględnienia systemów wymiany, które istniały w zakresie handlu produktami rolnymi przetworzonymi pomiędzy tymi dziesięcioma państwami z jednej strony, a Szwajcarią z drugiej strony.
(3) W tym celu dnia 25 czerwca 2004 r. zakończono negocjacje odnoszące się do podpisania umowy, która wprowadzi niezbędne dostosowania do wyżej wymienionej umowy preferencyjnej, wymagane w celu uwzględnienia skutków rozszerzenia Unii Europejskiej.
(4) Jednakże z powodu zbyt krótkich terminów umowa ta nie mogła wejść w życie z dniem 1 maja 2004 r., w tych warunkach Wspólnota jest zobowiązana do podjęcia niezbędnych środków, aby opanować sytuację.
(5) Środki te powinny przybrać formę wspólnotowego niezależnego kontyngentu taryfowego, obejmującego umowne preferencyjne koncesje taryfowe zastosowane przez Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację.
(6) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2232/2003 [3] ustanowiono kontyngent taryfowy na ten sam produkt w 2004 r. pod numerem porządkowym 09.0914.
Ten nowy kontyngent taryfowy uzupełnia istniejącą koncesję.
(7) Konfederacja Szwajcarska podjęła polityczne zobowiązanie, z zastrzeżeniem zasady wzajemności, przyjęcia ze swej strony niezależnych środków na rzecz Wspólnoty ze skutkiem od 1 maja 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Od 1 maja do 31 grudnia 2004 r. towary pochodzące ze Szwajcarii wymienione w załączniku są objęte kontyngentem taryfowym otwartym na warunkach, które są w nim ustalone.
Artykuł 2
Kontyngent określony w art. 1 jest zarządzany przez Komisję zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r [4].
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1924/2004
z dnia 4 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1925/2004
z dnia 29 października 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 218/92 [1], w szczególności jego art. 18, art. 35 i art. 37,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przepisy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej ustalone w rozporządzeniu (EWG) nr 218/92 oraz w dyrektywie Rady 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz Państw Członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich, niektórych podatków akcyzowych oraz opodatkowania składek na ubezpieczenie [2] zostały połączone i wzmocnione w rozporządzeniu (WE) nr 1798/2003.
(2) Niezbędne jest dokładne określenie kategorii informacji, których wymiana może się odbywać bez uprzednio złożonego wniosku, jak również częstotliwości, z jaką powinna się ona odbywać, oraz odpowiednich uzgodnień praktycznych.
(3) Należy ustanowić zasady dotyczące udzielania drogą elektroniczną informacji, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1798/2003.
(4) Konieczne jest również opracowanie listy danych statystycznych wymaganych dla celów oceny rozporządzenia (WE) nr 1798/2003.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wykonywania postanowień art. 18, art. 35 i art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1798/2003.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia, stosuje się następujące definicje:
1) "niewywiązujący się podmiot gospodarczy" oznacza podmiot gospodarczy zarejestrowany jako podatnik dla celów VAT, który, z potencjalnym zamiarem oszustwa, nabywa towary lub usługi, bądź symuluje ich nabywanie, nie płacąc podatku VAT, i zbywa je z uwzględnieniem podatku VAT, nie przekazując należnego podatku VAT właściwym władzom państwowym;
2) "wykorzystanie cudzego numeru VAT" oznacza bezprawne użycie numeru innego zarejestrowanego podatnika VAT.
Artykuł 3
Kategorie wymiany informacji bez uprzednio złożonego wniosku
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia nr 1798/2003 przedmiotem wymiany automatycznej lub ustrukturyzowanej wymiany automatycznej mogą być następujące kategorie informacji:
1) Informacje o podatnikach niemających siedziby.
2) Informacje o nowych środkach transportu.
3) Informacje dotyczące sprzedaży na odległość niepodlegającej podatkowi od wartości dodanej w Państwie Członkowskim pochodzenia.
4) Informacje dotyczące transakcji wewnątrzwspólnotowych uznawanych za nieprawidłowe.
5) Informacje o (potencjalnych) "niewywiązujących się podmiotach gospodarczych".
Artykuł 4
Podkategorie wymiany informacji bez uprzednio złożonego wniosku
1.
W przypadku podatników niemających siedziby wymiana informacji odnosi się do:
a) przydzielania numerów identyfikacji VAT podatnikom mającym siedzibę w innym Państwie Członkowskim;
b) zasad zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju, zgodnie z dyrektywą Rady nr 79/1072/EWG [3].
2.
W przypadku nowych środków transportu wymiana informacji odnosi się do:
a) zwolnienia z obowiązku podatkowego na mocy art. 28c ust. A lit. b) dyrektywy Rady 77/388/EWG [4], dostaw nowych środków transportu, o których mowa w art. 28a ust. 2, wykonywanych przez podmioty uważane za podatników zgodnie z art. 28a ust. 4, które są zarejestrowane dla celów podatku od wartości dodanej;
b) zwolnienia z obowiązku podatkowego na mocy art. 28c część A lit. b) dyrektywy 77/388/EWG, dostaw nowych statków i samolotów, o których mowa w art. 28a. ust. 2, wykonywanych przez podatników zarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej, innych niż ci, o których mowa w lit. a), dla podmiotów niezarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej;
c) zwolnienia z obowiązku podatkowego na mocy art. 28c część A lit. b) dyrektywy 77/388/EWG, dostaw nowych motorowych pojazdów lądowych, o których mowa w art. 28a. ust. 2, wykonywanych przez podatników zarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej, innych niż ci, o których mowa w lit. a), dla podmiotów niezarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej.
3.
W przypadku informacji dotyczących sprzedaży na odległość niepodlegającej podatkowi od wartości dodanej w Państwie Członkowskim pochodzenia wymiana informacji odnosi się do:
a) dostaw przekraczających próg przewidziany w art. 28b część B ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG;
b) dostaw nie przekraczających progu przewidzianego w art. 28b część B ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG, jeżeli podatnik wybiera opodatkowanie w Państwie Członkowskim przeznaczenia, zgodnie z art. 28b część B ust. 3 wymienionej dyrektywy.
4.
W przypadku informacji dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych uznawanych za nieprawidłowe wymiana odnosi się do:
a) dostaw, w których przypadku istnieje pewność, że wartość dostaw wewnątrzwspólnotowych zgłoszonych do Elektronicznego Systemu Wymiany Informacji VAT (VIES) znacznie się różni od zgłoszonej wartości wewnątrzwspólnotowych zakupów;
b) wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów niezwolnionych z podatku od wartości dodanej zgodnie z art. 28c część A dyrektywy 77/388/EWG dla podatnika posiadającego siedzibę w innym Państwie Członkowskim.
5.
W przypadku informacji o (potencjalnych) "niewywiązujących się podmiotach gospodarczych" wymiana informacji odnosi się do:
a) podatników, których numer identyfikacji VAT został anulowany lub jest już nieważny z powodu braku lub symulacji działalności gospodarczej, którzy dokonywali transakcji wewnątrz Wspólnoty;
b) podatników będących (potencjalnymi) "niewywiązującymi się podmiotami gospodarczymi", których numer identyfikacji VAT nie został jednak anulowany;
c) podatników, którzy wykonują dostawy wewnątrz Wspólnoty, oraz ich odbiorców w innych Państwach Członkowskich, w przypadku gdy odbiorca jest (potencjalnym) "niewywiązującym się podmiotem gospodarczym" lub bezprawnie używa numeru rejestracji VAT innego podatnika.
Artykuł 5
Zgłoszenie uczestnictwa w wymianie informacji
Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję na piśmie w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia o decyzji, podjętej zgodnie z drugim akapitem art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1798/2003, w sprawie uczestnictwa w wymianie określonej kategorii lub podkategorii informacji, o których mowa w art. 3 i 4, oraz, w stosownym przypadku, czy decyduje się na wymianę automatyczną bądź ustrukturyzowaną wymianę automatyczną.
Komisja informuje odpowiednio pozostałe Państwa Członkowskie.
Państwo Członkowskie dokonujące w przyszłości modyfikacji kategorii lub podkategorii informacji, w których wymianie uczestniczy, lub modyfikacji sposobu swojego uczestnictwa w wymianie informacji odpowiednio informuje o tym Komisję na piśmie.
Komisja informuje odpowiednio pozostałe Państwa Członkowskie.
Artykuł 6
Częstotliwość wymiany informacji
W przypadku stosowania systemu wymiany automatycznej wymiana informacji odbywa się:
a) najpóźniej przed końcem trzeciego miesiąca po upływie roku kalendarzowego, w którym informacja została udostępniona, w odniesieniu do kategorii, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 3;
b) najpóźniej przed końcem trzeciego miesiąca po upływie kwartału roku kalendarzowego, w którym informacja została udostępniona, w odniesieniu do kategorii, o których mowa w art. 3 ust. 2.
Wymiana informacji dotyczących kategorii, o których mowa w art. 3 ust. 4 i 5, odbywa się z chwilą udostępnienia danych.
Artykuł 7
Przekazywanie informacji podlegających wymianie
1.
Wymiana wszelkich informacji przekazywanych na piśmie zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1798/2003 powinna się odbywać, o ile to możliwe, wyłącznie drogą elektroniczną, za pomocą wspólnej sieci łączności / wspólnego systemu połączeń (CCN/CSI), z wyjątkiem informacji określonych poniżej:
a) wniosek o zgłoszenie administracyjne, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia nr 1798/2003, oraz instrument lub decyzja, które mają podlegać notyfikacji;
b) oryginały dokumentów dostarczone zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1798/2003.
2.
Właściwe władze w poszczególnych Państwach Członkowskich mogą zgodzić się na odstąpienie od wymogu komunikacji na papierze w odniesieniu do informacji określonych w ust. 1 lit. a) i b).
Artykuł 8
Ocena
Środki współpracy administracyjnej zostaną ocenione zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1798/2003 co trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Dane statystyczne
Lista danych statystycznych, o których mowa w art. 35 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1798/2003, została przedstawiona w Załączniku.
Każde Państwo Członkowskie w terminie do 30 kwietnia każdego roku i w stopniu, w jakim jest to możliwe, drogą elektroniczną przekazuje Komisji wymienione dane statystyczne, z zastosowaniem formularza, którego wzór przedstawiony jest w Załączniku.
Artykuł 10
Wymiana informacji o środkach krajowych
Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty wszelkich przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem.
Komisja powiadamia o wspomnianych środkach pozostałe Państwa Członkowskie.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1926/2004
z dnia 3 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów soli zwyczajnej przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy soli zwyczajnej na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy soli zwyczajnej w wodach obszaru ICES VII f, g i VII h, j, k, dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Francja zakazała połowów tego gatunku od dnia 11 września 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji wykorzystały kwotę na połowy soli zwyczajnej w wodach obszaru ICES VII f, g i VII h, j, k, przyznaną Francji na rok 2004.
Połowy soli zwyczajnej w wodach obszaru ICES VII f, g i VII h, j, k, dokonywane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji, są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku, złowionego przez te statki, po dacie zastosowania tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dzień po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1927/2004
z dnia 21 października 2004 r.
w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego przedłużenia terminu obowiązywania Protokołu określającego możliwości połowowe i wkład finansowy, przewidziane w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wysp Zielonego Przylądka na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 oraz z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wysp Zielonego Przylądka [2] Umawiające się Strony mają przed upływem okresu ważności Protokołu do Umowy rozpocząć negocjacje w celu ustalenia za obopólną zgodą warunków Protokołu na następny okres, a w stosownych przypadkach także wszelkich niezbędnych zmian lub uzupełnień do Załącznika.
(2) W toku negocjacji na temat zmian, które mają być wprowadzone do istniejącego Protokołu [3], zatwierdzonego mocą rozporządzenia (WE) nr 301/2002 [4], obie Strony postanowiły przedłużyć okres jego ważności o rok w drodze Porozumienia w formie wymiany listów.
(3) W interesie Wspólnoty leży zatwierdzenie tego przedłużenia.
(4) Rozdział możliwości połowowych między Państwa Członkowskie ustanowiony na mocy Protokołu, którego termin ważności wkrótce wygasa, powinien zostać potwierdzony,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące przedłużenia terminu obowiązywania Protokołu określającego możliwości połowowe i wkład finansowy, przewidziane w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wysp Zielonego Przylądka na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r., niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty.
Tekst Porozumienia załącza się do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Możliwości połowowe przewidziane w Protokole zostają rozdzielone między Państwa Członkowskie w następujący sposób:
+++++ TABLE +++++
Jeśli wnioski o wydanie licencji złożone przez te Państwa Członkowskie nie pokrywają wszystkich możliwości połowowych określonych w Protokole, Komisja może rozważyć wnioski o wydanie licencji złożone przez jakiekolwiek inne Państwo Członkowskie.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie, których statki poławiają na mocy niniejszego Porozumienia, powiadamiają Komisję o każdej ilości zasobów złowionych w strefie połowów Wysp Zielonego Przylądka zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 500/2001 [5].
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1928/2004
z dnia 25 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2287/2003 ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 20,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 [2] ustanawia tymczasowe ograniczenie nakładu połowowego oraz dodatkowe warunki w odniesieniu do monitorowania, kontroli oraz nadzoru w kontekście odtwarzania niektórych zasobów rybnych.
Od tego czasu Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza [3].
Należy dostosować przepisy załącznika V do przepisów tego rozporządzenia.
Ponadto wprowadzanie w życie tego załącznika wykazało, że niektóre jego przepisy powinny zostać wyjaśnione lub uelastycznione, tak by poprawić jego stosowanie i skuteczność.
Należy zapewnić, że zmiany w systemie nie spowodują niższych wartości ochronnych w przypadku środków, o których mowa.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 2287/2003 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1929/2004
z dnia 5 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1930/2004
z dnia 8 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1931/2004
z dnia 8 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1609/88 odnośnie ostatecznego terminu przyjmowania składowania masła przeznaczonego na sprzedaż na mocy rozporządzeń (EWG) nr 3143/85 i (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2571/97 w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2] stanowi, że masło wprowadzane do obrotu musi być wprowadzone do składu przed datą, którą należy określić.
(2) Z uwagi na tendencje na rynku masła oraz dostępne magazynowane ilości data podana w art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1609/88 [3], odnosząca się do masła wspomnianego w rozporządzeniu (WE) nr 2571/97, powinna zostać zmieniona.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1609/88 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Masło określone w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2571/97 zostało przyjęte do składu przed 1 stycznia 2003 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1932/2004
z dnia 8 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2771/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1255/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2771/1999 [2] stanowi, że masło wprowadzane do obrotu w ramach interwencji musi być wprowadzone do składu przed 1 czerwca 2002 r.
(2) Z uwagi na sytuację na rynku masła oraz ilość masła stanowiącego zapas interwencyjny masło znajdujące się w magazynach przed 1 stycznia 2003 r. powinno być dostępne w sprzedaży.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 21 rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 datę " 1 czerwca 2002 r." zastępuje się datą " 1 stycznia 2003 r."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1933/2004
z dnia 8 listopada 2004 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określonych w art. 1b rozporządzenia (EWG) nr 700/88, na okres dwóch tygodni, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 listopada 2004 r.
Stosuje się od dnia 10 do 23 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 1934/2004Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 27 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 w sprawie współpracy na rzecz rozwoju z Afryką Południową
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 179,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1726/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie współpracy na rzecz rozwoju z Afryką Południową [2] Komisja ma przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ocenę w połowie okresu, najpóźniej 31 października 2003 r.
Na podstawie tej oceny w połowie okresu zasugerowano wprowadzenie pewnych zmian do rozporządzenia (WE) nr 1726/2000.
(2) Ocena w połowie okresu zawiera sugestie i propozycje usprawnienia realizacji współpracy na rzecz rozwoju z Afryką Południową, przy czym niektóre z nich zostały już poczynione w Krajowym dokumencie strategicznym z 2002 r. i zostały uwzględnione w programie indykatywnym na lata 2003-2005.
Dotyczą one między innymi uwzględniania kwestii równości płci na wszystkich szczeblach cyklu projektu, od planowania do wykonania; usprawniania procedur administracyjnych; udoskonalenia kryteriów oceny koncepcji projektów i programów oraz precyzowania warunków przydzielania środków z Europejskiego Programu na rzecz Odbudowy i Rozwoju (EPRD) programom regionalnym.
(3) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich [3] możliwe jest przyznanie finansowania Republice Południowej Afryki poprzez bezpośrednie wsparcie budżetu. Rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 mogłoby być jednakże interpretowane jako wykluczające wsparcie budżetu bez sprecyzowanego celu. Ponadto rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4] zawiera w tytule IV w części drugiej specjalne przepisy dotyczące "działań zewnętrznych". W związku z tym należy dostosować rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 do rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 i do rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5].
(4) W związku z wykonaniem EPRD, w szczególności wieloletniego programu indykatywnego na lata 2000-2002, rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 winno być dostosowane w szczególności w odniesieniu do przyjęcia programów sektorowych, finansowania poprzez wsparcie budżetu i wspólnego finansowania projektów i programów w dziedzinie regionalnej współpracy i integracji.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 weszło w życie w roku 2000 i traci ono moc 31 grudnia 2006 r.
Jednakże art. 6 ust. 1 wymaga przeprowadzenia indykatywnego programowania w cyklach trzyletnich.
Po to, aby programy odpowiadały okresowi obowiązywania rozporządzenia, należy przewidzieć również czteroletnie programy indykatywne.
(6) Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony [6], której sygnatariuszem jest Afryka Południowa, została podpisana w Kotonu 23 czerwca 2000 r.
Protokół 3 do tej umowy określa kwalifikowany status Afryki Południowej przewidziany w tej umowie.
(7) Decyzja Rady 1999/753/WE [7] zatwierdziła tymczasowe stosowanie umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi a Republiką Południowej Afryki.
Załącznik X do tej umowy przewiduje, że Wspólnota udzieli pomocy w restrukturyzacji południowoafrykańskiego sektora produkcji win i alkoholi oraz we wprowadzaniu do obrotu oraz dystrybucji południowoafrykańskich win i alkoholi.
Obie związane ze sobą umowy w sprawie handlu winem i alkoholami zostały zatwierdzone odpowiednio decyzją Rady 2002/51/WE [8]i decyzją Rady 2002/52/WE [9].
W związku z tym niezbędne jest włączenie dodatkowej kwoty do finansowej kwoty referencyjnej przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 1726/2000.
(8) W praktyce Komitet Europejskiego Funduszu Rozwoju działa w kontekście rozporządzenia (WE) nr 1726/2000 jako "Komitet Afryki Południowej".
Formalnie właściwe jest ustanowienie tego komitetu.
(9) Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1726/2000 przewiduje konsultacje Komisji z Komitetem w sprawie decyzji finansowych, które zamierza ona podjąć w odniesieniu do projektów i programów o wartości przekraczającej 5 milionów EUR. W trosce o należyte zarządzanie finansowe i racjonalizację procedur należy podnieść ten pułap do 8 milionów EUR.
(10) W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 winno być odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1726/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1.
W art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Programy koncentrują się na walce z ubóstwem, biorą pod uwagę potrzeby wcześniej zaniedbywanych społeczności, włączają środowiskowy wymiar rozwoju oraz kwestie związane z równouprawnieniem płci, w szczególności umacniając uczestnictwo kobiet na wszystkich szczeblach polityki, programowania i wykonania.
We wszystkich tych programach szczególną uwagę zwraca się na wzmocnienie zdolności instytucjonalnych.".
2.
W art. 2 ust. 2 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
"2.
Współpraca na rzecz rozwoju, która ma być realizowana na mocy niniejszego rozporządzenia, będzie się głównie koncentrować na dziedzinach współpracy, o których mowa w art. 8 Protokołu 3 w sprawie Afryki Południowej załączonego do Umowy z Kotonu, w szczególności na:".
3.
W art. 4 wprowadza się niniejszym następujące zmiany:
a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
i) w pierwszym akapicie zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
"2.
Finansowanie przez Wspólnotę Europejską może pokrywać:";
ii) w pierwszym akapicie lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) wydatki budżetu państwa w celu wspierania reform i polityk w sektorach uznanych za priorytetowe w drodze dialogu politycznego, przy użyciu najbardziej odpowiednich instrumentów, łącznie ze wsparciem budżetowym i innymi szczególnymi formami pomocy budżetowej;";
iii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Część środków finansowych może zostać skierowana do wybranych beneficjentów (np. przedsiębiorców rozpoczynających działalność) w formie kapitału podwyższonego ryzyka lub innych form uczestnictwa finansowego.
Europejski Bank Inwestycyjny może brać udział w zarządzaniu tymi funduszami.
Środki uruchomione na podstawie niniejszego rozporządzenia nie zostaną wykorzystane w sposób dopuszczający nieuczciwą konkurencję.";
b) dodaje się następujący ust. 4a:
"4a.
Finansowanie indywidualnych projektów i programów dotyczących współpracy regionalnej i integracji dokonywane jest w ramach EPRD i/lub z funduszy regionalnych Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR).
Komisja dąży do zapewnienia zrównoważonego finansowania z obu źródeł na poziomie wieloletniego programu indykatywnego poprzez przyznanie indykatywnego procentu EPRD na współpracę regionalną i integrację, w wysokości podobnej do wielkości udziału funduszy EFR przeznaczonych na współpracę regionalną i integrację w protokole finansowym do umowy z Kotonu.".
4.
Skreśla się art. 5.
5.
Artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 6
Programowanie
1.
Wieloletnie programowanie indykatywne jest realizowane w kontekście ścisłych kontaktów z Rządem Południowej Afryki i z uwzględnieniem wyników koordynacji określonych w art. 4 ust. 6 i 7.
Proces programowania indykatywnego będzie w pełni uwzględniał zasadę programowania zorientowanego na beneficjenta pomocy.
2.
W celu przygotowania się do każdej czynności związanej z programowaniem, w kontekście zwiększonej koordynacji z Państwami Członkowskimi, w tym koordynacji na miejscu, Komisja opracowuje Krajowy dokument strategiczny, opierając się na dialogu z Rządem Południowej Afryki.
Krajowy dokument strategiczny uwzględnia wyniki najnowszych całościowych ocen działań finansowanych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2259/96 i niniejszego rozporządzenia, a także wyniki innych okresowych ocen działań.
Dokument ten będzie powiązany z analizą problemu i będzie obejmował zagadnienia przekrojowe, takie jak ograniczanie ubóstwa, równouprawnienie płci, środowisko naturalne oraz trwały rozwój.
Projekt wieloletniego programu indykatywnego zostanie załączony do Krajowego dokumentu strategicznego.
Wybrana zostanie ograniczona liczba dziedzin współpracy opartych na obszarach określonych w art. 2.
Dla tych dziedzin określone zostaną zasady i środki towarzyszące.
W miarę możliwości opracowane zostaną wskaźniki wydajności w celu ułatwienia realizacji celów i oceny ich wpływu.
Krajowy dokument strategiczny oraz projekt wieloletniego programu indykatywnego zostaną zbadane przez komitet właściwy w kwestiach rozwoju danego obszaru geograficznego, o którym mowa w art. 8 ust. 1, zwany dalej "Komitetem".
Komitet wydaje swą opinię zgodnie z procedurą określoną w art. 8 ust. 2.
3.
Wieloletni program indykatywny zostanie wynegocjowany oraz podpisany przez Komisję i Rząd Południowej Afryki.
Ostateczny wynik tych negocjacji zostanie przekazany do wiadomości Komitetu.
Jeżeli jeden lub więcej członków Komitetu wystąpi z takim wnioskiem, dokument zostanie przedyskutowany na forum Komitetu.
4.
Komitet dokonuje raz w roku przeglądu funkcjonowania, wyników oraz dalszej przydatności Krajowego dokumentu strategicznego oraz wieloletniego programu indykatywnego.
Jeżeli oceny lub inne istotne czynniki wykazują taką potrzebę, Komitet może wezwać Komisję do negocjacji poprawek do wieloletniego programu indykatywnego z Rządem Południowej Afryki.
5.
Na forum Komitetu, na podstawie prezentacji Komisji, raz w roku dyskutowane są ogólne wytyczne dla działań, które mają zostać przeprowadzone w następnym roku.".
6.
Skreśla się art. 7 ust. 2.
7.
W art. 8 niniejszym wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Komisję wspiera Komitet Południowej Afryki, zwany dalej "Komitetem".";
b) w ust. 5 i 6 kwotę "5 milionów EUR" zastępuje się kwotą "8 milionów EUR".
8.
W art. 10 ust. 1 kwotę "885,5 miliona EUR" zastępuje się kwotą "900,5 miliona EUR".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 27 października 2004 r.
w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając projekt Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dyrektywie Rady 89/109/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zharmonizowania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi [3] ustanowiono ogólne zasady eliminowania różnic pomiędzy przepisami prawnymi Państw Członkowskich dotyczącymi tych materiałów i wyrobów oraz przewidziano przyjęcie dyrektyw wykonawczych dotyczących konkretnych grup materiałów i wyrobów (dyrektyw szczegółowych).
Podejście to okazało się być skuteczne i jego realizację należy kontynuować.
(2) Dyrektywy szczegółowe przyjęte na mocy dyrektywy 89/109/EWG zawierają na ogół przepisy, które pozostawiają Państwom Członkowskim niewielką swobodę przy ich transpozycji, a ponadto ulegają częstym zmianom mającym na celu szybkie dostosowanie ich do wymogów postępu technologicznego.
Powinna zatem istnieć możliwość nadania takim środkom charakteru rozporządzeń lub decyzji.
Jednocześnie właściwiem wydaje się uwzględnienie szeregu dodatkowych zagadnień.
Dyrektywa 89/109/EWG powinna więc zostać zastąpiona.
(3) Podstawą niniejszego rozporządzenia jest zasada, że wszelkie materiały lub wyroby przeznaczone do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością muszą być wystarczająco obojętne, aby nie powodować przenikania do żywności substancji w ilościach, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka oraz powodować niemożliwe do przyjęcia zmiany w składzie takiej żywności lub pogorszenie jej cech organoleptycznych.
(4) Nowe rodzaje materiałów i wyrobów zaprojektowanych w celu aktywnego zachowywania lub poprawy stanu żywności ("aktywne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością"), zgodnie ze swoją naturą, nie są substancjami obojętnymi, w przeciwieństwie do tradycyjnych materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Inne rodzaje nowych materiałów i wyrobów przeznaczone są do monitorowania stanu żywności ("inteligentne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością").
Obydwa rodzaje materiałów i wyrobów mogą wchodzić w kontakt z żywnością.
Zatem dla potrzeb jasności i pewności prawnej niniejszego rozporządzenia konieczne jest objęcie nim aktywnych i inteligentnych materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością oraz określenie zasadniczych wymogów dotyczących ich stosowania.
Dalsze wymagania powinny zostać określone w szczególnych środkach prawnych, zawierających także listy pozytywne dozwolonych substancji i/lub materiałów i wyrobów, które należy przyjąć możliwie jak najszybciej.
(5) Aktywne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością opracowywane są w taki sposób, aby zawierały "aktywne" składniki, których przeznaczeniem jest stopniowe uwalnianie się do żywności lub absorbowanie substancji w niej zawartych.
Należy je odróżnić od materiałów i wyrobów wykorzystywanych tradycyjnie, uwalniających swoje naturalne składniki do poszczególnych rodzajów środków spożywczych w procesie ich produkcji, takich jak drewniane beczki.
(6) Aktywne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością mogą wpływać na zmianę składu lub cech organoleptycznych żywności jedynie wówczas, gdy zmiany te są zgodne z przepisami wspólnotowymi mającymi zastosowanie do żywności, takimi jak przepisy dyrektywy 89/107/EWG w sprawie dodatków do żywności [4].
W szczególności substancje, takie jak dodatki do żywności, celowo uwzględnione w składzie pewnych aktywnych materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością w celu uwalniania ich do opakowanej żywności lub do jej otoczenia, powinny zostać dopuszczone do stosowania zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego mającego zastosowanie do żywności, a także powinny podlegać innym zasadom, które zostaną określone w szczególnym środku prawnym.
Ponadto odpowiednie oznakowanie lub informacje powinny pomagać użytkownikom w bezpiecznym i właściwym korzystaniu z aktywnych materiałów i wyrobów, w sposób zgodny z ustawodawstwem dotyczącym żywności, w tym także z przepisami o znakowaniu środków spożywczych.
(7) Aktywne oraz inteligentne materiały i wyroby nie powinny powodować zmiany składu ani cech organoleptycznych żywności, czy też zawierać informacji na temat stanu tej żywności, które mogłyby wprowadzić konsumentów w błąd.
Na przykład aktywne materiały i wyroby w kontakcie z żywnością nie powinny uwalniać ani absorbować takich substancji, jak aldehydy lub aminy w celu ukrycia początkowych oznak psucia się żywności.
Zmiany, które umożliwiają manipulowanie oznakami psucia się żywności, mogą wprowadzać konsumentów w błąd, zatem są one niedozwolone.
Podobnie też aktywne materiały i wyroby, które pozostając w kontakcie z żywnością powodują zmianę jej zabarwienia, a przez to, przekazując błędną informację na temat stanu tej żywności, mogą wprowadzać konsumentów w błąd, a więc stosowanie ich również nie powinno być dozwolone.
(8) Wszystkie materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością wprowadzaną do obrotu powinny spełniać wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu.
Niemniej jednak materiały i wyroby dostarczane jako antyki powinny zostać objęte wyłączeniem, gdyż są one dostępne jedynie w ograniczonych ilościach, przez co ich kontakt z żywnością jest ograniczony.
(9) Materiały powlekające lub pokrywające, które stanowią część środków spożywczych, a zatem mogą zostać spożyte wraz z nimi, nie powinny wchodzić w zakres niniejszego rozporządzenia.
Z drugiej jednak strony niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do materiałów powlekających lub pokrywających skórki serów, przetworzone produkty mięsne lub owocowe, lecz niestanowiących części żywności i nieprzeznaczonych do spożycia wraz z nią.
(10) Konieczne jest ustanowienie rozmaitych ograniczeń i warunków stosowania materiałów i wyrobów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, jak również substancji wykorzystywanych podczas ich produkcji.
Z uwagi na właściwości technologiczne poszczególnych grup materiałów i wyrobów pożądane jest ustanowienie tych ograniczeń i warunków w szczególnych środkach prawnych.
(11) Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [5], przed przyjęciem, w ramach środków szczególnych, przepisów mogących wywrzeć wpływ na zdrowie publiczne należy skonsultować się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanym dalej "Urzędem").
(12) W przypadku gdy szczególne środki prawne obejmują wykaz substancji dozwolonych w obrębie Wspólnoty do wykorzystania w produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, substancje te powinny zostać poddane ocenie w zakresie bezpieczeństwa ich stosowania przed wydaniem stosownego zezwolenia.
Ocena tych substancji pod kątem bezpieczeństwa ich stosowania oraz wydawanie stosownych zezwoleń nie naruszają odpowiednich wymagań ustawodawstwa Wspólnoty w zakresie rejestracji, oceny, wydawania zezwoleń i ograniczeń odnośnie do substancji chemicznych.
(13) Różnice pomiędzy przepisami prawa krajowego, regulacjami i przepisami administracyjnymi w zakresie oceny pod kątem bezpieczeństwa stosowania oraz wydawania zezwoleń dla substancji wykorzystywanych w produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością mogą utrudniać swobodny przepływ tych materiałów i wyrobów, stwarzając nierówne i niesprawiedliwe warunki konkurencji.
Procedura wydawania zezwoleń powinna więc zostać ustanowiona na poziomie wspólnotowym.
Oceny takie powinien przeprowadzać Urząd, gdyż umożliwiłoby to harmonizację tego typu działań.
(14) Po dokonaniu oceny substancji pod kątem bezpieczeństwa ich stosowania należy podjąć decyzję w zakresie zarządzania ryzykiem dotyczącą tego, czy substancje te powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego wykazu substancji dozwolonych.
(15) Pożądane jest stworzenie możliwości weryfikacji administracyjnej działań lub zaniechań Urzędu, do których doszło w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
Weryfikacja taka powinna odbywać się bez szkody dla pełnionej przez Urząd roli niezależnego, naukowego punktu odniesienia w ocenie ryzyka.
(16) Oznakowanie ułatwia użytkownikom właściwe użytkowanie materiałów i wyrobów.
Metody oznakowania mogą być odmienne dla różnych użytkowników.
(17) W dyrektywie Komisji 80/590/EWG [6] wprowadzono symbol, który może towarzyszyć materiałom i wyrobom przeznaczonym do kontaktu ze środkami spożywczymi.
Dla uproszczenia, symbol ten powinien zostać uwzględniony w niniejszym rozporządzeniu.
(18) Na wszystkich etapach postępowania należy zapewnić możliwość śledzenia pochodzenia materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w celu ułatwienia procesów kontroli, wycofywania z rynku wadliwych produktów, udzielania konsumentom informacji oraz możliwości przypisania odpowiedzialności.
Podmioty działające na rynku powinny posiadać przynajmniej możliwość zidentyfikowania jednostek, do których, bądź też z których dostarczane były te materiały i wyroby.
(19) Podczas kontroli zgodności materiałów i wyrobów z niniejszym rozporządzeniem należy uwzględnić szczególne potrzeby krajów rozwijających się, a szczególnie państw najsłabiej rozwiniętych.
Komisja została zobowiązana rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie urzędowych kontroli w celu weryfikacji zgodności z regulacjami dotyczącymi pasz i żywności oraz przepisami odnośnie zdrowia i dobrostanu zwierząt [7] do wspierania krajów rozwijających się w dziedzinie dbałości o bezpieczeństwo żywności, w tym materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością.
Ustanowiono więc w ramach tego rozporządzenia przepisy szczególne, które powinny mieć zastosowanie także wobec materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością.
(20) Konieczne jest ustanowienie procedur przyjęcia środków zapewniających bezpieczeństwo w sytuacjach, w których dany materiał lub wyrób może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia człowieka.
(21) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [8] ma zastosowanie do dokumentów będących w posiadaniu Urzędu.
(22) Należy chronić inwestycje czynione przez innowatorów w celu gromadzenia informacji oraz danych pomocnych w wykonaniu przepisów niniejszego rozporządzenia.
Dążąc do uniknięcia niepotrzebnych, powtórnych badań, a w szczególności testów przeprowadzanych na zwierzętach, należy jednak dopuścić możliwość wspólnego korzystania z danych za porozumieniem wszystkich zainteresowanych stron.
(23) Należy wyznaczyć wspólnotowe oraz krajowe laboratoria referencyjne w celu osiągnięcia wysokiej jakości oraz jednolitych wyników analiz.
Cel ten zostanie osiągnięty w ramach rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
(24) Ze względu na ochronę środowiska należy w obrębie Wspólnoty popierać wykorzystywanie materiałów i wyrobów pochodzących z recyklingu, pod warunkiem że określone zostaną ścisłe wymagania w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności i ochrony konsumenta.
Wymagania takie powinny zostać sformułowane z uwzględnieniem właściwości technologicznych poszczególnych grup materiałów i wyrobów, o których mowa w załączniku I. Kwestią priorytetową powinna być harmonizacja zasad dotyczących pochodzących z recyklingu materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, gdyż ich zastosowanie staje się jest coraz powszechniejsze, zaś brak jest przepisów krajowych w tej dziedzinie lub też są one rozbieżne.
Zatem należy, tak szybko, jak to możliwe, udostępnić na forum publicznym projekt szczególnego środka prawnego w sprawie pochodzących z recyklingu materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych w celu wyjaśnienia sytuacji prawnej we Wspólnocie.
(25) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia oraz zmiany do załączników I i II tego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [9].
(26) Państwa Członkowskie powinny określić zasady stosowania sankcji w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich realizację.
Takie sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne oraz odstraszające.
(27) Konieczne jest zapewnienie podmiotom działającym na rynku wystarczającego czasu, aby mogły one zastosować się do wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(28) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać w sposób zadowalający zrealizowane przez Państwa Członkowskie z powodu różnic istniejących pomiędzy przepisami krajowymi, zaś ich realizacja na poziomie Wspólnoty może być skuteczniejsza, Wspólnota może przyjąć stosowne środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z ustanowioną w tym artykule zasadą proporcjonalności, rozporządzenie nie wykracza poza zakres tego, co jest konieczne do realizacji tych celów.
(29) Dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG powinny z tych względów zostać uchylone,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel i zakres przedmiotowy
1.
Celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie efektywnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w związku z wprowadzeniem do obrotu na rynku Wspólnoty materiałów i wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością, przy jednoczesnym stworzeniu podstaw do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia człowieka oraz interesów konsumentów.
2.
Rozporządzenie to ma zastosowanie do materiałów i wyrobów, włączając w to aktywne i inteligentne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością, (zwanych dalej "materiałami i wyrobami"), które w stanie gotowym do użytkowania:
a) przeznaczone są do kontaktu z żywnością;
lub
b) pozostają w kontakcie z żywnością i są przeznaczone do tego celu;
lub
c) można w sposób uzasadniony oczekiwać, iż wejdą w kontakt z żywnością albo nastąpi migracja ich składników do żywności w przypadku ich zastosowania w normalnych lub możliwych do przewidzenia warunkach.
3.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a) materiałów i wyrobów, które dostarczane są jako antyki;
b) materiałów pokrywających lub powlekających, takich jak materiały pokrywające sery w postaci skórki, przetworzone produkty mięsne lub owocowe, które tworzą część środków spożywczych i mogą być spożywane razem z tymi środkami spożywczymi;
c) stacjonarnych instalacji wodociągowych, publicznych lub prywatnych.
Artykuł 2
Definicje
1.
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio definicje określone w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, z wyjątkiem definicji pojęć "możliwość śledzenia" i "wprowadzenie do obrotu", które mają następujące znaczenie:
a) "możliwość śledzenia" oznacza zdolność śledzenia drogi materiału lub wyrobu na wszystkich etapach procesu produkcji, przetwarzania lub dystrybucji;
b) "wprowadzenie do obrotu" oznacza dysponowanie materiałami i wyrobami w celach handlowych, w tym także z zamiarem oferowania na sprzedaż lub w celu przeniesienia ich posiadania w jakiejkolwiek innej formie, odpłatnie lub nieodpłatnie, jak również sprzedaż, dystrybucję i inne formy przeniesienia posiadania.
2.
Ponadto zastosowanie mają także następujące definicje:
a) "aktywne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością" (zwane dalej "aktywnymi materiałami i wyrobami") oznaczają materiały i wyroby, których zadaniem jest przedłużenie okresu przydatności do sprzedaży lub też zachowanie lub poprawa stanu opakowanej żywności.
Z uwagi na ich naturę przewidziano w nich obecność składników, które mogą uwalniać substancje do opakowanej żywności lub jej otoczenia, lub też je absorbować;
b) "inteligentne materiały i wyroby do kontaktu z żywnością" (zwane dalej "inteligentnymi materiałami i wyrobami") oznaczają materiały i wyroby, które monitorują stan opakowanej żywności lub jej otoczenia;
c) "przedsiębiorstwo" oznacza przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne prowadzące jakąkolwiek działalność zarobkową lub niezarobkową związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania lub dystrybucji materiałów i wyrobów;
d) "podmiot działający na rynku" oznacza osoby fizyczne lub prawne odpowiedzialne za spełnienie wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu w przedsiębiorstwie pozostającym pod ich kontrolą.
Artykuł 3
Wymagania ogólne
1.
Materiały i wyroby, w tym także materiały oraz wyroby aktywne i inteligentne, produkowane są zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną, tak aby w normalnych lub możliwych do przewidzenia warunkach użytkowania nie dochodziło do migracji ich składników do żywności w ilościach, które mogłyby:
a) stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka;
lub
b) powodować niemożliwe do przyjęcia zmiany w składzie żywności;
lub
c) powodować pogorszenie jej cech organoleptycznych.
2.
Oznakowanie, reklamy i sposób prezentowania materiału lub wyrobu nie powinny wprowadzać konsumentów w błąd.
Artykuł 4
Wymagania szczególne dotyczące materiałów oraz wyrobów aktywnych i inteligentnych
1. W sytuacjach, w których zastosowanie mają przepisy art. 3 ust. 1 lit. b) i c), aktywne materiały i wyroby mogą powodować zmiany składu lub cech organoleptycznych żywności, pod warunkiem że zmiany te zgodne są z przepisami prawa Wspólnoty mającymi zastosowanie do żywności, takimi jak przepisy dyrektywy 89/107/EWG w sprawie dodatków do żywności oraz związanych z nią środków wykonawczych lub, w przypadku braku przepisów wspólnotowych, z przepisami krajowymi dotyczącymi żywności.
2.
Do czasu przyjęcia dodatkowych zasad w postaci szczególnego środka prawnego w sprawie materiałów oraz wyrobów aktywnych i inteligentnych, substancje celowo umieszczane w składzie aktywnych materiałów i wyrobów, po to, aby uwalniały się do żywności lub jej otoczenia, dopuszczane są i stosowane w sposób zgodny z odpowiednimi przepisami wspólnotowymi mającymi zastosowanie do żywności, a także zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz jego środków wykonawczych.
Substancje takie uznawane są za składniki środków spożywczych w rozumieniu art. 6 ust. 4 lit. a dyrektywy 2000/13/WE [10].
3.
Aktywne materiały i wyroby nie mogą powodować zmian składu ani cech organoleptycznych żywności, przykładowo poprzez ukrywanie oznak psucia się żywności, co mogłoby wprowadzić konsumentów w błąd.
4.
Inteligentne materiały i wyroby nie mogą przekazywać informacji na temat stanu żywności, które mogłyby wprowadzać konsumentów w błąd.
5.
Aktywne i inteligentne materiały oraz wyroby pozostające w kontakcie z żywnością są odpowiednio oznaczane, aby umożliwić konsumentowi identyfikację niejadalnych części produktu.
6.
Materiały oraz wyroby aktywne i inteligentne są odpowiednio oznaczane w celu wskazania na fakt, iż materiały te lub wyroby klasyfikowane są jako aktywne i/lub inteligentne.
Artykuł 5
Szczególne środki prawne odnoszące się do grup materiałów i wyrobów
1.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 2 szczególne środki prawne mogą być przyjęte lub zmienione w odniesieniu do grup materiałów i wyrobów, których wykaz zawiera załącznik I, a także, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do kombinacji tych materiałów i wyrobów lub materiałów i wyrobów pochodzących z recyklingu i wykorzystywanych w produkcji tych materiałów i wyrobów.
Wymienione powyżej szczególne środki prawne mogą obejmować:
a) wykaz substancji, których zastosowanie w produkcji tych materiałów i wyrobów jest dozwolone;
b) wykaz(y) dozwolonych substancji stanowiących składniki materiałów oraz wyrobów aktywnych i inteligentnych przeznaczonych do kontaktu z żywnością lub wykaz(y) materiałów i wyrobów aktywnych lub inteligentnych, a także, jeżeli jest to konieczne, warunki szczególne stosowania tych substancji i/lub materiałów i wyrobów, które je zawierają;
c) normy czystości dla substancji, o których mowa w lit. a);
d) warunki szczególne zastosowania substancji, o których mowa w lit. a) i/lub materiałów i wyrobów, w których są one wykorzystywane;
e) szczegółowe limity migracji niektórych składników lub grup składników do żywności lub na jej powierzchnię, z odpowiednim uwzględnieniem innych, ewentualnych źródeł kontaktu z tymi składnikami;
f) limity migracji globalnej składników do żywności lub na jej powierzchnię;
g) postanowienia mające na celu ochronę zdrowia człowieka przed zagrożeniami, jakie mogą wynikać z kontaktu poprzez usta z materiałami i wyrobami;
h) inne zasady dotyczące zapewnienia zgodności z postanowieniami art. 3 i 4;
i) podstawowe zasady kontroli zgodności z wymogami określonymi w lit. a)h);
j) zasady dotyczące pobierania próbek i metod analizy służących kontroli zgodności z wymogami określonymi w lit. a)h);
k) postanowienia szczególne mające na celu zapewnienie możliwości śledzenia drogi materiałów i wyrobów, w tym także przepisy dotyczące okresu przechowywania zapisów lub przepisy umożliwiające, w razie konieczności, odstąpienie od wymagań określonych w art. 17;
l) dodatkowe postanowienia dotyczące znakowania aktywnych i inteligentnych materiałów oraz wyrobów;
m) postanowienia zawierające wymóg utworzenia i prowadzenia przez Komisję powszechnie dostępnego rejestru wspólnotowego ("Rejestru") dozwolonych substancji, procesów, bądź materiałów lub wyrobów;
n) szczegółowe regulacje dotyczące dokonywania w razie konieczności zmian, procedury określonej w art. 812 lub dostosowania jej do celów udzielania zezwoleń na stosowanie pewnych rodzajów materiałów i wyrobów i/lub procesów wykorzystywanych podczas ich produkcji, w tym także, jeśli to konieczne, procedury udzielania indywidualnych zezwoleń na stosowanie substancji, procesu, materiału lub wyrobu w drodze decyzji kierowanej do wnioskodawcy.
2.
Zmiana istniejących dyrektyw szczegółowych w sprawie materiałów i wyrobów odbywa się w sposób zgodny z procedurą określoną w art. 23 ust. 2.
Artykuł 6
Krajowe szczególne środki prawne
W przypadku braku środków szczególnych, o których mowa w art. 5, niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody dla zachowania lub przyjęcia przez Państwa Członkowskie przepisów krajowych, pod warunkiem że będą one zgodne z postanowieniami Traktatu.
Artykuł 7
Rola Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności
Przepisy mogące mieć wpływ na zdrowie publiczne przyjmowane są po uprzedniej konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanym dalej "Urzędem".
Artykuł 8
Ogólne wymagania dotyczące udzielania zezwoleń na stosowanie substancji
1. Po przyjęciu wykazu substancji, o którym mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b), każdy ubiegający się o zezwolenie na stosowanie substancji nieujętej w takim wykazie składa stosowny wniosek zgodnie z art. 9 ust. 1.
2.
Zezwolenie na stosowanie danej substancji nie może być udzielone w przypadku braku odpowiednich i dostatecznych dowodów na to, że materiał lub wyrób końcowy, stosowany zgodnie z warunkami, które mają być określone w szczególnych środkach prawnych, spełnia wymagania art. 3 i w przypadkach, w których ma on zastosowanie art. 4.
Artykuł 9
Wniosek o udzielenie zezwolenia na stosowanie nowej substancji
1.
Wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 8 ust. 1 następuje zgodnie z następującą procedurą:
a) wniosek należy złożyć we właściwym organie danego Państwa Członkowskiego, załączając do niego:
i) nazwę i adres wnioskodawcy;
ii) dokumentację techniczną zawierającą informacje określone w wytycznych dotyczących oceny bezpieczeństwa stosowania substancji, które mają zostać opublikowane przez Urząd;
iii) streszczenie dokumentacji technicznej;
b) właściwy organ, o którym mowa w lit. a):
i) wydaje wnioskodawcy pisemne potwierdzenie otrzymania wniosku w ciągu 14 dni od jego wpłynięcia.
Potwierdzenie to zawiera datę otrzymania wniosku;
ii) niezwłocznie informuje o tym fakcie Urząd; a także
iii) udostępnia Urzędowi wniosek wraz ze wszystkimi informacjami uzupełniającymi dostarczonymi przez wnioskodawcę;
c) Urząd niezwłocznie informuje o złożonym wniosku pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję, a także udostępnia im wniosek wraz ze wszystkimi informacjami uzupełniającymi dostarczonymi przez wnioskodawcę.
2.
Urząd publikuje szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu sporządzania i składania wniosku [11].
Artykuł 10
Opinia Urzędu
1.
W terminie sześciu miesięcy od dnia otrzymania ważnego wniosku Urząd wydaje opinię na temat zgodności danej substancji z kryteriami dotyczącymi bezpieczeństwa jej stosowania, określonymi w art. 3 i - w przypadkach, w których ma on zastosowanie w art. 4, w warunkach, w których dany materiał lub wyrób zawierający ją w swoim składzie będzie docelowo wykorzystywany.
Urząd może przedłużyć powyższy okres, nie więcej jednak niż o kolejnych sześć miesięcy.
W takim przypadku Urząd udziela wnioskodawcy, Komisji oraz Państwom Członkowskim wyjaśnienia w związku z zaistniałym opóźnieniem.
2.
Urząd może, w odpowiednich przypadkach, wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia, w określonym terminie, danych załączonych do wniosku.
W przypadku wezwania przez Urząd do uzupełnienia informacji, bieg terminu określonego w ust. 1 ulega zawieszeniu do momentu dostarczenia tych informacji.
Bieg wspomnianego terminu ulega również zawieszeniu na okres przyznany wnioskodawcy na przygotowanie wyjaśnień w formie ustnej lub pisemnej.
3.
W celu wydania opinii Urząd:
a) weryfikuje, czy informacje i dokumenty złożone przez wnioskodawcę zgodne są z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1 lit. a), w którym to przypadku wniosek uznaje się za ważny, a następnie bada, czy dana substancja spełnia kryteria bezpieczeństwa określone w art. 3 i w przypadkach, w których ma on zastosowanie w art.4;
b) informuje wnioskodawcę, Komisję i Państwa Członkowskie w razie stwierdzenia, iż wniosek jest nieważny.
4.
W przypadku wydania pozytywnej opinii w sprawie dopuszczenia ocenianej substancji, opinia taka powinna zawierać:
a) oznaczenie substancji, łącznie z jej specyfikacją;
oraz
b) w odpowiednich przypadkach, zalecenia dotyczące wszelkich warunków lub ograniczeń odnośnie stosowania poddawanych ocenie substancji i/lub materiału lub wyrobów, w których są one zastosowane;
oraz
c) ocenę, czy proponowana metoda analizy jest odpowiednia z punktu widzenia celów planowanej kontroli.
5.
Urząd przesyła swoją opinię Komisji, Państwom Członkowskim oraz wnioskodawcy.
6.
Urząd podaje swoją opinię do wiadomości publicznej, po usunięciu z jej treści wszelkich informacji, które uzna za informacje poufne, zgodnie z art. 20.
Artykuł 11
Zezwolenia wydawane przez Wspólnotę
1.
Wspólnotowe zezwolenie na stosowanie jednej lub wielu substancji następuje w drodze wydania szczególnego środka prawnego.
Komisja sporządza, w stosownych przypadkach, projekt szczególnego środka prawnego, o którym mowa w art. 5, w celu udzielenia zezwolenia na stosowanie jednej lub wielu substancji poddawanych ocenie przez Urząd oraz określa lub zmienia warunki ich stosowania.
2.
W projekcie szczególnego środka prawnego uwzględnia się opinię Urzędu, odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego oraz inne aspekty prawne istotne w rozpatrywanej sprawie.
W sytuacji, w której projekt szczególnego środka prawnego jest niezgodny z opinią Urzędu, Komisja niezwłocznie przedstawia uzasadnienie zaistniałych różnic.
Jeżeli Komisja nie zamierza przygotowywać projektu szczególnego środka prawnego po uzyskaniu pozytywnej opinii Urzędu, niezwłocznie zawiadamia ona o tym wnioskodawcę, przedstawiając mu uzasadnienie.
3.
Wspólnotowe zezwolenie w postaci szczególnego środka prawnego, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 2.
4.
Po wydaniu, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, zezwolenia na stosowanie określonej substancji, każdy podmiot działający na rynku, stosujący dozwoloną substancję lub też zawierające ją materiały lub wyroby, przestrzega warunków oraz ograniczeń wynikających z danego zezwolenia.
5.
Wnioskodawca oraz każdy inny podmiot działający na rynku, stosujący substancję, na którą udzielono zezwolenia, bądź też materiały lub wyroby zawierające tę substancję, natychmiast przekazuje Komisji wszelkie nowe informacje natury naukowej lub technicznej, które mogą wpływać na ocenę bezpieczeństwa stosowania takiej substancji dla zdrowia człowieka.
Jeżeli jest to konieczne, Urząd dokonuje przeglądu takiej oceny.
6.
Udzielenie zezwolenia nie ma wpływu na ogólną odpowiedzialność cywilną i karną podmiotu działającego na rynku dotyczącą substancji objętej tym zezwoleniem lub też materiału albo wyrobu zawierającego tę substancję, a także żywności mającej kontakt z takim materiałem lub wyrobem.
Artykuł 12
Zmiana, zawieszenie lub cofnięcie zezwolenia
1.
Wnioskodawca lub każdy podmiot działający na rynku stosujący substancję, na którą udzielono zezwolenia, bądź też materiały lub wyroby zawierające tę substancję może, zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 1, ubiegać się o zmianę istniejącego zezwolenia.
2.
Do takiego wniosku załącza się:
a) odniesienie do wniosku pierwotnego;
b) dokumentację techniczną zawierającą nowe informacje, zgodnie z wytycznymi, o których mowa w art. 9 ust. 2;
c) nowe, pełne streszczenie dokumentacji technicznej w standardowej postaci.
3.
Z własnej inicjatywy lub w na żądanie Państwa Członkowskiego lub Komisji, Urząd stosownie dokonuje oceny opinii lub zezwolenia pod kątem ich dalszej zgodności z niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z procedurą określoną w art. 10.
W razie konieczności Urząd może przeprowadzić konsultacje z wnioskodawcą.
4.
Komisja niezwłocznie bada opinię Urzędu i opracowuje projekt szczególnego środka prawnego, który ma zostać przyjęty.
5.
Projekt szczególnego środka prawnego zmieniającego zezwolenie określa wszelkie niezbędne zmiany warunków jego stosowania oraz ewentualne zmiany w ograniczeniach zawartych w tym zezwoleniu.
6.
Ostateczną wersję środka prawnego dotyczącego zmiany, zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 23 ust. 2.
Artykuł 13
Właściwe organy Państw Członkowskich
Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję oraz Urząd o nazwach, adresach oraz punktach kontaktowych właściwego krajowego organu bądź organów odpowiedzialnych na jego terytorium za przyjmowanie wniosków o udzielenie zezwolenia, o których mowa w art. 9-12.
Komisja podaje do publicznej wiadomości nazwy i adresy właściwych organów krajowych, jak również punktów kontaktowych, o których została powiadomiona zgodnie z niniejszym artykułem.
Artykuł 14
Weryfikacja administracyjna
Każde działanie lub zaniechanie w ramach uprawnień przyznanych Urzędowi może zostać poddane weryfikacji przez Komisję działającą z urzędu lub na żądanie Państwa Członkowskiego, lub też osoby, której przypadek ten dotyczy bezpośrednio i indywidualnie.
W tym celu stosowne żądanie składa się Komisji w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym zainteresowana strona dowiedziała się o danym działaniu lub zaniechaniu.
Komisja podejmuje decyzję w ciągu dwóch miesięcy, kierując do Urzędu, w stosownych przypadkach, żądanie usunięcia skutków działania lub naprawienia szkody wynikłej z jego zaniechania.
Artykuł 15
Znakowanie
1.
Bez uszczerbku dla szczególnych środków prawnych, o których mowa w art. 5, do materiałów i wyrobów, które w chwili wprowadzania do obrotu nie weszły jeszcze w kontakt z żywnością, dołącza się:
a) informację "do kontaktu z żywnością" lub szczególne wskazówki dotyczące ich używania, takie jak ekspres do kawy, butelka do wina, łyżka do zupy lub symbol, którego wzór zawiera załącznik II;
oraz
b) jeśli jest to konieczne, specjalne zalecenia, których należy przestrzegać w celu ich bezpiecznego i właściwego używania;
oraz
c) nazwę lub nazwę handlową oraz, w obydwu przypadkach, adres lub informację o siedzibie producenta, przetwórcy lub sprzedawcy odpowiedzialnego za wprowadzenie ich do obrotu i mającego siedzibę we Wspólnocie;
oraz
d) odpowiednie oznakowanie lub oznaczenia identyfikacyjne zapewniające możliwość śledzenia drogi materiału lub wyrobu, o których mowa w art. 17;
oraz
e) w przypadku aktywnych materiałów i wyrobów, informacje na temat dopuszczalnego zastosowania lub zastosowań, a także inne istotne informacje, takie jak nazwa i ilość substancji uwalnianych przez aktywny składnik, umożliwiające podmiotom działającym na rynku żywności, stosującym te materiały i wyroby, przestrzeganie innych, odpowiednich przepisów wspólnotowych lub, przy ich braku, krajowych przepisów mających zastosowanie do żywności, w tym także przepisów dotyczących znakowania żywności.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a), nie są wymagane w przypadku wyrobów, które, ze względu na swoje właściwości, są w sposób oczywisty przeznaczone do kontaktu z żywnością.
3.
Informacje określone w ust. 1 powinny być widoczne, czytelne i nieusuwalne.
4.
Handel detaliczny materiałami i wyrobami jest zabroniony, jeśli informacje wymagane zgodnie z ust. 1 lit. a), b) i e) nie są podane w języku łatwo zrozumiałym dla nabywców.
5.
Państwo Członkowskie, w którym dany materiał lub wyrób znajduje się w obrocie, może zgodnie z postanowieniami Traktatu zastrzec, aby na jego terytorium dane na etykiecie podawane były w jednym lub kilku językach urzędowych Wspólnoty.
6.
Ustępy 4 i 5 nie wykluczają możliwości podawania danych na etykietach w kilku językach.
7.
Na etapie sprzedaży detalicznej, informacje określone w ust. 1 muszą znajdować się:
a) na materiałach i wyrobach albo na ich opakowaniu;
lub
b) na etykietach umieszczonych na materiałach i wyrobach albo na ich opakowaniu;
lub
c) na wyraźnie widocznej dla nabywców ulotce umieszczonej w bezpośrednim sąsiedztwie materiałów i wyrobów; jednakże w przypadku informacji, o których mowa w ust. 1 lit. c), jest to możliwe jedynie w przypadkach, gdy z przyczyn technicznych informacja taka lub zawierająca ją etykieta nie może zostać umieszczona na materiałach lub wyrobach w fazie produkcji lub sprzedaży.
8.
W fazach obrotu innych niż sprzedaż detaliczna, informacje określone w ust. 1 muszą znajdować się:
a) w dokumentach towarzyszących;
lub
b) na etykietach albo opakowaniach;
lub
c) bezpośrednio na materiałach i wyrobach.
9.
Informacje określone w ust. 1 lit. a), b) i e) mogą być dołączane jedynie do materiałów i wyrobów zgodnych z:
a) kryteriami określonymi w art. 3 i w przypadkach, w których ma on zastosowanie w art. 4;
oraz
b) szczególnymi środkami prawnymi, o których mowa w art. 5 lub, w przypadku ich braku, z przepisami krajowymi mającymi zastosowanie do tych materiałów i wyrobów.
Artykuł 16
Deklaracja zgodności
1.
W szczególnych środkach prawnych, o których mowa w art. 5, powinien zawarty być wymóg dołączenia do materiałów i wyrobów objętych tymi środkami pisemnej deklaracji stwierdzającej, iż są one zgodne z przepisami mającymi wobec nich zastosowanie.
W celu wykazania zgodności dostępna powinna być odpowiednia dokumentacja.
Dokumentacja ta udostępniana jest na żądanie właściwym organom.
2.
W przypadku braku szczególnych środków prawnych niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody w zachowaniu lub przyjęciu przez Państwa Członkowskie przepisów krajowych dotyczących deklaracji zgodności w odniesieniu do materiałów i wyrobów.
Artykuł 17
Możliwość śledzenia
1.
Na wszystkich etapach postępowania należy zapewnić możliwość śledzenia drogi materiałów i wyrobów w celu ułatwienia procesu kontroli, wycofywania wadliwych produktów z rynku, udzielania informacji konsumentom oraz przypisania odpowiedzialności.
2.
Podmioty działające na rynku wdrażają, z należytym uwzględnieniem wykonalności technicznej, systemy i procedury umożliwiające identyfikację przedsiębiorstw, z których i do których dostarczono materiały lub wyroby oraz, w odpowiednich przypadkach, substancje lub produkty wykorzystane do ich produkcji i objęte niniejszym rozporządzeniem oraz jego środkami wykonawczymi.
Powyższe informacje udostępniane są na żądanie właściwym organom.
3.
Materiały i wyroby wprowadzane do obrotu na rynku Wspólnoty są identyfikowane za pomocą odpowiedniego systemu, który umożliwia śledzenie ich drogi dzięki oznakowaniu lub też odpowiedniej dokumentacji lub informacji.
Artykuł 18
Środki bezpieczeństwa
1.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie, w wyniku uzyskania nowej informacji lub ponownej oceny informacji dotychczasowych, dysponuje szczegółowymi danymi pozwalającymi na stwierdzenie, że zastosowanie określonego materiału lub wyrobu zagraża zdrowiu człowieka, pomimo iż jest on zgodny z odpowiednimi szczególnymi środkami prawnymi, może ono czasowo zawiesić lub ograniczyć stosowanie zakwestionowanych przepisów na swoim terytorium.
Państwo to niezwłocznie informuje o tym fakcie pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję i podaje powody takiego zawieszenia lub ograniczenia.
2.
Po uzyskaniu stosownej opinii Urzędu Komisja niezwłocznie analizuje w ramach Komitetu, o którym mowa w art. 23 ust. 1, dane przedstawione przez Państwo Członkowskie określone w ust. 1 niniejszego artykułu, po czym niezwłocznie wydaje opinię i podejmuje odpowiednie działania.
3.
Jeżeli Komisja uzna, iż wprowadzenie zmian w odpowiednich, szczególnych środkach prawnych jest konieczne w celu zapobieżenia trudnościom, o których mowa w ust. 1, oraz do zapewnienia ochrony zdrowia człowieka, zmiany te przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 2.
4.
Państwo Członkowskie, o którym mowa w ust. 1, może utrzymać takie zawieszenie lub ograniczenie do momentu przyjęcia zmian wymienionych w ust. 3 lub podjęcia przez Komisję decyzji o przyjęciu stosownych zmian.
Artykuł 19
Dostęp do informacji
1.
Wnioski o udzielenie zezwolenia, informacje uzupełniające uzyskane od wnioskodawców oraz opinie Urzędu, z wyłączeniem informacji poufnych, podawane są do wiadomości publicznej zgodnie z art. 38, 39 i 41 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
2.
Wnioski o udostępnienie dokumentów na podstawie niniejszego rozporządzenia rozpatrywane są przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
Artykuł 20
Poufność
1. Wnioskodawca może wskazać, które spośród informacji złożonych na podstawie art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 2 i art. 12 ust. 2 mają być traktowane jako poufne ze względu na fakt, iż ich ujawnienie może w istotny sposób zaszkodzić jego pozycji na rynku konkurencyjnym. W takich przypadkach wnioskodawca musi podać możliwe do zweryfikowania uzasadnienie.
2.
Poniższych informacji nie uważa się za poufne:
a) nazwa i adres wnioskodawcy oraz nazwa chemiczna substancji;
b) informacje mające bezpośredni związek z oceną bezpieczeństwa stosowania danej substancji;
c) metoda lub metody analityczne.
3.
Po konsultacji z wnioskodawcą Komisja określa informacje, które należy traktować jako poufne, oraz informuje wnioskodawcę i Urząd o swojej decyzji.
4.
Urząd przekazuje Komisji i Państwom Członkowskim, na ich żądanie, wszelkie posiadane informacje.
5.
Komisja, Urząd i Państwa Członkowskie podejmują działania konieczne do zapewnienia należytej poufności informacji uzyskanych przez nie na podstawie niniejszego rozporządzenia; nie dotyczy to informacji, które muszą zostać podane do wiadomości publicznej, jeżeli wymagają tego okoliczności z uwagi na ochronę zdrowia człowieka.
6.
Jeżeli wnioskodawca cofa lub wycofał wniosek, Urząd, Komisja oraz Państwa Członkowskie powinny zachować poufność przekazanych informacji handlowych i gospodarczych, w tym także informacji badawczo-rozwojowych oraz informacji, co do których poufności pomiędzy Komisją a wnioskodawcą zachodzi rozbieżność zdań.
Artykuł 21
Wspólne korzystanie z istniejących danych
Informacje zawarte we wnioskach składanych zgodnie z art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 2 i art. 12 ust. 2 mogą zostać wykorzystane na rzecz innego wnioskodawcy, pod warunkiem że Urząd uzna, iż jego wniosek dotyczy takiej samej substancji, jak substancja, której dotyczył wniosek pierwotny, również w zakresie stopnia czystości i charakteru zanieczyszczeń, a także że drugi wnioskodawca uzgodnił z pierwotnym wnioskodawcą możliwość wykorzystania takich informacji.
Artykuł 22
Zmiany do załączników I i II
Zmiany do załączników I i II przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 23 ust. 2.
Artykuł 23
Procedura komitetu
1. Komisja korzysta z pomocy Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowionego w art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
2.
We wszystkich przypadkach odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, wynosi trzy miesiące.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin.
Artykuł 24
Środki nadzoru i kontroli
1.
Państwa Członkowskie przeprowadzają urzędowe kontrole w celu zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem Wspólnoty dotyczącym urzędowych kontroli żywności i pasz.
2.
W razie konieczności, na żądanie Komisji, w celu ułatwienia skoordynowanego podejścia przy stosowaniu ust. 1, Urząd udziela pomocy przy udoskonalaniu wytycznych o charakterze technicznym w zakresie pobierania próbek i przeprowadzania badań.
3.
Wspólnotowe laboratorium referencyjne dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz krajowe laboratoria referencyjne utworzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 wspierają Państwa Członkowskie przy stosowaniu postanowień ust. 1, przyczyniając się do uzyskania wysokiej jakości, ujednoliconych wyników analiz.
Artykuł 25
Sankcje
Państwa Członkowskie określają zasady stosowania sankcji w przypadku naruszenia postanowień niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia, iż sankcje te są stosowane.
Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa Członkowskie informują Komisję o odpowiednich przepisach nie później niż 13 maja 2005 r. i przekazują niezwłocznie informacje o wszelkich zmianach tych przepisów.
Artykuł 26
Uchylenia
Dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG tracą moc.
Odesłania do dyrektyw uchylonych należy traktować jako odesłania do niniejszego rozporządzenia oraz odczytywać zgodnie z tabelą zgodności zawartą w załączniku III.
Artykuł 27
Przepisy przejściowe
Materiały i wyroby, które zostały w sposób zgodny z prawem wprowadzone do obrotu przed 3 grudnia 2004 r., mogą pozostawać w obrocie handlowym do wyczerpania ich zapasów.
Artykuł 28
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 17 stosuje się od dnia 27 października 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1936/2004
z dnia 9 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1937/2004
z dnia 9 listopada 2004 r.
zmieniające załączniki I, II, III i IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych [1], w szczególności jego art. 74,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 wymienia przepisy dotyczące jurysdykcji krajowych.
Załącznik II zawiera wykaz sądów lub organów właściwych w Państwach Członkowskich zajmujących się wnioskami o stwierdzenie wykonalności.
Załącznik III wymienia sądy zajmujące się środkami zaskarżenia przeciwko takim decyzjom, a załącznik IV wymienia dostępne procedury odszkodowawcze.
(2) Załączniki I, II, III i IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 zostały zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r. w celu dołączenia przepisów dotyczących jurysdykcji krajowych, wykaz sądów lub organów właściwych oraz dostępnych procedur odszkodowawczych w państwach przystępujących.
(3) Francja, Łotwa, Litwa, Słowenia i Słowacja poinformowały Komisję o zmianach dokonanych w wykazach zawartych w załącznikach I, II, II i IV.
(4) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 44/2001,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 zmienia się następująco:
1) W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Łotwy otrzymuje brzmienie:
" na Łotwie: sekcja 27 i sekcja 28 art. 3, 5, 6 i 9 Kodeksu postępowania cywilnego (Civilprocesa likums),";
b) tiret odnoszące się do Słowenii otrzymuje brzmienie:
" w Słowenii: art. 48 ust. 2 Prawa prywatnego międzynarodowego i postępowania sądowego (Zakon o mednarodnem zasebnem pravu in postopku) w odniesieniu do art. 47 ust. 2 Kodeksu postępowania cywilnego (Zakon o pravdnem postopku) oraz art. 58 ust. 1 Prawa prywatnego międzynarodowego i postępowania sądowego (Zakon o mednarodnem zasebnem pravu in postopku) w odniesieniu do art. 57 ust. 1 i art. 47 ust. 2 Kodeksu postępowania cywilnego (Zakon o pravdnem postopku);";
c) tiret odnoszące się do Słowacji otrzymuje brzmienie:
" w Słowacji: art. 37-37e ustawy nr 97/1963 Prawa prywatnego międzynarodowego i odnośnych przepisów wykonawczych.".
2) W załączniku II wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Francji otrzymuje brzmienie:
" we Francji:
a) "greffier en chef du tribunal de grande instance";
b) "président de la chambre départementale des notaires" w przypadku wniosku o stwierdzenie wykonalności aktu notarialnego."
b) tiret odnoszące się do Słowenii otrzymuje brzmienie:
" w Słowenii "okrožno sodišče",";
c) tiret odnoszące się do Słowacji otrzymuje brzmienie:
" w Słowacji "okresný súd".".
3) W załączniku III wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Francji otrzymuje brzmienie:
" we Francji:
a) "cour d'appel" w odniesieniu do decyzji dotyczącej zgody na wniosek;
b) sędzia przewodniczący "tribunal de grande instance" w odniesieniu do decyzji dotyczącej odrzucenia wniosku.";
b) tiret odnoszące się do Litwy otrzymuje brzmienie:
" na Litwie "Lietuvos apeliacinis teismas",";
c) tiret odnoszące się do Słowenii otrzymuje brzmienie:
" w Słowenii "okrožno sodišče",";
d) tiret odnoszące się do Słowacji otrzymuje brzmienie:
" w Słowacji "okresný súd".".
4) W załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Litwy otrzymuje brzmienie:
Artykuł 2
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1937/2004 z dnia 9 listopada 2004 r. zmieniającego załączniki I, II, III i IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 334 z dnia 10 listopada 2004 r.)
Publikację rozporządzenia (WE) nr 1937/2004 należy uważać za nieważną i niebyłą.
--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1938/2004
z dnia 10 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1939/2004
z dnia 10 listopada 2004 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę oraz mrożone mięso bawole [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 określają warunki składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz mięsa wyszczególnionego w art. 2 lit. f) tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97 ustala na 11500 ton ilość wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny, odpowiadającej określeniu podanemu w tym samym postanowieniu, która może być importowana na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2004 r. do 30 czerwca 2005 r.
(3) Należy przypomnieć, że z pozwoleń, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, można korzystać przez cały okres ich ważności jedynie w takim zakresie, na jaki pozwalają przepisy weterynaryjne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny, o której mowa w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97, złożony w okresie między 1 a 5 listopada 2004 r., jest uwzględniany w całości.
2.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu pierwszych pięciu dni grudnia 2004 r. na 5197,773 tony.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1940/2004
z dnia 10 listopada 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 17,377 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1941/2004
z dnia 2 listopada 2004 r.
w sprawie zakończenia przeglądu rozporządzenia (WE) nr 2605/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych wag elektronicznych (REWS), pochodzących między innymi z Tajwanu, dla nowych eksporterów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z państw nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając propozycję przedstawioną przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ISTNIEJĄCE ŚRODKI
(1) Obowiązującymi obecnie środkami odnośnie do przywozu na teren Wspólnoty niektórych wag elektronicznych ("REWS") pochodzących z Tajwanu są ostateczne cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 2605/2000 [2].
Na mocy tego rozporządzenia cła antydumpingowe zostały również nałożone na przywóz REWS z Chińskiej Republiki Ludowej i Republiki Korei.
Istnieją także obowiązujące środki antydumpingowe dotyczące REWS pochodzących z Japonii i Singapuru [3].
B. OBECNE DOCHODZENIE
1.
Wniosek o wszczęcie przeglądu
(2) Po nałożeniu ostatecznych ceł antydumpingowych na przywóz REWS pochodzących z Tajwanu, do Komisji wpłynął wniosek przedsiębiorcy tajwańskiego Charder Electronic Co., Ltd. (zwanego dalej "Charder") o wszczęcie przeglądu rozporządzenia (WE) nr 2605/2000 dla nowych eksporterów, na mocy art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Przedsiębiorca ten podnosił, że nie jest powiązany z żadnym z tajwańskich producentów będących jednocześnie eksporterami podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do REWS.
Ponadto Charder podnosił, że nie eksportował REWS na teren Wspólnoty w pierwotnym okresie dochodzenia (tj. w okresie od 1 września 1998 r. do 31 sierpnia 1999 r.), ale rozpoczął eksport REWS do Wspólnoty w okresie późniejszym.
2.
Wszczęcie przeglądu dla nowych eksporterów
(3) Komisja przeanalizowała dowody dostarczone przez Charder i uznała je za wystarczającą podstawę do wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po wyrażeniu opinii przez zainteresowaną branżę przemysłu wspólnotowego, Komisja wszczęła rozporządzeniem (WE) nr 2034/2003 [4] przegląd rozporządzenia (WE) nr 2605/2000 w odniesieniu do Charder i rozpoczęła dochodzenie w tej sprawie.
(4) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2034/2003 wszczynającym przegląd, cło antydumpingowe w wysokości 13,4 % nałożone rozporządzeniem (WE) nr 2605/2000 na przywóz REWS produkowanych przez Charder zostało uchylone. Jednocześnie, na mocy art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, polecono organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestracji takich przywozów.
3.
Rozpatrywany produkt
(5) Produkt objęty obecnym przeglądem jest to ten sam produkt, którego dotyczyło pierwotne dochodzenie, tj. są to pochodzące z Tajwanu wagi elektroniczne używane w handlu detalicznym, o maksymalnej nośności do 30 kg, z cyfrowym wyświetlaczem, wskazującym masę, cenę jednostkową i cenę do zapłaty (niezależnie od tego czy są wyposażone w urządzenie pozwalające na wydruk tych danych), objęte kodem CN ex84238150 (kod TARIC 8423815010).
4.
Strony zainteresowane
(6) Komisja oficjalnie zawiadomiła Charder i przedstawicieli kraju eksportującego o wszczęciu przeglądu.
Stronom zainteresowanym dano możliwość wyrażenia opinii na piśmie i ustnie.
(7) Komisja przesłała również Charder kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym terminie.
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, uznane przez nią za niezbędne do stwierdzenia dumpingu, a w zakładach Charder oraz przedsiębiorcy wspólnotowego importującego produkty wytwarzane przez Charder (zwanego dalej "importerem") przeprowadzono wizyty weryfikacyjne.
5.
Okres dochodzenia
(8) Dochodzenie w sprawie dumpingu obejmowało okres od 1 października 2002 r. do 30 września 2003 r. (zwany dalej "okresem dochodzenia").
C. WYNIKI DOCHODZENIA
(9) Dochodzenie potwierdziło, że w pierwotnym okresie dochodzenia Charder nie eksportował rozpatrywanego produktu.
(10) Ponadto Charder wykazał, że nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem na Tajwanie objętym środkami antydumpingowymi nałożonymi na przywóz REWS pochodzących z Tajwanu.
(11) Jednakże art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego wymaga również, aby nowy eksporter faktycznie eksportował rozpatrywany produkt na teren Wspólnoty po pierwotnym okresie dochodzenia lub wykazania przez niego, że podjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości rozpatrywanego produktu na teren Wspólnoty.
Pod tym względem ustalono, że stan produktów wytwarzanych i eksportowanych na teren Wspólnoty przez Charder w trakcie okresu dochodzenia, zgłoszonych jako produkty rozpatrywane, nie pozwalał na ich sprzedaż użytkownikom końcowym.
Chociaż Charder oraz importer zadeklarowali te właśnie produkty jako produkty rozpatrywane, zostały one uznane za produkty niedokończone o innych właściwościach fizycznych niż produkt rozpatrywany.
Produkty niedokończone były w dalszym etapie wykorzystywane przez importera do wytworzenia produktu gotowego - wag elektronicznych.
Ponadto należy również zauważyć, że w okresie dochodzenia nie prowadzono sprzedaży gotowych wag.
Z uwagi na to, importowanych produktów nie można zaliczyć do produktów rozpatrywanych.
Co więcej, Charder nie wykazał, że podjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości rozpatrywanego produktu na teren Wspólnoty.
(12) Z powyższych względów uznaje się, że Charder nie był w stanie wykazać, że spełnia kryteria, które pozwalałyby na uznanie go za nowego eksportera w rozumieniu art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
D. ZAKOŃCZENIE PRZEGLĄDU
(13) W świetle wyników dochodzenia należy zakończyć przegląd bez zmiany wysokości cła mającego zastosowanie do Charder, które powinno zostać utrzymane na poziomie ostatecznej, ogólnokrajowej stawki celnej, ustalonej w efekcie pierwotnego dochodzenia, tj. 13,4 %.
E. WSTECZNE ZASTOSOWANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO
(14) W świetle powyższych ustaleń, cło antydumpingowe mające zastosowanie do Charder zostanie nałożone z mocą wsteczną na przywóz rozpatrywanego produktu, poddanego rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2034/2003.
F. ZAWIADOMIENIE
(15) Wszystkie zainteresowane strony zostały zawiadomione o wszelkich istotnych faktach i okolicznościach stanowiących podstawę zamiaru zakończenia obecnego przeglądu oraz wstecznego zastosowania cła antydumpingowego wobec przywozów podlegających rejestracji.
W stosunku do ujawnionych faktów i okoliczności nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń.
(16) Dlatego też niniejszy przegląd powinien zostać zakończony bez wprowadzania zmian do rozporządzenia (WE) nr 2605/2000,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym zakończony zostaje przegląd rozporządzenia (WE) nr 2605/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych wag elektronicznych (REWS), pochodzących między innymi z Tajwanu, dla nowych eksporterów, wszczęty na mocy art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96, bez wprowadzania zmian obowiązujących ceł antydumpingowych.
2.
Cło w wysokości 13,4 % nałożone rozporządzeniem (WE) nr 2605/2000 na przywóz niektórych wag elektronicznych (REWS), pochodzących między innymi z Tajwanu, ma wsteczne zastosowanie wobec przywozów rozpatrywanego produktu, zarejestrowanego zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2034/2003.
3.
O ile nie stwierdzono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące opłat celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1942/2004
z dnia 2 listopada 2004 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym poborze tymczasowego cła nałożonego na przywóz sklejki z drewna okoumé pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek Komisji złożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 988/2004 [2] (zwanego dalej "rozporządzeniem tymczasowym") Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz sklejki z drewna okoumé, zdefiniowanej jako sklejka złożona wyłącznie z płatów z drewna o grubości nieprzekraczającej 6 mm, z przynajmniej jednym płatem wierzchnim z drewna okoumé, objętej kodem CN ex44121310, pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL").
(2) Przypomina się, że dochodzenie w sprawie dumpingu i szkody obejmowało okres od 1 lipca 2002 r. do 30 czerwca 2003 r. (zwany dalej "okresem dochodzenia").
Badanie tendencji w ramach analizy szkody obejmowało okres od 1 stycznia 1999 r. do zakończenia okresu dochodzenia (zwany dalej "rozpatrywanym okresem").
B. DALSZA PROCEDURA
(3) Po nałożeniu tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz sklejki z drewna okoumé pochodzącej z ChRL, niektóre zainteresowane strony wniosły pisemne uwagi.
Stronom, które o to wnioskowały, umożliwiono także złożenie wyjaśnień ustnych.
(4) Komisja prowadziła działania mające na celu uzyskanie i weryfikację wszystkich informacji, jakie uznała za konieczne w celu poczynienia ostatecznych ustaleń.
Po nałożeniu środków tymczasowych dokonano wizyty weryfikacyjnej na miejscu w siedzibie Ekol Kontraplak, Taskopru, w Turcji, ze względu na fakt, że Turcja została uznana za ewentualne państwo odpowiednie dla celów ustalenia wartości normalnej.
(5) Wszystkie strony poinformowano o najistotniejszych faktach i okolicznościach, na podstawie których miało zostać przygotowane zalecenie dotyczące nałożenia ostatecznych ceł antydumpingowych oraz ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych z tytułu ceł tymczasowych.
Wyznaczono także termin składania oświadczeń dotyczących tych faktów i okoliczności.
(6) Rozpatrzono uwagi wniesione przez strony zarówno w formie ustnej, jak i pisemnej i w odpowiednich przypadkach zmodyfikowano ustalenia.
C. ROZPATRYWANY PRODUKT ORAZ PRODUKT PODOBNY
1.
Rozpatrywany produkt
(7) Rozpatrywanym produktem jest sklejka z drewna okoumé, złożona wyłącznie z płatów z drewna, z których każdy nie przekracza 6 mm grubości, z przynajmniej jednym płatem wierzchnim z drewna okoumé, pochodząca z ChRL, obecnie sklasyfikowana w ramach kodu CN ex44121310.
Definicja ta obejmuje zarówno sklejkę wykonaną wyłącznie z drewna okoumé (zwana dalej "sklejką wyłącznie z drewna okoumé") oraz sklejkę z jedną lub dwiema wierzchnimi warstwami wykonanymi z drewna okoumé (zwana dalej "sklejką z wierzchnią warstwą okoumé"), natomiast wewnętrznymi warstwami z drewna innego gatunku.
(8) Kilku importerów podniosło argument, że sklejka wyłącznie z drewna okoumé oraz sklejka z wierzchnią warstwą okoumé nie mogą być uznane za ten sam produkt, gdyż skład warstw wewnętrznych ma istotny wpływ na właściwości sklejki.
Ponadto argumentowano, że produkty te różnią się znacznie pod względem ceny i zastosowania.
(9) Od początku dochodzenia uznawano, że sklejka z drewna okoumé jest produkowana w wielu różnych typach oraz posiada cały szereg zastosowań w budownictwie, meblarstwie, transporcie oraz innych branżach.
Niektóre zastosowania wymagają określonych typów sklejki z drewna okoumé, natomiast w innych przypadkach różne typy sklejek można stosować wymiennie.
Najistotniejszą właściwością drewna okoumé jest jednak możliwość pocięcia go na dużego rozmiaru forniry bez sęków i skaz, dzięki czemu sklejka może posiadać dobre wykończenie oraz jednolitą i gładką powierzchnię.
Oznacza to, że główną właściwością sklejki z drewna okoumé, stanowiącą o jej wyjątkowości w porównaniu z innymi rodzajami sklejek, jest wygląd jej wierzchnich warstw.
(10) Warstwy wewnętrzne sklejki mogą być wykonane z różnych gatunków drewna tropikalnego lub pochodzącego z klimatu umiarkowanego.
W przypadku produkcji sklejki wykonanej w całości z drewna tropikalnego producenci sklejki z drewna okoumé stosują drewno okoumé jako warstwy wewnętrzne, nie ze względu na szczególne właściwości drewna okoumé w porównaniu z innymi gatunkami drewna tropikalnego, lecz ze względu na naturalne procesy zachodzące w trakcie produkcji.
Rodzaj lub rodzaje drewna stosowane do warstw wewnętrznych mają oczywisty wpływ na koszt produktu finalnego, jego właściwości oraz zastosowanie do określonych celów.
Jednakże w kontekście dochodzenia uznano, że kwestię tę można potraktować także poprzez rozróżnienie różnych typów produktu, tak aby przy rozstrzyganiu o dumpingu i szkodzie porównywane były wyłącznie identyczne rodzaje sklejki.
System określania kodu produktu zastosowany w dochodzeniu rozróżnia między innymi sklejkę wykonaną wyłącznie z drewna okoumé od sklejki z wierzchnią warstwą okoumé.
Zatem twierdzenie, że sklejka wykonana wyłącznie z drewna okoumé i sklejka z wierzchnią warstwą okoumé nie mogą być uznawane za ten sam produkt, zostało odrzucone.
(11) W rozporządzeniu tymczasowym postanowiono wyłączyć powleczoną sklejkę z drewna okoumé z dochodzenia z przyczyn określonych w motywie (19) rozporządzenia tymczasowego.
Powleczona sklejka z drewna okoumé to sklejka z wierzchnią warstwą z drewna okoumé lub wykonana wyłącznie z drewna okoumé i powleczona innym materiałem.
Przemysł wspólnotowy podniósł argument, że produkty te nie powinny zostać wyłączone, gdyż stanowią one część tego samego rynku, podobnie jak pozostałe produkty z drewna okoumé.
Jednak powłoka na powierzchni drewna sprawia, że wspomniana wyżej zasadnicza właściwość sklejki z drewna okoumé, tzn. wygląd zewnętrzny, staje się mniej ważna.
Powleczona sklejka z drewna okoumé nie posiada zatem tych samych właściwości fizycznych i technicznych co rozpatrywany produkt.
Ponadto powleczona sklejka z drewna okoumé ma zwykle, w przeciwieństwie do rozpatrywanego produktu, jedno zastosowanie, mianowicie do szalunków betonowych.
Zatem i ten argument należy oddalić.
(12) Przy braku innych uwag niniejszym potwierdza się ostateczną definicję rozpatrywanego produktu określoną w motywach (18) i (19) rozporządzenia tymczasowego.
2.
Produkt podobny
(13) Niektóre strony podniosły argumenty, że istnieje szereg różnic pomiędzy rozpatrywanym produktem produkowanym w ChRL a produktem produkowanym i sprzedawanym przez przemysł wspólnotowy na terenie Wspólnoty, zatem produkty te nie mogą być rozpatrywane jako podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
W szczególności twierdzono, że:
a) chińscy producenci będący jednocześnie eksporterami sprzedają sklejkę z wierzchnią warstwą okoumé, podczas gdy przemysł wspólnotowy sprzedaje sklejkę wykonaną wyłącznie z drewna okoumé;
b) chińscy producenci będący jednocześnie eksporterami sprzedają panele o standardowych wymiarach 2440 × 1220 mm i 2500 × 1250 mm, podczas gdy przemysł wspólnotowy sprzedaje tzw. rozmiary "jumbo"3100 × 1530 mm oraz 3100 × 1700 mm;
c) chińscy producenci będący jednocześnie eksporterami sprzedają sklejkę do wnętrz, podczas gdy przemysł wspólnotowy sprzedaje sklejkę odporną na działanie czynników atmosferycznych lub do zastosowań na zewnątrz;
d) jakość warstw wierzchnich jest niższa w przypadku paneli sprzedawanych przez chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami (jakość B/BB w porównaniu do jakości BB/CC);
e) warstwy wierzchnie paneli sprzedawanych przez chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami są cieńsze od paneli sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy (0,6 mm w porównaniu do 1 mm);
f) jakość warstw wewnętrznych paneli sprzedawanych przez chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami jest niższa;
g) jakość kleju w panelach sprzedawanych przez chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami jest niższa.
(14) Jeśli chodzi o trzy pierwsze właściwości, o których mowa w motywie (13) lit. a) - c) powyżej, dochodzenie wykazało, że zarówno chińscy producenci będący jednocześnie eksporterami, jak i przemysł wspólnotowy sprzedają sklejkę wykonaną wyłącznie z drewna okoumé oraz sklejkę z wierzchnią warstwą z drewna okoumé, o klasie do wykorzystania zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz, a także o różnych wymiarach paneli.
Ponieważ właściwości te są zwykle opisane w dokumentacji handlowej, włączono je do numerów kontrolnych produktu (ang. product control number - PCN) w celu obliczenia marginesu dumpingu oraz szkody.
Zatem jeśli chodzi o te właściwości, wzięto pod uwagę wszelkie różnice i porównanie dotyczyło wyłącznie produktów podobnych.
(15) Czwarta właściwość określona w motywie (13) lit. d) nie została włączona do kodów PCN, gdyż nie występuje w większości dokumentów handlowych udostępnionych Komisji w dochodzeniu.
Na podstawie transakcji, w których została określona jakość i klasa warstw zewnętrznych, ustalono, że chińscy producenci będący jednocześnie eksporterami, a także przemysł wspólnotowy, sprzedawali produkty różnej klasy i nie wydaje się, że klasy produktu podobnego sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy są zasadniczo wyższej jakości niż w przypadku produktów chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami.
(16) Ostatnie trzy właściwości, o których mowa w motywie (13) lit. e) - g), także nie zostały włączone do kodów PCN, gdyż nie pojawiają się w większości danych dotyczących transakcji.
Uznano jednak, że większość produktów wywożonych z ChRL ma warstwy wierzchnie cieńsze niż wspólnotowy produkt podobny.
Podobnie różnice jakościowe kleju oraz warstw wewnętrznych, chociaż mają różny zakres, można zasadniczo uogólnić do stwierdzenia, że mają one znaczenie w oczach ewentualnych nabywców i nie należy ich pomijać.
W odniesieniu do tych różnic wprowadzono zatem korekty w obliczeniach marginesów podcięcia cenowego i szkody, zgodnie z treścią motywu (80) rozporządzenia tymczasowego.
(17) Należy także zauważyć, że różnice jakościowe nie są na tyle istotne, aby nabywcy mogli odnieść wrażenie, że wywożony z ChRL rozpatrywany produkt jest zupełnie innym produktem.
Natomiast dochodzenie ujawniło konkretne przypadki zastępowania na rynku wspólnotowym produktów przemysłu wspólnotowego produktami przywożonymi z Chin, nabywanymi przez niektórych odbiorców.
(18) W związku z powyższym stwierdza się, że wnioskowane różnice pomiędzy rozpatrywanym produktem produkowanym i sprzedawanym na terenie Wspólnoty przez przemysł wspólnotowy, w zakresie, w jakim zostały one opisane, wzięto w pełni pod uwagę poprzez włączenie ich do kodu PCN lub poprzez wprowadzenie odpowiednich korekt.
Ponieważ różnice te w żadnym razie nie zmieniają faktu, że rozpatrywany produkt oraz produkt wytwarzany i sprzedawany na terenie Wspólnoty przez przemysł wspólnotowy posiadają te same podstawowe właściwości i przeznaczenia, zaś stwierdzenie, że produkt rozpatrywany i produkt produkowany i sprzedawany na terenie Wspólnoty nie są podobne, należy odrzucić.
(19) Przy braku innych uwag dotyczących produktu podobnego niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywie (20) rozporządzenia tymczasowego.
D. DUMPING
1.
Traktowanie na warunkach gospodarki rynkowej
(20) Jeden producent będący jednocześnie eksporterem, któremu nie przyznano traktowania na warunkach gospodarki rynkowej, podniósł, że Komisja nie uwzględniła jego uwag wniesionych po ujawnieniu ustaleń Komisji.
Jego argumenty zostały rozpatrzone i odniesiono się do nich w motywach (29)-(32) rozporządzenia tymczasowego.
W związku z powyższym twierdzenie to zostało odrzucone.
(21) Inny producent będący jednocześnie eksporterem, z którego strony stwierdzono brak współpracy, twierdził, że współpracował z Komisją.
Należy pamiętać, że na ten sam argument, już wcześniej podnoszony przez tego przedsiębiorcę po ujawnieniu ustaleń Komisji dotyczących traktowania na zasadach gospodarki rynkowej, udzielono odpowiedzi w motywach (33)-(35) rozporządzenia tymczasowego.
Zatem twierdzenie to zostało odrzucone.
(22) W obliczu braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach (21)-(35) rozporządzenia tymczasowego w odniesieniu do traktowania na zasadach gospodarki rynkowej.
2.
Traktowanie indywidualne
(23) W związku z brakiem jakichkolwiek uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach (36)-(40) rozporządzenia tymczasowego w odniesieniu do indywidualnego traktowania.
3.
Wartość normalna
3.1.
Ustalenie wartości normalnej dla współpracujących producentów będących jednocześnie eksporterami, traktowanych na zasadach gospodarki rynkowej
(24) Jeden ze współpracujących producentów będących jednocześnie eksporterami stwierdził, że jego koszty zakupu forniru z drewna topoli, zgodnie z wyjaśnieniami w motywie (49) rozporządzenia tymczasowego, zostały wyliczone nieprawidłowo oraz że należałoby odliczyć od kosztów rzekomą ulgę podatkową uzyskaną przy zakupie tych fornirów.
Tego rodzaju żądanie, ze względu na jego charakter, winno zostać odpowiednio udokumentowane poprzez przedstawienie dowodów w odpowiednim terminie.
Jednakże przedsiębiorca nie był w stanie dostarczyć odpowiednich dowodów potwierdzających fakt zwrotu kwoty VAT, choć został o to poproszony podczas dochodzenia w jego siedzibie.
W związku z powyższym żądanie to należało odrzucić.
(25) Należy pamiętać, że po opublikowaniu rozporządzenia tymczasowego wprowadzono niewielkie korekty spowodowane błędami popełnionymi podczas obliczeń stopy zysku dla trzech współpracujących producentów będących jednocześnie eksporterami, którzy byli traktowani na zasadach gospodarki rynkowej.
To doprowadziło do niewielkich zmian w ustalonych dla nich wartościach normalnych.
(26) W obliczu braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach (41)-(51) rozporządzenia tymczasowego w odniesieniu do tymczasowych ustaleń dotyczących wartości normalnej dla trzech współpracujących producentów traktowanych na zasadach gospodarki rynkowej.
3.2.
Ustalenie wartości normalnej dla wszystkich producentów będących jednocześnie eksporterami, nietraktowanych na zasadach gospodarki rynkowej
(27) Tymczasowo, w celu ustalenia wartości normalnej dla ChRL, jako analogiczny kraj trzeci o gospodarce rynkowej wybrano Maroko.
Jak zaznaczono w motywie (56) rozporządzenia tymczasowego, wyborowi temu sprzeciwiło się trzech producentów będących jednocześnie eksporterami.
(28) Dochodzenie Komisji wykazało, że na rynku marokańskim istnieje tylko jeden producent, a ponadto obowiązuje tam wysokie cło przywozowe.
Postanowiono zatem zbadać możliwość wyboru innego kraju analogicznego.
Jako potencjalny kraj analogiczny przewidziano Turcję, gdzie na współpracę z Komisją zgodę wyraził jeden producent.
(29) Po opublikowaniu rozporządzenia tymczasowego od kilku importerów oraz chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami wpłynęły dalsze uwagi dotyczące wyboru Maroka.
Twierdzili oni, że wybór Maroka na analogiczny kraj trzeci o gospodarce rynkowej był niewłaściwy ze względu na rzekomą różnicę w jakości sklejki z drewna okoumé produkowanej przez chińskich i marokańskich producentów.
(30) Stwierdzono, że na rynku tureckim nie występuje wysokie cło, a sklejkę z drewna okoumé produkuje tam kilku konkurujących ze sobą przedsiębiorców.
Ponadto dochodzenie potwierdziło, że sprzedaż realizowana przez tureckiego producenta współpracującego jest znaczna oraz reprezentatywna, jeśli chodzi o ustalenie wartości normalnej dla chińskiego wywozu rozpatrywanego produktu.
W związku z powyższym zdecydowano o wyborze Turcji na kraj analogiczny.
(31) Aby ustalić, czy sprzedaż na tureckim rynku produktów porównywalnych do produktów sprzedawanych przez chińskich producentów będących jednocześnie eksporterami do Wspólnoty odbywa się w ramach zwykłego obrotu handlowego, porównano krajową cenę sprzedaży z kosztem produkcji (tzn. kosztem wytworzenia zwiększonym o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne).
Ponieważ przeważająca większość typów sprzedawanych na rynku krajowym odbywała się w ramach zwykłego obrotu handlowego, wartość normalna została ustalona w oparciu o cenę krajową porównywalnych typów produktu.
(32) Dokonano korekty wartości normalnej z tytułu różnic we właściwościach fizycznych, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego, aby uwzględnić różnice w typach kleju stosowanego w produktach porównywalnych sprzedawanych w Turcji oraz w produkcie rozpatrywanym.
4.
Cena eksportowa
(33) Wobec braku jakichkolwiek uwag niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia dotyczące ceny eksportowej, zawarte w motywach (60) i (61) rozporządzenia tymczasowego.
Jeśli chodzi o ustalenie ceny eksportowej dla eksporterów niewspółpracujących, dokonano następującej zmiany: zamiast zastosować jako podstawę ograniczoną wielkość sprzedaży jak dla współpracującego producenta będącego jednocześnie eksporterem, nietraktowanego na zasadach gospodarki rynkowej, zastosowano ogólną wielkość sprzedaży sklejki z wierzchnią warstwą drewna okoumé, gdyż - zgodnie z dostępnymi informacjami - wielkość ta była bardziej reprezentatywna dla większości wywozów z Chin.
5.
Porównanie
(34) Jeden producent będący jednocześnie eksporterem podnosił, że koszty transportu zostały odliczone w niewłaściwy sposób od wartości sprzedaży zrealizowanej na bazie FOB.
Jednak korekta ta została wprowadzona dopiero po przeliczeniu na bazę CIF ogólnej wartości sprzedaży, zgodnie z metodą uzgodnioną z przedsiębiorcą.
Powyższe twierdzenie należało więc odrzucić.
(35) Jeden producent będący jednocześnie eksporterem zgłosił zarzuty wobec korekty, jakiej poddano jego cenę eksportową, w celu uwzględnienia odroczonego rabatu, jaki producent ten udzielił jednemu ze swoich kontrahentów, jak to opisano w motywie (63) rozporządzenia tymczasowego.
Eksporter ten stwierdził, że rabat ten już uwzględniono w cenach zgłoszonych przez przedsiębiorcę.
Jednak nie był on w stanie wykazać tego w dochodzeniu.
Argument powyższy należało więc odrzucić.
(36) Jeden producent będący jednocześnie eksporterem stwierdził, że prowadzi sprzedaż rozpatrywanego produktu różnym kategoriom odbiorców w zależności od tego, czy są one przeznaczone na eksport czy na rynek krajowy, i przedstawione przez niego dane wykazywały stałe różnice cenowe pomiędzy różnymi kategoriami odbiorców.
Wnioskował on, aby uwzględnić to przy obliczaniu dumpingu i wprowadzić korektę jego ceny eksportowej ze względu na poziom obrotu, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) rozporządzenia podstawowego.
Choć żądanie to uznano za uzasadnione, poziom wnioskowanej przez eksportera korekty oparto na pojedynczym przykładzie, zatem nie uznano go za reprezentatywny.
Po analizie danych cenowych zatwierdzono i zastosowano odpowiedni poziom korekty ceny eksportowej.
6.
Marginesy dumpingu
(37) Zgodnie z poniższym uznano niektóre wnioski oraz wprowadzono poprawki w metodach obliczeniowych, zwłaszcza w odniesieniu do wyboru kraju analogicznego, ustalono ostatecznie marginesy dumpingu i wyrażono je jako następujące wartości procentowe ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem:
+++++ TABLE +++++
(38) Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się metodę obliczenia ogólnokrajowego marginesu dumpingu, zgodnie z motywami (67)-(69) rozporządzenia tymczasowego.
Ze względu na fakt przyjęcia Turcji jako kraju analogicznego, jak wyjaśniono w powyższych motywach (27)-(32), nowy ogólnokrajowy poziom dumpingu ustalono na 66,7 % ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem.
E. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY
(39) Wobec braku jakichkolwiek uwag niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia dotyczące przemysłu wspólnotowego, zgodnie z motywami (70)-(72) rozporządzenia tymczasowego.
F. SZKODA
1.
Konsumpcja we Wspólnocie
(40) Wobec braku jakichkolwiek uwag niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia dotyczące konsumpcji we Wspólnocie, zgodnie z motywami (74)-(75) rozporządzenia tymczasowego.
2.
Przywóz z rozpatrywanego państwa
(41) Dla celów analizy podcięcia cenowego, w rozporządzeniu tymczasowym cenę CIF na granicy Wspólnoty dla współpracujących producentów będących jednocześnie eksporterami podwyższono o 10 %.
Korekta ta ma uwzględnić ogólnie uznawaną, lecz trudną do określenia, różnicę w jakości pomiędzy wspólnotową a chińską sklejką z drewna okoumé.
Korektę tę ustalono w sposób następujący.
Dostępne Komisji informacje na temat ofert chińskich producentów dotyczących rozpatrywanego produktu o grubości 1 mm lub 0,6 mm wskazują, że różnica w grubości mogłaby stanowić o różnicy cenowej wynoszącej od 3,5 % do 5,5 %.
Wobec braku innych informacji można przyjąć, że pozostałe aspekty jakościowe, o których mowa w motywie (16), to znaczy jakość kleju oraz warstw wewnętrznych, mogłyby mieć wpływ porównywalny do wpływu grubości.
Zatem łączny wpływ różnic jakościowych mógłby odpowiadać różnicy cenowej wynoszącej od 10 % do 15 %.
Należy przypomnieć, że nie ma możliwości zweryfikowania powyższych różnic jakościowych w oparciu o konkretne transakcje i najwyraźniej nie występują one dla całości wywozu z ChRL w okresie dochodzenia.
Natomiast dochodzenie ujawniło, że chińscy producenci będący jednocześnie eksporterami oferują produkty o różnej i zmieniającej się jakości i właściwościach.
(42) Jeden z importerów stwierdził, że należałoby przyjąć korektę wynoszącą nie 10 %, a 25 %, jednak nie dostarczył obiektywnego uzasadnienia powyższej wartości.
W tych okolicznościach wydaje się, że nie ma podstaw do zmiany podejścia przyjętego w rozporządzeniu tymczasowym.
(43) Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się wnioski sformułowane w motywach (76)-(81) rozporządzenia tymczasowego.
3.
Sytuacja przemysłu wspólnotowego
(44) Dwóch producentów będących jednocześnie eksporterami zakwestionowało szkodliwy wpływ przywozu, wskazując na fakt utrzymywania się cen raczej na stałym poziomie jedynie z minimalnym wzrostem nominalnie o 3 %, lub też małymi spadkami realnymi w rozpatrywanym okresie.
Należy przypomnieć, że średnie ceny wykazane w motywie (91) rozporządzenia tymczasowego dotyczą szeregu różnych typów produktu, przy czym skutki przywozów z Chin dotyczyły w największym stopniu najtańszych typów produktu.
Nawet gdyby ceny najtańszych produktów spadły w danym okresie, gdyż ich udział w asortymencie wyrobów zostałby ograniczony, to ogólna cena za metr sześcienny niekoniecznie musiałaby ulec obniżeniu.
Na zmiany w asortymencie wyrobów producentów wspólnotowych wskazywano już w motywie (91) rozporządzenia tymczasowego.
Ponadto w momencie nagłego wzrostu przywozu z Chin na rynek wspólnotowy przemysł wspólnotowy był w fazie podnoszenia się po załamaniu na rynku, charakteryzującego się relatywnie niską marżą sprzedaży.
W takich warunkach przemysł wspólnotowy nie był w stanie skutecznie stawić czoła konkurencji poprzez obniżenie cen i dlatego większość szkód spowodowanych przywozem dotyczyło ilości sprzedaży, jak to wyjaśniono w motywach (85)-(90) rozporządzenia tymczasowego.
W związku z tym powyższe twierdzenie należy odrzucić.
(45) Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się wnioski sformułowane w motywach (82)-(99) rozporządzenia tymczasowego.
4.
Ustalenia dotyczące szkody
(46) Wobec braku innych uwag w sprawie ustaleń dotyczących szkody niniejszym potwierdza się wnioski sformułowane w motywach (100)-(102) rozporządzenia tymczasowego.
G. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(47) Dwóch eksporterów podniosło argument, że wzrost średnich kosztów jednostkowych dla przemysłu wspólnotowego w rozpatrywanym okresie stanowił istotny czynnik powodujący spadek rentowności w przemyśle wspólnotowym, co podważa istnienie związku przyczynowego pomiędzy dumpingiem a szkodą.
W motywie (113) rozporządzenia tymczasowego zauważono, że zmiana kosztów, jaka dotyczyła badanych producentów wspólnotowych, nie pozostawała w oderwaniu od zmian ogólnych kosztów i cen na terenie Wspólnoty.
Tego rodzaju wzrost kosztów, na przykład kosztów surowców, nie stanowi czynnika zewnętrznego, z którym przemysł mógłby uporać się w normalnych warunkach gospodarczych, a w szczególności przy braku silnej presji cenowej ze strony produktów będących przedmiotem dumpingu.
Ponadto przynajmniej część obserwowanego wzrostu średnich kosztów można przypisać niskiemu wykorzystaniu posiadanych zdolności produkcyjnych oraz przerzuceniu się na droższe typy produktu, co z kolei ma związek z konkurencją ze strony dumpingowego przywozu.
W związku z powyższym argument ten nie może zostać przyjęty.
(48) Jeśli chodzi o ewentualne skutki przywozu pochodzącego z państw trzecich, z wyjątkiem ChRL, w motywie (109) rozporządzenia tymczasowego zauważono, że średnie ceny innych dużych eksporterów, takich jak Gabon czy Maroko, są o około 50 % wyższe niż ceny chińskie i dlatego nie można ich brać pod uwagę jako czynnika decydującego o szkodzie dla przemysłu wspólnotowego.
Jeden importer wskazał, że wywóz z tych dwóch państw dotyczył zawsze lub prawie zawsze sklejki wyłącznie z drewna okoumé, podczas gdy większość wywozu z ChRL dotyczyła sklejki z wierzchnią warstwą z drewna okoumé, która jest oczywiście tańsza.
Choć uwaga ta może być słuszna, różnica cenowa między cenami sklejki wyłącznie z drewna okoumé a sklejki z wierzchnią warstwą z drewna okoumé, która, jak wykazało dochodzenie, wynosiła około 15 %, nie stanowiła wyżej wspomnianej 50 % różnicy cenowej.
Ponadto aktualne pozostaje ustalenie zawarte w rozporządzeniu tymczasowym, że udziały tych państw w rynku są o wiele mniejsze niż udział ChRL oraz że wielkości i ceny wywozu w rozpatrywanym okresie utrzymywały się na stabilnym poziomie.
Zatem powyższa uwaga nie podważa wniosku, że przywóz z państw trzecich nie wpłynął na presję konkurencyjną wywieraną na przemysł wspólnotowy w takim zakresie, jak w przypadku przywozu z ChRL, a zatem nie był to czynnik decydujący o szkodliwej sytuacji w przemyśle wspólnotowym.
(49) Ci sami eksporterzy argumentowali, że spadek wyników eksportowych w przemyśle wspólnotowym, o którym mowa w motywie (111) rozporządzenia tymczasowego, nie był nieznaczny i wraz z innymi czynnikami, które nie były związane z chińskim wywozem, mógł przyczynić się do pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego.
Choć wywóz realizowany przez przemysł wspólnotowy rzeczywiście spadł o prawie 2000 ton przez okres trzech i pół roku, to, jak wskazano w motywie (111) rozporządzenia tymczasowego, spadek ten nie może być porównywany z wpływem wywozu z Chin na rynek wspólnotowy, który w okresie dwóch i pół roku, od roku 2000 do okresu dochodzenia, osiągnął poziom 80000 ton.
Zatem i ten argument został odrzucony.
(50) Wobec braku innych uwag w sprawie związku przyczynowego niniejszym potwierdza się ustalenia i wnioski sformułowane w motywach (103)-(117) rozporządzenia tymczasowego.
H. INTERES WSPÓLNOTY
(51) Dwóch eksporterów argumentowało, że Komisja, w swojej ocenie interesu Wspólnoty, nie dostarczyła analizy ekonomicznej wpływu środków na użytkowników, handlowców oraz konsumentów.
Należy w pierwszej kolejności podkreślić, że eksporterzy nie mogą zajmować stanowiska w kontekście badania interesu Wspólnoty.
Mimo to, jeśli chodzi o stronę merytoryczną tego argumentu, należy przypomnieć, że w dochodzeniu nie współpracowali ani też nie występowali w trakcie postępowania żadni użytkownicy, handlowcy ani konsumenci, a zatem Wspólnota nie dysponuje żadnymi konkretnymi informacjami umożliwiającymi określenie tego wpływu.
Ten argument zatem nie może zostać przyjęty.
(52) Ponadto jeden importer podnosił, że ogólnokrajowe cło wynoszące 48,5 % miało charakter odstraszający i że ograniczona liczba dostawców produktów z drewna okoumé w Europie doprowadzi do braku konkurencji w Europie, co będzie ze szkodą dla przemysłu wykorzystującego te produkty.
Jak zauważono w motywie (125) rozporządzenia tymczasowego, środki antydumpingowe mają jedynie przywrócić równe warunki konkurencji na tym rynku, a nie pozbawiać tej możliwości, przy czym jest ona zachowana, gdyż oprócz Chin istnieje jeszcze szereg innych krajów będących eksporterami.
W związku z powyższym argument ten należy odrzucić.
(53) Wobec braku dalszych nowych informacji wniesionych w sprawie interesu Wspólnoty, niniejszym potwierdza się ustalenia i wnioski sformułowane w motywach (118)-(127) rozporządzenia tymczasowego.
I. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1.
Poziom usunięcia szkody
(54) Wobec braku jakichkolwiek uwag niniejszym potwierdza się metodę zastosowaną przy ustalaniu poziomu usunięcia szkody, opisaną w motywach (128)-(132) rozporządzenia tymczasowego.
(55) Na podstawie tej metody obliczono poziom usunięcia szkody w celu ustalenia poziomu ostatecznych środków, jakie mają zostać nałożone.
2.
Forma i poziom ceł
(56) W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy nałożyć cło antydumpingowe na poziomie ustalonych marginesów dumpingu, gdyż dla wszystkich rozpatrywanych producentów będących jednocześnie eksporterami marginesy szkody okazały się wyższe niż marginesy dumpingu.
(57) W związku z powyższym ustala się następujące cła ostateczne:
+++++ TABLE +++++
(58) Wyszczególnione w niniejszym rozporządzeniu stawki ceł antydumpingowych dla poszczególnych przedsiębiorców określono na podstawie ustaleń obecnego dochodzenia.
Odzwierciedlają one zatem sytuację dla tych przedsiębiorców ustaloną w trakcie dochodzenia.
Te stawki celne (w przeciwieństwie do cła ogólnokrajowego stosowanego dla "pozostałych przedsiębiorców") stosuje się wyłącznie do przywozu produktów pochodzących z rozpatrywanego państwa oraz produkowanych przez przedsiębiorców będących wymienionymi podmiotami prawnymi.
Przywożone produkty produkowane przez innych przedsiębiorców, niewymienionych z nazwy oraz adresu w treści niniejszego rozporządzenia, w tym także jednostki powiązane wymienionych z nazwy przedsiębiorców, nie są objęte tymi stawkami i podlegają stawkom ceł stosowanym dla "pozostałych przedsiębiorców".
(59) Wszelkie wnioski o zastosowanie tych indywidualnych stawek ceł antydumpingowych przewidzianych dla poszczególnych przedsiębiorców (np. po zmianie nazwy podmiotu lub utworzeniu nowej jednostki produkcyjnej lub sprzedaży) należy niezwłocznie kierować do Komisji [3] wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działań produkcyjnych przedsiębiorcy, sprzedaży krajowej i eksportowej związanej na przykład ze zmianą nazwy lub zmianami jednostek produkcyjnych lub sprzedaży.
Rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione w drodze aktualizacji listy przedsiębiorców korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(60) W celu maksymalnego ograniczenia ryzyka obchodzenia przepisów, mając na względzie znaczny poziom braku współpracy (80 %) oraz wysokie różnice w kwotach cła, uznaje się potrzebę wprowadzenia postanowień szczegółowych zapewniających właściwe stosowanie cła antydumpingowego.
(61) Postanowienia szczegółowe obejmują obowiązek przedkładania organom celnym Państw Członkowskich ważnych faktur spełniających wymagania określone w załączniku do rozporządzenia.
Jedynie przywozy, którym towarzyszy taka faktura, są zgłaszane ze wskazaniem obowiązujących dodatkowych kodów Taric danego producenta.
Przywóz niepotwierdzony taką fakturą podlega pozostałemu cłu antydumpingowemu dotyczącemu wszystkich innych eksporterów.
Do rozpatrywanych przedsiębiorców zwrócono się także o składanie regularnych sprawozdań do Komisji w celu zapewnienia odpowiednich dalszych działań w zakresie sprzedaży sklejki z drewna okoumé do Wspólnoty.
W przypadku braku takich sprawozdań lub gdy ujawnią one, że środki nie eliminują skutków szkodliwego dumpingu, może wystąpić konieczność wszczęcia przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
W przeglądzie takim można, między innymi, zbadać zasadność rezygnacji z indywidualnych stawek celnych i wprowadzenia stawki ogólnokrajowej.
3.
Zobowiązania
(62) W konsekwencji nałożenia antydumpingowych środków tymczasowych, i zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, jeden współpracujący producent będący jednocześnie eksporterem wyraził wolę złożenia zobowiązania.
Niemniej jednak, minimalne ceny eksportowe, jakie spółka gotowa była zaoferować na niektóre produkty, były na poziomie nieeliminującym szkodliwych skutków dumpingu.
Zatem tej propozycji nie można było zaakceptować.
4.
Pobranie ceł tymczasowych
(63) Ze względu na wysokość stwierdzonych marginesów dumpingu oraz biorąc pod uwagę poziom szkody dla przemysłu wspólnotowego, stwierdza się konieczność ostatecznego pobrania kwot zabezpieczonych z tytułu tymczasowego cła antydumpingowego, nałożonego tymczasowym rozporządzeniem, tzn. rozporządzeniem (WE) nr 988/2004, do wysokości cła ostatecznie nałożonego niniejszym rozporządzeniem, jeśli kwota ta jest równa lub niższa niż kwota cła tymczasowego.
W przypadku ceł ostatecznych wyższych niż cła tymczasowe ostatecznie pobrane powinny zostać kwoty zabezpieczone jako cła tymczasowe.
(64) Zgodnie z motywem (11) powleczona sklejka z drewna okoumé jest wyłączona z zakresu dochodzenia.
Ze względu na fakt, iż art. 1 ust. 1 rozporządzenia tymczasowego nie przewiduje takiego wyłączenia, wszelkie kwoty zabezpieczone z tytułu tego typu produktu zostają zwolnione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ostateczne cło antydumpingowe zostaje niniejszym nałożone na przywóz sklejki z drewna okoumé, zdefiniowanej jako sklejka złożona wyłącznie z płatów z drewna o grubości nieprzekraczającej 6 mm, z przynajmniej jednym płatem wierzchnim z drewna okoumé niepowleczonego na stałe innymi materiałami, objętej kodem CN ex44121310, (kod TARIC 4412131010), pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej.
2.
Stawki ostatecznego cła antydumpingowego stosowanego do ceny netto franco granica Wspólnoty, przed ocleniem, pod warunkiem przywozu zgodnego z ust. 3, ustala się w następującej wysokości:
+++++ TABLE +++++
3.
Zastosowanie poszczególnych stawek celnych określonych dla czterech przedsiębiorców, o których mowa w ust. 2, jest uzależnione od przedłożenia organom celnym Państw Członkowskich ważnej faktury, zgodnej z wymogami określonymi w załączniku.
W przypadku braku takiej faktury zostanie zastosowana stawka celna obowiązująca dla pozostałych przedsiębiorców.
4.
O ile nie określono inaczej stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące opłat celnych.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone z tytułu tymczasowych ceł antydumpingowych na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 988/2004 w sprawie przywozu sklejki z drewna okoumé, objętej kodem CN ex44121310 (kod TARIC 4412131010), pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej podlegają ostatecznemu pobraniu zgodnie z następującymi zasadami.
Kwoty zabezpieczone przewyższające ostateczną kwotę cła antydumpingowego są zwalniane.
W przypadku ceł ostatecznych wyższych niż cła tymczasowe ostatecznemu pobraniu podlegają jedynie kwoty zabezpieczone jako cła tymczasowe.
Kwoty zabezpieczone z tytułu przywozu powlekanej sklejki z drewna okoumé są zwalniane.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1943/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1944/2004
z dnia 10 listopada 2004 r.
zezwalające na przesunięcia pomiędzy limitami ilościowymi na wyroby włókiennicze i odzieżowe pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich [1], w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 5 Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej 9 grudnia 1988 r. i zatwierdzonej decyzją Rady nr 90/647/EWG [2], ostatnio zmienionej i poszerzonej porozumieniem w formie wymiany listów, parafowanym 19 maja 2000 r. i zatwierdzonym decyzją Rady nr 2000/787/WE [3], stanowi, że możliwe jest dokonywanie przesunięć między latami kontyngentowymi.
O tych zasadach elastyczności poinformowano Organ Monitorowania Rynku Tekstyliów Światowej Organizacji Handlu po przystąpieniu Chin do tej organizacji.
(2) Dnia 2 sierpnia 2004 r. Chińska Republika Ludowa złożyła wniosek o przesunięcia ilości z roku kontyngentowego 2003 na rok kontyngentowy 2004.
(3) Przesunięcia wnioskowane przez Chińską Republikę Ludową wchodzą w zakres zasad elastyczności, o których mowa w art. 5 Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej 9 grudnia 1988 r., zgodnie z załącznikiem VIII kolumna 9 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93.
(4) Właściwym jest pozytywne rozpatrzenie wniosku, w ramach dostępnych ilości.
(5) Wskazane jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie nastepnego dnia po jego opublikowaniu w celu umożliwienia zainteresowanym stronom skorzystania z niego możliwie najszybciej.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowionego na mocy art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przesunięcia pomiędzy limitami ilościowymi na wyroby włókiennicze pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, ustalone w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, zostają zatwierdzone na rok kontyngentowy 2004 zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następującego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1945/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające na rok 2005 procentowe redukcje, jakie mają być stosowane w odniesieniu do wniosków o przydział składanych przez nietradycyjne podmioty gospodarcze w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C na przywóz bananów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty [2], w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, ogólna wartość wnioskowanych przydziałów wynosi 4941057,500 t. dla wszystkich nietradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B 479315,000 t dla wszystkich nietradycyjnych podmiotów gospodarczych C.
(2) Należy zatem ustalić wartości procentowe, jakie mają być stosowane w celu określenia przydziałów dla nietradycyjnych podmiotów gospodarczych na rok 2005 w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C.
(3) Przepisy niniejszego rozporządzenia muszą niezwłocznie wejść w życie, aby zapewnić odpowiedni okres podmiotom gospodarczym na składanie wniosków o pozwolenia na pierwszy kwartał 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do kontyngentów taryfowych A/B i C przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, przydział, który ma zostać udzielony każdemu nietradycyjnemu podmiotowi gospodarczemu,na rok 2005 zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, jest równy wartości procentowej wnioskowanego przydziału:
a) dla każdego nietradycyjnego podmiotu gospodarczego A/B: 9,12780 %,
b) dla każdego nietradycyjnego podmiotu gospodarczego C: 17,21206 %.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1946/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 12 listopada 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1947/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1948/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 12. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 12. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 46,402 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1949/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1950/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 10 listopada 2004 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 10 listopada 2004 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1951/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 10 listopada 2004 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 10 listopada 2004 r. 31,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktw i krajw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1952/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 5 do 11 listopada 2004 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 18,99 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1953/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2004/2005 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 5 do 11 listopada 2004 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1954/2004
z dnia 11 listopada 2004 r.
w sprawie przekazanych ofert na przywóz sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 238/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu sorgo do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 238/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], na podstawie przekazanych ofert Komisja może, w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, postanowić o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnego obniżenia opłat przywozowych.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 5 do 11 listopada 2004 r. w ramach przetargu na obniżenie opłat przewozowych na sorgo, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 238/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1955/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1956/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1957/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
2.
Nie podejmuje się dalszych działń w ramach przetargu w odniesieniu do następujących produktów:
- masło ze znacznikami 82 %, formuła B,
- koncentrat masła ze znacznikami, formuła A i B.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1958/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 71. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży.
(3) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 71. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin przedstawiania ofert wygasł dnia 9 listopada 2004 r., minimalna cena sprzedaży i gwarancja należytego przetworzenia ustalone są następująco:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1959/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 324. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 324. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1960/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 8. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 8. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 9 listopada 2004 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 270 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 7. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 7. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 9 listopada 2004 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 209,83 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1962/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do oliwy z oliwek
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 3 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że w przypadku gdy cena we Wspólnocie jest wyższa od cen rynku światowego, różnica między tymi cenami może zostać objęta refundacją, w przypadku wywozu oliwy do państw trzecich.
(2) Szczegółowe zasady dotyczące ustalania i przyznawania refundacji wywozowych do oliwy z oliwek są zawarte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 616/72 [2].
(3) Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacja musi być taka sama dla całej Wspólnoty.
(4) Zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 136/66/EWG, refundacja do oliwy z oliwek musi być ustanowiona przy uwzględnieniu obecnej sytuacji i przewidywalnych zmian w odniesieniu do cen oliwy z oliwek i jej dostępności na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen oliwy z oliwek na rynku światowym.
Jednakże w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym nie pozwala na określenie najkorzystniejszych cen oliwy z oliwek, można uwzględnić cenę na tym rynku głównych konkurencyjnych olejów roślinnych i różnicę stwierdzoną podczas reprezentatywnego okresu między tą ceną a ceną oliwy z oliwek.
Kwota refundacji nie może być wyższa od różnicy między ceną oliwy z oliwek we Wspólnocie a ceną na rynku światowym, dostosowanej, gdzie właściwe, aby uwzględnić koszty wywozu produktów na rynek światowy.
(5) Zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. b) rozporządzenia nr 136/66/EWG, można podjąć decyzję o ustaleniu refundacji w drodze przetargu. Przetarg dotyczy kwoty refundacji i może być ograniczony do niektórych krajów przeznaczenia, ilości, jakości i prezentacji.
(6) Artykuł 3 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacje do oliwy z oliwek mogą być ustalone na różnych poziomach według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków tego wymagają.
(7) Refundacje muszą być ustalane co najmniej raz w miesiącu. W razie konieczności mogą być zmieniane w odstępie czasowym.
(8) Stosowanie tych szczegółowych zasad w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze oliwy z oliwek, w szczególności do cen tego produktu we Wspólnocie i na rynkach państw trzecich, prowadzi do ustalenia refundacji w kwotach wskazanych w Załączniku.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do produktów określonych w art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 136/66/EWG są ustalone w kwotach wskazanych w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1963/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1964/2004
z dnia 12 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów brosmy przez statki pływające pod banderą Irlandii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2340/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustalające możliwości połowowe w odniesieniu do głębinowych zasobów rybnych na lata 2003 i 2004 [2] przewiduje kwoty na połowy brosmy na rok 2004.
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy brosmy w wodach strefy ICES V, VI, VII (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich), dokonane przez statki pływające pod banderą Irlandii lub zarejestrowane w Irlandii, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Irlandia zabroniła połowów tego gatunku od dnia 1 października 2004 r.
Należy więc utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Połowy brosmy w wodach strefy ICES V, VI, VII (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich), dokonane przez statki pływające pod banderą Irlandii lub zarejestrowane w Irlandii, wykorzystały kwotę przyznaną Irlandii na rok 2004.
Połowy brosmy w wodach strefy ICES V, VI, VII (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich), dokonane przez statki pływające pod banderą Irlandii lub zarejestrowane w Irlandii, są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie zastosowania niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1965/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) [1] w szczególności jego art. 10 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004 zawiera listę osób w stosunku do których, na mocy tego rozporządzenia, stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów ekonomicznych.
(2) Komisja jest uprawniona do wprowadzania zmian do wymienionego załącznika, uwzględniając decyzje wykonawcze Rady w odniesieniu do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) [2].
Decyzja Rady 2004/767/WPZiB [3] wdraża wymienione wspólne stanowisko.
Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie z efektem natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1966/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 listopada 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1967/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1968/2004
z 16 listopada 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w 2005 r. kontyngentów taryfowych na produkty z "młodej wołowiny" pochodzące z Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Serbii i Czarnogóry
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. o wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], a w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzającego nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2820/98 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1763/1999 i (WE) nr 6/2000 [2], przewiduje roczne preferencyjne kontyngenty taryfowe w wysokości 11475 ton "młodej wołowiny", rozdzielone między Bośnię i Hercegowinę, Serbię i Czarnogórę, łącznie z Kosowem.
(2) Umowa przejściowa z Chorwacją, przyjęta Decyzją Rady 2002/107/WE z dnia 28 stycznia 2002 r. w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu oraz kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony [3], oraz Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu z byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, przyjęty Decyzją Rady i Komisji 2004/239/WE, Euratom z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony [4], określają roczne preferencyjne kontyngenty taryfowe w wysokości odpowiednio 9400 ton i 1650 ton.
(3) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2248/2001 z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji [5] oraz art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 153/2002 z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii [6] stanowią, że należy określić szczegółowe zasady wprowadzania koncesji na "młodą wołowinę".
(4) Dla celów kontrolnych rozporządzenie (WE) nr 2007/2000 uzależnia przywóz w ramach kontyngentów na "młodą wołowinę" dla Bośni i Hercegowiny oraz Serbii i Czarnogóry, w tym Kosowa, od przedstawienia świadectwa autentyczności, stwierdzającego, że towary pochodzą z kraju wystawiającego i odpowiadają dokładnie definicji określonej w załączniku II do tego rozporządzenia.
Z uwagi na harmonizację, przywóz w ramach kontyngentów "młodej wołowiny" pochodzącej z Chorwacji i z dawnej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii także powinien być uzależniony od przedstawienia świadectwa autentyczności stwierdzającego, że towary pochodzą z kraju je wystawiającego i odpowiadają dokładnie definicji określonej w załączniku III do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii oraz do Umowy przejściowej z Chorwacją.
Należy również ustalić wzór świadectw autentyczności i określić szczegółowe zasady posługiwania się nimi.
(5) Kosowo, zgodnie z definicją zawartą w Rezolucji 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r. podlega międzynarodowej administracji cywilnej sprawowanej przez Misję Narodów Zjednoczonych w Kosowie (UNMIK), która ustanowiła również odrębną służbę celną.
Dlatego powinno istnieć także specjalne świadectwo autentyczności dla towarów pochodzących z Serbii i Czarnogóry/Kosowa.
(6) Przedmiotowe kontyngenty powinny być zarządzane przez stosowanie pozwoleń na przywóz. W tym celu zastosowanie powinno mieć Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [7] oraz Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [8], z zastrzeżeniem niniejszego rozporządzenia.
(7) Dla zapewnienia właściwego zarządzania przywozem przedmiotowych produktów, pozwolenia na przywóz powinny być wydawane pod warunkiem weryfikacji, zwłaszcza wpisów na świadectwach autentyczności.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego do spraw Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym otwiera się następujące kontyngenty taryfowe na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2005 r.:
a) 9400 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z Chorwacji;
b) 1500 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z Bośni i Hercegowiny;
c) 1650 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z dawnej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;
d) 9975 ton "młodej wołowiny", wyrażonych ciężarem tusz, pochodzącej z Serbii i Czarnogóry, łącznie z Kosowem.
Kontyngenty, o których mowa w ust. 1, mają numery kolejne odpowiednio 09.4503, 09.4504, 09.4505 i 09.4506.
Dla celów obliczeniowych, w kontyngentach tych przyjmuje się, że 100 kilogramów żywej wagi jest równoważne 50 kilogramom wagi tuszy.
2.
Cło stosowane w ramach kontyngentów, o których mowa w ustępie 1, wynosi 20 % cła ad valorem i 20 % cła specyficznego określonego we Wspólnej Taryfie Celnej.
3.
Przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w ustępie 1, jest zarezerwowany dla niektórych zwierząt żywych i niektórych gatunków mięsa objętych następującymi kodami CN, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2007/2000 i w załączniku III do Umowy przejściowej zawartej z Chorwacją oraz do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii:
- ex01029051, ex01029059, ex01029071 i ex01029079,
- ex02011000 i ex02012020,
- ex02012030,
- ex02012050.
Artykuł 2
Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego rozporządzenia, do przywozu w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1, stosuje się rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95.
Artykuł 3
1.
Przywóz ilości określonych w art. 1 podlega przedstawieniu, przy dopuszczeniu do swobodnego obrotu, pozwolenia na przywóz.
2.
W polu 8 wniosków o wydanie pozwolenia i pozwoleń podaje się kraj lub obszar celny pochodzenia.
Do pozwolenia dołącza się zobowiązanie do przywozu ze wskazanego kraju lub obszaru celnego.
Pole 20 wniosków o wydanie pozwolenia i pozwoleń zawiera jeden z zapisów wymienionych w załączniku I.
3.
Oryginał świadectwa autentyczności sporządzonego zgodnie z art. 4 wraz z kopią jest przedkładany właściwym organom razem z wnioskiem o wydanie pierwszego pozwolenia na przywóz odnoszącego się do świadectwa autentyczności.
Oryginał świadectwa autentyczności jest przechowywany przez właściwe organy.
Świadectwa autentyczności mogą być wykorzystywane do wystawienia więcej niż jednego pozwolenia na przywóz na ilości nie przekraczające ilości podanych w pozwoleniu.
W przypadku wystawienia więcej niż jednego pozwolenia odnoszącego się do danego świadectwa, odpowiednie organy muszą potwierdzić to świadectwo autentyczności, w celu wykazania przypisanej mu ilości.
4.
Właściwe organy mogą wydawać pozwolenia na przywóz dopiero po upewnieniu się, że wszystkie informacje na świadectwie autentyczności są zgodne z otrzymywanymi co tydzień z Komisji informacjami dotyczącymi przedmiotowego przywozu.
Następnie pozwolenia są wydawane niezwłocznie.
Artykuł 4
1. Do każdego wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1, dołącza się świadectwo autentyczności wydane przez organy kraju wywozu lub obszaru celnego wymienionego w załączniku VII, stwierdzające, że towary pochodzą z tego kraju lub obszaru celnego i odpowiadają definicji, zależnie od sytuacji, w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2007/2000 lub w załączniku III do Umowy przejściowej i do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, o których mowa w art. 1 ust. 3.
2.
Świadectwa autentyczności są sporządzane w jednym oryginale i dwóch kopiach drukowanych i wypełnianych w jednym z urzędowych języków Wspólnoty, zgodnie z odpowiednim wzorem w załącznikach I-V dla danego kraju i obszaru celnego wywozu.
Mogą być one również drukowane i wypełniane w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych kraju lub obszaru celnego wywozu.
Właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym składany jest wniosek o pozwolenie na przywóz, mogą wymagać dołączenia tłumaczenia tego świadectwa.
3.
Oryginał i kopie świadectwa autentyczności mogą być wypełnione pismem drukowanym lub odręcznym.
W drugim wymienionym przypadku wypełnia się je czarnym tuszem i literami drukowanymi.
Formularze mają wymiary 210 × 297 mm.
Gramatura użytego papieru nie może być mniejsza niż 40 g/m2.
Oryginał musi być w kolorze białym, pierwsza kopia w kolorze różowym, a druga kopia w kolorze żółtym.
4.
Na każdym świadectwie umieszcza się jego własny indywidualny numer seryjny, a po nim nazwę kraju lub obszaru celnego wydania.
Na kopiach znajduje się ten sam numer seryjny i ta sama nazwa, co na oryginale.
5.
Świadectwa są ważne tylko wtedy, gdy są należycie poświadczone przez organa wydające, wymienione w załączniku VII.
6.
Świadectwa uważa się za należycie poświadczone, jeśli podana jest na nich data i miejsce wystawienia i są opatrzone pieczęcią organu wydającego i podpisane przez osobę lub osoby upoważnione do ich podpisywania.
Artykuł 5
1.
Organy wydające wymienione w załączniku VII:
a) są uznawane za takie przez odnośny kraj lub obszar celny wywozu;
b) zobowiązują się do weryfikowania wpisów na świadectwach;
c) zobowiązują się do dostarczania Komisji przynajmniej raz na tydzień wszelkich informacji umożliwiających weryfikację wpisów na świadectwach autentyczności, zwłaszcza w odniesieniu do numerów świadectw, eksportera, odbiorcy, kraju przeznaczenia, produktu (żywe zwierzęta/mięso), ciężaru netto i daty podpisania.
2.
Wykaz zamieszczony w załączniku VII jest korygowany przez Komisję, jeśli warunek, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie jest spełniony, jeśli organ wydający świadectwa nie wypełnia jednego lub więcej z nałożonych na niego zobowiązań lub jeśli wyznaczony zostaje nowy organ wydający.
Artykuł 6
Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wystawienia.
Niemniej jednak, ich ważność wygasa dnia 31 grudnia 2005 r.
Artykuł 7
Kraje wywozu i obszary celne wywozu przekazują Komisji wzory nadruków znaków używanych przez ich organy wydające oraz nazwiska i podpisy osób uprawnionych do podpisywania świadectw autentyczności.
Komisja przekazuje te informacje właściwym organom Państw Członkowskich.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1971/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów karmazyna przez statki pływające pod banderą Portugalii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy karmazyna na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji, połowy karmazyna w wodach strefy OPANO 3M, dokonane przez statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w Portugalii, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Portugalia zakazała połowów tego gatunku od dnia 13 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w Portugalii wykorzystały kwotę na połowy karmazyna w wodach strefy OPANO 3M przyznaną Portugalii na rok 2004.
Połowy karmazyna w wodach strefy OPANO 3M, dokonywane przez statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w Portugalii, są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie zastosowania tego rozporządzenia. Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1972/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka [3], w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 [4], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.
(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem.
W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.
(3) Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004
z 29 października 2004 r.
ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców
SPIS TREŚCI:
Rozdział 1 Zakres i postanowienia ogólne
Rozdział 2 Premia specjalna za jakość pszenicy durum
Rozdział 3 Premia za rośliny białkowe
Rozdział 4 Dopłata do ryżu w zależności od plonu
Rozdział 5 Dopłaty obszarowe za orzechy
Rozdział 6 Dopłaty do ziemniaków skrobiowych
Rozdział 7 Premia za udój i dopłaty dodatkowe
Rozdział 8 Dopłaty do roślin energetycznych
Sekcja 1 Definicje
Sekcja 2 Kontrakt
Sekcja 3 Modyfikacje i wypowiedzenie kontraktu
Sekcja 4 Plony reprezentatywne i dostarczone ilości
Sekcja 5 Warunki wypłacania dopłat
Sekcja 6 Kontrakt i obowiązki wnioskodawców i pierwszych przetwórców
Sekcja 7 Zabezpieczenia
Sekcja 8 Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym Państwie Członkowskim, odstąpieniu na rzecz bądź dostawie lub eksportowi do innego Państwa Członkowskiego
Sekcja 9 Kontrole
Sekcja 10 Wykluczenia z planu i oceny
Rozdział 9 pecjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych
Rozdział 10 Dopłaty do nasion
Rozdział 11 Dopłaty obszarowe do roślin uprawnych
Sekcja 1 Ogólne zasady kwalifikacji do dopłat obszarowych do roślin uprawnych
Sekcja 2 Specjalne warunki dotyczące niektórych roślin uprawnych
Sekcja 3 Areały bazowe, plony referencyjne i pułapy
Sekcja 4 Odłogowanie
Sekcja 5 Postanowienia końcowe
Rozdział 12 Premie za owce i kozy
Sekcja 1 Wypłaty bezpośrednie
Sekcja 2 Ograniczenia, rezerwy i odstąpienia
Sekcja 3 Wypłaty dodatkowe
Sekcja 4 Postanowienia ogólne
Rozdział 13 Wypłaty za wołowinę i cielęcinę
Sekcja 1 Premia specjalna (art. 123 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Sekcja 2 Premia za ubój poza sezonem (art. 124 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Sekcja 3 Premia za cielęta nieodstawione (art. 125 — 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Sekcja 4 Postanowienia wspólne odnoszące się do premii specjalnej i do premii za cielęta nieodstawione
Sekcja 5 Premia ubojowa (art. 130 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003).
Sekcja 6 Dopłaty dodatkowe (art. 133 — 136 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003).
Sekcja 7 Postanowienia ogólne
Sekcja 8 Postanowienia przejściowe i końcowe
Rozdział 14 Program jednolitych dopłat obszarowych
Rozdział 15 Komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie
Rozdział 16 Wykorzystanie gruntów odłogowanych do produkcji surowców
Sekcja 1 Przedmiot i definicje
Sekcja 2 Kontrakt
Sekcja 3 Modyfikacja lub wypowiedzenie kontraktu
Sekcja 4 Plony reprezentatywne i dostarczone ilości
Sekcja 5 Warunki wypłacania dopłat
Sekcja 6 Kontrakt i obowiązki
Sekcja 7 Gwarancje
Sekcja 8 Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym Państwie Członkowskim, odstąpieniu na rzecz bądź dostawie lub wywozowi do innego Państwa Członkowskiego
Sekcja 9 Kontrole
Sekcja 10 Wykluczenia z planu i powiadomienia
Rozdział 17 Dopłaty obszarowe do upraw chmielu
Rozdział 18 Postanowienia końcowe
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szególności jego art. 41 akapit pierwszy,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 110 i art. 145 lit. c), d), e) oraz f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W tytułach IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadzono określone systemy wsparcia dla rolników. Przepisy wykonawcze do niektórych z tych systemów zostały już wprowadzone w drodze następujących aktów: rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1686/72 z dnia 2 sierpnia 1972 r. w sprawie niektórych szczegółowych zasad pomocy w odniesieniu do materiału siewnego [2]; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1445/76 z dnia 22 czerwca 1976 r. określające różne odmiany Lolium perenne L. [3]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 1644/96 z dnia 30 lipca 1996 r. ustanawiające szczegółowe zasady przyznawania pomocy w odniesieniu do niektórych roślin strączkowych [4]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 609/1999 z dnia 19 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady przyznawania pomocy producentom chmielu [5]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2316/1999 z dnia 22 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych [6]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2342/1999 z dnia 28 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny w odniesieniu do systemu premii [7]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2461/1999 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców [8]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2550/2001 z dnia 21 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego w odniesieniu do systemu premii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 [9]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r. rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [10]; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2237/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady niektórych systemów wsparcia przewidzianych w tytule IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników [11]. Mając na celu osiągnięcie przejrzystości prawodawstwa Wspólnoty, pożądane byłoby uchylenie tych aktów i zastąpienie ich jednolitym rozporządzeniem ustanawiającym zasady wdrażania wszystkich tych programów z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2005 r.
(2) Mając na uwadze zapewnienie sprawnego zarządzania tymi programami, należy ograniczyć dopłaty obszarowe do pewnych obszarów i uszczegółowić odnośne warunki.
(3) Na Malcie istnieje znaczna liczba drobnych gospodarstw rolnych o powierzchni mniejszej niż 0,3 hektara. Aby uniknąć wykluczenia wielu rolników maltańskich z dopłat bezpośrednich, obliczanych na podstawie powierzchni gruntu, należy wprowadzić minimalny wymiar zastosowania na Malcie dopłat bezpośrednich zależnych od powierzchni równej 0,1 ha, zaś w latach 2005 i 2006 Malcie należy zezwolić na odstępstwo od art. 107 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(4) Należy zapobiegać obsiewaniu gruntów tylko w celu zakwalifikowania takiego gruntu do dopłat obszarowych.
Należy podać szczegółowo niektóre warunki odnoszące się do siewu i upraw roślin uprawnych, w szczególności dotyczące pszenicy durum, roślin białkowych oraz ryżu.
Należy przestrzegać miejscowych norm celem uwzględnienia zróżnicowanych praktyk rolniczych w obrębie Wspólnoty.
(5) Należy zezwolić na tylko jeden wniosek o dopłatę obszarową w odniesieniu do jakiejkolwiek działki uprawianej w danym roku, z wyjątkiem przypadków gdy dopłata obszarowa jest udzielana jako uzupełnienie do tego samego plonu bądź też gdy pomoc dotyczy produkcji nasion.
Można udzielać dopłat obszarowych do plonów subsydiowanych w ramach programu mieszczącego się w ramach polityki strukturalnej bądź środowiskowej Wspólnoty.
(6) Programy dopłat udzielanych w zależności od dopłat obszarowych gwarantują, że w przypadku gdy powierzchnia, na którą wnioskowana jest pomoc, przekracza maksymalną powierzchnię gwarantowaną bądź areał bazowy, bądź subbazowy, to powierzchnia na jednego rolnika, na którą wnioskowana jest pomoc, powinna być proporcjonalnie zredukowana w danym roku.
Z tego względu właściwe będzie ustalenie trybu i ostatecznych terminów wymiany informacji między Komisją a Państwami Członkowskimi celem ustalenia współczynnika redukcji i poinformowania Komisji o powierzchniach, za które wypłacono pomoc.
Te same postanowienia powinny mieć zastosowanie do redukcji łącznej ilości indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku zastosowania art. 95 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(7) Na mocy art.73 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 udzielanie specjalnej premii za jakość pszenicy durum zależy od wykorzystania w strefie produkcji pewnych ilości certyfikowanego ziarna z odmiany uznanej za wysokojakościową do produkcji kaszy manny bądź makaronu.
Aby zapewnić przestrzeganie tych warunków, należy ustalić kryteria metody klasyfikacji odmian w każdym Państwie Członkowskim, jak również procedurę sporządzania listy zakwalifikowanych odmian oraz minimalną ilość certyfikowanego ziarna, która ma być wykorzystana.
(8) Krótki okres między przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 a wejściem w życie specjalnej premii za jakość pszenicy durum uniemożliwia sporządzenie listy odmian kwalifikujących się do przyznania pomocy za 2005 r. zgodnie z planowaną metodą kwalifikacji.
Państwa Członkowskie powinny zatem sporządzić listę tradycyjną na postawie selekcji uprawianych obecnie odmian.
(9) W niektórych regionach praktyka rolnicza nakazuje wysiewanie roślin białkowych wraz ze zbożami.
Wynikłe stąd rośliny uprawne składają się głównie z roślin białkowych.
Na potrzeby przyznania premii za rośliny białkowe areały obsiewane w taki sposób należy zatem uznać za obszary upraw roślin białkowych.
(10) Należy ustalić normy na łubiny słodkie oraz testy określające, czy dana próbka jest łubinem słodkim.
(11) Dla zapewnienia skuteczności i dobrego gospodarowania programem dopłat na orzechy nie należy przeznaczać przyznanej dopłaty obszarowej na finansowanie marginalnych upraw czy pojedynczych drzew w wyspecjalizowanym sadzie.
Dla ułatwienia przejścia od istniejących programów usprawniających, które wygasają później niż wprowadzenie nowego planu pomocy, odpowiednie będzie wprowadzenie środków przejściowych.
(12) W przypadku obliczania dopłat do ryżu warunki wypłaty oraz dopłaty zależne od plonów zależą nie tylko od areału bazowego czy areałów ustalonych dla każdego produkującego Państwa Członkowskiego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lecz również od możliwych kolejnych podziałów takich areałów bazowych na areały subbazowe oraz od obiektywnych kryteriów, wybranych przez każde Państwo Członkowskie do realizacji takiego kolejnego podziału w warunkach, w których uprawiane działki są wykorzystywane na uprawy i zależnie od minimalnej powierzchni areałów bazowych.
W efekcie należy ustalić szczegółowe zasady warunków wyznaczania, gospodarowania i uprawiania mające zastosowanie do areałów bazowych i subbazowych.
(13) Przestrzeganie ewentualnego przekroczenia areałów bazowych wymienionych w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pociąga za sobą redukcję dopłat do ryżu zależnych od plonu.
W celu ustalenia warunków obliczenia takiej redukcji należy zdefiniować uwzględniane przy tym kryteria oraz odnośne współczynniki.
(14) Badanie kontrolne dopłat do ryżu zależnych od plonów zakłada, że Komisja otrzymała pewne informacje wiążące się z uprawą areałów bazowych i subbazowych.
W tym celu należy określić szczegółowe informacje, których Państwa Członkowskie powinny udzielić Komisji, oraz ostateczne terminy udzielenia takich informacji.
(15) Artykuły 93 i 94 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantują pomoc dla rolników uprawiających ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, na mocy kontraktu i w granicach kontyngentu ustalonego w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1868/94 z dnia 27 lipca 1994 r., w którym określono system kontyngentów w związku z produkcją skrobi ziemniaczanej [12]. Należy zatem ustalić warunki przyznawania pomocy oraz — tam, gdzie ma to zastosowanie — odnośniki do istniejących postanowień w zakresie systemu kontyngentów ustalonego w rozporządzeniu (WE) nr 1868/94.
(16) Artykuły 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantują producentom wypłatę premii od udoju i dopłat dodatkowych. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r., w którym ustalono kontyngent w sektorze mleka i produktów mleczarskich [13], zawiera specjalne postanowienia w przypadku unieruchomienia produkcji. Właściwa byłaby zatem gwarancja, by osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka, a niespełniająca warunków podanych w art. 5 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastu miesięcy poprzedzającym datę 31 marca rozważanego roku została wyłączona z korzystania z premii i dopłat.
(17) Artykuły 88 — 92 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadzają nowy plan pomocy przyznawanej rolnikom uprawiającym rośliny energetyczne.
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2461/1999, które wyklucza buraki cukrowe z pomocy, uprawa buraka cukrowego powinna być wyłączona z programu pomocy dla roślin energetycznych.
(18) Należy wyznaczyć kryteria kwalifikacji do takiej pomocy.
W tym celu należy ustalić, czy producent i pierwsza jednostka przetwórcza muszą zawierać kontrakt na przedmiotowe surowce rolnicze.
Należy również zdefiniować warunki, w przypadku gdy przetwórstwem zajmuje się rolnik posiadający takie uprawy.
(19) Aby zapewnić, by surowiec był przetwarzany na określony produkt energetyczny, zabezpieczenie powinna wystawić pierwsza jednostka przetwórcza, mimo że pomoc jest przyznawana nie tej jednostce, lecz rolnikom.
Wysokość tego zabezpieczenia powinna być dostateczna na tyle, by pokrywała jakiekolwiek ryzyko przeróbki surowca na cele inne niż określone przeznaczenie.
Ponadto celem wprowadzenia systemu kontroli skuteczności programu sprzedaż surowca i półwyrobów należy ograniczyć do maksymalnie dwóch przed ostatecznym przetworzeniem.
(20) Należy wprowadzić jednoznaczne rozróżnienie między obowiązkami wnioskodawcy, które kończą się w momencie dostawy całej ilości zebranego surowca, oraz obowiązkami ciążącymi na pierwszej jednostce przetwarzającej, które rozpoczynają się w chwili dostawy, a kończą w momencie ostatecznego przetworzenia surowca na produkty energetyczne.
(21) Niektóre operacje transportowe na terytorium Wspólnoty, łączące się z surowcami i produktami pochodzącymi z takiego terytorium, powinny być objęte mechanizmami kontrolnymi, w których obowiązują formularze kontrolne T5, wydawane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., w którym to rozporządzeniu wprowadzono warunki wdrożenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [14].
Należy uwzględnić możliwość przedstawienia dowodu alternatywnego, w przypadku gdy formularz kontrolny T5 zostanie zgubiony w wyniku okoliczności, za które pierwsza jednostka przetwarzająca nie może być odpowiedzialna.
(22) Artykuł 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadza redukcję specjalnych dopłat regionalnych do roślin uprawnych, w przypadku gdy łączna kwota wnioskowanej pomocy przekracza ustalony pułap.
Należy zatem ustalić warunki obliczania współczynnika redukcji.
(23) Artykuł 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantuje możliwość bezpośredniej pomocy, udzielanej w przypadku produkcji jednego lub więcej gatunków ziarna.
(24) Taka pomoc może być przyznana tylko w przypadku produkcji ziarna podstawowego lub certyfikowanego, a takie produkty muszą być ściśle zdefiniowane zgodnie z dyrektywami dotyczącymi certyfikacji i obrotu ziarnem: dyrektywa Rady nr 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. dotycząca obrotu ziarnem roślin paszowych [15], dyrektywa Rady nr 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. dotycząca obrotu ziarnem zbóż [16] oraz dyrektywa Rady nr 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. dotycząca obrotu ziarnem roślin oleistych i włóknistych [17].
(25) Na potrzeby mechanizmów kontrolnych ziarno podstawowe i certyfikowane musi być wytwarzane na mocy kontraktów na uprawy bądź deklaracji uprawy, które to dokumenty należy dołączyć do każdego wniosku, zaś zakłady produkcji ziarna i hodowcy muszą być oficjalnie zatwierdzani lub rejestrowani.
Należy ustalić niezbędne środki kontrolne, w przypadkach gdy zakład produkcji ziarna lub hodowca z jednego Państwa Członkowskiego uprawia ziarno w innym Państwie Członkowskim.
(26) Ze względów administracyjnych pomoc w każdym Państwie Członkowskim powinna być przyznawana na produkty zbierane na terytorium tego Państwa Członkowskiego.
(27) Na mocy załącznika XI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pomoc produkcyjna jest wypłacana za bazowe i certyfikowane ziarno odmian Cannabis sativa L. o zawartości tetrahydrokanabinolu nieprzekraczającej 0,2 %. Zapewnienie jednolitego stosowania zasad przyznawania pomocy w całej Wspólnocie wymaga, by korzystać w tym celu z listy odmian Cannabis sativa L. kwalifikujących się do pomocy, którą to listę podano w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe reguły przestrzegania na całym terytorium Wspólnoty zasady zgodności, modyfikacji i zintegrowanej administracji oraz systemu kontroli, zapewnionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003, które ustanawia wspólne zasady obowiązujące w programach bezpośredniej pomocy w ramach wspólnej polityki rolnej oraz wprowadza pewne plany pomocy dla rolników [18].
(28) W art. 108 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zdefiniowano grunty, które kwalifikują się do dopłat obszarowych za rośliny uprawne.
Ten artykuł dopuszcza — pod kontrolą Państw Członkowskich — pewne wyjątki, które nie podważają skuteczności ustaleń wprowadzonych w drodze tego rozporządzenia.
Dla uniknięcia takiego ryzyka należy wprowadzić odpowiednie środki, które pozwolą na zachowanie łącznej powierzchni kwalifikujących się gruntów na bieżącym poziomie i zapobiegną jakiemukolwiek powiększaniu tych gruntów.
Takie środki w niektórych przypadkach mogą mieć charakter rozwiązania kompensacyjnego i łączyć się z uznaniem areałów, uznanych poprzednio za kwalifikujące się do pomocy, za niespełniające kryteriów tej pomocy.
(29) Państwa Członkowskie, w których kukurydza zwykła nie jest uprawą tradycyjną, mogą zadecydować, by trawa na kiszonki była kwalifikowana do dopłat obszarowych za rośliny uprawne.
W związku z tym konieczne jest zdefiniowanie pojęcia "trawa na kiszonkę".
(30) Artykuł 106 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uzależnia dopłaty obszarowe za len i konopie uprawiane na włókno od zawarcia kontraktu lub od zobowiązania opisanego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. dotyczącego wspólnej organizacji rynków lnu i konopi, uprawianych na włókno [19].
Należy zastrzec, że egzemplarz kontraktu bądź zobowiązania powinien być wysłany do właściwych organów władz Państwa Członkowskiego odpowiedzialnych za administrację wniosków o dopłaty.
Należy również zapewnić, by odmiany lnu i konopi, uprawianych na włókno, były odmianami wpisanymi na listę zamieszczoną we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych i zakwalifikowanymi do grupy roślin włóknistych oraz — zwłaszcza w przypadku lnu — jako "włókno lniane". Ponadto w przypadku konopi zawartość tetrahydrokanabinolu w dopuszczalnych odmianach nie może przekraczać 0,2 %.
Należy zatem sporządzić listę odmian kwalifikujących się jako odmiany lnu; kwalifikujące się odmiany konopi zostały podane w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.
Zapewnienie lepszej gwarancji w przypadku konopi wymaga, by narzucić warunek stosowania certyfikowanego ziarna.
(31) Artykuł 109 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wymaga od producentów zbóż, nasion oleistych i roślin białkowych ukończenia siewu najpóźniej do 31 maja.
W niektórych przypadkach termin siewu można przedłużyć po 31 maja z uwagi na warunki klimatyczne.
W przypadku niektórych roślin uprawnych w pewnych regionach należy przedłużyć ostateczny termin siewu i składania wniosków.
Jednakże takie przedłużenia nie powinny wywierać negatywnego wpływu na system pomocy ani na system kontroli wprowadzony w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(32) Aby zapewnić branży przetwórczej regularne dostawy kukurydzy słodkiej przez cały rok obrotowy, producenci powinni mieć możliwość rozłożenia siewów w dłuższych okresach czasu.
Ostateczny termin siewu kukurydzy słodkiej należy zatem przesunąć na 15 czerwca.
(33) Celowe jest zapewnienie, by w przypadku uzupełniającej i specjalnej pomocy na pszenicę durum, stosowana była minimalna ilość certyfikowanego ziarna pszenicy durum.
Wobec zróżnicowanych praktyk rolniczych w Państwach Członkowskich i w regionach tych państw ustalenie minimalnej ilości należy pozostawić przedmiotowym Państwom Członkowskim.
(34) Do celów art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy zdefiniować termin "nawadnianie".
(35) Należy wyszczególnić areały, które muszą być uwzględniane na potrzeby oceny jakiegokolwiek przekroczenia areału bazowego, oraz zasady określania zakresu takiego przekroczenia.
Jeżeli ustanawia się odrębny areał bazowy dla kukurydzy zwykłej, areałów nawadnianych bądź areał trawy na kiszonkę, należy ustalić specjalne zasady dotyczące areałów uwzględnianych przy obliczaniu jakiegokolwiek przekroczenia przedmiotowego areału.
Zasady wyznaczania jakiegokolwiek przekroczenia areału bazowego powinny zapewniać przestrzeganie warunku areału bazowego we wszystkich przypadkach.
Należy również podać, w jaki sposób będzie obliczane przekroczenie maksymalnych areałów gwarantowanych na pszenicę durum.
Ponadto należy określić procedurę, według której wyznacza się przekroczenie pułapu dopłat wymienionych w art.102 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(36) Jeżeli zastosowanie ma art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zakwalifikowanie do dopłat obszarowych za rośliny uprawne zależy od zobowiązania przedmiotowych producentów do odłogowania części posiadanego przez nich obszaru.
Należy ustalić szczegółowe zasady realizacji, które zapewnią dostateczną skuteczność programu.
W tym celu należy wprowadzić postanowienie odnoszące się do areałów liczonych jako odłogowane: powinny one być porównywalne z areałami wliczanymi przy kalkulacji regionalnego areału obszaru bazowego.
Należy zdefiniować termin "rośliny strączkowe" wymieniony w art. 107 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(37) Na mocy art. 107 ust. 6 i w przypadku gdy ma zastosowanie art. 66 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustalić szczegółowe zasady odnoszące się do dobrowolnego odłogowania gruntów. Zasady te powinny być spójne z ogólnym systemem wprowadzonym w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.
(38) Należy ustalić kryteria kwalifikacyjne w przypadku premii za owce i kozy, opisane w rozdziale 11 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a zwłaszcza wymagane warunki.
(39) Artykuł 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zapewnia przyznanie premii producentom mięsa koziego w niektórych regionach Wspólnoty. Te obszary należy zatem wyznaczyć zgodnie z kryteriami ustalonymi w tym postanowieniu.
(40) Na mocy art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rolnicy, których posiadłość zawiera co najmniej 50 % całego stanu posiadania użytkowanego w celach rolniczych i mieszczącego się w mniej korzystnych obszarach, mogą zakwalifikować się do premii uzupełniającej. Art. 113 ust. 2 zawiera wzmiankę na temat specjalnych stref geograficznych, w których producenci mięsa koziego spełniają kryteria kwalifikacyjne premii za kozy. Należy uwzględnić konieczność przedstawienia przez rolników spełniających te kryteria deklaracji poświadczającej, że co najmniej połowa użytkowanych przez nich gruntów do produkcji rolniczej mieści się w mniej korzystnych obszarach lub w obszarach, które kwalifikują się do premii za kozy.
(41) Do celów kontroli spełnienia kryteriów prawidłowego wymiaru premii za owce Państwa Członkowskie powinny sporządzić szczegółowy wykaz rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego.
(42) Mając na względzie wdrożenie systemu indywidualnych limitów, wprowadzonego w art. 116, 117 i 118 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, nadal wolno stosować istniejące zasady administracyjne dotyczące w szczególności bezpłatnego korzystania z przyznanych praw, korzystania z normalnych praw, w tym minimum użytkowania, okresowej dzierżawy i przenoszenia praw, powiadomień o zmianach indywidualnego pułapu oraz przenoszenia prawa poprzez rezerwę państwową.
Niektóre z tych zasad stanowią postanowienia specjalne w przypadku wyjątkowych i należycie uzasadnionych okoliczności, takich jak — w odniesieniu do korzystania z praw — drobni rolnicy oraz rolnicy uczestniczących w programach intensyfikacji i wcześniejszej emerytury oraz — w zakresie przenoszenia praw — dziedziczenie praw do premii, jak i rolnicy, którzy do wypasu bydła korzystają wyłącznie z gruntów publicznych lub będących we wspólnym posiadaniu.
(43) Komisja ma obowiązek monitorowania nowych uzgodnień i w efekcie musi otrzymywać właściwe informacje od Państw Członkowskich wraz z podstawowymi informacjami na temat wdrażania zasad premiowania.
(44) O ile ma to zastosowanie, Komisji należy przesyłać szczegółowe informacje na temat krajowych zasad rządzących dopłatami dodatkowymi oraz na temat realizacji tych dopłat.
(45) Tytuł IV rozdział 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dotyczy dopłat za wołowinę i cielęcinę.
Należy ustalić kryteria kwalifikacyjne, a zwłaszcza warunki stawiane w zakresie takich dopłat.
(46) Intencją wprowadzenia pułapu regionalnego i gęstości hodowlanej jest, by premii specjalnej nie można było stosować w tej samej kategorii wiekowej w przypadku zwierząt, które podlegają rygorom obu tych środków.
W przypadku premii za ubój poza sezonem zwierzęta takie należy uznawać za kwalifikujące się do premii specjalnej.
(47) Należy uwzględnić konieczność istnienia dokumentu administracyjnego ustalonego w art. 123 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, który powinien być sporządzany i wydawany na szczeblu krajowym. Uwzględnienie szczególnych warunków administracyjnych i kontrolnych w Państwach Członkowskich wymaga, by dopuszczalne były różne formy takiego dokumentu administracyjnego.
(48) Artykuł 123 ust. 3 lit. a) oraz art. 130 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiają okres zachowania jako warunek przyznania premii specjalnej i premii ubojowej. Konieczne jest zatem zdefiniowanie i określenie wielkości tego okresu.
(49) Uzgodnienia odnośnie do przyznawania premii specjalnej w momencie uboju powinny być spójne z uzgodnieniami dotyczącymi przyznawania premii ubojowej.
Należy wyszczególnić rodzaje dokumentów, które mają towarzyszyć zwierzęciu do chwili uboju, wysyłki lub eksportu.
Uwzględnienie specjalnych cech formy przyznawania w okresie uboju wymaga ustalenia kategorii wiekowych młodych wołów oraz sposobu przedstawiania tusz dorosłego bydła rogatego.
(50) Należy ustalić warunki udzielania premii za ubój poza sezonem zgodnie z uzgodnieniami dotyczącymi przyznawania premii ubojowej.
Na podstawie dostępnych informacji Komisja powinna określić, które Państwa Członkowskie spełniają warunki umożliwiające wprowadzenie tego programu premiowania.
(51) Należy zdefiniować pojęcie cielęcia nieodstawionego, wprowadzone w art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Należy tu zachować te same rasy, które zostały wymienione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2342/1999.
Ponadto nadal można stosować istniejące wymagania merytoryczne, w szczególności dotyczące średniego udoju mleka oraz dodatkowej premii krajowej.
(52) Nadal można stosować istniejące zasady administracyjne, w szczególności pułapy indywidualne, powiadomienia o indywidualnych pułapach i rezerwie państwowej, prawa uzyskane bezpłatnie, wykorzystanie praw, przeniesienie i czasowa dzierżawa praw oraz przeniesienia poprzez rezerwę państwową.
(53) Na podstawie dostępnych informacji Komisja powinna określić, które Państwa Członkowskie spełniają warunki zastosowania programu specjalnego, ustalonego w art. 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Należy wyszczególnić specjalne uzgodnienia dotyczące przyznawania premii.
(54) Należy określić metodę obliczania gęstości hodowlanej.
Należy ustalić datę uwzględnienia ilości referencyjnej mleka.
(55) Gęstość hodowlana na potrzeby programu dopłat za intensyfikację powinna obejmować całe bydło rogate w wieku sześciu miesięcy i starsze, będące na stanie inwentarza.
Wymagane są zatem specjalne zasady zliczania zwierząt oraz oświadczenie producenta o uczestniczeniu w programie.
Należy uwzględnić konieczność stosowania skomputeryzowanej bazy danych wymienionej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego oraz rozporządzeniu Rady z dnia 17 lipca 2000 r., które wprowadzają system identyfikacji i rejestracji bydła rogatego i zawierają postanowienia dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z mięsa wołowego, a zarazem uchylają rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 [20].
(56) Należy uruchomić środki zapewniające, by dopłaty za intensyfikację nie były przyznawane rolnikom, którzy sztucznie spełniają warunek średniej gęstości hodowlanej konieczny do przyznania dopłaty za intensyfikację.
(57) Należy ustalić procedury określające — na podstawie dostępnych informacji — które Państwa Członkowskie spełniają warunki podane w art. 132 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku przyznawania dopłaty za intensyfikację za cielęta nieodstawione.
Należy wyszczególnić specjalne uzgodnienia dotyczące przyznawania premii.
Należy ustalić minimalny okres zachowania.
(58) Należy ustalić specjalne warunki dotyczące stosowania zasad do okresów, terminów i limitów czasowych okresu zatrzymania.
(59) Dla uproszczenia wniosek o pomoc na "inwentarz żywy", istniejący w systemie zintegrowanym, powinien być uważany za dokument stanowiący wniosek o premię ubojową, pod warunkiem że zawiera on wszystkie elementy wymagane do uzasadnienia wypłaty premii oraz że zwierzę zostaje poddane ubojowi w tym samym Państwie Członkowskim, w innym Państwie Członkowskim bądź wysłane na eksport.
(60) Istnieje możliwość korzystania ze skomputeryzowanej bazy danych, wymienionej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000, w celu ułatwienia gospodarowania premią ubojową, pod warunkiem że dane Państwo Członkowskie uzna, iż baza danych gwarantuje dostateczną pewność co do dokładności zawartych w niej danych dotyczących wypłaty premii.
(61) Premia ubojowa za cielęta zależy od limitu maksymalnej wagi.
Należy zatem ustalić standardowy typ przedstawianej tuszy, do którego odnosi się taka waga maksymalna.
(62) Komisji należy wysyłać szczegółowe informacje o krajowych zasadach dotyczących dopłat dodatkowych oraz realizacji tych dopłat.
(63) Zapewnienie możliwie jak najszybszej wypłaty premii rolnikom wymaga uwzględnienia konieczności przyznawania zaliczek.
Jednakże wobec faktu stosowania pułapów krajowych lub regionalnych należy uruchomić odpowiednie środki, które zapewnią, że zaliczka nie będzie przekraczała ostatecznej kwoty dopłaty.
Należy zatem uwzględnić konieczność zezwolenia Państwom Członkowskim na redukcję procentu zaliczki w programach premiowania w zależności od takich pułapów.
(64) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustala kary za nielegalne korzystanie lub posiadanie substancji bądź produktów, które nie są dopuszczone na mocy prawodawstwa weterynaryjnego.
W przypadku powtarzających się naruszeń Państwa Członkowskie, które są lepiej zorientowane w kwestii osądu faktycznej wagi popełnionego wykroczenia, powinny mieć prawo do wyznaczania czasu takiej kary.
(65) Konieczne jest ustalenie terminu dostarczania składników uwzględnianych we wniosku o premię specjalną oraz w programach premii za cielęta nieodstawione.
W tej kwestii dokładność i spójność gospodarowania wymaga, by taki termin był, jako reguła generalna, datą składania wniosków.
Jednakże w kwestii premii specjalnej wypłacanej za ubój należy ustalić zasady specjalne, które pozwolą uniknąć manipulacji między kolejnymi latami celem uzyskania wyższej premii.
W przypadku premii ubojowej data uboju lub eksportu informuje lepiej o tym, czy dane operacje zostały faktycznie przeprowadzone.
(66) Kurs wymiany, stosowany w dniu terminu operacyjnego premii, należy ustalić w taki sposób, by praktycznie zapewnić, że takie premie nie będą uzależnione od jakichkolwiek ostrych wahań kursowych w momencie przeliczenia na walutę krajową, wynikłych z jednodniowej zmiany kursu.
(67) Należy uwzględnić możliwość nałożenia na Państwa Członkowskie pewnych obowiązków powiadamiania.
Przyspieszenie przekazu i analizy danych wymaga ustalenia spójnego formatu przedstawiania takich danych.
(68) Ułatwienie przejścia na nowy program wymaga wprowadzenia postanowień przejściowych odnoszących się do obowiązku znakowania i identyfikacji zwierząt.
(69) Artykuł 143b rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 umożliwia zastąpienie dopłat bezpośrednich jedną dopłatą (tzw. "jednolitą dopłatą obszarową") w następujących krajach: Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja (nowe Państwa Członkowskie).
Zdecydowały się na to następujące państwa: Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja.
Należy zatem ustalić szczegółowe zasady zastosowania programu jednolitych dopłat obszarowych.
(70) Zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz celem uniknięcia rozpatrywania licznych wniosków, które mogłyby się łączyć z dopłatami dla gospodarstw niższymi niż 50 EUR, Republika Czeska, Estonia, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja złożyły wniosek o upoważnienie do wyznaczania minimalnych rozmiarów areału kwalifikującego się na gospodarstwo na poziomie wyższym od 0,3 ha.
(71) Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja oszacowały część areału rolnego użytkowanego przez te państwa, który został zachowany w dobrym stanie eksploatacyjnym na dzień 30 czerwca 2003 r. i zaproponowały regulację na podstawie minimalnych rozmiarów areału kwalifikującego się na gospodarstwo.
(72) Artykuł 143c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 daje nowym Państwom Członkowskim możliwość uzupełnienia wypłacanej rolnikowi dopłaty bezpośredniej, pod warunkiem że Komisja na to zezwoli.
Należy ustalić ogólne warunki korzystania z tej możliwości.
(73) Artykuł 55 lit. b) oraz art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują zwolnienie z odłogowania, jeżeli grunty są wykorzystywane do produkcji surowców służących do wytwarzania w obrębie Wspólnoty produktów, które nie są bezpośrednio przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, pod warunkiem że zastosowane będą skuteczne metody kontroli.
(74) Pożądane byłoby niewyłączanie w pewnych warunkach upraw buraków cukrowych, topinamburu lub korzeni cykorii na gruntach odłogowanych.
Takie uprawy nie mogą być przedmiotem dopłat z uwagi na ryzyko interferencji z rynkiem cukru.
Niemniej konieczne jest takie postępowanie, by uprawy te były zgodne z zasadami rządzącymi wykorzystaniem gruntów odłogowanych.
(75) Należy zdefiniować warunki, które decydują o dopuszczalności korzyści płynących z tego programu.
W tej kwestii należy zdefiniować warunek zawarcia kontraktu między producentem a odbiorcą lub pierwszą jednostką przetwórczą dotyczącego przedmiotowych surowców rolniczych.
Konieczne jest również zdefiniowanie warunków, w przypadku gdy przetwórstwem zajmuje się sam rolnik w swoim gospodarstwie.
(76) W celu zapewnienia zgodności z punktem 7 memorandum dotyczącego porozumienia między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie roślin oleistych objętych GATT, zatwierdzonego decyzją Rady 93/355/WE [21], należy wprowadzić sposoby zastosowania — odnośnie do zmniejszenia, o ile ma to zastosowanie — ilości produktów ubocznych, które mogą być wyprodukowane i przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, jeżeli łączna ilość takich produktów ubocznych przekracza rocznie 1 milion ton metrycznych, wyrażonych jako ekwiwalent mąki z ziarna sojowego.
(77) Aby zapewnić faktyczne przetworzenie surowca w przewidziany produkt końcowy, gwarancja powinna być złożona przez odbiorcę lub pierwszą jednostkę przetwórczą, mimo że pomoc przyznawana jest rolnikowi.
Ponadto celem usprawnienia systemu kontroli programu należy ograniczyć liczbę jednostek przetwórczych.
(78) Należy wprowadzić wyraźne rozróżnienie między obowiązkami wnioskodawcy, które kończą się w momencie dostawy całej ilości zebranego surowca, oraz obowiązkami — zabezpieczonymi gwarancją — odbiorcy bądź pierwszej jednostki przetwórczej, które to obowiązki rozpoczynają się w momencie dostawy, a kończą wraz z ostatecznym przetworzeniem surowców na produkty końcowe.
(79) Na terytorium Wspólnoty niektóre operacje transportu surowców i produktów wytworzonych z tych surowców powinny być objęte systemami kontroli, łączącymi się ze stosowaniem deklaracji i formularzy kontrolnych T5, które należy dostarczać zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93.
Należy przewidzieć dowody alternatywne, w przypadku gdy formularz kontrolny T5 nie wraca do właściwego organu władzy, któremu podlegają odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza, w wyniku okoliczności, za które odpowiadać nie może ani odbiorca, ani pierwsza jednostka przetwórcza.
Skuteczność i poprawna administracja programu pomocy wymaga wprowadzenia postanowień dotyczących kontroli.
(80) Poza kryteriami kwalifikacyjnymi ustalonymi w art. 110o rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla dopłat do areału upraw chmielu należy wprowadzić pewne kryteria dodatkowe, które zapewnią przyznawanie pomocy w przypadku areałów chmielu w normalnych warunkach uprawy.
Pojęcie areału "obsadzonego chmielem" powinno być zdefiniowane na szczeblu Wspólnoty, co zapewni jednolite zasady obliczania areałów zgłaszanych do dopłat dodatkowych.
Konieczne jest ustalenie sposobu, w jaki łączna suma dopłat dodatkowych przysługująca danemu Państwu Członkowskiemu będzie dystrybuowana na kwalifikujące się areały.
(81) Uznane grupy producentów chmielu powinny ustalić limit czasowy na wypłatę środków wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. a)—d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. dotyczącego wspólnej organizacji rynku chmielu [22], Komisja zaś powinna być poinformowana o sposobie wykorzystania tej wypłaty.
Jakakolwiek kwota nie zrealizowana w pewnym okresie czasu powinna być zwrócona.
Konieczne jest ustalenie sposobu, w jaki dystrybuowana jest łączna kwota przeznaczona dla danego Państwa Członkowskiego na wypłaty na rzecz uznanych grup producentów chmielu.
(82) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego Dopłatami Bezpośrednimi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
ZAKRES I POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady realizacji niżej wymienionych planów pomocy, zapewnionych w tytule IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:
(a) specjalna premia za jakość pszenicy durum, wprowadzona w tytule IV rozdział 1 tego rozporządzenia;
(b) premia za rośliny białkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia;
(c) dopłata do ryżu zależna od plonu, wprowadzona w tytule IV rozdział 3 tego rozporządzenia;
(d) dopłata obszarowa za orzechy, wprowadzona w tytule IV rozdział 4 tego rozporządzenia;
(e) pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzona w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia;
(f) pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 6 tego rozporządzenia;
(g) premia od udoju oraz dopłaty dodatkowe, wprowadzone w tytule IV rozdział 7 tego rozporządzenia;
(h) specjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 8 tego rozporządzenia;
(i) pomoc na nasiona, wprowadzona w tytule IV rozdział 9 tego rozporządzenia;
(j) dopłaty obszarowe do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia;
(k) premie za owce i kozy, wprowadzone w tytule IV rozdział 11 tego rozporządzenia;
(l) dopłaty do wołowiny i cielęciny, wprowadzone w tytule I rozdział 12 tego rozporządzenia;
(m) pomoc na rośliny strączkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 13 tego rozporządzenia;
(n) program jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzony w art. 143b tego rozporządzenia;
(o) komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie, wprowadzone w art. 143c tego rozporządzenia;
(p) pomoc do areałów chmielu, wprowadzona w tytule IV rozdział 10d tego rozporządzenia.
2.
Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady dotyczące wykorzystania gruntów odłogowanych do produkcji surowców w ramach programu jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzonego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w ramach dopłat obszarowych do roślin uprawnych przewidzianych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Warunki płatności
1. Dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit. a), b), c), e), h), i), j), m) oraz p) są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów — na każdy typ uprawy — które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, tam gdzie każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez Państwo Członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
W przypadku Malty dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit.a), b), c), e), h), i), j), m) oraz p) są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów — na każdy typ uprawy — które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, tam gdzie każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez Państwo Członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
2.
Dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit. a), b), c), h) oraz j) są przyznawane wyłącznie w przypadku obszarów całkowicie obsianych oraz takich, które spełniają wszystkie normalne warunki upraw ustanowione w miejscowych normach.
Jednakże w przypadku premii specjalnej za jakość pszenicy durum, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w przypadku dopłat do roślin uprawnych wymienionych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia uprawy prowadzone na areałach całkowicie obsianych i uprawianych zgodnie z miejscowymi normami, które jednak nie dochodzą do stadium kwitnienia w wyniku wyjątkowych warunków pogodowych honorowanych przez przedmiotowe Państwo Członkowskie, nadal kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że takie areały nie są wykorzystywane do żadnych innych celów do chwili osiągnięcia tego stadium rozwoju.
3. W przedmiotowym roku nie można składać więcej niż jeden wniosek o dopłatę obszarową w ramach programu finansowanego na podstawie art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 [23], co dotyczy jakiejkolwiek uprawianej działki.
Jednakże:
a) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o premię specjalną za jakość pszenicy durum, wprowadzoną w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o dopłatę do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź o premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
c) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzoną w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o dopłatę obszarową do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bez uszczerbku dla art. 90 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub też może być przedmiotem wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
d) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłaty do roślin uprawnych wymienione w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4. Grunty wykorzystywane do produkcji surowców wymienionych w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też uprawiane w ramach pomocy na rośliny energetyczne wprowadzonej w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia nie kwalifikują się do pomocy Wspólnoty wprowadzonej w tytule II rozdział VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [24], z wyjątkiem pomocy przyznawanej odnośnie do kosztów uprawy gatunków o krótkim okresie rozwoju zgodnie z opisem w art. 31 ust. 3 akapit drugi tego rozporządzenia.
Surowce wymienione w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty pośrednie, końcowe, równoległe i uboczne pochodzące z takich upraw nie kwalifikują się do jakiegokolwiek finansowania udostępnianego przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej na mocy art. 1 ust. 2 lit. a) oraz b) rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.
5.
Na potrzeby premii za rośliny białkowe, wprowadzonej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz dopłat do roślin uprawnych, wprowadzonych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia, termin "łubiny słodkie" oznacza takie odmiany łubinu, z których wytwarza się ziarno zawierające nie więcej niż 5 % ziarna gorzkiego.
Zawartość ziarna gorzkiego obliczana jest na podstawie wyników testu opisanego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Przekazywane informacje
Państwa Członkowskie przekazują Komisji pocztą elektroniczną wymienione niżej dane:
a) najpóźniej do dnia 15 września danego roku: dostępne dane na temat areału lub ilości w przypadku premii od udoju oraz dopłat dodatkowych przewidzianych w art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, na który to areał lub ilość wnioskowano pomoc na dany rok kalendarzowy, w rozbiciu na areały subbazowe, tam gdzie ma to zastosowanie;
b) najpóźniej do dnia 31 października danego roku: rozstrzygające dane na temat areału lub ilości, wymienionych powyżej w lit. a), z uwzględnieniem przeprowadzonych już kontroli;
c) najpóźniej do dnia 31 lipca następnego roku: ostateczne dane odpowiadające areałom lub ilościom, na które faktycznie wypłacono pomoc za dany rok po uwzględnieniu redukcji areału, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, o ile ma to zastosowanie.
Areały są wyrażane w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.
Ilości będą wyrażane w tonach z dokładnością do trzech miejsc po przecinku.
Artykuł 4
Współczynnik redukcji
1. Współczynnik redukcji powierzchni w przypadkach opisanych w art. 75, art. 78 ust. 2, art. 82, art. 85, art. 89 ust. 2, art. 98, art. 143 i art.143b ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też współczynnik redukcji ilości oraz obiektywne kryteria w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia są ustalane najpóźniej do 15 listopada danego roku, na podstawie danych przekazanych zgodnie z postanowieniami art. 3 lit. b niniejszego rozporządzenia.
2. W przypadkach opisanych w art. 75, art. 82, art. 85, art. 95 ust. 4, art. 98, art. 143 oraz art. 143b ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie podają Komisji najpóźniej do 1 grudnia danego roku zastosowany współczynnik redukcji, zaś w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia — zastosowane obiektywne kryteria.
ROZDZIAŁ 2
PREMIA SPECJALNA ZA JAKOŚĆ PSZENICY DURUM
Artykuł 5
Klasyfikacja odmian
1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 74 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 sporządzają listę odmian pszenicy durum, które kwalifikują się do specjalnej premii za jakość, zapewnionej w art. 72 tego rozporządzenia, która to jakość określana jest w drodze procedury klasyfikacji odmian opisanej w ustępach 2 — 5 niniejszego artykułu.
2.
Co najmniej raz na dwa lata Państwa Członkowskie wyznaczają co najmniej dwie odmiany reprezentatywne.
Odmianę reprezentatywną stanowi odmiana pszenicy durum sklasyfikowana najwyżej.
3.
Państwa Członkowskie przeprowadzają analizę odmian pszenicy durum według podanych niżej parametrów jakościowych i każdemu z tych parametrów nadają odpowiednią wagę:
a) zawartość białka (40 %);
b) jakość glutenu (30 %):
c) wskaźnik żółci (20 %);
d) ciężar właściwy lub ciężar tysiąca sztuk ziarna (10 %).
Suma średnich z parametrów jakościowych, opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego pomnożona przez wartość podaną w procentach stanowi wskaźnik jakości odmian.
Co najmniej co dwa lata każde Państwo Członkowskie dokonuje porównania wskaźników jakości odmian pszenicy durum ze wskaźnikami jakości odmian reprezentacyjnych na szczeblu krajowym.
Do badania należy pobrać odmiany wpisane do krajowego rejestru każdego z Państw Członkowskich, z wyjątkiem takich odmian, dla których nie istnieją dane analityczne za ostatnie trzy lata z uwagi na fakt, że odmiany te albo wycofano już z użytku, albo nie zostały poddane certyfikacji.
W tym celu, biorąc jako punkt odniesienia średni wskaźnik jakości równy 100, nadany odmianom reprezentatywnym, każde Państwo Członkowskie obliczy dla każdego z parametrów jakościowych opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego procent, który należy przypisać innym odmianom pszenicy durum w porównaniu ze wskaźnikiem 100.
Do premii specjalnej za jakość pszenicy durum kwalifikowane są wyłącznie odmiany pszenicy durum posiadające wskaźnik wyższy lub równy 98.
4.
Państwo Członkowskie może usunąć z listy zakwalifikowanych odmian te odmiany, w których średni stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) przekracza 27 %.
5.
Odmiany wpisane do krajowego rejestru innego Państwa Członkowskiego można również poddawać badaniom pod kątem kryteriów kwalifikacyjnych.
Artykuł 6
Metody analityczne
1.
Do analizy zawartości białka, ciężaru właściwego oraz średniego stopnia utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) stosuje się metody opisane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 824/2000 [25].
2.
Wskaźnik żółci mierzy się metodą ICC 152 bądź równorzędną honorowaną metodą.
3.
Jakość glutenu mierzy się metodą ICC 158 bądź metodą ICC 151.
Artykuł 7
Ilość certyfikowanego ziarna
Przed 1 października roku poprzedzającego rok analizowany pod kątem przyznania premii specjalnej za jakość pszenicy durum Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG [26], którą należy wykorzystać zgodnie z aktualną praktyką rolniczą w analizowanej strefie produkcyjnej.
Artykuł 8
Publikacje i powiadomienia
1.
Państwa Członkowskie na szczeblu krajowym lub regionalnym publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum, najpóźniej do 1 października w przypadku odmian ozimych i najpóźniej do 31 grudnia w przypadku odmian wiosennych w roku poprzedzającym rok analizowany pod kątem przyznania premii.
2.
Nie później niż w miesiąc po upływie terminów podanych powyżej w ust. 1 Państwa Członkowskie podają Komisji listę wymienioną powyżej w ust. 1 oraz minimalną ilość wykorzystywanego certyfikowanego ziarna, o ile ulegnie ona zmianie.
Artykuł 9
Okres obowiązywania kwalifikacji
1.
Odmiany figurujące na liście wymienionej w art. 8 ust. 1 kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum w okresie pięciu lat, licząc od daty pierwszego włączenia odmiany do takiej listy.
2.
Okres obowiązywania kwalifikacji każdej z odmian może być wydłużony o kolejne pięć lat na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych w drugim i trzecim roku pięcioletniego okresu obowiązywania kwalifikacji.
Artykuł 10
Środki przejściowe
1.
Państwa Członkowskie publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum na 2005 r. najpóźniej do 1 października 2004 r. w przypadku odmian ozimych oraz najpóźniej do 31 grudnia 2004 r. w przypadku odmian wiosennych.
2.
Państwa Członkowskie sporządzają listę wymienioną w ust. 1 przez usunięcie z listy odmian wpisanych do rejestru krajowego tych odmian, które nie spełniają co najmniej dwóch z czterech podanych niżej parametrów:
a) minimalna zawartość białka 11,5 %;
b) minimalny ciężar właściwy 78 kg/hl lub minimalny ciężar tysiąca sztuk ziarna 42 g;
(c) maksymalny stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) 27 %;
(d) minimalna zawartość glutenu 10 %.
3.
Listy odmian, które kwalifikują się do premii w latach 2005 i 2006, mogą zawierać odmiany, które znajdują się na liście innego Państwa Członkowskiego, na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych przez to inne Państwo Członkowskie.
ROZDZIAŁ 3
PREMIA ZA ROŚLINY BIAŁKOWE
Artykuł 11
Mieszanka zbóż i rośliny białkowe
W regionach, gdzie uprawę roślin białkowych prowadzi się tradycyjnie w drodze siewu mieszanki nasion zbóż, premia za plony z roślin białkowych jest wypłacana na żądanie wnioskodawcy, pod warunkiem że wnioskodawca wykaże — spełniając wymagania właściwych organów władzy danego Państwa Członkowskiego — że w mieszance przeważają rośliny białkowe.
Takie areały nie będą się kwalifikowały do specjalnych dopłat regionalnych dotyczących roślin uprawnych, wprowadzonych w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ 4
DOPŁATA DO RYŻU W ZALEŻNOŚCI OD PLONU
Artykuł 12
Daty wysiewów
Zakwalifikowanie deklarowanego areału do dopłaty do ryżu zależnej od plonu wymaga, by areał ten był obsiany najpóźniej:
(a) do 30 czerwca poprzedzającego przedmiotowe zbiory w przypadku Hiszpanii i Portugalii,
(b) do 31 maja w przypadku innych Państw Członkowskich produkujących ryż, wymienionych w art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Jednakże w Gujanie Francuskiej areały są obsiewane odpowiednio w każdym z obu cykli wysiewu, najpóźniej do 31 grudnia i 30 czerwca poprzedzającego każdy cykl uprawy, a dopłata do ryżu zależna od plonu jest przyznawana na podstawie średniej z areałów obsianych w każdym z obu cykli uprawy.
Artykuł 13
Współczynnik redukcji
Współczynnik redukcji dopłaty do ryżu zależnej od plonu, wymieniony w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest obliczany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Przekazywane informacje
1.
Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a) najpóźniej do 15 września:
i) lista odmian wpisanych do rejestru krajowego i zaklasyfikowanych według kryteriów określonych w pozycji 2 załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 [27],
ii) zasiane areały, na które złożono wnioski o dopłatę do ryżu zależną od plonu, w rozbiciu na odmiany ryżu oraz na areały bazowe i subbazowe, z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III A do niniejszego rozporządzenia, w tym przekroczenia areału bazowego i subbazowego;
b) najpóźniej do 31 października: zmiany na zasianych areałach, na które złożono wnioski o dopłatę do ryżu zależną od plonów, zapowiedziane zgodnie z akapitem (a) i z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III B;
c) najpóźniej do dnia 31 lipca: informacje dotyczące zasianych areałów, na które faktycznie wypłacono dopłatę do ryżu zależną od plonów za poprzedni rok obrotowy, obliczoną za pomocą metody opisanej w załączniku II i z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III C.
2.
W przypadku Gujany Francuskiej informacje dotyczące zasianych areałów są przekazywane na podstawie średniej z areałów obsianych w trakcie dwóch cykli uprawy.
3.
Państwa Członkowskie mogą co roku dokonywać kontroli dalszego podziału areału bazowego na areały subbazowe takiego Państwa Członkowskiego oraz obiektywnych kryteriów, na podstawie których prowadzi się takie dalsze podziały.
Państwa Członkowskie przekażą te informacje Komisji najpóźniej do 15 maja przed przedmiotowymi zbiorami.
ROZDZIAŁ 5
DOPŁATY OBSZAROWE ZA ORZECHY
Artykuł 15
Warunki kwalifikacji do pomocy Wspólnoty
1.
Do celów niniejszego rozdziału termin "sad" oznacza jednolity i spoisty areał, obsadzony drzewami orzechowymi, nieprzecięty przez inne uprawy bądź plantacje i zachowujący geograficzną ciągłość.
Pojedyncze drzewa orzechowe lub jeden rząd takich drzew posadzonych wzdłuż dróg lub innych upraw nie są uważane za sad.
W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu Państwa Członkowskie mogą dopuścić obecność drzew innych niż orzechowe w ilości nie większej niż 10 % liczby drzew ustalonej w ust. 3.
Ponadto Państwa Członkowskie mogą dopuścić obecność kasztanowca, o ile przestrzegana jest liczba zakwalifikowanych drzew orzechowych ustalona w ust. 3.
2.
Do dopłat obszarowych zapewnionych w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 kwalifikowane są tylko sady rodzące orzechy i spełniające warunki wymienione w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu w dniu do ustalenia zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
W przypadku sadu, w którym uprawia się różne typy orzecha, i w przypadku, gdy pomoc jest zróżnicowana w zależności od produktów, zastosowanie mają warunki kwalifikacji i poziom pomocy odpowiadającej przeważającemu typowi orzecha.
3.
Minimalna powierzchnia działki sadów nie może być mniejsza od powierzchni 0,10 hektara.
Liczba drzew orzechowych na jeden hektar sadu nie może być mniejsza od:
i) 125 w przypadku orzecha laskowego;
ii) 50 w przypadku migdałowca;
iii) 50 w przypadku orzecha włoskiego;
iv) 50 w przypadku pistacji;
v) 30 w przypadku drzewa świętojańskiego.
4.
Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalny rozmiar działki i zagęszczenie drzew na poziomie wyższym niż poziom ustalony w ust. 3, kierując się obiektywnymi kryteriami i mając na uwadze potrzebę uwzględnienia specyfiki analizowanych areałów oraz produkcji.
Artykuł 16
Warunki zakwalifikowania do pomocy krajowej
Artykuł 15 ma zastosowanie do pomocy krajowej wprowadzonej w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Bez uszczerbku dla art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwo Członkowskie może wprowadzić kolejne kryteria kwalifikacyjne, pod warunkiem że takie kryteria będą spójne z wytycznymi odnośnie do ochrony środowiska, polityki na obszarach wiejskich, polityki społecznej i ekonomicznej realizowanej w programie pomocy i że nie będą dyskryminowały niektórych producentów.
Państwa Członkowskie dokonują niezbędnych uzgodnień odnośnie do kontroli przestrzegania tych kryteriów kwalifikacyjnych przez rolników.
Artykuł 17
Przekazywane informacje
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji wymienione niżej dane, w każdym przypadku przed datą składania wniosków wyznaczaną przez Państwa Członkowskie zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i najpóźniej:
(a) do dnia 31 marca: najwyższe poziomy i kryteria wymienione w art. 15 ust. 4 oraz kryteria dodatkowe wymienione w art. 16;
(b) do dnia 15 maja: jeżeli dane Państwo Członkowskie różnicuje pomoc zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 83 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 — poziom dopłat obszarowych w rozbiciu na poszczególne produkty i/lub zmodyfikowany gwarantowany areał krajowy (zwaną dalej GAK).
2.
Jakiekolwiek zmiany w informacjach, które należy przekazywać Komisji na mocy powyższego ust. 1, mają zastosowanie do następnego roku i są przekazywane Komisji bezzwłocznie przez dane Państwo Członkowskie wraz z obiektywnymi kryteriami, uzasadniającymi takie zmiany.
Artykuł 18
Środki przejściowe
1. Państwa Członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach można przerwać programy usprawnień wymienione w art. 86 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przed normalnym terminem wygaśnięcia takich programów oraz czy odnośne areały mogą się kwalifikować w ramach programu wprowadzonego przez tytuł IV rozdział 4 tego rozporządzenia.
2.
Przy ustalaniu warunków wspomnianych powyżej w ust. 1 Państwo Członkowskie gwarantuje, że:
(a) program nie zostanie przerwany przed upływem jednego roku;
(b) zakładane cele programu zostaną osiągnięte w sposób satysfakcjonujący Państwo Członkowskie.
ROZDZIAŁ 6
DOPŁATY DO ZIEMNIAKÓW SKROBIOWYCH
Artykuł 19
Kwalifikowanie
Pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest udzielana na ziemniaki, które są objęte kontraktem na uprawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2236/2003 [28], na podstawie wagi netto ziemniaków, wyznaczonej za pomocą jednej z metod opisanych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2235/2003 [29], zaś zawartość skrobi w dostarczonych ziemniakach jest zgodna z wartościami ustalonymi w załączniku II do tego rozporządzenia.
Nie przyznaje się żadnej pomocy na ziemniaki skrobiowe, w których zawartość skrobi jest niższa niż 13 %, z wyjątkiem gdy zastosowanie ma art. 5 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.
Artykuł 20
Cena minimalna
Pomoc na ziemniaki skrobiowe jest uwarunkowana od dostarczenia dowodu na to, iż cena, nie mniejsza od ceny podanej w art. 4a rozporządzenia (WE) nr 1868/94, została zapłacona w momencie dostawy do zakładu i jest zgodna ze stawkami ustalonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003.
Zastosowanie ma art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.
Artykuł 21
Wypłata
1.
Bez uszczerbku dla art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pomoc na ziemniaki skrobiowe jest wypłacana przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium wyprodukowano ziemniaki skrobiowe, na jednego rolnika, po dostawie do zakładu produkcyjnego skrobi wszystkich wyprodukowanych przez niego ilości za rok obrotowy, w ciągu czterech miesięcy od daty, z którą dowód opisany w art. 20 niniejszego rozporządzenia został dostarczony, i pod warunkiem że spełniono wymagania wymienione w art. 19 niniejszego rozporządzenia.
2.
Państwa Członkowskie mogą przyznawać zaliczki od 1 grudnia danego roku obrotowego, obliczone od różnych częściowych partii ziemniaków skrobiowych dostarczonych przez rolnika do zakładu produkcyjnego skrobi w danym roku obrotowym.
Każda wypłata zaliczki będzie przyznawana odnośnie do takiej ilości dostarczonych ziemniaków skrobiowych, dla której dostarczono dowód opisany w art. 20 niniejszego rozporządzenia i w przypadku której spełniono wymagania wymienione w art. 19 niniejszego rozporządzenia.
3.
Kurs wymiany, zastosowany do przeliczenia pomocy na ziemniaki skrobiowe na walutę krajową, jest kursem stosowanym na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.
ROZDZIAŁ 7
PREMIA ZA UDÓJ I DOPŁATY DODATKOWE
Artykuł 22
Przypadki unieruchomienia produkcji
1.
Jeżeli osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka nie spełnia kryteriów definicji producenta podanej w art. 5 lit. c rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastomiesięcznym kończącym się 31 marca analizowanego roku, za analizowany rok nie są wypłacane ani premie za udój, ani dopłaty dodatkowe, o ile taka osoba nie udowodni przed upływem ostatecznego terminu składania wniosków i ku satysfakcji właściwego organu władzy, że produkcja została podjęta.
2.
Powyższy ust. 1 nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej oraz w należycie uzasadnionych przypadkach, które mogą od czasu do czasu wywierać negatywny wpływ na zdolność produkcyjną przedmiotowych producentów i które zostaną potwierdzone przez właściwy organ władzy.
ROZDZIAŁ 8
DOPŁATY DO ROŚLIN ENERGETYCZNYCH
SEKCJA 1
Definicje
Artykuł 23
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozdziału:
a) termin "wnioskodawca" oznacza jakiegokolwiek rolnika uprawiającego areały wymienione w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z zamiarem uzyskania pomocy gwarantowanej na mocy tego artykułu;
b) termin "pierwsza jednostka przetwórcza" oznacza jakiegokolwiek użytkownika surowców rolnych, który prowadzi pierwszy proces przetwórstwa tych surowców z zamiarem pozyskania jednego lub więcej produktów wymienionych w drugim akapicie art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
SEKCJA 2
Kontrakt
Artykuł 24
Wykorzystanie surowca
1.
Jakiekolwiek surowce rolnicze, z wyłączeniem buraka cukrowego, mogą być uprawiane na areałach objętych pomocą opisaną w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pod warunkiem że takie areały są przeznaczone przede wszystkim do użytku w produkcji produktów energetycznych wymienionych w drugim ustępie tego artykułu.
Wartość gospodarcza produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców jest wyższa od wartości wszelkich innych produktów przeznaczonych do innych celów i uzyskanych w drodze takiego procesu przetwórczego, przy czym wartość tę określa się za pomocą metody wyceny, opisanej w art. 39 ust. 3.
2.
Surowce wymienione powyżej w ust. 1 są objęte kontraktem zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i na warunkach ustalonych w niniejszej sekcji.
3.
Wnioskodawcy dostarczają wszystkie zebrane surowce do pierwszej jednostki przetwórczej, która przejmie od nich dostawę i zagwarantuje, że ekwiwalentna ilość takich surowców zostanie wykorzystana w obrębie Wspólnoty do produkcji jednego lub kilku produktów energetycznych opisanych w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Jeżeli pierwsza jednostka przetwórcza wykorzystuje faktycznie odebrane surowce do produkcji produktu pośredniego lub ubocznego, to może wykorzystać ekwiwalent ilościowy takich produktów pośrednich bądź ubocznych do produkcji jednego lub kilku produktów końcowych wymienionych w pierwszym akapicie.
W przypadku opisanym w drugim akapicie pierwsza jednostka przetwórcza przekazuje właściwemu organowi władzy, u którego złożono zabezpieczenie, odnośne informacje.
Jeżeli taki ekwiwalent ilościowy jest wykorzystywany w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie, w którym zebrano surowiec, właściwe organy władzy odnośnych Państw Członkowskich oinformują się wzajemnie o szczegółach takiej transakcji.
4.
Zgodnie z postanowieniami krajowymi mającymi zastosowanie do stosunków kontraktowych, pierwsza jednostka przetwórcza może zlecić stronie trzeciej odbiór surowca od rolnika wnioskującego pomoc.
Taki zleceniobiorca działa w imieniu i na rzecz jednostki przetwórczej, która ponosi wyłączną odpowiedzialność za wywiązanie się z obowiązków ustalonych w niniejszym rozdziale.
Artykuł 25
Odstępstwa
1. Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 24 ust. 2 i 3 Państwa Członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom:
a) na wykorzystywanie drzewostanów leśnych o krótkim okresie zalesienia, objętych kodem ex06029041, bądź wszelkich zbóż, bądź nasion oleistych objętych kodami CN 12010090, 12051090, 12059000, 12060091 i 12060099 zebranych jako:
i) paliwo do ogrzewania gospodarstw rolnych wnioskodawców,
ii) materiał do wytwarzania energii bądź biopaliwa na miejscu w gospodarstwie;
b) na przetwarzanie wszystkich zebranych w gospodarstwie wnioskodawcy surowców na biogaz objęty kodem CN 27112900.
2.
W przypadkach opisanych w ust. 1 wnioskodawcy:
a) zobowiązują się — w drodze deklaracji zastępującej kontrakt wzmiankowany w art. 26 — do wykorzystywania bądź do bezpośredniego przetwarzania surowców zgłoszonych w deklaracji; w tych przypadkach zastosowanie mają art. 26 — 40 na bazie mutatis mutandis (z zastosowaniem odpowiednich zmian).
b) zlecają ważenie wszystkich zebranych surowców organowi bądź organizacji wskazanej przez Państwo Członkowskie i prowadzą odrębną inwentaryzację wykorzystywanych surowców oraz produktów i produktów ubocznych powstałych w takim procesie przetwórczym, jednakże w przypadku zbóż i nasion oleistych oraz słomy oraz przypadków gdy wykorzystywana jest cała roślina, ważenie można zastąpić pomiarem objętości surowca.
3.
Państwa Członkowskie stosujące powyższy ust. 1 wprowadzają odpowiednie środki kontroli, które zapewnią, by surowiec był wykorzystywany bezpośrednio w gospodarstwie bądź przetwarzany na biogaz objęty kodem CN 27112900 27112900.
4.
Zboża i nasiona oleiste wykorzystywane zgodnie z ust. 1 lit. a) są denaturowane za pomocą metody ustalonej przez Państwo Członkowskie.
Państwa Członkowskie mogą zezwolić na denaturowanie oleju wyprodukowanego z nasion oleistych wymienionych w ust. 1 lit. a) ppkt ii) zamiast bezpośrednio nasion oleistych, pod warunkiem że taki proces denaturacji ma miejsce natychmiast po przetworzeniu nasion na olej i że kontrolowane jest przeznaczenie takich nasion.
Artykuł 26
Kontrakt
1.
Jako uzasadnienie wniosków o pomoc wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom władzy kontrakty, jakie zawarli z pierwszą jednostką przetwórczą.
2.
Wnioskodawcy zapewniają, by w kontraktach znalazły się następujące dane:
a) nazwy i adresy stron kontraktu;
b) okres obowiązywania kontraktu;
c) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców oraz areał obsadzony każdym gatunkiem;
d) wszelkie warunki mające zastosowanie do dostawy prognozowanych ilości surowców;
e) zobowiązanie do wypełnienia obowiązków na mocy art. 24 ust. 3;
f) zamierzone podstawowe końcowe przeznaczenie surowca, każde końcowe przeznaczenie spełniające warunki podane w art. 24 ust. 1 i art. 39 ust. 3.
3.
Wnioskodawcy zapewniają, by kontrakty były zawierane w odpowiednim terminie, który umożliwi pierwszej jednostce przetwórczej złożenie egzemplarza kontraktu we właściwym organie władzy wnioskodawcy w terminach ustalonych w art. 34 ust. 1.
4.
Na potrzeby kontroli Państwa Członkowskie mogą wymagać od każdego wnioskodawcy zawarcia odrębnego kontraktu na dostawę każdego surowca.
SEKCJA 3
Zmiany i wypowiedzenie kontraktu
Artykuł 27
Modyfikacje i wypowiedzenie kontraktów
Jeżeli strony kontraktu dokonają zmiany w kontrakcie bądź wypowiedzą kontrakt po złożeniu wniosku przez wnioskodawcę, wnioskodawca zachowa prawo do utrzymania takiego wniosku w mocy, tylko pod warunkiem że wnioskodawca — o ile udzieli zezwolenia na przeprowadzenie niezbędnych inspekcji — poinformuje właściwy organ władzy o takiej zmianie bądź wypowiedzeniu nie później niż z datą zamknięcia modyfikacji wniosków, ustaloną w danym Państwie Członkowskim.
Artykuł 28
Okoliczności nadzwyczajne
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 27, jeżeli wnioskodawca poinformuje właściwe organy władzy, że wskutek nadzwyczajnych okoliczności nie będzie mógł dostarczyć wszystkich bądź części surowców objętych kontraktem właściwy organ władzy może, po uzyskaniu dostatecznego dowodu na takie okoliczności nadzwyczajne, zezwolić na taką zmianę kontraktu, jaka wydaje się zasadna, bądź na wypowiedzenie kontraktu.
Jeżeli grunt objęty kontraktem zostanie zmniejszony w wyniku zmian w takim kontrakcie lub jeżeli kontrakt zostanie wypowiedziany, wnioskodawca traci prawo do pomocy opisanej w niniejszym rozdziale i stosowanej do gruntów wycofanych z kontraktu.
Artykuł 29
Zmiany ostatecznego przeznaczenia
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 27 pierwsze jednostki przetwórcze mogą zmienić zamierzone podstawowe przeznaczenie surowców opisane w art. 26 ust. 2 lit. f) po odbiorze dostawy surowców objętych kontraktem i po spełnieniu warunków ustalonych w art. 31 ust. 1 oraz w art. 34 ust. 3 akapit pierwszy.
Zmiany ostatecznego przeznaczenia są wprowadzane zgodnie z warunkami ustalonymi w art. 24 ust. 1 akapit drugi oraz w art. 39 ust. 3.
Pierwsze jednostki przetwórcze wysyłają uprzednio właściwym organom władzy powiadomienie umożliwiające przeprowadzenie wymaganych kontroli.
SEKCJA 4
Plony reprezentatywne i dostarczone ilości
Artykuł 30
Plony reprezentatywne
Każdego roku Państwa Członkowskie wyznaczają — przestrzegając odpowiedniej procedury — plony reprezentatywne, które należy osiągnąć, i informują o tych plonach przedmiotowych wnioskodawców.
Artykuł 31
Dostarczone ilości
1.
Wnioskodawcy deklarują właściwym organom władzy łączną ilość zbieranych surowców w rozbiciu na gatunki oraz potwierdzają dostarczone ilości surowców i strony, do których skierowano takie dostawy.
2.
Faktyczne ilości dostarczane przez wnioskodawców pierwszym jednostkom przetwórczym odpowiadają co najmniej plonowi reprezentatywnemu.
Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą w drodze wyjątku zgodzić się na ilość niższą od plonu reprezentatywnego o maksymalnie 10 %.
Ponadto jeżeli właściwe organy władzy zezwoliły na zmianę bądź wypowiedzenie kontraktów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 28, właściwe organy władzy w przypadkach, które wydają się uzasadnione, mogą zredukować ilości, do dostawy których wnioskodawcy są zobowiązani na mocy pierwszego akapitu niniejszego ustępu.
SEKCJA 5
Warunki wypłaty dopłat
Artykuł 32
Wypłata
1.
Pomoc może być wypłacona wnioskodawcom przed przetworzeniem surowca.
Takie wypłaty jednak są dokonywane tylko wtedy, gdy wymagana ilość surowców zgodnie z niniejszym rozdziałem zostanie dostarczona pierwszej jednostce przetwórczej i gdy:
(a) złożono deklarację opisaną w art. 31 ust. 1;
(b) złożono egzemplarz kontraktu w właściwym organie władzy pierwszej jednostki przetwórczej zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 34 ust. 1 i spełniono warunki wymienione w art. 24 ust.1;
(c) właściwy organ władzy otrzymał dowód potwierdzający zdeponowanie pełnego zabezpieczenia opisanego w art. 35 ust. 2;
(d) właściwy organ władzy realizujący wypłaty sprawdził, że spełniono warunki ustalone w art. 26 dla każdego wniosku.
2.
W przypadku roślin dwuletnich, jeżeli surowce są zbierane i dostarczane tylko w trakcie drugiego roku uprawy, wypłata jest dokonywana w każdym roku okresu dwuletniego po dacie zawarcia kontraktu, jak opisano w art. 26, pod warunkiem że właściwe organy władzy stwierdzą, że:
(a) obowiązki opisane w ust. 1 lit. b), c) oraz d) tego artykułu zostały spełnione począwszy od pierwszego roku uprawy;
(b) obowiązki opisane w paragrafie 1 lit. a) tego artykułu zostały spełnione, zaś informacje wymienione w art. 34 ust. 3 akapit pierwszy zostały przekazane w drugim roku uprawy.
Wypłaty za pierwszy rok uprawy są dokonywane tylko wtedy, gdy właściwe organy władzy otrzymają dowód na to, iż zdeponowano zabezpieczenie opisane w art. 35 ust. 2.
Wypłaty za drugi rok uprawy mogą następować bez warunku deponowania zabezpieczenia.
3.
W przypadku upraw stałych lub wieloletnich wypłaty pomocy można dokonywać co rok począwszy od daty zawarcia kontraktu.
Warunki ustalone w ust. 2 będą miały zastosowanie mutatis mutandis.
SEKCJA 6
Kontrakt i obowiązki wnioskodawców i pierwszych przetwórców
Artykuł 33
Liczba jednostek przetwórczych
Produkty energetyczne są pozyskiwane w większości przez drugą jednostkę przetwórczą.
Artykuł 34
Kontrakt i zobowiązania wnioskodawcy i pierwszych jednostek przetwórczych
1.
Pierwsze jednostki przetwórcze składają egzemplarz kontraktu w właściwych organach władzy zgodnie z harmonogramem do ustalenia przez dane Państwo Członkowskie i nie później niż z dniem zamknięcia składania wniosków o pomoc za dany rok w danym Państwie Członkowskim.
Jeżeli w danym roku wnioskodawcy i pierwsze jednostki przetwórcze wprowadzą zmiany w kontrakcie lub wypowiedzą kontrakt przed terminem podanym w art. 27, pierwsze jednostki przetwórcze składają we właściwych organach władzy egzemplarz zmienionego lub wypowiedzianego kontraktu nie później niż w dniu upływu takiego terminu.
2.
Pierwsze jednostki przetwórcze dostarczą właściwym organom władzy wymagane informacje na temat przedmiotowego procesu przetwórczego, w szczególności odnośnie do cen i technicznych wskaźników procesu stosowanych przy obliczaniu możliwych do uzyskania ilości produktów końcowych, zgodnie z opisem zwartym w art. 40 ust. 1 akapit drugi.
3.
Pierwsze jednostki przetwórcze, które przejęły materiały od wnioskodawców, podają właściwym organom władzy otrzymane ilości surowców wraz ze wskazaniem gatunków, nazwy i adresu strony kontraktu, która dostarczyła surowce, miejsca dostawy i numeru kontraktu, w terminie do ustalenia przez Państwa Członkowskie zezwalające na dokonywanie wypłat w okresie podanym w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Jeżeli Państwo Członkowskie pierwszej jednostki przetwórczej nie jest tym samym Państwem Członkowskim, w którym wyprodukowano przedmiotowe surowce, właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej podaje właściwemu organowi władzy wnioskodawcy łączną ilość dostarczonych surowców w ciągu 40 dni roboczych od otrzymania informacji opisanej w pierwszym akapicie.
SEKCJA 7
Zabezpieczenia
Artykuł 35
Pierwsze jednostki przetwórcze
1.
Pierwsze jednostki przetwórcze deponują pełne zabezpieczenie zgodnie z treścią ust. 2 we właściwych organach władzy najpóźniej do dnia upływu terminu składania wniosków o wypłaty za dany rok w danym Państwie Członkowskim.
2.
Deponowane odnośnie do każdego surowca zabezpieczenia obliczane są w następujący sposób: sumę wszystkich areałów objętych kontraktem podpisanym przez daną pierwszą jednostkę przetwórczą, zastosowanych do produkcji tego surowca należy pomnożyć przez wskaźnik 60 EUR za hektar.
3.
Jeżeli w kontrakcie wprowadzono zmiany lub jeżeli kontrakt został wypowiedziany zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 27 lub 28, zdeponowane zabezpieczenia ulegają odpowiedniej korekcie.
4.
Zabezpieczenie jest zwalniane częściowo dla każdego surowca, pod warunkiem że właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej uzyska dowód na to, iż ilość danego surowca została przetworzona zgodnie z wymaganiami ustalonymi w art. 26 ust. 2 lit. f), z uwzględnieniem — o ile to konieczne — jakichkolwiek zmian wprowadzonych na mocy art. 29.
Artykuł 36
Wymagania podstawowe i pochodne
1.
Wymienione niżej obowiązki stanowią wymagania podstawowe w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 [30]:
a) obowiązek przetworzenia wolumenu surowców głównie na produkty końcowe, których specyfikację podano w kontrakcie.
Surowce mają być przetworzone do 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów;
b) obowiązek dołączenia do produktów formularza kontrolnego T5 zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 37 oraz 38 niniejszego rozporządzenia.
2.
Wymienione niżej obowiązki przypadające na pierwsze jednostki przetwórcze stanowią wymagania pochodne w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:
a) obowiązek przyjęcia dostawy wszystkich surowców dostarczonych przez wnioskodawców na mocy art. 24 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;
b) obowiązek złożenia egzemplarzy kontraktów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 34 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
c) obowiązek dostarczenia informacji wymaganych zgodnie z art. 34 ust. 3 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia;
d) obowiązek zdeponowania zabezpieczenia zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 35 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
SEKCJA 8
Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym państwie członkowskim, przeniesieniu bądź dostawie lub wywozowi do innego państwa członkowskiego
Artykuł 37
Egzemplarz kontrolny T5
W przypadku gdy pierwsze jednostki przetwórcze sprzedają bądź przenoszą na drugie jednostki przetwórcze w innych Państwach Członkowskich produkty pośrednie objęte kontraktami zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26, do produktów dołącza się formularze kontrolne T5 wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93.
W nagłówku "Inne" w polu 104 egzemplarza kontrolnego T5 należy wprowadzić jedną z niżej podanych informacji:
- Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el articulo 26 del Reglamento (CE) no 1973/2004 de la Comisión;
- Použito pro zpracování nebo dodávku v souladu s článkem 26 nařízení Komise (ES) 1973/2004
- Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 26 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1973/2004
- Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 26 der Verordnung (EG) Nr. 1973/2004 der Kommission zu verwenden
- Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
1973/2004 της Επιτροπής
- To be used for processing or delivery in accordance with Article 26 of Commission Regulation (EC) No 1973/2004
- Kasutamiseks töötlemisel või tarnimisel vastavalt komisjoni määruse (EÜ) nr 1973/2004 artiklile 26
- À utiliser pour transformation ou livraison conformément aux dispositions de l'article 26 du règlement (CE) no 1973/2004 de la Commission
- Da consegnare o trasformare conformemente all'articolo 26 del regolamento (CE) n. 1973/2004 della Commissione
- Izmantot pārstrādei vai piegādei saskaņā ar Komisijas Regulas (EK) Nr. 1973/2004 26. panta nosacījumiem
- Naudoti perdirbimui arba pristatymui pagal Komisijos reglamento (EB) Nr. 1973/2004 26 straipsnio nuostatas
- A Bizottság 2004/1973/EK rendelete szerint feldolgozásra, vagy átadásra használandó
- Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 26 van Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie
- Do wykorzystania w procesie przetwórstwa bądź do dostawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004
- A utilizar para transformação ou entrega em conformidade com o artigo 26 do Regulamento (CE) n.o 1973/2004 da Comissão
- Na spracovanie alebo dodávku v súlade s článkom 26 nariadenia Komisie (ES) č.
1973/2004
- Se uporablja za predelavo ali dostavo v skladu s členom 26 Uredbe Komisije (ES) št.
1973/2004
- Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 1973/2004 26 artiklan mukaisesti
- Används till bearbetning eller leverans i enlighet med artikel 26 i kommissionens förordning (EG) nr 1973/2004.
Artykuł 38
Dowody alternatywne zamiast formularza kontrolnego T5
Jeżeli na skutek okoliczności, za które pierwsza jednostka przetwórcza nie może być odpowiedzialna, w terminie dwóch miesięcy po wygaśnięciu ostatecznego terminu przetwarzania surowców, przewidzianego w art. 36 ust. 1 lit. a), formularz kontrolny T5 nie zostanie zwrócony do biura kontaktowego organu odpowiedzialnego za kontrolę w Państwie Członkowskim, w którym prowadzi działalność pierwsza jednostka przetwórcza, to podane niżej dokumenty mogą być zaakceptowane jako dowody alternatywne zastępujące formularz kontrolny T5:
a) faktury na zakup produktów pośrednich;
b) oświadczenie drugiej jednostki przetwórczej sprawdzającej ostateczne przetworzenie surowców na produkty energetyczne, zgodnie z opisem zawartym w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
c) certyfikowane fotokopie dokumentów księgowych, sporządzone przez drugą jednostkę przetwórczą, dowodzących, że przeprowadzono proces przetwórczy.
SEKCJA 9
Kontrole
Artykuł 39
Prowadzenie rejestru
1.
Właściwy organ władzy Państwa Członkowskiego opisuje szczegółowo rejestry, które będą prowadziły jednostki przetwórcze, oraz wskazuje częstość wpisów, które należy wprowadzać nie rzadziej niż raz na miesiąc.
Takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje:
a) ilości różnych surowców zakupionych z zamiarem przetworzenia;
b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i typy produktów końcowych, produktów równoległych i ubocznych uzyskanych z tych surowców;
c) straty podczas procesu przetwarzania;
d) ilości zniszczone oraz powody tego zniszczenia;
e) ilości i typy produktów sprzedanych bądź przeniesionych przez jednostkę przetwórczą oraz uzyskane ceny;
f) o ile dotyczy — nazwy i adresy kolejnych jednostek przetwórczych.
2.
Właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej sprawdza, czy przedstawiony kontrakt jest zgodny z warunkami ustalonymi w art. 24 ust. 1.
Jeżeli warunki te nie będą spełnione, właściwe organy władzy wnioskodawców są powiadamiane o tym.
3. Celem obliczenia wartości ekonomicznej produktów wymienionych w art. 24 ust. 1 właściwe organy władzy na podstawie informacji wymienionych w art. 34 ust. 2 dokonują porównania sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania. Każda wartość jest równa odnośnej ilości pomnożonej przez średnią z cen loco fabryka, zarejestrowanych w poprzednim roku obrotowym. Jeżeli takie ceny nie są dostępne, właściwe organy władzy określają odnośne ceny, w szczególności na podstawie informacji wymienionych w art. 34 ust. 2.
Artykuł 40
Kontrole w zakładach jednostek przetwórczych
1.
Właściwe organy władzy Państw Członkowskich, w których ma miejsce proces przetwarzania, sprawdzają przestrzeganie warunków opisanych w art. 24 ust. 1 w co najmniej 25 % zakładów jednostek przetwórczych działających na terytorium takich Państw Członkowskich i wybranych w drodze analizy ryzyka.
Podczas takiej kontroli prowadzone są następujące czynności:
a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich innych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania;
b) analiza systemu produkcji jednostki przetwórczej, w tym fizyczna inspekcja oraz kontrola dokumentów handlowych, które mają na celu sprawdzenie — w przypadku jednostek przetwórczych — czy zgadzają się dostawy surowców, produktów końcowych, produktów równoległych i ubocznych.
Na potrzeby kontroli opisanej w lit. b) pierwszego akapitu właściwe organy władzy kierują się w szczególności technicznymi parametrami procesu przetwarzania przedmiotowych surowców.
Takie parametry mają zastosowanie, o ile istnieją w legislacji eksportowej Wspólnoty.
We wszystkich pozostałych przypadkach inspekcja jest prowadzona przede wszystkim na podstawie ogólnie akceptowanych parametrów w branży przetwórczej.
2.
W przypadku procesów przetwórczych wymienionych w art. 25 kontrole będą prowadzone u 10 % wnioskodawców wybranych w drodze analizy ryzyka z uwzględnieniem następujących czynników:
a) kwoty pomocy;
b) liczba działek rolniczych oraz areał objęty wnioskiem o pomoc;
c) postęp odnotowany od poprzedniego roku;
d) wyniki kontroli przeprowadzonych poprzedniego roku;
e) pozostałe parametry, które zostaną zdefiniowane przez Państwa Członkowskie na podstawie reprezentatywności złożonych deklaracji.
3.
Jeżeli kontrole opisane powyżej w ust. 2 wykryją nieprawidłowości w co najmniej 3 % przypadków, właściwy organ władzy przeprowadza dodatkowe kontrole w ciągu roku i w konsekwencji zwiększa procent rolników, którzy muszą przejść przez wizję lokalną w następnym roku.
4.
Jeżeli postanowiono, że niektóre elementy kontroli opisanej powyżej w ust. 1 i 2 mogą być realizowane na próbce, to taka próbka gwarantuje wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli.
5.
Każda wizja lokalna będzie przedmiotem raportu z kontroli, podpisanego przez inspektora, z podaniem szczegółów na temat przeprowadzonych kontroli.
W raporcie należy w szczególności zamieścić następujące dane:
a) data kontroli;
b) osoby uczestniczące w kontroli;
c) kontrolowany okres;
d) zastosowane techniki kontroli, w tym — o ile dotyczy — odnośniki do metod pobierania próbek;
e) wyniki kontroli.
Artykuł 41
Produkcja konopi
Zastosowanie mają postanowienia odnoszące się do konopi i podane w art. 29 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 [31] oraz w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
Artykuł 42
Środki dodatkowe i wzajemna pomoc
1.
Państwa Członkowskie uruchamiają wszelkie kolejne środki wymagane do właściwego zastosowania niniejszego rozdziału i udzielają sobie nawzajem pomocy niezbędnej przy kontroli prowadzonej na mocy niniejszego rozdziału.
Jeżeli w niniejszym rozdziale nie przewidziano odpowiednich redukcji i wykluczeń, Państwa Członkowskie wymierzają odpowiednie krajowe sankcje uczestnikom rynkowym zaangażowanym w procedurę przyznawania pomocy.
2.
W miarę konieczności lub zależnie od wymagań stawianych w niniejszym rozdziale Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy celem zapewnienia skutecznych kontroli i autentyczności składanych dokumentów oraz dokładności wymienianych danych, które mają być poddawane weryfikacji.
SEKCJA 10
Wykluczenia z planu i oceny
Artykuł 43
Wykluczenia surowców z pomocy na rośliny energetyczne i minimalny areał upraw
1.
Państwa Członkowskie mogą wykluczyć jakikolwiek surowiec rolny z roślin energetycznych, jeżeli takie materiały stwarzają trudności z punktu widzenia kontroli bądź prawa karnego lub obniżają wartość końcowych produktów energetycznych.
2.
Państwa Członkowskie mogą określić minimalny areał upraw jakiegokolwiek surowca wymienionego w art. 24.
Artykuł 44
Ocena
Przed 15 października po zakończeniu roku, na który przyznaje się pomoc, Państwa Członkowskie przeyłają Komisji wszelkie informacje konieczne do oceny pomocy na rośliny energetyczne.
Takie informacje podają w szczególności następujące dane:
(a) areały odpowiadające każdemu gatunkowi surowca;
(b) ilości każdego typu surowca, uzyskanego produktu końcowego, produktu ubocznego i produktu równoległego ze szczegółową specyfikacja typu użytego surowca;
(c) środki uruchomione na mocy art. 25;
(d) surowce wykluczone z pomocy na rośliny energetyczne na mocy art. 43 ust. 1 oraz minimalny areał upraw wymieniony w art. 43 ust. 2.
ROZDZIAŁ 9
SPECJALNE DOPŁATY REGIONALNE DO ROŚLIN UPRAWNYCH
Artykuł 45
Data zasiewu
Aby deklarowany areał zakwalifikował się do specjalnych dopłat regionalnych do roślin uprawnych, zapewnionej w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, musi być obsiany do dnia upływu terminu, który ustalają Państwa Członkowskie i który nie może być późniejszy od 15 czerwca.
ROZDZIAŁ 10
DOPŁATY DO NASION
Artykuł 46
Ziarno certyfikowane
Jeżeli zastosowanie ma art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to pomoc jest udzielana na produkcję podstawowego i oficjalnie certyfikowanego ziarna zgodnie z definicją zawartą w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG i 2002/57/WE oraz spełniającego normy i warunki ustalone w tych dyrektywach, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 47 — 50 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 47
Produkcja ziarna
1.
Ziarno jest produkowane:
a) albo na mocy kontraktu na uprawę zawartego przez zakład produkcji ziarna lub hodowcę z jednej strony i przez plantatora ziarna z drugiej strony,
b) albo bezpośrednio przez zakład produkcji ziarna lub hodowcę; taką produkcję poświadcza deklaracja produkcji ziarna.
2.
Zakłady produkcji ziarna i hodowcy wymienieni powyżej w ust. 1 są akceptowani bądź rejestrowani przez Państwa Członkowskie.
Akceptacja bądź rejestracja dokonana przez Państwo Członkowskie zachowuje moc obowiązującą na terytorium całej Wspólnoty.
3.
Zakład produkcji ziarna lub hodowca uprawiający ziarno w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym miała miejsce akceptacja bądź rejestracja, wymienione powyżej w ust. 2, na żądanie właściwych organów władzy takiego innego Państwa Członkowskiego dostarcza wszelkie informacje wymagane do kontroli uprawnienia do pomocy.
Artykuł 48
Warunki kwalifikacji terytorialnej
Każde Państwo Członkowskie przyznaje pomoc wyłącznie na ziarno zebrane na własnym terytorium w roku kalendarzowym, w którym rozpoczął się rok obrotowy przyznawanej pomocy.
Pomoc jest przyznawana wszystkim plantatorom ziarna na warunkach, które zapewniają jednakowe traktowanie beneficjantów niezależnie od miejsca ich działalności w obrębie Wspólnoty.
Artykuł 49
Obrót ziarnem
Pomoc jest przyznawana tylko pod warunkiem, że ziarno zostało faktycznie sprzedane odbiorcy celem zasiewu najpóźniej do 15 czerwca roku po zbiorach.
Termin "sprzedane" oznacza aktualny stan posiadania ziarna lub ziarno na składzie, ziarno wystawione na sprzedaż, oferowane na sprzedaż, sprzedane bądź dostarczone innej osobie.
Artykuł 50
Odmiany Cannabis sativa L.
Odmiany Cannabis sativa L., które kwalifikują się do pomocy zgodnie z art. 99 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to odmiany, których lista znajduje się w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
ROZDZIAŁ 11
DOPŁATY OBSZAROWE DO ROŚLIN UPRAWNYCH
SEKCJA 1
Ogólne zasady kwalifikacji do dopłat obszarowych do roślin uprawnych
Artykuł 51
Grunty kwalifikujące się do dopłat
1.
Na potrzeby rozdziału 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:
(a) termin "pastwisko stałe" oznacza "pastwisko stałe" w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004;
(b) termin "uprawy stałe" oznacza "uprawy stałe" w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004.
2.
Na potrzeby art. 108 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty przeznaczone na pastwiska stałe w 2003 r. będą:
(a) gruntami zadeklarowanymi przez rolnika jako miejsca stałego wypasu w złożonym przez niego wniosku o pomoc na 2003 r.,
oraz
(b) gruntami niezadeklarowanymi przez rolnika w złożonym przez niego wniosku o pomoc na 2003 r., o ile rolnik ten może wykazać, że takie grunty nie były miejscami stałego wypasu w 2003 r.
3.
Na mocy art. 108 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie mogą odstąpić od pierwszego ustępu tego artykułu wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:
(a) w przypadku obszarów objętych programem restrukturyzacji zdefiniowanym jako "zmiana struktury i/lub kwalifikowanego areału gospodarstwa narzucona przez organy władzy publicznej" Państwa Członkowskie podejmują działania zapobiegające jakiemukolwiek znacznemu wzrostowi łącznej powierzchni rolnej kwalifikującej się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych; w szczególności może się to łączyć z uznaniem areałów zakwalifikowanych poprzednio jako areały niespełniające kryteriów za rozwiązanie kompensacyjne; areały nowo zadeklarowane przez Państwa Członkowskie jako spełniające kryteria w ramach programu restrukturyzacji nie mogą przekraczać nowo zadeklarowanej powierzchni w ramach tego programu o więcej niż 5 %;
(b) w przypadku takiej czy innej formy publicznej interwencji, jeżeli efektem takiej interwencji jest uprawa roślin uprawnych przez rolnika na gruntach uznanych poprzednio za niespełniające kryteriów dopłat do areałów rolnych, z zamiarem kontynuowania normalnej działalności rolnej takiego rolnika, a taka interwencja oznacza, że grunty, które początkowo spełniały kryteria, przestają się kwalifikować do dopłat, Państwa Członkowskie nie będą mogły zwiększać łącznego, spełniającego kryteria areału rolnego właściwego dla danego Państwa Członkowskiego ani przejściowo, ani na stałe o więcej niż o 0,1 % łącznego areału bazowego właściwego dla danego Państwa Członkowskiego;
(c) jeżeli rolnicy są w stanie podać odnośne i obiektywne powody zamiany w obrębie własnego gospodarstwa gruntu, który nie spełnia kryteriów dopłat do areału rośłin uprawnych, na grunt spełniający takie kryteria, Państwa Członkowskie sprawdzają, czy nie ma ważnych powodów odmowy takiej zamiany, zwłaszcza z punktu widzenia ryzyka środowiskowego, i dostarczą w programie przedstawionym Komisji dowód na to, że łączny obszar kwalifikujących się gruntów pozostaje bez zmian; w żadnym wypadku zamiany nie mogą powodować jakiegokolwiek wzrostu łącznego areału kwalifikującego się gruntu ornego w gospodarstwie; Państwa Członkowskie wprowadzają system uprzedniego powiadamiania o takich zmianach i zatwierdzania takich zmian.
Artykuł 52
Warunki wypłaty
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 2 dopłaty obszarowe do roślin uprawnych będą wypłacane wyłącznie w odniesieniu do areałów:
(a) które znajdują się w regionach odpowiednich pod względem klimatu i rolnictwa do uprawy rośłin uprawnych; Państwa Członkowskie będą miały prawo podejmowania decyzji, czy jakikolwiek region nadaje się do upraawy pewnych rośłin uprawnych;
(b) na których uprawy prowadzi się co najmniej do początku stadium kwitnienia w warunkach normalnego rozwoju.
Ponadto w przypadku pszenicy durum uprawy będą prowadzone zgodnie z miejscowymi normami co najmniej do 30 czerwca roku, na który przyznawana jest dopłata, o ile nie zostaną zebrane w stadium pełnej dojrzałości przed upływem tego terminu.
Artykuł 53
Kwoty regionalne
1.
Jeżeli areały producenta kwalifikujące się do dopłat obszarowych do rośłin uprawnych są zlokalizowane w kilku regionach produkcyjnych, kwota dopłaty zależy od lokalizacji każdego areału objętego wnioskiem tego producenta.
2.
Państwa Członkowskie, które produkują kukurydzę zwykłą w regionach, gdzie ta kukurydza jest uprawiana głównie na kiszonkę, maja prawo do stosowania w takim regionie plonu ziarna paszowego do wszystkich areałów obsianych kukurydzą w przedmiotowych regionach.
SEKCJA 2
Specjalne warunki dotyczące niektórych roślin uprawnych
Artykuł 54
Trawa na kiszonkę
1.
Na potrzeby art. 100 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin "trawa na kiszonkę" oznacza rośliny uprawiane na areałach zasiewanych głównie trawami ziołowymi i koszonymi w stadium zielonym co najmniej raz na rok w celu zakonserwowania w zamkniętej atmosferze i poddania fermentacji beztlenowej.
Areały wpisane jako obszary upraw certyfikowanych nasion trawy zgodnie z dyrektywą nr 66/401/EWG w trakcie danego roku obrotowego nie kwalifikują się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych.
2.
Z wyjątkiem warunków odnoszących się do kwitnienia i ustalonych w art. 52 ust. 1 lit. b) postanowienia zawarte w niniejszym rozdziale mają zastosowanie do trawy na kiszonkę.
3.
W Państwach Członkowskich, które wprowadzają rezerwę na specjalne areały na trawę na kiszonkę zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku IV, rolnicy kwalifikują się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych w zakresie areałów trawy na kiszonkę.
Artykuł 55
Pszenica durum
1.
Wnioski o pomoc dodatkową na pszenicę durum oraz pomoc specjalną ustaloną w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 są ważne wyłącznie wtedy, gdy:
a) wniosek o dopłatę obszarową zgodnie z opisem w art. 101 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie złożony na taka samą ilość hektarów obsianych pszenicą durum;
b) wykorzystana zostanie minimalna ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG.
2.
Przed 1 października roku poprzedzającego rok, za który jest przyznana pomoc, Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość certyfikowanego ziarna, które należy wykorzystać zgodnie z praktyką rolniczą w danym Państwie Członkowskim oraz powiadamiają o tej ilości rolników.
Artykuł 56
Len i konopie uprawiane na włókno
1.
Dopłaty obszarowe na len i konopie uprawiane na włókno zależą od spełnienia następujących warunków:
a) przedstawienie egzemplarza kontraktu bądź zobowiązania opisanego w art. 106 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 najpóźniej do 15 września roku, za który przyznana zostaje dopłata, bądź wcześniej w dniu ustalonym przez Państwo Członkowskie;
b) wykorzystanie ziarna następujących odmian:
i) w przypadku lnu uprawianego na włókno — odmiany znajdujące się na liście podanej w załączniku V 15 maja roku, za który przyznana zostaje dopłata;
ii) w przypadku konopi uprawianych na włókno — odmiany znajdujące się na liście podanej w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 796/200415 maja roku, za który przyznana zostaje dopłata, certyfikowane zgodnie z dyrektywą nr 2002/57/EWG [32].
2.
Na potrzeby przyznawania dopłaty obszarowej za konopie uprawiane na włókno Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną stopę zasiewu na podstawie uznanych praktyk rolniczych uprawy konopi.
Artykuł 57
Data zasiewu
W drodze odstępstwa od art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie mogą odroczyć ostateczny termin zasiewu najpóźniej do 15 czerwca w przypadku plonów, których lista znajduje się w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia oraz w strefach, które zostaną wyznaczone przez dane Państwa Członkowskie i które są zlokalizowane w regionach podanych w tym załączniku.
SEKCJA 3
Areały bazowe, plony referencyjne i pułapy
Artykuł 58
Grunty nawadniane i nienawadniane
1.
Jeżeli programy regionalizacji opisane w art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiają inne plony dla gruntów nawadnianych i nienawadnianych, Państwa Członkowskie określają zasady ustalania, czy dany areał jest nawadniany w ciągu roku obrotowego.
W szczególności Państwa Członkowskie sporządzają:
a) wykaz rośłin uprawnych, na które można przyznać dopłatę obszarową po stawkach za plony nawadniane;
b) opis wyposażenia do nawadniania, które rolnik musi posiadać do dyspozycji; takie wyposażenie musi być współmierne do danego areału i umożliwiać doprowadzenie wody koniecznej do normalnego wzrostu roślin w okresie wegetacyjnym;
c) odnośny okres nawadniania.
2.
Ustęp 1 nie ma zastosowania do regionów produkcyjnych "regadío" w Hiszpanii bądź innych regionów, gdzie nawadnianie jest tradycją historyczną, związaną z działkami i pozwala na ich wyróżnienie i umieszczenie na liście.
Artykuł 59
Przekroczenie areału bazowego
1.
Na potrzeby określenia jakichkolwiek przekroczeń regionalnych areałów bazowych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 właściwy organ władzy danego Państwa Członkowskiego uwzględnia następujące elementy:
a) regionalny areał bazowy wyznaczony w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;
b) suma areałów objętych wnioskami o dopłaty obszarowe, złożonych dla każdego plonu, w tym — w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 — odpowiadające areały odłogowane.
Jakiekolwiek dobrowolnie odłogowane grunty są włączane do areałów innych niż nawadniane, innych niż obsiane kukurydzą zwykłą i/lub inne niż obsiane trawą na kiszonkę.
2.
Suma areałów objętych złożonym wnioskiem o pomoc nie zawiera areałów ani części takich areałów, które zostały objęte wnioskami zidentyfikowanymi w drodze kontroli administracyjnych jako wnioski wyraźnie nieuzasadnione.
O ile ma to zastosowanie, uwzględniany jest areał faktycznie wyznaczony podczas wizji lokalnej na mocy art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
3.
Areały obsiane roślinami uprawnymi zgodnie z tytułem IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i wykorzystywane jako uzasadnienie wniosków o pomoc na mocy tytułu IV rozdział 12 tego rozporządzenia są dodawane do sumy areałów objętych złożonymi wnioskami po wprowadzeniu poprawek zgodnie z ust. 2.
4.
Przekroczenie areału bazowego jest obliczane z wykorzystaniem tabeli przedstawionej w załączniku VI.
Artykuł 60
Przekroczenie granicznego areału pszenicy durum
1. Na potrzeby wyznaczenia jakiegokolwiek przekroczenia granicznego areału pszenicy durum, kwalifikującego się do dodatku do dopłaty obszarowej ustalonego w art. 105 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 właściwe organy władzy Państw Członkowskich uwzględniają sumę areałów objętych wnioskami o dodatek do dopłat obszarowych na pszenicę durum, skorygowanych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 59 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i — tam, gdzie to dotyczy — zredukowanych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2. Ustęp 1 ma zastosowanie przy określaniu jakiegokolwiek przekroczenia areału granicznego kwalifikującego się do pomocy specjalnej na pszenicę durum ustalonej w art. 105 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 61
Ostateczna stawka przekroczeń areałów i współczynnik redukcji
1.
Jeżeli areały opisane art. 59 i 60 zostaną uznane za przekroczone, dane Państwo Członkowskie określa ostateczny stopień przekroczenia z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, najpóźniej do 31 października analizowanego roku.
2.
Ostateczny stopień przekroczenia, określony w taki sposób, jest stosowany przy obliczaniu proporcjonalnej redukcji areału, który kwalifikuje się do:
a) dopłat obszarowych do roślin uprawnych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) dodatku do takich dopłat oraz pomocy specjalnej na pszenicę durum zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i po zastosowaniu art. 102 ust. 1 tego rozporządzenia.
Artykuł 62
Areały subbazowe
Na potrzeby art. 102 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie określają wymienione niżej elementy i powiadamiają o nich Komisję najpóźniej do 15 września roku, za który wnioskowana jest dopłata obszarowa:
(a) krajowy areał bazowy, dzielony następnie na areały subbazowe;
(b) kryteria stosowane przez Państwo Członkowskie przy określaniu areałów subbazowych;
(c) areały subbazowe (liczba, nazwa i rozmiar);
(d) szczegółowe zasady koncentrowania środków stosowanych w przypadku przekroczenia.
Artykuł 63
Pułap sumy wypłat
Na potrzeby wyznaczenia jakiegokolwiek przekroczenia pułapu wypłat i odnośnego współczynnika redukcji, opisanego w art. 102 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 właściwe organy władzy Państw Członkowskich uwzględniają proporcjonalną redukcję areałów kwalifikujących się do pomocy, opisaną w art. 102 ust. 1 i art. 105 ust. 2 tego rozporządzenia.
SEKCJA 4
Odłogowanie
Artykuł 64
Definicja
Na potrzeby art. 107 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin "odłogowanie" oznacza pozostawienie odłogiem areału kwalifikującego się do dopłat obszarowych na mocy art. 108 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 65
Warunki
1.
Zastosowanie ma art. 32 rozporządzenia (WE) nr 795/2004.
2.
W drodze odstępstwa od art. 107 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i w latach 2005 i 2006 Malta może ustalić wymagania odnośnie do rozmiaru minimum areałów odłogowanych na poziomie mniejszym od 0,1 ha powierzchni i szerokości 10 metrów.
Artykuł 66
Podział regionalny
1.
Wnioski o pomoc opisane w tytule II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 są przedstawiane w rozbiciu na regiony zgodnie z planem regionalizacji opisanym w art. 103 tego rozporządzenia.
2.
W przypadku każdej dopłaty obszarowej w danym regionie produkcyjnym konieczna jest odnośna deklaracja odłogowania co najmniej odpowiadającej jej liczby hektarów w tym samym regionie produkcyjnym.
3.
Kierując się obiektywnymi kryteriami, Państwo Członkowskie może dopuścić do odstępstwa od ust. 2.
4.
W drodze odstępstwa od ust. 2 przymusowe odłogowanie, odpowiadające wnioskowi o dopłatę obszarową, może być dokonane w całości bądź w części:
a) w Hiszpanii w regionie "secano" w przypadku gospodarstw zlokalizowanych w regionach produkcyjnych "secano" i "regadío";
b) w innym regionie produkcyjnym, pod warunkiem że areały przeznaczone do odłogowania są zlokalizowane w regionach produkcyjnych sąsiadujących z regionami, w których znajdują się areały uprawiane.
5.
Jeżeli zastosowanie mają powyższe ust. 3 i 4, areał przeznaczony do odłogowania jest korygowany tak, by uwzględnić różnicę między plonami użytymi do obliczenia dopłaty do areałów odłogowanych w analizowanych regionach.
Jednakże zastosowanie tego paragrafu nie prowadzi do odłogowania mniejszej liczby hektarów niż wymaga tego deklaracja.
Artykuł 67
Uprawy pastewne
1.
Na potrzeby zastosowania art. 107 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin "uprawy pastewne" oznacza areały obsiane jednym lub kilkoma gatunkami roślin pastewnych, których lista podana jest w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.
Obsiewanie mieszanką zbóż i/lub traw będzie dopuszczalne po spełnieniu podanych niżej warunków:
a) areał jest obsiany głównie roślinami pastewnymi;
b) takie rośliny nie mogą być zbierane odrębnie.
Jeżeli specjalne regionalne normy środowiskowe, wprowadzone przez Państwa Członkowskie w przypadku plonów organicznych, ustanawiają pułap areału obsianego roślinami pastewnymi, to warunki stosowane do areałów obsianych głównie roślinami pastewnymi i ustalone powyżej w lit. a) są uznane za spełnione, o ile zachowane jest co najmniej 85 % limitu ustalonego przez Państwa Członkowskie.
2.
Areały, na których uprawy pastewne opisane w ust. 1 w okresie od 15 stycznia do 31 sierpnia kwalifikują się w ramach programu pomocy wprowadzonego w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 [33], nie kwalifikują się do dopłat obszarowych.
Artykuł 68
Dopłaty do gruntów dobrowolnie odłogowanych
Na potrzeby art. 107 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku zastosowania art. 66 tego rozporządzenia, Państwa Członkowskie pozwalają rolnikom na odłogowanie co najmniej 10 % areału, dla którego złożono wniosek o dopłatę obszarową za rośliny uprawne i który nie jest używany w celu uzyskania prawa do wypłaty uprawnień z tytułu odłogowania.
Państwo Członkowskie może wprowadzić wyższy procent, uwzględniając specjalną sytuację i zapewniając dostateczne zajęcie gruntów uprawnych.
Podstawowy wymiar dobrowolnego odłogowania wynosi 63,00 EUR/t począwszy od roku obrotowego 2005/2006.
Jeżeli dla gruntów nawadnianych i nienawadnianych obowiązują różne stawki, zastosowanie mają wypłaty za grunty odłogowane dla gruntów nienawadnianych.
Państwa Członkowskie wprowadzają odpowiednie środki kontroli, odpowiednio do specjalnej sytuacji areałów dobrowolnie odłogowanych, które to środki zapewnią, by takie areały były zachowane w dobrej kondycji rolnej i środowiskowej oraz by uwzględnione były potrzeby ochrony środowiska.
SEKCJA 5
Postanowienia końcowe
Artykuł 69
Przekazywane informacje
1.
Państwa Członkowskie wysyłają Komisji informacje wymienione w załączniku IX w znormalizowanym formacie, opisanym w tym załączniku, w rozbiciu na regiony produkcyjne, areały bazowe i kraje, zgodnie z harmonogramem zamieszczonym w art. 3.
2.
Jeżeli areały opisane w art. 59 — 60 zostaną uznane za przekroczone, dane Państwo Członkowskie ustala natychmiast, lecz nie później niż do 15 listopada danego roku, ostateczny stopień przekroczenia i powiadamia o tym Komisję najpóźniej do 1 grudnia danego roku.
Dane użyte do obliczenia stopnia przekroczenia areału bazowego, są przekazywane na formularzu zamieszczonym w załączniku VI.
3.
Jeżeli stopień przekroczenia rozkłada się na poszczególne areały zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 ust. 5 i 105 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to dane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o takim rozkładzie najpóźniej do 15 listopada.
4.
W przypadku zastosowania art. 63 dane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o ostatecznym współczynniku redukcji najpóźniej do 1 grudnia danego roku.
ROZDZIAŁ 12
PREMIE ZA OWCE I KOZY
SEKCJA 1
Wypłaty bezpośrednie
Artykuł 70
Wnioski i okres zachowania
1.
Oprócz wymagań stawianych przez zintegrowany system administracji i kontroli opisany w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (zwany dalej "systemem zintegrowanym") w składanych wnioskach o premie za owce i kozy oraz o premie uzupełniające rolnicy informują, czy prowadzą handel mlekiem owiec bądź produktami mlecznymi wyrabianymi z mleka owiec w ciągu roku, za który wnioskowana jest premia.
2.
Wnioski o premie na rzecz rolników hodujących owce i/lub samice kóz są składane we właściwym organie władzy wyłącznie w jednym terminie, ustalonym przez dane Państwo Członkowskie i rozpoczynającym się nie wcześniej niż 1 listopada, a kończącym się nie później niż 30 kwietnia, odpowiednio poprzedzającym i następującym po rozpoczęciu roku, na który składane są te wnioski.
Jednakże Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej może ustalić inny okres niż w odniesieniu do Wielkiej Brytanii.
3.
Okres wzmiankowany w art. 115 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w trakcie którego rolnik zobowiązuje się do zachowania w swym gospodarstwie owiec i/lub samic kóz w liczbie, na którą rolnik wnioskuje premię (zwany dalej "okresem zachowania"), wynosi 100 dni począwszy od pierwszego dnia po upływie terminu składania wniosków opisanych powyżejw ust. 2.
Artykuł 71
Areały kwalifikujące się do premii za kozy
Areały, których listę podano w załączniku X, muszą spełniać kryteria wymienione w art. 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Jednakże Państwa Członkowskie regularnie monitują spełnianie tych kryteriów na wszystkich areałach, których lista znajduje się w załączniku X i które leżą w granicach terytoriów tych Państw Członkowskich.
Po dokonaniu takiej oceny Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o jakiejkolwiek potrzebie uzupełnienia załącznika X przed 31 lipca roku poprzedzającego rok, w którym będzie miało zastosowanie takie uzupełnienie.
W powiadomieniu należy w szczególności wskazać strefy bądź części stref podanych w załączniku X, które przestały spełniać kryteria opisane w art. 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz ewentualne strefy, które spełniają te kryteria, lecz nie zostały jeszcze umieszczone na liście podanej w załączniku X. W przypadku takich potencjalnych nowych stref Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji szczegółowe uzasadnienie swojej propozycji.
Artykuł 72
Wnioski o premię uzupełniającą oraz o premię za kozy
1.
Celem wykorzystania premii uzupełniającej bądź premii za kozy rolnik, w którego gospodarstwie co najmniej 50 % — nie więcej jednak niż 100 % — areału przeznaczonego na cele rolnicze jest zlokalizowane na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, złoży deklarację wskazującą bądź deklaracje wskazujące lokalizację jego gruntów zgodnie z postanowieniami zawartymi w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2.
Rolnik, który ma obowiązek składania co rok deklaracji odnośnie do łącznego użytkowanego areału rolnego w jego gospodarstwie, przy składaniu wniosku o pomoc zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wskazuje w takiej deklaracji te działki wykorzystywane na rolnictwo, które są zlokalizowane na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, zgodnie ze stanem faktycznym.
Rolnik, który nie ma obowiązku składania co rok deklaracji opisanej w ust. 1, co roku składa specjalną deklarację z wykorzystaniem, o ile ma to zastosowanie, systemu identyfikacji działek rolniczych, istniejącego w systemie zintegrowanym.
Taka specjalna deklaracja wskazuje lokalizację całości posiadanego przez rolnika gruntu oraz gruntu wynajmowanego bądź użytkowanego na mocy jakichkolwiek uzgodnień, ze wskazaniem obszaru i szczegółowym opisem działek wykorzystywanych na cele rolnicze, które to działki są zlokalizowane na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, zgodnie ze stanem faktycznym.
Państwa Członkowskie mogą zarządzić, by ta specjalna deklaracja była dołączana do wniosku o premię za owce i kozy.
Państwa Członkowskie mogą również zażądać, by taka specjalna deklaracja była składana w formie "wniosku o jednolitą dopłatę obszarową".
3.
Właściwy organ władzy krajowej może zażądać przedstawienia aktu własności, umowy wynajmu bądź pisemnej umowy między rolnikami i — tam, gdzie ma to zastosowanie — zaświadczenia wydanego przez miejscową bądź regionalną administrację, która udostępniła danemu rolnikowi grunty do wykorzystania na cele rolnicze.
W zaświadczeniu należy wskazać powierzchnię gruntów udostępnionych producentowi oraz działek zlokalizowanych na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, zgodnie ze stanem faktycznym.
Artykuł 73
Rolnicy praktykujący okresowe przepędy bydła
1.
Wnioski o premie składane przez rolników, których gospodarstwa są zarejestrowane w jednym z obszarów geograficznych opisanych w art. 114 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i którzy pragną zakwalifikować się do premii uzupełniającej, podają następujące dane:
a) miejsce bądź miejsca, gdzie będzie prowadzony przepęd bydła w bieżącym roku;
b) okres co najmniej 90 dni, opisany w art. 114 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i ustalony na bieżący rok.
2.
Wnioski o premię, składane przez rolników wzmiankowanych powyżej w ust. 1, są składane wraz z dokumentami poświadczającymi, że faktycznie przeprowadzono przepęd bydła, z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź na skutek wpływu należycie uzasadnionych naturalnych okoliczności mających negatywny wpływ na żywotność stada, w trakcie dwóch poprzednich lat, a w szczególności zaświadczenie, wydane przez organ władzy miejscowej bądź regionalnej w miejscu przepędu bydła poświadczające, że przepęd miał faktycznie miejsce w okresie co najmniej 90 następujących po sobie dni.
Podczas prowadzenia administracyjnych kontroli wniosków Państwa Członkowskie zapewniają, by miejsce przepędu bydła, opisane we wniosku o premię, znajdowało się faktycznie w obrębie obszaru opisanego w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 74
Kryteria kwalifikacji
1.
Premie są wypłacane rolnikom na podstawie liczby owiec i/lub samic kóz posiadanych przez rolników w gospodarstwie przez cały okres zachowania zdefiniowany w art. 70 ust. 3.
2.
Zwierzęta, które spełniają warunki opisane w definicjach zamieszczonych w art. 112 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ostatniego dnia okresu zachowania, są uważane za zwierzęta kwalifikujące się do premii.
Artykuł 75
Ewidencja rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego
Każdego roku Państwa Członkowskie sporządzają — nie później niż trzydziestego dnia okresu zachowania — ewidencję rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego na podstawie deklaracji składanych przez rolników, opisanych w art. 70 ust. 1.
Przy sporządzaniu ewidencji Państwa Członkowskie uwzględniają wyniki kontroli oraz inne źródła informacji dostępne dla właściwego organu władzy, a zwłaszcza informacje uzyskane od jednostek przetwórczych bądź dystrybutorów i odnoszące się do sprzedaży mleka owczego bądź produktów uzyskanych z mleka owczego i wytworzonych przez rolników.
Artykuł 76
Powiadomienia
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a) najpóźniej do 31 lipca każdego roku — informacje dotyczące wniosków o premie składanych za bieżący rok, na formularzu, którego wzór zamieszczono w załączniku XI;
b) najpóźniej do 31 lipca każdego roku — liczbę i kwotę premii wypłaconych w poprzednim roku po wniosku o redukcję pomocy opisanej w art. 120 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, o ile miało to miejsce, na formularzu, którego wzór zamieszczono w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia;
c) najpóźniej do 31 października każdego roku — jakiekolwiek zmiany wprowadzone na liście obszarów geograficznych, gdzie prowadzi się przepędy bydła, opisanych w art. 114 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz w art. 73 niniejszego rozporządzenia.
Informacje te będą udostępniane organom krajowym, odpowiedzialnym za prowadzenie oficjalnej statystyki w sektorze baraniny i mięsa koziego, na żądanie takich organów.
2.
Jeżeli informacje wymagane w ust. 1 ulegną zmianie, w szczególności na skutek kontroli lub korekt bądź polepszenia poprzednich wskaźników liczbowych, należy podać Komisji aktualne dane w ciągu jednego miesiąca po wystąpieniu takiej zmiany.
SEKCJA 2
Ograniczenia, rezerwy i odstąpienia
Artykuł 77
Prawa uzyskane bezpłatnie
Jeżeli rolnik uzyska bezpłatnie prawa do premii z rezerwy państwowej, nie ma prawa przeniesienia swoich praw ani czasowej dzierżawy takich praw przez okres trzech lat, licząc od daty uzyskania takich praw, z wyjątkiem należycie uzasadnionych i nadzwyczajnych okoliczności.
Artykuł 78
Korzystanie z praw
1.
Rolnik posiadający prawa może korzystać z nich sam i/lub wydzierżawić takie prawa innemu rolnikowi.
2.
Jeżeli rolnik nie wykorzysta minimalnego procentu swoich praw, ustalonego poniżej w ust. 4, w ciągu roku, niewykorzystana część praw jest przenoszona do rezerwy państwowej z wyjątkiem przypadków wymienionych poniżej:
a) w przypadku rolników posiadających maksymalnie 20 praw do premii, jeżeli taki rolnik nie wykorzystał minimalnego procentu swoich praw podczas dwóch kolejnych lat kalendarzowych — do rezerwy państwowej zostanie przeniesiona tylko część praw niewykorzystana w ostatnim roku kalendarzowym;
b) w przypadku rolnika uczestniczącego w programie intensyfikacji honorowanym przez Komisję;
c) w przypadku rolnika uczestniczącego w programie wcześniejszych emerytur, honorowanym przez Komisję, w którym to programie przeniesienie i/lub czasowa dzierżawa praw nie są obowiązkowe;
d) w okolicznościach nadzwyczajnych i należycie uzasadnionych.
3.
Czasowa dzierżawa praw jest dozwolona tylko w odniesieniu do pełnych lat i łączy się z co najmniej minimalną liczbą zwierząt ustaloną w art. 79 ust. 1.
Pod koniec każdego okresu czasowej dzierżawy praw, który to okres nie może przekroczyć trzech kolejnych lat, rolnik — z wyjątkiem przypadku przeniesienia praw — odzyskuje wszystkie prawa na swoją rzecz na co najmniej dwa kolejne lata.
Jeżeli rolnik nie wykorzysta sam co najmniej minimalnego procentu swych praw zapewnionych w ust. 4 poniżej w ciągu każdego z tych dwóch lat, Państwo Członkowskie — z wyjątkiem przypadków nadzwyczajnych i należycie uzasadnionych — co rok wycofuje i zwraca do rezerwy państwowej część praw niewykorzystanych przez rolnika.
Jednakże w przypadku rolników, którzy uczestniczą w programach wcześniejszej emerytury, honorowanych przez Komisję, Państwa Członkowskie mogą dopuścić do wydłużenia łącznego okresu czasowej dzierżawy na mocy takich programów.
Rolnicy, którzy zobowiązali się do uczestnictwa w programie intensyfikacji na mocy rozwiązania opisanego w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 [34] lub w programie intensyfikacji zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 22 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, nie mają prawa do czasowej dzierżawy i/lub przeniesienia swoich praw w całym okresie takiego uczestnictwa.
Jednakże postanowienie to nie ma zastosowania w przypadkach, gdy program zezwala na przeniesienie i/lub czasową dzierżawę praw rolnikom, których uczestnictwo w rozwiązaniach innych niż rozwiązania opisane w niniejszym akapicie wymaga nabycia praw.
4.
Minimalny procent wykorzystania praw do premii wynosi 70 %.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą zwiększyć ten procent do 100 %.
Państwa Członkowskie informują Komisję z wyprzedzeniem o procencie, który zamierzają zastosować.
Artykuł 79
Przeniesienie praw i czasowa dzierżawa
1.
Na podstawie własnej struktury produkcji Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną liczbę praw do premii, która może być przedmiotem częściowego przeniesienia niełączącego się z przekazaniem gospodarstwa.
Takie minimum nie może przekraczać 10 praw do premii.
2.
Przeniesienia praw do premii i czasowa dzierżawa takich praw mają moc obowiązującą dopiero po powiadomieniu o nich właściwych organów władzy Państwa Członkowskiego przez rolnika, który dokonuje przeniesienia i/lub dzierżawy praw oraz przez rolnika otrzymującego takie prawa.
Takie powiadomienie jest wysyłane najpóźniej w ostatecznym terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie i nie później niż w dniu, w którym upływa termin składania wniosków o premię w tym Państwie Członkowskim, z wyjątkiem przypadków gdy przeniesienie praw ma miejsce w drodze dziedziczenia.
W takich przypadkach rolnik, który uzyskuje prawa, musi dostarczyć odpowiednie dokumenty prawne dowodzące, iż jest beneficjantem zmarłego rolnika.
3.
W przypadku przeniesienia w drodze przekazania gospodarstwa liczba praw przeniesionych bez kompensaty do rezerwy państwowej w żadnym wypadku nie może być mniejsza od jednego.
Artykuł 80
Zmiana indywidualnego pułapu
W przypadku przeniesienia bądź czasowej dzierżawy praw do premii Państwa Członkowskie ustalają nowe pułapy indywidualne i powiadamiają odnośnych rolników o liczbie praw do premii, do których rolnicy ci są uprawnieni, nie później jednak niż 60 dni po upływie terminu składania wniosków przez producentów.
Pierwszy akapit nie będzie miał zastosowania, w przypadku gdy przeniesienie dokonuje się drogą dziedziczenia, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 79 ust. 2.
Artykuł 81
Rolnicy niebędący posiadaczami uprawianego gruntu
Rolnicy, którzy uprawiają wyłącznie grunty będące własnością publiczną bądź wspólną i którzy decydują się na przerwanie eksploatacji tych gruntów w celach pastewnych oraz na przeniesienie wszystkich swych praw na innego rolnika, są traktowani w taki sam sposób jak rolnicy, którzy sprzedają bądź przekazują swoje gospodarstwa.
We wszystkich pozostałych przypadkach tacy rolnicy są traktowani w taki sam sposób jak rolnicy, którzy wyłącznie przenoszą swoje prawa do premii.
Artykuł 82
Przeniesienie przez rezerwę państwową
Jeżeli Państwa Członkowskie postanowią, że przeniesienie praw powinno się dokonywać przez rezerwę państwową, wówczas stosują krajowe postanowienia, analogiczne do postanowień zawartych w niniejszym rozdziale.
Ponadto w takich przypadkach:
a) Państwa Członkowskie mogą postanowić, by czasowa dzierżawa dokonywała się przez rezerwę państwową;
b) w przypadku przeniesienia praw do premii bądź czasowej dzierżawy praw zgodnie z powyższą lit. a), przeniesienie do rezerwy nie ma mocy obowiązującej do chwili wysłania powiadomienia przez właściwe organy władzy Państwa Członkowskiego do rolnika, który dokonuje przeniesienia i/lub wydzierżawia prawa, zaś przeniesienia z rezerwy na innego rolnika nie mają mocy obowiązującej do chwili wysłania przez władze powiadomienia do takiego rolnika.
Ponadto rezerwy państwowe opisane w pierwszym akapicie gwarantują kompensację części praw nieobjętych art. 117 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w drodze wypłaty dokonywanej przez Państwo Członkowskie i odpowiadającej wypłacie, która wynikałaby z bezpośredniego przekazania praw między rolnikami, w szczególności z uwzględnieniem tendencji produkcyjnych w danym Państwie Członkowskim.
Taka wypłata jest równa płatności naliczonej na rolnika, który otrzymuje ekwiwalentne prawa z rezerwy państwowej.
Artykuł 83
Obliczenie limitów indywidualnych
We wstępnych obliczeniach i w kolejnych korektach indywidualnych limitów praw do premii stosuje się wyłącznie liczby całkowite.
W tym celu, jeżeli ostateczny wynik obliczeń arytmetycznych nie jest liczbą całkowitą, należy wziąć najbliższą liczbę całkowitą.
Jednakże jeżeli wynik obliczeń wypada dokładnie między liczbami całkowitymi, to należy wziąć większą liczbę całkowitą.
Artykuł 84
Powiadomienia
1.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do 1 marca 2005 r. o przeniesionej części praw do premii, która to część jest oddawana do rezerwy państwowej zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz o zastosowaniu właściwych środków na mocy art. 117 ust. 3 tego rozporządzenia, jak i o jakichkolwiek zmianach w tej części przed 1 stycznia każdego roku.
2.
Posługując się tabelą zamieszczoną w załącznikach XIII i XIV, Państwa Członkowskie podają Komisji najpóźniej do 30 kwietnia każdego roku o następujące informacje:
a) liczba praw do premii zwróconych bez wypłaty kompensacyjnej do rezerwy państwowej po przeniesieniu praw bez przekazania gospodarstw w ciągu poprzedniego roku;
b) liczba niewykorzystanych praw do premii zgodnie z opisem zawartym w art. 118 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przeniesionych do rezerwy państwowej w ciągu poprzedniego roku;
c) liczba praw do premii przyznanych na mocy art. 118 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w ciągu poprzedniego roku;
d) liczba praw do premii przyznanych rolnikom na mniej korzystnych obszarach z rezerwy państwowej w ciągu poprzedniego roku;
e) daty odnoszące się do okresów i ostatecznych terminów związanych z przeniesieniami praw i wnioskami o premię.
SEKCJA 3
Wypłaty dodatkowe
Artykuł 85
Dopłaty dodatkowe
Państwa Członkowskie stosujące art. 71 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 dostarczają Komisji informacje na temat własnym uzgodnień krajowych dotyczących przyznawania dodatkowych dopłat zapewnionych w art. 119 tego rozporządzenia.
Jeżeli takie dopłaty mają zastosowanie, informacje przekazywane Komisji zawierają w szczególności następujące dane:
a) w zakresie dopłat do pogłowia:
i) orientacyjne kwoty na głowę oraz uzgodnienia pomocowe;
ii) orientacyjne prognozy w odniesieniu do wszystkich wydatków oraz liczby przedmiotowych zwierząt;
iii) specjalne wymagania w odniesieniu do gęstości hodowlanej;
iv) pozostałe informacje na temat zasad stosowania;
b) w zakresie dopłat obszarowych, o ile dotyczy:
i) obliczenie regionalnych areałów bazowych;
ii) orientacyjne kwoty na hektar;
iii) orientacyjna prognoza w odniesieniu do wszystkich wydatków oraz liczby przedmiotowych hektarów;
iv) pozostałe informacje na temat zasad stosowania;
c) szczegółowe dane o innych programach, które zostały uruchomione z zamiarem realizacji dopłat dodatkowych.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o jakichkolwiek zmianach wprowadzonych w uzgodnieniach krajowych, w okresie jednego miesiąca od daty wprowadzenia jakiejkolwiek z takich zmian.
SEKCJA 4
Postanowienia ogólne
Artykuł 86
Przeliczenie na walutę krajową
Terminem operacyjnym dla kursu wymiany, który ma być zastosowany do kwot premii i dopłat opisanych w art. 113, 114 i 119 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest rozpoczęcie roku kalendarzowego, na który przyznaje się premię bądź dopłatę.
Obowiązkowy kurs wymiany jest wartością średnią z kursów wymiany stosowanych w grudniu poprzedzającym datę terminu operacyjnego, obliczoną pro rata temporis (proporcjonalnie w czasie).
Kurs ten jest ustalany przez Komisję w ciągu miesiąca następującego po dacie terminu operacyjnego.
ROZDZIAŁ 13
WYPŁATY ZA WOŁOWINĘ I CIELĘCINĘ
SEKCJA 1
Premia specjalna
(Art. 123 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 87
Wnioski
1.
Oprócz wymagań w ramach systemu zintegrowanego każdy wniosek o dopłatę bezpośrednią na mocy art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zawiera następujące elementy:
a) rozbicie liczby zwierząt na kategorie wiekowe;
b) odnośnik do paszportów bądź dokumentów administracyjnych towarzyszących zwierzętom, które są przedmiotem wniosku.
2.
Wnioski wolno składać wyłącznie na zwierzęta, które w dniu rozpoczęcia okresu zachowania określonego w art. 90:
a) w przypadku buhajów — nie mają więcej niż siedem miesięcy;
b) w przypadku młodych wołów:
i) nie mają więcej niż siedem miesięcy ani nie więcej niż 19 miesięcy — w przypadku pierwszej kategorii wiekowej;
ii) mają co najmniej 20 miesięcy — w przypadku drugiej kategorii wiekowej.
Artykuł 88
Przyznanie premii
Zwierzęta, które nie zakwalifikowały się do premii specjalnej z powodu zastosowania albo proporcjonalnej redukcji opisanej w art. 123 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, albo gęstości hodowlanej opisanej w art. 131 tego rozporządzenia, nie mogą być dłużej przedmiotem wniosku w tej samej kategorii wiekowej i są uznane za obiekt zrealizowanej wypłaty premii.
Artykuł 89
Paszporty i dokumenty administracyjne
1. Jeżeli na warunkach ustalonych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 paszport nie jest dostępny, to należy go zastąpić krajowym dokumentem administracyjnym zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 123 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Właściwe organy władzy Państwa Członkowskiego zapewniają, by paszporty bądź dokumenty administracyjne gwarantowały przyznawanie tylko jednej premii na jedno zwierzę i jedną kategorię wiekową.
W tym celu Państwa Członkowskie udzielają sobie w razie potrzeby wzajemnej pomocy.
3.
Państwa Członkowskie mogą postanowić, by krajowy dokument administracyjny opisany w ust. 1 przybierał następujące formy:
a) dokument towarzyszący każdemu zwierzęciu z osobna;
b) dokładny wykaz prowadzony przez rolnika, zawierający wszelkie informacje wymagane w dokumencie administracyjnym, pod warunkiem że przedmiotowe zwierzę pozostaje u tego samego rolnika od dnia, w którym złożono pierwszy wniosek, do dnia, gdy zostanie wystawione na rynek w celu dokonania uboju;
c) dokładny wykaz prowadzony przez władze centralne, zawierający wszelkie informacje wymagane w dokumencie administracyjnym, pod warunkiem że Państwo Członkowskie bądź region Państwa Członkowskiego korzystający z takiej możliwości prowadzi wizje lokalne kontrolujące wszystkie zwierzęta objęte wnioskiem, kontroluje przemieszczanie tych zwierząt i nanosi na każde sprawdzone zwierzę wyraźny znak, rolnicy zaś mają obowiązek udzielenia zgody na takie znakowanie;
d) dokładny wykaz prowadzony przez władze centralne, zawierający wszelkie informacje wymagane w dokumencie administracyjnym, pod warunkiem że Państwo Członkowskie uruchomi środki konieczne do zapewnienia, by premia nie była przyznawana dwukrotnie w tej samej kategorii wiekowej, oraz że natychmiast i na żądanie zapewni informacje na temat statusu premiowania każdego zwierzęcia.
4.
Państwa Członkowskie, które decydują się na korzystanie z jednej lub kilku możliwości zapewnionych w ust. 3, powiadamiają o tym Komisję w należytym terminie i prześlą Komisji odnośne postanowienia wykonawcze.
Na potrzeby niniejszego ustępu lit. c) wyłącznie Wielka Brytania i Irlandia Północna sa uważane za regiony Państwa Członkowskiego.
Artykuł 90
Okres zachowania
Długość okresu zachowania opisanego w art. 123 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wynosi dwa miesiące, licząc od dnia następującego po dniu, w którym złożono wniosek.
Niemniej jednak Państwa Członkowskie mogą postanowić, by rolnik ustalał inne daty rozpoczęcia tego okresu, pod warunkiem że okres ten nie rozpocznie się później niż w dwa miesiące po dniu, w którym złożono wniosek.
Artykuł 91
Pułap regionalny
1.
Jeżeli wynikiem zastosowania redukcji proporcjonalnej opisanej w art. 123 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest liczba kwalifikujących się zwierząt mniejsza od liczby całkowitej, to przyznawany jest ułamek odpowiadający dziesiętnej części jednostkowej kwoty premii.
W tym celu uwzględniane jest tylko pierwsze miejsce po przecinku.
2.
Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na wprowadzenie różnych regionów w rozumieniu art. 122 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na modyfikację regionów istniejących w obrębie terytoriów Państw Członkowskich, to Państwa Członkowskie informują Komisję o takiej decyzji przed 1 stycznia danego roku, podając definicję regionu i ustalony pułap.
Jakiekolwiek późniejsze modyfikacje są przekazywane Komisji przed 1 stycznia danego roku.
Artykuł 92
Limity liczby zwierząt na jedno gospodarstwo
1. Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na zmianę limitu 90 sztuk pogłowia bydła na gospodarstwo i na kategorię wiekową opisaną w art. 123 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na odstępstwo od powyższego limitu, wówczas informują Komisję o takiej decyzji przed 1 stycznia danego roku kalendarzowego.
Ponadto jeżeli Państwa Członkowskie ustalają minimalną liczbę zwierząt na jedno gospodarstwo, poniżej której nie stosuje się redukcji proporcjonalnej, wówczas informują Komisję o takim ustaleniu przed 1 stycznia danego roku kalendarzowego.
2.
Jakiekolwiek kolejne zmiany zastosowania ust. 1 są komunikowane Komisji przed 1 stycznia danego roku.
Artykuł 93
Przyznawanie premii w okresie uboju
1.
Państwa Członkowskie mogą przyznać premię specjalną w okresie uboju na następujących zasadach:
a) w przypadku buhajów — za jedną kategorię wiekową;
b) w przypadku młodych wołów — za pierwszą lub drugą kategorię wiekową bądź przez połączenie premii przyznawanych w obu kategoriach wiekowych.
2.
Państwa Członkowskie, które zdecydują się na przyznanie premii specjalnej w okresie uboju zgodnie z powyższym ust. 1, zapewniają, by premia była również przyznawana w przypadku, gdy kwalifikujące się zwierzęta są wysyłane do innego Państwa Członkowskiego lub eksportowane do kraju trzeciego.
3. Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na przyznawanie premii specjalnej w okresie uboju zgodnie z ust. 1, to art. 120 oraz art. 121 ust. 1 i 2 mają zastosowanie mutatis mutandis do procesu przyznawania premii.
4. Oprócz informacji wymienionych w art. 121 ust. 1 we wnioskach o pomoc powinna się znaleźć wskazówka, czy zwierzę jest buhajem czy młodym wołem, zaś wnioskom takim musi towarzyszyć dokument zawierający szczegółowe dane wymagane na potrzeby art. 89 ust. 2. Taki dokument to jeden z dokumentów wymienionych niżej i prezentowanych zgodnie z decyzją Państwa Członkowskiego:
a) paszport bądź kopia paszportu, jeżeli stosowany typ składa się z kilku egzemplarzy;
b) kopia paszportu, jeżeli typ stosowanego paszportu występuje tylko w jednym egzemplarzu, który należy zwrócić właściwemu organowi władzy na potrzeby art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000; w takim przypadku Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne czynności gwarantujące, że informacje zawarte w kopii odpowiadają oryginałowi;
c) krajowy dokument administracyjny, jeżeli paszport nie jest dostępny, na warunkach ustalonych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.
Państwa Członkowskie mogą zawiesić stosowanie krajowego dokumentu administracyjnego.
W takim przypadku Państwa Członkowskie wprowadzają środki gwarantujące, że premia nie będzie udzielana dwukrotnie w tej samej kategorii wiekowej w przypadku zwierząt, które były przedmiotem obrotu w obrębie Wspólnoty.
Jeżeli skomputeryzowane bazy danych, opisane w art. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, zawierają zadowalające dla Państwa Członkowskiego informacje konieczne do zapewnienia, by na każde zwierzę i na każdą kategorię wiekową była przyznawana tylko jedna premia, to wnioskowi o pomoc nie musi towarzyszyć dokument opisany w pierwszym akapicie niniejszego ustępu.
W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu niniejszego ustępu, jeżeli Państwa Członkowskie stosują opcję opisaną w art. 121 ust. 2 akapit pierwszy, to Państwa Członkowskie uruchamiają środki gwarantujące rolnikowi możliwość wyznaczenia zwierząt, na które wnioskuje premię specjalną.
5.
W przypadku buhajów w dowodzie uboju podaje się wagę tuszy.
6.
Jeżeli zwierzę jest wysyłane, to musi być zapewniony dowód uboju w formie oświadczenia organu wysyłającego ze wskazaniem docelowego Państwa Członkowskiego wysyłki zwierzęcia.
W takim przypadku wnioski o pomoc zawierają następujące dane:
a) nazwisko i adres wysyłającego (bądź równorzędny kod);
b) numer identyfikacyjny zwierzęcia;
c) oświadczenie, że zwierzę nie ma więcej niż dziewięć miesięcy.
Wnioski o pomoc są składane, zanim zwierzę opuści terytorium danego Państwa Członkowskiego, zaś dowód uboju jest składany w ciągu trzech miesięcy od daty opuszczenia przez zwierzę terytorium danego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 94
Szczegóły na temat systemu przyznawania
1.
W drodze odstępstwa od art. 90 premia jest wypłacana rolnikom, którzy zachowali zwierzęta przez minimalny okres zachowania dwóch miesięcy, kończący się wcześniej niż na jeden miesiąc przed datą uboju lub wysyłki lub kończący się wcześniej niż na dwa miesiące przed datą eksportu.
W przypadku młodych wołów wypłata premii zależy od spełnienia następujących warunków:
a) premia udzielana w pierwszej kategorii wiekowej będzie wypłacana tylko wtedy, gdy rolnik zachowywał zwierzę przez okres nie krótszy niż dwa miesiące między okresem, gdy zwierzę miało nie mniej niż siedem miesięcy, a okresem, gdy miało nie więcej niż 22 miesiące;
b) premia udzielana w drugiej kategorii wiekowej będzie wypłacana tylko wtedy, gdy rolnik zachowywał zwierzę w wieku nie młodszym niż 20 miesięcy przez okres nie krótszy niż dwa miesiące;
c) premia udzielana w obu kategoriach wiekowych może być wypłacona łącznie tylko wtedy, gdy rolnik zachowywał zwierzę przez okres nie krótszy niż cztery kolejne miesiące i zgodnie z wymaganiami wiekowymi ustalonymi w lit. a) i b);
d) premia udzielana w drugiej kategorii wiekowej może być wypłacona tylko wtedy, gdy zwierzę zostało wysłane z innego Państwa Członkowskiego po osiągnięciu wieku 19 miesięcy.
2.
W kontekście obliczenia gęstości hodowlanej, opisanej w art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, każde zwierzę będące przedmiotem łączonego wniosku na dwie kategorie wiekowe jest brane pod uwagę dwukrotnie.
3.
Waga tuszy jest ustalana na podstawie tusz w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1208/81 [35].
Jeżeli przedstawiona tusza wykazuje różnice w stosunku do definicji, zastosowanie mają współczynniki korekcyjne ustalone w Załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 563/82 [36].
Jeżeli ubój ma miejsce w rzeźni, która nie stosuje skali stopniowania Wspólnoty w przypadku tusz dorosłego bydła rogatego, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na ustalanie wagi na podstawie wagi żywca.
W takich przypadkach waga tuszy jest uważana za równą bądź większą od 185 kilogramów, jeżeli ciężar żywca był równy bądź większy od 340 kilogramów.
Artykuł 95
Powiadomienia
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję przed rozpoczęciem danego roku kalendarzowego o swej decyzji bądź o jakichkolwiek zmianach decyzji dotyczącej zastosowania art. 93 oraz odnośnych procedur.
SEKCJA 2
Premia za ubój poza sezonem
(Art. 124 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 96
Zastosowanie premii
Komisja decyduje najpóźniej do 1 września każdego roku kalendarzowego, w których Państwach Członkowskich można przyznać premię za ubój poza sezonem na następny rok kalendarzowy.
Państwa Członkowskie informują Komisję najpóźniej do 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym przyznana jest premia, jeżeli zdecydują się na zastosowanie art. 124 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 97
Uprawnienia do premii
1.
Premia za ubój poza sezonem może być przyznana tylko w przypadku młodych wołów, które już uzyskały premię specjalną bądź które uznaje się za woły, które uzyskały premię specjalną na mocy art. 88, w Państwie Członkowskim stosującym premię za ubój poza sezonem i które są ubijane w Państwie Członkowskim stosującym premię za ubój poza sezonem.
2.
Premia za ubój poza sezonem może być przyznana tylko rolnikowi, który zachowywał zwierzę przed ubojem jako ostatni.
Artykuł 98
Wnioski
1.
Rolnik składa wniosek we właściwym organie władzy Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zlokalizowane jest gospodarstwo.
2. Wniosek jest sporządzany zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 93 ust. 4 i art. 121, stosowanymi mutatis mutandis.
Państwa Członkowskie aangażują środki konieczne do kontroli, czy przyznana została premia specjalna, i prowadzą regularne i niezapowiedziane kontrole dokładności certyfikatów opisanych w art. 121.
SEKCJA 3
Premia za cielęta nieodstawione
(Art. 125 — 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 99
Krowy rasy mięsnej
Na potrzeby art. 122 lit. d) oraz art. 129 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 krowy należące do ras bydła rogatego podanych w załączniku XV do niniejszego rozporządzenia nie będą uważane za krowy należące do rasy mięsnej.
Artykuł 100
Maksymalna indywidualna ilość referencyjna
1. Jeżeli Państwa Członkowskie decydują o zmianie maksymalnej indywidualnej ilości referencyjnej, wynoszącej 120000 kilogramów, podanej w art. 125 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź o odstępstwie od tej ilości, Państwa Członkowskie informują Komisję przed 1 stycznia danego roku kalendarzowego.
2.
Jakiekolwiek kolejne zmiany zastosowania ust. 1 będą komunikowane Komisji przed 1 stycznia danego roku.
Artykuł 101
Okres zachowania
Sześciomiesięczny okres zachowania, ustalony w art. 125 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rozpocznie się w dniu następującym po dniu złożenia wniosku.
Artykuł 102
Wnioski
1. Bez uszczerbku dla wymagań stawianych przez system zintegrowany, jeżeli składany jest wniosek o premię na mocy art. 125 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to wniosek o dopłaty bezpośrednie opisane w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 będzie zawierał:
a) oświadczenie ustalające indywidualną ilość referencyjną mleka dostępną dla producenta 31 marca poprzedzającego rozpoczęcie 12-miesięcznego okresu stosowania programu dodatkowego poboru, zaczynając w danym roku kalendarzowym; jeżeli ta ilość jest nieznana w dniu złożenia wniosku, to należy ją podać właściwemu organowi władzy możliwie jak najwcześniej;
b) zobowiązanie rolnika, że nie zwiększy swojej indywidualnej ilości referencyjnej ponad limit ilościowy ustalony w art. 125 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w okresie 12 miesięcy rozpoczynającym się w dniu złożenia wniosku.
Litera b) nie ma zastosowania, jeżeli Państwo Członkowskie zniosło limit ilościowy.
2.
Wnioski składane są w ciągu całego, wyznaczonego przez Państwo Członkowskie, okresu sześciu miesięcy w trakcie roku kalendarzowego.
Państwa Członkowskie mogą wprowadzić odrębne okresy na składanie wniosków w ciągu tego całego okresu.
Artykuł 103
Średni udój mleka
Średni udój mleka jest obliczany na podstawie średnich udojów podanych w załączniku XVI.
Jednakże do takich obliczeń Państwa Członkowskie mogą użyć dokumentu honorowanego przez Państwa Członkowskie i poświadczającego średni udój ze stada mlecznego rolnika.
Artykuł 104
Dodatkowa premia krajowa
1.
Dodatkowa premia za cielęta nieodstawione może być, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 125 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przyznana tylko rolnikowi, który w tym samym roku kalendarzowym otrzymuje premię za cielęta nieodstawione.
Dodatkowa premia krajowa za cielęta nieodstawione jest przyznawana tylko w granicach limitu liczby zwierząt zakwalifikowanych do premii za cielęta nieodstawione, o ile będzie to właściwe po zastosowaniu redukcji proporcjonalnej, ustalonej art. 129 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Państwa Członkowskie mogą ustalić dodatkowe warunki przyznawania dodatkowej premii krajowej za cielęta nieodstawione.
Państwa Członkowskie informują o tym Komisję w odpowiednim terminie przed wejściem w życie takich warunków.
3. Najpóźniej do 1 września każdego roku kalendarzowego Komisja decyduje, które Państwa Członkowskie spełniają warunki ustalone art. 125 ust. 5 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 105
Pułapy indywidualne
Państwa Członkowskie wyznaczają indywidualny pułap na rolnika zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 126 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 106
Powiadomienia
1. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do 1 marca 2005 r. o jakichkolwiek zmianach procedur stosowanych przy wdrażaniu redukcji indywidualnych pułapów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 126 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
2.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję:
a) najpóźniej do 1 marca 2005 r. — o jakiejkolwiek zmianie metody obliczania redukcji, ustalonej w art. 127 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) przed 1 stycznia każdego roku, gdzie ma to zastosowanie, o jakichkolwiek nowelizacjach środków uruchamianych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 127 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia.
3.
Używając tabel podanych w części 3 załącznika XVIII, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do 1 marca wstępnie i najpóźniej do 31 lipca ostatecznie w każdym roku kalendarzowym, podając następujące informacje:
a) liczba praw do premii zwróconych bez wypłaty kompensacyjnej do rezerwy państwowej po przeniesieniu praw bez przekazywania gospodarstw w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego;
b) liczba niewykorzystanych praw do premii, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 109 ust. 2, przeniesionych do rezerwy państwowej w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego;
c) liczba praw przyznanych na mocy art. 128 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w poprzednim roku kalendarzowym.
Artykuł 107
Prawa uzyskane bezpłatnie
Z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, jeżeli rolnik uzyskał bezpłatnie z rezerwy państwowej prawa do premii, to nie ma prawa do przeniesienia i/lub czasowej dzierżawy swoich praw w trakcie trzech kolejnych lat kalendarzowych.
Artykuł 108
Wykorzystanie praw
1.
Rolnik posiadający prawa może je wykorzystywać, korzystając sam z takich praw i/lub wydzierżawiając takie prawa innemu producentowi.
2.
Jeżeli rolnik nie wykorzystał co najmniej minimalnego procentu swoich praw, ustalonego zgodnie z ust. 4, w trakcie każdego roku kalendarzowego, część niewykorzystana jest przenoszona do rezerwy państwowej z wyjątkiem przypadku:
- gdy rolnik posiada maksymalnie siedem praw do premii, jeżeli taki rolnik nie wykorzystał minimalnego procentu swoich praw, ustalonych zgodnie z paragrafem 4, w trakcie każdego z dwóch kolejnych lat kalendarzowych, część niewykorzystana w trakcie ostatniego roku kalendarzowego jest przenoszona do rezerwy państwowej,
- gdy rolnik uczestniczy w programie intensyfikacji honorowanym przez Komisję,
- gdy rolnik uczestniczy w programie wcześniejszej emerytury honorowanym przez Komisję, w którym przeniesienie i/lub czasowa dzierżawa praw nie są obowiązkowe,
lub
- w nadzwyczajnych i należycie uzasadnionych przypadkach.
3.
Czasowa dzierżawa dotyczyć może wyłącznie pełnych lat kalendarzowych i łączy się z co najmniej minimalną liczb zwierząt określoną w art. 109 ust. 1.
Pod koniec każdego okresu czasowej dzierżawy, który to okres nie może przekraczać trzech kolejnych lat, rolnik — z wyjątkiem przypadku przeniesienia praw — odzyskuje wszystkie swoje prawa dla siebie przez co najmniej dwa kolejne lata kalendarzowe.
Jeżeli rolnik nie korzysta osobiście z co najmniej minimalnego procentu swoich praw, ustalonego zgodnie z ust. 4, w trakcie każdego z dwóch lat, Państwo Członkowskie — z wyjątkiem przypadków nadzwyczajnych i należycie uzasadnionych — wycofuje i zwraca rocznie do rezerwy państwowej tę część praw niewykorzystanych przez rolnika.
Jednakże w przypadku rolników uczestniczących w programach wcześniejszej emerytury honorowanych przez Komisję Państwa Członkowskie mogą przedłużyć łączny okres trwania czasowej dzierżawy na podstawie takich programów.
Rolnicy, którzy zobowiązali się do uczestnictwa w programie intensyfikacji zgodnie ze środkami opisanymi w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 [37] bądź w programie intensyfikacji zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 22 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 [38], nie mają prawa do czasowej dzierżawy i/lub przeniesienia swoich praw w całym okresie uczestnictwa. Postanowienie to jednak nie ma zastosowania w przypadkach, gdy program dopuszcza przeniesienie i/lub czasową dzierżawę praw na rzecz rolników, których uczestnictwo w środkach innych niż środki opisane w niniejszym akapicie wymaga nabycia praw.
4.
Minimalny procent wykorzystania praw do premii wynosi 70 %.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą zwiększyć ten procent do 100 %.
Państwa Członkowskie informują Komisję z wyprzedzeniem o procencie, jaki mają zamiar stosować, bądź o jakiejkolwiek zmianie takiego procentu.
Artykuł 109
Przeniesienie praw i czasowa dzierżawa
1.
Państwa Członkowskie mogą ustalić na podstawie swoich struktur produkcji minimalną liczbę praw do premii, które mogą być przedmiotem częściowego przeniesienia niełączącego się z przekazaniem gospodarstwa.
Takie minimum nie może przekroczyć liczby pięciu praw do premii.
2.
Przeniesienia praw do premii i czasowa dzierżawa takich praw mają moc obowiązującą tylko po powiadomieniu o nich właściwych organów władzy Państwa Członkowskiego wspólnie przez rolnika, który przenosi i/lub wydzierżawia prawa, oraz przez rolnika, który otrzymuje te prawa.
Takie powiadomienie następuje przed ostatecznym terminem ustalonym przez Państwo Członkowskie i nie później niż w dniu, w którym rolnik otrzymujący prawa złoży swój wniosek o premię, z wyjątkiem przypadków gdy przeniesienie praw nabiera mocy w drodze dziedziczenia.
W takim przypadku rolnik, który otrzymuje prawa, będzie w stanie dostarczyć odpowiednie dokumenty prawne potwierdzające, że jest beneficjantem zmarłego rolnika.
Artykuł 110
Zmiana indywidualnego pułapu
W przypadku przeniesienia bądź czasowej dzierżawy praw do premii Państwa Członkowskie ustalają nowe indywidualne pułapy i powiadamiają zainteresowanych rolników o liczbie przysługujących im praw do premii nie później niż w 60 dni od ostatniego dnia okresu, w którym rolnik złożył swój wniosek.
Ustęp pierwszy nie ma zastosowania w przypadku, gdy przeniesienie następuje w drodze dziedziczenia.
Artykuł 111
Rolnicy niebędący właścicielami uprawianego gruntu
Rolnicy uprawiający wyłącznie grunty publiczne lub grunty we wspólnym posiadaniu, którzy zdecydują się na przerwanie uprawiania takich gruntów i na przeniesienie wszystkich swoich praw na innego rolnika, sa traktowani w taki sam sposób jak rolnicy, którzy sprzedają bądź przekazują swoje gospodarstwa.
We wszystkich pozostałych przypadkach tacy rolnicy są traktowani w taki sam sposób jak rolnicy, którzy tylko przenoszą swoje prawa do premii.
Artykuł 112
Przeniesienie przez rezerwę państwową
Jeżeli Państwa Członkowskie postanowią, że przeniesienie praw bez przekazywania gospodarstwa ma się odbywać przez rezerwę państwową, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 127 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stosują wówczas postanowienia krajowe analogiczne do postanowień ustalonych w art. 109 — 111. Ponadto w takim przypadku:
- Państwa Członkowskie mogą postanowić, że czasowa dzierżawa musi się odbywać przez rezerwę państwową;
- przy przenoszeniu praw do premii bądź w przypadku czasowej dzierżawy tych praw w okolicznościach, w których zastosowanie ma pierwsze tiret, przeniesienia do rezerwy mają moc obowiązującą dopiero po zakomunikowaniu ich przez właściwe organy władzy Państwa Członkowskiego rolnikowi, który dokonuje przeniesienia praw i/lub wydzierżawia prawa, zaś przeniesienia z rezerwy na innego rolnika mają moc obowiązującą dopiero po zakomunikowaniu ich przez te organy temu rolnikowi.
Ponadto takie postanowienia muszą gwarantować, że wypłata będzie dokonywana przez Państwo Członkowskie za część praw inną niż część opisana w art. 127 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, odzwierciedlając sytuację, jaka miałaby miejsce, gdyby przeniesienie nastąpiło bezpośrednio między rolnikami, w szczególności z uwzględnieniem tendencji produkcyjnych w danym Państwie Członkowskim. Taka wypłata będzie równa wypłacie, której zażądano by od rolników otrzymujących ekwiwalentne prawa z rezerwy państwowej.
Artykuł 113
Prawa częściowe
1.
Jeżeli obliczenia sporządzane na podstawie art. 105 — 112 dają w wyniku liczby, które nie są całkowite, to uwzględnia się tylko pierwsze miejsce po przecinku.
2.
Jeżeli zastosowanie postanowień zawartych w niniejszej sekcji daje w wyniku częściowe prawa do premii, czy to dla rolników czy dla rezerwy państwowej, to takie prawa częściowe są sumowane.
3.
Jeżeli rolnik posiada prawo częściowe, to takie częściowe prawo daje wyłącznie uprawnienia do odpowiadającego mu ułamka kwoty jednostkowej premii i — tam gdzie ma to zastosowanie — dodatkowej premii krajowej opisanej w art. 104 oraz dopłaty za intensyfikację opisanej w art. 118.
Artykuł 114
Program specjalny dotyczący jałówek
1. Państwa Członkowskie pragnące skorzystać z możliwości zaoferowanej w art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 informują Komisję o takim zamiarze i jednocześnie powiadamiają Komisję o odnośnych danych, które umożliwiają ustalenie, czy warunki określone w art. 129 ust. 1 tego rozporządzenia zostały spełnione.
Ponadto — tam gdzie to dotyczy — zainteresowane Państwa Członkowskie podają wyznaczony przez siebie specjalny pułap.
Komisja decyduje, które Państwa Członkowskie spełniają warunki ustalone w art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Decyzje obowiązujące w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nadal maja zastosowanie.
2. Państwa Członkowskie spełniające warunki ustalone w art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 powiadamiają Komisję przed 1 stycznia danego roku o jakichkolwiek modyfikacjach specjalnego pułapu krajowego wyznaczonego przez te Państwa Członkowskie.
3.
Państwa Członkowskie stosujące specjalny program ustalają kryteria gwarantujące, że premia będzie wypłacana rolnikom, których stado jałówek jest przeznaczone do odnowy stada krów.
Te kryteria mogą w szczególności zawierać limit wiekowy i/lub wymagania odnośnie do rasy.
Państwa Członkowskie informują Komisję przed 1 stycznia danego roku o przyjętych kryteriach.
Jakiekolwiek późniejsze modyfikacje są komunikowane Komisji przed 1 stycznia danego roku.
4. Jeżeli zastosowanie redukcji proporcjonalnej, opisanej w art. 129 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, daje w wyniku liczbę kwalifikujących się zwierząt mniejszą od liczby całkowitej, przyznaje się odpowiadający ułamek dziesiątej części jednostkowej premii i — tam gdzie to dotyczy — dodatkowej premii krajowej opisanej w art. 104 oraz dopłaty za intensyfikację opisanej w art. 118. W tym celu uwzględnia się jedynie pierwsze miejsce po przecinku.
5. W Państwach Członkowskich stosujących program specjalny wymagania ustalone w art. 125 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dotyczące minimalnej obowiązującej liczby zachowywanych zwierząt muszą być całkowicie spełnione, zarówno w przypadku cieląt nieodstawionych, jeżeli rolnik złożył wniosek na cielęta nieodstawione, jak i w przypadku jałówek, o ile rolnik złożył wniosek na jałówki.
6.
Do tego programu specjalnego nie mają zastosowania postanowienia zawarte w art. 105 — 113.
Artykuł 115
Zaokrąglanie liczby zwierząt
Jeżeli w wyniku obliczeń maksymalnej liczby jałówek wyrażonej w procentach, zgodnie z opisem w art. 125 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, otrzymuje się liczbę, która nie jest liczbą całkowitą, taka liczba jest zaokrąglana w dół do najbliższej liczby całkowitej, o ile jest mniejsza od 0,5, i w górę do najbliższej liczby całkowitej, o ile jest równa lub większa od 0,5.
SEKCJA 4
Postanowienia wspólne odnoszące się do premii specjalnej i do premii za cielęta nieodstawione
Podsekcja 1
Postanowienia ogólne
Artykuł 116
Wnioski o premię specjalną i premię za cielęta nieodstawione
1.
Państwa Członkowskie mogą z powodów administracyjnych postanowić, by wnioski pomocowe o dopłaty bezpośrednie, opisane w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dotyczące premii specjalnej i premii za cielęta nieodstawione były składane na minimalną liczbę zwierząt, pod warunkiem że taka liczba nie przekracza trzech.
2. Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 102 ust. 2 i 118c ust. 2 Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć okresy i daty składania wniosków o premię oraz liczbę wniosków, które rolnicy mogą złożyć na jeden program premiowania i na jeden rok kalendarzowy.
Artykuł 117
Gęstość hodowlana
1.
Dla każdego rolnika, który w jednym i tym samym roku kalendarzowym składa wniosek o dopłaty bezpośrednie opisane w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dotyczące premii specjalnej bądź premii za cielęta nieodstawione, właściwe organy władzy ustalą liczbę JIŻ (jednostki inwentarza żywego), odpowiadającą liczbie zwierząt, na którą można przyznać premię specjalną bądź premię za cielęta nieodstawione z uwzględnieniem areału pastewnego w gospodarstwie tego rolnika.
2.
Przy ustalaniu gęstości hodowlanej określonej w art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zastosowanie ma następująca procedura:
a) uwzględniana jest indywidualna ilość referencyjna mleka, posiadana przez rolnika w 31 marca poprzedzającym rozpoczęcie 12-miesięcznego okresu na składanie wniosków w ramach programu dodatkowego poboru, który to okres rozpoczyna się w danym roku kalendarzowym;
b) liczba krów mlecznych wymagana do produkcji takiej indywidualnej ilości referencyjnej jest obliczana zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 103 niniejszego rozporządzenia.
3.
Przy wyznaczaniu liczby zwierząt kwalifikujących się do premii:
a) liczba hektarów, wyznaczona zgodnie z zasadami ustalonymi w systemie zintegrowanym, jest mnożona przez gęstość hodowlaną opisaną w art. 131 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) liczba JIŻ odpowiadająca liczbie krów mlecznych wymaganej do produkcji ilości referencyjnej mleka posiadanej przez rolnika jest odejmowana od otrzymanego w ten sposób wyniku;
c) liczba JIŻ odpowiadająca liczbie owiec i/lub kóz, na którą opiewa składany wniosek, jest odejmowana od otrzymanego w ten sposób wyniku.
Ostateczny, obliczony w ten sposób wynik odpowiada maksymalnej liczbie JIŻ, na którą można przyznać premię specjalną i premię za cielęta nieodstawione.
4.
Państwa Członkowskie informują każdego zainteresowanego rolnika o gęstości hodowlanej, ustalonej w przypadku takiego rolnika, oraz o wynikłej liczbie JIŻ, na którą można przyznać premię.
Podsekcja 2
Program dopłat za intensyfikację
(Art. 132 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 118
Uczestnictwo w programie dopłat za intensyfikację
1.
Rolnicy pragnący zakwalifikować się do dopłaty za intensyfikację zaznaczają we wniosku o dopłaty bezpośrednie, opisane w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, że pragną uczestniczyć w programie dopłat za intensyfikację.
2.
Zwierzęta uznane za bydło, które uzyskało już premię specjalną w rozumieniu art. 88, nie kwalifikują się do dopłaty za intensyfikację.
Artykuł 118a
Wyznaczanie gęstości hodowlanej w drodze spisu
1. Celem sprawdzenia, czy łączna liczba zwierząt obliczona zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 132 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 spełnia wymagania odnośnie do gęstości hodowlanej ustalone w art. 132 ust. 2 tego rozporządzenia, Państwa Członkowskie wyznaczają każdego roku co najmniej pięć terminów spisu zwierząt i informują o tym Komisję.
Z wyjątkiem przypadków, gdy Państwa Członkowskie decydują, że terminem spisu może być dowolny dzień roku, terminy spisu są rozłożone przypadkowo w taki sposób, by stanowiły reprezentatywny obraz całego roku, przy czym terminy te są zmieniane co rok, a każdy termin spisu jest wyznaczany a posteriori i podawany rolnikowi najwcześniej w dwa tygodnie po wyznaczeniu.
2.
W dniu spisu zwierzęta są zliczane według jednej z metod opisanych poniżej, których wybór pozostawia się do decyzji Państwa Członkowskiego:
a) Państwa Członkowskie mogą zażądać od każdego rolnika deklaracji na podstawie prowadzonej przez niego ewidencji hodowlanej przed terminem wyznaczanym przez Państwo Członkowskie na temat liczby JIŻ bądź liczby zwierząt z każdej z dwóch kategorii bydła rogatego opisanych w tabeli przeliczeniowej podanej w art. 131 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) Państwa Członkowskie mogą korzystać ze skomputeryzowanych baz danych, opisanych w art. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, w celu wyznaczenia liczby JIŻ, pod warunkiem że takie bazy danych zawierają zadowalające dla danego Państwa Członkowskiego i dokładne gwarancje co do dokładności zawartych w nich danych do celów programu dopłat za intensyfikację.
3. Liczba JIŻ zastosowana do kontroli, czy rolnik spełnia kryteria gęstości hodowlanej ustalone w art. 132 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest średnią arytmetyczną liczb JI, zliczonych w terminie spisu plus liczby JIŻ odpowiadające owcom i kozom, na które złożono wnioski o premię za ten sam rok kalendarzowy.
Jeżeli jednak Państwa Członkowskie zdecydują, że terminem spisu może być dowolny dzień roku, to Państwa Członkowskie mogą postanowić, że liczby wymienione w ust. 2 lit. a) oraz b) są obliczane pro rata temporis za okres, w którym zwierzęta są obecne w gospodarstwie.
4.
Państwa Członkowskie uruchamiają środki konieczne do zastosowania art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku rolników, którzy przez nienormalne zaniżanie gęstości hodowlanej inwentarza przez część roku sztucznie tworzą warunki wymagane na mocy art. 132 tego rozporządzenia.
Artykuł 118b
Uproszczone wyznaczanie gęstości hodowlanej
1.
W drodze odstępstwa od art. 118a Państwa Członkowskie mogą dać rolnikom opcję wyboru uproszczonego planu obliczania gęstości hodowlanej.
W takim przypadku we wniosku o pomoc rolnik zamieszcza:
a) deklarację, że każdego dnia spełniał warunek maksymalnej gęstości hodowlanej ustalony w art. 132 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 do daty złożenia swojego wniosku o pomoc;
b) zobowiązanie do spełnienia każdego dnia tego warunku maksymalnej gęstości hodowlanej w okresie między datą złożenia przez rolnika wniosku o pomoc a 31 grudnia.
Jeżeli dane Państwo Członkowskie decyduje się na stosowanie art. 132 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to rolnik podaje w swoim wniosku, której z dwóch maksymalnych gęstości hodowlanych przestrzega. Rolnik może zmienić tę decyzję przed komunikatem o wizji lokalnej kontrolującej liczbę jego zwierząt.
Rolnik może powiadomić właściwy organ władzy o anulowaniu zobowiązania opisanego w akapicie drugim lit. b) przed komunikatem o wizji lokalnej kontrolującej liczbę jego zwierząt.
W takim przypadku rolnik nie kwalifikuje się do dopłaty za intensyfikację.
Deklaracja oraz zobowiązanie, wzmiankowane w akapicie drugim, sa przedmiotem kontroli i postanowień karnych zapewnionych w systemie zintegrowanym.
2.
Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na stosowanie lub zaprzestanie stosowania opcji ustalonej w art. 132 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wówczas informują Komisję o swojej decyzji przed 1 stycznia danego roku kalendarzowego.
Artykuł 118c
Rolnicy w strefach górskich
1. Państwa Członkowskie pragnące wykorzystać możliwość zastrzeżoną w art. 132 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 informują o tym Komisję i jednocześnie powiadamiają Komisję o odnośnych danych, umożliwiających ustalenie, czy spełnione są warunki opisane w tym artykule.
Na potrzeby art. 132 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin "rolnik w strefie górskiej" oznacza jedną z następujących osób:
a) rolnik, którego gospodarstwo jest usytuowane w strefie górskiej;
b) rolnik, którego co najmniej 50 % areału pastewnego jest usytuowane w strefie górskiej.
Komisja decyduje, które Państwa Członkowskie spełniają warunki ustalone w art. 132 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Decyzje obowiązujące w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nadal mają zastosowanie.
2.
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 118 ust. 1 rolnicy pragnący zakwalifikować się do dopłat za intensyfikację na mocy ust. 1 niniejszego artykułu oświadczają we wniosku o pomoc, że wnioskują dopłatę za intensyfikację.
Przez co najmniej sześć kolejnych miesięcy, licząc od daty złożenia wniosku opisanego w art. 118, rolnicy utrzymują liczbę krów mlecznych równą co najmniej liczbie krów mlecznych, dla których wnioskowano dopłatę za intensyfikację.
Taki sześciomiesięczny okres zachowania rozpoczyna się w dniu następnym po złożeniu wniosku.
Wnioski sa składane w całym okresie sześciu miesięcy w trakcie roku kalendarzowego, który to okres określi Państwo Członkowskie.
Państwa Członkowskie mogą wprowadzić odrębne okresy składania wniosków w ciągu tego całego okresu.
Artykuł 118d
Maksymalna liczba krów mlecznych kwalifikujących się do dopłaty
Liczba krów mlecznych, na które przyznana zostaje rolnikowi dopłata za intensyfikację, nie może przekroczyć żadnej z niżej podanych liczb:
a) liczba krów mlecznych konieczna do produkcji indywidualnej ilości referencyjnej mleka, posiadanej przez rolnika 31 marca poprzedzającego rozpoczęcie 12-miesięcznego okresu zastosowania programu dodatkowego poboru, rozpoczynającego się w danym roku kalendarzowym; taka liczba krów będzie obliczana z zastosowaniem średniego udoju mleka zdefiniowanego w załączniku XVI;
b) łączna liczba krów w gospodarstwie, wyznaczona zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 118a, minus liczba cieląt nieodstawionych odpowiadająca pułapowi indywidualnemu.
Artykuł 119
Postanowienia ogólne
1. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o każdej zmianie definicji terminu "grunt pastewny" zastosowanego na potrzeby art. 132 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przed 1 stycznia danego roku.
2.
Na potrzeby obliczenia gęstości hodowlanej zgodnie z niniejszą podsekcją pod uwagę brane są tylko dwa pierwsze miejsca po przecinku.
3.
W przypadku gdy właściwe służby weterynaryjne zdecydują, że żadne zwierzę nie może opuścić jednostki produkcyjnej inaczej niż na ubój, liczba jednostek inwentarza żywego zapisana na gospodarstwo mnożona jest przez współczynnik 0,8 na potrzeby zastosowania niniejszej podsekcji.
Ten środek będzie ograniczony do okresu — plus 20 dni — w ciągu którego zastosowanie ma decyzja opisana w akapicie pierwszym, pod warunkiem że rolnik poinformował właściwy organ władzy na piśmie w ciągu 10 dni roboczych od decyzji o obecności przedmiotowych zwierząt i zaangażował wszelkie środki, konieczne do zapobieżenia i/lub ograniczenia występowania pomoru zwierząt.
SEKCJA 5
Premia ubojowa
(Art. 130 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 120
Państwa Członkowskie mogą postanowić, by celem zakwalifikowania się do premii ubojowej na dany rok kalendarzowy każdy rolnik przed złożeniem lub w chwili złożenia pierwszego wniosku za ten rok kalendarzowy złożył oświadczenie o uczestnictwie.
Jednakże w przypadku gdy rolnik nie wprowadza żadnych zmian w oświadczeniu o uczestnictwie, Państwo Członkowskie może zgodzić się na utrzymanie w mocy poprzedniego oświadczenia.
Artykuł 121
Wnioski
1.
We wnioskach o pomoc podaje się informacje konieczne do wypłaty premii ubojowej, w szczególności datę urodzenia zwierzęcia w przypadku zwierząt urodzonych po 1 stycznia 1998 r.
Wnioski o pomoc są składane w okresie, który określa Państwo Członkowskie, a który nie może przekroczyć sześciu miesięcy od daty uboju zwierzęcia lub — jeżeli zwierzę jest przeznaczone na wywóz — po upływie terminu opuszczenia przez zwierzę terytorium celnego Wspólnoty, i wygasa nie później niż na koniec lutego kolejnego roku, z wyjątkiem przypadków nadzwyczajnych, o których będzie decydowało dane Państwo Członkowskie, do którego zwierzęta są wysyłane lub wywożone.
Bez uszczerbku dla tego limitu czasowego Państwa Członkowskie mogą ustalić okresy i daty składania wniosków o pomoc i mogą określić liczbę wniosków, które każdy rolnik może złożyć w jednym roku kalendarzowym.
Państwa Członkowskie mogą zezwolić na składanie wniosków przez osobę inną niż rolnik.
W takich przypadkach wniosek należy opatrzyć nazwiskiem i adresem rolnika, który podlega kwalifikacji do premii ubojowej.
Oprócz wymagań wprowadzonych w ramach systemu zintegrowanego każdy wniosek zawiera następujące elementy:
a) w przypadkach gdy pomoc jest przyznawana w momencie uboju — certyfikat bądź jakikolwiek dokument, sporządzony bądź poświadczony przez rzeźnię, zawierający co najmniej te same informacje, a więc podający następujące dane:
i) nazwa i adres rzeźni (bądź równorzędny kod),
ii) data uboju oraz numer identyfikacyjny i ubojowy zwierzęcia,
iii) w przypadku cieląt — waga tuszy, z wyjątkiem gdy zastosowanie ma art. 122 ust. 4;
b) w przypadkach gdy zwierzę jest eksportowane do kraju trzeciego:
i) nazwa i adres eksportera (bądź równorzędny kod),
ii) numer identyfikacyjny zwierzęcia,
iii) deklaracja eksportowa podająca wiek zwierzęcia w przypadku zwierząt urodzonych po 1 stycznia 1998 r. i w przypadku cieląt, z wyjątkiem gdy zastosowanie ma art. 122 ust. 4, waga żywca, która nie może przekroczyć 300 kilogramów,
iv) dowód na to, że zwierzę opuściło obszar celny Wspólnoty, przedstawiony analogicznie jak w przypadku dopłat do wywozu.
Państwa Członkowskie mogą postanowić, że informacje podane w akapicie czwartym lit. a) oraz b) są wysyłane przez organ bądź organy zaakceptowane przez Państwo Członkowskie, z możliwym użyciem technologii informatycznej.
Państwa Członkowskie będą prowadziły regularne i niezapowiadane kontrole dokładności wystawianych certyfikatów bądź dokumentów i — tam gdzie to dotyczy — informacji opisanych w akapicie czwartym.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1 Państwa Członkowskie mogą postanowić, by informacje na temat uboju zwierząt wprowadzane do skomputeryzowanych baz danych opisanych w art. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, wysyłane do właściwego organu władzy przez rzeźnie, były uważane za wnioski o premię ubojową na rzecz rolników, pod warunkiem że takie bazy danych dają — ku satysfakcji Państwa Członkowskiego — odpowiednią pewność co do dokładności zawartych w nich danych na potrzeby programu premii ubojowej i — tam gdzie to dotyczy — dopłaty ubojowej w postaci premii specjalnej i/lub dopłat dodatkowych, jeżeli są one płatne przy uboju, i/lub premii za ubój poza sezonem.
Państwa Członkowskie mogą jednak zezwolić na składanie wniosków.
W takim przypadku Państwa Członkowskie mogą określić rodzaj informacji, które muszą towarzyszyć wnioskowi.
Państwa Członkowskie decydujące się na zastosowanie tego ustępu informują Komisję o jakiejkolwiek późniejszej zmianie przed wprowadzeniem takiej zmiany.
Państwa Członkowskie zapewniają, by dane udostępniane agencji płatniczej zawierały wszelkie informacje konieczne do wypłaty premii ubojowej, a zwłaszcza:
a) typ i liczba zwierząt, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 130 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, poddanych ubojowi w trakcie danego roku;
b) informacje dotyczące zgodności z warunkiem limitu wiekowego i wagi tuszy, opisanym w tym artykule, i z okresem zachowania, opisanym w art. 123 niniejszego rozporządzenia;
c) o ile dotyczy, informacje konieczne do wypłaty premii specjalnej w momencie uboju i/lub dopłat dodatkowych, o ile są one wypłacane za ubój, i/lub premii za ubój poza sezonem.
3.
Dla zwierząt, które były przedmiotem obrotu wewnątrz Wspólnoty po upływie okresu zachowania opisanego w art. 123, nawet gdy Państwo Członkowskie, w którym przeprowadzono ubój, zdecyduje się na stosowanie odstępstwa ustalonego w ust. 2 niniejszego artykułu, rzeźnia wydaje dokument opisany w niniejszym artykule ust. 1 akapit czwarty lit. a).
Jednakże jeżeli systemy przesyłania danych w dwóch Państwach Członkowskich są kompatybilne, to dwa Państwa Członkowskie mogą uzgodnić stosowanie systemu opisanego w ust. 2.
Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnej pomocy dla zagwarantowania skuteczności kontroli autentyczności składanych dokumentów i/lub dokładności wymienianych danych.
W tym celu Państwo Członkowskie, w którym dokonywana jest płatność, regularnie wysyła Państwu Członkowskiemu, w którym ma miejsce ubój, zestawienie w rozbiciu na certyfikaty wystawione przez rzeźnie (bądź informacje zastępujące takie certyfikaty), otrzymane od tego ostatniego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 122
Waga i przedstawianie tusz
1. Na potrzeby art. 130 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 tusze cieląt są przedstawiane po zdjęciu skóry, wypatroszeniu i wykrwawieniu, bez głowy i racic, lecz z wątrobą, nerkami i tłuszczem nerkowym.
2.
Uwzględniana waga jest wagą tuszy po schłodzeniu bądź wagą tuszy na ciepło, ustaloną możliwie jak najszybciej po uboju i zredukowaną o 2 %.
3.
Jeżeli tusze są przedstawiane bez wątroby, nerek i/lub tłuszczu nerkowego, to ciężar tuszy jest powiększany:
a) o 3,5 kilograma na wątrobę;
b) o 0,5 kilograma na nerki;
c) o 3,5 kilograma na tłuszcz nerkowy.
4. Państwa Członkowskie mogą postanowić, że jeżeli w momencie uboju lub wywozu cielę ma mniej niż sześć miesięcy, to wymaganie odnośnie do wagi opisane w art. 130 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest uznane za spełnione.
Jeżeli nie można ustalić wagi tuszy w rzeźni, to wymaganie dotyczące wagi opisane w art. 130 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest uznane za spełnione, o ile ciężar żywca nie przekracza 300 kilogramów.
Artykuł 123
Beneficjant premii
1.
Premia ubojowa jest wypłacana rolnikowi, który zachował zwierzę przez minimalny okres zachowania dwóch miesięcy, kończący się wcześniej niż na jeden miesiąc przed ubojem bądź kończący się wcześniej niż na dwa miesiące przed wywozem.
2.
W przypadku cieląt poddawanych ubojowi przed osiągnięciem wieku trzech miesięcy okres zachowania wynosi jeden miesiąc.
Artykuł 124
Pułapy krajowe
1. Pułapy krajowe, wzmiankowane w art. 130 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zostały ustalone w załączniku XVII do niniejszego rozporządzenia.
2.
Jeżeli zastosowanie redukcji proporcjonalnej opisanej w art. 130 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 daje w wyniku liczbę zakwalifikowanych zwierząt mniejszą od liczby całkowitej, to przyznawany jest ułamek odpowiadający dziesiątej części jednostkowej kwoty premii ubojowej.
W tym celu należy uwzględniać tylko pierwsze miejsce po przecinku.
SEKCJA 6
Dopłaty dodatkowe
(Art. 133 — 136 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 125
Uzgodnienia krajowe
Szczegółowe informacje na temat uzgodnień krajowych, opisane w art. 137 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zawierają następujące dane:
1) W przypadku dopłat do pogłowia, o ile mają zastosowanie:
a) orientacyjne kwoty na głowę w każdej kategorii zwierzęcia oraz uzgodnienia dotyczące pomocy;
b) orientacyjne prognozy łącznych wydatków na każdą kategorię zwierzęcia z wyszczególnieniem, czy takie dopłaty będą dokonywane w formie uzupełnienia premii ubojowej, oraz liczba przedmiotowych zwierząt;
c) wymagania specjalne dotyczące gęstości hodowlanej, z wyjątkiem dopłaty w formie uzupełnienia premii ubojowej;
d) limit pogłowia samców bydła rogatego na gospodarstwo, o ile dotyczy;
e) pozostałe informacje na temat zasad stosowania.
Kategorie zwierząt wspomniane w lit. a) i b) są następujące: buhaje, młode woły, cielęta nieodstawione, krowy mleczne, jałówki kwalifikujące się do premii za cielęta nieodstawione oraz pozostałe jałówki bądź jakakolwiek podgrupa zwierząt określona przez Państwo Członkowskie i włączona do tych kategorii;
2) W przypadku dopłat obszarowych, tam gdzie to konieczne:
a) obliczenie regionalnych areałów bazowych;
b) orientacyjne kwoty na jeden hektar;
c) orientacyjne prognozy łącznych wydatków oraz liczby przedmiotowych hektarów;
d) pozostałe informacje na temat zasad stosowania.
SEKCJA 7
Postanowienia ogólne
Artykuł 126
Wypłata zaliczek
1. Zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, na podstawie wyników kontroli administracyjnych i wizji lokalnych właściwy organ władzy wypłaci rolnikowi — za liczbę zwierząt uznanych za kwalifikujące się — zaliczkę w wysokości 60 % premii specjalnej, premii za cielęta nieodstawione oraz premii ubojowej.
W przypadku premii specjalnej programu specjalnego dla jałówek opisanego w art. 114 oraz premii ubojowej Państwa Członkowskie mogą obniżyć procent zaliczki, jednak zaliczka nie może być niższa od 40 %.
Ponadto na podstawie kontroli administracyjnych i wizji lokalnych Państwa Członkowskie mogą zadecydować, że wypłacą rolnikom zaliczkę w wysokości maksymalnie 60 % kwoty dopłat dodatkowych opisanych w art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Zaliczki nie wolno wypłacać przed 16 października roku kalendarzowego, za który wnioskowana jest premia bądź za który przyznawana jest dopłata dodatkowa.
2.
Ostateczna wypłata premii bądź dopłaty dodatkowej jest kwotą równą różnicy między zaliczką a kwotą premii bądź dopłaty dodatkowej, do której rolnik jest uprawniony.
Artykuł 127
Rok przydziału
1.
Termin składania wniosków stanowi termin operacyjny stosowany do określania roku, na który przydzielane są zwierzęta objęte premią specjalną, premią za cielęta nieodstawione, premią za ubój poza sezonem oraz programem dopłat za intensyfikację, oraz do wyznaczenia liczby JIŻ stosowanej do obliczenia gęstości hodowlanej.
Jeżeli jednak premia specjalna jest przyznawana zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 93, to kwota premii możliwej do uzyskania jest kwotą obowiązującą w 31 grudnia roku, w którym miał miejsce ubój lub wywóz w następujących przypadkach:
a) jeżeli zwierzę poddano ubojowi bądź wywieziono nie później niż 31 grudnia;
b) jeżeli wniosek o premię na to zwierzę złożono po upływie tego terminu.
2.
W przypadku premii ubojowej do celów stosowania współczynnika pomocy i obliczenia redukcji proporcjonalnej zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 124 rokiem przydziału jest rok uboju lub wywozu.
Artykuł 128
Przeliczenie na walutę krajową
Przeliczenie na walutę krajową kwot premii, dopłaty za intensyfikację oraz dopłat dodatkowych jest dokonywane zgodnie ze średnią kursów wymiany — obliczoną pro rata temporis — obowiązujących w grudniu poprzedzającym rok przydziału wyznaczony zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 127.
Średni kurs wymiany jest ustalany przez Komisję w następnym miesiącu.
Artykuł 129
Kary za nielegalne użycie bądź posiadanie pewnych substancji lub produktów
W przypadku uporczywego naruszania przez nielegalne używanie bądź posiadanie substancji lub produktów niedopuszczonych przez odnośne wspólnotowe przepisy weterynaryjne Państwa Członkowskie wyznaczają — w zależności od stopnia naruszenia — długość okresu wykluczenia z programów pomocy na mocy art. 140 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 130
Wyznaczenie indywidualnej ilości referencyjnej mleka
Do końca jedenastego okresu ustalonego w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, w drodze odstępstwa od art. 102 ust. 1 lit. a), 117 ust. 2 lit. a) oraz 118d lit. a) niniejszego rozporządzenia, Państwo Członkowskie może zdecydować, by w odniesieniu do rolników produkujących mleko — którzy zwalniają bądź przejmują całość lub część indywidualnych ilości referencyjnych ze skutkiem na 31 marca bądź 1 kwietnia odpowiednio, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 5 lit j) oraz k) rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 bądź na mocy postanowień krajowych przyjętych celem wdrożenia art. 16, 17 i 18 tego rozporządzenia — na 1 kwietnia wyznaczyć następujące dane:
a) maksymalna indywidualna ilość referencyjna mleka dostępnego do zakwalifikowania do premii za cielęta nieodstawione oraz maksymalna liczba cieląt nieodstawionych;
b) przyznanie dopłat dodatkowych na głowę za krowy mleczne;
c) liczba krów mlecznych z celem przyznania dopłaty za intensyfikację za krowy mleczne trzymane w gospodarstwach zlokalizowanych w strefach górskich;
d) gęstość hodowlana.
Artykuł 130a
Wyznaczenie okresów zachowania
Ostatni dzień okresów zachowania, opisanych w art. 90, art. 94 ust. 1, art. 101, art. 118c ust. 2 i art. 123, będzie dniem — czy to roboczym, czy świątecznym — poprzedzającym dzień, który nosi tę samą datę co dzień rozpoczęcia tego okresu.
Artykuł 131
Powiadomienia
1. W przypadku zastosowania art. 68 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie komunikują Komisji następujące dane:
a) co rok, najpóźniej do 15 września — informacje dotyczące pierwszych sześciu miesięcy bieżącego roku i do 1 marca — informacje dotyczące drugich sześciu miesięcy poprzedniego roku na temat liczby cieląt, za które wnioskowano premię ubojową, oraz wskazanie, czy zwierzęta poddano ubojowi, czy też wywieziono;
b) każdego roku najpóźniej do 31 lipca i za poprzedni rok kalendarzowy:
i) liczba cieląt, za które faktycznie przyznano premię ubojową ze wskazaniem, czy pomoc przyznano za ubój czy za wywóz, oraz liczba przedmiotowych rolników;
ii) liczba cieląt, za które nie przyznano premii ubojowej za poprzedni rok kalendarzowy z powodu zastosowania pułapów krajowych.
2. Jeżeli zastosowanie ma art. 68 ust. 2 lit. a ppkt i) oraz ii) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to Państwa Członkowskie komunikują Komisji:
a) co rok, najpóźniej do 15 września — informacje dotyczące pierwszych sześciu miesięcy bieżącego roku i do 1 marca — informacje dotyczące drugich sześciu miesięcy poprzedniego roku na temat:
i) liczba krów, na którą wnioskowano premię za cielęta nieodstawione, rozbita zgodnie z programami opisanymi w art. 125 ust. 2 lit. a) oraz b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
ii) liczba sztuk bydła rogatego innego niż cielęta, za które wnioskowano premię ubojową ze wskazaniem, czy zwierzęta poddano ubojowi, czy też wywieziono;
b) każdego roku najpóźniej do 31 lipca i za poprzedni rok kalendarzowy:
i) liczba cieląt i jałówek, za które faktycznie przyznano premię za cielęta nieodstawione, w rozbiciu zgodnie z programami opisanymi w art. 125 ust. 2 lit. a) oraz b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz liczba przedmiotowych rolników w przypadku każdego programu;
ii) o ile dotyczy — liczba zwierząt, za które nie przyznano premii za poprzedni rok kalendarzowy z uwagi na zastosowanie specjalnych pułapów krajowych na jałówki;
iii) o ile dotyczy — przyznanie jakiejkolwiek premii krajowej oprócz premii za cielęta nieodstawione ze wskazaniem:
- warunków przyznania premii,
- kwoty przyznanej na jedno zwierzę;
iv) liczba sztuk bydła rogatego innego niż cielęta, za które faktycznie przyznano premię ubojową ze wskazaniem, czy pomoc przyznano za ubój, czy za wywóz, oraz liczba przedmiotowych rolników;
v) liczba sztuk bydła rogatego innego niż cielęta, za które nie przyznano premii ubojowej za poprzedni rok z powodu zastosowania pułapów krajowych.
3. Jeżeli zastosowanie ma art. 68 ust. 2 lit. b) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to Państwa Członkowskie komunikują Komisji:
a) co roku, najpóźniej do 15 września w przypadku informacji odnoszących się do pierwszych sześciu miesięcy bieżącego roku oraz do 1 marca w przypadku informacji odnoszących się do drugich sześciu miesięcy poprzedniego roku — liczba sztuk bydła rogatego innego niż cielęta, za które wnioskowano premię ubojową ze wskazaniem, czy zwierzęta poddano ubojowi, czy wywieziono.
b) co roku, najpóźniej do 31 lipca oraz za poprzedni rok kalendarzowy:
i) liczba sztuk bydła rogatego innego niż cielęta, za które faktycznie przyznano premię ubojową ze wskazaniem, czy zwierzęta poddano ubojowi, czy wywieziono, oraz liczba przedmiotowych rolników;
ii) liczba sztuk bydła rogatego innego niż cielęta, za które nie przyznano premii ubojowej za poprzedni rok kalendarzowy z powodu zastosowania pułapów krajowych.
4. Jeżeli zastosowanie ma art. 68 ust. 2 lit. b ppkt ii) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to Państwa Członkowskie komunikują Komisji:
a) co roku, najpóźniej do 15 września w przypadku informacji odnoszących się do pierwszych sześciu miesięcy bieżącego roku oraz do 1 marca w przypadku informacji odnoszących się do drugich sześciu miesięcy poprzedniego roku — liczba samców bydła rogatego, za które wnioskowano premię specjalną, w rozbiciu na kategorie wiekowe oraz typ zwierzęcia (buhaj lub młody wół);
b) co roku, najpóźniej do 31 lipca oraz za poprzedni rok kalendarzowy:
i) liczba samców bydła rogatego, za które faktycznie przyznano premię specjalną, w rozbiciu na kategorie wiekowe oraz typ zwierzęcia (buhaj lub młody wół), oraz liczba przedmiotowych rolników;
ii) liczba zwierząt w rozbiciu na kategorie wiekowe, za które nie przyznano premii specjalnej za poprzedni rok kalendarzowy z powodu zastosowania pułapu krajowego.
5.
Co roku, najpóźniej do 31 lipca Państwa Członkowskie komunikują Komisji za poprzedni rok kalendarzowy kwoty premii faktycznie wypłaconych zgodnie z decyzją podjętą w sprawie częściowego wdrożenia programu jednej dopłaty po zastosowaniu redukcji ustalonej w art. 139 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
6.
Jeżeli zastosowanie ma art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to Państwa Członkowskie komunikują Komisji:
a) tam gdzie dotyczy, co roku najpóźniej do 15 września, w przypadku informacji odnoszących się do pierwszego półrocza bieżącego roku oraz do 1 marca w przypadku informacji odnoszących się do drugiego półrocza poprzedniego roku — na temat liczby zwierząt, za które faktycznie przyznano premię za ubój poza sezonem, w rozbiciu zgodnie z tym, czy skorzystały z pierwszej czy drugiej transzy premii specjalnej, oraz liczby rolników odpowiadających każdej z dwóch kategorii wiekowych;
b) każdego roku, najpóźniej do 31 lipca oraz za poprzedni rok kalendarzowy:
i) liczba sztuk samców bydła rogatego w rozbiciu zgodnie z limitami ustalonymi w art. 132 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, za które faktycznie przyznano dopłatę za intensyfikację, oraz liczba przedmiotowych rolników, wykazana odrębnie zgodnie z tymi limitami;
ii) liczba krów i jałówek, w rozbiciu zgodnie z limitami ustalonymi w art. 132 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, za które faktycznie przyznano dopłatę za intensyfikację, oraz liczba przedmiotowych rolników, wykazana odrębnie zgodnie z tymi limitami;
iii) liczba krów mlecznych, za które faktycznie przyznano dopłatę za intensyfikację;
iv) liczba zwierząt, za które faktycznie przyznano premię bez uwzględniania gęstości hodowlanej, oraz liczba przedmiotowych rolników.
7.
Państwa Członkowskie podają dane opisane w niniejszym artykule, używając tabel zamieszczonych w załącznikach XVIII i XIX.
SEKCJA 8
Postanowienia przejściowe i końcowe
Artykuł 132
Postanowienia przejściowe
Wymaganie identyfikacji i rejestracji zwierząt, ustalone w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ma zastosowanie do zwierząt urodzonych przed 1 stycznia 1998 r., zgodnie z procedurą ustaloną w dyrektywie Rady 92/102/EWG [39], z wyjątkiem zwierząt, które są przedmiotem obrotu wewnątrz Wspólnoty.
Artykuł 133
Postanowienia stosowane w okresie przejściowym opisanym w art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w innych artykułach tego rozdziału, art. 96, 97, 98, 117, 118 do 119 oraz 125 mają zastosowanie w latach kalendarzowych 2005 i 2006, o ile Państwa Członkowskie zdecydują się na skorzystanie z możliwości zapewnionej w art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ 14
PROGRAM JEDNOLITYCH DOPŁAT OBSZAROWYCH
(Art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 134
Minimalny rozmiar kwalifikującego się areału na jedno gospodarstwo
Minimalny rozmiar kwalifikującego się areału na jedno gospodarstwo, za który można wnioskować dopłaty, na poziomie wyższym od 0,3 ha, jak postanowiono w art. 143b ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, został określony w załączniku XX.
Artykuł 135
Areały rolne
Areały rolne w ramach programu dopłat za jeden obszar, jak postanowiono w art. 143b ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zostały określone w załączniku XXI.
Artykuł 136
Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 796/2004
Bez uszczerbku dla art. 143b ust. 6 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rozporządzenie (WE) nr 796/2004 ma zastosowanie do programu dopłat za jeden obszar z wyjątkiem następujących art. tego rozporządzenia: art. 6 ust. 3, art. 7, art. 8 ust. 2 lit. b) oraz c), art. 12 ust. 1 lit. c) oraz ust. 2, art. 13 ust. 2 — 8, art. 14 ust. 2 oraz 3, art. 16 oraz 17, art. 21 ust. 3, art. 24 ust. 1 lit. b), d) oraz e), art. 26 ust. 1 lit. a), b) oraz c) oraz ust. 2 lit. b), c) oraz d), art. 27 ust. 2 lit. g), h), i) oraz j), art. 28 ust. 1 lit. d), art. 30 ust. 3, art. 31, art. 34 — 40, art. 49 ust. 2 oraz 3, art. 50 ust. 2, 4, 5 oraz 6, art. 51 — 64, art. 69 oraz art. 71 ust. 1.
Artykuł 137
Wniosek o jednolitą dopłatę obszarową
1. Wniosek o jednolitą dopłatę obszarową jest traktowany jak jeden wniosek w rozumieniu art. 2 ust. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 na potrzeby zastosowania tego rozporządzenia.
2. We wniosku o jednolitą dopłatę obszarową podaje się areały kwalifikujące się na mocy postanowień zawartych w art. 143b ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 138
Redukcje i wyłączenia odnośnie warunków kwalifikacji
1.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź okoliczności nadzwyczajnych zgodnie z definicją zawartą w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a wyznaczonym obszarem w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 przekracza 3 %, lecz nie więcej niż 30 % wyznaczonego obszaru, to kwota, jaka ma być przyznana w ramach programu dopłat za jeden obszar, jest pomniejszana w przedmiotowym roku o dwukrotną wykrytą różnicę.
Jeżeli ta różnica przekracza 30 % wyznaczonego obszaru, za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy.
Jeżeli ta różnica przekracza 50 %, rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym.
Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę.
2.
Jeżeli różnice między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym wynikają z nieścisłości popełnionych umyślnie, to pomoc, do jakiej rolnik byłby uprawniony, nie jest przyznawana za przedmiotowy rok kalendarzowy.
Ponadto, jeżeli taka różnica przekracza 20 % wyznaczonego areału, to rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym.
Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w trakcie trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę.
3. Na potrzeby ustalenia areału wyznaczonego w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 zastosowanie ma art. 143b ust. 5 oraz art. 143b ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz art. 137 niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ 15
KOMPLEMENTARNE KRAJOWE DOPŁATY BEZPOŚREDNIE
(Art. 143c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)
Artykuł 139
Współczynnik redukcji
Jeżeli w danym sektorze komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie przekroczą maksymalny poziom dopuszczony przez Komisję zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 143c ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to stawka komplementarnych krajowych dopłat bezpośrednich na dany sektor jest proporcjonalnie redukowana przez zastosowanie współczynnika redukcji.
Artykuł 140
Mechanizmy kontrolne i sankcje
1.
Do komplementarnych krajowych dopłat bezpośrednich współfinansowanych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 33h rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 796/2004.
2.
W przypadku gdy nie istnieje współfinansowanie przedmiotowe, nowe Państwa Członkowskie wprowadzają odpowiednie mechanizmy kontrolne celem zapewnienia, by warunki przyznawania komplementarnych krajowych dopłat bezpośrednich, zdefiniowane przez upoważnienie Komisji zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 143c ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostały spełnione.
Artykuł 141
Przekazywane informacje
Nowe Państwa Członkowskie składają raporty zawierające informacje na temat środków uruchomionych celem wdrożenia komplementarnych krajowych dopłat bezpośrednich przed 30 czerwca roku po wdrożeniu tych dopłat. Raport obejmuje co najmniej następujące elementy:
a) jakiekolwiek zmiany sytuacji mającej wpływ na komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie;
b) w przypadku każdej komplementarnej krajowej dopłaty bezpośredniej — liczba beneficjantów, hektarów lub jednostek wypłaconej dopłaty;
c) raport na temat mechanizmów kontrolnych i sankcji zastosowanych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 140.
Artykuł 142
Pomoc państwa
Komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie wypłacone niezgodnie z upoważnieniem przez Komisję, opisanym w art. 143c ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, są uznane za nieprawomocną pomoc państwa w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 [40].
ROZDZIAŁ 16
WYKORZYSTANIE GRUNTÓW ODŁOGOWANYCH DO PRODUKCJI SUROWCÓW
SEKCJA 1
Przedmiot i definicje
Artykuł 143
Przedmiot
1. Grunty odłogowane w ramach programów pomocy bezpośredniej, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 mogą być wykorzystywane zgodnie z art. 55 lit. b) oraz art. 107 ust. 3 tiret pierwsze tego rozporządzenia do produkcji surowców służących do wytwarzania w obrębie Wspólnoty produktów, które nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta w warunkach przewidzianych w niniejszym rozdziale.
2.
Za grunty odłogowane, na których uprawiane są buraki cukrowe, topinambury lub korzenie cykorii, nie należy się dopłata.
Postanowienia zawarte w niniejszym rozdziale mają jednak zastosowanie do tych upraw na gruntach odłogowanych w tych samych warunkach, jak gdyby dopłata była należna.
Uprawy takich surowców na gruntach odłogowanych są dozwolone na następujących warunkach:
a) burak cukrowy nie służy do produkcji cukru zdefiniowanego w rozporządzeniu (EWG) nr 314/2002 [41], ani jako produkt pośredni, ani jako produkt równoległy, ani jako produkt uboczny;
b) korzenie cykorii i topinambury nie są poddawane procesowi hydrolizy, określonemu w rozporządzeniu (EWG) nr 314/2002, czy to w stanie naturalnym, czy jako produkt pośredni taki jak inulina, czy to jako produkt równoległy taki jak oligofruktoza lub jako ewentualny produkt uboczny.
Artykuł 144
Definicje
Dla potrzeb niniejszego rozdziału podane niżej terminy będą miały znaczenie, jak następuje:
a) "wnioskodawca" oznacza rolnika, który wykorzystuje grunty odłogowane zgodnie z art. 55 lit. b) oraz art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) "odbiorca" oznacza każdą osobę, która podpisała kontrakt wzmiankowany w art. 147 i która w imieniu własnym kupuje surowce przewidziane w art. 145 przeznaczone do celów opisanych w załączniku XXIII;
c) "pierwsza jednostka przetwórcza" oznacza użytkownika surowców rolniczych, który prowadzi pierwsze przetwarzanie celem uzyskania jednego lub kilku produktów przewidzianych w załączniku XXIII do niniejszego rozporządzenia.
SEKCJA 2
Kontrakt
Artykuł 145
Wykorzystanie surowca
1. Każdy surowiec rolny można uprawiać na areałach odłogowanych zgodnie z art. 53 lit. b) oraz art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Wartość gospodarcza produktów użytych na cele inne niż spożywcze, przewidziane w załączniku XXIII do niniejszego rozporządzenia, powstałych w wyniku przetworzenia surowców, powinna być wyższa od wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych na inne cele i pochodzące z tego samego procesu przetwórczego, zgodnie z metodą oceny przewidzianą w art. 163 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
2.
Surowce przewidziane w ust. 1 powinny być przedmiotem kontraktu zgodnie z art. 147 bez naruszania postanowień art. 148.
3.
Wnioskodawca dostarcza jakikolwiek zebrany surowiec rolniczy albo odbiorcy, albo pierwszej jednostce przetwórczej, którzy odbierają ten surowiec i gwarantują wykorzystanie w obrębie Wspólnoty równorzędnej ilości tego surowca do produkcji jednego lub kilku produktów przeznaczonych na cele inne niż spożywcze przewidziane w załączniku XXIII.
Jeżeli pierwsza jednostka przetwórcza wykorzystuje surowiec efektywnie zebrany na cele wytwarzania produktu pośredniego bądź produktu ubocznego, to może wykorzystać ilość równorzędną tego produktu pośredniego bądź produktu ubocznego do produkcji jednego lub kilku produktów końcowych przewidzianych w pierwszym akapicie wyżej.
W przypadku opisanym w drugim akapicie lub jeżeli odbiorca sprzedaje za równowartość zebrany surowiec, pierwsza jednostka przetwórcza lub odbiorca poinformuje właściwy organ władzy, w którym złożona została gwarancja.
Jeżeli ten ekwiwalent ilościowy jest wykorzystywany w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie, w którym zebrano surowiec, właściwe organy władzy zainteresowanych Państw Członkowskich wymienią między sobą informacje na temat takiej transakcji.
4.
W ramach postanowień krajowych rządzących stosunkami kontraktowymi pierwsza jednostka przetwórcza może zlecić stronie trzeciej odebranie surowca od rolnika wnioskującego o pomoc.
Pierwsza jednostka przetwórcza pozostaje jedyną stroną odpowiedzialną za zobowiązania przewidziane w niniejszym rozdziale.
Artykuł 146
Odstępstwo
1.
W drodze odstępstwa od art. 145 ust. 2 i 3 Państwa Członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcy:
a) na wykorzystanie wszystkich zbóż lub wszystkich roślin oleistych opatrzonych kodami CN 12010090, 12051090, 12059000, 12060091 i 12060099, zebranych:
i) jako paliwo do ogrzewania gospodarstwa rolnego wnioskodawcy;
ii) do produkcji w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy energii bądź biopaliw;
b) na przetwarzanie w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy wszelkich surowców zebranych na biogaz opatrzony kodem CN 27112900 27112900 27112900 27112900.
2.
W przypadkach przewidzianych w ust. 1 wnioskodawca:
a) zobowiązuje się na mocy deklaracji, która zastępuje kontrakt opisany w art. 147, do wykorzystania bądź do bezpośredniego przetworzenia surowca będącego przedmiotem tej deklaracji; art. 147 — 164 będą miały zastosowanie mutatis mutandis;
b) zleca ważenie wszelkich zebranych surowców organowi bądź przedsiębiorstwu wskazanemu przez Państwo Członkowskie i wprowadza specjalną księgowość wykorzystanych surowców oraz produktów i produktów ubocznych powstałych w wyniku przetwarzania; jednakże w przypadku zbóż i roślin oleistych oraz słomy, jak również w przypadku wykorzystywania całej rośliny, ważenie można zastąpić obliczeniem objętości surowca.
3.
Państwo Członkowskie, które korzysta z opcji dostępnej w ust. 1, angażuje adekwatne środki kontroli gwarantujące bezpośrednie wykorzystanie surowca w gospodarstwie lub przetworzenie na biogaz opatrzony kodem CN 27112900.
4.
Zboża lub rośliny oleiste, wykorzystane zgodnie z postanowieniami zawartymi w ust. 1 lit. a), są przedmiotem denaturacji, której metodę określi Państwo Członkowskie.
Państwa Członkowskie mogą jednak zezwolić na denaturację oleju pochodzącego z przetwarzania ziaren roślin oleistych, przewidzianą w ust. 1 lit. a) ppkt ii), zamiast denaturacji ziaren, pod warunkiem że denaturacja będzie miała miejsce bezpośrednio po przetworzeniu na olej i że wdrożono środki kontroli dotyczące wykorzystania ziarna.
Artykuł 147
Kontrakt
1.
Jako uzasadnienie swojego wniosku o pomoc wnioskodawca przedstawia w właściwym organie władzy, któremu podlega, kontrakt zawarty przez wnioskodawcę albo z odbiorcą, albo z pierwszą jednostką przetwórczą.
Niemniej Państwo Członkowskie może postanowić, by kontrakt taki był zawierany wyłącznie przez wnioskodawcę i pierwszą jednostkę przetwórczą.
2.
Wnioskodawca zapewnia, by kontrakt zawierał następujące dane:
a) nazwa i adres stron w kontrakcie;
b) okres obowiązywania kontraktu;
c) gatunki każdego surowca objętego kontraktem oraz powierzchnię areału, zajętą przez każdy gatunek;
d) wszelkie warunki mające zastosowanie do dostawy oraz — w przypadku roślin oleistych — prognozowana ilość, uznana za reprezentatywną przez właściwy organ władzy, kontraktowego surowca;
e) zobowiązanie do przestrzegania obowiązków przewidzianych w art. 145 ust. 3;
f) główni użytkownicy końcowi surowca, zgodnie z warunkami ustalonymi w art. 145 ust. 1 oraz w art. 163 ust. 3.
3.
Wnioskodawca dopilnuje, by kontrakt był zawarty z datą, która umożliwia odbiorcy lub pierwszej jednostce przetwórczej złożenie egzemplarza kontraktu w właściwym organie władzy, któremu podlega odbiorca bądź pierwsza jednostka przetwórcza, w terminach ustalonych w art. 157 ust. 1.
4.
Do celów kontroli Państwa Członkowskie mogą zażądać, by każdy wnioskodawca miał prawo zawierania tylko jednego kontraktu na dostawy na jeden surowiec.
5.
Jeżeli przedmiotem kontraktu jest ziarno rzepika, rzepaku, słonecznika bądź soi, opatrzone kodami CN 12051090, 12059000, 12060091, 12060099 lub 12010090, wnioskodawca dopilnuje, by w kontrakcie poza informacjami wyszczególnionymi w ust. 2 znalazła się łączna prognozowana ilość produktów ubocznych oraz prognozowana ilość produktów ubocznych przeznaczonych na cele inne niż spożycie przez ludzi lub zwierzęta, w obu przypadkach w rozbiciu na każdy gatunek.
Ilości te będą obliczane na podstawie raportów, jak następuje:
a) 100 kilogramów ziarna rzepika i/lub rzepaku, opatrzonego kodami CN 12051090 lub CN 12059000, uważane będzie za ekwiwalent 56 kilogramów produktów ubocznych;
b) 100 kilogramów ziarna słonecznika, opatrzonego kodami CN 12060091 lub CN 12060099, uważane będzie za ekwiwalent 56 kilogramów produktów ubocznych;
c) 100 kilogramów ziarna soi, opatrzonego kodem CN 12010090, uważane będzie za ekwiwalent 78 kilogramów produktów ubocznych.
Artykuł 148
Surowce, które nie mogą być przedmiotem kontraktu
W drodze odstępstwa od postanowień zawartych w art. 147 surowce wyszczególnione w załączniku XXII nie powinny stanowić przedmiotu kontraktu.
Aby skorzystać z dopłaty, wnioskodawca, który pragnie wykorzystać grunty odłogowane na uprawy takich surowców, zobowiązuje się w formie pisemnej deklaracji, składanej we właściwym organie władzy swojego Państwa Członkowskiego, w momencie składania swojego wniosku o dopłatę, że w przypadku wykorzystania w swym gospodarstwie rolnym bądź sprzedaży przedmiotowych surowców surowce te będą przeznaczone na cele przewidziane w załączniku XXIII.
Artykuł 149
Równorzędność produktów ubocznych z roślin oleistych do mączki sojowej
1.
Zainteresowany właściwy organ władzy informuje Komisję w możliwie jak najkrótszym czasie i najpóźniej 30 czerwca roku, w którym następuje zbiór surowca, o łącznej prognozowanej ilości, w rozbiciu na gatunki, produktów ubocznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta i wynikłych z kontraktów przewidzianych w art. 147, jeżeli takie kontrakty zawarto na ziarno rzepika, ziarno rzepaku, ziarno słonecznika lub ziarno soi, opatrzone kodami CN 12051090, 12059000, 12060091, 12060099 lub 12010090 oraz o powierzchni na każdy gatunek tych roślin oleistych.
2.
Komisja oblicza łączną prognozowaną ilość produktów ubocznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, wyrażoną jako mączny ekwiwalent soi, na podstawie informacji dostarczonych zgodnie z postanowieniami zawartymi w ust. 1 i przy zastosowaniu następujących współczynników:
- makuchy sojowe: 48 %,
- makuchy rzepaku: 32 %,
- makuchy słonecznika: 28 %.
Jeżeli w wyniku obliczeń przeprowadzonych zgodnie z postanowieniami opisanymi w pierwszym akapicie Komisja stwierdza przekroczenie pułapu 1 miliona ton produktów ubocznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, to w możliwie najkrótszym terminie i nie później niż dnia 31 lipca roku, w którym nastąpił zbiór surowca, ustala ona procent redukcji do zastosowania do każdego kontraktu celem obliczenia maksymalnej ilości produktów ubocznych, które można przeznaczyć na spożycie przez ludzi lub zwierzęta.
SEKCJA 3
Modyfikacja lub wypowiedzenie kontraktu
Artykuł 150
Zmiana lub wypowiedzenie kontraktu
W przypadku gdy strony kontraktu wprowadzają zmiany bądź wypowiadają kontrakt po złożeniu przez wnioskodawcę wniosku o pomoc, wnioskodawca ma prawo do utrzymania swego wniosku w mocy tylko w przypadku, gdy poinformuje właściwy organ władzy, któremu podlega, o zmianie bądź wypowiedzeniu kontraktu celem umożliwienia przeprowadzenia wszelkich niezbędnych kontroli najpóźniej w dniu ostatecznej daty ustalonej na zmianę wniosku o pomoc w danym Państwie Członkowskim.
Artykuł 151
Okoliczności nadzwyczajne
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 150, jeżeli wnioskodawca poinformuje właściwy organ władzy, że na skutek nadzwyczajnych okoliczności nie jest w stanie dostarczyć całości bądź części surowca wymienionego w kontrakcie, to właściwy organ władzy po uzyskaniu dostatecznych dowodów na wystąpienie okoliczności nadzwyczajnych zezwala na zmianę kontraktu w stopniu, w jakim będzie to uzasadnione, bądź na wypowiedzenie kontraktu.
W przypadku gdy zmiana kontraktu powoduje zmniejszenie gruntów będących przedmiotem kontraktu lub w przypadku gdy kontrakt zostaje wypowiedziany, wnioskodawca pragnący utrzymać swoje prawa do dopłat w mocy ma następujące obowiązki:
a) ponowne odłogowanie przedmiotowych gruntów środkami dozwolonymi przez właściwy organ władzy;
b) wstrzymanie się od sprzedaży, odstąpienia i użytkowania surowca uprawianego na gruntach wyłączonych z kontraktu.
Artykuł 152
Zmiana ostatecznego przeznaczenia
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 150 odbiorca bądź pierwsza jednostka przetwórcza mają prawo do zmiany podstawowego i planowanego przeznaczenia ostatecznego, opisanego w art. 147 ust. 2 lit. f), po dostarczeniu im surowców będących przedmiotem kontraktu i po spełnieniu warunków ustalonych w art. 154 ust. 1 oraz w art. 157 ust. 3 akapit pierwszy.
Zmiana ostatecznego przeznaczenia będzie prowadzona zgodnie z warunkami ustalonymi w art. 145 ust. 1 akapit drugi oraz w art. 163 ust. 3.
Odbiorca bądź pierwsza jednostka przetwórcza informuje uprzednio właściwy organ władzy, któremu podlega, celem umożliwienia przeprowadzenia niezbędnych kontroli.
SEKCJA 4
Plony reprezentatywne i dostarczane ilości
Artykuł 153
Plony reprezentatywne
Państwa Członkowskie ustanawiają każdego roku i zgodnie z odpowiednią procedurą plony reprezentatywne, które powinny być efektywnie uzyskane, i informują o nich przedmiotowych wnioskodawców.
Jednakże surowce wyszczególnione w załączniku XXII mogą być zwolnione z plonów reprezentatywnych.
Artykuł 154
Dostarczane ilości
1.
Wnioskodawca deklaruje właściwemu organowi władzy, któremu podlega, łączną ilość zebranego surowca w rozbiciu na poszczególne gatunki i potwierdza ilość dostarczoną oraz stronę, której dostarczył taki surowiec.
2.
Ilość, którą rzeczywiście musi dostarczyć wnioskodawca odbiorcy bądź pierwszej jednostce przetwórczej, powinna co najmniej odpowiadać plonowi reprezentatywnemu.
Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą zezwolić tytułem wyjątku, by taka ilość była mniejsza od plonu reprezentatywnego do wysokości 10 % tego plonu.
Ponadto w przypadku gdy właściwy organ władzy zezwala na zmianę bądź wypowiedzenie kontraktu zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 151, właściwy organ władzy może zredukować w stopniu, w jakim będzie to uzasadnione, ilość, którą wnioskodawca powinien dostarczyć na mocy akapitu pierwszego tego artykułu.
SEKCJA 5
Warunki wypłaty dopłat
Artykuł 155
Wypłata
1.
Wypłata pomocy wnioskodawcy może mieć miejsce przed przetworzeniem surowca.
Jednakże wypłata będzie dokonywana tylko w przypadku, gdy ilość surowca, który należy dostarczyć na mocy niniejszego rozdziału, została dostarczona odbiorcy bądź pierwszej jednostce przetwórczej, i pod warunkiem że:
a) deklaracja opisana w art. 154 ust. 1 została złożona;
b) egzemplarz kontraktu został złożony we właściwym organie władzy, któremu podlega odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 158 ust. 1, oraz jeżeli spełnione są warunki przewidziane w art. 145 ust. 1;
c) właściwy organ władzy otrzymał dowód na pełne złożenie gwarancji opisanej w art. 158 ust. 2;
d) właściwy organ władzy odpowiadający za wypłatę sprawdził w przypadku każdego wniosku przestrzeganie warunków opisanych w art. 147.
2.
W przypadku upraw dwurocznych, gdy zbiór i w konsekwencji dostawa surowca następują dopiero w drugim roku uprawy, wypłata jest dokonywana w ciągu dwóch lat po zawarciu kontraktu wspomnianego w art. 147, pod warunkiem że właściwe organy władzy stwierdzą, iż:
a) obowiązki zastrzeżone w ust. 1 lit. b), c) i d) są przestrzegane, począwszy od pierwszego roku uprawy;
b) obowiązki zastrzeżone w ust. 1 lit. a) oraz powiadomienia z informacjami opisanymi w art. 157 ust. 3 akapit pierwszy są przestrzegane w drugim roku upraw.
W przypadku pierwszego roku upraw wypłata zostanie zrealizowana tylko wtedy, gdy właściwy organ władzy otrzyma dowód ustanowienia gwarancji opisanej w art. 158 ust. 2.
W przypadku drugiego roku upraw ustanowienie gwarancji nie jest warunkiem dokonania wypłaty.
3.
W przypadku upraw stałych bądź wieloletnich wypłata pomocy dokonywana jest każdego roku od chwili zawarcia kontraktu.
Warunki przewidziane w ust. 2 będą miały zastosowanie mutatis mutandis.
SEKCJA 6
Kontrakt i obowiązki
Artykuł 156
Liczba jednostek przetwórczych
Produkty inne niż spożywcze powinny być uzyskiwane w maksymalnym stopniu przez trzecią jednostkę przetwórczą.
Artykuł 157
Obowiązki
1.
Odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza składa egzemplarz kontraktu w właściwym organie władzy, któremu podlega zgodnie z harmonogramem wprowadzonym przez odnośne Państwo Członkowskie, najpóźniej do dnia ostatecznego terminu złożenia wniosku o pomoc w odnośnym Państwie Członkowskim w ciągu danego roku.
Jeżeli wnioskodawca i odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza wprowadzają zmiany lub wypowiadają kontrakt przed upływem terminu wymienionego w art. 150 w ciągu danego roku, to odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza składają egzemplarz zmienionego bądź wypowiedzianego kontraktu we właściwym organie władzy, któremu podlegają, najpóźniej w tym terminie.
2.
Pierwsza jednostka przetwórcza dostarcza właściwemu organowi władzy, któremu podlega konieczne informacje na temat przedmiotowego procesu przetwórczego, zwłaszcza dane na temat cen i parametrów technicznych procesu przetwórczego, które służą do wyznaczenia ilości produktów końcowych, które można otrzymać, opisanych w art. 164 ust. 2 akapit drugi.
3.
Odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza odbierająca surowiec dostarczony przez wnioskodawcę informuje właściwy organ władzy, któremu podlega, o ilości odebranego surowca z podaniem gatunku tego surowca oraz nazwę i adres strony w kontrakcie, która dostarczyła ten surowiec, oraz miejsce dostawy i numer przedmiotowego kontraktu w terminie, który ustalą Państwa Członkowskie, w taki sposób, by umożliwić dokonanie wypłaty w terminie przewidzianym w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Jeżeli Państwo Członkowskie odbiorcy lub pierwszej jednostki przetwórczej jest inne niż państwo, w którym uprawiano surowiec, to odnośny właściwy organ władzy tego Państwa informuje właściwy organ władzy, któremu podlega wnioskodawca, w ciągu czterdziestu dni roboczych, licząc od daty odbioru powiadomień wymienionych w pierwszym akapicie, o łącznej ilości dostarczonego surowca.
SEKCJA 7
Gwarancje
Artykuł 158
Gwarancja odbiorcy lub pierwszej jednostki przetwórczej
1.
Odbiorca bądź pierwsza jednostka przetwórcza składa całą gwarancję przewidzianą w ust. 2 we właściwym organie władzy, któremu podlega, najpóźniej w dniu ostatecznego terminu składania wniosków o dopłatę w ciągu danego roku i w danym Państwie Członkowskim.
2.
Gwarancja jest obliczana dla każdego surowca na podstawie kwoty 250 EUR za hektar pomnożonej przez sumę wszystkich uprawianych gruntów będących przedmiotem kontraktu podpisanego przez danego odbiorcę lub daną pierwszą jednostkę przetwórczą, i które są użytkowane do produkcji tego surowca.
3.
W przypadku, gdy kontrakt został zmodyfikowany lub wypowiedziany na warunkach opisanych w art. 150 lub 151, złożona gwarancja zostanie odpowiednio przystosowana.
4.
Gwarancja będzie zwalniana proporcjonalnie dla każdego surowca w takim stopniu, w jakim właściwy organ władzy, któremu podlega odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza, uzyska dowody wymienione niżej:
a) dowód na to, że ilości przedmiotowego surowca zostały poddane procesowi przetwarzania zgodnie z przeznaczeniem, wymienionym w art. 147 ust. 2 lit. f), z uwzględnieniem — o ile dotyczy — wszelkich modyfikacji wprowadzonych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 152;
b) jeżeli kontrakt dotyczy ziarna rzepiku, rzepaku, słonecznika lub sojowego, opatrzonego kodami CN es 12050090, 12060091, 12060099 bądź 12010090 i jeżeli zastosowanie ma procedura, przewidziana w art. 149 ust. 2 akapit drugi, dowód na to, że ilości produktów ubocznych przekraczające ilość maksymalną i mogące służyć do celów spożycia przez ludzi lub zwierzęta znalazły inne kanały zbytu niż rynek produktów spożywczych.
5.
Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w ust. 4, jeżeli gwarancję wystawia odbiorca, to gwarancja zostanie zwolniona po dostarczeniu przedmiotowego surowca pierwszej jednostce przetwórczej pod warunkiem, że właściwy organ władzy, któremu podlega odbiorca dysponuje dowodem na to, że pierwsza jednostka przetwórcza złożyła równorzędną gwarancję w swoim właściwym organie władzy.
Artykuł 159
Wymagania podstawowe i podporządkowane
1.
Wymienione niżej zobowiązania stanowią wymagania podstawowe w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85:
a) zobowiązanie do przetworzenia w pierwszym rzędzie ilości surowców na produkty końcowe wymienione w kontrakcie.
Proces przetwórczy należy przeprowadzić przed dniem 31 lipca drugiego roku po roku zbioru tego surowca;
b) zobowiązanie do znalezienia przed terminem ustalonym w lit. a) rynków zbytu innych niż spożywcze, na ilości produktów ubocznych przekraczające ilość maksymalną, którą wolno przeznaczyć do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, o ile zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 149 ust. 2 akapit drugi niniejszego rozporządzenia;
c) zobowiązanie do dołączenia do produktu formularza kontrolnego T5 zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 160 i 161 niniejszego rozporządzenia.
2.
Wymienione niżej zobowiązania odbiorcy lub pierwszej jednostki przetwórczej stanowią wymagania podporządkowane w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:
a) zobowiązanie do przyjęcia dostawy wszystkich surowców dostarczonych przez wnioskodawcę zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 145 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;
b) zobowiązanie do złożenia kopii kontraktu zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 157 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
c) zobowiązanie do przekazania informacji zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 157 ust. 3 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia;
d) zobowiązanie do utworzenia gwarancji zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 158 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
SEKCJA 8
Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym Państwie Członkowskim, odstąpieniu na rzecz bądź dostawie lub wywozowi do innego Państwa Członkowskiego
Artykuł 160
Formularz kontrolny T5
1.
W przypadku gdy jednostka przetwórcza dokonuje sprzedaży bądź odstąpienia na rzecz jednostki przetwórczej mającej siedzibę w innym Państwie Członkowskim produktów pośrednich będących przedmiotem kontraktu opisanego w art. 147, do produktu należy dołączyć formularz kontrolny T5 wystawiony zgodnie z postanowieniami zawartymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93.
W przypadku gdy odbiorca dokonuje sprzedaży bądź odstąpienia na rzecz pierwszej jednostki przetwórczej mającej siedzibę w innym Państwie Członkowskim produktów pośrednich będących przedmiotem kontraktu zastosowanie ma pierwszy akapit.
2.
W polu 104 formularza kontrolnego T5 powinna być wpisana jedna z poniżej wymienionych uwag:
- Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el articulo 147 del Reglamento (CE) no 1973/2004 de la Comisión;
- Použito pro zpracování nebo dodávku v souladu s článkem 147 nařízení Rady (ES) 1973/2004
- Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 147 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1973/2004
- Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 147 der Verordnung (EG) Nr. 1973/2004 der Kommission zu verwenden
- Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 147 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
1973/2004 της Επιτροπής
- To be used for processing or delivery in accordance with Article 147 of Commission Regulation (EC) No 1973/2004
- Kasutamiseks töötlemisel või tarnimisel vastavalt komisjoni määruse (EÜ) nr 1973/2004 artiklile 147
- À utiliser pour transformation ou livraison conformément aux dispositions de l'article 147 du règlement (CE) no 1973/2004 de la Commission
- Da consegnare o trasformare conformemente all'articolo 147 del regolamento (CE) n. 1973/2004 della Commissione
- Izmantot pārstrādei vai piegādei saskaņā ar Komisijas Regulas (EK) Nr. 1973/2004 147. panta nosacījumiem
- Naudoti perdirbimui arba pristatymui pagal Komisijos reglamento (EB) Nr. 1973/2004 147 straipsnio nuostatas
- A Bizottság 2004/1973/EK rendelete szerint feldolgozásra, vagy átadásra használandó
- Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 147 van Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie
- Do wykorzystania w procesie przetwórstwa bądź do dostawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 147 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004
- A utilizar para transformação ou entrega em conformidade com o artigo 147 do Regulamento (CE) n.o 1973/2004 da Comissão
- Na spracovanie alebo dodávku v súlade s článkom 147 nariadenia Komisie (ES) č.
1973/2004
- Se uporablja za predelavo ali dostavo v skladu s členom 147 Uredbe Komisije (ES) št.
1973/2004
- Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 1973/2004 147 artiklan mukaisesti
- Används till bearbetning eller leverans i enlighet med artikel 147 i kommissionens förordning (EG) nr 1973/2004.
Artykuł 161
Formularz kontrolny T5 w wywozie
W przypadku gdy jeden bądź kilka produktów końcowych, produktów pośrednich, produktów równoległych bądź produktów ubocznych będących przedmiotem kontraktu opisanego w art. 147 przeznaczonych jest na wywóz do kraju trzeciego, to ich transport na terytorium Wspólnoty objęty będzie formularzem kontrolnym T5 wystawianym przez właściwy organ władzy Państwa Członkowskiego, w którym takie produkty uzyskano.
W polu 104 formularza kontrolnego T5 powinna być wpisana jedna z poniżej wymienionych uwag:
- Este producto no podrá acogerse a ninguna de las medidas previstas en el apartado 2 del artículo 1 del Reglamento (CE) no 1258/1999 del Consejo
- Pro tento produkt nemůže být poskytnuto financování podle čl.
1 odst.
2 nařízení (ES) č.
1258/1999 Rady
- De finansieringsforanstaltninger, der er omhandlet i artikel 1, stk.
2, i Rådets forordning (EF) nr. 1258/1999, kan ikke anvendes på dette produkt
- Dieses Erzeugnis kommt für keine Finanzierungen gemäß Artikel 1 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1258/1999 des Rates in Betracht
- Το προϊόν αυτό δεν μπορεί να τύχει καμιάς από τις χρηματοδοτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
1258/1999 του Συμβουλίου
- This product shall not qualify for any benefit pursuant to Article 1(2) of Council Regulation (EC) No 1258/1999
- Kõnealuse toote puhul nõukogu määruse (EÜ) nr 1258/1999 artikli 1 lõikele 2 vastavaid soodustusi ei anta.
- Ce produit ne peut pas bénéficier des financements prévus à l'article ler, paragraphe 2, du règlement (CE) no 1258/1999 du Conseil
- Questo prodotto non può beneficiare delle misure di cui all'articolo 1, paragrafo 2 del regolamento (CE) n. 1258/1999 del Consiglio
- Šis produkts nevar saņemt Padomes Regulas (EK) Nr. 1258/1999 1. panta 2. punktā noteikto finansējumu
- Šiam produktui netaikoma jokia išmoka pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 1258/1999 1 straipsnio 2 punktą.
- Ez a termék nem jogosult az 1258/1999/EK tanácsi rendelet 1. cikkének (2) bekezdése szerinti semmilyen ellátásra
- Dit product komt niet in aanmerking voor financieringen zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad
- Ten produkt nie kwalifikuje się do finansowania przewidzianego w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999
- O presente produto não pode beneficiar de medidas ao abrigo do n.o 2 do artigo 1.o do Regulamento (CE) n.o 1258/1999 do Conselho
- Tento produkt nie je oprávnený na financovanie uvedené v odseku 2 článku 1 nariadenia Rady (ES) č.
1258/1999
- Ta proizvod ni upravičen do financiranja iz člena 1(2) Uredbe Sveta (ES) št.
1258/1999
- Tähän tuotteeseen ei sovelleta neuvoston asetuksen (EY) N:o 1258/1999 1 artiklan 2 kohdan mukaisia toimenpiteitä
- De åtgärder som avses i artikel 1.2 i rådets förordning (EG) nr 1258/1999 kan inte användas för denna produkt.
Pierwszy i drugi akapit niniejszego artykułu mają zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy produkt końcowy, opisany w załączniku XXIII, produkt pośredni, produkt równoległy bądź produkt uboczny będący przedmiotem kontraktu opisanego w art. 14è mógłby korzystać z restytucji eksportowych, gdyby był uzyskany z surowców uprawianych poza niniejszym programem.
Artykuł 162
Alternatywne dowody zastępujące formularz kontrolny T5
W drodze odstępstwa od postanowień zawartych w art. 159 ust. 1 lit. b), jeżeli formularz kontrolny T5 nie wróci do biura kontaktowego organizmu odpowiedzialnego za kontrolę w Państwie Członkowskim, w którym odbiorca bądź pierwsza jednostka przetwórcza ma siedzibę, dwa miesiące po upływie terminu przewidzianego w art. 159 ust. 1 lit. a), na skutek okoliczności, za które nie może odpowiadać pierwsza jednostka przetwórcza, to wymienione niżej dokumenty mogą być akceptowane jako dowód alternatywny dla formularza kontrolnego T5:
a) faktury zakupu produktów pośrednich;
b) świadectwa wystawione przez ostatnią jednostkę przetwórczą i potwierdzające dokonanie ostatecznego przetworzenia na produkty inne niż spożywcze;
c) fotokopie, poświadczone przez ostatnią jednostkę przetwórczą, dokumentów księgowych dowodzących, że dokonano przetworzenia.
SEKCJA 9
Kontrole
Artykuł 163
Prowadzenie rejestrów
1.
Właściwy organ władzy Państwa Członkowskiego uściśla rejestry, które musi prowadzić odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza oraz częstość dokonywania wpisów, które nie mogą być rzadsze niż raz na miesiąc.
W przypadku odbiorcy takie rejestry zawierają co najmniej następujące elementy:
a) ilości wszystkich surowców zakupionych i sprzedanych w celu przetworzenia w ramach niniejszego programu;
b) nazwa i adres pierwszej jednostki przetwórczej.
W przypadku pierwszej jednostki przetwórczej rejestry te zawierają co najmniej następujące elementy:
a) ilości różnych surowców zakupionych w celu przetworzenia;
b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i typy produktów końcowych, produktów równoległych i produktów ubocznych uzyskanych z takich surowców;
c) straty w procesie przetwarzania;
d) ilości zniszczone oraz uzasadnienie takiego zniszczenia;
e) ilości i typy produktów sprzedanych bądź odstąpionych przez jednostkę przetwórczą oraz uzyskane ceny;
f) o ile dotyczy — nazwa i adres ostatecznej jednostki przetwórczej.
2.
Właściwy organ władzy, któremu podlega odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza sprawdzi, czy przedłożony kontrakt przestrzega warunków, opisanych w art. 145 ust. 1.
Jeżeli warunki te nie będą spełnione, właściwy organ władzy, któremu podlega wnioskodawca zostanie o tym poinformowany.
3. Celem obliczenia wartości gospodarczej produktów, opisanej w art. 145 ust. 1, odnośny właściwy organ władzy dokona porównania na podstawie informacji wyszczególnionych w art. 157 ust. 2, sumy wartości wszystkich produktów innych niż spożywcze z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do innych celów i powstałych w wyniku tego samego procesu przetwarzania. Każda wartość będzie wynikiem odpowiedniej ilości pomnożonej przez średnią z cen wyjściowych z zakładu uzyskaną podczas poprzedniej kampanii. W przypadku, gdy nie są dostępne te ceny, właściwy organ władzy wyznaczy właściwe ceny, w szczególności na podstawie informacji przewidzianych w art. 157 ust. 2.
Artykuł 164
Kontrole u odbiorcy i jednostek przetwórczych
1.
Właściwe organy władzy Państw Członkowskich, w których znajdują się odbiorcy, przeprowadzają kontrolę co najmniej 25 % odbiorców mających siedzibę na terytorium tych Państw Członkowskich, wybranych w drodze analizy ryzyka.
Kontrole te obejmują fizyczne sprawdzenie i badanie dokumentów handlowych celem sprawdzenia spójności między zakupami surowców a odnośnymi dostawami.
2.
Właściwe organy władzy Państw Członkowskich, w których miały miejsce procesy przetwarzania, przeprowadzają kontrolę przestrzegania postanowień art. 146 ust. 1 przez co najmniej 25 % jednostek przetwórczych mających siedzibę na terytorium tych Państw Członkowskich, wybranych w drodze analizy ryzyka.
Kontrole te obejmują co najmniej następujące czynności:
a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów innych niż spożywcze z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych na inne cele i powstałych w wyniku tego samego procesu przetwarzania;
b) analiza systemu produkcji jednostki przetwórczej, obejmująca fizyczne sprawdzenie i badanie dokumentów handlowych celem upewnienia się co do spójności, w przypadku jednostki przetwórczej, między dostawami surowców, produktami końcowymi, produktami równoległymi oraz produktami ubocznymi.
W przypadku kontroli opisanej w lit. b) właściwy organ władzy opiera się zwłaszcza na parametrach technicznych procesu przetwarzania przedmiotowych surowców.
Jeżeli takie parametry odnośnie do eksportu istnieją w legislacji wspólnotowej, to będą miały zastosowanie.
W ich braku, jeżeli w legislacji wspólnotowej istnieją inne parametry, będą miały one zastosowanie.
We wszystkich innych przypadkach kontrola opiera się zwłaszcza na parametrach ogólnie przyjętych przez przedmiotową branżę przetwórczą.
3.
W przypadku procesów przetwarzania opisanych w art. 146 kontrole będą prowadzone u 10 % wnioskodawców wybranych na podstawie analizy ryzyka i z uwzględnieniem następujących czynników:
a) kwota pomocy;
b) liczba działek rolnych i powierzchnia będące przedmiotem jednego wniosku o pomoc;
c) rozwój w porównaniu z poprzednim rokiem;
d) wyniki kontroli przeprowadzonych w poprzednich latach;
e) pozostałe parametry, które zostają określone przez Państwa Członkowskie na podstawie reprezentatywności złożonych deklaracji.
4.
Jeżeli kontrole opisane w ust. 3 ujawniają nieprawidłowości w co najmniej 3 % przypadków, to właściwy organ władzy przeprowadza kontrole dodatkowe, które są obowiązkowe w trakcie bieżącego roku, i zwiększa w konsekwencji procent rolników, którzy mają być przedmiotem kontroli na miejscu w następnym roku.
5.
Jeżeli przewiduje się, że pewne mechanizmy kontrolne przewidziane w ust. 1, 2 i 3 mogą być wprowadzone jako próbki, to taka próbka powinna zapewniać poziom kontroli wiarygodnej i reprezentatywnej.
6.
Z każdej kontroli sporządza się raport, podpisany przez kontrolera i streszczający dokładnie różne elementy kontroli. Taki raport powinien w szczególności zawierać:
a) datę kontroli;
b) osoby obecne podczas kontroli;
c) kontrolowany okres;
d) zastosowane metody kontroli, w tym — o ile dotyczy — odniesienie do metod pobierania próbek;
e) wyniki kontroli.
Artykuł 165
Produkcja konopi
Zastosowanie mają postanowienia odnoszące się do konopi i przewidziane w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 oraz w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
Artykuł 166
Środki uzupełniające i wzajemna pomoc
1.
Państwa Członkowskie uruchamiają wszelkie środki uzupełniające, konieczne do prawidłowego zastosowania niniejszego rozdziału i udzielają sobie wzajemnej pomocy celem przeprowadzenia kontroli przewidzianych w tym rozdziale. Jeżeli odpowiednie redukcje lub wyłączenia nie są przewidziane w niniejszym rozdziale, to Państwa Członkowskie mogą nałożyć odpowiednie sankcje krajowe na uczestników procedur handlowych związanych z przyznawaniem pomocy.
2.
W miarę potrzeby lub w stopniu, w jakim wymagają tego postanowienia niniejszego rozdziału, Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnej pomocy w zakresie zapewnienia skutecznej kontroli i umożliwienia kontroli autentyczności przedstawianych dokumentów oraz dokładności wymienianych danych.
SEKCJA 10
Wykluczenia z planu i powiadomienia
Artykuł 167
Wykluczenia surowców z programu
Państwa Członkowskie mogą wyłączyć z planu ustanowionego w niniejszym rozdziale wszelkie surowce rolne, w przypadku gdy surowce takie sprawiają trudności związane z kontrolą, zdrowiem publicznym, środowiskiem, prawem karnym lub obniżonym wskaźnikiem produktów końcowych innych niż spożywcze.
Artykuł 168
Minimalna powierzchnia
Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną powierzchnię uprawianą dla każdego surowca opisanego w art. 145 ust. 1.
Artykuł 169
Powiadomienia
Państwa Członkowskie przekazują Komisji przed 15 października następującego po danym roku wszystkie następujące informacje:
a) powierzchnie, które wynikają z kontraktów opisanych w art. 147 oraz z deklaracji opisanych w art. 146 ust. 2 i w art. 148, dla każdego surowca;
b) ilości każdego typu surowca, otrzymanego produktu końcowego, produktu ubocznego i produktu równoległego, ze wskazaniem typu użytego surowca;
c) środki podjęte zgodnie z art. 146;
d) surowce wykluczone z programu zgodnie z art. 167;
e) minimalne powierzchnie ustalone zgodnie z art. 168.
ROZDZIAŁ 17
DOPŁATY OBSZAROWE DO UPRAW CHMIELU
Artykuł 170
Dopłaty dodatkowe dla rolników uprawiających chmiel
1.
Dopłata dodatkowa, opisana w art. 68a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest przyznawana rolnikom produkującym chmiel od jednego hektara areałów, które spełniają kryteria ustalone w art. 110o tego rozporządzenia i pod warunkiem że:
a) zostały obsadzone z jednolitą gęstością, wynoszącą co najmniej 1500 sadzonek na hektar w przypadku chmielu na tykach/podwieszanego bądź 2000 sadzonek na hektar w przypadku chmielu na tykach/podwieszanego;
b) zostały poddane normalnym procedurom związanym z uprawą.
2.
Areał "obsiany chmielem", wspomniany w art. 110o tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oznacza areał ograniczony linią łączącą zewnętrzne podpórki tyk.
Jeżeli na tej linii znajdują się sadzonki chmielu, to dodaje się jeden pas o szerokości odpowiadającej średniej szerokości alejki w obrębie takiej działki do każdego boku tego areału.
Dodatkowy pas nie może zachodzić na obszar zakwalifikowany jako droga publiczna.
Oba poprzeczne zagony na krańcach rzędów chmielu, które należy pozostawić na manewry maszyn rolniczych, są zawarte w areale, pod warunkiem że długość jakiegokolwiek z tych zagonów nie przekracza ośmiu metrów i że zagony nie zachodzą na drogę publiczną.
3.
Areały obsadzone młodym chmielem, uprawianym głównie na produkty szkółkowe, nie kwalifikują się do dopłat dodatkowych.
4.
Łączna suma udostępniana na dopłaty dodatkowe jest rozkładana równomiernie na zakwalifikowane obszary obsadzone chmielem na terytorium danego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 171
Wypłaty na rzecz grup uznanych producentów chmielu
1.
Uznane grupy producentów składają wnioski o dopłaty opisane w art. 68a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie później niż 1 września roku zbiorów.
2.
Suma wypłacona uznanej grupie producentów jest przeznaczana na środki ustalone w art. 7 ust. 1 lit. a)—d) rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 w ciągu 3 lat od daty wypłaty.
Jakakolwiek kwota nieprzeznaczona w ciągu tego okresu jest zwracana agencji płatniczej i odejmowana od wydatków finansowanych w ramach EAGGF, Podsekcja Gwarancji.
3. Pomoc wstrzymana względem zbiorów poprzedzających zbiory w 2005 r. zgodnie z art. 12 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 jest wydatkowana przed 31 grudnia 2008 r.
4.
Państwo Członkowskie dokonujące wypłaty na rzecz uznanych grup producentów corocznie wysyła Komisji raport z wykorzystania wypłaty przez uznane przez Komisję grupy producentów, zawierający opis środków ustalonych w art. 7 ust. 1 lit. a)—d) rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 finansowanych za pomocą tej wypłaty.
Raport jest wysyłany najpóźniej do 30 czerwca każdego roku.
5.
Łączna suma dostępna w danym Państwie Członkowskim jako wypłaty na rzecz uznanych grup producentów, opisana w art. 68a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest rozkładana na te grupy proporcjonalnie do areałów spełniających warunki zawarte w art. 170 tego rozporządzenia, na które ich członkowie złożyli wniosek na mocy tytułu II części II rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
ROZDZIAŁ 18
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 172
Uchylenia
1. Rozporządzenia (EWG) nr 1686/72, (EWG) nr 1445/76, (WE) nr 1644/1996, (WE) nr 2316/1999, (WE) nr 2461/1999, (WE) nr 2550/2001, (WE) nr 2199/2003 oraz (WE) nr 2237/2003 zostają uchylone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2005 r.
Jednakże rozporządzenia te mają nadal zastosowanie do wniosków o pomoc odnoszących się do roku obrotowego 2004/2005 bądź do okresu premiowania oraz za poprzednie lata obrotowe lub okresy premiowania. W przypadku zastosowania art. 66 lub art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, art. 20 ust. 2 — 5 rozporządzenia (WE) nr 2316/1999 maja nadal zastosowanie do chwili wygaśnięcia przedsięwzięć rolników.
2.
Rozporządzenie (WE) nr 2342/1999 zostaje uchylone ze skutkiem od 1 stycznia 2005 r.
Ma ono nadal zastosowanie do wniosków złożonych na 2004 r.
3. Rozporządzenie (WE) nr 609/1999 zostaje uchylone ze skutkiem od 1 stycznia 2005 r. Ma ono jednak nadal zastosowanie do wniosków o dopłaty bezpośrednie na zbiory w 2004 r. oraz 2005 r. w przypadku zastosowania art. 71 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4.
Odnośniki do uchylonych aktów są interpretowane jako odnośniki do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 173
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wniosków o pomoc dotyczących lat obrotowych bądź okresu premiowania rozpoczynających się od 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 10, który ma zastosowanie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. dotyczącego ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 345 z dnia 20 listopada 2004 r.)
Na stronie 73, załącznik XV otrzymuje brzmienie:
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1974/2004
z dnia 29 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu płatności jednolitych przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 42 ust. 4 i 9, art. 145 lit. c) i d) oraz art. 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 795/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrożenia systemu płatności jednolitych przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników [2], wprowadza szczegółowe zasady dotyczące systemu płatności jednolitych, które będą obowiązywały od 2005 r.
Wdrażanie tego systemu w aspekcie administracyjnym i operacyjnym, które na tej podstawie rozpoczęto na poziomie krajowym, wykazało, że istnieje potrzeba ustanowienia zasad dotyczących niektórych aspektów systemu i wyjaśnienia pewnych aspektów aktualnie obowiązujących zasad.
(2) Po opublikowaniu rozporządzenia (WE) nr 795/2004 okazało się, że niektóre odniesienia do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 [3] zostały opublikowane w niewłaściwy sposób.
W związku z tym należy je skorygować.
(3) Celem art. 46 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest umożliwienie przeniesienia uprawnień do płatności bez gruntu na specjalnych warunkach. Artykuł 46 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wyraźnie przewiduje, że uprawnienia do płatności bez gruntu mogą zostać przeniesione wyłącznie w drodze sprzedaży. W celu uniknięcia błędnego zrozumienia akapitu drugiego, co może spowodować bezprzedmiotowe wykonanie postanowienia akapitu pierwszego tego artykułu, należy dla jasności sprecyzować, że przeniesienie, o którym mowa w akapicie drugim, odnosi się jedynie do sprzedaży uprawnień do płatności bez gruntu, a nie do dzierżawy tych uprawnień, która bez gruntu jest niedozwolona.
(4) Ze względów administracyjnych, w celu ograniczenia w niezbędnym stopniu dzielenia uprawnień do płatności na części, należy przewidzieć zasadę stanowiącą, że po wykorzystaniu wszystkich uprawnień traktowanych jako całość częściowo wykorzystane uprawnienia należy traktować jako w pełni wykorzystane, przyznając jednocześnie prawo do płatności proporcjonalnych do zgłoszonego gruntu oraz że w przypadku przeniesienia należy wykorzystać wszystkie istniejące części przed podziałem uprawnienia.
(5) Artykuł 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewiduje, że "płatności w okresie referencyjnym" oznaczają płatności przyznane lub które zostaną przyznane w odniesieniu do danego okresu. Załącznik VII dodaje, że należy wziąć pod uwagę zmniejszenia wynikające z ustalenia powierzchni bazowej, pułapów lub innych limitów ilościowych. Zatem, gwoli wyjaśnienia, właściwe jest sprecyzowanie, że aby nie nadawać zmniejszeniom i wykluczeniom obowiązującym w tym okresie charakteru trwałego, nie należy uwzględniać zmniejszeń i wykluczeń stosowanych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2419/2001 [4] w przypadku wszystkich płatności bezpośrednich, o których mowa w załączniku VI rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Liczba zwierząt i hektarów ustalona w czasie ustanawiania uprawnień do płatności powinna być zatem brana pod uwagę bez uszczerbku dla dalszych kontroli i stosowania art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 [5].
(6) Rolnicy, którzy oddali w dzierżawę lub sprzedali hektary, nie powinni korzystać z mechanizmu przewidzianego w art. 7.
Sprzedane lub przeniesione grunty należy więc włączyć do liczby hektarów zgłoszonych przez rolnika, aby nie można było czerpać korzyści z mechanizmu dla tych hektarów.
(7) Artykuł 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewiduje zastosowanie różnych okresów referencyjnych w okolicznościach nadzwyczajnych mających negatywny wpływ na produkcję.
Właściwe jest zatem określenie, że artykuł ten należy stosować na podstawie poszczególnych płatności bezpośrednich, o których mowa w załączniku VI do tego rozporządzenia, odpowiadających różnym partiom produkcji.
(8) Odnośnie do stosowania art. 42 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy określić jego zastosowanie w przypadku przeniesienia praw do premii i wpływu na kalkulację pozostałej kwoty odniesienia dla pozostałych hektarów. Ponadto, po zmianie daty z 29 września 2003 r. na 15 maja 2004 r. wprowadzonej przez rozporządzenie (WE) nr 864/2004, należy przewidzieć możliwość niestosowania tego artykułu w tego typu przypadkach celem uniknięcia sytuacji, w której, gdy artykuł ten zostanie zastosowany, może mieć on wpływ na prawnie uzasadnione oczekiwania rolników, którzy zawarli już umowy pomiędzy 30 września 2003 r. a 15 maja 2004 r., wiedząc o zastosowaniu tego ustępu.
(9) W celu uwzględnienia możliwości przyznania przez Państwo Członkowskie kolejnych kwot referencyjnych w pierwszym roku stosowania systemu jednolitych płatności zgodnie z art. 34 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy ustalić ostateczny termin definitywnego ustalenia uprawnień do płatności na 15 sierpnia, uwzględniając jednocześnie możliwość ustalenia przez Państwa Członkowskie późniejszego terminu, jeśli wymagają tego względy administracyjne. Właściwe jest sprecyzowanie obszaru, do którego odnosi się pojęcie wielkości minimalnej, oraz przypadków, w których należy zgłaszać działki.
(10) Po zmianie daty z 29 września 2003 r. na 15 maja 2004 r., wprowadzonej rozporządzeniem (WE) nr 864/2004, dla zachowania spójności tę samą datę należy wprowadzić do postanowień dotyczących rolników będących w specyficznej sytuacji.
(11) Należy uwzględnić ewentualne akty administracyjne lub orzeczenia sądu kładące kres rozbieżności zdań pomiędzy administracją a rolnikiem w przypadku, gdy wynika z nich przyznanie lub zwiększenie uprawnień do płatności. Zgodnie z art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 sytuację taką należy uważać za sytuację specyficzną i stosownie do tego ją traktować.
(12) Bez uszczerbku dla zastosowania art. 43 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, który stanowi, że obliczając uprawnienia do płatności należy uwzględnić wszystkie powierzchnie pastwiskowe w okresie referencyjnym, w celu ułatwienia realizacji zadań administracji krajowych w zakresie ustanowienia tymczasowych uprawnień do płatności, należy umożliwić tym administracjom uwzględnienie powierzchni pastwiskowej (w hektarach) zgłoszonej we wniosku o pomoc obszarową przed wprowadzeniem systemu płatności jednolitych lub w przypadku wstępnego ustalenia uprawnień do płatności dać rolnikowi możliwość udowodnienia, że jego powierzchnia pastwiskowa w okresie referencyjnym była mniejsza.
(13) Należy uzupełnić lub określić obecnie obowiązujące zasady wdrażania dotyczące uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom w takim zakresie, w jakim odnoszą się one do niektórych aspektów ustanowienia tych uprawnień i zarządzania nimi.
(14) Płatności z tytułu ekstensyfikacji i płatności dodatkowe w sektorach wołowiny i cielęciny oraz mięsa owiec i kóz, określone w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zostały przyznane w okresie referencyjnym zgodnie z warunkami kwalifikującymi do ich otrzymania i w kwotach ustalonych przez Państwa Członkowskie, które mogą różnić się w poszczególnych państwach. Z uwagi na te zmienne elementy należy zatem pozwolić zainteresowanym Państwom Członkowskim na uwzględnienie, zgodnie z obiektywnymi kryteriami, odmiennych warunków kwalifikujących podczas obliczania kwoty referencyjnej tych płatności, przy jednoczesnym przestrzeganiu odpowiednich pułapów budżetowych. Odnośnie do premii ubojowej, w celu ułatwienia włączenia obecnego systemu premii do systemu płatności jednolitych, aktualnie obowiązujące pułapy, określone w art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, powinny być brane pod uwagę przy obliczaniu kwoty referencyjnej.
(15) Aby uwzględnić ewentualne okoliczności nadzwyczajne w stosowaniu modelu regionalnego, należy przewidzieć stosowanie istniejących zasad dotyczących okoliczności nadzwyczajnych określonych w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(16) Stosując postanowienia dotyczące sytuacji specyficznych, należy brać pod uwagę rolników uprawiających owoce i warzywa oraz ziemniaki jadalne.
(17) Zgodnie z tytułem III rozdział 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nowe Państwa Członkowskie stosują system płatności jednolitych wyłącznie na poziomie regionalnym na podstawie obowiązujących postanowień dotyczących modelu regionalizacji przewidzianego w art. 58 — 63 wymienionego rozporządzenia.
W przypadku wdrażania systemu płatności jednolitych w tych Państwach Członkowskich należy zatem przewidzieć te same, szczegółowe zasady mające zastosowanie, które zostały ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 795/2004.
(18) W przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecyduje o skorzystaniu z możliwości przewidzianej w art. 71 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustalić nieprzekraczalny termin notyfikacji decyzji podjętych zgodnie z art. 58, 59, 61 — 64 i 70 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w celu umożliwienia Komisji ustalenia pułapów, o których mowa w tych artykułach.
(19) Zgodnie z art. 60 ust. 2 załącznik VII lit.
B i D ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Komisja ustala maksymalne powierzchnie dla owoców i warzyw, suszu paszowego i skrobi ziemniaczanej na podstawie danych przekazanych przez Państwa Członkowskie.
Właściwe jest zatem ustalenie nieprzekraczalnego terminu przekazywania tych danych.
(20) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) Artykuł 2 otrzymuje następujące brzmienie:
a) w lit. b) i e) odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 795/2004 zastępuje się odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 796/2004;
b) w pkt i) dodaje się następujący akapit:
"Przypadek przeniesienia uprawnień do płatności bez gruntu, określony w art. 46 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, uznaje się za przypadek sprzedaży uprawnień do płatności bez gruntu.";
2) Artykuł 3 ust. 2 zastępuje się następującymi ustępami:
"2. W przypadku gdy rolnik, po zgłoszeniu wszystkich ewentualnych uprawnień do płatności przekazywanych w całości, potrzebuje zgłosić uprawnienie do płatności towarzyszące działce o wielkości ułamka hektara, wówczas to drugie uprawnienie do płatności upoważnia do płatności obliczanej proporcjonalnie do wielkości działki i jest uważane za w pełni wykorzystane do celów art. 45 tego rozporządzenia.
3.
W przypadku gdy wielkość działki podlegającej przeniesieniu z uprawnieniem zgodnie z art. 46 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi ułamek hektara, rolnik może przenieść część danego uprawnienia z gruntem według wartości obliczonej w zakresie tego ułamka.
Pozostała część uprawnienia, według odpowiednio obliczonej wartości, pozostaje w dyspozycji rolnika.
4.
Ustępy 2 i 3 stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy rolnik, po zgłoszeniu lub przeniesieniu istniejących uprawnień do płatności lub części tych uprawnień, nadal potrzebuje zgłosić przeniesienie uprawnienia do płatności, w całości lub części.";
3) Dodaje się art. 3a w następującym brzmieniu:
"Artykuł 3a
Ustalenie liczby hektarów i zwierząt
Bez uszczerbku dla stosowania załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 liczba hektarów lub zwierząt, dla których przyznano lub powinno się przyznać płatność bezpośrednią w okresie referencyjnym, który należy wziąć pod uwagę w celu ustalenia kwoty referencyjnej określonej w art. 37 ust. 1 tego rozporządzenia, stanowi liczbę hektarów lub zwierząt ustaloną w rozumieniu art. 2 lit. r) oraz s) rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 dla każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.";
4) W art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 dodaje się następujący akapit:
"Do celów niniejszego artykułu "uprawnienia do płatności" oznaczają wyłącznie uprawnienia do płatności przyznane przez Państwo Członkowskie w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych.";
b) ustęp 6 otrzymuje następujące brzmienie:
"Do celów ust. 1, 2, 3 i 4 liczba hektarów zgłoszonych przez rolnika obejmuje hektary przeniesione w drodze sprzedaży lub dzierżawy.";
5) W art. 8 ust. 1 akapit drugi odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 795/2004 zastępuje się odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 796/2004;
6) W art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 lit. a), b) oraz c) na końcu każdego tiret dodaje się wpis:
"lub przeniesionych praw do premii;"
b) w ust. 2 słowo "hektary" zastępuje się wpisem:
"hektary z okresu referencyjnego odpowiadającego tej pozostałej kwocie odniesienia."
c) w ust. 3 datę " 30 kwietnia 2004 r." zastępuje się datą " 15 maja 2004 r.";
d) dodaje się następujący ustęp:
"5.
Bez uszczerbku dla stosowania ust. 4, ustępu 1 nie stosuje się w przypadku, gdy klauzula umowna określona w art. 17 i, gdzie stosowne, w art. 27, została wprowadzona do umowy przed 15 maja 2004 r.";
7) W art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 4 akapit drugi i kolejne otrzymują następujące brzmienie:
"Przeniesienie o charakterze ostatecznym uprawnień do płatności przed ostatecznym ustaleniem uprawnień do płatności jest niedozwolone.
W każdym przypadku ostateczne uprawnienia do płatności zostaną ustalone najpóźniej do 5 sierpnia pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych.
O ile wymagają tego szczególne względy administracyjne, Państwo Członkowskie może zadecydować, że data ostatecznego ustalenia pokrywa się z datą notyfikacji płatności za pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitych, lecz w każdym razie przypada nie później niż 31 grudnia pierwszego roku stosowania.
Na podstawie tymczasowych uprawnień do płatności ustalonych przez Państwa Członkowskie lub nabytych na mocy klauzuli umownej, o której mowa w art. 17 lub 27, rolnicy mogą składać wnioski w ramach płatności jednolitych, z zastrzeżeniem ich ostatecznie ustalonych uprawnień.";
b) w ust. 6 po słowach "a gospodarstwo" dodaje się wpis:
"według powierzchni użytków rolnych";
c) dodaje się ust.8 w następującym brzmieniu:
"8.
Działek nie należy zgłaszać w celu ustalenia uprawnień do płatności, chyba że w celu ustalenia uprawnień do płatności z rezerwy krajowej określonej w art. 6, 7 i 18 — 23a i bez uszczerbku dla ust. 5 i 6 niniejszego artykułu.
Zgłoszenie działek, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stosuje się w celu złożenia wniosku o wypłatę na podstawie uprawnień do płatności w ramach systemu płatności jednolitych.";
8) W art. 16 dodaje się następujący ustęp:
"3.
Artykuł 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stosuje się na podstawie poszczególnych płatności bezpośrednich, określonych w załączniku VI do tego rozporządzenia.";
9) W art. 18 ust. 1 i 2 "23" zastępuje się przez "23a";
10) W art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 wpis "w drodze bezpłatnego przeniesienia lub wydzierżawienia na okres sześciu lub więcej lat" zastępuje się wpisem:
"w drodze przeniesienia, w przypadku sprzedaży lub wydzierżawienia na okres sześciu lub więcej lat, bezpłatnie lub za cenę symboliczną";
b) w art. 20 ust. 1 po wpisie "który przeszedł na emeryturę" dodaje się wpis:
"z działalności rolniczej";
11) W art. 21, 22 i 23 datę " 29 września 2003 r." zastępuje się datą " 15 maja 2004 r.";
12) Dodaje się artykuł 23a w następującym brzmieniu:
"Artykuł 23a
Akty administracyjne i orzeczenia sądu
Rolnicy, którzy na mocy ostatecznego orzeczenia sądu lub aktu administracyjnego o charakterze wiążącym, wydanym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, są upoważnieni do nabycia uprawnień do płatności lub zwiększenia wartości posiadanych uprawnień, otrzymują określony w tym orzeczeniu lub akcie numer i wartość uprawnień do płatności w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, lecz nie później niż w dniu stanowiącym nieprzekraczalny termin składania wniosków w ramach systemu płatności jednolitych, przypadającym po dacie wydania orzeczenia lub aktu, z uwzględnieniem zastosowania art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.";
13) Artykuł 28 otrzymuje następujące brzmienie:
"1. Do celów art. 34 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwo Członkowskie może zadecydować, gdzie stosowne, o wykorzystaniu:
a) powierzchni pastwiskowej zgłoszonej przez rolnika we wniosku o pomoc obszarową na 2004 r. lub w roku poprzedzającym pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitych; lub
b) powierzchni pastwiskowej zgłoszonej w ramach stosowania art. 12 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia.
2. W celu ustalenia ostatecznych uprawnień do płatności rolnik może udowodnić, ku zadowoleniu właściwych władz, że jego powierzchnia pastwiskowa w okresie referencyjnym była mniejsza lub, w przypadku gdy powierzchnia wykorzystywana przez Państwo Członkowskie jest mniejsza, zgodnie z art. 43 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgłosić wszystkie powierzchnie pastwiskowe, które posiadał w okresie referencyjnym."
14) W art. 29 odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 795/2004 zastępuje się odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 796/2004;
15) W art. 30 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1. Do celów obliczenia działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach inwentarza żywego (JIŻ), określonych w art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, tabelę konwersji zamieszczoną w art. 131 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia stosuje się wobec średniej z trzech lat liczby zwierząt, dla których w okresie referencyjnym przyznano płatności bezpośrednie, o których mowa w art. 47 tego rozporządzenia.";
b) w ust. 2 dodaje się następujący akapit:
"W przypadku premii mlecznej oraz płatności dodatkowych JIŻ oblicza się przez podzielenie ilości referencyjnej użytej do obliczenia wysokości premii mlecznej i płatności dodatkowej (jeśli są one objęte systemem płatności jednolitych) przez średni udój przewidziany w załączniku XVI do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 [6] mającego zastosowanie w tym czasie lub przez indywidualny udój, jeśli jest on wyższy niż średni.
Jeśli Państwo Członkowskie skorzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, liczba JIŻ jest odpowiednio zmieniana.
W przypadku premii ubojowej, jeśli brakuje niezbędnych danych dotyczących wieku zwierząt, Państwo Członkowskie może przeliczyć byki, woły, krowy i jałówki na JIŻ, stosując współczynnik 0,7, a cielęta — stosując współczynnik 0,25.
W przypadku skorzystania z kilku premii dla tego samego zwierzęcia, stosuje się współczynnik stanowiący średnią współczynników stosowanych względem różnych premii.";
c) dodaje się ustęp 3a w następującym brzmieniu:
"3a.
Liczbę JIŻ oblicza się proporcjonalnie do uprawnień do płatności, dla których rolnik nie posiadał hektarów w okresie referencyjnym i dla których wnioskuje o zastosowanie specjalnych warunków.
Zasada ta obowiązuje począwszy od uprawnień do płatności według najniższej wartości.
Wniosek składa się wyłącznie w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych.
Państwo Członkowskie ustala datę wniosku.
Wniosek można odnowić w następnych latach dla tej samej liczby uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom w ubiegłym roku lub, w przypadku przeniesienia części tych uprawnień lub ich zgłoszenia z podaniem odpowiedniej liczby hektarów, dla pozostałych uprawnień do płatności.
W tych przypadkach liczbę JIŻ oblicza się ponownie, proporcjonalnie do pozostałych uprawnień, dla których rolnik wnioskuje o zastosowanie specjalnych warunków.
Bez uszczerbku dla art. 49 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie wolno wnioskować o ponowne ustalenie specjalnego warunku dla tych uprawnień, gdy już zostały one zgłoszone z podaniem odpowiedniej liczby hektarów lub przeniesione.";
16) Dodaje się artykuł 31a w następującym brzmieniu:
"Artykuł 31a
Płatności z tytułu wołowiny i cielęciny oraz mięsa owiec i kóz
1.
Aby obliczyć kwotę referencyjną dotyczącą płatności z tytułu ekstensyfikacji i płatności dodatkowych w sektorach wołowiny i cielęciny oraz mięsa owiec i kóz, o których mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie uwzględnia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w sposób zapewniający równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształcenia konkurencji, warunki kwalifikujące oraz kwoty określone przez dane Państwo Członkowskie w momencie przyznawania takich płatności w okresie referencyjnym, pod warunkiem nieprzekroczenia składowej tych płatności w pułapie, o którym mowa w załączniku VIII do tego rozporządzenia.
2. Aby obliczyć kwotę referencyjną dotyczącą premii ubojowej w sektorze wołowiny i cielęciny, o którym mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie uwzględnia zastosowanie art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.";
17) W art. 32 dodaje się następujący ustęp:
"4. Do celów art. 54 ust. 2 i art. 61 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 trwałe użytki zielone w 2003 r. oznaczają:
a) grunty zadeklarowane przez rolnika we wniosku o pomoc na 2003 r. jako trwałe użytki zielone; oraz
b) grunty niezadeklarowane przez rolnika we wniosku o pomoc na 2003 r., chyba że można wykazać, że grunt ten nie był trwałym użytkiem zielonym w 2003 r.";
18) Artykuł 38 zmienia się w sposób następujący:
a) w ust. 3 odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 795/2004 zastępuje się odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 796/2004;
b) dodaje się następujące ustępy:
"4.
Artykuł 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i art. 16 tego rozporządzenia stosuje się mutatis mutandis.
5. Do celu niniejszego artykułu odniesienie do "powierzchni użytków rolnych" w art. 12 ust. 6 rozumiane jest jako odniesienie do "kwalifikującej się powierzchni w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003"";
19) W art. 41 dodaje się ust. 4 w następującym brzmieniu:
"4. Do celów art. 60 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 art. 20 — 23 tego rozporządzenia stosuje się mutatis mutandis wobec rolników produkujących wyroby określone w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003."
20) Po rozdziale 6 dodaje się następujący rozdział:
"ROZDZIAŁ 6A
NOWE PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
Artykuł 48a
Wdrażanie w nowych Państwach Członkowskich
1.
O ile niniejszy rozdział nie stanowi inaczej, postanowienia niniejszego rozporządzenia stosuje się wobec nowych Państw Członkowskich.
2.
Wszelkie odniesienia do art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w niniejszym rozporządzeniu są rozumiane jako odniesienia do art. 71d rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
3. Wszelkie odniesienia do średniej regionalnej w art. 6 ust. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia są rozumiane jako odniesienie do limitu 5000 EUR, określonego w art. 71d ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
4. Wszelkie odniesienia do art. 58 i 59 lub art. 58 ust. 1 i art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w rozdziałach 6 i 7 niniejszego rozporządzenia są rozumiane jako odniesienie do art. 71e rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
5. Wszelkie odniesienia do art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w art. 38 niniejszego rozporządzenia są rozumiane jako odniesienie do art. 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
6. Wszelkie odniesienia do art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 1 lit. e), art. 41 i art. 50a niniejszego rozporządzenia są rozumiane jako odniesienie do art. 71g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
7. Wszelkie odniesienia do art. 63 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w art. 39, 43 i 48b niniejszego rozporządzenia są rozumiane jako odniesienie do art. 71j ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
8.
Artykuły 3a, 7, 10, 12 — 17, 27, 28, 30, 31, 31a, 40, 42, 45, 46 i 49 nie mają zastosowania.
9.
Artykuły 5, 19, 23, 31 i 42 nie mają zastosowania w przypadku stosowania systemu płatności jednolitych, określonego w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.";
21) Dodaje się art. 48b w następującym brzmieniu:
"Artykuł 48b
Notyfikacja decyzji
W przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecyduje o wykorzystaniu możliwości przewidzianej w art. 71 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest ono zobowiązane notyfikować, do 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitych, decyzje podjęte zgodnie z art. 58, 59, 61 — 64 i 70 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.";
22) Dodaje się art. 50a w następującym brzmieniu:
"Artykuł 50a
Susz paszowy, skrobia ziemniaczana, owoce i warzywa
Do celów art. 60 ust. 2 załącznika VII (B) i (D) ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do 31 października roku poprzedzającego pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitych, liczbę hektarów określonych w tych przepisach."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1975/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001 na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej między innymi z Indii, na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) wysłanej z Brazylii oraz Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Brazylii lub Izraela
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej złożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
ISTNIEJĄCE ŚRODKI
(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001 [2] ("rozporządzenie pierwotne") Rada nałożyła cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) ("folia PET") pochodzącej między innymi z Indii.
Stawki ceł antydumpingowych wahały się między 0 % a 62,6 %.
Decyzją 2001/645/WE [3] Komisja przyjęła zobowiązania pięciu indyjskich producentów będących jednocześnie eksporterami.
(2) Przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii podlega także cłu wyrównawczemu, którego stawki wahają się od 3,8 % do 19,1 %, nałożonemu rozporządzeniem Rady (WE) nr 2597/1999 [4].
2.
DOCHODZENIA W TOKU
(3) Dnia 28 czerwca 2002 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich [5], wszczęcie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 19 rozporządzenia Rady nr 2026/97 [6].
Wniosek ogranicza się do formy środka oraz, w szczególności, do zbadania możliwości przyjęcia zobowiązania proponowanego przez wnioskodawcę.
Przegląd ten jest nadal w toku.
(4) Dnia 22 listopada 2003 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [7], wszczęcie okresowego przeglądu na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ograniczonego do formy środków antydumpingowych.
Przegląd ten jest nadal w toku.
(5) Dnia 19 lutego 2004 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [8], wszczęcie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia, ograniczonego do dumpingu Jindal Polyester Limited, indyjskiego producenta będącego jednocześnie eksporterem.
Przegląd ten jest nadal w toku.
3.
WNIOSEK
(6) Dnia 6 stycznia 2004 r. do Komisji wpłynął wniosek na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ("wniosek") od producentów wspólnotowych DuPont Teijin Films, Mitsubishi Polyester Film GmbH oraz Nuroll SpA ("wnioskodawcy") o zbadanie możliwego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii.
Wnioskodawcy reprezentują większą część wspólnotowej produkcji folii z politereftalanu etylenu (PET).
(7) Wnioskodawcy twierdzili i przedłożyli wystarczające dowody potwierdzające, że po nałożeniu środków na przywóz folii PET pochodzącej między innymi z Indii zaszła istotna zmiana w modelach wymiany handlowej obejmujących wywóz folii PET z Indii, Brazylii i Izraela do Wspólnoty.
Stwierdzono, że zmiany w modelach wymiany handlowej wynikają z dokonywanego w Brazylii i Izraelu przeładunku folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii.
Stwierdzono, że nie ma innego wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia dla takiej zmiany niż nałożenie cła na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) z Indii.
(8) W końcu wnioskodawcy stwierdzili oraz przedłożyli dowód prima facie potwierdzający, że skutki naprawcze zastosowania cła są osłabiane w zakresie ilości i cen.
Uznaje się, że znacząca wielkość przywozu folii PET pochodzącej z Indii została zastąpiona przywozem folii PET z Brazylii i Izraela.
Oprócz tego wnioskodawca przedkłada dowód prima facie potwierdzający, że ceny folii z politereftalanu etylenu (PET) przywożonej z Brazylii i Izraela są dumpingowe w stosunku do wartości normalnej ustalonej wcześniej dla folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii.
4.
WSZCZĘCIE DOCHODZENIA
(9) Dnia 20 lutego 2004 r. rozporządzeniem (WE) nr 284/2004 [9] ("rozporządzenie wszczynające dochodzenie"). Komisja wszczęła dochodzenie w sprawie możliwego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz folii PET pochodzącej z Indii poprzez przywóz folii PET wysyłanej z Brazylii i Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodzącej z Brazylii lub Izraela, i na mocy art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nakazała organom celnym rejestrację przywozu folii PET wysyłanej z Brazylii oraz Izraela, pochodzącej lub niepochodzącej z Brazylii lub Izraela. Komisja poinformowała władze Indii, Brazylii oraz Izraela o wszczęciu dochodzenia. Jednocześnie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 283/2004 [10] Komisja wszczęła także dochodzenie w sprawie możliwego obejścia środków wyrównawczych nałożonych na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii poprzez przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) wysłanej z Brazylii oraz Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodzącej z Brazylii lub Izraela. Wyniki tego dochodzenia przedstawiono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1976/2004 [11].
(10) Władze Indii wskazały, że w ich opinii Umowa o wykonaniu art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. lub Porozumienie w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych uniemożliwia wszczynanie dochodzeń w sprawie obejścia środków.
Roszczenie to zostało odrzucone, ponieważ przepisy w podstawowym rozporządzeniu przeciwdziałające obchodzeniu przepisów pozostają w zgodności z Umową o wykonaniu art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. i Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
Akt końcowy zawierający wyniki wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej zawiera decyzję w sprawie przeciwdziałania obchodzeniu przepisów [12] o przedłożeniu sprawy Komitetowi ds. Praktyk Antydumpingowych ze względu na brak porozumienia co do szczegółowego tekstu.
Decyzję tę podjęto ze świadomością, że kilku członków WTO miało już własne prawo przeciwdziałające obchodzeniu przepisów, toteż Wspólnota Europejska interpretuje ją jako zezwolenie dla poszczególnych członków na przyjęcie lub posiadanie określonych przepisów do chwili przyjęcia zasad uzgodnionych w drodze wielostronnego porozumienia.
Analogiczne zasady powinny, zgodnie z zasadami logiki, stosować się do postępowań antysubsydyjnych.
5.
DOCHODZENIE
(11) Eksporterom/producentom z Indii, Brazylii i Izraela, którzy współpracowali podczas pierwotnego dochodzenia i zostali wymienieni we wniosku lub o których Komisja uzyskała informację w późniejszym czasie, przesłano kwestionariusze.
Importerom wspólnotowym, których wymieniono we wniosku i którzy współpracowali podczas pierwotnego dochodzenia, które doprowadziło do dotychczasowych środków, przesłano kwestionariusze.
Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może prowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz do ustaleń, które mogą zostać oparte na dostępnych faktach, w wyniku czego mogą być mniej korzystne dla danej strony niż w przypadku, gdyby strona ta podjęła współpracę.
(12) Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od pięciu eksporterów/producentów z Indii i od jednego eksportera/producenta z Brazylii oraz jednego przetwórcy zajmującego się cięciem i obróbką folii PET z Izraela, a także wywozem folii PET do Wspólnoty.
Inna spółka z Izraela zgłosiła się z wyjaśnieniem, że zajmuje się przetwarzaniem folii PET, przy czym produkt finalny nie był wywożony w ramach kodów CN, zgodnie z którymi folia PET jest klasyfikowana.
Dlatego spółka ta nie udzieliła odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu.
(13) Po otrzymaniu kwestionariuszy zgłosiło się pięciu importerów wspólnotowych.
Trzech z nich zgłosiło, że nigdy nie prowadziło przywozu folii PET z Brazylii ani z Izraela.
Pozostali dwaj importerzy stwierdzili, że nie prowadzili przywozu indyjskiej folii PET z Brazylii ani z Izraela w okresie dochodzenia.
Dlatego żadna z tych firm nie udzieliła odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu.
(14) Komisja odbyła wizyty weryfikacyjne w pomieszczeniach następujących spółek:
Brazylijski producent będący jednocześnie eksporterem:
- "Terphane Ltda.
BR 101", km 101, miejscowość: City of Cabo de Santo Agostinho, stan Pernambuco, Brazylia ("Terphane").
Izraelski przetwórca:
- "Jolybar Filmtechnic Converting Ltd (1987)", Hacharutsim str. 7, Ind.
Park Siim 2000, Natania South, 42504. POB 8380, Izrael ("Jolybar").
Indyjscy producenci będący jednocześnie eksporterami:
- "Ester Industries Limited", 75-76, Amrit Nagar, Behind South Extension Part – I, New Delhi – 110 003, Indie,
- "Flex Industries Limited", A-1, Sector 60, Noida 201 301 (U.P.), Indie,
- "Polyplex Corporation Limited", B-37, Sector-1, Noida 201 301, Dist. Gautam Budh Nagar, Uttar Pradesh, Indie.
6.
OKRES DOCHODZENIA
(15) Okres dochodzenia obejmował okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r.
W celu zbadania domniemanych zmian w modelu wymiany handlowej zgromadzono dane od 2000 r. do końca okresu dochodzenia.
B. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
STOPIEŃ WSPÓŁPRACY
(16) Jak wspomniano w powyższym motywie dwunastym, pięciu eksporterów/producentów folii PET z Indii współpracowało podczas dochodzenia i złożyło odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu.
Informacje uzyskano także od producenta będącego jednocześnie eksporterem z Brazylii oraz jednego przetwórcy zajmującego się cięciem i obróbką folii PET z Izraela.
Zgodnie z informacjami Eurostatu ta spółka brazylijska oraz spółki izraelskie stanowią mniejszą część (odpowiednio poniżej 1 % oraz około 5 %) pod względem zarówno ilości, jak i wartości, ogólnego przywozu folii PET z tych krajów do Wspólnoty w okresie dochodzenia.
(17) Władze Indii złożyły pisemne oświadczenie w związku ze wszczęciem dochodzenia i dostarczyły dane statystyczne na temat wywozu folii PET z Indii między innymi do Wspólnoty.
Dane statystyczne na temat wywozu folii PET z Brazylii do Wspólnoty wpłynęły także z brazylijskiej krajowej bazy danych.
2.
ROZPATRYWANY PRODUKT ORAZ PRODUKT PODOBNY
(18) Rozpatrywanym produktem jest, jak określono w pierwotnym dochodzeniu, folia politereftalanu etylenu (PET) pochodząca z Indii, zwykle zgłaszana w ramach kodów CN ex39206219 i ex39206290 ("rozpatrywany produkt").
(19) Uważa się, że folia PET wywożona do Wspólnoty z Indii oraz folia PET wysyłana do Wspólnoty z Brazylii oraz Izraela posiadają te same cechy charakterystyczne oraz takie samo przeznaczenie.
Zatem traktowane są one jako produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3.
ZMIANA MODELU WYMIANY HANDLOWEJ
Indie
(20) W latach 1999–2003 przywóz rozpatrywanego produktu stanowił 96,5 % całkowitego przywozu z Indii objętego odpowiednimi kodami CN.
Analizę rynku przeprowadzono z wykorzystaniem danych Eurostatu na poziomie kodów CN.
Należy zauważyć, że w 1999 r. nałożono na przywóz folii PET pochodzącej z Indii do Wspólnoty środki wyrównawcze, co już spowodowało spadek wielkości przywozu.
Następnie w 2001 r. nałożono środki antydumpingowe, co doprowadziło do dalszego spadku.
Na środki antydumpingowe dotyczące Indii składają się porozumienia dotyczące zobowiązań cenowych z pięcioma poszczególnymi producentami będącymi jednocześnie eksporterami oraz jedną spółką posiadającą stawkę cła antydumpingowego wynoszącą 0 %.
W wyniku tego zasadniczo nie płaci się cła antydumpingowego od przywozu realizowanego od znacznej części indyjskich producentów.
Pozostałe cło antydumpingowe wynoszące 53,3 % stosuje się do przywozu od wszystkich innych producentów będących jednocześnie eksporterami.
W 2000 roku przywóz folii PET pochodzącej z Indii do Wspólnoty wynosił 11600 ton.
Wielkość przywozu zmalała w 2001 r. do 6100 ton, a następnie w 2002 r. wzrosła do 7700 ton oraz do 11500 ton w okresie dochodzenia.
Dane dostarczone przez współpracujących indyjskich producentów będących jednocześnie eksporterami wskazują na istnienie podobnych tendencji – wzrost o około 1300 ton w okresie 2001–2002 oraz dalszy wzrost o około 3400 ton w okresie 2002–2003.
Należy jednak pamiętać, że nie wszyscy indyjscy producenci współpracowali w dochodzeniu.
Ponadto, jeśli chodzi o zmiany w okresie od 2000 do 2003, należy je rozpatrywać w kontekście znacznego wzrostu przywozu od najmniejszych eksporterów.
(21) Jeśli zatem chodzi o powyższy model, widać, że jedna spółka miała znacznie niższy poziom skumulowanej stawki celnej [13] niż inni producenci.
Model wymiany handlowej tej spółki wskazywał wyraźnie na zupełnie inne tendencje niż u pozostałych producentów, znacznie zwiększając jej udział w ogólnej sprzedaży rozpatrywanego produktu do Wspólnoty w okresie 2000–2003 (okres dochodzenia).
Natomiast udział rozpatrywanego produktu wywożonego do Wspólnoty przez pozostałych indyjskich producentów zmniejszył się drastycznie.
Pomijając te nierównomierne tendencje, ogólna wielkość rozpatrywanego produktu wwożonego do Wspólnoty utrzymywała się dużo poniżej poziomu sprzed nałożenia środków antydumpingowych.
(22) Władze Indii dostarczyły dane statystyczne dotyczące wywozu między innymi do Wspólnoty, ze wskazaniem, że w ich opinii oficjalne indyjskie dane statystyczne nie wskazują na obchodzenie istniejących środków antydumpingowych przez indyjskich producentów folii PET.
Jednakże wspomniane dane nie są spójne z danymi dotyczącymi wywozu dostarczonymi przez współpracujących eksporterów indyjskich, przynajmniej jeśli chodzi o wywóz do Izraela.
Dane te wskazują na wyraźny wzrost wywozu do Izraela po nałożeniu środków (z około 40 ton w 2000 r. do około 800 ton w okresie dochodzenia).
Jeśli chodzi o Brazylię, oficjalne dane dotyczące indyjskiego wywozu bezpośrednio do Brazylii wykazują w tym samym okresie jedynie nieznaczny wzrost, jednak dane te nie obejmują sprzedaży pośredniej realizowanej za pośrednictwem innych krajów.
Jedyny znany brazylijski producent folii PET współpracował w dochodzeniu, a wywóz realizowany przez tę firmę do Wspólnoty stanowi jedynie znikomą część (0,5 %) ogólnej sprzedaży z Brazylii do Wspólnoty.
Brazylia
(23) Przywóz folii PET z Brazylii do Wspólnoty, zgodnie z danymi Eurostatu na poziomie CN, pomniejszony o przywóz towarów produkowanych przez spółkę współpracującą, wzrósł z około 650 ton w 2000 r. (0,6 % całkowitego przywozu) do 1200 ton (1,4 %) w 2001 r. oraz nieco powyżej 2500 ton (3,2 %) w 2002 r., czyli w roku po nałożeniu środków antydumpingowych, natomiast w okresie dochodzenia utrzymywał się na poziomie nieco ponad 2000 ton (2,4 % ogólnego przywozu folii PET).
(24) Jedyna współpracująca spółka z Brazylii, Terphane, jest, jak wspomniano wyżej (motyw dwudziesty drugi), jedynym znanym producentem folii PET w Brazylii.
W okresie dochodzenia spółka ta zrealizowała wywóz pojedynczej partii 10,6 ton folii PET do Wspólnoty.
Oprócz próbki sprzedanej w 2002 r. był to pierwszy wywóz folii PET do Wspólnoty.
Wydaje się więc, że spółka ta nie ponosi odpowiedzialności za fakt, że do Wspólnoty w okresie 2000–2003 (motyw dwudziesty trzeci powyżej) trafiły z Brazylii takie wielkości folii PET.
Folia dostarczona do Wspólnoty produkowana jest w zakładach zbudowanych przed wejściem w życie środków nałożonych na indyjską folię PET.
Zatem model wymiany handlowej tej spółki się nie zmienił.
Izrael
(25) Przywóz folii PET z Izraela do Wspólnoty, zgodnie z danymi Eurostatu na poziomie CN, pomniejszony o przywóz towarów produkowanych przez spółkę współpracującą, wzrósł z około 3000 ton w 2000 r.
(3,7 % całkowitego przywozu) do 3400 ton (1,4 %) w 2001 r. Wielkości te urosły do ponad 4200 ton w 2002 r.
(5,1 % przywozu) oraz do ponad 4400 ton w 2003 r. (5,3 % przywozu).
W Izraelu jest niewielu przetwórców folii PET, jednak informacje uzyskane w granicach czasowych wskazują, że nawet jeśli brać pod uwagę wartości skumulowane, nie jest prawdopodobne, że dysponowaliby oni wystarczającymi zdolnościami w porównaniu z wielkościami przywożonymi z Izraela do Wspólnoty w okresie od 2000 do 2003 r.
(26) Oficjalne dane dotyczące wywozu z Indii wskazują na utrzymującą się tendencję wzrostową wywozu z Indii do Izraela.
W 2000 r. wywieziono 81 ton, w 2001 r. 395 ton, w 2002 r. 1032 tony, natomiast w okresie dochodzenia 2453 tony.
(27) Jedyna spółka współpracująca w Izraelu, Jolybar, tnie oraz przetwarza folię PET, a także sprzedaje ją jako produkt objęty tymi samymi kodami CN co rozpatrywany produkt, przy czym w zasadniczej części nie jest to produkt pochodzenia indyjskiego i dlatego nie może być uważany za produkt rozpatrywany.
Spółka dostarcza folie PET do Wspólnoty od lat dziewięćdziesiątych.
W okresie 1999–2003 (okres dochodzenia) wywóz do Wspólnoty folii PET przez Jolybar się podwoił.
Spółka produkuje folię dostarczaną do Wspólnoty w zakładach zbudowanych przed wejściem w życie środków nałożonych na indyjską folię PET.
Niezależnie od tego, czy taki wzrost wywozu świadczy o zmianie modelu wymiany handlowej spółki, kwestia ta nie była przedmiotem dalszego rozpatrywania, gdyż bezwzględnie istniało odpowiednie ekonomiczne uzasadnienie takiego postępowania, jak to opisano poniżej w motywie trzydziestym pierwszym.
(28) W związku z powyższym oraz w szczególności biorąc pod uwagę zbiegnięcie się w czasie wzrostu przywozu z Brazylii i Izraela oraz wejścia w życie środków antydumpingowych na folię PET pochodzącą z Indii w 2001 r., stwierdza się zmianę modelu wymiany handlowej w odniesieniu do wywozu folii PET z Indii, Izraela oraz Brazylii.
4.
NIEWYSTARCZAJĄCA PRZYCZYNA ORAZ NIEWYSTARCZAJĄCE EKONOMICZNE UZASADNIENIE
Brazylia
(29) W związku z brakiem innej współpracy oraz biorąc pod uwagę wspomnianą wcześniej zmianę w modelu wymiany handlowej Brazylii, jaka zaszła zaraz po nałożeniu ceł antydumpingowych, należy stwierdzić, że na podstawie dostępnych informacji oraz w obliczu braku jakiegokolwiek innego wytłumaczenia zmiana w modelu wymiany handlowej nie została spowodowana żadną uzasadnioną przyczyną ani nie ma ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 podstawowego rozporządzenia, wynika natomiast z nałożenia cła.
Izrael
Brak współpracy ze strony producentów będących jednocześnie eksporterami
(30) W związku z brakiem współpracy oraz biorąc pod uwagę wspomnianą wcześniej zmianę w modelu wymiany handlowej, jaka zaszła zaraz po nałożeniu ceł antydumpingowych, należy stwierdzić, że na podstawie dostępnych informacji oraz w obliczu braku jakiegokolwiek innego wytłumaczenia zmiana w modelu wymiany handlowej nie została spowodowana żadną uzasadnioną przyczyną ani nie ma ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, wynika natomiast z nałożenia cła.
Współpracujący producent będący jednocześnie eksporterem
(31) W wyniku dochodzenia ustalono, że handel eksportowy do Wspólnoty realizowany przez Jolybar trwa od dawna, a folia produkowana jest w zakładach zbudowanych przed wejściem w życie środków nałożonych na indyjską folię PET.
Spółka wyjaśniła, że jej ogólną zasadą jest niedostarczanie indyjskiej folii odbiorcom wspólnotowym, gdyż jako podstawowy materiał do obróbki przez Jolybar wolą oni folię o właściwościach europejskich.
Jako wyjątek, w okresie dochodzenia, do odbiorcy wspólnotowego wysłano około jednej tony folii indyjskiej w formie dużej partii, której odbiorca ten potrzebował w trybie pilnym.
Stwierdza się zatem, że istnieje ekonomiczne uzasadnienie dla wzrostu wywozu Jolybar i pozostaje on w zgodności z działaniami na rynku wspólnotowym, jeśli chodzi o wyprodukowaną przez tę spółkę folię PET.
5.
OSŁABIANIE SKUTKÓW NAPRAWCZYCH CŁA POD WZGLĘDEM CEN ORAZ/LUB ILOŚCI PRODUKTU PODOBNEGO
Brak współpracy ze strony producentów będących jednocześnie eksporterami
(32) Wielkości podane w motywach 20–28 wskazują na wyraźną zmianę ilościową we wspólnotowym modelu wymiany handlowej dotyczącej przywozu rozpatrywanego produktu od chwili nałożenia środków w 2001 r.
W chwili nałożenia środków odnotowano znaczny spadek indyjskiego przywozu do Wspólnoty o 5500 ton, co odpowiada wzrostowi wywozu do Wspólnoty rozpatrywanego produktu z Brazylii oraz Izraela.
Dane Eurostatu wskazują, że od roku 2000 do zakończenia okresu dochodzenia wzrost przywozu z Brazylii do Wspólnoty wynosił 1376 ton, natomiast z Izraela 1392 ton.
Równolegle o 5653 ton spadł wywóz z Indii, nie licząc znikomych wielkości przywozu.
Przyjmuje się zatem, że część eksportowych przepływów handlowych z Indii zastąpił przepływ eksportowy kierowany przez Brazylię oraz Izrael, osłabiając skutki naprawcze środków w odniesieniu do przywożonych na rynek wspólnotowy ilości.
(33) Jeśli chodzi o cenę rozpatrywanych produktów wysyłanych z Brazylii oraz Izraela, wobec niewielkiej współpracy, wystąpiła konieczność sięgnięcia do danych Eurostatu, które stanowią najlepszy z dostępnych dowodów.
(34) Średnia cena przywozu folii PET z Brazylii w okresie dochodzenia, skorygowana o koszty obsługi poprzywozowej, wyniosła około 50 % poziomu zniesienia szkody ustalonego w trakcie dochodzenia prowadzącego do nałożenia obecnych środków antydumpingowych.
Na tej podstawie stwierdza się istnienie dowodów na to, że folie PET wysyłane z Brazylii także osłabiają skutki naprawcze nałożone w odniesieniu do cen.
(35) Średnia cena przywozu folii PET z Izraela w okresie dochodzenia, skorygowana o koszty obsługi poprzywozowej, wyniosła około 55 % poziomu zniesienia szkody ustalonego w trakcie dochodzenia prowadzącego do nałożenia środków antydumpingowych.
Na tej podstawie stwierdza się istnienie dowodów na to, że folie PET wysyłane z Izraela także osłabiają skutki naprawcze nałożone w odniesieniu do cen.
(36) Na tej podstawie stwierdza się, że przywóz folii PET z Brazylii oraz Izraela osłabił skutki naprawcze środków antydumpingowych zarówno pod względem ilości, jak i cen.
6.
DOWÓD ISTNIENIA DUMPINGU W STOSUNKU DO WARTOŚCI NORMALNYCH USTALONYCH WCZEŚNIEJ DLA PRODUKTÓW PODOBNYCH
Brak współpracy ze strony producentów będących jednocześnie eksporterami
(37) Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istnieją dowody na istnienie dumpingu w stosunku do wartości normalnej wcześniej ustalonej dla produktów podobnych.
Zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami (motyw 16), biorąc pod uwagę ograniczoną współpracę, w celu ustalenia, czy istnieją dowody potwierdzające dumping w odniesieniu do wywozu rozpatrywanego produktu z Brazylii oraz Izraela do Wspólnoty w okresie dochodzenia, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego do ustalenia cen przywozu do Wspólnoty wykorzystano dane Eurostatu.
Podobnie w celu porównania ceny przywozu z wartością normalną uznano za właściwe założenie, że mieszanka produktowa towarów wysyłanych z Brazylii lub Izraela w okresie dochodzenia była taka sama jak wysyłana z Indii w pierwotnym dochodzeniu.
(38) W celu zapewnienia uczciwego porównania wartości normalnej z ceną wywozu zastosowano odpowiednią tolerancję w formie korekt dotyczących różnic w czynnikach mających wpływ na cenę oraz jej porównywalność.
Korekty te wprowadzono zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(39) Zgodnie z art. 2 ust. 11 oraz art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna ustalona w pierwotnym dochodzeniu została porównana ze średnimi cenami wywozu w okresie dochodzenia, ustalonymi zgodnie z opisem w motywach 34 i 35. W wyniku porównań ustalono przybliżone marginesy dumpingu wyrażone jako wartości procentowe ceny CIF na granicy Wspólnoty bez opłacania cła wynoszące dla Brazylii 17,5 % oraz dla Izraela 14,5 %.
C. WNIOSKI O ZWOLNIENIE Z WYMOGU REJESTRACJI LUB PRZEDŁUŻENIA CŁA
(40) Komisja otrzymała od spółek Terphane i Jolybar wniosek o zwolnienie z wymogu rejestracji oraz z nałożenia środków.
Jak wspomniano w motywach dwudziestym czwartym i dwudziestym siódmym, spółki te współpracowały w dochodzeniu poprzez dostarczenie odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu oraz przyjęcie wizyty weryfikacyjnej.
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1830/2004 [14] Komisja zmieniła rozporządzenie wszczynające dochodzenie, tak aby zaprzestano rejestrowania przywozu folii PET od spółek Terphane i Jolybar, o których stwierdzono, że nie obchodzą ceł antydumpingowych.
(41) Zgodnie z powyższymi ustaleniami stwierdzającymi, że spółki Terphane i Jolybar nie obchodzą obowiązujących środków antydumpingowych, należy je także zwolnić z przewidywanego rozszerzenia środków.
D. ŚRODKI
(42) W związku z powyższymi ustaleniami stwierdza się, że miało miejsce obejście przepisów w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z pierwszym zdaniem art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego istniejące środki antydumpingowe dotyczące przywozu rozpatrywanego produktu (czyli folii PET pochodzącej z Indii) powinny zostać rozszerzone na przywóz folii PET wysyłanej z Brazylii lub Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodzącej z Brazylii lub Izraela, z wyjątkiem wyprodukowanej przez spółki Terphane i Jolybar.
(43) Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stwierdza, że środki stosuje się w odniesieniu do rejestrowanego przywozu od daty rejestracji, cło antydumpingowe należy pobierać od przywozu folii PET wysyłanej z Brazylii oraz z Izraela, która trafiła do Wspólnoty i podlega wymogowi rejestracji nałożonemu rozporządzeniem wszczynającym dochodzenie, z wyjątkiem przywozu folii PET wysyłanej w Brazylii i produkowanej przez spółkę Terphane oraz wysyłanej z Izraela i produkowanej przez spółkę Jolybar.
(44) Zwolnienia z rozszerzonych środków obejmujących folię PET produkowaną przez spółki Jolybar i Terphane pozostają, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w mocy, pod warunkiem braku stwierdzenia, że zwolnienia udzielono na podstawie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji podanych przez zainteresowane spółki.
Jeśli dowód prima facie wskazuje inaczej, Komisja może wszcząć dochodzenie w celu ustalenia zasadności cofnięcia zwolnienia.
(45) Brak rozszerzenia ceł na przywóz folii PET od spółek Terphane i Jolybar oparto na ustaleniach aktualnego dochodzenia.
Zatem brak takiego rozszerzenia dotyczy wyłącznie przywozu folii PET wysyłanej odpowiednio z Brazylii oraz Izraela i produkowanej przez te konkretne podmioty prawne.
Przywożona folia PET produkowana lub wysyłana przez jakąkolwiek inną spółkę, niewymienioną z nazwy oraz adresu w treści ustaleń prawnych niniejszego rozporządzenia, w tym także jednostki powiązane wymienionych z nazwy spółek, nie jest objęta zwolnieniem i podlega pozostałej stawce celnej nałożonej rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001.
E. PROCEDURA
(46) Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na których podstawie Rada zamierzała rozszerzyć obowiązujące ostateczne cło antydumpingowe, oraz miały możliwość zabrania głosu w sprawie i przedstawienia swoich uwag.
Władze Izraela potwierdziły komentarze rządu Indii, wskazane w akapicie dziesiątym.
Przedstawiły one również listę izraelskich przetwórców folii PET, którzy prowadzili wywóz do Wspólnoty w latach 2003 i 2004.
Jednak ponieważ przedsiębiorstwa te nie współpracowały w granicach czasowych, nie można było stwierdzić, że obchodziły one środki.
Dlatego nie można ich było wyłączyć z rozszerzenia środków na Izrael,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym rozszerza się ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 53,3 % nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001 na przywóz folii z politereftalanu etylenu pochodzącej z Indii, objętej kodami CN ex39206219 oraz ex39206290, na przywóz takiej folii z politereftalanu etylenu wysyłanej z Brazylii oraz z Izraela (zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodzącej z Brazylii lub Izraela) (kody TARIC 3920621901, 3920621904, 3920621907, 3920621911, 3920621914, 3920621917, 3920621921, 3920621924, 3920621927, 3920621931, 3920621934, 3920621937, 3920621941, 3920621944, 3920621947, 3920621951, 3920621954, 3920621957, 3920621961, 3920621967, 3920621974, 3920621992, 3920629031, 3920629092), z wyjątkiem produkowanych przez Terphane Ltda, BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, Stan Pernambuco, Brazylia (dodatkowy kod TARIC A569) oraz przez Jolybar Filmtechnic Converting Ltd.
(1987), Hacharutsim str. 7, Ind.
Park Siim 2000, Natania South, 42504, POB 8380, Izrael (dodatkowy kod TARIC A570).
2. Rozszerzone cło określone w ust. 1 niniejszego artykułu jest pobierane od przywozu rejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 284/2004 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, z wyjątkiem produktów produkowanych przez Terphane Ltda, BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, Stan Pernambuco, Brazylia oraz przez Jolybar Filmtechnic Converting Ltd. (1987), Hacharutsim str. 7, Ind. Park Siim 2000, Natania South, 42504, POB 8380, Izrael.
3.
Stosuje się obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1976/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
rozszerzające ostateczne cło wyrównawcze nałożone rozporządzeniem (WE) nr 2597/1999 na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii, na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) wysyłanej z Brazylii i z Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Brazylii lub Izraela
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 23,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej złożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
ISTNIEJĄCE ŚRODKI
(1) Rozporządzeniem (WE) nr 2597/1999 [2] (zwanym dalej "rozporządzeniem pierwotnym") Rada nałożyła cła wyrównawcze na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) (zwanej dalej "folią PET") pochodzącej z Indii.
Stawki ceł wyrównawczych wahają się od 3,8 % do 19,1 %.
(2) Przywóz folii PET pochodzącej z Indii podlega także cłom antydumpingowym nałożonym rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001 [3], których stawki wahają się od 0 % do 62,6 %.
2.
AKTUALNIE TRWAJĄCE DOCHODZENIA
(3) W dniu 28 czerwca 2002 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich [4], wszczęcie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 19 rozporządzenia podstawowego.
Wniosek ogranicza się do formy środka oraz w szczególności do zbadania możliwości przyjęcia zobowiązania proponowanego przez wnioskodawcę.
Przegląd ten jest nadal w toku.
(4) Dnia 22 listopada 2003 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [5], wszczęcie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 [6], ograniczonego do formy środków antydumpingowych.
Przegląd ten jest nadal w toku.
(5) Dnia 19 lutego 2004 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [7], wszczęcie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 ograniczonego do dumpingu Jindal Polyester Limited, indyjskiego eksportera / producenta.
Przegląd ten jest nadal w toku.
3.
WNIOSEK
(6) Dnia 6 stycznia 2004 r. do Komisji wpłynął wniosek na mocy art. 23 ust. 2 rozporządzenia podstawowego (zwany dalej "wnioskiem") od producentów wspólnotowych DuPont Teijin Films, Mitsubishi Polyester Film GmbH i Nuroll SpA (zwanych dalej "wnioskodawcami") o zbadanie możliwego obejścia środków wyrównawczych nałożonych na przywóz folii PET pochodzącej z Indii.
Wnioskodawcy reprezentują większą część wspólnotowej produkcji folii PET.
(7) Wnioskodawcy twierdzą i przedkładają wystarczające dowody potwierdzające, że po nałożeniu środków na przywóz folii PET pochodzącej z Indii zaszły istotne zmiany struktury handlu obejmujące wywóz folii PET z Indii, Brazylii i Izraela do Wspólnoty.
Wydaje się, że zmiany struktury handlu wynikają z dokonywanego w Brazylii i w Izraelu przeładunku folii PET pochodzącej z Indii.
We wniosku stwierdzono, że nie ma innego wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia dla takiej zmiany niż nałożenie cła na przywóz folii PET z Indii.
(8) W końcu wnioskodawcy twierdzą oraz przedkładają dowód prima facie potwierdzający, że skutki naprawcze tego cła są osłabiane w zakresie ilości i cen.
Podnoszone jest twierdzenie, że znacząca wielkość przywozu folii PET z Brazylii i z Izraela została zastąpiona przywozem folii PET pochodzącej z Indii.
Oprócz tego wnioskodawca przedkłada dowód prima facie potwierdzający, że folia PET pochodząca z Indii nadal korzysta z subsydiów podlegających środkom wyrównawczym podczas pierwotnego dochodzenia.
4.
WSZCZĘCIE DOCHODZENIA
(9) Rozporządzeniem (WE) nr 283/2004 [8] (zwanym dalej "rozporządzeniem wszczynającym dochodzenie") Komisja wszczęła dochodzenie w sprawie możliwego obejścia środków wyrównawczych nałożonych na przywóz folii PET wysyłanej z Brazylii i z Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Brazylii lub Izraela, i na mocy art. 23 ust. 2 oraz art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nakazała organom celnym rejestrację przywozu folii PET wysyłanej z Brazylii i z Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Brazylii lub Izraela, począwszy od dnia 20 lutego 2004 r. Komisja poinformowała władze Indii, Brazylii i Izraela o wszczęciu dochodzenia. Jednocześnie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 284/2004 [9] Komisja wszczęła także dochodzenie w sprawie możliwego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz folii PET pochodzącej z Indii poprzez przywóz folii PET wysyłanej z Brazylii i z Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Brazylii lub Izraela. Wyniki tego dochodzenia przedstawiono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1975/2004. [10]
(10) Władze Indii wskazały, że w ich opinii Porozumienie o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. lub Porozumienie w sprawie subsydiów oraz środków wyrównawczych uniemożliwia wszczynanie dochodzeń w sprawie obejścia środków.
Argument ten został odrzucony, ponieważ przepisy rozporządzenia podstawowego przeciwdziałające obchodzeniu przepisów pozostają w zgodności z Porozumieniem o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. i z Porozumieniem w sprawie subsydiów oraz środków wyrównawczych.
Istotnie, Akt końcowy, zawierający wyniki wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, zawiera decyzję w sprawie przeciwdziałania obchodzeniu postanowień [11] o przedłożeniu sprawy Komitetowi ds. Praktyk Antydumpingowych ze względu na brak porozumienia co do szczegółowego tekstu.
Decyzję tę podjęto ze świadomością, że kilku członków WTO miało już własne regulacje dotyczące przeciwdziałania obchodzeniu przepisów, toteż Wspólnota Europejska interpretuje ją jako zezwolenie dla poszczególnych członków na przyjęcie lub posiadanie określonych przepisów do chwili przyjęcia zasad uzgodnionych w drodze wielostronnego porozumienia.
Analogiczne zasady powinny, zgodnie z zasadami logiki, stosować się do postępowań antysubsydyjnych.
5.
DOCHODZENIE
(11) Eksporterom/producentom z Indii, Brazylii i Izraela, którzy współpracowali podczas pierwotnego dochodzenia i zostali wymienieni we wniosku lub o których Komisja dowiedziała się w późniejszym czasie, przesłano kwestionariusze.
Importerom wspólnotowym, których wymieniono we wniosku i którzy współpracowali podczas pierwotnego dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia dotychczasowych środków, przesłano kwestionariusze.
Wszystkie strony zostały poinformowane, że brak współpracy może doprowadzić do zastosowania art. 28 rozporządzenia podstawowego oraz do ustaleń, które mogą zostać oparte na dostępnych faktach, w wyniku czego mogą być mniej korzystne dla danej strony niż w przypadku, gdyby strona ta podjęła współpracę.
(12) Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od sześciu eksporterów/producentów z Indii i jednego eksportera/producenta z Brazylii oraz od jednego przetwórcy zajmującego się cięciem oraz obróbką folii PET z Izraela, a także wywozem folii PET do Wspólnoty.
Inna spółka z Izraela zgłosiła się z wyjaśnieniem, że zajmuje się przetwarzaniem folii PET, przy czym produkt finalny nie był wywożony w ramach kodów CN, zgodnie z którymi folia PET jest klasyfikowana.
Dlatego spółka ta nie złożyła odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(13) Po otrzymaniu kwestionariuszy zgłosiło się pięciu importerów wspólnotowych.
Trzech z nich oświadczyło, że nigdy nie prowadziło przywozu folii PET z Brazylii ani z Izraela.
Pozostali dwaj importerzy stwierdzili, że w okresie dochodzenia nie prowadzili przywozu indyjskiej folii PET z Brazylii ani z Izraela.
Dlatego żadne z tych przedsiębiorstw nie złożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(14) Komisja odbyła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących spółek:
Brazylijski eksporter/producent:
- Terphane Ltda. BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, Stan Pernambuco, Brazylia (zwany dalej "Terphane")
Izraelski przetwórca:
- Jolybar Filmtechnic Converting Ltd (1987), Hacharutsim str. 7, Ind.
Park Siim 2000, Natania South, 42504. POB 8380, Izrael (zwany dalej "Jolybar")
Indyjscy producenci będący jednocześnie eksporterami:
- Ester Industries Limited, 75-76, Amrit Nagar, Behind South Extension Part – I, New Delhi – 110 003, Indie;
- Flex Industries Limited, A-1, Sector 60, Noida 201 301 (U.P.), Indie;
- Jindal Polyester Limited, 56 Hanuman Road, New Delhi 110 001, Indie;
- Polyplex Corporation Limited, B-37, Sector-1, Noida 201 301, Dist. Gautam Budh Nagar, Uttar Pradesh, Indie.
6.
OKRES DOCHODZENIA
(15) Okres dochodzenia obejmował okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. (zwany dalej "okresem dochodzenia").
W celu zbadania zmian struktury handlu zgromadzono dane od 2000 r. do końca okresu dochodzenia.
B. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
STOPIEŃ WSPÓŁPRACY
(16) Jak wspomniano w motywie 12, sześciu eksporterów/producentów folii PET z Indii współpracowało podczas dochodzenia i złożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
Informacje uzyskano także od jednego eksportera/producenta folii PET w Brazylii oraz jednego przetwórcy zajmującego się cięciem oraz obróbką folii PET z Izraela.
Według danych Eurostatu w okresie dochodzenia ww. brazylijska spółka oraz spółki izraelskie miały niewielki udział (odpowiednio poniżej 1 % oraz około 5 %), pod względem ilości i wartości, w ogólnym przywozie folii PET z tych krajów do Wspólnoty.
(17) Władze Indii złożyły pisemne oświadczenie w związku ze wszczęciem dochodzenia i dostarczyły dane statystyczne na temat wywozu folii PET z Indii, między innymi do Wspólnoty.
Dane statystyczne na temat wywozu folii PET z Brazylii do Wspólnoty pochodziły również z brazylijskiej krajowej bazy danych.
Ponadto rząd Indii przekazał informacje z Indii określające systemy stosowane przez spółki, podlegające środkom, które nadal obowiązują.
2.
OMAWIANY PRODUKT ORAZ PRODUKT PODOBNY
(18) Omawianym produktem jest, jak określono w pierwotnym dochodzeniu, folia politereftalanu etylenu (PET) pochodząca z Indii, zwykle zgłaszana w ramach kodów CN ex39206219 i ex39206290 (zwana dalej "omawianym produktem").
(19) Uważa się, że folia PET wywożona do Wspólnoty z Indii oraz folia PET wysyłana do Wspólnoty z Brazylii oraz Izraela posiadają te same cechy charakterystyczne oraz takie same przeznaczenie.
Zatem traktowane są jako produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
3.
ZMIANA STRUKTURY HANDLU
Indie
(20) W latach 1999–2003 przywóz rozpartywanego produktu stanowił 96,5 % całkowitego przywozu z Indii objętego odpowiednimi kodami CN.
Analizę rynku przeprowadzono z wykorzystaniem danych Eurostatu na poziomie kodów CN.
Należy zauważyć, że w 1999 r. nałożono na przywóz folii PET pochodzącej z Indii do Wspólnoty środki wyrównawcze, co spowodowało spadek wielkości przywozu z 11700 ton w 1998 r. do 10600 ton w 1999 r.
W 2000 r. przywóz powrócił do poziomu 11600 ton, lecz po nałożeniu środków antydumpingowych w 2001 r. spadł do 6100 ton.
Od tego czasu przywóz stopniowo wzrastał, a w okresie dochodzenia utrzymywał się na poziomie 11500 ton.
(21) Zatem w odniesieniu do powyższej struktury handlu można zauważyć, że jedna spółka posiadała ogółem znacznie niższą stawkę celną [12] niż inni producenci.
Struktura handlu tej spółki wyraźnie odbiegała od struktury handlu pozostałych producentów, znacznie zwiększając jej udział w ogólnym indyjskim wywozie omawianego produktu do Wspólnoty pomiędzy nałożeniem środków wyrównawczych a okresem dochodzenia.
Spółka ta znacznie zwiększyła swój udział w całym indyjskim wywozie do Wspólnoty w szczególności w latach 2000–2001, gdy wprowadzono środki antydumpingowe.
Pomijając te nierównomierne tendencje, ogólna wielkość rozpatrywanego produktu przywożonego do Wspólnoty utrzymywała się dużo poniżej poziomu sprzed nałożenia środków wyrównawczych.
(22) Władze Indii dostarczyły dane statystyczne dotyczące wywozu między innymi do Wspólnoty, wyrażając opinię, że oficjalne indyjskie dane statystyczne nie świadczą o obchodzeniu istniejących środków wyrównawczych przez indyjskich producentów folii PET.
Jednakże wspomniane dane nie są spójne z danymi dotyczącymi wywozu, dostarczonymi przez współpracujących eksporterów indyjskich, przynajmniej w odniesieniu do wywozu do Izraela.
Dane te wskazują na wyraźny wzrost wywozu z Indii do Izraela w okresie od 2000 r. do 2003 r.
Oficjalne indyjskie dane dotyczące wywozu wskazują, że w tym samym okresie wywóz bezpośredni do Brazylii wzrósł od około 460 ton w 1998 r. do ponad 1500 ton w 2000 r., a następnie utrzymywał się względnie stabilnie na tym poziomie.
Jest to bardzo znaczący wzrost, a stabilność wywozu, jaka po nim nastąpiła, nie świadczy o braku omijania, gdyż dane te nie obejmują sprzedaży pośredniej realizowanej za pośrednictwem innych krajów.
Jedyny znany brazylijski producent folii PET współpracował w dochodzeniu, ale w okresie dochodzenia jego wywóz do Wspólnoty stanowił jedynie znikomą część (0,5 %) ogólnej sprzedaży z Brazylii do Wspólnoty.
Brazylia
(23) Przywóz folii PET z Brazylii do Wspólnoty, zgodnie z danymi Eurostatu na poziomie CN, pomniejszony o przywóz towarów produkowanych przez spółkę współpracującą, wzrósł z około 115 ton w 1998 r. (0,2 % ogólnego przywozu) do około 650 ton w 2000 r.
(0,6 %), tj. w roku po nałożeniu środków wyrównawczych. W 2001 r. przywóz wyniósł ponad 1200 ton (1,4 %), w 2002 r. wzrósł aż do ponad 2500 ton (3,2 %), a w okresie dochodzenia utrzymywał się na poziomie ponad 2000 ton (2,4 % ogólnego przywozu folii PET).
(24) Jedyna współpracująca spółka z Brazylii, Terphane, jest, jak wyżej wspomniano (motyw 22), jedynym znanym producentem folii PET w Brazylii.
W okresie dochodzenia spółka ta dokonała wywozu do Wspólnoty pojedynczej partii 10,6 ton folii PET.
Oprócz próbki sprzedanej w 2002 r. był to pierwszy wywóz folii PET do Wspólnoty.
W związku z tym wydaje się, że spółka ta nie ponosi odpowiedzialności za fakt, że do Wspólnoty w okresie 1998–2003 (motyw 23) trafiły z Brazylii takie ilości folii PET.
Folia dostarczona do Wspólnoty produkowana jest w zakładach zbudowanych przed wejściem w życie środków nałożonych na indyjską folię PET, toteż struktura handlu tej spółki nie uległa zmianie.
Izrael
(25) Przywóz folii PET z Izraela do Wspólnoty, zgodnie z danymi Eurostatu na poziomie CN, pomniejszony o przywóz towarów produkowanych przez spółkę współpracującą, spadł z 1100 ton w 1998 r. do poniżej 1000 ton w 1999 r. (1,3 % całkowitego przywozu folii PET), lecz następnie wzrósł do 3000 ton w 2000 r.
(3,7 % całkowitego przywozu) i do 3400 ton w 2001 r. (4,1 % całkowitego przywozu folii PET).
Wielkości te wzrosły do ponad 4200 ton w 2002 r. (5,1 % przywozu) oraz do ponad 4400 ton w 2003 r.
(5,3 % przywozu). W Izraelu jest niewielu przetwórców folii PET, jednak z informacji uzyskanych w granicach czasowych wynika, że nawet uwzględniwszy ich łącznie, nie jest prawdopodobne, że dysponowaliby oni wystarczającymi zdolnościami w porównaniu do ilości przywożonych do Wspólnoty z Izraela w okresie od 2000 r. do 2003 r.
(26) Oficjalne dane dotyczące wywozu z Indii wskazują na początkowy spadek wywozu do Izraela z 53 ton w 1998 r. do 44 ton w 1999 r.
W 2000 roku wywieziono 81 ton, w 2001 r. 395 ton, w 2002 r. 1032 tony, natomiast w okresie dochodzenia 2453 tony.
(27) Jolybar, jedyna spółka współpracująca w Izraelu, tnie oraz przetwarza folię PET, a także sprzedaje ją jako produkt objęty tymi samymi kodami CN co omawiany produkt, przy czym w zasadniczej części nie jest to produkt pochodzenia indyjskiego i dlatego nie może być uważany za produkt omawiany.
Spółka dostarcza folie PET do Wspólnoty od lat dziewięćdziesiątych.
W okresie 1999–2003 (okres dochodzenia) wywóz folii PET do Wspólnoty przez Jolybar podwoił się.
Spółka produkuje folię dostarczaną do Wspólnoty w zakładach zbudowanych przed wejściem w życie środków nałożonych na indyjską folię PET.
Niezależnie od tego, czy taki wzrost wywozu świadczy o zmianie struktury handlu spółki, kwestia ta nie była przedmiotem dalszego rozpatrywania, gdyż bez wątpienia istniało uzasadnienie ekonomiczne takiego postępowania, jak to opisano w motywie (31).
(28) W związku z powyższym i w szczególności biorąc pod uwagę zbieg w czasie wzrostu przywozu z Brazylii i Izraela oraz wejścia w życie środków wyrównawczych na folię PET pochodzącą z Indii w 1999 r. stwierdza się zmianę struktury handlu w odniesieniu do wywozu folii PET z Indii, Izraela oraz Brazylii.
4.
NIEWYSTARCZAJĄCA PRZYCZYNA ORAZ NIEWYSTARCZAJĄCE UZASADNIENIE EKONOMICZNE
Brazylia
Brak współpracy ze strony eksporterów/producentów
(29) W związku z brakiem innej współpracy oraz biorąc od uwagę, że wspomniana wcześniej zmiana struktury handlu Brazylii zaszła zaraz po nałożeniu ceł wyrównawczych, należy stwierdzić na podstawie dostępnych informacji oraz wobec braku jakiegokolwiek innego wytłumaczenia, że zmiana struktury handlu nie została spowodowana żadną uzasadnioną przyczyną ani nie posiada uzasadnienia ekonomicznego w rozumieniu art. 23 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i wynikła z nałożenia cła.
Izrael
Brak współpracy ze strony eksporterów/producentów
(30) W związku z brakiem współpracy oraz biorąc od uwagę wspomnianą wcześniej zmianę struktury handlu, jako zaszła zaraz po nałożeniu ceł wyrównawczych, należy stwierdzić, że na podstawie dostępnych informacji oraz wobec braku jakiegokolwiek innego wytłumaczenia zmiana struktury handlu nie została spowodowana żadną uzasadnioną przyczyną ani nie posiada uzasadnienia ekonomicznego w rozumieniu art. 23 ust. 1 podstawowego rozporządzenia i wynikła raczej z nałożenia cła.
Współpracujący eksporter/producent
(31) W wyniku dochodzenia ustalono, że handel eksportowy do Wspólnoty realizowany przez Jolybar trwa od dawna, a folia produkowana jest w zakładach zbudowanych przed wejściem w życie środków nałożonych na indyjską folię PET.
Spółka wyjaśniła, że z zasady nie dostarcza indyjskiej folii odbiorcom wspólnotowym, ponieważ jako podstawowy materiał przeznaczony do obróbki przez Jolybar wolą oni folię o właściwościach europejskich.
W drodze wyjątku, w okresie dochodzenia, do odbiorcy wspólnotowego wysłano około jednej tony folii indyjskiej w formie dużej partii, której odbiorca ten potrzebował w trybie pilnym.
Stwierdza się zatem, że istnieje uzasadnienie ekonomiczne dla wzrostu wywozu Jolybar i jest on zgodny z działaniami spółki na rynku wspólnotowym, dotyczącymi produkowanej przezeń folii PET.
5.
OSŁABIANIE SKUTKÓW NAPRAWCZYCH CŁA POD WZGLĘDEM CEN I/LUB ILOŚCI PRODUKTU PODOBNEGO
Brak współpracy ze strony eksporterów/producentów
(32) Dane przedstawione powyżej w motywach 20–28 wskazują na wyraźną zmianę ilościową we wspólnotowej strukturze handlu dotyczącą przywozu omawianego produktu od czasu nałożenia środków w 1999 r.
W chwili nałożenia środków odnotowano znaczny spadek indyjskiego przywozu do Wspólnoty z 11700 ton w 1998 r. do 10600 ton w 1999 r.
(9 %). W latach 1999–2000 zaobserwowano wzrost wywozu omawianego produktu do Wspólnoty z Brazylii i Izraela ogółem z poniżej 1000 ton do ponad 3500 ton.
Dane Eurostatu wskazują, że od 1998 r. do zakończenia okresu dochodzenia wzrost przywozu z Brazylii do Wspólnoty wynosił 1900 ton, natomiast z Izraela 3500 ton.
Wywóz z Indii, który spadł po nałożeniu środków wyrównawczych, a następnie ponownie – po nałożeniu środków antydumpingowych – odzyskał swój poziom sprzed nałożenia środków wyrównawczych.
Zatem nasuwa się wniosek, że przepływ eksportowy kierowany przez Brazylię oraz Izrael zastąpił, a następnie uzupełnił część eksportowych przepływów handlowych z Indii, osłabiając skutki naprawcze środków w odniesieniu do ilości przywożonych na rynek wspólnotowy.
(33) Jeśli chodzi o cenę omawianych produktów wysyłanych z Brazylii oraz Izraela, wobec słabej współpracy, wystąpiła konieczność sięgnięcia do danych Eurostatu, stanowiących najlepszy z dostępnych dowodów.
(34) Średnia cena przywozu folii PET z Brazylii w okresie dochodzenia, skorygowana o koszty obsługi poprzywozowej, wyniosła około 67 % poziomu zniesienia szkody ustalonego w trakcie dochodzenia prowadzącego do nałożenia środków wyrównawczych.
Na tej podstawie stwierdza się istnienie dowodów na to, że folie PET wysyłane z Brazylii także osłabiają skutki naprawcze ceł nałożonych w odniesieniu do cen.
(35) Średnia cena przywozu folii PET z Izraela w okresie dochodzenia, skorygowana o koszty obsługi poprzywozowej, wyniosła około 75 % poziomu zniesienia szkody ustalonego w trakcie pierwotnego dochodzenia prowadzącego do nałożenia środków antysubsydyjnych.
Na tej podstawie stwierdza się istnienie dowodów na to, że folie PET wysyłane z Brazylii także osłabiają skutki naprawcze ceł nałożonych w odniesieniu do cen.
(36) W związku z powyższym stwierdza się, że przywóz folii PET z Brazylii oraz Izraela osłabił skutki naprawcze środków wyrównawczych zarówno pod względem ilości, jak i cen.
6.
DOWÓD CIĄGŁEGO SUBSYDIOWANIA OMAWIANEGO PRODUKTU
(37) W pierwotnym dochodzeniu ustalono, że spółki indyjskie korzystały z następujących subsydiów: System książeczki uprawnień czekowych (przed wywozem), System książeczki uprawnień czekowych (po wywozie) ("DEPB"), Program Promocji Eksportu Dóbr Kapitałowych ("EPCG") oraz Strefy Promocji Wywozu / Jednostki Zorientowane na Wywóz ("EPZ/EOU"), jak również z niektórych systemów regionalnych.
Rząd Indii przedstawił informacje wskazujące na to, że systemy DEPB (po wywozie) i EPCG nadal były stosowane, ale zainteresowane przedsiębiorstwa nie były zlokalizowane na obszarach, do których miał zastosowanie system SEZ (Specjalne Strefy Ekonomiczne) / EPZ, który zastąpił EPZ/EOU.
Nie otrzymano żadnych informacji na temat systemów regionalnych.
Pięć z sześciu współpracujących spółek potwierdziło, że otrzymało fundusze w ramach jednego lub obu systemów DEPB i EPCG.
Szósta spółka odmówiła udzielenia takiej informacji, chyba że Komisja wyrazi zgodę na ponowne obliczenie wysokości subsydium.
Jedna ze spółek stwierdziła, że subsydia mają charakter wyrównawczy.
Należy zauważyć, że art. 23 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wymaga wykazania, że otrzymane subsydia mają charakter wyrównawczy ani że należy dokonać ponownego obliczenia ich wysokości.
Stwierdzono, że przynajmniej niektóre systemy subsydiów, określone podczas pierwotnego dochodzenia jako wyrównawcze, nadal są stosowane z korzyścią dla większości współpracujących indyjskich eksporterów.
Wobec braku współpracy należy założyć, że jakikolwiek inny eksporter / producent w równym stopniu mógłby korzystać z tych subsydiów.
W związku z tym należy stwierdzić, że produkt podobny do wywożonego nadal jest subsydiowany, spełniwszy wymogi przewidziane w art. 23 ust. 1 podstawowego rozporządzenia w celu rozszerzenia ceł wyrównawczych na przywóz podobnego produktu z państw trzecich.
C. WNIOSKI O ZWOLNIENIE Z WYMOGU REJESTRACJI LUB PRZEDŁUŻENIA CŁA
(38) Komisja otrzymała od spółek Terphane i Jolybar wniosek o zwolnienie z wymogu rejestracji oraz z nałożenia środków.
Jak wspomniano w motywach 24 i 27, spółki te współpracowały w dochodzeniu, dostarczając odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz przyjmując wizytę kontrolną.
(39) Rozporządzeniem (WE) nr 1830/2004 [13] Komisja zmieniła rozporządzenie wszczynające dochodzenie, tak aby zaprzestano rejestrowania przywozu folii PET od spółek Terphane i Jolybar, o których stwierdzono, że nie obchodzą ceł wyrównawczych.
(40) Zgodnie z powyższymi ustaleniami stwierdzającymi, że spółki Terphane i Jolybar nie obchodzą obowiązujących środków wyrównawczych, należy je także zwolnić z przewidywanego rozszerzenia środków.
D. ŚRODKI
(41) W związku z powyższymi ustaleniami stwierdza się, że miało miejsce obejście przepisów w rozumieniu art. 23 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia podstawowego istniejące środki wyrównawcze dotyczące przywozu omawianego produktu (czyli folii PET pochodzącej z Indii) powinny zostać rozszerzone na przywóz folii PET wysyłanej z Brazylii lub Izraela, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodzącej z Brazylii lub Izraela, z wyjątkiem wyprodukowanej przez spółki Terphane i Jolybar.
(42) Zgodnie z art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stwierdza, że środki stosuje się w odniesieniu do rejestrowanego przywozu od daty rejestracji, cło wyrównawcze należy pobierać od przywozu folii PET wysyłanej z Brazylii oraz z Izraela, która trafiła do Wspólnoty i podlega wymogowi rejestracji nałożonemu rozporządzeniem wszczynającym dochodzenie, z wyjątkiem przywozu folii PET wysyłanej w Brazylii i produkowanej przez spółkę Terphane oraz wysyłanej z Izraela i produkowanej przez spółkę Jolybar.
(43) Zwolnienia z rozszerzonych środków obejmujących folię PET produkowaną przez spółki Jolybar i Terphane pozostają, zgodnie z art. 23 ust. 43 rozporządzenia podstawowego, w mocy pod warunkiem braku stwierdzenia, że zwolnienia udzielono na podstawie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji podanych przez zainteresowane spółki.
Jeśli dowód prima facie wskazuje inaczej, Komisja może wszcząć dochodzenie w celu ustalenia zasadności cofnięcia zwolnienia.
(44) Brak rozszerzenia ceł na przywóz folii PET od spółek Terphane i Jolybar oparto na ustaleniach aktualnego dochodzenia.
Zatem brak takiego rozszerzenia dotyczy wyłącznie przywozu folii PET wysyłanej odpowiednio z Brazylii oraz Izraela i produkowanej przez te konkretne podmioty prawne.
Przywożona folia PET produkowana lub wysyłana przez jakąkolwiek inną spółkę, niewymienioną z nazwy oraz adresu w treści ustaleń prawnych niniejszego rozporządzenia, w tym także jednostki powiązane wymienionych z nazwy spółek, nie jest objęta zwolnieniem i podlega pozostałej stawce celnej nałożonej rozporządzeniem (WE) nr 2597/1999.
E. PROCEDURA
(45) Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na których podstawie Rada zamierzała rozszerzyć obowiązujące ostateczne cło wyrównawcze oraz miały możliwość zabrania głosu w sprawie i przedstawienia swoich uwag.
Władze Izraela potwierdziły komentarze rządu Indii wskazane w motywie 10.
Przedstawiły one również listę izraelskich przetwórców folii PET, którzy prowadzili wywóz do Wspólnoty Europejskiej w latach 2003 i 2004.
Jednak, ponieważ przedsiębiorstwa te nie współpracowały w granicach czasowych, nie można było wyłączyć ich z rozszerzenia środków na Izrael,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym rozszerza się ostateczne cło wyrównawcze, w wysokości 19,1 %, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 2597/1999 na przywóz folii z politereftalanu etylenu pochodzącej z Indii, objętej kodami CN ex39206219 oraz ex39206290, na przywóz tego typu folii z politereftalanu etylenu wysyłanej z Brazylii oraz z Izraela (zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Brazylii lub Izraela) (kody TARIC 3920621901, 3920621904, 3920621907, 3920621911, 3920621914, 3920621917, 3920621921, 3920621924, 3920621927, 3920621931, 3920621934, 3920621937, 3920621941, 3920621944, 3920621947, 3920621951, 3920621954, 3920621957, 3920621961, 3920621967, 3920621974, 3920621992, 3920629031, 3920629092), z wyjątkiem produkowanych przez Terphane Ltda BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, Stan Pernambuco, Brazylia (dodatkowy kod TARIC A569) oraz przez Jolybar Filmtechnic Converting Ltd.
(1987), Hacharutsim str. 7, Ind.
Park Siim 2000, Natania South, 42504, POB 8380, Izrael (dodatkowy kod TARIC A570).
2. Cło nałożone ust. 1 niniejszego artykułu jest pobierane od przywozu rejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 283/2004 oraz art. 23 ust. 2 i 24 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2026/97, z wyjątkiem produktów wytwarzanych przez Terphane Ltda BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, Stan Pernambuco, Brazylia oraz przez Jolybar Filmtechnic Converting Ltd. (1987), Hacharutsim str. 7, Ind. Park Siim 2000, Natania South, 42504, POB 8380, Izrael.
3.
Zastosowanie znajdują obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1977/2004
z dnia 17 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1978/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1980/2004
z dnia 17 listopada 2004 r.
w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii.
Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.
(2) Złożone między 1 a 10 listopada 2004 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003 wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw.
Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.
(3) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 grudnia 2004 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52100 t.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z dniem 21 listopada 2004 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:
Zjednoczone Królestwo:
- 260 t pochodzących z Botswany,
- 435 t pochodzących z Namibii;
Niemcy:
- 200 t pochodzących z Botswany.
Artykuł 2
Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni grudnia 2004 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:
Botswana: _BAR_ 10356 t, _BAR_
Kenia: _BAR_ 142 t, _BAR_
Madagaskar: _BAR_ 7579 t, _BAR_
Suazi: _BAR_ 3180 t, _BAR_
Zimbabwe: _BAR_ 9100 t, _BAR_
Namibia: _BAR_ 4450 t. _BAR_
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1981/2004
z dnia 18 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1982/2004
z dnia 18 listopada 2004 r.
wykonujące rozporządzenie (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi i uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1901/2000 oraz (EWG) nr 3590/92
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi [1] w szczególności jego art. 3 ust. 4 i 5, art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 9, 10, 12 i art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi opiera się na rozporządzeniu (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, które rewiduje zasady statystyczne, aby zwiększyć przejrzystość i ułatwić zrozumienie, oraz jest przystosowane do spełniania obecnego zapotrzebowania na dane. Zgodnie z art. 14 ust. 2 wymienionego rozporządzenia opracowanie szczególnych przepisów wykonawczych zostało przypisane Komisji. Dlatego niezbędne jest przyjęcie nowego rozporządzenia Komisji, które powinno w sposób restrykcyjny odnieść się do powierzonej odpowiedzialności i określić przepisy wykonawcze. W związku z tym należy uchylić rozporządzenia Komisji (WE) nr 1901/2000 z dnia 7 września 2000 r. ustanawiające niektóre przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3330/91 w sprawie danych statystycznych odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi [2] oraz (EWG) nr 3590/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. dotyczące środków przekazu informacji statystycznych dla statystyki w sprawie handlu między Państwami Członkowskimi [3].
(2) Z powodów metodologicznych niektóre rodzaje towarów i obrotów powinny być wyłączone.
Konieczne jest sporządzenie wyczerpującej listy towarów, które mają być wyłączone z danych statystycznych, które mają być przesyłane do Komisji (Eurostat).
(3) Towary mają być włączone do statystyki handlu wtedy, gdy są wprowadzane do, lub wyprowadzane z terytorium statystycznego kraju.
Jednakże gdy proces gromadzenia danych uwzględnia procedury celne i podatkowe, wymagane są specjalne przepisy.
(4) Powinno zostać zachowane powiązanie między informacjami o podatku od towarów i usług (VAT) oraz deklaracjami Intrastat w celu kontrolowania jakości zgromadzonych informacji.
Właściwe jest ustalenie, jakie informacje mają być przekazywane przez krajową administrację podatkową do władz krajowych odpowiedzialnych za statystykę.
(5) W odniesieniu do danych gromadzonych w ramach systemu INTRASTAT powinny być stosowane wspólne definicje i pojęcia, w celu ułatwienia stosowania ujednoliconego systemu.
(6) Mając na względzie przejrzystość i równe traktowanie przedsiębiorstw, powinny być stosowane ujednolicone i dokładne postanowienia dotyczące ustalania progów.
(7) Należy przyjąć odpowiednie postanowienia dotyczące specyficznego obrotu towarowego, tak by zapewnić ujednolicony sposób gromadzenia niezbędnych danych.
(8) Należy uwzględnić wspólne i odpowiednie harmonogramy oraz postanowienia o korektach i rewizjach w celu spełnienia zapotrzebowania użytkowników na aktualne i porównywalne dane.
(9) Planowana jest regularna ocena systemu w celu poprawy jakości danych i zagwarantowania przejrzystości funkcjonowania systemu.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Danych Statystycznych Odnoszących się do Handlu Towarami między Państwami Członkowskimi.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Tematyka
Niniejsze rozporządzenie (WE) ustanawia przepisy konieczne do wykonania rozporządzenia nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.
Artykuł 2
Towary wyłączone
Towary wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia są wyłączone z danych statystycznych o obrocie towarowym między Państwami Członkowskimi, które mają być przekazywane do Komisji (Eurostatu).
Artykuł 3
Okres sprawozdawczy
1. Państwa Członkowskie mogą przyjąć okres sprawozdawczy dla towarów wspólnotowych, dla których powstaje obowiązek podatkowy VAT w związku z realizacją wewnątrzwspólnotowego nabycia, zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 638/2004.
Okres sprawozdawczy może być wówczas zdefiniowany jako miesiąc kalendarzowy, w którym powstaje obowiązek podatkowy.
2. Państwa Członkowskie mogą przyjąć okres sprawozdawczy, gdy deklaracje celne są wykorzystywane na rzecz informacji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 638/2004.
Okres sprawozdawczy może być wówczas zdefiniowany jako miesiąc kalendarzowy, podczas którego deklaracja jest przyjęta przez organy celne.
ROZDZIAŁ 2
PRZEKAZYWANIE INFORMACJI PRZEZ ADMINISTRACJĘ PODATKOWĄ
Artykuł 4
1.
Strony odpowiedzialne za dostarczanie informacji dla systemu Intrastat mają obowiązek udowodnić, na żądanie organu krajowego, poprawność dostarczonych informacji statystycznych.
2.
Obowiązek, zgodnie z ust. 1, dotyczy tylko danych, które podmiot dostarczający informacje statystyczne musi podać kompetentnemu organowi administracji podatkowej w związku ze swoim wewnątrzwspólnotowym obrotem towarowym.
Artykuł 5
1.
Odpowiedzialny organ administracji podatkowej w każdym Państwie Członkowskim dostarcza krajowym organom następujące informacje w celu identyfikacji osób, które zadeklarowały towary dla potrzeb podatkowych:
a) pełna nazwa osoby fizycznej lub prawnej;
b) pełny adres wraz z kodem pocztowym;
c) numer identyfikacyjny zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 638/2004.
2.
Odpowiedzialny organ administracji podatkowej w każdym Państwie Członkowskim dostarcza krajowym organom dla każdej osoby fizycznej lub prawnej zgodnie z dyrektywą 77/388/EWG [4]:
a) podlegającą opodatkowaniu wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia i dostaw towarów;
b) okres podatkowy.
Artykuł 6
Dodatkowe informacje wymienione w art. 8 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 638/2004 dotyczą przynajmniej krajowych danych VIES (dane Systemu Wymiany Informacji o Podatku VAT).
ROZDZIAŁ 3
GROMADZENIE INFORMACJI W SYSTEMIE INTRASTAT
Artykuł 7
Partnerskie Państwo Członkowskie i kraj pochodzenia
Partnerskie Państwo Członkowskie i - gdzie jest wymagane - kraj pochodzenia są podawane zgodnie z obowiązującą wersją nomenklatury krajów i terytoriów.
Artykuł 8
Wartość towarów
1.
Wartością towarów jest wartość podlegająca opodatkowaniu, która jest wartością określoną do celów podatkowych zgodnie z dyrektywą 77/388/EWG.
Dla towarów podlegających opłatom suma tych opłat jest wyłączana.
Ilekroć kwota podlegająca opodatkowaniu nie musi być deklarowana do celów podatkowych, dodatnia wartość towarów do zgłoszenia koresponduje z wartością fakturową, z wyłączonym podatkiem VAT lub - w razie braku - z kwotą, która byłaby zafakturowana w przypadku sprzedaży lub kupna.
W przypadku uszlachetniania gromadzona wartość, obejmująca wartość dostaw w celu i w następstwie takich działań, jest całkowitą kwotą, która byłaby zafakturowana w przypadku kupna lub sprzedaży.
2.
Ponadto Państwa Członkowskie mogą gromadzić dane o wartości statystycznej towarów, zgodnie z definicją w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 638/2004, od części podmiotów dostarczających informacje, których wymiana handlowa stanowi maksymalnie 70 % całkowitego obrotu handlowego danego Państwa Członkowskiego wyrażonego wartościowo.
3.
Wartość towarów, zdefiniowana w ust. 1 i 2, jest wyrażana w walucie krajowej.
Kursem walutowym jest:
a) kurs walutowy stosowany dla określenia kwoty podlegającej opodatkowaniu do celów podatkowych, jeżeli taki jest ustalony; lub
b) oficjalny kurs wymiany w chwili wypełniania deklaracji lub mający zastosowanie do obliczania wartości dla potrzeb celnych, w razie braku specjalnych postanowień przyjętych decyzją Państw Członkowskich.
Artykuł 9
Ilość towarów
1.
Masa netto jest podawana w kilogramach.
Jednakże podawanie masy netto dla podpozycji Nomenklatury Scalonej, dalej zwanej "CN", ustanowionej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 [5] wyszczególnionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, nie jest wymagane od stron odpowiedzialnych za dostarczanie informacji.
2.
Uzupełniające jednostki miary są podawane zgodnie z informacją zamieszczoną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 w odniesieniu do odpowiednich podpozycji, których wykaz znajduje się w części I "Postanowienia wstępne" wymienionego rozporządzenia.
Artykuł 10
Rodzaj transakcji
Rodzaj transakcji podaje się zgodnie z kodami podanymi w wykazie w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie stosują kody z kolumny A lub kombinację numerów kodów z kolumny A i ich podział z kolumny B wskazanej w wykazie.
Artykuł 11
Warunki dostawy
Państwa Członkowskie, które gromadzą informacje o warunkach dostawy, zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 638/2004, mogą stosować kody wymienione w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 12
Rodzaj transportu
Państwa Członkowskie, które gromadzą informacje na temat rodzaju transportu, zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 638/2004, mogą stosować kody wymienione w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ 4
UPROSZCZENIA W SYSTEMIE INTRASTAT
Artykuł 13
1.
Państwa Członkowskie obliczają progi dla każdego roku następującego po bieżącym roku kalendarzowym w oparciu o ostatnie dostępne wyniki swojego handlu z innymi Państwami Członkowskimi za okres przynajmniej 12 miesięcy.
Postanowienia przyjęte na początku roku obowiązują przez cały rok.
2.
Wartość obrotów handlowych strony odpowiedzialnej za dostarczanie informacji uważa się za wyższą od progów:
a) gdy wartość obrotów handlowych z innymi Państwami Członkowskimi w poprzednim roku przekracza ustalone progi; lub
b) gdy skumulowana wartość obrotów handlowych z innymi Państwami Członkowskimi od początku roku stosowania progów przekracza ustalone progi.
W tym przypadku dostarczane są dane począwszy od miesiąca, w którym wartość progowa została przekroczona.
3. Strony odpowiedzialne za dostarczanie informacji zgodnie z uproszczonymi zasadami art. 10 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 638/2004 stosują kod 9950 00 00 do deklarowania pozostałych produktów.
4.
Dla pojedynczych transakcji, których wartość jest mniejsza niż 200 euro, strony odpowiedzialne za dostarczanie informacji mogą podawać następujące uproszczone informacje:
- kod towarowy 9950 00 00,
- partnerskie Państwo Członkowskie,
- wartość towarów.
Władze krajowe:
a) mogą odmówić lub ograniczyć stosowanie tego uproszczenia, jeżeli uznają, że cel utrzymania zadowalającej jakości informacji statystycznych jest nadrzędny w stosunku do celowości zmniejszenia obciążeń obowiązkiem sprawozdawczym;
b) mogą wymagać od stron odpowiedzialnych za dostarczanie informacji, by zwracały się z wyprzedzeniem z wnioskiem o pozwolenie na stosowanie uproszczenia.
ROZDZIAŁ 5
PRZEPISY DOTYCZĄCE SPECYFICZNEGO OBROTU TOWAROWEGO
Artykuł 14
Oprócz postanowień zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 638/2004 specyficzny obrót towarowy podlega ustaleniom niniejszego rozdziału w zakresie danych, które mają być przekazywane do Komisji (Eurostatu).
Artykuł 15
Zakład przemysłowy
1.
Dla potrzeb niniejszego artykułu:
a) "zakład przemysłowy" oznacza kombinację maszyn, aparatury, przyrządów, wyposażenia, narzędzi i materiałów, które są przeznaczone do wspólnego działania jako jednostka o dużej skali przeznaczona do produkcji towarów lub świadczenia usług;
b) "część składowa" oznacza dostawę dla zakładu przemysłowego, składającą się z towarów, które należą do tego samego działu CN.
2.
Statystyka handlu między Państwami Członkowskimi może obejmować tylko wywozy i przywozy części składowych używanych do budowy zakładu przemysłowego lub ponownego wykorzystania zakładu.
3.
Państwa Członkowskie, których dotyczy ust. 2, mogą stosować następujące szczególne przepisy, pod warunkiem, że łączna wartość statystyczna danego zakładu przemysłowego przekracza 3 miliony euro, chyba że są to kompletne zakłady przemysłowe do ponownego wykorzystania:
a) kody towarowe są tworzone w następujący sposób:
- pierwszymi czterema cyframi są 9880,
- piąta i szósta cyfra odpowiadają numerowi działu CN, do którego należą towary będące częścią składową,
- siódmą i ósmą cyfrą jest 0.
b) podawanie ilości jest opcjonalne.
Artykuł 16
Przesyłki wieloetapowe
1.
Do celów niniejszego artykułu "przesyłki wieloetapowe" oznaczają dostawę składników kompletnego towaru w stanie rozmontowanym lub niezmontowanym, zrealizowaną w ciągu więcej niż jednego okresu sprawozdawczego z przyczyn handlowych lub związanych z transportem.
2.
Państwa Członkowskie przekazują dane o przywozach lub wywozach przesyłek wieloetapowych tylko raz, tj. w miesiącu odbioru lub wysyłki ostatniej partii.
Artykuł 17
Statki i statki powietrzne
1.
Dla potrzeb niniejszego artykułu:
a) "statek" oznacza statek używany do transportu morskiego, określony w Uwagach dodatkowych 1 i 2 działu 89 CN, a także okręt wojenny;
b) "statek powietrzny" oznacza samoloty objęte kodem CN 8802 do celów cywilnych, pod warunkiem że są one używane przez linię lotniczą lub są przeznaczone do użytku wojskowego;
c) "prawo własności statku lub statku powietrznego" oznacza fakt zarejestrowania osoby fizycznej lub prawnej jako właściciela statku lub statku powietrznego.
2.
Statystyka dotycząca handlu statkami i statkami powietrznymi między Państwami Członkowskimi obejmuje tylko następujące przywozy i wywozy:
a) przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego przez osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w innym Państwie Członkowskim na rzecz osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim.
Transakcja ta jest traktowana jako przywóz towaru;
b) przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego przez osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w sprawozdającym Państwie Członkowskim na rzecz osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w innym Państwie Członkowskim.
Transakcja ta jest traktowana jako wywóz towaru.
Jeżeli statek lub statek powietrzny jest nowy, to wysyłka jest rejestrowana w Państwie Członkowskim, w którym został on zbudowany;
c) wywozy i przywozy statków lub statków powietrznych w trakcie lub następujące po wykonaniu uszlachetnienia w ramach kontraktu zgodnie z definicją w załączniku III przypis (e).
3.
Państwa Członkowskie stosują następujące postanowienia szczegółowe w sprawie statystyki obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi:
a) dla statków ilość jest podawana jako liczba pozycji lub w innych uzupełniających jednostkach miary ustanowionych w CN, natomiast dla statków powietrznych - według masy netto i w uzupełniających jednostkach miary.
b) wartość statystyczna jest całkowitą wartością, jaka byłaby zafakturowana - z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia - w przypadku sprzedaży lub zakupu całego statku lub statku powietrznego.
c) Partnerskim Państwem Członkowskim dla sprawozdającego Państwa Członkowskiego jest:
- Państwo Członkowskie budowy - w przywozie - jeśli nowy statek lub statek powietrzny został zbudowany w Unii Europejskiej;
- w innych przypadkach partnerskim Państwem Członkowskim jest Państwo Członkowskie, w którym ma siedzibę osoba fizyczna lub prawna, przenosząca prawo własności statku lub statku powietrznego - w przywozie - lub osoba fizyczna lub prawna, na którą przenoszone jest prawo własności statku lub statku powietrznego - w wywozie.
d) Okresem sprawozdawczym dla przywozów i wywozów, określonych w ust. 2 lit. a) i b), jest miesiąc, w którym występuje przeniesienie prawa własności.
4.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami prawa krajowego lub Wspólnoty, władze krajowe odpowiedzialne za system Intrastat mają dostęp do dodatkowych źródeł danych innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, których mogą potrzebować w celu zastosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 18
Części do pojazdów silnikowych i statków powietrznych
Państwa Członkowskie mogą stosować uproszczone krajowe przepisy dotyczące części do pojazdów silnikowych i statków powietrznych, pod warunkiem że przed ich zastosowaniem Komisja (Eurostat) zostanie poinformowana o krajowych praktykach.
Artykuł 19
Zaopatrzenie statków i statków powietrznych
1.
Dla potrzeb niniejszego artykułu:
a) "dostawa towarów na zaopatrzenie statków i statków powietrznych" oznacza dostawę produktów przeznaczonych dla załogi i pasażerów oraz produktów niezbędnych do działania silników, maszyn i innego sprzętu na statkach lub statkach powietrznych;
b) statki lub statki powietrzne są uważane za należące do tego Państwa Członkowskiego, w którym są zarejestrowane.
2.
Statystyka handlu między Państwami Członkowskimi obejmuje wyłącznie wywozy towarów dostarczanych na terytorium sprawozdającego Państwa Członkowskiego na statki i statki powietrzne należące do innego Państwa Członkowskiego.
Wywozy obejmują wszystkie towary zdefiniowane w art. 3 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 638/2004.
3.
Państwa Członkowskie stosują następujące kody towarów dostarczanych na zaopatrzenie statków i statków powietrznych:
- 99302400: towary z działów 1-24 CN;
- 99302700: towary z działu 27 CN;
- 99309900: towary sklasyfikowane gdzie indziej.
Przesyłanie danych dotyczących ilości jest opcjonalne.
Jednakże należy podawać dane o masie netto dla towarów należących do działu 27.
Ponadto można stosować uproszczony kod kraju partnerskiego "QR".
Artykuł 20
Instalacje morskie
1.
Dla potrzeb niniejszego artykułu:
a) "instalacje morskie" oznaczają sprzęt i urządzenia zainstalowane i stacjonujące na morzu poza statystycznym terytorium danego kraju;
b) instalacje morskie są uznawane za należące do tego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się siedziba osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za ich handlowe wykorzystanie.
2.
Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi obejmuje wywozy i przywozy towarów dostarczanych do i z takich instalacji morskich.
3.
Państwa Członkowskie stosują następujące kody towarowe dla towarów przeznaczonych dla operatorów urządzeń morskich lub dla potrzeb działania silników, maszyn i innego sprzętu na instalacjach morskich:
- 99312400: towary z działów 1-24 CN;
- 99312700: towary z działu 27 CN;
- 99319900: towary sklasyfikowane gdzie indziej.
Przesyłanie danych dotyczących ilości jest opcjonalne.
Jednakże należy podać dane o masie netto dla towarów należących do działu 27.
Można stosować uproszczony kod kraju partnerskiego "QV".
Artykuł 21
Produkty morskie
1.
Dla potrzeb niniejszego artykułu:
a) "produkty morskie" oznaczają produkty rybackie, minerały, produkty uratowane i inne, które nie zostały jeszcze wyładowane na ląd ze statków morskich.
b) produkty morskie są uznawane za należące do tego Państwa Członkowskiego, w którym zarejestrowany jest statek wydobywający produkty morskie.
2.
Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi obejmuje następujące przywozy i wywozy:
a) przywozy: gdy produkty morskie są wyładowywane w portach sprawozdającego Państwa Członkowskiego lub nabywane przez statki zarejestrowane w sprawozdającym Państwie Członkowskim ze statku zarejestrowanego w innym Państwie Członkowskim.
b) wywozy: gdy produkty morskie są wyładowywane w portach innego Państwa Członkowskiego lub nabywane przez statki zarejestrowane w innym Państwie Członkowskim ze statku zarejestrowanego w sprawozdającym Państwie Członkowskim.
3.
Krajem partnerskim jest - w przywozie - Państwo Członkowskie, w którym jest zarejestrowany statek przywożący produkty morskie i przy wywozie - Państwo Członkowskie, do którego dowożone są produkty morskie lub jest zarejestrowany statek nabywający produkty morskie.
4.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami prawa krajowego lub Wspólnoty, władze krajowe odpowiedzialne za system Intrastat mają dostęp do dodatkowych źródeł danych innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, których mogą potrzebować w celu zastosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 22
Statki kosmiczne
1.
Dla potrzeb niniejszego artykułu "statek kosmiczny" oznacza pojazd zdolny do podróży poza atmosferę ziemską.
2.
Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi obejmuje podane poniżej wywozy i przywozy statków kosmicznych:
a) wywóz lub przywóz statku kosmicznego w trakcie lub następujący po wykonaniu uszlachetnienia w ramach kontraktu, jak opisano w załączniku III do niniejszego rozporządzenia przypis e);
b) wystrzelenie w przestrzeń kosmiczną statku kosmicznego, który był przedmiotem przeniesienia prawa własności między dwiema osobami fizycznymi lub prawnymi mającymi siedzibę w różnych Państwach Członkowskich, jest rejestrowane:
i) jako wywóz w Państwie Członkowskim, gdzie zakończono budowę statku kosmicznego;
ii) jako przywóz w Państwie Członkowskim, w którym ma siedzibę nowy właściciel.
3.
Poniższe postanowienia szczególne dotyczą statystyki opisanej w ust. 2 lit. b):
a) dane o wartości statystycznej są określone jako wartość statku powietrznego "ex-works" zgodnie z warunkami dostawy wymienionymi w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;
b) dane na temat partnerskiego Państwa Członkowskiego określa Państwo Członkowskie, w którym zakończono budowę statku kosmicznego - w przywozie - oraz Państwo Członkowskie, w którym ma siedzibę nowy właściciel - w wywozie.
4.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami prawa krajowego lub Wspólnoty, władze krajowe odpowiedzialne za system Intrastat mają dostęp do dodatkowych źródeł danych, innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, których mogą potrzebować w celu zastosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 23
Energia elektryczna
1.
Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi obejmuje wysyłki (przywozy i wywozy) energii elektrycznej.
2.
Zakładając, że nie zachodzi konflikt z innymi przepisami prawa krajowego lub Wspólnoty, władze krajowe odpowiedzialne za system Intrastat mają dostęp do dodatkowych źródeł danych, innych niż źródła danych dla systemu Intrastat lub Jednolity Dokument Administracyjny dla potrzeb celnych lub fiskalnych, których mogą potrzebować w celu przekazania danych na temat obrotu energią elektryczną między Państwami Członkowskimi do Komisji (Eurostatu).
3.
Wartość statystyczna przekazywana do Komisji (Eurostatu) może opierać się na szacunkach.
Państwa Członkowskie muszą informować Komisję (Eurostat) o metodologii zastosowanej do szacowania przed jej zastosowaniem.
Artykuł 24
Towary wojskowe
1.
Statystyka obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi obejmuje wywozy i przywozy towarów przeznaczonych do użytku wojskowego.
2.
Państwa Członkowskie mogą przekazywać mniej szczegółowe informacje niż wskazano w art. 9 ust. 1 lit. b)-h) rozporządzenia (WE) nr 638/2004, gdy informacje stanowią tajemnicę wojskową zgodnie z definicjami obowiązującymi w Państwach Członkowskich.
Jednakże wymaganym minimum jest przekazywanie do Komisji (Eurostatu) danych na temat łącznej miesięcznej wartości statystycznej wywozów i przywozów.
ROZDZIAŁ 6
PRZESYŁANIE DANYCH DO EUROSTATU
Artykuł 25
1.
Zagregowane dane, wymienione w art. 12 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 638/2004, definiuje się dla każdego rodzaju obrotu jako wartość ogółem obrotów z innymi Państwami Członkowskimi.
Ponadto Państwa Członkowskie należące do strefy euro muszą dokonywać podziału wymiany handlowej poza obszarem euro według towarów zgodnie z sekcjami Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Handlu, rewizja 3.
2.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zagwarantowania, że dane o handlu zbierane od przedsiębiorstw powyżej progu 97 % będą wyczerpujące.
3.
Wprowadzane korekty w zastosowaniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 638/2004 są przekazywane do Eurostatu z podziałem co najmniej na kraje partnerskie i kod towaru na poziomie dwucyfrowym CN.
4.
Co do wartości statystycznej towarów, Państwa Członkowskie doszacowują tę wartość tam, gdzie odpowiednie dane nie zostały zgromadzone.
5.
Państwa Członkowskie po przyjęciu okresu sprawozdawczego zgodnie z art. 3 ust. 1 gwarantują, że miesięczne wyniki będą przekazywane do Komisji (Eurostatu), wykorzystując - jeśli to konieczne - doszacowania, kiedy okres sprawozdawczy stosowany do celów podatkowych nie odpowiada miesiącowi kalendarzowemu.
6.
Państwa Członkowskie przekazują dane uznane za poufne do Komisji (Eurostatu), tak aby możliwe było opublikowanie ich przynajmniej na poziomie rzeczywistych dwóch pierwszych znaków CN, jeżeli w ten sposób zostanie zachowana poufność.
7.
Jeśli miesięczne dane przekazane już do Komisji (Eurostatu) podlegają rewizjom, Państwa Członkowskie przekazują zrewidowane wyniki nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu, w którym zrewidowane dane stały się dostępne.
ROZDZIAŁ 7
RAPORT NA TEMAT JAKOŚCI
Artykuł 26
1.
Nie później niż 10 miesięcy po roku kalendarzowym Państwa Członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) raport na temat jakości zawierający wszystkie informacje wymagane w celu oceny jakości przekazanych danych.
2.
Celem raportu na temat jakości jest zbadanie jakości danych statystycznych w odniesieniu do takich zagadnień, jak:
- stosowność pojęć statystycznych,
- dokładność szacunków,
- terminowość przesyłanych danych do Komisji (Eurostatu),
- dostępność i klarowność informacji,
- porównywalność statystyk,
- spójność,
- kompletność.
3.
Wskaźniki jakości zdefiniowano w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ 8
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 27
Rozporządzenie (WE) nr 1901/2000 i rozporządzenie (EWG) nr 3590/92 zostają niniejszym uchylone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2005 r.
Artykuł 28
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1983/2004
z dnia 18 listopada 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 12 do 18 listopada 2004 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 17,49 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1984/2004
z dnia 18 listopada 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 4,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 12 do 18 listopada 2004 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 29,99 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1985/2004
z dnia 18 listopada 2004 r.
w sprawie przekazanych ofert na przywóz sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 238/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu sorgo do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 238/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 [3], na podstawie przekazanych ofert Komisja może, w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, postanowić o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnego obniżenia opłat przywozowych.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 12 do 18 listopada 2004 r. w ramach przetargu na obniżenie opłat przewozowych na sorgo, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 238/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1986/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1987/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
w sprawie stosowania współczynnika redukcji w odniesieniu do świadectw refundacji do produktów nieobjętych załącznikiem I Traktatu, zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2], w szczególności jego art. 8 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Notyfikacje Państw Członkowskich, zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji 1520/2000 wskazują, że łączna kwota otrzymana z wniosków wynosi 248761823 EUR, a tymczasem dostępna kwota w odniesieniu do transzy świadectw refundacji na mocy art. 8 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000, wynosi 78594136 EUR.
(2) Współczynnik redukcji powinien być obliczany na podstawie art. 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000. Zatem współczynnik taki powinien stosować się do kwot wnioskowanych w formularzu świadectwa refundacji do wykorzystania od 1 grudnia 2004 r., jak określa art. 8 ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwoty na wnioskach o świadectwa refundacji do wykorzystania od 1 grudnia 2004 r. zależą od współczynnika redukcji 0,685.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1988/2004
z dnia 18 listopada 2004 r.
uchylające rozporządzenie (WE) nr 1501/2004 z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie wstrzymania połowu krewetki grenlandzkiej przez statki pływające pod banderą Szwecji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1502/2004 [2] przewiduje wstrzymanie połowu krewetki grenlandzkiej w wodach norweskich na południe od 62°00N przez statki pływające pod banderą Szwecji lub zarejestrowane w Szwecji.
(2) W następstwie przesunięcia możliwości połowowych kwota dostępna dla Szwecji nie została wykorzystana.
Połowy krewetki grenlandzkiej w wodach norweskich na południe od 62°00N dokonywane przez statki pływające pod banderą szwedzką lub zarejestrowane w Szwecji powinny zatem być dozwolone.
Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/2004 traci moc.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1989/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, koniecznym jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych lub innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnienia określonego w kolumnie 3.
(4) Właściwym jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2];
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1990/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
ustanawiające środki przejściowe w sektorze wina w wyniku przystąpienia Węgier do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41, akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1] stanowi w art. 27 ust. 3, że każda osoba prawna i każda osoba fizyczna lub grupa osób, która wyprodukowała wino, jest zobowiązana dostarczyć do destylacji wszystkie produkty uboczne pochodzące z tej produkcji wina.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2] ustanawia zasady zastosowania wymienionej destylacji i w art. 49 niektóre wyjątki od tego obowiązku.
(3) Węgry przyjęły środki niezbędne do zastosowania wymienionej destylacji, jednak docelowa wydajność gorzelni destylujących produkty uboczne jest niewystarczająca.
Ponadto, w roku gospodarczym 2004/2005 przewidywane są obfite zbiory.
Należy w związku z tym zezwolić Węgrom na wyłączenie niektórych kategorii producentów z obowiązku dostarczania do destylacji produktów ubocznych produkcji wina.
(4) Aby zapewnić, że odstępstwo przyznane Węgrom będzie stosowane w całym roku gospodarczym, niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia 1 sierpnia 2004 r.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 49 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, Węgry mogą postanowić w roku gospodarczym 2004/2005, że producenci, którzy nie przekraczają poziomu 500 hl produkcji i prowadzą produkcję sami we własnych obiektach, mogą dopełnić obowiązku dostarczania produktów ubocznych do destylacji poprzez wycofanie tych produktów pod nadzorem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1991/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 753/2002 ustanawiające niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie do opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 53,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych [2], zmieniona dyrektywą 2003/89/WE w zakresie oznaczania składników obecnych w środkach spożywczych, przewiduje w art. 6 ust. 3a akapit pierwszy obowiązek oznaczenia na etykiecie napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2 % objętościowo, każdego składnika wymienionego w załączniku IIIa wspomnianej dyrektywy.
(2) Artykuł 6 ust. 3a akapit drugi lit. a) dyrektywy 2000/13/WE, przewiduje w odniesieniu do produktów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) 1493/99, że zasady prezentacji składników wymienionych w załączniku IIIa wymienionej dyrektywy mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 75 wspomnianego rozporządzenia.
(3) Załącznik VII lit. D) ust. 1 i załącznik VIII lit.
F) ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 precyzują, że informacje na opakowaniu powinny być podane w jednym lub więcej oficjalnych językach Wspólnoty, tak aby konsument w pełni je zrozumiał.
(4) Należy zatem wprowadzić zmiany do rozporządzenia Komisji (WE) nr 753/2002 [3].
(5) Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od 25 listopada 2004 r. - ostatecznego, nieprzekraczalnego terminu transpozycji dyrektywy 2003/89/WE.
(6) Komitet Zarządzający ds. Wina nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 753/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 drugi akapit otrzymuje następujące brzmienie:
"Jednakże obowiązkowe dane szczegółowe dotyczące importera, numeru partii i składników wymienionych w art. 6 ust. 3a dyrektywy 2000/13/WE, mogą być umieszczone poza polem widzenia, na którym znajdują się inne obowiązkowe dane szczegółowe.";
b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.
Jeżeli jeden lub wiele składników wymienionych w załączniku IIIa dyrektywy 2000/13/WE występuje w jednym z produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, muszą być one wymienione na etykiecie i poprzedzone terminem "zawiera".
W przypadku siarczynów, można stosować następujące obowiązkowe dane szczegółowe: "siarczyny", "bezwodnik siarkawy" lub "dwutlenek siarki".";
2) w art. 11 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Postanowienia art. 3 ust. 1 i 3, stosują się mutatis mutandis do obowiązkowych danych szczegółowych, o których mowa w art. 12.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1992/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2799/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 i 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 [2] ustala kwotę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku przeznaczonych na paszę, biorąc pod uwagę czynniki określone w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. W związku ze zmianami ceny rynkowej oraz cen sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku objętego interwencją, kwota pomocy powinna zostać ograniczona.
(2) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2799/1999.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999 otrzymuje brzmienie:
"1.
Pomoc ustala się na poziomie:
a) 3,23 EUR na 100 kg mleka odtłuszczonego o zawartości białka nie mniejszej niż 35,6% suchego ekstraktu beztłuszczowego;
b) 2,85 EUR na 100 kg mleka odtłuszczonego o zawartości białka nie mniejszej niż 31,4%, ale mniejszej niż 35,6% suchego ekstraktu beztłuszczowego;
c) 40,00 EUR na 100 kg mleka odtłuszczonego w proszku o zawartości białka nie mniejszej niż 35,6% suchego ekstraktu beztłuszczowego;
d) 35,28 EUR na 100 kg mleka odtłuszczonego w proszku o zawartości białka nie mniejszej niż 31,4%, ale mniejszej niż 35,6% suchego ekstraktu beztłuszczowego.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1993/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Portugalii
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym ze względu na wprowadzenie rynku wewnętrznego [1], w szczególności jej art. 9 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego [2], w szczególności jej art. 10 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [3], w szczególności jego art. 23 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2001/376/WE z dnia 18 kwietnia 2001 r. dotycząca środków wymaganych przy wystąpieniu gąbczastej encefalopatii bydła w Portugalii oraz wprowadzająca program wywozu oparty na dacie [4], zakazuje wysyłania i wywozu z Portugalii żywego bydła i niektórych produktów pochodnych.
Decyzja ta zastąpiła i uchyliła decyzję Komisji 98/653/WE [5] przyjętą w związku z wysoką częstotliwością występowania gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) i brakiem właściwego postępowania w przypadkach wystąpienia tej choroby w Portugalii w czasie, o którym mowa.
(2) Naukowy Komitet Sterujący (SSC) stwierdził istnienie trzech głównych aspektów dotyczących uznawania zagrożenia BSE.
Po pierwsze, zagrożenie dla ludzi związane z bezpośrednim spożyciem materiału potencjalnie zakaźnego; po drugie, zagrożenie dla człowieka w związku z przyjmowaniem lub wystawieniem na działanie przetworzonego, potencjalnie zakaźnego materiału; po trzecie, ryzyko rozprzestrzeniania choroby poprzez ponowne stosowanie materiału zakaźnego w paszach dla zwierząt.
Międzynarodowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) zaproponowała, aby stopień zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt w państwach oceniać na łącznej podstawie rozprzestrzeniania się BSE oraz stosowania środków kontroli ryzyka.
(3) Na sesji ogólnej OIE w maju 2003 r. wprowadzono poprawki do rozdziału w Kodeksie Zdrowia Zwierząt poświęconego BSE oraz zmieniono kryteria wyznaczające granicę pomiędzy krajami średniego i wysokiego ryzyka.
Obecnie granicę tę wyznacza częstotliwość występowania BSE wynosząca 200 przypadków na milion sztuk bydła w wieku powyżej 24 miesięcy życia, obliczona na przestrzeni 12 poprzedzających miesięcy w państwach prowadzących aktywny nadzór.
(4) W Portugalii odnotowano 103 przypadki BSE w okresie pomiędzy 1 września 2003 r. a 31 sierpnia 2004 r.
W związku z tym wskaźnik liczby przypadków BSE w Portugalii obliczony w okresie minionych 12 miesięcy wynosi 131,7.
Ponadto wyniki aktywnego monitorowania i biernego nadzoru pokazują, że liczba przypadków występowania BSE w tym Państwie Członkowskim maleje.
(5) Dlatego też częstotliwość występowania BSE jest niższa niż górna granica wyznaczona dla państw średniego ryzyka występowania BSE, o której mowa w Kodeksie Zdrowia Zwierząt OIE.
Zmiany na korzyść w liczbie przypadków BSE dowodzą, że środki przedsięwzięte przez Portugalię okazały się skuteczne.
(6) Zakaz karmienia zwierząt gospodarskich paszą zawierającą białka ssaków i zakaz karmienia przeżuwaczy tłuszczem ssaków wprowadzono w Portugalii dnia 4 grudnia 1998 r.
W tym samym czasie zakazano gromadzenia, przechowywania i obrotu białkiem ssaków i niektórymi tłuszczami oraz zorganizowano wycofywanie z rynku istniejących zapasów.
(7) W ramach misji przeprowadzanej w Portugalii przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii (FVO) w czerwcu 1999 r. stwierdzono, że wycofywanie z rynku istniejących zapasów zostało zakończone i kontrole w sprawie skuteczności zakazu paszowego zastosowano poprawnie.
Zakaz wszedł w życie z dniem 1 lipca 1999 r.
(8) Zakaz używania określonych materiałów niebezpiecznych w żywności przeznaczonej dla ludzi lub w paszach zwierzęcych został wprowadzony w Portugalii dnia 4 grudnia 1998 r.
Zakaz ten został rozszerzony zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001.
(9) Scentralizowany krajowy system identyfikacji i rejestracji bydła został wprowadzony w Portugalii dnia 1 lipca 1999 r.
(10) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 ustala środki dotyczące wszystkich zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt wynikających z TSE oraz rządzące całym łańcuchem produkcji i wprowadzania na rynek żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego.
W szczególności ustanawia ono zasady na poziomie Wspólnoty dotyczące systematycznego monitorowania BSE, usuwania materiałów określonego ryzyka i zakazów w zakresie żywienia zwierząt.
(11) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 stosuje się od 1 lipca 2001 r.
W trakcie kilku misji FVO w Portugalii dokonano oceny realizacji środków ustanowionych w tym rozporządzeniu mających na celu zwalczanie, kontrolę i zapobieganie TSE.
(12) Misja FVO w lutym 2004 r. wykazała, że Portugalia podjęła wszelkie niezbędne działania i w sposób zadowalający zastosowała się do zaleceń w zakresie wdrażania środków zapobiegających BSE określonych w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001, w szczególności do tych zaleceń, które odnoszą się do nadzoru nad BSE, usuwania określonych materiałów niebezpiecznych oraz do zakazu dotyczącego paszy.
(13) Wygląda na to, że obecnie w Portugalii postępuje się w sposób właściwy z trzema głównymi aspektami uznawania zagrożenia BSE rozpoznanymi przez SSC, czyli: po pierwsze, z zagrożeniem dla ludzi związanym z bezpośrednim spożyciem materiału potencjalnie zakaźnego; po drugie, z zagrożeniem dla człowieka w związku z przyjmowaniem lub wystawieniem na działanie przetworzonego, potencjalnie zakaźnego materiału; po trzecie, z ryzykiem rozprzestrzeniania choroby poprzez ponowne stosowanie materiału zakaźnego w paszach dla zwierząt.
(14) Dlatego też właściwym jest uchylenie decyzji 2001/376/WE.
(15) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 999/2001, kręgosłup bydła powyżej 12 miesięcy życia uznaje się za określony materiał niebezpieczny.
Portugalia korzysta z odstępstwa pozwalającego na wykorzystywanie kręgosłupów otrzymanych ze sztuk bydła poniżej 30 miesięcy życia.
Ponadto rozporządzenie to ustanawia dla Portugalii rozszerzoną listę określonych materiałów niebezpiecznych.
(16) Granica wieku, w którym usuwa się kręgosłup sztukom bydła oraz lista określonych materiałów niebezpiecznych, obowiązująca w innych Państwach Członkowskich powinna dotyczyć również Portugalii w celu harmonizacji handlu.
Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 999/2001.
(17) Dla celów jasności i spójności przepisów prawa wspólnotowego należy uchylić decyzję Komisji 2000/345/WE z dnia 22 maja 2000 r. ustalającą datę rozpoczęcia wysyłania niektórych produktów z Portugalii do Niemiec w celu ich spalenia na mocy art. 3 ust. 6 decyzji 98/653/WE [6], oraz decyzję Komisji 2000/371/WE z dnia 6 czerwca 2000 r. ustalającą datę rozpoczęcia wysyłania byków do walk z Portugalii do Francji na mocy art. 3 ust. 7 decyzji 98/653/WE [7], oraz decyzję Komisji 2000/371/WE z dnia 6 czerwca 2000 r. ustalającą datę rozpoczęcia wysyłania byków do walk z Portugalii do Francji na mocy art. 3 ust. 7 decyzji 98/653/WE [8].
(18) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Uchyla się decyzje 2000/345/WE, 2000/371/WE, 2000/372/WE oraz 2001/376/WE.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1994/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazów państw i terytoriów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG [1], w szczególności jej art. 10 i 21,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym oraz zasady stosowane do kontroli takiego przemieszczania.
Część C załącznika II do omawianego rozporządzenia zawiera wykaz państw trzecich, w przypadku których ryzyko pojawienia się wścieklizny we Wspólnocie na skutek przemieszczania zwierząt domowych z terytoriów tych krajów nie jest wyższe niż ryzyko związane z przemieszczaniem zwierząt domowych pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(2) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 wykaz państw trzecich miał zostać sporządzony do 3 lipca 2004 r.
Aby znaleźć się w wykazie, państwo trzecie powinno określić swój status w odniesieniu do wścieklizny oraz wykazać, że spełnia określone warunki dotyczące powiadamiania, monitorowania, służb weterynaryjnych, zapobiegania i zwalczania wścieklizny oraz uregulowań w zakresie szczepień.
(3) W celu uniknięcia wszelkich niepotrzebnych zakłóceń w przemieszczaniu zwierząt domowych oraz w celu umożliwienia państwom trzecim w koniecznych przypadkach zapewnienia dodatkowych gwarancji należy ustanowić tymczasowy wykaz państw trzecich.
Wykaz ten powinien opierać się na danych pochodzących z Międzynarodowego Biura Chorób Epizootycznych (OIE - Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt), na wynikach inspekcji przeprowadzonych przez Biuro Komisji ds. Żywności i Weterynarii w danych państwach trzecich oraz na informacjach zebranych przez Państwa Członkowskie.
(4) Wykaz powinien opierać się również na danych pochodzących ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), współpracującego z WHO Centrum Obserwacji i Badań nad Wścieklizną w Wusterhausen, oraz z Biuletynu o wściekliźnie.
(5) Tymczasowy wykaz państw trzecich powinien obejmować państwa, w których nie występuje wścieklizna i państwa, w przypadku których ryzyko pojawienia się wścieklizny we Wspólnocie na skutek przemieszczania zwierząt domowych z terytoriów tych krajów nie jest wyższe niż ryzyko związane z przemieszczaniem zwierząt domowych pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(6) W związku z prośbą wyrażoną przez właściwe władze Chile, Hong Kongu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich dotyczącą włączenia tych krajów do wykazu w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003, uzasadnionym wydaje się wprowadzenie zmian do tymczasowego wykazu sporządzonego zgodnie z art. 10.
(7) Ponadto do wykazu krajów w części A załącznika II do niniejszego rozporządzenia dodano Maltę, zgodnie z decyzją Rady 2004/650/WE z dnia 13 września 2004 r. zmieniającą rozporządzenie (WE) nr 998/2003 [2].
W związku z powyższym, szczegółowe postanowienia dotyczące wjazdu zwierząt domowych do Irlandii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa powinny objąć również Maltę.
(8) Wreszcie, środki przyjęte przez Hiszpanię w Ceucie i Melilli dotyczące wjazdu z Maroka i kontroli na tych terytoriach bezpańskich psów oraz przemieszczania zwierząt domowych z tych terytoriów do Maroka pozwalają obecnie na uznanie statusu tych terytoriów w odniesieniu do wścieklizny za równorzędny ze statusem Państw Członkowskich Europy kontynentalnej.
Właściwym jest zatem włączenie Ceuty i Melilli do wykazu w sekcji I części B załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003.
(9) W celu zachowania przejrzystości wspólnotowych przepisów prawnych załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 powinien zostać zastąpiony w całości.
(10) W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 należy zatem wprowadzić stosowne zmiany.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu 23 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1995/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
przyjmujące zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych elektrotechnicznych blach teksturowanych oraz pasów stali elektrotechnicznej krzemowej o szerokości powyżej 500 mm pochodzących z Federacji Rosyjskiej oraz przedłużające objęcie obowiązkiem rejestracji przywóz niektórych elektrotechnicznych blach teksturowanych pochodzących z Federacji Rosyjskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem dumpingowym z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 8, art. 21 i art. 22 lit. c),
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1) W drodze rozporządzenia (WE) nr 990/2004 [2], po dokonaniu przeglądu średnioterminowego, Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 151/2003 [3] ("środki"), nakładając ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elektrotechnicznych blach teksturowanych o szerokości powyżej 500 mm ("omawiany produkt") pochodzących z Federacji Rosyjskiej ("Rosji").
(2) W marcu 2004 r., poprzez opublikowanie zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [4], Komisja ogłosiła rozpoczęcie częściowego przeglądu średnioterminowego środków dotyczących przywozu omawianego produktu pochodzącego z Rosji, celem zbadania, czy istnieje potrzeba ich dostosowania, biorąc pod uwagę pewne konsekwencje rozszerzenia Unii Europejskiej do 25 Państw Członkowskich ("rozszerzenie").
(3) Rada stwierdziła, że, mając na uwadze interes Wspólnoty, istnieje potrzeba tymczasowego dostosowania istniejących środków w celu uniknięcia nagłych i nadmiernie negatywnych skutków dla importerów i użytkowników w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich przystępujących do Unii Europejskiej ("UE10") bezpośrednio po rozszerzeniu.
Uznano, że najlepszym sposobem osiągnięcia tego celu jest przyjęcie zobowiązań oferowanych przez współpracujące strony, przy wprowadzeniu elementu pułapów ilościowych.
(4) W związku z tym, rozporządzeniem (WE) nr 1000/2004 [5] Komisja przyjęła jako środek specjalny krótkoterminowe zobowiązania zaoferowane przez i) rosyjskiego producenta eksportującego omawiany produkt - Nowolipiecki Kombinat Hutniczy wspólnie ze spółką szwajcarską (Stinol AG) i ii) drugiego rosyjskiego producenta eksportującego omawiany produkt - Viz Stal Ltd. wspólnie ze związaną z nim szwajcarską spółką (Duferco SA).
(5) Aby stworzyć warunki dla zwolnienia z ceł antydumpingowych, które zostało udzielone poprzez przyjęcie zobowiązań, rozporządzenie (WE) nr 151/2003 zostało zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 989/2004 [6].
(6) W rozporządzeniu (WE) nr 1000/2004 stwierdza się, że przyjęcie zobowiązań jest ograniczone do początkowego okresu sześciu miesięcy ("okres początkowy") bez uszczerbku dla normalnego okresu obowiązywania środków i że środki wygasają po upływie tego okresu, o ile Komisja nie uzna za stosowne przedłużyć okres ich stosowania.
(7) W związku z powyższym Komisja zbadała, czy nadal istnieją nadzwyczajne i negatywne warunki dla użytkowników końcowych, dystrybutorów i konsumentów w UE10, które doprowadziły do przyjęcia zobowiązania.
W ramach ogólnej weryfikacji skontrolowano również, czy omawiane firmy przestrzegają podjętych zobowiązań.
B. WERYFIKACJA
1.
Treść obecnych zobowiązań
(8) Obecne zobowiązania oferowane przez firmy obligują je, między innymi, do przestrzegania swojej tradycyjnej struktury sprzedaży eksportowej klientom w UE10 w ramach pułapów ilościowych ustalonych na podstawie istniejącej, tradycyjnej struktury sprzedaży eksportowej klientom w UE10.
(9) Warunki zobowiązań obligują również podpisujące je firmy do regularnego dostarczania Komisji szczegółowych informacji, w formie sprawozdań miesięcznych dotyczących sprzedaży klientom w UE10 (lub odsprzedaży przez jakiekolwiek związane z nimi strony wewnątrz Wspólnoty) oraz do umożliwienia przeprowadzania przez Komisję wizyt weryfikacyjnych.
Dla umożliwienia pełnego monitorowania skuteczności zobowiązania, również tradycyjni klienci firm eksporterów w UE10 dostarczyli pisemną zgodę na przeprowadzanie wizyt weryfikacyjnych na miejscu w ich lokalach.
2.
Przestrzeganie obecnych zobowiązań
(10) Wizyty weryfikacyjne u producentów eksportujących i u niektórych spośród ich tradycyjnych klientów w UE10 potwierdziły, że rozmiary wywozu do UE10 przez omawiane firmy nie przekraczały poziomu pułapów ilościowych określonych w zobowiązaniach.
Ponadto ustalono, że firmy w szerokim zakresie przestrzegały swojej tradycyjnej struktury sprzedaży klientom indywidualnym w UE10.
Poza tym, na podstawie dostępnych informacji można stwierdzić, że nie wystąpił zauważalny przepływ z UE10 do UE15 omawianych tu produktów, przy których przywozie wykorzystano zwolnienia z ceł antydumpingowych udzielone w wyniku zobowiązań.
3.
Analiza warunków dla dalszej akceptacji zobowiązań
(11) Analiza miesięcznych sprawozdań dotyczących sprzedaży, przedkładanych Komisji przez omawiane firmy, popartych dostępnymi, oficjalnymi danymi statystycznymi i wynikami wizyt weryfikacyjnych na miejscu, wykazała, że wielkość wywozu omawianego produktu do UE10 przez omawiane firmy zmniejszyła się w następstwie rozszerzenia i że kontyngent ustalony w zobowiązaniach nie został wykorzystany.
Ten brak wykorzystania pułapów ilościowych w ciągu kilku pierwszych miesięcy początkowego okresu stosowania zobowiązań wynikał częściowo z tego, że jeden z producentów eksportujących przeprowadzał reorganizację operacji sprzedaży.
Jednakże ten producent eksportujący oświadczył, że w następnej fazie początkowego okresu ma on zamiar wykorzystać kwoty eksportowe do wysokości ustalonych pułapów ilościowych.
(12) Ponadto, jak stwierdzono w motywie (23) rozporządzenia (WE) nr 989/2004, w okresie poprzedzającym rozszerzenie, tzn. w roku 2003 i w pierwszych miesiącach roku 2004 zaobserwowano anormalny wzrost wielkości wywozów do UE10.
Uważa się, że to również mogło przyczynić się do zmniejszenia ilości przywożonych do UE10 po rozszerzeniu.
C. WNIOSKI
1.
Przyjęcie zobowiązań
(13) Biorąc pod uwagę powyższe, a także ograniczone rozmiary przywozu do UE10, uznaje się, że za wcześnie jest na stwierdzenie, czy środki tymczasowe osiągnęły oczekiwane skutki i czy negatywne warunki, z których powodu konieczne było otrzymanie zobowiązań, już nie występują.
Dlatego też, a także ponieważ warunki zobowiązań były przestrzegane w początkowym okresie ich stosowania przez omawiane firmy, stwierdza się, że przyjęcie zobowiązań oferowanych przez omawiane firmy na następny okres jest uzasadnione.
(14) Jeśli chodzi o długość tego dalszego okresu, uznaje się, że okres ich obowiązywania dłuższy niż sześć miesięcy pozostawałby w sprzeczności z pojęciem przejściowego charakteru zobowiązań, dlatego też ich przyjęcie jest ograniczone do okresu od dnia 21 listopada 2004 r. do dnia 20 maja 2005 r. ("okres końcowy").
(15) Jeśli chodzi o poziom pułapów ilościowych, jakie mają być stosowane w okresie końcowym, należy zauważyć, że zostały one obliczone przy zastosowaniu tych samych metod, które stosowano przy ustalaniu początkowego okresu (jednak w odróżnieniu do początkowego okresu, kiedy obniżono rozmiary dopuszczalnego przywozu w stosunku do tradycyjnej wysokości, celem uwzględnienia anormalnej wysokości przywozu w okresie poprzedzającym rozszerzenie, korekt takich nie dokonano przy określaniu pułapów ilościowych dla okresu końcowego).
(16) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) 989/2004, zobowiązania obligują każdego indywidualnego producenta eksportującego do przestrzegania pułapów importowych oraz, w celu umożliwienia monitorowania tych zobowiązań, omawiani producenci eksportujący zgodzili się również w szerokim zakresie przestrzegać swojej tradycyjnej struktury sprzedaży klientom indywidualnym w UE10.
Producenci eksportujący mają również świadomość tego, że jeżeli okaże się, że struktura sprzedaży uległa znacznej zmianie lub gdy monitorowanie zobowiązania stanie się w jakikolwiek sposób trudne lub niewykonalne, Komisja ma prawo do wycofania przyjęcia zobowiązania danej firmy, co prowadzi do zastąpienia zobowiązania nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego, do dostosowania poziomu pułapu lub podjęcia innych czynności zaradczych.
(17) Warunkiem zobowiązań jest również to, że jeżeli zostaną one w jakikolwiek sposób naruszone, Komisja będzie miała prawo do wycofania ich przyjęcia, co prowadzi do zastąpienia zobowiązań nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego.
(18) Firmy będą regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji na temat swoich wywozów do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązań przez Komisję.
(19) Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań przez firmy, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniem, zwolnienie celne będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej przynajmniej pozycje wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) 989/2004.
Taki poziom informacji jest również niezbędny, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z odpowiednią dokładnością, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi.
Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona lub też nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, płatne będzie odpowiednie cło antydumpingowe.
2.
Poinformowanie zainteresowanych stron
(20) Wszystkie strony, które uprzednio zgłosiły swoje zainteresowanie, zostały powiadomione o zamiarze przyjęcia zobowiązań.
Przemysł Wspólnotowy nie zgłosił żadnych zastrzeżeń odnośnie do przyjęcia zobowiązań.
Nie otrzymano również żadnych uwag od innych zainteresowanych stron, które spowodowałyby zmianę poglądów Komisji w tej sprawie.
D. REJESTRACJA PRZYWOZÓW
(21) W rozporządzeniu (WE) nr 1000/2004, organy celne zostały zobowiązane do rejestrowania przywozu do Wspólnoty omawianego produktu pochodzącego z Rosji, eksportowanego przez firmy, których zobowiązania zostały przyjęte i dla których wnoszono o zwolnienie z cła antydumpingowego nałożonego przez rozporządzenie (WE) nr 151/2003.
(22) Ponieważ przyjęcie zobowiązań dotyczących początkowego okresu rozpoczęło się dnia 21 maja 2004 r., a przyjęcie zobowiązań dotyczących końcowego okresu nastąpi natychmiast po zakończeniu początkowego okresu, oba te okresy należy traktować jako jeden ciągły okres.
Jednak, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, maksymalny okres rejestracji wynosi dziewięć miesięcy, w związku z tym organy celne powinny rejestrować takie przywozy jedynie do dnia 20 lutego 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu blach cienkich teksturowanych, walcowanych na zimno oraz pasów stali elektrotechnicznej krzemowej o szerokości powyżej 500 mm pochodzących z Federacji Rosyjskiej, przyjmuje się zobowiązania zaoferowane przez wymienionych poniżej producentów eksportujących:
+++++ TABLE +++++
2.
Organy celne powinny, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96, nadal podejmować odpowiednie kroki w celu dokonania rejestracji, do dnia 20 lutego 2005 r., przywozu do Wspólnoty blach cienkich teksturowanych, walcowanych na zimno oraz pasów stali elektrotechnicznej krzemowej o szerokości powyżej 500 mm pochodzących z Federacji Rosyjskiej i oznaczonych kodem CN 72251100 (blacha o szerokości 600 mm lub więcej) oraz ex72261100 (blacha o szerokości powyżej 500 mm, lecz poniżej 600 mm), produkowanych i sprzedawanych przez spółki wymienione w ust. 1.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i obowiązuje do dnia 20 maja 2005 r.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1996/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
przyjmujące zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu azotanu amonu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy oraz przedłużające objęcie obowiązkiem rejestracji przywóz azotanu amonu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem dumpingowym z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 8, art. 21 i art. 22 lit. c),
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1) W drodze rozporządzenia (WE) nr 132/2001 [2], Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu ("omawiany produkt") pochodzącego z Ukrainy.
W drodze rozporządzenia (WE) nr 658/2002 [3], po zakończeniu przeglądu średnioterminowego, Rada nałożyła definitywne cło antydumpingowe na przywóz omawianego produktu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej ("Rosji").
(2) W marcu 2004 r., poprzez opublikowanie zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [4], Komisja ogłosiła rozpoczęcie częściowego przeglądu średnioterminowego środków dotyczących przywozu omawianego produktu pochodzącego z Rosji i Ukrainy ("środki"), celem zbadania, czy istnieje potrzeba ich dostosowania, biorąc pod uwagę pewne konsekwencje rozszerzenia Unii Europejskiej do 25 Państw Członkowskich ("rozszerzenie").
(3) Rada stwierdziła, że, mając na uwadze interes Wspólnoty, istnieje potrzeba tymczasowego dostosowania istniejących środków w celu uniknięcia nagłych i nadmiernie negatywnych skutków dla importerów i użytkowników w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich przystępujących do Unii Europejskiej ("UE10") bezpośrednio po rozszerzeniu.
Uznano, że najlepszym sposobem osiągnięcia tego celu jest przyjęcie zobowiązań oferowanych przez współpracujące strony, przy wprowadzeniu elementu minimalnych cen importowych i pułapów ilościowych.
(4) W związku z tym, rozporządzeniem (WE) nr 1001/2004 [5] Komisja przyjęła jako środek specjalny krótkoterminowe zobowiązania zaoferowane przez i) ukraińskiego producenta eksportującego omawiany produkt ("Azot S.A.") ii) rosyjskiego producenta eksportującego (MChK Eurochem S.A. odnośnie do towarów wyprodukowanych w jego zakładach produkcyjnych Nak Azot S.A., Rosja), a sprzedawanych przez firmę z nim związaną (Cumberland Sound Ltd., Brytyjskie Wyspy Dziewicze) iii) wspólnie przez dwóch powiązanych rosyjskich producentów eksportujących (Spółka Akcyjna "Akron" i Spółka Akcyjna "Dorogobuż").
(5) Aby stworzyć warunki dla zwolnienia z ceł antydumpingowych, które zostało udzielone poprzez przyjęcie zobowiązań, rozporządzenie (WE) nr 658/2002 i rozporządzenie (WE) nr 132/2001 zostały zmienione rozporządzeniem (WE) nr 993/2004.
(6) W rozporządzeniu (WE) nr 1001/2004 stwierdza się, że przyjęcie zobowiązań jest ograniczone do początkowego okresu sześciu miesięcy ("okres początkowy") bez uszczerbku dla normalnego okresu obowiązywania środków i że środki wygasają po upływie tego okresu, o ile Komisja nie uzna za stosowne przedłużyć okres ich stosowania.
(7) Zgodnie z akapitem 15 rozporządzenia (WE) nr 1001/2004, utrzymanie zobowiązań będzie uzależnione od weryfikacji, jakiej zostaną one poddane na zakończenie okresu sześciu miesięcy, dla sprawdzenia, czy wyjątkowe i negatywne warunki dla użytkownika końcowego w UE10, prowadzące do przyjęcia zobowiązań, wciąż istnieją.
W ramach ogólnej oceny zweryfikowano również, czy omawiane firmy przestrzegają podjętych zobowiązań.
B. WERYFIKACJA
1.
Treść obecnych zobowiązań
(8) Obecne zobowiązania oferowane przez firmy obligują je, między innymi, do przestrzegania swojej tradycyjnej struktury sprzedaży eksportowej klientom w UE10, po cenach nie niższych niż określone minimalne ceny importowe ("MCI").
Te MCI w znacznym stopniu eliminują szkodliwy dumping stwierdzony podczas początkowego dochodzenia.
Sprzedaż winna się również odbywać w ramach pułapów ilościowych ustalonych na podstawie istniejącej, tradycyjnej struktury sprzedaży eksportowej do UE10.
(9) Warunki zobowiązań obligują również podpisujące je firmy do regularnego dostarczania Komisji szczegółowych informacji, w formie sprawozdań miesięcznych dotyczących sprzedaży do UE10 (lub odsprzedaży przez jakiekolwiek związane z nimi strony wewnątrz Wspólnoty), oraz do umożliwienia przeprowadzania przez Komisję wizyt weryfikacyjnych.
Dla umożliwienia pełnego monitorowania skuteczności zobowiązań, również tradycyjni klienci w UE10 firm eksporterów dostarczyli pisemną zgodę na przeprowadzanie wizyt weryfikacyjnych na miejscu w ich lokalach.
2.
Przestrzeganie obecnych zobowiązań
(10) Wizyty weryfikacyjne u producentów eksportujących wykazały, że omawiane firmy przestrzegały MCI i że rozmiary wywozu do UE10 nie przekraczały poziomu pułapów ilościowych określonych w zobowiązaniach.
Ponadto ustalono, że firmy w szerokim zakresie przestrzegały swojej tradycyjnej struktury sprzedaży klientom indywidualnym w UE10.
Poza tym, na podstawie dostępnych informacji można stwierdzić, że nie wystąpił zauważalny przepływ z UE10 do UE15 omawianych tu produktów, przy których przywozie wykorzystano zwolnienia z ceł antydumpingowych udzielone w wyniku zobowiązań.
3.
Analiza warunków dla dalszej akceptacji zobowiązań
(11) Analiza miesięcznych sprawozdań dotyczących sprzedaży, przedkładanych Komisji przez omawiane firmy, popartych dostępnymi, oficjalnymi danymi statystycznymi, wykazała, że mimo pewnego dostosowania poziomu cen, nadal występowały znaczne różnice między cenami omawianego produktu w UE10 a UE15.
Ponadto zaobserwowano, że wielkość sprzedaży z Rosji i Ukrainy do UE10 zmniejszyła się po rozszerzeniu, jednak biorąc pod uwagę fakt, że badany okres dotyczył jednego z "martwych sezonów" dla omawianego produktu, wielkość ta jest nadal znaczna.
Ponadto, jak stwierdzono w motywie 28 rozporządzenia (WE) nr 993/2004, w okresie poprzedzającym rozszerzenie, tzn. w roku 2003 i w pierwszych miesiącach roku 2004 zaobserwowano anormalny wzrost wielkości wywozów do UE10.
Uważa się, że to również mogło przyczynić się do zmniejszenia ilości przywożonych do UE10 po rozszerzeniu.
C. WNIOSKI
1.
Przyjęcie zobowiązań
(12) Biorąc pod uwagę, że nadal istnieją wyjątkowe i negatywne warunki, jakie panowały przed rozszerzeniem, z których powodu konieczne było otrzymanie zobowiązań, a także ponieważ warunki zobowiązań były przestrzegane w początkowym okresie ich stosowania przez omawiane firmy, stwierdza się, że dalsza akceptacja zobowiązań oferowanych przez omawiane firmy na następny okres jest uzasadniona.
(13) Jeśli chodzi o długość tego dalszego okresu, uznaje się, że okres obowiązywania przekraczający sześć miesięcy pozostawałby w sprzeczności z pojęciem przejściowego charakteru zobowiązań, dlatego też ich przyjęcie jest ograniczone do okresu od dnia 21 listopada 2004 r. do dnia 20 maja 2005 r. ("okres końcowy").
(14) Jeśli chodzi o poziom pułapów ilościowych, jakie mają być stosowane w okresie końcowym, należy zauważyć, że zostały one obliczone przy zastosowaniu tych samych metod, które stosowano przy ustalaniu początkowego okresu (jednak w odróżnieniu od początkowego okresu, kiedy obniżano wysokość dopuszczalnego przywozu w stosunku do tradycyjnej wysokości, aby uwzględnić nienormalną wysokość przywozu w okresie poprzedzającym rozszerzenie, korekty takie nie będą dokonywane przy określaniu pułapów ilościowych dla okresu końcowego).
Tym niemniej, biorąc pod uwagę tendencję do wzrostu zużycia tego produktu w UE10, przy ustalaniu pułapów ilościowych dla końcowego okresu dla każdego z producentów eksportujących, korzystających ze zobowiązań, wzięto pod uwagę współczynnik wzrostu.
(15) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 993/2004, zobowiązania obligują każdego indywidualnego producenta eksportującego do przestrzegania MCI w ramach pułapów importowych, a celem umożliwienia monitorowania tych zobowiązań omawiani producenci eksportujący zgodzili się również w szerokim zakresie przestrzegać swojej tradycyjnej struktury sprzedaży klientom indywidualnym w UE10.
Producenci eksportujący mają również świadomość tego, że jeżeli okaże się, iż struktura sprzedaży uległa znacznej zmianie, lub gdy monitorowanie zobowiązań stanie się w jakikolwiek sposób trudne lub niewykonalne, Komisja ma prawo do wycofania przyjęcia zobowiązania danej firmy, co prowadzi do zastąpienia zobowiązania nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego, do dostosowania poziomu pułapu, lub podjęcia innych czynności zaradczych.
(16) Warunkiem zobowiązań jest również to, że jeżeli zostaną one w jakikolwiek sposób naruszone, Komisja będzie miała prawo do wycofania ich przyjęcia, co prowadzi do zastąpienia zobowiązania nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego.
(17) Firmy będą regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji na temat swoich wywozów do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązań przez Komisję.
(18) Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań przez firmy, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniem, zwolnienie celne będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej przynajmniej pozycje wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 993/2004.
Taki poziom informacji jest również niezbędny, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z odpowiednią dokładnością, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi.
Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona lub też nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, płatne będzie odpowiednie cło antydumpingowe.
2.
Konsultacje z Państwami Członkowskimi
(19) Zgodnie z motywem 15 rozporządzenia (WE) nr 1001/2004, Państwa Członkowskie były konsultowane odnośnie do propozycji dalszej akceptacji zobowiązań.
Niektóre Państwa Członkowskie uważały, że poziom MCI powinien zostać podniesiony.
Należy jednak pamiętać, że te zobowiązania nie są bezpośrednim odpowiednikiem cła antydumpingowego, ponieważ MCI zostały ustalone na niższym poziomie niż miałoby to zwykle miejsce.
Służą one raczej jako zabezpieczenie poziomu, poniżej którego ceny w UE10 nie powinny spadać.
W związku z tym, a także uwzględniając krótkoterminowy charakter zobowiązań oraz wyjątkowe warunki, w jakich zobowiązania zostały przyjęte, korekta poziomu MCI nie wydaje się w chwili obecnej uzasadniona.
3.
Poinformowanie zainteresowanych stron
(20) Propozycja dalszej akceptacji zobowiązań została skonsultowana ze wszystkimi stronami, które uprzednio zgłosiły swoje zainteresowanie.
Organizacja producentów Przemysłu Wspólnotowego oświadczyła, że nie będzie się sprzeciwiać dalszej akceptacji zobowiązań, pod warunkiem że nie będzie to miało negatywnego wpływu na jej sytuację.
Jednak krajowa organizacja producentów w Polsce zgodziła się z opinią niektórych Państw Członkowskich, że poziom MCI winien zostać podniesiony, ponieważ ustalony poziom cen nie pokrywa kosztów produkcji jej producentów.
Jednakże z powodów przytoczonych w poprzednim akapicie korekta poziomu MCI nie wydaje się w chwili obecnej być uzasadnioną.
(21) Jeden z producentów eksportujących w Rosji powiadomił Komisję o swoim zamiarze wywozu do Wspólnoty za pośrednictwem swojej nowej, powiązanej spółki handlowej mającej siedzibę w Szwajcarii.
(22) Nie otrzymano innych uwag, które spowodowałyby zmianę poglądów Komisji w tej sprawie.
D. REJESTRACJA PRZYWOZÓW
(23) W rozporządzeniu (WE) nr 1001/2004 organy celne zostały zobowiązane do rejestrowania przywozu do Wspólnoty omawianego produktu pochodzącego z Rosji i Ukrainy, eksportowanego przez firmy, których zobowiązania zostały przyjęte i dla których wnoszono o zwolnienie z cła antydumpingowego nałożonego przez rozporządzenie Rady (WE) nr 132/2001 i rozporządzenie Rady (WE) nr 658/2002, zmienione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 993/2004.
(24) Ponieważ przyjęcie zobowiązań dotyczących początkowego okresu rozpoczęło się dnia 21 maja 2004 r., a przyjęcie zobowiązań dotyczących końcowego okresu nastąpi natychmiast po zakończeniu początkowego okresu, oba te okresy należy traktować jako jeden ciągły okres.
Jednak zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, maksymalny okres rejestracji wynosi dziewięć miesięcy, w związku z tym organy celne powinny rejestrować takie przywozy jedynie do dnia 20 lutego 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu azotanu amonu pochodzącego z Ukrainy i Federacji Rosyjskiej, przyjmuje się zobowiązania zaoferowane przez wymienionych poniżej producentów eksportujących:
+++++ TABLE +++++
2.
Organy celne powinny, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96, nadal podejmować odpowiednie kroki w celu dokonania rejestracji, do dnia 20 lutego 2005 r., przywozu do Wspólnoty azotanu amonu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy i oznaczonego kodem CN 31023090 i 31024090, produkowanego i sprzedawanego lub produkowanego i wywożonego przez spółki wymienione w ust. 1.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i obowiązuje do dnia 20 maja 2005 r.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1997/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 14/2004 w sprawie prognozy bilansu dostaw na Maderę dla sektora wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1453/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Azorów i Madery oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1600/92 (Poseima) [1], w szczególności jego art. 3 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 14/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. ustanawiające bilanse dostaw i pomoc wspólnotową dla niektórych podstawowych produktów do spożycia przez ludzi, do przetworzenia i jako nakłady rolnicze oraz dla dostaw zwierząt żywych i jaj do regionów peryferyjnych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1453/2001 [2], ustanawia prognozę bilansu dostaw i określa wysokość pomocy wspólnotowej dla produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami dostaw w szczególności na wyspy Azorów i Maderę.
(2) Obecny poziom realizacji rocznej prognozy bilansów dostaw mrożonej wołowiny i cielęciny w przypadku Madery wykazuje, iż określona wysokość dostaw wymienionych produktów jest niższa od potrzeb ze względu na popyt wyższy niż przewidziany.
(3) Należy zatem niezwłocznie dostosować ilości wymienionych produktów do rzeczywistych potrzeb najbardziej peryferyjnych regionów, o których mowa.
(4) W związku z powyższym należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 14/2004.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami wszystkich odpowiednich komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Część 7 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 14/2004 zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 16,930 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1999/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2000/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zezwalające na przesunięcia pomiędzy limitami ilościowymi na wyroby włókiennicze i odzieżowe pochodzące z Republiki Korei
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich [1], w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką Korei w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowana dnia 7 sierpnia 1986 r. i zatwierdzona decyzją Rady nr 87/471/EWG [2], ostatnio zmieniona porozumieniem w formie wymiany listów, parafowanym dnia 22 grudnia 1994 r. i zatwierdzonym decyzją Rady nr 95/131/WE [3], stanowi, iż możliwe jest dokonywanie przesunięć między latami kontyngentowymi.
(2) Dnia 6 września 2004 r. Republika Korei przedłożyła wniosek o zezwolenie na dokonanie przesunięć między latami kontyngentowymi.
(3) Przesunięcia, o które wnosi Republika Korei, wchodzą w zakres zasad elastyczności, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i opisanych w załączniku VIII kolumna 9 do tego rozporządzenia.
(4) Właściwe jest pozytywne rozpatrzenie wniosku.
(5) Wskazane jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie następnego dnia po jego opublikowaniu, w celu umożliwienia podmiotom gospodarczym skorzystania z niego możliwie najszybciej.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych, określonego w art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zezwala się na dokonanie przesunięć pomiędzy limitami ilościowymi na wyroby włókiennicze pochodzące z Republiki Korei na rok kontyngentowy 2004 zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2001/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określonych w art. 1b rozporządzenia (EWG) nr 700/88, na okres dwóch tygodni, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2004 r.
Stosuje się od dnia 24 listopada 2004 r. do 7 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2002/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1894/2004 [2] otworzyło przetarg, ustalając indykatywne stawki refundacji i indykatywne ilości, dla których mogą być wydane pozwolenia na wywóz w systemie A3.
(2) W zależności od przedstawionych ofert należy ustalić maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe przyznawania ilości odnoszące się do ofert przedstawionych na poziomie tych maksymalnych stawek.
(3) W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek i maksymalna stawka konieczna do udzielenia pozwoleń w wysokości indykatywnej ilości, w granicach zaoferowanych w przetargu ilości, nie jest wyższa niż półtorej indykatywnej stawki refundacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe wydawania odnoszące się do przetargu ogłoszonego rozporządzeniem (WE) nr 1894/2004, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2003/2004
z dnia 21 października 2004 r.
w sprawie zawarcia Protokołu określającego możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Mauritiusa w sprawie połowów na wodach Mauritiusa, na okres od dnia 3 grudnia 2003 r. do dnia 2 grudnia 2007 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 oraz art. 300 ust. 3 akapitem pierwszym,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 12 ust. 3 Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Mauritiusa w sprawie połowów na wodach Mauritiusa [2], pod koniec okresu stosowania Protokołu Umawiające się Strony prowadziły negocjacje w celu określenia, za wspólnym porozumieniem, warunków stosowania Protokołu na następny okres, a w stosownych przypadkach wszelkich niezbędnych zmian lub uzupełnień w załączniku.
(2) W wyniku tych negocjacji dnia 11 września 2003 r. parafowano nowy Protokół określający możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w wymienionej Umowie, na okres od dnia 3 grudnia 2003 r. do dnia 2 grudnia 2007 r.
(3) W interesie Wspólnoty leży zatwierdzenie tego Protokołu.
(4) Metoda rozdzielania możliwości połowowych między Państwa Członkowskie powinna zostać określona na podstawie tradycyjnych przydziałów możliwości połowowych na mocy Umowy w sprawie rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Protokół określający możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Mauritiusa w sprawie połowów na wodach Mauritiusa, na okres od dnia 3 grudnia 2003 r. do dnia 2 grudnia 2007 r. zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.
Tekst protokołu załącza się do niniejszego rozporządzenia [3].
Artykuł 2
Możliwości połowowe ustalone w Protokole zostają rozdzielone między Państwa Członkowskie w następujący sposób:
- sejnery do połowu tuńczyka: Francja 16, Hiszpania 22, Włochy 2, Zjednoczone Królestwo 1,
- taklowce powierzchniowe: Hiszpania 19, Francja 23, Portugalia 7,
- statki poławiające za pomocą sznurów: Francja 25 ton rejestrowych brutto na miesiąc, opartych na średniej rocznej.
Jeżeli wnioski o wydanie licencji złożone przez te Państwa Członkowskie nie obejmują wszystkich możliwości połowowych ustalonych w Protokole, Komisja może rozważyć wnioski o wydanie licencji złożone przez inne Państwo Członkowskie.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie, których statki poławiają na mocy niniejszego Porozumienia, notyfikują Komisji wielkości każdego połowu w strefie połowowej Mauritiusa, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 500/2001 [4].
Artykuł 4
Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób uprawnionych do podpisania Protokołu w celu zobowiązania Wspólnoty.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2004/2004
z dnia 23 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2005/2004
z dnia 23 listopada 2004 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz czosnku na kwartał od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 28 lutego 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 565/2002 z dnia 2 kwietnia 2002 r. ustanawiające metodę zarządzania kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z krajów trzecich [2], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości określone we wnioskach o pozwolenie złożonych w dniach 17, 18 i 19 listopada 2004 r., na mocy art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 565/2002, przez importerów tradycyjnych, przekroczyły ilości przewidziane dla produktów pochodzących z Argentyny.
(2) Należy więc określić, w jakiej mierze możliwe jest uwzględnienie wniosków o pozwolenia przekazanych Komisji dnia 22 listopada 2004 r. oraz ustalenie, dla każdej kategorii importerów i pochodzenia produktów, dat, przed upływem których wydawanie pozwoleń powinno być zawieszone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w dniach 17, 18 i 19 listopada 2004 r. i przekazane Komisji w dniu 22 listopada 2004 r. są uwzględnione zgodnie z wartością procentową wnioskowanych ilości, określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Dla danej kategorii importerów i danego pochodzenia wnioski o pozwolenia na przywóz, na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 565/2002, dotyczące kwartału od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 28 lutego 2005 r. oraz złożone po dniu 19 listopada 2004 r. i przed datą określoną w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, są odrzucone.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie (WE) NR 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 27 października 2004 r.
w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów ("Rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów")
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W swojej rezolucji z dnia 8 lipca 1996 r. w sprawie współpracy administracyjnej mającej na celu egzekwowanie przepisów prawnych dotyczących rynku wewnętrznego [3] Rada uznała, że wymagany jest ciągły wysiłek w celu polepszania współpracy między administracjami i zachęciła Państwa Członkowskie oraz Komisję do priorytetowego przeanalizowania możliwości wzmocnienia administracyjnej współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa.
(2) Istniejące krajowe uregulowania dotyczące egzekwowania przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, nie są dostosowane do wyzwań związanych z egzekwowaniem prawa na rynku wewnętrznym, a wydajna i skuteczna współpraca w dziedzinie egzekwowania w tych przypadkach nie jest obecnie możliwa.
Trudności te stoją na przeszkodzie współpracy organów władzy publicznej w celu wykrywania, śledzenia oraz doprowadzenia do zaprzestania lub zakazu wewnątrzwspólnotowych naruszeń przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów.
Wynikający z tego brak skutecznego egzekwowania prawa w sprawach o charakterze transgranicznym umożliwia sprzedawcom i dostawcom omijanie prawa poprzez przemieszczanie działalności w ramach Wspólnoty.
Powoduje to zniekształcanie konkurencji względem sprzedawców i dostawców przestrzegających prawa, prowadzących działalność lokalną lub transgraniczną.
Trudności w egzekwowaniu prawa w sprawach o charakterze transgranicznym zniechęcają również konsumentów do przyjmowana transgranicznych ofert i, co za tym idzie, podważają ich zaufanie do rynku wewnętrznego.
(3) Rzeczą właściwą jest zatem ułatwianie współpracy między organami władzy publicznej odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów w przypadkach, gdy dochodzi do naruszeń wewnątrzwspólnotowych, a także przyczynianie się do należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego, jakości i spójności egzekwowania przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, oraz monitorowania ochrony interesów ekonomicznych konsumentów.
(4) Istniejące w prawie wspólnotowym sieci współpracy w egzekwowaniu przepisów mają na celu ochronę konsumentów, wykraczając poza ochronę ich interesów ekonomicznych (w szczególności kwestie zdrowia).
Należy wymieniać najlepsze praktyki pomiędzy sieciami ustanowionymi na mocy niniejszego rozporządzenia i istniejącymi sieciami.
(5) Zakres przepisów w sprawie wzajemnej pomocy zawartych w niniejszym rozporządzeniu powinien być ograniczony do wewnątrzwspólnotowych naruszeń prawa wspólnotowego chroniącego interesy konsumentów.
Skuteczność ścigania naruszeń za poziomie krajowym powinna być taka, aby nie występowała dyskryminacja między transakcjami krajowymi i wewnątrzwspólnotowymi.
Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na obowiązki Komisji w związku z naruszeniami prawa wspólnotowego przez Państwa Członkowskie, ani nie przyznaje Komisji kompetencji do żądania zaprzestania naruszeń wewnątrzwspólnotowych określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(6) Ochrona konsumentów przed wewnątrzwspólnotowymi naruszeniami wymaga ustanowienia sieci organów publicznych zajmujących się egzekwowaniem prawa na terytorium całej Wspólnoty, a organy te powinny posiadać minimum wspólnych uprawnień w zakresie dochodzenia i egzekwowania prawa w celu skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz zniechęcenia sprzedawców i dostawców do wewnątrzwspólnotowych naruszeń.
(7) Zdolność właściwych organów do swobodnej współpracy na zasadach wzajemności w sferze wymiany informacji, wykrywania i śledzenia naruszeń wewnątrzwspólnotowych oraz podejmowania działań w celu doprowadzenia do ich zaprzestania lub zakazu jest niezbędna dla zagwarantowania należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz ochrony konsumentów.
(8) Właściwe organy powinny również korzystać z innych uprawnień lub środków przyznanych im na poziomie krajowym, w tym, w razie potrzeby, z prawa wszczynania lub żądania wszczęcia postępowań karnych w celu doprowadzenia do bezzwłocznego zaprzestania lub zakazu naruszeń wewnątrzwspólnotowych wykrytych w wyniku wniosku o wzajemną pomoc.
(9) Wymiana informacji między właściwymi organami powinna być dokonywana z zachowaniem najściślejszej poufności i tajemnicy zawodowej w celu zapewnienia bezstronności postępowań oraz nienarażania reputacji sprzedawców i dostawców.
Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [4] oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych mają zastosowanie w kontekście niniejszego rozporządzenia [5].
(10) Istniejące wyzwania związane z egzekwowaniem przepisów przekraczają granice Unii Europejskiej, toteż interesy konsumentów europejskich wymagają ochrony przed nieuczciwymi przedsiębiorcami z państw trzecich.
Istnieje zatem potrzeba negocjacji umów międzynarodowych z tymi państwami w sprawie wzajemnej pomocy w egzekwowaniu przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów.
Umowy międzynarodowe w kwestiach objętych niniejszym rozporządzeniem powinny być negocjowane na poziomie wspólnotowym dla zapewnienia optymalnej ochrony wspólnotowych konsumentów i należytego funkcjonowania współpracy z państwami trzecimi w dziedzinie egzekwowania prawa.
(11) Rzeczą właściwą jest koordynowanie, na poziomie Wspólnoty, działań Państw Członkowskich zmierzających do egzekwowania prawa w odniesieniu do naruszeń wewnątrzwspólnotowych w celu lepszego stosowania niniejszego rozporządzenia i przyczynienia się do zwiększenia jakości i spójności egzekwowania prawa.
(12) Rzeczą właściwą jest koordynowanie, na poziomie Wspólnoty, działań z zakresu administracyjnej współpracy Państw Członkowskich, z uwzględnieniem ich wymiaru wewnątrzwspólnotowego, w celu poprawy stosowania przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów.
Koordynacja działań przyniosła już efekt w postaci utworzenia Europejskiej Sieci Pozasądowej.
(13) W przypadkach gdy koordynacja działań Państw Członkowskich na podstawie niniejszego rozporządzenia wymaga finansowego wsparcia wspólnotowego, decyzję o przyznaniu takiego wsparcia podejmuje się zgodnie z procedurami określonymi w decyzji 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe finansowania działań Wspólnoty wspomagających politykę ochrony konsumentów w latach 2004–2007 [6], w szczególności działaniami 5 i 10 zawartymi w Załączniku do tej decyzji oraz w przyszłych decyzjach.
(14) Organizacje konsumentów odgrywają ważną rolę w informowaniu i edukacji konsumentów oraz w kwestiach ochrony interesów konsumentów, w tym w rozstrzyganiu sporów, i powinny być zachęcane do współpracy z właściwymi organami w celu poprawy stosowania niniejszego rozporządzenia.
(15) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7].
(16) Dla skutecznego monitorowania stosowania niniejszego rozporządzenia oraz skutecznej ochrony konsumentów niezbędne są regularne sprawozdania przedstawiane przez Państwa Członkowskie.
(17) Niniejsze rozporządzenie uwzględnia prawa i zasady podstawowe, w szczególności wyrażone w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej [8], dlatego też powinno ono być interpretowane i stosowane z poszanowaniem tych praw i zasad.
(18) Ze względu na fakt, że cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest współpraca między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie prawa dotyczącego ochrony konsumentów, nie może zostać osiągnięty przez Państwa Członkowskie, ponieważ działając same, nie mogą one zapewnić współpracy i koordynacji, które mogą w lepszy sposób być zapewnione na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia powyższego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Cel
Niniejsze rozporządzenie określa warunki, na których właściwe organy w Państwach Członkowskich wskazane jako odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, mają współpracować ze sobą oraz z Komisją w celu zapewnienia poszanowania tych przepisów oraz należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego, a także w celu wzmocnienia ochrony interesów ekonomicznych konsumentów.
Artykuł 2
Zakres
1.
Przepisy dotyczące wzajemnej pomocy ustanowione w rozdziale II i III dotyczą naruszeń wewnątrzwspólnotowych.
2.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla wspólnotowych zasad w dziedzinie prawa prywatnego międzynarodowego, w szczególności dotyczących jurysdykcji sądów oraz właściwości prawa.
3.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla stosowania w Państwach Członkowskich środków związanych ze współpracą w sprawach karnych i cywilnych, w szczególności dla funkcjonowania Europejskiej Sieci Sądowej.
4.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla wypełniania przez Państwa Członkowskie wszelkich dodatkowych zobowiązań do wzajemnej pomocy wynikających z innych aktów prawnych, łącznie z umowami dwustronnymi lub wielostronnymi, także w sprawach karnych, w dziedzinie ochrony zbiorowych interesów ekonomicznych konsumentów.
5.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla stosowania dyrektywy 98/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów [9].
6.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla przepisów prawa wspólnotowego dotyczącego rynku wewnętrznego, w szczególności przepisów dotyczących swobodnego przepływu towarów i usług.
7.
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi uszczerbku dla przepisów prawa wspólnotowego odnoszących się do telewizyjnych usług transmisyjnych.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "przepisy prawne, które chronią interesy konsumentów" oznaczają dyrektywy w kształcie przeniesionym do porządków prawnych Państw Członkowskich i rozporządzenia wymienione w Załączniku;
b) "naruszenie wewnątrzwspólnotowe" oznacza każde działanie lub zaniechanie sprzeczne z przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów, określonymi w lit. a), a które szkodzi lub może szkodzić zbiorowym interesom konsumentów zamieszkałych w jednym lub więcej niż jednym Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie, w którym miało miejsce działanie lub zaniechanie, lub gdzie odpowiedzialny sprzedawca bądź dostawca ma siedzibę albo gdzie znajdują się dowody bądź aktywa związane z tym działaniem lub zaniechaniem;
c) "właściwy organ" oznacza każdy organ publiczny ustanowiony na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym posiadający szczególne kompetencje w zakresie egzekwowania przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów;
d) "jednolity urząd łącznikowy" oznacza organ publiczny w każdym Państwie Członkowskim wyznaczony jako odpowiedzialny za koordynację wykonywania niniejszego rozporządzenia na terytorium tego Państwa Członkowskiego;
e) "właściwy urzędnik" oznacza urzędnika właściwego organu wyznaczonego jako odpowiedzialny za stosowanie niniejszego rozporządzenia;
f) "organ wnioskujący" oznacza właściwy organ, który zwraca się z wnioskiem o wzajemną pomoc;
g) "organ, do którego się zwrócono" oznacza właściwy organ, który otrzymuje wniosek o wzajemną pomoc;
h) "sprzedawca lub dostawca" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która, w znaczeniu przepisów prawnych chroniących interesy konsumentów, dokonuje czynności w ramach swojej działalności handlowej, wytwórczej, rzemieślniczej lub zawodowej;
i) "działalność nadzoru rynkowego" oznacza działalność właściwego organu wyznaczonego do badania, czy w granicach obszaru jego działania miały miejsce naruszenia wewnątrzwspólnotowe;
j) "skarga konsumenta" oznacza oświadczenie poparte wiarygodnym dowodem, że sprzedawca lub dostawca dopuścili się lub mogli się dopuścić naruszenia przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów;
k) "zbiorowe interesy konsumentów" oznaczają interesy pewnej liczby konsumentów, które doznały lub mogą doznać uszczerbku w wyniku naruszenia.
Artykuł 4
Właściwe organy
1.
Każde Państwo Członkowskie wyznacza właściwe organy i jednolity urząd łącznikowy odpowiedzialne za stosowanie tego rozporządzenia.
2.
Każde Państwo Członkowskie może, jeżeli jest to konieczne do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia, wyznaczyć inne organy publiczne.
Może ono również wskazać podmioty mające interes prawny w zaprzestaniu lub zakazie naruszeń wewnątrzwspólnotowych zgodnie z art. 8 ust. 3.
3.
Każdy właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 4, posiada uprawnienia w zakresie dochodzenia oraz uprawnienia do egzekwowania przepisów prawnych, niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia i wykonuje je zgodnie z prawem krajowym.
4.
Właściwe organy mogą wykonywać uprawnienia, o których mowa w ust. 3, zgodnie z prawem krajowym:
a) bezpośrednio na mocy własnych uprawnień lub pod nadzorem organów sądowych; albo
b) przez wniesienie powództwa do sądów uprawnionych do wydawania niezbędnych decyzji, w tym, gdy zachodzi potrzeba, przez wniesienie środka odwoławczego jeżeli wniosek o wydanie niezbędnej decyzji został oddalony.
5.
W zakresie, w jakim właściwe organy wykonują swoje uprawnienia poprzez wniesienie powództwa do sądów, zgodnie z ust. 4 lit. b), sądy te uprawnione są do wydawania niezbędnych decyzji.
6.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 3, są wykonywane jedynie w przypadku zaistnienia uzasadnionego podejrzenia naruszenia wewnątrzwspólnotowego i obejmują co najmniej prawo do:
a) dostępu do wszelkich odpowiednich dokumentów, w jakiejkolwiek formie związanych z naruszeniem wewnątrzwspólnotowym;
b) żądania od dowolnych osób udzielenia odpowiednich informacji mających związek z naruszeniem wewnątrzwspólnotowym;
c) przeprowadzania niezbędnych kontroli na miejscu;
d) pisemnego wezwania danego sprzedawcy lub dostawcy do zaprzestania naruszeń wewnątrzwspólnotowych;
e) otrzymania od sprzedawcy lub dostawcy odpowiedzialnego za naruszenia wewnątrzwspólnotowe zobowiązania do zaprzestania naruszenia wewnątrzwspólnotowego i, w razie potrzeby, do opublikowania tego zobowiązania;
f) żądania zaprzestania lub zakazu wszelkich naruszeń wewnątrzwspólnotowych i, w razie potrzeby, opublikowania wydanych decyzji;
g) żądania od przegrywających pozwanych dokonywania świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz dowolnego beneficjenta wskazanego lub określonego w prawie krajowym, w przypadku niedopełnienia obowiązków wynikających z decyzji.
7.
Państwa Członkowskie obowiązane są zapewnić właściwym organom odpowiednie środki niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia.
Właściwi urzędnicy przestrzegają standardów zawodowych i podlegają odpowiednim procedurom lub regulaminom wewnętrznym gwarantującym w szczególności ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, bezstronność postępowania i przestrzeganie przepisów dotyczących poufności i tajemnicy zawodowej ustanowionych w art. 13.
8.
Każdy właściwy organ podaje do wiadomości publicznej prawa i obowiązki, które zostały mu przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia, i mianuje właściwych urzędników.
Artykuł 5
Wykazy
1.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji i innym Państwom Członkowskim dane na temat właściwych organów, innych organów publicznych oraz podmiotów mających interes prawny w zaprzestawaniu i zakazie naruszeń wewnątrzwspólnotowych, a także na temat jednolitego urzędu łącznikowego.
2.
Komisja publikuje i uaktualnia wykaz jednolitych urzędów łącznikowych i właściwych organów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
ROZDZIAŁ II
WZAJEMNA POMOC
Artykuł 6
Wymiana informacji na wniosek
1.
Organ, do którego się zwrócono, na wniosek organu wnioskującego, zgodnie z art. 4, dostarcza niezwłocznie wszelkich odpowiednich informacji niezbędnych do ustalenia, czy nastąpiło naruszenie wewnątrzwspólnotowe lub czy istnieje uzasadnione podejrzenie, że może ono nastąpić.
2.
Organ, do którego się zwrócono, podejmuje, w razie potrzeby z pomocą innych organów publicznych, odpowiednie dochodzenie albo wszelkie inne niezbędne lub odpowiednie środki, zgodnie z art. 4, w celu zebrania żądanych informacji.
3.
Na wniosek organu wnioskującego organ, do którego się zwrócono, może zezwolić właściwemu urzędnikowi organu wnioskującego na towarzyszenie urzędnikom organu, do którego się zwrócono, przy prowadzeniu dochodzenia.
4.
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 7
Wymiana informacji bez wniosku
1.
W przypadku gdy właściwy organ poweźmie informację o naruszeniu wewnątrzwspólnotowym lub uzna, że istnieje uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie może nastąpić, notyfikuje bezzwłocznie ten fakt właściwym organom innych Państw Członkowskich oraz Komisji, dostarczając wszelkich niezbędnych informacji.
2.
W przypadku gdy właściwy organ podejmuje dalsze środki w celu egzekwowania prawa lub otrzymuje wniosek o wzajemną pomoc w odniesieniu do naruszenia wewnątrzwspólnotowego, notyfikuje ten fakt właściwym organom innych Państw Członkowskich i Komisji.
3.
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 8
Wnioski o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa
1.
Organ, do którego zwrócono się, na wniosek organu wnioskującego, podejmuje wszelkie niezbędne środki mające na celu doprowadzenie do niezwłocznego zaprzestania lub zakazu naruszenia wewnątrzwspólnotowego.
2.
W celu wypełnienia obowiązków określonych w ust. 1 organ, do którego się zwrócono, wykonuje uprawnienia określone w art. 4 ust. 6 oraz wszelkie dodatkowe uprawnienia przyznane mu zgodnie z prawem krajowym.
Organ, do którego się zwrócono, określa, gdy zachodzi potrzeba – przy pomocy innych organów publicznych, środki służące egzekwowaniu przepisów prawnych, które należy podjąć w celu doprowadzenia do zaprzestania lub zakazu naruszenia wewnątrzwspólnotowego w sposób proporcjonalny, skuteczny i efektywny.
3.
Organ, do którego się zwrócono, może wypełniać swoje obowiązki określone w ust. 1 i 2 również poprzez udzielanie instrukcji podmiotom wyznaczonym zgodnie z art. 4 ust. 2 zdanie drugie, jako mającym interes prawny w zaprzestawaniu i zakazie naruszenia wewnątrzwspólnotowego, aby podjęły wszelkie niezbędne środki dostępne w ramach prawa krajowego w celu doprowadzenia do zaprzestania i zakazu naruszenia wewnątrzwspólnotowego w imieniu organu, do którego się zwrócono.
W przypadku gdy podmiot ten nie doprowadził do bezzwłocznego zaprzestania lub zakazu naruszenia wewnątrzwspólnotowego, obowiązki organu, do którego się zwrócono, określone w ust. 1 i 2, pozostają niezmienione.
4.
Organ, do którego się zwrócono, może zastosować środki przewidziane w ust. 3 wyłącznie wtedy, gdy po konsultacji z organem wnioskującym w sprawie zastosowania tych środków zarówno organ, do którego się zwrócono, jak i organ wnioskujący zgadzają się, że:
- zastosowanie środków z ust. 3 może doprowadzić do zaprzestania lub zakazu naruszenia wewnątrzwspólnotowego co najmniej tak samo skutecznie i efektywnie jak działanie organu, do którego się zwrócono,
oraz
- instrukcja przekazana podmiotowi wyznaczonemu zgodnie z prawem krajowym nie powoduje ujawnienia temu podmiotowi informacji chronionych na mocy art. 13.
5.
Jeżeli organ wnioskujący jest zdania, że warunki określone w ust. 4 nie zostały spełnione, informuje o tym pisemnie organ, do którego się zwrócono, przedstawiając uzasadnienie swojej opinii.
W przypadku braku porozumienia między organem, do którego się zwrócono, a organem wnioskującym organ, do którego się zwrócono, może przedstawić sprawę Komisji, która wydaje opinię zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
6.
Organ, do którego się zwrócono, może przeprowadzać konsultacje z organem wnioskującym w trakcie podejmowania środków służących egzekwowaniu prawa, o których mowa w ust. 1 i 2.
Organ, do którego się zwrócono, notyfikuje bezzwłocznie wnioskującemu organowi, właściwym organom innych Państw Członkowskich i Komisji podjęte środki oraz ich skutki w odniesieniu do naruszenia wewnątrzwspólnotowego, włącznie z określeniem, czy zostało ono usunięte.
7.
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 9
Koordynacja nadzoru rynku i egzekwowania prawa
1.
Właściwe organy koordynują swoją działalność w zakresie nadzoru rynku i egzekwowania przepisów prawnych.
Wymieniają one wszelkie informacje niezbędne do osiągnięcia powyższego celu.
2.
W przypadku otrzymania przez właściwe organy informacji, że naruszenie wewnątrzwspólnotowe szkodzi interesom konsumentów w więcej niż dwóch Państwach Członkowskich, właściwe zainteresowane organy koordynują swoje działania służące egzekwowaniu przepisów prawnych oraz wnioski o wzajemną pomoc przy pomocy jednolitego urzędu łącznikowego.
W szczególności starają się one przeprowadzać jednoczesne dochodzenia i środki służące egzekwowaniu przepisów prawnych.
3.
Właściwe organy informują Komisję z wyprzedzeniem o takiej koordynacji i mogą wzywać do udziału urzędników i inne towarzyszące im osoby upoważnione przez Komisję.
4.
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 10
Baza danych
1.
Komisja prowadzi elektroniczną bazę danych, w której przechowuje i przetwarza informacje uzyskane na podstawie art. 7, 8 i 9.
Baza danych jest udostępniana do wglądu wyłącznie właściwym organom.
Właściwe organy, w odniesieniu do ich obowiązku notyfikowania informacji, które mają być przechowywane w bazie danych, oraz przetwarzania danych osobowych z tym związanych, uznawane są za administratorów danych w rozumieniu art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE.
Komisja jest uznawana za administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w odniesieniu do jej obowiązku określonego w niniejszym artykule oraz przetwarzania danych osobowych z tym związanych.
2.
W przypadku gdy właściwy organ ustali, że naruszenie wewnątrzwspólnotowe, które notyfikował na podstawie art. 7, okazało się nieuzasadnione, wycofuje swoją notyfikację, a Komisja niezwłocznie usuwa informację z bazy danych.
W przypadku gdy organ, do którego się zwrócono, notyfikuje Komisji, na podstawie art. 8 ust. 6, że naruszenie wewnątrzwspólnotowe zostało usunięte, przechowywane dane dotyczące naruszenia wewnątrzwspólnotowego są usuwane po pięciu latach od dnia notyfikacji.
3.
Środki niezbędne do wprowadzania w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
ROZDZIAŁ III
WARUNKI ŚWIADCZENIA WZAJEMNEJ POMOCY
Artykuł 11
Kompetencje ogólne
1.
Właściwe organy wypełniają swoje obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia w taki sposób, jakby działały na rzecz konsumentów w ich własnym kraju z własnej inicjatywy lub na wniosek innego właściwego organu w swoim kraju.
2.
Państwa Członkowskie, za pośrednictwem jednolitego urzędu łącznikowego, podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia skutecznej koordynacji stosowania niniejszego rozporządzenia przez właściwe organy, inne organy publiczne i wyznaczone przez nie podmioty mające interes prawny w doprowadzeniu do zaprzestania lub zakazu naruszeń wewnątrzwspólnotowych oraz przez właściwe sądy.
3.
Państwa Członkowskie popierają współpracę właściwych organów oraz wszelkich innych podmiotów mających, zgodnie z prawem krajowym, interes prawny w doprowadzeniu do zaprzestania lub zakazu naruszeń wewnątrzwspólnotowych, w celu zapewnienia bezzwłocznej notyfikacji potencjalnych naruszeń wewnątrzwspólnotowych właściwym organom.
Artykuł 12
Wniosek o wzajemną pomoc i procedury wymiany informacji
1.
Organ wnioskujący zapewnia, aby wszystkie wnioski o wzajemną pomoc zawierały wystarczające informacje w celu umożliwienia organowi, do którego się zwrócono, uwzględnienie wniosku, w tym wszelkie niezbędne dowody możliwe do uzyskania jedynie na obszarze działania organu wnioskującego.
2.
Wnioski przesyłane są przez organ wnioskujący do jednolitego urzędu łącznikowego organu, do którego się zwrócono, poprzez jednolity urząd łącznikowy organu wnioskującego.
Wnioski są bezzwłocznie przesyłane przez jednolity urząd łącznikowy organu, do którego się zwrócono, do odpowiedniego organu właściwego.
3.
Wnioski o pomoc i przekazywanie informacji dokonywane są pisemnie przy użyciu standardowego formularza oraz przesyłane elektronicznie poprzez bazę danych ustanowioną na mocy art. 10.
4.
Język, w jakim sporządzone są wnioski oraz przekazywane informacje, jest uzgadniany przez właściwe zainteresowane organy zanim wnioski zostaną złożone.
Jeżeli nie można osiągnąć porozumienia, wnioski są przekazywane w języku (językach) urzędowym(-ych) Państwa Członkowskiego organu wnioskującego, a odpowiedzi w języku (językach) urzędowym(-ych) Państwa Członkowskiego organu, do którego się zwrócono.
5.
Przekazywanie informacji w wyniku złożenia wniosku dokonywane jest bezpośrednio organowi wnioskującemu, a także, jednocześnie, jednolitemu urzędowi łącznikowemu organu wnioskującego oraz organu, do którego się zwrócono.
6.
Środki niezbędne do wprowadzania w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 13
Korzystanie z informacji oraz ochrona danych osobowych, tajemnicy zawodowej i handlowej
1.
Przekazane informacje mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu zapewnienia przestrzegania przepisów prawnych chroniących interesy konsumentów.
2.
Właściwe organy mogą przedstawić jako dowód jakiekolwiek informacje, dokumenty, ustalenia, oświadczenia, potwierdzone kopie lub informacje wywiadowcze przekazywane na tej samej podstawie co podobne dokumenty uzyskane w ich własnym kraju.
3.
Informacje przekazywane w jakiejkolwiek formie pracownikom właściwych organów, sądów lub innych organów publicznych oraz Komisji, w tym informacje przekazywane Komisji i przechowywane w bazie danych, o której mowa w art. 10, których ujawnienie zagrażałoby:
- ochronie prywatności i integralności osób fizycznych, w szczególności przewidzianej w prawie wspólnotowym odnoszącym się do ochrony danych osobowych,
- interesom handlowym osób fizycznych lub prawnych, w tym prawom własności intelektualnej,
- postępowaniom sądowym i doradztwu prawnemu,
lub
- celowi inspekcji lub dochodzeń
są poufne i objęte tajemnicą zawodową, chyba że ich ujawnienie jest niezbędne w celu doprowadzenia do zaprzestania lub zakazu naruszenia wewnątrzwspólnotowego, a organ udzielający informacji zgadza się na ich ujawnienie.
4. Państwa Członkowskie, dla potrzeb stosowania niniejszego rozporządzenia, przyjmują środki niezbędne dla ograniczenia uprawnień i obowiązków określonych w art. 10, 11 i 12 dyrektywy 95/46/WE w celu ochrony interesów, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. d) i f) powyższej dyrektywy. Komisja może ograniczyć uprawnienia i obowiązki określone w art. 4 ust. 1, art. 11, art. 12 ust. 1, art. 13–17 oraz art. 37 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w przypadkach, kiedy takie ograniczenie jest niezbędnym środkiem dla ochrony interesów, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) i e) tego rozporządzenia.
5.
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 14
Wymiana informacji z państwami trzecimi
1.
W przypadku gdy właściwy organ otrzyma informacje od organu państwa trzeciego, przekazuje informacje odpowiednim właściwym organom innych Państw Członkowskich, na ile zezwala mu na to umowa w sprawie dwustronnej pomocy zawarta z państwem trzecim oraz zgodnie z prawem wspólnotowym w zakresie ochrony osób fizycznych w odniesieniu do ochrony danych osobowych.
2.
Informacje przekazane na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą również zostać przekazane organowi państwa trzeciego na podstawie umowy w sprawie dwustronnej pomocy z państwem trzecim, pod warunkiem uzyskania zgody właściwego organu, który jako pierwszy przekazał informacje oraz zgodnie z prawem wspólnotowym w zakresie ochrony osób fizycznych w odniesieniu do ochrony danych osobowych.
Artykuł 15
Warunki
1.
Państwa Członkowskie nie są zobowiązane do zwrotu wydatków poniesionych w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
Jednakże Państwo Członkowskie organu wnioskującego ponosi odpowiedzialność względem Państwa Członkowskiego organu, do którego się zwrócono, za wszelkie koszty lub straty poniesione w wyniku zastosowania środków uznanych przez sąd za nieuzasadnione, o ile dotyczą one istoty naruszenia wewnątrzwspólnotowego.
2.
Organ, do którego się zwrócono, może odmówić uwzględnienia wniosku w sprawie środków służących egzekwowaniu prawa określonych w art. 8, po konsultacji z organem wnioskującym, jeżeli:
a) zostało już wszczęte postępowanie sądowe lub zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe w odniesieniu do tego samego naruszenia wspólnotowego, przeciwko tym samym sprzedawcom lub dostawcom przed organami sądowymi w Państwie Członkowskim organu, do którego się zwrócono, lub organu wnioskującego;
b) jego zdaniem, po przeprowadzeniu odpowiedniego dochodzenia przez organ, do którego się zwrócono, naruszenie wewnątrzwspólnotowe nie miało miejsca;
lub
c) jego zdaniem organ wnioskujący nie dostarczył wystarczających informacji zgodnie z art. 12 ust. 1, chyba że organ, do którego się zwrócono, odmówił wcześniej, na podstawie ust. 3 lit. c), uwzględnienia wniosku odnoszącego się do tego samego naruszenia wewnątrzwspólnotowego.
3.
Organ, do którego się zwrócono, może odmówić uwzględnienia wniosku o przekazanie informacji, o którym mowa w art. 6, jeżeli:
a) jego zdaniem, po konsultacji z organem wnioskującym, informacje, o które się zwrócono, nie są niezbędne dla organu wnioskującego dla ustalenia, czy naruszenie wewnątrzwspólnotowe miało miejsce lub czy istnieje uzasadnione podejrzenie, że może ono nastąpić;
b) organ wnioskujący nie zgadza się, że informacja podlega przepisom dotyczącym poufności i tajemnicy zawodowej, określonym w art. 13 ust. 3;
lub
c) zostało już wszczęte dochodzenie lub postępowanie sądowe albo wydane zostało prawomocne orzeczenie sądowe w odniesieniu do tego samego naruszenia wspólnotowego i przeciwko tym samym sprzedawcom lub dostawcom przed organami sądowymi w Państwie Członkowskim organu, do którego się zwrócono, lub organu wnioskującego.
4.
Organ, do którego się zwrócono, może odmówić spełnienia obowiązków określonych w art. 7, jeżeli zostało wszczęte dochodzenie lub postępowanie sądowe albo zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe w odniesieniu do tego samego naruszenia wspólnotowego i przeciwko tym samym sprzedawcom lub dostawcom przed organami sądowymi w Państwie Członkowskim organu, do którego się zwrócono, lub organu wnioskującego.
5.
Organ, do którego się zwrócono, informuje organ wnioskujący oraz Komisję o podstawach odmowy uwzględnienia wniosku o pomoc.
Organ wnioskujący może przedstawić kwestię Komisji, która wydaje opinię, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
6.
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
ROZDZIAŁ IV
DZIAŁANIA WSPÓLNOTOWE
Artykuł 16
Koordynacja egzekwowania prawa
1.
W zakresie niezbędnym dla osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie informują siebie nawzajem oraz Komisję o swoich działaniach podejmowanych w interesie Wspólnoty w następujących dziedzinach:
a) szkolenie urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów dotyczących ochrony konsumentów, w tym szkolenie językowe i organizowanie seminariów szkoleniowych;
b) gromadzenie i klasyfikowanie skarg konsumentów;
c) tworzenie sieci właściwych urzędników dla poszczególnych sektorów;
d) rozwój narzędzi informacji i komunikacji;
e) rozwój standardów, metodologii i wytycznych dla urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów prawnych ochrony konsumentów;
f) wymiana urzędników.
Państwa Członkowskie mogą, we współpracy z Komisją, prowadzić wspólne działania w dziedzinach, o których mowa w lit. a)–f).
Państwa Członkowskie, we współpracy z Komisją, rozwijają wspólne ramy klasyfikowania skarg konsumentów.
2.
Właściwe organy mogą prowadzić wymianę właściwych urzędników w celu polepszenia współpracy.
Właściwe organy podejmują niezbędne środki w celu umożliwienia właściwym urzędnikom uczestniczącym w wymianie odgrywania aktywnej roli w działaniach właściwego organu.
W tym celu urzędnicy są upoważnieni do wykonywania obowiązków powierzonych im przez właściwy organ kraju przyjmującego zgodnie z prawem tego Państwa Członkowskiego.
3.
W trakcie wymiany właściwi urzędnicy podlegają odpowiedzialności cywilnej i karnej na tych samych zasadach co urzędnicy właściwego organu kraju przyjmującego.
Uczestniczący w wymianie właściwi urzędnicy przestrzegają standardów zawodowych i podlegają regulaminom wewnętrznym właściwego organu kraju przyjmującego, które zapewniają w szczególności ochronę osób fizycznych odnośnie do przetwarzania danych osobowych, bezstronność postępowania i ścisłe przestrzeganie przepisów dotyczących poufności i tajemnicy zawodowej ustanowionych w art. 13.
4.
Środki wspólnotowe niezbędne do wprowadzania w życie niniejszego artykułu, łącznie z ustaleniami dotyczącymi wprowadzania w życie wspólnych działań, przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 17
Współpraca administracyjna
1.
W zakresie niezbędnym do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie informują siebie nawzajem oraz Komisję o swoich działaniach podejmowanych w interesie Wspólnoty w następujących dziedzinach:
a) informowanie i udzielanie porad konsumentom;
b) wspieranie działalności przedstawicieli konsumentów;
c) wspieranie działalności podmiotów odpowiedzialnych za pozasądowe rozstrzyganie sporów konsumenckich;
d) ułatwianie konsumentom dostępu do wymiaru sprawiedliwości;
e) zbieranie danych statystycznych, wyników badań lub innych informacji dotyczących zachowań, nastawienia i decyzji konsumentów.
Państwa Członkowskie mogą, we współpracy z Komisją, przeprowadzać wspólne działania w dziedzinach, o których mowa w lit. a)–e).
Państwa Członkowskie, we współpracy z Komisją, rozwijają również wspólne ramy dla działań, o których mowa w lit. e).
2.
Środki wspólnotowe niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego artykułu, w tym ustalenia dotyczące prowadzenia wspólnych działań, przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Artykuł 18
Umowy międzynarodowe
Wspólnota współpracuje z państwami trzecimi i z właściwymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem w celu wzmocnienia ochrony interesów ekonomicznych konsumentów.
Ustalenia dotyczące współpracy, w tym ustanowienie ustaleń o wzajemnej pomocy, mogą być przedmiotem umów między Wspólnotą a zainteresowanymi państwami trzecimi.
ROZDZIAŁ V
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 19
Procedura komitetu
1.
Komisja jest wspierana przez komitet.
2.
W przypadku gdy czyni się odesłanie do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.
3.
Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 20
Zadania komitetu
1.
Komitet może badać wszelkie kwestie odnoszące się do stosowania niniejszego rozporządzenia podniesione przez jego przewodniczącego z własnej inicjatywy bądź na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.
2.
W szczególności komitet bada i ocenia funkcjonowanie przepisów w zakresie współpracy przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 21
Sprawozdania
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty wszelkich przyjętych przepisów prawa krajowego lub teksty umów w sprawach objętych niniejszym rozporządzeniem, z wyjątkiem aktów, które dotyczą spraw indywidualnych.
2.
Co dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie o stosowaniu niniejszego rozporządzenia.
Komisja podaje te sprawozdania do wiadomości publicznej.
3.
Sprawozdania zawierają:
a) wszelkie nowe informacje na temat organizacji, uprawnień, zasobów lub kompetencji właściwych organów;
b) wszelkie informacje dotyczące tendencji, środków lub sposobów popełniania naruszeń wewnątrzwspólnotowych, szczególnie tych, które ujawniły niedoskonałości lub luki w niniejszym rozporządzeniu lub w przepisach prawnych, które chronią interesy konsumentów;
c) wszelkie informacje w sprawie metod praktycznego egzekwowania przepisów prawnych, które okazały się skuteczne;
d) zbiorcze dane statystyczne dotyczące działań właściwych organów, takich jak działania podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia, otrzymane skargi, działania służące egzekwowaniu przepisów prawnych, orzeczenia;
e) streszczenia istotnych krajowych orzeczeń zawierających wykładnię prawa chroniącego interesy konsumentów;
f) wszelkie inne informacje związane ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
4.
Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o stosowaniu niniejszego rozporządzenia na podstawie sprawozdań Państw Członkowskich.
Artykuł 22
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 29 grudnia 2005 r.
Przepisy dotyczące wzajemnej pomocy określone w rozdziale II i III stosuje się od dnia 29 grudnia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004
z dnia 26 października 2004 r.
ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a) i art. 66,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Celem wspólnotowej polityki w dziedzinie granic zewnętrznych UE jest zintegrowane zarządzanie zapewniające jednolity i wysoki poziom kontroli oraz ochrony, będący niezbędnym elementem swobody przepływu osób w obrębie Unii Europejskiej oraz podstawowym składnikiem przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
W tym celu przewidziane jest ustanowienie wspólnych zasad odnośnie standardów i procedur dotyczących kontroli granic zewnętrznych.
(2) Skuteczne wprowadzenie w życie wspólnych zasad wymaga wzmożonej koordynacji współpracy operacyjnej między Państwami Członkowskimi.
(3) Uwzględniając doświadczenia Wspólnej Jednostki Ekspertów w zakresie Granic Zewnętrznych, działającej w ramach Rady, powinien zostać ustanowiony wyspecjalizowany organ ekspercki, którego zadaniem będzie poprawa koordynacji współpracy operacyjnej między Państwami Członkowskimi w dziedzinie zarządzania granicami zewnętrznymi w formie Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (zwanej dalej "Agencją").
(4) Odpowiedzialność za kontrolę i ochronę granic zewnętrznych spoczywa na Państwach Członkowskich.
Agencja powinna ułatwić stosowanie istniejących i przyszłych środków wspólnotowych odnoszących się do zarządzania granicami zewnętrznymi poprzez zapewnienie koordynacji działań Państw Członkowskich we wprowadzaniu w życie tych środków.
(5) Skuteczna kontrola i ochrona granic zewnętrznych jest kwestią najwyższej wagi dla Państw Członkowskich bez względu na ich położenie geograficzne.
Istnieje zatem potrzeba wspierania solidarności między Państwami Członkowskimi w dziedzinie zarządzania granicami zewnętrznymi.
Utworzenie Agencji, wspomagającej Państwa Członkowskie we wprowadzaniu w życie operacyjnych aspektów zarządzania granicami zewnętrznymi, w tym powrotów obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie w Państwach Członkowskich, stanowi ważny krok w tym kierunku.
(6) W oparciu o wspólny, zintegrowany model analizy ryzyka, agencja powinna przeprowadzać analizy ryzyka w celu dostarczenia Wspólnocie i Państwom Członkowskim odpowiednich informacji pozwalających na podjęcie właściwych środków lub uporanie się z rozpoznanymi zagrożeniami i ryzykiem mając na względzie poprawę zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi.
(7) Agencja powinna zapewnić szkolenie na poziomie europejskim dla instruktorów krajowych funkcjonariuszy straży granicznych, a także dodatkowe szkolenia i seminaria związane z kontrolą i ochroną granic zewnętrznych oraz wydaleniami obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie w Państwach Członkowskich, przeznaczone dla funkcjonariuszy właściwych służb krajowych.
Agencja może we współpracy z Państwami Członkowskimi organizować działania szkoleniowe na ich terytoriach.
(8) Agencja powinna śledzić osiągnięcia badań naukowych w swojej dziedzinie oraz przekazywać te informacje Komisji i Państwom Członkowskim.
(9) Agencja powinna prowadzić wykazy wyposażenia technicznego udostępnianego przez Państwa Członkowskie, przyczyniając się tym samym do "gromadzenia do wspólnego użytku" środków materiałowych.
(10) Agencja powinna również wspierać Państwa Członkowskie w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych.
(11) W większości Państw Członkowskich aspekty operacyjne powrotów obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie w Państwach Członkowskich należą do kompetencji organów odpowiedzialnych za kontrolowanie granic zewnętrznych.
Z uwagi na oczywiste korzyści wynikające z wykonywania tych zadań na szczeblu europejskim, Agencja powinna, z zastrzeżeniem wspólnotowej polityki w zakresie powrotów, zapewniać odpowiednią pomoc w organizowaniu wspólnych działań Państw Członkowskich dotyczących powrotów oraz określać najlepsze praktyki dotyczące uzyskiwania dokumentów podróży oraz wydalania obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie na terytoriach Państw Członkowskich.
(12) Do celów wypełnienia swojej misji oraz w zakresie wymaganym do wypełnienia swoich zadań, Agencja może współpracować z Europolem, właściwymi organami państw trzecich oraz organizacjami międzynarodowymi właściwymi w kwestiach objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach ustaleń roboczych dokonanych zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.
Agencja powinna ułatwić współpracę operacyjną między Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi w ramach polityki stosunków zewnętrznych Unii Europejskiej.
(13) Agencja może utworzyć wyspecjalizowane oddziały odpowiedzialne za zajmowanie się granicami lądowymi, powietrznymi i morskimi, na bazie doświadczeń Wspólnej Jednostki Ekspertów w zakresie Granic Zewnętrznych oraz centrów operacyjnych i szkoleniowych specjalizujących się odpowiednio w różnych aspektach kontroli i nadzoru granic lądowych, powietrznych i morskich, które zostały utworzone przez Państwa Członkowskie.
(14) Agencja powinna być niezależna w odniesieniu do kwestii technicznych oraz posiadać autonomię prawną, administracyjną i finansową.
W tym celu, właściwym i koniecznym jest, aby Agencja była organem wspólnotowym posiadającym osobowość prawną i realizującym uprawnienia wykonawcze, które zostają jej przyznane niniejszym rozporządzeniem.
(15) Komisja i Państwa Członkowskie powinny być reprezentowane w Zarządzie w celu skutecznej kontroli funkcjonowania Agencji.
Zarząd powinien, tam gdzie to możliwe, składać się z dyrektorów operacyjnych służb krajowych odpowiedzialnych za zarządzanie strażą graniczną lub ich przedstawicieli.
Zarządowi powinny zostać powierzone kompetencje niezbędne do ustanowienia budżetu, kontroli jego wykonania, przyjęcia odpowiednich zasad finansowych, ustanowienia przejrzystych procedur podejmowania decyzji przez Agencję oraz powoływania Dyrektora Wykonawczego i jego zastępcy.
(16) W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności Agencji, powinno się jej przyznać odrębny budżet, którego przychody pochodzą zasadniczo z wkładu Wspólnoty.
Procedura budżetowa Wspólnoty powinna mieć zastosowanie, w zakresie dotyczącym wkładu Wspólnoty i innych dotacji, którymi obciążany jest budżet ogólny Unii Europejskiej.
Rewizja ksiąg powinna być przeprowadzona przez Trybunał Obrachunkowy.
(17) Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) [3] powinno mieć nieograniczone zastosowanie do Agencji, która powinna przystąpić do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) [4].
(18) Do Agencji powinno mieć zastosowanie rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [5].
(19) Do przetwarzania danych osobowych przez Agencję stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych [6].
(20) Za opracowywanie polityki i przepisów dotyczących kontroli i ochrony granicy zewnętrznej nadal odpowiedzialne pozostają instytucje UE, w szczególności Rada.
Między Agencją i tymi instytucjami powinna być zagwarantowana bliska współpraca.
(21) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, to jest zapewnienie zintegrowanego zarządzania współpracą operacyjną na granicach zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, może ona podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości wynikającą z art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów.
(22) Niniejsze rozporządzenie szanuje podstawowe prawa i przestrzega zasad uznanych na mocy art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej i odzwierciedlonych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
(23) W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, który należy do dziedziny określonej w art. 1 pkt A decyzji Rady 1999/437/WE [7] w sprawie niektórych warunków stosowania tego Układu.
Zgodnie z tym delegacje Republiki Islandii i Królestwa Norwegii powinny wchodzić w skład Zarządu Agencji jako jego członkowie, aczkolwiek z ograniczonym prawem głosu.
W celu określenia dalszych procedur pozwalających na pełne uczestnictwo Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w działaniach Agencji, należy dokonać dalszych ustaleń między Wspólnotą i tymi państwami.
(24) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie bierze udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana, ani nie podlega jego stosowaniu.
Ponieważ niniejsze rozporządzenie oparte jest na dorobku Schengen zgodnie z postanowieniami tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania, zgodnie z art. 5 wspomnianego Protokołu, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia, podejmie decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego.
(25) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [8].
Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związane, ani nie podlega jego stosowaniu.
(26) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen [9]. Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani nie podlega jego stosowaniu.
(27) Agencja powinna ułatwić organizację działań operacyjnych, umożliwiających Państwom Członkowskim skorzystanie z wiedzy fachowej oraz infrastruktury, które Irlandia i Zjednoczone Królestwo byłyby skłonne zaoferować, zgodnie z warunkami, o których Zarząd zadecyduje w odniesieniu do każdego przypadku.
W tym celu przedstawiciele Irlandii i Zjednoczonego Królestwa powinni zostać zaproszeni do uczestnictwa we wszystkich posiedzeniach Zarządu w celu umożliwienia im pełnego udziału w obradach dotyczących przygotowania takich działań operacyjnych.
(28) Między Królestwem Hiszpanii a Zjednoczonym Królestwem istnieje spór o wytyczenie granic Gibraltaru.
(29) Zawieszenie stosowania niniejszego rozporządzenia do granic Gibraltaru nie oznacza zmiany stanowisk zainteresowanych państw w tej sprawie.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT
Artykuł 1
Ustanowienie Agencji
1.
Mając na względzie poprawę zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi Państw Członkowskich Unii Europejskiej, niniejszym ustanawia się Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych (Agencję).
2.
Zważywszy, że odpowiedzialność za kontrolę i ochronę granic zewnętrznych spoczywa na Państwach Członkowskich, Agencja powinna ułatwiać stosowanie istniejących i przyszłych środków dotyczących zarządzania granicami zewnętrznymi i czynić je bardziej skutecznym poprzez zapewnienie koordynacji działań Państw Członkowskich we wprowadzaniu w życie tych środków, przyczyniając się tym samym do zapewnienia skuteczności oraz wysokiego i jednolitego poziomu kontroli osób oraz ochrony granic zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej.
3.
Agencja powinna również udostępnić Komisji i Państwom Członkowskim niezbędną pomoc techniczną oraz wiedzę fachową na temat zarządzania granicami zewnętrznymi i wspierać solidarność między Państwami Członkowskimi.
4.
W rozumieniu niniejszego rozporządzenia "granice zewnętrzne Państw Członkowskich" oznaczają granice lądowe i morskie Państw Członkowskich oraz ich porty lotnicze i morskie, do których stosuje się postanowienia prawodawstwa wspólnotowego w sprawie przekraczania przez osoby granic zewnętrznych.
ROZDZIAŁ II
ZADANIA
Artykuł 2
Główne zadania
1.
Agencja wykonuje następujące zadania:
a) koordynuje współpracę operacyjną między Państwami Członkowskimi w dziedzinie zarządzania granicami zewnętrznymi;
b) wspomaga Państwa Członkowskie w szkoleniach krajowych funkcjonariuszy straży granicznych, w tym w ustanowieniu wspólnych standardów szkoleniowych;
c) przeprowadza analizy ryzyka;
d) śledzi rozwój badań mających znaczenie dla kontroli i ochrony granic zewnętrznych;
e) wspomaga Państwa Członkowskie w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych;
f) udziela Państwom Członkowskim niezbędnego wsparcia w organizowaniu wspólnych działań dotyczących powrotów.
2.
Bez uszczerbku dla uprawnień Agencji, Państwa Członkowskie mogą kontynuować współpracę na poziomie operacyjnym z innymi Państwami Członkowskimi i/lub państwami trzecimi na granicach zewnętrznych, jeżeli stanowi ona uzupełnienie działania Agencji.
Państwa Członkowskie powstrzymują się od wszelkich działań, które mogłyby zagrozić funkcjonowaniu Agencji lub osiągnięciu jej celów.
Państwa Członkowskie informują Agencję o tych kwestiach operacyjnych na granicach zewnętrznych, które wykraczają poza zadania Agencji.
Artykuł 3
Wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych
1.
Agencja dokonuje oceny, zatwierdza i koordynuje propozycje wspólnych działań i projektów pilotażowych przygotowanych przez Państwa Członkowskie.
Agencja może sama oraz w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim lub zainteresowanymi Państwami Członkowskimi podejmować inicjatywy wspólnych działań i projektów pilotażowych we współpracy z Państwami Członkowskimi.
Agencja może również zdecydować o przekazaniu swojego wyposażenia technicznego do dyspozycji Państw Członkowskich uczestniczących we wspólnych działaniach lub projektach pilotażowych.
2.
Agencja może działać poprzez swoje wyspecjalizowane oddziały określone w art. 16 w celu praktycznej organizacji wspólnych działań i projektów pilotażowych.
3.
Agencja dokona oceny wyników wspólnych działań i projektów pilotażowych i sporządzi całościowe analizy porównawcze tych wyników mając na względzie podwyższenie jakości, zwiększenie spójności i skuteczności przyszłych działań i projektów pilotażowych; analizy te zostaną włączone do jej sprawozdania ogólnego, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. b).
4.
Agencja może zdecydować o współfinansowaniu działań i projektów określonych w ust. 1, w postaci dotacji ze swojego budżetu zgodnie z zasadami finansowymi mającymi zastosowanie wobec Agencji.
Artykuł 4
Analizy ryzyka
Agencja opracowuje i stosuje wspólny zintegrowany model analizy ryzyka.
Przygotowuje ona zarówno analizy o charakterze ogólnym, jak i analizy ryzyka dostosowane do określonych potrzeb, które są przedkładane Radzie i Komisji.
Opracowując wspólny podstawowy program szkolenia funkcjonariuszy straży granicznych określony w art. 5, Agencja uwzględnia wyniki wspólnego zintegrowanego modelu analiz ryzyka.
Artykuł 5
Szkolenia
Agencja ustanawia i rozwija wspólny podstawowy program szkolenia funkcjonariuszy straży granicznych oraz zapewnia szkolenie na poziomie europejskim dla instruktorów krajowych funkcjonariuszy straży granicznych Państw Członkowskich.
Agencja oferuje również dodatkowe szkolenia i seminaria na tematy związane z kontrolą i ochroną granic zewnętrznych oraz dotyczące powrotów obywateli państw trzecich dla funkcjonariuszy właściwych służb krajowych Państw Członkowskich.
Agencja może we współpracy z Państwami Członkowskimi organizować działania szkoleniowe na ich terytoriach.
Artykuł 6
Śledzenie badań
Agencja śledzi osiągnięcia w badaniach mających znaczenie dla kontroli i nadzoru granic zewnętrznych oraz przekazuje te informacje Komisji i Państwom Członkowskim.
Artykuł 7
Zarządzanie wyposażeniem technicznym
Agencja tworzy i przechowuje scentralizowane rejestry wyposażenia technicznego służącego do kontroli i ochrony granic zewnętrznych należących do Państw Członkowskich, które to Państwa, na zasadach dobrowolności oraz na prośbę innego Państwa Członkowskiego, są skłonne oddać czasowo do dyspozycji innego Państwa Członkowskiego stosownie do analiz potrzeb i ryzyka przeprowadzanych przez Agencję.
Artykuł 8
Wspomaganie Państw Członkowskich w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych
1.
Bez uszczerbku dla postanowień art. 64 ust 2 Traktatu, jedno lub kilka Państw Członkowskich, które znalazły się w sytuacji wymagającej zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej przy wykonywaniu swoich zobowiązań w odniesieniu do kontroli i ochrony granic zewnętrznych, może zwrócić się o pomoc do Agencji.
Agencja może zorganizować odpowiednią pomoc techniczną i operacyjną dla zwracającego się do niej jednego lub kilku Państw Członkowskich.
2.
W sytuacjach określonych w ust. 1 Agencja może:
a) udzielić pomocy w kwestiach współpracy między Państwami Członkowskimi w celu rozwiązania problemów zaistniałych na granicach zewnętrznych;
b) rozmieścić swoich ekspertów w celu wsparcia właściwych władz krajowych zainteresowanego Państwa lub Państw Członkowskich na odpowiedni czas.
3.
Agencja może nabywać wyposażenie techniczne służące do kontroli i ochrony granic zewnętrznych, które zostanie użyte przez ekspertów w czasie trwania rozmieszczenia w jednym lub kilku Państwach Członkowskich.
Artykuł 9
Współpraca w zakresie powrotów
1.
Agencja, z zastrzeżeniem wspólnotowej polityki w zakresie powrotów, zapewnia niezbędną pomoc w organizowaniu wspólnych działań Państw Członkowskich dotyczących powrotów.
Agencja może wykorzystywać wspólnotowe środki finansowe dostępne w dziedzinie powrotów.
2.
Agencja ustala najlepsze praktyki dotyczące uzyskiwania dokumentów podróży oraz wydalania przebywających nielegalnie obywateli państw trzecich.
Artykuł 10
Realizacja uprawnień wykonawczych
Realizacja uprawnień wykonawczych przez pracowników Agencji i ekspertów Państw Członkowskich działających na terytorium innego Państwa Członkowskiego podlega prawu krajowemu tego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 11
Systemy wymiany informacji
Agencja może podjąć wszelkie niezbędne środki ułatwiające wymianę informacji istotnych dla jej zadań z Komisją i Państwami Członkowskimi.
Artykuł 12
Współpraca z Irlandią i Zjednoczonym Królestwem
1.
Agencja ułatwia współpracę operacyjną Państw Członkowskich z Irlandią i Zjednoczonym Królestwem w kwestiach objętych jej działaniami oraz w zakresie wymaganym do wypełnienia jej zadań określonych w art. 2 ust. 1.
2.
Pomoc, która zostanie zapewniona przez Agencję zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. f), obejmuje organizowanie wspólnych działań Państw Członkowskich dotyczących powrotów, w których Irlandia albo Zjednoczone Królestwo, lub obydwa te państwa, również uczestniczą.
3.
Stosowanie niniejszego rozporządzenia do granic Gibraltaru jest zawieszone do dnia osiągnięcia porozumienia w sprawie zakresu środków dotyczących przekraczania przez osoby granic zewnętrznych Państw Członkowskich.
Artykuł 13
Współpraca z Europolem i organizacjami międzynarodowymi
Agencja może współpracować z Europolem i organizacjami międzynarodowymi właściwymi w sprawach objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach ustaleń roboczych dokonanych z tymi podmiotami, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu oraz przepisami w sprawie uprawnień tych podmiotów.
Artykuł 14
Ułatwienie współpracy operacyjnej z państwami trzecimi oraz współpracy z właściwymi organami państw trzecich
W kwestiach objętych działaniami Agencji oraz w zakresie wymaganym do wypełnienia jej zadań, powinna ona ułatwiać współpracę operacyjną między Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi w ramach polityki stosunków zewnętrznych Unii Europejskiej.
Agencja może współpracować z organami państw trzecich właściwymi w kwestiach objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach ustaleń roboczych dokonanych z tymi organami, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.
ROZDZIAŁ III
STRUKTURA
Artykuł 15
Status prawny i lokalizacja
Agencja jest organem Wspólnoty.
Posiada osobowość prawną.
W każdym z Państw Członkowskich Agencja korzysta ze zdolności prawnej w najszerszym zakresie przyznawanym osobom prawnym na mocy ustawodawstw krajowych.
Może ona, w szczególności, nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchomości oraz być stroną postępowań sądowych.
Agencja jest niezależna w odniesieniu do kwestii technicznych.
Jest ona reprezentowana przez swojego Dyrektora Wykonawczego.
O siedzibie Agencji decyduje jednomyślnie Rada.
Artykuł 16
Wyspecjalizowane oddziały
Zarząd Agencji ocenia potrzebę i decyduje o utworzeniu wyspecjalizowanych oddziałów w Państwach Członkowskich, z zastrzeżeniem, że wyraziły one na to zgodę, biorąc pod uwagę, że należne pierwszeństwo należy przyznać centrom operacyjnym i szkoleniowym już utworzonym i wyspecjalizowanym w różnych aspektach kontroli i ochrony odpowiednio granic lądowych, powietrznych i morskich.
Wyspecjalizowane oddziały Agencji opracowują najlepsze praktyki, mając na względzie określone rodzaje granic zewnętrznych, za które są odpowiedzialne.
Agencja zapewnia spójność i jednolitość takich najlepszych praktyk.
Każdy wyspecjalizowany oddział przedkłada Dyrektorowi Wykonawczemu szczegółowe sprawozdanie roczne ze swoich działań, jak również dostarcza wszystkich innych rodzajów informacji odnoszących się do koordynacji współpracy operacyjnej.
Artykuł 17
Personel
1.
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Wspólnoty Europejskiej odnośnie stosowania tego regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia znajdują zastosowanie do pracowników Agencji.
2.
Agencja, w odniesieniu do swoich pracowników, wykonuje kompetencje przyznane organowi powołującemu zgodnie z regulaminem pracowniczym oraz warunkami zatrudnienia innych pracowników.
3.
Personel Agencji składa się z odpowiedniej liczby urzędników i ekspertów krajowych w dziedzinie kontroli i ochrony granic zewnętrznych oddelegowanych przez Państwa Członkowskie do wykonywania obowiązków w zakresie zarządzania.
Pozostały personel składa się z innych pracowników zatrudnianych przez Agencję w miarę potrzeb do wykonywania jej zadań.
Artykuł 18
Przywileje i immunitety
Do Agencji stosuje się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.
Artykuł 19
Odpowiedzialność
1.
Odpowiedzialność umowną Agencji reguluje prawo właściwe dla danej umowy.
2.
Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest właściwy do rozpoznania sporów na podstawie klauzuli arbitrażowej zamieszczonej w umowie zawartej przez Agencję.
3.
W przypadku odpowiedzialności pozaumownej Agencja naprawia każdą szkodę wyrządzoną przez jej jednostki lub jej pracowników przy wykonywaniu ich obowiązków zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla ustawodawstw Państw Członkowskich.
4.
Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do rozpoznawania sporów dotyczących naprawienia szkody określonej w ust. 3.
5.
Odpowiedzialność osobistą pracowników wobec Agencji regulują przepisy ustanowione w regulaminie pracowniczym lub warunkach zatrudnienia mających do nich zastosowanie.
Artykuł 20
Kompetencje zarządu
1.
Agencja posiada zarząd.
2.
Zarząd dokonuje następujących czynności:
a) mianuje Dyrektora Wykonawczego na wniosek Komisji zgodnie z art. 26;
b) do dnia 31 marca każdego roku przyjmuje sprawozdanie ogólne Agencji za poprzedni rok i przesyła je, najpóźniej do dnia 15 czerwca, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji.
Sprawozdanie ogólne podawane jest do wiadomości publicznej;
c) przed dniem 30 września każdego roku, po otrzymaniu opinii Komisji, przyjmuje, większością trzech czwartych głosów swoich członków z prawem głosu, program pracy Agencji na nadchodzący rok i przesyła go Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji; program pracy zostaje przyjęty zgodnie z coroczną procedurą budżetową Wspólnoty oraz programem legislacyjnym Wspólnoty w odpowiednich obszarach zarządzania granicami zewnętrznymi;
d) ustanawia procedury podejmowania przez Dyrektora Wykonawczego decyzji dotyczących zadań operacyjnych Agencji;
e) wykonuje swoje funkcje dotyczące budżetu Agencji zgodnie z art. 28, 29 ust. 3 i art. 32;
f) wykonuje uprawnienia dyscyplinarne w stosunku do Dyrektora Wykonawczego oraz w porozumieniu z Dyrektorem Wykonawczym w stosunku do jego zastępcy;
g) ustanawia swój regulamin wewnętrzny;
h) określa strukturę organizacyjną Agencji i przyjmuje politykę zatrudnienia Agencji.
3.
Projekty decyzji w sprawie szczególnych działań, które mają być przeprowadzone na granicach zewnętrznych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, któregokolwiek Państwa Członkowskiego wymagają głosowania za ich przyjęciem przez członka zarządu reprezentującego to Państwo Członkowskie.
4.
Zarząd może doradzać Dyrektorowi Wykonawczemu w każdej sprawie ściśle związanej z rozwojem zarządzania operacyjnego granicami zewnętrznymi, w tym ze śledzeniem badań określonych w art. 6 niniejszego rozporządzenia.
5.
Zarząd podejmuje decyzje odnośnie uczestniczenia w działaniach Agencji przez Irlandię i/lub Zjednoczone Królestwo na ich wniosek.
Zarząd podejmuje swoją decyzję osobno w odniesieniu do każdego przypadku bezwzględną większością głosów swoich członków z prawem głosu.
Podejmując decyzję Zarząd rozważa, czy uczestnictwo Irlandii i/lub Zjednoczonego Królestwa przyczyni się do wykonania działań, o których mowa.
Decyzja określa wkład finansowy Irlandii i/lub Zjednoczonego Królestwa na rzecz działania, do którego odnosił się wniosek o uczestnictwo.
6.
Zarząd przesyła władzy budżetowej wszelkie informacje mające znaczenie dla wyniku procedur oceny.
7.
Zarząd może ustanowić Biuro Wykonawcze wspomagające go oraz Dyrektora Wykonawczego przy przygotowywaniu decyzji, programów i działań przyjmowanych przez Zarząd, oraz jeśli to konieczne, w pilnych przypadkach, podejmujące niektóre decyzje tymczasowe w imieniu Zarządu.
Artykuł 21
Skład Zarządu
1.
Bez uszczerbku dla postanowień ust. 2, w skład Zarządu wchodzi po jednym przedstawicielu każdego Państwa Członkowskiego oraz dwóch przedstawicieli Komisji.
W tym celu każde Państwo Członkowskie wyznacza członka Zarządu, jak również jego zastępcę, który będzie reprezentować członka w razie jego nieobecności.
Komisja wyznacza dwóch członków i ich zastępców.
Kadencja trwa cztery lata.
Wyznaczenie na kolejną kadencję jest możliwe tylko raz.
2.
Członkowie Zarządu są powoływani na podstawie ich wysokiego poziomu odpowiedniego doświadczenia i fachowej wiedzy w dziedzinie współpracy operacyjnej dotyczącej zarządzania granicą.
3.
W działaniach Agencji uczestniczą kraje stowarzyszone we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen.
Każdy z tych krajów posiada w Zarządzie jednego przedstawiciela i zastępcę.
Na mocy odpowiednich postanowień ich układów o stowarzyszeniu, zostaną opracowane porozumienia, które m.in., określą charakter i zakres oraz szczegółowe zasady uczestnictwa tych krajów w pracy Agencji, włączając w to postanowienia w sprawie wkładów finansowych i pracowników.
Artykuł 22
Przewodnictwo Zarządu
1.
Zarząd wybiera spośród swoich członków Przewodniczącego i Zastępcę Przewodniczącego.
Zastępca Przewodniczącego zastępuje z urzędu Przewodniczącego w sytuacji, w której nie może on pełnić swoich obowiązków.
2.
Mandat Przewodniczącego i Zastępcy Przewodniczącego wygasa odpowiednio wraz z ustaniem członkostwa Przewodniczącego lub Zastępcy Przewodniczącego w Zarządzie.
Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego przepisu, kadencja Przewodniczącego lub Zastępcy Przewodniczącego trwa dwa lata.
Mogą być oni wybrani ponownie tylko raz.
Artykuł 23
Posiedzenia
1.
Posiedzenia Zarządu zwołuje jego Przewodniczący.
2.
W obradach bierze udział Dyrektor Wykonawczy Agencji,
3.
Zarząd odbywa przynajmniej dwa posiedzenia zwykłe w roku.
Dodatkowo Zarząd zbiera się z inicjatywy Przewodniczącego lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej swoich członków.
4.
Irlandia i Zjednoczone Królestwo są zapraszane na posiedzenia Zarządu.
5.
Zarząd może zaprosić na swoje posiedzenie, w charakterze obserwatora, dowolną osobę, której opinia może mieć znaczenie.
6.
Z zastrzeżeniem przepisów regulaminu wewnętrznego, członkowie Zarządu mogą być wspomagani przez doradców lub ekspertów.
7.
Obsługę sekretariatu Zarządu zapewnia Agencja.
Artykuł 24
Głosowanie
1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 20 ust 2 lit. c) i ust. 4, jak również art. 26 ust. 2 i 4, Zarząd podejmuje swoje decyzje bezwzględną większością głosów swoich członków z prawem głosu.
2.
Każdy członek ma jeden głos.
Dyrektor Wykonawczy Agencji nie bierze udziału w głosowaniu.
W przypadku nieobecności członka jego zastępca jest uprawniony do wykonywania jego prawa głosu.
3.
Regulamin wewnętrzny określa szczegółowe przepisy dotyczące głosowania, w szczególności warunki działania przez członka w imieniu innego członka, jak również, w odpowiednich przypadkach, wymagania dotyczące kworum.
Artykuł 25
Zadania i uprawnienia Dyrektora Wykonawczego
1.
Agencją zarządza Dyrektor Wykonawczy, który jest całkowicie niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków.
Bez uszczerbku dla odpowiednich uprawnień Komisji, zarządu i Biura Wykonawczego, Dyrektor Wykonawczy nie zwraca się o instrukcje do jakiegokolwiek rządu lub innego organu, ani ich nie przyjmuje.
2.
Parlament Europejski lub Rada może wezwać Dyrektora Wykonawczego Agencji do złożenia sprawozdania z wykonywania jego zadań.
3.
Dyrektor Wykonawczy posiada następujące zadania i uprawnienia:
a) przygotowuje i wprowadza w życie decyzje oraz programy i działania przyjęte przez Zarząd Agencji w granicach określonych niniejszym rozporządzeniem, przepisami wykonawczymi do niego oraz innymi stosownymi przepisami;
b) podejmuje wszelkie niezbędne kroki, włączając w to przyjęcie wewnętrznych instrukcji administracyjnych oraz publikację komunikatów w celu zapewnienia funkcjonowania Agencji zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;
c) przygotowuje co roku projekt programu roboczego i sprawozdanie z działalności oraz przedkłada je Zarządowi;
d) wykonuje, w stosunku do pracowników, uprawnienia określone w art. 17 ust. 2;
e) opracowuje preliminarz dochodów i wydatków Agencji zgodnie z art. 29, oraz wykonuje budżet zgodnie z art. 30;
f) może przekazywać swoje uprawnienia innym członkom personelu Agencji z zastrzeżeniem zasad, które zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2 lit. g).
4.
Dyrektor Wykonawczy jest odpowiedzialny za swoje działania przez Zarządem.
Artykuł 26
Powoływanie wyższych urzędników
1.
Komisja zgłasza kandydatów na stanowisko Dyrektora Wykonawczego na podstawie listy powstałej po opublikowaniu ogłoszenia o wolnym stanowisku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz odpowiednio w prasie lub na stronach internetowych.
2.
Dyrektor Wykonawczy Agencji jest powoływany przez Zarząd na podstawie osiągnięć oraz udokumentowanych umiejętności w zakresie administracji i zarządzania, jak również odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie zarządzania granicami zewnętrznymi.
Zarząd podejmuje decyzje większością dwóch trzecich głosów swoich członków z prawem głosu.
Zarząd ma prawo odwołania Dyrektora Wykonawczego, zgodnie z tą samą procedurą.
3.
Dyrektor Wykonawczy wspomagany jest przez swojego zastępcę.
Jeżeli Dyrektor Wykonawczy jest nieobecny lub niedysponowany, jego zastępca przejmuje jego obowiązki.
4.
Zastępca Dyrektora Wykonawczego Agencji jest powoływany przez Zarząd na wniosek Dyrektora Wykonawczego, na podstawie osiągnięć oraz udokumentowanych umiejętności w zakresie administracji i zarządzania, jak również odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie zarządzania granicami zewnętrznymi.
Zarząd podejmuje decyzję większością dwóch trzecich głosów swoich członków z prawem głosu.
Zarząd ma prawo odwołania Zastępcy Dyrektora Wykonawczego zgodnie z tą samą procedurą.
5.
Kadencja Dyrektora Wykonawczego i Zastępcy Dyrektora Wykonawczego trwa pięć lat.
Mogą być oni ponownie wybrani na kolejną pięcioletnią kadencję tylko raz.
Artykuł 27
Tłumaczenia
1.
Do Agencji mają zastosowanie postanowienia rozporządzenia nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej [10].
2.
Bez uszczerbku dla decyzji podjętych na podstawie art. 290 Traktatu, roczne sprawozdanie z działalności i program pracy określone w art. 20 ust. 2 lit. b) i c), sporządzane są we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty.
3.
Tłumaczenia wymagane dla funkcjonowania Agencji zapewnia Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.
Artykuł 28
Przejrzystość i informowanie
1.
Po upływie sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Agencja podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 przy rozpatrywaniu wniosków o dostęp do posiadanych przez nią dokumentów.
2.
Agencja może z własnej inicjatywy udostępniać informacje w dziedzinach mieszczących się w zakresie jej zadań.
Agencja powinna w szczególności zapewnić, że poza publikacją określoną w art. 20 ust. 2 lit. b), opinii publicznej oraz każdej zainteresowanej stronie w krótkim czasie przekazywane są obiektywne, wiarygodne i łatwo zrozumiałe informacje dotyczące pracy Agencji.
3.
Zarząd określa praktyczne warunki stosowania postanowień ust. 1 i 2.
4.
Każda osoba fizyczna lub prawna może zwracać się pisemnie do Agencji w jednym z języków wskazanych w art. 314 Traktatu.
Ma ona prawo do otrzymania odpowiedzi w tym samym języku.
5.
Decyzje podjęte przez Agencję zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być powodem wniesienia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich lub stanowić przedmiot postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, odpowiednio na podstawie art. 195 i 230 Traktatu.
ROZDZIAŁ IV
WYMOGI FINANSOWE
Artykuł 29
Budżet
1.
Bez uszczerbku dla innego rodzaju przychodów, dochody Agencji składają się z:
- dotacji Wspólnoty zapisanej w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (dział Komisji);
- wkładu państw stowarzyszonych we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen;
- opłat za świadczone usługi;
- ewentualnych dobrowolnych wkładów Państw Członkowskich.
2.
Na wydatki Agencji składają się koszty pracownicze, administracyjne, infrastrukturalne i operacyjne.
3.
Dyrektor Wykonawczy opracowuje preliminarz dochodów i wydatków Agencji na następny rok budżetowy i przesyła je Zarządowi łącznie z wykazem etatów.
4.
Dochody i wydatki powinny się równoważyć.
5.
Zarząd przyjmuje projekt preliminarza wraz z tymczasowym wykazem etatów oraz towarzyszącym mu tymczasowym programem pracy, oraz przesyła go do dnia 31 marca Komisji oraz państwom stowarzyszonym we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen.
6.
Preliminarz przesyłany jest przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (dalej zwanymi "władzą budżetową") wraz ze wstępnym projektem budżetu Unii Europejskiej.
7.
Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej oszacowania, które uważa za niezbędne dla wykazu etatów oraz kwoty dotacji, które mają być ujęte w budżecie ogólnym przedkładanym przez Komisję władzy budżetowej zgodnie z art. 272 Traktatu.
8.
Władza budżetowa zezwala na przydział środków na dotację dla Agencji.
Władza budżetowa przyjmuje wykaz etatów dla Agencji.
9.
Zarząd przyjmuje budżet Agencji.
Staje się on ostateczny po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
W odpowiednich przypadkach budżet jest stosownie korygowany.
10.
Każdej zmiany w budżecie, włączając wykaz etatów, dokonuje się według tej samej procedury.
11.
Zarząd zawiadamia niezwłocznie władzę budżetową o zamiarze realizacji jakichkolwiek projektów, które mogą mieć poważne konsekwencje finansowe dla finansowania budżetu, w szczególności wszystkich projektów odnoszących się do nieruchomości, takich jak najem lub nabycie budynków.
Zarząd informuje o tym Komisję jak również kraje stowarzyszone we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen.
Jeżeli jednostka władzy budżetowej poinformowała o zamiarze wydania opinii, przesyła ona swoją opinię zarządowi w terminie sześciu tygodni od daty zawiadomienia o projekcie.
Artykuł 30
Wykonanie i kontrola budżetu
1.
Dyrektor Wykonawczy wykonuje budżet Agencji.
2.
Do dnia 1 marca następującego po każdym roku budżetowym księgowy Agencji przekazuje sprawozdania tymczasowe księgowemu Komisji wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy.
Księgowy Komisji konsoliduje sprawozdania tymczasowe instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [11] (zwanego dalej "ogólnym rozporządzeniem finansowym").
3.
Do dnia 31 marca następującego po każdym roku budżetowym, księgowy Komisji przesyła sprawozdania tymczasowe Agencji do Trybunału Obrachunkowego, wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy.
Sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy przesyłane jest również Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
4.
Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego na temat sprawozdań tymczasowych Agencji, zgodnie z art. 129 ogólnego rozporządzenia finansowego, Dyrektor opracowuje końcowe sprawozdania finansowe Agencji w ramach swojej własnej odpowiedzialności i przesyła je Zarządowi do zaopiniowania.
5.
Zarząd przedstawia opinię na temat końcowych sprawozdań finansowych Agencji.
6.
Do dnia 1 lipca następującego po każdym roku budżetowym Dyrektor Wykonawczy przesyła Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, jak również państwom stowarzyszonym we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen sprawozdania końcowe wraz z opinią Zarządu.
7.
Sprawozdania końcowe podlegają publikacji.
8.
Dyrektor przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi do dnia 30 września.
Odpowiedź tę przesyła również Zarządowi.
9.
Parlament Europejski, na podstawie zalecenia Rady, udziela Dyrektorowi Wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok n w terminie do dnia 30 kwietnia roku n+2.
Artykuł 31
Zwalczanie nadużyć finansowych
1.
W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych bezprawnych działań przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) stosują się bez ograniczeń.
2.
Agencja przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. oraz bezzwłocznie wydaje odpowiednie przepisy mające zastosowanie do wszystkich pracowników Agencji.
3.
Decyzje dotyczące finansowania oraz umowy i dokumenty dotyczące ich wykonania powinny wyraźnie zastrzegać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie konieczności, przeprowadzać na miejscu kontrole wśród odbiorców funduszy Agencji oraz urzędników odpowiedzialnych za ich przyznawanie.
Artykuł 32
Przepisy finansowe
Zasady finansowe stosujące się do Agencji są przyjmowane przez zarząd po konsultacji z Komisją.
Nie mogą one odbiegać od postanowień rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 [12] w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 ogólnego rozporządzenia finansowego, chyba że jest to szczególnie wymagane w związku z działalnością Agencji i po uzyskaniu wcześniejszej zgody Komisji.
ROZDZIAŁ V
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 33
Ocena
1.
W okresie trzech lat od daty podjęcia przez Agencję jej obowiązków, i co pięć kolejnych lat, Zarząd zleca dokonanie niezależnej zewnętrznej oceny dotyczącej wykonania niniejszego rozporządzenia.
2.
Dokonując oceny, bada się skuteczność wypełniania przez Agencję jej zadań.
Ocenia się również efekt działań Agencji i jej metody pracy.
Przy ocenie bierze się pod uwagę opinie zainteresowanych, zarówno na poziomie Wspólnoty, jak i na poziomie krajowym.
3.
Zarząd otrzymuje wyniki oceny i wydaje zalecenia dotyczące zmian w niniejszym rozporządzeniu, w Agencji i jej metodach pracy dla Komisji, która przesyła je Radzie, razem ze swoją własną opinią jak również z odpowiednimi wnioskami.
W stosownym przypadku załącza się plan działań z harmonogramem.
Zarówno wyniki oceny, jak i sformułowane w niej zalecenia podawane są do wiadomości publicznej.
Artykuł 34
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2008/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1268/1999 w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Możliwości wsparcia w celu przygotowania obszarów wiejskich do opracowania i wdrożenia lokalnych strategii rozwoju obszarów wiejskich w krajach będących beneficjentami, które nie przystąpiły do Unii w 2004 r., to jest w Bułgarii i Rumunii, powinny zostać dostosowane do możliwości wsparcia dla krajów beneficjentów, które przystąpiły do Unii w dniu 1 maja 2004 r.
Dlatego też należy wprowadzić odpowiedni środek zgodny z art. 33f rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolniczej (EFOGR) [3].
(2) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1268/1999 [4] dotyczące maksymalnych stawek pomocy powinny zostać wyjaśnione.
Jednocześnie, należy zmienić te przepisy w taki sposób, by dotacje ułatwiające dostęp do kredytów udzielanych na mocy innych przepisów nie były uwzględniane przy określaniu maksymalnych stawek pomocy.
Ponieważ zmiana ta wyeliminuje ewentualne wątpliwości, powinna ona mieć zastosowanie z mocą wsteczną w stosunku do wszystkich krajów beneficjentów.
Konieczne jest przy tym zapewnienie przestrzegania pułapów określonych w Układach Europejskich.
(3) Limity intensywności pomocy obowiązujące dla wyżynnych i górskich regionów Bułgarii i Rumunii powinny być dostosowane od dnia 1 stycznia 2004 r. do obowiązujących dla mniej uprzywilejowanych obszarów krajów, które przystąpiły do Unii w dniu 1 maja 2004 r., limitów intensywności pomocy dla inwestycji w gospodarstwa rolne oraz dla młodych rolników, zgodnie z art. 33l ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.
(4) Intensywność pomocy oraz udział wkładu Wspólnoty w całkowitej sumie kwalifikujących się wydatków publicznych na finansowanie działań, skierowanych na rozwój obszarów wiejskich, obejmujących działania w zakresie infrastruktury oraz określone inne działania w krajach beneficjentach, które nie przystąpiły do Unii w 2004 r., to jest w Bułgarii i Rumunii, powinny zostać dostosowane do obowiązujących dla krajów beneficjentów, które przystąpiły do Unii w dniu 1 maja 2004 r.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 1268/1999 powinno zostać w związku z tym zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1268/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 dodaje się tiret o następującym brzmieniu:
"— w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii, przygotowanie obszarów wiejskich do opracowania i wprowadzana lokalnych strategii rozwoju obszarów wiejskich oraz zintegrowanych terytorialnych strategii rozwoju obszarów wiejskich o charakterze pilotażowym, w granicach określonych w art. 33f rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [5].
2) artykuł 8 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 8
Wysokość wkładu Wspólnoty i intensywność pomocy
1.
Wkład Wspólnoty nie przekracza pułapu 75 % całkowitej sumy kwalifikujących się wydatków publicznych.
Niemniej jednak, pułap ten wynosi:
a) 80 % dla środków określonych w art. 2 tiret czwarte, siódme, jedenaste i szesnaste, oraz dla każdego projektu dotyczącego infrastruktury;
b) 85 % dla odpowiednich projektów w ramach jakichkolwiek działań, w przypadku, gdy Komisja stwierdzi, że miała miejsce wyjątkowego rodzaju klęska żywiołowa;
c) 100 % dla środków, o których mowa w art. 2 tiret piętnaste i w art. 7 ust. 4.
2.
Pomoc publiczna nie przekracza pułapu 50 % całkowitej sumy kwalifikujących się kosztów inwestycji.
Niemniej jednak, pułap ten wynosi:
a) 55 % dla inwestycji realizowanych przez młodych rolników w gospodarstwach rolnych;
b) 60 % dla inwestycji w gospodarstwach rolnych w obszarach górskich;
c) 65 % dla inwestycji realizowanych przez młodych rolników w gospodarstwach rolnych w obszarach górskich;
d) 75 % dla inwestycji, o których mowa w ust. 1, lit. b);
e) 100 % dla inwestycji w infrastrukturę, która nie ma charakteru pozwalającego na generowanie znaczących dochodów netto;
f) 100 % dla działań wyszczególnionych w art. 2 tiret szesnaste.
Przy określaniu wysokości pomocy publicznej do celów niniejszego ustępu, nie uwzględnia się pomocy krajowej o charakterze ułatwiającym dostęp do kredytów przyznawanych bez korzystania z żadnej pomocy Wspólnoty udzielanej na podstawie niniejszego rozporządzenia.
W każdym przypadku wkład Wspólnoty nie przekracza pułapów wysokości i kumulacji pomocy ustanowionymi w odniesieniu do pomocy państwa w Układach Europejskich.
3.
Kwota wkładu Wspólnoty jest wyrażana w euro.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r.
Jednakże art. 1 pkt. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r. w zakresie dotyczącym nowo wprowadzonego przedostatniego akapitu art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1268/1999.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2009/2004
z dnia 24 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2010/2004
z dnia 24 listopada 2004 r.
ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach podkontyngentu taryfowego II na pszenicę zwyczajną o jakości innej niż jakość wysoka, przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2375/2002
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2375/2002 z dnia 27 grudnia 2002 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowym kontyngentem taryfowym na pszenicę zwyczajną z państw trzecich, o jakości innej niż jakość wysoka oraz wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2375/2002 otworzyło roczny kontyngent celny na 2981600 ton pszenicy zwyczajnej, o jakości innej niż jakość wysoka.
Kontyngent ten został podzielony na trzy podkontyngenty.
(2) Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2375/2002 ustalił na 38000 ton wielkość podkontyngentu II dla okresu od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.
(3) Ilości wnioskowane w dniu 22 listopada 2004 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2375/2002, przekraczają ilości pozostające w dyspozycji. Należy więc określić, w jakiej mierze pozwolenia mogą być wydane, poprzez ustanowienie współczynnika redukcji, jaki należy zastosować do wnioskowanych ilości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach podkontyngentu II dla pszenicy zwyczajnej, o jakości innej niż jakość wysoka, złożony i przekazany Komisji w dniu 22 listopada 2004 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 2375/2002, zostaje uwzględniony do wysokości 16,1214 % ilości wnioskowanych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2011/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2012/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 26 listopada 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2013/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2014/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2015/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 13. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 13. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 45,400 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2016/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(10) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2017/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 24 listopada 2004 r.
(3) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 24 listopada 2004 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2018/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 24 listopada 2004 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 24 listopada 2004 r. 31,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2019/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające stawki refundacji odnośnie do pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów w handlu światowym, wymienionych w art. 1 lit. a), b), c), d), e) oraz g) tego rozporządzenia i cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2], określa produkty, dla których powinna być ustalona stawka refundacji odnośnie do produktów wywożonych w formie towarów wyszczególnionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawka refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych powinna być ustalana każdego miesiąca.
(4) Jednak w przypadku pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia zobowiązań podjętych w związku z tymi refundacjami, jeżeli z wyprzedzeniem zostaną ustalone wysokie stawki refundacji.
Aby uniknąć takiej sytuacji, należy zastosować środki zapobiegawcze, ale nie uniemożliwiające zawieranie długoterminowych umów.
Ustalenie szczegółowych stawek refundacji dla ustalonych z wyprzedzeniem refundacji odnośnie do tych produktów powinno pozwolić na osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 przewiduje, że przy ustalaniu stawki refundacji należy uwzględnić, w stosownych przypadkach, refundacje produkcyjne, pomoc finansową lub inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku rozpatrywanych produktów w odniesieniu do produktów podstawowych wyszczególnionych w załączniku A do tego rozporządzenia lub produktów przyrównywanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełnia odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] stanowi, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny zostać udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii [4] z mocą od dnia 1 października 2004 r. przetworzone produkty rolne wyworzone do Bułgarii, nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, nie podlegają refundacjom wywozowym.
(9) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji odnoszące się do produktów podstawowych, wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 oraz w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 oraz z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawek ustalonych w załączniku nie stosuje się do towarów wywożonych do Bułgarii nieobjtych załącznikiem I do Traktatu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2020/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony – istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3072/95 i które podlegają rozporządzeniu (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2021/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2022/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do ryżu i ryżu łamanego oraz zawieszające wydawanie pozwoleń na wywóz
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3 i 19,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 podczas ustalania refundacji należy uwzględnić istniejącą sytuację i przyszłe tendencje odnośnie do dostępności ryżu i ryżu łamanego i ich cen na rynku Wspólnoty oraz cen ryżu i ryżu łamanego na rynku światowym.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również zapewnić równowagę na rynku ryżu i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto wziąć pod uwagę gospodarczy aspekt proponowanego wywozu i znaczenie unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty oraz ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1361/76 [2] ustaliło maksymalną ilość ryżu łamanego, którą może zawierać ryż, dla którego ustala się refundację wywozową, i określiło redukcję wyrażoną w procentach, którą należy zastosować w odniesieniu do refundacji, kiedy zawartość ryżu łamanego w wywożonym ryżu przekracza tę maksymalną ilość.
(4) Z uwagi na to, iż stałe przetargi dotyczące refundacji wywozowych do ryżu na bieżący rok gospodarczy dobiegły końca, nie należy więcej ustalać refundacji według prawa ogólnego dla wspomnianego produktu.
Należy to uwzględnić przy ustalaniu refundacji.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 w art. 14 ust. 5 określa specyficzne kryteria, które należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu i ryżu łamanego.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do niektórych produktów w zależności od miejsca przeznaczenia.
(7) Aby uwzględnić istniejący popyt na długoziarnisty ryż pakowany na niektórych rynkach, należy przewidzieć ustalenie szczególnej refundacji dla tego produktu.
(8) Refundację należy ustalać przynajmniej raz w miesiącu. Można ją zmieniać w tym przedziale czasowym.
(9) Zastosowanie zasad określonych powyżej do aktualnej sytuacji na rynku ryżu i w szczególności do notowań i cen ryżu oraz ryżu łamanego we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji zgodnie z kwotami przedstawionymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(10) W ramach zarządzania ograniczeniami objętości wynikającymi z zobowiązań Wspólnoty w kontekście WTO należy zawiesić wydawanie pozwoleń na wywóz z refundacją.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, wywożonych w stanie naturalnym, z wyjątkiem produktów, o których mowa w ust. 1 lit. c) wymienionego artykułu, ustala się według kwot przedstawionych w Załączniku.
Artykuł 2
Zawiesza się wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2023/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające współczynniki dostosowujące, jakie mają być stosowane w odniesieniu do ilości referencyjnej każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C na przywóz bananów w roku 2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1], w szczególności jego art. 20,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty [2], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty ustanowił metodę obliczania ilości referencyjnej dla tradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B i C na rok 2004 i 2005 na podstawie wykorzystania pozwoleń na przywóz wydanych tym podmiotom gospodarczym w roku referencyjnym.
(2) Według sprawozdań z Państw Członkowskich, w myśl art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, suma ilości referencyjnych ustalonych w powyższy sposób na rok 2005 wynosi 2200897,786 ton dla wszystkich tradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B i 666870,980 ton dla wszystkich tradycyjnych podmiotów gospodarczych C. Zgodnie z art. 5 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia należy ustalić współczynnik dostosowujący mający zastosowanie do ilości referencyjnej każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego w obydwu kategoriach tradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B i C.
(3) Przepisy niniejszego rozporządzenia muszą niezwłocznie wejść w życie ze względu na terminy ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 896/2001.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
W odniesieniu do kontyngentów taryfowych A/B i C przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, współczynnik dostosowujący przewidziany w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 na rok 2005 wynosi:
- dla każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego A/B: 1,00049,
- dla każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego C: 1.
Właściwe władze Państw Członkowskich informują zainteresowane podmioty gospodarcze o ilościach referencyjnych dostosowanych zgodnie z niniejszym artykułem najpóźniej do dnia 30 listopada 2004 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2024/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji mającą zastosowanie w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 odpowiednio.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawkę refundacji na 100 kg każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych, należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie zapobiegając jednak zawieraniu umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędnym jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 4 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji produkcyjnej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla omawianego produktu podstawowego, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak Protokół 19 Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Koniecznym jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii [6] z mocą począwszy od dnia 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne wywone do Bułgarii, niewymienione w załączniku I do Traktatu, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produktów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2025/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], szczególnie jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia, a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2] określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, którą stosuje się w przypadku gdy produkty te wywożone są jako towary wymienione w załączniku I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(2) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, raz w miesiącu ustala się stawkę refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(3) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 określa, iż refundacja wywozowa do produktu jako składnika towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(4) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(5) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych – składników towaru, należącego do grupy towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stając jednak na przeszkodzie zawieraniu umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(6) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 r. z dnia 24 września 2004 r. przyjmującym autonomiczne i przejściowe środki dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii oraz wywozu niektórych przetworzonych produktóv rolnych do Bułgarii [3], z mocą od 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne niedojęte załącznikiem I do Traktatu, wywożone do Bułgarii, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się, jak podano w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 i z mocą od 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produtów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2026/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 19 do 25 listopada 2004 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 16,75 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2027/2004
z dnia 25 listopada 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 4,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 19 do 25 listopada 2004 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 31,40 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2028/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 wykonujące decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot
RADA UNII EUROPEJSKIEJ
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 279 ust. 2,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 183,
uwzględniając decyzję Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot [1], w szczególności jej art. 8 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada Europejska na posiedzeniu w Berlinie w marcu 1999 r. przedstawiła liczne wnioski odnoszące się do systemu środków własnych Wspólnot, w wyniku których przyjęto decyzję 2000/597/WE, Euratom.
(2) Na mocy art. 2 ust. 3 i art. 10 ust. 2 lit. c) decyzji 2000/597/WE, Euratom, odsetek zatrzymywany przez Państwa Członkowskie jako koszty poboru powinien zostać ustalony na poziomie 25 % kwot określonych w art. 2 ust. 1 lit. a) i b) tej decyzji, które są ustalane po dniu 31 grudnia 2000 r., z wyjątkiem tych kwot, które zgodnie z przepisami dotyczącymi środków własnych, powinny były zostać przekazane Wspólnotom przed dniem 28 lutego 2001 r., a do których nadal stosuje się stawkę 10 %.
(3) Rada Europejska na posiedzeniu w Berlinie postanowiła, że rozdzielając obciążenie finansowe ponoszone w celu korekty nierównowagi budżetowej na rzecz Zjednoczonego Królestwa przez pozostałe Państwa Członkowskie, udziały Austrii, Niemiec, Niderlandów i Szwecji powinny być skorygowane, tak aby ich wkłady finansowe były ograniczone do jednej czwartej ich normalnych wkładów.
(4) Zgodnie z postanowieniami Traktatu Amsterdamskiego i jego protokołów 4 i 5, Dania, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie muszą uczestniczyć w środkach określonych w Tytule IV Traktatu WE i wobec tego nie są zobowiązane do ponoszenia obciążeń finansowych wynikających z podjętych środków, poza kosztami administracyjnymi.
Mogą one w związku z tym uzyskać korektę środków własnych wpłaconych za każdy rok, w którym nie uczestniczą w powyższych środkach.
(5) Z uwagi na to, iż Państwa Członkowskie są w równym stopniu zobowiązane do zapłaty odsetek w przypadku opóźnienia w zaksięgowaniu środków własnych na rachunkach oraz z uwagi na występujące obecnie trudności przy określaniu wysokości stosowanych w takich przypadkach stóp procentowych, co w praktyce prowadzi do trudnych do uzasadnienia różnic między stopami procentowymi, o których informują Państwa Członkowskie uczestniczące w unii gospodarczej i monetarnej, stopa referencyjna dla tych Państw powinna zostać ujednolicona na podstawie stopy procentowej przyjmowanej przez Europejski Bank Centralny przy jego operacjach refinansowych, która jest porównywalna do stóp proponowanych jako stopy referencyjne dla Państw Członkowskich spoza strefy euro.
(6) System podwójnego księgowania wprowadzony w roku 1989 został ustanowiony w celu rozróżnienia między należnościami uiszczonymi i jeszcze niezapłaconymi.
System ten jedynie częściowo osiągnął swoje cele w zakresie mechanizmu wykorzystywanego do wypłaty pozycji z rachunku odrębnego.
Kontrole Europejskiego Trybunału Obrachunkowego oraz Komisji ujawniły powtarzające się nieścisłości w prowadzeniu rachunku odrębnego, które sprawiają, że nie odzwierciedla on faktycznego stanu ściągniętych kwot.
Z odrębnego rachunku należy usunąć kwoty, których uzyskanie jest mało prawdopodobne do końca danego okresu, a których zatrzymanie zafałszowuje wysokość salda.
Dodatkowo, z punktu widzenia opłacalności, Państwa Członkowskie nie będą już ponosić kosztów administracyjnych związanych z kontrolą tych kwot.
(7) Komisja powinna ściśle współpracować z Państwami Członkowskimi.
W szczególności, powinna mieć możliwość przekazania swoich uwag danemu Państwu Członkowskiemu.
(8) Z uwagi na potrzebę znalezienia tymczasowego rozwiązania niektórych trudności administracyjnych, celowe jest przyjęcie określonych uregulowań przejściowych.
(9) Na wniosek Trybunału Obrachunkowego i w celu zapewnienia, by rachunek odrębny lepiej przedstawiał faktyczną sytuację budżetową, Państwa Członkowskie powinny przesłać Komisji, wraz z ostatnim sprawozdaniem kwartalnym za dany rok, szacunkowe obliczenie całkowitej kwoty należności na rachunku odrębnym, których uzyskanie jest mało prawdopodobne.
(10) Zgodnie z art. 2 ust. 7 decyzji 2000/597/WE, Euratom dla celów stosowania niniejszej decyzji "PNB" oznacza DNB za dany rok w cenach rynkowych, jak określiła to Komisja przy zastosowaniu ESA 95 zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie [4]. Dodatkowo, rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 [5] z dnia 15 lipca 2003 r. określa zasady harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych.
(11) Zgodnie decyzją Rady 2000/597/WE, Euratom, Komisja, przed 1 stycznia 2006 r. dokona ogólnego przeglądu systemu środków własnych.
W nowych propozycjach wysuwanych przez Komisję na podstawie tego przeglądu należy w zwrócić szczególną uwagę na postanowienia art. 2 ust.3, art. 4 i 5 tej decyzji.
(12) W związku z tym rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 [6] powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1150/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1, art. 2 i art. 5:
a) odniesienia do "decyzji 94/72/WE, Euratom" zastępuje się zwrotem "decyzja 2000/597/WE, Euratom" w odpowiednim przypadku;
b) w art. 1 nowe odniesienie do "decyzji 2000/597/WE, Euratom" zawiera następujący przypis: "(*) Dz.U. L 130 z 31.5.2000, str. 1";
2) w art. 6:
a) ust. 3 lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:
"c) Jednakże środki z tytułu podatku VAT i środki dodatkowe, uwzględniając wpływ na te środki poprawki przyznanej Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej, są księgowane, jak określono w lit. a) w następujący sposób:
- dwunasta część, określona w art. 10 ust. 3 jest zapisywana pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca,
- salda określone w art. 10 ust. 4 i 7 oraz dostosowania określone w art. 10 ust. 6 i 8 zapisywane są raz do roku, z wyjątkiem szczególnych dostosowań określonych w art. 10 ust. 6 tiret pierwsze, które są księgowane pierwszego dnia roboczego miesiąca następującego po zawarciu porozumienia między zainteresowanym Państwem Członkowskim a Komisją."
b) na końcu ust. 4 lit. b) dodaje się następujące zdanie:
"Wraz z ostatnim sprawozdaniem kwartalnym za dany rok, Państwa Członkowskie przekazują szacunkowe obliczenie całkowitej ilości należności, których ściągnięcie jest mało prawdopodobne, wykazanych na odrębnym rachunku na dzień 31 grudnia danego roku.";
3) artykuł 7 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 7
Po dniu 31 grudnia trzeciego roku następującego po danym roku, nie dokonuje się dalszych korekt sumy z miesięcznych sprawozdań przekazanych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 4 lit. a) za dany rok, z wyjątkiem przypadków zgłoszonych przed tym dniem przez Komisję lub zainteresowane Państwo Członkowskie."
4) w art. 9:
a) dodaje się ustęp o następującym brzmieniu:
"1a.
Państwa Członkowskie lub organy przez nie wskazane przekazują Komisji, w odpowiedni sposób, najlepiej drogą elektroniczną, zasadniczo w dniu zaksięgowania środków własnych, lecz nie później niż w ciągu trzech dni roboczych, wyciąg z rachunku wykazujący zaksięgowanie środków własnych.";
b) ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Kwoty zapisane na dobro rachunku są księgowane w euro zgodnie z rozporządzeniem finansowym [7] mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich i przepisami wykonawczymi do niego.
5) w art. 10:
a) ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"1. Po potrąceniu kosztów pobrania zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 10 ust. 2 lit. c) decyzji 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich [*] Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 42."; zapis środków własnych, określonych w art. 2 ust. 1 lit. a) i b) tej decyzji, dokonywany jest najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po 19 dniu drugiego miesiąca, następującego po miesiącu, w którym prawo zostało ustalone zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.
b) pierwszy i drugi akapit ustępu 3 otrzymują następujące brzmienie:
"3.
Środki z tytułu VAT i środek dodatkowy, uwzględniając wpływ na nie poprawki przyznanej Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej, z wyłączeniem kwoty rezerwy odnoszącej się do pożyczek i gwarancji kredytowych oraz kwoty rezerwy na pomoc w nagłych wypadkach, są zapisywane na rachunek w pierwszym dniu roboczym każdego miesiąca, przy czym kwoty te wynoszą jedną dwunastą właściwych sum w budżecie, przeliczonych na waluty krajowe po kursie walutowym z ostatniego dnia notowania w roku kalendarzowym poprzedzającym rok budżetowy, jak opublikowano w serii "C" Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.
W odniesieniu do szczególnych potrzeb płatności Sekcji Gwarancji EFOGR, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1765/92 i w zależności od sytuacji gotówkowej Wspólnoty, Komisja może zwrócić się do Państw Członkowskich o przyspieszenie o jeden lub o dwa miesiące w pierwszym kwartale roku budżetowego wpisu jednej dwunastej lub części jednej dwunastej kwot w budżecie w odniesieniu do środków z tytułu VAT i/lub środka dodatkowego, uwzględniając wpływ poprawki przyznanej Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej, lecz z wyłączeniem środków własnych przeznaczonych na pokrycie rezerwy w zakresie gwarancji kredytowych i rezerwy na pomoc w nagłych wypadkach. "
c) ustęp 3 akapit szósty otrzymuje następujące brzmienie:
"Zapis w odniesieniu do rezerwy monetarnej EFOGR, określonej w art. 6 decyzji 2000/597/WE, Euratom rezerwy odnoszącej się do pożyczek i gwarancji kredytowych oraz rezerwy przeznaczonej na pomoc w nagłych wypadkach, utworzonych na mocy decyzji 94/729/WE [*] Decyzja uchylona i zastąpiona rozporządzeniem (WE) nr 2040/2000 (Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 27).";, jest dokonywany pierwszego dnia roboczego miesiąca następującego po zaksięgowaniu danego wydatku w budżecie oraz jest on ograniczony do wysokości wymienionego wydatku, jeżeli to zaksięgowanie jest dokonane przed 16 dniem danego miesiąca. W przeciwnym wypadku, zapisu dokonuje się pierwszego dnia roboczego drugiego miesiąca po zaksięgowaniu.
d) w ust. 3 akapit siódmy wyrażenie "art. 6 rozporządzenia finansowego z dnia 21 grudnia 1977 r. mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (13), zwanego dalej "rozporządzeniem finansowym"" zastępuje się wyrażeniem "art. 8 rozporządzenia finansowego";
e) ustęp 3 akapity dziewiąty, dziesiąty, jedenasty i dwunasty otrzymują następujące brzmienie:
"Zmiana jednolitej stawki środków z tytułu podatku VAT, stawki środków dodatkowych oraz poprawki przyznanej Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej i jej finansowania, o których mowa w art. 4 i 5 decyzji 2000/597/WE, Euratom, są możliwe tylko w ramach ostatecznego uchwalenia uzupełniającego lub zmieniającego budżetu; przy tym dwunaste części, które zostały zapisane od początku roku budżetowego, zostaną odpowiednio dostosowane.
Te ponowne dostosowania następują przy pierwszym zapisie po ostatecznym przyjęciu budżetu zmieniającego, jeżeli jest on przyjęty przed 16 dniem danego miesiąca.
W przeciwnym wypadku ponowne dostosowania są dokonywane przy drugim zapisie po ostatecznym przyjęciu budżetu.
W drodze odstępstwa od art. 6 rozporządzenia finansowego, te ponowne dostosowania są zapisywane na rachunkach w odniesieniu do roku budżetowego danego budżetu zmieniającego.
Obliczenie dwunastej części w odniesieniu do zapisu na miesiąc styczeń każdego roku budżetowego dokonuje się w oparciu o kwoty przewidziane w projekcie budżetu, o którym mowa w art. 272 ust. 3 Traktatu WE i art. 177 ust. 3 Traktatu EWEA i przeliczone na walutę krajową według kursu walutowego obowiązującego pierwszego dnia notowania następującego po 15 grudnia roku kalendarzowego, poprzedzającego rok budżetowy; rozliczenie tych kwot następuje przy zapisie na następny miesiąc.
Jeżeli budżet nie został ostatecznie przyjęty przed rozpoczęciem roku budżetowego, Państwa Członkowskie dokonują zapisu pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca, włącznie ze styczniem, jednej dwunastej kwoty środków własnych z tytułu VAT oraz środka dodatkowego, uwzględniając wpływ na te środki poprawki przyznanej Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej, zapisanych w ostatnim budżecie ostatecznie przyjętym; rozliczenie dokonywane jest w pierwszym terminie płatności po ostatecznym przyjęciu budżetu, jeżeli budżet jest przyjęty przed 16 dniem danego miesiąca.
W przeciwnym wypadku, rozliczenie następuje w drugim stosownym terminie po ostatecznym przyjęciu budżetu.";
f) ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:
"4. Na podstawie rocznego sprawozdania w sprawie podstawy środków z tytułu VAT, zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, każde Państwo Członkowskie jest obciążone kwotą obliczoną w oparciu o informacje zawarte w tym sprawozdaniu, przy zastosowaniu jednolitej stawki przyjętej w odniesieniu do poprzedniego roku budżetowego i zapisaną na dobro rachunku w formie 12 płatności dokonanych w ciągu tego roku budżetowego. Jednakże podstawa środków z tytułu VAT Państwa Członkowskiego, do którego stosowana jest wymieniona powyżej stawka, nie może przekraczać odsetka jego PNB określonego w art. 2 ust. 1 decyzji 2000/597/WE, Euratom, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu zdanie pierwsze. Komisja sporządza saldo i powiadamia Państwa Członkowskie w czasie, umożliwiającym im zapisanie go na rachunek określony w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym miesiąca grudnia tego samego roku.";
g) skreśla się ust. 5;
h) ustęp 6 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"6. Wszelkie poprawki podstawy w odniesieniu do środków własnych z tytułu VAT na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, są dla każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego, którego podstawa, przy uwzględnieniu tych poprawek, nie przekracza stawek procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 10 ust. 2 lit. b) decyzji 2000/597/WE, Euratom,… (reszta pozostaje niezmieniona)";
i) ustęp 6 pierwsze zdanie akapitu drugiego otrzymuje następujące brzmienie:
"Zmiany PNB określone w ust. 8 niniejszego artykułu dają również powód do dostosowania sald wszystkich Państw Członkowskich, których podstawa, przy uwzględnieniu tych poprawek, ograniczona jest do stawek procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 10 ust. 2 lit. b) decyzji 2000/597/WE, Euratom.";
j) dodaje się następujący ustęp:
"10. Zgodnie z art. 2 ust. 7 decyzji 2000/597/WE, Euratom, dla celów stosowania tej decyzji, "PNB" oznacza DNB za dany rok w cenach rynkowych określonych w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1287/2003 z 15 lipca 2003 r. w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych [10];
6) dodaje się następujący artykuł:
"Artykuł 10a
1.
Jeżeli, stosownie do postanowień Traktatu Amsterdamskiego i jego protokołów 4 i 5, Państwo Członkowskie nie uczestniczy w finansowaniu szczególnego działania lub polityki Unii, jest ono uprawnione do, obliczonej zgodnie z postanowieniami ust. 2, korekty kwoty, jaką wpłaciło w środkach własnych za każdy rok, w którym nie uczestniczyło w finansowaniu.
Korekty tej dokonuje się tylko jeden raz i jest ona ostateczna w przypadku późniejszej modyfikacji wysokości DNB.
2.
Komisja oblicza korektę w ciągu roku następującego po danym roku finansowym, równocześnie z ustalaniem sald DNB przewidzianym w art. 10 niniejszego rozporządzenia.
Obliczenia dokonuje się na podstawie następujących wielkości związanych z danym rokiem finansowym:
- średniego PNB w cenach rynkowych i jego składników,
- poziomu wydatków operacyjnych z budżetu odpowiadającego danym działaniom lub polityce.
Korekta ta jest równa iloczynowi całkowitej kwoty wydatków, o których mowa, za wyjątkiem wydatków finansowanych przez uczestniczące państwa trzecie oraz wyrażonego procentowo stosunku PNB Państwa Członkowskiego uprawnionego do korekty do PNB wszystkich Państw Członkowskich.
Korekta jest finansowana przez uczestniczące Państwa Członkowskie według skali ustalonej na podstawie stosunku ich odpowiednich PNB do PNB wszystkich uczestniczących Państw Członkowskich.
Do celów obliczania korekty, kwoty przelicza się z waluty krajowej na euro według kursu wymiany z ostatniego dnia notowania w roku kalendarzowym poprzedzającym dany rok budżetowy.
Korekta nie podlega zmianom w przypadku późniejszej modyfikacji wysokości PNB.
3.
Komisja w odpowiednim czasie powiadamia Państwa Członkowskie o wysokościach korekt tak, aby mogły one zapisać je na dobro rachunku określonego w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia.";
7) artykuł 11 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 11
1.
Wszelkie opóźnienie w dokonaniu zapisu na rachunku określonym w art. 9 ust. 1, prowadzi do zapłaty odsetek przez dane Państwo Członkowskie.
2.
W przypadku Państw Członkowskich należących do unii gospodarczej i walutowej, stopa odsetek jest równa stopie procentowej publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C, którą Europejski Bank Centralny stosował do swoich operacji refinansowych w pierwszym dniu miesiąca wymagalności, powiększonej o dwa punkty procentowe.
Stopa ta wzrasta o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia.
Podwyższoną stopę stosuje się w stosunku do całego okresu opóźnienia.
3.
W przypadku Państw Członkowskich nienależących do unii gospodarczej i walutowej, stopa odsetek jest równa stopie procentowej stosowanej przez banki centralne do operacji refinansowych w pierwszym dniu danego miesiąca, powiększonej o dwa punkty procentowe, lub, w stosunku do Państw Członkowskich, dla których stopa banku centralnego nie jest dostępna, stopa najbliższa jej równowartości, stosowana w pierwszym dniu danego miesiąca na rynku pieniężnym tego Państwa Członkowskiego, powiększona o dwa punkty procentowe.
Stopa ta będzie podwyższana o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia.
Podwyższoną stopę procentową stosuje się w stosunku do całego okresu opóźnienia.
4.
Postanowienia art. 9 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do spłaty odsetek, o których mowa w ust. 1.";
8) artykuł 12 ust. 5 otrzymuje następujące brzmienie:
"5.
Państwa Członkowskie lub organ przez nie wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 1, wykonują polecenie zapłaty Komisji tak szybko jak to możliwe, najpóźniej jednak w ciągu pięciu dni roboczych od ich otrzymania oraz przesyłają Komisji, w odpowiedni sposób, najlepiej drogą elektroniczną, wyciąg z rachunku najpóźniej w ciągu trzech dni roboczych od zakończenia każdej transakcji.
Jednakże w przypadku transakcji przepływów gotówkowych Państwa Członkowskie wykonują polecenia zapłaty w terminie wymaganym przez Komisję.";
9) skreśla się tytuł V;
10) oznaczenie tytułu VI otrzymuje następujące brzmienie:
"Procedura stosowania art. 7 decyzji 2000/597/WE, Euratom"
11) artykuł 15 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 15
Do celów stosowania art. 7 decyzji 2000/597/WE, Euratom, saldo danego roku budżetowego składa się z różnicy między:
- wszystkimi dochodami zgromadzonymi w odniesieniu do tego roku budżetowego,
a
- kwotą płatności, które mają być zaksięgowane ze środków tego roku budżetowego, podwyższoną o kwotę środków tego samego roku budżetowego przeniesionych zgodnie z art. 9 rozporządzenia finansowego.
Kwota różnicy zostaje podwyższona lub pomniejszona, z jednej strony o kwotę netto środków przeniesionych z poprzednich lat budżetowych, które zostały skreślone i, z drugiej strony, w drodze odstępstwa od art. 5 ust. 1 rozporządzenia finansowego o:
- nadwyżki, które w wyniku wahań kursu euro, powstały w płatnościach w debet niezróżnicowanych środków przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego na mocy art. 9 ust. 1 i 4 rozporządzenia finansowego,
i
- saldo powstałe z zysków i strat kursu w ciągu tego roku budżetowego.";
12) w art. 16:
Akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Wszelkie znaczące różnice w stosunku do pierwotnych szacunków mogą spowodować przedłożenie listu w sprawie poprawek do wstępnego projektu budżetu na następny rok budżetowy lub do budżetu zmieniającego na bieżący rok budżetowy.";
13) w art. 17:
a) ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Państwa Członkowskie są zwolnione z obowiązku udostępniania Komisji kwot odpowiadających ustalonym należnościom, które z racji
a) działania siły wyższej; lub
b) innych przyczyn, powstałych nie z ich winy,
okażą się nieściągalne. Kwoty ustalonych należności uznaje się za nieściągalne decyzją odpowiednich organów administracyjnych, po ustaleniu przez nie, że kwot tych nie można uzyskać.
Kwoty należności uznaje się za nieściągalne najpóźniej po upływie pięciu lat od dnia ustalenia kwoty zgodnie z art. 2 lub, w przypadku wniesienia odwołania do organu administracyjnego bądź do sądu, po wydaniu, przekazaniu lub opublikowaniu rozstrzygnięcia końcowego.
W przypadku uzyskania zapłaty lub zapłaty częściowej, okres pięciu lat rozpoczyna bieg najpóźniej w dniu dokonania ostatniej zapłaty, o ile nie powoduje ona wygaśnięcia wierzytelności.
Kwoty, których nieściągalność stwierdzono lub kwoty uznawane za nieściągalne zostają ostatecznie usunięte z odrębnego rachunku, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. b). Zostaną one wykazane w załączniku do kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) i, w odpowiednich przypadkach, w sprawozdaniu kwartalnym, o którym mowa w art. 6 ust. 5.";
b) dodaje się następujące ustępy:
"3.
W ciągu trzech miesięcy od wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2 lub odpowiednio do terminów, o których mowa w tym ustępie, Państwa Członkowskie przekazują Komisji informacje o przypadkach, w których zastosowano postanowienia ust. 2, o ile należności, których te przypadki dotyczą przekraczają kwotę 50000 euro.
Termin ten może być przedłużony do trzech lat przez Państwa Członkowskie w przypadku należności, których nieściągalność stwierdzono lub które były uznawane za nieściągalne przed dniem 1 lipca 2006 r.
Sprawozdanie, sporządzane na formularzu przygotowanym przez Komisję po konsultacji z komitetem, o którym mowa w art. 20, zawiera wszystkie informacje niezbędne do pełnego zbadania przyczyn, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), które nie pozwoliły zainteresowanym Państwom Członkowskim na udostępnienie tych kwot, oraz działań w celu ich odzyskania podjętych przez Państwa Członkowskie w danym przypadku lub przypadkach.
4.
Komisja ma sześć miesięcy od otrzymania sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, na przekazanie swoich uwag danemu Państwu Członkowskiemu.
Gdy Komisja uzna za konieczne wezwanie do przedstawienia dodatkowych informacji, sześciomiesięczny termin biegnie od dnia otrzymania żądanych informacji dodatkowych.";
c) obecny ust. 3 otrzymuje numer 5 i następujące brzmienie:
"5.
Państwa Członkowskie informują Komisję, w formie sprawozdań rocznych, o danych szczegółowych i wynikach ich kontroli oraz o ogólnych danych i zasadniczych kwestiach dotyczących najważniejszych problemów wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności spraw spornych.
Sprawozdania przysyła się Komisji do dnia 1 marca roku następującego po danym roku budżetowym.
Sprawozdanie podsumowujące w sprawie powiadomień Państw Członkowskich w ramach niniejszego artykułu zawarte jest w raporcie Komisji, o którym mowa w art. 280 ust. 5 Traktatu.
Sprawozdanie oraz jego należycie uzasadnione zmiany jest sporządzane przez Komisję po konsultacji z komitetem, o którym mowa w art. 20.
Należy przewidzieć wszelkie odpowiednie terminy na jego wykonanie.";
14) w art. 18 ust. 1 odniesienie do "decyzji 94/728/WE, Euratom" zastępuje się zwrotem "decyzji 2000/597/WE, Euratom";
15) w art. 21 ust. 1 lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:
"c) środków kontrolnych ustanowionych w art. 18 ust. 2 i 3.";
16) dodaje się tytuł IX o następującym brzmieniu:
"TYTUŁ IX
Przepisy przejściowe
Artykuł 21a
Stopa procentowa przewidziana w art. 11 niniejszego rozporządzenia obowiązuje nadal przy obliczaniu odsetek od opóźnionych płatności, gdy termin wymagalności przypada przed końcem miesiąca, w którym wchodzi w życie rozporządzenie Rady (WE) nr 2028/2004 z dnia 16 listopada 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 wykonujące decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot [11].
17) obecny Tytuł IX staje się Tytułem X.
Artykuł 2
Pozostałe postanowienia rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 pozostają w mocy, o ile nie zostały wyraźnie zmienione niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2029/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2030/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające niektóre ilości indykatywne i indywidualne pułapy przy wydawaniu pozwoleń na przywóz bananów do Wspólnoty w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C na pierwszy kwartał 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1], w szczególności jego art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty [2] przewiduje możliwość ustalenia ilości indykatywnej, której wartość jest określona jako stały procent ilości dostępnych w ramach każdego z kontyngentów taryfowych A, B i C przewidzianych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, do celów wydawania pozwoleń na przywóz, dla każdego z trzech pierwszych kwartałów w roku.
(2) Dane odnoszące się do ilości bananów wprowadzonych do obrotu we Wspólnocie w 2004 r. i w szczególności do rzeczywistego przywozu podczas pierwszego kwartału oraz dane odnoszące się do perspektyw dostaw i spożycia na rynku wspólnotowym podczas tego samego pierwszego kwartału w 2005 r., prowadzą do ustalenia ilości indykatywnych dla kontyngentów taryfowych A, B i C w sposób zapewniający zadawalający poziom dostaw w całej Wspólnocie oraz ciągłość przepływów handlowych pomiędzy sektorami produkcji i sprzedaży.
(3) Na podstawie tych samych danych, należy ustalić zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 ilości maksymalne, dla których podmioty gospodarcze mogą składać wnioski o pozwolenia na pierwszy kwartał 2005 r.
(4) Ponieważ przepisy niniejszego rozporządzenia muszą być stosowane przed początkiem okresu składania wniosków o pozwolenia na pierwszy kwartał 2005 r., należy przewidzieć niezwłoczne wejście w życie niniejszego rozporządzenia.
(5) Przepisy niniejszego rozporządzenia należy stosować odnośnie podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r., z uwagi na to, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1892/2004 [3] ustanowiło środki przejściowe dotyczące przywozu bananów do Wspólnoty ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii oraz Słowacji.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do pierwszego kwartału 2005 r., ilość indykatywna określona w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 dla wydawania pozwoleń na przywóz bananów w ramach kontyngentów taryfowych przewidzianych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 jest ustalona na:
- 27 % dostępnych ilości dla tradycyjnych i nietradycyjnych podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w ramach kontyngentów taryfowych A/B,
- 27 % dostępnych ilości dla tradycyjnych i nietradycyjnych podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w ramach kontyngentu taryfowego C.
Artykuł 2
W odniesieniu do pierwszego kwartału 2005 r., maksymalna dopuszczona ilość określona w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 dla pozwoleń na przywóz bananów w ramach kontyngentów taryfowych przewidzianych w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 jest ustalona na:
a) 27 % ilości referencyjnej ustanowionej i notyfikowanej zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 dla tradycyjnych podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w ramach kontyngentów taryfowych A/B;
b) 27 % ilości ustanowionej i notyfikowanej zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 dla nietradycyjnych podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w ramach kontyngentów taryfowych A/B;
c) 27 % ilości referencyjnej ustanowionej i notyfikowanej zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 dla tradycyjnych podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w ramach kontyngentu taryfowego C;
d) 27 % ilości ustanowionej i notyfikowanej zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 dla nietradycyjnych podmiotów gospodarczych, mających siedzibę na terenie Wspólnoty w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w ramach kontyngentu taryfowego C.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2031/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
otwierające przetarg na określenie refundacji wywozowej do ryżu A okrągłoziarnistego, średnioziarnistego i długoziarnistego w pełni oczyszczonego w przeznaczeniu do niektórych krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Analiza bilansu zaopatrzenia wykazała istnienie możliwych do wywozu ilości ryżu, będących w posiadaniu producentów.
Ta sytuacja mogłaby zakłócić normalny rozwój cen producenta w czasie roku gospodarczego 2004/05.
(2) Aby sprostować tę sytuację, należy przewidzieć udzielenie refundacji wywozowych na wywóz do stref mogących się zaopatrywać we Wspólnocie.
Szczególna sytuacja na rynku ryżu sprawia, że uzasadnione jest ograniczenie ilościowe refundacji i, w konsekwencji, ustalenie kwoty refundacji wywozowej drogą przetargu.
(3) Należy zaznaczyć, że postanowienia rozporządzenia Komisji (WE) nr 584/75 z dnia 6 marca 1975 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania w odniesieniu do przetargów dotyczących refundacji wywozowych w sektorze ryżu [2] stosuje się w ramach niniejszego przetargu.
(4) W celu rozsądnego zarządzania rynkami uzasadnione jest ograniczenie przetargu do niektórych stref, o których mowa w załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2145/92 [3].
(5) Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2808/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie [4], kwoty podane w ofertach przedstawionych w ramach przetargów zorganizowanych na podstawie instrumentów dotyczących wspólnej polityki rolnej należy wyrażać w euro.
Artykuł 5 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że w podobnym przypadku terminem operacyjnym dla kursu wymiany jest ostatni dzień przedstawiania ofert.
Ustęp 3 i 4 wymienionego wcześniej artykułu określają terminy operacyjne stosowane w odniesieniu do zaliczek i zabezpieczeń.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Przystępuje się do przetargu na refundację wywozową, o której mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, do ryżu A okrągłoziarnistego, średnioziarnistego i długoziarnistego w pełni oczyszczonego oznaczonego kodami CN 10063061, 10063063, 10063065, 10063092, 10063094 i 10063096.
Przetarg jest ograniczony do poniższych miejsc przeznaczenia:
a) strefy I–VI określone w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2145/92 (z wyjątkiem Malty, Cypru, Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji, Węgier, Estonii, Łotwy, Litwy, Słowenii, Rumunii i Turcji);
b) strefa VIII określona w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2145/92 (z wyjątkiem Gujany, Madagaskaru, Surinamu, Antyli Niderlandzkich, Aruby, oraz wysp Turks i Caicos).
2.
Przetarg otwarty jest do dnia 23 czerwca 2005 r.
Podczas jego trwania wykonuje się regularne przetargi, dla których daty składania ofert są określone w ogłoszeniu o przetargu.
3.
Przetarg odbywa się zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (EWG) nr 584/75 oraz niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Oferty przyjmuje się tylko wtedy, gdy obejmują one ilość do wywozu wynoszącą co najmniej 50 ton i najwyżej 3000 ton.
Artykuł 3
Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 584/75, wynosi 30 euro za tonę.
Artykuł 4
1. Jako wyjątek od postanowień art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5], pozwolenia na wywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są, w celu określenia terminu ich ważności, uznane jako wydane w dniu złożenia oferty.
2.
Pozwolenia są ważne od dnia wydania, w rozumieniu ust. 1, aż do końca czwartego miesiąca upływającego od momentu wydania.
Artykuł 5
Złożone oferty muszą dotrzeć do Komisji, za pośrednictwem Państw Członkowskich, najpóźniej półtorej godziny po upłynięciu terminu składania ofert, przewidzianego w ogłoszeniu o przetargu.
Należy je przekazać zgodnie ze schematem wskazanym w załączniku.
W przypadku braku ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję w tym samym terminie, o którym mowa w poprzednim akapicie.
Artykuł 6
1. Na podstawie złożonych ofert Komisja może, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podjąć decyzję o:
- ustaleniu maksymalnej refundacji wywozowej, uwzględniając w szczególności kryteria przewidziane w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, lub
- zaniechaniu przetargu.
2.
W przypadku ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej zawiera się umowę z każdym oferentem, którego oferta zawiera wartość refundacji nieprzekraczającą tej maksymalnej refundacji wywozowej.
Artykuł 7
Termin przedstawiania ofert dla pierwszego regularnego przetargu upływa dnia 16 grudnia 2004 r. o godz. 10.00 czasu brukselskiego.
Końcowym terminem przedstawiania ofert jest 23 czerwca 2005 r.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2032/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
otwierające przetarg na określenie refundacji wywozowej do ryżu B długoziarnistego w pełni oczyszczonego sparzonego w przeznaczeniu do niektórych krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje
(1) Analiza bilansu zaopatrzenia wykazała istnienie możliwych do wywozu ilości ryżu, będących w posiadaniu producentów.
Ta sytuacja mogłaby zakłócić normalny rozwój cen producenta w czasie roku gospodarczego 2004/05.
(2) Aby sprostować tę sytuację, należy udzielić refundacji wywozowych na wywóz do stref mogących się zaopatrywać we Wspólnocie.
Szczególna sytuacja na rynku ryżu sprawia, że uzasadnione jest ograniczenie ilościowe refundacji i, w konsekwencji, ustalenie kwoty refundacji wywozowej drogą przetargu.
(3) Należy zaznaczyć, że postanowienia rozporządzenia Komisji (WE) nr 584/75 z dnia 6 marca 1975 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania w odniesieniu do przetargów dotyczących refundacji wywozowych w sektorze ryżu [2] stosuje się w ramach niniejszego przetargu.
(4) W celu rozsądnego zarządzania rynkami uzasadnione jest ograniczenie przetargu do niektórych stref, o których mowa w załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2145/92 [3].
(5) Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2808/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie [4], kwoty podane w ofertach przedstawionych w ramach przetargów zorganizowanych na podstawie instrumentów dotyczących wspólnej polityki rolnej należy wyrażać w euro.
Artykuł 5 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że w podobnym przypadku terminem operacyjnym dla kursu wymiany jest ostatni dzień przedstawiania ofert.
Ustęp 3 i 4 wymienionego wcześniej artykułu określają terminy operacyjne stosowane w odniesieniu do zaliczek i zabezpieczeń.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Przystępuje się do przetargu na refundację wywozową, o której mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, do ryżu B długoziarnistego w pełni oczyszczonego sparzonego oznaczonego kodem CN 10063067.
Przetarg jest ograniczony do poniższych miejsc przeznaczenia:
a) strefy I–VI określone w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2145/92 (z wyjątkiem Malty, Cypru, Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji, Węgier, Estonii, Łotwy, Litwy, Słowenii, Rumunii i Turcji);
b) strefa VIII określona w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2145/92 (z wyjątkiem Gujany, Madagaskaru, Surinamu, Antyli Niderlandzkich, Aruby oraz wysp Turks i Caicos).
2.
Przetarg otwarty jest do dnia 23 czerwca 2005 r.
Podczas jego trwania wykonuje się regularne przetargi, dla których daty składania ofert są określone w ogłoszeniu o przetargu.
3.
Przetarg odbywa się zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (EWG) nr 584/75 oraz niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Ofertę przyjmuje się tylko wtedy gdy obejmuje ilość do wywozu wynoszącą co najmniej 50 ton i najwyżej 3000 ton.
Artykuł 3
Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 584/75, wynosi 30 euro za tonę.
Artykuł 4
1. Jako wyjątek od postanowień art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [5], pozwolenia na wywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są, w celu określenia terminu ich ważności, uznane jako wydane w dniu złożenia oferty.
2.
Pozwolenia są ważne od dnia wydania, w rozumieniu ust. 1, aż do końca czwartego miesiąca upływającego od momentu wydania.
Artykuł 5
Złożone oferty muszą dotrzeć do Komisji, za pośrednictwem Państw Członkowskich, najpóźniej półtorej godziny po upłynięciu terminu składania ofert, przewidzianego w ogłoszeniu o przetargu.
Należy je przekazać zgodnie ze schematem wskazanym w załączniku.
W przypadku braku ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję w tym samym terminie, o którym mowa w poprzednim akapicie.
Artykuł 6
1. Na podstawie złożonych ofert Komisja może, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podjąć decyzję o:
- ustaleniu maksymalnej refundacji wywozowej, uwzględniając w szczególności kryteria przewidziane w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, lub
- zaniechaniu przetargu.
2.
W przypadku ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej zawiera się umowę z każdym oferentem, którego oferta zawiera wartość refundacji nieprzekraczającą tej maksymalnej refundacji wywozowej.
Artykuł 7
Termin przedstawiania ofert dla pierwszego regularnego przetargu upływa dnia 16 grudnia 2004 r. o godz. 10.00 czasu brukselskiego.
Końcowym terminem przedstawiania ofert jest 23 czerwca 2005 r.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2033/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
otwierające przetarg na określenie dopłaty do wysyłek ryżu długoziarnistego B łuskanego na wyspę Reunion
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Analiza bilansu zaopatrzenia wyspy Reunion wykazuje brak dostępności ryżu.
Biorąc pod uwagę dostępność ryżu na rynku Wspólnoty, należy umożliwić wyspie Reunion zaopatrzenie się na rynku Wspólnoty, ustalając dopłatę do wysyłek partii ryżu przeznaczonych do tamtejszej konsumpcji.
Szczególne warunki wyspy Reunion uzasadniają ograniczenie ilości do wysyłki i, w konsekwencji, ustalenie kwoty dopłaty drogą przetargu.
(2) Należy zaznaczyć, że rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2692/89 z dnia 6 września 1989 r. ustanawiające szczegółowe zasady wywozu ryżu do Reunion [2] stosuje się do niniejszego przetargu.
(3) W zastosowaniu art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2808/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie [3], kwoty podane w ofertach przedstawionych w ramach przetargów zorganizowanych na podstawie instrumentów dotyczących wspólnej polityki rolnej należy wyrażać w euro.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu na określenie sumy dopłaty, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, do wysyłek na wyspę Reunion ryżu długoziarnistego B łuskanego oznaczonego kodem CN 10062098.
2.
Przetarg otwarty jest aż do dnia 23 czerwca 2005 r.
Podczas jego trwania wykonuje się regularne przetargi, a daty składania ofert określa się w ogłoszeniu o przetargu.
3.
Przetarg odbywa się zgodnie rozporządzeniem (EWG) nr 2692/89 i niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 2
Ofertę przyjmuje się tylko wtedy, gdy obejmuje ona ilość do dostawy wynoszącą co najmniej 50 ton i najwyżej 3000 ton.
Artykuł 3
Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2692/89 wynosi 30 euro za tonę.
Artykuł 4
Dokumenty dopłaty, wydane w ramach niniejszego przetargu, są, w celu określenia terminu ich ważności, uznane jako wydane w dniu przedstawienia oferty.
Artykuł 5
Złożone oferty muszą dotrzeć do Komisji, za pośrednictwem Państw Członkowskich, najpóźniej półtorej godziny po upłynięciu terminu składania ofert, przewidzianego w ogłoszeniu o przetargu.
Należy je przekazać zgodnie ze schematem wskazanym w załączniku.
W przypadku braku ofert Państwa Członkowskie informują o tym Komisję w terminie wskazanym w poprzednim akapicie.
Artykuł 6
1. Na podstawie złożonych ofert Komisja może, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podjąć decyzję o:
- ustaleniu maksymalnej dopłaty, lub
- zaniechaniu przetargu.
2.
Po ustaleniu maksymalnej dopłaty, zamówienie zostaje udzielone oferentowi lub oferentom, którego lub których wartość oferty nie przekracza maksymalnej dopłaty.
Artykuł 7
Termin przedstawienia ofert w pierwszym regularnym przetargu upływa dnia 16 grudnia 2004 r. o godz. 10.00 czasu brukselskiego.
Końcowym terminem przedstawiania ofert jest 23 czerwca 2005 r.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po dniu jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2034/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
zmieniające po raz czterdziesty rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 z dnia 27 maja 2002 r. zakazujące eksportu pewnych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych odnośnie do talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera listę osób, grup i jednostek, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów ekonomicznych, wprowadzone przez niniejsze rozporządzenie.
(2) W dniu 22 listopada 2004 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić listę osób, grup i jednostek, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i środków ekonomicznych.
Załącznik I powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, musi ono wejść w życie z efektem natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2035/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 153. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 153. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2036/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 153. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 153. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2037/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 72. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży.
(3) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 72. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin przedstawiania ofert wygasł dnia 23 listopada 2004 r., minimalna cena sprzedaży i gwarancja należytego przetworzenia ustalone są następująco:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2038/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 325. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 325. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2039/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 9. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 9. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 23 listopada 2004 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 270 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2040/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 8. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 8. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 23 listopada 2004 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 210,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenia Rady (WE) nr 2041/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
w sprawie przywozu niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 9 lipca 2002 r. Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS) i rząd Federacji Rosyjskiej zawarły porozumienie w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi [1] (zwane dalej "Porozumieniem").
Decyzją Komisji 2002/602/EWWiS z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie stosowania pewnych ograniczeń w przywozie niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej [2] przyjęto niezbędne środki wykonawcze.
Po wygaśnięciu Traktatu EWWiS Wspólnota Europejska przejęła wszystkie prawa i obowiązki wynikające z Porozumienia.
(2) Decyzja Komisji 2002/602/EWWiS określa limity ilościowe na przywóz stalowych wyrobów do Wspólnoty.
(3) Zważywszy na znaczący wzrost światowego popytu na niektóre wyroby stalowe i wynikające z niego trudności niektórych użytkowników w pozyskaniu źródeł dostaw tych wyrobów na rynku Wspólnoty, niezbędne jest zatem dopuszczenie większego przywozu wyrobów do Wspólnoty niż pierwotnie uzgodniony w Porozumieniu.
Dane wyroby stalowe (zwoje walcowane na gorąco przeznaczone do ponownego walcowania) zostały sklasyfikowane pod kodami TARIC 7208370010, 7208380010 i 7208390010.
(4) Ważne jest, aby w najkrótszym możliwym czasie udostępnione zostały dodatkowe ilości.
Renegocjacja porozumienia, a następnie jego wykonanie z wprowadzonymi zmianami wymagałoby zbyt wiele czasu.
W związku z powyższym wskazane jest wprowadzenie osobnego środka prawnego.
(5) Zakończenie tworzenia rynku wewnętrznego wymaga, aby formalności, jakich muszą dopełnić importerzy ze Wspólnoty, były identyczne, niezależnie od miejsca odprawy celnej.
(6) Wyroby wprowadzone do wolnego obszaru celnego lub przywiezione zgodnie z ustaleniami odnoszącymi się do składów celnych, wyrobów przywożonych czasowo lub w celu uszlachetnienia czynnego (system zawieszeń) nie powinny być wliczane do limitów ustalonych dla danych wyrobów.
(7) Skuteczne zastosowanie niniejszego rozporządzenia wymaga wprowadzenia wymogu wspólnotowego zezwolenia na przywóz przeznaczonych do swobodnego obrotu na obszarze Wspólnoty danych wyrobów równocześnie z systemem zarządzania udzielaniem tego typu wspólnotowych zezwoleń na przywóz.
(8) W celu zapewnienia, aby limity ilościowe ustanowione niniejszym rozporządzeniem nie zostały przekroczone, należy przestrzegać procedury, zgodnie z którą właściwe organy Państw Członkowskich nie będą wydawać zezwoleń na przywóz przed otrzymaniem od Komisji wcześniejszego potwierdzenia, iż odpowiednie ilości są nadal dostępne w ramach danego limitu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Bez uszczerbku dla decyzji 2002/602/EWWiS zezwala się na przywóz do Wspólnoty dodatkowych ilości wyrobów stalowych, wymienionych w drugim akapicie, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, o łącznej masie do 200000 ton.
Wyroby stalowe sklasyfikowano pod kodami TARIC 7208370010, 7208380010 i 7208390010.
Klasyfikacja wyrobów jest oparta na nomenklaturze taryfowej i statystycznej Wspólnoty (dalej zwanej "nomenklaturą scaloną", lub w skrócie "CN").
Pochodzenie wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi we Wspólnocie.
Artykuł 2
1.
Warunkiem dopuszczenia do swobodnego obrotu na obszarze Wspólnoty wyrobów stalowych określonych w art. 1, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, jest przedstawienie zezwolenia na przywóz wydanego przez władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.
2.
W celu zapewnienia, aby ilości, na które wydano zezwolenia na przywóz, w dowolnym momencie nie przekroczyły całkowitych limitów ilościowych, właściwe organy Państw Członkowskich wymienione w załączniku II wydają zezwolenia na przywóz wyłącznie po potwierdzeniu przez Komisję, że w ramach limitów ilościowych nadal dostępne są określone ilości wyrobów.
3.
Dla celów niniejszego rozporządzenia, począwszy od daty rozpoczęcia jego stosowania, uznaje się, iż datą wysyłki wyrobów jest data ich załadowania na wywożące środki transportu.
Wysyłka musi mieć miejsce nie później niż dnia 31 grudnia 2004 r.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w art. 1, nie stosują się do wyrobów wprowadzonych do wolnego obszaru celnego, składu wolnocłowego lub przywiezionych zgodnie z ustaleniami odnoszącymi się do składów celnych, wyrobów przywożonych czasowo lub w celu uszlachetnienia czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, dopuszczono do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym lub po ich obróbce bądź przetworzeniu, stosuje się art. 2 ust. 2, wyrobów tych nie wlicza się zatem do limitu ilościowego określonego w art. 1.
Artykuł 4
1.
Dla celu zastosowania art. 2 ust. 2 właściwe organy Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, powiadamiają Komisję przed wydaniem zezwoleń na przywóz o ilościach zawartych w otrzymanych przez nie wnioskach o zezwolenia na przywóz.
W odpowiedzi Komisja powiadamia, czy wnioskowane ilości są dostępne dla przywozu w porządku chronologicznym, w jakim zgłoszenia od Państw Członkowskich były otrzymywane (na zasadzie rozpatrywania w kolejności zgłoszeń).
Zezwolenie na przywóz wydaje się w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania pozytywnej odpowiedzi od Komisji.
2.
Wnioski dołączone do zgłoszeń przekazanych Komisji są ważne wówczas, gdy w każdym przypadku w sposób wyraźny określają kraj wywozu, ilości, jakie mają być przywiezione, okres kontyngentowy, Państwo Członkowskie, w którym wyroby mają być wprowadzone do swobodnego obrotu, oraz konkretny kod identyfikujący wyroby, o którym mowa w art. 1.
Środki techniczne niezbędne dla prawidłowego zarządzania limitami ilościowymi zostaną uzgodnione w ramach Komitetu Łącznikowego ds. Stali.
3.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w której z przyczyn technicznych konieczne okaże się czasowe użycie innych środków komunikacji.
4.
O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza danym władzom przyznanie całkowitej ilości podanej w zgłaszanych wnioskach.
5.
Zezwolenia na przywóz lub równoważne dokumenty wydaje się zgodnie z załącznikiem I.
6.
Zezwolenia na przywóz wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
Importer ze Wspólnoty może złożyć wniosek o zezwolenie na przywóz do właściwych władz każdego z Państw Członkowskich.
7.
Wniosek importera musi zostać złożony nie później niż dnia 31 grudnia 2004 r. i musi zawierać następujące elementy:
a) nazwa i pełny adres wnioskodawcy (włącznie z numerem telefonu i faksu oraz ewentualny numer identyfikacyjny używany przez właściwe organy krajowe), jak również numer rejestracyjny VAT, jeśli wnioskodawca jest płatnikiem VAT;
b) tam, gdzie stosowne, nazwę lub nazwisko i dokładny adres składającego deklarację lub przedstawiciela wnioskodawcy (w tym numer telefonu i faksu);
c) pełną nazwę i adres eksportera;
d) dokładny opis towarów, w tym:
- nazwę handlową,
- kod(-y) nomenklatury scalonej (CN),
- kraj pochodzenia,
- kraj docelowy;
e) wagę netto wyrażoną w kg, jak również ilość wyrażoną w odpowiednich jednostkach, jeśli nie wyraża się jej jako masy, według nagłówków CN;
f) wartość cif towarów w EUR na granicy Wspólnoty Europejskiej według nagłówków CN;
g) informację, czy dane wyroby są wyrobami drugorzędnej jakości lub poniżej standardu [3];
h) proponowany termin i miejsce odprawy celnej;
i) informację, czy wniosek jest powtórzeniem wcześniejszego wniosku dotyczącego tego samego kontraktu;
j) kopię umowy sprzedaży lub zakupu i faktura pro forma;
k) deklarację następującej treści, datowaną i podpisaną przez wnioskodawcę wraz z nazwą wnioskodawcy wpisaną drukowanymi literami:
"Ja, niżej podpisany, oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i złożone w dobrej wierze oraz że posiadam siedzibę we Wspólnocie.".
8.
Niniejszym ustala się okres ważności zezwolenia na przywóz na cztery miesiące.
Na odpowiednio umotywowany wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności o dwa miesiące.
9.
Właściwe władze krajowe mogą zezwolić na składanie oświadczeń i wniosków przeznaczonych do przesyłania lub drukowania w wersji elektronicznej, na warunkach przez nie ustalonych.
Niemniej jednak, wszelkie dokumenty i dowody muszą być dostępne dla właściwych władz krajowych.
10.
Zezwolenia na przywóz mogą zostać wydane przy wykorzystaniu środków elektronicznych, o ile zainteresowane urzędy celne mają dostęp do danego dokumentu poprzez sieć komputerową.
11.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu całkowitej ilości określonej w zezwoleniu na przywóz w ramach jednej wysyłki.
Artykuł 5
1.
Stwierdzenie, że cena jednostkowa, po której dokonano transakcji, przekracza cenę wskazaną w dokumencie o mniej niż 5% lub że łączna wartość lub ilość wyrobów przeznaczonych do przywozu przekracza wartość lub ilość podaną w dokumencie przywozowym o mniej niż 5%, nie wyklucza dopuszczenia do swobodnego obrotu odnośnych wyrobów.
2.
Wnioski o dokumenty przywozowe oraz same dokumenty są poufne.
Dostęp do nich jest ograniczony do właściwych władz i wnioskodawców.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2042/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 listopada 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2043/2004
z dnia 26 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowu srebrzyka przez statki pływające pod banderą Irlandii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2340/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustalające możliwości połowowe w odniesieniu do głębinowych zasobów rybnych na lata 2003 i 2004 [2] przewiduje kwoty na połowy srebrzyka na rok 2004.
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy srebrzyka w wodach strefy ICES III, IV (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich) dokonane przez statki pływające pod banderą irlandzką lub zarejestrowane w Irlandii osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Irlandia zabroniła połowów tego gatunku od dnia 1 sierpnia 2004 r.
Należy więc utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Połowy srebrzyka w wodach obszaru ICES III, IV (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich) dokonane przez statki pływające pod banderą Irlandii lub zarejestrowane w Irlandii osiągnęły kwotę przyznaną Irlandii na rok 2004.
Połowy srebrzyka w wodach obszaru ICES III, IV (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich) dokonane przez statki pływające pod banderą Irlandii lub zarejestrowane w Irlandii są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie wprowadzenia w życie tego rozporządzenia. Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2044/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustalające współczynniki dostosowujące, jakie mają być stosowane w odniesieniu do ilości referencyjnej każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C na przywóz bananów w roku 2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów [1], a w szczególności jego art. 20,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty [2], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty ustanowiło metodę obliczania ilości referencyjnej dla tradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B i C na rok 2004 i 2005 na podstawie wykorzystania pozwoleń na przywóz wydanych tym podmiotom gospodarczym w roku referencyjnym.
(2) Według sprawozdań z Państw Członkowskich w myśl art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, suma ilości referencyjnych ustalonych w powyższy sposób na rok 2004 wynosi 2197147,342 ton dla wszystkich tradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B i 630713,105 ton dla wszystkich tradycyjnych podmiotów gospodarczych C.
(3) Mimo przepisów art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, rozporządzenie Komisji (WE) nr 2036/2003 z dnia 19 listopada 2003 r. [3], tymczasowo nie ustaliło współczynników dostosowujących mających zastosowanie do ilości referencyjnych tradycyjnych podmiotów gospodarczych w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C na rok 2004, w celu umożliwienia przyjęcia odpowiednich działań uzasadnionych ze względu na wyjątkowe trudności, oraz wzięcia pod uwagę procedur sądowych w toku.
(4) Ostatecznie okazało się, iż ilości pozostające do dyspozycji na rok 2004 w ramach kontyngentów taryfowych A/B i C wynoszą odpowiednio 5731,658 i 5642,248 ton. Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001, należy ustalić współczynnik dostosowujący mający zastosowanie do ilości referencyjnej każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego w obydwu kategoriach tradycyjnych podmiotów gospodarczych A/B i C, oraz uchylić rozporządzenie (WE) nr 2036/2003.
(5) Należy przewidzieć wydawanie pozwoleń na przywóz w granicach dostępnych ilości.
(6) Przepisy niniejszego rozporządzenia muszą niezwłocznie wejść w życie w celu umożliwienia wydania pozwoleń na przywóz w możliwie najkrótszym terminie.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
W odniesieniu do kontyngentów taryfowych A/B i C przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, współczynnik dostosowujący przewidziany w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 896/2001 na rok 2004 wynosi:
- dla każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego A/B: 1,00261,
- dla każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego C: 1,00894.
Właściwe władze Państw Członkowskich informują zainteresowane podmioty gospodarcze o ilościach referencyjnych dostosowanych zgodnie z niniejszym artykułem najpóźniej do 3 grudnia 2004 r.
Artykuł 2
Podmioty gospodarcze mogą składać wnioski o pozwolenie w dniach 7 i 8 grudnia 2004 r.
By mógł zostać przyjęty, wniosek o pozwolenie na przywóz złożony przez tradycyjny podmiot gospodarczy nie może odnosić się do ilości przekraczającej różnicę między ilością referencyjną notyfikowaną w myśl art. 1 a sumą ilości objętych pozwoleniami na przywóz, które zostały wydane na rzecz tegoż podmiotu gospodarczego na rok 2004.
Władze krajowe wydają pozwolenia na przywóz w możliwie najkrótszym terminie.
Artykuł 3
Rozporządzenie (WE) nr 2036/2003 traci moc.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2045/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2131/93 ustanawiające procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 [2] ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Należy zastosować nowoczesne środki komunikacji w celu informowania wszystkich zainteresowanych stron na terenie całej Wspólnoty o sprzedaży interwencyjnej.
Pozwala to na upoważnienie organów interwencyjnych do sprzedaży większych ilości w drodze przetargu bez wcześniejszej decyzji Komisji oraz wzięcie pod uwagę sytuacji rynkowej w ich Państwach Członkowskich.
Dla uproszczenia sprzedaży przeznaczonej na wywóz, miejsce składowania nie powinno być wymagane decyzją dotyczącą zaproszenia do składania ofert.
(3) W Państwach Członkowskich, które nie dysponują portami morskimi, oferenci będą obciążeni wyższymi kosztami transportu przeznaczonych do sprzedaży zbóż.
W związku z dodatkowymi kosztami, o których mowa, zboża są trudniejsze do wywozu z tych Państw Członkowskich, co przyczynia się w szczególności do dłuższego interwencyjnego składowania i dodatkowych kosztów dla budżetu Wspólnoty.
Należy zatem przewidzieć w niektórych przypadkach możliwość finansowania najmniejszych kosztów transportu między miejscem składowania a miejscem wyjścia w celu zapewnienia porównywalnych ofert.
Port Constanta w Rumunii był tradycyjnym portem wyjścia dla krajów Europy Środkowej przed ich przystąpieniem do Unii Europejskiej.
Należy zatem uznać Constanta jako miejsce obliczenia kosztów transportu, które mogą być zwracane w wypadku wywozu.
(4) W celu uproszczenia procedury sprzedaży zbóż należy ujednolicić zabezpieczenia towarzyszące ofertom dotyczącym sprzedaży przeznaczonej na wywóz jak również na rynek Wspólnoty.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2131/93.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2131/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 2 "2000 ton" zastępuje się "5000 ton";
2) w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Agencje interwencyjne opracowują ogłoszenia o zaproszeniach do składania ofert, zgodnie z art. 12 i zapewniają odpowiednie rozpowszechnienie ogłoszeń, w szczególności poprzez umieszczanie ich w swoich siedzibach, jak również na swoich stronach internetowych i stronach internetowych odpowiedniego ministerstwa";
3) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 skreśla się lit. b);
b) w ust. 2a dodaje się następujące zdanie:
"Do celów niniejszego ustępu port Constanta w Rumunii można uznać za miejsce wyjścia.";
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2046/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2047/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2048/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2049/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2050/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2051/2004
z dnia 25 października 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 337/75 ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego [3] zawiera postanowienia dotyczące organizacji Centrum, a zwłaszcza jego zarządu.
Przepisy te zmieniano kilka razy po każdym przystąpieniu nowych Państw Członkowskich, gdy do zarządu należało dołączyć nowych członków.
(2) Ocena zewnętrzna Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (dalej zwanego "Centrum") została przeprowadzona w 2001 r.
Odpowiedź Komisji i plan działania uzgodniony przez zarząd na podstawie tej odpowiedzi podkreśla potrzebę dostosowania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 337/75 w celu utrzymania sprawności i skuteczności Centrum i jego struktur zarządzania.
(3) Parlament Europejski wezwał Komisję do sprawdzenia składu i metod pracy zarządów agencji i przedstawienia odpowiednich wniosków.
(4) Wspólna opinia na temat przyszłego zarządzania i funkcjonowania zarządów Europejskiej Agencji na Rzecz Ochrony Zdrowia i Bezpieczeństwa w Miejscu Pracy, Centrum oraz Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Pracy i Życia została przedstawiona Komisji przez ich zarządy lub rady administracyjne.
(5) Trójstronne zarządzanie Europejską Agencją Bezpieczeństwa i Higieny Pracy, Centrum oraz Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy przez przedstawicieli rządów, organizacji pracowniczych i organizacji pracodawców jest niezbędne dla skutecznej działalności tych organów.
(6) Uczestnictwo partnerów społecznych w zarządzaniu tymi trzema organami Wspólnoty tworzy specyficzną sytuację, która wymaga, aby działali zgodnie ze wspólnymi regułami.
(7) Istnienie w obrębie trójstronnego zarządu trzech grup wywodzących się z rządów, grona pracodawców i pracowników oraz wyznaczenie koordynatora dla grup pracodawców i pracowników okazało się niezbędne.
Układ ten powinien zostać więc sformalizowany i rozszerzony na grupę rządową.
(8) Utrzymanie zasady trójstronnej reprezentacji z każdego Państwa Członkowskiego zapewnia zaangażowanie wszystkich głównych uczestników oraz uwzględnienie różnorodności systemów i sposobów podejścia, charakteryzujących zagadnienia związane z kształceniem zawodowym.
(9) Konieczne jest przewidywanie skutków praktycznych dla Centrum, jakie niesie nadchodzące rozszerzenie Unii.
Skład i działanie zarządu Centrum należy dostosować tak, aby uwzględnić przystąpienie nowych Państw Członkowskich.
(10) Biuro, o którym mowa w regulaminie zarządu, musi być wzmocnione w celu zapewnienia ciągłości funkcjonowania Centrum i sprawności w podejmowaniu przez nie decyzji.
Skład biura powinien nadal odzwierciedlać trójstronną strukturę zarządu.
(11) Zgodnie z art. 3 Traktatu, Wspólnota powinna zmierzać do wyeliminowania nierówności i propagowania równości między mężczyznami i kobietami we wszystkich swoich działaniach.
Jest więc właściwym umożliwianie zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet w składzie rady zarządzającej i biura.
(12) W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 337/75 winno być odpowiednio zmienione.
(13) W celu przyjęcia niniejszego rozporządzenia Traktat nie przewiduje innych kompetencji niż określone w art. 308,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 337/75 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
W celu realizacji swych zadań, Centrum nawiązuje odpowiednie kontakty, w szczególności z wyspecjalizowanymi instytucjami zarówno państwowymi, jak i prywatnymi, krajowymi i międzynarodowymi, z administracją publiczną i instytucjami edukacyjnymi, jak również z organizacjami pracowników i pracodawców.
W szczególności, Centrum zapewnia odpowiednią współpracę z Europejską Fundacją Szkoleń, bez uszczerbku dla jego własnych celów.".
2.
Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
1.
W skład Centrum wchodzi:
a) rada zarządzająca;
b) biuro;
c) dyrektor.
2.
W skład rady zarządzającej wchodzą:
a) jeden członek reprezentujący rząd każdego Państwa Członkowskiego;
b) jeden członek reprezentujący organizacje pracodawców z każdego Państwa Członkowskiego;
c) jeden członek reprezentujący organizacje pracownicze z każdego Państwa Członkowskiego;
d) trzech członków reprezentujących Komisję.
Członkowie, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), mianowani są przez Radę na podstawie list kandydatów przedłożonych przez Państwa Członkowskie, organizacje pracodawców i organizacje pracownicze.
Komisja sama mianuje swoich przedstawicieli.
Lista członków rady zarządzającej zostanie opublikowana przez Radę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i na stronie internetowej Centrum.
3.
Kadencja członków zarządu wynosi trzy lata.
Może być ona odnowiona.
Po upływie ich kadencji lub w wypadku ich dymisji, członkowie pełnią swoje funkcje do czasu ponownego mianowania lub ich zastąpienia.
4.
Rada zarządzająca wybiera przewodniczącego i trzech wiceprzewodniczących spośród trzech grup, o których mowa w ust. 5 oraz z Komisji, na okres dwóch lat, z możliwością przedłużenia.
5.
Wewnątrz rady zarządzającej przedstawiciele rządów, organizacji pracodawców i organizacji pracowniczych stanowią odrębne grupy.
Każda grupa wyznacza koordynatora.
Koordynatorzy grup pracowników i pracodawców są przedstawicielami swoich organizacji na szczeblu europejskim i uczestniczą w posiedzeniach zarządu bez prawa głosu.
6.
Przewodniczący zwołuje posiedzenie rady zarządzającej raz w roku.
Przewodniczący zwołuje dodatkowe posiedzenia na wniosek przynajmniej jednej trzeciej członków rady zarządzającej.
7.
Decyzje rady zarządzającej są podejmowane bezwzględną większością głosów.
8.
Rada zarządzająca powołuje biuro.
W skład biura wchodzi przewodniczący i trzech wiceprzewodniczących rady zarządzającej, jeden koordynator z każdej grupy, o której mowa w ust. 5, oraz jeszcze jeden przedstawiciel służb Komisji.
9.
Państwa Członkowskie, organizacje, o których mowa w ust. 2, Rada, Komisja i rada zarządzająca dołożą starań, każde w zakresie swoich kompetencji, w celu zapewnienia zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet wśród kandydatów oraz osób mianowanych na stanowiska, o których mowa w ust. 2, w wyborach, o których mowa w ust. 4 i wśród osób mianowanych na stanowiska, o którym mowa w ust. 8.
10. Bez uszczerbku dla obowiązków dyrektora wyszczególnionych w art. 7 i 8, biuro, zgodnie z upoważnieniem rady zarządzającej, monitoruje wykonywanie decyzji zarządu i podejmuje wszelkie działania niezbędne w zarządzaniu Centrum między posiedzeniami rady zarządzającej, z wyjątkiem działań wymienionych w art. 6 ust. 1, art. 8 ust. 1 i art. 11 ust. 1.
11.
O całorocznym planie zebrań biura decyduje zarząd.
Przewodniczący zwołuje dodatkowe zebrania biura na wniosek jego członków.
12.
Biuro podejmuje decyzje na podstawie konsensu.
Jeżeli nie uda się osiągnąć konsensu, biuro przekazuje sprawę do rady zarządzającej w celu podjęcia decyzji.".
3) W art. 7 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1.
Dyrektor jest odpowiedzialny za zarządzanie Centrum i wykonuje decyzje rady zarządzającej i biura.
Jest on prawnym przedstawicielem Centrum.
2.
Dyrektor przygotowuje i organizuje pracę rady zarządzającej i biura oraz zapewnia obsługę sekretariatu podczas zebrań.".
4) W art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Na podstawie projektu przedłożonego przez dyrektora, rada zarządzająca, w porozumieniu ze służbami Komisji, przyjmuje priorytety średnioterminowe oraz roczny program pracy.
Program uwzględnia priorytetowe potrzeby wskazane przez instytucje wspólnotowe.".
5) Za każdym razem, gdy w artykułach pojawia się termin "zarząd", zastępuje go termin "rada zarządzająca".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2052/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 na przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej o przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych z Indonezji, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacjach z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Obowiązujące środki
(1) Po wykonaniu przeglądu dotyczącego wygaśnięcia środków, na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 [2] (zwanego dalej "rozporządzeniem pierwotnym"), Rada nałożyła, między innymi, ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 58,6 % na przywóz pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL") łączników rur lub przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), wykonanych z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, sklasyfikowanych w ramach kodów CN ex73079311 (kod TARIC 7307931199), ex73079319 (kod TARIC 7307931999), ex73079930 (kod TARIC 7307993098) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999098).
2.
Wszczęcie dochodzenia
(2) Komisja uznała za uprawdopodobnione, że środki antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL były obchodzone poprzez przeładunek w Indonezji i nieprawdziwą deklarację pochodzenia.
Komisja mogła uzyskać wystarczające dowody dla wszczęcia postępowania dotyczącego Indonezji, wskazujące na pochodzenie towarów inne niż z Indonezji, jedynie od organów celnych Państwa Członkowskiego.
Dlatego też Komisja postanowiła z własnej inicjatywy wszcząć postępowanie zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego.
(3) Na podstawie dochodzeń przeprowadzonych w 2003 r. przez organy celne jednego z Państw Członkowskich uprawdopodobniono, że w szczególności w odniesieniu do przywozu do tego Państwa Członkowskiego stosowane są praktyki polegające na przywozie towarów zadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji, a w rzeczywistości wysyłanych i pochodzących z ChRL.
Według danych Eurostatu, przywozy do tego Państwa Członkowskiego deklarowane jako pochodzące z Indonezji stanowiły w 2003 r. dwie trzecie przywozów do Wspólnoty deklarowanych jako pochodzące z Indonezji.
Znaczny wzrost poziomu przywozów po nałożeniu środków antydumpingowych na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL stanowi zmianę w strukturze handlu, dla której nie istnieje racjonalna przyczyna ani ekonomiczne uzasadnienie inne niż wprowadzenie ceł antydumpingowych na łączniki rur lub przewodów rurowych pochodzące z ChRL.
(4) Ponadto wydaje się, że skutki naprawcze obowiązujących ceł antydumpingowych na łączniki rur lub przewodów rurowych pochodzące z ChRL są osłabiane zarówno w zakresie ilości, jak i cen, oraz że łączniki rur lub przewodów rurowych są przywożone po cenach dumpingowych w stosunku do wcześniej ustalonej wartości normalnej tych produktów.
(5) W związku z powyższym Komisja wszczęła z własnej inicjatywy rozporządzeniem (WE) nr 396/2004 [3] (zwanym dalej "rozporządzeniem wszczynającym") dochodzenie w sprawie domniemanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z ChRL poprzez przywóz łączników rur i przewodów rurowych wysyłanych z Indonezji, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji oraz, zgodnie z art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, nakazała organom celnym rejestrowanie przywozów łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych z Indonezji, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji, objętych kodami CN ex73079311 (kod TARIC 7307931193), ex73079319 (kod TARIC 7307931993), ex73079930 (kod TARIC 7307993093) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999093) od dnia 4 marca 2004 r. Komisja powiadomiła władze ChRL i Indonezji o wszczęciu dochodzenia.
3.
Dochodzenie
(6) Wysłano kwestionariusze do producentów i eksporterów w ChRL (żaden producent w Indonezji nie był znany), jak również do importerów na obszarze Wspólnoty, znanym Komisji z dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących obecnie ceł na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL (zwanego dalej "poprzednim dochodzeniem").
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swojego stanowiska na piśmie i złożenie wniosku o wysłuchanie w terminie wyznaczonym w rozporządzeniu wszczynającym.
(7) Żaden producent ani eksporter z ChRL nie odpowiedział na kwestionariusz oraz nie zgłosił się, ani nie odpowiedział na kwestionariusz żaden producent lub eksporter z Indonezji.
Trzy odpowiedzi na kwestionariusze zostały złożone przez niepowiązanych ze sobą importerów z obszaru Wspólnoty.
Jeden z importerów nie podjął dalszej współpracy.
4.
Okres dochodzenia
(8) Okres dochodzenia trwał od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r.
Do celów analizy zmiany w strukturze handlu wykorzystano dane z okresu od 2000 r. do okresu dochodzenia.
B. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
Uwarunkowania ogólne/stopień współpracy
a) Indonezja
(9) W trakcie dochodzenia współpracy nie podjął żaden producent ani eksporter łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Indonezji.
Władze Indonezji nie udzieliły żadnych dodatkowych informacji.
Władze Indonezji powiadomiono, że brak współpracy może doprowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Trzech niepowiązanych ze sobą importerów złożyło odpowiedź na kwestionariusz.
Jeden z importerów, który złożył kwestionariusz, nie podając informacji niezbędnych do ustalenia, czy obchodzenie ma miejsce, nie wyjaśnił tych wątpliwości pomimo skierowania do niego pisma w tej sprawie przez Komisję i w związku z tym uznany został za odmawiającego współpracy.
Towary przywożone przez pozostałych dwóch importerów stanowiły 5,5 % całości przywozów deklarowanych jako pochodzące z Indonezji w okresie dochodzenia.
Generalnie można więc stwierdzić, producenci nie podjęli współpracy, natomiast współpraca z importerami miała miejsce w bardzo ograniczonym stopniu.
b) ChRL
(10) W trakcie dochodzenia współpracy nie podjął żaden chiński producent ani eksporter łączników rur lub przewodów rurowych.
(11) Przedsiębiorstwa niewspółpracujące powiadomiono, że brak współpracy może doprowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.
2.
Produkt objęty dochodzeniem i produkt podobny
(12) Produkt, którego dotyczy domniemane obejście, to żeliwne i stalowe (z wyłączeniem stali nierdzewnej) łączniki rur lub przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, aktualnie sklasyfikowane w ramach kodów CN ex73079311 (kod TARIC 7307931193), ex73079319 (kod TARIC 7307931993), ex73079930 (kod TARIC 7307993093) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999093).
(13) W związku z bardzo ograniczonym stopniem współpracy należy uznać łączniki rur lub przewodów rurowych wywożone do Wspólnoty z ChRL oraz wysyłane z Indonezji za mające takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz jednakowe zastosowania.
Dlatego też są one uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3.
Zmiana w strukturze handlu
(14) Jak stwierdzono powyżej, uprawdopodobniono, że zmiana w strukturze handlu wynikała z dokonywania przeładunku oraz nieprawdziwej deklaracji pochodzenia produktów. Przywożone produkty deklarowano jako pochodzące z Indonezji, podczas gdy istnieją dowody, że towary pochodziły z ChRL.
(15) Ponieważ żadna spółka indonezyjska nie współpracowała w trakcie dochodzenia, skalę wywozu z Indonezji do Wspólnoty musiano ustalić na podstawie dostępnych informacji zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Z tego względu, aby ustalić ceny i ilość wywozu z Indonezji do Wspólnoty, użyto danych Eurostatu, stanowiących najodpowiedniejsze źródło informacji w takiej sytuacji.
(16) Przywóz łączników rur lub przewodów rurowych zadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji wzrósł z 0 ton w 2000 r. do 866 ton w okresie dochodzenia.
Przywóz z Indonezji rozpoczął się w styczniu 2002 r., w czasie, kiedy poprzednie dochodzenie było w toku.
Przywóz łączników rur lub przewodów rurowych z ChRL do Wspólnoty wzrósł z 44 ton w 2000 r. do 287 ton w okresie dochodzenia.
Jednakże wzrost przywozu z ChRL należy rozpatrywać w kontekście poziomu wywozu osiągniętego w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem [4].
Wolumen wywozów chińskich w okresie dochodzenia wynosił mniej niż 10 % wolumenu wywożonego w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.
W świetle powyższych ustaleń, przy braku dowodów przeciwnych, stwierdzono, że towary wysyłane z Indonezji kompensowały część wcześniejszych przywozów z ChRL.
4.
Racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie
(17) Wobec braku współpracy ze stronami w Indonezji i ChRL oraz dowodów przeciwnych, stwierdza się, że, uwzględniając zbieżność czasową z poprzednim dochodzeniem, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków, zmiana w strukturze handlu wynikała z istnienia cła antydumpingowego, a nie z innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego.
(18) Stwierdza się zatem, że nie można ustalić innych racjonalnych powodów obserwowanej zmiany w strukturze handlu niż unikanie obowiązujących ceł antydumpingowych na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL.
5.
Osłabienie skutków naprawczych ceł antydumpingowych w zakresie cen i/lub ilości produktów podobnych
(19) Na podstawie przeprowadzonej powyżej analizy przepływów handlowych ustalono, że zmiana w strukturze handlu związana jest z obowiązywaniem ceł antydumpingowych.
Przywożone towary deklarowane jako pochodzące z Indonezji były nieobecne na rynku Wspólnoty aż do stycznia 2002 r.
Po wspomnianej dacie przywóz towarów deklarowanych jako pochodzące z Indonezji znacznie wzrósł, osiągając poziom 866 ton w okresie dochodzenia.
Wolumen ten stanowi 1,7 % zużycia wspólnotowego w okresie objętym poprzednim dochodzeniem.
(20) Uwzględniając ceny produktów wysyłanych z Indonezji oraz wobec braku współpracy ze strony eksporterów i dowodów przeciwnych, dane Eurostatu wykazały, że przeciętne ceny wywozu z Indonezji w okresie dochodzenia były nawet niższe od przeciętnych cen wywozu ustalonych dla ChRL w toku poprzedniego dochodzenia, i dlatego też niższe od cen przemysłu wspólnotowego.
Ustalono, że w okresie dochodzenia przeciętna cena wywozu z Indonezji była o ok. 34 % niższa od przeciętnej ceny wywozu z ChRL.
(21) W związku z powyższym stwierdzono, że zmiana w przepływach handlowych, wraz z wyjątkowo niskimi cenami wywozu z Indonezji, osłabiła skutki naprawcze środków antydumpingowych w zakresie ilości i cen produktów podobnych.
6.
Dowody dumpingu w stosunku do wartości normalnych ustalonych wcześniej dla produktów podobnych
(22) Aby ustalić, czy możliwe jest znalezienie dowodów dumpingu w odniesieniu do produktów wywożonych do Wspólnoty z Indonezji w okresie dochodzenia, oparto się na cenach eksportowych ustalonych na podstawie danych Eurostatu zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(23) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wymaga dowodów dumpingu w stosunku do wartości normalnych ustalonych wcześniej dla produktów podobnych.
W poprzednim dochodzeniu Tajlandia została uznana za odpowiedni kraj o gospodarce rynkowej analogiczny do ChRL dla celów ustalenia wartości normalnej.
(24) W celu rzetelnego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej poczyniono odpowiednie korekty uwzględniające różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen.
Korekty te, dotyczące transportu i ubezpieczenia, poczyniono zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
Z braku innych informacji dotyczących tych czynników wykorzystano dane użyte w poprzednim dochodzeniu.
(25) Zgodnie z art. 2 ust. 11 oraz art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego, porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w trakcie poprzedniego dochodzenia ze średnią ważoną cen eksportowych w okresie dochodzenia, wyrażone jako odsetek wartości cif na granicy Wspólnoty, bez cła, wykazało dumping w zakresie przywozu łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych z Indonezji. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek wartości cif na granicy Wspólnoty, bez cła, wyniósł 60,5 %.
C. ŚRODKI
(26) W świetle powyższego stwierdzenia obejścia przepisów w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, obowiązujące środki antydumpingowe na przywóz objętego dochodzeniem produktu pochodzącego z ChRL powinny zostać rozszerzone na ten sam produkt pochodzący z Indonezji, zarówno zadeklarowany, jak i niezadeklarowany jako pochodzący z Indonezji.
(27) Cłem rozszerzonym powinno być równe cłu określonemu w art. 1 ust. 2 rozporządzenia pierwotnego.
(28) Zgodnie z art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, przewidującego nałożenie wszelkich rozszerzonych środków na rejestrowane przywozy od daty rejestracji, cło antydumpingowe powinno być pobierane od przywozu łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych z Indonezji, które wwieziono do Wspólnoty po poddaniu ich rejestracji wprowadzonej rozporządzeniem wszczynającym.
(29) Obejście przepisów ma miejsce poza Wspólnotą.
Artykuł 13 rozporządzenia podstawowego ma na celu przeciwdziałanie praktykom obchodzenia przepisów bez oddziaływania na podmioty gospodarcze, które mogą udowodnić, że nie biorą udziału w praktykach obchodzenia przepisów, lecz nie zawiera on postanowień szczególnych przewidujących postępowanie wobec producentów, którzy mogliby dowieść, że nie biorą udziału w praktykach obchodzenia przepisów.
Dlatego też wydaje się niezbędne stworzenie producentom, którzy nie sprzedawali produktu objętego dochodzeniem na eksport w okresie dochodzenia, ani nie są powiązani z jakimikolwiek eksporterami lub producentami podlegającymi rozszerzonemu cłu antydumpingowemu, możliwości złożenia wniosku o zwolnienie ze środków dotyczących tych przywozów.
Producenci chcący złożyć wniosek o zwolnienie z rozszerzonego cła antydumpingowego musieliby wypełnić kwestionariusz, w celu umożliwienia Komisji ustalenia, czy zwolnienie jest zasadne.
Zwolnienie takie może zostać udzielone po dokonaniu oceny, na przykład sytuacji rynkowej produktu, którego dotyczą środki, mocy produkcyjnych i stopnia ich wykorzystania, zamówień i sprzedaży oraz prawdopodobieństwa wystąpienia praktyk, niemających racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia, oraz po dokonaniu oceny dowodów dumpingu.
Komisja, działając w normalnym trybie, przeprowadza również wizytę weryfikacyjną na miejscu.
Wnioski są niezwłocznie przekazane Komisji, wraz z wszelkimi istotnymi informacjami, w szczególności o zmianach w działalności spółki w zakresie produkcji i sprzedaży.
(30) Importerzy wciąż mogą, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, korzystać z wyłączenia z zakresu stosowania rejestracji lub środków, jeżeli ich przywóz pochodzi od producentów, którym udzielono zwolnienia.
(31) Jeżeli zwolnienie zostanie uznane za zasadne, Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, powinna zaproponować wprowadzenie odpowiednich zmian do niniejszego rozporządzenia.
Następnie wszystkie zwolnienia powinny być poddawane przeglądom w celu zapewnienia zgodności z warunkami, na których zostały udzielone.
D. PROCEDURA
(32) Zainteresowane strony poinformowano o istotnych okolicznościach i względach, na podstawie których Rada zamierza rozszerzyć obowiązujące ostateczne cło antydumpingowe, a także umożliwiono im przedstawienie uwag.
Nie wpłynęły żadne uwagi, mogące wpłynąć na zmianę powyższych wniosków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 na przywóz pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) łączników rur lub przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), wykonanych z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, sklasyfikowanych w ramach kodów CN ex73079311 (kod TARIC 7307931199), ex73079319 (kod TARIC 7307931999), ex73079930 (kod TARIC 7307993098) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999098), zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), wykonanych z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, sklasyfikowanych w ramach kodów CN ex73079311 (kod TARIC 7307931193), ex73079319 (kod TARIC 7307931993), ex73079930 (kod TARIC 7307993093) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999093), wysyłanych z Indonezji, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Indonezji.
2. Cło rozszerzone na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu będzie pobierane od przywozów zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2004 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96.
3.
Zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące opłat celnych.
Artykuł 2
1.
Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego na mocy art. 1 składa się na piśmie w jednym z języków urzędowych Wspólnoty.
Wnioski takie muszą być podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania wnioskodawcy. Wnioski należy przesyłać na poniższy adres:
Komisja Europejska
Dyrekcja Generalna ds. Handlu
Dyrekcja B
J-79 5/16
B-1049 Bruksela
Faks: (32-2) 295 65 05
Teleks: COMEU B 21877.
2.
Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić w drodze decyzji na zwolnienie przywozów przedsiębiorstw, które nie obchodzą cła antydumpingowego nałożonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003, z cła rozszerzonego na podstawie art. 1 oraz zaproponować wprowadzenie odpowiednich zmian do rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejszym zobowiązuje się władze celne do zaprzestania rejestracji przywozów, wprowadzonej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2004.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2053/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
rozszerzające zasięg ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 na przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej o przywóz żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych ze Sri Lanki niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące ze Sri Lanki czy też nie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
1.
Istniejące środki
(1) Po wykonaniu przeglądu dotyczącego wygaśnięcia środków Rada nałożyła w drodze rozporządzenia (WE) nr 964/2003 [2] (zwanego dalej "rozporządzeniem pierwotnym"), między innymi ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 58,6 % na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), żeliwnych lub stalowych (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, w rodzaju stosowanych do spawania doczołowo lub w innych celach, objętych kodami CN ex73079311 (kod TARIC 7307931199), ex73079319 (kod TARIC 7307931999), ex73079930 (kod TARIC 7307993098) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999098) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL").
2.
Wniosek
(2) W dniu 20 stycznia 2004 r.
Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego o przeprowadzenie dochodzenia dotyczącego domniemanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL.
Wniosek został złożony przez Komitet Ochrony Przemysłu Łączników Stalowych Używanych w Spawaniu Doczołowym w Unii Europejskiej w imieniu czterech producentów z terenu Wspólnoty.
(3) Wnioskodawca stwierdził, że nastąpiła zmiana w strukturze handlu po nałożeniu środków antydumpingowych na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL, która polegała na znacznym wzroście przywozu tych samych produktów ze Sri Lanki.
(4) Zmiana w strukturze handlu miała wynikać z przeładunku łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL w Sri Lance.
Stwierdzono ponadto, że nie było innej racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia takiej zmiany, niż istniejące cło antydumpingowe na łączniki rur lub przewodów rurowych pochodzące z ChRL.
(5) Wnioskodawca stwierdził również, że skutki zaradcze istniejących ceł antydumpingowych na łączniki rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL zostały osłabione zarówno w odniesieniu do ilości, jak i cen oraz stosowany był dumping w stosunku do normalnych wartości uprzednio ustalonych dla łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL.
3.
Wszczęcie dochodzenia
(6) Komisja wszczęła dochodzenie na mocy rozporządzenia (WE) nr 395/2004 [3] (zwanego dalej "rozporządzeniem wszczynającym") w sprawie domniemanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz rur lub łączników rurowych pochodzących z ChRL przez przywóz rur lub łączników rurowych wysyłanych ze Sri Lanki, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące ze Sri Lanki czy też nie, oraz, zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, nakazała organom celnym rejestrowanie przywozu łączników rur lub przewodów rurowych wysyłanych ze Sri Lanki, niezależnie od tego, czy pochodzą ze Sri Lanki czy też nie, objętych kodami CN ex73079311 (kod TARIC 7307931194), ex73079319 (kod TARIC 7307931994), ex73079930 (kod TARIC 7307993094) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999094) od dnia 4 marca 2004 r. Komisja poinformowała władze ChRL i Sri Lanki o wszczęciu dochodzenia.
4.
Dochodzenie
(7) Przesłano kwestionariusze producentom/eksporterom w ChRL (nie było znanych producentów w Sri Lance), jak również importerom z terenu Wspólnoty wymienionym we wniosku lub znanym Komisji z dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia istniejących środków na przywóz łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z ChRL (zwanego dalej "poprzednim dochodzeniem").
Zainteresowane strony miały możliwość wyrażenia swoich poglądów na piśmie i złożenia wniosku o przesłuchanie w ramach limitu czasowego określonego w rozporządzeniu wszczynającym.
(8) Żaden producent ani eksporter z ChRL nie przesłał odpowiedzi na kwestionariusz, nie otrzymano również odpowiedzi na kwestionariusz od żadnego z importerów z terenu Wspólnoty.
Nie ujawnił się ani nie złożył odpowiedzi na kwestionariusz żaden producent ani eksporter ze Sri Lanki.
5.
Okres dochodzenia
(9) Okres dochodzenia objął okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r. (dalej "OD").
Dane od 2000 r. do końca OD zostały wykorzystane do zbadania zmiany struktury handlu.
B. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
Uwagi ogólne/stopień współpracy
a) Sri Lanka
(10) Żaden producent ani eksporter łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących ze Sri Lanki nie podjął współpracy w ramach dochodzenia.
Władze Sri Lanki poinformowały Komisję, że żadna lankijska firma nie jest zarejestrowana jako producent łączników rur lub przewodów rurowych zgodnie z definicją w rozporządzeniu wszczynającym.
Jedynymi informacjami uzyskanymi od importerów były stwierdzenia, że nie prowadzą oni przywozu łączników rur lub przewodów rurowych ze Sri Lanki.
Wyjaśniono importerom oraz władzom Sri Lanki, że brak współpracy może prowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Strony zostały również poinformowane o konsekwencjach braku współpracy.
b) ChRL
(11) Żadni chińscy producenci ani eksporterzy nie podjęli współpracy w ramach dochodzenia.
(12) Wyjaśniono tym firmom, że brak współpracy mógłby doprowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Strony zostały również poinformowane o konsekwencjach braku współpracy.
2.
Rozpatrywany produkt i produkt podobny
(13) Rozpatrywanym produktem, którego dotyczy domniemane obejście środków, są łączniki rur lub przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), żeliwne lub stalowe (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, w rodzaju stosowanych do spawania doczołowo lub w innych celach, objętych kodami CN ex73079311 (kod TARIC 7307931194), ex73079319 (kod TARIC 7307931994), ex73079930 (kod TARIC 7307993094) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999094).
(14) Wobec braku współpracy ze stronami w Sri Lance oraz biorąc pod uwagę zmianę struktury handlu opisaną w kolejnej sekcji, należy przyjąć, że w związku z brakiem dowodów przeciwnych, łączniki rur lub przewodów rurowych eksportowane do Wspólnoty z ChRL oraz łączniki wysyłane ze Sri Lanki mają te same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne oraz te same zastosowania.
Są więc one uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3.
Zmiana struktury handlu
(15) Jak stwierdzono w motywie 4, istnieje domniemanie, że zmiana struktury handlu wynika z przeładunku towarów w Sri Lance.
(16) Jako że żadna lankijska firma nie podjęła współpracy w ramach dochodzenia, zaistniała konieczność określenia wielkości wywozu towarów ze Sri Lanki do Wspólnoty na podstawie faktów dostępnych zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
W związku z powyższym wykorzystano dane Eurostatu, będące najwłaściwszymi dostępnymi danymi, w celu ustalenia cen eksportowych i wielkości wywozu ze Sri Lanki do Wspólnoty.
(17) Przywóz łączników rur i przewodów rurowych ze Sri Lanki wzrósł z 0 ton w 2000 r. do 320 ton w OD.
Przywóz ze Sri Lanki rozpoczął się w lipcu 2002 r. w czasie trwania poprzedniego dochodzenia.
Przywóz do Wspólnoty łączników rur i przewodów rurowych z ChRL wzrósł z 44 ton w 2000 r. do 287 ton w OD.
Jednakże wzrost w wywozie z ChRL należy rozważać z uwzględnieniem poziomu wywozu osiągniętego w rozważanym okresie pierwotnego dochodzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 584/96 [4].
Wielkość wywozu z Chin w OD wynosiła mniej niż 10 % wielkości wywozu w rozważanym okresie pierwotnego dochodzenia.
W związku z powyższym oraz wobec braku dowodów przeciwnych, stwierdzono, że przywóz ze Sri Lanki wystąpił w miejsce części wcześniejszego przywozu z ChRL.
(18) Powyższe dane prowadzą do wniosku, że zaistniała wyraźna zmiana w strukturze handlu, która rozpoczęła się wraz z poprzednim dochodzeniem prowadzącym do nałożenia istniejących środków na przywóz rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL i nasiliła się po nałożeniu tych środków.
4.
Racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie
(19) Wobec braku współpracy ze stronami w Sri Lance i ChRL oraz w związku z brakiem dowodów przeciwnych, stwierdza się, że biorąc pod uwagę zbieżność w czasie z poprzednim dochodzeniem prowadzącym do nałożenia istniejących środków, zmiana struktury handlu wynikła z istnienia ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL, a nie w związku z inną racjonalną przyczyną lub ekonomicznym uzasadnieniem w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(20) Stwierdza się zatem, że nie można było ustalić innych racjonalnych powodów zauważonej zmiany struktury handlu niż unikanie istniejących ceł antydumpingowych na przywóz łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z ChRL.
5.
Osłabienie skutków zaradczych istniejących ceł w zakresie cen i/lub ilości produktów podobnych
(21) Opierając się na przeprowadzonej powyżej analizie obrotów handlowych, stwierdzono, że zmiana struktury przywozu do Wspólnoty wiążała się z faktem istnienia środków antydumpingowych.
Przywóz na rynek Wspólnoty deklarowany jako pochodzący ze Sri Lanki nie miał miejsca do czerwca 2002 r.
Po tej dacie przywóz deklarowany jako pochodzący ze Sri Lanki wzrósł znacząco, osiągając wysokość 302 ton w OD.
Wielkość ta stanowi 0,6 % konsumpcji we Wspólnocie w OD w poprzednim dochodzeniu.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że przywóz rozpatrywanego produktu do Wspólnoty ma wyjątkowo rozdrobnioną strukturę i jest podzielony między wiele różnych krajów eksportujących.
W szczególności, w OD przywóz ze Sri Lanki stanowił 2,5 % łącznej wielkości przywozu rozpatrywanego produktu, natomiast przywóz z kraju o najwyższej wielkości przywozu we wspomnianym roku (Republiki Słowackiej) stanowił 12 % łącznej wielkości przywozu.
Ponadto Sri Lanka jest dwunastym największym importerem rozpatrywanego produktu do Wspólnoty na liście 36 krajów eksportujących.
(22) Uwzględniając ceny produktów wysyłanych ze Sri Lanki oraz wobec braku współpracy i dowodów przeciwnych, dane Eurostatu wykazały, że średnie ceny eksportowe w przywozie ze Sri Lanki w OD były niższe niż: i) średnie ceny eksportowe ustalone dla ChRL w poprzednim dochodzeniu; oraz ii) ceny w przemyśle wspólnotowym.
Ustalono, że ceny przywozu ze Sri Lanki były niższe o ponad 12 % niż chińskie ceny eksportowe w OD.
(23) W związku z powyższym stwierdza się, że zmiana w obrotach handlowych w połączeniu z wyjątkowo niskimi cenami wywozu ze Sri Lanki osłabiły skutki zaradcze środków antydumpingowych pod względem ilości i cen produktów podobnych.
6.
Dowody dumpingu w odniesieniu do normalnych wartości ustalonych wcześniej dla produktów podobnych
(24) W celu określenia, czy możliwe jest znalezienie dowodów dumpingu względem rozpatrywanego produktu wywożonego do Wspólnoty ze Sri Lanki w OD, wykorzystano ceny eksportowe ustalone na podstawie danych Eurostatu zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(25) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wymaga przedstawienia dowodów dumpingu względem normalnych wartości ustalonych wcześniej dla produktów podobnych.
W poprzednim dochodzeniu Tajlandię uznano za odpowiedni kraj w warunkach gospodarki rynkowej analogiczny do ChRL na potrzeby ustalenia wartości normalnej.
(26) W celu zapewnienia porównywalności wartości normalnej z ceną eksportową przewidziano należne dostosowania z uwzględnieniem różnic, które mają wpływ na ceny i porównywalność cen.
Dostosowania takie zostały wprowadzone zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego względem transportu i ubezpieczenia.
Wobec braku innych informacji związanych z tymi czynnikami, wykorzystano dane zawarte we wniosku.
(27) Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w poprzednim dochodzeniu oraz średniej ważonej cen eksportowych w OD, wyrażone jako odsetek ceny cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wykazało dumping na przywóz łączników rur i przewodów rurowych wysyłanych ze Sri Lanki. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wyniósł 34,3 %.
C. ŚRODKI
(28) W związku z powyższym stwierdzeniem obejścia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, istniejące środki antydumpingowe dotyczące przywozu rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL powinny zostać rozszerzone na ten sam produkt wysyłany ze Sri Lanki, niezależnie od tego, czy został zadeklarowany jako pochodzący ze Sri Lanki czy też nie.
(29) Rozszerzone cło powinno być równe cłu ustanowionemu w art. 1 ust. 2 rozporządzenia pierwotnego.
(30) Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią o tym, że rozszerzone środki powinny być stosowane wobec zarejestrowanego przywozu od daty rejestracji, cło antydumpingowe powinno być pobierane od przywozu łączników rur i przewodów rurowych wysyłanych ze Sri Lanki, które zostały przywiezione na teren Wspólnoty w ramach procedury rejestracji nałożonej na mocy art. 2 rozporządzenia wszczynającego.
(31) Obejście środków ma miejsce poza Wspólnotą.
Artykuł 13 rozporządzenia podstawowego ma na celu przeciwdziałanie praktykom związanym z obejściem bez uszczerbku dla podmiotów gospodarczych, które mogą udowodnić, że nie są zaangażowane w tego rodzaju praktyki, jednakże nie zawiera on szczegółowych przepisów dotyczących traktowania producentów, którzy mogą udowodnić brak zaangażowania w praktyki związane z obejściem środków.
W związku z powyższym konieczne jest wprowadzenie możliwości przedłożenia wniosku o wyłączenie ze środków dotyczących przywozu dla producentów, którzy nie sprzedawali rozpatrywanego produktu w celu wywozu w OD i nie są powiązani z żadnymi eksporterami ani producentami objętymi rozszerzonym cłem antydumpingowym.
Rozpatrywani producenci, którzy rozważaliby złożenie wniosku o wyłączenie z rozszerzonego cła antydumpingowego mieliby wypełnić kwestionariusz celem umożliwienia Komisji stwierdzenia, czy wyłączenie może zostać udzielone.
Tego rodzaju wyłączenia można udzielić po dokonaniu oceny, na przykład, sytuacji rynkowej rozpatrywanego produktu, mocy produkcyjnych i stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych, zakupów, sprzedaży, prawdopodobieństwa stosowania praktyk, w odniesieniu do których nie ma racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia, oraz dowodów dumpingu.
Komisja również przeprowadzałaby wizytę weryfikacyjną na miejscu produkcji.
Wniosek należałoby niezwłocznie skierować do Komisji, razem z wszelkimi odnośnymi informacjami, zwłaszcza wszelkimi zmianami w działaniach przedsiębiorstwa związanymi z produkcją i sprzedażą.
(32) Importerzy wciąż mogliby korzystać z wyłączenia z rejestracji lub środków, jeżeli ich przywozy pochodzą od eksporterów, którym przyznano tego rodzaju wyłączenie oraz zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(33) W przypadkach, w których udzielono wyłączenia, Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, zaproponuje odpowiednio zmianę niniejszego rozporządzenia.
Wszelkie udzielone wyłączenia będą następnie monitorowane celem zapewnienia zgodności z warunkami określonymi we wspomnianym rozporządzeniu.
(34) Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których Rada zamierzała rozszerzyć obowiązujące ostateczne cło antydumpingowe, i miały możliwość przedstawienia swoich uwag.
Nie otrzymano uwag, które mogłyby zmienić wyżej wspomniane wnioski,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), żeliwnych lub stalowych (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, w rodzaju stosowanych do spawania doczołowo lub w innych celach, objętych kodami CN ex73079311 (kod TARIC 7307931199), ex73079319 (kod TARIC 7307931999), ex73079930 (kod TARIC 7307993098) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999098) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), żeliwnych lub stalowych (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, w rodzaju stosowanych do spawania doczołowo lub w innych celach, sklasyfikowanych obecnie pod kodami CN ex73079311 (kod TARIC 7307931194), ex73079319 (kod TARIC 7307931994), ex73079930 (kod TARIC 7307993094) oraz ex73079990 (kod TARIC 7307999094), wysyłanych ze Sri Lanki, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące ze Sri Lanki czy też nie.
2. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 będzie pobierane od przywozu zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 395/2004 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96.
3.
Zastosowanie mają obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
1.
Wnioski o wyłączenie z przedmiotowego cła rozszerzonego na mocy art. 1 muszą być sporządzone na piśmie, w jednym z języków urzędowych Wspólnoty oraz podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania wnioskodawcy.
Wniosek należy przesłać na poniższy adres:
Komisja Europejska
Dyrekcja Generalna ds. Handlu
Dyrekcja B
J-79 5/16
B-1049 Brussels
Faks (32-2) 295 65 05
Teleks COMEU B 21877.
2.
Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić na mocy decyzji na wyłączenie przywozów, co do których zostanie wykazane, że nie obchodzą cła antydumpingowego nałożonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003, z cła rozszerzonego na mocy art. 1 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejszym poleca się władzom celnym zaprzestanie rejestracji przywozów, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 395/2004.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2054/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazów państw i terytoriów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG [1], w szczególności jego art. 10 i 21,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, oraz zasady stosowane do kontroli takiego przemieszczania.
Część C załącznika II do powyższego rozporządzenia zawiera wykaz państw trzecich, w przypadku których stwierdzono, że ryzyko wprowadzenia do Wspólnoty wścieklizny w rezultacie przemieszczania się zwierząt domowych z ich terytoriów jest nie większe niż ryzyko związane z takimi przemieszczeniami pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(2) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 wykaz państw trzecich miał być sporządzony do dnia 3 lipca 2004 r.
Aby zostać umieszczone w wykazie, państwo trzecie musi wykazać swój status w odniesieniu do wścieklizny oraz wykazać, że spełnia pewne warunki dotyczące powiadamiania, monitorowania, służb weterynaryjnych, zapobiegania wściekliźnie i zwalczania jej oraz dotyczące przepisów odnoszących się do obrotu szczepionkami przeciwko wściekliźnie.
(3) W celu uniknięcia wszelkich niepotrzebnych zakłóceń w przemieszczaniu zwierząt domowych oraz aby dać czas państwom trzecim na dostarczenie, w miarę potrzeby, dodatkowych gwarancji właściwe jest ustanowienie tymczasowego wykazu państw trzecich.
Wykaz ten powinien opierać się na danych pochodzących z Międzynarodowego Biura ds. Chorób Epizootycznych (OIE – Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt), na wynikach inspekcji przeprowadzonych przez Biuro Komisji ds. Żywności i Weterynarii w danych państwach trzecich oraz na informacjach zebranych przez Państwa Członkowskie.
(4) Wykaz ten powinien również opierać się na danych dostarczonych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), Centrum Nadzoru i Badań nad Wścieklizną w Wusterhausen, współpracujące z WHO, oraz na biuletynie dotyczącym występowania wścieklizny Rabies Bulletin.
(5) Tymczasowy wykaz państw trzecich powinien obejmować państwa, w których nie występuje wścieklizna, i państwa, w przypadku których ryzyko pojawienia się wścieklizny we Wspólnocie na skutek przemieszczenia się zwierząt domowych z ich terytoriów nie jest wyższe niż ryzyko związane z przemieszczeniem pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(6) Zgodnie z wnioskami składanymi przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej o umieszczenie Rosji w wykazie w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 właściwe wydaje się wprowadzenie zmian do tymczasowego wykazu sporządzonego zgodnie z art. 10.
(7) Dla zachowania przejrzystości prawodawstwa wspólnotowego właściwe jest zastąpienie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 w całości.
(8) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 998/2003.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2055/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2056/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2057/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 31 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 39,481 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 31 grudnia 2004 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2058/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 16,679 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2059/2004
z dnia 4 października 2004 r.
zmieniające decyzję Komisji nr 1469/2002/EWWiS w sprawie ograniczeń przywozu niektórych wyrobów stalowych z Kazachstanu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Republiką Kazachstanu [1] weszła w życie 1 lipca 1999 r.
(2) Artykuł 17 ust. 1 Umowy o partnerstwie i współpracy stanowi, że handel produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (dalej zwaną "EWWiS") jest regulowany postanowieniami tytułu III Umowy, z wyjątkiem art. 11, oraz postanowieniami umowy o uzgodnieniach ilościowych dotyczących handlu wyrobami stalowymi EWWiS.
(3) Europejska Wspólnota Węgla i Stali oraz rząd Republiki Kazachstanu podpisały 22 lipca 2002 r. taką umowę w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi [2] (zwaną dalej "Umową"), zatwierdzoną w imieniu EWWiS Decyzją Komisji nr 2002/654/EWWiS [3].
(4) Traktat ustanawiający EWWiS utracił moc dnia 23 lipca 2002 r., a Wspólnota Europejską przejęła wszystkie prawa i zobowiązania Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.
(5) Strony uzgodniły na podstawie art. 11 ust. 2 Umowy, że jej postanowienia powinny dalej obowiązywać, a wszystkie prawa i zobowiązania Stron ustanowione na podstawie tej umowy powinny zostać utrzymane po utracie mocy przez Traktat ustanawiający EWWiS.
(6) Strony podjęły konsultacje przewidziane w art. 2 ust. 6 Umowy oraz uzgodniły, że ograniczenia ilościowe określone Umową należy podwyższyć, uwzględniając rozszerzenie Unii Europejskiej.
Podwyższenie to zostało ustalone w nowej umowie, która weszła w życie w dniu jej podpisania [4].
(7) Decyzja Komisji nr 1469/2002/EWWiS z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie ograniczeń przywozu niektórych wyrobów stalowych z Kazachstanu [5] powinna zostać odpowiednio zmieniona,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Określone w załączniku IV do decyzji nr 1469/2002/EWWiS ograniczenia ilościowe na rok 2004 zastępuje się ograniczeniami ilościowymi określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2060/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2702/1999 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych w państwach trzecich, dotyczących produktów rolnych, oraz rozporządzenie (WE) nr 2826/2000 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W świetle doświadczeń zdobytych w związku z wykonaniem rozporządzeń (WE) nr 2702/1999 [3] i (WE) nr 2826/2000 [4], poddanych analizie w sprawozdaniu przedstawionym przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w kwietniu 2004 r., właściwym jest dokonanie przeglądu określonych przepisów tych rozporządzeń.
(2) Harmonizacja przepisów dotyczących przedkładania i wyboru wniosków, monitorowania programów, jak również konsultacji i pomocy technicznej, stosowanych w kontekście rozporządzeń (WE) nr 2702/1999 i nr 2826/2000, powinna prowadzić do łatwiejszego zarządzania tymi dwiema procedurami; w szczególności, organizacje inicjujące powinny mieć możliwość samodzielnego wprowadzania w życie określonych części programów oraz wyboru jednostek wprowadzających je w życie na późniejszym etapie procedury.
(3) Należy unikać fragmentacji finansowania w postaci małych i nieskutecznych programów oraz należy zapewnić zrównoważone rozdzielanie dostępnych środków budżetowych, poprzez wyznaczenie minimalnych i maksymalnych limitów rzeczywistych kosztów dla przedstawionych programów.
(4) Możliwość inicjowania działań promocyjnych i informacyjnych przez Komisję w państwach trzecich powinna być rozszerzona w przypadkach, w których takie działania leżą w interesie całej Wspólnoty lub żadne odpowiednie działania przygotowawcze nie zostały przedstawione przez organizacje zawodowe lub międzybranżowe.
Komisja powinna mieć również możliwość inicjowania, na rynku wewnętrznym, działań informacyjnych związanych z procedurami wspólnotowymi dotyczącymi jakości i etykietowania produktów rolnych i środków spożywczych.
(5) W świetle doświadczenia zdobytego w związku z wprowadzeniem w życie stopniowego zmniejszania udziału w finansowaniu z 60 % do 40 % w przypadkach programów wieloletnich, przepisy dotyczące wspólnotowego wkładu w finansowanie takich programów powinny zostać uproszczone, przy jednoczesnym zachowaniu wkładu na poziomie 50 % rzeczywistych kosztów każdego programu.
(6) Wkład Państwa Członkowskiego (Państw Członkowskich) i organizacji inicjujących powinien być bardziej elastyczny, przy założeniu jednak, że ciężar minimalnego finansowania obowiązkowego ponoszą organizacje inicjujące.
(7) Istotne jest, aby materiały wykorzystywane w kampaniach informacyjnych i promocyjnych były sprawdzane pod względem ich zgodności z prawodawstwem wspólnotowym.
Dlatego też konieczne jest wyjaśnienie istniejących zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących monitorowania w tym zakresie.
(8) Wkłady Państw Członkowskich do programów dokonywane są w kontekście określonej procedury.
Dlatego też Państwa Członkowskie powinny zostać zwolnione z obowiązku zgłaszania takich wkładów krajowych jako pomocy państwa w celu uproszczenia danego postępowania administracyjnego, ponieważ wkłady te nie powinny być uznawane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87–89 Traktatu.
(9) Grupy robocze ad hoc przedstawicieli Państw Członkowskich i/lub ekspertów posiadających szczególną wiedzę fachową w sprawach promocji i reklamy mogą być przydatne w doradzaniu Komisji w zakresie opracowywania strategii oraz środków wykonawczych przewidzianych tą procedurą.
Dlatego też należy zapewnić możliwość prowadzenia konsultacji z takimi grupami.
(10) Rozporządzenie (WE) nr 2702/1999 powinno być nadal stosowane po dniu 31 grudnia 2004 r.
(11) W celu umożliwienia dokonania niezbędnych dostosowań wprowadzających w życie proponowane środki, niniejsze rozporządzenie powinno się stosować od dnia 1 stycznia 2005 r.
(12) Rozporządzenie (WE) nr 2702/1999 i (WE) nr 2826/2000 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym w rozporządzeniu (WE) nr 2702/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:
"c) kampanie informacyjne, szczególnie na temat wspólnotowego systemu chronionych nazw pochodzenia (PDO), chronionych oznaczeń geograficznych (PGI), gwarantowanych tradycyjnych specjalności (GTS) i produkcji ekologicznej, jak również innych procedur wspólnotowych dotyczących standardów jakości oraz etykietowania produktów rolnych i środków spożywczych, jak również symboli graficznych ustanowionych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym;";
2) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
1.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2, co dwa lata Komisja opracowuje wykaz produktów oraz rynków określonych odpowiednio w art. 3 i 4.
Jednakże wykaz ten, jeżeli to konieczne, może być w tym czasie zmieniany.
2.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2, Komisja może przyjąć wytyczne określające szczegóły dotyczące strategii, do której należy dostosować propozycje kampanii informacyjnych i promocyjnych dotyczących niektórych lub wszystkich produktów, określonych w ust. 1.";
3) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
1.
W celu przeprowadzenia działań określonych w art. 2 lit. a)–e) oraz z zastrzeżeniem art. 6, organizacje zawodowe i/lub międzybranżowe reprezentujące sektor(-y) w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub na poziomie wspólnotowym opracowują propozycje programów promocyjnych i informacyjnych trwających nie dłużej niż trzy lata.
Państwa Członkowskie opracowują specyfikację ustanawiającą warunki i kryteria oceny programów.
2.
Zainteresowane Państwa Członkowskie badają stosowność każdego zaproponowanego programu oraz jego zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia, wytycznymi przyjętymi na podstawie w art. 5 ust. 2 oraz stosownymi specyfikacjami.
Sprawdzają także, czy program zapewnia odpowiednią efektywność w stosunku do kosztów.
Po zbadaniu programu lub programów, Państwa Członkowskie opracowują wykaz programów w ramach limitu dostępnych środków i zobowiązują się do wniesienia wkładu w ich finansowanie.
3.
Państwo(-a) Członkowskie przesyła(-ją) Komisji wykaz programów oraz ich kopie.
Jeżeli przedstawiony program lub niektóre jego działania zostaną uznane przez Komisję za niezgodne z regulacjami wspólnotowymi lub za niezapewniające odpowiedniej efektywności w stosunku do kosztów, powiadamia ona, w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2, dane Państwa Członkowskie o niezakwalifikowaniu całości lub części danego programu.
W przypadku przekroczenia tego terminu program uważa się za zakwalifikowany.
Państwo(-a) Członkowskie uwzględnia(-ją) wszystkie uwagi przedstawione przez Komisję oraz przesyłają Komisji programy poddane przeglądowi w porozumieniu z organizacją inicjującą w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2.
4.
Komisja decyduje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2, o tym, które programy zostają przyjęte oraz podejmuje decyzję w sprawie dotyczących ich budżetów.
Pierwszeństwo przyznaje się programom przedstawionym przez więcej niż jedno Państwo Członkowskie lub przewidującym prowadzenie działań w więcej niż jednym państwie trzecim.
5.
Po zaproszeniu do składania konkurencyjnych ofert za pomocą wszelkich odpowiednich środków, organizacje inicjujące wybierają jednostki odpowiedzialne za wprowadzanie w życie programów.
Jednakże, pod pewnymi warunkami, które mają zostać określone zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12 ust. 2, organizacja inicjująca może zostać upoważniona do wprowadzenia w życie określonych części programu.
6.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2, Komisja może ustalić minimalne lub/i maksymalne limity rzeczywistych kosztów dla programów przedstawionych na mocy niniejszego artykułu.
Te limity kosztów mogą być zróżnicowane w zależności od charakteru danego programu.
Kryteria w tym względzie mogą zostać ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2.";
4) dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 7a
Po poinformowaniu Komitetu Zarządzającego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lub, w odpowiednim przypadku, Komitetów Regulacyjnych określonych w rozporządzeniach Rady (EWG) nr 2092/91 [5], (EWG) nr 2081/92 [6] lub (EWG) nr 2082/92 [7], Komisja podejmuje decyzje w sprawie następujących działań:
a) działań określonych w art. 2 lit. f) i g) niniejszego rozporządzenia;
b) działań określonych w art. 2 lit. a)–e) niniejszego rozporządzenia, jeżeli takie działania leżą w interesie całej Wspólnoty lub żadne odpowiednie propozycje nie zostały przedstawione w ramach procedury ustanowionej w art. 7 niniejszego rozporządzenia;
c) działań prowadzonych przez organizację międzynarodową określoną w art. 6 niniejszego rozporządzenia.
5) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1, tiret drugie i trzecie otrzymują brzmienie:
"— jednostkę lub jednostki odpowiedzialne za wykonanie działań określonych w art. 7a; ";
b) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Zainteresowane Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za monitorowanie programów określonych w art. 7 oraz za dokonywanie płatności w odniesieniu do tych programów.
Państwa Członkowskie zapewniają zgodność z prawem wspólnotowym wszystkich materiałów informacyjnych lub promocyjnych przygotowanych w ramach przyjętego programu.";
6) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustępy 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
"1.
Bez uszczerbku dla ust. 4, Wspólnota finansuje w całości działania określone w art. 7a.
Wspólnota finansuje również w całości koszty asystentów ds. technicznych wybranych zgodnie z art. 8 ust. 1 tiret pierwsze.
2.
Wkład Wspólnoty w finansowanie programów określonych w art. 7 nie przekracza 50 % rzeczywistych kosztów tych programów.
W przypadku programów promocyjnych trwających dwa lub trzy lata, wkład w finansowanie w każdym roku wprowadzania w życie nie przekracza tego maksymalnego limitu.
3.
Organizacje inicjujące finansują przynajmniej 20 % rzeczywistych kosztów programów określonych w art. 7, pozostałą część kosztów ponoszą zainteresowane Państwa Członkowskie, biorąc pod uwagę wkład Wspólnoty określony w ust. 2.
Odpowiednie udziały wnoszone przez Państwa Członkowskie i organizacje inicjujące określane są w momencie przedstawienia programu Komisji zgodnie z art. 7 ust. 3.
Płatności dokonywane przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje inicjujące mogą pochodzić z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych.";
b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
"5.
Artykuły 87–89 Traktatu nie stosują się do wkładów finansowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie ani do wkładów finansowych pochodzących z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje inicjujące, na rzecz programów będących przedmiotem wsparcia wspólnotowego w zakresie art. 36 Traktatu oraz tych, które Komisja zdecydowała się przyjąć zgodnie z art. 7 ust. 4. ";
7) dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 12a
Przed opracowaniem wykazu i wytycznych określonych w art. 5 lub przyjęciem programów określonych w art. 7, lub podjęciem decyzji w sprawie działań zgodnie z art. 7a, lub przyjęciem środków wprowadzających w życie zgodnie z art. 11, Komisja może zasięgać opinii:
a) Stałej Grupy ds. Promocji Produktów Rolnych w ramach Komitetu Doradczego ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Produktów Rolnych;
b) technicznych grup roboczych ad hoc składających się z członków Komitetu Zarządzającego określonego w art. 12 ust. 1 i/lub ekspertów posiadających szczególną wiedzę fachową w zakresie promocji i reklamy.";
8) w art. 13 datę " 31 grudnia 2003 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.";
9) w art. 15 skreśla się drugi akapit.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 2826/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:
"c) kampanie informacyjne, dotyczące w szczególności systemów wspólnotowych obejmujących chronione nazwy pochodzenia (PDO), chronione oznaczenia geograficzne (PGI), tradycyjne specjalności gwarantowane (GTS) i produkcję ekologiczną, jak również innych systemów wspólnotowych dotyczących standardów jakości i etykietowania produktów rolnych i środków spożywczych, oraz symboli graficznych określonych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym, w tym symbol graficzny dla odległych regionów geograficznych;";
2) w art. 4 skreśla się ust. 2;
3) w art. 5 skreśla się ust. 2;
4) artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 6
1.
W celu przeprowadzenia działań określonych w art. 2 lit. a)–d) oraz zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 5, organizacje zawodowe i/lub międzybranżowe reprezentujące sektor(-y) w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub na poziomie wspólnotowym opracowują propozycje programów promocyjnych i informacyjnych trwających nie dłużej niż trzy lata.
Państwa Członkowskie opracowują specyfikację ustanawiającą warunki i kryteria oceny programów.
2.
Zainteresowane Państwo(-a) Członkowskie bada(-ją) stosowność każdego zaproponowanego programu oraz jego zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia, wytycznymi, o których mowa w art. 5 oraz stosownymi specyfikacjami.
Sprawdzają także czy program zapewnia odpowiednią efektywność w stosunku do kosztów.
Po zbadaniu programu lub programów Państwo(-a) Członkowskie opracowuje(-ą) wykaz programów w ramach limitu dostępnych środków i zobowiązuje(-ą) się do wniesienia wkładu w ich finansowanie.
3.
Państwo(-a) Członkowskie przesyła(-ją) Komisji wykaz programów oraz ich kopie.
Jeżeli przedstawiony program lub niektóre jego działania, zostaną uznane przez Komisję za niezgodne z przepisami wspólnotowymi lub za niezapewniające odpowiedniej efektywności w stosunku do kosztów, powiadamia ona, w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, dane Państwo(-a) Członkowskie o niezakwalifikowaniu całości lub części danego programu.
W przypadku przekroczenia tego terminu program uważa się za zakwalifikowany.
Państwo(-a) Członkowskie uwzględnia(-ją) wszelkie uwagi przedstawione przez Komisję oraz przesyłają Komisji programy poddane przeglądowi w porozumieniu z organizacją zgłaszającą propozycje w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2.
4.
Komisja decyduje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, o tym, które programy zostają przyjęte oraz podejmuje decyzję w sprawie dotyczącej ich budżetów.
Pierwszeństwo przyznaje się programom przedstawionym przez więcej niż jedno Państwo Członkowskie lub przewidującym prowadzenie działań w więcej niż jednym Państwie Członkowskim.
5.
Po zaproszeniu do składania konkurencyjnych ofert za pomocą wszelkich odpowiednich środków, organizacje zgłaszające propozycje wybierają organy odpowiedzialne za wdrażanie programu.
Jednakże, pod pewnymi warunkami, które mają zostać określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, organizacja zgłaszająca propozycje może zostać upoważniona do wdrożenia określonych części programu.
6.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2, Komisja może ustalić minimalne lub/i maksymalne limity rzeczywistych kosztów dla programów przedstawionych na mocy niniejszego artykułu.
Te limity kosztów mogą być zróżnicowane w zależności od charakteru danego programu.
Kryteria w tym względzie mogą zostać ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2.";
5) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Do celów zbadania programów przez Komisję, stosuje się art. 6 ust. 3 i 4.";
b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4.
Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, Komisja może ustalić minimalne lub/i maksymalne limity faktycznych kosztów dla programów przedstawionych na mocy niniejszego artykułu.
Te limity kosztów mogą być zróżnicowane w zależności od charakteru danego programu.
Kryteria w tym względzie mogą zostać ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2.";
6) dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 7a
Po poinformowaniu Komitetu Zarządzającego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lub, w odpowiednim przypadku, Komitetów Regulacyjnych, o których mowa w rozporządzeniach (EWG) nr 2092/91 [8], (EWG) nr 2081/92 [9] lub (EWG) nr 2082/92 [10], Komisja podejmuje decyzje w sprawie następujących działań:
a) działań określonych w art. 2 lit. e) niniejszego rozporządzenia;
b) działań określonych w art. 2 lit. b)–d) niniejszego rozporządzenia, jeżeli takie działania leżą w interesie całej Wspólnoty lub jeżeli żadne odpowiednie propozycje nie zostały przedstawione w ramach procedur ustanowionych w art. 6 lub 7 niniejszego rozporządzenia.
7) artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 8
Na podstawie otwartego bądź ograniczonego zaproszenia do składania ofert Komisja wybiera:
a) każdą pomoc techniczną potrzebną do oceny zaproponowanych programów, w tym proponowane organy wdrażające;
b) organ lub organy odpowiedzialne za realizację działań określonych w art. 7a;";
8) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustępy 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
"1.
Wspólnota finansuje w całości działania określone w art. 7a.
Wspólnota finansuje również w całości koszty asystentów ds. technicznych wybranych zgodnie z art. 8 lit. a).
2.
Wkład Wspólnoty w finansowanie programów określonych w art. 6 i 7 nie przekracza 50 % kosztów rzeczywistych tych programów.
W przypadku programów trwających dwa lub trzy lata wkład w finansowanie w każdym roku wdrażania nie przekracza tego maksymalnego limitu.
3.
Organizacje zgłaszające propozycje finansują przynajmniej 20 % kosztów rzeczywistych programów określonych w art. 6, a pozostałą część kosztów ponoszą zainteresowane Państwa Członkowskie, biorąc pod uwagę wkład Wspólnoty określony w ust. 2.
Odpowiednie udziały Państw Członkowskich i organizacji zgłaszających propozycje określane są w momencie przedstawienia programu Komisji zgodnie z art. 6 ust. 3.
Płatności dokonywane przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje zgłaszające propozycje mogą pochodzić z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych.";
b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
"5. Artykuły 87–89 Traktatu nie stosują się do wkładów finansowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie ani do wkładów finansowych pochodzących z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje zgłaszające propozycje, na rzecz programów będących przedmiotem wsparcia wspólnotowego w zakresie art. 36 Traktatu oraz tych, które Komisja zdecydowała się przyjąć zgodnie z art. 6 ust. 4 lub art. 7 ust. 3.";
9) w art. 10, ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Grupa monitorująca, składająca się z przedstawicieli Komisji, zainteresowanych Państw Członkowskich oraz organizacji zgłaszających propozycje, nadzoruje prawidłową realizację programów określonych w art. 6 i 7.
3.
Zainteresowane Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za monitorowanie programów określonych w art. 7 oraz za dokonywanie płatności w odniesieniu do tych programów.
Państwa Członkowskie zapewniają zgodność z prawem wspólnotowym wszystkich materiałów informacyjnych lub promocyjnych przygotowanych w ramach przyjętego programu.";
10) dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 13a
Przed opracowaniem wykazu określonego w art. 4 lub ustanowieniem wytycznych określonych w art. 5, lub zatwierdzeniem programów określonych w art. 6 i 7, lub podjęciem decyzji w sprawie działań zgodnie z art. 7a, lub podjęciem środków wykonawczych zgodnie z art. 12, Komisja może zasięgnąć opinii:
a) Stałej Grupy ds. Promocji Produktów Rolnych w ramach Komitetu Doradczego ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Produktów Rolnych;
b) technicznych grup roboczych ad hoc składających się z członków Komitetu Zarządzającego określonego w art. 13 ust. 1 i/lub ekspertów posiadających szczególną wiedzę fachową w sprawach promocji i reklamy.";
11) artykuł 14 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 14
Przed dniem 31 grudnia 2006 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia wraz z właściwymi wnioskami."
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2061/2004
z dnia 1 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2062/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2063/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów dorsza przez statki pływające pod banderą Portugalii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy dorsza na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy dorsza w wodach strefy ICES I i ICES IIb, dokonane przez statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w Portugalii, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Portugalia zakazała połowów tego gatunku od dnia 27 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w Portugalii wykorzystały kwotę na połowy dorsza w wodach obszaru ICES I i ICES IIb, przyznaną Portugalii na rok 2004.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2064/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów pałasza czarnego przez statki pływające pod banderą Hiszpanii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2340/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2003 r. i 2004 r. oraz inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach podlegających ograniczeniom połowowym, przewiduje kwoty na połowy pałasza czarnego na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy pałasza czarnego w wodach strefy ICES V, VI, VII i XII (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich), dokonane przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Hiszpania zabroniła połowów tego gatunku od dnia 3 listopada 2004 r.
Należy więc utrzymać tę datę.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Połowy pałasza czarnego w wodach strefy ICES V, VI, VII i XII (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich), dokonane przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii, wykorzystały kwotę przyznaną Hiszpanii na rok 2004.
Połowy pałasza czarnego w wodach strefy ICES V, VI, VII i XII (wody wspólnotowe i wody niepodlegające władzy lub jurysdykcji państw trzecich), dokonane przez statki pływające pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowane w Hiszpanii, są zakazane, podobnie jak zatrzymywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie zastosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2065/2004
z dnia 30 listopada 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów dorsza przez statki pływające pod banderą Niemiec
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy dorsza na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami niezbędne jest określenie przez Komisję daty uznania przyznanej kwoty za wykorzystaną przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy dorsza na wodach strefy ICES I, IIb, dokonane przez statki pływające pod banderą Niemiec lub zarejestrowane w Niemczech, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Niemcy zakazały połowów tego gatunku od dnia 22 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę przyznaną Niemcom na połowy dorsza na wodach obszaru ICES I, IIb na rok 2004 uważa się za wykorzystaną przez statki pływające pod banderą Niemiec lub zarejestrowane w Niemczech.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2066/2004
z dnia 1 grudnia 2004 r.
ustalające ostateczną stawkę refundacji wywozowych i wartość procentową wydawania pozwoleń na wywóz w systemie B w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, winogrona stołowe i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 z dnia 8 października 2001 r., ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do refundacji wywozowych do owoców i warzyw [2], w szczególności jego art. 6 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1425/2004 [3] ustala ilości indykatywne, dla których mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz w systemie B.
(2) Należy więc ustalić ostateczną stawkę refundacji na poziomie stawki indykatywnej i wartość procentową wydawania dla wnioskowanych ilości w odniesieniu do pozwoleń w systemie B, o które wnioskowano od 17 września do 15 listopada 2004 r., dla pomidorów, pomarańczy, winogron stołowych i jabłek,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na wywóz w systemie B, złożonych z tytułu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1425/2004 między 17 września a 15 listopada 2004 r., stosowana wartość procentowa wydawania i stosowana stawka refundacji są określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2067/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 527/2003 zezwalające na oferowanie i dostarczanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi niektórych win przywożonych z Argentyny, które mogły być poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 45 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W drodze odstępstwa od art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 rozporządzenie Rady (WE) nr 527/2003 [2] zezwala na przywóz do Wspólnoty win wyprodukowanych w Argentynie, które zostały poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym przez przepisy wspólnotowe. Zezwolenie to wygasa dnia 30 września 2004 r.
(2) Negocjacje odbywają się pomiędzy Wspólnotą, reprezentowaną przez Komisję, i Argentyną w celu zawarcia umowy dotyczącej handlu winem.
Negocjacje te dotyczą w szczególności odpowiednich procesów enologicznych obu stron, jak również ochrony oznaczeń geograficznych.
(3) W celu ułatwienia prowadzenia negocjacji wydaje się niezbędne, aby odstępstwo zezwalające na dodawanie kwasu jabłkowego do win produkowanych na terytorium Argentyny i przywożonych do Wspólnoty było przedłużone do czasu wejścia w życie umowy wieńczącej negocjacje, o których mowa, a najpóźniej do dnia 30 września 2005 r.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 527/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 527/2003 datę " 30 września 2004 r." zastępuje się datą " 30 września 2005 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2068/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a ust. 2 zdanie pierwsze,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Europejska Agencja Odbudowy wdraża pomoc wspólnotową przewidzianą w rozporządzeniu (WE) 2666/2000 [2] w Serbii i Czarnogórze, w tym w Kosowie, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r., oraz w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 [3] stosuje się do dnia 31 grudnia 2004 r.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 stanowi, że Komisja przekazuje Radzie sprawozdanie w sprawie jego stosowania oraz propozycję dotyczącą statusu Agencji.
(4) Dnia 4 czerwca 2004 r. Komisja opublikowała sprawozdanie.
(5) Pomoc wspólnotowa dla Serbii i Czarnogóry, w tym dla Kosowa, określona w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r., oraz dla Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jest przewidziana w krajowych dokumentach strategicznych na lata 2002–2006, zgodnie z perspektywami finansowymi Wspólnoty.
Komisja jest w trakcie przygotowywania propozycji wieloletnich programów indykatywnych dla tych krajów i obszarów na lata 2005–2006.
(6) Wobec pozytywnej oceny działalności Agencji i faktu, że ramy pomocy wspólnotowej obejmują okres do 2006 r., istotne jest zapewnienie ciągłości wdrażania pomocy wspólnotowej.
W związku z powyższym należy przedłużyć mandat Europejskiej Agencji Odbudowy do dnia 31 grudnia 2006 r.
(7) Dnia 4 lutego 2003 r. w Federalnej Republice Jugosławii przyjęto Kartę Konstytucyjną zmieniającą nazwę kraju na "Serbia i Czarnogóra" [4].
Należy uwzględnić tę zmianę nazwy.
(8) W rozporządzeniu (WE) nr 2667/2000 należy wprowadzić zmiany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2667/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 wyrazy "dla Federalnej Republiki Jugosławii" zastępuje się wyrazami "dla Serbii i Czarnogóry".
2) W art. 2 ust. 1 lit. b) wyrazy "Federalnej Republiki Jugosławii" zastępuje się wyrazami "Serbii i Czarnogóry".
3) W art. 4 ust. 10 wyrazy "dla Federalnej Republiki Jugosławii" zastępuje się wyrazami "dla Serbii i Czarnogóry".
4) Artykuł 14 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 14
Do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja złoży Radzie sprawozdanie o przyszłości mandatu Agencji.
Wszelkie propozycje rozszerzenia mandatu Agencji poza 31 grudnia 2006 r. należy złożyć Radzie przez Komisję do dnia 31 marca 2006 r.".
5) Artykuł 15 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 15
Komisja może powierzyć Agencji wykonanie pomocy wspólnotowej ustalonej dla Serbii i Czarnogóry oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na mocy rozporządzenia (WE) nr 1628/96.".
6) W art. 16 datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2069/2004
z dnia 2 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2070/2004
z dnia 1 grudnia 2004 r.
zezwalające na przesunięcia pomiędzy limitami ilościowymi na wyroby włókiennicze i odzieżowe pochodzące z Republiki Indii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich [1], w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Protokół ustaleń między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie uzgodnień w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych, parafowany dnia 31 grudnia 1994 r. [2], przewiduje, że niektóre wnioski ze strony Republiki Indii o tak zwaną "wyjątkową elastyczność" powinny być rozpatrywane przychylnie.
(2) Republika Indii przedłożyła wniosek o dokonanie przesunięć między kategoriami w dniu 13 października 2004 r.
(3) Przesunięcia wnioskowane przez Republikę Indii mieszczą się w granicach przepisów dotyczących zasady elastyczności określonej w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, tak jak jest to określone w jego załączniku VIII kolumna 9.
(4) W związku z powyższym przychylenie się do wniosku jest właściwe.
(5) Pożądane jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie następnego dnia po jego opublikowaniu, w celu umożliwienia podmiotom gospodarczym skorzystania z niego najszybciej, jak to tylko możliwe.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych, utworzonego na mocy art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W roku kontyngentowym 2004 dozwolone są przesunięcia między limitami ilościowymi dotyczącymi wyrobów włókienniczych pochodzących z Republiki Indii, zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2071/2004
z dnia 2 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 26 listopada do 2 grudnia 2004 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 17,99 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2072/2004
z dnia 2 grudnia 2004 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie specjalnych środków interwencyjnych dla zbóż w Finlandii i Szwecji na rok gospodarczy 2004/2005 [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 26 listopada do 2 grudnia 2004 r. w ramach przetargu na refundację wywozową dla owsa, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2073/2004
z dnia 16 listopada 2004 r.
w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 93,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Nadużycia finansowe w Unii Europejskiej mają poważne konsekwencje dla budżetów krajowych i mogą prowadzić do zakłóceń konkurencji w przepływie wyrobów objętych podatkiem akcyzowym.
Mają zatem wpływ na działanie rynku wewnętrznego.
(2) Ścisła współpraca jest pożądana między władzami administracyjnymi Państw Członkowskich odpowiedzialnymi za wprowadzenie w życie środków przyjętych w tym zakresie w celu zwalczania nadużyć finansowych.
(3) Dlatego też określenie zasad, na podstawie których władze administracyjne Państw Członkowskich muszą udzielić sobie wzajemnej pomocy i współpracować z Komisją, jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego stosowania zasad odnoszących się do przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym oraz pobierania podatków akcyzowych.
(4) Wzajemna pomoc i współpraca administracyjna w dziedzinie podatków akcyzowych są uregulowane w dyrektywie Rady 77/799/EWG z 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz Państw Członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich, niektórych podatków akcyzowych oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych [3].
Wzajemna pomoc i współpraca administracyjna w dziedzinie podatku od wartości dodanej (VAT) są uregulowane rozporządzeniem (WE) nr 1798/2003 [4].
(5) Chociaż ten instrument prawny okazał się skuteczny, nie będzie wystarczający, aby sprostać nowej konieczności współpracy administracyjnej wynikającej z zacieśniania się integracji gospodarczej w ramach rynku wewnętrznego.
(6) Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania [5] wprowadziła również kilka instrumentów wymiany informacji.
Odnośne do procedury powinny zostać określone w ogólnych ramach prawnych współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych.
(7) Potrzebne są również bardziej jasne i wiążące zasady współpracy między Państwami Członkowskimi, ponieważ prawa i obowiązki wszystkich zainteresowanych stron nie są dostatecznie określone.
(8) Brakuje bezpośrednich kontaktów między lokalnymi lub krajowymi agencjami zwalczającymi nadużycia finansowe, ponieważ standardową praktyką jest przekazywanie informacji między centralnymi biurami łącznikowymi.
Prowadzi to do nieefektywności, niewystarczającego wykorzystania uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej oraz nadmiernych opóźnień w przekazywaniu informacji.
Dlatego w celu poprawy i usprawnienia współpracy należy stworzyć przepisy umożliwiające bardziej bezpośrednie kontakty między jednostkami administracyjnymi.
(9) Również potrzebna jest bliższa współpraca, ponieważ, za wyjątkiem kontroli przepływu na mocy art. 15b dyrektywy 92/12/EWG, tylko w niewielu przypadkach dokonuje się automatycznej lub spontanicznej wymiany informacji między Państwami Członkowskimi.
Wymiana informacji między władzami krajowymi oraz między tymi władzami a Komisją musi być intensywniejsza i szybsza, jeśli zwalczanie nadużyć finansowych ma być skuteczne.
(10) Dlatego też potrzebny jest szczególny instrument w dziedzinie podatków akcyzowych w celu włączenia przepisów dyrektywy 77/799/EWG do tej dziedziny.
Ten instrument powinien również objąć obszary, w których można poprawić współpracę między Państwami Członkowskimi, wprowadzając i usprawniając systemy przekazywania informacji o przepływie wyrobów objętych podatkiem akcyzowym.
Ten instrument pozostaje bez uszczerbku dla stosowania Konwencji z 18 grudnia 1997 r. w sprawie pomocy wzajemnej i współpracy między administracjami [6].
(11) Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać stosowania innych wspólnotowych środków zwalczania nadużyć finansowych w dziedzinie podatków akcyzowych.
(12) Niniejsze rozporządzenie zawiera i określa uzgodnienia ułatwiające współpracę administracyjną między Państwami Członkowskimi zawarte w dyrektywie 92/12/EWG (te uzgodnienia zawierają rejestr zainteresowanych podmiotów gospodarczych i miejsc oraz system kontroli przepływu).
Niniejsze rozporządzenie wprowadza również system wczesnego ostrzegania między Państwami Członkowskimi.
(13) Do celów niniejszego rozporządzenia właściwe jest ograniczenie niektórych praw i obowiązków ustanowionych dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [7] w celu zabezpieczenia interesów określonych w art. 13 ust. 1 lit. e) dyrektywy, o której mowa powyżej.
(14) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8].
(15) W związku z tym, iż cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie uproszczenie i wzmocnienie współpracy administracyjnej między Państwami Członkowskimi, nie może być osiągnięty przez Państwa Członkowskie działające samodzielnie, a może ze względu na wymóg jednolitości i skuteczności być lepiej osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjmować środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to co jest konieczne dla osiągnięcia tego celu.
(16) Niniejsze rozporządzenie szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie określa warunki, na jakich władze administracyjne odpowiedzialne w Państwach Członkowskich za stosowanie przepisów ustawowych dotyczących podatków akcyzowych mają współpracować ze sobą oraz z Komisją w celu zapewnienia przestrzegania tego ustawodawstwa.
W tym celu niniejsze rozporządzenie określa zasady i procedury umożliwiające właściwym władzom Państw Członkowskich współpracę oraz wymianę wszelkich informacji, które mogą pomóc im w dokonaniu prawidłowego naliczenia podatków akcyzowych.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia także zasady i procedury wymiany pewnych rodzajów informacji drogą elektroniczną, w szczególności odnoszących się do handlu wewnątrzwspólnotowego produktami objętymi podatkiem akcyzowym.
2.
Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na stosowanie w Państwach Członkowskich zasad dotyczących wzajemnej pomocy w sprawach karnych.
Pozostaje ono również bez uszczerbku dla wypełniania jakichkolwiek zobowiązań dotyczących wzajemnej pomocy wynikających z innych instrumentów prawnych, w tym umów dwustronnych lub wielostronnych.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
1) "właściwa władza" oznacza władzę wyznaczoną zgodnie z art. 3 ust. 1;
2) "organ wnioskujący" oznacza centralne biuro łącznikowe Państwa Członkowskiego lub jakikolwiek łącznikowy organ administracyjny lub właściwego urzędnika tego Państwa Członkowskiego, które składa wniosek o udzielenie pomocy w imieniu właściwej władzy;
3) "organ współpracujący" oznacza centralne biuro łącznikowe Państwa Członkowskiego lub jakikolwiek łącznikowy organ administracyjny lub właściwego urzędnika tego Państwa Członkowskiego, które otrzymuje wniosek o udzielenie pomocy w imieniu właściwej władzy;
4) "centralne biuro łącznikowe" oznacza biuro wyznaczone na mocy art. 3 ust. 3, którego głównym obowiązkiem są kontakty z innymi Państwami Członkowskimi w dziedzinie współpracy administracyjnej;
5) "wydział łącznikowy" oznacza każde biuro inne niż centralne biuro łącznikowe posiadające szczególną właściwość terytorialną lub wyspecjalizowaną właściwość rzeczową wyznaczone przez właściwą władzę na mocy art. 3 ust. 4 do bezpośredniej wymiany informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia;
6) "właściwy urzędnik" oznacza każdego urzędnika, który dokonuje bezpośredniej wymiany informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia, do której to wymiany został upoważniony na mocy art. 3 ust. 5;
7) "urząd akcyzowy" oznacza każdy urząd, w którym mogą zostać dokonane niektóre formalności określone przepisami dotyczącymi podatku akcyzowego.
8) "nieregularna wymiana automatyczna" oznacza systematyczne przekazywanie z góry określonych informacji, bez uprzedniego wniosku, innemu Państwu Członkowskiemu, jeśli i z chwilą, gdy informacja taka staje się dostępna;
9) "regularna wymiana automatyczna" oznacza systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji, bez uprzedniego wniosku, innemu Państwu Członkowskiemu, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu;
10) "wymiana spontaniczna" oznacza nieregularne przekazywanie informacji bez uprzedniego wniosku innemu Państwu Członkowskiemu;
11) "skomputeryzowany system" oznacza skomputeryzowany system kontrolowania przepływu towarów objętych podatkiem akcyzowym ustanowionym decyzją nr 1152/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r.
[9];
12) "osoba" oznacza:
a) osobę fizyczną;
b) osobę prawną; lub
c) jeżeli przewidują to obowiązujące przepisy prawne, stowarzyszenie osób uznane za mające zdolność do czynności prawnych, lecz nie posiadające prawnego statusu osoby prawnej;
13) "drogą elektroniczną" oznacza przy użyciu sprzętu elektronicznego do przetwarzania (w tym kompresji cyfrowej) oraz przechowywania danych, z wykorzystaniem transmisji kablowej, radiowej, technologii światłowodowych oraz innych środków elektromagnetycznych;
14) "numer identyfikacyjny" oznacza numer przewidziany w art. 22 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia;
15) "numer identyfikacyjny VAT" oznacza numer przewidziany w art. 22 ust. 1 lit. c)–e) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [10];
16) "wewnątrzwspólnotowy przepływ wyrobów objętych podatkiem akcyzowym" oznacza przepływ między dwoma lub więcej Państwami Członkowskimi wyrobów objętych podatkiem akcyzowym w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu tytułu III dyrektywy 92/12/EWG lub wyrobów objętych podatkiem akcyzowym dopuszczonych do konsumpcji w rozumieniu art. 7–10 dyrektywy 92/12/EWG;
17) "postępowanie administracyjne" oznacza wszelkie kontrole, postępowania wyjaśniające oraz inne działania podejmowane przez urzędników lub właściwe władze podczas wykonywania ich obowiązków w związku z zapewnieniem właściwego stosowania ustawodawstwa dotyczącego podatku akcyzowego;
18) "sieć CCN/CSI" oznacza wspólną platformę opartą na wspólnej sieci łączności (CCN) oraz wspólnym systemie połączeń (CSI), opracowaną przez Wspólnotę do zapewnienia wszystkich transmisji drogą elektroniczną między właściwymi władzami w obszarze ceł i podatków;
19) "podatki akcyzowe" oznacza podatki, które są przedmiotem prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie akcyzy i obejmuje podatki od wyrobów energetycznych i energii elektrycznej zgodnie z dyrektywą 2003/96/WE [11];
20) "administracyjny dokument towarzyszący" oznacza dokument określony w art. 18 ust. 1 dyrektywy 92/12/EWG;
21) "uproszczony dokument towarzyszący" oznacza dokument określony w art. 7 ust. 4 dyrektywy 92/12/EWG.
Artykuł 3
1.
Każde Państwo Członkowskie informuje pozostałe Państwa Członkowskie i Komisję o właściwej władzy, która została wyznaczona jako władza, w imieniu której ma być stosowane niniejsze rozporządzenie, bezpośrednio lub w drodze delegacji.
2.
Każde Państwo Członkowskie wyznacza centralne biuro łącznikowe, któremu w drodze delegacji przekazuje się obowiązki kontaktowania się z innymi Państwami Członkowskimi w dziedzinie współpracy administracyjnej.
Informuje o tym Komisję oraz właściwe władze pozostałych Państw Członkowskich.
3.
Do głównych zadań centralnego biura łącznikowego należy wymiana informacji o przepływie wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, a w szczególności:
a) wymiana danych przechowywanych w rejestrze elektronicznym przewidziana w art. 22;
b) system wczesnego ostrzegania przewidziany w art. 23;
c) wnioski o dokonanie weryfikacji skierowane do lub przez inne Państwa Członkowskie przewidziane w art. 24.
4.
Właściwa władza każdego Państwa Członkowskiego może również wyznaczyć wydziały łącznikowe inne niż centralne biuro łącznikowe, aby bezpośrednio wymieniały informacje zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Właściwe władze zapewniają bieżącą aktualizację wykazu takich wydziałów i udostępniają go centralnym biurom łącznikowym pozostałych zainteresowanych Państw Członkowskich.
5.
Właściwa władza każdego Państwa Członkowskiego może również wyznaczyć, na warunkach przez siebie określonych, właściwych urzędników, którzy mogą dokonywać bezpośredniej wymiany informacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Może przy tym ograniczyć zakres takiego upoważnienia.
Centralne biuro łącznikowe jest odpowiedzialne za aktualizację wykazu takich urzędników oraz udostępnianie go centralnym biurom łącznikowym pozostałych zainteresowanych Państw Członkowskich.
6.
Urzędników dokonujących wymiany informacji na mocy art. 11 i 13 uznaje się za właściwych do tego celu, zgodnie z warunkami określonymi przez właściwe władze.
7.
Jeśli wydziały łącznikowe lub właściwi urzędnicy przesyłają lub otrzymują wnioski o udzielenie pomocy lub odpowiedzi na takie wnioski, informują centralne biuro łącznikowe ich Państwa Członkowskiego zgodnie z warunkami określonymi przez to państwo.
8.
Jeśli wydział łącznikowy lub właściwy urzędnik otrzymuje wniosek o udzielenie pomocy wymagający działania poza obszarem jego właściwości terytorialnej lub rzeczowej, niezwłocznie przesyła taki wniosek do centralnego biura łącznikowego swojego Państwa Członkowskiego oraz informuje o tym organ wnioskujący.
W takim przypadku terminy określone w art. 8 rozpoczynają swój bieg następnego dnia po przesłaniu wniosku o udzielenie pomocy dla centralnego biura łącznikowego.
Artykuł 4
1.
Obowiązek udzielenia pomocy przewidziany w niniejszym rozporządzeniu nie obejmuje udzielania informacji lub dostarczania dokumentów otrzymanych przez władze administracyjne określone w art. 1 działające z upoważnienia lub na wniosek organu sądowego.
2.
Jednakże jeżeli zgodnie z prawem krajowym właściwa władza posiada kompetencje do przekazywania informacji określonych w ust. 1, mogą być one przekazywane w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej niniejszym rozporządzeniem.
Każde takie przekazanie musi być poprzedzone upoważnieniem wydanym przez organ sądowy, jeżeli wymagają tego przepisy prawa krajowego.
ROZDZIAŁ II
WSPÓŁPRACA NA WNIOSEK
SEKCJA 1
Wniosek o udzielenie informacji oraz o przeprowadzenie postępowania administracyjnego
Artykuł 5
1.
Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący przekazuje informacje określone w art. 1, w tym wszelkie informacje odnoszące się do konkretnego przypadku lub przypadków.
2.
Do celów przekazywania informacji określonych w ust. 1, organ współpracujący organizuje przeprowadzenie postępowania administracyjnego niezbędnego do uzyskania takich informacji.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może zawierać uzasadnioną prośbę przeprowadzenia szczególnego postępowania administracyjnego.
Jeżeli Państwo Członkowskie zadecyduje, że żadne postępowanie administracyjne nie jest konieczne, niezwłocznie informuje organ wnioskujący o przyczynach swojej decyzji.
4.
W celu uzyskania wnioskowanych informacji lub przeprowadzenia wnioskowanego postępowania administracyjnego organ współpracujący lub organ administracyjny, do którego się zwrócono, postępuje tak, jakby prowadził własne postępowanie lub postępowanie na wniosek innych organów swojego kraju.
Artykuł 6
Wnioski o udzielenie informacji oraz o przeprowadzenie postępowania administracyjnego składane na podstawie art. 5 przesyła się, w miarę możliwości, przy użyciu standardowego formularza przyjętego zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2. Jednakże w okolicznościach określonych w art. 24 formą standardowego dokumentu kontroli przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym określonego w art. 24 ust. 2 niniejszego rozporządzenia jest uproszczony wniosek o udzielenie informacji.
Artykuł 7
1.
Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący przekazuje wszelkie stosowne informacje znajdujące się w jego posiadaniu w postaci sprawozdań, oświadczeń i innych dokumentów, ich potwierdzonych kopii albo wyciągów, a także wyniki postępowania administracyjnego.
2.
Oryginały dokumentów dostarcza się wyłącznie wtedy, gdy nie jest to sprzeczne z przepisami obowiązującymi w Państwie Członkowskim, w którym ma siedzibę organ współpracujący.
SEKCJA 2
Termin na udzielenie informacji
Artykuł 8
Organ współpracujący udziela informacji określonych w art. 5 i 7 możliwie najszybciej, i nie później niż w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania wniosku.
Artykuł 9
W szczególnych przypadkach organ wnioskujący i organ współpracujący mogą uzgodnić inne terminy niż przewidziane w art. 8.
Artykuł 10
Jeżeli organ współpracujący nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na wniosek w terminie, informuje niezwłocznie organ wnioskujący o przyczynach niemożności dotrzymania terminu oraz o możliwym terminie udzielenia odpowiedzi.
SEKCJA 3
Przebywanie w urzędach administracyjnych oraz uczestnictwo w postępowaniu administracyjnym
Artykuł 11
1.
W drodze porozumienia między organem wnioskującym i organem współpracującym oraz zgodnie z ustaleniami przyjętymi przez organ współpracujący, urzędnicy upoważnieni przez organ wnioskujący mogą, w związku z wymianą informacji określoną w art. 1, przebywać w urzędach, w których władze administracyjne Państwa Członkowskiego, w którym organ współpracujący ma swoją siedzibę, wykonują swoje obowiązki.
Jeżeli informacja, której dotyczy wniosek, zawarta jest w dokumentach, do których mają dostęp urzędnicy organu współpracującego, urzędnicy organu wnioskującego otrzymują kopie dokumentów zawierających tę informację.
2.
W drodze porozumienia między organem wnioskującym i organem współpracującym oraz zgodnie z ustaleniami przyjętymi przez organ współpracujący, urzędnicy wyznaczeni przez organ wnioskujący mogą, w związku z wymianą informacji przewidzianą w art. 1, być obecni podczas postępowania administracyjnego.
Postępowania administracyjne prowadzone są wyłącznie przez urzędników organu współpracującego.
Urzędnicy organu wnioskującego nie wykonują uprawnień dochodzeniowych przyznanych urzędnikom organu współpracującego.
Mogą oni jednakże uzyskać dostęp do tych samych pomieszczeń i dokumentów, co urzędnicy organu współpracującego, za ich pośrednictwem oraz wyłącznie do celu prowadzonego postępowania administracyjnego.
3.
Urzędnicy organu wnioskującego przebywający w innym Państwie Członkowskim zgodnie z ust. 1 i 2 muszą zawsze być w stanie przedstawić pisemne upoważnienie wskazujące na ich tożsamość i zakres uprawnień.
SEKCJA 4
Kontrole równoległe
Artykuł 12
W związku z wymianą informacji określoną w art. 1, dwa lub więcej Państwa Członkowskie mogą uzgodnić przeprowadzenie kontroli równoległych na swoim własnym terytorium, w zakresie sytuacji dotyczącej podatku akcyzowego jednej lub kilku osób, będących przedmiotem wspólnego lub uzupełniającego się zainteresowania, zawsze gdy kontrola taka wydaje się być skuteczniejsza niż kontrole przeprowadzone tylko przez jedno Państwo Członkowskie.
Artykuł 13
1.
Państwo Członkowskie samodzielnie określa, które osoby zamierza zaproponować jako podlegające kontroli równoległej.
Właściwa władza tego Państwa Członkowskiego zawiadamia właściwe władze pozostałych zainteresowanych Państw Członkowskich o przypadkach, w których proponuje kontrole równoległe.
Państwo Członkowskie podaje przyczyny swojego wyboru, o ile to możliwe, udzielając informacji skłaniających ją do podjęcia takiej decyzji.
Określa okres, podczas którego taka kontrola powinna zostać przeprowadzona.
2.
Zainteresowane Państwa Członkowskie decydują następnie, czy chcą uczestniczyć w kontroli równoległej.
Po otrzymaniu propozycji kontroli równoległej właściwa władza Państwa Członkowskiego potwierdza swoją zgodę lub przekazuje uzasadnioną odmowę swojemu odpowiednikowi w Państwie Członkowskim, które z taką propozycją wystąpiło.
3.
Każda właściwa władza mianuje przedstawiciela odpowiedzialnego za nadzór i koordynację działań kontrolnych.
4.
Po przeprowadzeniu kontroli równoległej właściwe władze niezwłocznie informują biuro łącznikowe do spraw akcyzy pozostałych Państw Członkowskich o rozpoznanych podczas kontroli równoległej sposobach dokonywania nadużyć finansowych, jeśli uznaje się, że taka informacja stanowi przedmiot szczególnego zainteresowania innych Państw Członkowskich.
Właściwe władze mogą również poinformować Komisję.
SEKCJA 5
Wniosek o powiadomienie o decyzjach i środkach administracyjnych
Artykuł 14
Na wniosek organu wnioskującego, organ współpracujący, zgodnie z obowiązującymi zasadami regulującymi podobne powiadomienia w jego własnym Państwie Członkowskim, powiadamia adresata o wszystkich decyzjach i środkach administracyjnych, podjętych przez władze administracyjne wnioskującego Państwa Członkowskiego, odnośnie stosowania ustawodawstwa dotyczącego podatków akcyzowych, poza tymi, które zostały określone w art. 5 dyrektywy Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń odnoszących się do niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków [12].
Artykuł 15
Wnioski o powiadomienie, zawierające informację o przedmiocie decyzji lub środka, które mają być przekazane powiadomieniem, wskazują nazwę, adres oraz wszelkie inne istotne informacje konieczne do ustalenia adresata.
Artykuł 16
Organ współpracujący informuje niezwłocznie organ wnioskujący o swojej odpowiedzi na wniosek o powiadomienie i informuje go w szczególności o dacie przekazania decyzji lub środka adresatowi lub o przyczynach niemożności takiego przekazania.
Nie można odrzucić wniosku na podstawie treści decyzji lub środka, które mają być przekazane powiadomieniem.
ROZDZIAŁ III
WYMIANA INFORMACJI BEZ UPRZEDNIEGO WNIOSKU
Artykuł 17
Bez uszczerbku dla rozdz. IV, właściwa władza każdego Państwa Członkowskiego drogą nieregularnej lub regularnej wymiany automatycznej przesyła informacje określone w art. 1 właściwej władzy każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego, w następujących przypadkach:
1) jeśli w innym Państwie Członkowskim wystąpiła nieprawidłowość lub naruszenie ustawodawstwa o podatkach akcyzowych albo zachodzi podejrzenie ich wystąpienia;
2) jeśli nieprawidłowość lub naruszenie ustawodawstwa o podatkach akcyzowych, które nastąpiło lub podejrzewa się jego nastąpienie na terytorium jednego Państwa Członkowskiego, może wywołać skutki w innym Państwie Członkowskim;
3) jeśli w innym Państwie Członkowskim występuje ryzyko nadużyć finansowych lub utraty podatku akcyzowego.
Artykuł 18
Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2, określa się, co następuje:
1) dokładne kategorie wymienianych informacji;
2) częstotliwość takiej wymiany;
3) praktyczne uzgodnienia dotyczące wymiany informacji.
Każde Państwo Członkowskie określa, czy weźmie udział w wymianie poszczególnych kategorii informacji, a także czy tej wymiany będzie dokonywać w drodze regularnej czy nieregularnej wymiany automatycznej.
Artykuł 19
Właściwe władze Państw Członkowskich mogą w każdym przypadku przesyłać sobie wzajemnie, bez uprzedniego wniosku i w drodze wymiany spontanicznej, wszelkie znane sobie informacje określone w art. 1.
Artykuł 20
Państwa Członkowskie podejmą wszelkie środki administracyjne i organizacyjne niezbędne dla ułatwienia wymiany przewidzianej w niniejszym rozdziale.
Artykuł 21
Państwo Członkowskie nie może zostać zobowiązane, do celów wykonania niniejszego rozdziału, do nakładania na osoby nowych obowiązków w celach gromadzenia informacji, ani do ponoszenia nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych.
ROZDZIAŁ IV
PRZECHOWYWANIE I WYMIANA INFORMACJI CHARAKTERYSTYCZNYCH DLA TRANSAKCJI WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWYCH
Artykuł 22
1.
Właściwe władze każdego Państwa Członkowskiego prowadzą elektroniczną bazę danych zawierającą następujące rejestry:
a) rejestr osób będących uprawnionymi właścicielami składu lub zarejestrowanymi handlowcami do celów podatku akcyzowego w rozumieniu art. 4 lit. a) i d) dyrektywy 92/12/EWG;
b) rejestr miejsc będących składami podatkowymi.
2.
Rejestr zawiera następujące informacje, które udostępnia się innym Państwom Członkowskim:
a) numer identyfikacyjny nadany przez właściwą władzę osobie lub miejscu;
b) nazwisko lub nazwę oraz adres osoby lub miejsca;
c) kategorię i nomenklaturę scaloną odnoszącą się do wyrobów akcyzowych, które mogą być przechowywane lub otrzymane przez daną osobę lub w danych miejscach;
d) wskazanie centralnego biura łącznikowego lub urzędu akcyzowego, od którego można uzyskać dalsze informacje;
e) datę wydania, zmiany i, w danym przypadku, wygaśnięcia ważności upoważnienia dla uprawnionego właściciela składu lub dla zarejestrowanego handlowca;
f) informacje wymagane do identyfikacji osób, które przyjęły obowiązki w rozumieniu art. 15 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG;
g) informacje wymagane do identyfikacji osób nieregularnie zaangażowanych w przepływ wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, o ile takie informacje są dostępne;
3.
Każdy krajowy rejestr udostępnia się wyłącznie do celów związanych z podatkiem akcyzowym właściwym władzom pozostałych Państw Członkowskich.
4.
Centralne biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy każdego Państwa Członkowskiego zapewniają możliwość otrzymywania potwierdzenia informacji przechowywanych na mocy niniejszego artykułu przez osoby zaangażowane w wewnątrzwspólnotowy przepływ wyrobów objętych podatkiem akcyzowym.
5.
Szczegółowe informacje określone w ust. 2, szczegółowe uzgodnienia dotyczące wprowadzania danych do rejestrów i ich uaktualniania, zharmonizowane normy rejestrowania numerów identyfikacyjnych i gromadzenia informacji potrzebnych do identyfikacji osób i miejsc określonych w ust. 2 oraz uzgodnienia dotyczące udostępniania rejestrów wszystkim Państwom Członkowskim, jak to określono w ust. 3, zostają określone zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2.
6.
Jeśli podmiot gospodarczy można zidentyfikować jedynie poprzez numer identyfikacyjny VAT, do tego celu stosuje się art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003.
Artykuł 23
1.
Państwa Członkowskie wprowadzają elektroniczny system wczesnego ostrzegania, w ramach którego centralne biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy w Państwie Członkowskim wysyłki wyrobów objętych podatkiem akcyzowym mogą przesyłać informacje lub ostrzeżenia do biura łącznikowego w Państwie Członkowskim przeznaczenia, jak tylko to biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy wejdzie w posiadanie informacji znajdujących się w administracyjnym dokumencie towarzyszącym, a najpóźniej po wysłaniu wyrobów.
W zakres wymienianych informacji wchodzą także analizy ryzyka oparte o informacje znajdujące się w administracyjnym dokumencie towarzyszącym przeprowadzone przed wysłaniem ostrzeżenia, a w razie konieczności również po jego otrzymaniu.
2.
Wymieniane informacje oraz odpowiednie uzgodnienia powinny zostać określone zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2.
Artykuł 24
1.
Zgodnie z art. 5, w trakcie przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym lub po jego zakończeniu centralne biuro łącznikowe Państwa Członkowskiego może zwrócić się z wnioskiem o udzielenie informacji do centralnego biura łącznikowego lub wydziału łącznikowego w innym Państwie Członkowskim.
Do celów takich wymian informacji, przed wysłaniem wniosku, a w razie konieczności również po jego otrzymaniu, przeprowadza się analizy ryzyka w oparciu o informacje znajdujące się w administracyjnym dokumencie towarzyszącym lub uproszczonym dokumencie towarzyszącym.
2.
Wymiany informacji określonych w ust. 1 dokonuje się w oparciu o standardowy dokument kontroli przepływu przedmiotowych wyrobów.
Forma i treść tego dokumentu oraz uzgodnienia dotyczące wymiany informacji zostają określone zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2.
3.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym nadawca wyrobów objętych podatkiem akcyzowym ma siedzibę, mogą udzielić pomocy, używając dokumentu określonego w ust. 2, jeśli nadawca nie otrzyma trzeciej kopii administracyjnego dokumentu towarzyszącego lub uproszczonego dokumentu towarzyszącego i jeśli taki nadawca wyczerpał wszelkie dostępne środki otrzymania dowodu potwierdzającego zakończenie procedury przemieszczania wyrobów.
Udzielenie takiej pomocy w żaden sposób nie zwalnia nadawcy z obowiązków podatkowych.
Podczas udzielania pomocy właściwe władze Państwa Członkowskiego przeznaczenia dokładają wszelkich starań, aby udzielić odpowiedzi na każdy wniosek przedstawiony im przez właściwe władze Państwa Członkowskiego nadawcy.
Artykuł 25
1.
Jeśli kontrolowanie przepływu i nadzorowanie wyrobów objętych podatkiem akcyzowym dokonuje się za pomocą systemu komputerowego, właściwa władza w każdym Państwie Członkowskim przechowuje i przetwarza informacje w tym systemie.
Informacje przechowuje się przez co najmniej trzy lata licząc od zakończenia roku kalendarzowego, w którym rozpoczął się przepływ, w celu umożliwienia wykorzystania takich informacji w procedurach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Obowiązkiem Państw Członkowskich jest zapewnienie, aby informacje przechowywane w systemie były aktualizowane, pełne i dokładne.
ROZDZIAŁ V
STOSUNKI Z KOMISJĄ
Artykuł 26
1.
Państwa Członkowskie i Komisja badają i oceniają funkcjonowanie uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
Do celów stosowania niniejszego artykułu Komisja zbiera doświadczenia Państw Członkowskich w celu usprawnienia działania tych uzgodnień.
W tym celu informacje dostarczone przez Państwa Członkowskie nie zawierają danych indywidualnych ani osobowych.
2.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji wszelkie dostępne informacje dotyczące stosowania przez nie niniejszego rozporządzenia, w tym wszelkie dane statystyczne potrzebne do oceny jego wykonania.
Odpowiednie dane statystyczne określa się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2 i przekazuje tylko w takim zakresie, w jakim są dostępne, a ich przekazanie prawdopodobnie nie spowoduje nieuzasadnionych obciążeń administracyjnych.
3.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji wszelkie dostępne informacje dotyczące metod lub praktyk stosowanych, lub których stosowanie się podejrzewa, służących naruszaniu ustawodawstwa o podatkach akcyzowych, które ujawniły braki lub luki w działaniu uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, jeśli uznaje się, że takie informacje stanowią przedmiot szczególnego zainteresowania pozostałych Państw Członkowskich.
4.
W celu oceny skuteczności niniejszego systemu współpracy administracyjnej w zwalczaniu uchylania się od płacenia podatków oraz podatkowych nadużyć finansowych Państwa Członkowskie mogą przekazywać Komisji wszelkie inne dostępne informacje określone w art. 1.
5.
Komisja przesyła informacje określone w ust. 2, 3 i 4 pozostałym zainteresowanym Państwom Członkowskim.
ROZDZIAŁ VI
STOSUNKI Z PAŃSTWAMI TRZECIMI
Artykuł 27
1.
Jeżeli właściwa władza Państwa Członkowskiego otrzymuje informacje od państwa trzeciego, może przekazać te informacje właściwym władzom Państw Członkowskich, które mogą być tymi informacjami zainteresowane oraz, w każdym przypadku, wszystkim, którzy o to wnioskują, w takim zakresie, w jakim zezwalają na to porozumienia o pomocy wzajemnej z danym państwem trzecim.
Takie informacje można przekazywać również Komisji w każdym przypadku, kiedy leży to w interesie Wspólnoty.
2.
Pod warunkiem że zainteresowane państwo trzecie zobowiązało się do udzielenia wnioskowanej pomocy w gromadzeniu dowodów nieprawidłowego charakteru transakcji, co do których istnieje podejrzenie, że są one sprzeczne z ustawodawstwem dotyczącym podatku akcyzowego, można przekazać temu państwu trzeciemu informacje uzyskane na podstawie niniejszego rozporządzenia za zgodą właściwych władz dostarczających informacje, zgodnie z ich przepisami krajowymi dotyczącymi przekazywania danych osobowych państwom trzecim.
ROZDZIAŁ VII
ZASADY REGULUJĄCE WYMIANĘ INFORMACJI
Artykuł 28
Informacje przekazywane na mocy niniejszego rozporządzenia dostarczane są, o ile to możliwe, drogą elektroniczną, zgodnie z uzgodnieniami przyjętymi zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2.
Artykuł 29
Wnioski o udzielenie pomocy, w tym wnioski o powiadomienie, oraz załączone dokumenty mogą być sporządzone w dowolnym języku uzgodnionym przez organ wnioskujący i organ współpracujący.
Do wspomnianych wniosków dołącza się tłumaczenie na język urzędowy lub na jeden z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym ma siedzibę organ współpracujący, wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, w których organ współpracujący uzasadnia wystąpienie z wnioskiem o takie tłumaczenie.
Artykuł 30
1.
Organ współpracujący w jednym Państwie Członkowskim udziela organowi wnioskującemu w innym Państwie Członkowskim informacji określonych w art. 1, pod warunkiem że:
a) liczba oraz charakter wniosków o udzielenie informacji złożonych przez organ wnioskujący w określonym czasie nie powoduje nałożenia nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych na organ współpracujący;
b) organ wnioskujący wyczerpał zwyczajowe źródła informacji, których mógł użyć w danych okolicznościach do uzyskania informacji, których wniosek dotyczy, bez podejmowania ryzyka narażenia się na niepowodzenie w osiągnięciu pożądanego celu.
2.
Jeśli udzielenie wzajemnej pomocy powoduje szczególne problemy, prowadząc do nadmiernych kosztów, organy wnioskujące i współpracujące mogą w przedmiotowych przypadkach dokonać szczególnych uzgodnień dotyczących zwrotów kosztów.
3.
Niniejsze rozporządzenie nie nakłada zobowiązań do przeprowadzenia postępowania lub udzielenia informacji, jeżeli przepisy prawne lub praktyka administracyjna Państwa Członkowskiego, które miałoby udzielić informacji, nie upoważnia właściwej władzy do prowadzenia takich postępowań lub gromadzenia albo używania takich informacji do własnych celów tego Państwa Członkowskiego.
4.
Właściwa władza Państwa Członkowskiego może odmówić przekazania informacji, jeżeli wnioskujące Państwo Członkowskie nie jest w stanie, z przyczyn prawnych, udzielić podobnych informacji.
5.
Można odmówić udzielenia informacji, jeżeli prowadziłoby to do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej albo procesu produkcyjnego, bądź jeżeli jej ujawnienie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym.
6.
Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o przyczynach odrzucenia wniosku o udzielenie pomocy.
Do celów statystycznych Komisję informuje się o przyczynach odrzucenia wniosków w skali rocznej.
7.
Można przyjąć minimalny próg uruchamiający procedurę wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pomocy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2.
Artykuł 31
1.
Informacje przekazywane na mocy niniejszego rozporządzenia są objęte tajemnicą służbową i korzystają z takiej samej ochrony, jaką objęte są podobne informacje na mocy zarówno prawa krajowego Państwa Członkowskiego, które otrzymuje informacje, jak i odpowiednich przepisów mających zastosowanie do władz Wspólnoty.
Można używać takich informacji do celów ustalenia podstawy wymiaru podatku, poboru lub kontroli administracyjnej podatków akcyzowych, kontrolowania przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, analiz ryzyka oraz dochodzeń.
Można ich używać w związku z postępowaniem sądowym lub administracyjnym, które mogą skutkować karami pieniężnymi, wszczętym na skutek naruszenia prawa podatkowego, bez uszczerbku dla ogólnych zasad i przepisów prawnych regulujących prawa oskarżonych i świadków w takich postępowaniach.
Można ich również używać do określania innych podatków, ceł i opłat objętych art. 2 dyrektywy 76/308/EWG.
Osoby należycie akredytowane przez organ akredytacji bezpieczeństwa Komisji Europejskiej mogą mieć dostęp do takich informacji wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do nadzoru, utrzymania oraz rozwijania sieci CCN/CSI.
2.
W drodze odstępstwa od ust. 1, właściwa władza Państwa Członkowskiego udzielającego informacji zezwala na ich użycie do innych celów w Państwie Członkowskim organu wnioskującego, jeżeli na mocy ustawodawstwa Państwa Członkowskiego organu współpracującego dana informacja może być użyta do podobnych celów.
3.
Jeżeli organ wnioskujący uzna, że informacja, którą otrzymał od organu współpracującego, może być użyteczna dla właściwej władzy trzeciego Państwa Członkowskiego, może przekazać ją tej władzy informuje organ współpracujący o dokonaniu takiego przekazania.
Organ współpracujący może przekazać informację trzeciemu Państwu Członkowskiemu pod warunkiem uzyskania jego uprzedniej zgody.
4. Państwa Członkowskie ograniczają zakres obowiązków i praw przewidzianych w art. 10, art. 11 ust. 1 oraz art. 12 i 21 dyrektywy 95/46/WE, jeśli jest konieczna ochrona interesów określonych w art. 13 lit. e) tej dyrektywy.
Artykuł 32
Sprawozdania, oświadczenia oraz wszelkie inne dokumenty, ich potwierdzone kopie albo wyciągi z nich otrzymane przez urzędników organu współpracującego oraz przekazane organowi wnioskującemu w ramach pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu mogą być użyte jako dowody przez właściwe władze Państwa Członkowskiego organu wnioskującego na takiej samej podstawie, na jakiej mogą być używane podobne dokumenty dostarczone przez inny organ tego państwa.
Artykuł 33
1.
W celach stosowania niniejszego rozporządzenia Państwo Członkowskie podejmuje wszelkie niezbędne środki, aby:
a) zapewnić skuteczną koordynację wewnętrzną między właściwymi władzami określonymi w art. 3;
b) ustanowić bezpośrednią współpracę między władzami upoważnionymi do celów takiej koordynacji;
c) zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu wymiany informacji przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Komisja niezwłocznie przekazuje właściwej władzy każdego Państwa Członkowskiego wszelkie informacje, które otrzymuje i których jest w stanie udzielić.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 34
1.
Komisję wspiera Komitet ds. Podatku Akcyzowego ustanowiony na mocy art. 24 ust. 1 dyrektywy 92/12/WE.
2.
W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 35
1.
Co pięć lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i w szczególności w oparciu o informacje dostarczone przez Państwa Członkowskie Komisja składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia.
2.
Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 36
1. Jeżeli właściwe władze podejmują uzgodnienia w sprawach dwustronnych objętych niniejszym rozporządzeniem inne niż dotyczące postępowania w indywidualnych przypadkach, powiadamiają o tym niezwłocznie Komisję.
Komisja zaś powiadamia właściwe władze pozostałych Państw Członkowskich.
Artykuł 37
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2074/2004
z dnia 29 listopada 2004 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Obowiązujące środki
(1) W styczniu 1997 r., rozporządzenie Rady (WE) nr 119/97 [2] nałożyło ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych ("KMS") pochodzących, inter alia, z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL" lub "państwo będące przedmiotem sprawy").
Ostateczna stawka celna mająca zastosowanie do stawki netto, cena franco granica Wspólnoty przed ocleniem, wynosiła 32,5 % dla World Wide Stationery Mfg ("WWS"), spółki, której przyznano indywidualne traktowanie oraz 39,4 % dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w ChRL.
Te stawki celne miały zastosowanie dla KMS innych niż z 17 lub 23 pierścieniami (kody TARIC 8305100011, 8305100012 oraz 8305100019), a KMS z 17 i 23 pierścieniami (kody TARIC 8305100021, 8305100022 oraz 8305100029) podlegały opłacie celnej równej różnicy pomiędzy minimalną ceną importową ("MCI") 325 EUR za 1000 sztuk i ceną franco granica Wspólnoty, przed ocleniem ilekroć ta ostatnia była niższa od MCI.
(2) We wrześniu 2000 r., w odpowiedzi na wniosek w sprawie rozpoczęcia przeglądu przeciwko absorpcji dotyczącego wyżej wymienionych środków, złożony zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego, stawki celne mające zastosowanie do KMS innymi niż z 17 lub 23 pierścieniami (kody TARIC 8305100011, 8305100012 oraz 8305100019) zostały podniesione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/2000 [3] do 51,2 % dla WWS i do 78,8 % dla wszystkich pozostałych spółek w ChRL.
(3) Od czerwca 2002 r. na przywóz KMS pochodzących z Indonezji obowiązują środki antydumpingowe i wyrównawcze.
Środki te, które nie podlegają obecnemu przeglądowi, zostały nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 976/2002 oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 977/2002 z 4 czerwca 2002 r.
[4].
(4) W następstwie dochodzenia w sprawie domniemanego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 119/97, przez przywozy KMS z Wietnamu, rozporządzeniem Rady (WE) nr 1208/2004 [5] omawiane środki rozszerzono na przywozy dostarczane z Wietnamu.
(5) Dochodzenie w sprawie domniemanego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 119/97, przez przywozy KMS z Tajlandii, bez względu na to, czy deklarowane jako pochodzące z Tajlandii, czy nie, zostało wszczęte w kwietniu 2004 r. [6].
(6) Obydwa dochodzenia wymienione w dwóch powyższych punktach były prowadzone niezależnie od bieżącego dochodzenia.
2.
Wniosek o przeprowadzenie przeglądu
(7) W następstwie publikacji zawiadomienia w sprawie zbliżającego się upływu terminu obowiązywania środków antydumpingowych na przywóz niektórych KMS pochodzących z ChRL [7], 23 października 2001 r., Komisja otrzymała wniosek o przegląd tych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(8) Wniosek został złożony przez dwóch producentów wspólnotowych, Koloman Handler AG i Krause Ringbuchtechnik GmbH ("wnioskodawcy"), reprezentujący większość łącznej wspólnotowej produkcji KMS.
Wniosek opierał się na tym, że upłynięcie terminu obowiązywania środków mogoby doprowadzić do zwiększenia wielkości szkodliwych dumpingowych przywozów pochodzących z ChRL.
(9) Ustaliwszy po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją dowody wystarczające do wszczęcia przeglądu na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła przegląd [8].
3.
Dochodzenie
a) Procedura
(10) Komisja oficjalnie powiadomiła producentów eksportujących, importerów, jak i zainteresowanych użytkowników, przedstawicieli państwa eksportującego, wnioskujących producentów Wspólnoty oraz innego znanego producenta wspólnotowego, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.
Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich poglądów na piśmie i zwrócenia się z prośbą o możliwość ustnego wyjaśnienia w terminie ustalonym w zawiadomieniu inicjującym.
(11) Wszystkie strony, które zwróciły się z prośbą o możliwość ustnego wyjaśnienia w wyżej określonym terminie, i które wykazały istnienie szczególnych powodów, dla których powinny być wysłuchane, otrzymały możliwość złożenia wyjaśnień.
(12) Wszystkim stronom, które zostały oficjalnie powiadomione o wszczęciu przeglądu oraz tym, którzy zwrócili się o to w wyznaczonym w zawiadomieniu inicjacyjnym terminie, wysłano kwestionariusze.
Dodatkowo, skontaktowano się z jednym producentem z Indii (państwo w podobnej sytuacji) i wysłano do niego kwestionariusz.
(13) Otrzymano odpowiedź na kwestionariusz od dwóch wnioskujących producentów wspólnotowych oraz od jednego producenta eksportującego w kraju będącym przedmiotem sprawy, jak również od jednego producenta w państwie w podobnej sytuacji i od dwóch niezwiązanych ze sobą importerów weź terytorium Wspólnoty.
(14) Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i rozważaniach, na podstawie których zamierzano wydać zalecenie o narzuceniu ostatecznych ceí antydumpingowych.
Przyznano im okres, w ramach którego mogły się ustosunkować.
Przeanalizowano uwagi zgłoszone przez strony i w odpowiednich przypadkach zmodyfikowano ustalenia.
b) Zainteresowane strony i inspekcje weryfikacyjne
(15) Poszukiwano i zweryfikowano wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Wspólnoty, Inspekcje weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach następujących spółek:
i) Wnioskujący producenci wspólnotowi
- Krause Ringbuchtechnik GmbH, Espelkamp, Niemcy
- SX Bürowaren Produktions- und Handels GmbH (do listopada 2001 r. KMS były produkowane przez Koloman Handler AG), Wiedeń, Austria (patrz punkt (50)),
ii) Producent w państwie eksportującym
- World Wide Stationery Mfg, Hong Kong, ChRL
iii) Producent w państwie w podobnej sytuacji
- Tocheunglee Stationery Manufacturing Co, Chennai, Indie
iv) Nie związany importer we Wspólnocie
- Bensons International Systems B.V., Utrecht, Niderlandy
c) Okres objęty dochodzeniem
(16) Dochodzenie w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2001 r. ("okres objęty dochodzeniem" lub "OOD").
Badanie tendencji istotnych dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od 1 stycznia 1998 r. do końca OOD ("rozpatrywany okres").
B. PRODUKT BĘDĄCY PRZEDMIOTEM SPRAWY I PRODUKT PODOBNY
1.
Produkt będący przedmiotem sprawy
(17) Produkt będący przedmiotem sprawy jest taki sam jak produkt w pierwotnym dochodzeniu, tzn. niektóre kołowe mechanizmy segregatorowe składające się z dwóch prostokątnych arkuszy stalowych lub drutów z co najmniej czterema przymocowanymi półpierścieniami z drutu stalowego, które są połączone pokrywą stalową.
Mogą one być otwierane zarówno poprzez rozciąganie półpierścieni lub użycie małego stalowego mechanizmu spustowego przymocowanego do KMS.
Pierścienie mogą mieć różne kształty, przy czym najczęściej są okrągłe lub w kształcie litery D. KMS są obecnie klasyfikowane w ramach kodu CN ex83051000 (kody TARIC 8305100011, 8305100012 oraz 8305100019 dla mechanizmów innych niż te z 17 lub 23 pierścieniami, i kody TARIC 8305100021, 8305100022 oraz 8305100029 dla mechanizmów z 17 i 23 pierścieniami).
Mechanizmy dźwigniowe ("LAM") sklasyfikowane w ramach tego samego kodu CN, nie są objęte niniejszym dochodzeniem.
(18) KMS są wykorzystywane do wytwarzania papierowych, kartonowych i powlekanych folią plastikową biurowych segregatorów oraz segregatorów prezentacyjnych i innych.
(19) Sprzedano dużą ilość różnych rodzajów KMS we Wspólnocie w OOD.
Różnice między tymi rodzajami były określone szerokością podstawy, rodzajem mechanizmu, liczbą pierścieni, systemem otwierania, nominalną pojemnością papieru, średnicą pierścienia, kształtem pierścieni, długością i rozmieszczeniem pierścieni.
Uwzględniając fakt, że wszystkie rodzaje mają wspólną charakterystykę fizyczną i techniczną oraz w pewnym zakresie są wymienne, przyjęto, że wszystkie KMS stanowią jeden produkt na potrzeby bieżącego dochodzenia.
2.
Produkt podobny
(20) Dochodzenie ujawniło, że KMS wyprodukowane i sprzedawane na rynku krajowym w państwie w podobnej sytuacji (Indie) oraz KMS eksportowane do Wspólnoty z ChRL mają wspólną charakterystykę fizyczną i techniczną oraz to samo przeznaczenie.
(21) Dochodzenie ujawniło również, że nie ma różnicy w charakterystyce fizycznej technicznej oraz przeznaczeniu między KMS przywożonymi do Wspólnoty z ChRL i KMS produkowanym przez przemysł wspólnotowy i sprzedawany na rynku wspólnotowym.
(22) Dlatego stwierdzono, że KMS produkowane i sprzedawane na rynku krajowym w państwie podobnym, KMS z ChRL eksportowane do Wspólnoty i KMS produkowane i sprzedawane przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
(23) Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, zbadano, czy istnieje prawdopodobieństwo, że wygaśnięcie istniejących środków będzie prowadzić do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
1.
Uwagi wstępne
(24) Z trzech chińskich producentów eksporterów, wspomnianych w skardze, jedynie współpracowało przedsiębiorstwo WWS, któremu przyznano indywidualne traktowanie zarówno w pierwotnym, jak i dochodzeniu przeciwko absorpcji.
Dwa pozostałe przedsiębiorstwa eksportujące oświadczyły, że w OOD nie eksportowały produktu będącego przedmiotem sprawy do Wspólnoty.
Niemniej jednak, okazało się, że jedno z tych przedsiębiorstw jest zamieszane w praktyki związane z obchodzeniem środków prawnych przez Tajlandię, w której to sprawie dochodzenie było prowadzone przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (patrz motywy (42) i (43)).
2.
Kontynuacja dumpingu
(25) Wielkość sprzedaży eksportowej jedynego współpracującego przedsiębiorstwa, według danych Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich (Eurostat), równała się w OOD całemu przywozowi z ChRL.
Wielkość ta reprezentowała 1,9 % całkowitej konsumpcji Wspólnoty, w porównaniu z 45 % całkowitej konsumpcji Wspólnoty w OOD pierwotnego dochodzenia, tj. od 1 października 1994 r. do 30 września 1995 r.
a) Metodologia
(26) W stosunku do dochodzenia pierwotnego, zmieniono jedynie wybór państwa w podobnej sytuacji, natomiast metodologia obliczenia marginesu dumpingu pozostała taka sama.
b) Państwo w podobnej sytuacji
(27) W związku z tym, że ChRL jest gospodarką przekształceń w okresie transformacji, normalna wartość była ustalana na podstawie informacji uzyskanych w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej ("państwo w podobnej sytuacji") wybranym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(28) W dochodzeniu pierwotnym, na państwo w podobnej sytuacji wybrano Malezję.
Ze względu na to, iż produkcja w Malezji została wstrzymana i przeniesiona między innymi do Indii, wybrano inne państwo reprezentatywne.
We wniosku o przeprowadzenie przeglądu, dla ustalenia normalnej wartości na państwo w podobnej sytuacji zaproponowano Indie.
Wybór ten nie był kwestionowany.
Stwierdzono również, że przyczyny wyboru Indii, tj. rozmiar rynku krajowego, otwartość rynku i stopień dostępu do surowców podstawowych, zapewniają warunki normalnej konkurencji.
Indyjski producent, z którym się skontaktowano, zgodził się na współpracę i dysponował reprezentatywną sprzedażą krajową.
Przedsiębiorstwo to było powiązane ze współpracującym chińskim producentem eksportującym, ale nie stwierdzono żadnych powodów, żeby uznać, że będzie to miało wpływ na określenie normalnej wartości.
Zatem, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, na potrzeby ustalenia normalnej wartości, Indie uznano za odpowiednie państwo w podobnej sytuacji.
c) Normalna wartość
(29) Stwierdzono, że sprzedaż krajowa produktu podobnego w państwie w podobnej sytuacji była w OOD opłacalna i reprezentatywna.
Dlatego wartość normalną oparto na cenach faktycznie zapłaconych lub należnych od niezależnych klientów w zwykłym obrocie handlowym w państwie w podobnej sytuacji, tj. w Indiach.
d) Cena eksportowa
(30) Jako że rozpatrywany produkt był eksportowany do niezależnych klientów we Wspólnocie, cena eksportowa była ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należna.
e) Porównanie
(31) W celu zapewnienia obiektywnego porównania i zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględnia się, w formie dostosowania, różnice w odniesieniu do krajowych kosztów przewozu, bonifikat i odroczonych rabatów, przeładunku i załadunku, transportu i kosztów kredytu, prowizji i ubezpieczenia, które wpłynęły na ceny oraz ich porównywalność.
(32) W tym względzie, należy jednak zauważyć, że w następstwie nałożenia środków antydumpingowych, gwałtownie zmalała ilość i różnorodność rodzajów KMS eksportowanych do Wspólnoty.
Zatem rodzaje produktu podobnego sprzedawanego na rynku krajowym państwa w podobnej sytuacji w OOD, były porównywalne zaledwie z 10 % rodzajami bezpośrednio eksportowanymi z ChRL przez jedynego współpracującego producenta eksportującego.
Natomiast, w dochodzeniu pierwotnym, porównanie opierało się na 75 % całkowitej wielkości sprzedaży.
Faktycznie, większość bezpośredniego eksportu z ChRL w OOD w bieżącym dochodzeniu dotyczyła segmentów niszowych, takich jak 17 i 23 pierścieniowe mechanizmy objęte MCI.
f) Margines dumpingu
(33) Zgodnie z art. 2 ust. 11 podstawowego rozporządzenia, średnią ważoną normalnej wartości porównano ze średnią ważoną ceny eksportowej, na tym samym poziomie obrotu.
Porównanie wykazało brak dumpingu.
g) Wniosek odnośnie do dumpingu
(34) W odniesieniu do praktyk dumpingowych, nie stwierdzono dumpingu w przypadku WWS, tj. współpracującego chińskiego producenta eksportującego.
Jednak wielkość sprzedaży eksportowej WWS bezpośrednio do Wspólnoty w OOD w bieżącym dochodzeniu była znacząco mniejsza od stwierdzonej w pierwotnym dochodzeniu.
Bezpośredni wywóz z ChRL przez WWS również skupiał się na górnej granicy zakresu KMS, w szczególności modelach z 17 i 23 pierścieniami, które podlegają ocleniu w formie MCI (patrz motyw (32) powyżej).
Oznacza to zatem, że nie zapłacono prawie żadnych ceł antydumpingowych za te przywozy.
Nie można porównywać tego wyniku z marginesem dumpingu obliczonym w pierwotnym postępowaniu wyjaśniającym, ponieważ nie można było obliczyć marginesu dumpingu dla modeli KMS podlegających cłu antydumpingowemu, które były modelami sprzedawanymi w większości na rynku wspólnotowym, i które nie były bezpośrednio wywożone z ChRL w OOD w bieżącym dochodzeniu.
Ponadto, jeśli chodzi o wielkość sprzedaży porównanie mogło być dokonane jedynie między sprzedażą produktu podobnego sprzedawanego na rynku krajowym państwa w podobnej sytuacji i modelami stanowiącymi 10 % sprzedaży z ChRL do Wspólnoty.
W związku z powyższym stwierdzono, że nie można dojść do jednoznacznego wniosku odnośnie kontynuacji dumpingu.
3.
Ponowne wystąpienie dumpingu
(35) Przy braku jednoznacznego wniosku odnośnie kontynuacji dumpingu, zbadano kwestię prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu.
(36) W tym względzie, przeanalizowano następujące elementy: (a) wolna zdolność produkcyjna i inwestycje chińskich producentów eksportujących; (b) zachowanie na rynkach państw trzecich chińskich producentów eksportujących współpracujących; (c) strukturę wielkości i cen wywozu produktu będącego przedmiotem sprawy do państw trzecich przez przedsiębiorstwa niewspółpracujące.
a) Wolna zdolność produkcyjna i inwestycje
(37) Warto pamiętać o tym, że przy braku współpracy ze strony producentów eksportujących innych niż WWS, informacje o produkcji w ChRL, zdolności produkcyjnej i sprzedaży na rynku chińskim nie były dostępne, poza tymi, których dostarczył producent współpracujący.
(38) Zdolność produkcyjna przedsiębiorstwa współpracującego pozostawała na stabilnym poziomie od 1999 r. do OOD.
Jednak, jako że między 1999 r. a OOD produkcja produktu, który jest przedmiotem sprawy, spadła o 28 %, prawdopodobnie współpracujący producent eksportujący dysponuje znaczną niewykorzystaną zdolnością produkcyjną, wynoszącą jedną trzecią całkowitej zdolności.
W związku z tym, ten producent mógłby szybko zwiększyć produkcję i skierować ją na dowolny rynek eksportowy, w tym rynek wspólnotowy, gdyby zezwolono na wygaśnięcie środków.
Należy również zauważyć, że niewykorzystana zdolność produkcyjna jedynego współpracującego producenta eksportującego może sprostać, w przybliżeniu, połowie konsumpcji Wspólnoty.
Można również w sposób odpowiedzialny przyjąć, że inni producenci chińscy również dysponują znaczną wolną zdolnością produkcyjną, jako że całkowity eksport chiński spadł i nie dysponujemy informacjami świadczącymi o spadku zdolności produkcyjnej w ChRL.
(39) Zauważono, że przedsiębiorstwo współpracujące utrzymało wysoki poziom inwestycji w maszyny i wyposażenie od roku 1999 do OOD choć w stopniu malejącym.
b) Zachowanie współpracującego chińskiego producenta eksportującego na rynkach państw trzecich
(40) Wielkość sprzedaży eksportowej do państw trzecich (z wyłączeniem Wspólnoty) przedsiębiorstwa współpracującego spadła, od 2000 r. do OOD o 8 %.
W tym samym okresie, średnia cena eksportowa do państw trzecich spadła o 12 %.
c) Zachowanie chińskich spółek niewspółpracujących (wielkość i ceny)
(41) W odniesieniu do przedsiębiorstw, które nie współpracowały w bieżącym dochodzeniu, ustalenia oparto na faktach dostępnych zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
W związku z brakiem współpracy, w celu ustalenia wielkości i cen chińskiego wywozu do innych państw, skonsultowano dane statystyczne USA i Chin.
Nawet jeśli bezwzględna wielkość chińskiego wywozu różni się w zależności od źródła informacji, obie statystyki potwierdzają, że w okresie od 1999 roku do OOD, na całym świecie odnotowano znaczny spadek w wywozie KMS z Chin.
Zgodnie z chińskimi danymi statystycznymi, wielkość KMS wywiezionych w 1999 r. na rynek światowy wyniosła około 662 milionów sztuk i w OOD spadła do 523 milionów sztuk.
W tym samym czasie, średnia cena eksportowa, pomimo że obejmowała różne rodzaje produktów o szeroko zróżnicowanych cenach, utrzymała się w zasadzie na tym samym poziomie.
Jak wspomniano w motywie (38), przy braku informacji o hipotetycznym spadku zdolności produkcyjnej chińskich producentów eksportujących niewspółpracujących, producenci ci prawdopodobnie nadal dysponują niewykorzystanymi zdolnościami produkcyjnymi.
W tych okolicznościach, rozsądnie byłoby wziąć pod uwagę to, że gdyby zezwolono na wygaśnięcie środków antydumpingowych, rynek wspólnotowy byłby bardzo atrakcyjnym celem dla wspomnianych chińskich eksporterów, którzy ponownie podjęliby się wywozu w znacznych ilościach na rynek wspólnotowy.
(42) Ponadto, należy zauważyć, że OLAF przeprowadził dochodzenie w celu ustalenia, czy przywożone KMS zadeklarowane jako pochodzące z Tajlandii rzeczywiście pochodzą z tego kraju lub jak się domniemuje, faktycznie pochodzą z ChRL.
(43) Dochodzenie prowadzone przez OLAF i zainteresowane Państwa Członkowskie wykazało, że KMS nie pochodzą z Tajlandii.
Dalej prowadzone dochodzenia wykazały, że większa część tego przepływu towarów była niepreferencyjnego pochodzenia chińskiego i tym samym podlegała antydumpingowym opłatom celnym.
(44) W tym względzie, należy zauważyć, że rodzaje produktów wywożonych za pośrednictwem Tajlandii obejmowały modele KMS najchętniej kupowane na rynku wspólnotowym w OOD, a nie modele z 17 i 23 pierścieniami, sprzedawane bezpośrednio z ChRL.
Pozwoliło to na dokonanie porównania stosując modele najchętniej kupowane na rynku wspólnotowym.
Porównanie, jako takie, zostało dokonane pomiędzy KMS wywożonymi do Wspólnoty z Tajlandii i porównywalnymi rodzajami produktów sprzedawanymi na rynku krajowym państwa w podobnej sytuacji.
Do wyniku należy podchodzić z ostrożnością, ponieważ w związku z brakiem wyników pełnego dochodzenia w sprawie przywozu KMS z Tajlandii, obliczenie może być oparte tylko na ofercie cenowej FOB Bangkok dostarczonej przez przemysł wspólnotowy dla rodzajów produktów przywożonych z Tajlandii do Wspólnoty w OOD oraz po jego zakończeniu.
Jednakże, okazało się, że obliczenie wykazało, że ceny eksportowe KMS wywożonego z Tajlandii były niższe od cen na krajowym rynku indyjskim i tym samym nie można wykluczyć, że te KMS były sprzedawane do Wspólnoty po cenach dumpingowych.
d) Dochodzenie przeciwko absorpcji
(45) Ponadto, należy pamiętać, że w październiku 2000 r., w następstwie dochodzenia pierwotnego, które nałożyło na WWS opłatę celną w wysokości 32,5 %, oraz 39,4% na wszystkie inne przedsiębiorstwa chińskie, dochodzenie przeciwko absorpcji doprowadziło do wzrostu stawki celnej do 51,2 % dla WWS i 78,8 % dla wszystkich innych przedsiębiorstw.
e) Handlowe środki ochronne stosowane przez państwa trzecie
(46) Żadne państwo trzecie nie stosuje handlowych środków ochronnych przed przywozem KMS z ChRL.
4.
Wniosek
(47) Dochodzenie wykazało, że zarówno producent eksportujący współpracujący, jak i najprawdopodobniej dwaj inni producenci chińscy eksportujący dysponują znaczną wolną zdolnością produkcyjną ze względu na znaczący spadek w wywozie w okresie od 1999 r. do OOD.
Ponadto, niewykorzystana zdolność produkcyjna jedynego producenta eksportującego współpracującego jest w stanie sprostać, w przybliżeniu, połowie konsumpcji wspólnotowej.
(48) Widoczna konsumpcja wspólnotowa w OOD wyniosła około 270 milionów sztuk, z których zaledwie 5 milionów sztuk zadeklarowano jako pochodzące z ChRL.
W OOD dochodzenia pierwotnego (od 1 października 1994 r. do 30 września 1995 r.) chińscy producenci eksportujący wywieźli do Wspólnoty 126 milionów sztuk.
Zatem, gdyby zezwolono na wygaśnięcie środków antydumpingowych i z uwagi na wolną zdolność chińskich producentów eksportujących, przywóz z ChRL na rynek wspólnotowy mógłby prawdopodobnie ponownie powrócić do znaczących ilości.
Ponadto, do nacisków na wywożenie wywieranych na chińskie przedsiębiorstwa w związku z ich ogromną wolną zdolnością, wywozy te będą najprawdopodobniej po cenach dumpingowych.
Rzeczywiście, pomimo że porównanie w przypadku współpracującego przedsiębiorstwa nie wykazało dumpingu, oparte było na małej próbce nieporównywalnej z obliczeniem dumpingu w dochodzeniu pierwotnym.
Z drugiej strony, jedno z chińskich przedsiębiorstw, które nie współpracowało w obecnym dochodzeniu, eksportowało KMS na rynek wspólnotowy przez powiązane przedsiębiorstwo mające siedzibę w Tajlandii.
Obliczenia wykazały możliwość, że taka sprzedaż odbywała się po cenach dumpingowych.
Stąd nie można wykluczyć, że praktyki dumpingowe są kontynuowane zaledwie rok po dochodzeniu przeciwko absorpcji.
(49) W oparciu o wymienione ustalenia i wydarzenia, jest prawdopodobne, że w przypadku wznowienia przez chińskich eksporterów wywozu do WE, wywóz ten będzie odbywał się po cenach poniżej normalnej wartości.
W związku z tym, musimy oczekiwać, że przy braku obecnie pobieranych opłat celnych, powtórzy się dumping z Chin.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
(50) W OOP, następujący producenci produkowali KMS na terytorium Wspólnoty:
- Krause Ringbuchtechnik GmbH, Espelkamp, Niemcy
- SX Bürowaren Produktions- und Handels GmbH (do listopada 2001 r. KMS były produkowane przez Koloman Handler AG), Wiedeń, Austria
- Industria Meccanica Lombarda srl, Offanengo, Włochy.
(51) Dwaj pierwsi producenci są wnioskodawcami i współpracowali w dochodzeniu.
Współpracujący producenci wspólnotowi reprezentują ponad 90 % łącznej produkcji wspólnotowej KMS w OOD.
Dlatego też uważano, że ci producenci reprezentują przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
Zwani są dalej "przemysłem wspólnotowym".
Po OOD, te dwa przedsiębiorstwa stały sie częścią tej samej grupy przedsiębiorstw, ale ich produkcja pozostała we Wspólnocie.
Ta grupa przedsiębiorstw nie jest powiązana z chińskimi producentami eksportującymi.
E. SYTUACJA NA RYNKU WSPÓLNOTOWYM
1.
Konsumpcja na rynku wspólnotowym
(52) Odpowiedzi współpracujących producentów wspólnotowych na kwestionariusz wykorzystano do ustalenia sprzedaży przemysłu wspólnotowego KMS na rynku wspólnotowym.
Skorzystano również z innych dostępnych informacji do ustalenia sprzedaży producenta wspólnotowego nie mieszczącego się w definicji przemysłu wspólnotowego.
(53) W OOD dla przywozu pochodzącego z ChRL oraz przywozu zadeklarowanego jako pochodzącego z Tajlandii, korzystano z wielkości podanych przez Eurostat z wyjątkiem danych dotyczących przywozu zadeklarowanego jako pochodzącego z ChRL, w przypadku którego korzystano z informacji dostarczonych przez chińskiego producenta eksportującego współpracującego.
(54) Co do przywozu pochodzącego z innych państw trzecich, liczby dotyczące przywozu pochodzącego z Indii i Indonezji, z wyłączeniem tych, które dotyczą OOD, zostały pozyskane z postępowania antydumpingowego dotyczącego tych dwóch państw.
Skorzystano z informacji przekazanych przez Eurostat do obliczenia wielkości przywozu, które nie były podane w odpowiedziach na kwestionariusz lub w poprzednich postępowaniach.
Dla przywozów z Węgier oraz państw wspomnianych w tym motywie, skorzystano z informacji dostarczonych przez Eurostat.
Należy również zauważyć, że dane przekazane przez Eurostat musiały być przeliczone z ton na sztuki.
(55) Na tej podstawie stwierdza się, że obserwowana konsumpcja we Wspólnocie spadła o 9 % podczas rozpatrywanego okresu, z 297 milionów sztuk (liczby zaokrąglono do miliona) w 1998 r. do 270 milionów sztuk w OOD.
Liczby za lata 1999 i 2000 wynosiły odpowiednio 306 oraz 316 milionów sztuk.
2.
Przywozy z zainteresowanych krajów
a) Wielkość przywozu i udział w rynku
(56) Przywozy deklarowane jako pochodzące z ChRL gwałtownie spadły, z 44 milionów sztuk w 1998 r. do 24 milionów sztuk w 1999 r., do 10 milionów sztuk w 2000 r. i do 5 milionów sztuk w OOD.
Udział w rynku przywozów deklarowanych jako pochodzące z ChRL spadał w każdym roku rozpatrywanego okresu, z 14,8 % w 1998 r. do 7,8 % w 1999 r., do 3 % w 2000 r. i do 1,9 % w OOD.
b) Ewolucja ceny przywozu produktu będącego przedmiotem sprawy
(57) Średnia cena przywozu deklarowanego jako pochodzącego z ChRL wzrosła o 96 % między 1998 r. (141 EUR) i OOD (278 EUR).
Tendencja rosnąca cen przywozu deklarowanego jako pochodzącego z ChRL odzwierciedla bardziej rosnącą masę droższych rodzajów produktu zależnych od MCI (KMS z 17 i 23 pierścieniami) niż rzeczywisty wzrost cen.
3.
Przywozy deklarowane jako pochodzące z Tajlandii
(58) Powyżej wspomniano w stwierdzeniach w oparciu o ustalenia dochodzenia prowadzonego przez OLAF, że istotna część przywozu deklarowanego jako pochodzącego z Tajlandii była w rzeczywistości pochodzenia chińskiego.
Przywóz deklarowany jako pochodzący z Tajlandii wzrósł z miliona sztuk w 1998 r. do 16 milionów sztuk w 1999 r., do 17 milionów sztuk w 2000 r. i do 20 milionów sztuk w OOD.
Udział w rynku przywozu deklarowanego jako pochodzącego z Tajlandii wzrósł w każdym roku rozpatrywanego okresu z 0,3 % w 1998 r. do 5,2 % w 1999 r., do 5,3 % w 2000 r. i do 7,4 % w OOD.
Średnia cena przywozu deklarowanego jako pochodzącego z Tajlandii spadła o 9 % w tym okresie, ze 100 EUR do 91 EUR.
Bardziej szczegółowe dostępne informacje o cenach dla przywozu deklarowanego jako pochodzącego z Tajlandii dotyczą cen odsprzedaży europejskiego dystrybutora KMS wywożonych za pośrednictwem Tajlandii.
Stwierdzono, że te ceny odsprzedaży wynosiły średnio około 12 % poniżej cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego.
4.
Sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego [9]
a) Produkcja, zdolność produkcyjna i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(59) Produkcja przemysłu wspólnotowego spadła o 17 % w rozpatrywanym okresie ze 100 (wskaźnik) w 1998 r. do 91 w 1999 r., do 89 w 2000 r. i do 83 w OOD.
Decyzja przedsiębiorstwa Koloman Handler AG o przeniesieniu w 2000 r. części produkcji na Węgry była przyczyną spadku produkcji w tamtym roku.
W OOD, przedsiębiorstwo Koloman Handler AG wystąpiło z wnioskiemo ogłoszenie upadłości, i w drugiej połowie 2001 r., produkcja przedsiębiorstwa znacznie spadła.
(60) Zdolność produkcyjna przemysłu wspólnotowego w rozpatrywanym okresie spadła o 7 %.
W 1999 r. wzrosła do 107 (wskaźnik), a następnie w 2000 r., w wyniku decyzji przedsiębiorstwa Koloman Handler AG o przeniesieniu części produkcji na Węgry, spadła do 93.
Zdolność produkcyjna ustabilizowała się w OOD.
(61) Wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło z powyżej 80 % w 1998 r. do 70-75 % w 1999 r., następnie wzrosło do 76-80 % w 2000 r. i ponownie spadło do 70-75 % w OOD.
b) Zapasy
(62) Poziom zapasów końcowych Wspólnoty spadł w rozpatrywanym okresie o 37 %, zmniejszając się każdego roku tego okresu.
Główny czynnik, który przyczynił się do tego spadku, to spadek produkcji przedsiębiorstwa Koloman Handler AG po zgłoszeniu upadłości.
Okres, podczas którego zapasy były przechowywane przed sprzedażą został skrócony w rozpatrywanym okresie o 10 dni,
c) Wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost
(63) Sprzedaż przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym spadła o 8 % w rozpatrywanym okresie, z 119 milionów sztuk w 1998 r. do 109 milionów sztuk w OOD.
Sprzedaż spadła również w 1999 r. do 115 milionów sztuk i w 2000 r. pozostała prawie na tym samym poziomie.
(64) Udział w rynku przemysłu wspólnotowego nieznacznie wzrósł w rozpatrywanym okresie, z 40,1 % w 1998 r. do 40,4 % w OOD, chociaż znacząco spadł, w latach 1999 i 2000, odpowiednio do 37,6 % i 36,2 %.
(65) Podczas gdy konsumpcja Wspólnoty spadła o 9 % w rozpatrywanym okresie, wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego spadła o 8 %.
Z drugiej strony, łączna wielkość przywozu zadeklarowanego jako pochodzącego z ChRL i Tajlandii spadła w rozpatrywanym okresie o 44 %.
Zatem, przemysł wspólnotowy nieznacznie zwiększył swój udział w rynku, natomiast przywóz zadeklarowany jako pochodzący z ChRL utracił udział w rynku, a przywóz zadeklarowany jako pochodzący z Tajlandii zwiększył udział w rynku.
d) Ceny sprzedaży i koszty
(66) Średnia ważona cena sprzedaży KMS sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym spadła każdego roku rozpatrywanego okresu, od 206 EUR za tysiąc sztuk w 1998 r. do 190 EUR w 1999 r., do 177 EUR w 2000 r. oraz do 174 EUR w OOD, tj. o 16 % w rozpatrywanym okresie.
Środki antydumpingowe nałożone na przywóz z Indonezji były przedsięwzięte dopiero w czerwcu 2002 r., tj. nie można wykluczyć, że dumpingowy KMS z Indonezji mógł wywrzeć wpływ na kształtowanie się ceny w rozpatrywanym okresie.
(67) Cena sprzedaży podstawowych surowców (taśma stalowa, drut stalowy) nie wpisała się w tendencję spadkową.
Z drugiej strony, jednostkowe koszty pracy, które wynoszą ponad dwie piąte całkowitego kosztu jednostkowego, znacząco spadły w rozpatrywanym okresie.
e) Rentowność
(68) Jako że wpływ określonych pozycji, które nie odzwierciedlają regularnych wyników działalności (szczególnie amortyzacja wartości firmy po przejęciu), był znaczący, uważano, że dla oceny rentowności przemysłu wspólnotowego, marża zysku z działalności operacyjnej bez uwzględnienia amortyzacji wartości firmy jest lepszym wskaźnikiem niż marża zysku przed opodatkowaniem.
Przemysł wspólnotowy konsekwentnie odnotowywał słabą marżę zysku z działalności operacyjnej ze sprzedaży we Wspólnocie dla klientów nie związanych.
Rentowność poprawiła się z 0-3 % w 1998 r. do 3,1 %-6 % w 1999 r., a następnie w 2000 r. spadła gwałtownie do poziomu między 0 % i -3 %, i była poniżej -3 % w OOD.
Ten ujemny wynik działalności z pewnością przyczynił się do tego, że dwa przedsiębiorstwa zostały postawione w stan upadłości: Koloman Handler AG w lipcu 2001 r. i Krause Ringbuchtechnik GmbH w kwietniu 2002 r. (tj. wkrótce po zakończeniu OOD).
f) Inwestycje i zdolność do podwyższania kapitału
(69) Analiza inwestycji była skoncentrowana na inwestowaniu w fabryki i sprzęt, które to inwestycje reprezentowały ponad 90 % ogółu inwestycji w OOD.
Nie brano pod uwagę inwestycji w wartość firmy, ponieważ od kilku lat nie odzwierciedlały one regularnego wyniku przemysłu wspólnotowego, ponieważ takie inwestycje były wynikiem przejęcia, które było zdarzeniem jednorazowym.
W rozpatrywanym okresie inwestycje w fabryki i sprzęt spadły o 65 %.
W 1999 r. spadły do 52 (wskaźnik), do 48 w 2000 r. i do 35 w OOD.
(70) Zdolność przemysłu wspólnotowego do podwyższania kapitału była utrudniona ze względu na stale słabą rentowność.
g) Zwrot z inwestycji
(71) Gdy w 2000 r. kapitał własny miał wartość ujemną i obaj producenci wspólnotowi zostali kolejno postawieni w stan upadłości, całkowity zwrot z inwestycji ("ROTA") został zastosowany do obliczenia zwrotu z inwestycji.
Całkowity zwrot z inwestycji był stabilny w 1998 r., a w 1999 r. między 0 i 3 %, potem w 2000 r. gwałtownie spadł do poziomu między 0 % i -5 %, i w OOD był poniżej -10 %.
h) Przepływy pieniężne
(72) Analiza uproszczonego przepływu pieniężnego netto z działalności operacyjnej, tj. zysku z działalności operacyjnej plus amortyzacja (wyłączając amortyzację wartości firmy), wykazuje, że istniejąca tendencja przypomina tendencję marży zysku z działalności operacyjnej.
W 1998 r., przepływy pieniężne wzrosły ze 100 (wskaźnik) do 126 w 1999 r., i następnie w 2000 r. gwałtownie spadły do 62 i do -65 w okresie OOD.
i) Zatrudnienie, wydajność i wynagrodzenia
(73) Zatrudnienie (w pełnym wymiarze) spadło w każdym roku rozpatrywanego okresu, od 100 (wskaźnik) w 1998 r. do 86 w 1999 r., do 82 w 2000 r. oraz do 77 w OOD.
(74) Wydajność mierzona w tysiącach sztuk na zatrudnionego, poprawiła się o 8 % w rozpatrywanym okresie, podczas gdy koszty pracy na jednostkę produkcji, mierzone w EUR na kg, spadły w tym samym okresie o 12 %.
j) Wielkość faktycznego marginesu dumpingu
(75) Nie stwierdzono faktycznego dumpingu w OOD dla przywozu deklarowanego jako pochodzący z ChRL, ponieważ ustalenia dotyczące tego przywozu odnoszą się do małej i niereprezentatywnej grupy KMS.
Ponadto, nie można było ostatecznie ustalić rzeczywistego dumpingu dla przywozu deklarowanego jako pochodzącego z Tajlandii z uwagi na brak dochodzenia w sprawie dumpingu (dochodzenie prowadzone przez OLAF dotyczyło ustalenia pochodzenia i nie odnosiło się do kwestii dumpingu).
Zatem nie było możliwe ustalenie wniosku na temat rzeczywistej wielkości marginesu dumpingu.
5.
Wnioski
(76) W rozpatrywanym okresie przemysł wspólnotowy nadal znajdował się w niepewnej sytuacji.
Odzwierciedleniem tej sytuacji była spadająca rentowność (lub innymi słowy rosnące straty po 1999 r.) mniejszych wielkości sprzedaży przy malejących cenach jednostkowych.
(77) Niepewna sytuacja przemysłu wspólnotowego w OOD była spowodowana różnymi przeszłymi zdarzenia, takimi jak: (i) dumping przywozów z ChRL do czasu nałożenia środków w styczniu 1997 r.; (ii) absorpcja tych środków, zgodnie z ustaleniami, w październiku 2000 r.; (iii) dumping przywozów z Indonezji do czasu nałożenia środków antydumpingowych w czerwcu 2002 r.; (iv) obchodzenie środków prawnych przez Tajlandię (dochodzenie prowadzone przez OLAF).
Ponadto, w następstwie dochodzenia w sprawie obchodzenia środków prawnych, środki antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 119/97 zostały rozciągnięte na przywozy wywożone z Wietnamu (patrz motyw (4)).
To pokazuje, że podczas rozpatrywanego okresu, przemysł wspólnotowy zawsze ponosił szkody spowodowane dumpingiem i nie miał możliwości powrócenia do normy.
Spadek w konsumpcji na rynku wspólnotowym był ograniczony i nie może tym samym sobie szukać wyjaśnienia niepewnej sytuacji przemysłu wspólnotowego.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1.
Oddziaływanie prognozowanego wzrostu przywozu dumpingowego na przemysł wspólnotowy
(78) W OOD w dochodzeniu pierwotnym (tj. w okresie między 1 października 1994 r. i 30 września 1995 r.), chińscy producenci eksportujący sprzedali na rynku wspólnotowym 126 milionów sztuk (sprzedaż przedsiębiorstwa WWS obliczono na ponad dwie piąte tej wielkości).
W 2001 r., w OOD w bieżącym dochodzeniu, sprzedali 5 milionów sztuk o deklarowanym pochodzeniu z ChRL.
Fakt, że w ChRL istnieją znaczące wolne moce produkcyjne (podczas gdy chiński wywóz do państw trzecich maleje w zakresie wielkości) oraz że zachowanie chińskich producentów eksportujących konsekwentnie wskazuje na ich gotowość do sprzedaży po cenach dumpingowych i szkodliwych w celu pozyskania udziału w rynku, wyraźnie wskazuje na to, że gdyby wygasły środki antydumpingowe, istnieje możliwość, że ponownie będzie miał miejsce szkodliwy dumping przez przywóz z ChRL.
(79) Wspólnota jest jedynym rynkiem, na którym chińscy producenci eksportujący nadal mogliby zwiększyć udział w rynku, ponieważ pozostałe rynki są już zaopatrywane przez chińskich producentów lub producentów z państw trzecich kontrolowanych przez chińskich producentów.
Obecność przemysłu wspólnotowego nie jest znacząca na najważniejszych rynkach poza Wspólnotą, gdzie prawie wszystkie sprzedawane KMS są produkowane w ChRL lub przez przedsiębiorstwa kontrolowane przez chińskich producentów eksportujących.
Presja cenowa wywierana przez przywóz będący przedmiotem sprawy, prawdopodobnie by znacząco wzrosła, gdyby zezwolono na wygaśnięcie istniejących środków, co zasugerowano w analizie dochodzenia przeciwko absorpcji.
Gdyby WWS mogło absorbować znaczną część swojej 32,5 % antydumpingowej opłaty celnej, a pozostałe chińskie przedsiębiorstwa postąpiłyby tak samo ze swoją 39,4 % stawką celną, najprawdopodobniej w przypadku braku środków antydumpingowych, byłyby w stanie zwiększyć swoją silną presję na obniżenie ceny KMS sprzedawanych we Wspólnocie.
(80) Należy pamiętać, że w rozpatrywanym okresie średnia cena KMS deklarowanych jako pochodzących z Tajlandii spadła o 9 %, a porównanie między średnią ceną sprzedaży europejskiego dystrybutora KMS deklarowanych jako pochodzących z Tajlandii a średnią ważoną ceną sprzedaży przemysłu wspólnotowego wykazało, że pierwsza z tych dwóch cen była niższa o około 12 % od drugiej.
(81) W odniesieniu do przywozu z pozostałych państw trzecich, Węgry są częścią Wspólnoty od 1 maja 2004 r.
Co się tyczy Indii i Indonezji, producenci eksportujący w tych państwach są kontrolowani przez chińskich producentów eksportujących.
Jeśli wygasną środki dotyczące przywozu pochodzącego z ChRL, motywacja do wywożenia KMS do Wspólnoty z Indii i Indonezji osłabnie, ponieważ jest prawdopodobne, że w tym przypadku nastąpi wyraźny wzrost przywozów dumpingowych bezpośrednio z ChRL.
(82) Uwzględniając już niepewną sytuację przemysłu wspólnotowego, wyżej wspomniany istotny wzrost przywozu z ChRL po cenach dumpingowych, w powiązaniu z rzeczywistym zaniżaniem cen, miałby bez wątpienia poważne konsekwencje dla przemysłu wspólnotowego.
Również ze względu na doświadczenie dotyczące minionych postępowań antydumpingowych i antysubsydyjnych w sprawie KMS, wygaśnięcie środków dotyczących przywozu KMS z ChRL, z całym prawdopodobieństwem, prowadziłoby do dalszego i rzeczywistego pogorszenia sytuacji przemysłu wspólnotowego.
2.
Wniosek dotyczący prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody
(83) W oparciu o powyższe, jest prawdopodobne że wygaśnięcie środków antydumpingowych dotyczących przywozu KMS z ChRL spowoduje gwałtowny wzrost w wielkości tego przywozu do Wspólnoty, w powiązaniu ze znacznym spadkiem cen sprzedaży.
Należy zauważyć, że większość produktów na rynku KMS jest w dużym stopniu w jednym standardzie, a konkurencja odbywa się głównie na poziomie cenowym.
(84) W tej sytuacji, uwzględniając ustalenia odnośnie sytuacji rynku wspólnotowego, jest prawdopodobne, że wzrost w wielkości przywozu po niskich, dumpingowych cenach obniży ceny przemysłu wspólnotowego.
To z kolei będzie prowadzić do dalszego pogorszenia finansowej sytuacji przemysłu wspólnotowego.
Konsekwencją dla przemysłu wspólnotowego byłoby prawdopodobnie upadłość i zamknięcie pozostałego zakładu.
(85) Wygaśnięcie środków mogłoby usunąć najważniejszą barierę uniemożliwiającą chińskim producentom eksportującym sprzedaż na rynku wspólnotowym po szkodliwych cenach dumpingowych.
(86) Zatem, stwierdza się, że istnieje duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody spowodowanej dumpingowymi przywozami z ChRL.
G. INTERES WSPÓLNOTOWY
1.
Wprowadzenie
(87) Zbadano, czy istnieją ważne przyczyny, które mogą prowadzić do wniosku, że odnowienie obowiązujących środków antydumpingowych nie leży w interesie wspólnotowym.
W tym celu i zgodnie z art. 21 podstawowego rozporządzenia, w oparciu o wszystkie dostarczone dowody, poddano rozważaniom oddziaływanie odnowienia środków na wszystkie strony biorące udział w dochodzeniu oraz konsekwencje wygaśnięcia tych środków.
(88) Dla oceny oddziaływania potencjalnego utrzymania środków, wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przekazania opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 podstawowego rozporządzenia.
Na kwestionariusz odpowiedzieli jedynie współpracujący producenci wspólnotowi i dwóch importerów nie związanych ze sobą.
Trzech użytkowników przedstawiło swoje uwagi, ale nie odpowiedzieli na kwestionariusz i nie dostarczyli żadnych dowodów na poparcie swoich uwag.
(89) Art. 21 ust. 7 rozporządzenia podstawowego stanowi, że rozpatrywane będą jedynie informacje, którym towarzyszą dowody potwierdzające ich prawdziwość.
W tej sytuacji, nie można było sformułować wniosku na podstawie komentarzy użytkowników sugerujących, że utrzymanie środków antydumpingowe nie jest w interesie Wspólnoty, ponieważ komentarze te nie zostały niczym poparte.
(90) W odniesieniu do skutków środków antydumpingowych nałożonych wcześniej, wystąpił gwałtowny spadek przywozu zadeklarowanego jako pochodzącego z ChRL, szczególnie po zaostrzeniu środków w następstwie ustaleń w sprawie absorpcji, w powiązaniu z gwałtownym wzrostem przywozu pochodzącego lub zadeklarowanese jako pochodzącese z państw trzecich.
2.
Interes przemysłu wspólnotowego
(91) Grupa przedsiębiorstw, do której należą wnioskujący, jest jedynym producentem wspólnotowym KMS o znaczącej produkcji.
Stoją one w obliczu trudnego otoczenia, w którym zagrożeniem jest przywóz z państw trzecich charakteryzujący się szkodliwymi zaniżonymi cenami, często dumpingowymi i subsydiowanymi.
Przedsiębiorstwa zrestrukturyzowały działalność po postawieniu w stan upadłości, ale nie było to wystarczające do uniknięcia dalszych postępowań upadłościowych w ostatnim kwartale roku 2003.
Przemysł wspólnotowy czyni wysiłki w celu stworzenia silnego przedsiębiorstwa będącego w stanie konkurować z chińskimi producentami eksportującymi na rynku światowym.
Wygaśnięcie środków antydumpingowych dla przywozów z ChRL mogłoby poważnie osłabić ten plan, ponieważ chińscy producenci eksportujący wykazali w przeszłości, że dla pozyskania udziału w rynku, będą forsować obniżenie cen do poziomów dumpingowych.
Uwzględniając fakt, że skutki zastosowanych środków zostały częściowo osłabione przez praktyki absorpcji i przez przywóz dumpingowy lub subsydiowany KMS z Indonezji, potencjalne wygaśnięcie tych środków najprawdopodobniej spowoduje, że obecne wysiłki restrukturyzacyjne przemysłu wspólnotowego nie będą możliwe do zrealizowania.
(92) Przemysł wspólnotowy ma długą tradycję, ale jest bardzo prawdopodobne, że przestanie istnieć, jeśli obecne starania restrukturyzacyjne nie powiodą się.
W styczniu 1998 r. przedsiębiorstwo Robert Krause GmbH & Co.
KG złożyło wniosek o ogłoszenie upadłości.
Jego następca, przedsiębiorstwo Krause Ringbuchtechnik GmbH, której właścicielem od czerwca 1998 r. jest przedsiębiorstwo Wilhelm vom Hoffe Drahtwerke GmbH, złożył wniosek o ogłoszenie upadłości w kwietniu 2002 r.
Po nabyciu majątku i przejęciu personelu ostatniego przedsiębiorstwa, Ringbuchtechnik Produktionsgesellschaft GmbH, prawdopodobnie nie wznowi produkcji po złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego.
SX Bürowaren Produktions- und Handels GmbH kontynuuje tradycję firmy Koloman Handler AG.
Kolejne postępowanie upadłościowe będzie prawdopodobnie oznaczało koniec przemysłu wspólnotowego.
Skoro przemysł wspólnotowy zakończy wytwarzanie KMS, to zmarnują się umiejętności gromadzone od ponad wieku jak i miejsca pracy.
(93) Odnowienie środków najprawdopodobniej umożliwiłoby przemysłowi wspólnotowemu zwiększenie udziału w rynku, równocześnie zmniejszając jednostkowe koszty wytwarzania i zwiększając rentowność.
Ceny prawdopodobnie nie uległyby znacznym zmianom, ale wielkość sprzedaży by istotnie wzrosła.
Restrukturyzacja przemysłu wspólnotowego ma wzmocnić jego konkurencyjność, pozwalając na lepsze planowanie rodzajów KMS, które będą produkowane, zwiększając potencjał negocjacyjny w stosunku do dostawców i usprawniając sprzedaż.
Wszystkie te środki mogłyby przyczynić się do redukcji kosztów.
Przemysł wspólnotowy ma zdolność funkcjonowania, gdyż nawet po kilku postępowaniach upadłościowych jest w stanie zaopatrzyć istotną część rynku wspólnotowego, a w szczególności w połączeniu z miejscem produkcji zlokalizowanym na Węgrzech, które z dniem 1 maja 2004 r. staną się częścią produkcji wspólnotowej.
(94) Przejęcie przez SX Bürowaren Produktions- und Handels GmbH przedsiębiorstwa Bensons, od wielu lat handlującego produktami KMS z przedsiębiorstwami mającymi siedzibę w Niderlandach, Singapurze, Zjednoczonym Królestwie i USA, wyraźnie wskazuje na dążenie przemysłu wspólnotowego do zwiększenia dostępu do rynku światowego i powagę starań restrukturyzacyjnych przemysłu wspólnotowego.
(95) Po ujawnieniu tej informacji podniesiono dwie główne kwestie.
Po pierwsze, możliwość nadużywania pozycji dominującej przez przemysł wspólnotowy.
W tym względzie, Komisja nie posiad informacji o jakiejkolwiek procedurze antymonopolowej dotyczącej przedsiębiorstw będących przedmiotem sprawy.
(96) Po drugie, istniało domniemanie, że przemysł wspólnotowy jest obecnie związany z chińskim eksporterem oraz że Bensons, importer, który jest obecnie częścią przemysłowej grupy wspólnotowej, jest wyłącznym dystrybutorem produktów sprzedawanych przez WWS, chińskiego eksportera, który zarazem kontroluje produkcję w Indiach.
(97) Stwierdzono istnienie umowy na dostawy między Bensons i WWS, która początkowo przewidywała przeniesienie praw własności intelektualnej z WWS do Bensons i przeniesienie części udziałów Bensons do WWS.
Jednak nie doszło do realizacji wspomnianych ustaleń.
Umowa na dostawy nie przewiduje wyłączności między Bensons i WWS, ale stanowi, że Bensons otrzymuje pierwszeństwo jako wyłączny dystrybutor, w przypadku, gdy dany dostawca zaprzestanie swojej działalności.
Zatem, domniemane powiązania nie mogą być potwierdzone.
3.
Interes importerów
(98) W sierpniu 2002 r. SX Bürowaren Produktions- und Handels GmbH pozyskał jedynie dwóch współpracujących importerów niezależnych, tym samym wiążąc się z przemysłem wspólnotowym po OOD.
Zazwyczaj, zdarzenia po OOD nie są brane pod uwagę.
Jednak, ponieważ to przejęcie jest istotnym i trwałym zdarzeniem, w tym szczególnym przypadku powinno zostać wzięte pod uwagę.
Interes tych importerów jest taki sam jak interes przemysłu wspólnotowego, ponieważ są przedsiębiorstwami związanymi ze sobą.
(99) Żaden inny niezwiązany importer nie współpracował w dochodzeniu.
Sugeruje to, że pomimo zastosowania środków, pozostali niezwiązani importerzy odczuli oddziaływania tych środków.
4.
Interes użytkowników
(100) W dochodzeniu nie współpracował żaden użytkownik.
Sugeruje to, że chociaż środki były zastosowane, użytkownicy nie odczuli w znaczący sposób tych środków.
Zatem, jest mało prawdopodobne, aby sytuacja użytkowników pogorszyła się w wyniku utrzymania środków antydumpingowych.
(101) W rozpatrywanym okresie, niektórzy wytwórcy bindownic zmniejszyli produkcję lub zamknęli zakłady na terytorium Wspólnoty.
W niektórych przypadkach, zdolność produkcyjna została przeniesiona lub rozszerzona poza Wspólnotę, głównie do krajów Europy Wschodniej.
Przyczyny tej decyzji użytkowników były głównie motywowane niskimi kosztami pracy i bliskim położeniem tych państw w stosunku do rynku wspólnotowego, w powiązaniu z perspektywą, że w dniu 1 maja 2004 r. kraje te staną się członkami Unii Europejskiej.
Ceny KMS sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy podążały za tendencją spadkową, a przywóz KMS o niskiej cenie, wysyłanego z Indii, Indonezji i Tajlandii nie podlegającego cłu antydumpingowemu, był dostępny w rozpatrywanym okresie.
(102) Należy podkreślić, że gdyby przemysł wspólnotowy załamał się, użytkownicy staliby się prawie całkowicie zależni od przywozu z ChRL i/lub przywozu z chińskich spółek zależnych w innych państwach.
W takiej sytuacji, chińscy producenci eksportujący byliby zachęceni do znacznego podwyższenia cen na rynkach poza ChRL, co mogłoby poważnie naruszyć konkurencyjność przemysłów użytkowników.
Przemysł wspólnotowy nie jest zainteresowany polityką cenową, która przyczyniłaby się do zamknięcia wspólnotowych producentów bindownic, gdyż konkurując poza Wspólnotą z chińskimi producentami eksportującymi i ich spółkami zależnymi, przemysł wspólnotowy byłby w znacznie słabszej pozycji.
(103) Gdyby środki zostały odnowione, pojawiłyby się alternatywne źródła zaopatrzenia.
Warto zauważyć, że obecne środki antydumpingowe nie pociągają za sobą żadnego niedoboru KMS przywożonych na rynek wspólnotowy.
5.
Interes rynku pierwotnego
(104) Dostawcy drutu stalowego i taśm stalowych sprzedają niewielki procent swojej produkcji przemysłowi wspólnotowemu i nie są dotknięci efektem tego postępowania.
Żaden z nich nie ogłosił się stroną zainteresowaną.
6.
Konkurencja oraz skutki zniekształacenia handlu
(105) W odniesieniu do skutków możliwego wygaśnięcia środków dotyczących konkurencji we Wspólnocie, należy zauważyć, że na świecie jest zaledwie kilku producentów KMS i są tą głównie przedsiębiorstwa chińskie albo są kontrolowani przez chińskich producentów eksportujących.
Zniknięcie pozostałych kilku producentów niekontrolowanych przez chińskie spółki miałoby negatywny wpływ na konkurencję we Wspólnocie.
7.
Podsumowanie odnośnie interesów Wspólnoty
(106) Biorąc pod uwagę powyższe czynniki i rozważania, postanawia się, że nie ma ważnych powodów, dla których nie powinno się utrzymać bieżących środków antydumpingowych.
H. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(107) Wobec powyższego, uznaje się, że zgodnie z art. 11 ust. 2 i art. 11 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe na przywóz KMS z ChRL nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 119/97, ostatnio zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/2000, należy utrzymać.
(108) Ze względu na długi czas trwania dochodzenia, uznaje się za stosowne ograniczenie środków do czterech lat,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ostateczne cło antydumpingowe nakłada się niniejszym na przywóz określonych kołowych mechanizmów segregatorowych obecnie klasyfikowanych w ramach kodu CN ex83051000 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia, kołowe mechanizmy segregatorowe składają się z dwóch prostokątnych arkuszy stalowych lub drutów z co najmniej czterema przymocowanymi półpierścieniami drutu stalowego, które są połączone pokrywą stalową.
Mogą one być otwierane zarówno poprzez rozciągnięcie pierścieni lub użycie małego stalowego mechanizmu spustowego przymocowanego do kołowego mechanizmu segregatorowego.
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do wartości netto, cena franco granica Wspólnoty przed ocleniem jest następująca:
a) dla mechanizmów z 17 i 23 pierścieniami (kody TARIC 8305100021, 8305100022 oraz 8305100029), kwota opłaty celnej będzie równa różnicy pomiędzy minimalną ceną importową w wysokości 325 EUR za 1000 sztuk i wartością netto, cena franco granica Wspólnoty przed ocleniem;
b) dla mechanizmów innych niż z 17 lub 23 pierścieniami (kody TARIC 8305100011, 8305100012 oraz 8305100019).
_BAR_ Stawka celna _BAR_ Dodatkowy kod TARIC _BAR_
Chińska Republika Ludowa:
—World Wide Stationery Mfg, Hong Kong, Chińska Republika Ludowa _BAR_ 51,2 % _BAR_ 8934 _BAR_
—wszystkie inne przedsiębiorstwa _BAR_ 78,8 % _BAR_ 8900 _BAR_
O ile nie postanowiono inaczej, stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące opłat celnych.
Artykuł 2
Niniejsze cło antydumpingowe nakłada się na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w następnym dniu po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2075/2004
z dnia 3 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2076/2004
z dnia 3 grudnia 2004 r.
dostosowujące po raz pierwszy załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 w sprawie nawozów (EDDHSA i superfosfat potrójny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów [1], w szczególności jego art. 31 ust. 1 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 stanowi, że nawóz należący do typu nawozów ujętych w załączniku I i spełniający wymagania ustanowione w wymienionym rozporządzeniu może być oznakowany jako "NAWÓZ WE".
(2) Wśród nawozów fosforowych wymienionych w tabeli A2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 figuruje superfosfat potrójny (TSP), a jednym z kryteriów służących do jego oznaczania jest "fosfor w przeliczeniu na P2O5 rozpuszczalny w obojętnym roztworze cytrynianu amonu, w tym co najmniej 93 % deklarowanej zawartości P2O5 rozpuszczalne w wodzie".
(3) Im wyższy jest stopień rozpuszczalności w wodzie nawozu typu superfosfat potrójny, tym większa jest jego efektywność agronomiczna.
W przeszłości gleba w Europie wykazywała niedobór fosforu, a w celu uzupełnienia tego niedoboru uzasadniona była wysoka wartość minimalna rozpuszczalności w wodzie na poziomie 93 %.
(4) Aktualnie sytuacja jest inna – wiele rodzajów gleby nie wykazuje już niedoboru fosforu i chociaż nadal istnieją warunki glebowe lub uprawy, dla których pożądane jest stosowanie superfosfatów potrójnych, u których co najmniej 93 % deklarowanej zawartości jest rozpuszczalne w wodzie, w przypadku większości podłoży i upraw w Europie równie skuteczne jest stosowanie superfosfatów potrójnych, dla których wartość ta wynosi 85 %.
(5) Użytkownicy superfosfatów potrójnych powinni mieć zatem możliwość wyboru pomiędzy TSP o minimalnej rozpuszczalności w wodzie na poziomie 85% lub TSP, dla którego wartość ta jest wyższa, kierując się wymogami związanymi z lokalnymi warunkami glebowymi oraz z uprawami.
Należy odpowiednio zmienić wpis dotyczący TSP w tabeli A2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003.
(6) Sól sodową EDDHSA i jej produkty kondensacji (EDDHSA) stosuje się przede wszystkim w Hiszpanii, Francji i Włoszech od piętnastu lat jako organiczny czynnik chelatujący mikroskładniki pokarmowe.
Z doświadczenia wynika, że są one skutecznymi czynnikami nawożącymi i nie stanowią zagrożenia dla środowiska.
(7) Żelaza chelatowanego przy zastosowaniu EDDHSA używa się przede wszystkim do uzupełniania niedoborów żelaza i zwalczania chlorozy wywołanej jego brakiem.
Jest ono zalecane dla wielu różnych gatunków roślin, zwłaszcza drzew owocowych, takich jak owoce cytrusowe, morela, awokado, śliwka i brzoskwinia; stosuje się je także do upraw winogron, niewielkich krzewów i truskawek.
(8) Wyeliminowanie chlorozy wywołanej brakiem żelaza i jej objawów zapewnia zielone liście, właściwy wzrost i owocowanie.
(9) Jeżeli chodzi o wpływ na glebę i środowisko, EDDHSA podlega w glebie procesowi degradacji chemicznej, który przebiega stosunkowo powoli, lecz w jego wyniku nie powstają żadne substancje niebezpieczne.
Nie powoduje również żadnych problemów z zasoleniem gleby.
(10) Należy zatem dodać EDDHSA do listy dopuszczonych organicznych czynników chelatujących mikroskładniki pokarmowe przedstawionej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003.
(11) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2003/2003.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2077/2004
z dnia 3 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stosowania czynników ułatwiających procesy chemiczne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubażających warstwę ozonową [1], w szczególności jego art. 2 tiret piętnaste, zdanie trzecie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając nowe informacje oraz postęp techniczny, o których poinformował Zespół ds. Oceny Technologicznej i Ekonomicznej w swoim sprawozdaniu z postępu prac z kwietnia 2000 r. [2] w sprawie substancji kontrolowanych stosowanych jako czynniki ułatwiające procesy chemiczne, do załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 należy wprowadzić zmiany w wyniku decyzji X/14 [3] oraz decyzji XV/6 [4], przyjętych odpowiednio podczas dziesiątego (1998) i piętnastego (2003) spotkania stron Protokołu montrealskiego.
(2) Konkretniej, decyzja XV/6 dodaje czynnik ułatwiający procesy chemiczne – tetrachlorek węgla – do produkcji cyclodime (rozpuszczalnika) i skreśla zastosowanie CFC-113 jako czynnika ułatwiającego procesy chemiczne w produkcji vinorelbine (produkt farmaceutyczny) oraz zastosowanie tetrachlorku węgla jako czynnika ułatwiającego procesy chemiczne w produkcji tralomethrine (środek owadobójczy).
(3) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2037/2000.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 zastępuje się tekstem zmienionym zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2078/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2079/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
ustalające współczynniki dostosowawcze mające zastosowanie do indywidualnych ilości referencyjnych dla importerów tradycyjnych oraz indywidualnych alokacji dla importerów nietradycyjnych w ramach dodatkowej ilości na przywóz bananów do nowych Państw Członkowskich na rok 2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1892/2004 z dnia 29 października 2004 r. dotyczące środków przejściowych w zakresie przywozu bananów do Wspólnoty ze względu na przystąpienie do Wspólnoty Republiki Czeskiej, Cypru, Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4 i jego art. 6 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1892/2004 ustaliło na 460000 ton dodatkową dostępną ilość bananów, które mogą być przywiezione do nowych Państw Członkowskich w roku 2005, odpowiednio 381800 ton przez importerów tradycyjnych oraz 78200 ton przez importerów nietradycyjnych.
(2) Zgodnie z art. 5 i 6 wspomnianego rozporządzenia należy ustalić niezbędne współczynniki dostosowawcze w celu umożliwienia kompetentnym władzom krajowym ustalenie indywidualnych ilości referencyjnych dla importerów tradycyjnych oraz indywidualnych alokacji dla importerów nietradycyjnych na rok 2005.
(3) Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze krajowe łączne indywidualne ilości referencyjne importerów tradycyjnych wynoszą 579810,262 ton, a łączne wnioskowane alokacje indywidualne dla importerów nietradycyjnych wynoszą 365777,714 ton.
(4) Wobec powyższego należy określić, w zależności od dodatkowej ilości oraz informacji Państw Członkowskich, współczynniki dostosowawcze wspomniane powyżej.
W celu umożliwienia importerom złożenia wniosków o pozwolenie w stosownym terminie niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie niezwłocznie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach dodatkowej dostępnej ilości na przywóz bananów do nowych Państw Członkowskich w roku 2005, określonej w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1892/2004,
a) współczynnik dostosowawczy, który należy zastosować do indywidualnej ilości referencyjnej dla każdego importera tradycyjnego, określony w art. 5 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia, wynosi 0,65849;
b) współczynnik dostosowawczy, który należy zastosować do indywidualnej wnioskowanej alokacji dla każdego importera nietradycyjnego, określony w art. 6 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia, wynosi 0,21379.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2081/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
ustanawiające zasady przekazywania informacji niezbędnych do wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2358/71 w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2358/71 z dnia 26 października 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [1], w szczególności jego art. 4 ust. 2 i art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W świetle reformy sektora nasion wprowadzonej rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 [2] wymagane informacje, które muszą być przekazywane Komisji przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2358/71, wymagają przeglądu i uproszczenia. Ponadto rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3083/73 z dnia 14 listopada 1973 r. w sprawie przekazywania informacji niezbędnych do wykonania rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [3] było wielokrotnie zmieniane. Dla jasności, konieczne jest zastąpienie tego rozporządzenia nowym tekstem. Rozporządzenie (EWG) nr 3083/73 należy w związku z tym uchylić.
(2) Uwzględniając zmienioną sytuację na rynku hybrydy kukurydzy i sorgo przeznaczonych do siewu, nie ma już potrzeby stałego monitoringu modelu wymiany handlowej z państwami trzecimi. Hybryda kukurydzy i sorgo przeznaczone do siewu nie powinny dłużej podlegać systemowi pozwoleń na przywóz zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2358/71. Dlatego właściwe jest uchylenie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1117/79 z dnia 6 czerwca 1979 r. określającego produkty w sektorze nasion, które należy objąć systemem pozwoleń na przywóz [4] oraz nieprzekazywanie dłużej odpowiednich danych.
(3) Komitet Zarządzający ds. Nasion nie wydał opinii w czasie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Państwa Członkowskie przekazują Komisji w formie elektronicznej, w odniesieniu do każdego gatunku i grupy odmian określonych w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2358/71, informacje wymienione w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w terminach określonych w Załączniku.
Artykuł 2
Rozporządzenie (EWG) nr 3083/73 i rozporządzenie (EWG) nr 1117/79 tracą moc.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2082/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 216/96 ustanawiające regulamin wewnętrzny izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [1] w szczególności jego art. 157 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 422/2004 rozporządzenie (WE) nr 40/94 zostało zmienione między innymi w kwestii organizacji i procedur izb odwoławczych, określonych w jego art. 130 i 131.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 422/2004 wprowadziło w szczególności nowe stanowisko przewodniczącego izb odwoławczych, ustanowiło poszerzoną izbę odwoławczą i ustaliło, że, pod pewnymi warunkami, decyzje izb odwoławczych mogą być podejmowane przez jednego członka.
W związku z tym konieczne jest szczegółowe określenie uprawnień przewodniczącego izb odwoławczych, składu i uprawnień organów izb odwoławczych, przydzielania spraw izbom odwoławczym, jak również składu poszerzonej izby oraz spraw, w których decyzje podejmowane są przez jednego członka.
(3) Praktyka działania izb odwoławczych uwidoczniła konieczność dokonania pewnych zmian w organizacji i procedurach izb odwoławczych, takich jak rola kancelarii i niektóre aspekty proceduralne.
Centralizacja wydziału kancelaryjnego oraz zmiany jego kompetencji, jak również ustalenie przepisów dotyczących wymiany memoriałów pomiędzy stronami mają na celu zapewnienie większej skuteczności przy rozpatrywaniu spraw przez izby odwoławcze.
By nie zakłócać postępowań toczących się już w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, należy przewidzieć okres przejściowy dla wymiany przedłożeń pomiędzy stronami.
(4) Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu (Committee on Fees, Implementation Rules and the Procedure of the Boards of Appeal of the Office for Harmonization in the Internal Market (trade mark and designs)),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie (WE) nr 216/96 zostaje zmienione w następujący sposób:
1) artykuł 1 zastępuje się następującym tekstem:
"Artykuł 1
Prezydium izb odwoławczych
1.
Organ wymieniony w art. 130 i 131 rozporządzenia stanowi Prezydium izb odwoławczych (zwane dalej Prezydium).
2.
W skład Prezydium wchodzą: przewodniczący izb odwoławczych w randze przewodniczącego, przewodniczący poszczególnych izb i członkowie izb, wybierani na każdy rok kalendarzowy przez wszystkich członków izb, którzy nie piastują stanowiska przewodniczącego izb ani przewodniczących poszczególnych izb.
Liczba wybranych w ten sposób członków wynosi jedną czwartą liczby członków izb, którzy nie są przewodniczącymi izb ani przewodniczącymi poszczególnych izb, zaokrągloną w górę.
3.
W przypadku niemożności wykonywania przez przewodniczącego izb odwoławczych swojej funkcji lub nieobsadzenia jego stanowiska, Prezydium przewodniczy:
a) przewodniczący jednej z izb o najdłuższym stażu pracy w izbach odwoławczych; lub
b) w razie takiego samego stażu pracy – najstarszy przewodniczący jednej z izb, spełniający warunek na podstawie poprzedniego punktu.
4.
Prezydium może ważnie obradować jedynie przy obecności co najmniej dwóch trzecich jego członków, w tym przewodniczącego Prezydium i dwóch przewodniczących izb.
Decyzje Prezydium podejmowane są większością głosów; w przypadku równego podziału głosów głos przewodniczącego jest decydujący.
5.
Przed rozpoczęciem każdego roku kalendarzowego i bez uszczerbku dla przepisów art. 1 ust. 2 Prezydium sporządza obiektywne kryteria przydzielania spraw poszczególnym izbom na dany rok kalendarzowy oraz wyznacza członków i ich zastępców dla każdej z tych izb na dany rok kalendarzowy.
Każdy członek izby odwoławczej może zostać przydzielony do kilku izb odwoławczych jako członek lub zastępca.
Środki te mogą ewentualnie ulec zmianie podczas danego roku kalendarzowego.
Decyzje podejmowane przez Prezydium na mocy niniejszego ustępu są publikowane w Dzienniku Urzędowym Urzędu.
6.
Prezydium jest również organem właściwym do:
a) ustanawiania ogólnych zasad proceduralnych niezbędnych do prowadzenia spraw rozpatrywanych przez izby oraz zasad organizacji pracy izb;
b) orzekania o wszelkich konfliktach związanych z podziałem spraw pomiędzy izby odwoławcze;
c) ustalania swojego regulaminu wewnętrznego;
d) wydawania instrukcji praktycznych dla stron postępowania toczącego się przed izbami odwoławczymi, na przykład odnośnie przedkładania pisemnych oświadczeń oraz przebiegu procedury ustnej;
e) wykonywania każdego innego uprawnienia, które zostało mu przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia.
7.
Przewodniczący izb odwoławczych konsultuje się z Prezydium w sprawie określenia potrzeb dotyczących wydatków izb, które przekazuje prezesowi Urzędu w celu sporządzenia preliminarza wydatków oraz, jeżeli uzna to za stosowne, w każdej innej sprawie dotyczącej zarządzania izbami odwoławczymi.";
2) wprowadza się następujące artykuły od 1a do 1d:
"Artykuł 1a
Wielka Izba
1.
Poszerzona izba, ustanowiona na mocy art. 130 ust. 3 rozporządzenia, stanowi Wielką Izbę.
2.
W skład Wielkiej Izby wchodzi dziewięciu członków, w tym przewodniczący izb odwoławczych w randze przewodniczącego, przewodniczący poszczególnych izb, sprawozdawca wyznaczony przed przekazaniem, w razie potrzeby, do Wielkiej Izby oraz członkowie wylosowani w drodze rotacji z zamówionej listy zawierającej nazwiska wszystkich członków izb odwoławczych innych niż przewodniczący izb i przewodniczący poszczególnych izb.
Prezydium sporządza listę, o której mowa w pierwszym akapicie, a także ustala zasady pozwalające na wybór członków z tej listy na podstawie obiektywnych kryteriów.
Powyższa lista oraz te zasady publikowane są w Dzienniku Urzędowym Urzędu.
Jeżeli przed przekazaniem do Wielkiej Izby nie został wyznaczony sprawozdawca, przewodniczący Wielkiej Izby wyznacza sprawozdawcę spośród członków Wielkiej Izby.
3.
W przypadku niemożności wykonywania przez przewodniczącego izb odwoławczych swojej funkcji, nieobsadzenia jego stanowiska lub wykluczenia albo wyłączenia na mocy art. 132 rozporządzenia, Wielkiej Izbie przewodniczy:
a) przewodniczący jednej z izb o najdłuższym stażu pracy w izbach odwoławczych; lub
b) w razie takiego samego stażu pracy – najstarszy przewodniczący jednej z izb spełniający warunek na podstawie poprzedniego punktu.
4.
W przypadku niemożności wykonywania swojej funkcji przez innego członka Wielkiej Izby lub wykluczenia albo wyłączenia na mocy art. 132 rozporządzenia, zastępowany on jest przez osobę zajmującą najwyższą pozycję na liście, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.
5.
Wielka Izba może rozpatrywać sprawy, a procedury ustne przed nią mogą odbywać się jedynie w obecności co najmniej siedmiu jej członków, w tym jej przewodniczącego i sprawozdawcy.
Jeżeli Wielka Izba rozpatruje sprawy w obecności jedynie ośmiu członków, członek o najkrótszym stażu pracy w izbach odwoławczych nie uczestniczy w głosowaniu, chyba że tym członkiem jest przewodniczący lub sprawozdawca.
W takim przypadku w głosowaniu nie bierze udziału ten członek Izby, którego staż pracy jest najdłuższy po stażu pracy przewodniczącego lub sprawozdawcy.
Artykuł 1b
Przekazanie do Wielkiej Izby
1.
Izba przekazuje Wielkiej Izbie przydzieloną jej sprawę, jeżeli zmuszona jest odstąpić od interpretacji stosownych przepisów prawnych, przyjętej we wcześniejszej decyzji Wielkiej Izby.
2.
Izba może przekazać przydzieloną jej sprawę Wielkiej Izbie, jeżeli uzna, że jest to uzasadnione trudnością prawną lub wagą sprawy, bądź też szczególnymi okolicznościami, na przykład jeżeli izby odwoławcze wydały rozbieżne decyzje w kwestii prawnej podniesionej w danej sprawie.
3.
Na wniosek przewodniczącego izb odwoławczych postawiony z jego własnej inicjatywy lub na żądanie jednego z członków Prezydium, Prezydium może przekazać do Wielkiej Izby sprawę przydzieloną jednej z izb, jeżeli uzna, że jest to uzasadnione trudnością prawną lub wagą sprawy, bądź też szczególnymi okolicznościami, na przykład jeżeli izby odwoławcze wydały rozbieżne decyzje w kwestii prawnej podniesionej w danej sprawie.
4.
Wielka Izba bezzwłocznie odsyła sprawę do izby, której została ona pierwotnie przydzielona, jeżeli uzna, że warunki pierwotnego przekazania nie zostały spełnione.
5.
Wszelkie decyzje dotyczące przekazywania spraw do Wielkiej Izby są uzasadniane i strony są o nich powiadamiane.
Artykuł 1c
Decyzje podejmowane przez jednego członka
1.
Prezydium sporządza przykładową listę rodzajów spraw, które, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, izby mogą przekazywać do decyzji jednemu członkowi, takie jak decyzje zamykające postępowanie wskutek porozumienia między stronami oraz decyzje dotyczące kosztów lub dopuszczalności odwołania.
Prezydium może również sporządzić listę rodzajów spraw, których przekazywanie do decyzji jednego członka jest wykluczone.
2.
Podejmowanie decyzji o przekazaniu jednemu członkowi jakiejkolwiek sprawy należącej do rodzajów spraw określonych przez Prezydium zgodnie z ust. 1 może zostać zlecone przez izbę jej przewodniczącemu.
3.
O decyzji o przekazaniu danej sprawy do decyzji jednemu członkowi powiadamia się strony.
Członek, któremu przekazano rozpatrzenie danej sprawy, odsyła ją do izby, jeżeli stwierdzi, że warunki przekazania nie są już spełniane.
Artykuł 1d
Przekazanie sprawy w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości
1.
Jeżeli zgodnie z art. 63 ust. 6 rozporządzenia środki niezbędne dla wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości, unieważniającego w całości lub w części decyzję izby odwoławczej lub Wielkiej Izby, obejmują ponowne rozpatrzenie przez izby odwoławcze sprawy, która była przedmiotem tej decyzji, Prezydium decyduje, czy sprawa ma być przekazana do izby, która podjęła tę decyzję, do innej izby czy do Wielkiej Izby.
2.
Jeżeli sprawa przekazana jest do innej izby, w jej skład nie wchodzi żaden z członków uczestniczących w podjęciu zakwestionowanej decyzji.
Tego ostatniego przepisu nie stosuje się w przypadku, gdy sprawa zostaje przekazana do Wielkiej Izby.";
3) z art. 4 usuwa się ust. 3, a ustęp 4 staje się ustępem 3;
4) artykuł 5 zastępuje się następującym tekstem:
"Artykuł 5
Kancelaria
1.
Przy izbach odwoławczych ustanawia się kancelarię, zobowiązaną w szczególności, pod kierownictwem przewodniczącego izb odwoławczych, do odbierania, wysyłania, przechowywania i zgłaszania wszelkich dokumentów dotyczących postępowania toczącego się przed izbami odwoławczymi oraz do kompletowania związanych z nim akt.
2.
Pracą kancelarii kieruje sekretarz.
Przewodniczący izb wyznacza pracownika kancelarii odpowiedzialnego za pełnienie funkcji sekretarza w przypadku nieobecności lub niemożności wykonywania funkcji przez tego ostatniego lub w przypadku nieobsadzenia jego stanowiska.
3.
Sekretarz dba w szczególności o przestrzeganie terminów i innych warunków formalnych dotyczących przedstawiania odwołania i wskazania podstaw odwołania.
Jeżeli stwierdzona zostanie nieprawidłowość mogąca pociągnąć za sobą niedopuszczalność odwołania, sekretarz przesyła bezzwłocznie przewodniczącemu właściwej izby odwoławczej opinię uzasadniającą.
4.
Protokoły z postępowania ustnego i dowodowego są sporządzane przez sekretarza lub, jeżeli przewodniczący izb odwoławczych wyrazi zgodę, przez któregokolwiek z pracowników izb odwoławczych, wyznaczonego przez przewodniczącego danej izby.
5.
Przewodniczący izb odwoławczych może powierzyć sekretarzowi zadanie przydzielania spraw konkretnym izbom odwoławczym zgodnie z kryteriami przydzielania spraw ustalonymi przez Prezydium.
Przewodniczący może, za zgodą Prezydium, powierzyć kancelarii inne zadania związane z prowadzeniem postępowania przed izbami odwoławczymi.";
5) artykuł 8 zastępuje się następującym tekstem:
"Artykuł 8
Tryb postępowania
1.
Jeżeli sekretarz kieruje do przewodniczącego izby odwoławczej opinię w kwestii dopuszczalności odwołania zgodnie z art. 5 ust. 3 akapit drugi, przewodniczący danej izby może albo zawiesić postępowanie i prosić izbę podjęcie decyzji w kwestii dopuszczalności odwołania, albo odłożyć wydanie orzeczenia w kwestii odwołania do chwili podjęcia decyzji kończącej postępowanie przed izbą odwoławczą.
2.
W postępowaniach inter partes i bez uszczerbku dla przepisów art. 61 ust. 2 rozporządzenia, wskazanie podstaw odwołania oraz odpowiedź na nie mogą zostać uzupełnione repliką odwołującej się strony, złożoną w terminie dwóch miesięcy od zawiadomienia jej o odpowiedzi, oraz odparciem zarzutów przez stronę pozwaną, złożonym w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia jej o replice.
3.
W postępowaniach inter partes strona pozwana może w swojej odpowiedzi domagać się unieważnienia lub zmiany zaskarżonej decyzji w kwestii nie podniesionej w odwołaniu.
Takie wnioski stają się bezprzedmiotowe w przypadku odstąpienia powoda od powództwa."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2083/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1432/94 i 1458/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz w sektorze wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 8 ust. 2 oraz art. 11 ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. dotyczące wprowadzenia koncesji znajdujących się na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [2], w szczególności jego art. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu uproszczenia zarządzania kontyngentami przywozowymi i umożliwienia ich obsługi drogą elektroniczną należy ustanowić w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1432/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny uzgodnień dotyczących przywozu przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i inne produkty rolne [3] oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1458/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. otwierającym i ustalającym zarządzanie kontyngentem taryfowym w sektorze wieprzowiny [4], odniesienie w postaci numeru porządkowego odpowiadającego każdemu kontyngentowi.
(2) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1432/94 i (WE) nr 1458/2003.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1432/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 lit. b) zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
"b) Wniosek o pozwolenie powinien zawierać numer porządkowy i może odnosić się do dwóch różnych kodów nomenklatury scalonej (CN), ale pochodzących z jednego kraju.";
2) załączniki zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Załączniki od I do IV do rozporządzenia (WE) nr 1458/2003 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2084/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2837/93 w odniesieniu do terminu wypłacania pomocy na utrzymanie gajów oliwnych na tradycyjnych obszarach uprawy oliwek na mniejszych wyspach Morza Egejskiego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 11 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2837/93 z dnia 18 października 1993 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do utrzymania gajów oliwnych na tradycyjnych obszarach uprawy oliwek [2] stanowi, że pomoc ryczałtowa na hektar uprawy w celu utrzymania gajów oliwnych na tradycyjnych obszarach uprawy oliwek na mniejszych wyspach morza Egejskiego jest wypłacana między dniem 16 października a dniem 30 listopada każdego roku.
(2) Na wyspach Morza Egejskiego istnieje możliwość dokonywania wypłat pomocy przy użyciu programu obejmującego w całości dany region.
Program ten wprowadzono jako projekt pilotażowy w 2003 roku i teraz wymaga on pewnych dostosowań.
W związku z tym należy przewidzieć w 2004 roku w odniesieniu do Grecji możliwość przedłużenia terminu wypłacania stawki ryczałtowej pomocy na hektar uprawy od dnia 16 października do dnia stycznia 2005 r. zamiast od dnia 16 października do dnia 30 listopada każdego roku kalendarzowego.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 2 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2837/93 Grecja upoważniona jest do wypłacenia, za 2004 rok, stawki ryczałtowej pomocy na hektar uprawy w celu utrzymania gajów oliwnych, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, w okresie od dnia 16 października 2004 r. do dnia 31 stycznia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2085/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określonych w art. 1b rozporządzenia (EWG) nr 700/88, na okres dwóch tygodni, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 grudnia 2004 r.
Stosuje się od dnia 8 do 21 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2086/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 w sprawie przyjęcia niektórych międzynarodowych standardów rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dodania MSR nr 39
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W drodze rozporządzenia Komisji (WE) nr 1725/2003 [2] przyjęto niektóre międzynarodowe standardy i interpretacje obowiązujące w dniu 1 września 2002 r.
(2) W dniu 17 grudnia 2003 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała poprawiony Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) nr 39 pod tytułem "Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena" w ramach inicjatywy RMSR mającej na celu dokonanie poprawy piętnastu standardów w terminie pozwalającym na ich zastosowanie przez spółki przyjmujące MSR po raz pierwszy w 2005 r.
Przegląd został dokonany w celu uzyskania dalszej poprawy jakości i spójności istniejących MSR.
(3) W dniu 31 marca 2004 r. RMSR opublikowała zmianę do MSR nr 39 "Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena" dotyczącą rachunkowości zabezpieczeń według wartości godziwej w odniesieniu do zabezpieczenia portfelowego ryzyka stopy procentowej.
Ogólnym celem zmiany jest uproszczenie procesu wdrażania MSR nr 39 poprzez umożliwienie stosowania rachunkowości zabezpieczeń opartej na wartości godziwej w odniesieniu do zabezpieczenia portfelowego ryzyka stopy procentowej.
(4) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, celem Komisji jest wprowadzenie "stabilnej platformy" międzynarodowych standardów rachunkowości od 1 stycznia 2005 r.
Jednakże niektóre ważne przepisy MSR nr 39 wciąż są przedmiotem trwających dyskusji pomiędzy RMSR, Europejskim Bankiem Centralnym, organami nadzoru ostrożnościowego i sektorem bankowym.
Wymienione przepisy odnoszą się do opcji wyceny wszystkich aktywów i zobowiązań finansowych według wartości godziwej oraz do rachunkowości zabezpieczeń.
Każdy z wymienionych przepisów dotyczy dziedzin, które są całkowicie autonomiczne, różne i niezależne od innych części standardu.
Koniecznym jest wprowadzenie MSR nr 39, z wyłączeniem wymienionych przepisów, aby dotrzymać terminu wyznaczonego na dzień 1 stycznia 2005 r.
(5) MSR nr 39 wprowadza opcję wyceny wszystkich aktywów i zobowiązań finansowych według wartości godziwej bez żadnych ograniczeń.
Jednakże RMSR opublikowała niedawno projekt standardu (dokument konsultacyjny), w którym proponuje wprowadzenie zmiany do MSR nr 39 mającej na celu ograniczenie opcji wyceny według wartości godziwej przewidzianej w przedmiotowym standardzie.
Proponowana zmiana stanowi bezpośrednią odpowiedź na obawy wyrażane przez Europejski Bank Centralny, organy nadzoru ostrożnościowego reprezentowane w Komitecie Bazylejskim oraz organy nadzoru papierów wartościowych Państw Członkowskich, które twierdzą, iż opcja wyceny według wartości godziwej mogłaby być niewłaściwie wykorzystana, w szczególności w przypadku zobowiązań własnych spółek.
Komisja uważa, iż wymienione kwestie są ważne i wymagają pogłębionej analizy.
RMSR otrzymała wiele uwag dotyczących proponowanej zmiany i powinna podjąć ostateczną decyzję w tej kwestii do końca 2004 r.
Wymienione rozporządzenie umożliwia stosowanie opcji wyceny według wartości godziwej do aktywów finansowych.
Jednakże w przypadku aktywów, które nie są przedmiotem obrotu na rynkach płynnych i aktywnych, spółki powinny zadbać o stosowanie opcji wyceny według wartości godziwej do aktywów finansowych w sposób zapewniający wiarygodną wycenę.
(6) Pełna opcja wyceny według wartości godziwej nie powinna mieć zastosowania do czasu opracowania rozwiązania dla wymienionej kwestii przez RMSR oraz do momentu, w którym Komisja będzie w stanie uznać, iż odpowiednie rozwiązanie dla tej kwestii zostało znalezione.
Ponieważ pełna opcja wyceny według wartości godziwej stanowi jedynie opcję, przepisy odnoszące się do niej są wyraźnie różne i niezależne od innych części standardu.
(7) W odniesieniu do rachunkowości zabezpieczeń, dyskusji podlega kwestia wystarczającego uwzględnienia przez MSR nr 39 sposobu, w jaki wiele banków europejskich zarządza swoimi aktywami/zobowiązaniami, w szczególności w kontekście stałych stóp procentowych.
Różnice zdań dotyczą ograniczenia rachunkowości zabezpieczeń wyłącznie do zabezpieczeń przepływu środków pieniężnych lub wartości godziwej, jak również rygorystycznych wymogów odnoszących się do skuteczności wymienionych zabezpieczeń.
(8) Wiele banków europejskich utrzymuje, iż MSR nr 39 nie umożliwia im stosowania rachunkowości zabezpieczeń do ich depozytów tworzących "osad" na bazie portfela i zmuszałoby je do przeprowadzenia nieproporcjonalnych i kosztownych zmian zarówno w zakresie zarządzania aktywami/zobowiązaniami, jak i systemów rachunkowych.
Mając na uwadze, iż zabezpieczenie portfelowe jest różne, ze względu na wewnętrzne wzajemne oddziaływania oraz prawo wielkich liczb, od zabezpieczenia pojedynczych aktywów lub zobowiązań, utrzymuje się również, iż umożliwienie stosowania rachunkowości zabezpieczeń do portfela depozytów tworzących "osad" na bazie wyceny według wartości godziwej jest spójne z zasadą określoną w MSR nr 39, zgodnie z którą wartość godziwa zobowiązania finansowego z opcją żądania spłaty nie może być niższa niż kwota płatna na żądanie.
(9) RMSR uznała za znaczącą kwestię odnoszącą się do tego, czy i w jaki sposób ujęcie rachunkowe zabezpieczenia portfelowego może być zaprojektowane, aby lepiej odzwierciedlać szczególne cechy banków działających w kontekście stałych stóp procentowych.
RMSR powołała, na zasadzie priorytetu, grupę roboczą badającą propozycje przedstawione przez banki europejskie dotyczące wprowadzenia w ramach MSR nr 39 nowej metody rachunkowości zabezpieczeń (zabezpieczenie marży procentowej), która ściślej odzwierciedlałaby sposób zarządzania przez banki ich aktywami/zobowiązaniami.
(10) Przepisy MSR nr 39, które odnoszą się bezpośrednio do ujęcia rachunkowego zabezpieczenia portfelowego nie powinny zostać przyjęte na obecnym etapie jako przepisy obowiązkowe, ponieważ nie mogą być uważane za końcowe i mogą zostać zmienione w najbliższej przyszłości.
Odpowiednie przepisy, które są wyłączone z obowiązkowego stosowania, są wyraźnie różne i niezależne od innych części standardu.
Chodzi o te przepisy, które nie odzwierciedlają podejścia portfelowego i w związku z tym uniemożliwiają stosowanie rachunkowości zabezpieczeń do portfela depozytów tworzących "osad", oraz o te przepisy, które utożsamiają ryzyko przedpłaty z ryzykiem stopy procentowej i z tego powodu stanowią przeszkodę w utrzymaniu technik zarządzania ryzykiem uznanych za dopuszczalne przez nadzorców bankowych.
Jednakże spółki mają możliwość stosowania wymienionych przepisów i mogą zatem stosować wszystkie przepisy dotyczące rachunkowości zabezpieczeń zawarte w MSR nr 39.
(11) Istnienie w prawodawstwie wspólnotowym standardu rachunkowości dotyczącego przetwarzania instrumentów finansowych stanowi główny element podstawowego zestawu standardów, które mają być stosowane przez spółki w 2005 r.
Dlatego też celem Komisji, który ma być zrealizowany jak najszybciej i jeżeli jest to możliwe nie później niż przed końcem 2005 r., jest pełne przyjęcie zmienionego MSR nr 39.
W związku z tym Komisja dokona przeglądu, najpóźniej do 31 grudnia 2005 r., możliwości stosowania MSR nr 39 po wprowadzeniu zmian przez RMSR do przepisów odnoszących się do opcji wyceny według wartości godziwej oraz rachunkowości zabezpieczeń.
RMSR, Europejski Bank Centralny oraz nadzorcy bankowi pracują nad rozwiązaniem kwestii pełnej możliwości stosowania wartości godziwej.
Komisja będzie dokładnie śledzić trwające prace i będzie dokonywać regularnego przeglądu możliwości stosowania standardu.
Podobnie, przyjęcie w najbliższej przyszłości właściwych przepisów w sprawie rachunkowości zobowiązań jest ściśle powiązane z postępami dokonanymi przez grupę roboczą powołaną przez RMSR.
(12) Spółki, które po raz pierwszy sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) oraz stosują MSR nr 39 w wersji załączonej do niniejszego rozporządzenia, są uważane za "jednostki stosujące standardy po raz pierwszy" w rozumieniu MSSF nr 1 przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 707/2004 oraz niniejszego rozporządzenia.
Celem MSSF nr 1 jest spowodowanie, aby koszt całkowitego przejścia na sporządzanie sprawozdań według zasad MSR/MSSF nie był wyższy od korzyści dla użytkowników sprawozdań finansowych.
To samo rozumowanie stosuje się również w przypadku przejścia do pełnego stosowania zatwierdzonych MSR.
W konsekwencji, odniesienia do MSR/MSSF zawarte w MSSF nr 1 przyjętym na mocy rozporządzenia (WE) nr 707/2004 powinny być interpretowane jako odniesienia do MSR/MSSF przyjętych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.
(13) Przyjęcie MSR nr 39 powoduje w konsekwencji wprowadzenie zmian do MSR nr 12, 18, 19, 30, 36 i 37 oraz do interpretacji SKI-27, które zostały przyjęte na mocy rozporządzenia (WE) nr 1725/2003 w celu zapewnienia spójności pomiędzy poszczególnymi standardami rachunkowości.
(14) Komisja uznała, iż MSR nr 39, przedstawiony w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, spełnia kryteria dotyczące przyjęcia ustalone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.
(15) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(16) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) nr 39 – Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena, z wyjątkiem niektórych przepisów dotyczących opcji wyceny według wartości godziwej oraz niektórych przepisów dotyczących rachunkowości zabezpieczeń, zostaje dodany do Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1725/2003.
Tekst do dodania, jak określono w akapicie pierwszym, przedstawiono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Spółki są uważane za "jednostki stosujące standardy po raz pierwszy" w rozumieniu ust. 1.
Odniesienia do MSR/MSSF zawarte w MSSF nr 1 są interpretowane jako odniesienia do MSR/MSSF przyjętych przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.
3.
MSR nr 12, 18, 19, 30, 36 i 37, interpretacja SKI-27 oraz Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej nr 1 są zmienione zgodnie z dodatkiem B do MSR nr 39, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2087/2004
z dnia 7 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2088/2004
z dnia 7 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2497/2001 oraz rozporządzenie (WE) nr 2597/2001 w sprawie kontyngentów taryfowych na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Chorwacji oraz na niektóre wina pochodzące z Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Słowenii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słoweńskiej i Republiki Słowackiej oraz poprawki do Traktatów, na których opiera się Unia Europejska [1], w szczególności jego art. 57 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2248/2001 z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie niektórych procedur dotyczących stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji [2], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 153/2002 z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych procedur dotyczących stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii [3] w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Swoją decyzją 2004/778/WE z dnia 11 października 2004 r. [4] Rada ustanowiła Protokół do Umowy przejściowej dotyczącej handlu i związanych z nim spraw między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, uwzględniając przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słoweńskiej i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, zwany dalej "Protokołem rozszerzenia" Protokół rozszerzenia obowiązuje na zasadzie tymczasowej z mocą od dnia 1 maja 2004 r.
(2) Swoją decyzją z dnia 22 listopada 2004 r. [5] Rada wydała upoważnienie do podpisania i postanowiła o tymczasowym zastosowaniu z dniem 1 maja 2004 r. Protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, uwzględniając przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słoweńskiej i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, zwanego dalej "Protokołem rozszerzenia".
(3) Obydwa Protokoły rozszerzenia przewidują nowe kontyngenty taryfowe oraz zmiany istniejących kontyngentów taryfowych określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2497/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. otwierającym i ustalającym zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Republiki Chorwacji [6] oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2597/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r. otwierającym i ustalającym zarządzanie kontyngentami taryfowymi Wspólnoty na niektóre wina pochodzące z Republiki Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Słowenii [7].
(4) W celu implementacji nowych kontyngentów taryfowych oraz zmian w istniejących kontyngentach taryfowych określonych w Protokołach rozszerzenia niezbędna jest zmiana rozporządzenia (WE) nr 2497/2001 oraz rozporządzenia (WE) nr 2597/2001.
(5) Dla roku 2004 wielkości nowych kontyngentów taryfowych oraz zwiększenia wielkości istniejących kontyngentów taryfowych należy obliczyć proporcjonalnie do podstawowych wielkości określonych w Protokołach rozszerzenia, biorąc pod uwagę część okresu, jaka upłynęła przed dniem 1 maja 2004 r.
(6) W celu ułatwienia zarządzania niektórymi istniejącymi kontyngentami taryfowymi ustanowionymi rozporządzeniem (WE) nr 2497/2001 i rozporządzeniem (WE) nr 2597/2001 ilości przywiezione w ramach tych kontyngentów należy uwzględnić w wykorzystywaniu kontyngentów taryfowych otwartych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2497/2001 i rozporządzeniem (WE) nr 2597/2001 zmienionym przez niniejsze rozporządzenie.
(7) Po przystąpieniu Słowenii do Unii Europejskiej kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z tego Państwa Członkowskiego, ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2597/2001, powinny stracić moc.
Skreśla się zatem odwołania do tychże kontyngentów.
(8) Z uwagi na to, że Protokół rozszerzenia stosuje się od dnia 1 maja 2004 r., niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od tego samego dnia i powinno wejść w życie w możliwie jak najkrótszym terminie.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2497/2001 zastępuje się tekstem przedstawionym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 2597/2001 zmienia się w następujący sposób:
1) tytuł otrzymuje brzmienie:
"otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre wina pochodzące z Republiki Chorwacji i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii";
2) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
1.
Gdy wymienione w Załączniku wina pochodzące z Republiki Chorwacji lub z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zostaną wprowadzone do wolnego obrotu we Wspólnocie, skorzystają one ze zwolnienia z cła w granicach rocznych wspólnotowych kontyngentów taryfowych określonych w tym Załączniku oraz zgodnie z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Jeżeli któryś z umawiających się krajów zastosuje subwencje eksportowe odnośnie do stosownych produktów, to zwolnienie z cła w ramach kontyngentów taryfowych określonych w Protokołach dodatkowych zawartych na mocy decyzji 2001/919/WE, 2001/918/WE i 2001/916/WE (zwanych dalej protokołami dotyczącymi wina) zostanie zawieszone w wypadku tego kraju.";
3) artykuł 3 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 3
Bez uszczerbku dla warunków określonych w ust. 5 lit. a) załącznika I do każdego Protokołu dotyczącego wina, przywozy wina w ramach wspólnotowych kontyngentów taryfowych wymienionych w art. 1 ust. 1 podlegają przepisom określonym w stosownych Protokołach dotyczących definicji pojęcia pochodzenia produktów i metod współpracy administracyjnej,
- do Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji,
- do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi a ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony,
- oraz do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony.";
4) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
1.
Pojedynczy kontyngent taryfowy na wina pochodzące z Chorwacji, wymieniony w części I załącznika o numerze 09.1588, będzie zwiększany każdego roku.
2.
Coroczne zwiększenie, o którym mowa w ust. 1, może być stosowane tylko wówczas, jeżeli wykorzystane zostało co najmniej 80 % odnośnej ilości otwartej w poprzednim roku.
Komisja dokonuje przeglądu ilości wykorzystanych w każdym roku i przyjmuje postanowienia odnośnie do wprowadzenia ewentualnej niezbędnej korekty tych ilości dla Chorwacji.";
5) Załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Ilości, które stosownie do rozporządzenia (WE) nr 2497/2001 i rozporządzenia (WE) nr 2597/2001 zostały wprowadzone do swobodnego obrotu we Wspólnocie od dnia 1 stycznia 2004 r. w ramach kontyngentów taryfowych o numerach 09.1581, 09.1582, 09.1583, 09.1584, 09.1585, 09.1586, 09.1588, 09.1589, 09.1558 i 09.1559, z chwilą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostają uwzględnione w wykorzystywaniu odnośnych kontyngentów taryfowych ustanowionych w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2497/2001 i rozporządzenia (WE) nr 2597/2001 zmienionego niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2089/2004
z dnia 7 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności zaś jego art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z treścią art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, różnica między cenami na rynku światowym i we Wspólnocie Europejskiej produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, może być pokrywana przez refundację wywozową.
(2) Warunki przyznawania specjalnych refundacji wywozowych dla niektórych mięs wołowych i cielęcych oraz dla niektórych konserw w odniesieniu do niektórych miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniach: (EWG) nr 32/82 [2], (EWG) nr 1964/82 [3], (EWG) nr 2388/84 [4], (EWG) nr 2973/79 [5] oraz (WE) nr 2051/96 [6].
(3) Zastosowanie tych norm i kryteriów do przewidywanej sytuacji na rynku wołowiny i cielęciny prowadzi do ustalenia refundacji w poniższy sposób.
(4) Dla uproszczenia, w odniesieniu do zwierząt żywych, należy zaprzestać przyznawania refundacji wywozowych dla kategorii będących przedmiotem handlu o niewielkim znaczeniu z krajami trzecimi.
Ponadto, mając na względzie ogólną troskę o dobrostan zwierząt, należy ograniczać jak tylko można refundacje wywozowe dla żywych zwierząt przeznaczonych do uboju.
W związku z tym, refundacje wywozowe dla tych zwierząt powinny być przyznawane jedynie w odniesieniu do tych krajów trzecich, które ze względu na kulturę i/lub religię tradycyjnie przywożą znaczną liczbę zwierząt przeznaczonych do uboju.
W odniesieniu do żywych zwierząt przeznaczonych do reprodukcji, w celu uniknięcia jakichkolwiek nadużyć, refundacje wywozowe dla hodowlanego bydła czystej rasy powinno się ograniczyć do jałówek i krów w wieku 30 miesięcy lub poniżej.
(5) W odniesieniu do niektórych miejsc przeznaczenia eksportu, należy przyznawać refundacje wywozowe dla niektórych mięs świeżych i chłodzonych, wymienionych w załączniku i oznaczonych kodem CN 0201, dla niektórych mięs mrożonych wymienionych w załączniku i oznaczonych kodem CN 0202, dla niektórych mięs i podrobów wymienionych w załączniku i oznaczonych kodem CN 0206 oraz dla niektórych innych wyrobów i konserw mięsnych i podrobowych, wymienionych w załączniku i oznaczonych kodem CN 16025010.
(6) Istnieją tradycyjne stosunki handlowe ze Szwajcarią w dziedzinie eksportu wołowiny bez kości, solonej i suszonej.
Dla utrzymania tej wymiany handlowej, należy ustalać kwotę refundacji w taki sposób, by pokrywała różnicę midzy cenami na rynku szwajcarskim i cenami eksportowymi Państw Członkowskich.
(7) W odniesieniu do niektórych innych produktów i konserw mięsnych i podrobowych wymienionych w załączniku i opatrzonych kodami CN od 16025031 do 16025080, udział Wspólnoty Europejskiej w handlu międzynarodowym może być utrzymany poprzez przyznawanie eksporterom refundacji w wysokości odpowiadającej refundacji stosowanej do tej pory.
(8) W odniesieniu do innych produktów z sektora wołowiny i cielęciny, z uwagi na nikłe znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym, ustalanie refundacji nie jest konieczne.
(9) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3846/87 [7] ustaliło nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych i wszystkie refundacje ustala się w oparciu o kody produktów na podstawie wspomnianej nomenklatury.
(10) W celu uproszczenia podmiotom wywozowych formalności celnych, należy dostosować wysokość refundacji dla wszystkich mięs mrożonych do kwot ustalonych dla mięs świeżych lub chłodzonych, z wyjątkiem mięs pochodzących od dorosłych osobników męskich.
(11) W celu wzmocnienia kontroli produktów oznaczonych kodem CN 160250, należy przewidzieć przyznanie refundacji jedynie dla tych produktów, które zostały wytworzone w ramach systemu przewidzianego w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych dla produktów rolnych [8].
(12) Refundacje powinno się przyznawać jedynie produktom dopuszczonym do swobodnego obrotu we Wspólnocie Europejskiej.
W związku z tym, aby móc korzystać z refundacji, produkty muszą spełniać warunki oznakowania sanitarnego, przewidziane w dyrektywie Rady 64/433/EWG [9], dyrektywie Rady 94/65/WE [10] i dyrektywie Rady 77/99/EWG [11].
(13) Warunki określone w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 nakazują zmniejszenie refundacji specjalnej, o ile ciężar przeznaczonego na eksport mięsa bez kości jest niższy od 95 % wagi całkowitej kawałków oddzielonych od kości, ale nie niższy niż 85 % tej wagi.
(14) Negocjacje dotyczące przyjęcia dodatkowych koncesji, prowadzone w ramach Układu Europejskiego między Wspólnotą Europejską a krajami stowarzyszonymi z Europy Środkowej i Wschodniej, mają szczególnie na celu liberalizację handlu produktami podlegającymi wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny.
W tym kontekście zdecydowano między innymi o zniesieniu refundacji wywozowej dla produktów, których miejscem przeznaczenia jest Rumunia.
Należy zatem wykluczyć wymieniony kraj z listy miejsc przeznaczenia objętych refundacją i przewidzieć, że zniesienie refundacji wywozowych do tego kraju nie może prowadzić do tworzenia zróżnicowanej refundacji w przypadku eksportowania do innych krajów.
(15) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Lista produktów, na których eksport przyznawane są refundacje, o których mowa w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, wysokości tych refundacji i miejsca przeznaczenia zostały określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Produkty muszą spełniać odpowiednie warunki oznakowania sanitarnego, przewidziane przez:
- załącznik I rozdział XI dyrektywy 64/433/EWG,
- załącznik I rozdział VI dyrektywy 94/65/WE,
- załącznik B rozdział VI dyrektywy 77/99/EWG.
Artykuł 2
W przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 akapit trzeci, rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, obniża się stawkę refundacji dla produktów oznaczonych kodem 0201 30 00 9100 o 14,00 EUR/100 kg.
Artykuł 3
Nieustalenie refundacji wywozowej dla Rumunii nie jest uważane za różnicowanie refundacji.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2090/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2091/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów soli zwyczajnej przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy soli zwyczajnej na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy soli zwyczajnej w wodach strefy ICES VII b, c, dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub statki zarejestrowane we Francji, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Francja zakazała połowów tego gatunku od dnia 23 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji wykorzystały kwotę na połowy soli zwyczajnej w wodach strefy ICES VII b, c, przyznaną Francji na rok 2004.
Połowy soli zwyczajnej w wodach obszaru ICES VII b, c, dokonywane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji, są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie wprowadzenia w życie tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dzień po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 32 ust. 1 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi [2] (zwana dalej "Umową"), która została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty decyzją 2002/309/WE, Euratom, ustanawia bezcłowy przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości, objętego kodem CN ex02102090 w wysokości 1200 ton na rok.
(2) W związku z kryzysem spowodowanym przez BSE strony oświadczyły we wspólnej deklaracji dotyczącej sektora mięsa zawartej w akcie końcowym Umowy [3], że w drodze wyjątku Wspólnota może ustanowić roczny niezależny kontyngent w wysokości 700 ton wagi netto suszonego mięsa wołowego podlegającego stawce celnej ad valorem i zwolniony z cła specyficznego aż do chwili zniesienia ograniczeń przywozowych nałożonych na Szwajcarię przez niektóre Państwa Członkowskie.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2424/1999 z dnia 15 listopada 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonej wołowiny bez kości przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2249/1999 [4] ustanowiło wspólnotowy kontyngent taryfowy na przywóz suszonej wołowiny bez kości ze Szwajcarii na okres wieloletni w wysokości 700 ton na rok, począwszy od 1 lipca do 30 czerwca następnego roku.
(3) Na trzecim posiedzeniu 4 grudnia 2003 r. w Brukseli Wspólny Komitet ds. Rolnictwa stwierdził, że biorąc pod uwagę przyjęcie przez Wspólny Komitet Weterynaryjny powołany na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi z dnia 25 listopada 2003 r. decyzji nr 2/2003 zmieniającej dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 11 do załącznika 11 do Umowy [5] oraz wynikające z nich zniesienie przez Państwa Członkowskie środków ograniczających w odniesieniu do Szwajcarii, należy, tak szybko jak to jest możliwe, zastosować koncesje przewidziane w Umowie.
Jednak za względu na zmianę reguł pochodzenia obie strony uznały za konieczne zapewnienie operatorom wystarczającego czasu na dostosowanie się i podjęcie odpowiednich kroków w odniesieniu do ewentualnych zapasów.
Dlatego też zgodzono się na wprowadzenie nowych koncesji od 1 stycznia 2005 r.
(4) Szczegółowe przepisy dotyczące bezcłowego przywozu suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii, objętego kodem CN ex02102090, winny zostać zatem ustanowione na okres wieloletni w wysokości 1200 ton na rok, począwszy od 1 stycznia 2005 r.
(5) Aby kwalifikować się do skorzystania z wymienionego kontyngentu taryfowego, przedmiotowe produkty muszą pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 4 Umowy.
Należy dokładnie zdefiniować produkty kwalifikujące się.
Dla przywozu w ramach tego kontyngentu powinno zostać do celów kontroli przedłożone świadectwo autentyczności stwierdzające, że mięso dokładnie odpowiada definicji kwalifikowania się.
Konieczne jest zatem opracowanie wzoru takiego świadectwa i ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących jego stosowania.
(6) Instrumentami tymi powinno się zarządzać z wykorzystaniem pozwoleń na przywóz. W tym celu konieczne jest ustanowienie zasad składania wniosków oraz zasad dotyczących informacji podawanych we wnioskach i w pozwoleniach, tam gdzie to niezbędne, w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [6] oraz od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [7].
(7) W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania przywozem przedmiotowych produktów należy ustanowić przepisy uzależniające wydawanie pozwoleń na przywóz w szczególności od sprawdzenia wpisów w świadectwach autentyczności.
(8) Rozporządzenie (WE) nr 2424/1999 powinno zostać uchylone.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Wołowego i Cielęcego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym ustanawia się wolnocłowy kontyngent taryfowy przywozu do Wspólnoty suszonego mięsa wołowego bez kości objętego kodem CN ex02102090, pochodzącego ze Szwajcarii, na okres wieloletni w wysokości 1200 ton na rok na okres od 1 stycznia do 31 grudnia następnego roku (zwany dalej "kontyngentem").
Numer porządkowy kontyngentu to 09.4202.
2.
Reguły pochodzenia stosowane do towarów określonych w ust. 1 są te same co w art. 4 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi.
3.
Do celów niniejszego rozporządzenia "suszone mięso bez kości" oznacza kawałki zadniej części bydła w wieku przynajmniej 18 miesięcy, bez widocznego tłuszczu śródmięśniowego (od 3 % do 7 %) oraz o pH zawartym pomiędzy 5,4 a 6,0; solone, przyprawione, sprasowane, suszone jedynie świeżym powietrzem i rozwijające szlachetną pleśń (rozkwit mikroskopijnych grzybów).
Waga produktu końcowego wynosi między 41 % a 53 % surowca przed soleniem.
Artykuł 2
1.
Do przywozu ilości określonych w art. 1 ust. 1 wymagane jest przedłożenie pozwolenia na przywóz w chwili wprowadzenia do swobodnego obrotu.
2.
Oryginał świadectwa autentyczności sporządzony zgodnie z art. 3 oraz jego kopia są przedkładane właściwemu organowi razem z wnioskiem o pierwsze pozwolenie na przywóz związane z tym świadectwem autentyczności.
Oryginał świadectwa autentyczności jest przechowywany przez ten organ.
3.
Świadectwo autentyczności może być wykorzystywane do wystawiania więcej niż jednego pozwolenia na przywóz dla ilości nieprzekraczających ilości podanych w świadectwie.
Jeśli wystawione zostanie więcej niż jedno pozwolenie w odniesieniu do świadectwa, wówczas właściwy organ zatwierdza świadectwo autentyczności, wykazując przydzieloną ilość.
4.
Właściwe władze mogą wystawić pozwolenie na przywóz jedynie po upewnieniu się, że wszystkie dane zawarte w świadectwie autentyczności odpowiadają danym przekazywanym w tej sprawie przez Komisję każdego tygodnia.
Świadectwa są wystawiane niezwłocznie po tym fakcie.
Właściwe władze mogą jednak w wyjątkowych przypadkach oraz na należycie uzasadniony wniosek wystawić pozwolenie na przywóz na podstawie stosownego świadectwa autentyczności, zanim otrzymają dane od Komisji.
W takich przypadkach zabezpieczenie pozwolenia na przywóz jest równe kwocie odpowiadającej pełnej stawce cła w ramach Wspólnej Taryfy Celnej.
Po otrzymaniu danych odnoszących się do świadectwa Państwa Członkowskie zastępują to zabezpieczenie zabezpieczeniem określonym w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1445/1995.
5.
Rubryka 20 we wniosku o świadectwo i w samym świadectwie zawiera jedną z adnotacji określonych w załączniku I.
Artykuł 3
1.
Świadectwa autentyczności, o których mowa w art. 2, wystawia się według wzoru z załącznika II, drukuje i wypełnia w jednym z języków urzędowych Wspólnoty w oryginale i dwóch kopiach.
Świadectwo może być również wydrukowane i wypełnione w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych kraju wywozu.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym wniosek o pozwolenie na przywóz jest składany, mogą wymagać tłumaczenia świadectwa.
2.
Świadectwo ma format 210 × 297 mm.
Waga użytego papieru wynosi nie mniej niż 40 g/m2.
Oryginał jest biały, pierwsza kopia – różowa, a druga – żółta.
3.
Zarówno oryginał świadectwa, jak i jego kopie mogą być wypełnione maszynowo lub odręcznie.
W tym ostatnim przypadku muszą one być wypełnione czarnym tuszem i dużymi literami.
4.
Każde świadectwo ma indywidualny numer seryjny, po którym następuje nazwa kraju wystawiającego świadectwo.
Kopie noszą ten sam numer seryjny i tę samą nazwę co oryginał.
5.
Definicja suszonego mięsa bez kości określona w art. 1 ust. 3 jest wyraźnie podana w świadectwie.
6.
Świadectwa są ważne, wyłącznie jeżeli są należycie potwierdzone przez organ wystawiający wymieniony w załączniku III.
Świadectwa uważa się za należycie wypełnione, gdy zawierają datę i miejsce wydania i gdy posiadają pieczęć organu wystawiającego oraz podpis osoby lub osób upoważnionych do składania takiego podpisu.
Artykuł 4
1.
Organy wystawiające, których wykaz znajduje się w załączniku III, muszą:
a) być uznane jako takie przez zainteresowany kraj wywozu;
b) zobowiązać się do kontrolowania wpisów w świadectwach;
c) zobowiązać się do przesyłania do Komisji co najmniej raz w tygodniu każdej informacji umożliwiającej kontrolowanie wpisów w świadectwach autentyczności, w szczególności tych, które dotyczą numeru świadectwa, eksportera, odbiorcy, kraju przeznaczenia, produktu, wagi netto, dnia podpisania.
2.
Wykaz zawarty w załączniku III może być zmieniony przez Komisję, gdy wymóg określony w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu nie jest już dłużej spełniany lub gdy organ wystawiający nie dopełnił któregoś ze swoich obowiązków.
Artykuł 5
Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wystawienia.
Okres ich ważności wygasa jednak 31 grudnia następującego po dacie ich wystawienia.
Artykuł 6
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95 mają zastosowanie z zastrzeżeniem postanowień niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Władze państwa wywozu przekazują Komisji wzory pieczęci stosowane przez ich organy wystawiające oraz nazwiska i wzory podpisów osób upoważnionych do składania takiego podpisu.
Jakakolwiek zmiana pieczęci lub nazwisk musi być przekazana do wiadomości Komisji tak szybko, jak to jest możliwe.
Komisja przekazuje te informacje właściwym władzom Państw Członkowskich.
Artykuł 8
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2424/1999.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2093/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
określające ilości dostępne w pierwszym półroczu 2005 r. odnośnie do niektórych produktów w sektorze mleka i przetworów mlecznych w ramach kontyngentów otwartych przez Wspólnotę wyłącznie na podstawie pozwolenia
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych oraz otwarcia kontyngentów taryfowych [2], w szczególności jego art. 16 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ilości dostępne w okresie od 1 stycznia 2005 do 30 czerwca 2005 r. na drugie półrocze roku przywozu niektórych kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001, są określone w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2094/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym w wysokości 10000 ton ziaren owsa obrobionych w inny sposób, oznaczonych kodem CN 11042298
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota, w celu dotrzymania zobowiązań międzynarodowych, utworzyła kontyngent taryfowy o zerowej stawce celnej na ziarna owsa obrobione w inny sposób, oznaczone kodem CN 11042298, na każdy rok gospodarczy, począwszy od dnia 1 stycznia 1996 r.
(2) Do roku gospodarczego 2004/2005 wymieniony kontyngent taryfowy jest regulowany rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2369/96 z dnia 12 grudnia 1996 r. otwierającym i ustalającym sposób zarządzania kontyngentem taryfowym Wspólnoty w wysokości 10000 ton ziaren owsa obrobionych w inny sposób, oznaczonych kodem CN 11042298 [2].
Rozporządzenie to ustanowiło zarządzanie poprzez pozwolenia na przywóz, na podstawie comiesięcznych wniosków.
(3) W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3], zostały określone zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi przeznaczonymi do wykorzystania zgodnie z porządkiem chronologicznym według dat zgłoszeń celnych oraz w celu nadzoru przywozów objętych systemem preferencyjnym.
(4) W celu uproszczenia i ze względu na małe ilości kontyngentu taryfowego na ziarna owsa obrobione w inny sposób, oznaczone kodem CN 11042298, od roku gospodarczego 2005/2006 należy stosować przepisy rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 do zarządzania wspomnianym kontyngentem, a rozporządzenie (WE) nr 2369/96 należy uchylić.
Ze względów administracyjnych konieczne jest ustanowienie nowego numeru porządkowego dla wyżej wymienionego kontyngentu.
(5) Artykuł 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje odstępstwo od obowiązku przedstawienia pozwolenia na przywóz w odniesieniu do produktów niemających znaczącego wpływu na sytuację podaży na rynku zbóż. Wspólnota importuje corocznie średnio 6000 ton ziaren owsa obrobionych w inny sposób, oznaczonych kodem CN 11042298. Odnosi się to do ograniczonej ilości produktów bardzo szczególnych, przeznaczonych na cele przemysłowe, niemającej żadnego wpływu na rynek zbóż. Może zatem być stosowany wyjątek od obowiązku przedstawienia pozwolenia na przywóz przewidziany w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kontyngent taryfowy, o którym mowa w Załączniku, otwiera się w odniesieniu do każdego roku gospodarczego trwającego od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca.
Artykuł 2
Kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1, zarządza Komisja, zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Przywóz ziaren owsa w ramach kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 1, nie podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz.
Artykuł 4
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2369/96.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2095/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 581/2004 otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące określonych rodzajów masła oraz rozporządzenie (WE) nr 582/2004 otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące odtłuszczonego mleka w proszku
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 lit. b) i ust. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 581/2004 [2] i art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 582/2004 [3] niektóre miejsca przeznaczenia nie zostały objęte możliwością przyznania refundacji wywozowych. W związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Cypru, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Słowacji, Słowenii i Węgier odniesienia do tych państw należy usunąć.
(2) Protokół Dodatkowy do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Bułgarią z drugiej strony, biorący pod uwagę przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej [4] przewiduje otwarcie przez Bułgarię nowego kontyngentu taryfowego na mleko w proszku pochodzące ze Wspólnoty.
Dostęp do kontyngentu jest ograniczony do produktów, którym nie przysługują żadnego rodzaju subsydia wywozowe.
W celu uniknięcia spekulacji oraz zapewnienia przestrzegania koncesji, która prawdopodobnie wejdzie w życie przed wygaśnięciem okresu ważności pozwoleń na wywóz, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustalającego procedurę przetargową dla refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [5], Bułgaria powinna zostać wyłączona z listy miejsc przeznaczenia kwalifikujących się do refundacji wywozowej w ramach stałego przetargu na odtłuszczone mleko w proszku, przewidzianego w tym rozporządzeniu.
(3) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 581/2004 i rozporządzenie (WE) nr 582/2004.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 581/2004 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Stały przetarg został ogłoszony w celu określenia refundacji wywozowych na następujące typy masła, o których mowa w sekcji 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3846/87 [6]:
a) naturalne masło w blokach o wadze netto przynajmniej 20 kilogramów, objęte kodami produktu ex 0405 10 19 9500 oraz ex 0405 10 19 9700;
b) bezwodny tłuszcz mleczny w pojemnikach o wadze netto przynajmniej 190 kilogramów objęty kodem produktu ex 0405 90 10 9000.
Produkty określone w akapicie pierwszym są przeznaczone na eksport do następujących miejsc:
- Rosja (kod miejsca przeznaczenia 075),
- wszystkie miejsca przeznaczenia z wyłączeniem Andory, Gibraltaru, Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Watykanu.
Artykuł 2
W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 582/2004 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Stały przetarg został ogłoszony w celu określenia refundacji wywozowych, o których mowa w sekcji 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3846/87 [7] na odtłuszczone mleko w proszku w opakowaniach o wadze netto przynajmniej 25 kilogramów i zawierające w tej wadze nie więcej niż 0,5 % substancji niemlekowej objętej kodem produktu ex 0402 10 19 9000 z przeznaczeniem na eksport do wszystkich miejsc, z wyłączeniem Andory, Bułgarii, Gibraltaru, Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Watykanu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2096/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2097/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów śledzia przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy śledzia na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty połowów dokonanych przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy śledzia w wodach Morza Północnego na północ od 53° 30′ N, dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub statki zarejestrowane we Francji, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Francja zakazała połowów tego gatunku od dnia 23 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji wykorzystały kwotę na połowy śledzia w wodach Morza Północnego na północ od 53° 30′ N, przyznaną Francji na rok 2004.
Połowy śledzia w wodach Morza Północnego na północ od 53° 30′ N, dokonywane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie zastosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2098/2004
z dnia 8 grudnia 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów śledzia przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy śledzia na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty połowów dokonanych przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy śledzia w wodach strefy ICES Vb, VIaN, VIb, dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub statki zarejestrowane we Francji, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Francja zakazała połowów tego gatunku od dnia 23 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji wykorzystały kwotę na połowy śledzia w wodach strefy ICES Vb, VIaN, VIb, przyznaną Francji na rok 2004.
Połowy śledzia w wodach obszaru ICES Vb, VIaN, VIb, dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji, są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie wprowadzenia w życie tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2099/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 10 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2100/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2101/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 14. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 14. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 45,547 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2102/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
dotyczące niektórych szczególnych środków wspierania rynku jaj we Włoszech
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W wyniku wystąpienia przypadków influenzy drobiu na niektórych obszarach produkcyjnych we Włoszech w okresach między grudniem 1999 r. a kwietniem 2000 r., sierpniem a październikiem 2000 r. oraz październikiem 2002 r. a wrześniem 2003 r., zgodnie z dyrektywą Rady 92/40/EWG z dnia 19 maja 1992 r. wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania influenzy drobiu [2], władze włoskie przyjęły ograniczenia weterynaryjne i handlowe.
W związku z powyższym transport i obrót jajami wylęgowymi zostały tymczasowo zabronione na terenie Włoch lub na terenie obszarów bezpośrednio dotkniętych epidemią.
(2) Ograniczenia swobodnego obrotu jajami wylęgowymi wynikające ze stosowania środków weterynaryjnych mogły spowodować poważne zakłócenia rynku jaj wylęgowych we Włoszech.
Władze włoskie przyjęły środki wspierania rynku mające zastosowanie w okresie bezwzględnie koniecznym.
Wymienione środki przewidywały możliwość użycia jaj wylęgowych o kodzie CN 04070019, których inkubacja nie była możliwa, do przetworzenia ich na produkty jajeczne bądź zniszczenie jaj wylęgowych o kodach CN 04070019 i 04070011.
(3) Wymienione środki miały korzystny wpływ na rynek jaj wylęgowych.
Dlatego też uzasadnione jest traktowanie powyższych środków jako szczególnych środków wspierania rynku w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75, a także przyznanie pomocy pozwalającej na rekompensatę części strat finansowych wynikających z przetworzenia jaj wylęgowych na produkty jajeczne bądź z ich zniszczenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Wykorzystanie jaj wylęgowych o kodzie CN 04070019 do przetworzenia oraz zniszczenie jaj wylęgowych o kodach CN 04070019 i 04070011, wykonane w okresach między dniem 17 grudnia 1999 r. a dniem 14 kwietnia 2000 r., dniem 14 sierpnia a dniem 16 października 2000 r. oraz dniem 11 października 2002 r. a dniem 30 września 2003 r., zatwierdzone przez władze włoskie w następstwie krajowych środków weterynaryjnych podjętych w szczególności na podstawie dyrektywy 92/40/EWG uznaje się jako szczególny środek wspierania rynku w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
2.
W ramach środka, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się odszkodowanie w wysokości:
- 0,0942 EUR za jajo wylęgowe o kodzie CN 04070019 przetworzone, dla maksymalnej liczby 770751 sztuk,
- 0,1642 EUR za jajo wylęgowe o kodzie CN 04070019 zniszczone dla maksymalnej liczby 165040 sztuk, oraz
- 0,5992 EUR za jajo wylęgowe o kodzie CN 04070011, dla maksymalnej liczby 264930 sztuk.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2103/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
dotyczące przekazywania danych w odniesieniu do niektórych łowisk na wodach zachodnich i Morzu Bałtyckim
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 22 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Maksymalne roczne poziomy nakładu połowowego dla niektórych rodzajów obszarów połowowych i rybołówstwa są ustalone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1415/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. [2], jak przewidziano w art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. [3] w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 685/95 i (WE) nr 2027/95.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/98 z dnia 30 września 1998 r.
[4] dotyczące zgłaszania nakładu połowowego odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty nie jest już zgodne z rozporządzeniami (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1415/2004 w odniesieniu do wód zachodnich.
Dlatego konieczne jest ponowne zdefiniowanie zobowiązań dotyczących zgłoszeń nakładu połowowego dla wód zachodnich.
(3) Istniejące zobowiązania odnośnie do zgłoszeń dotyczących Morza Bałtyckiego, jak ustanowiono w rozporządzeniu (WE) nr 2092/98, pozostają w mocy.
(4) Z powodu ilości i znaczenia zmian, które mają być dokonane i mając na uwadze spójność między nowymi zobowiązaniami dla wód zachodnich oraz istniejącymi zobowiązaniami dla Morza Bałtyckiego, rozporządzenie (WE) nr 2092/98 powinno zostać uchylone.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
WODY ZACHODNIE
Artykuł 1
Wykaz statków posiadających specjalne zezwolenie połowowe
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji, w ciągu 30 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, uaktualnioną wersję wykazu statków, o której mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1954/2003, przy zastosowaniu formularza określonego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) 1954/2003 i art. 19 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) 2847/1993 [5], Komisja będzie informowana o zmianie dotyczącej informacji zawartej w załączniku I w dniu wydania lub cofnięcia zezwolenia połowowego, o którym mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) 1954/2003.
Artykuł 2
Nakład połowowy
1.
Państwa Członkowskie przesyłają Komisji dane scalone o nakładzie połowowym wykonanym przez statki wspomniane w art. 1 w miesiącu poprzednim, przed 15 dniem każdego miesiąca, przy zastosowaniu formularza określonego w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
2.
W przypadku zgłoszeń nakładu połowowego okres referencyjny rozpoczyna się 1 stycznia 2004 r.
ROZDZIAŁ II
MORZE BAŁTYCKIE
Artykuł 3
Wykaz statków posiadających specjalne zezwolenie połowowe
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji wykaz statków, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia nr 779/97, przy zastosowaniu formularza określonego w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
2.
Komisja jest informowana o zmianach w wykazie statków przy zastosowaniu tego samego formularza najpóźniej w ciągu 4 dni przed wypłynięciem statków na obszar połowowy.
Artykuł 4
Nakład połowowy
Państwa Członkowskie przekazują Komisji dane scalone o nakładzie połowowym, o których mowa w art. 19i tiret drugie i trzecie rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, zgodnie z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 5
Transfer i dostęp do danych
1.
Państwa Członkowskie przekazują Komisji dane, o których mowa w art. 1–4 poprzez system wymiany danych dotyczących rybołówstwa (lub jakikolwiek system wymiany danych wskazany w przyszłości przez Komisję).
2.
Komisja udostępnia dane dotyczące uaktualnionych wykazów poprzez system wymiany danych dotyczących rybołówstwa (lub jakikolwiek system wymiany danych wskazany w przyszłości przez Komisję).
3.
System wymiany danych dotyczących rybołówstwa zostanie dostosowany przez Komisję do wykazu statków wymienionego w art. 1 i zgłoszeń nakładu połowowego, o których mowa w art. 2, najpóźniej do 1 lipca 2005 r.
Do tego czasu dane wspomniane w art. 1 i 2 będą przekazywane Komisji przez Państwa Członkowskie na arkuszu kalkulacyjnym poprzez przesłanie na odpowiedni adres skrzynki pocztowej, o którym Państwa Członkowskie poinformują Komisję.
Artykuł 6
Uchylenie
1.
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2092/98.
2.
Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2104/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
dotyczące szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 639/2004 w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w regionach peryferyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 11 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 639/2004 z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie zarządzania flotami rybackimi zarejestrowanymi w regionach peryferyjnych Wspólnoty [2], w szczególności jego art. 1a ust. 2 i art. 4 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 639/2004 przewiduje, w odniesieniu do zarządzania flotą rybacką w regionach peryferyjnych, odstępstwa, które obowiązują do dnia 31 grudnia 2006 r.. Odstępstwa te dotyczą systemu wprowadzania do floty i wycofywania, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, a także pomocy na odnowę floty oraz modernizację statków rybackich, o czym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2792/1999 [3].
(2) Rozporządzenie (WE) nr 639/2004 przewiduje, że szczególne poziomy odniesienia dla każdego segmentu floty zarejestrowanego w regionach peryferyjnych Francji i Portugalii będą pod koniec roku 2002 celami wieloletnich programów orientacji IV ("POP IV").
(3) W odniesieniu do Wysp Kanaryjskich ustalenie szczególnych poziomów odniesienia powinno dokonać się zgodnie z podejściem stosowanym dla ustalenia celów w ramach POP IV i uwzględniać granice możliwości połowowych, jakimi dysponuje dana flota.
W tym celu Komitet Naukowy, Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) wydał w swym sprawozdaniu z sesji marzec/kwiecień 2004 opinię na temat możliwości połowowych floty zarejestrowanej na Wyspach Kanaryjskich.
Ponadto możliwości połowowe statków rybackich zarejestrowanych na Wyspach Kanaryjskich i działających w ramach umów dwustronnych i wielostronnych zostały zbadane przez Hiszpanię i Komisję.
Według Komisji, na podstawie badań i sprawozdań nie można stwierdzić, że istnieje możliwość ekspansji flot obecnie zarejestrowanych na Wyspach Kanaryjskich.
(4) Państwa Członkowskie powinny przedstawić zmiany, jakie dokonują się w zakresie flot rybackich w corocznym sprawozdaniu, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1438/2003 z dnia 12 sierpnia 2003 r. ustanawiającym przepisy wykonawcze do polityki dotyczącej floty wspólnotowej określonej w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 [4].
(5) Komisja wzięła pod uwagę oświadczenie, które wydała po spotkaniu Rady w dniu 30 marca 2004 r. [5] w sprawie przepisów w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 639/2004, w szczególności w zakresie najwłaściwszej segmentacji w zależności od typu połowów, opinii naukowych dotyczących stanu zasobów i równego traktowania statków rybackich dokonujących takich samych połowów.
(6) Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty wprowadzenia w życie rozporządzenia (WE) nr 639/2004.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Szczególne poziomy odniesienia
Szczególne poziomy odniesienia dla floty zarejestrowanej w regionach peryferyjnych Francji, Portugalii i Hiszpanii wyznaczone są w załączniku dla każdego segmentu floty.
Wyżej wymienione szczególne poziomy odniesienia to wyrażone w GT i w kW maksymalne poziomy zdolności połowowych, które Państwa Członkowskie mogą przyjąć przy wprowadzaniu do floty na zasadzie odstępstwa od stosowania przepisów art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
Artykuł 2
Kontrola szczególnych poziomów odniesienia
W odniesieniu do każdego segmentu, o którym mowa w art. 1, poziom odniesienia wyrażony w tonażu i mocy po 31 grudnia 2002 r. równa się poziomowi odniesienia dla danego segmentu, ustalonemu w Załączniku, pomniejszonemu odpowiednio o tonaż i moc statków danego segmentu, które opuściły flotę po 31 grudnia 2002 r. z wykorzystaniem pomocy państwa.
Artykuł 3
Konsolidacja poziomów odniesienia
W dniu 31 grudnia 2006 r. Komisja oblicza, dla każdego Państwa Członkowskiego, całkowitą zdolność połowową określoną w tonażu i mocy flot zarejestrowanych w regionach peryferyjnych i wprowadzania do flot, które nie zostały zarejestrowane do tej daty według przepisów art. 2 rozporządzenia (WE) nr 639/2004.
Sumę tę dodaje się do poziomów odniesienia dla floty kontynentalnej.
Uzyskane w ten sposób wyniki stanowią od dnia 1 stycznia 2007 r. poziomy odniesienia dla floty danego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 4
Wkład w roczne sprawozdania
W sprawozdaniu rocznym, przewidzianym w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1438/2003, poszczególne Państwa Członkowskie dokonują przeglądu zmian w zakresie floty zarejestrowanej w regionach peryferyjnych.
Informacje dotyczące roku 2003 nie są zawarte w sprawozdaniu rocznym na rok 2004.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2105/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.
(3) Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 3 do 9 grudnia 2004 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 17,99 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2106/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 4,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 3 do 9 grudnia 2004 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 30,25 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2107/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2108/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1420/2004 ustalające, w jakiej mierze mogą być uwzględnione wnioski o uprawnienie przywozowe złożone w odniesieniu do kontyngentu na mrożoną wołowinę i cielęcinę, przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1203/2004, oraz ustanawiające przepisy administracyjne dotyczące przydzielania uprawnień przywozowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1203/2004 z dnia 29 czerwca 2004 r. w sprawie otwierania i administrowania kwotą taryfową mrożonego mięsa wołowego i cielęcego objętego kodem CN 0202 i produktów objętych kodem CN 02062991 (od 1 lipca 2004 r. do 30 czerwca 2005 r.) [2], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004 ustala na 53000 ton wielkość kontyngentu produktów objętych kodem CN 0202 oraz produktów objętych kodem CN 02062991, w odniesieniu do którego importerzy we Wspólnocie mogą składać wnioski o uprawnienia przywozowe.
(2) Ponieważ uprawnienia przywozowe, o które złożono wnioski, przekraczają dostępne ilości określone w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004, ustalono w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1420/2004 [3] współczynnik redukcji uprawnień przywozowych, o które złożono wnioski.
(3) Po opublikowaniu wyżej wymienionego współczynnika redukcji Komisja została poinformowana przez Zjednoczone Królestwo i Maltę, że ich komunikaty dla Komisji dotyczące wniosków o uprawnienia przywozowe złożone zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004 zawierały pewne błędy administracyjne w odniesieniu do ilości referencyjnych określonych w art. 3 tego rozporządzenia, na których podstawie określany jest poziom uprawnień dostępu podmiotów gospodarczych do kontyngentu.
(4) Odliczenie od ilości zawyżonych przy zgłoszeniu ilości zaniżonych przy zgłoszeniu prowadzi do wyższego współczynnika, do którego wysokości wnioski o uprawnienia przywozowe mogą być uwzględnione.
(5) W związku z tym współczynnik redukcji określony w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004 należy ponownie obliczyć na podstawie skorygowanej ogólnej ilości referencyjnej.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1420/2004.
(7) Poziom uprawnień przywozowych dla każdego podmiotu gospodarczego, który złożył o nie wniosek zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1203/2004, powinien jednak być ponownie obliczony dopiero na podstawie nowego współczynnika redukcji, w przypadku gdy dany podmiot gospodarczy jest nadal zainteresowany otrzymaniem większych uprawnień.
Należy zatem ustanowić właściwe przepisy.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 1420/2004 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
Każdy wniosek o uprawnienia przywozowe złożony zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004 jest uwzględniony do wysokości 14,96825 % wnioskowanych uprawnień przywozowych.".
Artykuł 2
Zwiększone uprawnienia przywozowe wynikające z ponownego ich obliczenia na podstawie współczynnika ustalonego w art. 1 powinny być przydzielone jedynie na wniosek zainteresowanych podmiotów gospodarczych. Przed przyznaniem zwiększonych uprawnień przywozowych zainteresowany podmiot gospodarczy powinien wraz z wnioskiem złożyć zabezpieczenie dla ilości, o które się ubiega, obliczone poprzez zastosowanie, mutatis mutandis, art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1203/2004.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2109/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 z dnia 27 maja 1997 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę oraz mrożone mięso bawole [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 określają warunki składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz mięsa wyszczególnionego w art. 2 lit. f) tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97 ustala na 11500 ton ilość wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny, odpowiadającej określeniu podanemu w tym samym postanowieniu, która może być importowana na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2004 r. do 30 czerwca 2005 r.
(3) Należy przypomnieć, że z pozwoleń, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, można korzystać przez cały okres ich ważności jedynie w takim zakresie, na jaki pozwalają przepisy weterynaryjne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny, o której mowa w art. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 936/97, złożony w okresie między 1 a 5 grudnia 2004 r., jest uwzględniany w całości.
2.
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 936/97 wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu pierwszych pięciu dni stycznia 2005 r. na 6067,098 tony.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2110/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów homarca przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy homarca na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty połowów dokonanych przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy homarca zwyczajnego w wodach strefy ICES VIII c, dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub statki zarejestrowane we Francji, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Francja zakazała połowów tego gatunku od dnia 23 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji wykorzystały kwotę na połowy homarca w wodach strefy ICES VIII c, przyznaną Francji na rok 2004.
Połowy homarca w wodach obszaru ICES VIII c, dokonywane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji, są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie wprowadzenia w życie tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dzień po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2111/2004
z dnia 9 grudnia 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów śledzia przez statki pływające pod banderą Francji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy śledzia na rok 2004 [2].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty połowów dokonanych przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji połowy śledzia w wodach strefy ICES I, II (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe) dokonane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji, osiągnęły kwotę przyznaną na rok 2004.
Francja zakazała połowów tego gatunku od dnia 23 października 2004 r.
Należy zatem utrzymać tę datę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji wykorzystały kwotę na połowy śledzia w wodach obszaru ICES I, II (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe), przyznaną Francji na rok 2004.
Połowy śledzia w wodach strefy ICES I, II (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe) dokonywane przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane we Francji są zakazane, podobnie jak przechowywanie na pokładzie, przeładunek i wyładunek tego gatunku złowionego po dacie wprowadzenia w życie tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dzień po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2112/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 634/2004 ustanawiające środki przejściowe dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 i rozporządzenia (WE) nr 2111/2003 ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Organizacje producentów w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii i na Słowacji (zwane dalej "nowymi Państwami Członkowskimi") powinny korzystać z przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 z dnia 28 października 1996 r. wprowadzającego wspólnotowy system pomocy dla producentów niektórych owoców cytrusowych [1].
(2) Wspólnotowy system pomocy dla producentów niektórych owoców cytrusowych jest oparty na umowach między uznanymi organizacjami producentów lub organizacjami, którym przyznano wstępne uznanie na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [2] z jednej strony, a z przetwórcami z drugiej strony.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 634/2004 [3] ustanowiło środki przejściowe dotyczące zastosowania rozporządzenia (WE) nr 2202/96 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 2111/2003 z dnia 1 grudnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 wprowadzającego wspólnotowy system pomocy dla producentów niektórych owoców cytrusowych [4].
(4) Artykuł 13 rozporządzenia (WE) nr 2111/2003 stanowi, że organizacje producentów i przetwórcy, którzy zamierzają uczestniczyć w systemie pomocy, informują o tym właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się ich siedziba zarządu, nie później niż 20 dni przed rozpoczęciem roku gospodarczego.
(5) Ze względu na różne ograniczenia administracyjne stosowane w nowych Państwach Członkowskich, niektóre organizacje producentów nie mogą być uznane lub wstępnie uznane na mocy rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przez właściwe organy w takim czasie, aby móc je poinformować o zamiarze uczestniczenia w systemie pomocy w terminie określonym w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2111/2003.
(6) Aby umożliwić takim organizacjom producentów skorzystanie w możliwie największym stopniu z przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96, przy jednoczesnym zapewnieniu właściwego stosowania systemu pomocy, należy ustanowić przepisy na rok gospodarczy 2004/2005 w odniesieniu do terminów, w których organizacje producentów w nowych Państwach Członkowskich mogą informować właściwe organy o zamiarze uczestniczenia w systemie pomocy.
(7) Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2111/2003 stanowi, że Państwa Członkowskie mają możliwość decydowania, w określonym terminie ustalonym w tym artykule, o dacie lub datach, przed upływem których organizacje producentów, których siedziba zarządu umieszczona jest na ich terytorium, zawierają umowy krótkoterminowe.
Jednakże jeżeli organizacje producentów w nowych Państwach Członkowskich są zobowiązane informować właściwe organy o zamiarze uczestniczenia w systemie pomocy w terminie późniejszym, termin zawierania umów krótkoterminowych obejmujących co najmniej osiem pełnych następujących po sobie miesięcy należy odpowiednio zmienić.
Niemniej jednak wszelakie zmiany tego terminu nie powinny zagrozić niezbędnym kontrolom, które przeprowadzają właściwe organy zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
(8) Dlatego rozporządzenie (WE) nr 634/2004 należy odpowiednio zmienić.
(9) Ponieważ rok gospodarczy 2004/2005 rozpoczął się dnia 1 października 2004 r., a umowy między organizacjami producentów a przetwórcami zostały już zawarte, zmiany powinny być stosowane od dnia 10 września 2004 r.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 634/2004 dodaje się następujące art. 3a i 3b:
"Artykuł 3a
Na zasadzie odstępstwa od art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2111/2003, na rok gospodarczy 2004/2005 i wyłącznie w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich, organizacje producentów, które zamierzają uczestniczyć w systemie pomocy, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2202/96, informują o tym właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się ich siedziba zarządu, nie później niż 120 dni po ich uznaniu lub przyznaniu wstępnego uznania na mocy rozporządzenia (WE) nr 2200/96 [5], a w każdym razie nie później niż dnia 21 stycznia 2005 r.
Artykuł 3b
Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2111/2003, na rok gospodarczy 2004/2005 i wyłącznie w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich umowy krótkoterminowe, obejmujące co najmniej osiem pełnych następujących po sobie miesięcy, powinny być zawierane nie później niż dnia 1 lutego 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2113/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1943/2003 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów, którym udzielono wstępnie uznania
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 48,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 [2] stanowi, że pomoc na inwestycje związane z realizacją środków określonych w planach uznania, o której mowa w art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2200/96, jest przyznawana w postaci specjalnych pożyczek. W świetle doświadczenia zdobytego w ostatnich latach, a zwłaszcza trudności, na jakie natrafiły Państwa Członkowskie przy realizacji tego rodzaju pomocy, gwarantując beneficjentom poziom wkładu finansowego Wspólnoty kwalifikowanych kosztów inwestycji, określony w art. 8 wspomnianego rozporządzenia, należy umożliwić wypłacenie bezpośredniej pomocy kapitałowej.
(2) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1943/2003 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1943/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) tytuł otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Pomoc na inwestycje konieczne do uznania"
; b) w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Na pokrycie części kosztów inwestycji związanych z realizacją działań określonych w planach uznania, o których mowa w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1432/2003, jest przyznawana pomoc określona w art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2200/96:
a) w sposób bezpośredni, w postaci kapitałowej; bądź
b) za pośrednictwem instytucji kredytujących, w formie specjalnych pożyczek.".
2) W art. 8 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Wkład wspólnotowy w finansowanie pomocy określonej w art. 4, wyrażony w postaci dotacji kapitałowej lub w ekwiwalencie-dotacji kapitałowej, nie może przekroczyć jako odsetek kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych określonych w art. 4:
- 50 % w regionach objętych celami 1 i 2, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999,
- 30 % w pozostałych regionach." .
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2114/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do oliwy z oliwek
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 3 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że w przypadku gdy cena we Wspólnocie jest wyższa od cen rynku światowego, różnica między tymi cenami może zostać objęta refundacją, w przypadku wywozu oliwy do państw trzecich.
(2) Szczegółowe zasady dotyczące ustalania i przyznawania refundacji wywozowych do oliwy z oliwek są zawarte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 616/72 [2].
(3) Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacja musi być taka sama dla całej Wspólnoty.
(4) Zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 136/66/EWG, refundacja do oliwy z oliwek musi być ustanowiona przy uwzględnieniu obecnej sytuacji i przewidywalnych zmian w odniesieniu do cen oliwy z oliwek i jej dostępności na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen oliwy z oliwek na rynku światowym.
Jednakże w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym nie pozwala na określenie najkorzystniejszych cen oliwy z oliwek, można uwzględnić cenę na tym rynku głównych konkurencyjnych olejów roślinnych i różnicę stwierdzoną podczas reprezentatywnego okresu między tą ceną a ceną oliwy z oliwek.
Kwota refundacji nie może być wyższa od różnicy między ceną oliwy z oliwek we Wspólnocie a ceną na rynku światowym, dostosowanej, gdzie właściwe, aby uwzględnić koszty wywozu produktów na rynek światowy.
(5) Zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. b) rozporządzenia nr 136/66/EWG, można podjąć decyzję o ustaleniu refundacji w drodze przetargu. Przetarg dotyczy kwoty refundacji i może być ograniczony do niektórych krajów przeznaczenia, ilości, jakości i prezentacji.
(6) Artykuł 3 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacje do oliwy z oliwek mogą być ustalone na różnych poziomach według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków tego wymagają.
(7) Refundacje muszą być ustalane co najmniej raz w miesiącu. W razie konieczności mogą być zmieniane w odstępie czasowym.
(8) Stosowanie tych szczegółowych zasad w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze oliwy z oliwek, w szczególności do cen tego produktu we Wspólnocie i na rynkach państw trzecich, prowadzi do ustalenia refundacji w kwotach wskazanych w Załączniku.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do produktów określonych w art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 136/66/EWG są ustalone w kwotach wskazanych w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2115/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 16,657 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2116/2004
z dnia 2 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, w zakresie umów ze Stolicą Apostolską
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 57 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 40 rozporządzenia Rady (WE) nr 1347/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej za dzieci obojga małżonków [1] przewiduje, że decyzje dotyczące unieważnienia małżeństwa podjęte na mocy traktatów między Stolicą Apostolską a Portugalią, Włochami i Hiszpanią (konkordatów) mają być uznawane w Państwach Członkowskich, na warunkach określonych w rozdziale III tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 40 rozporządzenia (WE) nr 1347/2000 został zmieniony załącznikiem II do Aktu Przystąpienia z 2003 r., tak aby uwzględnić Umowę między Maltą a Stolicą Apostolską z dnia 3 lutego 1993 r. w sprawie uznawania cywilnych skutków wynikających z małżeństw kanonicznych i z decyzji władz i sądów kościelnych dotyczących takich małżeństw, wraz z drugim Protokołem dodatkowym z dnia 6 stycznia 1995 r.
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 [2], weszło w życie dnia 1 sierpnia 2004 r. i będzie mieć zastosowanie od dnia 1 marca 2005 r. we wszystkich Państwach Członkowskich, z wyjątkiem Danii.
(4) Malta wniosła o zmianę art. 63 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003, który odpowiada art. 40 rozporządzenia (WE) 1347/2000, w celu uwzględnienia Umowy Malty ze Stolicą Apostolską.
(5) Artykuł 57 Aktu Przystąpienia z 2003 r. przewiduje, że akty przyjęte przed przystąpieniem, które wymagają dostosowania z powodu przystąpienia, mogą zostać dostosowane przy zastosowaniu uproszczonej procedury, zgodnie z którą Rada stanowi większością kwalifikowaną, na wniosek Komisji.
(6) Uzasadnione jest uwzględnienie wniosku Malty i odpowiednia zmiana rozporządzenia (WE) nr 2201/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 63 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) w ust. 3 dodaje się następującą literę:
"c) Umowa między Stolicą Apostolską a Maltą z dnia 3 lutego 1993 r. w sprawie uznawania cywilnych skutków wynikających z małżeństw kanonicznych i z decyzji kościelnych władz i sądów dotyczących takich małżeństw, wraz z Protokołem w sprawie stosowania z tego samego dnia oraz z drugim Protokołem dodatkowym z dnia 6 stycznia 1995 r.";
2) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"4.
Uznawanie decyzji przewidzianych w ust. 2 może w Hiszpanii, we Włoszech i na Malcie podlegać tym samym procedurom i tym samym kontrolom, jakie mają zastosowanie w odniesieniu do decyzji sądów kościelnych, wydawanych zgodnie z traktatami międzynarodowymi, zawartymi ze Stolicą Apostolską, wymienionymi w ust. 3.". Artykuł 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2117/2004
z dnia 7 grudnia 2004 r.
przedłużające zawieszenie cła antydumpingowego nałożonego decyzją Komisji nr 2730/2000/EWWiS na przywóz koksu węglowego w kawałkach o średnicy większej niż 80 mm pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1], ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 14 ust. 4,
uwzględniając wniosek Komisji, przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
(1) Decyzją 2730/2000/EWWiS [2] Komisja nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w kwocie 32,6 EUR za tonę na przywóz koksu węglowego w kawałkach o średnicy większej niż 80mm ("koks węglowy 80+"), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej ("CHRL"), objętego kodem CN ex 27040019 (kod TARIC 2704001910).
(2) Decyzją 2004/264/WE [3] ("decyzja") Komisja zawiesiła ostateczne cło antydumpingowe na okres dziewięciu miesięcy, z mocą od dnia 20 marca 2004 r.
B. PODSTAWY DO PRZEDŁUŻENIA ZAWIESZENIA
(3) Artykuł 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przewiduje możliwość zawieszenia środków antydumpingowych w interesie Wspólnoty, uzasadniając to tymczasową zmianą warunków rynkowych w stopniu uniemożliwiającym naprawienie wyrządzonej szkody w wyniku zawieszenia. Środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy. Artykuł 14 ust. 4 stanowi ponadto, że zawieszenie można przedłużyć na kolejny okres nieprzekraczający jednego roku, jeśli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Komisji.
(4) Po zawieszeniu ostatecznego cła antydumpingowego w drodze decyzji Komisja, zgodnie z motywem 15 decyzji, nadal monitorowała sytuację na rynku koksu węglowego 80+.
Poza analizą przywozu z CHRL, wszystkim zainteresowanym stronom wysłano kwestionariusz z prośbą o nadesłanie danych dotyczących produkcji, wielkości i cen sprzedaży na rynku wspólnotowym oraz rentowności za 2003 r. i pierwsze sześć miesięcy 2004 r.
(5) Odpowiedzi otrzymano zarówno od strony skarżącej, jak i użytkowników przemysłowych.
Współpracowało czterech producentów wspólnotowych: trzech z krajów UE-15 (branża strony skarżącej) i jeden z Polski.
Współpracę podjęło także dwanaście spółek reprezentujących sektor wełny skalnej i odlewniczy.
Przywóz z CHRL
(6) Jeśli chodzi o wielkość przywozu z CHRL do Wspólnoty, stwierdzono, że w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2004 r. wielkość przywozu przedmiotowego produktu zmniejszyła się o 4 % w porównaniu z tym samym okresem w 2003 r.
Jednakże doświadczenia ubiegłych lat wskazują na to, że zwykle większość przywozów dokonywana jest w drugiej połowie roku.
Istotnie, w tym wypadku porównanie wielkości przywozu od stycznia do czerwca 2004 r. i w okresie ostatnich sześciu miesięcy 2003 r. wykazuje spadek rzędu 11 %.
(7) Odnośnie do cen, średnia cena koksu węglowego 80+ w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2004 r. wzrosła o 107 % w porównaniu ze średnią ceną w 2003 r.
Przeciętnie cena jednostkowa wynosiła 124 EUR za tonę w 2003 r. i 256 EUR za tonę w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2004 r.
Zwraca się uwagę, że w ciągu pierwszych pięciu miesięcy 2004 r. odnotowano lekki wzrost, od 110 EUR do 140 EUR, w czerwcu zaś cena wzrosła do 403 EUR.
Przywóz z innych krajów
(8) Podczas pierwotnego dochodzenia głównymi konkurentami CHRL były Polska i Republika Czeska.
Na podstawie danych Eurostatu łączny przywóz z tych krajów w 2003 r. wyniósł 924602 ton w porównaniu z 318005 tonami z CHRL.
Obecnie kraje te są częścią przemysłu wspólnotowego i ich dane są uwzględniane.
Sytuacja producentów wspólnotowych
(9) W grupie producentów wspólnotowych (UE-15) nastąpił wzrost produkcji o 23 %, tj. z 442397 ton w 2003 r. do około 543920 ton w 2004 r.
W tym samym czasie wielkość sprzedaży wzrosła o 35 %, a ceny o 8 %.
Wydaje się, że przemysł wspólnotowy rozpoczął usuwanie skutków poprzedniej szkodliwej sytuacji i dochodzenie do względnie dobrego stanu, gdyż średni zysk wynosił 8,5 % w 2003 r. i 12,4 % na koniec czerwca 2004 r.
(10) W odniesieniu do nowych Państw Członkowskich UE produkcja koksu węglowego 80+ koncentruje się głównie w Polsce i Republice Czeskiej.
Jeden z polskich producentów współpracował w ramach tego postępowania.
Produkcja spółek współpracujących z UE-25 wzrosła od 2003 r. do 2004 r. o 30 %.
W tym samym czasie nastąpiło zwiększenie wielkości sprzedaży o 39 %, a cen sprzedaży o 12 %.
Średni zysk dla producentów z UE-25 wyniósł 13 % w 2003 r. i 19,1 % w 2004 r.
Sytuacja użytkowników przemysłowych (sektor wełny skalnej i odlewniczy)
(11) Ceny koksu węglowego 80+ przywożonego z CHRL przez użytkowników przemysłowych wzrosły ze 143 EUR za tonę w 2003 r. do 255 EUR za tonę w 2004 r. (kwiecień–czerwiec), tj. o 78 %.
Wielkość chińskiego koksu węglowego zakupionego przez tych użytkowników spadła ze 158730 ton w 2003 r. do około 65114 ton w 2004 r., tj. o 59 %.
(12) Użytkownicy nadal utrzymują, że dostawy koksu węglowego 80+ nie spełniają zapotrzebowania rynku wspólnotowego, pomimo znaczącego wzrostu produkcji i sprzedaży przez przemysł wspólnotowy.
Poza tym twierdzą oni, że chiński koks węglowy 80 + nie jest dostępny w wystarczających ilościach, a nawet jeśli jest – to po bardzo wysokich cenach.
C. WNIOSEK
(13) Powyższe informacje wskazują, że rynek znajduje się w takiej samej sytuacji jak wówczas, gdy zawieszono środki.
Istotnie, uwzględniając tymczasowe zmiany warunków rynkowych, a zwłaszcza wysoki poziom cen przedmiotowego produktu, utrzymujący się znacznie powyżej szkodliwego poziomu, ujawnionego w pierwotnym dochodzeniu, przy niedoborach zaopatrzenia w koks węglowy 80+, uznaje się, że szkody wyrządzonej przemysłowi wspólnotowemu w wyniku przywozu koksu węglowego 80+ z CHRL nie da się naprawić w obecnej sytuacji, przedłużenie zatem zawieszenia leży w interesie Wspólnoty.
W związku z powyższym nadal spełniane są warunki wymagane dla zawieszenia.
(14) Z uwagi na powyższe ustalenia proponuje się przedłużenie zawieszenia cła antydumpingowego na przywóz koksu węglowego w kawałkach o średnicy większej niż 80 mm na kolejny okres jednego roku, na mocy art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(15) Zwraca się uwagę, że z chwilą wygaśnięcia przedłużonego zawieszenia obowiązujące cło antydumpingowe traci moc, o ile nie przedłożono wniosku o przegląd związany z wygaśnięciem środków.
(16) Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o najistotniejszych faktach i okolicznościach prowadzących do tego wniosku.
Przemysł wspólnotowy wystąpił o przedłużenie zawieszenia cła antydumpingowego o 9 miesięcy, uzasadniając swój wniosek wysokim stopniem płynności rynku koksu węglowego.
W związku z tym uznano, że w obecnej sytuacji krótszy okres nie byłby odpowiedni, gdyż na mocy art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego środki można przywrócić, w dowolnym czasie i po konsultacji, jeśli powód ich zawieszenia nie ma już dłużej zastosowania.
(17) W okresie zawieszenia Komisja będzie nadal monitorować rozwój przywozu koksu węglowego 80+ do Wspólnoty,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego, nałożonego decyzją Komisji 2730/2000/EWWiS, zostaje niniejszym przedłużone do dnia 15 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2118/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2119/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
otwierające procedurę przetargową nr 53/2004 WE sprzedaży alkoholu winnego do nowych zastosowań przemysłowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych [2], ustanawia, między innymi, szczegółowe zasady dotyczące zbywania zapasów alkoholu uzyskanego z destylacji na mocy art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i będącego w posiadaniu agencji interwencyjnych.
(2) Należy otworzyć, w myśl art. 80 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000, procedury przetargowe sprzedaży alkoholu winnego do nowych zastosowań przemysłowych w celu redukowania zapasów alkoholu winnego pochodzenia wspólnotowego oraz umożliwienia realizacji we Wspólnocie programów przemysłowych na małą skalę lub przetwarzania wymienionego alkoholu na towary przeznaczone do wywozu do celów przemysłowych.
Na zapasy alkoholu winnego pochodzenia wspólnotowego magazynowane w Państwach Członkowskich składają się zasoby uzyskane w wyniku destylacji na mocy art. 27, 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.
(3) Od dnia 1 stycznia 1999 r. w myśl rozporządzenia Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiającego porozumienia agromonetarne dotyczące euro [3], cena sprzedaży oraz zabezpieczenia muszą być wyrażane, a wypłaty dokonywane w euro.
(4) Należy ustalić ceny minimalne dla składania ofert, zróżnicowane według kategorii ostatecznego przeznaczenia towaru.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się procedurę przetargową nr 53/2004 WE sprzedaży alkoholu winnego do nowych zastosowań przemysłowych.
Alkohol ten został uzyskany z destylacji według art. 27 i 28 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i znajduje się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej.
Ilość wystawiona do sprzedaży obejmuje 120000 hektolitrów w przeliczeniu na 100 % obj.
Numery kadzi, miejsce składowania i ilość alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. zawarta w każdej z nich są określone w Załączniku.
Artykuł 2
Sprzedaż odbywa się zgodnie z art. 79, 81, 82, 83, 84, 85, 95, 96, 97, 100 i 101 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 oraz art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2799/98.
Artykuł 3
1.
Oferty są składane do danej agencji interwencyjnej posiadającej alkohol, o którym mowa:
Onivins-Libourne, Délégation nationale
17, avenue de la Ballastière, skrzynka pocztowa 231
F-33505 Libourne Cedex
[tel. (33-5) 57 55 20 00
teleks 57 20 25
faks (33-5) 57 55 20 59],
lub wysłane listem poleconym na adres wspomnianej agencji interwencyjnej.
2.
Oferty składane są w zapieczętowanej podwójnej kopercie, przy czym koperta wewnętrzna jest oznaczona: "Oferta na przetarg dotyczący sprzedaży alkoholu do nowych zastosowań przemysłowych, odniesienie 53/2004 WE".
Koperta zewnętrzna zaadresowana jest do zainteresowanej agencji interwencyjnej.
3.
Oferty muszą zostać doręczone do wyżej wymienionej agencji interwencyjnej, najpóźniej o godzinie 12.00 czasu obowiązującego w Brukseli w dniu 4 stycznia 2005 r.
4.
Ofertom musi towarzyszyć zaświadczenie o złożeniu wadium, na rzecz danej agencji interwencyjnej posiadającej alkohol, o którym mowa, wynoszącego 4 EUR/hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
Artykuł 4
Minimalne ceny, które można oferować, wynoszą odpowiednio: 8,35 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do produkcji drożdży piekarskich, 26 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do produkcji produktów chemicznych typu aminowego i chlorowego przeznaczonych na wywóz, 32 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do produkcji wody kolońskiej przeznaczonej na wywóz oraz 7,50 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj. przeznaczonego do innych zastosowań przemysłowych.
Artykuł 5
Formalności związane z pobieraniem próbek określono w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1623/2000.
Cena próbki wynosi 10 EUR za litr.
Agencja interwencyjna dostarcza wszystkie niezbędne informacje na temat właściwości alkoholu wystawionego do sprzedaży.
Artykuł 6
Zabezpieczenie wykonania wynosi 30 EUR za hektolitr alkoholu w przeliczeniu na 100 % obj.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2120/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2729/2000 ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze w sprawie kontroli w sektorze wina
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], w szczególności jego art. 72 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 11 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 2729/2000 [2] określa liczbę próbek do pobrania każdego roku do celów banku danych przewidzianego w art. 10 tego rozporządzenia. W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Cypru, Węgier, Malty, Słowenii i Słowacji, powinna zostać określona liczba próbek do pobrania dla tych państw.
(2) Artykuł 12 określa liczbę analiz do wykonywania przez Wspólne Centrum Badawcze (WCB), w tym analiz próbek z Państw Członkowskich niedysponujących sprzętem.
Powinien zostać określony okres przejściowy w celu założenia i zorganizowania wydajnych laboratoriów izotopowych w tych Państwach Członkowskich.
(3) Załączniki I, II i III do rozporządzenia (WE) nr 2729/2000 określają dokładne instrukcje do przetwarzania i analizy próbek oraz do składania z nich sprawozdań.
Instrukcje te powinny zostać uaktualnione w celu uwzględnienia doświadczenia i postępu technologicznego.
(4) Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2729/2000.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do rozporządzenia (WE) nr 2729/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) Artykuł 11 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Liczba próbek do pobrania każdego roku dla celów banku danych wynosi przynajmniej:
- 20 próbek w Republice Czeskiej,
- 200 próbek w Niemczech,
- 50 próbek w Grecji,
- 200 próbek w Hiszpanii,
- 400 próbek we Francji,
- 400 próbek we Włoszech,
- 10 próbek na Cyprze,
- 4 próbki w Luksemburgu,
- 50 próbek na Węgrzech,
- 4 próbki na Malcie,
- 50 próbek w Austrii,
- 50 próbek w Portugalii,
- 20 próbek w Słowenii,
- 15 próbek na Słowacji,
- 4 próbki w Zjednoczonym Królestwie."
2) Artykuł.
12 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
"Przez okres kończący się dnia 31 lipca 2008 r., do czasu posiadanie własnego odpowiedniego sprzętu analitycznego, Państwa Członkowskie będące producentami wina, niedysponujące sprzętem do wykonywania analizy izotopowej, przesyłają swoje próbki wina do WCB w celu wykonania analizy."
3) Załącznik I zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
4) Załącznik II zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
5) Załącznik III zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2121/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1727/1999 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2158/92 w sprawie ochrony lasów wspólnotowych przed pożarami oraz rozporządzenie (WE) nr 2278/1999 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3528/86 w sprawie ochrony lasów Wspólnoty przed zanieczyszczeniem atmosferycznym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. dotyczące monitorowania wzajemnego oddziaływania lasów i środowiska naturalnego we Wspólnocie (Forest Focus) [1], w szczególności jego art. 14 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2152/2003 stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r. i stanowi podstawę umożliwiającą zintegrowane podejście do dalszego stosowania środków uprzednio wykonywanych na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3528/86 z dnia 17 listopada 1986 r. w sprawie ochrony lasów Wspólnoty przed zanieczyszczeniem atmosferycznym [2] i rozporządzenia Rady (EWG) nr 2158/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie ochrony lasów wspólnotowych przed pożarami [3]. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 2152/2003 przyjęto, aby kontynuować monitoring lasów w zakresie zanieczyszczenia powietrza i pożarów lasów oraz aby śledzić dalszy rozwój programu celem poruszenia nowych kwestii dotyczących ochrony środowiska istotnych dla Wspólnoty.
(2) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 stanowi, że wszystkie działania przewidziane art. 4, 5, 6 ust. 2 i 3 oraz art. 7 ust. 2 omawianego rozporządzenia są wdrażane zgodnie z programami krajowymi, które mają być sporządzone przez Państwa Członkowskie w ciągu dwóch lat. Zgodnie z art. 8 ust. 5 na podstawie przedstawionych programów krajowych, lub na podstawie jakichkolwiek zaakceptowanych dostosowań tychże programów, Komisja decyduje o wkładzie finansowym w koszty kwalifikowane.
(3) Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 Państwa Członkowskie mają obowiązek wyznaczyć właściwe organy odpowiedzialne za przeprowadzanie działań objętych zaakceptowanymi programami krajowymi. Tym samym omawiane rozporządzenie wyraźnie przekazuje wdrażanie zadań organom krajowym.
(4) W przypadku braku rozporządzenia Komisji ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 zastosowanie mają przepisy następujących rozporządzeń Komisji: (EWG) nr 1696/87 z dnia 10 czerwca 1987 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3528/86 w sprawie ochrony lasów Wspólnoty przed zanieczyszczeniem atmosferycznym (wykazy, sieć, sprawozdania) [4], (WE) nr 804/94 z dnia 11 kwietnia 1994 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2158/92 w odniesieniu do systemów informacji o pożarach lasów [5], (WE) nr 1091/94 z dnia 29 kwietnia 1994 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3528/86 w sprawie ochrony lasów Wspólnoty przed zanieczyszczeniem atmosferycznym [6], (WE) nr 1727/1999 [7] oraz (WE) nr 2278/1999 [8], w zakresie, w jakim nie naruszają one przepisów rozporządzenia (WE) nr 2152/2003.
(5) Niektóre przepisy rozporządzeń (WE) nr 1727/1999 oraz (WE) nr 2278/1999 należy jednak dostosować do rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [9], w szczególności jego art. 54 ust. 2 lit. c) i art. 56, oraz do rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [10].
(6) Wcześniejsza analiza wykazała, że przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu krajowym organom sektora publicznego lub organom podlegającym prawu prywatnemu, zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, spełnia wymagania należytego zarządzania finansami i gwarantuje przestrzeganie zasady niedyskryminacji i widoczności działań wspólnotowych.
(7) Kryteria wyboru właściwych organów wyznaczanych przez Państwa Członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2152/2003 należy włączyć do rozporządzeń (WE) nr 1727/1999 oraz (WE) nr 2278/1999 wraz z przepisami gwarantującymi spełnienie wymagań należytego zarządzania finansami oraz pełne respektowanie zasad niedyskryminacji i przejrzystości.
(8) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1727/1999 oraz (WE) nr 2278/1999.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1727/1999 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
"Artykuł 2a
1. Właściwe organy wyznaczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 [11] Parlamentu Europejskiego i Rady w celu przeprowadzenia działań objętych zaakceptowanymi programami krajowymi przestrzegają zasad określonych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [12] i rozporządzeniu Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 [13] oraz przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
2.
W szczególności organy określone w ust. 1, dalej zwane "właściwymi organami", spełniają przynajmniej poniższe kryteria:
a) są to krajowe organy sektora publicznego lub organy podlegające prawu prywatnemu, które mają misję służby publicznej, pod warunkiem że ich działania są regulowane prawem jednego z Państw Członkowskich;
b) oferują odpowiednie gwarancje finansowe, najlepiej wydane przez organ władzy publicznej, szczególnie w przypadku pełnego zwrotu kwot należnych Komisji;
c) działają zgodnie z wymogami należytego zarządzania finansami;
d) gwarantują przejrzystość działań wykonywanych zgodnie z art. 56 ust. 1 lit. a) do e) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
3.
Poza spełnieniem kryteriów określonych w ust. 2, organy podlegające prawu prywatnemu, o których mowa w ust. 2 lit. a), zobowiązują się przedstawić następujące dowody potwierdzające:
a) możliwości techniczne i zawodowe, w oparciu o dokumenty potwierdzające wykształcenie i kwalifikacje zawodowe pracowników na stanowiskach kierowniczych;
b) możliwości ekonomiczne i finansowe, w oparciu o odpowiednie wyciągi bankowe lub właściwe ubezpieczenie od ryzyka zawodowego lub gwarancje rządowe, lub zestawienia bilansowe, lub wyciągi z zestawień bilansowych dotyczące co najmniej dwóch ostatnich lat, za które zamknięto rachunki, jeżeli publikacji zestawienia bilansowego wymaga prawo spółek kraju będącego siedzibą podmiotu;
c) kompetencje na mocy prawa krajowego do przeprowadzania zadań związanych z wykonaniem budżetu, potwierdzone np. dokumentami poświadczającymi wpisanie do rejestru zawodowego lub handlowego, lub potwierdzonym oświadczeniem lub zaświadczeniem, członkostwem specjalnej organizacji, wyraźnym upoważnieniem lub wpisaniem do rejestru VAT;
d) że nie znajdują się w żadnej z sytuacji, o których mowa w art. 93 i 94 rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.
4.
Komisja zawiera umowę z właściwymi organami zgodnie z art. 56 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz art. 35 i 41 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
5.
Właściwe organy prowadzą regularne kontrole w celu zapewnienia właściwego wykonania działań, które mają być finansowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2152/2003.
Organy te podejmują właściwe środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, wnoszą oskarżenia w celu odzyskania straconych, niewłaściwie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków.
6.
Właściwe organy udostępniają Komisji wszelkie żądane informacje.
Eksperci Komisji mogą przeprowadzać kontrole dokumentów oraz kontrole na miejscu sprawdzające istnienie, użyteczność i właściwe działanie organów zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami.
7.
Właściwe organy pełnią funkcję pośrednika, któremu wypłacane są środki wspólnotowe i u którego znajduje się księgowość oraz wszelkie dokumenty potwierdzające otrzymanie i wypłatę omawianych środków przeznaczonych na realizację programu krajowego, włącznie ze wszystkimi fakturami i innymi dokumentami o podobnej mocy dowodowej służącymi jako potwierdzenie bezpośrednich i pośrednich kosztów programu.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 2278/1999 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
"Artykuł 2a
1. Właściwe organy wyznaczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 2152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady [14] w celu przeprowadzenia działań objętych zaakceptowanymi programami krajowymi przestrzegają zasad określonych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [15] i rozporządzeniu Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 [16] oraz przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
2.
W szczególności organy określone w ust. 1, dalej zwane "właściwymi organami", spełniają przynajmniej poniższe kryteria:
a) są to krajowe organy sektora publicznego lub podmioty podlegające prawu prywatnemu, które mają misję służby publicznej, pod warunkiem że ich działania są regulowane prawem jednego z Państw Członkowskich;
b) oferują odpowiednie gwarancje finansowe, najlepiej wydane przez organ władzy publicznej, szczególnie w przypadku pełnego zwrotu kwot należnych Komisji;
c) działają zgodnie z wymogami należytego zarządzania finansami;
d) gwarantują przejrzystość działań prowadzonych zgodnie z art. 56 ust. 1 lit. a) do e) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
3.
Poza spełnieniem kryteriów określonych w ust. 2 podmioty podlegające prawu prywatnemu, o których mowa w ust. 2 lit. a), zobowiązują się przedstawić dowody potwierdzające:
a) możliwości techniczne i zawodowe, w oparciu o dokumenty potwierdzające wykształcenie i kwalifikacje zawodowe pracowników na stanowiskach kierowniczych;
b) możliwości ekonomiczne i finansowe, w oparciu o odpowiednie wyciągi bankowe lub właściwe ubezpieczenie od ryzyka zawodowego lub gwarancje rządowe, lub zestawienia bilansowe, lub wyciągi z zestawień bilansowych dotyczące co najmniej dwóch ostatnich lat, za które zamknięto rachunki, jeżeli publikacji zestawienia bilansowego wymaga prawo spółek kraju będącego siedzibą podmiotu;
c) kompetencje na mocy prawa krajowego do przeprowadzania zadań związanych z wykonaniem budżetu, potwierdzone np. dokumentami poświadczającymi wpisanie do rejestru zawodowego lub handlowego, lub potwierdzonym oświadczeniem lub zaświadczeniem, członkostwem specjalnej organizacji, wyraźnym upoważnieniem lub wpisaniem do rejestru VAT;
d) że nie znajdują się w żadnej z sytuacji, o których mowa w art. 93 i 94 rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.
4.
Komisja zawiera umowę z właściwymi organami zgodnie z art. 56 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz art. 35 i 41 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
5.
Właściwe organy prowadzą regularne kontrole w celu zapewnienia właściwego wykonania działań, które mają być finansowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2152/2003.
Organy te podejmują właściwe środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, wnoszą oskarżenia w celu odzyskania straconych, niewłaściwie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków.
6.
Właściwe organy udostępniają Komisji wszelkie żądane informacje.
Eksperci Komisji mogą przeprowadzać kontrole dokumentów oraz kontrole na miejscu sprawdzające istnienie, użyteczność i właściwe działanie organów zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami.
7.
Właściwe organy pełnią funkcję pośrednika, któremu wypłacane są środki wspólnotowe i u którego znajduje się księgowość oraz wszelkie dokumenty potwierdzające otrzymanie i wypłatę omawianych środków przeznaczonych na realizację programu krajowego, włącznie ze wszystkimi fakturami i innymi dokumentami o podobnej mocy dowodowej służącymi jako potwierdzenie bezpośrednich i pośrednich kosztów programu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2122/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
określające ilości, odnośnie do których mogą być składane wnioski o pozwolenie na przywóz w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2005 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/98 z dnia 19 czerwca 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady 2003/286/WE i 2003/18/WE dla Bułgarii i Rumunii [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1349/2004 z dnia 23 lipca 2004 r. określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w lipcu 2004 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii [2] ustaliło warunki, na jakich wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2004 r. mogą być uwzględnione.
(2) Ilości produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Bułgarii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2004 r. przewidziane w art. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1279/98 zostały wykorzystane w odniesieniu do wszystkich dostępnych ilości.
(3) Ilości produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Rumunii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2004 r. przewidziane w art. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1279/98 i na jakie zostały złożone wnioski, były niższe od ilości dostępnych. Co za tym idzie, zgodnie z drugim akapitem wymienionego artykułu, należy przenieść ilości pozostałe z danego okresu, dodając je do ilości dostępnych dla okresu następnego dla Rumunii.
(4) Ilości produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Rumunii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2005 r. powinno się ustalić z uwzględnieniem ilości pozostających do dyspozycji z poprzedniego okresu, zgodnie z art. 2 akapit 2 rozporządzenia (WE) nr 1279/98,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
Ilości, na jakie mogą opiewać wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla okresu od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2005 r., w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 są wyszczególnione w aneksie do niniejszego rozporządzenia, według krajów pochodzenia i numeru seryjnego kontyngentu.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2123/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 2124/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1922/2004, kontyngentu taryfowego na przywóz żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzącego ze Szwajcarii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1922/2004 z dnia 25 października 2004 r. [1] przyjmujące autonomiczne i przejściowe środki w celu ustanowienia wspólnotowego kontyngentu taryfowego na przywóz żywego bydła pochodzącego ze Szwajcarii, w szczególności jego art. 2,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [2] , w szczególności jego art. 32,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1922/2004 przewiduje ustanowienie wspólnotowego bezcłowego kontyngentu taryfowego na zasadzie autonomicznej i przejściowej na okres od dnia jego wejścia w życie do dnia 30 czerwca 2005 r. na przywóz 4600 sztuk wszystkich gatunków bydła żywego o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzących ze Szwajcarii.
Na mocy art. 2 tego rozporządzenia szczegółowe zasady stosowania kontyngentu powinny zostać określone zgodnie z art. 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999.
(2) W celu przydziału kontyngentu taryfowego i biorąc pod uwagę produkty nim objęte, uznaje się za właściwe zastosowanie metody jednoczesnego rozpatrywania, o której mowa w art. 32 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
(3) Aby kwalifikować się do korzystania z tych kontyngentów taryfowych, żywe bydło musi pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami określonymi w art. 4 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi [3] (dalej zwanej "Umową").
(4) W celu uniknięcia spekulacji ilości dostępne w ramach kontyngentu powinny być udostępnione podmiotom gospodarczym, które są w stanie wykazać, że faktycznie zajmują się przywozem z państw trzecich na znaczącą skalę.
Mając to na uwadze oraz dla zapewnienia skutecznego zarządzania, odnośni handlowcy powinni spełniać wymóg przywozu co najmniej 50 sztuk zwierząt w ciągu 2003 r., zważywszy na fakt, że partię 50 zwierząt można uznać za zwykły ładunek.
Z doświadczenia wynika, że zakup pojedynczej partii towaru jest minimalnym wymogiem, aby transakcja była uważana za rzeczywistą i opłacalną.
Podmiotom gospodarczym na Węgrzech, w Polsce, Republice Czeskiej, Słowacji, Słowenii, Estonii, Łotwie, Litwie, na Cyprze i Malcie (dalej zwanych "nowymi Państwami Członkowskimi") należy zezwolić na składanie wniosków na podstawie przywozów z państw, które były dla nich państwami trzecimi w ciągu roku 2003.
(5) W celu umożliwienia weryfikacji tych kryteriów wnioski należy składać w Państwie Członkowskim, w którym dany importer jest wpisany do rejestru VAT.
(6) W celu zapobiegania spekulacji, należy odmówić dostępu do kontyngentu importerom niezajmującym się już handlem żywym bydłem w dniu 1 stycznia 2004 r., jak również należy ustalić kwotę zabezpieczenia z tytułu praw do przywozu, pozwolenia nie powinny podlegać przeniesieniu oraz zezwolenia na przywóz powinny być wydawane podmiotom gospodarczym wyłącznie w odniesieniu do ilości, na które zostały im przyznane prawa do przywozu.
(7) W celu zapewnienia bardziej wyrównanego dostępu do kontyngentu, przy jednoczesnym utrzymaniu opłacalnej z punktu widzenia handlowego liczby zwierząt przypadających na jeden wniosek, każdy wniosek o zezwolenie przywozowe powinien przestrzegać górnego i dolnego limitu pogłowia.
(8) Należy zastrzec, że prawa do przywozu są przydzielane po upływie okresu rozpatrzenia oraz, gdzie właściwe, z zastosowaniem ustalonego współczynnika redukcji, wyrażonego w procentach.
(9) Instrumentami tymi powinno się zarządzać z wykorzystaniem zezwoleń przywozowych. W tym celu należy ustanowić zasady składania wniosków oraz zakres informacji podawanych we wnioskach i w zezwoleniach, w miarę potrzeby poprzez uzupełnienie niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zezwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [4] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania zezwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [5].
(10) Aby zobowiązać podmioty gospodarcze do ubiegania się o zezwolenia przywozowe w odniesieniu do wszystkich przyznanych praw do przywozu, należy ustanowić, że w wypadku zabezpieczenia z tytułu praw do przywozu taki wniosek stanowi podstawowy wymóg w rozumieniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [6].
(11) Z doświadczenia wynika, że właściwe zarządzanie kontyngentem wymaga również, aby posiadacz zezwolenia był faktycznym importerem.
Dlatego taki importer powinien czynnie uczestniczyć w zakupie, transporcie i przywozie zwierząt.
Udokumentowanie tych czynności powinno zatem również stanowić zasadniczy wymóg w odniesieniu do zabezpieczenia zezwoleń.
(12) W celu zapewnienia ścisłej kontroli statystycznej zwierząt przywożonych w ramach kontyngentu nie stosuje się tolerancji, o której mowa w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym ustanawia się bezcłowy kontyngent taryfowy, na zasadzie autonomicznej i przejściowej, na okres od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 30 czerwca 2005 r. na przywóz 4600 sztuk każdego żywego bydła pochodzącego ze Szwajcarii, o wadze powyżej 160 kg, objętego kodami CN 01029041, 01029049, 01029051, 01029059, 01029061, 01029069, 01029071 lub 01029079.
Kontyngentowi taryfowemu nadaje się numer zlecenia 09.4203.
2.
W odniesieniu do produktów wymienionych w ust. 1 stosują się reguły pochodzenia przewidziane w art. 4 Umowy.
Artykuł 2
1.
Do korzystania z kontyngentu ustanowionego w art. 1 kwalifikują się osoby fizyczne lub prawne, które w momencie składania wniosku o zezwolenie przywozowe udowodnią w stopniu wystarczającym dla właściwych władz odnośnego Państwa Członkowskiego, że dokonały przywozu co najmniej 50 sztuk zwierząt objętych kodami CN 010210 i 010290 w ciągu 2003 r.
Wnioskodawcy muszą być wpisani do krajowego rejestru płatników VAT.
2.
Podmioty gospodarcze w nowych Państwach Członkowskich mogą składać wnioski o zezwolenia na przywóz na podstawie przywozu, o których mowa w ust. 1, z państw, które były dla nich państwami trzecimi w ciągu roku 2003.
3.
Dowód przywozu stanowi wyłącznie dokument celny dopuszczenia do swobodnego obrotu, podpisany przez władze celne i zawierający odniesienie do zainteresowanego wnioskodawcy jako odbiorcy.
Państwa Członkowskie mogą przyjmować kopie powyższych dokumentów, których zgodność z oryginałem potwierdziła właściwa władza.
W wypadku przyjmowania takich kopii, Państwa Członkowskie powiadamiają o tym fakcie w odniesieniu do każdego z odnośnych wnioskodawców w ramach komunikatu, o którym mowa w art. 3 ust. 5.
4.
Podmioty gospodarcze, które w dniu 1 stycznia 2004 r. zaprzestały działalności handlowej z państwami trzecimi w sektorze wołowiny i cielęciny, nie kwalifikują się do przyznania kontyngentu.
5. Spółka utworzona poprzez połączenie spółek, z których każda wykazuje przywozy referencyjne zgodne z minimalną ilością wskazaną w art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2, może wykorzystać te przywozy referencyjne jako podstawę do składania wniosku.
Artykuł 3
1.
Wnioski o zezwolenia przywozowe można przedstawiać jedynie w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany dla celów podatku VAT.
2.
Wnioski o zezwolenia przywozowe:
- muszą obejmować co najmniej 100 sztuk zwierząt,
i
- nie mogą obejmować więcej niż 5 % całkowitej ilości dostępnej do wykorzystania.
W przypadkach, w których wnioski przewyższają ilość, nadwyżka nie jest rozpatrywana.
3.
Wnioski o zezwolenia przywozowe składa się do godz. 13:00 czasu brukselskiego, 10 dnia roboczego następującego po dniu opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
4.
Każdy wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek w odniesieniu do kontyngentu, o którym mowa w art. 1 ust. 1.
Jeżeli ten sam wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek, wszystkie wnioski przez niego złożone uznaje się za niespełniające warunków przyjęcia.
5.
Po weryfikacji przedstawionych dokumentów Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do 10 dnia roboczego od ostatecznego terminu składania wniosków, listę wnioskodawców i ich adresów oraz ilości, o które wnioskują.
Wszystkie notyfikacje, w tym również wnioski puste, są przekazywane za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej z wykorzystaniem formularza wzorcowego w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w przypadkach, w których wnioski zostały w ogóle złożone.
Artykuł 4
1.
Po notyfikacji, o której mowa w art. 3 ust. 5, Komisja decyduje możliwie najszybciej, w jakim stopniu możliwa jest realizacja wniosków.
2.
Jeśli ilości objęte wnioskami, określone w art. 3, przekraczają dostępne ilości, Komisja jednorazowo ustala jednolitą obniżkę procentową, którą stosuje się do wnioskowanych ilości.
W przypadkach, w których zastosowanie współczynnika obniżki, o którym mowa w pierwszym akapicie, daje wynik poniżej 100 sztuk na wniosek, dostępna ilość będzie przyznana przez odnośne Państwo Członkowskie w drodze losowania uprawnień do przywozu obejmujących po 100 sztuk bydła.
Jeżeli reszta jest mniejsza niż 100 sztuk, przyznaje się jednorazowe zezwolenie do przywozu tej ilości.
Artykuł 5
1.
Zabezpieczenie odnoszące się do zezwolenia przywozowego wynosi 3 EUR od sztuki bydła.
Musi być ono złożone właściwej władzy wraz z wnioskiem o przyznanie zezwolenia na przywóz.
2.
Wnioski o wydanie zezwolenia na przywóz muszą być sporządzone w odniesieniu do przydzielonej ilości.
Ten obowiązek stanowi podstawowy wymóg w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
3.
Jeżeli zastosowanie współczynnika redukcji, o którym mowa w art. 4, spowoduje zmniejszenie liczby przydzielonych praw do przywozu w stosunku do wnioskowanych, złożone zabezpieczenie zostanie bezzwłocznie zwolnione w proporcjonalnej części.
Artykuł 6
1.
Przywóz przyznanych ilości odbywa się za okazaniem co najmniej jednego zezwolenia przywozowego.
2.
Wnioski o zezwolenie przywozowe mogą być składane tylko w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca złożył wniosek o prawa do przywozu i je uzyskał w ramach kontyngentu.
Każde wystawienie zezwolenie na przywóz powoduje odpowiednie zmniejszenie puli uzyskanych praw do przywozu.
3.
Zezwolenie przywozowe wydaje się na wniosek i wystawia na nazwę podmiotu gospodarczego, który otrzymał prawa do przywozu.
4.
Wnioski o zezwolenia i zezwolenia zawierają następujące informacje:
a) w polu 8, kraj pochodzenia; pozwolenie wiąże się z obowiązkiem przywozu ze wskazanego państwa;
b) w polu 16, co najmniej jeden spośród następujących kodów Nomenklatury Scalonej:
01029041, 01029049, 01029051, 01029059, 01029061, 01029069, 01029071 lub 01029079;
c) w polu 20, numer zlecenia kontyngentu (09.4203) oraz przynajmniej jedną z poniższych informacji:
- Reglamento (CE) no 2124/2004
- Nařízení (ES) č.
2124/2004
- Forordning (EF) nr. 2124/2004
- Verordnung (EG) Nr. 2124/2004
- Määrus (EÜ) nr 2124/2004
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.
2124/2004
- Regulation (EC) No 2124/2004
- Règlement (CE) no 2124/2004
- Regolamento (CE) n. 2124/2004
- Regula (EK) Nr. 2124/2004
- Reglamentas (EB) Nr. 2124/2004
- 2124/2004/EK rendelet
- Regolament (KE) Nru 2124/2004
- Verordening (EG) nr. 2124/2004
- Rozporządzenie (WE) nr 2124/2004
- Regulamento (CE) n.o 2124/2004
- Nariadenie (ES) č.
2124/2004
- Uredba (ES) št.
2124/2004
- Asetus (EY) N:o 2124/2004
- Förordning (EG) nr 2124/2004.
Artykuł 7
1. Nie naruszając przepisów art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, zezwolenia przywozowe wystawione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie podlegają przeniesieniu i nadają prawa w odniesieniu do kontyngentów taryfowych, wyłącznie jeżeli są wystawione na tę samą nazwę lub nazwisko oraz na ten sam adres, które widnieją jako dane odbiorcy w towarzyszących deklaracjach celnych dopuszczających do wolnego obrotu.
2.
Żadne zezwolenia przywozowe nie są ważne po dniu 30 czerwca 2005 r.
3.
Zabezpieczenie odnoszące się do zezwolenia przywozowego wynosi 20 EUR od sztuki bydła i jest wnoszone przez wnioskodawcę wraz ze złożeniem wniosku o zezwolenie.
4.
Wydane zezwolenia są ważne na terytorium całej Wspólnoty.
5. Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 od wszelkich ilości przywiezionych ponad ilość wskazaną w zezwoleniu przywozowym pobiera się pełne cło wynikające ze Wspólnej Taryfy Celnej obowiązującej w dniu przyjęcia deklaracji celnej o dopuszczeniu do wolnego obrotu.
6.
Nie naruszając przepisów sekcji 4 tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, zabezpieczenie nie zostanie zwolnione do czasu przedstawienia dowodów na to, że posiadacz zezwolenia był komercyjnie i logistycznie odpowiedzialny za zakup, transport i odprawę dopuszczającą do swobodnego obrotu zwierząt.
Takie dowody zawierają co najmniej:
- oryginał lub potwierdzoną kopię wystawionej na posiadacza zezwolenia przez sprzedawcę lub jego przedstawiciela, posiadających siedzibę w kraju trzecim wywozu, jak również dowód zapłaty wniesionej przez posiadacza zezwolenia lub otwarcia przez niego akredytywy dokumentowej na rzecz sprzedawcy,
- dokument przewozowy, wystawiony na posiadacza zezwolenia na odnośne zwierzęta,
- kopię nr 8 formularza IM 4 wraz ze wskazaniem wyłącznie nazwy i adresu posiadacza zezwolenia w polu 8.
Artykuł 8
Rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95 mają zastosowanie z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2125/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 890/78 dotyczące szczegółowych zasad certyfikacji chmielu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [1], w szczególności jego art. 2 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej (zwanych dalej "nowymi Państwami Członkowskimi"), należy dokonać uaktualnienia rozporządzenia Komisji (EWG) nr 890/78 [2].
(2) Rozporządzenie (EWG) nr 890/78 ustala zapisy w nowych językach urzędowych Wspólnoty, które należy zamieścić na certyfikatach.
Należy ustalić te zapisy w językach nowych Państw Członkowskich.
(3) Rozporządzenie (EWG) nr 890/78 ustala terminy przekazania Komisji przez Państwa Członkowskie informacji o strefach i regionach produkcji chmielu, jak również o ośrodkach certyfikacji.
Należy zatem ustalić terminy, o których mowa, dla nowych Państw Członkowskich.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 890/78.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Chmielu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie (EWG) nr 890/78 zmienia się, jak następuje:
1) artykuł 5a otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5a
Certyfikat, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1784/77, zawiera przynajmniej jeden z zapisów figurujących w załączniku II a, wniesiony przez organ uprawniony do wystawiania certyfikatów.";
2) do art. 6 ust. 3 po akapicie drugim dodaje się następujący akapit:
"W przypadku Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy przekazać te informacje do dnia 1 stycznia 2005 r.";
3) do art. 11 dodaje się następujący akapit:
"W przypadku Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy przekazać te informacje do dnia 1 stycznia 2005 r.";
4) tekst figurujący w załączniku I do niniejszego rozporządzenia załącza się jako załącznik IIa;
5) załącznik III zmienia się zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2126/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe w ramach systemu A1 do orzechów (migdały łuskane, orzechy laskowe w łupinach, orzechy laskowe łuskane, orzechy włoskie w łupinach)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) Na mocy art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia wywozów znaczących pod względem gospodarczym, eksportowane przez Wspólnotę produkty mogą stanowić przedmiot refundacji wywozowej, przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy uważać, aby przepływy handlowe, wywołane wcześniej przez system refundacji, nie zostały zakłócone. Z tego powodu oraz ze względu na sezonowość wywozu owoców i warzyw należy ustalić przewidziane ilości na każdy produkt na podstawie spisu produktów rolnych dla refundacji wywozowych określonego w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację i tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzenia do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen najbardziej korzystnych z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynku międzynarodowym lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji do określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Migdały łuskane i orzechy laskowe oraz orzechy włoskie w łupinie mogą obecnie stanowić przedmiot wywozu znaczącego pod względem gospodarczym.
(8) Z uwagi na fakt, że orzechy są produktami, które można stosunkowo łatwo magazynować, refundacje wywozowe mogą być ustalane dla dłuższych odstępów czasowych.
(9) W celu umożliwienia jak najbardziej efektywnego wykorzystania dostępnych zasobów, przy równoczesnym uwzględnieniu struktury wywozowej Wspólnoty, należy ustalić refundacje wywozowe do orzechów zgodnie z systemem A1.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Stawki refundacji wywozowych do orzechów, okres składania wniosków o pozwolenie oraz przewidziane ilości są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3. Bez uszczerbku dla art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A1 zachowują ważność przez trzy miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 styczenia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2127/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe w ramach systemów A 1 i B w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2], ustanawia zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniającej granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu i z powodu sezonowości wywozów owoców i warzyw należy ustalić ilości przewidziane dla każdego produktu, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty łatwo się psują.
(4) W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzenia do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji do określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka klasy ekstra I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy ustalić refundacje wywozowe zgodnie z systemami A1 i B.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do systemu A 1 – stawki refundacji, okres składania wniosków o refundację i przewidziane ilości dla rozpatrywanych produktów są ustalone w Załączniku.
W odniesieniu do systemu B – indykatywne stawki refundacji, okres składania wniosków o pozwolenia i przewidziane ilości dla rozpatrywanych produktów są ustalone w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 styczenia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2128/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustalające stawki refundacji do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 stanowi, że różnica między cenami w handlu międzynarodowym na produkty wymienione w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej, jeżeli towary te są wywożone w formie towarów wymienionych w Załączniku do tego rozporządzenia. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji [2] określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji mającą zastosowanie w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.
(2) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z produktów podstawowych ustala się na okres tej samej długości co okres, na który ustalono refundacje dla tych samych produktów wywożonych w formie nieprzetworzonej.
(3) Artykuł 11 Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w ramach Rundy Urugwajskiej określa, że refundacja wywozowa na produkt zawarty w towarze nie może przekroczyć refundacji stosowanej wobec tego produktu w przypadku jego wywozu w stanie nieprzetworzonym.
(4) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. przyjmującym środki autonomiczne i przejściowe dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii [3] oraz wywozu niektórych przetworzonych produktóv rolnych do Bułgarii, z mocą od 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne nieobjęte załacznikiem I do Traktatu, wywożone do Bułgarii, nie podlegają refundacji wywozowej.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji mające zastosowanie do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75, oraz wywożonych w formie towarów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2771/75, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 i z mocą od 1 października 2004 r., stawek ustalonych w załączniku nie stosuje się do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2129/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka [3], w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 [4], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.
(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem.
W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.
(3) Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2130/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 15 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze jaj prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Obecna sytuacja rynkowa oraz pod względem konkurencji w niektórych krajach trzecich czyni koniecznym ustalenie refundacji zróżnicowanych w zależności od miejsca przeznaczenia niektórych produktów w sektorze jaj.
(4) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, produkty jajeczne, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75, muszą być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. dotyczącej higieny i problemów sanitarnych związanych z produkcją i wprowadzaniem na rynek produktów jajecznych [3].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można je było objąć refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XI załącznika do dyrektywy 89/437/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2131/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustanawiające refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od dnia 15 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego [1], w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.
(2) Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze mięsa drobiowego prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.
(3) Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [2] przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, mięso drobiowe, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, musi być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych związanych z produkcją i wprowadzaniem do obrotu świeżego mięsa drobiowego [3].
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże aby można było objąć je refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XII załącznika do dyrektywy 71/118/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2132/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
ustalającego na rok połowowy 2005 ceny orientacyjne oraz wspólnotowe ceny producenta na niektóre produkty rybne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 104/2000
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 18 ust. 3 oraz art. 26 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 18 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowią, iż cena orientacyjna i wspólnotowa cena producenta powinny być ustalane na każdy rok połowowy celem określenia poziomu ceny interwencyjnej na rynku niektórych produktów rybnych.
(2) Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 wymaga ustalenia ceny orientacyjnej każdego z produktów i grup produktów wymienionych w załącznikach I i II do tego rozporządzenia.
(3) Na podstawie aktualnie dostępnych danych na temat cen określonych produktów oraz kryteriów, o których mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, ceny orientacyjne poszczególnych gatunków należy podwyższyć, utrzymać bądź obniżyć w roku połowowym 2005.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 wymaga ustalenia wspólnotowej ceny producenta na każdy z produktów wymienionych w załączniku III do tego rozporządzenia. Wystarczy jednak ustalić wspólnotową cenę producenta w przypadku tylko jednego z produktów wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 104/2000, gdyż ceny innych produktów można obliczyć z wykorzystaniem współczynników przeliczeniowych, wprowadzonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3510/82 [2].
(5) Na podstawie kryteriów ustalonych w pierwszym i drugim tiret art. 18 ust. 2 oraz w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 należy dostosować wspólnotową cenę producenta na rok połowowy 2005.
(6) Ze względu na pilny charakter problemu należy przyznać wyjątek od terminu sześciu tygodni, o którym mowa w pkt 3 części I Protokołu w sprawie roli parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1
Rozporządzenie Rady 2004/2133/WPZiB
z dnia 13 grudnia 2004 r.
w sprawie obowiązku właściwych władz Państw Członkowskich w zakresie systematycznego stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich przy przekraczaniu przez nich zewnętrznych granic Państw Członkowskich oraz zmieniające w związku z tym przepisy Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen oraz Wspólny Podręcznik
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada Europejska na posiedzeniu w Sewilli w dniach 21 i 22 czerwca 2002 r. wezwała do zacieśnienia współpracy w zwalczaniu nielegalnej imigracji oraz wezwała Komisję i Państwa Członkowskie do podjęcia działań operacyjnych w celu zapewnienia równoważnego poziomu kontroli i ochrony granic zewnętrznych.
(2) Przepisy Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. [2] oraz przepisy Wspólnego Podręcznika [3] dotyczące przekraczania zewnętrznych granic są niejasne i nieprecyzyjne w zakresie obowiązku stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich przy przekraczaniu przez nich granic zewnętrznych.
W efekcie przepisy te prowadzą do stosowania rozbieżnych praktyk w państwach Członkowskich i utrudniają kontrol spełniania warunków w zakresie czasu trwania krótkoterminowych pobytów obywateli tych państw trzecich na terytorium Państw Członkowskich, to jest maksymalnie trzy miesiące w okresie trwającym sześć miesięcy.
(3) Na posiedzeniu w dniach 27 i 28 lutego 2003 r. Rada wyraziła poparcie dla zamiaru wyjaśnienia przez Komisję obowiązujących w tym zakresie przepisów, przede wszystkim poprzez doprecyzowanie, w drodze projektu rozporządzenia Rady, obowiązku Państw Członkowskich w zakresie systematycznego stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich w punktach wjazdu i wyjazdu na przejściach granicznych znajdujących się na granicach zewnętrznych.
(4) We wnioskach z dnia 8 maja 2003 r. Rada wezwała do stworzenia oddzielnych, oznakowanych pasów kontroli dla obywateli różnych państw.
Szczegółowe uregulowania wspólnotowe dotyczące lokalnego ruchu granicznego powinny ulepszyć zarządzanie zewnętrznymi granicami przez odpowiedzialne służby, ułatwiając pokonywanie praktycznych trudności wynikających z wymogu systematycznego stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich.
Środki te pomogą również zagwarantować, że wszelkie środki łagodzące kontrole osób na granicach zewnętrznych mają charakter wyjątków.
(5) Obowiązek Państw Członkowskich w zakresie systematycznego stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich przy wjeździe na terytorium Państwa Członkowskiego, w związku z ograniczeniem odnoszącym się do warunków, na jakich mogą być stosowane środki łagodzące kontrole osób na granicach zewnętrznych, pozwala przyjąć w razie braku stempla w dokumentach podróży, że posiadacz dokumentu nie spełnia lub przestał spełniać warunki dotyczące czasu trwania jego pobytu krótkoterminowego.
(6) Jednakże, dany obywatel państwa trzeciego powinien mieć możliwość obalenia tego domniemania za pomocą wszelkiego rodzaju odpowiednich i wiarygodnych dowodów.
W takich wypadkach, właściwe władze krajowe powinny poświadczyć datę i miejsce przekroczenia granicy, tak by dany obywatel państwa trzeciego posiadał dowód przestrzegania przez niego warunków dotyczących czasu trwania pobytu.
(7) Na podstawie stempla w dokumencie podróży możliwe jest bezsprzeczne ustalenie daty i miejsca przekroczenia granicy, bez konieczności badania w każdym przypadku, czy zostały zastosowane wszystkie wymagane środki kontroli dokumentu podróży.
(8) Niniejsze rozporządzenie powinno określić także kategorie osób, których dokumenty nie muszą być systematycznie stemplowane przy przekraczaniu zewnętrznych granic Państw Członkowskich.
W tym kontekście należy podkreślić, że przepisy wspólnotowe dotyczące lokalnego ruchu granicznego, w tym przepisy dotyczące stemplowania dokumentów podróży mieszkańców terenów przygranicznych, są w trakcie opracowywania.
Do czasu przyjęcia przepisów wspólnotowych dotyczących lokalnego ruchu granicznego, powinna zostać zachowana możliwość zwolnienia mieszkańców terenów przygranicznych z obowiązku stemplowania ich dokumentów podróży, zgodnie z postanowieniami istniejących już dwustronnych porozumień o lokalnym ruchu granicznym.
(9) Przepisy Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen i Wspólny Podręcznik powinny zostać odpowiednio zmienione.
(10) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana, ani nie jest objęta jego stosowaniem.
Zważywszy, że niniejsze rozporządzenie oparte jest na dorobku Schengen zgodnie z postanowieniami części trzeciej tytuł IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania, zgodnie z art. 5 powyższego Protokołu, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia, podejmie decyzję, czy włączy niniejsze rozporządzenie do swojego prawa krajowego.
(11) W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [4], wchodzące w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt. A decyzji 1999/437/WE [5].
(12) W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [6], wchodzące w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt.
A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzjami Rady z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej a także tymczasowego stosowania niektórych przepisów Umowy [7].
(13) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [8].
Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związane, ani nie jest objęte jego stosowaniem.
(14) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen [9].
Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani nie jest objęta jego stosowaniem,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Celem niniejszego rozporządzenia jest:
- potwierdzenie istnienia obowiązku stemplowania przez właściwe władze Państw Członkowskich dokumentów podróży obywateli państw trzecich w wypadku, gdy przekraczają oni zewnętrzne granice Państw Członkowskich;
- określenie warunków, w których brak stempla wjazdu w dokumentach podróży obywateli państw trzecich może stanowić podstawę domniemania, że dozwolony okres krótkoterminowego pobytu tych osób na terytorium Państw Członkowskich został przekroczony.
Artykuł 2
W przepisach Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen wprowadza się niniejszym następujące zmiany:
1) Art. 6 ust. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:
"e) Jeżeli w wyjątkowych i nieprzewidzianych okolicznościach, które wymagają podjęcia natychmiastowych działań, kontrole takie nie mogą zostać przeprowadzone, należy ustalić priorytety takich kontroli.
W tej sytuacji kontrole przy wjeździe mają generalnie pierwszeństwo przed kontrolami przy wyjeździe."
2) Dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 6a
Dokumenty podróży obywateli państw trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a), są systematycznie stemplowane przy wjeździe i wyjeździe.
Artykuł 6b
1.
Jeżeli dokument podróży obywatela państwa trzeciego nie jest opatrzony stemplem wjazdu, właściwe władze krajowe mogą przyjąć, że posiadacz dokumentu nie spełnia lub przestał spełniać obowiązujące w danym Państwie Członkowskim warunki dotyczące czasu trwania pobytu.
2.
Domniemanie to może zostać obalone przez obywatela państwa trzeciego za pomocą wszelkich wiarygodnych środków, takich jak bilety podróżne lub dowody jego obecności poza terytorium Państw Członkowskich, które potwierdzają spełnianie przez niego warunków dotyczących czasu trwania pobytu krótkoterminowego.
W takich przypadkach:
a) Jeżeli obywatel państwa trzeciego znajduje się na terytorium Państw Członkowskich stosujących dorobek Schengen w całości, właściwe władze, zgodnie z krajowymi przepisami i praktyką, poświadczają w dokumencie podróży obywatela państwa trzeciego datę i miejsce przekroczenia przez tę osobę zewnętrznej granicy jednego z tych Państw Członkowskich.
b) Jeżeli obywatel państwa trzeciego znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego, wobec którego nie podjęto decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 2 Aktu Przystąpienia z 2003 r., właściwe władze, zgodnie z krajowymi przepisami i praktyką, poświadczają w dokumencie podróży obywatela państwa trzeciego datę i miejsce przekroczenia przez tę osobę zewnętrznej granicy jednego z tych Państw Członkowskich.
c) Oprócz poświadczenia, o którym mowa w lit. a) i b), zainteresowany obywatel państwa trzeciego może otrzymać formularz, którego wzór jest określony w załączniku.
d) Państwa Członkowskie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji i Sekretariatowi Rady informacje na temat krajowych praktyk dotyczących poświadczenia, o którym mowa w niniejszym artykule.
3.
Jeżeli, domniemanie, o którym mowa w ust. 1, nie zostanie obalone, obywatel państwa trzeciego może zostać wydalony przez właściwe władze z terytorium zainteresowanych Państw Członkowskich."
Artykuł 3
W części II Wspólnego Podręcznika wprowadza się następujące zmiany:
1.
Punkt 1.3.5 otrzymuje brzmienie:
"1.3.5.
W przypadku wystąpienia wyjątkowych i nieprzewidzianych okoliczności mogą zostać złagodzone kontrole na granicach lądowych.
Dotyczy to sytuacji, w których na skutek nieprzewidzianych zdarzeń występuje tak wielkie natężenie ruchu, że mimo wykorzystania wszelkich możliwości kadrowych, lokalowych i organizacyjnych, czas oczekiwania do punktów kontrolnych jest nadmiernie długi."
2.
Dodaje się następujący punkt:
"1.3.5.4.
Nawet w przypadku złagodzonych kontroli, funkcjonariusze odpowiedzialni w danym miejscu za kontrolę graniczną muszą stemplować dokumenty podróży obywateli państw trzecich zarówno przy wjeździe jak i wyjeździe".
3.
W punkcie 2.1.1 niniejszym wprowadza się następujące zmiany:
a) Pierwsze zdanie pierwszego akapitu otrzymuje brzmienie:
"2.1.1.
Przy wjeździe na terytorium Państwa Członkowskiego lub przy wyjeździe z jego terytorium, należy stemplować:".
b) Akapit drugi otrzymuje brzmienie
"Nie stempluje się, ani przy wjeździe ani przy wyjeździe, dokumentów obywateli Unii Europejskiej, obywateli państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz obywateli Konfederacji Szwajcarskiej.
Ponadto nie umieszcza się stempli potwierdzających wjazd i wyjazd na dokumentach obywateli państw trzecich będących członkami rodzin obywateli Unii Europejskiej, obywateli Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub obywateli Konfederacji Szwajcarskiej pod warunkiem, że okażą oni kartę pobytu wydaną przez Państwo Członkowskie lub przez jedno z tych państw trzecich zgodnie z dyrektywą 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich [10].
4.
Do pkt 2.1.5 dodaje się tiret w brzmieniu:
- "— w dokumentach podróży należących do beneficjentów dwustronnych porozumień o lokalnym ruchu granicznym, które nie przewidują stemplowania tych dokumentów, jeżeli te porozumienia dwustronne są zgodne z prawem wspólnotowym "
5.
W punkcie 3.4.2.3 dodaje się następujący akapit:
"Także w przypadku złagodzenia kontroli, właściwi funkcjonariusze muszą postępować zgodnie z pkt. 1.3.5.4."
Artykuł 4
Tekst zawarty w załączniku załącza się do Wspólnego Podręcznika.
Artykuł 5
Komisja przedkłada Radzie sprawozdanie z funkcjonowania niniejszego rozporządzenia najpóźniej trzy lata po jego wejściu w życie.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2134/2004
z dnia 15 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2135/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
w sprawie wstrzymania połowów krewetki północnej przez statki pływające pod banderą Polski
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1954/2003 [2], w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, przewiduje kwoty na połowy krewetki północnej na rok 2004 [3].
(2) W celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących ograniczeń ilościowych połowów niektórych gatunków objętych kwotami, niezbędne jest określenie przez Komisję daty wykorzystania przyznanej kwoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego.
(3) Według informacji przekazanych Komisji, statki pływające pod banderą Polski lub zarejestrowane w Polsce wykorzystały kwotę na połowy krewetki północnej w wodach strefy APANO 3L, przyznaną Polsce na rok 2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki pływające pod banderą Polski lub zarejestrowane w Polsce wykorzystały kwotę na połowy krewetki północnej w wodach strefy APANO 3L, przyznaną Polsce na rok 2004.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2136/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 872/2004 dotyczącego dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii [1], w szczególności jego art. 11 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 zawiera listę właściwych władz, którym powierzone zostały konkretne zadania związane z wdrażaniem tego rozporządzenia.
(2) W dniu 1 maja 2004 r. do Unii Europejskiej przystąpiły Czechy, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja.
Akt Przystąpienia nie wprowadza jednak zmian do wymienionego załącznika.
(3) W związku z powyższym od dnia 1 maja 2004 r. należy uwzględnić w tym załączniku właściwe władze nowych Państw Członkowskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 zmienia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2137/2004
z dnia 14 grudnia 2004 r.
ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 [2] ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2138/2004
z dnia 15 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 14/2004 w odniesieniu do prognozy bilansu dostaw mleka i śmietany dla Wysp Kanaryjskich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1454/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Wysp Kanaryjskich oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1601/92 (Poseican) [1], w szczególności jego art. 3 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 14/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. ustanawiające bilans dostaw i pomoc wspólnotową dla dostaw niektórych podstawowych produktów do spożycia przez ludzi, do przetworzenia i jako nakłady rolnicze oraz dla dostaw zwierząt żywych i jaj do regionów peryferyjnych na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 i (WE) nr 1454/2001 [2] ustanawia prognozy bilansu dostaw i określa wysokość pomocy wspólnotowej dla produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw dla Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich.
(2) Obecnie obowiązujący roczny bilans dostaw mleka i śmietany objętych kodami CN 040291 i 040299 dla Wysp Kanaryjskich wykazuje, że ilości ustalone na dostawy tych produktów są niższe niż wymagane, w związku z większym niż przewidziano zapotrzebowaniem.
(3) Należy zatem dostosować ilości powyżej wymienionych produktów do rzeczywistych potrzeb regionu, o którym mowa.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 14/2004 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 14/2004 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2140/2004
z dnia 15 grudnia 2004 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1245/2004 w odniesieniu do wniosków o licencje połowowe na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem wyłącznej strefy gospodarczej Grenlandii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1245/2004 z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego czwarty Protokół ustanawiający warunki dotyczące połowów przewidzianych w Umowie w sprawie rybołówstwa zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii oraz Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony [1], w szczególności jego art. 4 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) 1245/2004 stanowi, że właściciele statków wspólnotowych, którzy uzyskują licencję dla statku wspólnotowego uprawnionego do połowów na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem wyłącznej strefy gospodarczej Grenlandii, uiszczają opłatę licencyjną zgodnie z art. 11 ust. 5 czwartego Protokołu.
(2) Artykuł 11 ust. 5 czwartego Protokołu stanowi, że szczegółowe zasady techniczne dotyczące przyznawania licencji połowowych ustalone są w ramach porozumienia administracyjnego między stronami.
(3) Rząd Grenlandii oraz Wspólnota prowadziły negocjacje w celu określenia formalności związanych z wnioskami o licencje oraz z ich wydawaniem i w efekcie tych negocjacji dnia 30 września 2004 r. parafowano porozumienie administracyjne.
(4) Należy zatem stosować środki przewidziane w tym porozumieniu administracyjnym.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Formalności określone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1245/2004, związane z wnioskami o licencje połowowe oraz z ich wydawaniem, są ustalone w drodze porozumienia administracyjnego zamieszczonego w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2141/2004
z dnia 15 grudnia 2004 r.
ustalające skorygowaną prognozę produkcji bawełny nieodziarnionej i związaną z tym nową tymczasową obniżkę ceny orientacyjnej na rok gospodarczy 2004/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Grecji, w szczególności protokół nr 4 dotyczący bawełny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 19 ust. 2 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3] przewiduje, że skorygowana prognoza produkcji nieodziarnionej bawełny, określona w art. 14 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, oraz związana z tym nowa tymczasowa obniżka ceny orientacyjnej są ustalane przed dniem 1 grudnia danego roku gospodarczego.
(2) Artykuł 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 stanowi, że skorygowana prognoza produkcji jest ustalana, biorąc pod uwagę postępy w zbiorach. Należy więc wymienioną skorygowaną prognozę produkcji ustalić na podstawie danych dostępnych na rok gospodarczy 2003/2004.
(3) Artykuł 14 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 stanowi, że od dnia 16 grudnia po rozpoczęciu następnego roku gospodarczego kwotę zaliczki określa się na podstawie skorygowanej prognozy produkcji, powiększonej przynajmniej o 7,5 %. Uwzględniając najbardziej aktualne dane liczbowe dotyczące ilości przyjętych do składowania nadzorowanego, dostarczone na rok gospodarczy 2003/2004 przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. c) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1591/2001 oraz biorąc pod uwagę niepewność sytuacji produkcji w Grecji, należy zatrzymać, jako margines bezpieczeństwa, procent powiększenia w wysokości 12 % w odniesieniu do Grecji, 7,5 % w odniesieniu do Hiszpanii i Portugalii.
(4) Nową tymczasową obniżkę ceny orientacyjnej oblicza się zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, zastępując rzeczywistą produkcję przez powiększoną skorygowaną prognozę produkcji.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 skorygowana prognoza produkcji bawełny nieodziarnionej została ustalona w następujący sposób:
- 1103000 ton dla Grecji,
- 344640 ton dla Hiszpanii,
- 926 ton dla Portugalii.
2.
W odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 nowa tymczasowa obniżka ceny orientacyjnej została ustalona w następujący sposób:
- 39,437 EUR/100 kg dla Grecji,
- 27,957 EUR/100 kg dla Hiszpanii,
- 0 EUR/100 kg dla Portugalii.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2142/2004
z dnia 15 grudnia 2004 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2143/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 74/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz bielizny pościelowej z bawełny, pochodzącej z Indii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej ("rozporządzenie podstawowe") [1],
uwzględniając art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 74/2004 z dnia 13 stycznia 2004 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz bielizny pościelowej z bawełny, pochodzącej z Indii [2],
uwzględniając propozycję przedłożoną przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POPRZEDNIA PROCEDURA
(1) Rozporządzeniem (WE) nr 74/2004, Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz do Wspólnoty bielizny pościelowej z bawełny, objętej kodami CN ex63022100 (kody TARIC 6302210081, 6302210089), ex63022290 (kod TARIC 6302229019), ex63023110 (kod TARIC 6302311090), ex63023190 (kod TARIC 6302319090) oraz ex63023290 (kod TARIC 6302329019), pochodzącej z Indii.
Z uwagi na dużą liczbę współpracujących stron, została utworzona próba indyjskich eksportujących producentów i na przedsiębiorstwa, które weszły w skład tej próby nałożono indywidualne stawki celne na poziomie od 4,4 % do 10,4 %. Pozostałe współpracujące przedsiębiorstwa, które nie zostały wybrane do próby, objęto stawką celną w wysokości 7,6 %.
Na przedsiębiorstwa, które albo się nie zgłosiły albo nie współpracowały w toku dochodzenia nałożono stawkę celną wynoszącą 10,4 %.
(2) Art. 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004 stanowi, że jeżeli jakikolwiek nowy producent eksportujący z Indii dostarczy Komisji wystarczające dowody na to, że nie wywoził do Wspólnoty produktów opisanych w art. 1 ust. 1 w okresie objętym dochodzeniem ( 1 października 2001 r. - 30 września 2002 r.) ("pierwsze kryterium"); nie jest powiązany z żadnym z eksporterów lub producentów w Indiach, podlegających środkom zaradczym nałożonym przez to rozporządzenie ("drugie kryterium"); faktycznie wywoził do Wspólnoty produkty, o których mowa, po okresie objętym dochodzeniem, które było podstawą zastosowania środków, lub zawarł nieodwołalne zobowiązanie kontraktowe dotyczące wywozu znacznej ilości produktów do Wspólnoty ("trzecie kryterium"); wówczas można dokonać zmiany art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia przez przyznanie nowemu producentowi eksportującemu stawki celnej obowiązującej dla współpracujących przedsiębiorstw, które nie weszły w skład próby, tzn. 7,6 %.
B. WNIOSKI NOWYCH EKSPORTERÓW/PRODUCENTÓW
(3) Dwadzieścia cztery indyjskie przedsiębiorstwa wystąpiły z wnioskiem, by nie traktowano ich inaczej niż przedsiębiorstw, które współpracowały w toku pierwotnego dochodzenia, lecz nie weszły w skład próby ("status nowego przedsiębiorstwa").
(4) Dwa indyjskie przedsiębiorstwa, które wystąpiły z wnioskiem o przyznanie statusu nowego przedsiębiorstwa nie odpowiedziały na kwestionariusz.
Z tego względu nie było możliwości sprawdzenia, czy te przedsiębiorstwa spełniły kryteria określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004 i ich wniosek został odrzucony.
(5) Dwa wnioski o przyznanie statusu nowego przedsiębiorstwa wpłynęły zbyt późno i wobec tego w ich sprawie nie można było podjąć decyzji przed dniem przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
(6) Pozostałe dwadzieścia przedsiębiorstw udzieliło odpowiedzi na kwestionariusz, którego celem było sprawdzenie, czy przedsiębiorstwa spełniły kryteria określone w postanowieniach art. 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004.
(7) Dowody przedstawione przez wspomnianych powyżej trzynastu indyjskich eksporterów/producentów uznano za wystarczające dla przyznania tym nowym przedsiębiorstwom stawki celnej obowiązującej dla współpracujących przedsiębiorstw, które nie weszły w skład próby (tzn. 7,6 %) i w związku z tym dodania tych trzynastu indyjskich przedsiębiorstw do listy eksporterów/producentów znajdującej się w Załączniku ("Załącznik") rozporządzenia Rady (WE) nr 74/2004.
(8) Jeśli chodzi o pozostałych siedmiu indyjskich eksporterów/producentów, dwóch z nich było powiązanych z przedsiębiorstwami podlegającymi aktualnie obowiązującym środkom wyrównawczym, trzy wywoziły do Wspólnoty produkt, o którym mowa, w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (tzn. od 1 października 2001 r. do 30 września 2002 r.), jeden nie mógł przedstawić żadnej faktury ani innego dowodu na potwierdzenie, że faktycznie wywoził do Wspólnoty produkt, o którym mowa, po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem ani że przyjął nieodwołalne zobowiązanie kontraktowe dotyczące wywozu tego produktu do Wspólnoty.
(9) Wreszcie, stwierdzono, że jeden wniosek nie może zostać rozpatrzony w obecnym kontekście, ponieważ dowody przedstawione przez przedsiębiorstwo występujące z tym wnioskiem należy poddać dalszemu zbadaniu.
(10) W tych okolicznościach uznano, że sześć przedsiębiorstw, o których mowa w akapicie 8, nie spełniło co najmniej jednego kryterium określonego w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004.
Wobec tego, ich wnioski zostały odrzucone.
(11) Przedsiębiorstwa, którym nie przyznano statusu nowego przedsiębiorstwa zostały poinformowane o powodach takiej decyzji i uzyskały możliwość zgłoszenia swoich uwag na piśmie.
(12) Dwa przedsiębiorstwa powiązane z przedsiębiorstwami podlegającymi obecnie obowiązującym środkom wyrównawczym stwierdziły: w wypadku pierwszego z nich, że jego powiązane przedsiębiorstwo już nie istnieje, oraz w wypadku drugiego, że spodziewało się ono uzyskać taką samą stawkę celną obowiązującą ich powiązane przedsiębiorstwo.
(13) W wypadku pierwszego uznano, że fakt, iż powiązane przedsiębiorstwo już nie istnieje jest w istocie elementem o ważnym znaczeniu w obecnej procedurze, i w takim razie nie można przyjąć, że nowe przedsiębiorstwo nie spełnia drugiego kryterium.
W związku z tym postanowiono, że to przedsiębiorstwo powinno również podlegać stawce celnej obowiązującej dla współpracujących przedsiębiorstw, które nie weszły w skład próby (tzn 7,6 %) i wobec tego powinno zostać dodane do listy znajdującej się w Załączniku.
(14) W drugim wypadku, w którym przedsiębiorstwo występujące z wnioskiem jest powiązane z przedsiębiorstwem objętym środkami, stwierdzono, że ten fakt nie powinien automatycznie pozbawiać tego przedsiębiorstwa możliwości objęcia go średnim ważonym marginesem cła dla współpracujących przedsiębiorstw, które nie weszły w skład próby.
Zbadano więc, czy oba powiązane przedsiębiorstwa, jeśli byłyby rozpatrywane łącznie, zostałyby wybrane do próby eksportujących producentów zgodnie z kryteriami określonymi w akapicie 11 rozporządzenia (WE) nr 74/2004.
Ponieważ nie miałoby to miejsca, związek między obydwoma przedsiębiorstwami nie ma wpływu na ustalenia wyżej wymienionego rozporządzenia.
Na tej podstawie, oraz biorąc pod uwagę ustaloną praktykę Komisji, polegającą na traktowaniu wszystkich powiązanych przedsiębiorstw jako jednego podmiotu objętego stawką celną w takiej samej wysokości, postanowiono, że to przedsiębiorstwo powinno również podlegać stawce celnej obowiązującej dla współpracujących przedsiębiorstw, które nie weszły w skład próby (tzn. 7,6 %) i wobec tego powinno zostać dodane do listy znajdującej się w Załączniku.
(15) Wszystkie argumenty i uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały przeanalizowane i w uzasadnionych wypadkach należycie wzięte pod uwagę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZADZENIE:
Artykuł 1
Dodaje się do listy eksporterów/producentów z Indii, znajdującej się w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 74/2004 następujące przedsiębiorstwa:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2144/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2145/2004
z dnia 15 grudnia 2004 r.
zmieniające po raz czterdziesty pierwszy rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące eksportu pewnych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych odnośnie do Talibów w Afganistanie [1], w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera listę osób, grup i jednostek, w stosunku do których stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów ekonomicznych wprowadzone przez niniejsze rozporządzenie.
(2) W dniach 26 listopada i 2 grudnia 2004 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić listę osób, grup i jednostek, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i środków ekonomicznych.
Należy zatem odpowiednio zmienić Załącznik I.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, musi ono wejść w życie z efektem natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2146/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
otwierające na rok 2005 kontyngent taryfowy na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Islandii uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 1999/492/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Islandii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Islandii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii, zatwierdzone na mocy decyzji 1999/492/WE, ustanawia roczny kontyngent taryfowy na przywóz wyrobów cukierniczych, czekolady i innych przetworów spożywczych zawierających kakao, pochodzących z Islandii.
Należy zatem otworzyć powyższy kontyngent na 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3], określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zatem zapewnić, aby kontyngent taryfowy otwarty na mocy niniejszego rozporządzenia był zarządzany zgodnie z powyższymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. zagadnień horyzontalnych dotyczących handlu przetworzonymi produktami rolnymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W okresie między 1 stycznia a 31 grudnia 2005 r. towary pochodzące z Islandii przywożone do Wspólnoty podlegają należnościom celnym określonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w granicach ustalonego w nim rocznego kontyngentu.
Artykuł 2
Komisja zarządza kontyngentem taryfowym określonym w art. 1 zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2147/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, koniecznym jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział, i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych lub innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku powinny być klasyfikowane do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnienia określonego w kolumnie 3.
(4) Właściwym jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2].
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodu CN, wskazanego w kolumnie 2.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2148/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
w sprawie stałego i tymczasowego dopuszczenia niektórych dodatków oraz dopuszczenia nowych zastosowań dodatku już dopuszczonego do użycia w paszach
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych [1], w szczególności jej art. 3 oraz art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt [2], w szczególności jego art. 25,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczanie do użytku dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt w Unii Europejskiej.
(2) Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o dopuszczenie dodatków do pasz zgodnie z dyrektywą 70/524 przed terminem stosowania wyżej wspomnianego rozporządzenia.
(3) Wnioski o dopuszczenie dodatków wymienionych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4) Wstępne uwagi Państw Członkowskich na temat wspomnianych wniosków, złożone zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed datą wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski takie będą zatem nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.
(5) Użycie klinoptylolitu pochodzenia wulkanicznego jako dodatku do pasz należącego do kategorii "spoiw i środków przeciwzbrylających" zostało czasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla świń, królików i drobiu, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1245/1999 [3].
(6) Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie tego minerału bez ograniczeń czasowych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia określone w dyrektywie 70/524/EWG.
(7) Wykorzystanie klinoptylolitu pochodzenia wulkanicznego powinno zatem zostać dopuszczone bez ograniczeń czasowych, po spełnieniu określonych warunków wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(8) Wykorzystanie preparatów zawierających mikroorganizmy z grupy Bacillus licheniformis (DSM 5749) oraz Bacillus subtilis (DSM 5750) zostało tymczasowo dopuszczone dla tuczników oraz bez ograniczeń czasowych dla prosiąt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2437/2000 [4].
(9) Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie wspomnianego wyżej preparatu bez ograniczeń czasowych dla tuczników.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia określone w dyrektywie 70/524/EWG.
Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o zmianę maksymalnego wieku prosiąt, dla których przeznaczony jest ten preparat.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że warunki uzasadniające taką zmianę zostały spełnione.
(10) Wykorzystanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (NCYC Sc 47) zostało tymczasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla prosiąt, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1436/98 [5].
(11) Wykorzystanie preparatów zawierających mikroorganizmy z grupy Enterococcus faecium (DSM 7134) oraz Lactobacillus rhamnosus (DSM 7133) zostało tymczasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla prosiąt, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2690/99 [6].
(12) Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie do użytku bez ograniczeń czasowych wspomnianych wyżej dwóch preparatów.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia określone w dyrektywie 70/524/EWG.
(13) Wykorzystanie trzech preparatów, wymienionych w załączniku II, powinno zatem zostać dopuszczone bez ograniczeń czasowych.
(14) Przedłożono dane na poparcie wniosku o dopuszczenie nowego dodatku należącego do mikroorganizmów Kluyveromyces marxianus odmiana lactisK1 (BCCM/MUCL 39434) dla krów mlecznych.
(15) Z oceny wniosku o dopuszczenie, złożonego w odniesieniu do preparatu określonego w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, wynika, że spełnione są warunki dopuszczenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG.
(16) Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt (SCAN) w dokumencie "Opinia na temat wykorzystania niektórych mikroorganizmów jako dodatki do pasz" z dnia 25 kwietnia 2003 r. wydał swoją opinię na temat wykorzystania tego dodatku w paszach, stwierdzając, że nie stanowi on zagrożenia dla zdrowia zwierząt, zdrowia ludzi i środowiska naturalnego, po spełnieniu warunków wymienionych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
(17) Wykorzystanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (CNCM MA 6-10 W) zostało tymczasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla kurcząt brojlerów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1436/98.
(18) Wykorzystanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (IMI SD 142) zostało tymczasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla kurcząt brojlerów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1436/98 (postać płynna) i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1353/2000 [7] (postać stała).
(19) Wykorzystanie preparatu enzymatycznego z endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (IMI SD 135) zostało tymczasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla kurcząt brojlerów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1436/98 (postać płynna) i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1353/2000 (postać stała).
(20) Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie bez ograniczeń czasowych trzech wymienionych wyżej preparatów enzymatycznych.
Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki takiego dopuszczenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG.
(21) Wykorzystanie trzech preparatów enzymatycznych, wymienionych w załączniku IV, powinno zatem zostać dopuszczone bez ograniczeń czasowych.
(22) Wykorzystanie preparatu enzymatycznego z endo-1,3(4)-beta-glukanazy i endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanych przez Penicillium funiculosum (IMI SD 101) zostało tymczasowo dopuszczone, po raz pierwszy dla kurcząt brojlerów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1259/2004 [8].
Wykorzystanie tego preparatu zostało tymczasowo dopuszczone dla indyków brojlerów, kur niosek i tuczników rozporządzeniem Komisji (WE) nr 418/2001 [9].
(23) Przedłożono nowe dane na poparcie wniosku o rozszerzenie dopuszczenia do użytku tego preparatu enzymatycznego również w odniesieniu do prosiąt i kaczek brojlerów.
(24) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał opinię na temat wykorzystania tego preparatu, stwierdzając, że nie stanowi on zagrożenia dla tych dodatkowych kategorii zwierząt, po spełnieniu warunków wymienionych w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
(25) Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki dopuszczenia określone w dyrektywie 70/524/EWG.
(26) Wykorzystanie trzech preparatów enzymatycznych, wymienionych w załączniku V, powinno zatem zostać dopuszczone tymczasowo na okres czterech lat.
(27) Z oceny wyżej wymienionych wniosków wynika, że należy wprowadzić wymóg stosowania pewnych procedur, mających na celu ochronę pracowników przed kontaktem z dodatkami wymienionymi w załącznikach.
Ochronę tę należy zapewnić poprzez zastosowanie dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [10].
(28) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dopuszcza się preparat należący do grupy "spoiwa i środki przeciwzbrylające" do wykorzystania bez ograniczeń czasowych jako dodatek w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w załączniku I.
Artykuł 2
Dopuszcza się preparaty należące do grupy "mikroorganizmy" do wykorzystania bez ograniczeń czasowych jako dodatki w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w załączniku II.
Artykuł 3
Dopuszcza się preparat należący do grupy "mikroorganizmy" do wykorzystania tymczasowego jako dodatek w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w załączniku III.
Artykuł 4
Dopuszcza się preparaty należące do grupy "enzymy" do wykorzystania bez ograniczeń czasowych jako dodatki w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w załączniku IV.
Artykuł 5
Dopuszcza się preparat należący do grupy "enzymy" do wykorzystania tymczasowego jako dodatek w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w załączniku V.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2149/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na 2005 r. na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Norwegii uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2004/859/WE [2] z 25 października 2004 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii, w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii przewiduje w pkt. III roczne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych towarów pochodzących z Norwegii.
Należy otworzyć wymienione kontyngenty na 2005 r.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3] ustanawia zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zapewnić, aby kontyngenty taryfowe otwarte na mocy niniejszego rozporządzenia były zarządzane zgodnie tymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych Dotyczących Handlu Produktami Rolnymi Przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r. wspólnotowe kontyngenty taryfowe na towary pochodzące z Norwegii, o których mowa w załączniku.
Artykuł 2
Komisja zarządza wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi określonymi w art. 1 zgodnie z art. 308a - 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2150/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
dotyczące otwarcia kontyngentu taryfowego na rok 2005 na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Turcji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady Stowarzyszenia WE–Turcja nr 1/97 z dnia 29 kwietnia 1997 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do niektórych przetworzonych produktów rolnych [2], w szczególności jej art. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu wspierania rozwoju handlu zgodnie z celami unii celnej decyzją (WE) Rady Stowarzyszenia WE–Turcja nr 1/97 ustanawia się roczny kontyngent na przywóz określonej wartości niektórych produktów z ciasta makaronowego przywożonych do Wspólnoty z Turcji. Kontyngent, o którym mowa, powinien być otwarty na rok 2005, a warunkiem pozwolenia na korzystanie z niego powinno być przedstawienie świadectwa przewozowego A.TR, przewidzianego w decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej WE–Turcja nr 1/2001 z dnia 28 marca 2001 r., zmieniającej decyzję nr 1/96 ustanawiającą szczegółowe zasady stosowania decyzji Rady Stowarzyszenia WE–Turcja nr 1/95 [3].
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólny Kodeks Celny [4] określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Właściwym jest więc zapewnienie, że kontyngent taryfowy otwarty na mocy niniejszego rozporządzenia jest zarządzany zgodnie z tymi zasadami.
(3) Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych dotyczących Handlu nieprzetworzonymi Produktami Rolnymi Przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowy kontyngent taryfowy określony w Załączniku otwiera się na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r. na towary przywożone z Turcji, o których mowa w Załączniku.
Warunkiem możliwości korzystania z kontyngentu taryfowego jest przedstawienie świadectwa przewozowego A.TR zgodnie z decyzją Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja nr 1/2001.
Artykuł 2
Komisja zarządza wspólnotowym kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1, zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2151/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
dotyczące otwarcia kontyngentu taryfowego na rok 2005 na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Norwegii, z przetwórstwa produktów rolnych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 96/753/WE z dnia 6 grudnia 1996 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii, zatwierdzone na mocy decyzji 96/753/WE, ustanawia roczny kontyngent taryfowy na przywóz wyrobów cukierniczych, czekolady i innych przetworów spożywczych zawierających kakao pochodzących z Norwegii.
Należy zatem otworzyć powyższy kontyngent na rok 2005.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3], ustala zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zapewnić, że kontyngent taryfowy otwarty niniejszym rozporządzeniem jest zarządzany zgodnie z tymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych dotyczących Handlu Produktami Rolnymi Przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r. przywiezione do Wspólnoty towary pochodzące z Norwegii, określone w Załączniku, podlegają stawkom określonym w tym załączniku, w granicach wspomnianego kontyngentu rocznego.
Artykuł 2
Komisja zarządza kontyngentem taryfowym określonym w art. 1 zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2152/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
uchylające rozporządzenie (WE) nr 238/2004 otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii sorgo pochodzącego z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii [2], określiło szczegółowe zasady konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(2) Ze względów ekonomicznych wskazane jest uchylenie przetargu przewidzianego przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 238/2004 [3].
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 238/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2153/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające stawki refundacji odnośnie do pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów w handlu światowym, wymienionych w art. 1 lit. a), b), c), d), e) oraz g) tego rozporządzenia i cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2], określa produkty, dla których powinna być ustalona stawka refundacji odnośnie do produktów wywożonych w formie towarów wyszczególnionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawka refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych powinna być ustalana każdego miesiąca.
(4) Jednak w przypadku pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia zobowiązań podjętych w związku z tymi refundacjami, jeżeli z wyprzedzeniem zostaną ustalone wysokie stawki refundacji.
Aby uniknąć takiej sytuacji, należy zastosować środki zapobiegawcze, ale nie uniemożliwiające zawieranie długoterminowych umów.
Ustalenie szczegółowych stawek refundacji dla ustalonych z wyprzedzeniem refundacji odnośnie do tych produktów powinno pozwolić na osiągnięcie tych dwóch celów.
(5) Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 przewiduje, że przy ustalaniu stawki refundacji należy uwzględnić, w stosownych przypadkach, refundacje produkcyjne, pomoc finansową lub inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku rozpatrywanych produktów w odniesieniu do produktów podstawowych wyszczególnionych w załączniku A do tego rozporządzenia lub produktów przyrównywanych.
(6) Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełnia odpowiednie standardy.
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3] stanowi, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny zostać udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii [4] z mocą od dnia 1 października 2004 r. przetworzone produkty rolne wyworzone do Bułgarii, nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, nie podlegają refundacjom wywozowym.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji odnoszące się do produktów podstawowych, wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 oraz w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 oraz z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawek ustalonych w załączniku nie stosuje się do towarów wywożonych do Bułgarii nieobjtych załącznikiem I do Traktatu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2154/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(2) Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:
- sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,
- najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,
- cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,
- ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,
- potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,
- aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.
(3) Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:
a) cen na rynkach krajów trzecich;
b) najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;
c) cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;
d) ceny oferowane na bazie franco granica.
(4) Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.
(5) Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.
(6) Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [2], refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [3]. Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
(7) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 [4], przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.
(8) W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.
(9) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2155/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 15 grudnia 2004 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 15 grudnia 2004 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2156/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych [1], w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku [2] przewiduje otwarcie stałego przetargu.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych [3] oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 15 grudnia 2004 r.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 15 grudnia 2004 r. 31,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2157/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii.
Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.
(2) Złożone między 1 a 10 grudnia 2004 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003 wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw.
Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.
(3) Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 stycznia 2005 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52100 t.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z dniem 21 grudnia 2004 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:
Zjednoczone Królestwo:
- 183,5 t pochodzących z Botswany,
- 104 t pochodzących z Namibii;
Niemcy:
- 196,5 t pochodzących z Botswany.
- 15,3 t pochodzących z Namibii;
Artykuł 2
Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni styczn 2005 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2158/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Na mocy art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony – istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym.
Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 [3] w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.
(4) Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.
(5) Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej.
W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(8) Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu.
Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3072/95 i które podlegają rozporządzeniu (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2159/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu [2] określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.
(3) Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych.
Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii "produktów zbożowych", a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – "innych zbóż", które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy.
Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.
(4) Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.
(5) Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.
(6) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2160/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1210/2004, na rok gospodarczy 2004/2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru [2], w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1210/2004 [3].
Te ceny i należności zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2004 [4].
(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1210/2004 w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2161/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości takich refundacji [3], określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji mającą zastosowanie w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 odpowiednio.
(3) Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawkę refundacji na 100 kg każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.
(4) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych, należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie zapobiegając jednak zawieraniu umów długoterminowych.
Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(5) Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG [4], niezbędnym jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 19021100 i 190219 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.
(6) Zgodnie z art. 4 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji produkcyjnej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 [5], dla omawianego produktu podstawowego, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.
(7) Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów.
Niemniej jednak Protokół 19 Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż.
Koniecznym jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.
(8) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii [6] z mocą począwszy od dnia 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne wywone do Bułgarii, niewymienione w załączniku I do Traktatu, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.
(9) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produktów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2162/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 [2].
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [3], Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 10 do 16 grudnia 2004 r. w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2163/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], w szczególności jego art. 4,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.
(2) Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 10 do 16 grudnia 2004 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 29,46 EUR/t.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2164/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2165/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 [2] ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.
(2) Zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu, i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw, należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [3]. Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.
(4) Zgodnie z art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(5) Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) 2200/96, ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.
(6) Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.
(7) Pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.
(8) Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów, i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Ogłasza się przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3.
Produkty objęte procedurą przetargową, okres składania ofert, indykatywne stawki refundacji i przewidziane ilości ustalone są w Załączniku.
2.
Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [4], nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3.
Bez uszczerbku dla stosowania postanowień art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A3 zachowują ważność przez dwa miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2166/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
dotyczące otwarcia kontyngentów taryfowych na rok 2005 stosowanych w przywozie na terytorium Wspólnoty Europejskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Szwajcarii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2000/239/WE z dnia 13 marca 2000 r. dotyczącą zawarcia porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Roczne kontyngenty taryfowe na niektóre przetworzone produkty rolne określone w porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską [3], zwanym dalej "Porozumieniem", powinny zostać otwarte na rok 2005.
(2) Roczny kontyngent dla towarów objętych kodami CN 22021000 oraz ex22029010 ustanowiony w Porozumieniu został wyczerpany.
W związku z powyższym, zgodnie z Porozumieniem, kontyngent na rok 2005 powinien zostać zwiększony o 10 %.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [4] określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Należy zapewnić, aby kontyngenty taryfowe otwarte na mocy niniejszego rozporządzenia były zarządzane zgodnie z tymi zasadami.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych Dotyczących Handlu Przetworzonymi Produktami Rolnymi, niewymienionymi w załączniku I do Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kontyngenty taryfowe na przywóz na terytorium Wspólnoty przetworzonych produktów rolnych pochodzących ze Szwajcarii wymienionych w Załączniku zostają otwarte i zwolnione z należności celnych od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
Na przywóz towarów wymienionych w tabeli 2 Załącznika, które przekraczają kontyngent zwolniony od opłat celnych, zostanie nałożone cło w wysokości 9,1 %.
Artykuł 2
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe określone w art. 1, zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, są zarządzane przez Komisję.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2167/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
dostosowujące rozporządzenie (EWG) nr 1848/93 ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 57 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych [1] ustanawia wspólnotowy system ochrony tradycyjnych specjalności, a jego art. 12 i 15 przewidują symbol i oznaczenie wspólnotowe.
(2) Załącznik I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1848/93 z dnia 9 lipca 1993 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/92 w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych [2] określa symbol wspólnotowy i oznaczenie we wszystkich językach Wspólnoty.
(3) Ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy ustalić symbol wspólnotowy i oznaczenie we wszystkich językach nowych Państw Członkowskich.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 1848/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 1848/93 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2168/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
dostosowujące rozporządzenie (EWG) nr 2037/93 z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 57 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [1] ustanawia wspólnotowy system ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia.
(2) Załącznik I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2037/93 z dnia 27 lipca 1993 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych [2] określa odpowiedni symbol Wspólnoty oraz oznaczenie we wszystkich językach Wspólnoty.
(3) Z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy przewidzieć symbol Wspólnoty oraz oznaczenie we wszystkich językach nowych Państw Członkowskich.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2037/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2037/93 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2168/2004 z dnia 17 grudnia 2004 r. dostosowującego rozporządzenie (EWG) nr 2037/93 z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 371 z 18 grudnia 2004 r.)
Na stronie 14, w Załączniku, część A.1 niderlandzki symbol chronionej nazwy pochodzenia zostaje zastąpiony symbolem:
--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2169/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1535/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w zakresie systemu pomocy dla przetworów owocowych i warzywnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych [1], w szczególności jego art. 6b ust. 3 i art. 6c ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 [2] przewiduje, że w zmianach do umów można zwiększyć ilość pierwotnie ustanowioną w umowie o nie więcej niż 30 %.
Jednak w przypadku suszonych fig przeznaczonych do produkcji pasty figowej, poziom ten może sięgnąć nawet 100 % ilości pierwotnie ustanowionych w umowie między producentem i przetwórcą.
Odstępstwo to przewidziane jest tylko na okres do roku gospodarczego 2003/2004.
(2) Ponieważ powody tego odstępstwa, a mianowicie fakt, że produkcja i wywóz odbywają się w sposób ciągły przez cały rok gospodarczy, wciąż występują, należy mu nadać charakter stały.
(3) Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 1535/2003.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1535/2003 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Jednak zmiany do umów dotyczących nieprzetworzonych suszonych fig przeznaczonych do produkcji past figowych mogą być zawierane nie później niż do dnia 31 maja oraz można w tych zmianach zwiększać ilości pierwotnie ustanowione w umowach o nie więcej niż 100 %".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 2170/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
rozdzielające, na rok gospodarczy 2004/05, 5000 ton krótkiego włókna lnianego i włókna konopnego jako krajowe ilości gwarantowane pomiędzy Danię, Grecję, Irlandię, Włochy i Luksemburg
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno [1], a w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 [2] ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 stanowi, że rozdzielenie 5000 ton krótkiego włókna lnianego i włókna konopi jako krajowych ilości gwarantowanych, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 lit b) rozporządzenia (WE) nr 1673/2000, musi zostać dokonane przed 16 listopada trwającego roku gospodarczego.
(2) W tym celu Dania i Włochy przesłały Komisji informacje związane z obszarami objętymi umowami kupna-sprzedaży, zobowiązaniami do przetwarzania i umowami o przetwórstwo oraz szacowanymi zbiorami słomy i włókien lnianych i konopnych.
(3) Odwrotnie, włókno lniane lub konopne nie będzie produkowane w roku gospodarczym 2004/05 w Grecji, Irlandii lub Luksemburgu.
(4) Na podstawie prognoz produkcji wynikających z nadesłanych informacji, łączna produkcja w pięciu zainteresowanych Państwach Członkowskich nie osiągnie przydzielonej im ilości 5000 ton i powinny zostać określone krajowe ilości gwarantowane zgodnie z poniższym.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Ustala się następujący podział krajowych ilości gwarantowanych określonych w art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1673/2000 na rok gospodarczy 2004/05:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2171/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustanawiające reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2005 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi specjalnymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu [1], w szczególności jego art. 17 ust. 3 i 6 oraz art. 21 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 517/94 ustanawia ograniczenia ilościowe na przywóz niektórych wyrobów włókienniczych pochodzących z niektórych państw trzecich, które mają być przydzielone na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy".
(2) Na mocy powyższego rozporządzenia dopuszczalne jest zastosowanie, w pewnych okolicznościach, innych metod przydziału, podziału kontyngentów na transze lub zarezerwowanie części konkretnych limitów ilościowych wyłącznie dla wniosków popartych dowodami wcześniejszej realizacji przywozu.
(3) Reguły zarządzania kontyngentami ustanowionymi na rok 2005 należy przyjąć przed rozpoczęciem roku kontyngentowego, tak aby nie doszło do nieuzasadnionych zakłóceń ciągłości przepływów handlowych.
(4) Środki przyjęte w latach poprzednich, takie jak określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2308/2003 ustanawiające reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2004 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 [2], okazały się być zadowalające i z tego względu za właściwe uznano ustanowienie podobnych reguł na rok 2005, jednocześnie wykluczając dostosowania przewidziane rozporządzeniem (WE) nr 2308/2003, aby uwzględnić rozszerzenie UE od 1 maja 2004 r.
(5) W celu zaspokojenia potrzeb możliwie jak największej liczby podmiotów gospodarczych, stosowne jest zwiększenie elastyczności przydziału na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy" poprzez wprowadzenie pułapu w odniesieniu do ilości, które mogą być przydzielone każdemu podmiotowi gospodarczemu przy zastosowaniu tej metody.
(6) W celu zagwarantowania pewnego stopnia ciągłości wymiany handlowej i efektywnego zarządzania kontyngentami, podmiot gospodarczy powinien posiadać możliwość złożenia pierwszego wniosku o zezwolenie na przywóz na 2005 r. w ilości równej tej, która została przez niego przywieziona w 2004 r.
(7) W celu optymalnego wykorzystania dostępnych ilości, podmiot gospodarczy, który wykorzystał przynajmniej połowę kwoty, na którą wcześniej uzyskał zezwolenie, powinien posiadać możliwość złożenia wniosku o przyznanie dalszych kwot, pod warunkiem że odpowiednie ilości są dostępne w ramach kontyngentów.
(8) Celem zapewnienia dobrego zarządzania, okres ważności zezwoleń na przywóz powinien wynosić dziewięć miesięcy od daty wystawienia, jednak nie dłużej niż do końca roku.
Państwa Członkowskie powinny wydawać zezwolenia dopiero po notyfikacji przez Komisję, że ilości są dostępne i wyłącznie w przypadku, gdy podmiot gospodarczy jest w stanie potwierdzić istnienie kontraktu i może zaświadczyć, w braku szczegółowych przepisów stanowiących inaczej, że nie przyznano mu dotychczas wspólnotowego zezwolenia na przywóz na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych kategorii i krajów.
Właściwe władze krajowe powinny jednak posiadać odpowiednie kompetencje umożliwiające im przedłużenie, na wniosek importerów, o trzy miesiące i najdłużej do 31 marca 2006 r., okresu ważności zezwoleń, na podstawie których, do dnia złożenia wniosku, dokonano przywozu przynajmniej połowy przyznanych ilości.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowionego na mocy art. 25 rozporządzenia (WE) nr 517/94,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie reguł zarządzania kontyngentami ilościowymi na przywóz niektórych wyrobów włókienniczych określonych w załącznikach III B i IV do rozporządzenia (WE) nr 517/94 na rok 2005.
Artykuł 2
Kontyngenty określone w art. 1 są przydzielane według porządku chronologicznego, w jakim Komisja otrzymała notyfikacje od Państw Członkowskich o wnioskach indywidualnych podmiotów gospodarczych o kwoty nieprzekraczające maksymalnych ilości przydziału dla każdego podmiotu gospodarczego, określonych w załączniku I.
Maksymalne ilości nie są jednak stosowane wobec podmiotów gospodarczych, które przy składaniu pierwszego wniosku na rok 2005 były w stanie wykazać wobec właściwych władz krajowych, że w odniesieniu do danych kategorii i państw trzecich dokonali przywozu ilości większych od ilości maksymalnych określonych dla każdej kategorii zgodnie z wydanymi im zezwoleniami na przywóz na rok 2004.
W przypadku takich podmiotów gospodarczych właściwe władze mogą zezwolić na przywóz z danych państw trzecich i danych kategorii w ilościach nieprzekraczających ilości przywiezionych w roku 2004 i pod warunkiem, że możliwy jest przywóz danej ilości w ramach przyznanego kontyngentu.
Artykuł 3
Każdy importer, który wykorzystał 50 % lub więcej przyznanych mu na mocy niniejszego rozporządzenia kwot, ma prawo wystąpić z kolejnym wnioskiem w odniesieniu do tej samej kategorii i kraju pochodzenia o kwoty, które nie przekraczają maksymalnych ilości ustanowionych w załączniku I.
Artykuł 4
1.
Właściwe władze krajowe wymienione w załączniku II mogą od godz. 10.00 dnia 4 stycznia 2005 r. przekazywać notyfikacje do Komisji o kwotach objętych otrzymanymi wnioskami o wydanie zezwolenia na przywóz.
Czas określony w ust. 1 należy rozumieć jako czas brukselski.
2. Właściwe władze krajowe wydają zezwolenia na przywóz wyłącznie po uzyskaniu potwierdzenia od Komisji, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 517/94, że limit dostępnych kwot przywozowych nie został wyczerpany.
Władze te wydają zezwolenie wyłącznie, jeżeli podmiot gospodarczy:
a) udowodni istnienie kontraktu dotyczącego dostawy towarów; oraz
b) oświadczy na piśmie, że w odniesieniu do danych krajów i kategorii:
i) nie przydzielono mu dotychczas zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia; lub
ii) z zezwolenia, które zostało mu przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia, wykorzystał przynajmniej 50 %.
3.
Zezwolenia na przywóz zachowują ważność przez okres dziewięciu miesięcy od daty wydania, lecz nie dłużej niż do 31 grudnia 2005 r.
Właściwe władze krajowe mogą jednakże, na wniosek importera, przedłużyć o 3 miesiące okres ważności zezwolenia, z którego w chwili składania wniosku o przedłużenie wykorzystano przynajmniej 50 %.
Okres ważności wydanego zezwolenia nie może jednak, niezależnie od okoliczności, trwać dłużej niż do 31 marca 2006 r.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2172/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 417/2002 w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 417/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych [1], w szczególności jego art. 11,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 417/2002 opiera się na definicjach i standardach wyszczególnionych w załączniku I do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (zwanej dalej "Konwencją Marpol").
(2) W dniu 4 grudnia 2003 r. Komitet Ochrony Środowiska Morskiego (MEPC) Międzynarodowej Organizacji Morskiej przyjął szereg poprawek do załącznika I do Konwencji Marpol.
Poprawki te wejdą w życie w dniu 5 kwietnia 2005 r.
(3) Odniesienia do załącznika I do Konwencji Marpol, zamieszczone w rozporządzeniu (WE) nr 417/2002, należy uaktualnić w świetle tych poprawek.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 417/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt. 2 odniesienie do "rezolucji MEPC 94(46) z dnia 27 kwietnia 2001 r., która wchodzi w życie 1 września 2002 r." zastępuje się odniesieniem do "rezolucji MEPC 111(50) z dnia 4 grudnia 2003 r., która wchodzi w życie 4 kwietnia 2005 r.";
b) w pkt. 7 dodaje się następujące zdanie:
"wszelkie zbiornikowce kategorii 2 są wyposażone w oddzielne zbiorniki balastowe umiejscowione tak, aby chroniły cysterny (SBT/PL)";
c) punkt 10 otrzymuje brzmienie:
"10) zbiornikowiec podwójnokadłubowy oznacza:
a) zbiornikowiec o nośności 5000 ton lub większej, spełniający wymagania dotyczące posiadania podwójnego kadłuba lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego Prawidła 13F załącznika I do MARPOL 73/78 lub spełniający wymagania ust. 1 lit. c) zmienionego Prawidła 13G załącznika I do MARPOL 73/78; albo
b) zbiornikowiec o nośności 600 ton lub większej, lecz mniejszej niż 5000 ton, wyposażony w zbiorniki lub przestrzenie o podwójnym dnie spełniające wymagania Prawidła 13F ust. 7 lit. a) załącznika I do MARPOL 73/78 oraz zbiorniki lub przestrzenie burtowe umiejscowione zgodnie z Prawidłem 13F ust. 3 lit. a) spełniające wymagania w zakresie odległości w, o której mowa w Prawidle 13F ust. 7 lit. b) załącznika I do MARPOL 73/78;".
2) W art. 6 odniesienie do "rezolucji MEPC 94(46) z dnia 27 kwietnia 2001 r." zastępuje się odniesieniem do "rezolucji MEPC 94(46) z dnia 27 kwietnia 2001 r. zmienionej rezolucją MEPC 99(48) z dnia 11 października 2002 r. i rezolucją MEPC 112(50) z dnia 4 grudnia 2003".
3) W art. 11 odniesienie do "rezolucji MEPC 94(46) i 95(46)" zastępuje się odniesieniem do "rezolucji MEPC 111(50) i rezolucji MEPC 94(46) zmienionych rezolucją MEPC 99(48) i rezolucją MEPC 112(50)".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2173/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe w sektorze wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 różnica między cenami produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta przez refundację wywozową.
(2) Zastosowanie tych reguł i kryteriów do bieżącej sytuacji na rynkach w sektorze wieprzowiny prowadzi do ustalenia refundacji w następujący sposób.
(3) W odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 02101981 należy ustalić refundacje w wysokości uwzględniającej z jednej strony charakterystykę jakościową produktów oznaczonych tym kodem oraz z drugiej strony przewidywalny rozwój cen produkcji na rynku światowym.
Należy jednak zapewnić utrzymanie uczestnictwa Wspólnoty w handlu międzynarodowym w odniesieniu do niektórych charakterystycznych produktów włoskich oznaczonych kodem CN 02101981.
(4) Ze względu na warunki konkurencji w niektórych państwach trzecich, które tradycyjnie są największymi importerami produktów oznaczonych kodami CN 160100 i CN 1602, należy przewidzieć dla tych produktów kwotę uwzględniającą powyższą sytuację.
Należy jednak zapewnić, żeby refundacja była przyznawana tylko w odniesieniu do wagi netto części jadalnych, z wyłączeniem wagi kości zawartych ewentualnie w tych przetworach.
(5) Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania niektórych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(6) Należy ustalać refundacje, uwzględniając zmiany w nomenklaturze związanej z refundacjami, ustanowionej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 [2].
(7) Uzasadnione jest ograniczenie przyznawania refundacji tylko do produktów, które mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu wewnątrz Wspólnoty.
Należy więc przewidzieć, że w celu skorzystania z refundacji produkty muszą posiadać znak jakości zdrowotnej, jak przewidują odpowiednio dyrektywa Rady 64/433/EWG [3], dyrektywa Rady 94/65/WE [4] oraz dyrektywa Rady 77/99/EWG [5].
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wykaz produktów, na których wywóz przyznana jest refundacja, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, oraz kwoty refundacji są określone w Załączniku.
Produkty muszą spełniać odpowiednie warunki oznakowania jakości zdrowotnej przewidziane w:
- załączniku I, rozdziale XI dyrektywy 64/433/EWG,
- załączniku I, rozdziale VI dyrektywy 94/65/WE,
- załączniku B, rozdziale VI dyrektywy 77/99/EWG.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2174/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 154. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 154. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2175/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 154. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [2], agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła.
Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.
(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do 154. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2176/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
w sprawie 73. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę, oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [2], agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, biorąc pod uwagę oferty otrzymane w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.
(3) Analiza otrzymanych ofert prowadzi do wstrzymania przetargu.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 73. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin składania ofert wygasł dnia 14 grudnia 2004 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2177/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 10. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], a w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [2], agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.
(2) W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.
(3) W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.
(4) Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 10. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 14 grudnia 2004 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 270 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2178/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 9. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka [2] agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.
(2) Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.
(3) Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla 9. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 14 grudnia 2004 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 204,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2179/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 326. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2], agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła.
Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.
(2) Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach 326. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 429/90 maksymalna kwota pomocy oraz kwota gwarancji przeznaczenia ustalone są następująco:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2180/2004
z dnia 17 grudnia 2004 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 18 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2142/2004 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 2142/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 2142/2004 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 2181/2004
z dnia 16 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) w sprawie bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych oraz rozporządzenie (WE) nr 63/2002 (EBC/2001/18) w sprawie statystyki dotyczącej stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe w odniesieniu do depozytów i pożyczek dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw
(EBC/2004/21)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) z dnia 22 listopada 2001 r. dotyczące bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych [2] wymaga, aby monetarne instytucje finansowe (MIF) przesyłały, między innymi, miesięczne informacje statystyczne dotyczące ich bilansu na koniec miesiąca w celu opracowania bilansu skonsolidowanego sektora MIF.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) stanowi, że reguły rachunkowości stosowane przy wykonywaniu wskazanych obowiązków sprawozdawczych to reguły określone w drodze wdrożenia w prawie krajowym dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych [3], jak również wszystkich innych odpowiednich standardów międzynarodowych.
Zarówno krajowe przepisy dotyczące rachunkowości, jak i standardy międzynarodowe uległy zmianie od momentu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13).
Dyrektywa 86/635/EWG została zmieniona w taki sposób, że niektóre instrumenty finansowe mogą być wyceniane według wartości godziwej.
Międzynarodowe standardy rachunkowości również mogą wprowadzać wycenę niektórych instrumentów finansowych według wartości godziwej.
(3) Dla potrzeb informacji statystycznych wymaganych przez Europejski Bank Centralny (EBC) w celu realizacji jego zadań zobowiązania z tytułu depozytów oraz kredyty powinny być wykazywane według wartości nominalnej.
(4) W związku z powyższym konieczne stało się wprowadzenie zmian w rozporządzeniu (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), tak aby zawierały one wyraźny wymóg wykazywania depozytów i kredytów według ich wartości nominalnej.
(5) Jednocześnie, biorąc pod uwagę obecny stopień harmonizacji wymogów statystycznych osiągnięty w drodze rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), pożądane jest dalsze stosowanie takich reguł wyceny, jakie były do tej pory stosowane w odniesieniu do kredytów, na które utworzono rezerwę celową, oraz skupionych wierzytelności.
Krajowe banki centralne mogą zatem dopuścić stosowanie obecnych reguł wyceny w odniesieniu do takich kredytów i wierzytelności do czasu, gdy EBC dokona aktualizacji wskazanych reguł celem dalszej harmonizacji obowiązków sprawozdawczych.
(6) W związku z tym, że niektóre MIF mogą wyceniać wyemitowane dłużne papiery wartościowe według ich wartości godziwej, należy wyjaśnić zakres objęcia obowiązkami sprawozdawczymi „innych korekt z wyceny” w odniesieniu do zmiany wyceny papierów wartościowych.
(7) W rezultacie powyższego zmian wymaga również rozporządzenie (WE) nr 63/2002 (EBC/2001/18) z 20 grudnia 2001 r. w sprawie statystyki dotyczącej stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe w odniesieniu do depozytów i pożyczek dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) wprowadza się następujące zmiany:
Załącznik I podlega zmianie zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 63/2002 (EBC/2001/18) wprowadza się następujące zmiany:
Załącznik II podlega zmianie zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Sporządzono we Frankfurtcie nad Menem, dnia 16 grudnia 2004 r.
W imieniu Rady Prezesów EBC
Jean-Claude Trichet
--------------------------------------------------
[1] Dz.U. L 318 z 27.11.1998, str. 8.
[2] Dz.U. L 333 z 17.12.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1746/2003 (EBC/2003/10) (Dz.U. L 250 z 2.10.2003, str. 17).
[3] Dz.U. L 372 z 31.12.1986, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16).
[4] Dz.U. L 10 z 12.1.2002, str. 24.
--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 4 tiret trzecie,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 1 stycznia 1999 r. euro stało się legalną walutą uczestniczących Państw Członkowskich, zgodnie z wymogami rozporządzenia Rady (WE) nr 974/1998 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro [2], oraz tych państw trzecich, które zawarły porozumienie ze Wspólnotą w sprawie wprowadzenia euro, a mianowicie Monako, San Marino i Watykanu.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/1998 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu [3] określiło podstawowe parametry monet euro.
Po ich wprowadzeniu w styczniu 2002 r. monety euro znajdują się w obrocie w strefie euro jako jedyny legalny środek płatniczy w formie metalowej.
(3) Zalecenie Komisji 2002/664/WE z dnia 19 sierpnia 2002 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro [4] zaleca, by unikać niektórych wzorów przy sprzedaży i produkcji, składowaniu, przywozie i dystrybucji, celem sprzedaży lub do innych celów handlowych medali i żetonów, których rozmiar jest zbliżony do rozmiaru monet euro.
(4) W komunikacie Komisji z dnia 23 lipca 1997 r. w sprawie wykorzystywania symbolu euro ustalono symbol (€) i wezwano wszystkich użytkowników tej waluty do wykorzystywania symbolu przy określaniu kwot pieniężnych denominowanych w euro.
(5) W komunikacie Komisji z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony praw autorskich projektów wspólnych stron monet euro [5] określono przepisy, które należy stosować w przypadku reprodukcji wspólnych stron monet euro.
(6) Wizerunki monet euro zostały opublikowane przez Komisję 28 grudnia 2001 r. [6].
(7) Obywatele mogą być skłonni uwierzyć, że medale i żetony, na których widnieją określenia "euro" lub "eurocent", opatrzone symbolem euro lub wzorem podobnym do wspólnego awersu monety euro lub jednego z rewersów narodowych, mają status legalnego środka płatniczego w każdym z Państw Członkowskich, które przyjęły euro lub w uczestniczącym państwie trzecim.
(8) Istnieje narastające ryzyko, że medale i żetony o rozmiarach i właściwościach metalu podobnych do tych, jakimi charakteryzują się monety euro, mogą zostać bezprawnie wykorzystane w miejsce monet euro.
(9) Zatem odpowiednim jest, aby medale i żetony o wyglądzie, rozmiarach lub właściwościach metalu podobnych do tych, jakimi charakteryzują się monety euro, nie były sprzedawane, produkowane lub dystrybuowane celem sprzedaży lub w innych celach handlowych.
(10) Każde Państwo Członkowskie wprowadza sankcje w odniesieniu do naruszeń, mając na celu osiągnięcie równoważnej ochrony euro przed medalami i żetonami podobnymi do euro na terenie całej Wspólnoty,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "euro" oznacza legalną walutę uczestniczących Państw Członkowskich, określonych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 974/98 oraz tych uczestniczących państw trzecich, które zawarły porozumienie ze Wspólnotą w sprawie wprowadzenia euro, zwanych dalej "uczestniczącymi państwami trzecimi";
b) "symbol euro" oznacza symbol przedstawiający euro (€), zgodnie z ilustracją i opisem zawartym w załączniku I;
c) "medale i żetony" oznaczają przedmioty metalowe inne niż krążki przeznaczone do bicia monet, których wygląd i/lub właściwości techniczne są zbliżone do monet, ale które nie zostały emitowane na mocy krajowych przepisów prawa lub przepisów uczestniczących państw trzecich lub przepisów innych państw, i które w związku z tym nie są ani legalnym środkiem płatniczym ani walutą;
d) "złoty", "srebrny" i "platynowy" oznaczają stopy zawierające złoto, srebro lub platynę, których próba wagowa wyrażona w promilach wynosi odpowiednio co najmniej 375, 500 i 800.
Niniejsza definicja nie dotyczy norm w zakresie cechowania stosowanych w Państwach Członkowskich;
e) "Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe" (zwane dalej "ECTN") oznacza podmiot ustanowiony decyzją Komisji z dnia 29 października 2004 r.;
f) "przedział referencyjny" ma znaczenie zawarte w sekcji 1 załącznika II.
Artykuł 2
Przepisy ochronne
Z zastrzeżeniem art. 3 i 4, produkcja i sprzedaż medali i żetonów oraz ich przywóz i dystrybucja celem sprzedaży lub do innych celów handlowych, są zabronione w następujących okolicznościach:
a) gdy określenie "euro" lub "eurocent", lub symbol euro widnieje na ich powierzchni; lub
b) gdy ich rozmiar mieści się w przedziale referencyjnym; lub
c) gdy wszelkie wzory widniejące na powierzchni medali i żetonów są podobne do jednego z rewersów krajowych lub do wspólnego awersu monet euro, lub są identyczne lub podobne do wzoru na krawędzi monety o nominale 2 euro.
Artykuł 3
Wyłączenia
1.
Medale i żetony, na których widnieje określenie "euro" lub "eurocent", lub symbol euro bez podania wartości nominalnej, nie są zabronione, jeżeli ich rozmiar wykracza poza przedział referencyjny.
2.
Medale i żetony, których rozmiar mieści się w przedziale referencyjnym, nie są zakazane w przypadku, gdy:
a) są one przedziurkowane, a otwór jest większy niż 6 milimetrów, lub gdy są w kształcie wieloboku o mniej niż 6 krawędziach, o ile warunek zawarty w lit. c) pkt ii) został spełniony; lub
b) są wykonane ze złota, srebra lub platyny; lub
c) spełniają następujące warunki:
i) kombinacje wymiarów średnicy i wysokości krawędzi medali i żetonów zawsze znajdują się poza przedziałami określonymi dla każdego przypadku w sekcji 2 załącznika II; oraz
ii) kombinacje wymiarów średnicy i właściwości metalu medali i żetonów zawsze znajdują się poza przedziałami określonymi dla każdego przypadku w sekcji 3 załącznika II.
Artykuł 4
Derogacje przyznane w drodze upoważnienia
1.
Komisja może udzielić specjalnego upoważnienia na wykorzystanie określenia "euro" lub "eurocent", lub symbolu euro na określonych warunkach użytkowania w przypadkach, gdy nie istnieje ryzyko pomyłki.
W takich przypadkach, nazwa danego podmiotu gospodarczego w Państwie Członkowskim jest wyraźnie widoczna na powierzchni medalu lub żetonu a określenie "nie stanowi legalnego środka płatniczego" musi być wybite na awersie lub rewersie medalu lub żetonu.
2.
Komisja jest właściwa do określenia, czy wzór jest "podobny" w rozumieniu art. 2 lit. c).
Artykuł 5
Istniejące medale i żetony
Medale i żetony emitowane przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, które nie spełniają warunków określonych w art. 2, 3 i 4, mogą być nadal używane najpóźniej do końca roku 2009, jeżeli nie ma możliwości, by były używane w miejsce monet euro.
Takie medale i żetony są rejestrowane, w stosownych przypadkach, zgodnie z procedurami stosowanymi w Państwach Członkowskich a informację o nich przekazuje się do ECTN.
Artykuł 6
Sankcje
1.
Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji stosowanych wobec naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszystkie niezbędne środki mające na celu zapewnienie, że będą one wprowadzone w życie.
Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2.
Państwa Członkowskie przyjmują do dnia 1 lipca 2005 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne w celu stosowania niniejszego artykułu.
Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Artykuł 7
Zastosowanie
Niniejsze rozporządzenie stosuje się w uczestniczących Państwach Członkowskich określonych w rozporządzeniu (WE) nr 974/98.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2183/2004
z dnia 6 grudnia 2004 r.
rozszerzające na nieuczestniczące Państwa Członkowskie stosowanie rozporządzenia (WE) nr 2182/2004 dotyczącego medali i żetonów podobnych do monet euro
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W przyjętym rozporządzeniu (WE) nr 2182/2004 [2] Rada zaznaczyła, że rozporządzenie powinno mieć zastosowanie w uczestniczących Państwach Członkowskich, określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro [3].
(2) Jednakże istotnym jest, by zasady dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro były jednolite na terenie całej Wspólnoty i w tym celu należy przyjąć wymagane przepisy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 2182/2004 rozszerza się na Państwa Członkowskie inne niż uczestniczące Państwa Członkowskie, określone w rozporządzeniu (WE) nr 974/98.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2184/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2186/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1613/2000 wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących używanej do celów ogólnego systemu preferencji w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Laosu dotyczącej wywozu niektórych wyrobów włókienniczych do Wspólnoty
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], w szczególności jego art. 247,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2], w szczególności jego art. 76,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r., wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. [3], Wspólnota przyznała Laosowi ogólne preferencje taryfowe.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawia definicję pojęcia produktów pochodzących, używaną do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP).
Jednakże, rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 przewiduje odstępstwa na korzyść najsłabiej rozwiniętych krajów beneficjentów GSP, które w tym celu przedkładają Wspólnocie właściwy wniosek.
(3) Od roku 1997 Laos, w przypadku niektórych wyrobów włókienniczych, korzysta z takiego odstępstwa, ostatnio na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1613/2000 z dnia 24 lipca 2000 r., wprowadzającego odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Laosu, dotyczącej wywozu niektórych wyrobów włókienniczych do Wspólnoty [4], zmienionego rozporządzeniem nr 291/2002 [5], przedłużającego okres jego obowiązywania do 31 grudnia 2004 r.
W listach z dnia 4 maja 2004 r. i 4 sierpnia 2004 r.
Laos przedłożył wniosek o odnowienie odstępstwa.
(4) Komisja rozpatrzyła wniosek przedłożony przez Laos i ustaliła, że jest on właściwe umotywowany.
(5) W momencie przedłużenia okresu obowiązywania rozporządzenia nr 1613/2000, zakładano, że wygaśnięcie tego rozporządzenia powinno zbiec się w czasie z końcem obowiązywania obecnego systemu GSP, przewidzianym na ten sam dzień.
Jednakże, rozporządzenie nr 2211/2003 [6] przedłużyło okres obowiązywania systemu GSP na kolejny rok, do dnia 31 grudnia 2005 r.
(6) Dnia 18 grudnia 2003 r. Komisja opublikowała Zieloną Księgę na temat przyszłości reguł pochodzenia w ramach preferencyjnych uzgodnień handlowych [7], co zapoczątkowało zakrojoną na szeroką skalę debatę na ten temat.
Dnia 7 lipca 2004 r. Komisja opublikowała Komunikat skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego i Komitetu Ekonomiczno-Społeczego zatytułowany "Kraje rozwijające się, handel międzynarodowy i zrównoważony rozwój: rola wspólnotowego ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) w okresie 2006–2015" [8], który również podkreślił potrzebę wprowadzenia zmian do reguł pochodzenia.
Jednakże, nie podjęto jeszcze żadnych decyzji, a żadne nowe reguły nie zostaną wprowadzone przed dniem 31 grudnia 2004 r.
(7) Przedłużenie odstępstwa nie powinno przesądzać ani niekorzystnie wpływać na wyniki dyskusji dotyczącej ewentualnych nowych reguł pochodzenia dla GSP.
Jednakże interesy handlowców zawierających kontrakty zarówno w Laosie jak i we Wspólnocie, jak również stabilizacja i zrównoważony rozwój przemysłu Laosu pod względem bieżących inwestycji i zatrudnienia, wymagają przedłużenia odstępstwa na okres pozwalający na kontynuację realizacji lub zawieranie nowych umów długoterminowych, ułatwiając jednocześnie wprowadzanie ewentualnych nowych reguł pochodzenia dla GSP.
(8) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1613/2000, w szczególności istnienie rocznych limitów ilościowych, odzwierciedlających zdolność rynku wspólnotowego do wchłaniania laotańskich produktów, zdolności wywozowe Laosu oraz faktycznie odnotowane przepływy handlowe, zostały ustalone w celu uchronienia odpowiadających im gałęzi przemysłu wspólnotowego przed szkodą.
(9) W związku z powyższym, odstępstwo powinno zostać przedłużone do dnia 31 grudnia 2006 r.
Jednakże, w celu zapewnienia sprawiedliwego traktowania zarówno w odniesieniu do Laosu jak i innych najsłabiej rozwiniętych krajów, potrzeba utrzymywania odstępstwa powinna zostać zweryfikowana w momencie przyjęcia jakichkolwiek nowych reguł pochodzenia w ramach nowego GSP.
(10) Rozporządzenie (WE) nr 1613/2000 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1613/2000 wprowadza się następujące zmiany:
- w art. 2, datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.",
- a także dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Potrzeba utrzymywania tego odstępstwa zostanie jednak zweryfikowana nie później niż do dnia 31 grudnia 2005 r., zgodnie z nowymi przepisami, które mają zostać przyjęte w odniesieniu do ogólnego systemu preferencji taryfowych i reguł pochodzenia z nim związanego.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2187/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1614/2000, wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących używanej do celów ogólnego systemu preferencji w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Kambodży, dotyczącej wywozu niektórych wyrobów włókienniczych do Wspólnoty
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], w szczególności jego art. 247,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2], w szczególności jego art. 76,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. [3], Wspólnota przyznała Kambodży ogólne preferencje taryfowe.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawia definicję pojęcia produktów pochodzących, używaną do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP).
Jednakże rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 przewiduje odstępstwa na korzyść najsłabiej rozwiniętych krajów beneficjentów GSP, które w tym celu przedkładają Wspólnocie właściwy wniosek.
(3) Kambodża korzysta z takiego odstępstwa dla niektórych wyrobów włókienniczych od 1997 r., ostatnio na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1614/2000 z dnia 24 lipca 2000 r., wprowadzającego odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących używanej do celów ogólnego systemu preferencji w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Kambodży dotyczącej wywozu niektórych wyrobów włókienniczych do Wspólnoty [4], zmienionego rozporządzeniem nr 294/2002 [5], które przedłużyło okres jego obowiązywania do dnia 31 grudnia 2004 r. Kambodża przedłożyła wniosek o odnowienie odstępstwa w liście z dnia 10 czerwca 2004 r.
(4) Komisja rozpatrzyła wniosek przedłożony przez Kambodżę i ustaliła, że jest on właściwie umotywowany.
(5) Kiedy przedłużony został okres obowiązywania rozporządzenia nr 1614/2000, założono, że powinno ono wygasnąć wraz z końcem obowiązywania obecnego systemu GSP, który wypadał tego samego dnia. Jednakże rozporządzenie Rady nr 2211/2003 [6] przedłużyło okres obowiązywania systemu GSP na kolejny rok, tj. do dnia 31 grudnia 2005 r.
(6) Dnia 18 grudnia 2003 r. Komisja opublikowała Zieloną Księgę na temat przyszłości reguł pochodzenia w preferencyjnych porozumieniach handlowych [7], co zapoczątkowało szeroko zakrojoną dyskusję na ten temat.
Dnia 7 lipca 2004 r. opublikowany został Komunikat skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego i Komitetu Społeczno-Ekonomicznego, zatytułowany: "Kraje rozwijające się, handel międzynarodowy i zrównoważony rozwój: rola wspólnotowego ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) w okresie 2006/2015" [8], w którym uznano również potrzebę zmian reguł pochodzenia.
Jednakże żadne decyzje nie zostały jeszcze podjęte, a nowe zasady nie zostaną wprowadzone przed dniem 31 grudnia 2004 r.
(7) Przedłużenie odstępstwa nie powinno przesądzać ani mieć negatywnego wpływu na wyniki dyskusji na temat ewentualnych nowych reguł pochodzenia GSP.
Jednakże interesy handlowców zawierających umowy zarówno w Kambodży, jak i we Wspólnocie, a także stabilność i zrównoważony rozwój przemysłu w Kambodży w odniesieniu do bieżących inwestycji i zatrudnienia, wymagają przedłużenia odstępstwa na okres wystarczający do kontynuowania lub zawierania nowych długoterminowych umów, ułatwiając jednocześnie wprowadzenie ewentualnych nowych reguł pochodzenia GSP.
(8) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1614/2000, w szczególności istnienie limitów ilościowych stosowanych w wymiarze rocznym, odzwierciedlających zdolność rynku wspólnotowego do wchłonięcia produktów z Kambodży, zdolność wywozową Kambodży oraz rzeczywiście odnotowane przepływy handlowe, zostały sformułowane tak, aby zapobiec powstawaniu szkód w odpowiadających im gałęziach przemysłu wspólnotowego.
(9) W związku z powyższym odstępstwo powinno zostać przedłużone do dnia 31 grudnia 2006 r.
Jednakże w celu zapewnienia sprawiedliwego traktowania zarówno Kambodży jak i innych najsłabiej rozwiniętych krajów, potrzeba istnienia odstępstwa powinna zostać zweryfikowana po przyjęciu jakichkolwiek nowych reguł pochodzenia w ramach nowego ogólnego systemu preferencji.
(10) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1614/2000.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1614/2000 wprowadza się następujące zmiany:
- w art. 2 datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.";
- dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Potrzeba istnienia odstępstwa zostanie jednakże zweryfikowana nie później niż dnia 31 grudnia 2005 r., zgodnie z nowymi przepisami jakie zostaną przyjęte w odniesieniu do ogólnego systemu preferencji oraz związanych z nim zasad pochodzenia".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2188/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1615/2000 wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów planu ogólnych preferencji taryfowych w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Nepalu dotyczącej wywozu niektórych wyrobów włókienniczych do Wspólnoty
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], w szczególności jego art. 247,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2], w szczególności jego art. 76,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. [3], Wspólnota przyznała Nepalowi ogólne preferencje taryfowe.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawia definicję pojęcia "produkty pochodzące" używaną do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP).
Jednakże rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 przewiduje odstępstwa na rzecz najsłabiej rozwiniętych krajów beneficjentów GSP, które w tym celu przedkładają Wspólnocie właściwy wniosek.
(3) Od roku 1997 Nepal w przypadku niektórych wyrobów włókienniczych korzysta z takiego odstępstwa, na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1615/2000 z dnia 24 lipca 2000 r., wprowadzającego odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów planu ogólnych preferencji taryfowych w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Nepalu, dotyczącej wywozu niektórych wyrobów włókienniczych do Wspólnoty [4], zmienionego rozporządzeniem nr 293/2002 [5], przedłużającego okres jego obowiązywania do 31 grudnia 2004 r.
W liście z dnia 14 czerwca 2004 r.
Nepal przedłożył wniosek o odnowienie odstępstwa.
(4) Komisja rozpatrzyła wniosek przedłożony przez Nepal i ustaliła, że jest on właściwie umotywowany.
(5) W momencie przedłużenia okresu obowiązywania rozporządzenia nr 1615/2000, zakładano, że wygaśnięcie tego rozporządzenia powinno zbiegać się w czasie z końcem obowiązywania obecnego systemu GSP, przewidzianym na ten sam dzień.
Jednakże rozporządzenie nr 2211/2003 [6] przedłużyło okres obowiązywania systemu GSP o kolejny rok, do dnia 31 grudnia 2005 r.
(6) Dnia 18 grudnia 2003 r. Komisja opublikowała Zieloną Księgę na temat przyszłości reguł pochodzenia w ramach preferencyjnych uzgodnień handlowych [7], co zapoczątkowało zakrojoną na szeroką skalę debatę na ten temat.
Dnia 7 lipca 2004 r. Komisja opublikowała Komunikat skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego i Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zatytułowany "Kraje rozwijające się, handel międzynarodowy i zrównoważony rozwój: rola wspólnotowego ogólnego systemu preferencji (GSP) w okresie 2006–2015" [8], który również podkreślił potrzebę wprowadzenia zmian do reguł pochodzenia.
Jednakże nie podjęto jeszcze żadnych decyzji, a żadne nowe reguły nie zostaną wprowadzone przed dniem 31 grudnia 2004 r.
(7) Przedłużenie odstępstwa nie powinno przesądzać ani niekorzystnie wpływać na wyniki dyskusji na temat ewentualnych nowych reguł pochodzenia dla GSP.
Jednakże interesy handlowców zawierających umowy zarówno w Nepalu jak i we Wspólnocie, jak również stabilizacja i zrównoważony rozwój przemysłu Nepalu pod względem bieżących inwestycji i zatrudnienia, wymagają przedłużenia odstępstwa na okres pozwalający na kontynuację realizacji lub zawieranie umów długoterminowych, ułatwiając jednocześnie wprowadzanie ewentualnych nowych reguł pochodzenia dla GSP.
(8) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1615/2000, a w szczególności obowiązywanie rocznych limitów ilościowych, odzwierciedlających zdolność rynku wspólnotowego do wchłaniania nepalskich produktów, zdolności wywozowe Nepalu oraz faktycznie odnotowane przepływy handlowe, zostały ustalone w taki sposób, by uchronić odpowiadające im gałęzie przemysłu wspólnotowego przed szkodą.
(9) W związku z powyższym, odstępstwo powinno zostać odnowione do dnia 31 grudnia 2006 r.
Jednakże, w celu zapewnienia sprawiedliwego traktowania zarówno Nepalu jak i innych najsłabiej rozwiniętych krajów, potrzeba utrzymywania odstępstwa powinna zostać zweryfikowana w momencie przyjęcia jakichkolwiek nowych reguł pochodzenia w ramach nowego ogólnego systemu preferencji.
(10) Rozporządzenie (WE) nr 1615/2000 należy zatem odpowiednio zmienić.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie (WE) nr 1615/2000 zmienia się następująco:
- w art. 2, datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.",
- dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Potrzeba utrzymywania tego odstępstwa zostanie jednak zweryfikowana nie później niż do dnia 31 grudnia 2005 r., zgodnie z nowymi przepisami, które mają zostać przyjęte w odniesieniu do ogólnego systemu preferencji taryfowych i związanych z nim reguł pochodzenia.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2189/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające wysokość opłaty standardowej za sprawozdanie z gospodarstwa rolnego za rok obrachunkowy 2005 sieci danych rachunkowych gospodarstw rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1915/83 z dnia 13 lipca 1983 r. w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych [2], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1915/83 stanowi, że Komisja wpłaca opłatę standardową na rzecz Państw Członkowskich w odniesieniu do każdego należycie wypełnionego sprawozdania z gospodarstwa rolnego przekazanego Komisji w terminie określonym w art. 3 wyżej wymienionego rozporządzenia.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 134/2004 [3] ustaliło kwotę opłaty standardowej za rok obrachunkowy 2004 w wysokości 140 EUR za każde sprawozdanie z gospodarstwa rolnego.
Ogólne tendencje zmian kosztów i ich wpływ na koszty wypełnienia sprawozdania z gospodarstwa rolnego uzasadniają weryfikację wysokości tej opłaty.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych Gospodarstw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wysokość opłaty standardowej przewidzianej w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1915/83 ustala się na 142 EUR.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2190/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1433/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i pomocy finansowej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 48,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1433/2003 [2] stanowi, że uznane organizacje producentów zobowiązane są przedkładać programy operacyjne do zatwierdzenia właściwym organom w Państwie Członkowskim.
(2) Należy również w wyraźny sposób umożliwić grupom producentów ubiegającym się o uznanie za organizacje producentów na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 przedłożenie ich programów operacyjnych w tym samym czasie. Wyżej wymienione programy operacyjne mogą zostać zatwierdzone wyłącznie w przypadku, gdy dana organizacja producentów została uznana przez właściwy organ krajowy nie później niż w terminie określonym w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003.
(3) Na mocy art. 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003 właściwy organ krajowy podejmuje decyzję dotyczącą programów i środków lub zmian w ich zakresie po ich przedłożeniu przez organizacje producentów zgodnie z art. 11 i 14 wymienionego rozporządzenia najpóźniej do dnia 15 grudnia.
Z doświadczenia nabytego w ostatnich latach wynika, że z uwagi na nadmierne obciążenia administracyjne niektóre Państwa Członkowskie nie są w stanie zbadać wszystkich programów i podjąć dotyczących ich decyzji w wyżej określonym terminie.
(4) Aby uniknąć systematycznych odstępstw od przepisów, nie powodować uszczerbku dla podmiotów gospodarczych oraz umożliwić organom krajowym dalsze badanie wniosków, należy z należycie uzasadnionych przyczyn umożliwić Państwom Członkowskim przeniesienie przyjętego terminu z dnia 15 grudnia do dnia 20 grudnia roku następującego po dacie złożenia wniosku.
Państwa Członkowskie mogą przyjąć przepisy w celu umożliwienia kwalifikowalności wydatków, począwszy od 1 stycznia roku następującego po dacie złożenia wniosku.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1433/2003.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1433/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) do art. 11 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Grupy producentów ubiegające się o uznanie za organizacje producentów na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 mogą w tym samym czasie przedłożyć do zatwierdzenia swoje programy operacyjne określone w akapicie pierwszym. Zatwierdzenie powyższych programów jest uzależnione od ich akceptacji w terminie określonym w art. 13 ust. 2.".
2) do art. 13 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Niemniej jednak, z należycie uzasadnionych przyczyn, Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję dotyczącą programów operacyjnych i funduszy najpóźniej w dniu 20 stycznia roku następującego po dacie złożenia wniosku.
Decyzja zatwierdzająca może określać kwalifikowalność wydatków od dnia 1 stycznia roku następującego po dacie złożenia wniosku.".
3) do art. 14 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Niemniej jednak, z należycie uzasadnionych przyczyn, Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję dotyczącą wniosków o zmianę programu operacyjnego najpóźniej 20 stycznia roku następującego po dacie złożenia wniosku.
Decyzja zatwierdzająca może określać kwalifikowalność wydatków od dnia 1 stycznia roku następującego po dacie złożenia wniosku.".
4) do art. 16 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"W przypadku zastosowania art. 13 ust. 2 lub art. 14 ust. 3 oraz na zasadzie odstępstwa od pierwszego i drugiego akapitu realizacja programu operacyjnego zgodnie z tymi postanowieniami zaczyna się najpóźniej w dniu 31 stycznia następującym po jego zatwierdzeniu.".
5) artykuł 17 akapit trzeci zastępuje się następującymi akapitami:
"W przypadku zastosowania art. 13 ust. 2 lub art. 14 ust. 3 oraz na zasadzie odstępstwa od drugiego akapitu Państwa Członkowskie informują o zatwierdzonej kwocie pomocy najpóźniej w dniu 20 stycznia.Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji najpóźniej w dniu 31 stycznia całkowitą kwotę pomocy zatwierdzoną dla wszystkich programów operacyjnych.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po dniu jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2191/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż [2].
(3) W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.
(6) Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2192/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.
(4) Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.
(5) Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2193/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż [2].
(3) Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów.
Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.
(4) Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(5) Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.
(6) Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2194/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż [2], pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.
(3) Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2195/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], a w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej [3] przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
(2) W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.
(3) Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.
(4) Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2196/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określonych w art. 1b rozporządzenia (EWG) nr 700/88, na okres dwóch tygodni, ustalone są w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2004 r.
Stosuje się od dnia 22 grudnia 2004 r. do 4 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2197/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 16,658 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2198/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje produkcyjne do oliwy z oliwek wykorzystywanej w produkcji niektórej żywności konserwowanej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [1], w szczególności jego art. 20a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 20a rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje przyznanie refundacji produkcyjnej do oliwy z oliwek wykorzystywanej w produkcji niektórej żywności konserwowanej.
Zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla jego ust. 3 Komisja ustala co dwa miesiące kwotę tej refundacji.
(2) Zgodnie z art. 20a ust. 2 wyżej wymienionego rozporządzenia refundacja jest ustalona na podstawie różnicy pomiędzy cenami na rynku światowym i na rynku wspólnotowym, uwzględniając opłatę przywozową stosowaną do oliwy z oliwek objętej podpozycją CN 15099000, oraz na podstawie elementów wykorzystanych do ustalenia refundacji wywozowych do oliwy z oliwek w okresie referencyjnym.
Jako okres referencyjny właściwe jest przyjęcie okresu dwóch miesięcy poprzedzających początek okresu ważności refundacji produkcyjnej.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia refundacji, jak wskazano poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W styczniu i lutym 2005 r. kwota refundacji produkcyjnej określona w art. 20a ust. 2 rozporządzenia nr 136/66/EWG jest równa 44,00 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2199/2004
z dnia 10 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3846/87 ustanawiające nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 18, oraz odpowiednie przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rolnych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 akapit ostatni rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3846/87 z dnia 17 grudnia 1987 r. ustanawiającego nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych [2] przewiduje opublikowanie pełnej wersji nomenklatury refundacji w dniu 1 stycznia 2005 r., jak wynika z przepisów wykonawczych w sprawie uzgodnień dotyczących wywozu produktów rolnych.
(2) Należy uwzględnić zmiany w Nomenklaturze Scalonej odnośnie do mięsa wieprzowego, wina Tokaj, pomarańczy, jabłek oraz sułtanek, wprowadzone rozporządzeniem (WE) nr 1810/2004 [3], mające zastosowanie od 2005 r., oraz odpowiednio dostosować nomenklaturę refundacji.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich zainteresowanych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3846/87 wprowadza się następujące zmiany:
1) załącznik I zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;
2) załącznik II zastępuje się załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 oraz (WE) nr 3285/94 w odniesieniu do wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota jest stroną Porozumienia WTO w sprawie wyrobów włókienniczych oraz odzieżowych (ATC), zgodnie z którym to Porozumienie i wszystkie poniższe ograniczenia przestają być stosowane z dniem 1 stycznia 2005 r. zgodnie z harmonogramem włączenia określonym w art. 9 Porozumienia.
(2) Ustanowiony został system nadzoru a posteriori oparty na cłach w celu prowadzenia skutecznej bieżącej kontroli tendencji w imporcie wyrobów podlegających liberalizacji.
(3) Szczególne postanowienia mogą być utrzymane po upływie powyższego terminu na mocy postanowień Protokołu przystąpienia Chin do WTO.
W tym kontekście oraz w celu terminowego zgromadzenia odpowiednich informacji służących do przeprowadzenia skutecznej kontroli niektórych, właściwe jest wprowadzenie wcześniejszego nadzoru towarów importowanych pochodzących z Chin za pomocą automatycznego systemu licencjonowania importu, obowiązującego do dnia 31 grudnia 2005 r., chociaż wymóg ten można uchylić z chwilą osiągnięcia pełnej zdolności operacyjnej przez oparty na cłach system nadzoru ex post.
(4) Zgodnie z ATC, kraje przywozu nie są zobowiązane do przyjmowania wysyłek przekraczających notyfikowane ograniczenia, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym data wysyłki ma więc decydujące znaczenie przy zaliczaniu na poczet stosownego kontyngentu.
W konsekwencji, towary wwiezione w 2005 r., ale wysłane w 2004 r., zalicza się w okresie przejściowym w 2005 r. na poczet kontyngentów ustanowionych na rok 2004, w związku z czym podlegają one systemowi podwójnej kontroli.
(5) W interesie wspólnoty gospodarczej leży osiągnięcie pewności i przewidywalności w handlu, w związku z czym właściwe jest ustalenie ostatecznej daty po upływie której obciążanie kontyngentów ustalonych na rok 2004 towarami przybyłymi w 2005 r. nie będzie już stosowane.
Wspomnianą datą końcową powinien być dzień 31 marca 2005 r.
(6) W celu zapewnienia zgodności z postanowieniami ATC dotyczącymi zniesienia ograniczeń ilościowych w stosunku do członków WTO, załącznik II do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 [1] stosuje się, począwszy od 2005 r., tylko w stosunku do państw trzecich z którymi Wspólnota zawarła porozumienia dwustronne w zakresie wyrobów włókienniczych.
(7) Wykaz wyrobów włókienniczych i odzieżowych podlegających regułom i środkom dyscyplinującym GATT, wymienionych w załączniku II do rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 518/94 [2] powinien zostać zmieniony, aby obejmować, od dnia 1 stycznia 2005 r., wyroby, które mają być włączone do GATT.
(8) Zalecane jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w celu umożliwienia podmiotom gospodarczym skorzystania z niego możliwie najszybciej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3030/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) Ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 5 oraz dla art. 13, niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku I, pochodzących z państw trzecich, z którymi Wspólnota zawarła dwustronne porozumienia, protokoły lub innego rodzaju uzgodnienia, wymienione w załączniku II.
Stosowne przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się także do przywozu wyrobów włókienniczych i odzieży pochodzących z Chin w odniesieniu do art. 10a."
b) Skreśla się ust. 7.
2) W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) Skreśla się ust. 4;
b) Ust. 5 otrzymuje brzmienie:
"5.
Nadal dopuszcza się do swobodnego obrotu wyroby, których przywóz podlegał limitom ilościowym przed dniem 1 stycznia 2005 r., wymienionym w załącznikach Va i VIIa, i które zostały wysłane przed tą datą, do dnia 31 marca 2005 r., po przedstawieniu zezwolenia na przywóz wystawionego na podstawie systemu obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2005 r.
Za datę przesłania uznaje się dzień załadunku towarów w kraju pochodzenia na pokład statku powietrznego, pojazdu lub statku dokonującego wywozu.".
3) W art. 3 skreśla się ust. 3 i 4.
4) Art. 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
Przepisy o elastyczności
Pod warunkiem powiadomienia Komisji z wyprzedzeniem, kraje-dostawcy mogą dokonywać transferów między limitami ilościowymi wymienionymi w załącznikach V i Va w zakresie i na warunkach określonych w załącznikach VIII i VIIIa.".
5) Skreśla się art. 9.
6) W art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
a) Skreśla się ust. 4, 5 i 6, lit. b) i c) w ust. 9, oraz ust. 10 i 12.
b) ust. 7 lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) Środki podjęte na mocy ust. 3 są przedmiotem Komunikatu Komisji opublikowanego niezwłocznie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej."
c) Pierwsze zdanie ust. 8 otrzymuje brzmienie:
"Konsultacje z zainteresowanym krajem-dostawcą, przewidziane w ust. 3 mogą prowadzić do uzgodnienia między tym państwem a Wspólnotą w sprawie wprowadzenia i wysokości limitów ilościowych".
d) Ust. 13 otrzymuje brzmienie:
"13.
Środki przewidziane w ust. 3 i 9 niniejszego artykułu zostaną przyjęte i wprowadzone w życie zgodnie z procedurą określoną w art. 17."
7) Do art. 10a dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a Przywóz wyrobów włókienniczych i odzieżowych określony w załączniku I, pochodzących z Chin zgodnie z określeniem w tabeli B załącznika III podlegają systemowi jednolitego uprzedniego nadzoru zgodnie z art. 13 i częścią IV załącznika III.
Wymóg wystawienia dokumentu nadzoru nie obowiązuje w stosunku do wyrobów włókienniczych i odzieżowych, na przywóz których wydano zezwolenie zgodnie z art. 2 ust. 5.
Ten system jednolitego uprzedniego nadzoru zostanie zniesiony jeżeli następujący po nim system nadzoru celnego ustanowiony na mocy art. 13 stanie się w pełni operacyjny.
Decyzje w sprawie zakończenia systemu uprzedniego nadzoru i zmiany w tabeli B załącznika III zostanie podjęta zgodnie z art. 17.".
8) Skreśla się art. 11.
9) W art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Gdy zgodnie z odpowiednimi postanowieniami porozumienia, protokołu lub innego uzgodnienia między Wspólnotą a państwem trzecim, lub w celu kontroli tendencji importowych wyrobów pochodzących z państwa trzeciego, wprowadza się system nadzoru a priori lub a posteriori w stosunku do kategorii wyrobów, o której mowa w załączniku I nie podlegającej limitom ilościowym wymienionym w załączniku V, stosuje się procedury i formalności dotyczące kontroli pojedynczej i podwójnej, gospodarczego uszlachetniania biernego, klasyfikacji i świadectw pochodzenia określone w załącznikach III i IV.";
10) W art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Decyzję w sprawie zastosowania systemu nadzoru w stosunku do wyrobów lub krajów-dostawców nie wymienionych w tabelach w załączniku III podejmuje się, w miarę potrzeby, zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi konsultacji, zawartymi w porozumieniu, protokole lub innym uzgodnieniu z danym państwem trzecim.
Komisja decyduje o wprowadzeniu systemu nadzoru a priori lub a posteriori.
Decyzje w sprawie wprowadzenia systemu nadzoru a priori, oraz wszelkie inne środki potrzebne do wprowadzenia tego systemu przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 17.";
11) Skreśla się art. 14.
12) Art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Jeżeli po dochodzeniu przeprowadzonym zgodnie z procedurami określonymi w załączniku IV Komisja stwierdzi, że znajdujące się w jej posiadaniu informacje stanowią dowód, że wyroby pochodzące z kraju-dostawcy wymienionego w załączniku V oraz podlegające limitom ilościowym, określonym w art. 2 bądź wprowadzonym na podstawie art. 10 lub 10a zostały przeładowane, skierowane inną drogą bądź w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z ominięciem tych limitów ilościowych, oraz że należy wprowadzić niezbędne środki dostosowawcze, składa ona wniosek w sprawie rozpoczęcia konsultacji zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17, których celem jest osiągnięcie porozumienia w sprawie równoważnych zmian odpowiednich limitów ilościowych.".
13) W art. 16 skreśla się ust. 2.
14) Art. 20 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla postanowień porozumień dwustronnych, protokołów lub uzgodnień pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi wymienionymi w załączniku II.";
15) Dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 21a
Odniesienia w rozporządzeniu do załączników V, VII i VIII obejmują także w miarę potrzeby, załączniki Va, VIIa i VIIIa.";
16) W załącznikach I, II, III, V, VII, VIII, IX i X wprowadza się zmiany oraz dodaje nowe załączniki Va, VIIa i VIIIa określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (EWG) nr 3285/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 ust 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu wyrobów pochodzących z państw trzecich, z wyjątkiem:
a) wyrobów włókienniczych podlegających szczegółowym regułom przywozu na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94,
b) wyroby pochodzące z niektórych państw trzecich określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich.";
2) Skreśla się załącznik II.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2201/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2202/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na rok 2005 na owce, kozy, mięso baranie i kozie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków mięsa baraniego i koziego [1], w szczególności jego art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnotowe kontyngenty taryfowe na mięso baranie i kozie powinny zostać otwarte na rok 2005.
Należności celne i ilości, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2529/2001, należy ustalić zgodnie z odpowiednimi umowami międzynarodowymi obowiązującymi w 2005 r.
(2) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 312/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. w sprawie wykonania dla Wspólnoty przepisów dotyczących taryfy celnej ustanowionych w Układzie ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony [2] przewidziano dodatkowy dwustronny kontyngent taryfowy 2000 ton, podwyższany rocznie o 10 % pierwotnej ilości, który zostanie otworzony na produkty objęte kodem 0204 od dnia 1 lutego 2003 r.
Kontyngent ten został dodany do kontyngentu GATT/WTO dla Chile. W 2005 r. oba kontyngenty powinny nadal być zarządzane w ten sam sposób.
Ponadto w czasie przyznawania tego kontyngentu na 2004 r., zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2233/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. otwierającym wspólnotowe kontyngenty taryfowe na 2004 r. w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego [3], pojawił się błąd w obliczeniach, w wyniku którego przyznano ilość 5183 ton zamiast 5200 ton.
W związku z tym pozostałe 17 ton należy dodać do ilości dostępnej na rok 2005.
(3) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1329/2003 z dnia 21 lipca 2003 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 992/95 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii [4] przyznano dodatkowe dwustronne koncesje handlowe dotyczące produktów rolnych.
(4) Niektóre kontyngenty taryfowe na produkty z mięsa baraniego i koziego zostały przyznane państwom AKP na mocy Porozumienia z Cotonou [5].
(5) Niektóre kontyngenty zostały określone na okres od dnia 1 lipca roku n do dnia 30 czerwca roku n+1.
Ponieważ na mocy niniejszego rozporządzenia zarządzanie przywozem odbywa się w skali roku kalendarzowego, w przypadku tych kontyngentów odpowiednie wielkości do ustalenia na rok kalendarzowy 2005 stanowią sumę połowy wielkości ustalonej na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. i połowy wielkości przypadającej na okres od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.
(6) W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania wspólnotowych kontyngentów taryfowych należy ustalić wagę równoważnych tusz.
Ponadto w związku z tym, że niektóre kontyngenty taryfowe przewidują możliwość przywozu żywych zwierząt lub ich mięsa, należy stosować współczynnik konwersji.
(7) W 2004 r. doświadczenia w zakresie stosowania systemu zarządzania kontyngentami taryfowymi na mięso baranie i kozie zgodnie z zasadą "kto pierwszy, ten lepszy" są pozytywne. W związku z tym, w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1439/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3013/89 w odniesieniu do przywozu i wywozu produktów sektora mięsa baraniego i koziego [6], kontyngenty na te produkty powinny być zarządzane zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2529/2001. Należy tego dokonać zgodnie z art. 308a, 308b, 308c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [7].
(8) W celu uniknięcia jakiejkolwiek dyskryminacji krajów eksportujących i zważywszy że w ostatnich dwóch latach równoważne kontyngenty taryfowe nie zostały szybko wyczerpane, na mocy niniejszego rozporządzenia kontyngenty taryfowe nie powinny zostać wstępnie uznane za bliskie wykorzystania w rozumieniu art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przy zastosowaniu zarządzania zgodnie z zasadą "kto pierwszy, ten lepszy". Dlatego organa celne powinny zostać upoważnione do odstąpienia od wymogu złożenia zabezpieczenia w odniesieniu do towarów pierwotnie przywożonych w ramach niniejszych kontyngentów zgodnie z art. 308c ust. 1 i art. 248 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Ze względu na specyfikę przechodzenia z jednego systemu zarządzania do drugiego, art. 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie powinien mieć zastosowania.
(9) Należy jasno określić, jaki rodzaj dowodu potwierdzającego pochodzenie produktów powinien przedstawić zainteresowany podmiot gospodarczy w celu skorzystania z kontyngentów taryfowych w ramach systemu opartego na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy".
(10) Przy zgłaszaniu organom celnym przez zainteresowany podmiot gospodarczy produktów z mięsa baraniego w celu przywozu, trudno jest im ustalić, czy pochodzą one z owiec domowych czy owiec innego pochodzenia, co jest podstawą do określenia różnych stawek celnych.
W związku z tym należy zapewnić, aby dowód pochodzenia zawierał takie wyjaśnienie.
(11) Zgodnie z rozdziałem II dyrektywy Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [8] oraz zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [9], do przywozu dopuszcza się jedynie produkty spełniające wymogi dotyczące obowiązujących we Wspólnocie procedur, przepisów i kontroli łańcucha pokarmowego.
(12) Zważywszy na okres stosowania i czas potrzebny na przetłumaczenie, niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Baraniny i Koziny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie otwiera wspólnotowe kontyngenty taryfowe na owce, kozy, mięso baranie i kozie w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Należności celne stosowane do przywozu do Wspólnoty owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego objętego kodami 01041030, 01041080, 01042090, 02109921, 02109929 i 0204 i pochodzącego z krajów wskazanych w Załączniku należy zawiesić lub zmniejszyć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
1.
Ilości wyrażone wagą równoważnych tusz dla przywozu mięsa objętego kodem CN 0204 i żywych zwierząt objętych kodami CN 01041030, 01041080 i 01042090, jak również obowiązujące należności celne zostały określone w Załączniku.
2.
W celu obliczania ilości wyrażonych "wagą równoważnych tusz" określonych w ust. 1, masę netto produktów z mięsa baraniego i koziego należy pomnożyć przez następujące współczynniki:
a) w przypadku zwierząt żywych: 0,47
b) w przypadku mięsa jagniąt i koźląt bez kości: 1,67
c) w przypadku baraniny bez kości, mięsa koziego bez kości innego niż z koźląt oraz dowolnej mieszaniny tych mięs: 1,81
d) w przypadku produktów z kośćmi: 1,00.
3.
"Koźlę" oznacza kozę w wieku do jednego roku.
Artykuł 4
W drodze odstępstwa od Tytułu II A) i B) rozporządzenia (WE) nr 1439/95, kontyngentami taryfowymi określonymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia dla państw z grupy państw nr 1, 2, 3, 4 i 5 należy zarządzać zgodnie z zasadą "kto pierwszy, ten lepszy", zgodnie z art. 308a, 308b i 308c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2005 r. Artykuł 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania. Nie są wymagane pozwolenia na przywóz.
Artykuł 5
1.
W celu skorzystania z kontyngentów taryfowych określonych w Załączniku i zarządzanych zgodnie z art. 4 należy przedłożyć władzom celnym Wspólnoty ważny dowód pochodzenia, wydany przez właściwe organa zainteresowanego kraju trzeciego oraz zgłoszenie celne o dopuszczenie odnośnych towarów do swobodnego obrotu.
Pochodzenie towarów objętych kontyngentami taryfowymi innych niż wynikające z preferencyjnych umów taryfowych powinno zostać określone zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
2.
Dowód pochodzenia określony w ust. 1 ustanawia się następująco:
a) w przypadku gdy kontyngent taryfowy stanowi część preferencyjnej umowy taryfowej, dowodem pochodzenia jest dowód ustanowiony w tej umowie;
b) w przypadku innych kontyngentów taryfowych należy ustanowić dowód zgodnie z art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, zawierający oprócz elementów przewidzianych w tym artykule następujące dane:
- kod CN (przynajmniej cztery pierwsze cyfry),
- numer porządkowy lub numery porządkowe odnośnych kontyngentów taryfowych zgodnie z trzecim akapitem niniejszego ustępu,
- całkowitą masę netto przypadającą na daną kategorię współczynnika, określoną w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
c) w przypadku państwa, którego kontyngenty są objęte lit. a) i b) i zostały połączone, jest to dowód określony w lit. a).
W przypadku gdy dowód pochodzenia określony w lit. b) jest zgłoszony jako dokument uzupełniający tylko w odniesieniu do jednego zgłoszenia celnego o dopuszczenie do swobodnego obrotu, może on zawierać kilka numerów porządkowych.
W każdym innym przypadku dowód powinien zawierać tylko jeden numer porządkowy.
3.
W celu skorzystania z kontyngentów taryfowych określonych w Załączniku dla państw grupy 4 w odniesieniu do produktów objętych kodami CN ex0204, ex02109921 i ex02109929 dowód pochodzenia w polu dotyczącym opisu produktów powinien zawierać jeden z następujących wpisów:
a) "produkt/-y owczy/-e z gatunków owcy domowej";
b) "produkt/-y owczy/-e z gatunków innych niż owce domowe".
Oznaczenia te powinny odpowiadać oznaczeniom określonym w świadectwie weterynaryjnym dołączonym do tych produktów.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2203/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1859/82 dotyczące wyboru gospodarstw przekazujących dane do celów określania dochodów gospodarstw rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1859/82 [2] ustala liczbę gospodarstw rolnych przekazujących dane na region.
Różnice pomiędzy regionami pod względem liczby gospodarstw przekazujących dane wybranych w każdym regionie mogą wynosić do 20 %, pod warunkiem że nie wiąże się to ze zmniejszeniem całkowitej liczby gospodarstw przekazujących dane w danym Państwie Członkowskim.
(2) Ponieważ zarządzanie finansami takich działań jest trudne, rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1915/83 z dnia 13 lipca 1983 r. w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych [3] wprowadza ograniczenie dla każdego Państwa Członkowskiego dotyczące całkowitej liczby należycie wypełnionych sprawozdań z gospodarstwa rolnego kwalifikujących się do finansowania wspólnotowego.
Dla celów przejrzystości i spójności zmianę tę należy uwzględnić w rozporządzeniu (EWG) nr 1859/82.
Należy utrzymać elastyczność co do liczby gospodarstw przekazujących dane przypadających na region przy jednoczesnym przestrzeganiu całkowitej liczby gospodarstw przekazujących dane przypadających na dane Państwo Członkowskie.
(3) W związku z ograniczeniem dla każdego Państwa Członkowskiego całkowitej liczby należycie wypełnionych sprawozdań z gospodarstwa rolnego kwalifikujących się do finansowania wspólnotowego należy skorygować liczbę gospodarstw przekazujących dane określoną w załączniku I dla Belgii, Danii, Niemiec, Francji i Luksemburga w celu zachowania rzeczywistej wielkości próby.
(4) W związku ze zmianami granic regionów należy skorygować liczbę gospodarstw przekazujących dane przypadających na region w Szwecji.
(5) W związku z powyższym rozporządzenie (EWG) nr 1859/82 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych Gospodarstw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 1859/82 wprowadza się następujące zmiany:
1) Artykuł 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 3
Liczba gospodarstw przekazujących dane przypadających na Państwo Członkowskie oraz na region jest określona w załączniku I.
Liczba gospodarstw przekazujących dane wybranych w każdym regionie może być większa lub mniejsza od liczby określonej w załączniku I maksymalnie o 20 % pod warunkiem przestrzegania całkowitej liczby gospodarstw przekazujących dane w danym Państwie Członkowskim.".
2) W załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2204/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1915/83 w sprawie niektórych szczegółowych reguł wykonawczych dotyczących prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej [1], w szczególności jego art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1915/83 [2] Komisja wpłaca opłatę standardową na rzecz danego Państwa Członkowskiego w odniesieniu do każdego należycie wypełnionego sprawozdania z gospodarstwa rolnego przekazanego Komisji w terminie określonym w art. 3 wyżej wymienionego rozporządzenia. Dla celów przejrzystości niektóre przepisy dotyczące opłat ustanowione w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1859/82 z dnia 12 lipca 1982 r. dotyczącym wyboru gospodarstw przekazujących dane do celów określania dochodów gospodarstw rolnych [3] należy również uwzględnić w rozporządzeniu (EWG) nr 1915/83.
(2) Z przyczyn budżetowych oraz w celu ułatwienia zarządzania finansami maksymalną liczbę sprawozdań z gospodarstwa rolnego przypadających na Państwo Członkowskie podlegających opłacie należy ograniczyć do liczby określonej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 1859/82.
(3) Należy utrzymać pewną elastyczność co do liczby sprawozdań z gospodarstwa rolnego kwalifikujących się do finansowania przypadających na region, pozostając jednak w ramach maksymalnej liczby gospodarstw przekazujących dane przypadających na dane Państwo Członkowskie zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 1859/82, jeżeli w Państwie Członkowskim jest więcej niż jeden region.
(4) Jeżeli liczba należycie wypełnionych sprawozdań z gospodarstwa rolnego przekazanych w odpowiednim terminie przypadających na region lub na Państwo Członkowskie jest mniejsza niż 80 % liczby ustalonej dla danego regionu lub Państwa Członkowskiego, wówczas opłata standardowa za sprawozdania z gospodarstw rolnych z tego regionu lub Państwa Członkowskiego powinna zostać zmniejszona, począwszy od roku obrachunkowego 2005.
Właściwym jest jednak zastosowanie środka przejściowego i przesunięcie stosowania systemu zmniejszania opłat w przypadku Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, aby umożliwić nowym Państwom Członkowskim płynne dostosowanie się do nowego dla nich systemu prowadzenia rachunkowości w celu określenia dochodów gospodarstw rolnych.
(5) W związku z powyższym rozporządzenie (EWG) nr 1915/83 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych Gospodarstw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1915/83 otrzymuje brzmienie:
"1.
Komisja wpłaca opłatę standardową na rzecz Państw Członkowskich w odniesieniu do każdego należycie wypełnionego sprawozdania z gospodarstwa rolnego przekazanego jej w terminie określonym w art. 3.
1a.
Całkowita liczba należycie wypełnionych i przekazanych sprawozdań z gospodarstwa rolnego podlegających opłacie standardowej w danym Państwie Członkowskim nie przekracza całkowitej liczby gospodarstw przekazujących dane ustanowionej dla danego Państwa Członkowskiego w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 1859/82.
Jeżeli w Państwie Członkowskim jest więcej niż jeden region, wówczas liczba należycie wypełnionych i przekazanych sprawozdań z gospodarstw rolnych podlegających opłacie standardowej w danym regionie może być wyższa maksymalnie o 20 % od liczby ustanowionej dla danego regionu, pod warunkiem że całkowita liczba należycie wypełnionych i przekazanych sprawozdań z gospodarstw rolnych danego Państwa Członkowskiego nie jest wyższa niż całkowita liczba ustanowiona dla tego Państwa Członkowskiego w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 1859/82.
Jeżeli liczba należycie wypełnionych i przekazanych sprawozdań z gospodarstw rolnych przypadających na region lub Państwo Członkowskie jest mniejsza niż 80 % liczby gospodarstw przekazujących dane ustanowionej dla tego regionu lub Państwa Członkowskiego, wówczas opłatę standardową za sprawozdania z gospodarstw rolnych z tego regionu lub Państwa Członkowskiego zmniejsza się o:
- 10 % w latach obrachunkowych 2005 i 2006,
- 20 % w roku obrachunkowym 2007 i kolejnych latach obrachunkowych.
Jeżeli mniejsza liczba sprawozdań dotyczy zarówno regionu, jak i Państwa Członkowskiego, wówczas zmniejszenie opłaty stosuje się tylko na poziomie krajowym.
Zmniejszenie opłaty w roku obrachunkowym 2005 przewidziane w akapicie drugim tiret pierwsze nie stosuje się do Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2205/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych [1], w szczególności jej art. 27 ust. 4,
uwzględniając opinię Komitetu ds. Podatku Akcyzowego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na podstawie art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG Państwa Członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymaganiami jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego, pod warunkiem że wymagania te zostały należycie zgłoszone i zaakceptowane zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 3 i 4 tego artykułu.
(2) Włochy zgłosiły zmiany procesu skażania zatwierdzonego rozporządzeniem (WE) nr 3199/93 [2].
(3) Dnia 26 listopada 2003 r. Komisja przekazała to powiadomienie pozostałym Państwom Członkowskim.
(4) Ponieważ ani Komisja, ani żadne Państwo Członkowskie nie wnioskowały w wyznaczonym terminie, aby Rada zajęła się tą kwestią, zgodnie z art. 27 ust. 4 dyrektywy 92/83/EWG zgłoszone przez Włochy zmiany procesu skażania uważa się za zatwierdzone przez Radę, ze skutkiem od 26 stycznia 2004 r.
(5) W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 3199/93 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 ustęp dotyczący Włoch otrzymuje brzmienie:
"Włochy
Alkohol etylowy, który ma zostać poddany skażeniu, musi wykazywać zawartość alkoholu etylowego nie mniejszą niż 83 % objętości i moc nie mniejszą niż 90 % objętości, zmierzoną alkoholomierzem zgodnym z przepisami WE.
Na hektolitr bezwodnego alkoholu etylowego dodaje się:
a) 125 gramów tiofenu;
b) 0,8 grama benzoesanu denaturującego;
c) 3 gramy czerwieni kwasowej CI 24 (barwnik czerwony), roztwór 25 % stężenia wagowego;
d) 2 litry metyloetyloketonu.
W celu zapewnienia całkowitej rozpuszczalności wszystkich składników mieszanka musi być przygotowywana w alkoholu etylowym o zawartości alkoholu poniżej 96 % obj., zmierzonej alkoholomierzem zgodnym z przepisami WE.
Skażanie odbywa się dzięki substancjom wymienionym w lit. a), b) i d).
Tiofen i benzoesan denaturujący zmieniają właściwości organoleptyczne produktu tak, że nie nadaje się on do konsumpcji przez człowieka, a wyeliminowanie etyloetyloketonu, którego punkt wrzenia osiąga 79,6 °C i jest tym samym zbliżony do alkoholu etylowego (78,9 °C), jest trudne i bardzo kosztowne.
Okoliczności te ułatwiają prowadzenie kontroli przez organa finansowe w celu stwierdzenia możliwego nadużycia.
Czerwień kwasowa CI nadaje produktowi charakterystyczne czerwone zabarwienie, co sprawia, że przeznaczenie produktu jest natychmiast rozpoznawalne.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2206/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do ryżu i ryżu łamanego oraz zawieszające wydawanie pozwoleń na wywóz
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3 i art. 19,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podczas ustalania refundacji należy uwzględnić istniejącą sytuację i przyszłe tendencje odnośnie do dostępności ryżu i ryżu łamanego i ich cen na rynku Wspólnoty oraz cen ryżu i ryżu łamanego na rynku światowym.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również zapewnić równowagę na rynku ryżu i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto wziąć pod uwagę gospodarczy aspekt proponowanego wywozu i znaczenie unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty oraz ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1361/76 [2] ustaliło maksymalną ilość ryżu łamanego, którą może zawierać ryż, dla którego ustala się refundację wywozową, i określiło redukcję wyrażoną w procentach, którą należy zastosować w odniesieniu do refundacji, kiedy zawartość ryżu łamanego w wywożonym ryżu przekracza tę maksymalną ilość.
(4) Ofert złożonych na przetarg dotyczący refundacji wywozowej do ryżu A okrągłoziarnistego, średnioziarnistego i długoziarnistego nie przyjęto.
W konsekwencji chwilowo nie jest uzasadnione ustalenie refundacji według prawa ogólnego dla ryżu.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 w art. 14 ust. 5 określa specyficzne kryteria, które należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu i ryżu łamanego.
(6) Sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do niektórych produktów w zależności od miejsca przeznaczenia.
(7) Aby uwzględnić istniejący popyt na długoziarnisty ryż pakowany na niektórych rynkach, należy przewidzieć ustalenie szczególnej refundacji dla tego produktu.
(8) Refundację należy ustalać przynajmniej raz w miesiącu. Można ją zmieniać w tym przedziale czasowym.
(9) Zastosowanie zasad określonych powyżej do aktualnej sytuacji na rynku ryżu i w szczególności do notowań i cen ryżu oraz ryżu łamanego we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji zgodnie z kwotami przedstawionymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(10) W ramach zarządzania ograniczeniami objętości wynikającymi z zobowiązań Wspólnoty w kontekście WTO należy zawiesić wydawanie pozwoleń na wywóz z refundacją.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje wywozowe do produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, wywożonych w stanie naturalnym, z wyjątkiem produktów, o których mowa w ust. 1 lit. c) wymienionego artykułu, ustala się według kwot przedstawionych w Załączniku.
Artykuł 2
Zawiesza się wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2207/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalną refundację wywozową do ryżu długoziarnistego B w pełni oczyszczonego przeznaczonego na wywóz do niektórych krajów trzecich w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2032/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg dotyczący refundacji wywozowych do ryżu został otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2032/2004 [2].
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 584/75 [3], na podstawie złożonych ofert Komisja może, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej refundacji wywozowej. W ramach tych ustaleń należy w szczególności wziąć pod uwagę kryteria przewidziane w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003. Zamówienie zostaje udzielone każdemu oferentowi, którego wartość oferty znajduje się na poziomie maksymalnej refundacji wywozowej lub jest od niego niższa.
(3) Zastosowanie powyższych kryteriów do aktualnej sytuacji na rozpatrywanym rynku ryżu prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej zgodnie z kwotami przedstawionymi w art. 1.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Maksymalną refundację wywozową na wywóz ryżu długoziarnistego B w pełni oczyszczonego z przeznaczeniem do niektórych krajów trzecich ustala się na podstawie ofert złożonych w okresie od 13 do 16 grudnia 2004 r. w wysokości 65,00 EUR/t w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2032/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2208/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
dotyczące ofert złożonych na wywóz ryżu okrągłoziarnistego, średnioziarnistego i długoziarnistego A w pełni oczyszczonego z przeznaczeniem do niektórych krajów trzecich w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2031/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 14 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg dotyczący refundacji wywozowych do ryżu został otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2031/2004 [2].
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 584/75 [3], na podstawie złożonych ofert Komisja może, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podjąć decyzję o zaniechaniu przetargu.
(3) Biorąc w szczególności pod uwagę kryteria przewidziane w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, nie należy przystępować do ustalania maksymalnej refundacji.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań wobec ofert złożonych w okresie od 13 do 16 grudnia 2004 r. w ramach przetargu na refundacje do wywozu ryżu okrągłoziarnistego, średnioziarnistego i długoziarnistego A w pełni oczyszczonego z przeznaczeniem do niektórych krajów trzecich, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2031/2004.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2209/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudnia 2004 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z sektorów jaj i mięsa drobiowego w ramach rozporządzeń (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 593/2004 z dnia 30 marca 2004 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj [1], w szczególności jego art. 5 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego [2], w szczególności jego art. 5 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2005 zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2005 mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia 593/2004 i 1251/96.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2210/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2004 r. o pozwolenia na przywóz niektórych przetworów z mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 otwierającego i ustalającego zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i inne produkty rolne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1431/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze mięsa drobiowego ustaleń dotyczących przywozu, przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i niektóre inne produkty rolne [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2005 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1431/94.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz na okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2005 r. mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1431/94.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2211/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2004 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów sektora mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia (WE) nr 2497/96
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2497/96 z dnia 18 grudnia 1996 r. ustanawiające procedury stosowania w sektorze mięsa drobiowego uzgodnień przewidzianych w Układzie o Stowarzyszeniu i Umowie przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael [1], w szczególności jego art. 4 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się, jak określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od 1 stycznia do 31 marca 2005 r., zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2497/96.
2.
Wnioski o pozwolenia na przywóz w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2005 r. mogą zostać złożone w odniesieniu do ilości określonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 2497/96.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 styczen 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2212/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2004 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym w umowach zawartych przez Wspólnotę z Bułgarią i Rumunią
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/97 z dnia 29 września 1997 r. ustanawiające zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w Układach Europejskich z Bułgarią, Republiką Czeską, Słowacją, Rumunią, Polską i Węgrami [1], w szczególności jego art. 4 ust. 5,
a także mając na uwadze co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na pierwszy kwartał 2005 r. są mniejsze lub równe dostępnym ilościom i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić nadwyżkę dodawaną do ilości dostępnej w następnym okresie.
(3) Należy zwrócić uwagę podmiotów gospodarczych na to, że pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2005 r. na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/97 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2005 r. można składać wnioski o pozwolenia na przywóz odnośnie do całkowitej ilości określonej w załączniku II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1898/97.
3.
Pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2213/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2004 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym rozporządzeniem Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i niektóre inne produkty rolne
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1432/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny uzgodnień dotyczących przywozu przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94, otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i inne produkty rolne [1], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na pierwszy kwartał 2005 r. są mniejsze od dostępnych ilości i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić ilość dostępną w następnym okresie.
(3) Należy zwrócić uwagę podmiotów gospodarczych na to, że pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od 1 stycznia do 31 marca 2005 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1432/94 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2005 r. można składać wnioski o pozwolenie na przywóz odnośnie do ilości określonej w załączniku II, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1432/94.
3.
Pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2214/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2004 r. o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów w sektorze wieprzowiny w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1458/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz w sektorze wieprzowiny [1], w szczególności jego art. 5 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na pierwszy kwartał 2005 r. są mniejsze od dostępnych ilości i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.
(2) Należy określić nadwyżkę dodawaną do ilości dostępnej w następnym okresie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2005 r. na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1458/2003 w stopniu określonym w załączniku I.
2.
Na okres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2005 r. można składać wnioski o pozwolenie na przywóz odnośnie do całkowitej ilości określonej w załączniku II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1458/2003.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2215/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 22 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2142/2004 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 2142/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 2142/2004 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2216/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów stosownie do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
SPIS TREŚCI
Rozdział I Przedmiot i definicje
Rozdział II Rejestry i dzienniki transakcji
Rozdział III Zawartość rejestrów
Sekcja 1 Składanie raportów i poufność
Sekcja 2 Rachunki
Sekcja 3 Rachunki stron
Sekcja 4 Rachunki posiadania operatora
Sekcja 5 Osobiste rachunki posiadania
Sekcja 6 Tabele
Sekcja 7 Kody i identyfikatory
Rozdział IV Sprawdzenia i procedury
Sekcja 1 Blokowanie rachunków
Sekcja 2 Automatyczne sprawdzenia oraz proces uzgadniania danych
Sekcja 3 Wykonanie i finalizacja procesów
Rozdział V Transakcje
Sekcja 1 Rozdzielenie i wydanie przydziałów na okres 2005–2007
Sekcja 2 Rozdzielenie i wydanie przydziałów na okres 2008–2012 oraz każdy kolejny pięcioletni okres
Sekcja 3 Przekazania i uprawnienia
Sekcja 4 Zweryfikowane emisje
Sekcja 5 Odstąpienie przydziałów
Sekcja 6 Anulowanie i wycofanie
Sekcja 7 Anulowanie i wymiana
Sekcja 8 Dobrowolne anulowanie i wycofanie
Rozdział VI Normy zabezpieczenia, uwierzytelnienie i prawa dostępu
Rozdział VII Dostępność i rzetelność informacji
Rozdział VIII Zapisy i opłaty
Rozdział IX Przepisy końcowe
Tabela VI-1: Kod identyfikacji jednostki
Tabela VI-2: Ważne kombinacje: początkowy typ jednostki – uzupełniający typ jednostki
Tabela VI-3: Kod identyfikacji rachunku
Tabela VI-4: Kod identyfikacji pozwolenia
Tabela VI-5: Kod identyfikacji posiadacza rachunku
Tabela VI-6: Kod identyfikacji instalacji
Tabela VI-7: Kod identyfikacji korelacji
Tabela VIII-1: Schemat sekwencji komunikatów dla procesów dotyczących rachunku lub zweryfikowanych emisji
Tabela VIII-2: Schemat statusu procesów dotyczących rachunku lub zweryfikowanych emisji
Tabela VIII-3: Składniki i funkcje dla procesów dotyczących rachunku lub zweryfikowanych emisji
Tabela VIII-4: Składnik MgmtOfAccountWS
Tabela VIII-5: Funkcja MgmtOfAccountWS.CreateAccount()
Tabela VIII-6: Funkcja MgmtOfAccountWS.UpdateAccount()
Tabela VIII-7: Funkcja MgmtOfAccountWS.CloseAccount()
Tabela VIII-8: Funkcja MgmtOfAccountWS.UpdateVerifiedEmissions()
Tabela VIII-9: MgmtOfAccountWS.ReceiveAccountOperationOutcome()
Tabela VIII-10: Składnik AccountManagement
Tabela VIII-11: Funkcja ManagementOfAccount.ValidateAccountCreation()
Tabela VIII-12: Funkcja ManagementOfAccount.CreateAccount()
Tabela VIII-13: Funkcja AccountManagement.ValidateAccountUpdate()
Tabela VIII-14: Funkcja ManagementOfAccount.UpdateAccount()
Tabela VIII-15: Funkcja ManagementOfAccount.ValidateAccountClosure()
Tabela VIII-16: ManagementOfAccount.CloseAccount()
Tabela VIII-17: ManagementOfAccount.ValidateVerifiedEmissionsUpdate()
Tabela VIII-18: ManagementOfAccount.UpdateVerifiedEmissions
Tabela VIII-19: Drugorzędne sprawdzenia
Tabela IX-1: Trzeciorzędne sprawdzenia
Tabela X-1: Drugorzędne sprawdzenia
Tabela XII-1: Kody odpowiedzi niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty
Załącznik XVI KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE [1], w szczególności jej art. 19 ust. 3,
uwzględniając decyzję nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto [2], w szczególności jej art. 6 ust. 1 akapit pierwszy, zdanie drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Niezbędny jest zintegrowany wspólnotowy system rejestrów zawierający rejestry Wspólnoty oraz jej Państw Członkowskich ustanowione stosownie do art. 6 decyzji nr 280/2004/WE, które obejmują rejestry ustanowione stosownie do art. 19 dyrektywy 2003/87/WE oraz niezależny dziennik transakcji Wspólnoty ustanowiony stosownie do art. 20 tejże dyrektywy, w celu zapewnienia, aby wydawanie, przekazywanie i anulowanie przydziałów nie powodowało nieprawidłowości i aby transakcje były zgodne ze zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji Ramowej Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC) oraz Protokołu z Kioto.
(2) Zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska [3] oraz decyzji 19/CP.7 Konferencji Stron UNFCCC należy regularnie udostępniać do publicznej wiadomości dokładne sprawozdania w celu zapewnienia, aby społeczeństwo miało dostęp do informacji utrzymywanych w zintegrowanym systemie rejestrów, z zastrzeżeniem określonych wymogów poufności.
(3) Należy przestrzegać ustawodawstwa Wspólnoty dotyczącego ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [4], dyrektywy 2002/58/WE dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej [5] oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych [6], tam, gdzie dotyczą one informacji utrzymywanych i przetwarzanych stosownie do niniejszego rozporządzenia.
(4) Każdy rejestr powinien zawierać jeden rachunek Strony dotyczący utrzymywania, jeden rachunek dotyczący wycofania oraz rachunki anulowania i wymiany wymagane stosownie do decyzji 19/CP.7 Konferencji Stron UNFCCC dla każdego okresu zobowiązania i każdy rejestr ustanowiony stosownie do art. 19 dyrektywy 2003/87/WE powinien zawierać rachunki utrzymywania przeznaczone dla operatorów i innych osób, wymagane do spełnienia wymagań tejże dyrektywy.
Każdy taki rachunek powinien być stworzony zgodnie ze znormalizowanymi procedurami w celu zapewnienia integralności systemu rejestrów oraz publicznego dostępu do informacji utrzymywanych w tym systemie.
(5) Artykuł 6 decyzji nr 280/2004/WE wymaga, aby Wspólnota i jej Państwa Członkowskie zastosowały funkcjonalne i techniczne specyfikacje dotyczące standardów wymiany danych dla systemu rejestrów zgodnie z Protokołem z Kioto, opracowane stosownie do decyzji 24/CP.8 Konferencji Stron UNFCCC w sprawie ustanowienia i prowadzenia rejestrów i niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty.
Zastosowanie i opracowanie tych specyfikacji w odniesieniu do zintegrowanego systemu rejestrów Wspólnoty pozwala na włączenie rejestrów ustanowionych stosownie do art. 19 dyrektywy 2003/87/WE do rejestrów ustanowionych stosownie do art. 6 decyzji nr 2800/2004/WE.
(6) Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty będzie wykonywał automatyczne sprawdzenia wszystkich procesów w systemie rejestrów Wspólnoty dotyczących przydziałów, zweryfikowanych emisji, rachunków i jednostek Kioto, a niezależny dziennik transakcji UNFCCC będzie wykonywał automatyczne sprawdzenia procesów dotyczących jednostek Kioto w celu zapewnienia, że nie ma nieprawidłowości.
Procesy, które uzyskają negatywne wyniki tych sprawdzeń, zostaną przerwane w celu zapewnienia, aby transakcje w systemie rejestrów Wspólnoty spełniały wymagania dyrektywy 2003/87/WE oraz wymagania opracowane stosownie do UNFCCC i Protokołu z Kioto.
(7) Wszystkie transakcje w systemie rejestrów Wspólnoty powinny być wykonywane zgodnie ze znormalizowanymi procedurami i, gdzie to konieczne, zgodnie ze zharmonizowanym terminarzem, aby zapewnić zgodność z wymaganiami dyrektywy 2003/87/WE oraz z wymaganiami opracowanymi stosownie do UNFCCC i Protokołu z Kioto i aby zabezpieczyć integralność tego systemu.
(8) Należy zastosować minimum norm zabezpieczenia i zharmonizowanych wymogów do uwierzytelniania i praw dostępu w celu ochrony bezpieczeństwa informacji utrzymywanych w zintegrowanym systemie rejestrów Wspólnoty.
(9) Centralny Administrator i każdy administrator rejestrów powinien zapewnić, aby przerwy w działaniu zintegrowanego systemu rejestrów Wspólnoty były ograniczone do minimum poprzez podejmowanie wszelkich możliwych kroków w celu zapewnienia dostępności rejestrów oraz niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty i poprzez zapewnienie solidnych systemów i procedur dla zabezpieczenia wszystkich informacji.
(10) Zapisy dotyczące wszystkich procesów, operatorów i osób fizycznych w systemie rejestrów Wspólnoty powinny być przechowywane zgodnie z normami rejestracji danych określonymi w funkcjonalnych i technicznych specyfikacjach dotyczących standardów wymiany danych dla systemów rejestrów według Protokołu z Kioto, opracowanych stosownie do decyzji 24/CP.8 Konferencji Stron UNFCCC.
(11) Pomocny w zapewnieniu integralności systemu rejestrów Wspólnoty będzie przejrzysty system grzywien oraz zakaz pobierania opłat od posiadaczy rachunków za określone transakcje w tymże systemie.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu przytoczoną w art. 23 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE oraz w art. 9 ust. 2 decyzji nr 280/2004/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia ogólne przepisy, specyfikacje funkcjonalne i techniczne oraz wymagania dotyczące prowadzenia i utrzymania znormalizowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów w postaci standaryzowanych elektronicznych baz danych zawierających wspólne elementy danych.
Przewiduje ono także sprawny system łączności pomiędzy niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty a niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC.
Artykuł 2
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia znajdują zastosowanie definicje określone w art. 3 dyrektywy 2003/87/WE.
Stosuje się ponadto następujące definicje:
a) "okres 2005–2007" oznacza okres od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2007 r. wymieniony w art. 11 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE;
b) "okres 2008–2012 i kolejne pięcioletnie okresy" oznacza okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2012 r. wraz z kolejnymi pięcioletnimi okresami, wymieniony w art. 11 ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE;
c) "posiadacz rachunku" oznacza osobę, która utrzymuje rachunek w systemie rejestrów;
d) "przydzielona ilość" oznacza ilość emisji gazów cieplarnianych w tonach równoważnika dwutlenku węgla, obliczoną zgodnie z poziomami emisji określonymi stosownie do art. 7 decyzji nr 280/2004/WE;
e) "jednostka przydzielonej ilości" (AAU) oznacza jednostkę wydaną stosownie do art. 7 ust. 3 decyzji nr 280/2004/WE;
f) "upoważniony przedstawiciel" oznacza osobę fizyczną upoważnioną do reprezentowania Centralnego Administratora, administratora rejestru, posiadacza rachunku lub weryfikatora stosownie do art. 23;
g) "rejestr CDM" oznacza rejestr mechanizmu właściwego rozwoju ustanowiony, obsługiwany i utrzymywany przez radę wykonawczą ds. mechanizmu właściwego rozwoju stosownie do art. 12 Protokołu z Kioto oraz decyzji przyjętych stosownie do UNFCCC lub Protokołu z Kioto;
h) "Centralny Administrator" oznacza osobę wyznaczona przez Komisję stosownie do art. 20 dyrektywy 2003/87/WE w celu prowadzenia i utrzymywania niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty;
i) "niezależny dziennik transakcji" niezależny dziennik transakcji przewidziany w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE w celu rejestrowania wydawania, przekazywania i anulowania przydziałów, oraz ustanowiony, obsługiwany i utrzymywany zgodnie z art. 5;
j) "kompetentny organ" oznacza organ lub organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie stosownie do art. 18 dyrektywy 2003/87/WE;
k) "rozbieżność" oznacza nieprawidłowość wykrytą przez niezależny dziennik transakcji Wspólnoty lub niezależny dziennik transakcji UNFCCC, wskutek której proponowany proces nie spełnia wymagań określonych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE, opracowanych w niniejszym rozporządzeniu, oraz wymagań opracowanych stosownie do UNFCCC lub Protokołu z Kioto;
l) "przydział na okoliczność siły wyższej" oznacza przydział w przypadku siły wyższej stosownie do art. 29 dyrektywy 2003/87/WE;
m) "niezgodność" oznacza nieprawidłowość wykrytą przez niezależny dziennik transakcji Wspólnoty lub niezależny dziennik transakcji UNFCCC, wskutek której informacje dotyczące przydziałów, rachunków lub jednostek Kioto, dostarczone przez rejestr w ramach okresowego procesu uzgadniania, różnią się od informacji zawartych w jednym lub drugim niezależnym dzienniku transakcji;
n) "jednostka Kioto" oznacza AAU, RMU, ERU lub CER;
o) "proces" oznacza dowolny proces wymieniony w art. 32;
p) "rejestr" oznacza rejestr ustanowiony, obsługiwany i utrzymywany stosownie do art. 6 decyzji nr 280/2004/WE, obejmujący rejestr ustanowiony stosownie do art. 19 dyrektywy 2003/87/WE;
q) "administrator rejestru" oznacza wyznaczony przez Państwo Członkowskie lub Komisję kompetentny organ, osoby lub osobę, która prowadzi i utrzymuje rejestr zgodnie z wymaganiami dyrektywy 2003/87/WE, decyzji nr 280/2004/WE oraz niniejszego rozporządzenia;
r) "jednostka usunięcia" (RMU) oznacza jednostkę wydaną stosownie do art. 3 Protokołu z Kioto;
s) "tymczasowa CER" (tCER) to jednostka CER wydana na działalność związaną z projektami zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach CDM (mechanizmu właściwego rozwoju), która, podlegając decyzjom przyjętym stosownie do UNFCCC lub Protokołu z Kioto, wygasa z końcem okresu zobowiązania następującym po okresie, w którym został wydany;
t) "długoterminowa CER" (lCER) to jednostka CER wydana na działalność związaną z projektami zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach CDM, która, podlegając decyzjom przyjętym stosownie do UNFCCC lub Protokołu z Kioto, wygasa z końcem okresu kredytowania działalności związanej z projektem zalesiania lub ponownego zalesiania;
u) "rejestr krajów trzecich" oznacza rejestr ustanowiony, obsługiwany i utrzymywany przez kraj wymieniony w załączniku B do Protokołu z Kioto, który ratyfikował Protokół z Kioto i nie jest Państwem Członkowskim;
v) "transakcja" oznacza wydanie, przekazanie, nabycie, odstąpienie, anulowanie i wymianę przydziałów oraz wycofanie jednostek ERU, CER, AAU, RMU i przeniesienie jednostek ERU, CER i AAU;
w) "niezależny dziennik transakcji UNFCCC" oznacza niezależny dziennik transakcji ustanowiony, obsługiwany i utrzymywany przez Sekretariat Konwencji Ramowej Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu;
x) "weryfikator" oznacza kompetentny, niezależny, akredytowany organ weryfikacyjny odpowiedzialny za wykonanie procesu weryfikacji i składanie z niego sprawozdania zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie stosownie do załącznika V do dyrektywy 2003/87/WE;
y) "rok" oznacza rok kalendarzowy, określony według czasu uniwersalnego.
ROZDZIAŁ II
REJESTRY I DZIENNIKI TRANSAKCJI
Artykuł 3
Rejestry
1.
Każde Państwo Członkowskie i Komisja ustanowi do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rejestr w postaci standaryzowanej elektronicznej bazy danych.
2.
Każdy rejestr obejmuje sprzęt i oprogramowanie komputerowe określone w załączniku I, jest dostępny poprzez Internet i odpowiada funkcjonalnym i technicznym specyfikacjom wymaganym przez niniejsze rozporządzenie.
3.
Każdy rejestr będzie zdolny do prawidłowego wykonywania do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wszystkich procesów dotyczących zweryfikowanych emisji i rachunków określonych w załączniku VIII, procesu uzgadniania określonego w załączniku X oraz wszystkich procesów administracyjnych określonych w załączniku XI.
Każdy rejestr będzie zdolny do prawidłowego wykonywania do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wszystkich procesów dotyczących przydziałów Kioto i jednostek Kioto określonych w załączniku IX, z wyjątkiem procesów mających oznaczenia typu 04-00, 06-00, 07-00 i 08-00.
Do 31 marca 2005 r. każdy rejestr będzie zdolny do prawidłowego wykonywania procesów dotyczących przydziałów i jednostek Kioto mających oznaczenia typu 04-00, 06-00, 07-00 i 08-00, określonych w załączniku IX.
Artykuł 4
Skonsolidowane rejestry
Państwo Członkowskie lub Komisja może ustanowić, obsługiwać i utrzymywać swój rejestr w sposób skonsolidowany wraz z jednym lub większą liczbą Państw Członkowskich albo Wspólnotą pod warunkiem, że jego rejestr pozostanie rozróżnialny.
Artykuł 5
Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty
1.
Do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostanie ustanowiony przez Komisję niezależny dziennik transakcji Wspólnoty w postaci standaryzowanej elektronicznej bazy danych.
2.
Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty obejmuje sprzęt i oprogramowanie komputerowe określone w załączniku I, jest dostępny przez Internet i odpowiada funkcjonalnym i technicznym specyfikacjom wymaganym przez niniejsze rozporządzenie.
3.
Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty jest obsługiwany i utrzymywany zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia przez Centralnego Administratora wyznaczonego stosownie do art. 20 dyrektywy 2003/87/WE.
4.
Centralny Administrator dostarcza procedur administracyjnych wymienionych w załączniku XI w celu umożliwienia integralności danych w systemie rejestrów.
5.
Centralny Administrator wykonuje procesy dotyczące przydziałów, zweryfikowanych emisji, rachunków lub jednostek Kioto tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do wypełniania jego funkcji jako Centralnego Administratora.
6.
Do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia niezależny dziennik transakcji Wspólnoty będzie zdolny do prawidłowego wykonywania wszystkich procesów dotyczących przydziałów, zweryfikowanych emisji, rachunków lub jednostek Kioto określonych w załącznikach VIII i IX.
Do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia niezależny dziennik transakcji Wspólnoty będzie zdolny do wykonywania procesu uzgadniania określonego w załączniku X i procesów administracyjnych określonych w załączniku XI.
Artykuł 6
Łącze komunikacji pomiędzy rejestrami i niezależnymi dziennikami transakcji Wspólnoty
1.
Do 31 grudnia 2004 r. ustanowione zostanie łącze komunikacji pomiędzy każdym rejestrem i niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty.
Po pomyślnym wykonaniu procedur testowania określonych w załączniku XIII i procedur inicjalizacji określonych w załączniku XIV oraz powiadomieniu o tym stosownego administratora rejestru Centralny Administrator uaktywnia łącze komunikacji.
2.
Od 1 stycznia 2005 r. aż do ustanowienia łącza komunikacyjnego wymienionego w art. 7 wszystkie procesy dotyczące przydziałów, zweryfikowanych emisji i rachunków będą wykonywane poprzez wymianę danych za pośrednictwem niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty.
3.
Komisja może polecić Centralnemu Administratorowi, aby czasowo zawiesił proces wymieniony w załącznikach VIII i IX, zainicjowany przez dany rejestr, jeżeli proces ten nie jest wykonywany zgodnie z art. 32–37.
Komisja może polecić Centralnemu Administratorowi, aby czasowo zawiesił łącze komunikacji pomiędzy danym rejestrem a niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty lub aby zawiesił wszystkie lub niektóre z procesów wymienionych w załącznikach VIII i IX, jeżeli rejestr ten nie jest obsługiwany i utrzymywany zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Łącze komunikacji pomiędzy niezależnymi dziennikami transakcji
Niezwłocznie po ustanowieniu niezależnego dziennika transakcji UNFCCC ustanowione zostanie łącze komunikacji pomiędzy niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty i niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC.
Po ustanowieniu takiego łącza wszystkie procesy dotyczące przydziałów, zweryfikowanych emisji, rachunków i jednostek Kioto będą wykonywane poprzez wymianę danych za pośrednictwem niezależnego dziennika transakcji UNFCCC, a następnie wprowadzane do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty.
Artykuł 8
Administratorzy rejestrów
1.
Każde Państwo Członkowskie wyznacza administratora rejestru do obsługi i utrzymywania swojego rejestru zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie i Komisja zapewniają, aby nie było konfliktu interesów pomiędzy administratorem rejestru a jego posiadaczami rachunków lub pomiędzy administratorem rejestru a Centralnym Administratorem.
2.
Do 1 września 2004 r. każde Państwo Członkowskie przekaże Komisji dane osobowe i kontaktowe swojego administratora rejestru zgodnie z procedurą inicjalizacji określoną w załączniku XIV.
3.
Państwa Członkowskie i Komisja zachowują ostateczną odpowiedzialność i kompetencje w zakresie obsługi i prowadzenia swoich rejestrów.
4.
Komisja wraz z administratorami rejestrów każdego Państwa Członkowskiego i Centralnym Administratorem koordynuje wypełnienie wymagań niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
ZAWARTOŚĆ REJESTRÓW
SEKCJA 1
Składanie raportów i poufność
Artykuł 9
Składanie raportów
1.
Każdy administrator rejestru udostępnia informacje wymienione w załączniku XVI odbiorcom wymienionym w załączniku XVI z częstotliwościami określonymi tamże w sposób przejrzysty i zorganizowany poprzez internetową stronę swojego rejestru.
Administratorzy rejestrów nie wydają dodatkowych informacji utrzymywanych w rejestrze.
2.
Centralny Administrator udostępnia informacje wymienione w załączniku XVI odbiorcom wymienionym w załączniku XVI i z częstotliwościami określonymi tamże w sposób przejrzysty i zorganizowany poprzez internetową stronę niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty.
Centralny Administrator nie wydaje dodatkowych informacji utrzymywanych w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty.
3.
Każda internetowa strona umożliwia odbiorcom sprawozdań wymienionych w załączniku XVI zapytywanie o te raporty przy użyciu funkcji przeszukiwania.
4.
Każdy administrator jest odpowiedzialny za ścisłość informacji, które pochodzą z jego rejestru i są udostępnianie za pośrednictwem internetowej strony niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty.
5.
Ani niezależny dziennik transakcji Wspólnoty, ani rejestry nie wymagają od posiadaczy rachunków przedstawiania informacji cenowych dotyczących przydziałów lub jednostek Kioto.
Artykuł 10
Poufność
1.
Wszystkie informacje, w tym stany wszystkich rachunków i wszystkie dokonane transakcje, przechowywane w rejestrach i w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty w odniesieniu do wszelkich celów innych niż wypełnianie wymagań niniejszego rozporządzenia, dyrektywy 2003/87/WE lub przepisów krajowego prawa uważane są za poufne.
2.
Informacje przechowywane w rejestrach nie mogą być wykorzystywane inaczej niż do obsługi i utrzymania tych rejestrów zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia bez uprzedniej zgody odnośnego posiadacza rachunku.
3.
Każdy kompetentny organ i administrator rejestru wykonuje procesy dotyczące przydziałów, zweryfikowanych emisji, rachunków lub jednostek Kioto tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do wypełniania przez niego jego funkcji, jako kompetentnego organu lub administratora rejestru.
SEKCJA 2
Rachunki
Artykuł 11
Rachunki
1.
Począwszy od 1 stycznia 2005 r., każdy rejestr będzie zawierał co najmniej jeden rachunek posiadania Strony, utworzony zgodnie z art. 12.
2.
Począwszy od 1 stycznia 2005 r., każdy rejestr Państwa Członkowskiego zawierać będzie jeden rachunek posiadania operatora dla każdej instalacji, utworzony zgodnie z art. 15, i każdy rachunek będzie zawierał co najmniej jeden osobisty rachunek posiadania, utworzony zgodnie z art. 15.
3.
Począwszy od 1 stycznia 2005 r., każdy rejestr będzie zawierał jeden rachunek wycofania i jeden rachunek anulowania dla okresu 2005–2007 oraz jeden rachunek anulowania dla okresu 2008-2012, utworzony zgodnie z art. 12.
4.
Począwszy od 1 stycznia 2008 r. i od 1 stycznia pierwszego roku każdego kolejnego pięcioletniego okresu, każdy rejestr będzie zawierał jeden rachunek wycofania i jeden rachunek anulowania oraz rachunki wymiany wymagane przez stosowne decyzje przyjęte stosownie do UNFCCC lub Protokołu z Kioto za okres 2008–2012 i za każdy następny pięcioletni okres, utworzone zgodnie z art. 12.
5.
Jeśli nie postanowiono inaczej, wszystkie rachunki będą zdolne do utrzymywania przydziałów i jednostek Kioto.
SEKCJA 3
Rachunki Stron
Artykuł 12
Tworzenie rachunków Stron
1.
Stosowny organ Państwa Członkowskiego i Komisja składają wniosek do swojego odnośnego administratora rejestru o utworzenie w ich rejestrach rachunków wymienionych w art. 11 ust. 1, 3 i 4.
Wnioskodawca dostarcza administratorowi rejestru informacje wymagane w sposób zasadny przez administratora rejestru.
Informacje te obejmują informacje określone w załączniku IV.
2.
W ciągu 10 dni od otrzymania wniosku zgodnie z ust. 1 lub aktywacji łącza komunikacji pomiędzy rejestrem i niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty, w zależności od tego, co nastąpi później, administrator rejestru tworzy rachunek w rejestrze zgodnie z procedurą tworzenia rachunku określoną w załączniku VIII.
3.
Wnioskodawca wymieniony w ust. 1 w ciągu 10 dni powiadamia swojego administratora rejestru o wszelkich zmianach w informacjach, które dostarczył swojemu administratorowi rejestru stosownie do ust. 1.
W ciągu 10 dni od otrzymania takiego powiadomienia administrator rejestru uaktualnia te informacje zgodnie z procedurą uaktualniania rachunku określoną w załączniku VIII.
4.
Administrator rejestru może wymagać, aby wnioskodawcy wymienieni w ust. 1 zgodzili się na spełnienie rozsądnych warunków w stosunku do kwestii określonych w załączniku V.
Artykuł 13
Zamknięcie rachunków Stron
W ciągu 10 dni od otrzymania od stosownego kompetentnego organu Państwa Członkowskiego lub od Komisji wniosku o zamknięcie rachunku posiadania Strony administrator jego rejestru zamyka rachunek zgodnie z procedurą zamykania rachunku określoną w załączniku VIII.
Artykuł 14
Powiadomienie
Administrator rejestru niezwłocznie powiadamia posiadacza rachunku o utworzeniu lub uaktualnieniu jego rachunków Strony lub zamknięciu jego rachunków posiadania Strony.
SEKCJA 4
Rachunki posiadania operatora
Artykuł 15
Tworzenie rachunków posiadania operatora
1.
W ciągu 14 dni od wydania każdego pozwolenia na emisję gazów cieplarnianych operatorowi instalacji, gdy instalacja ta nie była dotychczas objęta takim pozwoleniem, lub aktywacji łącza komunikacji pomiędzy rejestrem a niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty, w zależności od tego, co nastąpi później, kompetentny organ lub operator, gdy tak zażąda kompetentny operator, dostarcza administratorowi rejestru Państwa Członkowskiego informacje określone w załączniku III.
2.
W ciągu 10 dni od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1, lub aktywacji łącza komunikacji pomiędzy rejestrem a niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty, w zależności od tego, co nastąpi później, operator rejestru tworzy w swoim rejestrze rachunek posiadania operatora, wymieniony w art. 11 ust. 2, dla każdej instalacji zgodnie z procedurą tworzenia rachunku określoną w załączniku VIII.
3.
Kompetentny organ lub operator, gdy tak zażąda kompetentny organ, w ciągu 10 dni powiadamia administratora rejestru o wszelkich zmianach w informacjach dostarczonych administratorowi rejestru stosownie do ust. 1.
W ciągu 10 dni od otrzymania takiego powiadomienia administrator rejestru uaktualnia dane operatora zgodnie z procedurą uaktualniania rachunku określoną w załączniku VIII.
4.
Administrator rejestru może wymagać, aby operatorzy zgodzili się na spełnienie rozsądnych warunków w stosunku do kwestii określonych w załączniku V.
Artykuł 16
Utrzymywanie jednostek Kioto w rachunkach posiadania operatora
Rachunek posiadania operatora będzie zdolny do utrzymywania jednostek Kioto, gdy będzie to dopuszczone przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego lub Komisję.
Artykuł 17
Zamknięcie rachunków posiadania operatora
1.
W ciągu 10 dni kompetentny organ powiadamia administratora rejestru o cofnięciu lub odstąpieniu pozwolenia na emisję gazów cieplarnianych dla danej instalacji, wskutek czego nie jest ona objęta żadnym takim pozwoleniem.
Bez uszczerbku dla postanowień ust. 2 administrator rejestru zamyka wszystkie rachunki posiadania operatora odnoszące się do tego cofnięcia lub odstąpienia zgodnie z procedurą zamykania rachunków określoną w załączniku VIII w dniu 30 czerwca w następnym roku po wystąpieniu cofnięcia lub odstąpienia, jeżeli pozycja w tabeli statusu zgodności za ostatni rok dla odnośnej instalacji przedstawia wartość większą lub równą zeru.
Jeżeli wartość pozycji w tabeli statusu zgodności za ostatni rok dla danej instalacji jest mniejsza od zera, to administrator rejestru zamyka rachunek w następnym dniu po tym, w którym wartość pozycji jest większa lub równa zeru, lub w następnym dniu po tym, w którym kompetentny organ polecił mu zamknięcie rachunku z uwagi na to, iż nie ma uzasadnionych podstaw, aby spodziewać się odstąpienia dalszych przydziałów przez operatora instalacji.
2.
Jeżeli występuje dodatnie saldo przydziałów lub jednostek Kioto na rachunku posiadania operatora, który administrator ma zamknąć zgodnie z ust. 1, to administrator rejestru najpierw żąda od operatora wskazania innego rachunku w systemie rejestrów, na który takie przydziały lub jednostki Kioto zostaną wówczas przekazane.
Artykuł 18
Powiadomienie
Administrator rejestru niezwłocznie powiadamia posiadacza rachunku o utworzeniu, uaktualnieniu lub zamknięciu rachunku posiadania jego operatora.
SEKCJA 5
Osobiste rachunki posiadania
Artykuł 19
Utworzenie osobistych rachunków posiadania
1.
Wniosek o utworzenie osobistego rachunku posiadania składany jest do administratora rejestru, którego wniosek ten dotyczy.
Wnioskodawca dostarcza administratorowi rejestru informacje w sposób zasadny wymagane przez administratora rejestru.
Informacje te obejmują informacje określone w załączniku IV.
2.
W ciągu 10 dni od otrzymania wniosku zgodnie z ust. 1 lub aktywacji łącza komunikacji pomiędzy rejestrem a niezależnym dziennikiem Wspólnoty, w zależności od tego, co nastąpi później, administrator rejestru tworzy w swoim rejestrze osobisty rachunek posiadania zgodnie z procedurą tworzenia rachunków określoną w załączniku VIII.
Administrator rejestru nie może ustanowić w swoim rejestrze więcej niż 99 osobistych rachunków posiadania na nazwisko jednej osoby.
3.
W ciągu 10 dni wnioskodawca powiadamia administratora rejestru o wszelkich zmianach w danych przekazanych administratorowi rejestru stosownie do ust. 1.
W ciągu 10 dni od otrzymania takiego powiadomienia administrator rejestru uaktualnia dane tejże osoby zgodnie z procedurą uaktualniania rachunków określoną w załączniku VIII.
4.
Administrator rejestru może wymagać, aby wnioskodawcy, o których mowa w ust. 1, zgodzili się na spełnienie rozsądnych warunków w stosunku do kwestii określonych w załączniku V.
Artykuł 20
Utrzymywanie jednostek Kioto na osobistych rachunkach posiadania
Osobisty rachunek posiadania jest zdolny do utrzymywania jednostek Kioto, gdy jest to dopuszczalne przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego lub Wspólnoty.
Artykuł 21
Zamknięcie osobistych rachunków posiadania
1.
W ciągu 10 dni od otrzymania od danej osoby wniosku o zamknięcie jej osobistego rachunku posiadania administrator rejestru zamyka rachunek zgodnie z procesem zamykania rachunków określoną w załączniku VIII.
2.
Jeżeli osobisty rachunek posiadania wykazuje zerowe saldo i w ciągu 12 miesięcy nie zostały zapisane w nim żadne transakcje, to administrator rejestru powiadamia posiadacza rachunku, że jego osobisty rachunek posiadania zostanie zamknięty w ciągu 60 dni, o ile administrator rejestru nie otrzyma w ciągu tego okresu wniosku posiadacza rachunku o utrzymanie jego osobistego rachunku posiadania.
Jeżeli administrator rejestru nie otrzyma takiego wniosku od posiadacza rachunku, to zamyka rachunek zgodnie z procedurą określoną w załączniku VIII.
Artykuł 22
Powiadomienie
Administrator rejestru niezwłocznie powiadamia każdego posiadacza rachunku o utworzeniu, uaktualnieniu lub zamknięciu jego rachunku posiadania.
Artykuł 23
Upoważnieni przedstawiciele
1.
Każdy posiadacz rachunku wyznaczy głównego i drugorzędnego upoważnionego przedstawiciela dla każdego rachunku utworzonego zgodnie z art. 12, 15 i 19.
Wnioski do administratora rejestru o wykonanie procesów są składane przez upoważnionego przedstawiciela w imieniu posiadacza rachunku.
2.
Każde Państwo Członkowskie i Komisja mogą pozwolić posiadaczom rachunków utrzymywanych w ich rejestrze na wyznaczenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, którego zgoda, oprócz zgody głównego lub drugorzędnego upoważnionego przedstawiciela, jest wymagana do złożenia wniosku do ich administratora rejestru o wykonanie jednego lub więcej procesów stosownie do art. 49 ust. 1 oraz art. 52, 53 i 62.
3.
Każdy weryfikator wyznacza co najmniej jednego upoważnionego przedstawiciela w celu wprowadzania lub zatwierdzania wpisów rocznych zweryfikowanych emisji dotyczących danej instalacji do tabeli zweryfikowanych emisji zgodnie z art. 51 ust. 1.
4.
Każdy administrator rejestru i Centralny Administrator wyznaczają co najmniej jednego upoważnionego przedstawiciela w celu obsługi i utrzymywania ich rejestru oraz niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty w imieniu tegoż administratora.
SEKCJA 6
Tabele
Artykuł 24
Tabele
1.
Począwszy od 1 stycznia 2005 r., rejestr każdego Państwa Członkowskiego zawiera jedną tabelę zweryfikowanych emisji, jedną tabelę odstąpionych przydziałów oraz jedną tabelę statusu zgodności.
Każdy rejestr może zawierać dodatkowe tabele przeznaczone do innych celów.
2.
Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty zawiera jedną tabelę planu krajowego rozdzielenia dla każdego Państwa Członkowskiego za okres 2005–2007, za okres 2008–2012 i za każdy kolejny pięcioletni okres.
Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty może zawierać dodatkowe tabele przeznaczone do innych celów.
3.
Tabele w rejestrze każdego Państwa Członkowskiego zawierają informacje określone w załączniku II.
Rachunki posiadania operatora oraz osobiste rachunki posiadania zawierają informacje określone w załączniku XVI.
Tabela planu krajowego rozdzielenia zawarta w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty zawiera informacje określone w załączniku XIV.
SEKCJA 7
Kody i identyfikatory
Artykuł 25
Kody
Każdy rejestr zawiera kody wprowadzania określone w załączniku VII oraz kory odpowiedzi określone w załączniku XII w celu zapewnienia prawidłowej interpretacji informacji wymienianych podczas każdego procesu.
Artykuł 26
Kody identyfikacyjne i alfanumeryczne identyfikatory rachunków
Przed utworzeniem rachunku administrator przydziela do każdego rachunku jednoznaczny kod identyfikacji rachunku oraz alfanumeryczny identyfikator podany przez posiadacza rachunku w ramach informacji podanych zgodnie z załącznikami, odpowiednio, III i VI.
Przed utworzeniem rachunku administrator rejestru przydziela również posiadaczowi rachunku jednoznaczny kod identyfikacji posiadacza rachunku zawierający elementy określone w załączniku VI.
ROZDZIAŁ IV
SPRAWDZENIA I PROCEDURY
SEKCJA 1
Blokowanie rachunków
Artykuł 27
Blokowanie rachunków posiadania operatorów
1.
Jeżeli na dzień 1 kwietnia każdego roku, poczynając od 2006 r., roczne zweryfikowane emisje danej instalacji za poprzedni rok nie zostały wpisane do tabeli zweryfikowanych emisji zgodnie z procedurą wpisywania zweryfikowanych emisji określoną w załączniku VIII, to administrator rejestru blokuje przekazywanie z rachunku posiadania operatora wszelkich przydziałów dotyczących tejże instalacji.
2.
Gdy roczne zweryfikowane emisje instalacji za rok wymieniony w ust. 1 zostaną wprowadzone do tabeli zweryfikowanych emisji, to administrator rejestru odblokowuje rachunek.
3.
Administrator rejestru niezwłocznie powiadamia odnośnego posiadacza rachunku oraz kompetentny organ o zablokowaniu i odblokowaniu każdego rachunku posiadania operatora.
4.
Ustęp 1 nie dotyczy odstąpienia przydziałów stosownie do art. 52 lub anulowania i wymiany przydziałów stosownie do art. 60 i 61.
SEKCJA 2
Automatyczne sprawdzenia i proces uzgadniania danych
Artykuł 28
Wykrycie niezgodności przez niezależny dziennik transakcji Wspólnoty
1.
Centralny Administrator zapewnia, aby niezależny dziennik transakcji Wspólnoty prowadził określone w załącznikach VIII, IX i XI automatyczne sprawdzenia wszystkich procesów dotyczących przydziałów, zweryfikowanych emisji, rachunków i jednostek Kioto w celu zapewnienia, aby nie było rozbieżności.
2.
Jeżeli automatyczne sprawdzenia wymienione w ust. 1 ujawnią rozbieżność w procesie zgodnie z załącznikami VIII, IX i XI, to Centralny Administrator niezwłocznie powiadania zainteresowanego administratora lub administratorów przez odesłanie automatycznej odpowiedzi zwrotnej z wyszczególnieniem dokładnego charakteru rozbieżności, używając przy tym kodów odpowiedzi określonych w załącznikach VIII, IX i XI.
Po otrzymaniu takiego kodu odpowiedzi dla danego procesu zgodnie z załącznikiem VIII lub załącznikiem IX administrator rejestru inicjującego określa ten proces i powiadamia niezależny dziennik transakcji Wspólnoty.
Centralny Administrator nie uaktualnia informacji zawartych w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty.
Zainteresowany administrator lub administratorzy niezwłocznie powiadamiają odnośnych posiadaczy rachunków, że proces został przerwany.
Artykuł 29
Wykrycie niezgodności przez niezależny dziennik transakcji Wspólnoty
1.
Centralny Administrator zapewnia inicjowanie przez niezależny dziennik transakcji Wspólnoty procesu uzgadniania określonego w załączniku X. W tym celu niezależny dziennik transakcji Wspólnoty zapisuje wszystkie procesy dotyczące przydziałów, rachunków oraz jednostek Kioto.
Wykonując ten proces, niezależny dziennik transakcji Wspólnoty sprawdza, czy stany posiadania jednostek Kioto i przydziałów w każdym rachunku w rejestrze są identyczne z zapisami utrzymywanymi w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty.
2.
Jeżeli w trakcie procesu uzgadniania została wykryta niezgodność, to Centralny Administrator niezwłocznie informuje o tym zainteresowanego administratora lub administratorów rejestrów.
Jeżeli niezgodność ta nie została rozwiązana, wówczas Centralny Administrator zapewnia, aby niezależny dziennik transakcji Wspólnoty nie zezwolił na kontynuowanie jakiegokolwiek dalszego procesu według załącznika VIII i załącznika IX, dotyczącego przydziałów, rachunków lub jednostek Kioto, które są przedmiotem wcześniejszej niezgodności.
Artykuł 30
Wykrycie rozbieżności i niezgodności przez niezależny dziennik transakcji UNFCCC
1.
Jeżeli po automatycznym sprawdzeniu niezależny dziennik transakcji UNFCCC informuje zainteresowanego administratora lub administratorów rejestrów o rozbieżności w pewnym procesie, wówczas administrator rejestru inicjującego przerywa ten proces i informuje o tym niezależny dziennik transakcji UNFCCC.
Zainteresowany administrator lub administratorzy rejestrów niezwłocznie informują odnośnych posiadaczy rachunków o przerwaniu tego procesu.
2.
Jeżeli niezależny dziennik transakcji UNFCCC wykrył niezgodność, wówczas Centralny Administrator zapewnia, aby niezależny dziennik transakcji UNFCCC nie zezwolił na kontynuowanie jakiegokolwiek dalszego procesu według załącznika VIII i załącznika IX, dotyczącego jednostek Kioto, które są przedmiotem wcześniejszej niezgodności, a które nie podlegają automatycznym sprawdzeniom przez niezależny dziennik transakcji UNFCCC.
Artykuł 31
Automatyczne sprawdzenia rejestrów
Przed wykonywaniem jakiegokolwiek procesu i podczas jego wykonywania administrator rejestru zapewnia, aby w rejestrze prowadzone były odpowiednie automatyczne sprawdzenia w celu wykrycia rozbieżności i na tej podstawie przerwania procesów z góry, zanim będą prowadzone automatyczne sprawdzenia przez niezależny dziennik transakcji Wspólnoty lub niezależny dziennik transakcji UNFCCC.
SEKCJA 3
Wykonanie i finalizacja procesów
Artykuł 32
Procesy
Każdy proces przebiega zgodnie z pełną sekwencją wymian danych dla tego typu procesu, jak określono w załącznikach VIII, IX, X i XI.
Każdy komunikat odpowiada formatowi i wymaganiom informacyjnym opisanym przy użyciu języka opisu serwisów internetowych, opracowanym stosownie do UNFCCC i Protokołu z Kioto.
Artykuł 33
Kody identyfikacji
Administrator rejestru przydzieli do każdego procesu wymienionego w załączniku VIII jednoznaczny kod identyfikacji korelacji, a do każdego procesu wymienionego w załączniku IX jednoznaczny kod identyfikacji transakcji.
Każdy taki kod identyfikacji zawiera elementy określone w załączniku VI.
Artykuł 34
Finalizacja procesów dotyczących rachunków i zweryfikowanych emisji
Wszystkie procesy wymienione w załączniku VIII są sfinalizowane, gdy obydwa niezależne dzienniki transakcji pomyślnie poinformowały rejestr inicjujący, że nie wykryły żadnych rozbieżności w propozycji przesłanej przez rejestr inicjujący.
Jednakże przed ustanowieniem łącza komunikacji pomiędzy niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty i niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC wszystkie procesy wymienione w załączniku VIII będą sfinalizowane, gdy niezależny dziennik transakcji Wspólnoty pomyślnie poinformuje rejestr inicjujący, że nie wykrył żadnych niezgodności w propozycji przesłanej przez rejestr inicjujący.
Artykuł 35
Finalizacja procesów dotyczących transakcji w rejestrach
Wszystkie procesy wymienione w załączniku IX, z wyjątkiem procesu zewnętrznego przekazania, są sfinalizowane, gdy obydwa niezależne dzienniki transakcji poinformowały rejestr inicjujący, że nie wykryły żadnych rozbieżności w propozycji przesłanej przez rejestr inicjujący, a rejestr inicjujący pomyślnie wysłał do obydwu niezależnych dzienników transakcji potwierdzenie, że uaktualnił swoje zapisy zgodnie ze swoją propozycją.
Jednakże przed ustanowieniem łącza komunikacji pomiędzy niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty i niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC wszystkie procesy wymienione w załączniku IX, z wyjątkiem procesu zewnętrznego przekazania, będą sfinalizowane, gdy niezależny dziennik transakcji Wspólnoty poinformuje rejestr inicjujący, że nie wykrył żadnych rozbieżności w propozycji przesłanej przez rejestr inicjujący, a rejestr inicjujący pomyślnie wyśle do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty potwierdzenie, że uaktualnił swoje zapisy zgodnie ze swoją propozycją.
Artykuł 36
Finalizacja procesu zewnętrznego przekazania
Proces zewnętrznego przekazywania jest sfinalizowany, gdy obydwa niezależne dzienniki transakcji poinformowały rejestr nabywający, że nie wykryły żadnych rozbieżności w propozycji przesłanej przez rejestr inicjujący, a rejestr nabywający pomyślnie wysłał do obydwu niezależnych dzienników transakcji potwierdzenie, że uaktualnił swoje zapisy zgodnie z propozycją rejestru inicjującego.
Jednakże przed ustanowieniem łącza komunikacji pomiędzy niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty i niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC proces zewnętrznego przekazania jest sfinalizowany, gdy niezależny dziennik transakcji Wspólnoty poinformuje rejestr nabywający, że nie wykrył żadnych rozbieżności w propozycji przesłanej przez rejestr inicjujący, a rejestr nabywający pomyślnie wyśle do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty potwierdzenie, że uaktualnił swoje zapisy zgodnie z propozycją rejestru inicjującego.
Artykuł 37
Finalizacja procesu uzgadniania
Proces uzgadniania wymieniony w załączniku X jest sfinalizowany, jeżeli wszystkie niezgodności pomiędzy informacjami zawartymi w rejestrze i informacjami zawartymi w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty dla określonej godziny i dnia zostały rozwiązane, a proces uzgadniania został pomyślnie ponownie zainicjowany i zakończony dla tego rejestru.
ROZDZIAŁ V
TRANSAKCJE
SEKCJA 1
Rozdzielenie i wydanie przydziałów na okres 2005–2007
Artykuł 38
Tabela planu krajowego rozdzielenia na okres 2005–2007
1.
Do 1 października 2004 r. każde Państwo Członkowskie zgłosi do Komisji swoją tabelę planu krajowego rozdzielenia odpowiadającą decyzji podjętej zgodnie z art. 11 dyrektywy 2003/87/WE.
Jeżeli tabela planu krajowego rozdzielenia jest oparta na zgłoszonym do Komisji planie krajowego rozdzielenia, który nie został odrzucony na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE lub na podstawie którego Komisja przyjęła zaproponowane zmiany, to Komisja poleca Centralnemu Administratorowi wprowadzenie tabeli planu krajowego rozdzielenia do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty zgodnie z procedurami inicjalizacji określonymi w załączniku XIV.
2.
Państwo Członkowskie zgłasza do Komisji każdą korektę swojego planu krajowego rozdzielenia wraz z każdą korektą tabeli swojego planu krajowego rozdzielenia.
Jeżeli korekta tabeli planu krajowego rozdzielenia jest oparta na zgłoszonym do Komisji planie krajowego rozdzielenia, który nie został odrzucony na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE lub na podstawie którego Komisja przyjęła zmiany i korekta ta jest zgodna z metodykami określonymi w tymże planie krajowego rozdzielenia lub wynika z poprawy danych, to Komisja poleca Centralnemu Administratorowi wprowadzenie odnośnej poprawki do tabeli planu krajowego rozdzielenia utrzymywanej w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty zgodnie z procedurami inicjalizacji określonymi w załączniku XIV.
We wszystkich innych przypadkach Państwo Członkowskie zgłasza do Komisji korektę do swojego planu krajowego rozdzielenia i jeżeli Komisja nie odrzuci tej korekty zgodnie z procedurą opisaną w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, Komisja poleca Centralnemu Administratorowi wprowadzenie odnośnej korekty do tabeli planu krajowego rozdzielenia, utrzymywanej w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty zgodnie z procedurami inicjalizacji określonymi w załączniku XIV.
3.
Po korekcie dokonanej stosownie do ust. 2, która następuje po wydaniu przydziałów na podstawie art. 39 i która zmniejsza łączną wielkość przydziałów na okres 2005–2007 wydanych na podstawie art. 39, administrator rejestru przekazuje określoną przez kompetentny organ ilość przydziałów z rachunków posiadania wymienionych w art. 11 ust. 1 i 2, w którym przydziały te są utrzymywane, na rachunek anulowania na okres 2005–2007.
Korekta odbywa się zgodnie z procedurą wprowadzania korekt do przydziałów, określoną w załączniku IX.
Artykuł 39
Wydanie przydziałów
Po wprowadzeniu tabeli planu krajowego rozdzielenia do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty, z zastrzeżeniem art. 38 ust. 2, do 28 lutego 2005 r. administrator rejestru wydaje łączną ilość przydziałów wyszczególnionych w tabeli planu krajowego rozdzielenia na rachunek posiadania Strony.
Podczas wydawania takich przydziałów administrator rejestru przydziela do każdego przydziału jednoznaczny kod identyfikacji jednostki zawierający elementy określone w załączniku VI.
Przydziały są wydawane zgodnie z procedurą wydawania przydziałów (2005–2007) określoną w załączniku IX.
Artykuł 40
Rozdzielenie przydziałów dla operatorów
Bez uszczerbku dla art. 38 ust. 2 i art. 41, do 28 lutego 2005 r. i do 28 lutego każdego kolejnego roku w okresie 2005–2007, administrator rejestru przekazuje z rachunku posiadania Strony na odnośny rachunek posiadania operatora określoną część łącznej ilości przydziałów wydanych na podstawie art. 39, która została przydzielona odpowiedniej instalacji na dany rok zgodnie z odpowiednią sekcją tabeli planu krajowego rozdzielenia.
Gdy jest to przewidziane dla instalacji w planie krajowego rozdzielenia Państwa Członkowskiego, administrator rejestru może przekazać tę część w późniejszym terminie każdego roku.
Przydziały są rozdzielane zgodnie z procedurą rozdzielania przydziałów, określoną w załączniku IX.
Artykuł 41
Odstąpienie przydziałów na polecenie kompetentnego organu
Jeśli poleci tak kompetentny organ stosownie do art. 16 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, administrator rejestru dokonuje odstąpienia pewnego odsetka lub całej części łącznej ilości przydziałów wydanych na podstawie art. 39, która została przydzielona instalacji na określony rok, przez wprowadzenie liczby odstąpionych przydziałów do sekcji tabeli odstąpionych przydziałów przeznaczonej dla tej instalacji na ten rok.
Te odstąpione przydziały pozostają na rachunku posiadania Strony.
Przydziały, które mają być odstąpione na polecenie kompetentnego organu, są odstępowane zgodnie z procedurą odstępowania przydziałów, określoną w załączniku IX.
Artykuł 42
Rozdzielanie przydziałów dla nowych uczestników
Jeśli poleci tak kompetentny organ, administrator rejestru przekazuje część łącznej ilości przydziałów wydanych na podstawie art. 39, które pozostają na rachunku posiadania Strony, na rachunek posiadania operatora będącego nowym uczestnikiem.
Przydziały są przekazywane zgodnie z procedurą wewnętrznego przekazywania, określonym w załączniku IX.
Artykuł 43
Wydanie przydziałów na okoliczność siły wyższej
1.
Jeśli poleci tak kompetentny organ, administrator rejestru wydaje na rachunek posiadania Strony ilość przydziałów na okoliczność siły wyższej zatwierdzoną przez Komisję na okres 2005–2007 stosownie do art. 29 dyrektywy 2003/87/WE.
Przydziały przewidziane na okoliczność siły wyższej są wydawane zgodnie z procedurą wydawania przydziałów na okoliczność siły wyższej, określonych w załączniku IX.
2.
Administrator rejestru wprowadza liczbę wydanych przydziałów na okoliczność siły wyższej do sekcji tabeli odstąpionych przydziałów, przeznaczonych dla tych instalacji i lat, dla których zostało wydane zatwierdzenie.
3.
Podczas wydawania przydziałów na okoliczność siły wyższej administrator rejestru przydziela do każdego takiego przydziału na okoliczność siły wyższej jednoznaczny kod identyfikacji zawierający elementy określone w załączniku VI.
SEKCJA 2
Rozdzielenie i wydanie przydziałów na okres 2008–2012 oraz każdy kolejny pięcioletni okres
Artykuł 44
Tabela planu krajowego rozdzielenia na okres 2008–2012 i każdy kolejny pięcioletni okres
1.
Do 1 stycznia 2007 r. i do 1 stycznia na 12 miesięcy przed rozpoczęciem każdego kolejnego pięcioletniego okresu każde Państwo Członkowskie przedstawia Komisji tabelę swojego planu krajowego rozdzielenia odpowiadającą decyzji podjętej na podstawie art. 11 dyrektywy 2003/87/WE.
Jeżeli tabela planu krajowego rozdzielenia jest oparta na przedstawionym Komisji planie krajowego rozdzielenia, który nie został odrzucony na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE lub na podstawie którego Komisja przyjęła zaproponowane zmiany, to Komisja poleca Centralnemu Administratorowi wprowadzenie tabeli planu krajowego rozdzielenia do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty zgodnie z procedurami inicjalizacji określonymi w załączniku XIV.
2.
Państwo Członkowskie przedstawia Komisji każdą korektę swojego planu krajowego rozdzielenia wraz z odpowiadającą jej korektą w swojej tabeli planu krajowego rozdzielenia.
Jeżeli korekta tabeli planu krajowego rozdzielenia jest oparta na przedstawionym Komisji planie krajowego rozdzielenia, który nie został odrzucony na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE lub na podstawie którego Komisja przyjęła zmiany i korekta ta wynika z poprawek danych, to Komisja poleca Centralnemu Administratorowi wprowadzenie odpowiedniej korekty to tabeli planu krajowego rozdzielenia utrzymywanej w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty zgodnie z procedurami inicjalizacji określonymi w załączniku XIV.
We wszystkich innych przypadkach Państwo Członkowskie przekazuje Komisji korektę swojego planu krajowego rozdzielenia, i jeżeli Komisja nie odrzuci tej korekty zgodnie z procedurą opisaną w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, to Komisja poleca Centralnemu Administratorowi wprowadzenie odpowiedniej korekty do tabeli planu krajowego rozdzielenia, utrzymywanej w niezależnym dzienniku Wspólnoty zgodnie z procedurami inicjalizacji określonymi w załączniku XIV.
3.
Po korekcie dokonanej stosownie do ust. 2, która następuje po wydaniu przydziałów na podstawie art. 45 i która zmniejsza łączną wielkość przydziałów wydanych na podstawie art. 45 na okres 2008–2012 lub kolejne pięcioletnie okresy, administrator rejestru przelicza liczbę przydziałów określoną przez kompetentny organ na jednostki AAU przez usunięcie elementu przydziału z jednoznacznego kodu identyfikacji jednostki każdej takiej AAU, składającego się z elementów określonych w załączniku VI.
Korekta odbywa się zgodnie z procedurą wprowadzania korekt do przydziałów, określoną w załączniku IX.
Artykuł 45
Wydanie przydziałów
Po wprowadzeniu tabeli planu krajowego rozdzielenia do niezależnego dziennika transakcji wspólnoty, z zastrzeżeniem art. 44 ust. 2, do 28 lutego pierwszego roku okresu 2008–2012 i do 28 lutego pierwszego roku każdego kolejnego pięcioletniego okresu administrator rejestru wydaje łączną ilość przydziałów określoną w tabeli planu krajowego rozdzielenia na rachunek posiadania Strony przez konwersję na przydziały równej ilości jednostek AAU utrzymywanych na tym rachunku posiadania.
Konwersja ta odbywa się poprzez dodanie elementu przydziału do jednoznacznego kodu identyfikacji jednostki każdej takiej AAU składającego się z elementów określonych w załączniku VI.
Wydanie przydziałów na okres 2008–2012 i każdy kolejny pięcioletni okres odbywa się zgodnie z procedurą wydawania przydziałów (na okres 2008–2012 i dalsze lata) określoną w załączniku IX.
Artykuł 46
Rozdzielenie przydziałów dla operatorów
Bez uszczerbku dla art. 44 ust. 2 i art. 47, do 28 lutego 2008 r. i do 28 lutego każdego następnego roku administrator rejestru przekazuje z rachunku posiadania Strony na odnośny rachunek posiadania operatora określoną część łącznej ilości przydziałów wydanych na podstawie art. 45, która została przydzielona odpowiedniej instalacji na dany rok zgodnie z odnośną sekcją tabeli planu krajowego rozdzielenia.
Gdy jest to przewidziane dla instalacji w planie krajowego rozdzielenia Państwa Członkowskiego, administrator rejestru może przekazać tę część w późniejszym terminie każdego roku.
Przydziały są rozdzielane zgodnie z procedurą rozdzielania przydziałów, określoną w załączniku IX.
Artykuł 47
Odstąpienie przydziałów na polecenie kompetentnego organu
Jeśli poleci tak kompetentny organ stosownie do art. 16 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, administrator rejestru dokonuje odstąpienia pewnego odsetka lub całej części łącznej ilości przydziałów wydanych na podstawie art. 45, która została przydzielona instalacji na określony rok, przez wprowadzenie liczby odstąpionych przydziałów do sekcji tabeli odstąpionych przydziałów przeznaczonej dla tej instalacji na ten rok.
Te odstąpione przydziały pozostają na rachunku posiadania Strony.
Przydziały, które mają być odstąpione na polecenie kompetentnego organu, są odstępowane zgodnie z procedurą odstępowania przydziałów, określoną w załączniku IX.
Artykuł 48
Rozdzielanie przydziałów dla nowych uczestników
Jeśli poleci tak kompetentny organ, administrator rejestru przekazuje część łącznej ilości przydziałów wydanych na podstawie art. 45, które pozostają na rachunku posiadania Strony, na rachunek posiadania operatora będącego nowym uczestnikiem.
Przydziały są przekazywane zgodnie z procedurą wewnętrznego przekazywania, określoną w załączniku IX.
SEKCJA 3
Przekazania i uprawnienia
Artykuł 49
Przekazy przydziałów i jednostek Kioto przez posiadaczy rachunków
1.
Administrator rejestru dokonuje wszelkich przekazów pomiędzy rachunkami wymienionymi w art. 11 ust. 1 i 2:
a) w swoim rejestrze na żądanie posiadacza rachunku zgodnie z procedurą wewnętrznego przekazu określoną w załączniku IX;
b) pomiędzy rejestrami na żądanie posiadacza rachunku dla przydziałów wydanych na okres 2005–2007 zgodnie z procedurą zewnętrznego przekazu (2005–2007) określoną w załączniku IX; oraz
c) pomiędzy rejestrami na posiadacza rachunku dla przydziałów wydanych na okres 2008–2012 i kolejne pięcioletnie okresy oraz jednostek Kioto zgodnie z procedurą zewnętrznego przekazu (na okres 2008–2012 i następne lata) określoną w załączniku IX.
2. Przydziały mogą być przekazywane wyłącznie z rachunku w rejestrze na rachunek w rejestrze kraju trzeciego lub w Rejestrze CDM, albo nabywane z rachunku w rejestrze kraju trzeciego lub w Rejestrze CDM przez rachunek w rejestrze, gdy zawarte zostało porozumienie zgodnie z art. 25 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, i takie przekazy są zgodne z wszelkimi postanowieniami tegoż porozumienia dotyczącymi wzajemnego uznawania przydziałów porozumienia, sporządzonymi przez Komisję stosownie do art. 25 ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE.
Artykuł 50
Uprawnienie i rezerwa okresu zobowiązań
1.
Państwo Członkowskie nie może przekazywać ani nabywać jednostek ERU lub AAU, ani użyć jednostek CER aż do upływu 16 miesięcy od przedłożenia swojego sprawozdania zgodnie z art. 7 ust. 1 decyzji nr 280/2004/WE, o ile Sekretariat UNFCCC nie poinformuje danego Państwa Członkowskiego, że procedury zgodności nie będą rozpoczynane.
Stosownie do art. 8 decyzji nr 280/2004/WE, jeżeli Sekretariat UNFCCC poinformuje Państwo Członkowskie, że nie spełnia ono wymagań pozwalających mu na przekazanie lub nabycie jednostek ERU lub AAU albo użycie jednostek CER, odpowiedni organ Państwa Członkowskiego poleca administratorowi rejestru, aby nie inicjował tych transakcji wymagających takiego uprawnienia.
2.
Gdy począwszy od 1 stycznia 2008 r., stany ważnych dla odpowiedniego pięcioletniego okresu jednostek ERU, CER, AAU i RMU na rachunkach posiadania Stron, rachunkach posiadania operatorów, osobistych rachunkach posiadania oraz rachunkach wycofania w danym Państwie Członkowskim zbliżą się do poziomu naruszenia rezerwy okresu zobowiązań, obliczonej jako 90 % wielkości przydzielonej Państwu Członkowskiemu lub pięciokrotnej wielkości jego ostatnio zrewidowanego inwentarza, zależnie, co jest mniejsze, Komisja powiadamia to Państwo Członkowskie.
SEKCJA 4
Zweryfikowane emisje
Artykuł 51
Zweryfikowane emisje z instalacji
1.
Po zweryfikowaniu sprawozdania operatora w sprawie emisji z instalacji za poprzedni rok i uznaniu je za zadowalające, zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie stosownie do załącznika V do dyrektywy 2003/87/WE, weryfikator wprowadza lub zatwierdza wpis rocznych zweryfikowanych emisji dla tej instalacji za tenże rok do sekcji tabeli zweryfikowanych emisji przeznaczonej dla tej instalacji dla tegoż roku zgodnie z procedurą uaktualniania zweryfikowanych emisji określoną w załączniku VIII.
2.
Kompetentny organ może polecić administratorowi rejestru skorygowanie rocznych zweryfikowanych emisji dla danej instalacji za poprzedni rok, aby zapewnić zgodność ze szczegółowymi wymaganiami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie stosownie do załącznika V do dyrektywy 2003/87/WE, przez wprowadzenie skorygowanych rocznych zweryfikowanych emisji dla tej instalacji za tenże rok do sekcji tabeli zweryfikowanych emisji przeznaczonej dla tej instalacji dla tegoż roku zgodnie z procedurą uaktualniania zweryfikowanych emisji określoną w załączniku VIII.
SEKCJA 5
Odstąpienie przydziałów
Artykuł 52
Odstąpienie przydziałów
Operator dokonuje odstąpienia przydziałów dla danej instalacji przez złożenie wniosku lub, gdy jest to przewidziane w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego, uznanie złożenia przez niego wniosku do administratora rejestru o:
a) przekazanie określonej ilości przydziałów na określony rok z odnośnego rachunku posiadania operatora na rachunek posiadania Strony w danym rejestrze;
b) wpis ilości przekazanych przydziałów do sekcji tabeli odstąpionych przydziałów przeznaczonej dla danej instalacji za tenże rok.
Przekazanie i wpis odbywają się zgodnie z procedurą odstąpienia przydziałów określoną w załączniku IX.
Artykuł 53
Użycie jednostek CER i ERU
Użycie przez operatora jednostek CER i ERU zgodnie z art. 11a dyrektywy 2003/87/WE odnośnie do danej instalacji odbywa się poprzez złożenie przez operatora wniosku do administratora rejestru o:
a) przekazanie określonej ilości jednostek CER lub ERU za określony rok z odnośnego rachunku posiadania operatora na rachunek posiadania Strony w danym rejestrze;
b) wpis ilości przekazanych jednostek CER i ERU do sekcji tabeli odstąpionych przydziałów dla danej instalacji za tenże rok.
Począwszy od 1 stycznia 2008 r., administrator rejestru będzie przyjmował wnioski o użycie jednostek CER i ERU tylko do pewnego odsetka przydziału dokonanego dla każdej instalacji, określonego przez administratora danego Państwa Członkowskiego w jego planie krajowego rozdzielenia na dany okres.
Przekazanie i wpis odbywają się zgodnie z procedurą odstąpienia przydziałów określoną w załączniku IX.
Artykuł 54
Odstąpienie przydziałów na okoliczność siły wyższej
Wydanie przydziałów na okoliczność siły wyższej zgodnie z art. 43 stanowi odstąpienie tych przydziałów na okoliczność siły wyższej.
Artykuł 55
Obliczenie liczb statusu zgodności
Po dokonaniu wpisu do sekcji tabeli odstąpionych przydziałów lub tabeli zweryfikowanych emisji przeznaczonej dla danej instalacji administrator rejestru:
a) w ciągu lat 2005, 2006 i 2007 określa liczbę statusu zgodności dla danej instalacji i za każdy rok przez obliczenie sumy wszystkich przydziałów odstąpionych od roku 2005 do bieżącego roku włącznie minus suma wszystkich zweryfikowanych emisji od roku 2005 do bieżącego roku włącznie;
b) w ciągu roku 2008 i każdego następnego roku określa liczbę statusu zgodności dla danej instalacji i za każdy rok przez obliczenie sumy wszystkich przydziałów odstąpionych od roku 2008 do bieżącego roku minus suma wszystkich zweryfikowanych emisji od roku 2008 do bieżącego roku włącznie plus czynnik korekty.
Czynnik korekty wynosi zero, jeśli liczba dla 2007 r. była większa od zera, lecz pozostaje jako liczba dla 2007 r., jeśli liczba dla 2007 r. jest mniejsza lub równa zeru.
Artykuł 56
Wpisy do tabeli statusu zgodności
1.
Administrator rejestru wpisuje liczbę statusu zgodności instalacji, obliczoną zgodnie z art. 55 za każdy rok, do sekcji tabeli statusu zgodności przeznaczonej dla tej instalacji.
2.
Z dniem 1 maja 2006 r. i 1 maja każdego następnego roku administrator rejestru przekaże tabelę statusu zgodności do kompetentnego organu.
Ponadto administrator rejestru powiadomi kompetentny organ o wszelkich zmianach we wpisach w tabeli statusu zgodności za poprzednie lata.
Artykuł 57
Wpisy do tabeli zweryfikowanych emisji
Jeśli 1 maja 2006 r. i 1 maja każdego następnego roku żadna liczba zweryfikowanych emisji nie zostanie wpisana do tabeli zweryfikowanych emisji za poprzedni rok, to zastępcza liczba emisji określona stosownie do art. 16 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, która nie została obliczona zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie stosownie do załącznika V do dyrektywy 2003/87/WE, nie będzie wpisana do tabeli zweryfikowanych emisji.
SEKCJA 6
Anulowanie i wycofanie
Artykuł 58
Anulowanie i wycofanie odstąpionych przydziałów i przydziałów na okoliczność siły wyższej na okres 2005–2007
W dniu 30 czerwca 2006 r., 2007 r. i 2008 r. administrator rejestru anuluje pewną ilość przydziałów, jednostek CER i przydziałów na okoliczność siły wyższej utrzymywanych na rachunku posiadania Strony stosownie do art. 52, 53 i 54.
Ilość przydziałów, jednostek CER i przydziałów na okoliczność siły wyższej, które mają być anulowane, jest równa łącznej ilości odstąpionych przydziałów wpisanych do tabeli odstąpionych przydziałów na okresy od 1 stycznia 2005 r. do 30 czerwca 2006 r., od 30 czerwca 2006 r. do 30 czerwca 2007 r. i od 30 czerwca 2007 r. do 30 czerwca 2008 r.
Anulowanie odbywa się przez przekazanie jednostek CER, z wyjątkiem jednostek CER wynikających z projektów wymienionych w art. 11a ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, z rachunku posiadania Strony na rachunek anulowania za okres 2008–2012, i przez przekazanie przydziałów oraz przydziałów na okoliczność siły wyższej na rachunek wycofania za okres 2005–2007 zgodnie z procedurą wycofania (2005–2007) określoną w załączniku IX.
Artykuł 59
Anulowanie i wycofanie odstąpionych przydziałów za okres 2008–2012 i kolejne okresy
W dniu 30 czerwca 2009 r. i 30 czerwca każdego następnego roku administrator rejestru anuluje przydziały odstąpione za okres 2008–2012 i każdy kolejny pięcioletni okres zgodnie z procedurą wycofania (od okresu 2008–2012) określoną w załączniku IX poprzez:
a) konwersję ilości przydziałów wydanych na dany pięcioletni okres i utrzymywanych na rachunku posiadania Strony, równej łącznej ilości przydziałów odstąpionych stosownie do art. 52, wpisanych do tabeli odstąpionych przydziałów od 1 stycznia 2008 r. na dzień 30 czerwca 2009 r. i od 30 czerwca poprzedniego roku na dzień 30 czerwca kolejnych lat, na jednostki AAU przez usunięcie elementu przydziału od jednoznacznego kodu identyfikacji jednostki każdej takiej AAU składającego się z elementów określonych w załączniku VI; oraz
b) przekazanie ilości jednostek Kioto typu określonego przez kompetentny organ, z wyjątkiem jednostek Kioto wynikających z projektów wymienionych w art. 11a ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, równej łącznej ilości przydziałów odstąpionych stosownie do art. 52 i 53, wpisanych do tabeli odstąpionych przydziałów od 1 stycznia 2008 r. na dzień 30 czerwca 2009 r. i od 30 czerwca poprzedniego roku na dzień 30 czerwca kolejnych lat, z rachunku posiadania Strony na rachunek wycofania za odpowiedni okres.
SEKCJA 7
Anulowanie i wymiana
Artykuł 60
Anulowanie i wymiana przydziałów wydanych na okres 2005–2007
W dniu 1 maja 2008 r. każdy administrator rejestru anuluje oraz, jeśli zostanie to polecone przez kompetentny organ, wymienia przydziały utrzymywane w jego rejestrze zgodnie z procedurą anulowania i wymiany przydziałów określoną w załączniku IX, poprzez:
a) przekazanie ilości przydziałów równej ilości przydziałów wydanych na okres 2005–2007 minus ilość przydziałów odstąpionych stosownie do art. 52 i 54 od 30 czerwca poprzedniego roku z ich rachunków posiadania wymienionych w art. 11 ust. 1 i 2 na rachunek anulowania na okres 2005–2007;
b) jeśli zostanie to polecone przez kompetentny organ, wydanie określonej przez kompetentny organ ilości wymiennych przydziałów przez konwersję równej ilości jednostek AAU wydanych na okres 2008–2012, utrzymywanych na rachunku posiadania Strony, na przydziały przez dodanie elementu przydziału do jednoznacznego kodu identyfikacji takiej jednostki AAU składającego się z elementów określonych w załączniku VI;
c) przekazanie takich wymiennych przydziałów, o których mowa w lit. b), z rachunku posiadania Strony na wskazane przez kompetentny organ operatorskie i osobiste rachunki posiadania, z których przydziały były przekazane zgodnie z lit. a).
Artykuł 61
Anulowanie i wymiana przydziałów wydanych na okres 2008–2012 i kolejne okresy
W dniu 1 maja 2013 r. oraz 1 maja w pierwszym roku każdego kolejnego pięcioletniego okresu każdy administrator rejestru anuluje i wymienia przydziały utrzymywane w jego rejestrze zgodnie z procedurą anulowania i wymiany przydziałów określoną w załączniku IX, poprzez:
a) przekazanie wszystkich przydziałów wydanych na poprzedni pięcioletni okres ze swoich operatorskich i osobistych rachunków posiadania na rachunek posiadania Strony;
b) konwersję ilości przydziałów równej ilości przydziałów wydanych na poprzedni pięcioletni okres minus ilość przydziałów odstąpionych stosownie do art. 52 od 30 czerwca poprzedniego roku na jednostki AAU przez usunięcie elementu przydziału z jednoznacznego kodu identyfikacji jednostki każdej takiej AAU składającego się z elementów określonych w załączniku VI;
c) wydanie równej ilości wymiennych przydziałów przez konwersję jednostek AAU wydanych na bieżący okres, utrzymywanych na rachunku posiadania Strony, na przydziały przez dodanie elementu przydziału do jednoznacznego kodu identyfikacji jednostki każdej takiej AAU składającego się z elementów określonych w załączniku VI;
d) przekazanie ilości tych przydziałów wydanych zgodnie z lit. c) na bieżący okres z rachunku posiadania Strony na każdy operatorski i osobisty rachunek posiadania, z którego przydziały były przekazane zgodnie z lit. a), równej ilości przydziałów, które były przekazane z tych rachunków zgodnie z lit. a).
SEKCJA 8
Dobrowolne anulowanie i wycofanie
Artykuł 62
Dobrowolne anulowanie przydziałów i jednostek Kioto
1.
Administrator rejestru realizuje otrzymany od posiadacza rachunku wniosek stosownie do art. 14 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE o dobrowolne anulowanie przydziałów lub jednostek Kioto utrzymywanych na jego rachunkach posiadania.
Dobrowolne anulowanie przydziałów i jednostek Kioto odbywa się zgodnie z ust. 2 i 3.
2.
W przypadku przydziałów wydanych na okres 2005–2007 administrator rejestru przekazuje określoną przez posiadacza rachunku ilość przydziałów z jego rachunku na rachunek anulowania za okres 2005–2007 zgodnie z procedurą anulowania przydziałów (2005–2007) określoną w załączniku IX.
3.
W przypadku jednostek Kioto i przydziałów wydanych na okres 2008–2012 i następne pięcioletnie okresy administrator rejestru przekazuje określoną przez posiadacza rachunku ilość jednostek Kioto lub przydziałów z jego rachunku na odpowiedni rachunek anulowania za okres 2008–2012 i następne pięcioletnie okresy zgodnie z procedurą anulowania (od okresu 2008-2012) określoną w załączniku IX.
4.
Przydziały lub jednostki Kioto utrzymywane na rachunku anulowania nie mogą być przekazywane na żaden inny rachunek w systemie rejestrów ani na żaden rachunek w rejestrze CDM lub w rejestrze kraju trzeciego.
Artykuł 63
Wycofanie jednostek Kioto
1.
Jeśli zostanie to polecone przez odpowiedni organ Państwa Członkowskiego, administrator rejestru przekazuje każdą ilość i typy jednostek Kioto wskazane przez tenże organ, które nie zostały jeszcze wycofane stosownie do art. 59 z rachunku posiadania Strony na odpowiedni rachunek wycofania w jego rejestrze zgodnie z procedurą wycofania (od okresu 2008–2012) określoną w załączniku IX.
2.
Operator lub osoba nie może przekazać przydziałów ze swojego operatorskiego lub osobistego rachunku posiadania na rachunek wycofania.
3.
Jednostki Kioto utrzymywane na rachunku wycofania nie mogą być przekazane na żaden inny rachunek w systemie rejestrów ani na żaden rachunek w rejestrze CDM lub w rejestrze kraju trzeciego.
ROZDZIAŁ VI
NORMY ZABEZPIECZENIA, UWIERZYTELNIENIE I PRAWA DOSTĘPU
Artykuł 64
Normy zabezpieczenia
1.
Każdy rejestr spełnia normy zabezpieczenia określone w załączniku XV.
2.
Niezależny dziennik transakcji Wspólnoty spełnia normy zabezpieczenia określone w załączniku XV.
Artykuł 65
Uwierzytelnienie
Państwa Członkowskie i Wspólnota używają cyfrowych certyfikatów wydanych przez Sekretariat UNFCCC lub wyznaczoną przez nią jednostkę do uwierzytelniania połączeń swoich rejestrów i niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty z niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC.
Jednakże od 1 stycznia, aż do ustanowienia łącza komunikacyjnego pomiędzy niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty a niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC tożsamość każdego rejestru i niezależnego dziennika transakcji jest uwierzytelniana przy użyciu cyfrowych certyfikatów oraz nazw użytkowników i haseł określonych w załączniku XV.
Komisja lub wyznaczona przez nią jednostka pełni funkcję organu certyfikującego dla wszystkich cyfrowych certyfikatów oraz rozdziela nazwy użytkowników i hasła.
Artykuł 66
Dostęp do rejestrów
1.
Dostęp do rachunków w rejestrze ma tylko upoważniony przedstawiciel, który jest upoważniony do dostępu lub do składania wniosków o inicjowanie procesów, do których żądania jest on upoważniony stosownie do art. 23.
Ten dostęp oraz składanie tych wniosków odbywają się za pośrednictwem bezpiecznego miejsca na internetowej stronie dla danego rejestru.
Administrator rejestru wydaje każdemu upoważnionemu przedstawicielowi nazwę użytkownika i hasło w celu umożliwienia mu takiego poziomu dostępu do rachunków lub procesów, do jakiego jest on upoważniony.
Administratorzy rejestrów mogą według swojego uznania stawiać dodatkowe wymagania dotyczące zabezpieczenia, jeśli są one zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.
2.
Administrator rejestru może zakładać, że użytkownik, który wprowadził zgodną nazwę użytkownika i hasło, jest upoważnionym przedstawicielem zarejestrowanym pod tą nazwą użytkownika i hasłem aż do chwili, kiedy upoważniony przedstawiciel poinformuje administratora rejestru, że bezpieczeństwo jego hasła zostało naruszone i zażąda jego wymiany.
Administrator rejestru niezwłocznie wydaje takie zastępcze hasła.
3.
Administrator rejestru zapewnia, aby bezpieczne miejsce internetowej strony rejestru było dostępne dla każdego komputera przy użyciu szeroko dostępnej wyszukiwarki internetowej.
Komunikacje pomiędzy upoważnionymi przedstawicielami i bezpiecznym miejscem internetowej strony rejestru są szyfrowane zgodnie z normami zabezpieczenia określonymi w załączniku XV.
4.
Administrator rejestru podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby miał miejsca nieupoważniony dostęp do bezpiecznego miejsca na internetowej stronie rejestru.
Artykuł 67
Zawieszenie dostępu do rachunków
1.
Centralny Administrator i każdy administrator rejestru może zawiesić hasło dostępu upoważnionego przedstawiciela do rachunków lub procesów, do których miałby on w przeciwnym wypadku dostęp tylko wówczas, jeśli upoważniony przedstawiciel dokonał, lub administrator ma uzasadnione powody sądzić, że upoważniony przedstawiciel dokonał:
a) próby dostępu do rachunków lub procesów, do których dostępu nie jest upoważniony;
b) wielokrotnych prób dostępu do rachunku lub procesu przy użyciu niezgodnej nazwy użytkownika lub hasła; lub
c) próby, lub dokonuje prób, osłabienia zabezpieczenia rejestru lub systemu rejestrów.
2.
Gdy dostęp do rachunku posiadania operatora zostanie zawieszony stosownie do ust. 1 lub stosownie do art. 69 pomiędzy 28 i 30 kwietnia dowolnego roku, począwszy od 2006 r., to, jeżeli zażąda tego posiadacz rachunku i po przedstawieniu tożsamości swojego upoważnionego przedstawiciela za pomocą popierającego dowodu, administrator rejestru dokonuje odstąpienia ilości przydziałów i użycia ilości jednostek CER i ERU określonych przez posiadacza rachunku zgodnie z procedurą odstąpienia przydziałów przedstawioną w art. 52 i 53 oraz w załączniku IX.
ROZDZIAŁ VII
DOSTĘPNOŚĆ I RZETELNOŚĆ INFORMACJI
Artykuł 68
Dostępność i rzetelność rejestrów i niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty
Centralny Administrator i każdy administrator rejestru podejmuje wszelkie możliwe kroki w celu zapewnienia, aby:
a) możliwy był dostęp do rejestru przez posiadaczy rachunków całą dobę przez siedem dni w tygodniu i aby łącze komunikacji pomiędzy rejestrem i niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty było utrzymywane przez dobę przez siedem dni w tygodniu, poprzez zapewnienie rezerwowego sprzętu i oprogramowania komputerowego na wypadek awarii pracy podstawowego sprzętu i oprogramowania;
b) rejestr i niezależny dziennik transakcji Wspólnoty odpowiadały natychmiastowo na zapytania posiadaczy rachunków.
Zapewniają oni, aby rejestr i niezależny dziennik transakcji Wspólnoty zawierały solidne systemy i procedury dla zabezpieczenia danych i niezwłocznego odzyskania wszystkich danych i wznowienia operacji w razie katastrofy.
Ograniczają przerwy w pracy rejestru i niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty do minimum.
Artykuł 69
Zawieszenie dostępu
Centralny Administrator może zawiesić dostęp do niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty, a administrator rejestru może zawiesić dostęp do swojego rejestru, jeżeli nastąpi naruszenie bezpieczeństwa niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty lub rejestru, które zagraża integralności niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty lub rejestru albo w podobny sposób wpływa na integralność systemu rejestrów i urządzeń pomocniczych według art. 68.
Artykuł 70
Powiadomienie o zawieszeniu dostępu
1.
W razie naruszenia bezpieczeństwa niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty, które może doprowadzić do zawieszenia dostępu, Centralny Administrator niezwłocznie informuje administratorów rejestrów o wszelkim ryzyku stwarzanym dla rejestrów.
2.
W razie naruszenia bezpieczeństwa rejestru, które może doprowadzić do zawieszenia dostępu, odpowiedni administrator rejestru niezwłocznie informuje Centralnego Administratora, który z kolei niezwłocznie informuje pozostałych administratorów rejestrów o wszelkim ryzyku stwarzanym dla rejestrów.
3.
Jeżeli administrator rejestru zda sobie sprawę z konieczności zawieszenia dostępu do rachunków lub innych operacji rejestru, to uprzednio powiadamia o tym zawieszeniu wszystkich stosownych posiadaczy rachunków i weryfikatorów oraz Centralnego Administratora i innych administratorów rejestrów, o ile jest to praktycznie możliwe.
4.
Jeżeli Centralny Administrator zda sobie sprawę z konieczności zawieszenia dostępu do operacji niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty, to uprzednio powiadamia o tym zawieszeniu wszystkich administratorów rejestrów, o ile jest to praktycznie możliwe.
5.
Powiadomienia, o których mowa w ust. 3 i 4, zawierają prawdopodobny czas trwania zawieszenia i są wyraźnie wyeksponowane w publicznym miejscu internetowej strony danego rejestru lub w publicznym miejscu internetowej strony niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty.
Artykuł 71
Obszar testujący każdego rejestru i niezależnego dziennika transakcji Wspólnoty
1.
Każdy administrator rejestru ustanawia obszar testujący, w którym każda nowa wersja lub wydanie rejestru mogą być testowane zgodnie z procedurami testowania przedstawionymi w załączniku XIII w celu zapewnienia, aby:
a) wszelkie procedury testowania nowej wersji lub wydania rejestru były przeprowadzane bez ograniczenia dostępności dla posiadaczy rachunków wersji lub wydania rejestru posiadającego aktualnie łącze komunikacyjne z niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty lub niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC; oraz
b) każde łącze komunikacyjne pomiędzy nową wersją i wydaniem rejestru a niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty lub niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC było ustanawiane i aktywowane przy minimalnym zakłóceniu dla korzystających z niego posiadaczy rachunków.
2.
Centralny Administrator ustanawia obszar testujący tak, aby ułatwić procedury testowania wymienione w art. 68.
3.
Administratorzy rejestrów i Centralny Administrator zapewniają, aby sprzęt i oprogramowanie komputerowe ich obszaru testującego działały w sposób reprezentatywny dla działania podstawowego sprzętu i oprogramowania komputerowego, o którym mowa w ust. 1.
Artykuł 72
Zarządzanie zmianami
1.
Centralny Administrator koordynuje z administratorami rejestrów i z Sekretariatem UNFCCC przygotowanie i wprowadzenie wszelkich zmian do niniejszego rozporządzenia powodujących zmiany w funkcjonalnych i technicznych specyfikacjach systemu rejestrów przed ich wprowadzeniem.
2.
Jeżeli w wyniku tych zmian wymagana jest nowa wersja lub wydanie rejestru, to każdy administrator rejestru przeprowadza z pomyślnym wynikiem procedury testujące określone w załączniku XIII, zanim zostanie ustanowione i uaktywnione łącze komunikacyjne pomiędzy nową wersją lub wydaniem tego rejestru a niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty lub niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC.
3.
Każdy administrator rejestru w sposób ciągły monitoruje dostępność, niezawodność i sprawność swojego rejestru w celu zapewnienia poziomu funkcjonowania, który spełnia wymagania niniejszego rozporządzenia.
Jeżeli w wyniku tego monitorowania lub zawieszenia łącza komunikacyjnego stosownie do art. 6 ust. 3 wymagana jest nowa wersja lub wydanie rejestru, to każdy administrator przeprowadza z pomyślnym wynikiem procedury testujące określone w załączniku XIII, zanim zostanie ustanowione i uaktywnione łącze komunikacyjne pomiędzy nową wersją lub wydaniem tego rejestru a niezależnym dziennikiem transakcji Wspólnoty lub niezależnym dziennikiem transakcji UNFCCC.
ROZDZIAŁ VIII
ZAPISY I OPŁATY
Artykuł 73
Zapisy
1.
Centralny Administrator i każdy administrator rejestru przechowuje zapisy dotyczące wszystkich procesów i posiadaczy rachunków określone w załącznikach III, IV, VIII, IX , X i XI przez 15 lat lub do tej pory, aż wszystkie dotyczące ich kwestie związane z realizacją zostaną rozwiązane, zależnie, co nastąpi później.
2.
Zapisy są przechowywane zgodnie z normami rejestracji danych opracowanymi stosownie do UNFCCC lub Protokołu z Kioto.
Artykuł 74
Opłaty
Wszelkie opłaty, którymi administrator rejestru obciąża posiadaczy rachunków, winny być uzasadnione i wyraźnie wykazane w publicznym miejscu internetowej strony danego rejestru.
Administratorzy rejestrów nie różnicują żadnych takich opłat na podstawie lokalizacji posiadacza rachunku we Wspólnocie.
Administratorzy rejestrów nie obciążają posiadaczy rachunków opłatami za transakcje wykonywane na przydziałach stosownie do art. 49, art. 52–54 oraz art. 58–63.
ROZDZIAŁ IX
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 75
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2217/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1788/2003 ustanawiające opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2 akapit trzeci,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ze względu na położenie geograficzne Kleinwalsertal (gmina Mittelberg) oraz gminy Jungholz, które znajdują się na terytorium Austrii a dostępne są wyłącznie drogą prowadzącą z Niemiec, mleko ich producentów było dostarczane niemieckim nabywcom.
(2) Od chwili gdy rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [2], zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 856/84 [3], wprowadziło wspólnotowy systemu kwoty mlecznej, mleko wprowadzane do obrotu przez wymienionych producentów było brane pod uwagę podczas ustalania niemieckich ilości referencyjnych w odniesieniu do mleka.
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 [4] wprowadziło bezpośrednią płatność w sektorze mleczarskim począwszy od roku kalendarzowego 2004. Wymienione płatności są oparte na indywidualnych ilościach referencyjnych zainteresowanych producentów, które są zarządzane przez Niemcy, podczas gdy zgodnie z wymienionym rozporządzeniem, płatności dotyczące premii mlecznej powinny być dokonywane przez władze austriackie w ramach limitu ich krajowej ilości referencyjnej dla dwunastomiesięcznego okresu 1999/2000 ustalonego w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3950/92 z dnia 28 września 1992 r. ustanawiającego dodatkową opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych [5] oraz w ramach limitu pułapów budżetowych przewidzianych w art. 96 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Zarówno ilość referencyjna jak i pułapy zostały obliczone dla Austrii bez uwzględnienia indywidualnych ilości referencyjnych dla Kleinwalsertal (gmina Mittelberg) oraz gminy Jungholz.
(4) Artykuł 47 ust. 2 rozporządzenia (WE) 1782/2003 zapewnia włączenie płatności mlecznych do jednolitego systemu płatności przewidzianego w wymienionym rozporządzeniu w 2007 r.
Artykuł 62 tego samego rozporządzenia zezwala jednakże Państwom Członkowskim na przewidywanie włączenia takich płatności od 2005 r.
Włączenie premii mlecznej jest spodziewane w Niemczech od 2005 r., podczas gdy w Austrii będzie ono miało miejsce w późniejszym okresie.
(5) Aby umożliwić praktyczne i poprawne zarządzanie premią mleczną oraz zapewnić włączenie jej do systemu jednolitej płatności, rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 powinno zostać zmienione w taki sposób aby ilości referencyjne oraz pułapy budżetowe dla Niemiec i Austrii, określone w art. 95 ust. 4 oraz 96 ust. 2, uwzględniały ilości referencyjne dla mleka producentów z zainteresowanych regionów. W konsekwencji należy również wprowadzić zmiany w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych w celu przeliczenia referencyjnych ilości zainteresowanych producentów na austriackie ilości referencyjne począwszy do roku 2004/05 odnoszącego się do kwoty mlecznej.
(6) W odniesieniu do płatności należnych w 2004 r., biorąc pod uwagę, iż data składania wniosków już upłynęła, właściwym jest ustanowienie odstępstwa od art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 umożliwiając Niemcom wypłatę premii dla rolników znajdujących się w austriackim Kleinwalsertal (gmina Mittelberg) oraz w gminie Jungholz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 95 ust. 4 dodaje się drugi akapit:
"Jednakże dla Niemiec i Austrii pułap ustalony na podstawie ilości referencyjnych dla dwunastomiesięcznego okresu 1999/2000, wynosi odpowiednio 27863827,288 i 2750389,712 ton."
2) Artykuł 96 ust. 2 otrzymuje niniejszym brzmienie:
a) wiersz dotyczący Niemiec otrzymuje brzmienie:
+++++ TABLE +++++
b) wiersz dotyczący Austrii otrzymuje brzmienie:
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
W drodze odstępstwa od art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Niemcy wypłacą premię mleczną i dodatkowe płatności za 2004 r. rolnikom znajdującym się w austriackim Kleinwalsertal (gmina Mittelberg) oraz w gminie Jungholz.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się, następująco:
a) Artykuł 1 stosuje się od 1 stycznia 2005 r.;
b) Artykuł 2 stosuje się od 1 kwietnia 2004 r.;
c) Artykuł 3 stosuje się od 1 stycznia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2218/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2219/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie ofert złożonych w ramach przetargu na dopłatę do wywozu ryżu łuskanego długoziarnistego typu B do Réunion na mocy rozporządzenia (WE) nr 2033/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2692/89 z dnia 6 września 1989 r. ustanawiające szczegółowe zasady wysyłek ryżu do Réunion [2], w szczególności jego art. 9 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Przetarg dotyczący dopłat do wywozu ryżu do Réunion został otwarty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2033/2004 [3].
(2) Zgodnie z postanowieniami art. 9 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2692/89, na podstawie złożonych ofert Komisja może, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podjąć decyzję o zaniechaniu przetargu.
(3) Biorąc w szczególności pod uwagę kryteria przewidziane w art. 2 i 3 rozporządzenia (EWG) nr 2692/89, nie należy przystępować do ustalania maksymalnej dopłaty.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań wobec ofert złożonych w okresie od dnia 13 do 16 grudnia 2004 r. w ramach przetargu na dopłaty do wywozu ryżu łuskanego długoziarnistego typu B o kodzie CN 10062098 do Réunion, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2033/2004. Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2220/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [2],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 [3], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia zobowiązań dostawy, po zerowej stawce celnej, produktów oznaczonych kodem CN 1701, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(2) Artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia kontyngentów taryfowych, po zerowej stawce celnej, w odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 17011110, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.
(3) Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 otwiera kontyngenty taryfowe, po stawce celnej 98 EUR za tonę, produktów oznaczonych kodem CN 17011110, pochodzących z Brazylii, Kuby i innych państw trzecich.
(4) W okresie od 13 do 17 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, zostały przedłożone właściwym władzom wnioski o pozwolenie na przywóz dla ilości całkowitej przekraczającej ilość przewidzianą w zobowiązaniu dostawy dla danego kraju, ustaloną na mocy art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 odnośnie do cukru preferencyjnego z AKP-Indii.
(5) W tych okolicznościach Komisja powinna ustalić współczynnik redukcyjny umożliwiający wydawanie pozwoleń proporcjonalnie do dostępnej ilości oraz zaznaczyć, jeżeli odpowiedni limit został wykorzystany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W przypadku wniosków złożonych w okresie od 13 do 17 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003, pozwolenia na przywóz wydaje się dla limitów ilościowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2221/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
ustanawiające przydział pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2005 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 30,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1847/2004 [2] otwiera procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz serów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2005 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT.
(2) Artykuł 20 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [3] określa kryteria stosowane w przyznawaniu pozwoleń tymczasowych, jeżeli wnioski o przyznanie pozwolenia dotyczą ilości produktów przekraczających jeden z odpowiednich kontyngentów na dany rok. Artykuł 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 ustanawia również środki przejściowe dotyczące tych kryteriów na rok 2005 w związku z rozszerzeniem Wspólnoty w dniu 1 maja 2004 r.
(3) Zapotrzebowanie na pozwolenia na wywóz w odniesieniu do niektórych kontyngentów i grup produktów wykazuje stały przyrost i często zdecydowanie przekracza dostępne ilości.
Może to prowadzić do znacznego obniżenia ilości przydzielanej wnioskodawcy, ograniczając w ten sposób skuteczność systemu.
Ponadto jeżeli ilości przydzielane każdemu podmiotowi są małe, doświadczenie wykazało, że istnieje ryzyko, że w takich okolicznościach podmiot może nie dopełnić obowiązku wywozu, co wiąże się z utratą zabezpieczenia.
(4) W celu zaradzenia takiej sytuacji, właściwe jest zastosowanie połączenia trzech kryteriów, o których mowa w pierwszym akapicie art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 174/1999, biorąc pod uwagę ustanowione środki przejściowe.
Zgodnie z lit. a) i b) tego akapitu, pozwolenia powinny być przyznawane na zasadach preferencyjnych wnioskodawcom, którzy wcześniej prowadzili wymianę handlową ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, których wyznaczonymi importerami są spółki zależne i którzy w przeszłości dokonali wywozu określonej ilości tego produktu do danego miejsca przeznaczenia.
Ponadto należy zastosować współczynnik redukcji zgodnie z lit. c) tego akapitu.
(5) W przypadku grup produktów i kontyngentów, dla których złożone wnioski dotyczą ilości mniejszych niż dostępne, właściwym jest, zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 174/1999, przydzielenie pozostałych ilości wnioskodawcom, proporcjonalnie do tych, o które się ubiegali. Przydział dalszych ilości powinien być uzależniony od złożenia wniosku oraz wpłaty zabezpieczenia przez zainteresowany podmiot.
(6) Biorąc pod uwagę ograniczenie czasowe we wdrożeniu tej procedury, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1874/2004, niniejsze rozporządzenie należy zacząć stosować możliwie jak najszybciej.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Wnioski o przyznanie tymczasowych pozwoleń na wywóz, złożone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1847/2004 dla grup produktów i kontyngentów określonych jako 16-Tokio, 16-, 17-, 18-, 20- i 21-Urugwaj, 25-Tokio i 25-Urugwaj w kolumnie 3 Załącznika do niniejszego rozporządzenia, są przyjmowane, z zastrzeżeniem zastosowania współczynnika przydziału określonego w kolumnie 5 tego Załącznika, jeżeli są składane przez:
- wnioskodawców, którzy wykazują wywóz rozpatrywanych produktów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w przynajmniej jednym roku w ciągu trzech poprzednich lat i których wskazanymi importerami są spółki zależne, lub
- wnioskodawców, których wyznaczeni importerzy są uważani za spółki zależne zgodnie art. 20 ust. 3 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (WE) nr 174/1999.
Wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym, są przyjmowane, z zastrzeżeniem zastosowania współczynnika przydziału określonego w kolumnie 6 Załącznika, jeżeli są składane przez:
- wnioskodawców innych niż ci, o których mowa w akapicie pierwszym, którzy wykazują wywóz rozpatrywanych produktów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w każdym roku w ciągu trzech poprzednich lat, lub
- wnioskodawców, od których nie wymaga się udokumentowania transakcji dokonanych w przeszłości, zgodnie z art. 20 ust. 3 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (WE) nr 174/1999.
Wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym, są odrzucane, jeżeli składają je wnioskodawcy inni niż ci, o których mowa w pierwszym i drugim akapicie.
2.
Jeżeli przydzielona ilość wynikająca z zastosowania ust. 1 jest mniejsza niż 2 tony, wnioskodawcy mogą wycofać wniosek.
W takich przypadkach powiadamiają oni właściwe władze w ciągu 5 dni roboczych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, po czym niezwłocznie zwalniane jest im zabezpieczenie.
Właściwe władze powiadamiają Komisję w ciągu 8 dni roboczych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia o ilości, dla których wnioski zostały wycofane, a zabezpieczenie zwolnione.
Artykuł 2
Wnioski o tymczasowe pozwolenia na wywóz, złożone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1847/2004 dla grup produktów i kontyngentów określonych jako 22-Tokio i 22-Urugwaj w kolumnie 3 Załącznika do niniejszego rozporządzenia, są przyjmowane dla ilości, o które się wnioskuje.
W przypadku kolejnego wniosku podmiotu złożonego w ciągu 10 dni roboczych od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i z zastrzeżeniem wniesienia odpowiedniego zabezpieczenia, tymczasowe pozwolenia na wywóz mogą być wydane dla większych ilości z zastrzeżeniem zastosowania współczynnika przydziału określonego w kolumnie 7 Załącznika.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2222/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
w sprawie zarządzania przywozem niektórych wyrobów stalowych z Ukrainy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o Partnerstwie i Współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Ukrainą z drugiej strony [1], weszła w życie 1 marca 1998 r.
(2) Art. 22 ust. 1 Umowy o Partnerstwie i Współpracy przewiduje, iż handel niektórymi wyrobami stalowymi jest regulowany postanowieniami Tytułu III, z wyłączeniem jego art. 14, oraz postanowieniami umowy.
(3) Taka Umowa w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi została zawarta między Wspólnotą Europejską i Rządem Ukrainy w dniu 22 listopada 2004 r. [2].
(4) Należy przewidzieć środki do zarządzania niniejszą Umową wewnątrz Wspólnoty, uwzględniając doświadczenie zdobyte w czasie trwania wcześniejszych umów.
(5) Należy zapewnić, że pochodzenie omawianych wyrobów będzie sprawdzone i że zostaną w tym celu ustalone odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(6) Skuteczne stosowanie umowy wymaga wprowadzenia wymogu pozwolenia Wspólnoty na przywóz dla wprowadzenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie przedmiotowych wyrobów oraz systemu zarządzania udzielaniem takich pozwoleń Wspólnoty na przywóz.
(7) Wyroby wprowadzane do stref wolnocłowych lub przywożone zgodnie z uzgodnieniami regulującymi składy celne, odprawę czasową lub uszlachetnianie czynne (system zawieszeń) nie powinny być liczone na poczet limitów ustanowionych dla przedmiotowych wyrobów.
(8) W celu zapewnienia, że omawiane limity ilościowe nie są przekraczane należy wprowadzić specjalną procedurę zarządzania, według której właściwe władze Państw Członkowskich nie będą wydawać pozwoleń na przywóz przed otrzymaniem potwierdzenia z Komisji, że w ramach przedmiotowych limitów ilościowych odpowiednie kwoty pozostają dostępne.
(9) Umowa przewiduje system współpracy między Ukrainą a Wspólnotą, którego celem jest zapobieganie obchodzenia przepisów poprzez przeładunek, zmianę trasy lub innymi środkami.
Ustanawia się procedurę konsultacji, zgodnie z którą można zawrzeć porozumienie z danym państwem w sprawie równoważnego dostosowania odpowiedniego limitu ilościowego, kiedy okaże się, że przepisy umowy były obchodzone.
Ukraina zgodziła się również podjąć niezbędne środki, aby zapewnić, że wszelkie dostosowania będą mogły zostać szybko zastosowane.
W razie braku umowy z państwem dostawcy w przewidzianym terminie, Wspólnota może, jeżeli istnieją wyraźne dowody obchodzenia przepisów, zastosować równoważne dostosowanie.
(10) Przywóz wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem od 1 stycznia 2004 r. podlegał konieczności posiadania pozwolenia na podstawie decyzji Rady 2003/893/WE z 15 grudnia 2003 r. w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi między Wspólnotą Europejską a Ukrainą [3].
Umowa przewiduje, że omawiane ilości należy liczyć na poczet limitów ustanowionych dla 2004 r. w niniejszym rozporządzeniu.
(11) Umowa, którą niniejsze rozporządzenie wdraża wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
W związku z tym, niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie w tym samym dniu.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres zastosowania
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu wyrobów stalowych wymienionych w załączniku 1, pochodzących z Ukrainy.
2.
Wyroby stalowe są klasyfikowane w grupy wyrobów, zgodnie z ustaleniami załącznika I.
3.
Podstawą klasyfikacji wyrobów wymienionych w załączniku I jest nomenklatura scalona (CN) ustanowiona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 [4] Procedury dotyczące zastosowania niniejszego ustępu są określone w rozdziale II sekcja 1.
4.
Pochodzenie wyrobów określonych w ust. 1 ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi we Wspólnocie.
5.
Procedury weryfikacji pochodzenia wyrobów określonych w ust. 1 są ustanowione w rozdziałach II i III.
Artykuł 2
Limity ilościowe
1.
Przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych wymienionych w załączniku I pochodzących z Ukrainy podlega rocznym limitom ilościowym ustanowionym w załączniku V. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów określonych w załączniku I pochodzących z Ukrainy podlega obowiązkowi okazania pozwolenia na przywóz wydanego przez władze Państwa Członkowskiego zgodnie z przepisami art. 4.
Przywóz dokonywany na podstawie zezwolenia na przywóz zalicza się na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym wyroby są wysłane z państwa wywozu.
2.
W celu zapewnienia, aby ilość wyrobów, na które wydaje się pozwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczała łącznych limitów ilościowych dla każdej grupy wyrobów, właściwe władze wydają pozwolenia na przywóz wyłącznie po uzyskaniu potwierdzenia z Komisji, że w ramach limitów ilościowych dla danej grupy wyrobów stalowych w odniesieniu do państwa dostawcy, dla których importer lub importerzy złożyli wnioski wymienionym władzom, istnieją wciąż dostępne ilości.
3.
Przywóz wyrobów od 1 stycznia 2004 r., dla których pozwolenie było wymagane zgodnie z decyzją Rady 2003/893/WE zalicza się na poczet odpowiednich limitów na rok 2004 r., ustanowionych w załączniku V.
4.
Do celów niniejszego rozporządzenia i począwszy od daty jego stosowania, wyroby uważa się za wysłane w dniu, w którym zostały załadowane na środki transportowe użyte w celu ich wywozu.
Artykuł 3
Procedury zawieszające
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do wyrobów wprowadzanych do strefy wolnocłowej lub przywożonych na mocy uzgodnień regulujących składy celne, a także do wyrobów przywożonych czasowo lub też w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku, gdy wyroby określone w ust. 1 są następnie dopuszczone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym albo po obróbce lub przetworzeniu, zastosowanie mają przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby dopuszczone w taki sposób do obrotu są zaliczane na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 4
Szczególne przepisy dotyczące przyznawania wspólnotowych limitów ilościowych
1.
Do celów stosowania art. 2 ust. 2, przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o liczbie wniosków o pozwolenie na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz, które otrzymały.
W odpowiedzi Komisja przekazuje potwierdzenie, że wnioskowana(-e) ilość(-i) jest/są dostępna(-e) do przywozu w chronologicznej kolejności, w jakiej powiadomienia od Państw Członkowskich były otrzymywane (na zasadzie "kto pierwszy ten lepszy").
2.
Wnioski załączane do powiadomień dla Komisji są ważne wówczas, gdy w każdym przypadku w wyraźny sposób określają państwo wywozu, daną grupę wyrobów, ilość będącą przedmiotem przywozu, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza władzom całkowitą ilość wskazaną we wniosku notyfikowanym dla każdej grupy wyrobów.
Ponadto, Komisja kontaktuje się niezwłocznie z władzami Ukrainy w przypadku, gdy notyfikowane wnioski przekraczają limity, aby poszukać wyjaśnienia i szybkiego rozwiązania.
4.
Właściwe władze notyfikują Komisji niezwłocznie po otrzymaniu powiadomienia o jakichkolwiek kwotach niewykorzystanych w okresie obowiązywania pozwolenia na przywóz.
Wymienione niewykorzystane ilości są automatycznie przekazywane do pozostałych ilości łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5.
Powiadomienia, określone w ust. 1 i 4 powyżej są przekazywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w której z przyczyn technicznych konieczne okaże się czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub równoważne dokumenty są wydawane zgodnie z rozdziałem II.
7.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich wydanych pozwoleniach na przywóz lub równoważnych dokumentach, które zostały unieważnione w przypadkach, gdy odpowiadające im pozwolenia na wywóz zostały cofnięte lub unieważnione przez właściwe władze Ukrainy.
Jednakże, jeżeli Komisja lub właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Ukrainy o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz po tym, jak określony wyrób został przywieziony do Wspólnoty, dane ilości zalicza się na poczet limitów ilościowych obowiązujących w okresie, w którym miało miejsce wysłanie wyrobów.
Artykuł 5
Statystyka
1.
Państwa Członkowskie w terminie jednego miesiąca od końca każdego miesiąca, powiadamiają co miesiąc Komisję o łącznej ilości wyrobów wymienionych w załączniku I, które zostały dopuszczone do swobodnego obrotu w danym miesiącu, wskazując kod Nomenklatury Scalonej oraz wykorzystując jednostki statystyczne oraz, w odpowiednim przypadku, dodatkowe jednostki stosowane w tym kodzie.
Informacje o przywozie są podzielone na pozycje zgodnie z obowiązującymi procedurami statystycznymi.
2.
W celu umożliwienia monitorowania tendencji rynkowych w zakresie wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem, Państwa Członkowskie przekazują Komisji do dnia 31 marca każdego roku dane statystyczne z poprzedniego roku.
Artykuł 6
Obejście przepisów
1.
Jeżeli po dochodzeniu przeprowadzonym zgodnie z procedurami określonymi w rozdziale III Komisja stwierdzi, że znajdujące się w jej posiadaniu informacje stanowią dowód, że wyroby wymienione w załączniku I pochodzące z Ukrainy zostały przeładowane, skierowane inną drogą lub w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z obejściem limitów ilościowych, o których mowa w art. 2 oraz, że należy wprowadzić niezbędne środki dostosowawcze, składa wniosek o przeprowadzenie konsultacji, których celem jest osiągnięcie porozumienia dotyczącego równoważnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2.
Jeżeli istnieją oczywiste dowody na obejście przepisów, to do czasu zakończenia konsultacji, określonych w ust. 1, Komisja może zażądać od Ukrainy podjęcia niezbędnych środków ostrożnościowych w celu zapewnienia, że uzgodnione w ramach konsultacji dostosowanie limitów ilościowych będzie mogło zostać przeprowadzone w roku, w którym złożono wniosek o przeprowadzenie konsultacji lub też w roku następnym, jeżeli limit ilościowy na rok bieżący został wyczerpany.
3.
Jeżeli Wspólnota i Ukraina nie osiągną zadowalającego rozwiązania i jeżeli Wspólnota stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obejścia przepisów, odejmuje od limitów ilościowych równoważną ilość wyrobów pochodzących z Ukrainy.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie w żaden sposób nie stanowi odstępstwa od postanowień umowy dwustronnej w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi, zawartej przez Wspólnotę z Ukrainą, która w razie rozbieżności jest rozstrzygająca [5].
ROZDZIAŁ II
ZASADY STOSOWANE W ZARZĄDZANIU LIMITAMI ILOŚCIOWYMI
SEKCJA 1
Klasyfikacja
Artykuł 8
Klasyfikacja wyrobów stalowych objętych niniejszym rozporządzeniem jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN).
Artykuł 9
Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego, wydział nomenklatury taryfowej i statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, ustanowionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87, będzie zgodnie z przepisami wyżej wymienionego rozporządzenia niezwłocznie badał wszelkie sprawy związane z klasyfikacją wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem, w ramach Nomenklatury Scalonej (CN) w celu zaklasyfikowania ich we właściwych grupach wyrobów.
Artykuł 10
Komisja informuje Ukrainę o wszelkich zmianach w Nomenklaturze Scalonej (CN) dotyczących wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem z chwilą ich przyjęcia przez właściwe władze Wspólnoty.
Artykuł 11
Komisja informuje właściwe władze Ukrainy o wszelkich decyzjach przyjętych w związku z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami odnoszącymi się do klasyfikacji wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem w terminie najpóźniej jednego miesiąca od dnia ich przyjęcia.
Komunikaty takie obejmują:
a) opis danych wyrobów,
b) odpowiednią grupę wyrobów oraz kod Nomenklatury Scalonej (CN),
c) przyczyny, dla których podjęto daną decyzję.
Artykuł 12
1.
W przypadku, gdy decyzja podjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami Wspólnoty prowadzi do zmiany praktyki w zakresie klasyfikacji wyrobów lub zmiany grupy wyrobów jakiegokolwiek wyrobu objętego niniejszym rozporządzeniem, właściwe władze Państw Członkowskich notyfikują ją na trzydzieści dni, od daty notyfikacji Komisji, przed jej wejściem w życie.
2.
Wyroby wysłane przed datą stosowania decyzji są klasyfikowane zgodnie z poprzednią praktyką w tym zakresie pod warunkiem, że wyroby te zostaną przywiezione w terminie 60 dni od tej daty.
Artykuł 13
W przypadku, gdy decyzja w sprawie klasyfikacji podjęta zgodnie z procedurami Wspólnoty, przewidzianymi w art. 12 dotyczy grupy wyrobów objętych limitami ilościowymi, Komisja, w razie konieczności, podejmuje niezwłocznie konsultacje zgodnie z przepisami art. 9 w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań w zakresie odpowiednich limitów ilościowych wymienionych w załączniku V.
Artykuł 14
1.
Bez uszczerbku dla pozostałych przepisów w tym zakresie, w przypadku, gdy klasyfikacja podana w dokumentacji niezbędnej dla przywozu wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem różni się od klasyfikacji ustalonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, do którego mają one być przywiezione, wyroby te są tymczasowo objęte ustaleniami dotyczącymi przywozu, które zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia są do nich przejściowo stosowane na podstawie klasyfikacji ustalonej przez wyżej wymienione władze.
2.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o przypadkach, określonych w ust. 1, ze szczególnym wskazaniem na:
a) ilości wyrobów, których przypadki takie dotyczą,
b) grupę wyrobów wymienioną w dokumentacji przywozowej oraz grupę ustaloną przez właściwe władze,
c) liczbę pozwoleń na wywóz i wymienioną kategorię.
3.
Właściwe władze Państw Członkowskich nie wystawiają nowych pozwoleń na przywóz na wyroby stalowe objęte limitami ilościowymi Wspólnoty wymienionymi w załączniku V po ich przeklasyfikowaniu, zanim nie otrzymają z Komisji potwierdzenia, że kwoty mające zostać przywiezione są nadal dostępne zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4.
4.
Komisja notyfikuje zainteresowanym państwom wywozu przypadki o których mowa w niniejszym artykule.
Artykuł 15
W przypadkach, o których mowa w art. 14, oraz w przypadkach o podobnej naturze wymienionych przez władze Ukrainy, Komisja, jeżeli jest to niezbędne, wszczyna konsultacje z Ukrainą, aby osiągnąć porozumienie w sprawie ostatecznie stosowanej klasyfikacji wobec wyrobów, w przypadku których istnieją rozbieżności.
Artykuł 16
W przypadkach określonych w art. 15, Komisja może, w porozumieniu z właściwymi władzami Państwa Członkowskiego przywozu lub Państw Członkowskich oraz Ukrainy, ustalić ostateczną klasyfikację wyrobów, w przypadku których istnieją rozbieżności.
Artykuł 17
Jeżeli rozbieżności o których mowa w art. 14 nie można usunąć zgodnie z art. 15, Komisja przyjmuje, zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia (EWG) 2658/87 środek ustanawiający klasyfikację wyrobów według Nomenklatury Scalonej.
SEKCJA 2
System podwójnej kontroli
(w zakresie przyznawania limitów ilościowych)
Artykuł 18
1.
W odniesieniu do wszystkich dostaw wyrobów stalowych objętych limitami ilościowymi ustanowionymi w załączniku V właściwe władze Ukrainy wydają pozwolenie na wywóz do wysokości wymienionych limitów.
2.
Importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz do celów wystawienia pozwolenia na przywóz, o którym mowa w art. 21.
Artykuł 19
1.
Pozwolenie na przywóz dotyczące limitów ilościowych jest zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II i wyraźnie poświadcza, inter alia, że ilość towarów, o których mowa została zaliczona na poczet limitów ilościowych ustalonych dla danej grupy wyrobów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje jedynie jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 20
Wywożone wyroby zalicza się na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok, w którym wyroby objęte pozwoleniami na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 4.
Artykuł 21
1.
O ile Komisja, na podstawie art. 4, potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych wnioskowana ilość jest dostępna, właściwe władze Państwa Członkowskiego wydają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Importer musi przedstawić takie pozwolenie nie później niż do dnia 31 marca roku następującego po roku, w którym wysłano wyroby objęte pozwoleniem.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe władze jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego, bez względu na Państwo Członkowskie wymienione w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja, zgodnie z art. 4 potwierdziła, że wnioskowana ilość jest dostępna w ramach przedmiotowych limitów ilościowych.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesięcy od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności zezwolenia na kolejny okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracje lub wnioski składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a) pełną nazwę (nazwisko) i adres eksportera;
b) pełną nazwę (nazwisko) i adres importera;
c) dokładny opis towarów i kod(y) CN;
d) państwo pochodzenia towaru;
e) państwo wysyłki;
f) odpowiednią grupę wyrobów i ilość dla przedmiotowych wyrobów;
g) wagę netto w podziale na pozycje CN;
h) wartość cif wyrobów na granicy Wspólnoty w podziale na pozycje CN;
i) informację, czy dane wyroby są wyrobami drugiej jakości lub niskiej jakości;
j) w odpowiednim przypadku, daty płatności i dostawy oraz kopie konosamentu i umowy kupna;
k) datę i numer pozwolenia na wywóz;
l) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
m) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu całkowitej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w jednej wysyłce.
Artykuł 22
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Ukrainy, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 23
Pozwolenia na przywóz lub równoważne dokumenty są wystawiane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 bez dyskryminacji importerów ze Wspólnoty niezależnie od ich siedziby na obszarze Wspólnoty, bez uszczerbku dla zgodności z innymi warunkami wymaganymi przez obecnie obowiązujące przepisy.
Artykuł 24
1.
Jeżeli Komisja stwierdzi, że łączna ilość wyrobów objętych pozwoleniami na wywóz wydanymi przez Ukrainę dla danej grupy wyrobów w jakimkolwiek roku umowy przekroczyła wysokość limitów ilościowych ustalonych dla tej grupy wyrobów, władze właściwe w zakresie wydawania pozwoleń w Państwach Członkowskich zostają niezwłocznie poinformowanie o tym fakcie w celu zawieszenia wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim przypadku, należy niezwłocznie rozpocząć konsultacje z Komisją.
2.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Ukrainy, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
SEKCJA 3
Postanowienia wspólne
Artykuł 25
1.
Pozwolenie na wywóz, o którym mowa w art. 18 oraz świadectwo pochodzenia, o którym mowa w załączniku II mogą być wystawione w dodatkowych egzemplarzach należycie oznaczonych jako takie.
Sporządza się je w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty, o których mowa powyżej, są wypełniane ręcznie, zapisów należy dokonywać atramentem wielkimi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne dokumenty oraz świadectwa pochodzenia mają wymiary 210 × 297 mm.
Sporządza się je na białym papierze przeznaczonym do pisania, o odpowiednich wymiarach, niezawierającym ścieru mechanicznego, o masie nie mniejszej, niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający dostrzec wzrokowo każde fałszerstwo przy użyciu środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Właściwe władze we Wspólnocie akceptują wyłącznie oryginały dokumentów jako dokumenty ważne przy przywozie zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
5.
Każde pozwolenie na wywóz lub równoważny dokument, oraz świadectwo pochodzenia są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6.
Numer ten składa się z następujących elementów:
- dwóch liter identyfikujących państwo wywozu, jak poniżej: UA = Ukraina,
- dwóch liter identyfikujących Państwo Członkowskie zamierzonego przeznaczenia, jak poniżej:
BEBelgiaCZRepublika CzeskaDKDaniaDENiemcyEEEstoniaELGrecjaESHiszpaniaFRFrancjaIEIrlandiaITWłochyCYCyprLVŁotwaLTLitwaLULuksemburgHUWęgryMTMaltaNLNiderlandyATAustriaPLPolskaPTPortugaliaSLSłoweniaSKSłowacjaFIFinlandiaSESzwecjaGBZjednoczone Królestwo,
- jednocyfrowego numeru oznaczającego dany rok kontyngentowy odpowiadającego ostatniej cyfrze w odpowiednim roku np. "4" w przypadku roku 2004,
- dwucyfrowego numeru identyfikacyjnego urzędu wystawiającego pozwolenie w państwie wywozu,
- pięciocyfrowego numeru według numeracji ciągłej od 00001 do 99999, przypisanego do konkretnego Państwa Członkowskiego przeznaczenia.
Artykuł 26
Pozwolenie na wywóz oraz świadectwo pochodzenia mogą zostać wydane po wysłaniu wyrobów, do których się odnoszą.
W takich przypadkach noszą one adnotację "wydane z datą wsteczną".
Artykuł 27
W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia, eksporter może zwrócić się do właściwej władzy, która wydała dokument o sporządzenie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych znajdujących się w jego posiadaniu.
Duplikat wydany w taki sposób nosi adnotację "duplikat".
Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia.
SEKCJA 4
Wspólnotowe pozwolenie na wywóz — Wspólny formularz
Artykuł 28
1.
Formularze do wydawania pozwoleń na przywóz określonych w art. 21, które mają być stosowane przez właściwe władze Państw Członkowskich są zgodne ze wzorem pozwolenia na przywóz określonym w załączniku III.
2.
Formularze pozwoleń na przywóz i ich wyciągi sporządzane są w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i o numerze 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla władzy wydającej" o numerze 2, zachowywana jest przez władzę wydającą pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dodać kopie dodatkowe do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze przeznaczonym do pisania, niezawierającym ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2.
Rozmiar formularzy wynosi 210 × 297 mm; odstęp pomiędzy wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza jest dokładnie odwzorowywany.
Obie strony kopii numer 1, która jest pozwoleniem właściwym, są dodatkowo zadrukowane czerwonym ornamentem giloszowanym w tle, w celu ujawnienia fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Za druk formularzy odpowiadają Państwa Członkowskie.
Formularze mogą być również drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, na terytorium, którego drukarnie posiadają siedziby.
W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Każdy formularz opatrzony jest informacją o nazwie (nazwisku) i adresie drukarza lub znakiem umożliwiającym jego identyfikację.
5.
W momencie wystawiania, pozwolenia na przywóz lub wyciągi otrzymują numer wystawienia, określany przez właściwe władze danego Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz przekazywany jest Komisji drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej na mocy art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wydawane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wydających i władz debetujących stosowane są w formie pieczęci.
Jednakże wytłoczony odcisk połączony z literami i cyframi uzyskanymi poprzez perforację lub nadruk na pozwoleniu mogą zastępować pieczęć władzy wydającej.
Władze wydające stosują wszelkie metody zabezpieczeń przed fałszerstwami, aby rejestrować przydzielone ilości w sposób uniemożliwiający wstawianie cyfr lub adnotacji.
9.
Na odwrocie kopii numer 1 i 2 umieszczona jest rubryka, w której organy celne po zakończeniu formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wydawania wyciągu mogą wpisać ilości.
W przypadku gdy miejsce przeznaczone na wpisy debetowe na pozwoleniach lub wyciągach z pozwoleń jest niewystarczające, właściwe władze mogą dołączyć do pozwolenia jedną lub więcej dodatkowych kartek zawierających rubryki odpowiadające tym, które znajdują się na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwoleń lub wyciągów z pozwoleń.
Organy debetujące przykładają pieczęć w taki sposób, aby jej połowa znajdowała się na pozwoleniu lub na wyciągu z pozwolenia a druga połowa na dodatkowej kartce.
W przypadku więcej niż jednej dodatkowej kartki, pieczęć przykłada się w ten sam sposób między dwoma kolejnymi kartkami.
10.
Wydane pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.
11.
Właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
ROZDZIAŁ III
WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 29
Komisja przekazuje władzom Państw Członkowskich nazwy i adresy władz Ukrainy właściwych w zakresie wydawania świadectw pochodzenia i pozwoleń na wywóz, wraz z wzorami pieczęci stosowanych przez te władze.
Artykuł 30
W odniesieniu do wyrobów stalowych podlegających systemowi podwójnej kontroli, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję w ciągu pierwszych dziesięciu dni każdego miesiąca o łącznej ilości, wyrażonej w odpowiednich jednostkach oraz w podziale na państwo pochodzenia i grupę wyrobów, dla których pozwolenia na przywóz zostały wydane podczas poprzedniego miesiąca.
Artykuł 31
1.
Dalsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz jest prowadzona w sposób wyrywkowy, lub też w przypadkach, gdy właściwe władze Wspólnoty mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz, lub też co do ścisłości informacji dotyczących prawdziwego pochodzenia danych wyrobów.
W takich przypadkach, właściwe władze Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz lub ich kopie właściwym organom rządowym Ukrainy, wskazując, w odpowiednim przypadku, przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają dochodzenie.
W przypadku przedstawienia faktury jej oryginał lub kopia zostaną dołączone do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz, lub też do ich kopii.
Właściwe władze przekazują także wszelkie otrzymane informacje sugerujące, że dane szczegółowe podane na wspomnianym świadectwie lub pozwoleniu, są niedokładne.
2.
Przepisy ust. 1 mają również zastosowanie w przypadku ponownej weryfikacji deklaracji pochodzenia.
3.
Wyniki ponownej weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty najpóźniej w terminie trzech miesięcy.
Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie lub deklaracja dotyczą wyrobów faktycznie wywiezionych oraz czy wyroby te można zakwalifikować do przywozu do Wspólnoty na podstawie niniejszego rozdziału.
Właściwe władze Wspólnoty mogą również zażądać kopii wszystkich dokumentów niezbędnych dla pełnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności pochodzenia towarów.
4.
Jeżeli wskutek takiej weryfikacji ujawnione zostanie nadużycie lub poważne nieprawidłowości w sposobie wykorzystania deklaracji pochodzenia, zainteresowane Państwo Członkowskie powiadamia o tym Komisję.
Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
Wspólnota może podjąć decyzję, iż przywozowi danych wyrobów do Wspólnoty towarzyszy świadectwo pochodzenia z Ukrainy określone w art. 25 ust. 1.
5.
Wyrywkowe zastosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych wyrobów do swobodnego obrotu.
Artykuł 32
1.
Jeżeli procedura weryfikacji, określona w art. 31, lub też informacje uzyskane przez właściwe władze Wspólnoty wykażą, że przepisy niniejszego rozdziału są naruszane, wyżej wymienione władze żądają od Ukrainy przeprowadzenia właściwych dochodzeń lub dopilnowania, aby takie dochodzenia zostały przeprowadzone w zakresie czynności, które naruszają lub wydają się naruszać przepisy niniejszego rozdziału.
Wyniki takich dochodzeń są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty wraz z wszelkimi innymi informacjami pozostającymi w związku z daną sprawą, umożliwiającymi ustalenie prawdziwego pochodzenia wyrobów.
2.
Na podstawie działań podjętych zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozdziale właściwe władze Wspólnoty mogą wymienić z właściwymi organami rządowymi Republiki Ukrainy wszelkie informacje uznane za pomocne w zapobieganiu naruszeniom przepisów niniejszego rozdziału.
3.
W przypadku gdy stwierdzono, iż przepisy niniejszego rozdziału zostały naruszone, Komisja może podjąć środki niezbędne w celu zapobieżenia kolejnym naruszeniom.
Artykuł 33
Komisja koordynuje działania podejmowane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o działaniach, jakie zostały przez nie podjęte oraz o uzyskanych wynikach.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 34
Uchylenie
Niniejszym uchyla się decyzję Rady 2003/893/WE.
Artykuł 35
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/2004
z dnia 22 grudnia 2004
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 47 ust. 2 akapit drugi tiret trzecie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [2], zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1783/2003 [3] przewiduje, że wkład Wspólnoty w finansowanie działań o charakterze agro-środowiskowym nie może przekroczyć 85 % na obszarach objętych Celem 1 oraz 60 % na innych obszarach.
(2) Art. 47a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 przewidujący szczególne przepisy finansowe w odniesieniu do Państw Członkowskich, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r. stanowi, że art. 47 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do finansowania działań określonych w art. 47a ust. 1, do których należą działania agro-środowiskowe. W odniesieniu do tych działań, wkład finansowy Wspólnoty może, zgodnie z art. 47b ust. 1, wynieść 80 % na obszarach objętych Celem 1.
(3) W celu uniknięcia odmiennego traktowania Państw Członkowskich, które należały do Wspólnoty w dniu 30 kwietnia 2004 r. i Państw Członkowskich, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r. w zakresie finansowania działań agro-środowiskowych na obszarach objętych Celem 1, należy począwszy od dnia przystąpienia nowych państw zrównać stawkę wsparcia finansowego tych działań stosowaną wobec nowych Państw Członkowskich ze stawką stosowaną wobec starych Państw Członkowskich zgodnie z art. 47 ust. 2 akapit drugi tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.
(4) Przepisy art. 47 ust. 2 akapit drugi, tiret pierwsze i drugie rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 określają stawki wkładu Wspólnoty na obszarach nie objętych Celem 1 i 2. Zgodnie z art. 47a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, zmienionego Aktem Przystąpienia z 2003 r., przepisy te nie mają zastosowania wobec Państw Członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r., które posiadały wtedy jedynie obszary objęte Celem 1 i Celem 2. Od tego czasu okazało się, że niektóre z tych Państw Członkowskich, takie jak Słowacja, posiadają także obszary nie objęte tymi celami, na których mogą mieć zastosowanie środki w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. W tych okolicznościach konieczne jest rozszerzenie na Państwa Członkowskie, które przystąpiły do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r. stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 określających stawkę wsparcia Wspólnoty w zakresie środków objętych programem rozwoju obszarów wiejskich.
(5) W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Art. 47a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) Art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 2 tiret drugie, art. 36 ust. 2 i art. 47, z wyjątkiem ust. 2 akapit drugi, niniejszego rozporządzenia."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2224/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2225/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 24 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 24 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 [2], przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 [3], uważa się za "cenę reprezentatywną". Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(2) Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(3) Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.
(4) Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.
(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2226/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia.
Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.
(3) W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2]. Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.
(4) W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.
(5) Refundację należy ustalać co dwa tygodnie.
Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.
(6) Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(7) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(8) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(9) Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2227/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [2], refundacja za 100 kg produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, będących przedmiotem wywozu, równa jest kwocie podstawowej pomnożonej przez zawartość sacharozy, powiększoną, jeżeli właściwe, o zawartość innych cukrów przemienionych na sacharozę. Tę zawartość sacharozy, stwierdzoną w odniesieniu do rozpatrywanego produktu, określa się zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(3) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, podstawowa kwota refundacji w odniesieniu do sorbozy wywożonej w stanie nieprzetworzonym musi być równa podstawowej kwocie refundacji, pomniejszonej o jedną setną refundacji produkcyjnej obowiązującej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [3], w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do tego ostatniego rozporządzenia.
(4) Zgodnie z przepisami art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w odniesieniu do pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, podstawowa kwota refundacji musi być równa jednej setnej kwoty ustalonej, biorąc pod uwagę różnicę między ceną interwencyjną dla cukru białego, obowiązującą w strefach Wspólnoty bez deficytu w trakcie miesiąca, dla którego została ustalona kwota podstawowa a notowaniami lub cenami cukru białego, stwierdzonymi na rynku światowym, oraz konieczność ustanowienia równowagi między wykorzystaniem produktów podstawowych Wspólnoty w celu wywozu produktów przetworzonych w przeznaczeniu do państw trzecich a wykorzystaniem produktów z tych krajów, dopuszczonych do obrotu na mocy ustaleń o uszlachetnianiu czynnym.
(5) W myśl art. 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, stosowanie kwoty podstawowej może być ograniczone do niektórych produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) wymienionego rozporządzenia.
(6) W myśl art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, istnieje możliwość zastosowania refundacji wywozowej do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. f), g) i h) wymienionego rozporządzenia. Poziom refundacji musi być określony dla 100 kg suchej masy, biorąc pod uwagę w szczególności refundację stosowaną do wywozu produktów określonych kodem CN 17023091, refundację stosowaną do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 oraz aspekty gospodarcze proponowanego wywozu. W odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. f) i g) wymienionego ust. 1, refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, a w odniesieniu do produktów, o których mowa w lit. h), refundacji udziela się tylko produktom odpowiadającym warunkom określonym w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.
(7) Wyżej wymienione refundacje muszą być ustalone raz na miesiąc. Mogą być zmieniane w tym odstępie czasowym.
(8) Artykuł 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.
(9) Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.
(10) Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, nie należy ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.
(11) Biorąc pod uwagę te informacje, należy ustalić refundacje do rozpatrywanych produktów w odpowiedniej wysokości.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2228/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 15. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 [2] przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.
(2) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W 15. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 45,543 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2229/2004
z dnia 3 grudnia 2004 r.
ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [1], w szczególności jej art. 8 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja podejmuje się realizacji, w okresie 12 lat, programu pracy (zwanego dalej "programem pracy"), mającego na celu stopniowe badanie substancji czynnych znajdujących się w obrocie dwa lata od dnia ogłoszenia dyrektywy 91/414/EWG.
(2) Pierwszy etap programu został przewidziany rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającym szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [2].
Pierwszy etap jest w trakcie realizacji.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 451/2000 z dnia 28 lutego 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG [3] przewiduje drugi etap programu pracy, który jest w trakcie realizacji.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 451/2000 przewiduje również trzeci etap programu pracy w odniesieniu do dodatkowej ilości substancji czynnych nieobjętych pierwszym i drugim etapem programu. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1490/2002 z dnia 14 sierpnia 2002 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 451/2000 [4] przewiduje ponadto trzeci etap programu pracy. Trzeci etap jest w trakcie realizacji.
(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1112/2002 z dnia 20 czerwca 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG [5] przewiduje czwarty etap programu pracy, który jest w trakcie realizacji. Producenci wnioskujący o uzyskanie włączenia substancji czynnych objętych tym etapem do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG zobowiązali się przekazać niezbędne informacje.
(6) W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy stworzyć producentom tych nowych Państw Członkowskich możliwość zgłoszenia ich zainteresowania udziałem w czwartym etapie programu pracy w odniesieniu do wszystkich substancji objętych tym etapem.
Należy również zorganizować przegląd substancji, które znajdowały się na rynku nowych Państw Członkowskich przed dniem 1 maja 2004 r. i które nie są objęte etapami od 1 do 4 programu pracy.
(7) Procedury ustalone w niniejszym rozporządzeniu nie powinny naruszać procedur i działań podejmowanych na podstawie innych przepisów ustawodawstwa wspólnotowego, w szczególności na mocy dyrektywy Rady nr 79/117/EWG z dnia 21 grudnia 1978 r. zakazującej wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin zawierających niektóre substancje czynne [6], jeżeli dostępne Komisji informacje wskazują, że wymogi mogą zostać spełnione.
(8) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [7] utworzono Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w celu zapewnienia dostępu Wspólnoty do wysokiej jakości, niezależnej i skutecznej pomocy naukowej i technicznej, co pozwoli uzyskać wysoki poziom ochrony zdrowia zgodnie z ustawodawstwem dotyczącym bezpieczeństwa żywności i paszy.
Należy zatem zapewnić, by EFSA odegrał właściwą rolę w programie pracy dotyczącym substancji czynnych.
(9) Należy ustalić związki między producentami, Państwami Członkowskimi, Komisją i EFSA oraz obowiązki każdej ze stron związane z realizacją programu, uwzględniając doświadczenie zdobyte podczas realizacji pierwszego i drugiego etapu programu pracy, dążenie do oddzielenia oceny ryzyka od zarządzania ryzykiem oraz konieczność jak najskuteczniejszej organizacji pracy.
(10) Bliska współpraca pomiędzy producentami, Państwami Członkowskimi, Komisją i EFSA oraz ścisłe przestrzeganie ustalonych terminów są konieczne dla zapewnienia skuteczności programu pracy.
W celu zapewnienia finalizacji programu we właściwym czasie należy wyznaczyć dokładne terminy realizacji wszystkich elementów czwartego etapu.
W odniesieniu do niektórych substancji czynnych, dla których wymogi dotyczące dokumentacji są mniejsze, wyznaczony termin składania dokumentacji powinien być krótki, by zapewnić wystarczająco dużo czasu na przekazanie dodatkowych informacji w terminie przewidzianym na przeprowadzenie programu przeglądu.
(11) W celu uniknięcia powielania pracy, a w szczególności doświadczeń na kręgowcach, zachęca się producentów do składania wspólnej dokumentacji.
(12) Niezbędne jest określenie obowiązków producentów w stosunku do formy prezentacji, terminów oraz obowiązków władz krajowych i EFSA przyjmujących dostarczane informacje.
Wiele substancji czynnych objętych czwartym etapem programu pracy produkuje się w małych ilościach do celów specjalistycznych.
Niektóre odgrywają ważną rolę w systemach rolnictwa ekologicznego lub w innych systemach o niskim udziale substancji organicznych i prawdopodobnie stanowią niewielkie zagrożenie dla środowiska lub życia ludzi.
(13) Komisja w swym raporcie z postępów dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt.
"Ocena substancji czynnych występujących w środkach ochrony roślin" (złożonym zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin) [8] podkreśliła potrzebę przyjęcia szczególnych środków dotyczących składników o niskim ryzyku.
(14) Na tym etapie programu pracy konieczne jest zmodyfikowanie podejścia w celu zmniejszenia ryzyka wycofania znacznej ilości substancji czynnych wyłącznie ze względów ekonomicznych.
W odniesieniu do pewnej grupy substancji czynnych właściwe jest, by forma prezentacji i wymogi dotyczące przedkładanych informacji różniły się od formy i wymogów określonych dla substancji czynnych w poprzednich trzech etapach programu pracy.
(15) Dla zachowania spójności ustawodawstwa wspólnotowego należy zapewnić zgodność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu ze środkami przyjętymi na mocy dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych [9].
(16) Z zastrzeżeniem przepisów art. 13 dyrektywy 91/414/EWG, po włączeniu substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG zgłoszenie oraz złożenie dokumentacji nie powinno stanowić warunku wstępnego determinującego możliwość wprowadzenia do obrotu środków ochrony roślin.
W związku z tym należy zapewnić, by podmioty, które nie dokonały zgłoszenia, mogły uzyskać na wszystkich etapach informacje o ewentualnych dalszych wymaganiach, jakie należy spełnić, by środki ochrony roślin zawierające substancję czynną objętą oceną pozostały w obrocie.
(17) W celu zapewnienia, by uwzględnione zostały wszystkie istotne informacje na temat potencjalnego negatywnego wpływu substancji czynnych lub ich pozostałości, przy przeprowadzaniu oceny należy również wziąć pod uwagę techniczne lub naukowe informacje przekazane w określonym terminie przez zainteresowane osoby.
(18) W przypadku wstrzymania współpracy ze zgłaszającym niemożliwe jest dalsze prowadzenie skutecznej oceny. W tym wypadku ocenę substancji czynnych należy zakończyć, chyba że Państwo Członkowskie przejmie obowiązki z tym związane.
(19) Zadania związane z ocenianiem powinny zostać rozdzielone pomiędzy właściwe władze Państw Członkowskich.
W związku z powyższym należy wyznaczyć Państwo Członkowskie sprawozdawcę dla każdej substancji aktywnej.
Tam, gdzie jest to właściwe, Państwo Członkowskie sprawozdawca powinno ocenić, czy wykaz dostarczony przez zgłaszającego jest kompletny, oraz zbadać i ocenić złożone informacje.
Sprawozdawca powinien przedstawić EFSA wyniki oceny i sformułować dla Komisji zalecenia dotyczące decyzji, jaką należy podjąć w odniesieniu do danej substancji aktywnej.
W odniesieniu do pewnych grup substancji czynnych Państwa Członkowskie sprawozdawcy powinny ściśle współpracować z innymi Państwami Członkowskimi sprawozdawcami dla danej grupy.
W odniesieniu do każdej grupy należy wyznaczyć głównego sprawozdawcę, który będzie koordynatorem takiej współpracy.
(20) Państwa Członkowskie sprawozdawcy powinny przesłać projekty sprawozdań z oceny substancji czynnych Urzędowi (EFSA), który dokona ich dokładnego przeglądu przed przedłożeniem Komisji.
(21) Jeżeli w trakcie oceny stwierdzony zostanie brak wyraźnej równowagi w zakresie odpowiedzialności powierzonych Państwom Członkowskim sprawozdawcom, powinna istnieć możliwość zastąpienia Państwa Członkowskiego pierwotnie wyznaczonego na sprawozdawcę dla danej substancji aktywnej przez inne Państwo Członkowskie.
(22) W celu zapewnienia niezbędnego finansowania tego etapu programu pracy Państwo Członkowskie powinno otrzymać środki na obsługę i ocenę dokumentacji oraz projektów sprawozdań z oceny.
(23) Kwestia zaproponowanych środków była przedmiotem konsultacji z EFSA.
(24) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I ZAKRES, DEFINICJE I ORGAN WYZNACZONEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia:
a) dodatkowe szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 91/414/EWG (dalej zwanego "programem pracy"), dotyczące dalszej oceny substancji czynnych zgłoszonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1112/2002;
b) zasady odnoszące się do substancji czynnych, które znajdowały się przed dniem 1 maja 2004 r. na rynkach Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji i które nie są objęte etapami od 1 do 3 programu pracy ani rozporządzeniem (WE) nr 1112/2002.
2. Artykuł 6 ust. 2 i 3 oraz art. 6 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 91/414/EWG nie mają zastosowania do substancji czynnych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia do chwili opracowania procedur przewidzianych dla tych substancji w niniejszym rozporządzeniu.
3.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla:
a) przeglądów substancji czynnych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia przeprowadzanych przez Państwa Członkowskie, szczególnie w ramach prolongaty zezwoleń zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 91/414/EWG;
b) przeglądów przeprowadzanych przez Komisję zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 91/414/EWG;
c) ocen przeprowadzanych na mocy dyrektywy 79/117/EWG.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje określone w art. 2 dyrektywy 91/414/EWG i w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1112/2002.
Ponadto zastosowanie mają niżej wymienione definicje:
a) "osoba zgłaszająca" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która dokonała zgłoszenia zgodnie z:
i) rozporządzeniem (WE) nr 1112/2002, zgodnie z listą znajdującą się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia; lub
ii) artykułem 4 niniejszego rozporządzenia;
b) "Państwo Członkowskie sprawozdawca" oznacza Państwo Członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w odniesieniu do substancji czynnych wymienionych w załączniku I;
c) "skrócona dokumentacja" oznacza dokumentację zawierającą informacje wymagane na mocy art. 10 ust. 2 oraz streszczenie wyników analiz i badań, o których mowa w tym ustępie;
d) "kompletna dokumentacja" oznacza dokumentację zawierającą informacje wymagane na mocy art. 10 ust. 3 oraz wyczerpujące wyniki sprawozdań z analiz i badań, o których mowa w skróconej dokumentacji.
Artykuł 3
Wyznaczony organ Państwa Członkowskiego
1.
Każde Państwo Członkowskie wyznacza organ lub organy, które wypełniają powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia obowiązki.
2.
Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem władze krajowe wymienione w załączniku III pełnią rolę koordynatora i zapewniają wszystkie niezbędne kontakty z osobami zgłaszającymi, Państwami Członkowskimi, Komisją i Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji, EFSA i wyznaczonemu krajowemu organowi koordynującemu w pozostałych Państwach Członkowskich szczegółowe informacje dotyczące wyznaczonego krajowego organu koordynującego, a także informuje wymienione instancje o wszelkich zmianach w tym zakresie.
ROZDZIAŁ II
ZGŁASZANIE SUBSTANCJI CZYNNYCH PRZEZ PRODUCENTÓW NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 4
Zgłaszanie przez producentów nowych Państw Członkowskich
1.
Każdy producent nowego Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, zamierzający zapewnić włączenie do załącznika do dyrektywy 91/414/EWG substancji aktywnej wymienionej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia notyfikuje Komisji, innym osobom zgłaszającym daną substancję i Państwu Członkowskiemu sprawozdawcy szczegółowe informacje określone w załączniku V do niniejszego rozporządzenia w terminie do trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.
Każdy producent dokonujący zgłoszenia na mocy ust. 1 spełnia określone w niniejszym rozporządzeniu obowiązki producentów lub osób zgłaszających w odniesieniu do zgłaszanych substancji czynnych.
3.
W przypadku gdy producent nowego Państwa Członkowskiego nie dokonał zgłoszenia substancji czynnych, których lista znajduje się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z ust. 1, ma on wyłącznie prawo do przyłączenia się do udziału w programie pracy do jednego lub kilku osób zgłaszających daną substancję czynną, włączając w to Państwo Członkowskie, które dokonało zgłoszenia zgodnie z ust. 4 tego artykułu.
4.
W przypadku nieotrzymania zgłoszenia substancji aktywnej wymienionej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nowe Państwo Członkowskie może zgłosić zainteresowanie włączeniem tej substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, informując o tym Komisję i Państwo Członkowskie sprawozdawcę.
Zgłoszenia należy dokonać tak szybko, jak to możliwe, i nie później niż trzy miesiące od daty poinformowania Państwa Członkowskiego przez Komisję o niewpłynięciu zgłoszenia substancji aktywnej.
Do celów oceny danej substancji aktywnej Państwo Członkowskie dokonujące zgłoszenia uważane jest za producenta.
5.
Zgodnie z przepisami art. 8 ust. 2 akapit czwarty dyrektywy 91/414/EWG Komisja podejmuje decyzję o niewłączaniu do załącznika I do wyżej wymienionej dyrektywy substancji czynnych określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, które nie zostały zgłoszone zgodnie z ust. 1–4 tego artykułu.
Decyzja wskazuje powody niewłączenia.
Państwa Członkowskie wycofują zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające takie substancje aktywne w terminie określonym w decyzji.
ROZDZIAŁ III
WARUNKI SKŁADANIA DOKUMENTACJI DOTYCZĄCEJ SUBSTANCJI CZYNNYCH I INFORMACJI PRZEZ OSOBY TRZECIE
Artykuł 5
Składanie dokumentacji przez więcej niż jedną osobę zgłaszającą
1.
W przypadku gdy istnieje więcej niż jedna osoba zgłaszająca określoną substancję czynną wymienioną w załączniku I, zainteresowane podmioty zgłaszające podejmują wszelkie konieczne działania w celu wspólnego złożenia dokumentacji dotyczącej tej substancji.
W przypadku gdy nie wszystkie takie podmioty zgłaszające złożyły dokumentację, należy dostarczyć szczegóły dotyczące podjętych wysiłków i powodów niewzięcia udziału w składaniu dokumentacji.
2.
W przypadku gdy substancja czynna została zgłoszona przez więcej niż jednego zgłaszającego, osoby zgłaszające powinny dla każdego badania prowadzonego na kręgowcach podać szczegóły dotyczące działań podejmowanych w celu zapobieżenia powielaniu badań i podać tam, gdzie ma to zastosowanie, powody ich powtórzenia.
Artykuł 6
Przekazanie dokumentacji Państwu Członkowskiemu sprawozdawcy
1.
Zgłaszający składa dokumentację dotyczącą danej substancji aktywnej "dokumentację") Państwu Członkowskiemu sprawozdawcy.
2.
Dokumentacja ta zawiera:
a) kopię zgłoszenia, w przypadku wspólnego zgłoszenia, dokonanego przez więcej niż jednego producenta, jak przewidziano w art. 5 ust. 1; powinna ona zawierać:
i) kopię zgłoszeń dokonanych zgodnie z art. 4 lub 5 rozporządzenia (WE) nr 1112/2002 lub art. 4 niniejszego rozporządzenia;
ii) nazwisko osoby odpowiedzialnej za wspólne zgłoszenie, wyznaczonej przez zainteresowanych producentów oraz pełniącej rolę osoby kontaktowej podczas trwania procedury;
b) ograniczoną ilość typowych zastosowań substancji aktywnej, przy czym dane zawarte w dokumentacji przez osobę zgłaszającą dowodzą, że wymagania określone w art. 5 dyrektywy 91/414/EWG odnośnie do włączenia substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy mogą zostać spełnione dla jednego lub więcej preparatów.
3.
Zgodnie z art. 20 ust. 2, jeżeli Państwo Członkowskie sprawozdawca składa wniosek o udostępnienie aktualnej skróconej dokumentacji lub tam, gdzie to właściwe, uaktualnionej kompletnej dokumentacji lub jego części, osoba zgłaszająca ma obowiązek ją dostarczyć najpóźniej w ciągu miesiąca po otrzymaniu takiego wniosku.
Artykuł 7
Dokumentacja dotycząca substancji czynnych złożona zgodnie z dyrektywą 98/8/WE
W przypadku gdy substancja czynna została zgłoszona zgodnie z dyrektywą 98/8/WE, osoba zgłaszająca może przedstawić w drodze odstępstwa od art. 5 i 6:
a) kopię dokumentacji złożonej zgodnie z dyrektywą 98/8/WE;
b) wszelkie dodatkowe informacje, określone w załącznikach II i III do dyrektywy 91/414/EWG, niezbędne dla uzasadnienia włączenia danej substancji aktywnej do załącznika I do tej dyrektywy, z odniesieniem do zastosowań objętych zakresem tej dyrektywy.
Artykuł 8
Dokumentacja dotycząca substancji czynnych złożona zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002
W przypadku gdy dokumentacja została złożona na mocy rozporządzenia (WE) nr 1490/2002, osoba zgłaszająca może załączyć do dodatkowej dokumentacji złożonej zgodnie z tym rozporządzeniem:
a) odniesienie do dokumentacji złożonej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002;
b) wszelkie dodatkowe informacje, określone w załącznikach II i III do dyrektywy 91/414/EWG, niezbędne dla uzasadnienia włączenia substancji aktywnej do załącznika I do tej dyrektywy, z odniesieniem do zastosowań objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Szczególne warunki składania dokumentacji dotyczącej substancji czynnych wymienionych w części A załącznika I
1.
W przypadku gdy dokumentacja dotyczy substancji aktywnej wymienionej w części A załącznika I, oprócz informacji wymaganych na mocy art. 5 i art. 6 ust. 2 osoba zgłaszająca składa następujące informacje dotyczące substancji aktywnej i środka ochrony roślin (o ile ma to zastosowanie):
a) wszystkie dostępne informacje na temat możliwych zagrożeń dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, wraz z informacjami uzyskanymi z literatury przedmiotu, ze wskazaniem konsultowanych baz danych oraz stosowanych terminów specjalistycznych;
b) dostępne sprawozdania z oceny ze wszystkich państw OECD;
c) w odniesieniu do trwających badań i analiz jeszcze niezakończonych – informacje na temat tych badań i analiz oraz na temat przewidywanego terminu zakończenia.
2.
Dokumentacja zawiera oryginały indywidualnych sprawozdań z badań i analiz wraz ze wszystkimi informacjami, o których mowa w ust. 1.
3.
Każde Państwo Członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy dokładnie określa liczbę kopii dokumentacji, jaką ma złożyć osoba zgłaszająca, i termin otrzymania zgodnie z art. 20 ust. 2.
Forma prezentacji dokumentacji uwzględnia zalecenia opracowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
Artykuł 10
Szczególne warunki składania dokumentacji dotyczącej substancji czynnych wymienionych w częściach B do G załącznika I
1.
Jeżeli dokumentacja dotyczy substancji aktywnej wymienionej w częściach B do G załącznika I, osoba zgłaszająca składa kompletną i skróconą dokumentację.
2.
Składana przez zgłaszającego/zgłaszających skrócona dokumentacja zawiera:
a) informacje wymagane na mocy art. 5 i art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;
b) w odniesieniu do każdej pozycji załącznika II (części A lub części B tam, gdzie to właściwe) do dyrektywy 91/414/EWG i w odniesieniu do każdej pozycji załącznika III (części A lub części B tam, gdzie to właściwe) do wyżej wymienionej dyrektywy, streszczenia oraz wyniki badań i analiz, a także nazwisko osoby lub instytutu, który je prowadził;
c) wypełniony przez osobę zgłaszającą wykaz, potwierdzający kompletność dokumentacji zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia.
Badania i analizy, o których mowa w ust. 2 lit. b) tego artykułu są istotne dla oceny kryteriów, określonych w art. 5 dyrektywy 91/414/EWG dotyczących typowych zastosowań jednego lub kilku preparatów, uwzględniając fakt, że niezawarcie w dokumentacji pełnych informacji, wymaganych na mocy załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG, wynikających z zaproponowanej ograniczonej ilości typowych zastosowań substancji aktywnej, może prowadzić do ograniczeń we włączaniu tych substancji do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.
3.
Kompletna dokumentacja zawiera oryginały indywidualnych sprawozdań z badań i analiz dotyczące wszystkich informacji, o których mowa w lit. b) i w ust. 2 akapit drugi.
4.
Każde Państwo Członkowskie dokładnie określa liczbę kopii i formę prezentacji dokumentacji skróconej i kompletnej, jaką mają złożyć osoby zgłaszające.
Przy określaniu formy dokumentacji kompletnej i skróconej Państwa Członkowskie biorą pod uwagę zalecenia opracowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
Artykuł 11
Składanie informacji przez osoby trzecie
Każda osoba fizyczna lub prawna wyrażająca zamiar złożenia informacji przydatnych do oceny substancji aktywnej wymienionej w załączniku I, w szczególności informacji dotyczących możliwych zagrożeń danej substancji aktywnej lub jej pozostałości dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, przekazuje te informacje w terminie określonym w art. 12.
Informacje takie przekazuje się Państwu Członkowskiemu sprawozdawcy i EFSA.
Jeżeli Państwo Członkowskie sprawozdawca wystąpi z takim wnioskiem, osoba, o której mowa, przekazuje również informacje pozostałym Państwom Członkowskim najpóźniej w ciągu miesiąca od daty otrzymania wniosku.
Artykuł 12
Termin składania dokumentacji
Zgłaszający składa/składają dokumentację właściwemu Państwu Członkowskiemu sprawozdawcy:
a) do dnia 30 czerwca 2005 r. w przypadku substancji czynnych wymienionych w części A załącznika I;
b) do dnia 30 listopada 2005 r. w przypadku substancji czynnych wymienionych w częściach B do G załącznika I.
Artykuł 13
Niezłożenie dokumentacji
1.
W przypadku gdy zgłaszający nie złoży dokumentacji lub jej części w terminie wyznaczonym w art. 12, Państwo Członkowskie sprawozdawca informuje o tym Komisję i EFSA w ciągu dwóch miesięcy od daty wygaśnięcia terminu, podając powody opóźnienia przedstawione przez osoby zgłaszające.
2.
Na podstawie informacji złożonych przez Państwo Członkowskie sprawozdawcę zgodnie z ust. 1 Komisja określa, czy osoba zgłaszająca udowodniła, że opóźnienie w składaniu dokumentacji było spowodowane siłą wyższą.
W takim przypadku Komisja ustala nowy termin składania dokumentacji spełniającej wymagania art. 5, 6, 9 i 10 niniejszego rozporządzenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
3.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit czwarty dyrektywy 91/414/EWG Komisja podejmuje decyzję o niewłączaniu do załącznika I do wyżej wymienionej dyrektywy substancji czynnych, dla których nie złożono dokumentacji w terminie przewidzianym w art. 12 niniejszego rozporządzenia lub w art. 12 ust. 2 akapit drugi.
Decyzja wskazuje powody niewłączenia.
Państwa Członkowskie wycofują zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające takie substancje aktywne w terminie określonym w decyzji.
Artykuł 14
Zastąpienie lub wycofanie osoby zgłaszającej
1.
Jeżeli osoba zgłaszająca podejmie decyzję o zakończeniu udziału w programie pracy dotyczącym danej substancji aktywnej, informuje o tym bezzwłocznie Państwo Członkowskie sprawozdawcę, Komisję, EFSA i wszystkie inne osoby zgłaszające daną substancję czynną, podając powody wycofania.
Jeżeli osoba zgłaszająca wstrzymuje swój udział w programie lub nie spełnia obowiązków wynikających z rozporządzenia, procedury przewidziane w art. 15 do 24 w odniesieniu do jej dokumentacji zostają zakończone.
2.
Jeżeli na mocy niniejszego rozporządzenia osoba zgłaszająca zgodzi się na zastąpienie jej przez innego producenta w ramach programu pracy, osoba ta i inny producent informują o tym Państwo Członkowskie sprawozdawcę, Komisję i EFSA we wspólnym oświadczeniu, w którym wyrażają zgodę na zastąpienie pierwotnego zgłaszającego przez drugiego producenta, w wypełnianiu powierzonych mu obowiązków na mocy właściwych przepisów art. 4, 5, 6, 9, 10, 12 i 24.
Dbają oni o to, by inne podmioty zgłaszające daną substancję były jednocześnie poinformowane o tej decyzji.
W tym przypadku drugi producent jest odpowiedzialny wspólnie z pierwszym zgłaszającym za spłatę wszystkich należnych kwot związanych z wnioskiem osoby zgłaszającej zgodnie z systemem ustanowionym przez Państwa Członkowskie na mocy art. 30.
3.
Jeżeli wszystkie podmioty zgłaszające daną substancję czynną zakończą swój udział w programie pracy, Państwo Członkowskie może zdecydować się na działanie w charakterze osoby zgłaszającej do celów programu pracy.
Każde Państwo Członkowskie wyrażające zamiar działania w charakterze osoby zgłaszającej informuje o tym Państwo Członkowskie sprawozdawcę, Komisję i EFSA najpóźniej w ciągu miesiąca od dnia, w którym dowiedziało się o podjęciu decyzji o wycofaniu udziału przez wszystkie osoby zgłaszające, i zastępuje pierwotnego zgłaszającego w wypełnianiu powierzonych mu obowiązków zgłaszającego na mocy właściwych przepisów art. 4, 5, 6, 9, 10, 12 i 24.
4.
Na życzenie Państw Członkowskich sprawozdawców, Komisji i EFSA udostępnia się wszystkie dostarczone informacje.
ROZDZIAŁ IV
OCENA DOKUMENTACJI
Artykuł 15
Ogólne warunki oceny dokumentacji
1.
Bez uszczerbku dla art. 18, Państwo Członkowskie sprawozdawca ocenia całą dostarczoną mu dokumentację.
2.
Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 91/414/EWG Państwo Członkowskie sprawozdawca nie wyraża zgody na przeprowadzenie w trakcie oceny nowych badań, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia.
Jednakże Państwo Członkowskie sprawozdawca może wystąpić z wnioskiem do osoby zgłaszającej o złożenie dodatkowych danych niezbędnych dla wyjaśnienia dokumentacji. Państwo Członkowskie sprawozdawca wyznacza w związku z tym termin przekazania informacji. Termin ten nie ma wpływu na termin przewidziany w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 na przedstawienie EFSA projektu sprawozdania z oceny przez Państwo Członkowskie sprawozdawcę.
3.
Państwo Członkowskie sprawozdawca może od chwili rozpoczęcia oceny dokumentacji:
a) konsultować się z ekspertami EFSA;
b) występować z wnioskiem do innych Państw Członkowskich o dodatkowe informacje techniczne lub naukowe niezbędne do przeprowadzenia oceny.
4.
Osoby zgłaszające mogą prosić Państwo Członkowskie sprawozdawcę o opinię.
Artykuł 16
Współpraca pomiędzy Państwami Członkowskimi
1.
Państwa Członkowskie sprawozdawcy współpracują w zakresie oceny w ramach każdej grupy określonej w załączniku I i organizują taką współpracę w najbardziej efektywny i skuteczny sposób.
2.
Państwo Członkowskie sprawozdawca wyznaczone na "głównego sprawozdawcę" w ramach każdej grupy wymienionej w załączniku I występuje z inicjatywą zorganizowania tej współpracy oraz doradztwa podmiotom zgłaszającym w przypadku ważnych dla innych Państw Członkowskich kwestii wspólnego interesu.
Artykuł 17
Szczególne warunki oceny substancji czynnych wymienionych w części A załącznika I
Jeżeli to możliwe i nie wpływa na termin przedstawienia projektu sprawozdania z oceny, przewidziany w art. 21 ust. 1, Państwo Członkowskie sprawozdawca uwzględnia dodatkowe informacje określone w art. 9 ust. 1 lit. c) dostarczone przez zgłaszającego.
Artykuł 18
Kontrola kompletności dokumentacji dotyczącej substancji wymienionych w częściach B do G załącznika I
1.
Państwo Członkowskie sprawozdawca sprawdza wykazy dostarczone przez osoby zgłaszające zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. c).
2.
Państwo Członkowskie sprawozdawca przedstawia Komisji sprawozdanie na temat kompletności dokumentacji w ciągu trzech miesięcy od daty otrzymania dokumentacji dotyczącej substancji aktywnej.
3.
W przypadku substancji czynnych, w odniesieniu do których stwierdzono kompletność dokumentacji, Państwo Członkowskie sprawozdawca dokonuje oceny, o której mowa w art. 15 i 19, chyba że Komisja poinformuje Państwo Członkowskie sprawozdawcę w ciągu dwóch miesięcy od daty otrzymania jego sprawozdania na temat zgodności, że dokumentacja jest niekompletna.
4.
W przypadku substancji czynnych, w odniesieniu do których Państwo Członkowskie sprawozdawca lub Komisja uznają, że dokumentacja jest niekompletna w rozumieniu art. 5, 6 i 10, Komisja w ciągu trzech miesięcy od daty otrzymania sprawozdania Państwa Członkowskiego sprawozdawcy na temat kompletności przekazuje takie sprawozdanie Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt.
Decyzja dotycząca kompletności dokumentacji w rozumieniu art. 5, 6 i 10 przyjęta zostaje zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
5. Zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit czwarty dyrektywy 91/414/EWG Komisja podejmuje decyzję o niewłączaniu do załącznika I do wyżej wymienionej dyrektywy substancji czynnych, dla których nie złożono kompletnej dokumentacji w terminie przewidzianym w art. 12 lub w art. 13 ust. 2 akapit drugi niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
Szczególne warunki oceny dokumentacji dotyczącej substancji czynnych wymienionych w częściach B do G załącznika I
1.
W przypadku gdy substancje aktywne wymienione w części D załącznika I do niniejszego rozporządzenia zostały poddane ocenie na mocy dyrektywy 98/8/WE, ocena ta brana jest pod uwagę tam, gdzie to stosowne, do celów tego rozporządzenia.
2.
W przypadku gdy substancje aktywne zostały poddane ocenie na wcześniejszym etapie programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, ocena ta brana jest pod uwagę tam, gdzie to stosowne, do celów niniejszego rozporządzenia.
3.
Państwo Członkowskie sprawozdawca dokonuje oceny i sporządza sprawozdanie wyłącznie na temat takich substancji czynnych, dla których przynajmniej jedna dokumentacja została uznana za kompletną zgodnie z art. 5, 6 i 10.
W odniesieniu do dokumentacji nieuznanej za kompletną, dotyczącej tej samej substancji aktywnej, Państwo Członkowskie sprawozdawca sprawdza, czy dane na temat rodzaju substancji aktywnej i zawartych w niej zanieczyszczeń podane w tej dokumentacji są porównywalne z danymi na temat rodzaju substancji aktywnej i zawartych w niej zanieczyszczeń podanymi w dokumentacji uznanej za kompletną.
Państwo Członkowskie sprawozdawca przedstawia swoją opinię na ten temat w projekcie sprawozdania z oceny.
Państwo Członkowskie sprawozdawca uwzględnia dostępne mu informacje na temat potencjalnie niebezpiecznego wpływu substancji, zawarte w dokumentacji złożonej przez innego zgłaszającego lub przez osobę trzecią zgodnie z art. 11.
Artykuł 20
Ogólne warunki dotyczące projektów sprawozdań z oceny
1.
Projekt sprawozdania z oceny powinien zostać złożony tak szybko, jak to możliwe, w zalecanej formie, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
2.
Państwo Członkowskie sprawozdawca występuje z wnioskiem do osób zgłaszających o przedstawienie EFSA, innym Państwom Członkowskim i Komisji na jej życzenie uaktualnionej skróconej dokumentacji; jednocześnie Państwo Członkowskie sprawozdawca przesyła EFSA projekt sprawozdania z oceny.
Państwa Członkowskie, Komisja lub EFSA mogą wnioskować, za pośrednictwem Państwa Członkowskiego sprawozdawcy, by zgłaszający przesłali im również uaktualnioną kompletną dokumentację lub jej części.
Osoba zgłaszająca składa taką uaktualnioną dokumentację w terminie określonym we wniosku.
Artykuł 21
Szczególne warunki dotyczące projektów sprawozdań z oceny i zaleceń dla Komisji w odniesieniu do substancji czynnych wymienionych w części A załącznika I
1.
Państwo Członkowskie sprawozdawca przesyła EFSA projekt sprawozdania z oceny tak szybko, jak to możliwe, w ciągu 12 miesięcy od daty wygaśnięcia terminu przewidzianego w art. 12 lit. a).
2.
Państwo Członkowskie sprawozdawca załącza do projektu sprawozdania z oceny odniesienie do każdego badania lub analizy dotyczących każdej pozycji załącznika II (części A lub części B tam, gdzie to właściwe) do dyrektywy 91/414/EWG i do każdej pozycji załącznika III (części A lub części B tam, gdzie to właściwe) do wyżej wymienionej dyrektywy jako odniesienia dla oceny.
Odniesienia dokonuje się w formie listy sprawozdań z badań i analiz wraz z tytułem, autorem/autorami, datą sprawozdania z badań lub analiz i datą publikacji, normą wykorzystaną przy prowadzeniu analiz lub badań, nazwiskiem posiadacza zezwolenia i, jeżeli istnieje, prośbą posiadacza zezwolenia lub zgłaszającego o ochronę danych.
3.
Państwo Członkowskie sprawozdawca przesyła EFSA sprawozdania z oceny zgodnie z ust. 1 i jednocześnie kieruje do Komisji zalecenie:
a) o włączeniu substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ze wskazaniem tam, gdzie to właściwe, proponowanych warunków włączenia; warunki te:
i) mogą dotyczyć terminu włączenia;
ii) wskazują, czy analizy i badania zawierają dodatkowe wymagane informacje, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, i jeśli tak, możliwy kalendarz dostarczenia takich informacji;
b) lub o niewłączaniu substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ze wskazaniem powodów niewłączenia.
4.
Oprócz warunków koniecznych do spełnienia w celu włączenia zaproponowanego na mocy ust. 2 lit. a) tego artykułu Państwo Członkowskie sprawozdawca może wskazać, czy stwierdziło w odniesieniu do proponowanej ograniczonej ilości typowych zastosowań wskazanych w dokumentacji, brak informacji, których Państwo Członkowskie może wymagać jako potwierdzenia przy przyznawaniu zezwoleń na wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin zawierających daną substancję czynną zgodnie z art. 4 dyrektywy 91/414/EWG.
Artykuł 22
Szczególne warunki dotyczące projektów sprawozdań z oceny i zaleceń dla Komisji w odniesieniu do substancji czynnych wymienionych w częściach B do G załącznika I
1.
Państwo Członkowskie sprawozdawca przesyła EFSA projekt sprawozdania z oceny tak szybko, jak to możliwe, w ciągu 12 miesięcy od daty uznania dokumentacji za kompletną zgodnie z art. 18 ust. 2.
2.
Państwo Członkowskie sprawozdawca włącza do projektu sprawozdania z oceny odniesienie do każdej analizy lub badania dotyczącego każdej pozycji załącznika II (części A lub części B tam, gdzie to właściwe) do dyrektywy 91/414/EWG i do każdej pozycji załącznika III (części A lub części B tam, gdzie to właściwe) do wyżej wymienionej dyrektywy jako odniesienia dla oceny.
Odniesienia dokonuje się w formie listy sprawozdań z analiz i badań, wraz z tytułem, autorem/autorami, datą sprawozdania z analiz lub badań i datą publikacji, normą wykorzystywaną przy prowadzeniu analiz lub badań, nazwiskiem posiadacza zezwolenia i, jeżeli istnieje, prośbą posiadacza zezwolenia lub zgłaszającego o ochronę danych.
3.
Państwo Członkowskie sprawozdawca przesyła do EFSA sprawozdania z oceny, zgodnie z ust. 1, i jednocześnie kieruje do Komisji zalecenie:
a) o włączeniu substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ze wskazaniem powodów włączenia;
b) lub o niewłączeniu substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ze wskazaniem powodów niewłączenia.
Artykuł 23
Zastąpienie Państwa Członkowskiego sprawozdawcy
1. W chwili stwierdzenia przez Państwo Członkowskie sprawozdawcę niemożności złożenia projektu sprawozdania z oceny w terminie wyznaczonym w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 Państwo to informuje o tym bezzwłocznie Komisję i EFSA oraz podaje powody opóźnienia.
2.
W odniesieniu do danej substancji aktywnej możliwe jest podjęcie decyzji o zastąpieniu Państwa Członkowskiego sprawozdawcy przez inne Państwo Członkowskie, jeżeli:
a) podczas kontroli i oceny przewidzianej w art. 15, 16, 17 i 19 stwierdzony zostanie brak równowagi w zakresie odpowiedzialności spoczywającej na Państwach Członkowskich sprawozdawcach oraz w odniesieniu do pracy, którą należy wykonać lub która jest w trakcie realizacji przez Państwa Członkowskie sprawozdawców; lub
b) Państwo Członkowskie wyraźnie nie jest zdolne wypełnić swych obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
Decyzja o takim zastąpieniu podejmowana jest zgodnie z procedurą określoną w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
3.
W przypadku gdy zapadła decyzja o zastąpieniu Państwa Członkowskiego sprawozdawcy, pierwotne Państwo Członkowskie sprawozdawca bezzwłocznie po podjęciu takiej decyzji powiadamia o tym zainteresowane osoby zgłaszające i przekazuje nowo wyznaczonemu Państwu Członkowskiemu sprawozdawcy całą korespondencję i informacje, które otrzymało, pełniąc funkcję Państwa Członkowskiego sprawozdawcy w odniesieniu do danej substancji aktywnej.
Pierwotne Państwo Członkowskie sprawozdawca zwraca zainteresowanej osobie zgłaszającej część niewykorzystanych kwot, o których mowa w art. 30.
Nowo wyznaczone Państwo Członkowskie sprawozdawca może wymagać od osoby zgłaszającej uiszczenia innej należności zgodnie z art. 30.
Artykuł 24
Ocena prowadzona przez EFSA
1. Zgodnie z art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia w ciągu 30 dni od daty otrzymania projektu sprawozdania z oceny EFSA sprawdza, czy jest on w pełni zgodny z formą zalecaną w procedurze, o której mowa w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli projekt sprawozdania z oceny wyraźnie nie spełnia tych wymogów, Komisja podejmuje decyzję wspólnie z EFSA i Państwem Członkowskim sprawozdawcą w sprawie terminu ponownego złożenia zmienionego sprawozdania, który nie przekracza okresu trzech miesięcy.
2.
EFSA przekazuje projekt sprawozdania z oceny innym Państwom Członkowskim i Komisji, a także może organizować konsultacje z ekspertami, włączając w to Państwo Członkowskie sprawozdawcę.
3.
EFSA może zasięgnąć opinii kilku lub wszystkich osób zgłaszających substancje aktywne, o których mowa w załączniku I dotyczącym projektu sprawozdania z oceny lub jego części na temat danych substancji czynnych.
4.
Bez uszczerbku dla art. 7 dyrektywy 91/414/EWG, EFSA nie wyraża zgody na przeprowadzenie nowych badań po otrzymaniu projektu sprawozdania z oceny, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu.
Jednakże Państwo Członkowskie sprawozdawca w porozumieniu z EFSA może zwrócić się do podmiotów zgłszających o złożenie w określonym terminie dodatkowych uznanych przez Państwo Członkowskie sprawozdawcę lub EFSA za niezbędne dla wyjaśnienia dokumentacji.
5.
EFSA udostępnia na indywidualne życzenie lub zachowuje do wglądu wszystkich zainteresowanych osób:
a) projekt sprawozdania z oceny, z wyjątkiem jego elementów uznanych za poufne zgodnie z art. 14 dyrektywy 91/414/EWG;
b) listę danych wymaganych do celów oceny możliwego włączenia substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, opracowaną przez EFSA.
6. EFSA dokonuje oceny projektu sprawozdania z oceny i przekazuje Komisji tę ocenę na temat możliwości spełnienia przez rozpatrywaną substancję czynną wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG najpóźniej w ciągu roku po otrzymaniu przez EFSA dokumentacji osoby zgłaszającej na mocy art. 15 ust. 3 niniejszego rozporządzenia oraz projektu sprawozdania z oceny sprawdzonego pod kątem zgodności z ust. 1 tego artykułu.
Tam, gdzie to właściwe, EFSA informuje o swej ocenie możliwości spełnienia przez substancje wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG oraz o wszelkich ewentualnych wymogach dotyczących danych.
W celu ułatwienia planowania pracy Komisja i EFSA uzgadniają kalendarz przedstawiania wyników oceny.
Komisja i EFSA uzgadniają również formę oceny.
ROZDZIAŁ V
PRZEDSTAWIENIE PROJEKTU DYREKTYWY LUB PROJEKTU DECYZJI DOTYCZĄCEJ SUBSTANCJI CZYNNYCH I SFINALIZOWANYCH SPRAWOZDAŃ Z PRZEGLĄDU
Artykuł 25
Przedstawienie projektu dyrektywy lub projektu decyzji
1.
Komisja przedstawia projekt sprawozdania z przeglądu w ciągu czterech miesięcy od daty otrzymania oceny EFSA przewidzianej w art. 24 ust. 6.
2.
Bez uszczerbku dla wniosku, jaki może złożyć Komisja w związku ze zmianą Załącznika do dyrektywy 79/117/EWG i na podstawie sfinalizowanego sprawozdania z przeglądu przewidzianego w art. 26 niniejszego rozporządzenia, Komisja przedstawia Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt:
a) projekt dyrektywy mającej na celu włączenie substancji aktywnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG ze wskazaniem tam, gdzie to właściwe, warunków włączenia; warunki mogą zawierać termin takiego włączenia; lub
b) projekt decyzji skierowanej do Państw Członkowskich zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit czwarty dyrektywy 91/414/EWG o niewłączaniu danej substancji aktywnej do załącznika I do wyżej wymienionej dyrektywy 91/414/EWG, który wskazuje powody niewłączenia i wzywa Państwa Członkowskie do wycofania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające daną substancję czynną.
Dyrektywa lub decyzja zostaje przyjęta zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 dyrektywy 91/414/EWG.
3.
Oprócz proponowanych w ust. 2 lit. a) warunków włączenia substancji Komisja może wskazać, czy stwierdziła w dokumentacji brak informacji, których Państwa Członkowskie mogą wymagać przy przyznawaniu przez nie zezwoleń zgodnie z art. 4 dyrektywy 91/414/EWG.
Artykuł 26
Sfinalizowane sprawozdanie z przeglądu
Konkluzje Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, z wyłączeniem wszelkich elementów informacji o charakterze poufnym, zawartych w dokumentacji i określonych jako takie zgodnie z art. 14 dyrektywy 91/414/EWG, powinny być ogólnie dostępne.
ROZDZIAŁ VI
ZAWIESZENIE TERMINÓW, ŚRODKI PODEJMOWANE PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE I SPRAWOZDANIA TYMCZASOWE NA TEMAT DOKONANYCH POSTĘPÓW
Artykuł 27
Zawieszenie terminów
Jeżeli w odniesieniu do substancji aktywnej wymienionej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawia wniosek dotyczący jej całkowitego zakazu na podstawie projektu aktu Rady w oparciu o art. 6 ust. 3 dyrektywy 79/117/EWG, termin przewidziany w niniejszym rozporządzeniu zawiesza się do czasu rozpatrzenia wniosku przez Radę.
W przypadku gdy Rada przyjmie poprawkę do Załącznika do dyrektywy 79/117/EWG, wymagającą całkowitego zakazu wprowadzania do obrotu i stosowania danej substancji aktywnej, procedura przewidziana w niniejszym rozporządzeniu dotycząca danej substancji aktywnej zostaje zakończona.
Artykuł 28
Środki przyjęte przez Państwa Członkowskie
Każde Państwo Członkowskie, które na podstawie informacji zawartych w dokumentacji, o której mowa w art. 5 do 10 lub w projektach sprawozdań z oceny dotyczących substancji aktywnej, o których mowa w art. 19 do 22, zamierza podjąć działania mające na celu wycofanie tej substancji aktywnej z rynku lub poważnie ograniczyć stosowanie środków ochrony roślin zawierających daną substancję czynną, informuje o tym tak szybko, jak to możliwe Komisję, EFSA, pozostałe Państwa Członkowskie i osoby zgłaszające, podając powody wycofania danej substancji aktywnej.
Artykuł 29
Sprawozdanie tymczasowe na temat dokonanych postępów
Wszystkie Państwa Członkowskie przekazują Komisji i EFSA sprawozdanie na temat dokonanych postępów w zakresie oceny danej substancji aktywnej, w odniesieniu do której pełnią rolę sprawozdawcy.
Sprawozdanie takie składa się do:
a) dnia 30 listopada 2005 r. w przypadku substancji czynnych wymienionych w części A załącznika I;
b) dnia 30 listopada 2006 r. w przypadku substancji czynnych wymienionych w częściach B do G załącznika I.
ROZDZIAŁ VII
NALEŻNOŚCI I INNE OPŁATY
Artykuł 30
Należności
1.
W odniesieniu do substancji czynnych wymienionych w załączniku I Państwa Członkowskie mogą ustanowić system wprowadzający obowiązek płacenia przez osobę zgłaszającą należności lub innej opłaty, przeznaczonej na prowadzenie procedury administracyjnej i na ocenę dokumentacji.
Dochody z tytułu płacenia należności lub innych opłat wykorzystuje się wyłącznie na finansowanie faktycznie poniesionych przez Państwo Członkowskie sprawozdawcę kosztów lub na finansowanie ogólnych działań Państw Członkowskich, związanych z realizacją ich obowiązków określonych w art. 15 do 24.
2.
Państwa Członkowskie ustalają wysokość należności lub opłaty, o której mowa w ust. 1 w sposób przejrzysty tak, by nie przekraczały one rzeczywistego kosztu przeglądu i prowadzenia procedury administracyjnej dotyczącej dokumentacji lub ogólnych działań podejmowanych przez Państwa Członkowskie, związanych z realizacją ich obowiązków określonych w art. 15 do 24.
Jednakże w celu obliczenia całkowitej kwoty należności Państwa Członkowskie mogą określić wysokość stałych opłat jedynie w oparciu o średnie koszty.
3.
Należności lub opłata uiszczane są zgodnie z procedurami ustalonymi przez wymienione w załączniku IV władze każdego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 31
Inne opłaty, obciążenia lub należności
Artykuł 30 nie narusza prawa Państw Członkowskich do utrzymania lub wprowadzenia w stopniu, w jakim pozwala na to prawo wspólnotowe, opłat, obciążeń lub należności związanych z udzielaniem zezwoleń, wprowadzaniem na rynek, stosowaniem i kontrolą substancji czynnych i środków ochrony roślin, innych niż należności lub opłaty przewidziane w tym artykule.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 32
Środki przejściowe
Jeżeli to konieczne i w określonych przypadkach, Komisja może podjąć właściwe środki przejściowe przewidziane w art. 8 ust. 2 akapit trzeci dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do zastosowań, dla których dostarczone zostały dodatkowe techniczne dowody wskazujące na konieczność dalszego stosowania substancji aktywnej oraz brak innej skutecznej alternatywy.
Artykuł 33
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2230/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
w sprawie zasad stosowania rozporządzenia (WE) nr 178/2002 dotyczącego sieci organizacji zajmujących się dziedzinami wchodzącymi w zakres misji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [1], w szczególności jego art. 36 ust. 3,
po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Sieciowy charakter Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanego "Urzędem") i jednostek Państw Członkowskich zajmujących się dziedzinami wchodzącymi w zakres misji Urzędu jest jedną z podstawowych zasad funkcjonowania tego Urzędu. Należy dokładnie określić wdrażanie tej zasady funkcjonowania zgodnie z art. 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, aby zapewnić skuteczność.
(2) Niektóre z organizacji Państw Członkowskich wykonują, na szczeblu krajowym, zadania podobne do zadań powierzonych Urzędowi.
Sieciowe funkcjonowanie powinno pozwolić na rozwój współpracy naukowej, umożliwiającej wspólne wykorzystywanie informacji i wiedzy, określanie wspólnych zadań i optymalizację wykorzystywania zasobów i ekspertyz.
Ważne jest również, aby ułatwić na szczeblu wspólnotowym syntezę danych zebranych przez te organizacje, a dotyczących bezpieczeństwa środków spożywczych i środków żywienia zwierząt.
(3) Biorąc pod uwagę, że organizacje te powołane są do wykonywania pewnych powierzonych im zadań pozwalających na wspieranie Urzędu w wypełnianiu jego ogólnej misji, zdefiniowanych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, ważne jest, aby organizacje te były wyznaczane przez poszczególne Państwa Członkowskie w oparciu o kryteria naukowej i technicznej kompetencji, skuteczności i niezależności.
(4) Państwa Członkowskie muszą przedstawić Urzędowi dowody postępowania zgodnego z wymaganymi kryteriami, tak by umożliwić wpisanie kompetentnych jednostek na wykaz sporządzony przez Zarząd Urzędu.
(5) Konieczne jest również, by Państwa Członkowskie uściśliły szczególne dziedziny naukowych kompetencji wyznaczonych przez nie kompetentnych organizacji, tak by ułatwić funkcjonowanie sieci. Zatem, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady [2], Urząd, opiniując wnioski o zezwolenia dotyczące zmodyfikowanych genetycznie środków spożywczych lub środków żywienia zwierząt, może zwrócić się do organizacji jednego z Państw Członkowskich, kompetentnej w zakresie oceny środków spożywczych i środków żywienia zwierząt, o ocenę poziomu szkodliwości danego środka spożywczego lub środka żywienia zwierząt zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
(6) Ważne jest, aby zgodnie z przepisami art. 27 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 forum doradcze zapewniło ścisłą współpracę między Urzędem a kompetentnymi organami Państw Członkowskich poprzez promowanie sieciowego funkcjonowania jednostek działających w dziedzinach wchodzących w zakres misji Urzędu na poziomie europejskim.
(7) Poprzez realizację zadań powierzonych przez Urząd kompetentnym organizacjom znajdującym się w wykazie organizacje te zapewniają Urzędowi pomoc w jego misji naukowego i technicznego wspierania polityki i ustawodawstwa wspólnotowego, nie ingerując w zakres odpowiedzialności Urzędu za wykonywanie powierzonych mu zadań, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002.
(8) Przyznawanie pomocy finansowej powinno odbywać się na podstawie kryteriów zapewniających, by pomoc ta przyczyniała się skutecznie do wypełniania przez Urząd jego zadań, jak również do realizacji wspólnotowych priorytetów w zakresie naukowego i technicznego wsparcia w określonych dziedzinach.
(9) Ważne jest, by w ogólnych zarysach zagwarantować, aby zadania powierzane przez Urząd organizacjom wchodzącym w skład sieci były wykonywane na wysokim poziomie naukowej i technicznej jakości, skutecznie (także w zakresie dotrzymywania terminów) i niezależnie.
Urząd powinien jednakże nadal odpowiadać za przydzielanie zadań kompetentnym jednostkom, jak również za monitorowanie tychże zadań.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kompetentne organizacje wyznaczone przez Państwa Członkowskie
1. Kompetentne organizacje wyznaczone przez Państwa Członkowskie na mocy art. 36 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 powinny spełniać następujące kryteria:
a) wykonywać zadania w dziedzinach wchodzących w zakres misji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanego "Urzędem"), zwłaszcza w tych mających bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo środków spożywczych i środków żywienia zwierząt, a polegające na naukowym i technicznym wsparciu, zwłaszcza w zakresie zbierania i analizy danych związanych z określeniem ryzyka i ze stopniem narażenia na ryzyko, oceny ryzyka, oceny nieszkodliwości środków spożywczych lub środków żywienia zwierząt, badań naukowych lub technicznych, naukowego lub technicznego wsparcia na rzecz zarządzania ryzykiem;
b) być osobami prawnymi dążącymi do realizacji celów w interesie ogólnym; dysponującymi, w ramach ich organizacji, procedurami i szczegółowymi zasadami organizacyjnymi zapewniającymi niezależność i uczciwość w wykonywaniu powierzonych im przez Urząd zadań;
c) posiadać wysoki i uznany poziom ekspertyzy naukowej lub technicznej w jednej lub kilku dziedzinach wchodzących w zakres misji Urzędu, zwłaszcza tych wywierających bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo środków spożywczych i środków żywienia zwierząt;
d) być zdolnymi do pracy w sieci nad zadaniami o charakterze naukowym, jak np. nad działaniami przewidzianymi w art. 3 tego rozporządzenia oraz/lub do skutecznego wykonywania zadań wymienionych w art. 4 niniejszego rozporządzenia, które może im powierzyć Urząd.
2. Państwa Członkowskie przekazują Urzędowi, wraz z kopią dla Komisji, nazwy i referencje wyznaczonych organizacji, dowody świadczące o przestrzeganiu przez te jednostki kryteriów określonych w ust. 1, jak również listę szczególnych dziedzin ich kompetencji naukowej. W szczególności, do celów art. 6 ust. 3 lit. b) i art. 18 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, Państwa Członkowskie przekazują nazwy i referencje jednostek kompetentnych w zakresie oceny poziomu szkodliwości genetycznie zmodyfikowanych środków spożywczych i środków żywienia zwierząt.
Fakt działania wyznaczonej organizacji w ramach sieci powinien być zasygnalizowany, a zasady sieciowego funkcjonowania powinny być dokładnie określone.
Państwa Członkowskie powinny określić przypadki, w których szczególna część wyznaczonej organizacji, upoważniona i zdolna do pracy w sieci może realizować działania naukowe i/lub wykonywać zadania, które może jej powierzyć Urząd.
3.
W przypadku gdy wyznaczone jednostki przestają odpowiadać kryteriom wyrażonym w ust. 1, Państwa Członkowskie przystępują do wycofania tego mianowania i niezwłocznie powiadamiają o tym Urząd, dołączając kopię dla Komisji, i przekazują materiały dowodowe.
Państwa Członkowskie regularnie, a przynajmniej raz na 3 lata, dokonują przeglądu wykazu wyznaczonych przez nie organizacji.
Artykuł 2
Sporządzenie wykazu kompetentnych organizacji
1. Urząd upewnia się, że wyznaczone przez Państwa Członkowskie organizacje odpowiadają kryteriom wyrażonym w art. 1 ust. 1. Jeśli zachodzi konieczność, uzasadnionym wnioskiem wzywa się Państwa Członkowskie do uzupełnienia materiałów dowodowych, o których mowa w art. 1 ust. 2.
2.
Zarząd Urzędu, na wniosek dyrektora wykonawczego, sporządza wykaz kompetentnych organizacji wraz ze wskazaniem szczególnych dziedzin ich kompetencji, zwłaszcza w zakresie oceny szkodliwości genetycznie zmodyfikowanych środków spożywczych i środków żywienia zwierząt, na podstawie badań, o których mowa w ust. 1.
3.
Wykaz przewidziany w ust. 2 (dalej zwany "wykazem") jest opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C.
4.
Wykaz jest regularnie aktualizowany, na wniosek dyrektora pionu wykonawczego Urzędu, z uwzględnieniem wyników kontroli lub nowych propozycji wysuniętych przez Państwa Członkowskie dotyczących wyznaczania.
Artykuł 3
Funkcjonowanie sieciowe Urzędu i organizacji znajdujących się w wykazie
1.
Urząd rozwija współdziałanie sieciowe z organizacjami znajdującymi się na wykazie. Ma to na celu rozszerzanie aktywnej współpracy naukowej w dziedzinach wchodzących w zakres misji Urzędu, zwłaszcza tych mających bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo środków spożywczych i środków żywienia zwierząt.
W tym celu Urząd, na podstawie prac prowadzonych w ramach forum doradczego, określa działania o charakterze naukowym w interesie ogólnym, które mogą zostać zrealizowane w ramach sieci.
Prace prowadzone w ramach forum doradczego uwzględniają propozycje organizacji znajdujących się na wykazie.
Forum doradcze wnosi wkład w funkcjonowanie sieciowe, zgodnie z art. 27 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
2.
Komisja i Urząd współpracują ze sobą dla uniknięcia powielania prac naukowych i technicznych prowadzonych na szczeblu wspólnotowym.
Artykuł 4
Zadania mogące być powierzone organizacjom znajdującym się w wykazie
1.
Bez szkody dla wypełniania misji i wykonywania zadań realizowanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002, Urząd może powierzyć organizacjom znajdującym się w wykazie, za ich zgodą, zadania mające na celu wniesienie naukowego i technicznego wkładu.
2.
Forum doradcze czuwa nad zachowaniem właściwej ogólnej równowagi między wnioskami Urzędu o powołanie organizacji znajdujących się w wykazie a możliwościami pozytywnej odpowiedzi ze strony tych jednostek.
W tym celu dyrektor wykonawczy udostępnia forum doradczemu wszystkie niezbędne informacje.
3.
Jednostkom znajdującym się w wykazie, pracującym oddzielnie lub współpracującym, mogą zostać powierzone następujące zadania mające na celu:
- upowszechnianie dobrej praktyki i doskonalenie metod dotyczących zbierania i analizy danych naukowych i technicznych, w celu ułatwienia ich porównywania i umożliwienia syntezy na szczeblu wspólnotowym,
- zbieranie i analizę szczególnych danych dotyczących wspólnych priorytetów, a mianowicie: wspólnotowych priorytetów wpisanych w program prac Urzędu i przypadki, kiedy Komisja wnosi o niezwłoczną pomoc naukową Urzędu, zwłaszcza w ramach ogólnego planu zarządzania sytuacjami kryzysowymi, przewidzianego w art. 55 wymienionego uprzednio rozporządzenia (WE) nr 178/2002,
- zbieranie i analizę danych ułatwiających Urzędowi ocenę ryzyka, z uwzględnieniem oceny w zakresie żywienia człowieka w kontekście ustawodawstwa wspólnotowego, a mianowicie: kompilację i/lub przetwarzanie danych naukowych dostępnych na temat każdej substancji, obróbki, każdego środka spożywczego lub środka żywienia zwierząt, preparatu, organizmu bądź środka skażającego mogącego stanowić zagrożenie dla zdrowia, jak również zbieranie i/lub analizę danych dotyczących stopnia zagrożenia zdrowia ludności Państw Członkowskich, związanego ze środkami spożywczymi lub ze środkami żywienia zwierząt,
- dostarczanie danych lub badania naukowe wnoszące wkład w wykonanie zadań dotyczących oceny ryzyka, z uwzględnieniem oceny w zakresie żywienia człowieka w kontekście ustawodawstwa wspólnotowego, za które odpowiada Urząd. Ten rodzaj zadań powinien odpowiadać na konkretne problemy określone podczas prac Urzędu, zwłaszcza jego komitetów i stałych roboczych grup naukowych, i nie powielać wspólnotowych projektów badawczych, ani zajmować się danymi lub pracami, za które odpowiada przemysł, zwłaszcza w zakresie procedur udzielania zezwoleń,
- prowadzenie prac nad przygotowaniem opinii naukowych Urzędu, włącznie z pracami przygotowawczymi nad oceną dokumentacji dotyczącej zezwoleń,
- prowadzenie prac przygotowawczych w celu harmonizacji metodologii w zakresie oceny ryzyka,
- wspólne korzystanie z danych dotyczących interesu ogólnego, np. poprzez utworzenie banku danych,
- określone w art. 6 i art. 18 ust. 3 lit. b) rozporządzenia nr (WE) 1829/2003.
Artykuł 5
Pomoc finansowa
1.
Urząd może podjąć decyzję o przyznaniu pomocy finansowej na realizację zadań powierzonych jednostkom znajdującym się w wykazie, jeśli zadania te mają szczególne znaczenie, mianowicie wspierają Urząd w wykonywaniu jego zadań lub w realizacji priorytetów ustalonych w programach prac Urzędu, lub też w przypadkach gdy Komisja wnosi w trybie pilnym o pomoc Urzędu, a mianowicie w przypadku sytuacji kryzysowych.
2.
Pomoc finansowa przybiera formę subwencji, ustalanych i przyznawanych zgodnie z rozporządzeniem finansowym Urzędu i zawartymi w nim przepisami wykonawczymi.
Artykuł 6
Zharmonizowane kryteria jakości i zasady wykonania
1.
Po przeprowadzeniu konsultacji z Komisją Urząd określa zharmonizowane kryteria jakości w odniesieniu do wykonywania zadań powierzonych organizacjom znajdującym się na wykazie, a mianowicie:
a) kryteria mające zapewnić wykonanie zadań na wysokim poziomie naukowym i technicznym, zwłaszcza te dotyczące kwalifikacji naukowych i/lub technicznych personelu powołanego do realizacji zadania;
b) kryteria odnośnie do zasobów i środków, jakie mogą zostać przydzielone na wykonanie tychże zadań, zwłaszcza zaś te zapewniające wykonanie zadania we wcześniej określonym terminie;
c) kryteria związane z przepisami i procedurami, zapewniające wykonanie danej kategorii zadań szczególnych w duchu niezależności, rzetelności i z zachowaniem poufności.
2.
Dokładne zasady wykonywania zadań powierzonych organizacjom znajdującym się w wykazie określone są w szczegółowych umowach zawartych pomiędzy Urzędem a każdą z organizacji.
Artykuł 7
Kontrola wykonywania zadań
Urząd czuwa nad skutecznym wykonywaniem zadań, jakie powierza on organizacjom znajdującym się w wykazie.
Podejmuje wszystkie koniecznie środki, aby zapewnić przestrzeganie kryteriów i zasad określonych w art. 6.
W przypadku nieprzestrzegania wyżej wymienionych kryteriów i zasad Urząd stosuje środki korekcyjne.
W razie konieczności Urząd może przystąpić do zastąpienia danej organizacji inną.
W przypadku zadań, na realizację których zostały przyznane subwencje, mają zastosowanie kary przewidziane w rozporządzeniu finansowym Urzędu i zawarte w nim przepisy wykonawcze.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2231/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
kończące dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 119/97 w sprawie przywozu niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej przez przywóz niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii oraz kończące rejestrację takich przywozów, nałożoną rozporządzeniem Komisji (WE) nr 844/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 13,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Rozporządzeniem (WE) nr 119/97 [2] ("rozporządzenie pierwotne") Rada nałożyła ostateczne cła antydumpingowe w przedziale od 32,5 % do 39,4 % na przywóz niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ChRL").
Wymienione stawki celne miały zastosowanie do mechanizmów kołowych do segregatorów innych niż 17- i 23- kołowe, które to mechanizmy 17- i 23-kołowe podlegały cłu równemu różnicy pomiędzy minimalną ceną importową (MIP) w wysokości 325 EUR za 1000 sztuk a ceną franco granica Wspólnoty, nie podaną w zgłoszeniu celnym, w każdym przypadku gdy ta ostatnia była niższa niż minimalna cena importowa.
2. Rozporządzeniem (WE) nr 2100/2000 Rada zmieniła i zwiększyła wspomniane stawki celne na niektóre mechanizmy kołowe do segregatorów, inne niż mechanizmy 17- i 23-kołowe w następstwie dochodzenia, przeprowadzonego stosownie do art. 12 rozporządzenia podstawowego.
Zmienione stawki wahały się od 51,2 % do 78,8 %.
3.
Rozporządzeniem (WE) nr 2074/2004 [3] obowiązywanie środków antydumpingowych zostało przedłużone na cztery lata.
4.
Dnia 29 kwietnia 2004 r. rozporządzeniem (WE) nr 844/2004 [4] ("rozporządzenie wszczynające") Komisja wszczęła z własnej inicjatywy i stosownie do art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego dochodzenie w sprawie możliwego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 119/97 na przywóz niektórych mechanizmów kołowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej przez przywóz niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii oraz poddające ten przywóz wymogowi rejestracji.
Komisja miała do swojej dyspozycji wystarczające dowody prima facie na to, że zaszła istotna zmiana w strukturze handlu obejmującego wywóz mechanizmów kołowych do segregatorów z ChRL i Tajlandii do UE w następstwie nałożenia środków na przywóz mechanizmów pochodzących z ChRL.
Istnieje przypuszczenie, że zmiana w strukturze handlu wynikała z przeładunku w Tajlandii mechanizmów kołowych pochodzących z ChRL.
Ponadto istniał wystarczający dowód prima facie wskazujący na to, że skutki naprawcze ceł antydumpingowych, obowiązujących w odniesieniu do niektórych mechanizmów do segregatorów pochodzących z ChRL, uległy osłabieniu zarówno w zakresie ilości, jak i cen oraz że dumping miał miejsce w stosunku do normalnych wartości ustalonych poprzednio.
5. Stosownie do definicji zawartej w rozporządzeniu pierwotnym, dany produkt jest mechanizmem kołowym do segregatorów, klasyfikowanym obecnie do podpozycji ex83051000 CN.
Mechanizmy te składają się z dwóch prostokątnych kawałków stali lub drutów, z co najmniej czterema półpierścieniami wykonanymi ze stalowych drutów, zamocowanymi na nich, połączonymi stalową przykrywką.
Można je otworzyć poprzez pociągnięcie półpierścieni albo za pomocą małej dźwigni, przymocowanej do mechanizmu kołowego do segregatorów.
B. DOCHODZENIE
6. Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu dochodzenia władze ChRL i Tajlandii, a także znanych jej w dniu rozpoczęcia dochodzenia producentów/eksporterów w Tajlandii i ChRL, jak również importerów we Wspólnocie,.
Do producentów/eksporterów w Tajlandii i ChRL oraz do importerów we Wspólnocie rozesłane zostały kwestionariusze.
Zainteresowanym stronom dano możliwość wyrażenia swoich stanowisk na piśmie oraz wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie przesłuchania w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym.
Komisja odbyła także spotkanie z przedstawicielami rządu tajskiego.
7. Jeden producent/eksporter z Tajlandii oraz związany z nim chiński eksporter zajmujący się produkcją przedłożyli kompletną odpowiedź na kwestionariusz, podczas gdy dwaj inni chińscy eksporterzy zajmujący się produkcją utrzymywali, że nie prowadzili sprzedaży do Tajlandii lub prowadzili ją w bardzo małym stopniu i z tego powodu nie przekazali zupełnie odpowiedzi na kwestionariusz lub dostarczyli niewystarczających informacji.
Odpowiedzi na kwestionariusz zostały także przekazane przez trzech importerów ze Wspólnoty.
Komisja dokonała wizyt weryfikujących w pomieszczeniach następujących producentów/eksporterów:
- Thai Stationery Industry Co.
Ltd, Tajlandia ("TSI"),
- Wah Hing Stationery Manufactory Limited, Hong Kong ("WHS").
8. Okres dochodzeniowy objął okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r.
Celem zbadania zmiany w strukturze handlu zebrane zostały dane od 2000 r. do końca okresu dochodzeniowego.
C. WYNIKI DOCHODZENIA
9. Firma TSI, jedyny eksporter mechanizmów kołowych do segregatorów w Tajlandii, została założona w 1998 r., tj. w rok po nałożeniu ceł antydumpingowych na niektóre mechanizmy kołowe do segregatorów z ChRL.
Firma jest spółką zależną firmy WHS, mającą swoją siedzibę w Hong Kongu i handlującą mechanizmami kołowymi do segregatorów, która także posiada zakłady produkcyjne zajmujące się wytwarzaniem mechanizmów kołowych do segregatorów w ChRL.
Zgodnie z danymi Eurostat, eksport firmy TSI do Wspólnoty w okresie dochodzeniowym wyniósł 100 % przywozu wspólnotowego z Tajlandii.
Na tej podstawie i wobec braku jakichkolwiek dowodów przeciwnych, został wyciągnięty wniosek, że firma TSI była jedynym eksporterem mechanizmów kołowych do segregatorów w Tajlandii.
10. Dochodzenie wykazało, że w początkowej fazie, po rozpoczęciu działalności w Tajlandii, tajska firma jedynie montowała części składowe mechanizmów, które były przywożone z należących do firmy WHS chińskich zakładów produkcyjnych oraz wywoziła gotowe mechanizmy kołowe do Wspólnoty.
11. Jednakże istnieją dowody na to, że firma WHS stopniowo przeniosła całą produkcję mechanizmów kołowych do segregatorów, podlegającą obowiązującym środkom antydumpingowym, do firmy TSI.
Firma WHS przemieściła ze swoich chińskich zakładów produkcyjnych zarówno siłę roboczą, jak i wszystkie niezbędne maszyny, włącznie z urządzeniami galwanizującymi.
W 2002 r. wszystkie niezbędne maszyny do produkcji mechanizmów kołowych do segregatorów były już dostępne dla firmy TSI.
12. Ponadto nie można było znaleźć żadnych dowodów na to, że w okresie dochodzeniowym firma TSI przywoziła w dalszym ciągu części składowe mechanizmów kołowych do segregatorów z ChRL.
13. Ujawniono przy tym, że ilość surowców (w odróżnieniu od części składowych), przywożonych przez firmę TSI w okresie dochodzeniowym, była wystarczająca do produkcji takiej ilości mechanizmów, jaka została wywieziona do Wspólnoty.
Równolegle ze zwyżką własnej produkcji mechanizmów kołowych do segregatorów przez firmę TSI, ilość surowców przywożonych do Tajlandii przez TSI wzrastała od roku 2000 do roku 2002 i pozostała niezmienna w latach 2002 i 2003.
Także dostępne dane dotyczące przywozu surowców w ciągu pierwszych sześciu miesięcy roku 2004 wskazują na stałą produkcję w tym okresie, w porównaniu z rokiem 2003.
14. Dochodzenie wykazało, że przynajmniej od 1 stycznia 2003 roku, tj. od początku okresu dochodzeniowego, firma TSI była rzeczywiście zdolna sama produkować takie ilości mechanizmów kołowych do segregatorów, jakie zostały wywiezione do UE.
W związku z tym został wyciągnięty wniosek, że firma TSI musi być uznana za prawdziwego producenta niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów.
W tych okolicznościach uważa się, że przeładunek mechanizmów w Tajlandii nie miał miejsca w okresie dochodzeniowym.
15. W oparciu o niniejsze ustalenia uważa się także, że badane firmy nie spełniły kryteriów określonych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, gdyż firma TSI nie jest firmą zajmującą się działalnością montażową.
Niniejszy wniosek został sformułowany na podstawie interpretacji art. 13 ust. 2, jako będącego lex specialis dla działalności montażowej.
D. ZAKOŃCZENIE DOCHODZENIA
16. W świetle powyższych ustaleń i okoliczności wydaje się stosownym, żeby aktualne dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych zostało zakończone.
Rejestracja przywozu niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów, wprowadzona rozporządzeniem wszczynającym, powinna być w związku z tym zaprzestana, a samo rozporządzenie powinno przestać obowiązywać.
17. Proponowany sposób postępowania został omówiony z zainteresowanymi stronami i żadne zastrzeżenia nie zostały do niego wniesione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dochodzenie, wszczęte rozporządzeniem (WE) nr 844/2004 w sprawie możliwego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 119/97 w sprawie przywozu niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej przez przywóz niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii oraz poddające ten przywóz wymogowi rejestracji, zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 2
Organom celnym poleca się niniejszym zaprzestanie rejestracji przywozu ustalonej na mocy art. 2 rozporządzenia (WE) nr 844/2004.
Artykuł 3
Rozporządzenie (WE) nr 844/2004 niniejszym traci moc.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2232/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
zmieniające załączniki I, II i III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do altrenogestu, dipropionianu beklometazonu, kloprostenolu, R-kloprostenolu, półtoraoleinianu sorbitanu oraz toltrazurilu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [1], w szczególności jego art. 2 i 3 oraz art. 4 akapit trzeci,
uwzględniając opinie Europejskiej Agencji Leków wydane przez Komitet ds. Produktów Leczniczych do Celów Weterynaryjnych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wszystkie substancje czynne farmakologicznie, które są stosowane we Wspólnocie w weterynaryjnych produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom służącym do produkcji żywności, powinny być oceniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90.
(2) Substancja altrenogest, zgodnie z dyrektywą Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotyczącą zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylającą dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG [2], została wymieniona w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dla trzody chlewnej i zwierząt z rodziny koniowatych wyłącznie do celów zootechnicznych, w oczekiwaniu na zakończenia badań naukowych.
Badania te zostały zakończone i w związku z tym altrenogest powinien zostać wprowadzony do załącznika I tego rozporządzenia.
(3) Substancja dipropionian beklometazonu powinna zostać wymieniona w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dla zwierząt z rodziny koniowatych, lecz wyłącznie do stosowania inhalacyjnego.
(4) Substancje kloprostenol i R-kloprostenol zostały wymienione w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dla bydła, trzody chlewnej oraz zwierząt z rodziny koniowatych.
Wpisy te powinny zostać rozszerzone, tak aby objąć zwierzęta z gatunku kóz.
(5) Substancja półtoraoleinian sorbitanu jest blisko powiązana z trioleinianem sorbitanu, który jest wymieniony w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dla wszystkich zwierząt służących do produkcji żywności.
Inne estry sorbitanu są dopuszczone jako dodatki do żywności na mocy dyrektywy 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące [3] i w związku z tym są wymienione w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dla wszystkich zwierząt służących do produkcji żywności.
Dotyczy to następujących estrów sorbitanu: monostearynian sorbitanu (E491), tristearynian sorbitanu (E492), monolaurynian sorbitanu (E493), monoeleinian sorbitanu (E494) oraz monopalminian sorbitanu (E495).
Półtoraoleinian sorbitanu powinien więc zostać również wymieniony w załączniku II dla wszystkich zwierząt służących do produkcji żywności.
(6) Substancja toltrazuril jest wymieniona w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dla kurcząt, indyków i trzody chlewnej.
Aby umożliwić ukończenie badań naukowych dotyczących rozszerzenia stosowania na bydło, toltrazuril powinien zostać wymieniony w załączniku III tego rozporządzenia, ale nie dla zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.
(7) Rozporządzenie (EWG) nr 2377/90 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(8) Aby umożliwić wykonanie przepisów niniejszego rozporządzenia, jego stosowanie należy rozpocząć dopiero po odpowiednim okresie, co pozwoli Państwom Członkowskim dostosować zezwolenia na wprowadzenie do obrotu wydawane zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [4].
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach I, II i III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2233/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
zmieniające po raz drugi rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1763/2004 nakładające określone środki ograniczające dla wsparcia skutecznego wykonania mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) [1], w szczególności jego art. 10 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004 zawiera listę osób w stosunku do których, na mocy tego rozporządzenia, stosuje się zamrożenie funduszy oraz zasobów ekonomicznych.
(2) Komisja jest uprawniona do wprowadzania zmian do wymienionego załącznika, uwzględniając decyzje wykonawcze Rady w odniesieniu do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) [2].
Decyzja Rady 2004/900/WPZiB [3] wdraża wymienione wspólne stanowisko.
Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004.
(3) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie z efektem natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2234/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [1],
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [2], w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [3]. W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.
(2) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych.
Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.
Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej.
Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.
(3) Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 16,508 EUR/100 kg.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2235/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
ustalające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], szczególnie jego art. 27 ust. 5 lit. a) oraz ust. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a), c), d), f), g) i h) tego rozporządzenia, a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku V do wymienionego rozporządzenia. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji [2] określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, którą stosuje się w przypadku gdy produkty te wywożone są jako towary wymienione w załączniku I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(2) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, raz w miesiącu ustala się stawkę refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.
(3) Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 określa, iż refundacja wywozowa do produktu jako składnika towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.
(4) Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.
(5) Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych – składników towaru, należącego do grupy towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu.
W takich sytuacjach niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stając jednak na przeszkodzie zawieraniu umów długoterminowych.
Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.
(6) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 r. z dnia 24 września 2004 r. przyjmującym autonomiczne i przejściowe środki dotyczące przywozu niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii oraz wywozu niektórych przetworzonych produktóv rolnych do Bułgarii [3], z mocą od 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne niedojęte załącznikiem I do Traktatu, wywożone do Bułgarii, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, wywożonych jako towary wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustala się, jak podano w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 1 i z mocą od 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produtów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
RozporzĄdzenie komisji (WE) NR 2237/2004
z dnia 29 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące pewne międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do MSR nr 32 oraz IFRIC 1
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1725/2003 [2] przyjęto pewne standardy oraz interpretacje międzynarodowe istniejące w dniu 1 września 2002 r.
(2) W dniu 17 grudnia 2003 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB) opublikowała zmienione Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (MSR) 32 "Instrumenty finansoweujawnianie i prezentacja" w ramach inicjatywy IASB ulepszenia piętnastu standardów na tyle wcześnie, aby mogły one być stosowane przez firmy przyjmujące MSR po raz pierwszy w 2005 r.
Przeglądając MSR 32, IASB nie rozpatrywała ponownie zawartych w nim podstawowych podejść.
MSR 32 ustanawia podstawowe zasady klasyfikacji instrumentów jako zobowiązania lub kapitał.
Określając, czy instrument ma być sklasyfikowany jako zobowiązania czy kapitał, jednostka musi wziąć pod uwagę wszystkie warunki odpowiedniej umowy.
(3) IASB po rozmowach dwustronnych z przedstawicielami środowisk spółdzielczości oraz na wniosek Komisji poprosiła Międzynarodowy Komitet ds. Interpretacji Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC) o opracowanie interpretacji ułatwiającej stosowanie zmienionego MSR 32.
Ostateczną interpretację, IFRIC 2 "Udziały członków w spółdzielniach i podobnych instrumentach" opublikowano w ostatecznej formie w dniu 25 listopada 2004 r.
Data rozpoczęcia stosowania jest taka sama, jak dla MSR 32.
IFRIC 2 zostanie złożony do zatwierdzenia przez Komisję Europejską w najbliższym możliwym terminie w 2005 r.
(4) W dniu 27 maja 2004 r. IASB wydała Interpretację IFRIC 1 "Zmiany w istniejących zobowiązaniach związanych z likwidacją, przywróceniem i podobnych".
Interpretacja zajmuje się sposobem, w jaki należy uwzględnić zmiany w istniejących zobowiązaniach związanych z likwidacją, przywróceniem i podobnych, będących w zakresie MSR 16 "Rzeczowe aktywa trwałe" oraz uznanych za rezerwy w ramach MSR 37 "Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe".
(5) Konsultacje z ekspertami w tej dziedzinie potwierdzają, że zmienione MSR 32 "Instrumenty finansowe:ujawnianie i prezentacja" oraz Interpretacja IFRIC 1 "Zmiany w istniejących zobowiązaniach związanych z likwidacją, przywróceniem i podobnych" spełniają techniczne warunki przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002, w szczególności wymóg służenia europejskiemu dobru publicznemu.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1725/2003.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Regulacji w Rachunkowości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1725/2003 wprowadza się w następujące zmiany:
1. Dodaje się tekst Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR) 32 "Instrumenty finansoweujawnianie i prezentacja" zamieszczony w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2. Dodaje się tekst Interpretacji IFRIC 1 "Zmiany w istniejących zobowiązaniach związanych z likwidacją, przywróceniem i podobnych" zamieszczony w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie (WE) nr 2240/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 15 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 975/1999 ustanawiające wymogi wprowadzania w życie działań współpracy na rzecz rozwoju, które przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 179 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnotowe działania na rzecz wspierania praw człowieka i zasad demokratycznych, przedstawione w komunikacie Komisji z dnia 8 maja 2001 r. skierowanym do Rady i Parlamentu Europejskiego na temat "Roli Unii Europejskiej we wspieraniu praw człowieka i demokratyzacji w państwach trzecich" będą kontynuowane po roku 2004.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/1999 [2] okazało się być właściwym instrumentem prawnym umożliwiającym realizowanie wsparcia technicznego i finansowego Wspólnoty dla działań na rzecz praw człowieka i demokratyzacji w krajach rozwijających się oraz innych państwach trzecich w ramach dążenia do realizacji ogólnych celów w tej dziedzinie.
Jednakże okres obowiązywania tego rozporządzenia wygasa w dniu 31 grudnia 2004 r.
Istnieje zatem konieczność przedłużenia tego okresu.
(2) Na podstawie stosunku ram finansowych zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 975/1999 do indykatywnych środków przeznaczonych na prawa człowieka i demokratyzację do roku 2006, niniejsze rozporządzenie ustanawia na cały okres obowiązywania programu ramy finansowe stanowiące dla władz budżetowych podczas rocznej procedury budżetowej główny punkt odniesienia, w rozumieniu pkt 33 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [3].
(3) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 975/1999 w sprawie procedur wprowadzania w życie wsparcia powinny być dostosowane do wymogów prawnych zawartych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4] przy realizacji misji obserwacyjnych UE podczas wyborów.
(4) Ochrona interesów finansowych Wspólnoty oraz walka z nadużyciami finansowymi i nieprawidłowościami stanowią integralną część rozporządzenia (WE) nr 975/1999.
W szczególności, porozumienia i umowy zawarte na mocy tego rozporządzenia powinny upoważniać Komisję do realizacji działań przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji prowadzonych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami [5].
(5) Działania niezbędne do wprowadzenia w życie rozporządzenia (WE) nr 975/1999 powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6].
(6) Rozporządzenie (WE) nr 975/1999 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 975/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 2 dodaje się lit. h) w brzmieniu:
"h) wspieranie wysiłków sprzyjających tworzeniu grup państw demokratycznych w ramach organów Narodów Zjednoczonych, wyspecjalizowanych agencji i organizacji regionalnych;";
2) na końcu art. 4 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:
"W przypadkach misji obserwacyjnych UE organizowanych podczas wyborów oraz występowania w roli "amicus curiae", osoby fizyczne są uprawnione do uzyskania wsparcia finansowego na podstawie niniejszego rozporządzenia.";
3) pierwsze zdanie art. 5 otrzymuje brzmienie:
"Uprawnionymi do otrzymania pomocy wspólnotowej są partnerzy, o których mowa w art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze, mający swoją główną siedzibę w państwie trzecim uprawnionym do otrzymania pomocy wspólnotowej na podstawie niniejszego rozporządzenia lub w Państwie Członkowskim Wspólnoty.";
4) art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Finansowanie przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia przyjmuje postać dotacji lub umów.
W ramach działań prowadzonych na mocy art. 2 uczestnicy misji obserwacyjnych UE podczas wyborów, opłacani ze środków finansowych przyznanych na cele związane z prawami człowieka i demokratyzacją, będą rekrutowani zgodnie z procedurami ustanowionymi przez Komisję.";
5) pierwszy akapit art. 10 otrzymuje brzmienie:
"Ramy finansowe odnoszące się do wykonania niniejszego rozporządzenia w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2006 r. ustala się niniejszym na 134 miliony EUR.";
6) art. 11 i 12 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 11
1.
Komisja przyjmuje ramy programowania i określania działań Wspólnoty.
Ramy te składają się w szczególności z:
a) wieloletnich programów indykatywnych oraz corocznych aktualizacji tych programów,
b) rocznych programów pracy.
Środki szczególne, których nie uwzględniono w rocznym programie pracy, mogą w szczególnych sytuacjach zostać zatwierdzone.
2.
Komisja przygotowuje sprawozdanie roczne, w którym przedstawia program działań na nadchodzący rok z uwzględnieniem poszczególnych regionów i sektorów oraz składa Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z ich wdrażania.
Komisja odpowiada za kierowanie i przystosowywanie, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i z wymogami elastyczności, rocznych programów pracy określonych w ogólnych ramach wieloletnich ustaleń.
Podejmowane decyzje odzwierciedlają priorytety oraz zasadnicze obawy Unii Europejskiej związane z umacnianiem demokracji i państwa prawa oraz z poszanowaniem praw człowieka i są uzależnione od specyficznego charakteru tych programów.
Komisja na bieżąco informuje Parlament Europejski o stanie prac.
3.
Komisja wprowadza w życie działania wspólnotowe na podstawie tego rozporządzenia zgodnie z procedurami budżetowymi i innymi obowiązującymi procedurami, w szczególności tymi, które zostały ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z 25 czerwca 2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [7].
Artykuł 12
1. Instrumenty, o których mowa w art. 11 ust. 1, są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2.
W przypadku, gdy zmiany wprowadzane do rocznych programów pracy, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. b), nie przekraczają 20 % całkowitej kwoty na nie przeznaczonej lub nie zmieniają w istotny sposób charakteru projektów czy programów w nich zawartych, Komisja przyjmuje te zmiany. Stosowną informację przekazuje komitetowi, o którym mowa w art. 13 ust. 1.
2.
Nie naruszając art. 14, decyzje finansowe dotyczące projektów i programów nieuwzględnionych w rocznych programach pracy i opiewające na kwotę przekraczającą 1 milion EUR są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2.";
7) artykuł 13 ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
W wypadku odwołania się do niniejszego akapitu, mają zastosowanie art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE(1), z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres wskazany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na 30 dni.";
8) w art. 15 skreśla się drugie zdanie;
9) artykuł 17 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 17
We wszelkich porozumieniach lub umowach zawartych na mocy niniejszego rozporządzenia stwierdza się wyraźnie, że Komisja i Trybunał Obrachunkowy wykonują swoje uprawnienia kontrolne na podstawie dokumentów i na miejscu w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali fundusze wspólnotowe.
Stosuje się przepisy rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami [8].";
10) w drugim akapicie art. 20 datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady nr 2242/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 976/1999 ustanawiające wymogi odnoszące się do wprowadzania w życie działań wspólnotowych innych niż działania współpracy na rzecz rozwoju, które w ramach wspólnotowej polityki współpracy przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i umacniania demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w państwach trzecich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnotowe działania na rzecz wspierania praw człowieka i demokratycznych zasad, przedstawione w komunikacie Komisji z dnia 8 maja 2001 r. skierowanym do Parlamentu Europejskiego i Rady na temat Roli Unii Europejskiej we wspieraniu praw człowieka i demokratyzacji w państwach trzecich [2] będą kontynuowane po roku 2004.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. ustanawiające wymogi odnoszące się do wprowadzania w życie działań współpracy rozwojowej, które przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i umacniania demokracji i państwa prawnego oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności [3] oraz rozporządzenie (WE) nr 976/1999 [4] okazały się być właściwymi instrumentami prawnymi, umożliwiającymi Wspólnocie techniczne i finansowe wspieranie działań na rzecz praw człowieka i demokratyzacji w krajach rozwijających się oraz innych państwach trzecich w ramach dążenia do realizacji ogólnych celów w tej dziedzinie.
Jednakże okres ważności tych rozporządzeń wygasa w dniu 31 grudnia 2004 r.
Istnieje zatem konieczność przedłużenia tego okresu.
(2) Na podstawie wskaźnika finansowych kwot odniesienia zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 976/1999 oraz indykatywnych środków finansowych przewidzianych do 2006 r. na cele związane z prawami człowieka i demokratyzacją, przedłużone ramy finansowe w rozumieniu pkt 34 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [5], należy włączyć do niniejszego rozporządzenia w przedłużonym okresie obowiązywania programu, bez uszczerbku dla uprawnień władz budżetowych zdefiniowanych w Traktacie.
(3) Przepisy rozporządzenia (WE) nr 976/1999 w sprawie procedur realizacji pomocy powinny być dostosowane do wymogów prawnych zawartych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6] przy realizacji Misji UE Obserwacji Wyborów.
(4) Ochrona finansowych interesów Wspólnoty oraz walka z nadużyciami finansowymi i nieprawidłowościami stanowią integralną część rozporządzenia (WE) nr 976/1999.
W szczególności, porozumienia i umowy zawarte na mocy tego rozporządzenia powinny upoważniać Komisję do realizacji działań przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami [7].
(5) Działania niezbędne do wprowadzenia w życie rozporządzenia (WE) nr 976/1999 należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8];
(6) Rozporządzenie (WE) nr 976/1999 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 976/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 3 ust. 2 dodaje się następującą literę w brzmieniu:
"h) wspieranie wysiłków sprzyjających tworzeniu grup państw demokratycznych w ramach organizacji Narodów Zjednoczonych, wyspecjalizowanych agencji i organizacji regionalnych.".
2) Na końcu art. 5 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:
"W przypadku Misji UE Obserwacji Wyborów oraz w przypadkach procedur "amicus curiae", osoby fizyczne są uprawnione do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia."
3) Pierwsze zdanie art. 6 otrzymuje brzmienie:
"Uprawnionymi do otrzymania pomocy wspólnotowej są partnerzy, o których mowa w art. 5 ust. 1 zdanie pierwsze, mający swoją główną siedzibę w państwie trzecim uprawnionym do otrzymania pomocy wspólnotowej na podstawie niniejszego rozporządzenia lub w Państwie Członkowskim Wspólnoty."
4) Art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Finansowanie przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia przyjmuje postać dotacji lub umów.
W ramach działań przeprowadzanych na mocy art. 2 uczestnicy Misji UE Obserwacji Wyborów, opłacani ze środków finansowych przewidzianych na cele związane z prawami człowieka i demokratyzacją, będą rekrutowani zgodnie z procedurami ustanowionymi przez Komisję."
5) Pierwszy akapit art. 11 otrzymuje brzmienie:
"Finansowa kwota odniesienia dla wykonania niniejszego rozporządzenia w okresie 2005–2006 r. wynosi 78 milionów euro."
6) Art. 12 i 13 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 12
1.
Komisja przyjmuje ramy programowania i określania działań Wspólnoty.
Ramy składają się w szczególności z:
a) wieloletnich programów indykatywnych oraz corocznych aktualizacji tych programów,
b) rocznych programów pracy.
Poszczególne działania, których nie uwzględniono w rocznym programie pracy, mogą w szczególnych sytuacjach zostać zatwierdzone.
2.
Komisja przygotowuje sprawozdanie roczne, w którym przedstawia program działań na nadchodzący rok z uwzględnieniem poszczególnych regionów i sektorów oraz zdaje przed Parlamentem Europejskim sprawozdanie z ich wdrażania.
Komisja odpowiada za kierowanie i przystosowywanie, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i z wymogami elastyczności, rocznych programów pracy określonych w ogólnych ramach wieloletnich ustaleń.
Podejmowane decyzje odzwierciedlają priorytety oraz zasadnicze o interesy Unii Europejskiej związane z umacnianiem demokracji i państwa prawnego oraz z poszanowaniem praw człowieka, i są uzależnione od specyficznego charakteru tych programów.
Komisja na informuje Parlament Europejski w pełni o procedurach.
3.
Komisja wprowadza w życie działania wspólnotowe na podstawie tego rozporządzenia zgodnie z obowiązującymi procedurami budżetowymi i innymi, w szczególności tymi ustanowionymi rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002.
Artykuł 13
1. Instrumenty, o których mowa w art. 12 ust. 1, są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ust. 2.
W wypadku gdy zmiany wprowadzane do rocznych programów pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b), nie przekraczają 20 % całkowitej kwoty na nie przewidzianej lub nie zmieniają w istotny sposób charakteru projektów czy programów w nich zawartych, Komisja przyjmuje te zmiany. Komisja informuje komitet, o którym mowa w art. 14 ust. 1.
2.
Bez uszczerbku dla art. 15, decyzje o finansowaniu dotyczące projektów i programów nieuwzględnionych w rocznych programach pracy i przekraczające kwotę 1 miliona EUR są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2."
7) Art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
W wypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 ust. 1, 2 i 4 decyzji Rady 1999/468/WE [9], z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres wskazany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na 30 dni."
8) W art. 16 skreśla się drugie zdanie.
9) Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 18
Wszelkie porozumienia lub umowy zawarte na mocy niniejszego rozporządzenia wyraźnie przewidują, że Komisja i Trybunał Obrachunkowy wykonują swoje uprawnienia kontrolne w odniesieniu do dokumentów i lokali wszystkich wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali fundusze wspólnotowe.
Rozporządzenia (Euratom, WE) nr 2185/96 stosuje się."
10) W drugim ustępie art. 21 datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2243/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2505/96 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi autonomicznymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 20 grudnia 1996 r.
Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2505/96 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe [1].
Wspólnotowy popyt na rozpatrywane produkty należy zaspokoić na jak najbardziej korzystnych warunkach.
Należy otworzyć nowe wspólnotowe kontyngenty taryfowe po stawce obniżonej lub zerowej dla odpowiednich wielkości, oraz rozszerzyć niektóre istniejące kontyngenty taryfowe, nie wywołując zakłóceń na rynkach tych produktów.
(2) Ponieważ wielkości niektórych kontyngentów taryfowych nie są wystarczające dla zaspokojenia potrzeb przemysłu wspólnotowego w trwającym okresie kontyngentowym, należy podwyższyć te wielkości kontyngentu z dniem 1 stycznia 2005 r.
(3) Dalsze udzielanie wspólnotowych kontyngentów taryfowych w 2005 r. na niektóre wyroby, na które cła zawieszono w 2004 r. nie leży już w interesie Wspólnoty.
Wyroby te powinny zatem być usunięte z tabeli w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96.
(4) Z uwagi na dużą ilość zmian, których należy dokonać, w celu uzyskania przejrzystości, należy zastąpić cały tekst załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96.
(5) Mając na względzie wagę gospodarczą tego rozporządzenia, konieczne jest zastosowanie podstawy dotyczącej wyjątków nie cierpiących zwłoki, o których mowa w punkcie I.3 Protokołu dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie w sprawie roli Parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2505/96,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W odniesieniu do okresu kontyngentowego od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2005 r., w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96:
- ważność kontyngentu taryfowego 09.2021 wygasa dnia 30 czerwca 2005 r.; jego wielkość pozostaje bez zmian,
- kwota kontyngentu taryfowego 09.2613 jest ustalona w wysokości 400 ton według stawki celnej 0 %.
Artykuł 3
W odniesieniu do okresu kontyngentowego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2005 r., w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96:
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2023 ustalona jest na 700000 sztuk,
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2603 ustalona jest na 3400 ton,
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2612 jest ustalona na 500 ton według stawki celnej 0 %,
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2619 ustalona jest na 80 ton,
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2620 ustalona jest na 500000 sztuk,
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2621 ustalona jest na 1500 ton a jego okres ważności wygasa dnia 31 grudnia 2005 r.,
- wysokość kontyngentu taryfowego 09.2985 ustalona jest na 300000 sztuk a jego okres ważności wygasa dnia 31 grudnia 2005 r.
Artykuł 4
Kontyngenty taryfowe 09.2605, 09.2606, 09.2607, 09.2609, 09.2614, 09.2918, 09.2957, 09.2966, 09.2993 i 09.2999 zostają zamknięte od dnia 31 grudnia 2004 r.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2244/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na 2005 r. na przywóz do Wspólnoty Europejskiej niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Rumunii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 98/626/WE z dnia 5 października 1998 r. dotyczącą zawarcia protokołu dostosowującego zasady handlowe Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony, biorąc pod uwagę przystąpienie do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji oraz wyniki negocjacji w zakresie rolnictwa podczas Rundy Urugwajskiej, łącznie z poprawkami istniejącego systemu preferencyjnego [2], a zwłaszcza jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Protokół 3 w sprawie handlu przetworzonymi produktami rolnymi do Układu Europejskiego z Rumunią, zmieniony protokołem dostosowującym aspekty handlowe Układu, przewiduje w ramach limitu kontyngentów taryfowych obniżkę w stosunku do składnika rolnego w cłach stosowanych przy przywozie niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Rumunii.
Kontyngenty te powinny zostać otwarte na rok 2005.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólny Kodeks Celny [3] określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi.
Właściwym jest zapewnienie, aby kontyngenty taryfowe otwarte na mocy niniejszego rozporządzenia były zarządzane zgodnie z tymi zasadami.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych Dotyczących Handlu Produktami Rolnymi Przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Roczne kontyngenty taryfowe Wspólnoty na przetworzone produkty rolne pochodzące z Rumunii i wymienione w Załączniku, będą otwarte od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2005 r. zgodnie z warunkami określonymi w tym Załączniku.
Artykuł 2
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe określone w art. 1 zarządzane są przez Komisję zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2245/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zmieniające załączniki I, II, III i IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych [1], w szczególności jego art. 74,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 44/2001 wymienia przepisy dotyczące jurysdykcji krajowych.
Załącznik II zawiera wykaz sądów lub organów właściwych w Państwach Członkowskich zajmujących się wnioskami o stwierdzenie wykonalności.
Załącznik III wymienia sądy zajmujące się środkami zaskarżenia przeciwko takim decyzjom, a załącznik IV wymienia dostępne procedury odszkodowawcze.
(2) Załączniki I, II, III i IV do rozporządzenia (WE) nr 44/2001 zostały zmienione przez Akt Przystąpienia z 2003 r. w celu dołączenia przepisów dotyczących jurysdykcji krajowych, wykaz sądów lub organów właściwych oraz dostępnych procedur odszkodowawczych w państwach przystępujących.
(3) Francja, Łotwa, Litwa, Słowenia i Słowacja poinformowały Komisję o zmianach dokonanych w wykazach zawartych w załącznikach I, II, II i IV.
(4) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 44/2001,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 44/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Łotwy otrzymuje brzmienie:
"— na Łotwie: sekcja 27 i sekcja 28 art. 3, 5, 6 i 9 Kodeksu postępowania cywilnego (Civilprocesa likums),";
b) tiret odnoszące się do Słowenii otrzymuje brzmienie:
"— w Słowenii: art. 48 ust. 2 Prawa prywatnego międzynarodowego i postępowania sądowego (Zakon o medarodnem zasebnem pravu in postopku) w odniesieniu do art. 47 ust. 2 Kodeksu postępowania cywilnego (Zakon o pravdnem postopku) oraz art. 58 ust. 1 Prawa prywatnego międzynarodowego i postępowania sądowego (Zakon o medarodnem zasebnem pravu in postopku) w odniesieniu do art. 57 ust. 1 i art. 47 ust. 2 Kodeksu postępowania cywilnego (Zakon o pravdnem postopku).";
c) tiret odnoszące się do Słowacji otrzymuje brzmienie:
"— w Słowacji: art. 37–37e ustawy nr 97/1963 Prawa prywatnego międzynarodowego i odnośnych przepisów wykonawczych.";
2) w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Francji otrzymuje brzmienie:
"— we Francji:
a) "greffier en chef du tribunal de grande instance",
b) "président de la chambre départementale des notaires" w przypadku wniosku o stwierdzenie wykonalności aktu notarialnego.";
b) tiret odnoszące się do Słowenii otrzymuje brzmienie:
"— w Słowenii "okrožno sodišče",";
c) tiret odnoszące się do Słowacji otrzymuje brzmienie:
"— w Słowacji "okresný súd".";
3) w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Francji otrzymuje brzmienie:
"— we Francji:
a) "cour d’appel" w odniesieniu do decyzji dotyczącej zgody na wniosek,
b) sędzia przewodniczący "tribunal de grande instance" w odniesieniu do decyzji dotyczącej odrzucenia wniosku.";
b) tiret odnoszące się do Litwy otrzymuje brzmienie:
"— na Litwie "Lietuvos apeliacinis teismas",";
c) tiret odnoszące się do Słowenii otrzymuje brzmienie:
"— w Słowenii "okrožno sodišče",";
d) tiret odnoszące się do Słowacji otrzymuje brzmienie:
"— w Słowacji "okresný súd".";
4) w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret odnoszące się do Litwy otrzymuje brzmienie:
Artykuł 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2246/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1555/96 odnośnie do wartości progowych dodatkowych należności na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 33 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1555/96 [2] z 30 lipca 1996 r. w sprawie zasad stosowania dodatkowych należności przywozowych do owoców i warzyw przewiduje stosowanie nadzoru w odniesieniu do przywozu produktów określonych w jego załączniku. Nadzór ten jest stosowany zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [3] z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.
(2) W celu zastosowania art. 5 ust. 4 Porozumienia w sprawie rolnictwa [4], zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej i na podstawie ostatnich danych dotyczących lat 2001, 2002 i 2003, należy zmienić wartości progowe dodatkowych należności na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie.
(3) Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 1555/96.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1555/96 zastępuje się tekstem zamieszczonym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2248/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowym kontyngentem taryfowym na rok 2005 na maniok pochodzący z Tajlandii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [1], w szczególności jego art. 1 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Podczas wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Światowej Organizacji Handlu, Wspólnota zobowiązała się do otwarcia kontyngentu taryfowego na przywóz 21 milionów ton produktów z pozycji CN 07141010, 07141091 i 07141099 pochodzących z Tajlandii, na okres czterech lat, przy stawce celnej obniżonej do 6 %.
Kontyngent ten musi zostać otwarty przez Komisję, która ma nim zarządzać.
(2) Należy stosować system administracyjny zapewniający, że w ramach kontyngentu można przywozić jedynie produkty pochodzące z Tajlandii.
W związku z powyższym wydanie pozwolenia na przywóz pozostaje uwarunkowane przedstawieniem świadectwa wywozowego wydanego przez organy tajlandzkie, którego wzór został podany do wiadomości Komisji.
(3) W związku z tym, że przywozem na rynek Wspólnoty produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, tradycyjnie zarządzano w oparciu o rok kalendarzowy, system ten powinien zostać utrzymany.
W związku z powyższym na rok 2005 należy otworzyć kontyngent.
(4) Przywóz produktów z pozycji CN 07141010, 07141091 i 07141099 jest uwarunkowany przedstawieniem pozwolenia na przywóz zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [2] i z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustanawiającym specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu [3].
(5) W świetle wcześniejszych doświadczeń, jak również biorąc pod uwagę, że koncesja Wspólnoty przewiduje łączną ilość, o jaką można się ubiegać na cztery lata, przy maksymalnej ilości rocznej 5500000 ton, zaleca się utrzymywanie środków, które przy spełnieniu pewnych warunków ułatwią dopuszczenie do swobodnego obrotu ilości produktów przekraczających ilości określone w pozwoleniach na przywóz, albo umożliwią przeniesienie na następny okres różnicy pomiędzy ilością podaną w pozwoleniach na przywóz a faktycznie przywiezioną mniejszą ilością towaru.
(6) w celu zapewnienia prawidłowego stosowania porozumienia należy wprowadzić system ścisłych i systematycznych kontroli uwzględniających informacje podane na tajlandzkich świadectwach wywozowych oraz procedury tajlandzkich organów dotyczące wydawania świadectw wywozowych.
(7) Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
OTWARCIE KONTYNGENTU
Artykuł 1
1.
Ustanawia się kontyngent taryfowy na przywóz 5500000 ton manioku z pozycji CN 07141010, 07141091 i 07141099 pochodzącego z Tajlandii, na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r.
Niniejszym ustala się stosowaną stawkę celną w wysokości 6 % ad valorem.
Numer porządkowy kontyngentu wynosi 09.4008.
2.
Produkty, o których mowa w ust. 1, są objęte ustaleniami niniejszego rozporządzenia pod warunkiem, że są one przywożone na podstawie pozwoleń na przywóz, wydanych pod warunkiem przedłożenia Wspólnocie Europejskiej świadectwa na wywóz wydanego przez Departament Handlu Zagranicznego Ministerstwa Handlu rządu Tajlandii, zwanego dalej "świadectwem wywozowym".
ROZDZIAŁ II
ŚWIADECTWA WYWOZOWE
Artykuł 2
1.
Świadectwo wywozowe musi być sporządzone w jednym oryginale oraz co najmniej w jednej kopii na formularzu, którego wzór podano w Załączniku.
Format formularza wynosi w przybliżeniu 210 × 297 milimetrów.
Oryginał należy sporządzić na białym papierze z żółtym giloszem pozwalającym na ujawnienie fałszerstwa środkami mechanicznymi lub chemicznymi.
2.
Świadectwa wywozowe wypełnia się w języku angielskim.
3.
Oryginał i kopie świadectw wywozowych wypełnia się pismem maszynowym lub odręcznym.
W drugim przypadku, świadectwo należy wypełnić długopisem, dużymi drukowanymi literami.
4.
Każde świadectwo wywozowe musi posiadać nadrukowany numer seryjny. W górnej części należy umieścić także numer świadectwa.
Kopie mają być opatrzone tymi samymi numerami, co oryginał.
Artykuł 3
1.
Świadectwa wywozowe wydane w okresie od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r. zachowują ważność przez 120 dni od daty wydania.
Data wydania świadectwa wlicza się do okresu jego ważności.
Aby świadectwo było ważne, jego poszczególne części muszą być prawidłowo wypełnione i właściwie poświadczone zgodnie z postanowieniami ust. 2.
W części "waga przesyłki", należy wpisać ilość słownie i cyframi.
2.
Świadectwo wywozowe jest właściwie poświadczone, jeżeli wskazuje datę wydania i jest opatrzone pieczęcią organu wystawiającego oraz podpisami upoważnionej osoby lub osób.
ROZDZIAŁ III
POZWOLENIA NA PRZYWÓZ
Artykuł 4
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz produktów z pozycji 07141010, 07141091 i 07141099 pochodzących z Tajlandii, sporządzone zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1342/2003, składa się do właściwych organów Państw Członkowskich wraz z oryginałem świadectwa wywozowego.
Oryginał świadectwa wywozowego zachowuje instytucja wystawiająca pozwolenie na przywóz.
Jednak jeżeli wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz dotyczy jedynie części ilości podanej na świadectwie wywozowym, instytucja wystawiająca wskazuje na oryginale ilość, na którą wykorzystano pozwolenie, a następnie, po przystawieniu swojej pieczęci, zwraca oryginał stronie zainteresowanej.
Przy wydaniu pozwolenia na przywóz pod uwagę bierze się jedynie te ilości, które podano w świadectwie wywozowym w rubryce "waga przesyłki".
Artykuł 5
Jeżeli okaże się, że ilość faktycznie wyładowanego towaru w ramach danej partii przekracza łączną ilość objętą pozwoleniem lub pozwoleniami na przywóz dotyczącymi tej partii, właściwy organ, który wystawił dane pozwolenie lub pozwolenia, na wniosek importera podaje do wiadomości Komisji teleksem lub faksem, w każdym przypadku, tak szybko jak to możliwe, numer lub numery tajlandzkich świadectw wywozowych, numer lub numery pozwoleń na przywóz, nadwyżkę ilości oraz nazwę statku towarowego.
Komisja kontaktuje się z organami tajlandzkimi w celu wydania nowych świadectw wywozowych.
Do czasu wydania nowych świadectw, nadwyżki ilości nie mogą zostać dopuszczone do swobodnego obrotu na mocy niniejszego rozporządzenia, o ile nie przedstawiono nowych pozwoleń na przywóz w odniesieniu do danych ilości.
Nowe pozwolenia na przywóz wydaje się na warunkach określonych w art. 10.
Artykuł 6
W drodze wyjątku od postanowień trzeciego akapitu art. 5, jeżeli okaże się, że ilości faktycznie wyładowanego towaru w przypadku danej dostawy nie przekraczają ilości objętych przedstawionym pozwoleniem lub pozwoleniami przywozu o więcej niż 2 %, właściwe organy Państwa Członkowskiego, które dopuściło towar do swobodnego obrotu, na wniosek importera, zatwierdzają dopuszczenie do swobodnego obrotu nadwyżki towaru za opłatą celną z pułapem 6 % ad valorem i złożenie przez importera zabezpieczenia w kwocie równej różnicy pomiędzy cłem określonym we Wspólnej Taryfie Celnej, a cłem zapłaconym.
Zabezpieczenie zostaje zwrócone po przedstawieniu właściwym organom Państwa Członkowskiego, które dopuściło towar do swobodnego obrotu, dodatkowego pozwolenia na przywóz w odniesieniu do danych ilości. W przypadku dodatkowych pozwoleń nie wymaga się zabezpieczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 lub art. 8 niniejszego rozporządzenia.
Dodatkowe pozwolenia na przywóz wydaje się na warunkach określonych w art. 10, po przedstawieniu co najmniej jednego nowego świadectwa wywozowego wydanego przez organy tajlandzkie.
W sekcji 20 dodatkowego pozwolenia na przywóz umieszcza się jedno z poniższych:
- Certificado complementario, artículo 6 del Reglamento (CE) no 2248/2004,
- Licence pro dodatečné množství, čl.
6 nařízení (ES) č.
2248/2004,
- Supplerende licens, forordning (EF) nr. 2248/2004, artikel 6,
- Zusätzliche Lizenz — Artikel 6 der Verordnung (EG) Nr. 2248/2004,
- Lisakoguse litsents, määruse (EÜ) nr 2248/2004 artikkel 6,
- Συμπληρωματικό πιστοποιητικό — Άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
2248/2004,
- Licence for additional quantity, Article 6 of Regulation (EC) No 2248/2004,
- Certificat complémentaire, règlement (CE) no 2248/2004, article 6,
- Titolo complementare, regolamento (CE) n. 2248/2004 articolo 6,
- Atļauja par papildu daudzumu, Regulas (EK) Nr. 2248/2004 6. pants,
- Papildomoji licencija, Reglamento (EB) Nr. 2248/2004 6 straipsnio,
- Kiegészítő engedély, 2248/2004/EK rendelet 6. cikk,
- Aanvullend certificaat — artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2248/2004,
- Uzupełniające pozwolenie, rozporządzenie (WE) nr 2248/2004 art. 6,
- Certificado complementar, artigo 6.o do Regulamento (CE) n.o 2248/2004,
- Dodatočné povolenie, článok 6 nariadenia (ES) č.
2248/2004,
- Dovoljenje za dodatne količine, člen 6, Uredba (ES) št.
2248/2004,
- Lisätodistus, asetus (EY) N:o 2248/2004 6 artikla,
- Kompletterande licens, artikel 6 i förordning (EG) nr 2248/2004.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, zabezpieczenie dotyczące tych ilości, w odniesieniu do których nie przedstawiono dodatkowego pozwolenia na przywóz w terminie czterech miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia dopuszczenia do swobodnego obrotu, o którym mowa w akapicie pierwszym, ulega przepadkowi zwłaszcza w przypadku ilości, dla których nie wydano dodatkowego pozwolenia na przywóz zgodnie pierwszym akapitem art. 10.
Po wpisaniu przez właściwe organy ilości na dodatkowym pozwoleniu na przywóz i poświadczeniu wwozu towarów, z chwilą zwolnienia zabezpieczenia, o którym mowa w pierwszym akapicie, pozwolenie zwraca się instytucji, która je wystawiła, tak szybko, jak to możliwe.
Artykuł 7
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz zgodnie z niniejszym rozporządzeniem mogą być składane we wszystkich Państwach Członkowskich, a wydane pozwolenia zachowują ważność na obszarze całej Wspólnoty.
Tiret czwarte pierwszego akapitu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 nie ma zastosowania wobec przywozów dokonywanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
W drodze wyjątku od art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003, zabezpieczenie dotyczące pozwoleń na przywóz, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, wynosi 5 euro na tonę.
Artykuł 9
1.
Sekcję 8 wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz oraz same pozwolenia należy oznaczyć napisem "Tajlandia".
2.
Pozwolenia na przywóz zawierają:
a) w sekcji 24, jeden z poniższych wpisów:
- Derechos de aduana limitados al 6 % ad valorem [Reglamento (CE) no 2248/2004],
- Clo limitované 6 % ad valorem (nařízení (ES) č.
2248/2004),
- Toldsatsen begrænses til 6 % af værdien (forordning (EF) nr. 2248/2004),
- Beschränkung des Zolls auf 6 % des Zollwerts (Verordnung (EG) Nr. 2248/2004),
- Väärtuseline tollimaks piiratud 6 protsendini (määrus (EÜ) nr 2248/2004),
- Τελωνειακός δασμός κατ' ανώτατο όριο 6 % κατ' αξία [κανονισμός (ΕΚ) αριθ.
2248/2004],
- Customs duties limited to 6 % ad valorem (Regulation (EC) No 2248/2004),
- Droits de douane limités a 6 % ad valorem [règlement (CE) no 2248/2004],
- Dazi doganali limitati al 6 % ad valorem [regolamento (CE) n. 2248/2004],
- Muitas nodokļi nepārsniedz 6 % ad valorem (Regula (EK) Nr. 2248/2004),
- Muito mokestis neviršija 6 % ad valorem (Reglamentas (EB) Nr. 2248/2004),
- Mérsékelt, 6 %-os értékvám (2248/2004/EK rendelet),
- Douanerechten beperkt tot 6 % ad valorem (Verordening (EG) nr. 2248/2004),
- Należności celne ograniczone do 6 % ad valorem (Rozporządzenie (WE) nr 2248/2004),
- Direitos aduaneiros limitados a 6 % ad valorem [Regulamento (CE) n.o 2248/2004],
- Dovozné clo so stropom 6 % ad valorem (Nariadenie (ES) č 2248/2004),
- Omejitev carinskih dajatev na 6 % ad valorem (Uredba (ES) št.
2248/2004),
- Arvotulli rajoitettu 6 prosenttiin (asetus (EY) N:o 2248/2004),
- Tullsatsen begränsad till 6 % av värdet (förordning (EG) nr 2248/2004);
b) w sekcji 20, następujące informacje:
i) nazwę statku towarowego podaną na tajlandzkim świadectwie wywozowym,
ii) numer i datę wystawienia tajlandzkiego świadectwa wywozowego.
3.
Pozwolenie na przywóz zostaje zaakceptowane jako dokument potwierdzający zgłoszenie dopuszczenia do swobodnego obrotu jedynie w przypadku, gdy zostanie wykazane, w szczególności przez przedłożenie przez zainteresowaną stronę kopii konosamentu, że produkty, dla których wymagane jest to zgłoszenie, zostały przetransportowane do Wspólnoty statkiem określonym w pozwoleniu na przywóz.
4.
Z zastrzeżeniem postanowień art. 6 niniejszego rozporządzenia oraz w drodze wyjątku od art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, ilość dopuszczona do swobodnego obrotu nie może przekraczać ilości podanej w sekcjach 17 i 18 pozwolenia na przywóz.
W tym celu w sekcji 19 pozwolenia wpisuje się cyfrę "0".
Artykuł 10
Pozwolenia na przywóz wydaje się piątego dnia roboczego następującego po dniu złożenia wniosku, chyba że Komisja poinformuje właściwe organy Państwa Członkowskiego teleksem lub faksem, że warunki określone w niniejszym rozporządzeniu nie zostały spełnione.
Na wniosek zainteresowanej strony, po otrzymaniu powiadomienia o zgodzie Komisji teleksem lub faksem, pozwolenie na przywóz może zostać wydane w krótszym terminie.
Jeżeli nie spełniono warunków regulujących kwestię wydawania pozwoleń na przywóz, Komisja może w razie konieczności, oraz po konsultacjach z organami tajlandzkimi, przedsięwziąć odpowiednie środki.
Artykuł 11
W drodze wyjątku od art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003, ostatni dzień okresu ważności pozwolenia na przywóz odpowiada ostatniemu dniu okresu ważności stosownego świadectwa wywozowego, do którego dolicza się 30 dni.
Artykuł 12
1.
Państwa Członkowskie codziennie przekazują Komisji, teleksem lub faksem, następujące informacje dotyczące każdego wniosku o pozwolenie na przywóz:
a) ilość objętą każdym pozwoleniem na przywóz, na które złożono wniosek z zaznaczeniem, o ile to właściwe: "dodatkowe pozwolenie na przywóz";
b) nazwę wnioskodawcy;
c) numer przedstawionego świadectwa wywozowego, podany w górnej części świadectwa;
d) datę wydania świadectwa wywozowego;
e) łączną ilość objętą wydanym świadectwem wywozowym;
f) nazwę eksportera podane na świadectwie wywozowym.
2.
W terminie nie późniejszym niż po upływie pierwszych sześciu miesięcy 2006 r., organy odpowiedzialne za wydawanie pozwoleń na przywóz przesyłają Komisji, teleksem lub faksem, pełną listę nie odebranych ilości, odnotowanych na odwrocie pozwoleń na przywóz, nazwę statku towarowego i ilość odnośnych świadectw wywozowych.
ROZDZIAŁ IV
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2249/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 686/2004 ustanawiające środki przejściowe mające zastosowanie do organizacji producentów świeżych owoców i warzyw ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności pierwszy akapit jego art. 41,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 686/2004 [1] przewiduje możliwość przedstawiania przez organizacje producentów z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji przejściowych programów operacyjnych.
(2) Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1433/2003 z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i pomocy finansowej [2] stanowi, że programy operacyjne realizowane są w okresach rocznych trwających od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.
Jednakże wdrażanie programów operacyjnych można rozpocząć dopiero po ich zatwierdzeniu przez właściwe władze krajowe.
W związku z powyższym powinna istnieć możliwość, aby przejściowe programy operacyjne objęły okres kilku miesięcy roku 2004 oraz pełne 12 miesięcy roku 2005.
Należy zatem ustanowić przepisy dotyczące wyznaczania okresu referencyjnego oraz pomocy należnej w ramach przejściowych programów operacyjnych.
(3) Należy sprecyzować, że pomoc należy się w odniesieniu do części przejściowego programu operacyjnego realizowanej w roku 2004, ale jedynie w odniesieniu do rzeczywistego jego trwania, obliczonego pro rata licząc od dnia zatwierdzenia programu.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 686/2004 należy zatem odpowiednio zmienić.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 4 rozporządzenia (WE) nr 686/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1) w ust. 3 dodaje się następujący akapit:
"W drodze odstępstwa od art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003, w roku 2004 programy operacyjne są realizowane od dnia ich zatwierdzenia przez właściwe władze krajowe do 31 grudnia 2004 r."
2) dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
"4a. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1433/2003, w odniesieniu do wniosków o pomoc w roku 2004, wartość produkcji wprowadzonej na rynek w okresie referencyjnym mnoży się przez ilość dni, która upłynęła od dnia zatwierdzenia programu operacyjnego do 31 grudnia 2004 r. (wliczając te dwa dni) oraz dzieli się przez 366.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2250/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 429/90, (WE) nr 2571/97, (WE) nr 174/1999, (WE) nr 2771/1999, (WE) nr 2799/1999, (WE) nr 214/2001, (WE) nr 580/2004, (WE) nr 581/2004 i (WE) nr 582/2004 w odniesieniu do terminu składania ofert przetargowych i przekazania informacji Komisji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], w szczególności jego art. 10, 15 i 31,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Następujące rozporządzenia ustanawiają przepisy w sprawie procedur przetargowych dotyczące terminów dla oferentów na przedstawienie ofert właściwym władzom oraz dla Państw Członkowskich na przekazanie Komisji informacji o ofertach:
- rozporządzenie Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania w formie przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie [2],
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych [3],
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [4],
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu [5],
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka w proszku [6],
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustalające procedurę przetargową dla refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych [7],
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące określonych rodzajów masła [8], oraz
- rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące odtłuszczonego mleka w proszku [9].
(2) Aby zapewnić płynne funkcjonowanie procedur przetargowych, zwłaszcza aby zapewnić właściwym władzom i służbom Komisji wystarczającą ilość czasu na zajęcie się danymi związanymi z poszczególnymi przetargami, stosowne jest przyspieszenie terminów składania ofert przez podmioty gospodarcze i przesyłania Komisji danych przez właściwe władze.
(3) Aby zminimalizować ryzyko spekulacji wywołane oczekiwaniem na składanie ofert w związku z procedurą przetargową przewidzianą w rozporządzeniach (WE) nr 581/2004 i (WE) 582/2004, wcześniejsze wyznaczanie refundacji wywozowych przewidziane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającym specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [10] nie powinno być możliwe po upłynięciu terminu składania ofert.
(4) Rozporządzenia (EWG) nr 429/90, (WE) nr 2571/97, (WE) nr 174/1999, (WE) nr 2771/1999, (WE) nr 2799/1999, (WE) nr 214/2001, (WE) nr 580/2004, (WE) nr 581/2004 i (WE) nr 582/2004 powinny zostać odpowiednio zmienione.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 429/90 wprowadza się następujące zmiany:
1) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
2) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4.
Z upływem terminu składania ofert, o którym mowa w art. 3 ust. 2, Państwa Członkowskie informują Komisję o ilościach i cenach oferowanych przez oferentów.
Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu.".
Artykuł 2
W art. 14 rozporządzenia (WE) nr 2571/97 wprowadza się następujące zmiany:
1) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
2) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.
Z upływem terminu składania ofert, o którym mowa w art. 14 ust. 2, Państwa Członkowskie informują Komisję o ilościach i cenach oferowanych przez oferentów.
Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu, przy założeniu, że masło dostępne jest w sprzedaży w danym Państwie Członkowskim.".
Artykuł 3
W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 174/1999 trzeci akapit otrzymuje brzmienie:
"3. Uznaje się, że wnioski o wydanie pozwolenia dotyczące wszystkich produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 [11], które, w rozumieniu art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 [12], złożono w środę lub czwartek po zakończeniu okresu przetargowego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 581/2004 [13] oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 582/2004 [14], zostały przedłożone w dniu roboczym następującym po tym czwartku.
Artykuł 4
W rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
2) w art. 17b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Z upływem terminu składania ofert, o którym mowa w art. 16 ust. 3, Państwa Członkowskie informują Komisję o ilościach i cenach oferowanych przez oferentów.
Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu.";
3) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
4) w art. 24a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Z upływem terminu składania ofert, o którym mowa w art. 22 ust. 2, Państwa Członkowskie informują Komisję o ilościach i cenach oferowanych przez oferentów oraz o ilościach masła oferowanego na sprzedaż.
Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu, przy założeniu, że masło dostępne jest w sprzedaży w danym Państwie Członkowskim.".
Artykuł 5
W rozporządzeniu (WE) nr 2799/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
2) w art. 30 ust. 1, dodaje się następujący akapit:
"Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu, przy założeniu, że odtłuszczone mleko w proszku dostępne jest w sprzedaży w danym Państwie Członkowskim.".
Artykuł 6
W rozporządzeniu (WE) nr 214/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
2) w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
Z upływem terminu składania ofert, o którym mowa w art. 14 ust. 2, Państwa Członkowskie informują Komisję o ilościach i cenach oferowanych przez oferentów.
Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu.";
3) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Termin składania ofert w odpowiedzi na indywidualne zaproszenia do składania ofert wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, termin ten wygasa o godzinie 11.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.";
4) w art. 24a ust. 1, trzeci akapit otrzymuje brzmienie:
"Jeżeli nie złożono żadnych ofert, Państwa Członkowskie informują o tym Komisję z zachowaniem tego samego terminu, przy założeniu, że odtłuszczone mleko w proszku dostępne jest w sprzedaży w danym Państwie Członkowskim.".
Artykuł 7
Artykuł 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 580/2004 otrzymuje brzmienie:
"Państwa Członkowskie informują Komisję o wszystkich ważnych ofertach używając formy określonej w załączniku, bez imiennego podawania oferentów, w ciągu trzech godzin od zakończenia każdego okresu przetargowego.".
Artykuł 8
W art. 2 rozporządzenia (WE) nr 581/2004, ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Każdy okres przetargowy rozpoczyna się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) w każdy pierwszy i trzeci wtorek miesiąca, z wyjątkiem pierwszego wtorku sierpnia i trzeciego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, okres ten rozpoczyna się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) w następnym dniu roboczym.
Każdy okres przetargowy kończy się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, okres ten kończy się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.".
Artykuł 9
W art. 2 rozporządzenia (WE) nr 582/2004, ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Każdy okres przetargowy rozpoczyna się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) w każdy pierwszy i trzeci wtorek miesiąca, z wyjątkiem pierwszego wtorku sierpnia i trzeciego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, okres ten rozpoczyna się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) w następnym dniu roboczym.
Każdy okres przetargowy kończy się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca, z wyjątkiem drugiego wtorku sierpnia i czwartego wtorku grudnia.
Jeżeli w dany wtorek przypada święto państwowe, okres ten kończy się o godzinie 13.00 (czasu brukselskiego) poprzedniego dnia roboczego.".
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2251/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 28 grudnia 2004 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 [2] odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2142/2004 [3].
(2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania.
Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 2142/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 2142/2004 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004
z dnia 13 grudnia 2004 r.
w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez Państwa Członkowskie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada Europejska na posiedzeniu w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. potwierdziła, że niezbędne jest spójne podejście w odniesieniu do identyfikatorów biometrycznych lub danych biometrycznych do dokumentów obywateli państw trzecich, paszportów obywateli Unii Europejskiej i systemów informacyjnych (VIS i SIS II).
(2) Minimalne normy dotyczące zabezpieczeń w odniesieniu do paszportów zostały wprowadzone rezolucją przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie w dniu 17 października 2000 r.
[3]. Obecnie należy rozwinąć tą rezolucję poprzez wprowadzenie środka wspólnotowego w celu określenia wzmocnionych, zharmonizowanych norm dotyczących zabezpieczeń służących ochronie paszportów i dokumentów podróży przed fałszerstwami.
Jednocześnie paszport lub dokument podróży powinien zawierać identyfikatory biometryczne w celu zapewnienia niebudzącego wątpliwości związku pomiędzy dokumentem a jego prawowitym posiadaczem.
(3) Harmonizacja zabezpieczeń oraz włączenie identyfikatorów biometrycznych, biorąc pod uwagę przyszłe ustalenia na szczeblu europejskim, jest ważnym krokiem w kierunku zastosowania nowych elementów, które w większym stopniu zabezpieczają dokumenty podróży oraz w wiarygodny sposób określają związek miedzy posiadaczem a jego paszportem oraz dokumentem podróży, co stanowi istotny czynnik w dziedzinie ochrony przed ich bezprawnym użyciem.
Należy wziąć pod uwagę wymogi Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO), w szczególności zawarte w dokumencie 9303 dotyczącym dokumentów podróży nadających się do odczytu maszynowego.
(4) Niniejsze rozporządzenie ogranicza się do harmonizacji zabezpieczeń, z uwzględnieniem identyfikatorów biometrycznych wprowadzanych do paszportów i dokumentów podróży Państw Członkowskich.
Wyznaczenie władz i organów uprawnionych do dostępu do danych zawartych w nośniku pamięci dokumentów następuje na mocy przepisów krajowych z zastrzeżeniem stosownych przepisów prawa wspólnotowego, prawa Unii Europejskiej oraz umów międzynarodowych.
(5) Niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić jedynie te wymogi, które nie są objęte tajemnicą.
Należy je uzupełnić wymogami, które mogą pozostać tajne w celu uniknięcia ryzyka podrabiania i przerabiania dokumentów.
Takie dodatkowe wymogi techniczne powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [4].
(6) Komisja powinna być wspomagana przez Komitet ustanowiony na mocy art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiającego jednolity formularz wizowy [5].
(7) W celu zagwarantowania, by informacje, o których mowa, nie były udostępniane większej liczbie osób niż jest to konieczne, istotne jest, aby każde Państwo Członkowskie wyznaczyło nie więcej niż jeden organ odpowiedzialny za sporządzanie paszportów i dokumentów podróży, przy czym, w razie potrzeby, Państwa Członkowskie mogą zmienić ten organ.
Ze względów bezpieczeństwa każde Państwo Członkowskie powinno przekazać do wiadomości Komisji oraz pozostałych Państw Członkowskich nazwę właściwego organu.
(8) W odniesieniu do danych osobowych, które podlegają przetwarzaniu w związku z paszportami i dokumentami podróży, zastosowanie ma dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [6].
Należy zagwarantować, że w paszporcie nie będą zawarte żadne dodatkowe informacje, chyba że stanowi o tym niniejsze rozporządzenie, jego załącznik lub informację o tym umieszczono w stosownym dokumencie podróży.
(9) Zgodnie z zasadą proporcjonalności, aby osiągnąć podstawowy cel wprowadzenia wspólnych norm dotyczących zabezpieczeń i interoperacyjnych identyfikatorów biometrycznych, konieczne i właściwe jest określenie zasad obowiązujących wszystkie Państwa Członkowskie stosujące Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.
[7]. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza zakres tego, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu, zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu.
(10) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana, ani nie jest objęta jego stosowaniem.
Zważywszy że niniejsze rozporządzenie oparte jest na dorobku Schengen, zgodnie z postanowieniami części trzeciej tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania, zgodnie z art. 5 powyższego Protokołu, w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia przez Radę niniejszego rozporządzenia podejmie decyzję, czy włączy niniejsze rozporządzenie do swojego prawa krajowego.
(11) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r., dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [8].
Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związane, ani nie jest objęte jego stosowaniem.
(12) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym nie uczestniczy Irlandia, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r., dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen [9].
Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani nie jest objęta jego stosowaniem.
(13) W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [10], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tego Układu [11].
(14) W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej, a także tymczasowego stosowania niektórych przepisów Umowy [12], które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej, a także tymczasowego stosowania niektórych przepisów Umowy [13],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Paszporty i dokumenty podróży wydawane przez Państwa Członkowskie spełniają minimalne normy dotyczące zabezpieczeń określone w załączniku.
2.
Paszporty oraz dokumenty podróży zawierają nośnik pamięci, w którym znajduje się obraz twarzy.
Państwa Członkowskie mogą również dołączyć odciski palców w interoperacyjnych formatach.
Dane są zabezpieczane, a nośnik pamięci posiada wystarczającą pojemność i wydajność, aby zagwarantować integralność, autentyczność i poufność tych danych.
3.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do paszportów i dokumentów podróży wydawanych przez Państwa Członkowskie.
Nie ma ono zastosowania do dowodów osobistych wystawianych przez Państwa Członkowskie swoim obywatelom lub do paszportów tymczasowych i dokumentów podróży, których okres ważności wynosi 12 miesięcy lub jest krótszy.
Artykuł 2
Dodatkowe wymogi techniczne dotyczące paszportów, odnoszące się do następujących kwestii, ustanawia się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5 ust. 2:
a) dodatkowe zabezpieczenia i wymagania, łącznie z normami dotyczącymi wzmocnionej ochrony przed fałszowaniem, podrabianiem oraz przerabianiem;
b) wymogi techniczne dotyczące nośnika pamięci zawierającego cechy biometryczne i jego zabezpieczenia, w tym zapobiegania nieuprawnionemu dostępowi;
c) wymagania dotyczące jakości i wspólnych norm w zakresie obrazu twarzy i odcisków palców.
Artykuł 3
1.
Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5 ust. 2, można podjąć decyzję o objęciu tajemnicą i niepublikowaniu wymogów, o których mowa w art. 2.
W takim wypadku są one udostępniane wyłącznie wyznaczonym przez Państwa Członkowskie organom odpowiedzialnym za druk oraz osobom należycie upoważnionym przez Państwo Członkowskie lub Komisję.
2.
Każde Państwo Członkowskie wyznacza jeden organ odpowiedzialny za drukowanie paszportów i dokumentów podróży.
Nazwę tego organu przekazuje do wiadomości Komisji oraz innych Państw Członkowskich.
Ten sam organ może zostać wyznaczony przez dwa lub więcej Państw Członkowskich.
Każde Państwo Członkowskie jest uprawnione do zmiany wyznaczonego przez siebie organu.
Powiadamia ono o tym, w stosowym trybie, Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie.
Artykuł 4
1.
Bez uszczerbku dla zasad ochrony danych, osoby, którym wydano paszport lub dokument podróży, mają prawo do weryfikacji danych osobowych zawartych w paszporcie lub w dokumencie podróży i, w stosownych przypadkach, do żądania ich poprawienia lub usunięcia.
2.
W paszporcie lub dokumencie podróży nie umieszcza się żadnych informacji w formie nadającej się do odczytu maszynowego, o ile nie stanowi o tym niniejsze rozporządzenie lub załącznik do niego, lub o ile informacja o tym nie została umieszczona w paszporcie lub dokumencie podróży przez wydające Państwo Członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi.
3.
Do celów niniejszego rozporządzenia cechy biometryczne w paszportach i dokumentach podróży są wykorzystywane wyłącznie w celu sprawdzenia:
a) autentyczności dokumentu;
b) tożsamości jego posiadacza za pomocą bezpośrednio dostępnych porównywalnych cech w przypadkach gdy okazanie paszportu lub dokumentu podróży jest wymagane zgodnie z przepisami.
Artykuł 5
1. Komisja jest wspierana przez Komitet ustanowiony na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1683/95.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi dwa miesiące.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Państwa Członkowskie stosują niniejsze rozporządzenie:
a) w odniesieniu do obrazu twarzy: nie później niż po upływie 18 miesięcy;
b) w odniesieniu do odcisków palców: nie później niż po upływie 36 miesięcy
od przyjęcia środków określonych w art. 2.
Jednakże nie ma to wpływu na ważność już wydanych paszportów i dokumentów podróży.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2253/2004
z dnia 23 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2237/77 w sprawie formatu sprawozdania z gospodarstwa rolnego, które ma być wykorzystywane do celów określania dochodów gospodarstw rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej [1], w szczególności jego art. 7 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2237/77 [2] określa zawartość sprawozdania z gospodarstwa rolnego, które ma być wykorzystywane.
(2) Dane zebrane dla celów sprawozdania z gospodarstwa rolnego muszą brać pod uwagę zmiany Wspólnej Polityki Rolnej. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach Wspólnej Polityki Rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 [3] istotnie zmienia sposób wypłacania dotacji dla rolników we Wspólnocie. Zmiany te należy wziąć pod uwagę w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego, które ma być wykorzystywane do celów prawidłowego kontrolowania rozwoju dochodów gospodarstw rolnych oraz zapewnienia wystarczającej podstawy do analizy biznesowej gospodarstw.
(3) Wraz z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy odpowiednio dostosować sprawozdanie z gospodarstwa rolnego.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2237/77.
(5) Zważywszy, że niektóre zmiany będą obowiązywały od roku 2004, dokonane zmiany w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego stosuje się od roku obrachunkowego 2004.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do rozporządzenia (EWG) nr 2237/77 zastępuje się odpowiednio załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2254/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EGW) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz odnośnego znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 13 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zharmonizowane reguły dla ekologicznej produkcji zwierzęcej zostały określone niedawno i wraz z rozwojem tego sektora w ostatnim czasie bioróżnorodność zwierząt gospodarskich hodowanych ekologicznie dostępnych na rynku jest nadal niewystarczająca.
Z tego względu, konieczne jest dalsze ułatwienie rozwoju ekologicznej produkcji zwierzęcej.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2277/2003 [2] zmieniające załączniki I i II do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 przedłuża okres przejściowy potrzebny do włączenia tradycyjnych zwierząt do systemu rolnictwa ekologicznego do 31 grudnia 2004 r.
Jednakże przedłużenie tego okresu nie jest wystarczające szczególnie w wypadku produkcji drobiu, obejmującej wiele etapów wymagających zaangażowania różnych wyspecjalizowanych sektorów.
(3) Istnieje zatem potrzeba dalszego stosowania produkcji zwierząt hodowanych nieekologicznie.
Należy odpowiednio przyjąć przepisy dotyczące pochodzenia zwierząt.
(4) Mimo iż istnieje teraz możliwość wsparcia przepisów dotyczących pochodzenia kur do produkcji jaj, normy produkcyjne dla tych zwierząt nie zostały jeszcze ujednolicone.
Do czasu określenia takich norm, w przypadku gdy ekologicznie hodowane kury nie są dostępne, należy zezwolić na włączenie nieekologicznie hodowanych kur przeznaczonych do produkcji jaj, młodszych niż 18 tygodni do ekologicznej jednostki produkcji zwierzęcej, z zastrzeżeniem pewnych warunków, mających uprzednio zastosowanie przy włączeniu zwierząt, o których mowa, do systemu rolnictwa ekologicznego.
(5) Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91.
(6) Biorąc pod uwagę konieczność pilnego wprowadzenia tego środka związaną z faktem, że termin wygaśnięcia pewnych przepisów dotyczących pochodzenia zwierząt upływa z dniem 31 grudnia 2004 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2255/2004
z dnia 27 grudnia 2004 r.
w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych przy przywozie cukru do państw trzecich, przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 27 ust. 11 pierwszy akapit drugie tiret drugie zdanie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 27 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że refundacje wywozowe w sektorze cukru mogą się zmieniać w zależności od miejsca przeznaczenia, jeśli sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków czynią to koniecznym.
(2) Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. dotyczącego stałego przetargu w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 w zakresie określenia opłat i/lub zwrotów z tytułu wywozu cukru białego [2] przewiduje to rozróżnienie przez wykluczenie niektórych miejsc przeznaczenia.
Ponadto, dwumiesięczne lub miesięczne, stosownie do przypadku, ustalanie refundacji wywozowych dla cukru białego, cukru surowego nieprzetworzonego, syropów i innych produktów w sektorze cukru zgodnie z art. 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 wyklucza niektóre miejsca przeznaczenia.
(3) Artykuł 27 ust. 11 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że refundacje będą wypłacane za okazaniem dowodu wywozu produktów ze Wspólnoty oraz że, w przypadku zróżnicowanej stawki refundacji, produkty dotarły na miejsce przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu lub do innego miejsca, dla którego ustalono refundację.
(4) Artykuł 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [3] wymienia różne rodzaje dokumentów, które mogą służyć jako dowód zakończenia formalności celnych w krajach trzecich, w przypadku gdy wysokość stawki refundacji zróżnicowana jest w zależności od miejsca przeznaczenia.
Na podstawie tego artykułu Komisja może postanowić w niektórych szczególnych przypadkach, że dowód, o którym mowa w powyższym artykule, może być uznany za przedstawiony za pomocą szczególnego dokumentu lub w jakikolwiek inny sposób.
(5) W sektorze cukru operacje wywozu przeprowadzane są na podstawie umów zdefiniowanych jako "Franco statek" na londyńskiej giełdzie transakcji finansowych.
W konsekwencji, nabywcy akceptują na etapie "Franco statek" wszystkie zobowiązania umowne, w tym dowód zakończenia formalności celnych, nie będąc bezpośrednimi beneficjantami refundacji, do której dowód ten nadaje prawo.
Otrzymanie tego dowodu na wszystkie wywożone ilości może pociągać za sobą poważne trudności administracyjne w niektórych państwach, a to z kolei może znacznie opóźnić lub uniemożliwić wypłacanie refundacji dla wszystkich rzeczywiście wywożonych ilości.
(6) Mając na względzie ograniczenie wpływu na równowagę rynku cukru rozporządzenie Komisji (WE) nr 40/2004 z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych przy przywozie cukru do państw trzecich, przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 [4] ustanawia alternatywne dowody zapewniające gwarancje, na podstawie których dany produkt może być uznany za przywieziony do kraju trzeciego.
(7) Biorąc pod uwagę, że dnia 31 grudnia 2004 r. wygasa termin stosowania rozporządzenia (WE) nr 40/2004 oraz że nadal istnieją trudności administracyjne mające wpływ na rynek, należy ponownie ustanowić alternatywne dowody w odniesieniu do wywozu dokonywanego od dnia 1 stycznia 2005 r.
(8) Biorąc pod uwagę, że proponowany środek stanowi odstępstwo, należy ograniczyć jego stosowanie.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W przypadku wywozu dokonywanego zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, dla którego eksporter nie jest w stanie dostarczyć dowodu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, w drodze odstępstwa od powyższego art. 16, produkty są uważane za przywiezione do krajów trzecich za okazaniem następujących trzech dokumentów:
a) kopii dokumentu transportu;
b) oświadczenia, że produkt został rozładowany, wydanego przez władze kraju trzeciego lub przez władze jednego z Państw Członkowskich mające siedzibę w kraju przeznaczenia lub przez międzynarodową agencję kontrolującą zgodnie z art. 16a – 16f rozporządzenia (WE) nr 800/1999, potwierdzającego, że produkt opuścił miejsce rozładowania lub że zgodnie z wiedzą władz lub agencji wystawiających oświadczenie produkt nie był następnie ponownie załadowany w celu ponownego wywozu;
c) dokument bankowy wystawiony przez zatwierdzonych pośredników mających siedzibę we Wspólnocie potwierdzający, że wpłata odpowiadająca danemu wywozowi została dokonana na konto eksportera otwarte u tego pośrednika, lub dowód takiej wpłaty.
2.
W celu stosowania art. 20 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 Państwa Członkowskie biorą pod uwagę przepisy zawarte w ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2257/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
w sprawie zmiany rozporządzeń (EWG) nr 3906/1989, (WE) nr 1267/1999, (WE) nr 1268/1999 oraz (WE) nr 2666/2000 w celu uwzględnienia statusu Chorwacji jako kraju kandydującego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181 a ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada Europejska na swym posiedzeniu w Brukseli w dniach 17 i 18 czerwca 2004 r. uznała Chorwację za kraj kandydujący do członkostwa i wezwała Komisję do przygotowania strategii przedakcesyjnej dla Chorwacji z uwzględnieniem niezbędnych instrumentów finansowych.
(2) W celu dostarczenia Chorwacji pomocy przedakcesyjnej stosowne jest uznanie tego kraju za beneficjenta na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 3906/1989 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla niektórych krajów Europy Środkowej i Wschodniej (Phare) [1], rozporządzenia Rady (WE) nr 1267/99 z dnia 21 czerwca ustanawiającego Instrument dla Przedakcesyjnej Polityki Strukturalnej (ISPA) [2] oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1268/99 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym [3] (SAPARD).
(3) Umowa o Stabilizacji i Stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Republiką Chorwacji, podpisana w dniu 29 października 2001 r., wymaga od Chorwacji w Tytule III aktywnego promowania współpracy regionalnej w Zachodnich Bałkanach.
(4) Regionalny wymiar wspólnotowej pomocy dla Zachodnich Bałkanów jest przedmiotem szczególnej uwagi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r.
(CARDS) w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii [4], którego celem jest wspieranie współpracy regionalnej i dlatego Chorwacja powinna nadal kwalifikować się do projektów i programów o regionalnym wymiarze.
(5) Decyzja 2004/648/WE [5]. określa zasady, priorytety i warunki zawarte w Partnerstwie Europejskim z Chorwacją.
(6) Protokół Ustaleń w sprawie rozwoju Głównej Regionalnej Sieci Transportowej Europy Południowo-Wschodniej powinien ułatwić proces doboru priorytetowych środków na rzecz rozwoju ogólnoeuropejskiej sieci transportowej w okresie przedakcesyjnym.
(7) Wejście w życie rozporządzenia (WE, Euratom) 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6] wymaga dokonania pewnych dostosowań rozporządzeń w celu doprowadzenia terminologii i obecnych praktyk do zgodności z wyżej wymienionym rozporządzeniem.
(8) Pomimo tego, iż nowe Państwa Członkowskie nie są wymienione w tym rozporządzeniu, to jednak art. 33 Aktu Przystąpienia z 2003 r. przewiduje zastosowanie rozporządzeń (WE) 3906/1989 i (WE) 1267/1999 dla tych Państw Członkowskich w okresie przejściowym.
(9) Komisja przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1419/2004 [7] oraz rozporządzenie (WE) nr 447/2004 [8], które stanowią podstawę prawną dla finansowania środków w ramach SAPARD na podstawie zobowiązań, które nie wygasły do dnia przystąpienia. Wszelkie decyzje Komisji, które mogą okazać się niezbędne do czasu sfinalizowania takich zobowiązań, a których podstawą nie mogą być dwa wyżej wymienione rozporządzenia, mogą nadal opierać się na rozporządzeniu (WE) nr 1268/1999, gdyż było ono w mocy przed zmianą tego rozporządzenia niniejszym rozporządzeniem.
(10) Rozporządzenia (EWG) nr 3906/89, (WE) nr 1267/1999, (WE) nr 1268/1999 oraz (WE) 2666/2000 powinny zostać stosownie zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3906/89 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) Ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:
"3.
Dla krajów ubiegających się o członkostwo, które podpisały porozumienia o partnerstwie z Unią Europejską, pomoc w ramach programu PHARE koncentruje się na osiągnięciu głównych priorytetów koniecznych do przyjęcia dorobku wspólnotowego, tj. budowaniu administracyjnych i instytucjonalnych zdolności krajów ubiegających się o członkostwo oraz inwestycjach, z wyjątkiem tych rodzajów inwestycji, finansowanych zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE) nr 1267/1999 z dnia 21 czerwca 1999 ustanawiające Instrument Przedakcesyjnej Polityki Strukturalnej [9] i (WE) nr 1268/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym [10], pod warunkiem, że spełnione są warunki przydziału pomocy na podstawie tych dwóch rozporządzeń.
Fundusze PHARE mogą również być wykorzystane do finansowania srodków w dziedzinie środowiska, transportu i rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich, które stanowią uboczną, lecz niezbędną część zintegrowanych programów odbudowy przemysłowej lub rozwoju regionalnego.
b) Dodaje się następujące ustępy w brzmieniu:
"4.
Pomoc może być wykorzystana do pokrycia uczestnictwa krajów beneficjentów na podstawie niniejszego rozporządzenia w regionalnej, ponadgranicznej i, gdy stosowne, ponadnarodowej oraz międzyregionalnej współpracy pomiędzy nimi samymi oraz pomiędzy nimi a Państwami Członkowskimi UE.
5.
W stosownych przypadkach, pomoc może również być wykorzystana do pokrycia uczestnictwa kraju beneficjenta w programach regionalnych na podstawie innych przepisów prawnych."
2) W art. 8 dodaje się następujący akapit:
"Komisja może, w granicach ustalonych w art. 54 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [11], zdecydować o powierzeniu zadań władzy publicznej, w szczególności zadań związanych z wykonaniem budżetu, organom wymienionym w art. 54 ust. 2 tego rozporządzenia. Zadania władzy publicznej mogą być powierzone organom określonym w art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, jeżeli mają one uznaną pozycję międzynarodową, stosują się do uznanych w świecie systemów zarządzania i kontroli oraz są nadzorowane przez władzę publiczną.
3) Wykaz zamieszczony w załączniku zostaje zastąpiony następującym wykazem:
"Bułgaria
Chorwacja
Rumunia"
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 1267/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 1 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Niniejszym ustanawia się Instrument dla Strukturalnej Polityki Przedakcesyjnej, zwany dalej "ISPA".
ISPA zapewnia pomoc stanowiącą wkład w przygotowanie Bułgarii, Chorwacji i Rumunii, zwanych dalej "krajami beneficjantami", do członkostwa w Unii Europejskiej w obszarze spójności gospodarczej i społecznej w zakresie polityki ochrony środowiska i polityki transportowej, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia."
2) Na końcu art. 3 dodaje się następujący akapit:
"Niezależnie od tego co powyżej, pomoc Wspólnoty dla Chorwacji jest przyznawana w okresie 2005–2006".
3) Na końcu art. 4 dodaje się następujący akapit:
"Na zasadzie odstępstwa od 1 i 2 zdania niniejszego artykułu, dotacja dla Chorwacji na lata 2005 i 2006 w ramach tego instrumentu finansowego zostanie określona przez Komisję na podstawie oceny absorpcji administracyjnej oraz wynikających z przystąpienia koniecznych potrzeb inwestycyjnych tego kraju beneficjanta."
4) W art. 9, ust. 1, lit. a) skreśla się wyrazy "z dniem 1 stycznia 2000 r. i w żadnym wypadku nie później niż 1 stycznia 2002 r."
Artykuł 3
W rozporządzeniu (WE) nr 1268/99 wprowadza się następujące zmiany:
1) Ustęp 1 art. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Niniejsze rozporządzenie ustanawia ramy dla wspólnotowego wsparcia na rzecz zrównoważonego rozwoju rolnictwa i trwałego rozwoju obszarów wiejskich na okres przedakcesyjny dla Bułgarii, Chorwacji i Rumunii.
Niniejsze rozporządzenie pozostaje również w mocy dla sfinalizowania wszelkich programów rozpoczętych na jego podstawie w Republice Czeskiej, Estonii, na Węgrzech, Litwie, Łotwie, w Polsce, na Słowacji i w Słowenii przed ich przystąpieniem do Unii Europejskiej."
2) Na końcu art. 4 ust. 2 dodaje się następujący akapit:
"Na zasadzie odstępstwa od pierwszego akapitu, plan dla Chorwacji, na tych samych warunkach, jakie określono w pierwszym akapicie, obejmuje okres do dwóch lat od roku 2005."
3) Na końcu art. 5 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:
"Jednakże, jeżeli chodzi o Chorwację, odpowiedni program nie będzie przedmiotem średniookresowej oceny."
4) W art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a) Ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Wspólnotowa pomoc na podstawie niniejszego rozporządzenia zostaje przyznana w okresie od 2000 do 2006 r., z wyjątkiem wspólnotowej pomocy dla Chorwacji, która zostaje przyznana w okresie od 2005 do 2006 r.
Rocznie przyznane środki zostają zatwierdzone przez władzę budżetową w granicach perspektywy finansowej."
b) Na końcu ust. 3 dodaje się następujący akapit:
"Jednakże, roczny całkowity budżet dla Chorwacji ustala się oddzielnie."
5) Art. 11 otrzymuje następujące brzmienie:
"Komisja przydziela dostępne środki krajom ubiegającym się o członkostwo na wykonanie art. 7 ust. 2.
W ciągu trzech miesięcy od decyzji o uznaniu kraju za kwalifikujący się do pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia, Komisja przekazuje swoją decyzję w sprawie indykatywnego przydziału środków finansowych krajowi ubiegającemu się o członkostwo w ramach bieżącej perspektywy finansowej."
Artykuł 4
W rozporządzeniu (WE) nr 2666/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) Na końcu art. 1 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:
"Od 2005 r. Chorwacja będzie kwalifikować się jako kraj beneficjent tylko do projektów i programów o wymiarze regionalnym przedstawionych w art. 2 ust. 2.
Niezależnie od poprzedniego zdania, Chorwacja pozostaje krajem kwalifikującym się do projektów i programów na mocy rozporządzenia 1999/311."
2) W art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
c) Ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Komisja realizuje wspólnotową pomoc zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [12].
d) Dodaje się następujący ustęp:
"2a. Komisja może, w granicach ustalonych w art. 54 rozporządzenia (WE) nr 1605/2002, zdecydować o powierzeniu zadań władzy publicznej, w szczególności zadań związanych z wykonaniem budżetu, organom wymienionym w art. 54 ust. 2 rozporządzenia, o którym mowa. Zadania władzy publicznej mogą być powierzone organom określonym w art. 54 ust. 2 lit. c) wspomnianego rozporządzenia, jeżeli mają one uznaną pozycję międzynarodową, stosują się do uznanych w świecie systemów zarządzania i kontroli oraz są nadzorowane przez władzę publiczną."
Artykuł 5
W celu wdrożenia instrumentów przedakcesyjnych oraz wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1266/1999 w sprawie koordynacji pomocy dla krajów ubiegających się o członkostwo w ramach strategii przedakcesyjnej [13], odniesienie do Partnerstwa dla Członkostwa [14] i Układu Europejskiego, jest rozumiane w przypadku Chorwacji jako odniesienie do Partnerstwa Europejskiego [15] oraz Porozumienia o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w trzecim dniu po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2260/2004
z dnia 28 grudnia 2004 r.
ustalające ceny referencyjne na niektóre produkty rybołówstwa na rok połowowy 2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 29 ust. 1 i ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 stanowi, że ceny referencyjne obowiązujące we Wspólnocie mogą być ustalane corocznie według kategorii produktu dla produktów, których dotyczy zawieszenie cła na mocy art. 28 ust. 1. To samo odnosi się do produktów, które podlegając albo obowiązującemu zmniejszeniu cła w ramach WTO albo innym porozumieniom preferencyjnym, muszą stosować się do cen referencyjnych.
(2) W przypadku produktów wymienionych w załączniku I pkt A i B do rozporządzenia (WE) 104/2000 cena referencyjna jest taka sama jak cena wycofania ustalona zgodnie z art. 20 ust. 1 tego rozporządzenia.
(3) Wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży danych produktów na rok połowowy 2005 określono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2258/2004 [2].
(4) Cenę referencyjną produktów innych niż wymienione w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) 104/2000 ustala się na podstawie wyliczonej średniej wartości celnej odnotowanej na rynkach importowych lub w portach importowych w ciągu trzech lat bezpośrednio poprzedzających datę ustalenia ceny referencyjnej.
(5) Nie ma potrzeby ustalania cen referencyjnych dla wszystkich gatunków objętych kryteriami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 104/2000, w szczególności dla gatunków importowanych z państw trzecich w niewielkich ilościach.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny referencyjne produktów rybołówstwa na rok połowowy 2005 przewidziane zgodnie z art. 29 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2261/2004
z dnia 28 grudnia 2004 r.
ustalające kwoty pomocy prolongowanej i pomocy zryczałtowanej w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa na rok połowowy 2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2814/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania prolongowanej pomocy dla niektórych produktów rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 5,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 939/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania zryczałtowanej pomocy w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa [3], w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) 104/2000 stanowi, że pomoc może być przyznawana w odniesieniu do ilości niektórych świeżych produktów wycofanych z obrotu i przetworzonych w celu ich utrwalenia i składowanych lub konserwowanych.
(2) Celem tej pomocy jest przyznanie odpowiedniej zachęty organizacjom producentów do przetwarzania lub konserwowania produktów wycofanych z obrotu, tak aby można było uniknąć ich niszczenia.
(3) Kwota pomocy powinna zostać ustalona tak, aby nie zakłócać równowagi na rynku w odniesieniu do danych produktów oraz tak, aby nie zakłócać konkurencji.
(4) Kwota pomocy nie powinna przekraczać kosztów technicznych i finansowych związanych z czynnościami, które są niezbędne do utrwalania i składowania, zarejestrowanych we Wspólnocie w roku połowowym poprzedzającym rok, o którym mowa.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2005 kwotę prolongowanej pomocy, o której mowa w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, oraz kwotę zryczałtowanej pomocy, o której mowa w art. 24 ust. 4 tego rozporządzenia, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2262/2004
z dnia 28 grudnia 2004 r.
ustalające kwoty pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa w roku połowowym 2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2813/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Kwota pomocy nie powinna przekraczać sumy kosztów technicznych i finansowych zarejestrowanych we Wspólnocie w roku połowowym poprzedzającym rok, o którym mowa.
(2) W celu zniechęcenia do długoterminowego składowania, skrócenia terminów płatności, zmniejszenia obciążenia kontrolami, kwota pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania powinna być płacona w jednej pojedynczej racie.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2005 kwotę pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania produktów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000 ustala się następująco:
- pierwszy miesiąc: 200 EUR za tonę,
- drugi miesiąc: 0 EUR za tonę.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2263/2004
z dnia 28 grudnia 2004 r.
ustalające kwoty standardowe stosowane przy obliczaniu finansowej rekompensaty i zaliczki z nią związanej w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu w roku połowowym 2005
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 21 ust. 5 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 przewiduje rekompensatę finansową wypłacaną organizacjom producentów, które wycofują na określonych warunkach produkty wymienione w załączniku I pkt A i B do tego rozporządzenia.
Kwota takiej rekompensaty finansowej powinna zostać obniżona o kwoty standardowe w przypadku produktów przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2493/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie zbytu określonych produktów rybołówstwa wycofanych z rynku [2] określa sposoby zbytu produktów wycofanych z obrotu.
Wartość takich produktów powinna być ustalona na standardowym poziomie w odniesieniu do każdego z tych sposobów zbytu, uwzględniając przeciętne przychody, jakie mogą być uzyskane z takiego zbytu w różnych Państwach Członkowskich.
(3) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2509/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie niektórych produktów rybołówstwa [3], szczególne zasady przewidują, że w przypadku gdy organizacja producentów lub któryś z jej członków wystawia swe produkty na sprzedaż w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym jest ona uznawana, należy o tym poinformować organ odpowiedzialny za przyznanie rekompensaty finansowej znajdujący się w Państwie Członkowskim, w którym organizacja producentów jest uznawana. Odliczana kwota standardowa powinna zatem być kwotą stosowaną w tym Państwie Członkowskim.
(4) Ta sama metoda obliczania powinna być stosowana przy obliczaniu zaliczek na rekompensaty finansowe, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2509/2000.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2005 kwoty standardowe stosowane przy obliczaniu rekompensaty finansowej i związanych z nią zaliczek w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu przez organizacje producentów i przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Kwota standardowa odliczana od rekompensaty finansowej i związane z rekompensatą zaliczki jest kwotą standardową stosowaną w Państwie Członkowskim, w którym organizacja producentów jest uznawana.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2264/2004
z dnia 29 grudnia 2004 r.
ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 31 stycznia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 7 ust. 5 tiret piąte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje możliwość podjęcia decyzji o przyznaniu refundacji produkcyjnych do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i f) wymienionego rozporządzenia, do syropów, o których mowa w lit. d) wyminionego ustępu, i do chemicznie czystej fruktozy (lewulozy) określonej kodem CN 17025000 jako produktu pośredniego, wykorzystywanych do wytwarzania niektórych produktów przemysłu chemicznego, o ile podlegają one jednej z sytuacji określonych w art. 23 ust. 2 Traktatu.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym [2] przewiduje określenie tych refundacji w oparciu o refundacje ustalone do cukru białego.
(3) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 przewiduje, że refundacja produkcyjna do cukru białego ustalana jest comiesięcznie dla okresów rozpoczynających się pierwszego dnia każdego miesiąca.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Refundację produkcyjną do cukru białego, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, ustala się w wysokości 38,829 EUR/100 kg netto na okres od 1 do 31 stycznia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2265/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi między Wspólnotą a Republiką Kazachstanu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 17 ust.1 Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Republiką Kazachstanu stanowi [1], że handel niektórymi wyrobami stalowymi podlega szczegółowej umowie w sprawie ustaleń ilościowych.
(2) Obecna umowa dwustronna między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali (EWWiS) i rządem Republiki Kazachstanu w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi zawarta dnia 22 lipca 2002 r. [2] wygasa z dniem 31 grudnia 2004 r.
(3) Z chwilą wygaśnięcia Traktatu EWWiS Wspólnota przejęła międzynarodowe zobowiązania EWWiS, a środki odnoszące się do handlu z państwami trzecimi podlegają kompetencji Wspólnoty w ramach jej polityki handlowej.
(4) Jak wskazują wstępne ustalenia, obie strony wyrażają zamiar zawarcia nowej umowy na rok 2005 i lata kolejne.
(5) Oczekując na podpisanie i wejście w życie nowej umowy należy ustanowić limity ilościowe na rok 2005.
(6) Zważywszy, że warunki będące podstawą ustalenia limitów ilościowych na rok 2004 pozostają bez zmian, właściwe jest określenie limitów ilościowych na rok 2005 na tym samym poziomie co na rok 2004, jednak uwzględniając przy tym w pełni rozszerzenie UE.
(7) Konieczne jest zapewnienie środków zarządzania tym systemem we Wspólnocie w taki sposób, aby ułatwić wprowadzenie w życie nowej umowy, przewidując jak najwięcej podobnych postanowień.
(8) Należy zapewnić, aby pochodzenie odnośnych wyrobów było sprawdzane i w tym celu ustala się odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(9) Wyrobów umieszczanych w wolnym obszarze celnym lub przywożonych na mocy uregulowań dotyczących składów celnych, wywozu tymczasowego lub uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie należy zaliczać na poczet limitów ustalonych dla omawianych wyrobów.
(10) Skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz w celu wprowadzenia omawianych wyrobów do swobodnego obrotu we Wspólnocie.
(11) W celu zapewnienia, by nie przekraczano ustalonych limitów ilościowych, konieczne jest stworzenie procedury zarządzającej, w ramach której właściwe władze Państw Członkowskich wystawiają pozwolenia jedynie po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że odpowiednie ilości pozostają dostępne w ramach przedmiotowych limitów ilościowych.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r. w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty wyrobów stalowych pochodzących z Republiki Kazachstanu wymieniowych w załączniku I.
2.
Wyroby stalowe klasyfikuje się według grup, tak jak podano w załączniku I.
3.
Klasyfikacja wyrobów wymienionych w załączniku I jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 [3].
4.
Pochodzenie wyrobów, o których mowa w ust. 1, określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
Artykuł 2
1.
Przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych wymienionych w załączniku 1, pochodzących z Republiki Kazachstanu podlega limitom ilościowym ustanowionym w załączniku V. Wprowadzenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów określonych w załączniku II, pochodzących z Republiki Kazachstanu podlega obowiązkowi okazania świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na przywóz wystawianego przez władze Państwa Członkowskiego zgodnie z przepisami art. 4.
2.
W celu zapewnienia, by ilości wyrobów, na które wystawia się pozwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczały łącznych limitów ilościowych dla danej grupy wyrobów, właściwe organy wymienione w załączniku IV wystawiają pozwolenia na przywóz wyłącznie po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że istnieją nadal dostępne ilości w ramach limitów ilościowych obowiązujących dla danej grupy wyrobów stalowych i w odniesieniu do danego kraju dostawcy, których dotyczą wnioski złożone do odpowiednich organów przez importera lub importerów.
3.
Uprawniony przywóz zostanie zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym następuje wysyłka wyrobów z kraju wywozu.
Uznaje się, że wysyłka wyrobów ma miejsce w dniu, w którym są one załadowane na środki transportu służące wywozowi.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do wyrobów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, są następnie wprowadzone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym bądź też po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby wprowadzone w taki sposób do obrotu są zaliczane na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 4
1.
Do celów stosowania art. 2 ust. 2 przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku IV, powiadamiają Komisję o ilości otrzymanych wniosków o pozwolenie na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz.
W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy wnioskowana(-e) ilość(-i) jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Powiadomienia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich ("zasada: wcześniej złożony wcześniej rozpatrywany").
2.
Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, kod danego wyrobu, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim władzom całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach zgłoszonych dla poszczególnych grup wyrobów.
4.
Właściwe władze powiadamiają Komisję niezwłocznie po uzyskaniu informacji o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wystawiane zgodnie z art. 12 do 16.
7.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze Republiki Kazachstanu odpowiadających im pozwoleń na wywóz.
Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Republiki Kazachstanu o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po fakcie przywiezienia do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka wyrobów.
Artykuł 5
1.
Jeżeli Komisja posiada dowody na to, że wyroby wymienione w załączniku I, pochodzące z Republiki Kazachstanu zostały przeładowane, ich trasa została zmieniona lub zostały w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z ominięciem limitów ilościowych, o których mowa w art. 2, i że istnieje konieczność poczynienia niezbędnych dostosowań, wówczas Komisja wnioskuje o rozpoczęcie konsultacji w celu uzgodnienia niezbędnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2.
W oczekiwaniu na wyniki konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja może wnioskować do Republiki Kazachstanu o powzięcie niezbędnych kroków w celu zapewnienia, by korekty limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji były realizowane.
3.
Jeśli Wspólnocie i Republice Kazachstanu nie uda się osiągnąć zadawalającego rozwiązania i jeśli Komisja uzna, że istnieją niezbite dowody na obchodzenie ustaleń ilościowych, Komisja potrąca z obowiązujących limitów równoważne wielkości wyrobów pochodzących z Republiki Kazachstanu.
Artykuł 6
1.
W odniesieniu do wszystkich dostaw wyrobów stalowych objętych limitami ilościowymi ustanowionymi w załączniku V wymagane jest pozwolenie na wywóz (wystawiane przez właściwe władze Republiki Kazachstanu) do wysokości określonej w limitach.
2.
W celu wystawienia pozwolenia na przywóz, o którym mowa w art. 12, importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 7
1.
Pozwolenie na wywóz jest zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II i zawiera między innymi zaświadczenie, że ilość towarów objętych wywozem została zaliczona na poczet limitów ilościowych ustalonych dla danej grupy wyrobów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje jedynie jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 8
Wywożone wyroby będą zaliczane na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok, w którym wyroby objęte danym pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 3.
Artykuł 9
1.
Pozwolenie na wywóz, o którym mowa w art. 6, może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone jako takie.
Pozwolenie na wywóz i jego kopie jak również świadectwo pochodzenia i jego kopie sporządza się w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust.1, są wypełniane ręcznie, wpisów należy dokonywać tuszem i drukowanymi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne dokumenty mają wymiary 210 × 297 mm.
Sporządza się je na białym papierze wymiarowym, niezawierającym ścieru mechanicznego, o masie nie mniejszej, niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4.
Właściwe władze Wspólnoty uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
5.
Każde pozwolenie na wywóz lub dokument równoważny, są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6.
Numer ten składa się z następujących elementów:
- dwóch liter określających kraj wywozu, jak na przykład:
KZRepublika Kazachstanu
- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
BEBelgiaCZCzechyDKDaniaDENiemcyEEEstoniaELGrecjaESHiszpaniaFRFrancjaIEIrlandiaITWłochyCYCyprLVŁotwaLTLitwaLULuksemburgHUWęgryMTMaltaNLNiderlandyATAustriaPLPolskaPTPortugaliaSISłoweniaSKSłowacjaFIFinlandiaSESzwecjaGBZjednoczone Królestwo,
- cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np.: "4" dla 2004 r.;
- dwucyfrowego numeru określającego urząd wystawiający pozwolenie w kraju wywozu,
- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 10
Pozwolenie na wywóz może zostać wydane po dokonaniu przesyłki wyrobów, których to pozwolenie dotyczy.
W takich przypadkach pozwolenie zawiera adnotację "issued retrospectively".
Artykuł 11
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia, eksporter może zwrócić się do właściwego organu, który wystawił dokument, o sporządzenie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych znajdujących się w jego posiadaniu.
Duplikat wydany w taki sposób nosi adnotację "duplicate".
Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia.
Artykuł 12
1.
O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest wnioskowana ilość, właściwe władze Państwa Członkowskiego wystawiają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Przedstawienie oryginału pozwolenia na wywóz musi zostać dokonane nie później niż do 31 marca roku następującego po roku, w którym dokonano wysyłki towarów objętych pozwoleniem.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe organy dowolnego Państwa Członkowskiego, bez względu na Państwo Członkowskie wskazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja zgodnie z art. 4 potwierdziła, że wnioskowana ilość jest dostępna w ramach danych limitów ilościowych.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracja lub wniosek składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
(a) pełną nazwę i adres eksportera;
(b) pełną nazwę i adres importera;
(c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
(d) kraj pochodzenia towaru;
(e) kraj wysyłki;
(f) odpowiednią grupę wyrobów i ilość danych wyrobów;
(g) wagę netto według pozycji TARIC;
(h) wartość cif wyrobów na granicy Wspólnoty według pozycji TARIC;
(i) informację o tym, czy dane wyroby są towarami drugiej jakości lub niespełniającymi norm jakościowych;
(j) tam gdzie to właściwe, daty płatności i dostawy oraz kopie listu przewozowego i umowy kupna;
(k) datę i numer pozwolenia na wywóz;
(l) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
(m) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
Artykuł 13
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Republiki Kazachstanu, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 14
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez obecnie obowiązujące przepisy.
Artykuł 15
1.
Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wystawionymi przez Republikę Kazachstanu dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, właściwe organy wystawiające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim wypadku Komisja niezwłocznie uruchamia procedurę konsultacji.
2.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Republiki Kazachstanu, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami zawartymi w art. 6 do 11.
Artykuł 16
1.
Formularze stosowane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 12, są zgodne ze wzorem pozwolenia na przywóz podanym w załączniku III.
2.
Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla organu wystawiającego" i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla organu wystawiającego pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dołączyć dodatkowe kopie do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze bez zawartości ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2.
Ich rozmiar wynosi 210 × 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza jest dokładnie odwzorowany.
Obie strony kopii nr 1, która jest pozwoleniem właściwym, posiadają dodatkowo czerwony wzór giloszowany wydrukowany w tle, umożliwiający wykrycie fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Drukowaniem formularzy zajmują się Państwa Członkowskie.
Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one siedzibę.
W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Każdy formularz opatrzony jest informacją o nazwie i adresie drukarni bądź znakiem umożliwiającym jej identyfikację.
5.
Z chwilą wydania na pozwoleniach na przywóz i wyciągach z nich umieszcza się numer wystawienia określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz przekazywany jest Komisji drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej na mocy art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów stosowane są w formie pieczęci.
Jednakże wytłoczony odcisk połączony z literami lub cyframi uzyskanymi poprzez perforację lub nadruk na pozwoleniu mogą zastępować pieczęć organu wystawiającego.
Organy wystawiające stosują wszelkie metody zabezpieczeń przed fałszerstwami, aby rejestrować przydzielone ilości w sposób uniemożliwiający wstawianie cyfr lub adnotacji.
9.
Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której organy celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości.
Jeżeli miejsce pozostawione na odpisy na pozwoleniu lub wyciągu z niego jest niewystarczające, właściwe władze mogą dołączyć do niego jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki, odpowiadające rubrykom umieszczonym na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu.
Władze dokonujące odpisów przykładają pieczęć w taki sposób, aby jej połowa znajdowała się na pozwoleniu lub na wyciągu z pozwolenia, a druga połowa na dodatkowej stronie.
W przypadku wykorzystania więcej niż jednej dodatkowej strony, pieczęć przykłada się w ten sam sposób między dwoma kolejnymi stronami.
10.
Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.
11.
Właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 17
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2266/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi między Wspólnotą a Ukrainą
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi a Ukrainą [1] stanowi, że handel niektórymi wyrobami stalowymi podlega przepisom odrębnej umowy w sprawie ustaleń ilościowych.
(2) Poprzednia umowa dwustronna między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali (EWWiS) i rządem Ukrainy w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi wygasła 31 grudnia 2001 r.
(3) Z chwilą wygaśnięcia Traktatu, Wspólnota przejęła międzynarodowe zobowiązania EWWiS, a środki odnoszące się do handlu z państwami trzecimi podlegają kompetencji Wspólnoty w ramach jej polityki handlowej.
(4) Jak wskazują wstępne ustalenia, obie strony wyrażają zamiar zawarcia nowej umowy na rok 2005 i lata kolejne.
(5) Oczekując na podpisanie i wejście w życie nowej umowy należy ustanowić limity ilościowe na rok 2005.
(6) Zważywszy, że warunki będące podstawą ustalenia limitów ilościowych na rok 2004 pozostają bez zmian, właściwe jest określenie limitów ilościowych na rok 2005 na tym samym poziomie co na rok 2004, jednak uwzględniając przy tym w pełni rozszerzenie UE.
(7) Konieczne jest zapewnienie środków zastosowania tego systemu w ramach Wspólnoty w taki sposób, aby ułatwić wprowadzenie w życie nowej umowy, przewidując jak najwięcej podobnych postanowień.
(8) Należy zapewnić, aby pochodzenie przedmiotowych wyrobów było sprawdzane i w tym celu ustala się odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(9) Wyrobów umieszczanych w wolnym obszarze celnym lub przywożonych na mocy uregulowań dotyczących składów celnych, wywozu czasowego lub uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie należy zaliczać na poczet limitów ustalonych dla omawianych wyrobów.
(10) Skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz w celu wprowadzenia omawianych wyrobów do swobodnego obrotu we Wspólnocie.
(11) W celu zapewnienia, aby nie przekraczano ustalonych limitów ilościowych, konieczne jest stworzenie procedury zarządzającej, w ramach której właściwe władze Państw Członkowskich wystawiają pozwolenia po potwierdzeniu ze strony Komisji, że odpowiednie ilości pozostają dostępne w ramach przedmiotowych limitów ilościowych.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2005 r. w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty wyrobów stalowych pochodzących z Ukrainy.
2.
Wyroby stalowe klasyfikuje się według grup, określonych w załączniku I.
3.
Klasyfikacja wyrobów wymienionych w załączniku I jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [2].
4.
Pochodzenie wyrobów, o których mowa w ust. 1, określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
Artykuł 2
1.
Przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych wymienionych w załączniku 1, pochodzących z Ukrainy podlega limitom ilościowym ustanowionym w załączniku V. Wprowadzanie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów określonych w załączniku I, pochodzących z Ukrainy podlega obowiązkowi okazania świadectwa pochodzenia, ustanowionego w załączniku II i pozwolenia na przywóz wystawionego przez władze Państwa Członkowskiego zgodnie z przepisami art. 4.
2.
W celu zapewnienia, aby ilości wyrobów, na które wystawia się pozwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczały łącznych limitów ilościowych dla danej grupy wyrobów, właściwe władze wymienione w załączniku IV wystawiają pozwolenia na przywóz wyłącznie po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że istnieją nadal dostępne ilości w ramach limitów ilościowych obowiązujących dla danej grupy wyrobów stalowych i w odniesieniu do danego kraju dostawcy, których dotyczą wnioski złożone do wyżej wymienionych władz przez importera lub importerów.
3.
Uprawniony przywóz zostanie zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym następuje wysyłka wyrobów z kraju wywozu.
Uznaje się, że wysyłka wyrobów ma miejsce w dniu, w którym są one załadowane na środki transportu służące wywozowi.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do wyrobów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, są następnie wprowadzone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym bądź też po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby wprowadzone w taki sposób do obrotu są zaliczane na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 4
1.
Do celów stosowania art. 2 ust. 2 przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku IV, powiadamiają Komisję o ilości otrzymanych wniosków o pozwolenie na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz.
W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy wnioskowana(-e) ilość(-i) jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Powiadomienia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.
2.
Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, kod danego wyrobu, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim władzom całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach zgłoszonych dla poszczególnych grup wyrobów.
4.
Właściwe władze powiadamiają Komisję niezwłocznie po uzyskaniu informacji o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wystawiane zgodnie z art. 12 do 16.
7.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze ukraińskie odpowiadających im pozwoleń na wywóz.
Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze ukraińskie o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po fakcie przywiezienia do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka wyrobów.
Artykuł 5
1.
Jeżeli Komisja posiada dowody na to, że wyroby wymienione w załączniku I, pochodzące z Ukrainy zostały przeładowane, ich trasa została zmieniona lub zostały w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z ominięciem limitów ilościowych, o których mowa w art. 2, i że istnieje konieczność poczynienia niezbędnych korekt, wówczas Komisja wnioskuje o rozpoczęcie konsultacji w celu uzgodnienia niezbędnej korekty odpowiednich limitów ilościowych.
2.
W oczekiwaniu na wyniki konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja może wnioskować do Ukrainy o powzięcie niezbędnych kroków w celu zapewnienia, by korekty limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji były realizowane.
3.
Jeśli Wspólnocie i Ukrainie nie uda się osiągnąć zadawalającego rozwiązania i jeśli Komisja uzna, że istnieją niezbite dowody na obchodzenie ustaleń ilościowych, potrąca ona z obowiązujących limitów równoważne wielkości wyrobów pochodzących z Ukrainy.
Artykuł 6
1.
W odniesieniu do wszystkich dostaw wyrobów stalowych objętych limitami ilościowymi ustanowionymi w załączniku V wymagane jest pozwolenie na wywóz (wystawiane przez właściwe władze ukraińskie) do wysokości określonej w limitach.
2.
W celu wystawienia pozwolenia na przywóz, o którym mowa w art. 12, importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 7
1.
Pozwolenie na wywóz jest zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II i zawiera między innymi zaświadczenie, że ilość towarów objętych wywozem została zaliczona na poczet limitów ilościowych ustalonych dla danej grupy wyrobów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje jedynie jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 8
Wywożone wyroby będą zaliczane na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok, w którym wyroby objęte danym pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 3.
Artykuł 9
1.
Pozwolenie na wywóz, o którym mowa w art. 6, może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone.
Pozwolenie na wywóz i jego kopie, a także świadectwo pochodzenia i jego kopie sporządza się w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust.1, są wypełniane ręcznie, wpisów należy dokonywać tuszem i drukowanymi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne dokumenty mają wymiary 210 × 297 mm.
Sporządza się je na białym papierze wymiarowym, niezawierającym ścieru mechanicznego, o masie nie mniejszej niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4.
Właściwe władze Wspólnoty uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
5.
Każde pozwolenie na wywóz lub dokument równoważny, są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6. Numer ten składa się z następujących elementów:
- dwóch liter określających kraj wywozu, jak na przykład:
UAUkraina
- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
BEBelgiaCZCzechyDKDaniaDENiemcyEEEstoniaELGrecjaESHiszpaniaFRFrancjaIEIrlandiaITWłochyCYCyprLVŁotwaLTLitwaLULuksemburgHUWęgryMTMaltaNLNiderlandyATAustriaPLPolskaPTPortugaliaSISłoweniaSKSłowacjaFIFinlandiaSESzwecjaGBZjednoczone Królestwo,
- cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np.: "4" dla 2004 r.;
- dwucyfrowego numeru określającego urząd wystawiający pozwolenie w kraju wywozu,
- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 10
Pozwolenie na wywóz może zostać wydane po dokonaniu przesyłki wyrobów, których to pozwolenie dotyczy.
W takich przypadkach zawiera ono adnotację "wydane z datą wsteczną".
Artykuł 11
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia, eksporter może zwrócić się do właściwego organu, który wystawił dokument, o sporządzenie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych znajdujących się w jego posiadaniu.
Duplikat wydany w taki sposób nosi adnotację "duplikat".
Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia.
Artykuł 12
1.
O ile, zgodnie z art. 4, Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest wnioskowana ilość, właściwe władze Państwa Członkowskiego wystawiają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Przedstawienie oryginału pozwolenia na wywóz musi zostać dokonane nie później niż do 31 marca roku następującego po roku, w którym dokonano wysyłki towarów objętych pozwoleniem.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe organy dowolnego Państwa Członkowskiego, bez względu na Państwo Członkowskie wskazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja zgodnie z art. 4 potwierdziła, że wnioskowana ilość jest dostępna w ramach danych limitów ilościowych.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracja lub wniosek składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a) pełną nazwę i adres eksportera;
b) pełną nazwę i adres importera;
c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
d) kraj pochodzenia towaru;
e) kraj wysyłki;
f) odpowiednią grupę wyrobów i ilość danych wyrobów;
g) wagę netto według pozycji TARIC;
h) wartość cif wyrobów na granicy Wspólnoty według pozycji TARIC;
i) informację o tym, czy dane wyroby są towarami drugiej jakości lub niespełniającymi norm jakościowych;
j) tam gdzie to właściwe, daty płatności i dostawy oraz kopie listu przewozowego i umowy kupna;
k) datę i numer pozwolenia na wywóz;
l) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
m) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
Artykuł 13
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich, jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze ukraińskie, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 14
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba jej obszarze, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez przepisy obecnie obowiązujące.
Artykuł 15
1.
Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wystawionymi przez Ukrainę dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, właściwe władze wystawiające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim wypadku Komisja niezwłocznie uruchamia procedurę konsultacji.
2.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Ukrainy, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami zawartymi w art. 6 do 11.
Artykuł 16
1.
Formularze stosowane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 12, są zgodne ze wzorem pozwolenia na przywóz podanym w załączniku III.
2.
Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla organu wystawiającego" i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla organu wystawiającego pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dołączyć dodatkowe kopie do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze bez zawartości ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2.
Ich rozmiar wynosi 210 x 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza jest dokładnie odwzorowany.
Obie strony kopii nr 1, która jest pozwoleniem właściwym, posiadają dodatkowo czerwony wzór giloszowany wydrukowany w tle, umożliwiający wykrycie fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Drukowaniem formularzy zajmują się Państwa Członkowskie.
Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one siedzibę.
W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Każdy formularz opatrzony jest informacją o nazwie i adresie drukarni bądź znakiem umożliwiającym jej identyfikację.
5.
Z chwilą wydania na pozwoleniach na przywóz i wyciągach z nich umieszcza się numer wystawienia określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz przekazywany jest Komisji drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej na mocy art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów stosowane są w formie pieczęci.
Jednakże wytłoczony odcisk połączony z literami lub cyframi uzyskanymi poprzez perforację lub nadruk na pozwoleniu mogą zastępować pieczęć organu wystawiającego.
Organy wystawiające stosują wszelkie metody zabezpieczeń przed fałszerstwami, aby rejestrować przydzielone ilości w sposób uniemożliwiający wstawianie cyfr lub adnotacji.
9.
Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której organy celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości.
Jeżeli miejsce pozostawione na odpisy na pozwoleniu lub wyciągu z niego jest niewystarczające, właściwe władze mogą dołączyć do niego jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki, odpowiadające rubrykom umieszczonym na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu.
Władze dokonujące odpisów przykładają pieczęć w taki sposób, aby jej połowa znajdowała się na pozwoleniu lub na wyciągu z pozwolenia, a druga połowa na dodatkowej stronie.
W przypadku wykorzystania więcej niż jednej dodatkowej strony, pieczęć przykłada się w ten sam sposób między dwoma kolejnymi stronami.
10.
Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.
11.
Właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 17
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2267/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi między Wspólnotą a Federacją Rosyjską
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Federacją Rosyjską z drugiej strony [1] stanowi że handel niektórymi wyrobami stalowymi podlega przepisom specjalnej umowy w sprawie ustaleń ilościowych.
(2) Obecna umowa dwustronna między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali (EWWiS) i rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi, zawarta dnia 9 lipca 2002 r [2]. wygasa 31 grudnia 2004 r.
(3) Z chwilą wygaśnięcia Traktatu EWWiS Wspólnota przejęła międzynarodowe zobowiązania EWWiS, a środki odnoszące się do handlu wyrobami stalowymi z państwami trzecimi podlegają kompetencji Wspólnoty w zakresie polityki handlowej.
(4) Jak wskazują wstępne ustalenia, obie strony wyrażają zamiar zawarcia nowej umowy na rok 2005 i lata kolejne.
(5) Oczekując na podpisanie i wejście w życie nowej umowy należy ustanowić limity ilościowe na rok 2005.
(6) Zważywszy, że warunki będące podstawą ustalenia limitów ilościowych na rok 2004 pozostają bez zmian, właściwe jest określenie limitów ilościowych na rok 2005 na tym samym poziomie co na rok 2004, jednak uwzględniając przy tym w pełni rozszerzenie UE.
(7) Konieczne jest zapewnienie środków zarządzania tym systemem we Wspólnocie w taki sposób, aby ułatwić wprowadzenie w życie nowej umowy, przewidując jak najwięcej podobnych postanowień.
(8) Należy zapewnić, aby pochodzenie odnośnych wyrobów było sprawdzane i w tym celu ustala się odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(9) Wyrobów umieszczanych w wolnym obszarze celnym lub przywożonych na mocy uregulowań dotyczących składów celnych, wywozu tymczasowego lub uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie należy zaliczać na poczet limitów ustalonych dla omawianych wyrobów.
(10) Skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz w celu wprowadzenia omawianych wyrobów do swobodnego obrotu we Wspólnocie.
(11) W celu zapewnienia, by nie przekraczano ustalonych limitów ilościowych, konieczne jest stworzenie procedury zarządzającej, w ramach której właściwe władze Państw Członkowskich wystawiają pozwolenia jedynie po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że odpowiednie ilości pozostają dostępne w ramach przedmiotowych limitów ilościowych.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2005 r. w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej.
2.
Wyroby stalowe klasyfikuje się według grup, tak jak podano w załączniku I.
3.
Klasyfikacja wyrobów wymienionych w załączniku I jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 [3].
4.
Pochodzenie wyrobów, o których mowa w ust. 1, określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
Artykuł 2
1.
Przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych wymienionych w załączniku 1, pochodzących z Federacji Rosyjskiej podlega limitom ilościowym ustanowionym w załączniku V. Wprowadzenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów określonych w załączniku II, pochodzących z Federacji Rosyjskiej podlega obowiązkowi okazania świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na przywóz wystawianego przez władze Państwa Członkowskiego zgodnie z art. 4.
2.
W celu zapewnienia, by ilości wyrobów, na które wystawia się pozwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczały łącznych limitów ilościowych dla danej grupy wyrobów, właściwe organy wymienione w załączniku IV wystawiają pozwolenia na przywóz wyłącznie po uprzednim potwierdzeniu ze strony Komisji, że istnieją nadal dostępne ilości w ramach limitów ilościowych obowiązujących dla danej grupy wyrobów stalowych i w odniesieniu do danego kraju dostawcy, których dotyczą wnioski złożone do odpowiednich organów przez importera lub importerów.
3.
Uprawniony przywóz zostanie zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym następuje wysyłka wyrobów z kraju wywozu.
Uznaje się, że wysyłka wyrobów ma miejsce w dniu, w którym są one załadowane na środki transportu służące wywozowi.
Artykuł 3
1.
Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do wyrobów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2.
W przypadku gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, są następnie wprowadzone do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym bądź też po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby wprowadzone w taki sposób do obrotu są zaliczane na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 4
1.
Do celów stosowania art. 2 ust. 2 przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich, wymienione w załączniku IV, powiadamiają Komisję o ilości otrzymanych wniosków o pozwolenie na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz.
W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy wnioskowana(-e) ilość(-i) jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Powiadomienia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.
2.
Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, kod danego wyrobu, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3.
O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim władzom całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach zgłoszonych dla poszczególnych grup wyrobów.
4.
Właściwe władze powiadamiają Komisję niezwłocznie po uzyskaniu informacji o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6.
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wystawiane zgodnie z art. 12 do 16.
7.
Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej odpowiadających im pozwoleń na wywóz.
Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po fakcie przywiezienia do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka wyrobów.
Artykuł 5
1.
Jeżeli Komisja posiada dowody na to, że wyroby wymienione w załączniku I, pochodzące z Federacji Rosyjskiej zostały przeładowane, ich trasa została zmieniona lub zostały w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z ominięciem limitów ilościowych, o których mowa w art. 2, i że istnieje konieczność poczynienia niezbędnych dostosowań, wówczas Komisja wnioskuje o rozpoczęcie konsultacji w celu uzgodnienia niezbędnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2.
W oczekiwaniu na wyniki konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja może wnioskować do Federacji Rosyjskiej o powzięcie niezbędnych kroków w celu zapewnienia, by korekty limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji były realizowane.
3.
Jeśli Wspólnocie i Federacji Rosyjskiej nie uda się osiągnąć zadawalającego rozwiązania i jeśli Komisja uzna, że istnieją niezbite dowody na obchodzenie ustaleń ilościowych, Komisja potrąca z obowiązujących limitów równoważne wielkości wyrobów pochodzących z Federacji Rosyjskiej.
Artykuł 6
1.
W odniesieniu do wszystkich dostaw wyrobów stalowych objętych limitami ilościowymi ustanowionymi w załączniku V wymagane jest pozwolenie na wywóz (wystawiane przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej) do wysokości określonej w limitach.
2.
W celu wystawienia pozwolenia na przywóz, o którym mowa w art. 12, importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 7
1.
Pozwolenie na wywóz jest zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II i zawiera między innymi zaświadczenie, że ilość towarów objętych wywozem została zaliczona na poczet limitów ilościowych ustalonych dla danej grupy wyrobów.
2.
Każde pozwolenie na wywóz obejmuje jedynie jedną grupę wyrobów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 8
Wywożone wyroby będą zaliczane na poczet limitów ilościowych ustalonych na rok, w którym wyroby objęte danym pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 3.
Artykuł 9
1.
Pozwolenie na wywóz, o którym mowa w art. 6, może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone jako takie.
Pozwolenie na wywóz i jego kopie jak również świadectwo pochodzenia i jego kopie sporządza się w języku angielskim.
2.
Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, są wypełniane ręcznie, wpisów należy dokonywać tuszem i drukowanymi literami.
3.
Pozwolenia na wywóz lub równoważne dokumenty mają wymiary 210 × 297 mm.
Sporządza się je na białym papierze wymiarowym, niezawierającym ścieru mechanicznego, o masie nie mniejszej, niż 25 g/m2.
Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4.
Właściwe władze Wspólnoty uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
5.
Każde pozwolenie na wywóz lub dokument równoważny, są opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
Numer ten składa się z następujących elementów:
- dwóch liter określających kraj wywozu, jak na przykład:
RUFederacja Rosyjska
- dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
BEBelgiaCZCzechyDKDaniaDENiemcyEEEstoniaELGrecjaESHiszpaniaFRFrancjaIEIrlandiaITWłochyCYCyprLVŁotwaLTLitwaLULuksemburgHUWęgryMTMaltaNLNiderlandyATAustriaPLPolskaPTPortugaliaSISłoweniaSKSłowacjaFIFinlandiaSESzwecjaGBZjednoczone Królestwo,
- cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np.: "4" dla 2004 r.;
- dwucyfrowego numeru określającego urząd wystawiający pozwolenie w kraju wywozu,
- pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 10
Pozwolenie na wywóz może zostać wydane po dokonaniu przesyłki wyrobów, których to pozwolenie dotyczy.
W takich przypadkach pozwolenie zawiera adnotację "issued retrospectively".
Artykuł 11
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia, eksporter może zwrócić się do właściwego organu, który wystawił dokument, o sporządzenie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych znajdujących się w jego posiadaniu.
Duplikat wydany w taki sposób nosi adnotację "duplicate".
Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia.
Artykuł 12
1.
O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest wnioskowana ilość, właściwe władze Państwa Członkowskiego wystawiają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od przedstawienia przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz.
Przedstawienie oryginału pozwolenia na wywóz musi zostać dokonane nie później niż do 31 marca roku następującego po roku, w którym dokonano wysyłki towarów objętych pozwoleniem.
Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe organy dowolnego Państwa Członkowskiego, bez względu na Państwo Członkowskie wskazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja zgodnie z art. 4 potwierdziła, że wnioskowana ilość jest dostępna w ramach danych limitów ilościowych.
2.
Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania.
Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3.
Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4.
Deklaracja lub wniosek składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a) pełną nazwę i adres eksportera;
b) pełną nazwę i adres importera;
c) dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
d) kraj pochodzenia towaru;
e) kraj wysyłki;
f) odpowiednią grupę wyrobów i ilość danych wyrobów;
g) wagę netto według pozycji TARIC;
h) wartość cif wyrobów na granicy Wspólnoty według pozycji TARIC;
i) informację o tym, czy dane wyroby są towarami drugiej jakości lub niespełniającymi norm jakościowych;
j) tam gdzie to właściwe, daty płatności i dostawy oraz kopie listu przewozowego i umowy kupna;
k) datę i numer pozwolenia na wywóz;
l) wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
m) datę i podpis importera.
5.
Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
Artykuł 13
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 14
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez obecnie obowiązujące przepisy.
Artykuł 15
1.
Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wystawionymi przez Federację Rosyjską dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, właściwe organy wystawiające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz.
W takim wypadku Komisja niezwłocznie uruchamia procedurę konsultacji.
2.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Federacji Rosyjskiej, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami zawartymi w art. 6 do 11.
Artykuł 16
1.
Formularze stosowane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 12 ust. 1, są zgodne ze wzorem pozwolenia na przywóz podanym w załączniku III.
2.
Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako "Kopia posiadacza" i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako "Kopia dla organu wystawiającego" i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla organu wystawiającego pozwolenie.
Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dołączyć dodatkowe kopie do formularza 2.
3.
Formularze drukowane są na białym papierze bez zawartości ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2.
Ich rozmiar wynosi 210 x 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza jest dokładnie odwzorowany.
Obie strony kopii nr 1, która jest pozwoleniem właściwym, posiadają dodatkowo czerwony wzór giloszowany wydrukowany w tle, umożliwiający wykrycie fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4.
Drukowaniem formularzy zajmują się Państwa Członkowskie.
Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one siedzibę.
W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu umieszcza się wzmiankę o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie.
Każdy formularz opatrzony jest informacją o nazwie i adresie drukarni bądź znakiem umożliwiającym jej identyfikację.
5.
Z chwilą wydania na pozwoleniach na przywóz i wyciągach z nich umieszcza się numer wystawienia określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.
Numer pozwolenia na przywóz przekazywany jest Komisji drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej na mocy art. 4.
6.
Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7.
W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8.
Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów stosowane są w formie pieczęci.
Jednakże wytłoczony odcisk połączony z literami lub cyframi uzyskanymi poprzez perforację lub nadruk na pozwoleniu mogą zastępować pieczęć organu wystawiającego.
Organy wystawiające stosują wszelkie metody zabezpieczeń przed fałszerstwami, aby rejestrować przydzielone ilości w sposób uniemożliwiający wstawianie cyfr lub adnotacji.
9.
Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której organy celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe organy administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości.
Jeżeli miejsce pozostawione na odpisy na pozwoleniu lub wyciągu z niego jest niewystarczające, właściwe władze mogą dołączyć do niego jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki, odpowiadające rubrykom umieszczonym na odwrocie kopii nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu.
Władze dokonujące odpisów przykładają pieczęć w taki sposób, aby jej połowa znajdowała się na pozwoleniu lub na wyciągu z pozwolenia, a druga połowa na dodatkowej stronie.
W przypadku wykorzystania więcej niż jednej dodatkowej strony, pieczęć przykłada się w ten sam sposób między dwoma kolejnymi stronami.
10.
Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.
11.
Właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 17
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2268/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglika wolframu oraz stapianego węglika wolframu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Obowiązujące środki
(1) Rozporządzeniem (EWG) nr 2737/90 [2] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 33 % na przywóz węglika wolframu i stapianego węglika wolframu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (dalej "ChRL"); decyzją 90/480/EWG [3] Komisja przyjęła zobowiązania dotyczące produktu podlegającego środkom podjęte przez dwóch głównych eksporterów.
(2) W następstwie wycofania zobowiązań przez dwóch chińskich eksporterów, o których mowa, Komisja nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 2286/94 [4] tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rozpatrywanych produktów.
(3) Rozporządzeniem (WE) nr 610/95 [5] Rada zmieniła rozporządzenie (EWG) nr 2737/90 i nałożyła na przywóz węglika wolframu i stapianego węglika wolframu ostateczne cło wynoszące 33 %; w rezultacie postępowania przeglądowego, które zostało wszczęte na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego (zwane dalej "poprzednim dochodzeniem przeglądowym"), środki te zostały przedłużone na następny okres pięcioletni rozporządzeniem (WE) nr 771/98 [6].
2.
Obecne dochodzenie
(4) W następstwie opublikowania obwieszczenia o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących środków antydumpingowych dotyczących węglika wolframu i stapianego węglika wolframu pochodzących z ChRL [7] 9 stycznia 2003 r. Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu związanego z wygaśnięciem środków od organizacji Eurometaux (dalej "wnioskodawca") w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 80 %, całkowitej produkcji we Wspólnocie; wniosek oparto na tym, iż wygaśnięcie środków prawdopodobnie spowodowałoby utrzymanie się lub ponowne wystąpienie dumpingu, a tym samym mogłoby spowodować szkodę dla przemysłu Wspólnoty.
(5) Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, iż istnieją wystarczające przesłanki dla wszczęcia postępowania przeglądowego, Komisja wszczęła dochodzenie, na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego [8].
3.
Wniosek o przegląd tymczasowy
(6) Dnia 25 listopada 2003 r. Komisja otrzymała od wnioskodawcy wniosek o przegląd tymczasowy, złożony w imieniu producentów reprezentujących znaczną część całkowitej produkcji we Wspólnocie.
(7) Wnioskodawca twierdził, że na rynku pojawił się nowy typ produktu, który ma takie same podstawowe własności fizyczne i chemiczne oraz przeznaczenie jak produkt, do którego odnoszą się obowiązujące środki dotyczące przywozu węglika wolframu oraz stapianego węglika wolframu pochodzących z ChRL.
Wnioskodawca twierdził, iż nowy typ produktu, chociaż nie podlega środkom, jest w rzeczywistości częścią produktu, o którym mowa.
Wnioskodawca twierdził, iż w rezultacie istniejące środki przestały być wystarczające do przeciwdziałania dumpingowi, który powoduje szkodę, oraz iż zakres środków powinien być w związku z tym zmieniony w taki sposób, aby nowy typ produktu został objęty definicją produktu.
(8) Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, iż istnieją wystarczające przesłanki uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu tymczasowego, 31 marca 2004 r.
[9] Komisja wszczęła postępowanie przeglądowe zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, o zakresie ograniczonym do definicji rozpatrywanego produktu.
Obecnie dochodzenie nadal trwa.
4.
Strony zainteresowane dochodzeniem
(9) Komisja oficjalnie powiadomiła producentów, importerów i użytkowników, jak również eksporterów w ChRL o wszczęciu postępowania przeglądowego.
(10) Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swojego stanowiska na piśmie oraz złożenia wniosku o umożliwienie złożenia wyjaśnień ustnych w terminie przewidzianym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(11) Komisja wysłała kwestionariusz do wszystkich znanych stron zainteresowanych i otrzymała odpowiedzi od trzech producentów wspólnotowych będących wnioskodawcami, jednego innego producenta wspólnotowego, jednego importera, który jest także użytkownikiem produktu, o którym mowa, siedmiu eksporterów-producentów, jednego handlowca z siedzibą w Hongkongu, jednego handlowca-importera w Niemczech oraz jednego producenta w kraju analogicznym.
Wszystkie strony przedstawiły swoje stanowisko na piśmie, a zainteresowanym umożliwiono złożenie wyjaśnień ustnych.
(12) Komisja zebrała i zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne dla celów dochodzenia, oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne na terenie następujących przedsiębiorstw:
a) producenci Wspólnoty
- Wolfram Bergbau und Hütten-GmbH Nfg.
KG, St. Peter, Austria
- H. C. Starck GmbH & Co.
KG, Goslar, Niemcy
- Eurotungstène poudres SA, Grenoble, Francja
b) importerzy-użytkownicy we Wspólnocie
- Harditalia SpA und F.I.L.M.S. SpA, Anzola D'ossola, Włochy (spółki powiązane)
c) eksporterzy w ChRL
- Nanchang Cemented Carbide Co., Ltd, Nanchang-Stadt, prowincja Jiangxi
- Xiamen Golden Egret Special Alloy Co., Ltd, Xiamen-Stadt, prowincja Fujian
- Zhuzhou Cemented Carbide Works Import & Export Company, Zhuzhou-Stadt, prowincja Hunan
- Zigong Cemented Carbide Corp., Ltd, Zigong-Stadt, prowincja Syczuan
d) producent w kraju analogicznym
- Osram Sylvania Inc., Towanda, Pensylwania, Stany Zjednoczone Ameryki
5.
Okres dochodzenia
(13) Dochodzenie dotyczące utrzymania się i/lub ponownego wystąpienia dumpingu, a tym samym szkody obejmowało okres od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2002 r. (dalej "okres dochodzenia"); badanie tendencji istotnych dla oceny prawdopodobieństwa utrzymania się dumpingu i ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od 1998 r. do końca okresu dochodzenia (dalej "okres rozpatrywany").
6.
Produkt rozpatrywany i produkt podobny
6.1.
Produkt rozpatrywany
(14) Przypomina się, iż wskutek domniemanego pojawienia się na rynku nowego typu produktu, o takich samych właściwościach fizycznych i chemicznych oraz przeznaczeniu jak produkt, którego dotyczą środki, 31 marca 2004 r. rozpoczęty został przegląd tymczasowy o zakresie ograniczonym do definicji rozpatrywanego produktu (patrz motywy 6–8).
(15) Jednakże produkt rozpatrywany w obecnym przeglądzie jest tym samym produktem, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2737/90 i jego późniejszych zmianach, tj. węglikiem wolframu i stapianym węglikiem wolframu, objętymi kodem CN 28499030.
(16) Węglik wolframu i stapiany węglik wolframu są związkami węgla i wolframu wytwarzanymi w procesie obróbki termicznej (nawęglanie w pierwszym przypadku i stapianie w drugim przypadku); oba są półproduktami, używanymi do wytwarzania elementów ze stopów twardych, np. narzędzi skrawających z węglików spiekanych oraz elementów odpornych na zużycie, w powłokach odpornych na ścieranie, w świdrach do odwiertów naftowych i górniczych, jak również w ciągadłach i końcówkach do rozciągania i kucia metali.
(17) Niektórzy eksporterzy dowodzili, iż węglik wolframu oraz stapiany węglik wolframu są różnymi produktami; opierano się na twierdzeniu, iż ich procesy produkcyjne są zupełnie różne, a także różne jest ich przeznaczenie.
(18) Przypomina się, iż w motywie (11) rozporządzenia Rady (WE) nr 771/98 mowa jest o tym, iż dochodzenie wykazało, że chociaż procesy produkcyjne są różne, węglik wolframu oraz stapiany węglik wolframu mają ten sam skład chemiczny (oba składają się z około od 92 do 94 % wolframu i od 4 do 6 % węgla) oraz pochodzą z tego samego etapu łańcucha produkcyjnego wolframu, tj. pomiędzy sproszkowanym wolframem a narzędziami węglikowymi i odpornymi na zużycie materiałami; ponadto ich przeznaczenie w przemyśle jest podobne, tj. jako elementu utwardzającego powierzchnie; chociaż w przypadku pewnych szczególnych i ograniczonych zastosowań, w których wymagana jest większa odporność na zużycie i ścieranie, używa się tylko stapianego węglika wolframu, stapiany węglik wolframu oraz węglik wolframu są na ogół zamienne; dlatego też w poprzednim dochodzeniu przeglądowym ustalono, iż na potrzeby dochodzenia węglik wolframu oraz stapiany węglik wolframu są jednym produktem.
(19) Nie przedstawiono żadnego nieodpartego argumentu, który uzasadniałby zmianę podejścia, prowadząc do innych wniosków niż te, które wyciągnięto z poprzedniego dochodzenia przeglądowego.
Ponadto na rynku nie ma znaczącej różnicy w cenie pomiędzy stapianym węglikiem wolframu a węglikiem wolframu, ponieważ dodatkowe przetwarzanie w przypadku stapianego węglika wolframu jest równoważone przez mniej dokładną selekcję rozmiaru ziarna; tym samym na potrzeby niniejszego dochodzenia węglik wolframu oraz stapiany węglik wolframu są uważane za jeden produkt, o tych samych podstawowych własnościach.
6.2.
Produkt podobny
(20) Jak ustalono w poprzednich dochodzeniach, niniejsze dochodzenie przeglądowe potwierdziło, że produkty eksportowane przez ChRL oraz te produkowane i sprzedawane przez producentów Wspólnoty i producentów w kraju analogicznym są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, ponieważ mają zasadniczo takie same własności fizyczne oraz przeznaczenie.
B. PRAWDOPODOBIEŃSTWO UTRZYMYWANIA SIĘ LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
1.
Uwagi wstępne
(21) Tytułem informacji ogólnych przypomina się, że przywóz rozpatrywanego produktu z ChRL w czasie dziewięciomiesięcznego okresu dochodzenia, które zakończyło się nałożeniem środków w 1990 r., wynosił 117 ton, co stanowiło 5,3 % udziału w rynku; określony wtedy margines dumpingu wynosił 73,13 %.
W okresie poprzedniego dochodzenia przeglądowego przywóz wyniósł 234 tony, stanowiąc 5 % udziału w rynku, podczas gdy margines dumpingu wynosił 30,6 %.
2.
Status gospodarki rynkowej oraz kraj analogiczny
(22) Przypomina się, że żaden z eksporterów rozpatrywanego produktu nie otrzymał statusu gospodarki rynkowej w poprzednich dochodzeniach. Współpracujący eksporterzy dowodzili, iż możliwość przyznania statusu gospodarki rynkowej powinna zostać zbadana na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, oświadczając, że w rozporządzeniu podstawowym nie ma żadnych postanowień, które uniemożliwiałyby przyznanie współpracującym eksporterom w przeglądzie statusu gospodarki rynkowej na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(23) Przypomina się, że obecne dochodzenie jest przeglądem związanym z wygaśnięciem środków, w rezultacie którego środki mogą być jedynie uchylone lub utrzymane, ale nie mogą być zmienione.
Zgodnie ze stałą praktyką instytucji ubieganie się o status gospodarki rynkowej powinno mieć tym samym miejsce w ramach przeglądu tymczasowego, ponieważ w wyniku takiego przeglądu tymczasowego poziom środków może zostać zmieniony.
(24) Współpracujący eksporterzy podawali także w wątpliwość wybór Stanów Zjednoczonych Ameryki jako właściwego państwa trzeciego o gospodarce rynkowej (dalej "kraj analogiczny"), wskazując różnicę w PKB na mieszkańca pomiędzy ChRL a Stanami Zjednoczonymi Ameryki jako przyczynę nietrafności wyboru; współpracujący eksporterzy wnosili o wyznaczenie w zamian Republiki Korei lub Republiki Czeskiej, na tej podstawie, iż PKB na mieszkańca był bliższy poziomowi PKB w ChRL.
(25) Kwestia PKB na mieszkańca nie jest uważana za czynnik rozstrzygający w przypadku podejmowania decyzji w sprawie odpowiedniego kraju analogicznego; Stany Zjednoczone Ameryki zostały uznane za właściwy kraj analogiczny w poprzednim przeglądzie i nie stwierdzono żadnej zmiany okoliczności, która czyniłaby ten wybór niewłaściwym w obecnym dochodzeniu.
Ponadto nie przedstawiono żadnych przekonujących dowodów na to, iż Republika Korei lub Republika Czeska byłyby bardziej odpowiednie.
(26) Osram Sylvania Inc., producent rozpatrywanego produktu w Stanach Zjednoczonych Ameryki, zaoferował współpracę przy dochodzeniu i zostało odpowiednio sprawdzone, czy sprzedaż krajowa przedsiębiorstwa Osram Sylvania Inc. była znacząca w porównaniu z ilością rozpatrywanego produktu wywożonego z ChRL.
Ustalono, iż wielkość sprzedaży krajowej przedsiębiorstwa Osram Sylvania Inc. w odniesieniu do odbiorców krajowych, oraz w zwykłym obrocie handlowym, znacząco przekraczała 5 % eksportu chińskich eksporterów do Wspólnoty, co jest konieczne, jeśli wartość normalna ma być oparta na krajowych cenach sprzedaży.
(27) W związku z tym, na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, postanowiono utrzymać wybór Stanów Zjednoczonych Ameryki jako kraju analogicznego w obecnym postępowaniu oraz wykorzystać sprzedaż krajową przedsiębiorstwa Osram Sylvania Inc. jako podstawę do ustalenia wartości normalnej.
3.
Wartość normalna
(28) Zbadano, czy krajowa sprzedaż przedsiębiorstwa Osram Sylvania Inc. niezależnym odbiorcom może być uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(29) Ustalono, iż średnia ważona cena sprzedaży we wszystkich transakcjach sprzedaży w okresie dochodzenia była wyższa niż średnia ważona kosztów jednostkowych produkcji.
Dlatego też całość sprzedaży krajowej została uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym.
(30) Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego normalna wartość została oparta na cenach całej sprzedaży krajowej węgliku wolframu i stapianego węglika wolframu Osram Sylvania Inc. niezależnym odbiorcom w Stanach Zjednoczonych Ameryki w okresie dochodzenia.
4.
Cena eksportowa
(31) Pięciu z siedmiu współpracujących eksporterów reprezentowało prawie cały wywóz z ChRL do niezależnych odbiorców na terenie Wspólnoty w okresie dochodzenia.
Dwaj pozostali współpracujący eksporterzy nie wywozili rozpatrywanego produktu do Wspólnoty w okresie dochodzenia.
Cena eksportowa mogła być zatem ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego (tj. na podstawie cen rzeczywiście pobranych przez pięciu współpracujących eksporterów).
5.
Porównanie
(32) W celu zapewnienia porównywalności, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, dokonano dostosowań w zakresie różnic ze względu na transport, opakowanie, ubezpieczenie, koszty kredytu, warunki płatności, koszty manipulacyjne i dodatkowe, które zostały poniesione, i wykazano, iż miały one wpływ na ceny i ich porównywalność.
6.
Margines dumpingu
(33) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego wartość normalna została porównana z ceną eksportową.
Obie zostały wyliczone na poziomie ex-factory, a porównanie zostało dokonane na tym samym poziomie obrotu.
(34) W celu obliczenia marginesu dumpingu średnia normalna wartość ważona została porównana z ważoną średnią ceną eksportową na teren Wspólnoty na poziomie ex-factory oraz na tym samym poziomie obrotu.
Porównanie to wykazało istnienie dumpingu na poziomie około 31 %, co jest bliskie obecnemu poziomowi cła antydumpinowego.
7.
Prawdopodobieństwo utrzymania dumpingu
(35) Ponieważ nie zaprzestano dumpingu, badano, czy istnieje prawdopodobieństwo utrzymania wywozu rozpatrywanego produktu po cenach dumpingowych.
W tym kontekście wzięto pod uwagę takie czynniki, jak zdolności produkcyjne producentów rozpatrywanego produktu w ChRL oraz ich ceny sprzedaży do innych państw trzecich oraz na rynku krajowym w ChRL.
7.1.
Wolne moce produkcyjne
(36) Jak wspomniano w motywie (31), w okresie dochodzenia pięciu współpracujących eksporterów z ChRL wywoziło rozpatrywany produkt na teren Wspólnoty.
(37) Dwóch z tych eksporterów produkowało samodzielnie rozpatrywany produkt, tj. produkcji i sprzedaży eksportowej dokonywała ta sama osoba prawna.
(38) Dwóch kolejnych eksporterów było powiązanych z przedsiębiorstwami produkcyjnymi, tj. produkcji oraz sprzedaży eksportowej dokonywały dwie odrębne, ale powiązane ze sobą osoby prawne.
(39) Piąty eksporter nie miał powiązanego przedsiębiorstwa produkcyjnego; jego produkty były natomiast nabywane od producentów/eksporterów wymienionych w motywach (37) i (38), a następnie wywożone.
(40) Czterech eksporterów z zapleczem produkcyjnym miało łączne teoretyczne [10] moce produkcyjne wynoszące 9850 ton w okresie dochodzenia, a całkowita produkcja wyniosła 8460 ton, co stanowi współczynnik wykorzystania wynoszący 86 %.
Czterech produkujących eksporterów ma zatem wolne moce produkcyjne w wysokości 1390 ton, co odpowiada 21,5 % obliczonego zużycia rozpatrywanego produktu na wolnym rynku (6461 ton) [11].
(41) Dwóch pozostałych współpracujących eksporterów, którzy nie eksportowali rozpatrywanego produktu na teren Wspólnoty w okresie dochodzenia, także podało informacje dotyczące produkcji oraz sprzedaży w okresie dochodzenia.
Jeden z tych dwóch eksporterów jest handlowcem nieposiadającym własnej produkcji, drugi miał moc produkcyjną wynoszącą w przybliżeniu 200 ton, a jego rzeczywista produkcja wynosiła w okresie dochodzenia 49 ton.
(42) Połączone moce siedmiu eksporterów wyniosły 10050 ton.
Siedmiu eksporterów posiadało wolne moce produkcyjne wynoszące 1541 ton w okresie dochodzenia, co stanowi około 24 % wolnorynkowego zużycia we Wspólnocie, określonego w motywie (41) powyżej.
Te wolne moce wyraźnie wskazują, że chińscy eksporterzy mogliby zdecydować się na znaczne zwiększenie wywozu rozpatrywanego produktu na rynek Wspólnoty, jeśli środki zostałyby uchylone.
Przypomina się, że całkowity wywóz współpracujących eksporterów wyniósł 239 ton lub prawie 100 % całkowitego przywozu rozpatrywanego produktu w okresie dochodzenia, a także że współpracujący eksporterzy stanowią zatem prawie cały eksport do Wspólnoty.
7.2.
Sprzedaż przez eksporterów z ChRL na rynku krajowym oraz na rynkach w państwach trzecich
(43) Od czasu nałożenia obowiązujących środków eksporterzy chińscy rozwinęli umiejętności wykorzystania rozpatrywanego produktu na dalszym etapie produkcji, głównie w przemyśle narzędziowym (produkcja ze spiekanych węglików).
(44) W okresie dochodzenia około 4846 ton (57 %) z całkowitej produkcji pięciu współpracujących eksporterów było dalej przetwarzanych, podczas gdy 1557 ton (18 %) sprzedawano na rynku krajowym, a 2021 ton (24 %) eksportowano przez współpracujących eksporterów.
(45) Poniższa tabela przedstawia średnie ceny sprzedaży według miejsca przeznaczenia pięciu współpracujących eksporterów w okresie dochodzenia w porównaniu ze średnią ceną sprzedaży przemysłu wspólnotowego:
+++++ TABLE +++++
(46) Jak widać powyżej, w interesie chińskich eksporterów byłoby nie tylko wykorzystanie istniejących wolnych mocy produkcyjnych, w celu zwiększenia sprzedaży na rynek wspólnotowy, lecz także przesunięcie przynajmniej części sprzedaży krajowej i sprzedaży do państw trzecich na rynek Wspólnoty; rzeczywiście w porównaniu z cenami, które współpracujący eksporterzy mogą osiągnąć na rynku krajowym, ceny na rynku wspólnotowym sprawiają, iż byłby on rynkiem atrakcyjnym, jeśli pozwolono by wygasnąć obowiązującym środkom antydumpingowym.
(47) Również w porównaniu z chińskim wywozem do innych państw trzecich, takich jak Japonia czy Stany Zjednoczone Ameryki, ceny na rynku wspólnotowym są atrakcyjne, a zatem ryzyko przekierowania handlu na rynek Wspólnoty, w razie wygaśnięcia środków, byłoby duże.
(48) W związku z tym uznano za prawdopodobne, że w razie uchylenia środków znaczne ilości rozpatrywanego produktu byłyby sprzedawane po cenach podcinających średnie ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego, powodując tym samym szkodę dla tego przemysłu.
8.
Wnioski
(49) Jak odnotowano w motywie (34), chińscy eksporterzy utrzymują praktyki dumpingowe.
Ustalony margines dumpingu w okresie dochodzenia wynosił 31 %, czyli był w przybliżeniu na tym samym poziomie co margines dumpingu ustalony w poprzednim dochodzeniu przeglądowym.
(50) Połączone moce produkcyjne pięciu współpracujących eksporterów wynosiły 10050 ton w okresie dochodzenia, czyli więcej niż połączone moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego.
Ponadto pięciu współpracujących eksporterów miało wolne moce produkcyjne w okresie dochodzenia stanowiące w przybliżeniu 24 % wolnorynkowego zużycia we Wspólnocie.
(51) Jeśli chodzi o ceny eksportowe rozpatrywanego produktu z ChRL w okresie dochodzenia, zauważa się, że średnie ceny sprzedaży na rynek wspólnotowy są atrakcyjnie wysokie dla chińskich eksporterów.
Dlatego też uznano, że w razie uchylenia środków zaistniałoby ryzyko utrzymania wyrządzającego szkodę dumpingu.
Ponadto, biorąc pod uwagę różnice cenowe stwierdzone w okresie dochodzenia pomiędzy cenami eksportowymi, po których współpracujący eksporterzy sprzedawali rozpatrywany produkt na rynek Wspólnoty, a tymi, po których sprzedawali go do innych państw trzecich, zaistniałoby także prawdopodobieństwo, iż wywóz dumpingowy byłby przekierowany z innych rynków (np. rynku Japonii czy Stanów Zjednoczonych Ameryki) na rynek wspólnotowy, ponieważ ceny we Wspólnocie były wyższe niż te, które stwierdzono na innych głównych rynkach eksportowych.
(52) Podsumowując, wszystkie wskaźniki wskazują na to, iż przywóz na teren Wspólnoty z ChRL po cenach dumpingowych będzie utrzymywany, a w razie uchylenia środków dokonywany w zwiększonych ilościach.
C. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY
(53) W okresie dochodzenia rozpatrywany produkt był wytwarzany przez:
- trzech producentów-wnioskodawców, którzy w pełni współpracowali z Komisją w czasie dochodzenia i którzy wytwarzali rozpatrywany produkt na sprzedaż stronom trzecim po cenach określanych przez rynek (dalej "wolny rynek");
- jednego innego producenta, który wytwarza na wolny rynek i który poparł skargę, ale nie współpracował w ramach dochodzenia;
- trzech innych producentów, którzy wytwarzali rozpatrywany produkt na potrzeby własne.
Jeden z tych trzech producentów współpracował, a pozostali ani nie poparli obecnego dochodzenia, ani też się mu nie sprzeciwili.
(54) Jeśli chodzi o producentów, którzy wytwarzają rozpatrywany produkt na własne potrzeby, produkcja tych przedsiębiorstw w zakresie rozpatrywanego produktu jest wytwarzaniem półproduktu, w całości zużywanego do produkcji wysokowartościowych produktów końcowych; nie sprzedawali oni rozpatrywanego produktu na wolnym rynku.
(55) Rozróżnienie pomiędzy produkcją na własne potrzeby a wolnym rynkiem jest istotne dla analizy sytuacji gospodarczej na rynku wspólnotowym oraz sytuacji przemysłu wspólnotowego, ponieważ produkty przeznaczone na potrzeby własne nie są narażone na bezpośrednią konkurencję ze strony przywozu; w przeciwieństwie do produkcji przeznaczonej do sprzedaży na wolnym rynku, która – jak stwierdzono – bezpośrednio konkuruje z przywozem rozpatrywanego produktu z ChRL; w świetle powyższego uznano, iż sytuacja różni się pomiędzy wolnym rynkiem a produkcją na własne potrzeby.
(56) Produkcja trzech współpracujących producentów Wspólnoty, którzy produkowali na wolny rynek i w pełni współpracowali, stanowiła w przybliżeniu 89 % całkowitej wspólnotowej produkcji rozpatrywanego produktu na wolny rynek w okresie dochodzenia. Ci producenci Wspólnoty stanowią przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
D. SYTUACJA NA RYNKU WSPÓLNOTOWYM
1.
Informacje ogólne
1.1 Dane dotyczące przywozu
(57) Źródłem danych dotyczących przywozu były informacje Eurostatu związane z wielkością przywozu objętego kodem CN 28499030 oraz zweryfikowane dane wywozowe od współpracujących eksporterów z ChRL.
1.2 Dane dotyczące przemysłu wspólnotowego
(58) Dane dotyczące przemysłu wspólnotowego uzyskano ze zweryfikowanych odpowiedzi na kwestionariusz trzech współpracujących producentów wspólnotowych, którzy wytwarzali rozpatrywany produkt na sprzedaż na wolnym rynku, a także od współpracującego producenta wytwarzającego rozpatrywany produkt na własne potrzeby.
1.3 Zużycie wspólnotowe
(59) Jawne zużycie rozpatrywanego produktu na wolnym rynku we Wspólnocie zostało ustalone na podstawie:
- całkowitej wielkości przywozu rozpatrywanego produktu na teren Wspólnoty według danych Eurostatu, oraz
- całkowitej zweryfikowanej wielkości sprzedaży trzech współpracujących producentów wspólnotowych produkujących na wolny rynek na potrzeby niezależnych odbiorców na rynku wspólnotowym.
(60) Zużycie wolnorynkowe we Wspólnocie wzrosło o 9 % w rozpatrywanym okresie.
Jednakże wzrost ten nie był równy.
Po spadku w latach 1998–1999 zużycie wzrosło do roku 2001, kiedy to osiągnęło najwyższą wartość 7949 ton, a następnie znów spadło do 6461 ton w okresie dochodzenia.
+++++ TABLE +++++
(61) Znaczący wzrost zużycia wolnorynkowego w latach 2000 i 2001 można częściowo wytłumaczyć większą aktywnością gospodarczą na terenie Wspólnoty, jak również na rynku światowym, a częściowo wprowadzeniem nowego systemu pozwoleń na wywóz w ChRL.
Ten drugi czynnik spowodował masowe zakupy (gromadzenie zapasów przez użytkowników) pod koniec roku 2000 oraz w roku 2001 z obawy przed ewentualnym brakiem surowców oraz rozpatrywanego produktu.
2.
Przywóz z ChRL
2.1.
Wielkość i udział w rynku
+++++ TABLE +++++
(62) Wielkość przywozu z ChRL wykazywała w rozpatrywanym okresie pewne wahania, wzrastając na koniec w porównaniu z rokiem 1998, co jest odzwierciedlone w wyższym udziale w rynku w okresie dochodzenia w porównaniu z rokiem 1998.
2.2.
Ceny i podcięcie cenowe
(63) Średnia cena przywozu rozpatrywanego produktu z ChRL w okresie dochodzenia wynosiła 12,59 EUR/kg, co stanowiło cenę CIF na granicy WE.
W celu przeanalizowania podcięcia cenowego średnie ceny ważone rozpatrywanego produktu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy zostały porównane ze średnimi cenami ważonymi przywozu z ChRL na rynek wspólnotowy w okresie dochodzenia, odpowiednio dostosowanymi w zakresie ceł oraz kosztów poprzywozowych.
(64) Ceny przemysłu wspólnotowego to ceny sprzedaży, zgłoszone w odpowiedziach na kwestionariusz dotyczący sprzedaży we Wspólnocie pierwszemu niezależnemu odbiorcy na poziomie ex-factory.
Ceny przywozu chińskiego są to ceny zgłoszone przez współpracujących producentów-eksporterów, którzy wywozili rozpatrywany produkt w okresie dochodzenia.
(65) Na tej podstawie ustalono margines podcięcia cenowego, wyrażony jako odsetek cen przemysłu wspólnotowego; margines ten wynosił około 10 %.
Jeśli obecny poziom ceł antydumpingowych zostanie włączony do wyliczeń, podcięcie cenowe nie zachodzi.
3.
Wielkość i ceny jednostkowe przywozu i sprzedaży przemysłu wspólnotowego w okresie dochodzenia
+++++ TABLE +++++
(66) W porównaniu z przywozem z innych państw trzecich ceny przywozu pochodzącego z ChRL (tj. średnio 12,59 EUR/kg) były znacznie niższe; w tych okolicznościach istnieje wyraźne prawdopodobieństwo, że w razie uchylenia środków, przywóz rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL będzie coraz powszechniejszy, kosztem wywozu innych państw trzecich do Wspólnoty, oraz iż przywóz ten będzie dokonywany po cenach dumpingowych.
E. SYTUACJA PRZEMYSŁU WSPÓLNOTOWEGO
(67) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie sytuacji przemysłu wspólnotowego obejmowało ocenę wszystkich czynników i wskaźników gospodarczych mających znaczenie dla stanu przemysłu od 1998 r. (rok bazowy) do okresu dochodzenia; dane dotyczące przemysłu wspólnotowego przedstawiają zebrane informacje trzech współpracujących producentów Wspólnoty, chyba że zaznaczono, iż jest inaczej.
1.
Produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych oraz zapasy
(68) Moce produkcyjne ustalono na podstawie maksymalnej godzinowej wydajności zainstalowanych maszyn, pomnożonej przez roczny maksymalny czas pracy, minus konserwacja oraz inne podobne przerwy w produkcji.
Moce produkcyjne wzrosły w rozpatrywanym okresie o 22 %.
+++++ TABLE +++++
(69) Produkcja przemysłu wspólnotowego wzrosła w rozpatrywanym okresie o 1 %.
Jednakże ten niewielki wzrost nie przebiegał równomiernie.
Po spadku o 6 % w roku 1999 w latach 1999–2001 produkcja wzrosła o 27 %.
W końcu, w okresie dochodzenia, produkcja wróciła do poziomu, który był nieznacznie wyższy od poziomu z roku 1998.
(70) Powody wzrostu produkcji oraz mocy produkcyjnych w latach 2000 i 2001 wyjaśniono w motywie (61).
Gwałtowny skok w światowym popycie na rozpatrywany produkt, który to popyt wynikał z większej aktywności gospodarczej na rynku światowym, a także z wprowadzenia nowego systemu pozwoleń na wywóz w ChRL, uruchomił inwestycje w moce produkcyjne, zwłaszcza w latach 2000 i 2001, czego skutkiem było zwiększenie mocy produkcyjnych o 22 % w rozpatrywanym okresie.
(71) Spadek wykorzystania mocy produkcyjnych w okresie dochodzenia w porównaniu z latami poprzednimi można wytłumaczyć nagłym spadkiem popytu na rozpatrywany produkt w okresie dochodzenia; podczas gdy moce produkcyjne zwiększyły się, w oparciu o założenie stałego silnego popytu na rynku, tendencja ta nie utrzymała się, ponieważ w okresie dochodzenia odbiorcy ograniczyli zakupy, aby obniżyć poziom zapasów.
W rezultacie produkcja w okresie dochodzenia była mniej więcej na tym samym poziomie co w roku 1998.
(72) Zapasy pozostawały na względnie stałym poziomie w stosunku do produkcji i sprzedaży aż do roku 2000.
W 2001 r. zapasy obniżyły się z powodu dużego popytu. W okresie dochodzenia, z powodu nieoczekiwanego spadku popytu światowego, wzrosła ilość zapasów przemysłu wspólnotowego, osiągając poziom 30 % produkcji, w porównaniu z 18 % w roku 1998.
Zwykły poziom zapasów dla tej gałęzi przemysłu wynosi około 20 % produkcji.
2.
Wielkość sprzedaży, ceny, udział w rynku oraz wielkość sprzedaży na rynki eksportowe
(73) Poniższe dane liczbowe przedstawiają wielkość oraz ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego niezależnym odbiorcom na terenie Wspólnoty, udział w rynku wspólnotowym oraz wielkość sprzedaży na rynki eksportowe.
+++++ TABLE +++++
(74) Wielkość sprzedaży na rynku wspólnotowym wykazuje niewielki wzrost w rozpatrywanym okresie; ilości sprzedane w okresie dochodzenia były o 13 % większe od poziomu z roku 1998.
Ogólnie przemysł wspólnotowy zyskał nieznacznie kosztem przywozu, zwiększając udział w rynku z 62 % w roku 1998 do 64 % w okresie dochodzenia.
(75) Z wyjątkiem roku 2001 średnia cena sprzedaży przemysłu wspólnotowego pozostawała stosunkowo stabilna, wynosząc w okresie dochodzenia o 5 % więcej niż w 1998 r.; w roku 2001 średnia cena sprzedaży wzrosła do 17,10 EUR/t, ale następnie spadła w okresie dochodzenia do 14,92 EUR;
(76) Wielkość sprzedaży eksportowej również wzrosła w rozpatrywanym okresie; ilości sprzedane wzrosły od roku 1998 do okresu dochodzenia o 24 %, a ich szczytowe wartości przypadły na rok 2001.
Wyrażona jako odsetek całkowitej sprzedaży sprzedaż eksportowa stanowiła ok. 25–30 % całkowitej sprzedaży w rozpatrywanym okresie.
(77) Całkowita wielkość sprzedaży wzrosła o 16 % od roku 1998 do okresu dochodzenia, a jej szczytowe wartości przypadły na rok 2001 z powodów wyjaśnionych w motywie (61).
3.
Rentowność, zwrot z nakładów (z aktywów) oraz przepływy pieniężne
+++++ TABLE +++++
(78) Z wyjątkiem roku 2001, który, jak wyjaśniono powyżej, był wyjątkowy, wskaźniki gospodarcze (rentowność, zwrot z inwestycji oraz przepływy pieniężne) wykazują, iż przemysł wspólnotowy doświadczył pewnego pogorszenia sytuacji w zakresie marginesów zysku, zwrotu oraz przepływów pieniężnych generowanych sprzedażą na rynku wspólnotowym.
(79) Czynnikiem, który przyczynił się do utraty rentowności w okresie dochodzenia, była czasowa utrata głównego kontraktu na dostawy jednego z producentów Wspólnoty oraz spadek sprzedaży, przynajmniej częściowo spowodowany zużywaniem przez użytkowników zapasów, które zgromadzili w roku 2001 z obawy przed ewentualnymi brakami.
Istnieją także dowody, że znaczne wahania ceny głównego surowca (parawolframianu amonu), którego większość pochodzi z Chin, wpłynęły na rentowność tych producentów ze Wspólnoty, którzy są zależni od zakupu tego towaru na otwartym rynku.
4.
Inwestycje i zdolność do podnoszenia kapitału
+++++ TABLE +++++
(80) Poziom inwestycji był stosunkowo stabilny w latach 1998–2001; regularnie inwestowano w ulepszenia techniczne procesu produkcyjnego oraz inne związane z nim instalacje.
Jednakże w okresie dochodzenia poziom inwestycji znacząco zmalał z powodu niskiego poziomu zwrotu ze sprzedaży na rynku wspólnotowym.
(81) W rozpatrywanym okresie, włącznie z okresem dochodzenia, przemysł wspólnotowy był zdolny do gromadzenia kapitału, czy to od zewnętrznych usługodawców finansowych czy od spółek dominujących.
5.
Zatrudnienie, wydajność oraz płace
+++++ TABLE +++++
(82) Liczba zatrudnionych zmalała nieznacznie w rozpatrywanym okresie.
Całkowite koszty zatrudnienia były stosunkowo stabilne do roku 2000, następnie w roku 2001 wzrosły i pozostały na wyższym poziomie w okresie dochodzenia.
W rozpatrywanym okresie koszty zatrudnienia wzrosły o 8 %, co stanowi zwykły wzrost płac.
(83) Wydajność wzrosła o 2 % od roku 1998 do okresu dochodzenia, wraz ze wzrostem produkcji.
Co więcej, przemysł wspólnotowy był w stanie zwiększyć produkcję w latach 2000 i 2001, nie zwiększając znacząco zatrudnienia, co wynikało z lepszej wydajności w tych latach; jednakże należy zauważyć, że na poziom wydajności wpływa nie tylko sam poziom produkcji, lecz także różny sposób łączenia produktów w różnych latach.
6.
Wielkość marginesu dumpingu oraz ożywienie po poprzednim dumpingu
(84) W rozpatrywanym okresie wzrosły wielkość oraz udział w rynku przywozu dumpingowego z ChRL; jednakże oba te czynniki pozostały relatywnie niewielkie w stosunku do rozmiaru wolnego rynku (stanowiąc tylko 4 % zużycia na wolnym rynku).
Niemniej jednak, z powodu wielkości marginesu dumpingu (31 %), jak również czynników zewnętrznych, takich jak wahania cen głównego surowca (parawolframianu amonu) oraz czasowa utrata głównego kontraktu na dostawy, a także pomimo generalnie stabilnego popytu na rozpatrywany produkt, przemysł wspólnotowy doświadczył pewnego spadku poziomu wydajności (10 %) oraz innych wskaźników finansowych, określonych w motywie (78).
7.
Produkcja na własne potrzeby
(85) Ustalenia dotyczące niektórych wskaźników ekonomicznych odnoszących się do przemysłu wspólnotowego zostały porównane z danymi dostarczonymi przez współpracującego producenta Wspólnoty, który produkował wyłącznie na własne potrzeby, w celu przedstawienia pełniejszego obrazu sytuacji producentów wspólnotowych.
Ustalenia odnoszące się do tego producenta są następujące (dane w postaci zindeksowanej, zważywszy, iż ustalenia dotyczą tylko jednego przedsiębiorstwa):
+++++ TABLE +++++
(86) Moce produkcyjne wzrosły o 16 % w latach 1998–1999, a następnie pozostały stabilne.
Produkcja spadła o 27 % w rozpatrywanym okresie, wahając się pomiędzy indeksem 92 a indeksem 108.
Wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło o 6 % w latach 1998–2001, a następnie o dalszych 39 % w okresie dochodzenia, wraz ze spadkiem produkcji.
Zapasy wzrosły ponad trzykrotnie w rozpatrywanym okresie, chociaż skala tego wzrostu częściowo odzwierciedla niskie zapasy w 1998 r.
Ważniejsze inwestycje zostały podjęte w 1998 i 2001 r.; Zatrudnienie pozostawało dość stabilne, aż do roku 2001, jednak spadło o 10 % w okresie dochodzenia; koszty zatrudnienia wzrosły do indeksu 117 do roku 2001, ale potem spadły do indeksu 109 w okresie dochodzenia.
Wydajność wahała się pomiędzy indeksem 92 i indeksem 111 od roku 1998 do 2000, ale spadła do indeksu 84 w okresie dochodzenia, wraz ze spadkiem produkcji i pomimo spadku zatrudnienia w roku dochodzenia.
(87) Rozpatrywany produkt był sprzedawany wewnętrznie po cenie transferowej.
Ceny transferowe uznano za niewystarczająco ściśle oparte na rzeczywistych cenach rynkowych, aby uznać je za odzwierciedlające ceny rynkowe; do ustalenia wartości rynkowej podlegającego transferowi rozpatrywanego produktu nie przyczyniłaby się także analiza podziału różnych kosztów związanych z produkcją produktu końcowego; dlatego też analiza rentowności, zwrotu z inwestycji oraz przepływów pieniężnych w odniesieniu do produkcji na własne potrzeby nie została uznana za wiarygodny wskaźnik.
Zdolność przedsiębiorstwa, będącego częścią większej grupy, do gromadzenia kapitału się nie pogorszyła.
(88) Ponieważ stwierdzono, iż przywóz nie konkuruje bezpośrednio z rozpatrywanym produktem wytwarzanym na własne potrzeby, pomimo wielkości marginesu dumpingu, uznano, iż przywóz dumpingowy oraz środki nie mają znaczącego wpływu na producentów wytwarzających na własne potrzeby.
(89) Generalnie sytuacja w produkcji na własne potrzeby była podobna do tej na wolnym rynku, aczkolwiek w przypadku produkcji, zatrudnienia oraz wydajności tendencje były bardziej negatywne; dlatego też włączenie rynku zmonopolizowanego nie miałoby wpływu na ogólne wnioski odnoszące się do wolnego rynku.
8.
Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu wspólnotowego
(90) Pomimo obowiązujących przez jakiś czas środków oraz pomimo generalnie stabilnego popytu na rozpatrywany produkt przemysł wspólnotowy doświadczył w rozpatrywanym okresie pewnego pogorszenia sytuacji w zakresie marginesu zysku oraz innych wskaźników finansowych.
Poprzez ograniczenie wzrostu cen w rozpatrywanym okresie przemysł wspólnotowy zdołał zwiększyć sprzedaż oraz udział w rynku; stało się to jednak kosztem rentowności.
W okresie dochodzenia przemysł był nieznacznie powyżej punktu równowagi, chociaż ten wynik trzeba zestawić z wynikiem w roku 2001, który był rokiem wyjątkowym; podczas gdy nieuczciwy skutek dumpingu jest kompensowany poprzez cło, istnieją dowody, iż silne wahania ceny głównego surowca (parawolframianu amonu), którego większość pochodzi z ChRL, wpłynęła negatywnie na rentowność tych producentów Wspólnoty, którzy zależni są od zakupu tego towaru na otwartym rynku.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO UTRZYMANIA SIĘ SZKODY
(91) W świetle powyższego i ze szczególnym uwzględnieniem motywu (66) uważa się za prawdopodobne, iż przemysł wspólnotowy stanąłby w obliczu jeszcze większego nacisku ze strony zwiększonej wielkości dumpingowego wywozu rozpatrywanego produktu z ChRL, jeśli dopuści się do wygaśnięcia środków.
Zwiększona nieuczciwa konkurencja ze strony dumpingowego przywozu najprawdopodobniej prowadziłaby do dalszego pogarszania się sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego.
Wnioskuje się zatem, iż uchylenie środków wedle wszelkiego prawdopodobieństwa spowodowałoby utrzymanie się szkody dla przemysłu wspólnotowego.
G. INTERES WSPÓLNOTOWY
1.
Uwagi ogólne
(92) Zbadano, czy istnieją przekonujące dowody, które mogłyby prowadzić do wniosków, iż utrzymanie obecnych środków nie leży w interesie Wspólnoty.
W tym celu, zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, ustalenie interesu Wspólnoty zostało oparte na ocenie interesu wszystkich stron zainteresowanych, tj. interesu przemysłu wspólnotowego, innych producentów Wspólnoty, importerów-handlowców, jak również użytkowników rozpatrywanego produktu.
W celu przeprowadzenia tej analizy wszystkie znane zainteresowane strony były proszone o informacje.
(93) Należy przypomnieć, że w poprzednim dochodzeniu przyjęcie środków uznane zostało za niepozostające w sprzeczności z interesem Wspólnoty.
Ponadto fakt, iż obecne dochodzenie jest przeglądem już istniejących środków antydumpingowych, pozwolił na ocenę wszelkiego niezamierzonego negatywnego wpływu obecnych środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
(94) Sprawdzono, czy pomimo wniosków o prawdopodobieństwie utrzymania przynoszącego szkodę dumpingu nie istnieją przekonujące powody, które prowadziłyby do konkluzji, iż w tym konkretnym przypadku utrzymanie środków nie leży w interesie Wspólnoty.
2.
Interes przemysłu wspólnotowego
(95) Przypomina się, że zostało ustalone, iż istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania dumpingu odnośnie do rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL i że istnieje ryzyko utrzymywania się szkody dla przemysłu wspólnotowego, powstałej wskutek tego przywozu.
W interesie przemysłu wspólnotowego leży uniknięcie szkody, w osiągnięciu czego powinno pomóc utrzymanie środków; dlatego też w interesie przemysłu wspólnotowego leży utrzymanie środków przeciw dumpingowemu przywozowi z ChRL.
3.
Interes niezwiązanych importerów i handlowców
(96) Od importerów i handlowców nie otrzymano żadnej odpowiedzi.
Brak współpracy ze strony importerów i handlowców sugeruje, że utrzymanie środków nałożonych na przywóz z ChRL nie miałby żadnego znaczącego wpływu na sytuację niepowiązanych wspólnotowych importerów i handlujących rozpatrywanym produktem; jest to zgodne z ustaleniami poprzednich dochodzeń.
4.
Interes użytkowników
(97) Wspólnotowi użytkownicy rozpatrywanego produktu to głównie producenci elementów ze stopów twardych, którzy wykorzystują rozpatrywany produkt jako surowiec.
Niektórzy z użytkowników to więksi międzynarodowi producenci, którzy głównie korzystają z własnej produkcji węglika wolframu jako surowca (zużycie własne), podczas gdy inni użytkownicy (głównie mniejsi producenci) kupują rozpatrywany produkt albo od eksporterów, albo od przemysłu wspólnotowego.
(98) Jeśli chodzi o interes dużych międzynarodowych producentów, brak ich poparcia, jak i sprzeciwu sugeruje, że utrzymanie środków nałożonych na przywóz z ChRL nie miałoby znaczącego wpływu na ich sytuację we Wspólnocie.
(99) Jeden z małych producentów narzędzi odpowiedział na kwestionariusz.
Około 90 % dostaw węglika wolframu tego producenta pochodzi od przemysłu wspólnotowego.
Producent wyraził obawę, iż w razie utrzymania środków nastąpi wzmocnienie pozycji przemysłu wspólnotowego w stosunku do użytkowników, gałęzi przemysłu, która według tego użytkownika jest podzielona, i mocniej uzależni użytkowników od przemysłu wspólnotowego jako źródła dostaw.
Chociaż jednak przemysł wspólnotowy zdominował 64 % rynku UE i jest ważnym źródłem dostaw, nie jest źródłem dostaw jedynym.
W okresie dochodzenia czterech producentów w UE konkurowało w zakresie sprzedaży na rynku unijnym.
Ponadto istnieje konkurencja ze strony przywozu z ChRL oraz innych krajów, które miały razem 36 % rynku w zakresie rozpatrywanego produktu w okresie dochodzenia; dlatego też uznaje się, że istnieje kilka alternatywnych źródeł dostaw na rynku UE i że obawy tego użytkownika są bezpodstawne.
(100) Zważywszy, że przedłużenie środków może dopomóc w utrzymaniu pozycji przemysłu wspólnotowego w stosunku do użytkowników, istnieją odpowiednie alternatywne źródła dostaw.
Jeśli środki wygasną, istnieje wyraźne ryzyko, iż przemysł wspólnotowy wypadnie z rynku i użytkownicy stracą ważne źródło dostaw.
5.
Wnioski dotyczące interesu Wspólnoty
(101) W związku z powyższym utrzymanie nałożonych środków nie wydaje się sprzeczne z interesem Wspólnoty.
Przeciwnie, o ile pozwoli to przemysłowi wspólnotowemu aktywnie działać na rynku Wspólnoty, pomoże to utrzymać różne źródła dostaw dla użytkowników.
H. WNIOSKI
(102) Dochodzenie wykazało, że eksporterzy w ChRL utrzymywali praktyki dumpingowe w okresie dochodzenia.
Wykazano również, że rynek wspólnotowy jest rynkiem atrakcyjnym dla chińskich eksporterów, biorąc pod uwagę poziom cen dla odbiorców krajowych oraz na innych rynkach eksportowych; dlatego też prawdopodobne jest, że na rynek wspólnotowy trafiłyby znaczne ilości dumpingowego przywozu, jeśli środki zostałyby uchylone.
(103) Sytuacja finansowa przemysłu wspólnotowego, odzwierciedlona w spadku rentowności, zwrotu z inwestycji i przepływów pieniężnych w rozpatrywanym okresie, najprawdopodobniej pogorszyłaby się, gdyby środki zostały uchylone, ponieważ na rynek wspólnotowy zaczęłyby napływać zwiększone ilości dumpingowego przywozu z ChRL.
(104) Zważywszy na interes wspólnotowy, stwierdza się, że nie istnieją przekonujące powody, aby nie nakładać środków antydumpingowych na przywóz rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL.
(105) Utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych w stosunku do przywozu węglika wolframu oraz stapianego węglika wolframu pochodzących z ChRL uznaje się zatem za stosowne.
I. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(106) Wszystkie strony zostały powiadomione o istotnych faktach oraz okolicznościach, na podstawie których zalecono utrzymanie obowiązujących środków.
Określony został również termin, w którym strony mogą składać oświadczenia po ujawnieniu decyzji.
Nie otrzymano żadnych uwag, które zmieniałyby powyższe wnioski.
(107) Z powyższego wynika, iż środki antydumpingowe, przewidziane w art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, mające zastosowanie w przypadku przywozu rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL, powinny zostać utrzymane,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglika wolframu oraz stapianego węglika wolframu objętych kodem CN 28499030 i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto franco na granicy Wspólnoty przed ocleniem wynosi 33 %.
3.
Jeśli nie określono inaczej, stosuje się obowiązujące postanowienia dotyczące ceł.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2269/2004
z dnia 20 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenia (WE) nr 2340/2002 i (WE) nr 2347/2002 w sprawie możliwości połowowych gatunków głębinowych dla Państw Członkowskich, które przystąpiły w 2004 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej [1] (zwanym dalej "Aktem Przystąpienia z 2003 r."), w szczególności jego art. 57 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W Akcie Przystąpienia z 2003 r. nie wprowadzono dostosowania w odniesieniu do rozporządzenia Rady (WE) nr 2340/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustalającego możliwości połowowe w odniesieniu do głębinowych zasobów rybnych na lata 2003 i 2004 [2] celem rozdzielenia możliwości połowowych gatunków głębinowych pomiędzy nowe Państwa Członkowskie.
W związku z tym istnieje potrzeba przydzielenia takich możliwości połowowych Państwom Członkowskim, które przystąpiły do Unii w roku 2004 r. z uwzględnieniem modeli połowowych podobnych do stosowanych w 2002 r., aby umożliwić rybakom z tych Państw Członkowskich dalsze prowadzenie ich działalności.
(2) W wyniku przydzielenia możliwości połowowych połowy dokonane przed 1 maja 2004 nie powinny podlegać potrąceniu z kwot połowowych na mocy art. 23 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [3], art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe warunki dla corocznego zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami [4] lub art. 26 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa [5].
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiające szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych [6] określa moc oraz pułapy zdolności połowowych floty rybackiej, która może dokonywać połowów znaczących ilości ryb z gatunków głębinowych oraz określa okres odniesienia dla celów ustanowienia tych pułapów, a mianowicie trzy lata przed wejściem w życie tego rozporządzenia.
Koniecznym jest, by okres odniesienia dla celów ustanowienia tych pułapów uwzględniał ostatnie lata, tak by umożliwić rybakom z nowych Państw Członkowskich dalsze prowadzenie ich działalności.
(4) Mając na celu umożliwienie stosowania rozporządzeń (WE) nr 2340/2002 i (WE) nr 2347/2002 wobec Państw Członkowskich, które przystąpiły do Unii w 2004 r. od dnia ich przystąpienia, niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie dnia 1 maja 2004 r.
(5) Rozporządzenia (WE) nr 2340/2002 i (WE) nr 2347/2002 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2340/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1) Dodaje się art. 3a w brzmieniu:
"Artykuł 3a
1.
Połowy dokonane między dniem 1 stycznia a dniem 1 maja 2004 r. przez statki Państw Członkowskich, które przystąpiły do Unii w 2004 r. wlicza się do kwot określonych w załączniku I.
2.
Nie później niż 15 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia w dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ... Państwa Członkowskie określone w ust. 1 notyfikują Komisji wielkości ich połowów dokonanych między dniem 1 stycznia a dniem 1 maja 2004 r."
2) Dodaje się art. 4a w brzmieniu:
"Artykuł 4a
Art. 23 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96 oraz art. 26 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa [7] nie mają zastosowania do połowów dokonanych przed 31 grudnia 2004 r. ponad kwoty określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia przez statki z Państw Członkowskich, które przystąpiły do Wspólnoty w 2004 r.
3) Załącznik I otrzymuje brzmienie zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie, które przystąpiły do Wspólnoty w 2004 r. obliczają łączną moc oraz łączną objętość swoich statków, które w roku 2000, 2001 lub 2002 dokonały połowu ponad 10 ton jakiejkolwiek kombinacji gatunków głębinowych.
O tych łącznych wartościach powiadamiają Komisję".
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2270/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
ustalające możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 20,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 Rada ustanawia, uwzględniając dostępne informacje naukowe, środki niezbędne do zapewnienia dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważone prowadzenie działalności połowowej.
(2) Zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 na Radzie spoczywa obowiązek ustanowienia możliwości połowowych dla poszczególnych łowisk lub grup łowisk i ich rozdziału według określonych kryteriów.
(3) Najnowsza opinia naukowa wydana przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) w sprawie niektórych zasobów ryb głębinowych wskazuje, że połowy tych zasobów są niezrównoważone i w celu zapewnienia ich stabilności należałoby zmniejszyć możliwości połowowe w odniesieniu do tych zasobów.
(4) Ponadto ICES wskazuje, że stopień eksploatacji gardłosza atlantyckiego w obszarze VII ICES jest stanowczo za duży.
Informacje naukowe wskazują przy tym, że populacja gardłosza atlantyckiego w obszarze VI jest poważnie przetrzebiona oraz, że odkryto obszary, gdzie występują wrażliwe skupiska tego gatunku.
W związku z powyższym stosowne będzie zakazanie połowów gardłosza atlantyckiego na tych obszarach.
(5) Wspólnota jest umawiającą się stroną Konwencji Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku, która zaleciła ograniczenie nakładów połowowych ustanowionych w celu połowów określonych gatunków głębinowych.
Zalecenie to powinno być zatem wprowadzone w życie przez Wspólnotę.
(6) W celu skutecznego zarządzania kwotami należy ustanowić szczególne warunki działań połowowych.
(7) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami [2], konieczne jest określenie zasobów objętych różnymi działaniami określonymi w tym rozporządzeniu.
(8) Opinia naukowa ICES w sprawie większości gatunków głębinowych wskazuje na konieczność ograniczenia nakładów połowowych.
Z braku szczególnych środków ograniczających działalność statków prowadzących połowy gatunków głębinowych, konieczne jest dostosowanie dostępnych nakładów poprzez dostosowanie mocy i wydajności floty rybackiej zgodnie z opinią naukową.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być ustanowione w odniesieniu do stref ICES w znaczeniu wynikającym z rozporządzenia Rady (EWG) nr 3880/91 z dnia 17 grudnia 1991 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych [3] oraz stref CECAF (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) w znaczeniu wynikającym z rozporządzenia Rady (WE) nr 2597/95 z dnia 23 października 1995 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na niektórych obszarach, innych niż Pólmocny Atlantyk, danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych [4].
(10) Możliwości połowowe powinny być wykorzystywane zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym tego zagadnienia, w szczególności zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczególne zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich [5], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie [6], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [7], rozporządzeniem Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund [8], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych [9] oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [10].
(11) W celu zabezpieczenia interesów rybaków wspólnotowych, ważne jest umożliwienie tych połowów od 1 stycznia 2005 r.
Zważyszy na pilny charakter kwestii, należy bezwzględnie wyłączyć zastosowanie okresu sześciu tygodni, o którym mowa w ust. I.3 Protokołu w sprawie roli Parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot rozporządzenia
Niniejsze rozporządzenie ustala na lata 2005 i 2006 roczne możliwości połowowe w strefach wód Wspólnoty oraz niektórych wód niewspólnotowych, na których konieczne są ograniczenia połowów, w odniesieniu do zasobów gatunków głębinowych i wspólnotowych statków rybackich, oraz szczególne warunki, w których te możliwości połowowe mogą być wykorzystywane.
Artykuł 2
Definicje
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia, "dalekomorskie zezwolenie połowowe" oznacza zezwolenie połowowe, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych [11].
2.
Definicje stref ICES i CECAF są identyczne z podanymi, odpowiednio, w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91 i rozporządzeniu (WE) nr 2597/95.
Artykuł 3
Ustalenie możliwości połowowych
Możliwości połowowe zasobów gatunków głębinowych dla statków wspólnotowych są ustalone w załączniku I.
Artykuł 4
Rozdział pomiędzy Państwa Członkowskie
Rozdział możliwości połowowych między Państwa Członkowskie przewidziany w załączniku I odbędzie się bez uszczerbku dla:
a) wymian dokonywanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2371/2002;
b) ponownych rozdziałów dokonywanych na podstawie art. 21 ust. 4 i art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 oraz art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
d) ilości zatrzymanych na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
e) potrąceń dokonywanych na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96 oraz art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
Artykuł 5
Elastyczność kwot
Do celów rozporządzenia (WE) nr 847/96 wszystkie kwoty wymienione w załączniku I niniejszego rozporządzenia uznaje się za kwoty "analityczne".
Jednakże do tych kwot nie mają zastosowania środki przewidziane w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
Artykuł 6
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
Ryby pochodzące z zasobów, dla których możliwości połowowe ustala niniejsze rozporządzenie mogą być zatrzymywane na pokładzie lub wyładowane wyłącznie wówczas, gdy zostały złowione przez statki Państwa Członkowskiego dysponującego niewyczerpaną kwotą.
Wszystkie wyładunki będą wliczane do kwoty.
Akapit pierwszy nie dotyczy połowów dokonanych w trakcie badań naukowych prowadzonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 850/98, które nie będą wliczane do kwoty.
Artykuł 7
Gardłosz atlantycki
1.
Obszary ochrony gardłosza atlantyckiego są określone jako następujące obszary morskie:
a) obszar morski ograniczony loksodromami kolejno łączącymi się w następujących pozycjach:
57° 00′ N, 11° 00′ W
57° 00′ N, 8° 30′ W
56° 23′ N, 8° 30′ W
55° 00′ N, 9° 38′ W
55° 00′ N, 11° 00′ W
57° 00′ N, 11° 00′ W
b) obszar morski ograniczony loksodromami kolejno łączącymi się w następujących pozycjach:
55° 30′ N, 15° 49′ W
53° 30′ N, 14° 11′ W
50° 30′ N, 14° 11′ W
50° 30′ N, 15° 49′ W
c) obszar morski ograniczony loksodromami kolejno łączącymi się w następujących pozycjach:
55° 00′ N, 13° 51′ W
55° 00′ N, 10° 37′ W
54° 15′ N, 10° 37′ W
53° 30′ N, 11° 50′ W
53° 30′ N, 13° 51′ W
Pozycje te oraz odpowiednie loksodromy i pozycje statków będą mierzone zgodnie z normą WGS84.
2.
Państwa Członkowskie zapewniają, że statki posiadające dalekomorskie zezwolenie połowowe są właściwie monitorowane przez Centra Monitorowania Rybołówstwa (FMC), które dysponują systemem wykrywania i rejestrowania statków wpływających na, przepływajacych przez obszary lub wypływających z obszarów określonych w ust. 1.
3.
Statki posiadające dalekomorskie zezwolenie połowowe, które wpłynęły na obszary określone w ust. 1 po zakończeniu rejsu nie przechowują na pokładzie, nie przeładowywują ani nie wyładowują jakichkolwiek ilości gardłosza atlantyckiego, chyba że:
- wszystkie narzędzia połowowe są przymocowane i przechowywane w czasie tranzytu zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 20 ust 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93
- średnia prędkość w czasie tranzytu nie jest mniejsza niż 8 węzłów.
Artykuł 8
Ograniczenie nakładów i związane z tym warunki zarządzania łowiskami
Państwo Członkowskie zapewnia, że na rok 2005 poziomy nakładów połowowych, mierzone w kilowatodniach pobytu statku na morzu, przypadające na statki posiadające dalekomorskie zezwolenie połowowe, nie przekraczają 90 % nakładu połowowego przydzielonego jego statkom w roku 2003 na rejsy, w czasie których statki te posiadały dalekomorskie zezwolenia połowowe i w czasie których poławiane były, zgodnie z wykazem zawartym w załączniku I do załącznika II rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002 głębinowe gatunki, za wyjątkiem argentynki.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/2004
z dnia 22 grudnia 2004
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybołówstwa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W interesie Wspólnoty leży częściowe lub całkowite zawieszenie autonomicznych ceł Wspólnej Taryfy Celnej w odniesieniu do pewnej liczby nowych produktów niewyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/96 z dnia 27 czerwca 1996 r. zawieszającego czasowo cła autonomiczne Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybołówstwa [1].
(2) Pewna liczba produktów, o których mowa w powyższym rozporządzeniu, powinna zostać wycofana z wykazu zawartego w załączniku, gdyż w interesie Wspólnoty nie leży utrzymanie zawieszenia autonomicznych ceł Wspólnej Taryfy Celnej lub z powodu konieczności zmiany wyszczególnienia w celu uwzględnienia postępu technicznego w zakresie tych produktów i trendów ekonomicznych na rynku.
(3) Produkty, których wyszczególnienie wymaga zmiany, powinny być traktowane jako nowe produkty.
(4) W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1255/96.
(5) Ponieważ niniejsze rozporządzenie ma być stosowane od dnia 1 styczna 2005 r. powinno ono wejść w życie ze skutkiem natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Treść załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1255/96 zmienia się w następujący sposób:
1) dodaje się produkty wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
2) wykreśla się produkty, których kody są wymienione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2272/2004
z dnia 22 grudnia 2004 r.
rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz kumaryny pochodzącej z Indii lub Tajlandii, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indii lub Tajlandii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze co następuje:
A. PROCEDURA
1.
Obowiązujące środki
(1) Po przeglądzie związanym z wygaśnięciem środków Rada, rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 [2] (zwane dalej "rozporządzeniem pierwotnym") nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 3479 EUR za tonę na przywóz kumaryny, objętej kodem CN ex29322100, pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL).
2.
Wniosek
(2) Dnia 24 lutego 2004 r. do Komisji wpłynął wniosek, na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, o zbadanie domniemanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL (zwany dalej "wnioskiem").
Wniosek złożyła Europejska Rada Przemysłu Chemicznego (CEFIC) (zwana dalej "wnioskodawcą") w imieniu jedynego producenta wspólnotowego.
(3) We wniosku stwierdzono rzekomą zmianę w strukturze handlu, jaka nastąpiła po nałożeniu środków antydumpingowych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL i która objawiała się znacznym wzrostem przywozu tego produktu z Indii oraz Tajlandii.
(4) Twierdzi się, że zmiana w strukturze handlu wynika z dokonywanego w Indiach i w Tajlandii przeładunku kumaryny pochodzącej z ChRL.
Ponadto twierdzi się, że nie ma innego wystarczającego powodu ani ekonomicznego uzasadnienia dla takich praktyk, niż istnienie środków antydumpingowych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL.
(5) Ponadto wnioskodawca twierdzi, że skutki naprawcze środków antydumpingowych nałożonych na kumarynę pochodzącą z ChRL są osłabiane w zakresie ilości i cen.
Wydaje się, że znacząca wielkość przywozu kumaryny z ChRL została zastąpiona przywozem kumaryny z Indii oraz Tajlandii.
Ponadto istnieją wystarczające dowody na to, że przywóz zwiększonej ilości kumaryny odbywał się po cenach znacznie poniżej poziomu cen nie wyrządzających szkody, ustalonego w dochodzeniu prowadzącym do nałożenia istniejących środków, a dumping dotyczył normalnych wartości ustalonych wcześniej dla kumaryny pochodzącej z ChRL.
3.
Wszczęcie dochodzenia
(6) Komisja, rozporządzeniem (WE) nr 661/2004 [3] ("rozporządzenie wszczynające dochodzenie") wszczęła dochodzenie w sprawie domniemanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL w związku z przywozem kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii, bez względu na to czy była deklarowana jako pochodząca z Indii lub Tajlandii czy nie, a także na mocy art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nakazała organom celnym rejestrację przywozu kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii, bez względu na to czy była deklarowana jako pochodząca z Indii lub Tajlandii czy nie, objętej kodem CN ex29322100 (kody TARIC 2932210011 oraz 2932210015) począwszy od dnia 9 kwietnia 2004 r. Komisja poinformowała władze ChRL, Indii oraz Tajlandii o wszczęciu dochodzenia.
4.
Dochodzenie
(7) Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu dochodzenia władze ChRL, Indii oraz Tajlandii, a także wspólnotowych producentów/eksporterów i importerów, którzy wyrazili zainteresowanie, jak również wnioskodawcę.
Do producentów/eksporterów z ChRL oraz z Indii (producenci z Tajlandii nie ujawnili się), a także do importerów wspólnotowych wymienionych we wniosku lub znanych Komisji z dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obecnych środków, rozesłano kwestionariusze.
Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia swoich stanowisk na piśmie oraz wnioskowania o wysłuchanie w terminach określonych w rozporządzeniu wszczynającym dochodzenie.
Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może prowadzić do zastosowania art. 18 podstawowego rozporządzenia oraz do ustaleń opartych na dostępnych faktach.
(8) Żaden z producentów oraz eksporterów z ChRL oraz Tajlandii nie odpowiedział na kwestionariusz.
Jeden producent eksportujący z Indii oraz jeden niepowiązany importer wspólnotowy odpowiedzieli na kwestionariusz w przewidzianym terminie.
Komisja odbyła wizytę weryfikacyjną w siedzibie następującego indyjskiego producenta eksportującego:
- Atlas Fine Chemicals Pvt. Ltd, Nasik, Indie
5.
Okres dochodzenia
(9) Dochodzenie obejmowało okres od 1 kwietnia 2003 r. do 31 marca 2004 r.
W celu zbadania domniemanych zmian w strukturze handlu zgromadzono dane od 2000 r. do końca okresu dochodzenia.
B. WYNIKI DOCHODZENIA
1.
Ogólne wnioski/stopień współpracy
a) Tajlandia
(10) W dochodzeniu nie ujawnił się ani nie współpracował żaden producent ani eksporter kumaryny z Tajlandii.
Zatem ustalenia dotyczące wywozu kumaryny wysyłanej do Wspólnoty z Tajlandii musiały zostać oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Na początku dochodzenia władze Tajlandii zostały poinformowane o konsekwencjach braku współpracy, określonych w art. 18 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
b) Indie
(11) W dochodzeniu współpracował jeden producent eksportujący z Indii, Atlas Fine Chemicals Pvt. Ltd, Indie (zwany dalej "Atlas"), reprezentujący, pod względem wielkości oraz wartości, ponad 90 % ogólnego przywozu kumaryny z Indii zrealizowanego w okresie dochodzenia.
(12) Spółka Atlas, w swoich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, stwierdziła, że żadna z jej spółek powiązanych nie zajmuje się, bezpośrednio czy pośrednio, handlem ani produkcją kumaryny. Jednakże wizyta weryfikacyjna ujawniła, że spółka Atlas posiada dwie spółki powiązane z Indii: Monolith Chemicals Pvt.
Ltd. oraz Aims Impex Pvt. Ltd., które zajmują się przywozem kumaryny pochodzącej z ChRL do Indii, a następnie sprzedają przywożone produkty spółce Atlas.
c) ChRL
(13) W dochodzeniu nie współpracował żaden chiński producent czy eksporter.
(14) Spółki te wyraźnie poinformowano, że brak współpracy może prowadzić do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.
Poinformowano je także o konsekwencjach braku współpracy.
2.
Rozpatrywany produkt oraz produkt podobny
(15) Rozpatrywanym produktem, którego dotyczy domniemane obejście środków, jest, zgodnie z pierwotnym rozporządzeniem, kumaryna obecnie klasyfikowana w ramach kodu CN ex ex29322100.
Kumaryna jest białawym, krystalicznym proszkiem o charakterystycznym zapachu świeżego skoszonego siana.
Używana jest głównie jako aromat chemiczny oraz utrwalacz w procesie przygotowywania mieszanek zapachowych, takich jak mieszanki wykorzystywane w produkcji detergentów, kosmetyków oraz w przemyśle perfumeryjnym.
(16) Kumaryna może być wytwarzana zgodnie z dwoma procesami produkcji: przy użyciu fenolu w reakcji Perkina oraz o-krezolu w reakcji Raschinga.
Jednakże, kumaryna wytworzona w wyniku tych dwóch procesów posiada takie same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne oraz takie same zastosowanie.
(17) Na podstawie informacji zgromadzonych w toku dochodzenia od jedynego indyjskiego producenta współpracującego oraz w związku z brakiem współpracy ze strony innych producentów indyjskich czy też stron zainteresowanych z Tajlandii, należy wnioskować, przy braku innych dowodów, że kumaryna przywożona do Wspólnoty z ChRL oraz kumaryna wywożona z Indii i Tajlandii posiadają takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz takie samo zastosowanie.
Zatem należy je traktować jako produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 podstawowego rozporządzenia.
3.
Zmiana w strukturze handlu
(18) Jak stwierdzono powyżej, podnoszono, iż zmiana w strukturze handlu wynika z przeładunku dokonywanego w Indiach i w Tajlandii.
Tajlandia
(19) Ponieważ żadna spółka tajska nie współpracowała w dochodzeniu, ustalenia dotyczące wywozu kumaryny z Tajlandii do Wspólnoty musiały zostać oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
W celu ustalenia cen eksportowych oraz ilości kumaryny przywożonej z Tajlandii wykorzystano zatem dane Eurostat, które były najodpowiedniejszymi dostępnymi informacjami.
(20) Przywóz kumaryny z Tajlandii wzrósł z 0 ton w 2000 r. do 211 ton w okresie dochodzenia.
Przywóz z Tajlandii rozpoczął się w październiku 2001 r. kilka miesięcy po wszczęciu przeglądu związanego z wygaśnięciem środków zakończonego w 2002 r. (zwanego dalej "poprzednim dochodzeniem"), gdy nie wykluczano utrzymania środków nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 600/96 z dnia 25 marca 1996 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej [4].
Udział przywozu wysyłanego z Tajlandii w ogólnej wielkości przywozu kumaryny do Wspólnoty wzrósł z 0 % w 2000 r. do 50 % w okresie dochodzenia, podczas gdy udział przywozu kumaryny z ChRL do Wspólnoty utrzymywał się w tym samym okresie na stałym poziomie 7 %.
Ponadto dane statystyczne dotyczące wywozu z Chin na poziomie kodów CN wskazują, że w tym samym okresie wywóz kumaryny z ChRL do Tajlandii znacznie wzrósł z 1 tony w 2000 r. do 270 ton w okresie dochodzenia.
Zauważono również, iż przywóz z Tajlandii w pewnym stopniu skompensował spadek przywozu z ChRL od momentu pierwotnego nałożenia środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 600/96.
(21) Wobec braku współpracy i jakichkolwiek dowodów na odparcie zarzutów wnioskuje się, że od 2000 r. do okresu dochodzenia nastąpiła zmiana w strukturze handlu pomiędzy ChRL, Tajlandią oraz Wspólnotą i wynika ona z przeładunku w Tajlandii kumaryny pochodzącej z ChRL.
Indie
(22) Udział przywozu z Indii w ogólnej wielkości przywozu kumaryny do Wspólnoty wzrósł z 11 % w 2000 r. do 35 % w okresie dochodzenia, podczas gdy udział przywozu kumaryny z ChRL do Wspólnoty utrzymywał się w tym samym okresie na stałym poziomie 7 %.
Ponadto dane statystyczne dotyczące wywozu z Chin na poziomie kodu CN wskazują, że w tym samym okresie wywóz kumaryny z ChRL do Indii znacznie wzrósł z 88 ton w 2000 r. do 687 ton w okresie dochodzenia.
Zauważono również, iż przywóz z Indii w pewnym stopniu skompensował spadek przywozu z ChRL od momentu pierwotnego nałożenia środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 600/96.
a) Współpracujący producent eksportujący w Indiach
(23) Spółka Atlas znacznie i w sposób ciągły zwiększała swój wywóz do Wspólnoty ze 100 [5] w roku obrachunkowym 2000/2001 [6] do 1957 w okresie dochodzenia.
W tym samym okresie spółka Atlas zwiększyła znacznie swoje zakupy kumaryny pochodzącej z ChRL ze 100 w roku obrachunkowym 2000/2001 do 1411 w okresie dochodzenia.
Dlatego też stwierdzono, iż Atlas podjęła decyzję o przywozie kumaryny chińskiego pochodzenia, i po wprowadzeniu niewielkich zmian, dokonywała powrotnego wywozu do Wspólnoty, znacznie zwiększając tym samym udział przywozu przesyłanego z Indii do Wspólnoty.
b) Spółki niewspółpracujące
(24) We wniosku wymieniono jeszcze innego producenta z Indii.
Jeśli chodzi o tę spółkę niewspółpracującą, i jakichkolwiek ewentualnych innych producentów, którzy nie zdecydowali się współpracować, ustalenia dotyczące wielkości oraz wartości jej wywozu musiały zostać oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
W celu ustalenia cen eksportowych oraz ilości przywozu spółek niewspółpracujących wykorzystano zatem dane Eurostat, które były najodpowiedniejszymi dostępnymi informacjami.
Na tej podstawie stwierdzono, że przywóz przez spółki niewspółpracujące uległ nieznacznemu zmniejszeniu.
Ponadto należy zauważyć, że przywóz od spółek niewspółpracujących stanowił jedynie 4-7 % [7] wielkości oraz wartości ogólnego przywozu kumaryny z Indii w okresie dochodzenia.
Biorąc pod uwagę brak współpracy oraz mały udział rynkowy spółek niewspółpracujących, stwierdzono, że informacje dostępne na temat spółek niewspółpracujących były niewystarczające, aby unieważnić ustalenia dotyczące zmiany w strukturze handlu.
c) Wnioski dotyczące Indii
(25) Na podstawie powyższych ustaleń wnioskuje się, że od 2000 r. do okresu dochodzenia nastąpiła zmiana w strukturze handlu pomiędzy Indiami, ChRL a Wspólnotą, która wynika z dokonania powrotnego wywozu przez Indie, po wprowadzeniu niewielkich zmian, kumaryny pochodzącej z ChRL przez współpracującą spółkę i przeładunku w Indiach kumaryny pochodzącej z ChRL przez spółkę niewspółpracującą.
4.
Niewystarczająca przyczyna oraz niewystarczające ekonomiczne uzasadnienie
Tajlandia
(26) Jeśli chodzi o przywóz z Tajlandii, w związku z brakiem współpracy oraz innych dowodów na odparcie zarzutów, a także biorąc pod uwagę fakt rozpoczęcia przywozu kilka miesięcy po wszczęciu poprzedniego dochodzenia, najprawdopodobniej w oczekiwaniu na wznowienie obowiązujących środków antydumpingowych, należy stwierdzić, że zmiana w strukturze handlu nie została spowodowana żadną uzasadnioną przyczyną ani nie posiada ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, wynika natomiast z obowiązywania środków antydumpingowych.
Indie
(27) W odniesieniu do współpracującego producenta eksportującego z Indii, spółki Atlas, stwierdzono, iż dokonała ona przywozu kumaryny wytworzonej przy użyciu o-krezolu z ChRL za pośrednictwem dwóch indyjskich spółek powiązanych.
Przywożony produkt był następnie oczyszczany przez spółkę Atlas i taka oczyszczona kumaryna była kolejno przedmiotem powrotnego wywozu do Wspólnoty.
W okresie dochodzenia wielkość kumaryny objęta tym procesem produkcyjnym stanowiła 75 % [8] ogólnej wielkości produkcji spółki Atlas.
Pozostałe 25 % [0] stanowiło rzeczywistą produkcję kumaryny realizowaną w Indiach przy użyciu fenolu.
Ponieważ nieoczyszczona kumaryna przywożona z ChRL oraz następnie oczyszczona kumaryna poddana przez spółkę Atlas powrotnemu wywozowi do Wspólnoty jest zgłaszana w ramach tego samego kodu CN, uważa się, że oba produkty są takie same i dlatego produkt poddany powrotnemu wywozowi do Wspólnoty zachowuje swoje chińskie pochodzenie.
(28) Spółka Atlas twierdziła, że kod CN jest jedynie wstępnym elementem pozwalającym ustalić pochodzenie produktu a dalsze oczyszczanie kumaryny musi być uważane za ostatnie znaczące przetworzenie w odpowiednio wyposażonym zakładzie i przyczynia się do wytworzenia nowego produktu.
Dlatego też według spółki Atlas, oczyszczona przez wymienioną spółkę kumaryna jest indyjskiego pochodzenia.
(29) Ustalono, iż dalsze oczyszczenie kumaryny nadającej się już do wykorzystania w przemyśle kosmetycznym nie zmienia jej pochodzenia.
(30) Ponadto dochodzenie wykazało, iż koszt dalszego oczyszczania kumaryny nie był wysoki oraz stwierdzono, iż wymieniony proces polegał jedynie na niewielkim przetworzeniu kumaryny w celu poprawy jej czystości a nie na wytworzeniu nowego produktu.
Istotnie, kumaryna poddana dalszemu oczyszczeniu jest objęta definicją przedmiotowego produktu.
Spółka Atlas nie zakwestionowała wymienionych stwierdzeń.
(31) Spółka Atlas twierdziła również, iż podczas dokonywania oceny mającej na celu ustalenie czy przetwarzanie miało być uważane za znaczne, należy traktować wartość kumaryny, przywiezionej z ChRL, utraconej podczas procesu dalszego oczyszczania jako koszt spowodowany procesem oczyszczania.
Jednakże, wartość kumaryny utracona podczas procesu oczyszczania jest odnotowana w momencie jej zakupu.
Dlatego też nie może ona być uważana za koszt spowodowany przez proces oczyszczania.
(32) Spółka dodała również, iż głównym powodem wywozu kumaryny pochodzącej z ChRL był brak bezpieczeństwa spowodowany ryzykiem strajków w Indiach.
Jednak nawet gdyby owo ryzyko strajków rozpatrywać jako ewentualne uzasadnienie decyzji spółki, strajki takie miałyby wpływ na oba procesy produkcyjne spółki Atlas, czyli produkcję indyjskiej kumaryny przy użyciu fenolu oraz oczyszczanie kumaryny uzyskanej przy użyciu o-krezolu pochodzącej z ChRL.
Zatem strajki nie wydają się być wystarczającym uzasadnieniem zwiększenia przez spółkę Atlas udziału w procesie produkcyjnym kumaryny pochodzącej z ChRL z około 25 % w 2000 r. do ponad 70 % w okresie dochodzenia [0].
(33) Stwierdzono zatem, iż zmiana w strukturze handlu była spowodowana raczej istnieniem środków antydumpingowych niż innym wystarczającym odpowiednim powodem lub ekonomicznym uzasadnieniem w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(34) Jeśli chodzi o spółki niewspółpracujące z Indii, realizowany przez nie wywóz zmniejszył się po zakończeniu roku obrachunkowego 2001/2002, gdyż spółka Atlas znacznie zwiększyła swój udział rynkowy, jednakże, biorąc pod uwagę niewielkie ilości, nie stwierdzono, aby wpłynęło to na ustalenia dotyczące zmian w strukturze handlu.
5.
Osłabianie skutków naprawczych cła pod względem cen oraz/lub ilości produktów podobnych
Tajlandia
(35) Na podstawie przeprowadzonej powyżej analizy obrotów handlowych stwierdzono, że zmiana struktury przywozu wspólnotowego związana jest z istnieniem środków antydumpingowych.
Chociaż do października 2001 roku na rynku wspólnotowym nie występował przywóz zgłaszany jako pochodzący z Tajlandii, to w okresie dochodzenia przywóz ten wyniósł 211 ton.
Wielkość ta stanowiła 30,7 % zużycia wspólnotowego w okresie poprzedniego dochodzenia.
(36) Dochodzenie ujawniło, że średnie ceny importowe kumaryny przywożonej z Tajlandii były niższe niż ceny importowe z ChRL w okresie poprzedniego dochodzenia, a zatem niższe niż ceny w przemyśle wspólnotowym.
Średnie ceny importowe przywozu z Tajlandii były także 20 % niższe niż chińskie ceny eksportowe w okresie obecnego dochodzenia.
(37) W związku z powyższym stwierdza się, że zmiana w obrotach handlowych, wraz z nadmiernie niskimi cenami eksportowymi dotyczącymi wywozu z Tajlandii, osłabiły skutki naprawcze środków antydumpingowych zarówno pod względem ilości jak i cen produktów podobnych.
Indie
(38) Na podstawie przeprowadzonej powyżej analizy obrotów handlowych stwierdzono, że zmiana w strukturze handlu związana jest z istnieniem środków antydumpingowych.
W 2000 r. przywóz kumaryny wysyłanej z Indii stanowił zaledwie 11 % ogólnej ilości przywozu kumaryny do Wspólnoty, natomiast w okresie dochodzenia już 35 %.
Wielkość ta stanowiła 18–22 % [9] zużycia wspólnotowego w okresie poprzedniego dochodzenia.
(39) Dochodzenie ujawniło, że średnie ceny importowe kumaryny przywożonej z Indii były niższe niż ceny importowe z ChRL w okresie poprzedniego dochodzenia, a zatem niższe niż ceny w przemyśle wspólnotowym.
Średnie ceny importowe przywozu z Indii były także 14% niższe niż chińskie ceny eksportowe w okresie obecnego dochodzenia.
(40) W związku z powyższym stwierdza się, że zmiana w obrotach handlowych, wraz z nadmiernie niskimi cenami eksportowymi dotyczącymi wywozu z Indii, osłabiły skutki naprawcze środków antydumpingowych zarówno pod względem ilości jak i cen produktów podobnych.
(41) Spółka Atlas twierdziła, iż nierozsądnym jest porównywanie chińskich cen eksportowych stosowanych w wywozie do Wspólnoty w 1994 r. (tj, okres dochodzenia wykorzystany w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia pierwotnych środków w 1996 r.) z obecnymi indyjskimi cenami eksportowymi stosowanych w wywozie na ten sam rynek, ponieważ upłynęło dziesięć lat między tymi dwoma okresami dochodzeniowymi.
(42) Jednakże, w rzeczywistości indyjskie ceny eksportowe zostały porównane z chińskimi cenami eksportowymi ustalonymi w okresie dochodzenia dotyczącym przeglądu związanego z wygaśnięciem środków, zakończonym w 2002 r.
6.
Dowód istnienia dumpingu w stosunku do wartości normalnych ustalonych wcześniej dla produktów podobnych
Tajlandia
(43) W celu ustalenia, czy istnieją dowody potwierdzające dumping w odniesieniu do wywozu rozpatrywanego produktu z Tajlandii do Wspólnoty w okresie dochodzenia, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego wykorzystano dane Eurostatu.
(44) Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wymagane są dowody na istnienie dumpingu w stosunku do wartości normalnej, wcześniej ustalonej dla produktów podobnych.
(45) W celu zapewnienia uczciwego porównania wartości normalnej z ceną wywozu, zastosowano odpowiednią tolerancję w formie korekt dotyczących różnic w czynnikach mających wpływ na cenę oraz jej porównywalność.
Korekty te zastosowano zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do transportu i ubezpieczenia, na podstawie dostępnych faktów, tj. przedstawionych we wniosku zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(46) Zgodnie z art. 2 ust. 11 oraz art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego porównanie średniej ważonej normalnej wartości ustalonej w poprzednim dochodzeniu ze średnią ważoną cen eksportowych w okresie dochodzenia, wyrażone jako wartość procentowa ceny cif na granicy Wspólnoty, bez opłacania cła, wykazało istnienie dumpingu dotyczącego przywozu kumaryny do Wspólnoty z Tajlandii. Ustalono margines dumpingu, wyrażony jako wartości procentowe ceny cif na granicy Wspólnoty bez opłacania cła wynoszący powyżej 100 %.
Indie
(47) W celu ustalenia, czy istnieją dowody potwierdzające dumping w odniesieniu do wywozu rozpatrywanego produktu z Indii do Wspólnoty w okresie dochodzenia, wykorzystano ceny eksportowe podane przez współpracującego producenta z Indii, a dla spółek niewspółpracujących, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wykorzystano dane Eurostatu.
a) Współpracujący producent eksportujący
(48) W celu zapewnienia uczciwego porównania wartości normalnej z ceną wywozu dla spółki Atlas, zastosowano odpowiednią tolerancję w formie korekt dotyczących różnic w czynnikach mających wpływ na cenę oraz jej porównywalność.
Korekty te zastosowano zgodnie z art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządzenia w odniesieniu do transportu i ubezpieczenia, kosztów manipulacyjnych oraz kosztów dodatkowych, a także opakowań i przeliczeń walutowych, na podstawie danych dostarczonych przez spółkę Atlas.
(49) Zgodnie z art. 2 ust. 11 oraz art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego porównanie średniej ważonej normalnej wartości ustalonej w poprzednim dochodzeniu ze średnią ważoną cen eksportowych w okresie dochodzenia, wyrażone jako wartość procentowa ceny cif na granicy Wspólnoty, bez opłacania cła, wykazało istnienie dumpingu dotyczącego przywozu kumaryny wysyłanej przez spółkę Atlas. Ustalono margines dumpingu, wyrażony jako wartości procentowe ceny cif na granicy Wspólnoty bez opłacania cła wynoszący powyżej 80 %.
(50) Spółka Atlas twierdziła, iż porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w poprzednim dochodzeniu ze średnimi ważonymi cenami eksportowymi podczas tego okresu dochodzenia spowodowało wyciągnięcie nieprawidłowych wniosków, ponieważ różnica czasu między okresami dochodzenia dwóch dochodzeń wynosi dziesięć lat.
(51) Jednakże, Komisja uzyskała dane dotyczące średniej ważonej wartości normalnej z przeglądu związanego z wygaśnięciem środków, który zakończono w 2002 r. i zatem różnica czasu między okresami dochodzenia dwóch dochodzeń wynosi jedynie 2 lata.
Jest to zgodne z wymogami art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
b) Spółki niewspółpracujące
(52) W celu zapewnienia uczciwego porównania wartości normalnej z ceną wywozu, zastosowano odpowiednią tolerancję w formie korekt dotyczących różnic w czynnikach mających wpływ na cenę oraz jej porównywalność.
Korekty te zastosowano zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do transportu i ubezpieczenia, kosztów manipulacyjnych oraz kosztów dodatkowych, a także opakowań i przewalutowania, na podstawie danych dostarczonych przez spółkę Atlas.
(53) Zgodnie z art. 2 ust. 11 oraz art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego porównanie średniej ważonej normalnej wartości ustalonej w poprzednim dochodzeniu ze średnią ważoną cen eksportowych w okresie dochodzenia, wyrażone jako wartość procentowa ceny cif na granicy Wspólnoty, bez opłacania cła, wykazało istnienie dumpingu dotyczącego przywozu kumaryny do Wspólnoty przez spółki niewspółpracujące z Indii. Ustalono margines dumpingu, wyrażony jako wartości procentowe ceny cif na granicy Wspólnoty bez opłacania cła wynoszący powyżej 60 %.
C. ŚRODKI
(54) W związku z powyższymi ustaleniami dotyczącymi obejścia środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, istniejące środki antydumpingowe dotyczące przywozu rozpatrywanego produktu pochodzącego z ChRL należy rozszerzyć na taki sam produkt wysyłany z Indii oraz Tajlandii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii lub Tajlandii.
(55) Rozszerzone cło należy ustalić tak jak określa to art. 1 ust. 2 rozporządzenia pierwotnego.
(56) Zgodnie z art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że rozszerzone środki stosuje się w odniesieniu do rejestrowanego przywozu od daty rejestracji, cło antydumpingowe należy pobierać od przywozu kumaryny wysyłanej z Indii oraz Tajlandii, która trafiła do Wspólnoty i podlega wymogowi rejestracji nałożonemu rozporządzeniem wszczynającym dochodzenie. Jednakże, biorąc pod uwagę zmienny charakter produktu oraz szczególne okoliczności tego przypadku, nie było możliwe oddzielenie w sposób pewny transakcji odnoszących się do kumaryny rzeczywiście wyprodukowanej w Indiach od tych odnoszących się do kumaryny przywiezionej z Chin, poddanej dalszemu oczyszczeniu i następnie będącej przedmiotem powrotnego wywozu do Wspólnoty. W konsekwencji, pobranie ze skutkiem wstecznym rozszerzonego cła antydumpingowego nałożonego na przywóz kumaryny wysłanej z Indii nie powinno mieć zastosowania do przywozu kumaryny wywiezionej przez Atlas podczas okresu rejestracji.
D. WNIOSEK O ZWOLNIENIE Z WYMOGU REJESTRACJI LUB ROZSZERZONEGO CŁA
(57) Jedyny eksporter współpracujący, spółka Atlas, złożyła wniosek o zwolnienie z wymogu rejestracji oraz przewidywanego rozszerzenia środków antydumpingowych, na mocy art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(58) Dochodzenie ujawniło, że spółka Atlas obchodziła obowiązujące środki antydumpingowe poprzez dokonywanie powrotnego wywozu kumaryny pochodzącej z ChRL, po wprowadzeniu niewielkich zmian.
Ustalono również, iż spółka Atlas dokonała wywozu do Wspólnoty kumaryny rzeczywiście wyprodukowanej w Indiach przy użyciu fenolu (zob. motyw 27).
Zgodnie z art. 13 ust. 4 podstawowego rozporządzenia, fakt, iż spółka Atlas stosowała praktyki prowadzące do obchodzenia środków, wykluczą ją z otrzymania zwolnienia.
E. ZOBOWIĄZANIE
(59) Jednakże, uwzględniając zmienny charakter produktu oraz trudności napotkane przez spółkę Atlas podczas okresu dochodzenia, dotyczące rozróżnienia produktów wytworzonych w Indiach przy użyciu fenolu i kumaryny chińskiego pochodzenia poddanej dalszemu oczyszczeniu i będącej przedmiotem powrotnego wywozu do Wspólnoty, wyjątkowo uważa się za pożądane zaakceptowanie zobowiązania spółki Atlas, iż będzie ona sprzedawać do Wspólnoty kumarynę rzeczywiście wyprodukowaną w Indiach do wysokości pułapu ilościowego odpowiadającego ilości takiego produktu sprzedawanego do Wspólnoty podczas okresu dochodzenia.
Kumaryna sprzedawana w ramach zobowiązania nie będzie podlegać opłacaniu rozszerzonego cła.
(60) Wymienione zobowiązanie spółki Atlas może zostać zaakceptowane przez Komisję w drodze decyzji Komisji.
(61) W tym kontekście spółka Atlas zobowiązała się do przekazywania Komisji regularnych i szczegółowych informacji dotyczących jej wywozu do Wspólnoty, co oznacza, iż wymienione zobowiązanie może być skutecznie monitorowane przez Komisję.
(62) Aby umożliwić Komisji dalsze skuteczne monitorowanie wypełniania przez spółkę zobowiązania, w momencie przedstawiania odpowiednim organom celnym wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła antydumpingowego jest uwarunkowane przedstawieniem faktury handlowej zawierającej przynajmniej elementy wskazane w Załączniku.
Wymienione informacje są również konieczne, aby umożliwić organom celnym upewnienie się z wystarczającą dokładnością, iż przesyłka odpowiada dokumentom handlowym.
W przypadku nieprzedstawienia wymienionej faktury, lub w sytuacji gdy nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, powinna zostać zapłacona odpowiednia stawka cła antydumpingowego.
Mając na uwadze powyższe, wymieniona propozycja zobowiązania jest uważana za możliwą do zaakceptowania a zainteresowana spółka została poinformowana o najważniejszych faktach, uwagach i obowiązkach, na których opiera się zgoda.
(63) Jeżeli spółka Atlas naruszy zobowiązanie lub gdy w inny sposób zostanie udowodnionym, iż zobowiązanie nie ma zastosowania, Komisja może wycofać swoją zgodę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1.
Niniejszym rozszerza się ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 na przywóz kumaryny, objętej kodem CN ex29322100 i pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz kumaryny, objętej kodem CN ex29322100 wysyłanej z Indii lub Tajlandii, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indii lub Tajlandii (kody TARIC 2932210011 i 2932210015).
2. Rozszerzone cło zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu pobiera się od przywozu rejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 661/2004 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, z wyjątkiem towarów wywożonych przez Atlas Fine Chemicals Pvt Ltd., Debhanu Mansion, Nasik-Pune Highway, Nasik Road, MS 422 101, Indie, (dodatkowy kod TARIC A579).
3.
Niezależnie od ust. 1, ostateczne cło antydumpingowe nie ma zastosowania do przywozu dopuszczonego do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.
4.
Zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące ceł.
Artykuł 2
1.
Przywożone towary zgłoszone do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu są zwolnione z cła antydumpingowego nałożonego art. 1 pod warunkiem, iż są one wyprodukowane przez przedsiębiorstwa, których zobowiązanie zaakceptowała Komisja, i których nazwy są wskazane w odpowiedniej decyzji Komisji, zmienianej stosownie do potrzeb oraz, jeżeli zostały przywiezione zgodnie z przepisami tej samej decyzji Komisji.
2.
Przywożone towary wymienione w ust. 1 są zwolnione z cła antydumpingowego pod warunkiem, że:
a) faktura handlowa zawierająca przynajmniej elementy wskazane w Załączniku jest przedstawiona organom celnym Państwa Członkowskiego po przedstawieniu zgłoszenia do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu; oraz
b) towary zgłoszone i przedstawione organom celnym dokładnie odpowiadają opisowi na fakturze handlowej.
Artykuł 3
1.
Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego art. 1 należy składać na piśmie w jednym z oficjalnych języków Wspólnoty, muszą być one podpisane przez osoby upoważnione do reprezentowania wnioskodawcy.
Wnioski należy przesyłać na adres:
Komisja Europejska
Dyrekcja Generalna ds. Handlu
Dyrektoriat B
Biuro: J-79 05/17
B-1049 Bruksela
Faks (32 2) 295 65 05
Teleks COMEU B 21877.
2.
Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić, w drodze decyzji, na zwolnienie z cła rozszerzonego art. 1 ust. 1 dla przywozu realizowanego przez przedsiębiorstwa, które złożyły taki wniosek.
Artykuł 4
Organom celnym nakazuje się niniejszym zaprzestania rejestracji przywozu, zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 661/2004.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2273/2004
z dnia 22 grudnia 2004
zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2728/94 ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 203,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 1 maja 2004 r. przystąpiły do UE nowe Państwa Członkowskie.
(2) Ponadto, należy wziąć pod uwagę możliwość przystąpienia kolejnych państw.
(3) Wspólnoty udzielały pożyczek i udzielały gwarancji dla krajów przystępujących lub dla projektów realizowanych w tych krajach.
Pożyczki te i gwarancje są obecnie objęte Funduszem Gwarancyjnym i będą nadal wymagalne lub będą obowiązywały po terminie przystąpienia.
Od tego dnia przestaną stanowić zewnętrzną działalność Wspólnot i powinny w związku z tym być pokryte bezpośrednio z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, a nie z Funduszu Gwarancyjnego.
(4) Europejski Bank Inwestycyjny powinien poinformować Komisję o kwocie zaległych operacji objętych wspólnotową gwarancją w nowych Państwach Członkowskich, istniejących w dniu przystąpienia.
(5) Sprawozdanie sporządzone przez Komisję zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2728/94 z dnia 31 października 1994 r. ustanawiającego Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych [2] stanowi, że nie ma potrzeby zmiany żadnego z parametrów Funduszu Gwarancyjnego w celu uwzględnienia rozszerzenia Unii Europejskiej.
(6) Z uwagi na ilość informacji potrzebnych do rocznego sprawozdania wymaganego zgodniez art. 7 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2728/94 oraz na złożoność procedur jakich należy dopełnić przed przedłożeniem sprawozdania, okres przewidziany na jego sporządzenie powinien zostać przedłużony.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2728/94.
(8) Traktaty nie przewidują żadnych innych uprawnień do przyjęcia niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem tych określonych w art. 203 Traktatu o Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 2728/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) W artykule 1 dodaje się następujący akapit:
"Wszystkie operacje wykonywane na korzyść państwa trzeciego lub do celów finansowania projektów w państwie trzecim wykraczają poza zakres niniejszego rozporządzenia z dniem, w którym państwo to przystpi do Unii Europejskiej.".
2) Dodaje się art. 3a:
"Artykuł 3a
Po przystąpieniu do Unii Euroejskiej nowego Państwa Członkowskiego, kwota docelowa zostaje obniżona o kwotę obliczoną na podstawie operacji, o których mowa w trzecim akapicie art. 1.
W celu obliczenia kwoty obniżki, stopę procentową, o której mowa w drugim akapicie art. 3, obowiązującą w dniu przystąpienia, stosuje się do kwoty zaległych operacji na ten dzień.
Nadwyżka zostaje zwrócona do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, w którym zostanie ujęta w specjalnej pozycji w zestawieniu przychodów.".
3) W art. 7 datę "31 marca" zastępuje się datą "31 maja".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2274/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.
(2) W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2275/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii sorgo pochodzącego z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy Porozumienia w sprawie rolnictwa [2] zawartego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości sorgo.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Biorąc pod uwagę obecne zapotrzebowanie rynku w Hiszpanii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [4] przewiduje w szczególności zmniejszenie o 60 % należności przywozowych w odniesieniu do sorgo w granicach kontyngentu ustalonego na 100000 ton w ciągu roku kalendarzowego i o 50 % powyżej tego kontyngentu.
Połączenie tych korzyści i korzyści będących wynikiem przetargu na obniżenie należności przywozowych może spowodować zakłócenia na hiszpańskim rynku zbóż.
Należy więc wykluczyć to połączenie.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo przywożonego do Hiszpanii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 mają zastosowanie, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
3.
W ramach przetargu obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo przewidziane w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2886/2002 nie ma zastosowania.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 15 grudnia 2005 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2276/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
otwierające przetarg na obniżenie opłat przywozowych na przywóz do Portugalii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej [2] Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Portugalii pewnej ilości kukurydzy.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na przywóz kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz na przywóz kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Mając na względzie aktualne potrzeby rynku w Portugalii, należy ogłosić przetarg na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę.
(4) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu na obniżenie opłat przywozowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na kukurydzę przywiezioną do Portugalii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 mają zastosowanie, o ile postanowienia niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 17 marca 2005 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania, w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2277/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
otwierające przetarg na obniżenie opłat przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej [2] Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości kukurydzy.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1839/95 z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na przywóz kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz na przywóz kukurydzy do Portugalii [3] określa szczególne warunki konieczne do przeprowadzenia przetargów.
(3) Mając na względzie aktualne potrzeby rynku w Hiszpanii, należy ogłosić przetarg na obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę.
(4) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przystępuje się do przetargu na obniżenie opłat przywozowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, na kukurydzę przywiezioną do Hiszpanii.
2.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1839/95 mają zastosowanie, o ile postanowienia niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
Artykuł 2
Przetarg otwarty jest do dnia 28 kwietnia 2005 r.
W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi cotygodniowe, dla których ilości i terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania, w rozumieniu art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1839/95.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2278/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2759/1999 ustalające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1268/1999 w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1268/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia [2], zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1783/2003 [3], zawiera pewne przepisy, które nie mają bezpośredniego zastosowania do krajów będących beneficjentami na mocy rozporządzenia (WE) nr 1268/1999. Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2759/1999 [4] nie może zatem dłużej odnosić się do wyżej wymienionego art. 26. Do art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2759/1999 należy zatem wprowadzić szczególne przepisy, w celu uwzględnienia sytuacji w odniesieniu do krajów ubiegających się o członkostwo.
(2) Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 1268/1999 dotyczy wysokości wkładu Wspólnoty oraz intensywności pomocy.
Ustęp 2 wymienionego artykułu podnosi pułap pomocy publicznej dla inwestycji w gospodarstwach rolnych, między innymi dla inwestycji dokonywanych przez młodych rolników i/lub w obszarach górskich.
Terminy te powinny być określone zgodnie z zasadami stosowanymi w odniesieniu do Państw Członkowskich.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2759/1999.
(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Struktury Agrarnej i Rozwoju Wsi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2759/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 3 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"1.
Wsparcie może zostać przyznane na inwestycje przewidziane w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 dotyczące poprawy przetwórstwa i wprowadzenia do obrotu produktów rolnych, w tym produktów rybołówstwa, wymienionych w załączniku I do Traktatu.
Produkty rolne, z wyłączeniem produktów rybołówstwa, muszą pochodzić z krajów ubiegających się o członkostwo lub ze Wspólnoty.
Inwestycje na poziomie detalicznym są wykluczone ze wsparcia.
Wsparcie jest udzielane osobom ostatecznie odpowiedzialnym za finansowanie inwestycji w przedsiębiorstwach spełniających warunki, o których mowa w pierwszym i drugim akapicie art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Jednakże, jeżeli minimalne normy dotyczące ochrony środowiska, warunków higieny i dobrostanu zwierząt wynikające z dorobku Wspólnoty zostały wprowadzone w chwili otrzymania wniosku, decyzja o przyznaniu pomocy zależy od spełnienia przez przedsiębiorstwo tych nowych norm do czasu zakończenia inwestycji.";
2) artykuł 8 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:
"4. Do celów stosowania art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1268/1999 stosuje się następujące definicje:
a) "młodzi rolnicy" oznaczają rolników mających poniżej 40 roku życia w chwili podejmowania decyzji o przyznaniu wsparcia, posiadających właściwe kwalifikacje i przygotowanie zawodowe;
b) "obszary górskie" oznaczają obszary górskie według definicji w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;
c) "pomoc publiczna" oznacza wszelką taką pomoc udzielaną w ramach programu lub poza nim.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2279/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 747/2001 w sprawie wspólnotowych kontyngentów taryfowych oraz ilości referencyjnych dla niektórych produktów rolnych pochodzących z Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) NR 747/2001 z dnia 9 kwietnia 2001 r. ustanawiające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi oraz ilościami referencyjnymi w odniesieniu do produktów kwalifikujących się do preferencji na podstawie umów z niektórymi krajami śródziemnomorskimi oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1981/94 i (WE) nr 934/95 [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy decyzji 2004/[…]/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. [2] Rada zawarła Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy dotyczące wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską.
Porozumienie to stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
(2) Nowy Protokół nr 1 dotyczący uzgodnień stosowanych przy przywozie do Wspólnoty produktów rolnych pochodzących z Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy, dalej zwany "nowym Protokołem nr 1", przewiduje nowe koncesje taryfowe oraz zmiany w obecnie obowiązujących koncesjach ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 747/2001; niektóre z nich objęte są wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi oraz ilościami referencyjnymi.
(3) W celu wdrożenia koncesji taryfowych ustanowionych nowym Protokołem nr 1 konieczne jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia (WE) nr 747/2001.
(4) Dla celów obliczania kontyngentów taryfowych i ilości referencyjnych za pierwszy rok stosowania należy przewidzieć, że jeżeli początek okresu obowiązywania kontyngentu lub ilości referencyjnej przypada przed datą stosowania nowego Porozumienia, wówczas kontyngent taryfowy i ilości referencyjne należy zmniejszyć proporcjonalnie do części okresu, który upłynął przed datą stosowania Porozumienia.
(5) W celu ułatwienia zarządzania niektórymi obecnie obowiązującymi kontyngentami taryfowymi i ilościami referencyjnymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 747/2001 przy obciążaniu środków otwartych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 747/2001 należy uwzględnić towary przywożone w ramach omawianych kontyngentów i ilości referencyjnych.
(6) Zgodnie z nowym Protokołem nr 1 wielkość kontyngentu taryfowego na niektóre produkty powinna zostać zwiększona dwukrotnie.
(7) Z uwagi na to, że przepisy niniejszego rozporządzenia powinny obowiązywać od dnia stosowania nowego Porozumienia, niniejsze rozporządzenie powinno jak najszybciej wejść w życie.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 747/2001 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W odniesieniu do kontyngentu lub ilości referencyjnych obowiązujących dnia 1 stycznia 2005 r. ilości, które zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 747/2001 zostały wprowadzone do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty w ramach kontyngentu taryfowego i ilości referencyjnych o numerach 09.1381, 18.0310, 18.0340 i 18.0380, powinny być uwzględnione w ramach kontyngentu taryfowego i ilości referencyjnych określonych w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) 747/2001 zmienionego niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2280/2004
z dnia 30 grudnia 2004 r.
ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 stycznia 2005 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1],
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż [2], w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej.
Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki.
Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.
(2) Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.
(4) Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.
(5) W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.
(6) Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Porozumienie
z dnia 16 września 2004 r.
pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym oraz krajowymi bankami centralnymi państw członkowskich znajdujących się poza strefą euro, zmieniające porozumienie z dnia 1 września 1998 r. określające procedury operacyjne mechanizmu kursów walutowych w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej
(2004/C 281/03)
EUROPEJSKI BANK CENTRALNY (EBC) ORAZ KRAJOWE BANKI CENTRALNE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ POZA STREFĄ EURO (ZWANE DALEJ "KBC SPOZA STREFY EURO"),
mając na uwadze, co następuje:
(1) W uchwale z dnia 16 czerwca 1997 r. [1] (zwanej dalej "Uchwałą") Rada Europejska wyraziła zgodę na wprowadzenie mechanizmu kursów walutowych (zwanego dalej "ERM II") z chwilą rozpoczęcia w dniu 1 stycznia 1999 r. trzeciego etapu Unii Gospodarczej i Walutowej.
(2) Zgodnie z Uchwałą, ERM II został zaprojektowany w celu zagwarantowania, aby Państwa Członkowskie spoza strefy euro uczestniczące w ERM II ukierunkowały prowadzoną przez siebie politykę na stabilność i wzmacnianie konwergencji, a tym samym w celu wsparcia ich dążenia do przyjęcia waluty euro.
(3) Porozumienie z dnia 1 września 1998 r. zawarte pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a krajowymi bankami centralnymi Państw Członkowskich spoza strefy euro określające procedury operacyjne dla mechanizmu kursów walutowych w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej [2] (zwane dalej "Porozumieniem Banków Centralnych") określa procedury operacyjne dla ERM II.
(4) Artykułowi 5 Porozumienia Banków Centralnych należy nadać nowe brzmienie uwzględniające wzrastające międzynarodowe znaczenie euro jako jednej z głównych walut rezerwowych,
UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Zmiana brzmienia art. 5 Porozumienia Banków Centralnych
Artykuł 5 Porozumienia Banków Centralnych otrzymuje następujące brzmienie:
5.1 Bank centralny należący do Europejskiego Systemu Banków Centralnych jest zobowiązany do uzyskania uprzedniej zgody KBC spoza strefy euro będącego emitentem waluty interwencyjnej, jeżeli zamierza wykorzystać walutę tego banku w ilościach przekraczających wzajemnie uzgodnione limity w związku z wszelkimi interwencjami nieobowiązkowymi, w tym jednostronnymi interwencjami w ramach pasma.
5.2 KBC spoza strefy euro jest zobowiązany do natychmiastowego poinformowania EBC w przypadku wykorzystania waluty euro w ilościach przekraczających wzajemnie uzgodnione limity w związku z wszelkimi interwencjami nieobowiązkowymi, w tym jednostronnymi interwencjami w ramach pasma.
5.3 Przed przeprowadzeniem transakcji innych niż interwencje, wykorzystujących przynajmniej jedną walutę spoza strefy euro lub walutę euro oraz przekraczających wzajemnie uzgodnione limity, strona zamierzająca przeprowadzić takie transakcje jest zobowiązana do uprzedniego poinformowania zainteresowanego banku lub banków centralnych.
W takich przypadkach zainteresowane banki centralne uzgadniają sposób postępowania pozwalający na ograniczenie potencjalnych trudności, w tym ewentualne rozliczenie całej transakcji lub jej części bezpośrednio pomiędzy takimi dwoma bankami centralnymi.".
Artykuł 2
Postanowienia końcowe
1.
Niniejsze porozumienie wchodzi w życie dnia 1 października 2004 r.
2.
Niniejsze porozumienie zostało sporządzone w języku angielskim, francuskim i niemieckim oraz należycie podpisane przez strony.
EBC, którego obowiązkiem jest zachowanie autentycznych dokumentów porozumienia, przesyła poświadczone kopie każdego z autentycznych dokumentów porozumienia w języku, angielskim, francuskim i niemieckim do każdego KBC strefy euro oraz spoza strefy euro.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 16 września 2004 r.
W imieniu
Europejskiego Banku Centralnego
W imieniu
Česká národní banka
W imieniu
Danmarks Nationalbank
W imieniu
Eesti Pank
W imieniu
Central Bank of Cyprus
W imieniu
Latvijas Banka
W imieniu
Lietuvos bankas
W imieniu
Magyar Nemzeti Bank
W imieniu
Bank entrali ta' Malta/ Central Bank of Malta
W imieniu
Narodowego Banku Polskiego
W imieniu
Banka Slovenije
W imieniu
Národná banka Slovenska
W imieniu
Sveriges Riksbank
W imieniu
Bank of England
--------------------------------------------------
[1] Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 5.
[2] Dz.U. C 345 z 13.11.1998, str. 6. Porozumienie ostatnio zmienione porozumieniem z 29 kwietnia 2004 r. (Dz.U. C 135 z 13.5.2004, str. 3).
Informacja dotycząca daty, od której stosuje się pkt 34 i 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 422/2004 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Artykuł 1 pkt 34 i 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 422/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2082/2004 zmieniającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 216/96 z dnia 5 lutego 1996 r. ustanawiające regulamin wewnętrzny izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach rynku wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [1].
[1] Dz.U. L 360 z 7.12.2004, str. 8.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 12 sierpnia 2004 r.
dotycząca planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych powstałych w związku z likwidacją elektrowni jądrowej Calder Hall znajdującej się na terenie hrabstwa Kumbria w Zjednoczonym Królestwie, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 26/03)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
W dniu 27 stycznia 2004 r. Komisja Europejska otrzymała od rządu Zjednoczonego Królestwa — zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom — ogólne dane dotyczące planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych w związku z likwidacją elektrowni jądrowej Calder Hall.
Komisja zauważa, że niektóre z przekazanych danych oparte są na analizie jakościowej, jednak Grupa Ekspertów była w stanie wyciągnąć wnioski na podstawie dostępnych informacji.
Komisja zaleca, by władze Zjednoczonego Królestwa uaktualniły ogólne dane po przeprowadzeniu szczegółowej analizy, co umożliwi Komisji skonsultowanie się z Grupą Ekspertów, jeżeli okaże się to konieczne.
Na podstawie ogólnych danych oraz dodatkowych informacji zażądanych przez Komisję w dniu 13 kwietnia 2004 r. i dostarczonych przez władze Zjednoczonego Królestwa, w dniu 1 lipca 2004 r. oraz po skonsultowaniu się z Grupą Ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:
a) Odległość pomiędzy elektrownią a najbliższym miejscem położonym w innym Państwie Członkowskim, w tym przypadku w Irlandii, wynosi około 180 km.
b) Emisje płynnych i gazowych substancji mogące nastąpić podczas normalnego procesu likwidacyjnego nie narażą ludności w innych Państwach Członkowskich na promieniowanie w stopniu znaczącym z punktu widzenia zdrowia publicznego.
c) Radioaktywne odpady stałe uzyskane w wyniku przetwarzania odpadów będą składowane na terenie oddalonym od instalacji jądrowych.
Nieradioaktywne odpady stałe oraz materiały spełniające odpowiednie wymogi zostaną zwolnione z mechanizmów kontrolnych i będą mogły być składowane, ponownie przetwarzane lub wykorzystywane na tych samych zasadach co konwencjonalne odpady.
Działania takie będą przeprowadzane zgodnie z kryteriami określonymi w podstawowych standardach bezpieczeństwa (dyrektywa 96/29/Euratom).
d) W przypadku nieprzewidzianej emisji odpadów radioaktywnych, która mogłaby wystąpić w następstwie awarii typu i skali określonej w ogólnych danych, dawki promieniowania, na które mogłaby zostać narażona ludność w innych Państwach Członkowskich nie byłyby znaczące z punktu widzenia zdrowia publicznego.
Należy zaznaczyć, że jakkolwiek Zjednoczone Królestwo zawarło dwustronne umowy z wieloma krajami w zakresie planów awaryjnych, umowa taka nie została jeszcze podpisana z najbliższym sąsiadującym Państwem Członkowskim, mianowicie Irlandią.
Komisja zwróciła już uwagę na ten fakt, przy okazji wcześniejszego wniosku, przedłożonego przez władze Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom, dotyczącego instalacji THORP.
Zauważa się również, że umowa taka jest obecnie opracowywana i w związku z tym zaleca się kontynuowanie wysiłków pozwalających na jej pomyślne i szybkie sfinalizowanie.
Reasumując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu unieszkodliwiania wszystkich typów odpadów radioaktywnych powstałych w związku z likwidacją elektrowni jądrowej Calder Hall w Zjednoczonym Królestwie, zarówno w normalnym toku działań, jak i na wypadek awarii typu i skali określonej w ogólnych danych, nie może skutkować znaczącym z punktu widzenia zdrowia publicznego skażeniem promieniotwórczym wody, gleby lub powietrza w innym Państwie Członkowskim.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z 18 stycznia 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Luksemburga na lata 2004–2007
(2005/C 79/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ 4,4 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,3 _BAR_ 4,3 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 2,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ 2,6 _BAR_ 3,2 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,7 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,3 _BAR_ 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,2 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 1,0 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,9 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ – 0,7 _BAR_ 0,3 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,0 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług sektora instytucji rządowychi samorządowych brutto _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ 5,0 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,5 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 5,2 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,4 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 18 stycznia 2005 r.
w sprawie aktualizacji programu konwergencji Republiki Czeskiej 2004-2007
(2005/C 79/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,8 _BAR_
COM jesień 2004 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,8 _BAR_ 4,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 2,8 _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,5 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 2,7 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,2 _BAR_
COM jesień 2004 _BAR_ 2,8 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,2 _BAR_
Saldo sektora general government(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 5,2 _BAR_ – 4,7 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,3 _BAR_
COM jesień 2004 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 4,7 _BAR_ – 4,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 4,7 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,3 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 4,0 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,7 _BAR_
COM jesień 2004 _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 2,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 1,7 _BAR_
Dług sektora general government brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 38,6 _BAR_ 38,3 _BAR_ 39,2 _BAR_ 40,0 _BAR_
COM jesień 2004 _BAR_ 37,8 _BAR_ 39,4 _BAR_ 40,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 38,4 _BAR_ 39,7 _BAR_ 41,0 _BAR_ 41,7 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z 18 stycznia 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Niderlandów na lata 2004–2007
(2005/C 79/06)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS październik 2003 _BAR_ 1 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,25 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS październik 2003 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,9 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PS październik 2003 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,6 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,8 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PS październik 2003 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,1 _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,3 _BAR_
KOM jesień 2004 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 1,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PS październik 2003 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,2 _BAR_
Dług sektora instytucji rządowych i samorządowych brutto(% PKB) _BAR_ PS listopad 2004 _BAR_ 56,3 _BAR_ 58,1 _BAR_ 58,6 _BAR_ 58,3 _BAR_
KOM _BAR_ 55,7 _BAR_ 58 _BAR_ 58,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PS październik 2003 _BAR_ 54,5 _BAR_ 53,7 _BAR_ 53,0 _BAR_ 52,2 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Belgii na lata 2004–2008
(2005/C 136/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Belgii obejmujący okres 2004–2008.
Program zasadniczo zgodny jest z "Instrukcją w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" pod względem wymogów odnoszących się do danych.
Program nie zawiera obowiązkowych założeń dotyczących stóp procentowych.
W związku z tym wnioskuje się, aby Belgia w pełni zastosowała się do wymogów statystycznych.
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje realny wzrost PKB o 2,5 % w latach 2005 i 2006, a następnie — pod koniec okresu realizacji programu — spowolnienie tempa wzrostu do 2,0 %.
Opierając się na aktualnie dostępnych informacjach można stwierdzić, że scenariusz ten odzwierciedla wiarygodne założenia co do wzrostu.
Przewidywania programu w zakresie inflacji również wydają się realistyczne.
(3) Przedstawiona w zaktualizowanym programie strategia budżetowa zmierza do utrzymania zrównoważonego budżetu lub uzyskania niewielkiej nadwyżki oraz zachowania malejącej tendencji wskaźnika zadłużenia celem przygotowania się na koszty budżetowe starzenia się społeczeństwa.
Aktualizacja przewiduje na lata 2005 i 2006 zrównoważony budżet a następnie nadwyżkę w wysokości 0,3 % PKB w roku 2007 i 0,6 % w 2008.
Ogólnie w porównaniu z poprzednim programem (obejmującym okres do roku 2007) obecna aktualizacja w znacznym stopniu potwierdza planowaną korektę przy zasadniczo niezmienionym scenariuszu makroekonomicznym.
Ze względu na kontynuowaną reformę podatków bezpośrednich z roku 2001 oraz wyższe inwestycje publiczne w okresie poprzedzającym wybory lokalne w roku 2006 przewiduje się, że nadwyżka pierwotna nieco zmniejszy się przed rokiem 2006, a następnie ponownie wzrośnie.
Według programu obciążenie odsetkami będzie maleć — głównie w wyniku trwającej redukcji długu.
Dochód ma spadać do roku 2006, a następnie ustabilizować się, podczas gdy wydatki pierwotne zmniejszą się nieznacznie przed rokiem 2008.
Przewiduje się (na podstawie zawartych w programie danych i przy użyciu ogólnie przyjętej metodologii), że saldo strukturalne pozostanie dodatnie w ciągu całego okresu objętego programem, jedynie nadwyżka w roku 2004 wynosząca 0,5 % PKB zmniejszy się do 0,1 % w roku 2006, a następnie ponownie wzrośnie do 0,9 % w roku 2008.
(4) Ryzyko związane z zawartymi w programie prognozami budżetowymi zasadniczo wydaje się wyważone.
Niemniej rząd Belgii nie ogłosił jeszcze środków zmierzających do zachowania w roku 2006 równowagi budżetowej przy PKB obniżonym o 0,3 % w wyniku kontynuowanej reformy podatków bezpośrednich z roku 2001 oraz przy braku dochodów, jakie w roku 2005 budżet osiąga w postaci szeregu pomniejszych wpływów jednorazowych (ogółem 0,2 % PKB).
Ponadto choć scenariusz makroekonomiczny jest wiarygodny, belgijski bilans publiczny pozostaje stosunkowo czuły na wahania wzrostu gospodarczego (stopień wrażliwości: 0,6).
Wreszcie pewne ryzyko wiąże się także z kontrola wydatków pierwotnych, głównie na poziomie systemu ubezpieczeń społecznych.
Nadmierne wydatki odnotowane w roku 2004 w systemie opieki zdrowotnej (pomimo i tak wysokiego wzrostu rocznego zaplanowanego na poziomie 4,5 %) wskazują na utrzymywanie się silnego przyrostu tych wydatków.
Pod koniec roku 2004 zapowiedziano nowe środki zmierzające do zmniejszenia kosztów opieki zdrowotnej (ogółem 0,2 % PKB), lecz trudno jeszcze ocenić ich skuteczność.
Z drugiej strony na większą część 2005 r. minister spraw socjalnych otrzymał pełnomocnictwo do podejmowania niezbędnych działań bez uprzedniej konsultacji z parlamentem (lub innymi ciałami), co umożliwić ma szybką reakcję na ewentualne ponowne przekroczenie limitu wydatków.
W ogólniejszym wymiarze rząd Belgii zyskał na wiarygodności dzięki dotrzymaniu zobowiązań podjętych w zakresie pracy nad utrzymaniem zrównoważonego budżetu.
(5) W świetle niniejszej oceny ryzyka można zakładać, że ryzyko związane z realizacją celów budżetowych jest zasadniczo wyważone, a kierunki działań budżetowych wytyczone w programie pozwolą zrealizować średniookresowy cel przewidziany Paktem na rzecz Stabilności i Wzrostu, czyli osiągnąć wynik zbliżony do równowagi lub osiągnąć nadwyżkę budżetową.
Ponadto zapewniają one wystarczający margines bezpieczeństwa, pozwalający na utrzymanie deficytu poniżej trzyprocentowego progu przy zwykłych rocznych wahaniach cyklu koniunkturalnego.
(6) Szacuje się, że w 2004 roku wskaźnik zadłużenia osiągnął poziom 96,6 % PKB, czyli znacznie powyżej ustalonej Traktatem wartości referencyjnej, wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje, że w objętym nim okresie wskaźnik zadłużenia spadnie o 12,4 punktu procentowego do poziomu 84,2 % PKB w roku 2008.
Wartość ta uwzględnia przejęcie w 2005 r. długu krajowej spółki kolejowej SNCB w wysokości 7,4 miliarda EUR (2,5 % PKB).
Integracja długu SNCB spowolni redukcję zadłużenia publicznego w roku 2005, lecz zaplanowana obecnie redukcja zadłużenia publicznego jest i tak szybsza niż przewidywał to kalendarz poprzedniej aktualizacji.
(7) Istnieją obawy, że długookresowej równowadze finansów publicznych Belgii może w pewnym stopniu zagrażać obecny poziom zadłużenia brutto.
Choć wskaźnik zadłużenia zmniejsza się, to jednak pozostaje wysoki, a jego równomierna redukcja zależy od wysokich nadwyżek pierwotnych utrzymujących się przez dłuższy okres.
Przedstawiona w programie strategia rozwiązywania problemu kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa opiera się głównie na redukcji zadłużenia brutto poprzez utrzymanie równowagi budżetowej lub niewielkiej nadwyżki (która z kolei zależy głównie od przestrzegania z dyscypliny wydatków pierwotnych) oraz na utworzeniu funduszu rezerw demograficznych (Ageing Fund).
Ograniczenie wydatków pierwotnych może okazać się trudne, zwłaszcza w sektorze opieki zdrowotnej, lecz jest istotne z perspektywy rządowej strategii zmniejszania obciążeń fiskalnych na rzecz tworzenia miejsc pracy.
Biorąc pod uwagę przewidywany wzrost liczby osób w wieku emerytalnym w stosunku do populacji w wieku produkcyjnym (old-age dependency ratio), zdecydowana realizacja tej ogólnej strategii ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia długookresowej równowagi.
(8) Przedstawiona w programie polityka gospodarcza zasadniczo pokrywa się z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej dla Belgii.
Zaktualizowany program gwarantuje zwłaszcza trwałe utrzymanie malejącej tendencji wskaźnika zadłużenia.
Biorąc pod uwagę ostatnie przekroczenia limitu wydatków na opiekę zdrowotną (dla których docelowe tempo realnego wzrostu ustalone jest na stosunkowo wysokim poziomie rocznym 4,5 %), istnieje pewne ryzyko naruszenia wytycznej nakazującej ograniczenie realnego wzrostu wydatków działu I (rząd federalny i ubezpieczenia społeczne) do 1,5 %.
Z tego względu istotne jest utrzymanie wysokich nadwyżek pierwotnych i ograniczenie realnego wzrostu wydatków, zwłaszcza z uwagi na potrzeby finansowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,6 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,1 _BAR_ nd. _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,8 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,4 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo sektora general government(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,6 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -0,1 _BAR_ -0,3 _BAR_ -0,5 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,2 _BAR_ 3,6 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 5,1 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,7 _BAR_ 4,8 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,9 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,0 _BAR_ -0,4 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ nd. _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 96,6 _BAR_ 95,5 _BAR_ 91,7 _BAR_ 88,0 _BAR_ 84,2 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 95,8 _BAR_ 94,4 _BAR_ 90,9 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 97,6 _BAR_ 93,6 _BAR_ 90,1 _BAR_ 87,0 _BAR_ nd. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Danii na lata 2004–2010
(2005/C 136/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Danii obejmujący lata 2004–2010.
Program jest w pełni zgodny z wymogami odnoszącymi się do danych, określonymi przez "kodeks postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji".
(2) Bazowy dla programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje zwiększenie tempa wzrostu realnego PKB z 2,2 % w 2004 r. do 2,5 % w 2005 r. i średnio o 1,7 % w latach 2006–2010.
Na podstawie dostępnych obecnie informacji wydaje się, że scenariusz ten odzwierciedla stosunkowo ostrożne założenia dotyczące wzrostu.
Przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się realistyczne.
(3) Średniookresowe ramy budżetowe zakładają nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) mieszczącą się w docelowym przedziale 1,5–2,5 % PKB do 2010 r. oraz ograniczenie rocznego wzrostu realnego spożycia zbiorowego do 0,5 % począwszy od 2005 r.; kontrola wydatków ulega wzmocnieniu dzięki tzw. "zamrożeniu podatków".
Oczekuje się, że zarówno podsektor instytucji rządowych, jak i fundusze emerytalne, odnotują stałe nadwyżki w okresie objętym programem.
Prognoza przewiduje równoważenie budżetów przez samorządy, zgodnie z wymogami prawa.
Zaktualizowany program przewiduje nadwyżki w wysokości 1,2 % w 2004 r., 2,0 % w 2005 r. i 1,6 % PKB w 2006 r.
Przewidywana nadwyżka w 2010 r. wynosi 2 % PKB.
Zarówno wskaźnik wydatków, jak i wskaźnik przychodów, wykazują w okresie objętym prognozą tendencję do stopniowego obniżania się.
Z uwzględnieniem korekty o szacowany wpływ cyklu koniunkturalnego dokonanej przy zastosowaniu wspólnej metodologii, strukturalne saldo budżetowe wykazuje nadwyżkę przez cały okres objęty prognozą.
Przewidywane docelowe nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych są zbliżone do przyjętych w aktualizacji z 2003 r.
Krótkookresowe różnice są spowodowane zmienionymi założeniami dotyczącymi wzrostu PKB, jak również efektami ostatnio przyjętych środków polityki, w tym pakietu fiskalnego z marca 2004 r., który przybliżył wprowadzenie w życie reformy podatkowej uchwalonej w 2003 r.
Nadwyżki przewidywane od 2007 r. są nieco niższe niż w poprzedniej aktualizacji, ze względu na zmienione założenia demograficzne, które przyczyniły się do obniżenia długookresowych wymogów fiskalnych.
Mówiąc ogólnie, obecna aktualizacja zasadniczo potwierdza strategię określoną w poprzedniej aktualizacji, przy podobnym scenariuszu makroekonomicznym.
(4) Czynniki zagrażające trafności przewidywań budżetowych są dobrze zrównoważone, choć do pewnego stopnia wskazują na korzystniejsze wyniki niż przewidziano w pierwszych latach programu.
Na przestrzeni szeregu lat Dania wykazywała nadwyżki budżetowe sektora instytucji rządowych i samorządowych.
Taka sama sytuacja utrzymywała się w 2003 r., kiedy nadwyżka wyniosła 1,0 % PKB pomimo wzrostu PKB jedynie o 0,5 %.
Wyższe ceny ropy niż zakładane w aktualizacji mogą również poprawić stan finansów publicznych, jako że Dania jest eksporterem netto ropy.
Struktura wzrostu PKB w nadchodzących latach, bazującego w dużej mierze na popycie krajowym, powinna też zapewnić stałe dochody, tym samym przyczyniając się do korzystnego rozwoju sytuacji finansów publicznych.
W średnim okresie, do czynników mogących powodować gorsze od przewidywanych wyniki należą wszelkie niepowodzenia w ograniczaniu wydatków publicznych stosownie do zakładanego poziomu wzrostu, w szczególności na poziomie samorządów, lub w dążeniu do średniookresowych celów wzrostu zatrudnienia.
(5) W świetle tej oceny ryzyka, sytuacja budżetowa w programach jest wystarczająca do utrzymania średniookresowej pozycji budżetowej "zbliżonej do równowagi lub wykazującej nadwyżkę", zgodnie z wymaganiami Paktu Stabilności i Wzrostu, przez cały okres objęty programem.
Zapewnia ona także dostateczny margines bezpieczeństwa, chroniący przed przekroczeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
(6) Wskaźnik zadłużenia brutto wynosił w 2003 r. 44,7 % PKB. W aktualizacji przewiduje się, iż w 2010 r. osiągnie on poziom 28,75 % PKB.
Do spadku wskaźnika zadłużenia przyczyniają się głównie dodatnie salda pierwotne i wzrost nominalnego PKB.
(7) Sytuacja Danii pod względem długookresowej stabilności finansów publicznych wydaje się być korzystna, pomimo przewidywanych znacznych kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się populacji.
Nakreślona w programie strategia budżetowa, oparta głównie na dalszej konsolidacji zadłużenia poprzez utrzymujące się nadwyżki budżetowe, powinna przynieść stabilną pozycję.
Jednakże doprowadzenie do stałej, ścisłej kontroli wydatków i znacznego wzrostu zatrudnienia, będące jednym z warunków realizacji strategii, może okazać się trudnym wyzwaniem.
(8) Mówiąc ogólnie, polityki gospodarcze nakreślone w zaktualizowanym programie są zasadniczo zbieżne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych dla Danii.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2010 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2003 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,7 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,6 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2003 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,7 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2003 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,1 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 4,3 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2003 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,3 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2003 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,1 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 42,3 _BAR_ 39,4 _BAR_ 37,4 _BAR_ 35,3 _BAR_ 28,8 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 41,5 _BAR_ 37,5 _BAR_ 34,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK listopad 2003 _BAR_ 41,2 _BAR_ 38,7 _BAR_ 36,4 _BAR_ 27,5 _BAR_ 27,5 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie aktualizacji programu konwergencji Estonii 2004–2008
(2005/C 136/03)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 17 lutego 2005 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Estonii obejmujący lata 2004–2008.
Program spełnia odnoszące się do danych wymogi zmienionego "Kodeksu postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji".
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje przyspieszenie tempa wzrostu realnego PKB z 5,6 % w roku 2004 średnio do 6,0 % w pozostałym okresie objętym programem.
Na podstawie obecnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać realistyczne założenia dotyczące wzrostu.
Także zawarta w programie prognoza inflacji wydaje się realistyczna.
(3) Celem Estonii jest osiągnięcie pozycji budżetowej bliskiej równowagi lub wykazującej niewielką nadwyżkę w całym okresie objętym programem.
W 2004 r. celem programu jest osiągnięcie nadwyżki budżetowej w wysokości 1 % PKB, czyli o 0,3 % wyższej niż nadwyżka planowana w programie z maja ubiegłego roku.
Począwszy od roku 2005 planuje się zrównoważenie budżetu, podobnie jak w poprzednim programie.
Przewiduje się, że inwestycje publiczne wzrosną w 2004 r. o jeden punkt procentowy PKB — do 4,4 % — zanim spadną do poziomu 3,9 % do roku 2008, pozostając i tak na poziomie znacznie wyższym niż średnia w UE (2,4 % PKB w 2004 r.).
(4) Czynniki ryzyka zagrażające prognozom budżetowym zawartym w programie wydają się zasadniczo zrównoważone.
Z jednej strony ostrożny scenariusz makroekonomiczny sugeruje, że dochody mogłyby być wyższe, a wydatki nieco niższe niż przewidziane w budżecie.
W istocie Estonia przyjęła praktykę ostrożnego prognozowania i w ciągu kilku ostatnich lat kilkakrotnie przekraczała cele fiskalne.
Z drugiej strony nie można całkowicie wykluczyć nieoczekiwanego spadku dochodów z powodu planowanych cięć podatkowych lub niekorzystnego wpływu wstrząsów zewnętrznych na wzrost.
Rozważając bilans zagrożeń, strategia budżetowa zawarta w programie wydaje się odpowiednia do utrzymania średniookresowego celu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, jakim jest osiągnięcie pozycji budżetowej bliskiej równowagi w całym okresie objętym programem (2004–2008).
Zapewnia ona także dostateczny margines bezpieczeństwa chroniący przed przekroczeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
(5) Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia wyniesie 4,8 % PKB, czyli znacznie poniżej przewidzianej w Traktacie wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB, i w istocie będzie najniższy w UE.
Program przewiduje dalszy spadek wskaźnika zadłużenia o 1,9 punktu procentowego w okresie objętym programem.
(6) Estonia wydaje się być w korzystnej pozycji, jeśli chodzi o długoterminową stabilność finansów publicznych, pomimo przewidywanych w budżecie znacznych wydatków na pokrycie kosztów starzenia się społeczeństwa.
Niski poziom długu publicznego, znaczne rządowe rezerwy finansowe i średnioterminowa strategia budżetowa w pełni zgodna z docelową pozycją budżetową bliską równowagi lub wykazującą nadwyżkę budżetową oraz wiarygodnych i gruntownych reform systemu emerytalnego i ochrony zdrowia, które mają zmniejszyć presję na budżet w dłuższym okresie, powinny zapewnić stabilność finansów publicznych.
(7) Polityki gospodarcze nakreślone w aktualizacji programu są zasadniczo zgodne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej dla danego kraju w dziedzinie finansów publicznych.
Wyższa niż przewidywano nadwyżka budżetowa w 2004 r. jest zgodna z zaleceniem unikania polityki fiskalnej sprzyjającej wahaniom cyklicznym.
Mimo to, zważywszy że deficyt handlu zagranicznego najprawdopodobniej nie zmniejszył się znacznie (o ile w ogóle zmalał) w 2004 r., gwałtowne obniżenie nadwyżki budżetowej może stanowić niewystarczające wsparcie ze strony polityki fiskalnej celem skorygowania ujemnego salda handlu zagranicznego.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 5,6 _BAR_ 5,9 _BAR_ 6,0 _BAR_ 6,0 _BAR_ 6,0 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 5,9 _BAR_ 6,0 _BAR_ 6,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 5,3 _BAR_ 5,8 _BAR_ 5,6 _BAR_ 5,9 _BAR_ 5,8 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,5 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 3,1 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowychi samorządowych (general government) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 1,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,2 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 0,8 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,3 _BAR_
Dług publiczny brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,3 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,9 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 4,8 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 5,4 _BAR_ 5,1 _BAR_ 4,7 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,2 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Francji na lata 2004-2008
(2005/C 136/04)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Francji, który obejmuje okres 2004-2008.
Program jest w dużej mierze zgodny ze zmienioną "Instrukcją w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" pod względem wymogów odnoszących się do danych.
Jednakże — wbrew wymogom — nie zawiera prognoz dotyczących całkowitego wzrostu zatrudnienia w rozumieniu systemu rachunków narodowych.
W związku z powyższym Francja została wezwana do zastosowania się w pełni do wymogów statystycznych.
(2) Leżący u podstaw tego programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje, że w latach 2004 — 2008 realny wzrost PKB wyniesie 2,5 %, czyli nieznacznie przekroczy wzrost potencjalny.
Aktualnie dostępne informacje sugerują, że założenia tego scenariusza w zakresie wzrostu są wiarygodne, mimo że wzrost prognozowany przez Komisję jest nieco niższy.
Także prognozowana przez program inflacja wydaje się realistycznie oceniona.
Rada uznała, że Francja wykazuje nadmierny deficyt, i zaleciła jego redukcję najpóźniej do 2008 r. W przyjętym w dniu 14 grudnia 2004 r.
[2] komunikacie dla Rady p.t. "Sytuacja Niemiec i Francji wobec ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości" Komisja stwierdziła, że rok 2005 należy traktować jako wiążący termin dokonania redukcji nadmiernego deficytu; konkluzje Rady z listopada 2003 r. miały bowiem skutki prawne, dopóki nie zostały anulowane przez Trybunał.
Nadrzędnym celem określonej w programie strategii budżetowej jest zmniejszenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2005 r.
Zamierzeniem programu jest również stałe obniżanie deficytu w sektorze instytucji rządowych i samorządowych (general government) w latach kolejnych.
Przewiduje się, że od roku 2005 deficyt ten będzie obniżał się równomiernie o 0,6-0,7 punktu procentowego PKB rocznie aż do osiągnięcia w roku 2008 poziomu 0,9 % PKB.
W stosunku do poprzedniej wersji programu, wersja bieżąca stanowi w ogólnych zarysach potwierdzenie zaplanowanej korekty przy nieco korzystniejszym scenariuszu makroekonomicznym.
Według wyliczeń Komisji opartych na prognozach programu i ogólnie przyjętej metodologii, począwszy od roku 2005 saldo strukturalne będzie także ulegać poprawie o około 0,6-0,7 punktu procentowego rocznie i w roku 2008 osiągnie —0,7 % PKB.
Tak jak w przypadku poprzednich aktualizacji, średniookresowa strategia budżetowa opiera się na określaniu wieloletnich celów zakładających realny wzrost wydatków publicznych, przy czym kwota tych wydatków będzie zmniejszać się w stosunku do PKB głównie dzięki wprowadzaniu reform strukturalnych.
(4) W oparciu o aktualnie dostępne informacje można sądzić, że środki podjęte przez władze francuskie pozwolą na zmniejszenie deficytu w roku 2005 do 3 % PKB.
Niemniej jednak sytuacja budżetowa we Francji pozostaje niepewna.
Redukcja nadmiernego deficytu wymaga skutecznego wdrożenia wszystkich przewidzianych środków a — w przypadku niekorzystnych tendencji — także środków dodatkowych.
Ponadto, ponieważ głównym źródłem spadku deficytu prognozowanego na rok 2005 są jednorazowe wpływy w wysokości 0,5 % PKB, zasadnicza korekta budżetowa przewidziana na rok 2005 jest stosunkowo niewielka.
W latach następujących po roku 2005 wynik budżetowy może być gorszy niż przewiduje to program.
W szczególności poziom deficytu zaplanowany na rok 2006 może nie zostać osiągnięty z uwagi na aktualnie prowadzoną politykę: na rok 2006 zapowiedziano cięcia podatków i znaczna część jednorazowych dochodów zniknie.
Ponadto, ponieważ poziom wydatków przewidzianych w poprzednich aktualizacjach programu został znacząco przekroczony, wydaje się, że wyznaczony na okres 2006-2008 docelowy poziom wydatków oraz deficytu będzie trudny do osiągnięcia w ramach prowadzonej obecnie polityki.
Zostały przeprowadzone reformy strukturalne (Loi Organique relative aux Lois de Finances, niezależny komitet wczesnego ostrzegania sprawujący nadzór nad wydatkami systemu opieki zdrowotnej).
Reformy te świadczą wyraźnie o podjęciu kroków w dobrym kierunku i należy się spodziewać, że przyczynią się do osiągnięcia celów budżetowych.
(5) W świetle powyższej oceny ryzyka można wątpić, czy kierunki działań budżetowych wytyczone w programie zapewniają wystarczający margines bezpieczeństwa w kontekście ryzyka przekroczenia przed rokiem 2007 trzyprocentowego progu deficytu przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych; oraz czy gwarantują zrealizowanie w okresie objętym programem średniookresowego celu określonego w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu, czyli doprowadzenia budżetu do stanu bliskiego równowagi.
(6) Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia osiągnął wartość 64,8 % PKB, czyli powyżej określonej Traktatem wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje jego spadek począwszy od roku 2006 aż do osiągnięcia w roku 2008 wartości 62 % PKB.
Ewolucja tego wskaźnika obarczona jest takim samym ryzykiem jak cele w zakresie deficytu.
(7) Należy sądzić, że sytuacja Francji pod względem długookresowej równowagi finansów publicznych pozostaje niepewna.
Poprawiła się ona dzięki wdrożeniu szeroko zakrojonych reform strukturalnych: systemu emerytalnego w roku 2003 i systemu ochrony zdrowia w roku 2004.
Jednakże zapewnienie pełnej równowagi finansów publicznych wymagać będzie w nadchodzących latach dalszych wysiłków (zwiększonej konsolidacji budżetu oraz jego reform).
(8) Przedstawiona w aktualizacji z 2004 r. polityka gospodarcza pokrywa się częściowo z zaleceniami zawartymi w ogólnych wytycznych polityki gospodarczej, a konkretnie z tymi, które dotyczą budżetu.
Wdrożenie przez Francję istotnych reform strukturalnych, zwłaszcza w zakresie systemu ochrony zdrowia i systemu emerytalnego, pozwala jej lepiej stawić czoła problemowi starzejącego się społeczeństwa.
Deficyt strukturalny ulegnie w roku 2004 redukcji o 0,4 % PKB, czyli o mniej niż było zalecone.
Niemniej wyższe niż oczekiwano wpływy do budżetu zostały całkowicie przeznaczone na redukcję deficytu.
Podsumowując: chociaż przewidziana w aktualizacji z 2004 r. korekta średniookresowa jest w ogólnym ujęciu znaczna, to jednak rodzi wątpliwości i w okresie objętym aktualizacją nie doprowadzi w pełni budżetu do stanu bliskiego równowagi.
W świetle powyższej oceny Rada jest zdania, że Francja powinna:
i) podjąć niezbędne działania w celu redukcji nadmiernego deficytu w roku 2005;
ii) w latach następujących po roku 2005 kontynuować konsolidację budżetu tak, aby w roku 2008 osiągnął on stan bliski równowagi; oraz
iii) kontynuować reformy strukturalne i prowadzić kontrolę wydatków, by zapewnić realizację wieloletnich celów ustalonych programem w zakresie wydatków.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,2 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ nd. _BAR_
Inflacja ZWCK (HICP)(%) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,5 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ -3,6 _BAR_ -2,9 _BAR_ -2,2 _BAR_ -1,6 _BAR_ -0,9 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -3,7 _BAR_ -3,0 _BAR_ -3,3 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ -3,55 _BAR_ -2,9 _BAR_ -2,2 _BAR_ -1,5 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ -0,7 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,2 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -0,7 _BAR_ -0,1 _BAR_ -0,4 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ -0,6 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,6 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ -3,4 _BAR_ -2,7 _BAR_ -2,0 _BAR_ -1,4 _BAR_ -0,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -3,5 _BAR_ -2,8 _BAR_ -3,1 _BAR_ nd. _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ -3,2 _BAR_ -2,6 _BAR_ -1,9 _BAR_ -1,3 _BAR_ nd. _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 64,8 _BAR_ 65,0 _BAR_ 64,6 _BAR_ 63,6 _BAR_ 62,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 64,9 _BAR_ 65,5 _BAR_ 66,3 _BAR_ nd.. _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 62,8 _BAR_ 63,2 _BAR_ 62,8 _BAR_ 61,8 _BAR_ nd. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
[2] Dokument COM(2004) 813 z dnia 14 grudnia 2004 r.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Niemiec na lata 2004–2008
(2005/C 136/05)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Niemiec, obejmujący okres od roku 2004 do 2008.
Program zasadniczo spełnia wymagania "Kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" w zakresie przekazywania danych.
W programie podano większość wartości liczbowych w zaokrągleniu i pomieszano rozbieżne dane.
Odnotowano jednak poprawę jeśli chodzi o szczegóły, np. wykorzystanie ESA 95 jako spójnych ram statystycznych w częściach dotyczących scenariusza makroekonomicznego i prognoz budżetowych.
W związku z powyższym Niemcy proszone są o osiągnięcie zgodności z wymaganiami w zakresie przekazywania danych.
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje na 2005 r. realny wzrost PKB wynoszący 1,7 %, czyli praktycznie niezmieniony w stosunku do przewidywanego 1,8 % tempa wzrostu w 2004 r.
Po dokonaniu korekty uwzględniającej znaczne efekty kalendarzowe, dane te oznaczają jednak przyspieszenie tempa wzrostu w 2005 r. o 34 punktu procentowego.
Oczekuje się, że w ostatnich trzech latach objętych programem tempo wzrostu pozostanie na stałym poziomie 2 % w stosunku rocznym.
Z aktualnej perspektywy scenariusz ten sprawia wrażenie wiarygodnego, choć prognozy wzrostu na 2005 r. wydają się być raczej optymistyczne.
Przewidywania programu odnośnie do inflacji uważa się za zawyżone.
(3) W dniu 21 stycznia 2003 r. Rada uznała, że Niemcy znajdują się w sytuacji nadmiernego deficytu i zaleciła jego skorygowanie najpóźniej w roku 2004.
Jednak z przyczyn wyszczególnionych w komunikacie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie "sytuacji Niemiec i Francji w odniesieniu do ich zobowiązań w ramach procedury nadmiernego deficytu w następstwie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości", przyjętym w dniu 14 grudnia 2004 r. [2], Komisja stwierdziła, że w związku z faktem, iż wnioski Rady z listopada 2003 r. niosły skutki prawne do czasu ich anulowania przez Trybunał, za odpowiedni termin skorygowania nadmiernego deficytu przyjąć należy rok 2005.
Zgodnie z tym komunikatem nadrzędnym celem określonej w programie strategii budżetowej jest zmniejszenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2005 r.
Zamierzeniem programu jest również stałe obniżanie deficytu w sektorze instytucji rządowych i samorządowych (general government) w kolejnych latach.
Przewiduje się, że począwszy od 2005 r. deficyt będzie się systematycznie zmniejszać o 12 punktu procentowego PKB rocznie, by w 2008 r. osiągnąć poziom około 112 % PKB.
Zgodnie z obliczeniami Komisji, opartymi na prognozach programu i ogólnie przyjętej metodologii, począwszy od 2005 r. deficyt strukturalny zmniejszać się będzie o nieco mniej niż 12 punktu procentowego rocznie, do poziomu około 1 % PKB w roku 2008.
Podobnie jak w poprzednich aktualizacjach celem średnioterminowej strategii budżetowej jest osiągniecie równowagi pomiędzy reformami strukturalnymi, konsolidacją budżetową i stabilizacją cyklu koniunkturalnego.
(4) Na podstawie aktualnych informacji, środki zapowiedziane przez władze Niemiec w listopadzie 2004 r. powinny być wystarczające do zredukowania deficytu do poziomu 2,9 % PKB w 2005 r., w porównaniu z deficytem szacowanym na 3,4 % w jesiennej prognozie służb Komisji z października 2004 r.
Sytuacja budżetowa nadal pozostaje niepewna.
Korekta nadmiernego deficytu wymaga skutecznego i pełnego wdrożenia wszystkich przewidywanych środków, jak również podjęcia dodatkowych środków w przypadku niekorzystnych tendencji, które mogłyby zagrozić realizacji celu w postaci zmniejszenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r.
W kolejnych latach po roku 2005 wynik budżetowy może być gorszy niż zakładany w programie, chociaż deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) publicznego prawdopodobnie pozostanie na poziomie poniżej 3 % PKB.
W świetle poprawy salda strukturalnego o mniej niż 0,5 punktu procentowego pod koniec okresu objętego programem, przewidywane w aktualizacji korekty są raczej niewielkie pomimo wdrożenia istotnych reform strukturalnych, które prawdopodobnie przyniosą ograniczenie wydatków w średnim okresie.
Ponadto ścieżka naprawy budżetu pod koniec okresu objętego programem wygląda raczej optymistycznie.
Co więcej zapowiedziane w listopadzie 2004 r. jednorazowe środki mające na celu sprowadzenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2005 r. osłabiają do pewnego stopnia pozycję budżetu pod koniec okresu objętego programem i w latach następnych.
(5) W świetle powyższej oceny ryzyka można wątpić, czy kierunki działań budżetowych wytyczone w programie zapewniają wystarczający margines bezpieczeństwa w kontekście ryzyka przekroczenia przed rokiem 2008 trzyprocentowego progu deficytu przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych; oraz czy gwarantują zrealizowanie w okresie objętym programem średniookresowego celu określonego w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu, czyli doprowadzenia budżetu do stanu bliskiego równowagi.
(6) Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia osiągnął 6512 % PKB, czyli powyżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 %.
Program przewiduje wzrost wskaźnika zadłużenia do poziomu 66 % w latach 2005 i 2006 oraz jego spadek począwszy od 2007 r. do poziomu 65 % PKB w roku 2008.
Ewolucja wskaźnika zadłużenia będzie jednak prawdopodobnie mniej korzystna niż przewidywana, zważywszy na zagrożenia związane z realizacją wspomnianych powyżej celów budżetowych.
(7) Wydaje się, że Niemcy narażone są na pewne ryzyko jeśli chodzi o długoterminową stabilność finansów publicznych.
Pozycja Niemiec mogłyby być stosunkowo korzystna, pod warunkiem że reformy strukturalne stanowiące podstawę programu będą aktywnie wdrażane, a wysiłki reformatorskie będą nadal podejmowane w celu dalszej poprawy długoterminowej stabilności.
Niemniej jednak długoterminowa stabilność uzależniona jest przede wszystkim od osiągnięcia planowanej konsolidacji budżetu w perspektywie średnioterminowej oraz od redukcji poziomu zadłużenia; zarówno landy jak i systemy ubezpieczeń odgrywają w tym rolę.
Uchwalone już reformy strukturalne w ramach pakietu "Agenda 2010", a zwłaszcza reforma systemu emerytalno — rentowego, mają ograniczyć skutki budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa, chociaż redukcja wydatków w następstwie wprowadzanych obecnie reform jest niepewna, zwłaszcza w przypadku ochrony zdrowia.
(8) Przedstawione w zaktualizowanym programie z 2004 r. polityki gospodarcze są częściowo zgodne z odnoszącymi się do danego państwa ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
W szczególności w 2004 r. nie nastąpiła redukcja deficytu strukturalnego.
Co więcej, planowana w średnim okresie korekta salda strukturalnego począwszy od 2007 r. wynosi poniżej 12 punktu procentowego PKB, a ponadto jest obciążona ryzykiem.
Nie doprowadzi ona budżetu do stanu bliskiego równowagi w okresie objętym programem.
Wdrożenie przez Niemcy istotnych reform strukturalnych, zwłaszcza w zakresie rynku pracy i systemu emerytalno — rentowego, pozwala im lepiej stawić czoła skutkom, jakie pociąga za sobą starzenie się społeczeństwa.
Zasadnicze znaczenie dla Niemiec ma wejście na szybszą ścieżkę rzeczywistego i potencjalnego wzrostu poprzez mobilizację niewykorzystanych rezerw zatrudnienia.
W świetle powyższej oceny Rada wyraża opinię, że Niemcy powinny:
i) podjąć niezbędne działania, które zagwarantowałyby skorygowanie nadmiernego deficytu w 2005 r.;
ii) w kolejnych latach po 2005 r. wdrożyć budżetowe działania dostosowawcze oraz dołożyć wszelkich niezbędnych starań w zakresie strukturalnym, aby doprowadzić budżet do stanu bliskiego równowagi przed końcem okresu objętego programem; oraz
iii) kontynuować reformy strukturalne w celu dalszej poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych, w szczególności w odniesieniu do systemu ochrony zdrowia.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1 34 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2 14 _BAR_ 2 14 _BAR_ 2 14 _BAR_ — _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,7 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ -3 34 _BAR_ -2,9 _BAR_ -2 12 _BAR_ -2 _BAR_ -1 12 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -3,9 _BAR_ -2,9 _BAR_ -2,6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ -3 14 _BAR_ -2 12 _BAR_ -2 _BAR_ -1 12 _BAR_ — _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ - 12 _BAR_ 0 _BAR_ 12 _BAR_ 1 12 _BAR_ 2 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -0,8 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ - 14 _BAR_ 12 _BAR_ 1 _BAR_ 1 12 _BAR_ — _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ -3,0 _BAR_ -2,4 _BAR_ -1,9 _BAR_ -1,6 _BAR_ -1,3 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -3,4 _BAR_ -2,4 _BAR_ -2,1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ -2,5 _BAR_ -2,1 _BAR_ -1,6 _BAR_ -1,4 _BAR_ — _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 65 12 _BAR_ 66 _BAR_ 66 _BAR_ 65 12 _BAR_ 65 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 65,9 _BAR_ 66,7 _BAR_ 67,1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 65 _BAR_ 65 12 _BAR_ 65 12 _BAR_ 65 _BAR_ — _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997.
[2] Dokument COM(2004) 813 z 14 grudnia 2004 r.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Irlandii na lata 2004–2007
(2005/C 136/06)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Irlandii obejmujący okres 2004–2007.
Program jest zgodny z "Instrukcją w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" pod względem wymogów odnoszących się do danych.
(2) Bazowy dla tego programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje, że w roku 2004 realny wzrost PKB wyniesie 5,3 % PKB, zaś w pozostałym okresie realizacji programu ustabilizuje się on na poziomie średnio około 5,2 %.
Aktualnie dostępne informacje sugerują, że założenia tego scenariusza w zakresie wzrostu są wiarygodne.
Niemniej prognozy programu dotyczące zharmonizowanego wskaźnika inflacji HICP wydają się nieco zaniżone.
(3) Po początkowo nieplanowanej nadwyżce w roku 2004, na którą złożyły się dochody wyższe od przewidywanych, w tym dochody z wpływów jednorazowych, jak również wydatki nieco niższe od zaplanowanych w budżecie, strategia określona w aktualizacji przewiduje począwszy od roku 2005 niewielki i w dużej mierze stabilny deficyt.
W okresie objętym programem zarówno wskaźnik wydatków, jak i wskaźnik dochodów wykazywać będą tendencję spadkową, mimo że ten pierwszy wzrośnie w roku 2005 w wyniku ostatnio podjętych działań budżetowych.
Jednocześnie wdrażany jest znaczny program inwestycji publicznych, który powoduje, że średni wskaźnik inwestycji sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) utrzymywać się będzie w okresie realizacji programu nieco poniżej 4 % PKB (co odpowiada niecałym 5 % PNB).
Saldo strukturalne, skorygowane o przewidywany wpływ cyklu koniunkturalnego przy zastosowaniu wspólnej metodologii, wykazuje w całym okresie objętym prognozą nadwyżkę — jedynie w roku 2005 pojawia się niewielki deficyt.
Niemniej należy zauważyć, że szacunki odnoszące się do luki produktowej, a zatem także szacunki sald strukturalnych, obarczone są niezwykle dużą dozą niepewności ze względu na specyficzne cechy irlandzkiej gospodarki.
W porównaniu z poprzednim programem, obecna aktualizacja przewiduje wyższe wskaźniki salda sektora general government przy korzystniejszym scenariuszu makroekonomicznym.
(4) Ryzyko towarzyszące prognozom budżetowym wydaje się dość wyważone.
Z jednej strony prognozy dotyczące dochodów wyglądają wiarygodnie, a uwzględnienie w prognozach na lata 2006 i 2007 rezerw na nieprzewidziane wydatki pozwalałoby przypuszczać, że możliwe jest uzyskanie wyniku lepszego niż przewidywany.
Pod względem wydatków Irlandia osiągnęła ostatnio obiecujące postępy zachowując ustalone limity, co wskazuje na skuteczność środków ostatnio podjętych w celu wzmocnienia kontroli wydatków.
Z drugiej strony istnieje pewne ryzyko wyższych deficytów nominalnych.
W szczególności tempo wzrostu wydatków w późniejszych latach programu wydaje się nieco ograniczone.
(5) W świetle niniejszej oceny ryzyka należy sądzić, że kierunki działań budżetowych wytyczone w programie pozwolą zrealizować średniookresowy cel przewidziany Paktem na rzecz Stabilności i Wzrostu, czyli osiągnięcie wyniku zbliżonego do równowagi lub osiągnięcie nadwyżki budżetowej w okresie do roku 2007.
Ponadto zapewniają one wystarczający margines bezpieczeństwa, pozwalający na utrzymanie deficytu w okresie objętym programem poniżej trzyprocentowego progu przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych.
(6) Szacuje się, że zadłużenie sektora general government spadło w roku 2004 do 30,5 % PKB, czyli znacznie poniżej określonej Traktatem wartości referencyjnej wynoszącej 60 %.
Program przewiduje, że w latach 2005-2007 wskaźnik zadłużenia ustabilizuje na poziomie zbliżonym do 30 % PKB.
Jeśliby Krajowy Fundusz Rezerw Emerytalnych (National Pensions Reserve Fund — NPRF) nie nabywał aktywów spoza sektora general government, wskaźnik zadłużenia powinien w trakcie całego okresu realizacji programu znacznie się obniżyć.
(7) Można sądzić, że Irlandia jest w stosunkowo korzystnej sytuacji pod względem długookresowej równowagi finansów publicznych.
Względnie niski wskaźnik zadłużenia w Irlandii, podjęte dotychczas środki reformy emerytalnej oraz akumulacja zasobów w NPRF — to wszystko przyczyni się do równowagi budżetowej i ułatwi przeciwdziałanie skutkom starzenia się społeczeństwa.
Nakreślona w programie strategia polega głównie na ramowej zgodności z Paktem na rzecz Stabilności i Wzrostu oraz na dalszej akumulacji aktywów w NPRF.
Ogólnie można spodziewać się, że dzięki względnie niskiemu współczynnikowi opodatkowania w Irlandii łatwiej będzie niwelować ewentualne zachwianie równowagi budżetowej mogące pojawić się w dłuższym okresie.
(8) Aktualizacja przedstawia zarys programu rządowych reform strukturalnych zmierzających do poprawy jakości usług publicznych, racjonalizacji wydatków publicznych i zaspokojenie potrzeb infrastrukturalnych gospodarki irlandzkiej.
Ogólnie rzecz biorąc, nakreślona w programie polityka gospodarcza w dużym stopniu pokrywa się z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej dla Irlandii na lata 2003–2005 w dziedzinie finansów publicznych; zalecono w nich władzom irlandzkim większą racjonalizację wydatków publicznych, poprawę średniookresowych ram budżetowych i ustalenie priorytetów dla elementów infrastrukturalnych Krajowego Planu Rozwoju.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 5,3 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,2 _BAR_ 5,4 _BAR_
KOM _BAR_ 5,2 _BAR_ 4,8 _BAR_ 5,0 _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 3,3 _BAR_ 4,7 _BAR_ 5,2 _BAR_ nd. _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,9 _BAR_
KOM _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 0,9 _BAR_ -0,8 _BAR_ -0,6 _BAR_ -0,6 _BAR_
KOM _BAR_ -0,2 _BAR_ -0,6 _BAR_ -0,5 _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ -1,1 _BAR_ -1,4 _BAR_ -1,1 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,1 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,6 _BAR_ 0,7 _BAR_
KOM _BAR_ 1,2 _BAR_ 0,7 _BAR_ 0,8 _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,3 _BAR_ nd. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ -0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_
KOM _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,3 _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ -0,7 _BAR_ -0,8 _BAR_ -0,5 _BAR_ nd. _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 30,5 _BAR_ 30,1 _BAR_ 30,1 _BAR_ 30,0 _BAR_
KOM _BAR_ 30,7 _BAR_ 30,7 _BAR_ 30,6 _BAR_ nd. _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 33,3 _BAR_ 33,5 _BAR_ 33,3 _BAR_ nd. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Włoch na lata 2004–2008
(2005/C 136/07)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 17 lutego 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Włoch, obejmujący lata 2004–2008.
Program jest częściowo zgodny z wymogami odnoszącymi się do danych, określonymi przez "kodeks postępowania w sprawie treści i formy programów stabilizacji i konwergencji".
W celu dokonania precyzyjnej oceny ścieżki oraz struktury dostosowania, niezbędna byłaby informacja na temat dodatkowych środków przewidzianych do osiągnięcia celów budżetowych w roku 2006 i w latach późniejszych.
W związku z powyższym wzywa się Włochy do spełnienia wszystkich wymogów kodeksu postępowania.
(2) Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu odzwierciedla informacje udostępnione około połowy 2004 r.
Przewiduje on zwiększenie tempa wzrostu realnego PKB z 1,2 % w 2004 r. do 2,1 % w 2005 r. oraz jego średni wzrost na poziomie ok. 2,3 % w pozostałej części okresu objętego programem.
Na podstawie aktualnie dostępnych informacji, scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać dość korzystne założenia dotyczące wzrostu, gdyż i) przewidywany wzrost w 2005 r. jest bliski górnego zakresu przedziału określonego w bieżących prognozach, a przy tym ii) przewidywania dotyczące średnioterminowej ewolucji wzrostu wydają się stosunkowo optymistyczne.
Przewidywania programu dotyczące tendencji cenowych, mierzonych deflatorem PKB, wydają się realistyczne [2].
(3) Celem programu jest stopniowa redukcja nominalnego deficytu budżetowego z oczekiwanego poziomu 2,9 % PKB w 2004 r. poprzez przyjęty za cel na 2005 r. deficyt w wysokości 2,7 % PKB, aż do 0,9 % PKB w 2008 r.
A zatem program nie dąży do doprowadzenia pozycji budżetowej w średnim terminie do stanu bliskiego równowagi lub wykazującego nadwyżkę.
Przewiduje się, że w konsekwencji zastosowania środków o charakterze trwałym saldo budżetowe, z uwzględnieniem dostosowań cyklicznych, ulegnie poprawie o 1,1 punktu procentowego w okresie objętym programem, przy czym największa korekta (0,5 punktu procentowego) spodziewana jest w 2006 r.
Mimo że w 2005 r., z uwzględnieniem dostosowań cyklicznych, nie przewiduje się poprawy, duża część środków jednorazowych będzie zastąpiona środkami o charakterze trwałym.
W porównaniu z poprzednią aktualizacją, nominalne wartości deficytu są wyższe o ponad jeden punkt procentowy, a planowane dostosowanie przypada na późniejszą część okresu objętego programem z uwagi na nieco mniej korzystny scenariusz makroekonomiczny.
Niemniej jednak, ponieważ uwarunkowania o charakterze cyklicznym, mierzone luką produktową, pozostały prawie niezmienione, największą część korekty deficytu można uznać za strukturalną.
(4) Istnieje ryzyko, że wynik budżetowy może być gorszy od przewidzianego w programie.
W szczególności dotyczy to 2005 r., kiedy to margines bezpieczeństwa jest wąski, a niższy od przewidzianego wzrost gospodarczy, niewielkie odchylenia od planowanej korekty budżetowej przekraczającej 2 % PKB, zagrożenia związanie z pewnymi jednorazowymi działaniami, a także możliwa zmiana klasyfikacji spółki ANAS, odpowiedzialnej za utrzymanie dróg, pociągają za sobą niebezpieczeństwo przekroczenia wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB.
Biorąc pod uwagę doświadczenia z przeszłości, nie można wykluczyć, że rozmiar dostosowania fiskalnego w roku 2006 i w latach późniejszych potrzebny do osiągnięcia celów przedstawionych w programie jest niedoszacowany.
W świetle powyższej oceny ryzyka, wydaje się, że strategia budżetowa przyjęta w programie nie daje, przynajmniej do 2006 r., wystarczającego marginesu bezpieczeństwa zabezpieczającego, przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych, przed przekroczeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB.
Nie wystarcza również do zapewnienia realizacji średnioterminowego celu Paktu Stabilności i Wzrostu, jakim jest doprowadzenie pozycji budżetowej do stanu zbliżonego do równowagi do końca okresu objętego programem.
(5) Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia osiągnął 106 % PKB, czyli jest jedynie minimalnie niższy od poziomu odnotowanego w 2003 r. i o wiele wyższy od wartości odniesienia określonej Traktatem, która wynosi 60 %.
Program przewiduje spadek wskaźnika zadłużenia o ponad 8 punktów procentowych w okresie realizacji programu, głównie dzięki ambitnym planom prywatyzacyjnym, którym towarzyszyć będzie poprawa salda pierwotnego i przyspieszenie tempa wzrostu gospodarczego.
Osiągnięcie szybszego tempa redukcji zadłużenia utrudniają transakcje wyrównawcze (below-the-line) zwiększające zadłużenie średnio o ponad 2 punkty procentowe rocznie.
Ewolucja zadłużenia może być mniej korzystna od przewidywanej, zwłaszcza ze względu na wspomniane wyżej ryzyko dla celów budżetowych oraz niepewność jeśli chodzi o przyrost zadłużenia netto w stosunku do całkowitego zadłużenia (stock-flow adjustments).
(6) Jeżeli chodzi o zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych, Włochy wydają się narażone na pewne ryzyko.
Jednakże przyjęcie w 2004 r. reformy systemu emerytalnego jest istotnym krokiem w kierunku rozwiązania problemów budżetowych związanych ze starzeniem się ludności i przyczyni się do poprawy sytuacji Włoch pod tym względem.
Włochy mogą znaleźć się w stosunkowo korzystnej sytuacji, pod warunkiem że założenia budżetowe zostaną w pełni wykonane, zostaną osiągnięte oczekiwane oszczędności dzięki reformie emerytalnej, a każde odejście od strategii ciągłego utrzymywania dużych nadwyżek pierwotnych, prowadzącej w praktyce do szybkiej redukcji zadłużenia, zostanie niezwłocznie skorygowane.
(7) Polityki gospodarcze nakreślone w aktualizacji są tylko częściowo spójne z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych dla Włoch.
Po pierwsze, program nie przewiduje doprowadzenia pozycji budżetowej do stanu bliskiego równowagi lub nadwyżki w średnim terminie.
Po drugie, cele budżetowe nie zapewniają poprawy cyklicznie dostosowanego salda budżetowego o co najmniej 0,5 punktu procentowego w skali roku, chociaż powszechnie wiadomo, że poprawa strukturalnego salda budżetowego (skorygowanego o operacje jednorazowe) osiąga średnio 0,5 punktu procentowego PKB rocznie.
Po trzecie, część redukcji podatków w 2005 r. finansowana jest za pomocą środków tymczasowych.
Program nie zawiera też wystarczających informacji na temat skuteczności wzmocnienia mechanizmów kontroli wydatków ani nie określa w wyraźny sposób źródła finansowania wydatków regionalnych.
W świetle powyższej oceny, Rada jest zdania, że Włochy powinny:
i) podjąć stosowne kroki zapewniające osiągnięcie docelowego deficytu w 2005 r.;
ii) podjąć niezbędne działania strukturalne, w roku 2006 i w latach następnych, aby osiągnąć pozycję zbliżoną do równowagi budżetowej do końca okresu objętego programem; oraz
iii) zapewnić szybsze tempo spadku zadłużenia w stosunku do PKB w kierunku wartości odniesienia określonej Traktatem, wynoszącej 60 % PKB, zwracając szczególną uwagę na inne niż pożyczki netto czynniki przyczyniające się do zmian w poziomie zadłużenia.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS 2003 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,6 _BAR_ _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS 2004 _BAR_ 2,2 _BAR_ 1,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS 2003 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,4 _BAR_ — _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PS 2004 _BAR_ -2,9 _BAR_ -2,7 _BAR_ -2,0 _BAR_ -1,4 _BAR_ -0,9 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -3,0 _BAR_ -3,0 _BAR_ -3,6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS 2003 _BAR_ -2,2 _BAR_ -1,5 _BAR_ -0,7 _BAR_ 0,0 _BAR_ — _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS 2004 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ 3,3 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS 2003 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,5 _BAR_ 4,4 _BAR_ 5,1 _BAR_ — _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS 2004 _BAR_ -2,1 _BAR_ -2,1 _BAR_ -1,6 _BAR_ -1,2 _BAR_ -1,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -2,4 _BAR_ -2,6 _BAR_ -3,4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS 2003 _BAR_ -1,6 _BAR_ -1,0 _BAR_ -0,4 _BAR_ 0,1 _BAR_ — _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PS 2004 _BAR_ 106,0 _BAR_ 104,1 _BAR_ 101,9 _BAR_ 99,2 _BAR_ 98,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 106,0 _BAR_ 104,6 _BAR_ 104,4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS 2003 _BAR_ 105,0 _BAR_ 103,0 _BAR_ 100,9 _BAR_ 98,6 _BAR_ — _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
[2] Zawarte w programie przewidywania dotyczące inflacji HICP nie są prognozami.
Są to raczej wartości odniesienia, przeznaczone w zasadzie do wykorzystania w procesie negocjacji płacowych.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Malty na lata 2004–2007
(2005/C 136/08)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Malty, obejmujący okres od roku 2004 do 2007.
Program ten, z wyjątkiem podziału przewidywanych wydatków publicznych, zasadniczo spełnia wymagania Kodeksu postępowania.
Dane cenowe nie są spójne z ujednoliconymi definicjami z Maastricht.
W związku z tym Malta proszona jest o osiągnięcie zgodności z wymaganiami w zakresie przekazywania danych.
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje przyspieszenie tempa wzrostu realnego PKB z 0,6 % w 2004 r. do średnio 1,8 % w pozostałym okresie objętym programem.
Na podstawie aktualnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać wiarygodne założenia dotyczące wzrostu.
Także prognozy dotyczące inflacji zawarte w programie wydają się być realistyczne.
(3) W dniu 5 lipca 2004 r.
Rada uznała, że Malta znajduje się w sytuacji nadmiernego deficytu i zaleciła jego skorygowanie do 2006 r.
(4) Program dąży do zredukowania deficytu w 2006 r. do poziomu poniżej wartości odniesienia, czyli 3 % PKB.
Konsolidacja fiskalna jest oparta zarówno na środkach prowadzących do wzrostu dochodów, jak i na cięciach wydatków.
Przewidywany jest spadek deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) z 5,2 % PKB w 2004 r. do 2,3 % PKB w 2006 r., a następnie jego dalsze zmniejszenie w 2007 r. do 1,4 % PKB.
W porównaniu z poprzednim programem obecna aktualizacja w znacznym stopniu potwierdza zgodność planowanego dostosowania wobec zasadniczo niezmienionego scenariusza makroekonomicznego.
(5) Ryzyka zagrażające przewidywaniom budżetowym zawartym w programie wydają się być zasadniczo zrównoważone.
W szczególności, z jednej strony, cel fiskalny w postaci deficytu sektora general government na poziomie 5,2 % w 2004 r. jest możliwy do osiągnięcia. Z drugiej strony, odnośnie do 2005 r. i lat następnych, rozważny bazowy scenariusz makroekonomiczny i charakter zapowiadanych środków mających na celu redukcję deficytu, jak również określone w programie prognozy budżetowe decydują o tym,
(6) że ścieżka konsolidacji jest zasadniczo wiarygodna w prognozowanym aktualnie otoczeniu zewnętrznym. W świetle powyższej oceny ryzyka zakładane w programie kierunki działań budżetowych wydają się być wystarczające do zredukowania deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2006 r. i wydają się zapewniać wystarczający margines bezpieczeństwa w kontekście przekroczenia tego progu przy normalnych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem.
Niemniej jednak może ona nie wystarczać do osiągnięcia średniookresowego celu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, jakim jest dojście do sytuacji budżetowej bliskiej równowagi w okresie objętym programem.
(7) Zgodnie z programem wskaźnik zadłużenia ma wzrosnąć z 70,4 % PKB w 2003 r. do 73,2 % PKB w 2004 r.
Następnie przewidywany jest jego spadek do 70,4 % PKB na koniec okresu realizacji programu.
Władze Malty przewidują, że wzrost gospodarczy, stopniowa poprawa salda pierwotnego i sprzedaż aktywów przyczynią się do redukcji współczynnika zadłużenia w relacji do PKB począwszy od 2005 r.
Jednakże szereg czynników, które częściowo niwelują efekty znacznych przychodów uzyskanych z prywatyzacji (ponad 2 % PKB w 2005 i 2006 r.), sugeruje konieczność uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat transakcji wyrównawczych ("pod kreską") oraz ściślejszego ich monitorowania.
(8) Stabilność finansów publicznych w długim okresie podlega zagrożeniom wynikającym z przewidywanych kosztów związanych ze starzeniem się populacji.
Nakreślona w programie strategia zapewnienia stabilności jest uzależniona od osiągnięcia celów budżetowych.
Obejmuje ona także reformy systemu emerytur i rent oraz systemu ochrony zdrowia, które nie zostały jeszcze opracowane ani wdrożone.
Nieosiągnięcie celów budżetowych stanowiłoby oczywiste zagrożenie dla stabilności, jednak wprowadzanie reform ma także istotne znaczenie dla zahamowania w perspektywie długoterminowej wzrostu wydatków publicznych związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
(9) Mówiąc ogólnie, polityki gospodarcze nakreślone w zaktualizowanym programie są zasadniczo zbieżne ze specyficznymi dla danego państwa ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
W szczególności program jest zgodny z zaleceniami Rady odnośnie do redukcji deficytu sektora general government.
W świetle powyższej oceny Rada jest zdania, że Malta powinna:
i) podjąć niezbędne działania w celu skorygowania nadmiernego deficytu w 2006 r.;
ii) dołożyć starań, aby wskaźnik zadłużenia obniżał się w zadowalającym tempie do określonej w Traktacie wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB;
iii) czynić dalsze postępy w projektowaniu i wdrażaniu reform systemu emerytur i rent oraz systemu ochrony zdrowia.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,2 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,1 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,4 _BAR_ 1,9 _BAR_ 1,9 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 3,4 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ -5,2 _BAR_ -3,7 _BAR_ -2,3 _BAR_ -1,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -5,1 _BAR_ -4,0 _BAR_ -3,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ -5,2 _BAR_ -3,7 _BAR_ -2,3 _BAR_ -1,4 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ -1,4 _BAR_ 0,3 _BAR_ 1,6 _BAR_ 2,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -1,3 _BAR_ -0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ -1,4 _BAR_ 0,1 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,2 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 73,2 _BAR_ 72,0 _BAR_ 70,5 _BAR_ 70,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 72,4 _BAR_ 73,7 _BAR_ 74,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 72,1 _BAR_ 72,4 _BAR_ 70,5 _BAR_ 70,4 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Polski na lata 2004–2007
(2005/C 136/09)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 lutego 2005 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Polski obejmujący okres 2004–2007.
Program jest w części zgodny z odnoszącymi się do danych wymogami zawartymi w zmienionym "Kodeksie postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji" (Code of conduct on the content and format of stability and convergence programmes).
Przygotowane na podstawie ESA95 dane dotyczące struktury dochodów i wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) jakościowo nie w pełni odpowiadają standardom rachunkowości ESA95.
Także w dziedzinie długookresowej stabilności finansów publicznych program odbiega od określonych w instrukcji wymogów statystycznych.
W związku z tym wnioskuje się, aby Polska w pełni zastosowała się do wymogów dotyczących danych.
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje, że tempo wzrostu realnego PKB ulegnie spowolnieniu z 5,7 % w roku 2004 do średnio 4,9 % w latach 2005 i 2006, a następnie w roku 2007 szybko powróci do poziomu 5,6 %.
Opierając się na aktualnie dostępnych informacjach można stwierdzić, że w scenariuszu tym założono dość sprzyjające warunki wzrostu.
O ile prognozy wzrostu na lata 2005 i 2006 są realne, o tyle wzrost przewidywany w ostatnim roku objętym programem wydaje się zawyżony.
Zwłaszcza przewidywane w roku 2007 przyspieszenie tempa wzrostu PKB świadczy o dość optymistycznych założeniach co do wzrostu produktu potencjalnego i siły popytu krajowego.
Przewidywania programu w zakresie inflacji wydają się zaniżone.
(3) W dniu 5 lipca 2004 r. Rada uznała, że Polska wykazuje nadmierny deficyt i zaleciła jego redukcję do roku 2007.
Celem strategii budżetowej leżącej u podstaw zaktualizowanego programu jest zmniejszenie do roku 2007 deficytu sektora general government poniżej 3 % PKB oraz utrzymanie wskaźnika zadłużenia poniżej 60 % PKB — także po uwzględnieniu składek odprowadzanych na rzecz drugiego filaru systemu emerytalnego (ich wpływ szacuje się na około 1,5 % PKB rocznie), które zgodnie z decyzją Eurostatu mają najpóźniej do roku 2007 być wyłączone z dochodów sektora general government.
Aktualizacja przewiduje stopniowe zmniejszanie deficytu z 5,4 % PKB w roku 2004 do 2,2 % w roku 2007.
Najistotniejsze różnice pomiędzy programem zaktualizowanym a wersją z maja 2004 r. polegają na poważnej korekcie zadłużenia mierzonego w relacji do PKB — o średnio około 4,3 p.p. w dół, oraz na korekcie określonego przez rząd docelowego poziomu deficytu w roku 2007 — o 0,7 punktu procentowego PKB w górę pomimo prognozowanego ożywienia we wzroście gospodarczym.
(4) Konsolidacja finansów publicznych w okresie 2005–2007 miałaby nastąpić w wyniku wdrożenia obszernego zestawu środków zawartych w planie Hausnera, których wpływ na budżet — przy ich pełnej realizacji — można w sumie szacować na 4,7 % PKB (co w stosunku do poprzedniego programu oznacza korektę w dół o 0,6 punktu procentowego).
Jednocześnie realizowany jest poważny program inwestycji publicznych, który powoduje wzrost tych inwestycji z 3,4 % PKB w roku 2003 do średnio 4,1 % w ciągu okresu objętego programem — w porównaniu do średniej UE wynoszącej w 2004 roku 2,4 % PKB.
(5) Istnieje niebezpieczeństwo, że wynik budżetowy będzie gorszy od przewidywanego w programie, który zakładał do roku 2007 redukcję deficytu do poniżej 3 % PKB.
Już teraz sprawdzają się ostrzeżenia, sformułowane w ocenie wersji z maja 2004 r., przed opóźnioną czy też niepełną realizacją środków przewidzianych w planie Hausnera.
Nadal nie ma pewności co do realizacji pozostałych środków wymagających jeszcze procedur legislacyjnych a już zaplanowanych w budżecie na rok 2005.
Pomimo odrzucenia przez Sejm dwóch istotnych środków, cele związane z poziomem deficytu pozostały niezmienione.
Co do zawartych w aktualizacji środków mających zapewnić dodatkowe dochody i oszczędności w wydatkach, niemal połowa z nich nie jest jasno określona.
Dodatkowym źródłem ryzyka są zobowiązania warunkowe, które w związku z opisaną sytuacją staną się przedmiotem odpowiedniego nadzoru.
Osiągnięcie związanych z deficytem celów uwarunkowane jest także tym, czy urzeczywistni się wysoki wzrost PKB przewidywany w całym okresie objętym programem.
Dodatkowo kapitałowy system emerytalny, zgodnie z decyzją Eurostatu o przyznaniu okresu przejściowego, jest nadal ujmowany jako część sektora general government.
Po notyfikacji w marcu 2007 r. skutkującej zmianą w klasyfikacji przychodów poziom deficytu będzie musiał ulec korekcie w górę o około 1,5 punktu procentowego.
Biorąc pod uwagę zaktualizowany program oraz brak dodatkowych środków zapewniających oszczędności można stwierdzić, że przy tej korekcie Polska nie będzie w stanie w ostatnim roku objętym programem sprowadzić deficytu do poziomu poniżej 3 %.
(6) W zaktualizowanym programie szacuje się, że w roku 2004 wskaźnik zadłużenia osiągnął 45,9 % PKB, podczas gdy program konwergencji z maja 2004 r. przewidywał 49 %; równocześnie szacowana wartość leży poniżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej, wynoszącej 60 % PKB.
Według programu wzrost wskaźnika zadłużenia w okresie 2004–2007 ma wynieść łącznie 1,8 punktu procentowego i zatrzymać się dopiero w ostatnim roku programu.
(7) Wobec braku prognoz budżetowych sięgających poza rok 2020, po którym skutki starzenia się społeczeństwa będą dla budżetu prawdopodobnie największe, trudno jest ocenić długookresową stabilność finansów publicznych Polski.
Jednakże dostępne informacje nie pozwalają wykluczyć pewnych zagrożeń.
Nadal utrzymują się wątpliwości, jak polityka zmierzająca do wzmocnienia długookresowych tendencji budżetowych wpłynie na budżet.
Zdecydowana realizacja planów średniookresowej konsolidacji budżetu powinna przyczynić się do długookresowej stabilizacji.
(8) Ogólnie rzecz biorąc, zarysowana w aktualizacji polityka gospodarcza częściowo pokrywa się z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej dla Polski w dziedzinie finansów publicznych.
Z jednej strony program ten jest zgodny z zaleceniem Rady, by zredukować deficyt sektora general government, przy czym redukcja ta wynikać ma z realizacji planu Hausnera. Z drugiej strony przewidziane w programie środki mogą okazać się niewystarczające do zapewnienia długookresowej stabilności finansów publicznych.
Biorąc pod uwagę powyższą ocenę oraz w świetle zaleceń dokonanych przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 7, Rada jest zdania, że Polska powinna:
i) wzmocnić korektę fiskalną w okresie dłuższym niż do roku 2005 oraz obniżyć docelowy deficyt na rok 2007;
ii) zapewnić pełne wdrożenie środków strukturalnych przewidzianych w planie Hausnera oraz kontynuować wysiłki zmierzające do wprowadzenia środków alternatywnych na wypadek, gdyby związane z wdrażaniem zagrożenia miały się urzeczywistnić;
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 5,7 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,8 _BAR_ 5,6 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 5,8 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,5 _BAR_ nd. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 5,0 _BAR_ 5,0 _BAR_ 5,6 _BAR_ 5,6 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,5 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,0 _BAR_ nd. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,8 _BAR_ <3 _BAR_ <3 _BAR_
Saldo sektora general government(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ -5,4 _BAR_ -3,9 _BAR_ -3,2 _BAR_ -2,2 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ -5,6 _BAR_ -4,1 _BAR_ -3,1 _BAR_ nd. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ -5,7 _BAR_ -4,2 _BAR_ -3,3 _BAR_ -1,5 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ -2,6 _BAR_ -1,3 _BAR_ -0,5 _BAR_ 0,4 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ -2,5 _BAR_ -1,0 _BAR_ -0,0 _BAR_ nd. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ -2,8 _BAR_ -1,1 _BAR_ -0,3 _BAR_ 1,3 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 45,9 _BAR_ 47,6 _BAR_ 48,0 _BAR_ 47,3 _BAR_
COM październik 2004 _BAR_ 47,7 _BAR_ 49,8 _BAR_ 49,3 _BAR_ nd. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 49,0 _BAR_ 51,9 _BAR_ 52,7 _BAR_ 52,3 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 stycznia 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Słowacji na lata 2004-2007
(2005/C 136/10)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 17 stycznia 2005 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Słowacji, obejmujący lata 2004-2007.
Program spełnia wymagania "Kodeksu postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji" w zakresie przekazywania danych.
(2) Bazowy dla programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje średnie tempo wzrostu realnego PKB na poziomie 5 % — z przewidywanym spowolnieniem do 412 % w 2005 r. (z powodu spadku udziału zagranicznego), a następnie przyśpieszeniem do prawie 512 % w 2007 r. (kiedy to udział zagraniczny ma ponownie wzrosnąć).
Na podstawie aktualnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać wiarygodne założenia dotyczące wzrostu.
Przewidywania programu odnośnie inflacji wydają się zaniżone i można je uznać za wiarygodne jedynie w przypadku, gdy efekty drugiej rundy, pochodzące z wysokiej inflacji zasadniczej w 2004 r., będą ściśle kontrolowane.
(3) W dniu 5 lipca 2007 r. Rada uznała, że w Słowacji istnieje nadmierny deficyt i zaleciła jego skorygowanie do 2007 r.
Aktualizacja programu ma na celu zredukowanie w 2007 r. deficytu do wartości odniesienia, która wynosi 3 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady wydanym na mocy art. 104 ust. 7. (z wyłączeniem wkładów w filar funduszy emerytalnych szacowanych na 0,4 % PKB w 2005 r., 1,0 % w 2006 r. i 1,1 % w 2007 r.).
Redukcja deficytu zasadniczego i pierwotnego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) przesuwa się w czasie: przewiduje się, że oba rodzaje deficytu pozostaną, w zasadzie, na stałym poziomie, który do 2006 r. wyniesie odpowiednio około 3,8 % i 1,5 % PKB, a ich planowane ogólne dostosowanie o 0,8 punktu procentowego zostało przeniesione na 2007 r..
Nawet po odjęciu wpływu wynikającego z wprowadzenia filaru funduszy emerytalnych w 2005 r., redukcja deficytu w większości będzie miała miejsce w ostatnich dwóch latach.
W porównaniu z programem z maja 2004 r., w którym dostosowania dokonano w oparciu o wydatki, w aktualizacji zaplanowano korektę deficytu poprzez ograniczenie wydatków i wzrost dochodów.
Pomimo bardziej korzystnego scenariusza makroekonomicznego, aktualizacja w dużym stopniu potwierdza ścieżkę dostosowań zaplanowaną w poprzednim programie, stąd wydaje się mniej ambitna.
Pomimo znacznych dotychczasowych osiągnięć w konsolidacji i wpływu reformy systemu emerytalnego, przyspieszenie tempa redukcji deficytu w szczególności w 2005 r. pomogłoby we wdrożeniu słowackiej strategii przyjęcia euro, zwiększeniu wiarygodności fiskalnej w kontekście ERM 2, wspieraniu przeciwdziałania cykliczności oraz mogłoby pomóc w opanowaniu nacisków związanych z aprecjacją.
Ponadto torowałoby drogę do doprowadzenia strukturalnej sytuacji budżetu do stanu zbliżonego do równowagi lub osiągnięcia nadwyżki oraz do uzyskania wystarczającego marginesu bezpieczeństwa w celu uniknięcia przekraczania przewidzianej w Traktacie wartości odniesienia w wysokości 3 % PKB dla kryterium deficytu przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
(4) Ryzyko zagrażające prognozom budżetowym zawartym w programie wydaje się być w dużym stopniu zrównoważone w całym okresie objętym programem.
Podane założenia makroekonomiczne stwarzają wrażenie, że w całym rozpatrywanym okresie istnieje ryzyko wzrostu po stronie dochodów.
W odniesieniu do wpływu reformy systemu emerytalnego istnieje pewna doza niepewności.
Prawdopodobnie fundusze UE (oraz fundusze pochodzące z współfinansowania) zostaną wykorzystane w stopniu niższym niż zaplanowano w budżecie na lata 2004-2006, gdyż zdolność absorpcji stale jest na etapie rozwoju.
Niemniej jednak, w 2007 r. stopień wykorzystania tych funduszy może przekroczyć kwotę przewidzianą w budżecie, jeśli odroczone wydatki zostaną w wystarczającym stopniu zrealizowane.
Wreszcie, wybory do parlamentu zaplanowane na 2006 r. rodzą niepewność zwłaszcza odnośnie do stopnia, w jakim przeprowadzone będą dalsze redukcje wydatków w 2007 r.
Ten ostatni element może nie osiągnąć zakładanej wartości lub ją przekroczyć.
W świetle tej oceny ryzyka, kierunki działań budżetowych przyjęte w programie wydają się wystarczające do zredukowania deficytu do 3 % PKB do 2007 r., tj. roku kończącego program, nie zapewniają jednak marginesu bezpieczeństwa.
(5) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnął 43,0 % PKB w 2004 r., to jest znacznie poniżej ustalonej w Traktacie wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje wzrost wskaźnika zadłużenia o 212 punktu procentowego w okresie objętym programem.
(6) Wydaje się, że pozycja Słowacji pod względem długoterminowej równowagi finansów publicznych jest względnie korzystna, zwłaszcza dzięki przyjętym reformom strukturalnym, a w szczególności systemu emerytalnego i rentowego oraz służby zdrowia.
Jednakże pełne wdrożenie tych środków jest jednym z kluczowych warunków, obok realizacji ścieżki prowadzącej do osiągnięcia planowanej i niezbędnej konsolidacji budżetowej w okresie objętym programem i do 2010 r.
(7) Polityki gospodarcze nakreślone w aktualizacji są w dużym stopniu zbieżne z specyficznymi dla danego kraju ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
W szczególności, Słowacja jest na dobrej drodze do skorygowania swojego nadmiernego deficytu w terminie określonym przez Radę.
Mając na względzie powyższą ocenę oraz w świetle zaleceń Rady udzielonych na podstawie art. 104 ust. 7, Rada jest zdania, że Słowacja powinna:
i) wykorzystać wszelkie możliwości przyspieszenia redukcji deficytu, włącznie z wykorzystaniem dochodów większych niż przewidywane oraz oszczędności po stronie wydatków, w szczególności w 2005 r.
ii) nadać bardziej wiążący charakter średnioterminowym pułapom wydatków.
iii) zachować czujność, aby zapobiec wpływowi efektów drugiej rundy, wynikających z wysokiej inflacji w 2004 r., na ścieżkę konwergencji inflacji przewidzianą w programie.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,5 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 4,9 _BAR_ 4,5 _BAR_ 5,2 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,3 _BAR_ 5,0 _BAR_ 4,7 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 7,8 _BAR_ 3,3 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 7,7 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 8,1 _BAR_ 4,0 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,5 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ -3,8 _BAR_ -3,8 _BAR_ -3,9 _BAR_ -3,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -3,9 _BAR_ -4,0 _BAR_ -4,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ -4,0 _BAR_ -3,9 _BAR_ -3,9 _BAR_ -3,0 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ -1,5 _BAR_ -1,4 _BAR_ -1,6 _BAR_ -0,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ -1,6 _BAR_ -1,6 _BAR_ -1,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ -1,4 _BAR_ -1,1 _BAR_ -1,2 _BAR_ -0,4 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK listopad 2004 _BAR_ 43,0 _BAR_ 44,2 _BAR_ 45,3 _BAR_ 45,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 44,2 _BAR_ 45,2 _BAR_ 45,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 45,1 _BAR_ 46,4 _BAR_ 46,1 _BAR_ 45,5 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Finlandii na lata 2004–2008
(2005/C 136/11)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], a w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 17 lutego 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Finlandii, obejmujący okres od 2004 r. do 2008 r.
Program jest zasadniczo zgodny wymogami zmienionego "kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilizacji i konwergencji" dotyczącymi danych.
Brakuje niektórych zmiennych dotyczących podstawowych założeń.
W związku z tym Finlandia proszona jest o osiągnięcie pełnej zgodności z wymaganiami dotyczącymi danych.
(2) Scenariusz makroekonomiczny, bazowy dla tego programu przewiduje, że tempo wzrostu realnego PKB spadnie z 3,2 % w 2004 r. do średnio 2,4 % rocznie przez pozostały okres realizacji programu.
Opierając się na aktualnie dostępnych informacjach, scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać ostrożne założenia odnośnie do wzrostu.
Przewidywania programu odnośnie do inflacji także wyglądają realistycznie i są zgodne z szacunkami służb Komisji.
(3) Przy prognozowanej rocznej nadwyżce w sektorze general government, wynoszącej średnio 2 % PKB, aktualizacja zakłada utrzymanie dogodnej pozycji budżetowej przez cały okres realizacji programu.
Zasadniczo, nadwyżka będzie wytwarzana w funduszach ubezpieczeń społecznych, podczas gdy finanse rządu centralnego, obecnie pozostające w równowadze, powinny wykazać nieznaczne deficyty w latach 2005–07.
Celem jest przywrócenie równowagi w finansach państwa w 2007 r.
Aby cel ten zrealizować, rząd przyjął roczne limity wydatków na lata 2004–2007.
W porównaniu z poprzednią aktualizacją, prognozy nadwyżki sektora general government na lata 2004–2007 praktycznie nie uległy zmianie.
(4) Chociaż Finlandia postanowiła utrzymać korzystną nadwyżkę sektora general government, wynik budżetowy może być gorszy niż przewidywano, gdyż główna tendencja budżetowa przedstawiona w aktualizacji jedynie częściowo uwzględnia cięcia podatkowe w wysokości 1,7 miliarda EUR tj. 1,2 % PKB, które uzupełniają ogólną umowę płacową zawartą pod koniec listopada 2004 r.
Jako że nie zapowiedziano żadnych planów dalszego ograniczenia wydatków w 2005–2007, jeżeli nie zostaną wprowadzone środki zakładające podwyższenie dochodów, deficyt rządu w latach 2005 — 2007 będzie wyższy niż podany w programie, co spowoduje obniżenie nadwyżki w finansach sektora general government.
Rząd szacuje, że umowa płacowa wraz z cięciami podatkowymi obniży nadwyżkę sektora general government o 0,3 punktu procentowego, tj. do około 1,9 % PKB w 2007 r.
Niemniej jednak, rząd oczekuje, że ten pakiet wpłynie stymulująco na dynamikę rozwoju gospodarczego poprzez zwiększenie potencjału wzrostu i tworzenie nowych miejsc pracy, podnosząc w ten sposób zdolność do zwiększenia dochodów.
(5) Uwzględniając ocenę tego ryzyka, pozycja budżetowa zakładana w programie jest wystarczająca do realizacji średnioterminowego celu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, jakim jest utrzymanie budżetu w stanie zbliżonym do równowagi w latach 2004–2008.
Podejście to daje także wystarczający margines bezpieczeństwa, aby nie przekroczyć, w okresie 2004–2008 r., progu deficytu, który wynosi 3 % PKB przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych.
(6) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnął wartość 44,6 % PKB w 2004 r., o wiele poniżej wartości odniesienia określonej Traktatem, która wynosi 60 % PKB.
Program przewiduje spadek wskaźnika zadłużenia o 3,5 punktu procentowego w okresie realizacji programu.
(7) Finlandia wydaje się znajdować w korzystnej sytuacji, jeśli chodzi o długoterminową stabilność finansów publicznych, pomimo istotnych przewidywanych kosztów budżetowych starzenia się społeczeństwa.
Strategia nakreślona w programie ma charakter całościowy i obejmuje dalsze działania w zakresie konsolidacji zadłużenia i reform strukturalnych, jak na przykład dalsze etapy reformy emerytalnej i środki zakładające podniesienie wieku emerytalnego. Reformy strukturalne, uchwalone i zaplanowane, powinny wywrzeć pozytywne efekty na finanse publiczne.
Polityki gospodarcze nakreślone w aktualizacji są zasadniczo zgodne z ogólnymi krajowymi wytycznymi gospodarczymi w dziedzinie finansów publicznych.
(8) W szczególności, wprowadzone w 2003 r. wieloletnie limity wydatków sprawdziły się w pierwszym roku realizacji programu, tj. w 2004, kiedy to ostateczna suma wydatków budżetowych była niższa od pułapu, a wydatki zaplanowane w budżecie na 2005 r. także mieszczą się w ramach pułapu.
Struktura wydatków ma zostać utrzymana, gdyż ma ona charakter politycznie wiążący.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB (zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP (%) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 0,2 _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 0,2 _BAR_ 1,5 _BAR_ 1,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,3 _BAR_ 1,8 _BAR_ 1,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora general government(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 4,1 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 3,7 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,1 _BAR_ 4,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,1 _BAR_ 1,9 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,2 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług sektora general government brutto (% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 44,6 _BAR_ 43,4 _BAR_ 42,5 _BAR_ 41,7 _BAR_ 41,1 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 44,8 _BAR_ 43,4 _BAR_ 42,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS listopad 2003 _BAR_ 44,7 _BAR_ 44,9 _BAR_ 45,0 _BAR_ 44,6 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 9 czerwca 2005 r.
w sprawie środków tymczasowych podjętych przez rząd Danii w odniesieniu do ciśnieniowych/próżniowych zaworów nadmiarowych wysokiej szybkości modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co. w Republice Korei
(2005/C 148/03)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków [1], w szczególności jej art. 13,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Obowiązujące normy badań dla urządzeń służących do zapobiegania przechodzeniu płomienia do zbiorników ładunkowych w zbiornikowcach do przewozu ropy (dotyczy to tylko zaworów wysokiej szybkości) są ustalone w okólnikach MSC 677 i MSC 1009 Międzynarodowej Organizacji Morskiej, przy czym ostatni z nich odwołuje się do normy międzynarodowej ISO 15364:2000.
(2) Pismem z dnia 24 lutego 2004 r. Duński Urząd Morski (Danish Maritime Authority) powiadomił Komisję o środkach tymczasowych podjętych przez Urząd w odniesieniu do ciśnieniowych/próżniowych zaworów nadmiarowych modelu NEW-ISO-HV (zwanych dalej "zaworami") produkowanych przez firmę TANKTECH Co. w Republice Korei (zwaną dalej "producentem"), zgodnie z którymi wszelkie takie zawory zainstalowane na pokładzie statków pływających pod duńską banderą miały zostać usunięte w pozostającym do ustalenia okresie z powodu niespełniania wymagań art. 5 ust. 1 i 2 dyrektywy 96/98/WE oraz nieprawidłowego zastosowania norm badań wymienionych w art. 5 ust. 2 dyrektywy.
Pismo Duńskiego Urzędu Morskiego zawierało ostrzeżenie odnośnie do nadciśnienia podczas załadowywania zbiorników wyposażonych w zawory tego modelu.
(3) Do pisma Duńskiego Urzędu Morskiego dołączona była kopia certyfikatu badania typu WE wydanego w dniu 4 marca 2002 r. przez notyfikowaną jednostkę Bureau Veritas, oznaczonego numerem 11582/A1 EC, dotyczącego zaworów odpowietrzających wysokiej szybkości i próżniowych zaworów nadmiarowych wysokiej szybkości z osłoną płomieniową (modele NEW-ISO-HV-65, NEW-ISO-HV-80, NEW-ISO-HV-100, NEW-ISO-HV-125, NEW-ISO-HV-150, NEW-ISO-HV-200, NEW-ISO-HV-250 oraz NEW-ISO-HV-300 o następujących odpowiednich nominalnych rozmiarach: 65A, 80A, 100A, 125A, 150A, 200A, 250A, 300A).
(4) Duński Urząd Morski podjął wyżej wymienione środki tymczasowe na podstawie pochodzących ze statków doniesień o znacznych rozbieżnościach pomiędzy rzeczywistym ciśnieniem w zbiorniku a ciśnieniem podanym w danych producenta dotyczących produktu, oraz w wyniku przeprowadzonego następnie szczegółowego badania zaworów usuniętych z duńskiego zbiornikowca, zidentyfikowanego później jako M/T "Orahope".
Zawory pochodzące z duńskiego zbiornikowca nosiły oznaczenie wymienione w art. 11 dyrektywy 96/98/WE (zwane dalej "oznaczeniem") i zostały później zidentyfikowane jako model NEW-ISO-HV-80.
(5) Według doniesienia, badanie wspomnianych urządzeń przeprowadzone w imieniu Duńskiego Urzędu Morskiego wykazało znacznie wyższe ciśnienie udarowe niż podane przez producenta zaworów.
Duński Urząd Morski uznał różnicę powstałego ciśnienia w zbiorniku za bardzo dużą i, mając na względzie związane z tym aspekty bezpieczeństwa, wystarczającą dla uzasadnienia zakazu używania tych zaworów na pokładzie duńskich statków.
(6) Duński Urząd Morski stwierdził ponadto na podstawie badania zaworów, że operator nie mógł stwierdzić za pomocą systemu podnoszenia kontrolnego czy zawór był w stanie sprawnym, oraz że brak plastikowej części odległościowej mógłby powodować, że zawór nie byłby samospustowy, czego operator nie byłby w stanie zauważyć.
(7) Duński Urząd Morski zażądał od producenta pełnej dokumentacji badań.
W piśmie do Komisji z dnia 24 lutego 2004 r. Duński Urząd Morski twierdził, że producent dostarczył dokumentację niewystarczającą dla potwierdzenia spełnienia obowiązujących wymagań, zwłaszcza jeśli chodzi o zapisy badań, informacje o produkcie, szczegóły konstrukcyjne oraz certyfikację.
(8) W swoim piśmie Duński Urząd Morski nie dokonywał oceny potencjalnych braków w samych normach badań, uważając że z obserwowanych problemów nie wynikało, iż normy są niewystarczające.
(9) Po otrzymaniu pisma od Duńskiego Urzędu Morskiego Komisja podjęła konsultacje z Duńskim Urzędem Morskim, producentem, rządem francuskim jako notyfikującym Państwem Członkowskim oraz jednostką notyfikowaną, która wydała przedmiotowy certyfikat badania typu WE w imieniu tego ostatniego (dalej zwanymi wspólnie "stronami").
Komisja otrzymała również za pośrednictwem stowarzyszenia o nazwie Danish Maritime dokumentację od duńskiego producenta Pres-Vac Engineering A/S.
(10) Wśród uzupełniających informacji dostarczonych przez Duński Urząd Morski w trakcie procedury przed Komisją znalazły się raporty z badań dotyczące zaworów usuniętych ze statków na skutek podjętych środków tymczasowych.
Badania te odnosiły się do zaworów modeli NEW-ISO-HV-80, NEW-ISO-HV-65 i NEW-ISO-HV-100 oraz potwierdzały wnioski przedstawione w piśmie Duńskiego Urzędu Morskiego z dnia 24 lutego 2004 r. W trakcie badań wynikła także kwestia potencjalnego cofania się płomienia, co — gdyby zostało potwierdzone — oznaczałoby szczególnie poważne zagrożenie bezpieczeństwa.
(11) W swojej odpowiedzi na zapytanie Komisji Bureau Veritas obaliło jeden po drugim punkty, w których Duński Urząd Morski w swoim piśmie z dnia 24 lutego 2004 r. stwierdził, że zawory nie spełniają obowiązujących wymagań.
Do odpowiedzi załączona była dokumentacja producenta zawierająca dowody zapisów z badań, zapisów przepływów, prób kalibracyjnych, objaśnienie instrukcji użytkowania, raport z badań zatwierdzenia typu dotyczący prób cofania się płomienia oraz prób trwałości podczas palenia.
(12) Dokumentacja ta jest wystarczająca do zweryfikowania czy obowiązujące wymagania zostały spełnione, a tym samym odpowiada ust. 7 modułu B w załączniku B do dyrektywy 96/98/WE.
(13) Odnośnie do wymagań dotyczących zespołu systemu podnoszenia kontrolnego, według opinii wyrażonej przez Duński Urząd Morski powinien on obejmować wszystkie ruchome części zaworów, w tym również przeponę wspomagającą.
Jednakże ponieważ obowiązująca norma nakazuje jedynie sprawdzenie, czy zawór łatwo się podnosi i nie pozostaje w położeniu otwartym, należy stwierdzić, iż uznanie, że zawór w zaprojektowanej postaci spełnia wymagania, mieściło się w zakresie swobody decyzji jednostki notyfikowanej.
Należy również zauważyć, że Bureau Veritas, należycie uwzględniając interpretację Duńskiego Urzędu Morskiego, zachęciło producentów do zmodyfikowania systemu podnoszenia kontrolnego i należy sądzić, że przygotowywane są procedury mające na celu przyspieszenie modyfikacji oraz stosowną aktualizację certyfikatu badania typu WE.
(14) Ponadto, instrukcja obsługi dostarczona do serii NEW-ISO-HV, w tym również rysunki części w postaci rozłożonej przedstawione w kolejności rozkładania i ponownego montażu, choć podstawowa pod względem formy i treści, jest wystarczająca dla sumiennego operatora do bezpiecznej eksploatacji zaworów i jest dobrze dostosowana do poziomu biegłości, jakiego należy spodziewać się od personelu dokonującego przeglądów zaworów.
(15) Dlatego należy uznać, że spełnione są wymagania ISO 15364:2000 dotyczące certyfikacji oraz ręcznych środków weryfikacji.
(16) Według informacji dostarczonych przez Bureau Veritas, wydany został certyfikat badania typu WE o numerze 11582/A1 EC odnośnie do modelu NEW-ISO-HV-80 dla zaworów o nominalnej średnicy przepony wspomagającej 155 mm na podstawie zbadanego w tym celu prototypu.
(17) W dniu 15 października 2004 r., w odpowiedzi na zapytanie włoskich władz, Bureau Veritas potwierdziło, że zawory NEW-ISO-HV-80 produkowane do dnia 27 listopada 2002 r. były wyposażane w przeponę wspomagającą o średnicy 150 mm z powodu błędu na rysunku.
Zawór z przeponą wspomagającą o średnicy 150 mm został przebadany pod względem cofania się płomienia oraz przepustowości i producent postanowił, aby niezwłocznie powiadomić wszystkich zainteresowanych armatorów mając na uwadze wymianę przepony wspomagającej.
Błąd, choć wykryty przez producenta i usunięty z dniem 27 listopada 2002 r., nie został jednak wówczas zgłoszony do Bureau Veritas.
(18) W zaworze modelu NEW-ISO-HV-80 o numerze seryjnym ISO 20277101, który został usunięty z M/T "Orahope", rzeczywiście została stwierdzona przez Force Technology w Danii przepona wspomagająca o średnicy 150 mm.
Podobnie zawór modelu NEW-ISO-HV-80 o numerze seryjnym ISO 20528101, zbadany przez Force Technology w Danii na żądanie Athenian Sea Carriers Ltd., posiadał przeponę wspomagającą o średnicy 150 mm.
Jak można zauważyć z przekazanych oznaczeń na tabliczkach tych urządzeń, oznaczenia na tych zaworach zostały zamieszczone w 2002 r.
Natomiast zawór modelu NEW-ISO-HV-80 o numerze seryjnym ISO 1841203, który został usunięty z M/T "Nord Africa", jak wynika z pomiaru dokonanego przez Force Technology, został skonstruowany z przeponą wspomagającą o średnicy 156 mm, co mieści się w granicach tolerancji stosowanych przez producenta do tego typu, co należy uznać za uzasadnione. Oznaczenie tego zaworu zostało zamieszczone w 2003 r.
(19) Ustalono więc, że co najmniej do dnia 27 listopada 2002 r. producent wprowadził do obrotu nieokreśloną ilość zaworów modelu NEW-ISO-HV-80 na podstawie certyfikatu badania typu WE o numerze 11582/A1 EC, które nie odpowiadały zatwierdzonemu typowi, oraz że oznaczenie było bezprawnie zamieszczone na tych zaworach.
(20) W dniu 20 października 2004 r. Bureau Veritas poinformowało Komisję, że dalsze badania przeprowadzone w dniach 6 i 7 października 2004 r. przez Korean Institute of Machinery and Materials, któremu zlecono zbadanie wpływu średnicy przepony wspomagającej (150 mm/155 mm) na krzywą przepływu, potwierdzają wzrost ciśnienia szczytowego (ciśnienia udarowego) oraz potwierdzają wyniki prób cofania się płomienia.
Badania wykazały, że zawór z przeponą wspomagającą o średnicy 150 mm ma zupełnie inne ciśnienie udarowe i charakterystykę przepływu niż wykazywane przez urządzenie odpowiadające zatwierdzonemu prototypowi w identycznych warunkach badania.
(21) Dane dotyczące przepływu muszą być przedstawione w sposób prawdziwy i prawidłowy, ponieważ są one wykorzystywane w celach konstrukcyjnych, zapewnienia integralności zbiornika, wymiarowania rur oraz do określenia maksymalnych szybkości załadowywania i rozładowywania statku.
Od listopada 2002 r. producent zdawał sobie w pełni sprawę z tego, że dane dotyczące przepływu, które zostały dostarczone projektantom systemu i wykorzystane przez nich w doborze zaworu o odpowiednim rozmiarze dla statków wyposażonych w nietypowe zawory, były w rzeczywistości błędne biorąc pod uwagę fakt, że dostarczone dane dotyczące przepływu odnosiły się do próby prototypu w ramach wspólnotowego badania typu.
Z dokumentacji przekazanej Komisji wynika, że dopiero po komunikacie z dnia 15 października 2004 r. wysłanym przez Bureau Veritas do włoskich władz oraz na żądanie tych ostatnich — w następstwie środków tymczasowych zakomunikowanych przez Duński Urząd Morski — producent postanowił zidentyfikować statki wyposażone w uszkodzone zawory i podjąć działania naprawcze.
(22) Według doniesienia, działania naprawcze polegają na wymianie przepony wspomagającej bez dalszej modyfikacji zaworu.
Nie przedstawiono Komisji dowodów na to, że naprawione w ten sposób zawory spełniają obowiązujące wymagania zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 96/98/WE i pozwalają na bezpieczną eksploatację dotkniętych tym problemem statków.
(23) Dostarczone Komisji wyniki badań i raporty z kontroli statków w związku z zaworami objętymi środkami tymczasowymi są w dużej mierze sprzeczne.
Istnieje wprawdzie znaczna ilość danych, które sugerują, że zawory NEW-ISO-HV odpowiadające typowi mogą w pewnych warunkach nie spełniać obowiązujących wymagań odnośnie do cofania się płomienia i odbiegać od danych dotyczących przepływu dostarczonych przez producenta. Dane takie nie mogą być jednak uważane za rozstrzygające, biorąc pod uwagę niepewność co do okoliczności badań, jeżeli chodzi między innymi o stan badanych zaworów, które zostały usunięte ze statków, obiekty badawcze, w których zostały przeprowadzone badania oraz kalibrację użytych przyrządów.
(24) Ponadto wydaje się, że badania te zostały przeprowadzone na różnych stanowiskach badawczych, na skutek różnych interpretacji stosownej normy ISO 15364, która odwołuje się do "uznanej normy krajowej lub międzynarodowej".
(25) Za "uznaną normę krajową lub międzynarodową" do celów dyrektywy 96/98/WE należy uważać normę EN 12874:2001, która określa dokładne warunki zamocowania dla badania przedmiotowych urządzeń.
(26) Oznaczenie ma być zamieszczone na końcu fazy produkcji i ma zawierać ostatnie dwie cyfry roku, w którym zostało zamieszczone.
(27) Należy dołożyć wszelkich możliwych starań, aby wyeliminować potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa statków wyposażonych w zawory tego modelu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
1.
Środki tymczasowe zgłoszone Komisji przez rząd duński pismem z dnia 24 lutego 2004 r. w odniesieniu do zaworów modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co.
Ltd. są odpowiednie i współmierne dla ochrony bezpieczeństwa morskiego i dlatego są uzasadnione.
2.
Komisja zaleca, ażeby Państwa Członkowskie zapewniły, aby zawory modelu NEW-ISO-HV-80, na których oznaczenie wymienione w art. 11 dyrektywy 96/98/WE (zwane dalej "oznaczeniem") zostało zamieszczone przed dniem 1 stycznia 2003 r., zostały usunięte z ich rynków.
3.
Komisja zaleca, aby w wypadku, gdy zawory wymienione w ust. 2 są zainstalowane na pokładzie statków pływających pod ich banderą, Państwa Członkowskie zapewniły ich usunięcie.
4.
Komisja zaleca ponadto, ażeby Państwa Członkowskie zapewniły, aby wszystkie zawory modelu NEW-ISO-HV-80 produkowane przez TANKTECH Co.
Ltd., na których oznaczenie zostało zamieszczone po dniu 1 stycznia 2003 r., i które zostały zainstalowane na pokładzie statków pływających pod ich banderą, zostały możliwie jak najszybciej zbadane w celu ustalenia, czy odpowiadają typowi.
Gdy na podstawie badania stwierdzone zostanie, że zawory te nie odpowiadają typowi, Komisja zaleca, aby zostały one usunięte i aby przypadek został zgłoszony Komisji i innym Państwom Członkowskim.
5.
Jeśli zawory modelu NEW-ISO-HV-80 produkowane przez TANKTECH Co.
Ltd. nienoszące oznaczenia otrzymały świadectwo równoważności zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 96/98/WE, stosuje się mutatis mutandis ustępy 2 do 4.
6.
Komisja zaleca, aby w rozsądnym terminie, który zwykle nie powinien przekraczać sześciu miesięcy, strony przeprowadziły wspólnie nowe badanie na reprezentatywnej próbce nowych zaworów modelu NEW-ISO-HV wszystkich rozmiarów, we wspólnie uzgodnionym laboratorium zgodnie z obowiązującymi normami badań, w tym w szczególności z normą europejską EN12874:2001, w celu stwierdzenia, czy typ spełnia obowiązujące minimalne wymagania w normalnych warunkach eksploatacji statku.
Powinny one niezwłocznie przekazać wyniki Komisji i Państwom Członkowskim.
7.
Komisja zaleca, aby do czasu uzyskania wyników badania wymienionego w poprzednim ustępie, Państwa Członkowskie podjęły wszelkie inne środki zapobiegawcze, jakie uznają za niezbędne w odniesieniu do zaworów modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co. Ltd., zainstalowanych na pokładzie statków pływających pod ich banderą.
Opinia Komisji
z dnia 1 lipca 2005 r.
na temat planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych powstałych w wyniku zmian w budynku 131X (Pamela) położonym w strefie 1 zakładu Belgoprocess plc w Belgii, wydana zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 168/14)
(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
W dniu 6 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom Komisja Europejska otrzymała od rządu belgijskiego ogólne dane dotyczące planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych powstałych w wyniku zmian w budynku 131X (Pamela) położonym w strefie 1 zakładu Belgoprocess plc.
Na podstawie ogólnych danych i po konsultacji z grupą ekspertów Komisja sporządziła następującą opinię:
1) Planowane modyfikacje dotyczą budynku 131X, w którym instalacja Pamela zostanie przekształcona w wielofunkcyjną jednostkę obróbki i kondycjonowania odpadów o średnim i wysokim poziomie radioaktywności emitujących promieniowanie alfa.
W zmodyfikowanym budynku Pamela będą powstawać jedynie zanieczyszczenia gazowe kierowane do głównego komina 120X.
Przewidziane są szczegółowe limity emisji zanieczyszczeń pochodzących z budynku Pamela.
Istniejące limity regulacyjne obowiązujące dla głównego komina 120X nie zostaną jednak zmienione.
2) Odległość pomiędzy budynkiem 131X a najbliżej położonym Państwem Członkowskim, w tym przypadku Niderlandami, wynosi 11 km.
3) Emisje zanieczyszczeń gazowych z budynku 131X podczas normalnej eksploatacji nie spowodują znaczącego narażenia zdrowia ludności innych Państw Członkowskich.
4) Płynne i stałe odpady radioaktywne powstające w wyniku eksploatacji instalacji Pamela będą poddawane obróbce, kondycjonowane i przechowywane na miejscu.
5) W przypadku nieprzewidzianej emisji odpadów radioaktywnych, która mogłaby wystąpić w następstwie awarii, której typ i wielkość określają ogólne dane, dawki promieniowania, na które mogłaby zostać narażona ludność w innych Państwach Członkowskich, nie byłyby znaczące z punktu widzenia zdrowia.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych w jakiejkolwiek formie, powstałych w wyniku zmian w budynku 131X (Pamela) położonym w strefie 1 zakładu Belgoprocess plc w Belgii, zarówno w trakcie normalnej eksploatacji, jak i w następstwie awarii, której typ i wielkość określają ogólne dane, nie spowoduje promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które miałoby istotne znaczenie dla zdrowia ludzkiego. --------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Hiszpanii na lata 2004—2008
(2005/C 177/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 8 marca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany programu stabilności Hiszpanii, obejmujący okres od 2004 do 2008 r.
Program spełnia wymagania "kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilizacji i konwergencji" dotyczące danych.
Jednak aktualizacja programu została przedstawione trzy tygodnie po terminie ustalonym w kodeksie postępowania na dzień 1 grudnia.
(2) Scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program, przewiduje wzrost realnego PKB z poziomu 2,6 % w 2004 r. do 2,9 % w 2005 r. i średnio 3,0 % przez resztę okresu objętego programem.
Na podstawie obecnie dostępnych danych scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać raczej optymistyczne założenia co do wzrostu.
Aktualizacja dopuszcza także "umiarkowany scenariusz", który przewiduje roczny wzrost PKB na poziomie 2,4 % w 2005 r., a następnie 2,5 %.
Podczas gdy podstawowy scenariusz może być uznany za stosunkowo optymistyczny, scenariusz "umiarkowanego wzrostu" jest raczej zaniżony.
Zawarte w programie przewidywania odnośnie do inflacji (w oparciu o deflator PKB) wydają się realistyczne, jednakże nadal są stosunkowo wysokie stanowiąc zagrożenie dla konkurencyjności.
(3) Zgodnie z aktualizacją ogólną zasadą przewodnią polityki fiskalnej jest stabilność budżetowa w ciągu pełnego cyklu gospodarczego.
Ta ogólna zasada może prowadzić do deficytów budżetowych w przypadku cyklicznego spowolnienia, chociaż aktualizacja nie przewiduje żadnych pozycji deficytowych między 2005 a 2008 r. po tymczasowym deficycie odnotowanym w roku 2004, który odzwierciedlał skutki korekt rachunkowych.
Aktualizacja stawia sobie za cel osiągnięcie małych, ale rosnących nadwyżek; od 0,1 % PKB w 2005 r. do 0,4 % PKB pod koniec rozpatrywanego okresu.
Ponieważ spodziewane jest tylko nieznaczne zmniejszenie spłat odsetek w okresie trwania programu, przewiduje się, że pierwotna nadwyżka pozostanie w miarę stabilna na poziomie około 2,25 % PKB.
Podczas gdy cele co do bilansu sektora instytucji rządowych i pozarządowych są ogólnie takie same jak w poprzedniej aktualizacji, zamierzenia co do nadwyżek pierwotnych są nieco mniej ambitne, co odzwierciedla wyższe płatności odsetek przewidziane w aktualizacji z 2003 r.
W oparciu o tendencje PKB obliczone przez służby Komisji [2] na podstawie przewidywanych w aktualizacji stóp wzrostu i po ustaleniu efektu netto jednorazowych korekt rachunkowych w roku 2004, budżetowe saldo strukturalne pozostaje w granicach między 0,2 % i 0,5 % PKB przez cały okres trwania programu.
(4) Ryzyko związane z celami budżetowymi zawartymi w programie wydaje się zasadniczo zrównoważone.
W szczególności, choć założenia co do wzrostu są raczej optymistyczne, ryzyko znacznych odstępstw od celów programu wydaje się ograniczone.
(5) W świetle tej oceny ryzyka strategia budżetowa przedstawiona w programie jest wystarczająca dla zapewnienia realizacji średnioterminowego celu Paktu Stabilności i Wzrostu, jakim jest pozycja budżetowa bliska równowagi przez cały okres trwania programu (z tymczasowym odstępstwem w 2004 r., związanym z jednorazowymi korektami rachunkowymi).
Zapewnia ona także wystarczający margines bezpieczeństwa na wypadek przekroczenia progu deficytu w wysokości 3 % PKB przy normalnych wahaniach makroekonomicznych przez okres objęty aktualizacją.
(6) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia spadł do poziomu 49,1 % PKB w 2004 r., znacznie poniżej wartości referencyjnej ustalonej w Traktacie, wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje, że wskaźnik zadłużenia spadnie jeszcze o 9 punktów procentowych w okresie trwania programu, głównie dzięki nadwyżkom pierwotnym powyżej 2 % PKB.
(7) Strategia budżetowa nakreślona w programie stawia Hiszpanię w stosunkowo korzystnej sytuacji odnośnie do długoterminowego zrównoważenia finansów publicznych, pomimo przewidywanych kosztów dla budżetu związanych ze zjawiskiem starzenia się społeczeństwa.
Jednak ze względu na ryzyko związane z takimi długoterminowymi prognozami wydatków oraz znaczny wzrost wydatków na emerytury, przewidywany na bardzo długi okres czasu, bieżąca polityka musi być uzupełniona środkami, które zapobiegną w długiej perspektywie czasowej pojawianiu się nietrwałych trendów w dziedzinie finansów publicznych, w szczególności chodzi o wszechstronną reformę systemu emerytalnego zgodnie z zaleceniami wielostronnego Paktu z Toledo.
(8) Ogólnie biorąc, polityka gospodarcza przedstawiona w aktualizacji jest jedynie częściowo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych dla Hiszpanii.
W szczególności nie wdrożono jeszcze zalecanej reformy systemu emerytalnego, której celem miało być zapewnienie długoterminowej żywotności systemu.
W świetle powyższej oceny Rada wyraża opinię, że Hiszpania powinna podjąć działania mające na celu zapobieganie w długiej perspektywie czasowej pojawianiu się nietrwałych trendów w dziedzinie finansów publicznych, związane przede wszystkim z gruntowną reformą systemu emerytalnego.
Tabela: Porównanie głównych przewidywań makroekonomicznych i budżetowych
Program stabilności (PS); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,2 _BAR_ 2,8 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 3,1 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,5 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora general government(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ – 0,8 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_ 0,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,3 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,7 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ – 0,7 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,5 _BAR_ 0,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,1 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług sektora instytucji rządowych i pozarządowych brutto(% PKB) _BAR_ PS grudzień 2004 _BAR_ 49,1 _BAR_ 46,7 _BAR_ 44,3 _BAR_ 42,0 _BAR_ 40,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 48,2 _BAR_ 45,5 _BAR_ 42,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 46,6 _BAR_ 47,7 _BAR_ 45,7 _BAR_ 43,8 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
[2] Ogólnie przyjęta metodologia oparta na metodzie funkcji produkcji nie jest jeszcze stosowana do Hiszpanii ze względu na istniejące problemy związane z szacunkami, stąd salda strukturalne obliczane są przy zastosowaniu filtru Hodricka-Prescotta.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Cypru 2004—2008
(2005/C 177/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 8 marca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Cypru obejmujący lata 2004—2008.
Program spełnia odnoszące się do danych wymogi "kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji".
(2) Program zawiera cztery różne scenariusze przewidywań makroekonomicznych i budżetowych: scenariusz "umiarkowany", scenariusz "maksimum", scenariusz "minimum" i scenariusz "wyższych stóp procentowych".
Tak zwany "umiarkowany" scenariusz stanowi odniesienie dla oceny przewidywań budżetowych, ponieważ w świetle aktualnie dostępnych informacji wydaje się, że odzwierciedla on wiarygodne założenia dotyczące wzrostu.
Przewiduje on wzrost realnego PKB z 3,6 % w 2004 r. do średnio 4,3 % w pozostałej części okresu objętego programem.
Także prognozy dotyczące inflacji zawarte w programie wydają się realistyczne.
(3) W dniu 5 lipca 2005 r. Rada uznała, że na Cyprze istnieje nadmierny deficyt i zaleciła jego ograniczenie do 2005 r.
Celem zaktualizowanego programu konwergencji jest obniżenie w 2005 r. deficytu budżetowego poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady wydaneym na podstawie art. 104 ust. 7.
W stosunku do programu konwergencji z maja 2004 r. w aktualizacji utrzymano docelowy poziom deficytu na 2005 r., lecz zaostrzono plany na kolejne lata.
Program przewiduje, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektora general government) gwałtownie obniży się z 4,8 % PKB w 2004 r. do 2,9 % w 2005 r., a następnie będzie malał łagodniej do 0,9 % w 2008 r.
Ponieważ przewiduje się, że wydatki na obsługę zadłużenia pozostaną na stałym poziomie ok. 3,5 % PKB, ścieżka kształtowania się salda pierwotnego ma przebieg podobny do ścieżki salda ogólnego i poprawi się z poziomu -1,3 % w 2004 r. do 2,5 % na koniec okresu objętego programem.
W tym celu w aktualizacji przewidziano szereg środków, przeważnie o charakterze strukturalnym, mających na celu ograniczenie wydatków oraz zwiększenie dochodów.
Limity wydatków wnoszą 2,3 punktu procentowego do ogólnej redukcji deficytu wynoszącej prawie 4 punkty procentowe PKB w latach 2004—2008.
Ścieżka korekt odzwierciedla wolę rządu, by poprawić stan finansów publicznych z zamiarem szybkiego przyjęcia EUR.
Jest to główny powód przyspieszenia korekty fiskalnej, dzięki której deficyt budżetowy sektora general government może zmniejszyć się o 1,9 punktu procentowego PKB w 2005 r.
(4) Ryzyko towarzyszące przewidywaniom budżetowym zawartym w programie wydaje się zasadniczo zrównoważone.
W szczególności niebezpieczeństwo pogorszenia się sytuacji makroekonomicznej związane jest głównie z perspektywami gospodarczymi w USA i UE (zwłaszcza w Zjednoczonym Królestwie i Niemczech, skąd przyjeżdża najwięcej turystów), napięciami na Bliskim Wschodzie oraz tendencjami cen ropy [2].
W aktualizacji wskazuje się dalej, że niektóre środki zaplanowane na okres począwszy od 2005 r. mają być poddane dalszej analizie, co pozostawia pewną niepewność.
Z drugiej strony, szacowany poziom deficytu na 2004 r. był lepszy od spodziewanego.
Ten pozytywny wynik został osiągnięty pomimo opóźnień w realizacji szeregu środków konsolidacyjnych pierwotnie zaplanowanych na 2004 r.
Środki te mają teraz być realizowane w 2005 r., a ich skutki dla budżetu uznaje się z ostrożnością za margines bezpieczeństwa na 2005 r. na wypadek np. opóźnień w realizacji innych środków, aby utrzymać zaplanowane 2,9 % PKB jako "górną granicę", podczas gdy jednocześnie wydatki mają być utrzymane pod ścisłą kontrolą.
Choć przekroczenia wydatków stanowiły w przeszłości poważny problem, to obecnie środki konsolidacyjne podkreślają strukturalną kontrolę wydatków, zwłaszcza na spożycie w sektorze instytucji rządowych i samorządowych.
Oprócz tego niektóre środki zaplanowanych na 2005 r. zostały już pomyślnie wynegocjowane z partnerami społecznymi.
Prognoza służb Komisji z jesieni 2004 r. przewidywała na 2005 r. deficyt w wysokości 3,0 % PKB z uwagi na niższy wzrost PKB w tym roku.
Jednakże w aktualizacji powtórzono zamiar podjęcia "dodatkowych środków" w przypadku, gdyby niższy wzrost groził doprowadzeniem do wyższego deficytu w 2005 r.
Wszystko to ułatwiłoby korektę do 2,9 % PKB na 2005 r.
Podsumowując, zaplanowana na 2005 r. redukcja deficytu wydaje się trudna, lecz coraz bardziej wykonalna.
Na lata 2006—2007 ścieżka korekt została nieznacznie zaostrzona celem osiągnięcia deficytów niższych niż w poprzednim programie z maja 2004 r.
Jednakże nie jest jasne, w jaki sposób zaostrzenie to zostanie zrealizowane, zwłaszcza że planowane środki i ścieżka wzrostu PKB pozostały zasadniczo niezmienione.
Ścieżka korekt musi być wsparta środkami o trwałym chrakterze.
(5) W świetle powyższej oceny ryzyka wydaje się, że przedstawione w aktualizacji kierunki działań budżetowych są wystarczające do zmniejszenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2005 r. oraz zapewniają margines bezpieczeństwa gwarantujący utrzymanie deficytu poniżej trzyprocentowego progu przy normalnych wahaniach cyklu koniunkturalnego począwszy od 2006 r.
Nie wystarcza to jednak do realizacji średniookresowego celu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, jakim jest osiągnięcie wyniku zbliżonego do równowagi budżetu w okresie objętym programem.
(6) Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia wyniósł 74,9 % PKB, czyli powyżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB.
W okresie objętym programem przewiduje się spadek wskaźnika zadłużenia o niemal 17 punktów procentowych.
Taki rozwój wskaźnika zadłużenia wynika częściowo ze zmniejszających dług korekt przepływu kapitału, związanych ze stopniowym wycofywaniem funduszy amortyzacyjnych, których akumulacja doprowadziła wcześniej do korekt w przepływie kapitału zwiększających dług.
(7) Cypr narażony jest na pewne niebezpieczeństwa pod względem długookresowego zrównoważenia finansów publicznych, o czym świadczą przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Przedstawiona w aktualizacji programu strategia oparta jest głównie na konsolidacji budżetowej w następnych kilku latach oraz na dodatkowych reformach systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej, które mają być przeprowadzone w przyszłości.
Niezbędne jest kontynuowanie procesu reform w celu zmniejszenia zagrożeń budżetowych wynikających z przyszłego rozwoju wydatków związanych ze starzejącym się społeczeństwem oraz realizacja planowanej i niezbędnej średniookresowej konsolidacji budżetowej.
(8) Przedstawiona w programie polityka gospodarcza jest zasadniczo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
W szczególności program konsolidacji fiskalnej dąży do zmniejszenia deficytu sektora general government w wieloletnich ramach czasowych.
Środki konsolidacji fiskalnej po stronie zarówno wydatków, jak i dochodów mają głównie charakter strukturalny i nadal istnieje niepewność dotycząca realizacji niektórych spośród planowanych środków konsolidacji.
Ścieżka osiągnięcia docelowego poziomu deficytu, zwłaszcza na 2005 r., jest ambitna, lecz nie wygląda nierealistycznie.
Biorąc pod uwagę powyższą ocenę oraz w świetle zaleceń przedstawionych przez Radę na podstawie art. 104 ust. 7, Rada wyraża opinię, że Cypr powinien:
i) energicznie wprowadzić w życie środki przewidziane w zaktualizowanym programie konwergencji celem obniżenia deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB do 2005 r. oraz po skorygowaniu nadmiernego deficytu i dzięki środkom o trwałym charakterze zapewnić utrzymanie konsolidacji budżetowej w kierunku średniookresowego wyniku zbliżonego do równowagi budżetu lub uzyskania nadwyżki,
ii) zapewnić spadek wskaźnika zadłużenia począwszy od 2005 r. i
iii) kontynuować proces reform systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej w celu zmniejszenia zagrożeń budżetowych dla zrównoważenia wynikających z przyszłego rozwoju wydatków związanych ze starzejącym się społeczeństwem oraz realizację planowanej i niezbędnej średniookresowej konsolidacji budżetowej w średnim okresie.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 3,6 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,5 _BAR_
KOM listopad 2004 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 3,5 _BAR_ 4,3 _BAR_ 4,4 _BAR_ 4,5 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja CPI(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,6 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,0 _BAR_
KOM listopad 2004 _BAR_ 2,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_
KOM listopad 2004 _BAR_ – 5,2 _BAR_ – 3,0 _BAR_ – 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 5,2 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 1,3 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,5 _BAR_
KOM listopad 2004 _BAR_ – 1,8 _BAR_ 0,5 _BAR_ 1,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 1,6 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 74,9 _BAR_ 71,9 _BAR_ 69,2 _BAR_ 65,7 _BAR_ 58,1 _BAR_
KOM listopad 2004 _BAR_ 72,6 _BAR_ 72,4 _BAR_ 69,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 75,2 _BAR_ 74,8 _BAR_ 71,5 _BAR_ 68,4 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, można znaleźć na stronie internetowej:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.
[2] Należy zaznaczyć, że przyszły rozwój sytuacji gospodarczej na Cyprze pozostaje wyjątkowo niepewny: w razie ponownego zjednoczenia sytuacja gospodarcza całej wyspy uległaby zasadniczej zmianie.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Łotwy na lata 2004—2007
(2005/C 177/03)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 8 marca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Łotwy obejmujący lata 2004—2007.
Program w dużej mierze spełnia odnoszące się do danych wymogi zmienionego "kodeksu postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji".
Dopracowania wymaga jednak zgodna z ESA95 klasyfikacja danych dotyczących struktury dochodów i potrzeb wydatkowych sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektora general government).
W związku z powyższym Łotwa proszona jest o osiągnięcie zgodności z wymaganiami kodeksu postępowania.
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje, że wzrost realnego PKB szacowany na 8,1 % w 2004 r. pozostanie silny w pozostałej części okresu objętego programem, wynosząc średnio 6,6 % rocznie.
W świetle aktualnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać wiarygodne założenia dotyczące wzrostu.
Zawarte w programie przewidywania dotyczące inflacji wydają się nieznacznie zaniżone.
(3) Celem zaktualizowanego programu jest utrzymanie deficytu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB w każdym roku okresu objętego programem, przy stopniowym zmniejszaniu się deficytu sektora general government z zakładanego poziomu 1,7 % PKB w 2004 r. do 1,4 % PKB w 2007 r.
W 2005 r. wskaźniki dochodów i wydatków gwałtownie wzrosną w związku z przystąpieniem Łotwy do UE.
Planowana następnie średniookresowa korekta finansów publicznych wynika ze spadku wartości wskaźnika zarówno dochodów, jak i wydatków.
Na spadek wskaźnika wydatków pierwotnych wpłyną przede wszystkim niższe wskaźniki transferów i dotacji, przy jednoczesnym uwzględnieniu spodziewanego wzrostu stopy inwestycji.
Wskaźnik dochodów spadnie w wyniku obniżek podatków, głównie podatku dochodowego, umiarkowanie zmniejszających obciążenie podatkowe.
(4) Ryzyko towarzyszące przewidywaniom budżetowym zawartym w programie wydaje się być zasadniczo zrównoważone.
Z jednej strony, założenia odnośnie do intensywności opodatkowania działalności gospodarczej wydają się nieco pesymistyczne, sugerując, że dochody mogłyby być lepsze od spodziewanych.
Z drugiej strony, biorąc pod uwagę wydatki zaplanowane w związku z dofinansowaniem z funduszy UE, osiągnięcie docelowego poziomu deficytu jest uwarunkowane wpłynięciem tych środków do budżetu państwa.
Utrzymanie surowej dyscypliny wydatków (w tym przy projektach częściowo finansowanych przez UE) może być trudne, biorąc pod uwagę niewystarczające możliwości administracyjne.
(5) W świetle powyższej oceny ryzyka, zakładane w programie kierunki działań budżetowych są niewystarczające do realizacji średniookresowego celu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, jakim jest osiągnięcie wyniku zbliżonego do równowagi budżetu lub uzyskanie nadwyżki.
Ponadto działania te mogą nie zapewniać wystarczającego marginesu bezpieczeństwa pozwalającego na utrzymanie deficytu poniżej trzyprocentowego progu przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
Działania te pozwolą jednak na utrzymanie stosunku zadłużenia do PKB na bardzo niskim poziomie.
(6) Szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia wyniósł 14,2 % PKB, czyli znacznie poniżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB.
Nieznaczny wzrost wskaźnika zadłużenia w okresie objętym programem, do 15,0 % PKB w 2007 r., wynika głównie z utrzymujących się deficytów, w dużej mierze skompensowanych przez wzrost nominalnego PKB.
(7) Dzięki przedstawionej w programie strategii budżetowej Łotwa znajdzie się w stosunkowo korzystnym położeniu, jeśli chodzi o długookresowe zrównoważenie finansów publicznych, pomimo przewidywanych kosztów budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
Stosunkowo niski wskaźnik zadłużenia, przyjęte przepisy o reformie systemu emerytalnego, w tym wprowadzenie filara kapitałowego oraz akumulacja aktywów w kapitałowym systemie emerytalnych przyczynią się do ograniczenia skutków budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
Przedstawiona w programie strategia oparta jest na średniookresowym ograniczeniu deficytu budżetowego w średnim okresie oraz na skutkach reformy systemu emerytalnego dla budżetu.
Reformy w dziedzinie opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej jednak pociągają za sobą większe wydatki.
W dłuższej perspektywie może pojawić się zagrożenie dla równowagi budżetowej.
Jednak stosunkowo niskie stawki podatkowe na Łotwie powinny ułatwić rozwiązanie ewentualnego problemu zachwiania równowagi budżetowej.
(8) Przedstawiona w programie polityka gospodarcza jest zasadniczo zgodna z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej (BEPG) w dziedzinie finansów publicznych.
Stojąc przed zadaniem uporania się ze znacznym deficytem na rachunku obrotów bieżących, Łotwa otrzymała zalecenie zmniejszenia deficytu sektora general government w wiarygodny i trwały sposób w wieloletnich ramach czasowych.
W świetle przewidywanego w programie zmniejszania się deficytu na rachunku obrotów bieżących, deficyt niższy od wcześniej zaplanowanego w 2004 r. oraz kurs konsolidacji przewidziany w zaktualizowanym programie są zgodne z zaleceniem zawartym w BEPG.
Jednakże ocena ta jest uzależniona od korzystnego rozwoju bilansu handlu zagranicznego, w związku z czym wymaga dalszego monitorowania sytuacji.
Ponadto jak wskazano w opinii Rady na temat programu z maja ubiegłego roku, ocena odpowiedniej sytuacji finansów publicznych zależy również od presji popytu na gospodarkę, nawet jeśli trudno jest określić pozycję kraju w cyklu koniunkturalnym, a zatem ocena ta zależy również od tego, czy polityka makroekonomiczna zdoła utrwalić niedawne złagodzenie inflacji.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 8,1 _BAR_ 6,7 _BAR_ 6,5 _BAR_ 6,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 7,5 _BAR_ 6,7 _BAR_ 6,7 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 6,7 _BAR_ 6,7 _BAR_ 6,5 _BAR_ 6,5 _BAR_
Inflacja CPI(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 6,2 _BAR_ 4,3 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 6,8 _BAR_ 4,7 _BAR_ 3,5 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 4,5 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 2,0 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,2 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 14,2 _BAR_ 14,5 _BAR_ 15,8 _BAR_ 15,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 14,6 _BAR_ 15,4 _BAR_ 16,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 16,2 _BAR_ 16,8 _BAR_ 17,3 _BAR_ 17,7 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, można znaleźć na stronie internetowejhttp://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Litwy na lata 2004—2007
(2005/C 177/04)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 8 marca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Litwy obejmujący okres od roku 2004 do 2007.
Program jest w dużej mierze zgodny z odnoszącymi się do danych wymogami zmienionego "kodeksu postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji".
Brak jest niektórych danych na temat założeń dotyczących otoczenia zewnętrznego oraz nie podano pewnych danych opcjonalnych, lecz nie utrudnia to oceny programu.
W związku z powyższym Litwa proszona jest o osiągnięcie zgodności z wymaganiami kodeksu postępowania w zakresie przekazywania danych.
(2) Stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny przewiduje spowolnienie tempa realnego wzrostu PKB z 6,5 % w roku 2004 średnio do 6,2 % w pozostałym okresie realizacji programu.
Na podstawie aktualnie dostępnych informacji scenariusz ten wydaje się odzwierciedlać prawdopodobne założenia dotyczące wzrostu.
Zawarte w programie prognozy dotyczące inflacji również wydają się realistyczne, choć prognoza na rok 2006 wydaje się zaniżona.
(3) Najważniejszym celem nakreślonej w programie średniookresowej strategii podatkowej jest zbliżenie się do strukturalnego zrównoważenia budżetu sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektora general government).
Program przewiduje, że deficyt tego sektora pozostanie na poziomie 2,5 % PKB w roku 2005, a następnie będzie się stopniowo zmniejszać do poziomu 1,5 % w roku 2007.
Oczekuje się nieznacznej poprawy deficytu pierwotnego z poziomu 1,5 % PKB w roku 2004 do 1,4 % w roku 2005, a następnie jego stopniowego spadku do 0,5 % w roku 2007.
Konsolidację planuje się osiągnąć głównie poprzez zwiększenie stopy dochodów od niskiej podstawy, a począwszy od roku 2005 przyczyni się do niej również strona wydatków.
Spodziewane jest, że dochody wzrosną z 33 % PKB w roku 2004 do 34,5 % w roku 2007, po osiągnięciu maksimum w roku 2006.
Przewiduje się, że wydatki publiczne początkowo wzrosną z 35,5 % PKB w roku 2004 do 36,9 % w roku 2005, a następnie zmniejszą się stopniowo do 36 % w roku 2007.
Realizowany jest znaczący program inwestycji publicznych, który podnosi ich poziom z 3,4 % PKB w roku 2004 do 5 % w roku 2007, i w rezultacie którego średni wskaźnik inwestycji publicznych w objętym programem okresie wynosi około 4,6 % PKB, w porównaniu ze średnią UE wynoszącą 2,4 % PKB w roku 2004.
Szacuje się, że w porównaniu z programem z maja 2004 r., wynik deficytu za rok 2004 był niższy od zapisanego w budżecie.
Zamierzenia na lata 2005—2007 zostały utrzymane pomimo znacznej korekty w dół wzrostu PKB.
(4) Ryzyka zagrażające prognozom budżetowym zawartym w programie wydają się być zasadniczo zrównoważone.
Z jednej strony w ostatnich latach rząd wykazał dobry kurs w zakresie realizacji celów budżetowych.
Nowe założenia dotyczące wzrostu są ostrożne, a ryzyko makroekonomiczne po stronie spadku (downside risk) wydaje się ograniczone.
Główne zagrożenia dla przewidywań budżetowych wiążą się z niepewnością co do zastosowania zapowiedzianych w programie środków budżetowych.
W szczególności zaplanowane na rok 2005 dochody z podatków mogą być trudne do osiągnięcia, jeżeli nie zostaną wprowadzone środki kompensujące zniesienie podatku obrotowego.
Niezrealizowanie przewidzianych środków powstrzymujących przekroczenia wydatków może zagrażać zamierzeniom budżetowym w objętym programem okresie.
Inne zagrożenia wynikają z dość niepewnych kosztów reformy systemu emerytalnego, wysokich nieuregulowanych zobowiązań warunkowych, zaległości budżetowych, należności związanych z obowiązkiem zwrotu oszczędności i nieruchomości oraz wydatków związanych z likwidacją elektrowni jądrowej Ignalina.
(5) W świetle powyższej oceny ryzyka, wydaje się, że strategia budżetowa przyjęta w programie nie daje wystarczającego marginesu bezpieczeństwa zabezpieczającego, przy zwykłych wahaniach makroekonomicznych w okresie objętym programem, przed przekroczeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB, szczególnie w roku 2005.
Jest również niewystarczająca do zapewnienia osiągnięcia średniookresowego celu określonego w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu w postaci pozycji budżetowej bliskiej równowadze.
Na tle dobrych wyników gospodarczych i dużego deficytu na rachunku obrotów bieżących potrzebna jest rozważna polityka budżetowa, również w kontekście zapobiegania ewentualnemu ryzyku przegrzania się koniunktury.
(6) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia osiągnął 20,1 % PKB w 2004 r., to jest znacznie poniżej ustalonej w Traktacie wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje, że w roku 2007 wskaźnik zadłużenia pozostanie na tym samym poziomie, po krótkotrwałym wzroście do 20,9 % w roku 2005.
(7) Wydaje się, że Litwa jest w stosunkowo korzystnym położeniu jeśli chodzi o długoterminową stabilność finansów publicznych, których istotnym elementem są przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się populacji.
Stosunkowo niski wskaźnik zadłużenia oraz przyjęte przepisy o reformie systemu emerytalnego, w tym wprowadzenie kapitalizowanych filarów, przyczynią się do ograniczenia skutków budżetowych związanych ze starzeniem się społeczeństwa.
Przedstawiona w programie strategia oparta jest na ograniczeniu deficytu budżetowego w średnim okresie oraz na długofalowych skutkach reformy systemu emerytalnego.
Niemniej jednak należy monitorować zagrożenia związane z kosztami reformy tego systemu.
Ponadto środki reformy w dziedzinie opieki zdrowotnej mogą pociągnąć za sobą większe wydatki.
Jednocześnie Litwa ma stosunkowo niską stopę podatkową. Jej podniesienie pomogłoby rozwiązać problem zachwiania stabilności finansów publicznych, który pojawi się w dalszej perspektywie.
(8) Mówiąc ogólnie, polityki gospodarcze nakreślone w zaktualizowanym programie są zasadniczo zbieżne ze specyficznymi dla danego państwa ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
Istnieją rozwiązania pozwalające na wykorzystanie wyższych od przewidywanych dochodów oraz oszczędności w preliminowanych środkach przeznaczonych na projekty współfinansowane przez UE celem redukcji deficytu i ograniczenia przekroczeń wydatków.
Zapowiedziane rozwiązania nie obejmują oszczędności dokonanych w pozycjach niezwiązanych z unijnym współfinansowaniem.
W świetle powyższej oceny Rada wyraża opinię, że Litwa powinna:
i) terminowo wprowadzić w życie środki fiskalne zapowiedziane przez rząd w programie konwergencji (podatek od nieruchomości, podatek od pojazdów), aby poczynić dalsze postępy na drodze do zrównoważonego budżetu.
Jest to konieczne, zwłaszcza by sprostać presji popytu krajowego, która jest w tej chwili napędzana silnym wzrostem kredytów i zapobiec w ten sposób pogorszeniu obecnego deficytu płatności bieżących i przyczynianiu się do wzrostu leżącej u jego podstaw inflacji.
ii) rygorystycznie wykonać budżet na rok 2005 w celu ograniczenia ryzyka przekroczenia wartości referencyjnej wynoszącej 3 %; oraz
iii) wykorzystać lepsze od przewidywanych lub dodatkowe dochody oraz niewykorzystane pozycje wydatków na redukcję deficytu.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji (KOM)
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ 6,5 _BAR_ 6,5 _BAR_ 6,2 _BAR_ 6,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 7,1 _BAR_ 6,4 _BAR_ 5,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 7,0 _BAR_ 7,3 _BAR_ 6,6 _BAR_ 6,3 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ 1,2 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,9 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 1,2 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 0,9 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,1 _BAR_ 2,5 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,5 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 0,8 _BAR_ – 0,5 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 1,4 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,5 _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,4 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ 20,1 _BAR_ 20,9 _BAR_ 20,3 _BAR_ 20,1 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 21,1 _BAR_ 21,7 _BAR_ 21,3 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 22,4 _BAR_ 22,2 _BAR_ 21,4 _BAR_ 21,0 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście można znaleźć na stronie internetowejhttp://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Węgier na lata 2004—2008
(2005/C 177/05)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
Biorąc pod uwagę powyższą ocenę oraz w świetle zaleceń przedstawionych przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 7 w dniu 8 marca 2005 r., Rada wyraża opinię, że Węgry powinny:
i) podjąć działanie w średnioterminowych ramach czasowych w celu sprowadzenia deficytu, z uwzględnieniem obciążenia kosztami reformy emerytalnej, poniżej poziomu 3 % PKB do 2008 r. w sposób wiarygodny i trwały, w szczególności dzięki dodatkowym środkom mającym na celu osiągnięcie docelowego poziomu deficytu na 2005 r. oraz dalszą korektę o 2 punkty procentowe PKB, aby skorygować nadmierny deficyt do 2008 r., a także wykorzystując każdą sposobność do przyspieszenia dostosowania fiskalnego;
ii) uzależnić termin i wprowadzenie w życie ewentualnych obniżek podatków od osiągnięcia docelowych poziomów deficytu przedstawionych w aktualizacji programu konwergencji przedłożonej w grudniu 2004 r.;
iii) zgodnie ze swym zobowiązaniem realizować przewidziane reformy systemów administracji publicznej, opieki zdrowotnej i szkolnictwa, również w celu poprawy długoterminowego zrównoważenia finansów publicznych.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,0 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,3 _BAR_ 4,6 _BAR_
KOM _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 3,3-3,5 _BAR_ 3,5-4,0 _BAR_ ok. 4 _BAR_ 4-4,5 _BAR_ 4,5-5,0 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 6,8 _BAR_ 4,5 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,5 _BAR_ 3,0 _BAR_
KOM _BAR_ 6,9 _BAR_ 4,6 _BAR_ 4,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ ok. 6,5 _BAR_ ok. 4,5 _BAR_ ok. 4 _BAR_ ok. 3,5 _BAR_ ok. 3 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 4,4 _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,6 _BAR_
uwzgl. reformę emerytalną _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 4,7 _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 3,4 _BAR_ – 2,8 _BAR_
KOM _BAR_ – 5,5 _BAR_ – 5,2 _BAR_ – 4,7 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 4,6 _BAR_ – 4,1 _BAR_ – 3,6 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,7 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ – 0,4 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0,6 _BAR_ 1,0 _BAR_
uwzgl. reformę emerytalną _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,3 _BAR_ 0,1 _BAR_
KOM _BAR_ – 1,1 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 1,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0,4 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK grudzień 2004 _BAR_ 56,7 _BAR_ 55,5 _BAR_ 53,0 _BAR_ 50,6 _BAR_ 48,3 _BAR_
uwzgl. reformę emerytalną _BAR_ 59,9 _BAR_ 58,6 _BAR_ 56,8 _BAR_ 54,9 _BAR_ 53,2 _BAR_
KOM _BAR_ 59,7 _BAR_ 59,5 _BAR_ 58,9 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 59,4 _BAR_ 57,9 _BAR_ 56,8 _BAR_ 55,6 _BAR_ 53,7 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
[2] Saldo pierwotne nie zostało wyliczone według tradycyjnej definicji.
[3] Włączając obciążenie kosztami reformy emerytalnej, ścieżka kształtowania się deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w latach 2004–2008 przyjęłaby wartości 5,3 %, 4,7 %, 4,1 %, 3,4 % i 2,8 % PKB.
[4] Istnieją niepewności w zakresie rozliczeń związane z wypłatami dotacji dla rolnictwa, co może spowodować zmniejszenie różnicy pomiędzy deficytem kasowym a deficytem opartym o rozliczenia międzyokresowe, zwiększając tym samym deficyt oparty o rozliczenia międzyokresowe w 2004 r.
Jeżeli zwroty podatku VAT zostaną przyspieszone, jak poinformowały władze węgierskie, to mogą one zwiększyć deficyt w 2004 r. o prawie 0,7 punktu procentowego.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Słowenii na lata 2004—2007
(2005/C 177/06)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 8 marca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Słowenii obejmujący lata 2004—2007.
Program częściowo spełnia wymagania "kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" dotyczące danych.
Rachunki sektora publicznego nie są w pełni dostosowane do norm ESA95, na co wskazuje duży udział procentowy w PKB "innych" dochodów i wydatków.
W związku z tym Słowenia proszona jest o osiągnięcie pełnej zgodności z wymaganiami dotyczącymi danych.
(2) Aktualnie dostępne informacje pozwalają sądzić, że stanowiący podstawę programu scenariusz makroekonomiczny odzwierciedla realistyczne założenia dotyczące wzrostu.
Przewiduje on, że wzrost realnego PKB, szacowany na 4,0 % w 2004 r., będzie utrzymywał się na zbliżonym poziomie przez pozostałą część okresu objętego programem.
Pomimo wciąż istniejących zagrożeń przewidywania programu dotyczące inflacji wydają się osiągalne.
(3) Celem stanowiącej podstawę programu strategii budżetowej jest osiągnięcie zdrowych finansów publicznych w postaci sytuacji budżetowej bliskiej równowagi, co jednak nie ma nastąpić w ciągu okresu objętego programem.
Program przewiduje stopniowe zmniejszanie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w okresie objętym programem, z jednoczesnym stałym ograniczaniem procentowego udziału wydatków w PKB.
Po stałym spadku, który utrzyma się do roku 2006, wskaźnik dochodów zacznie wzrastać pod koniec okresu objętego programem jako następstwo dodatniego efektu budżetowego netto członkostwa w UE.
Zgodnie ze ścieżką korekty deficyt ma się zmniejszyć o połowę w ciągu kolejnych czterech lat osiągając poziom nieco powyżej 1 % w 2007 r.
W stosunku do poprzedniego programu, obecna aktualizacja stanowi w ogólnych zarysach potwierdzenie zaplanowanej korekty przy nieco korzystniejszym scenariuszu makroekonomicznym.
(4) Ryzyka towarzyszące przewidywaniom budżetowym zawartym w programie wydają się być zasadniczo zrównoważone.
Z jednej strony wiarygodny scenariusz makroekonomiczny potwierdza docelowe wielkości deficytu.
Ponadto w celu ochrony docelowej wielkości deficytu zagrożonej niekorzystnymi warunkami, rząd ma prawo udzielić odpowiedzi odmownej na prośby związane ze zwiększeniem wydatków, tak jak miało to miejsce w roku 2004.
Ponadto przewidywana strata dochodów z tytułu VAT w wysokości 0,3 % PKB rocznie w latach 2005—2007 może okazać się w rzeczywistości mniejsza, co świadczyłoby o tym, że prognozy dochodów z podatków są zbyt ostrożne.
Z drugiej strony wysokość dochodów z podatków bezpośrednich po przyjętej reformie podatkowej może być niepewna.
Jednocześnie wynik za rok 2007 jest częściowo pochodną nowej perspektywy finansowej UE na lata 2007—2013, zakładającej znaczny wzrost wpływów budżetowych netto z budżetu UE.
Co więcej, istnieje ryzyko przekroczenia ustalonej kwoty wydatków, zwłaszcza w związku z wydatkami na emerytury w przypadku odstępstw od przewidzianych parametrów w następstwie zapowiedzianej na 2006 r. rewizji formuły indeksacji emerytur.
(5) Biorąc pod uwagę powyższą ocenę ryzyka, zakładana w programie strategia budżetowa może nie zapewniać wystarczającego marginesu bezpieczeństwa dla ryzyka przekroczenia trzyprocentowego progu deficytu PKB przy normalnych wahaniach cyklu koniunkturalnego poza ostatnim rokiem programu.
Strategia ta jest również niewystarczająca do realizacji średniookresowego celu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, jakim jest osiągnięcie sytuacji budżetowej bliskiej równowagi do roku 2007.
(6) Dług sektora publicznego brutto jest stosunkowo niski: szacuje się, że w 2004 r. wskaźnik zadłużenia wyniósł 30,2 % PKB, czyli znacznie poniżej przewidzianej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB, a do roku 2007 osiągnie on wartość 29,7 % PKB.
(7) Słowenia może stanąć wobec zagrożeń, jeśli chodzi o długookresową stabilność finansów publicznych, których istotnym elementem są przewidywane koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa.
Realizowana reforma systemu emerytalnego przynosi pozytywne skutki dla budżetu, lecz przewidywany wzrost wydatków na świadczenia emerytalne po 2020 r. jest nadal bardzo wysoki.
Ponadto pomimo wprowadzenia w 2004 r. pewnych środków racjonalizacji systemu opieki zdrowotnej, dalsza gruntowna reforma tego systemu przyczyniłaby się do poprawy długookresowej stabilności finansów publicznych.
W świetle powyższej oceny Rada wyraża opinię, że Słowenia powinna:
i) wykorzystać wszelkie możliwości, aby przyspieszyć zmniejszanie deficytu sektora rządowego i samorządowego;
ii) podjąć dalsze środki zmierzające do poprawy długookresowej stabilności finansów publicznych, w tym reformy systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Program konwergencji (PK); prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM).
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,9 _BAR_ 4,0 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,8 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,7 _BAR_ 3,8 _BAR_ 3,9 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ 3,6 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,6 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 3,9 _BAR_ 3,4 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 3,3 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,7 _BAR_ 2,6 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,1 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,9 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 1,9 _BAR_ – 1,8 _BAR_ – 1,5 _BAR_ – 0,9 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ – 0,3 _BAR_ – 0,4 _BAR_ – 0,2 _BAR_ 0,4 _BAR_
Zadłużenie sektora publicznego brutto(% PKB) _BAR_ PK styczeń 2005 _BAR_ 30,2 _BAR_ 30,7 _BAR_ 30,9 _BAR_ 29,7 _BAR_
KOM październik 2004 _BAR_ 30,9 _BAR_ 30,8 _BAR_ 30,6 _BAR_ n.d. _BAR_
PK maj 2004 _BAR_ 29,1 _BAR_ 29,5 _BAR_ 29,4 _BAR_ 28,4 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
Dokumenty, o których mowa w niniejszym tekście, można znaleźć na stronie internetowejhttp://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 8 marca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa na lata 2003/2004—2009/2010
(2005/C 177/07)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 9 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 8 marca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Zjednoczonego Królestwa, który obejmuje lata 2003/2004—2009/2010.
Program ten częściowo spełnia wymagania poprawionego "Kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" dotyczące danych.
Do danych odnoszących się do całości wydatków i dochodów, choć oparte są one na elementach systemu ESA'95, zastosowano metody agregacji inne niż w zharmonizowanym środku; nie miało to wpływu na salda [2].
Aktualizacja ponadto nadal traktuje wpływy ze sprzedaży sieci UMTS jako strumień rocznych dochodów, a nie jako sprzedaż aktywów.
W związku z tym Zjednoczone Królestwo proszone jest o osiągnięcie pełnej zgodności z wymaganiami dotyczącymi danych.
(2) Program zawiera dwa różne scenariusze przewidywań makroekonomicznych i budżetowych: centralny scenariusz makroekonomiczny oraz scenariusz niższego wzrostu oparty na założeniu trendu wzrostu słabszego o ćwierć punktu procentowego niż w prognozie centralnej; ta ostatnia jest podstawą do przewidywań w zakresie finansów publicznych.
Uważa się, że scenariusz niższego wzrostu stanowi odniesienie dla oceny przewidywań budżetowych i odzwierciedla zasadniczo wiarygodne założenia.
Scenariusz ten przewiduje wzrost realnego PKB w 2005 r. wynoszący 3 %, tylko nieznacznie niższy od wzrostu w 2004 r. wynoszącego 3,25 %, a następnie spowolnienie do 2,25 % do roku 2007/2008.
Na podstawie aktualnie dostępnych informacji, wzrost PKB w 2005 r. może być wolniejszy od tej prognozy.
Jednakże w średniej perspektywie czasowej założenie odnośnie do trendu wzrostu będące podstawą przewidywań dotyczących finansów publicznych prawdopodobnie okaże się być ostrożnym szacunkiem.
Prognozy dotyczące inflacji zawarte w programie także wydają się być realistyczne.
(3) Ramy polityki fiskalnej Zjednoczonego Królestwa oparte są na dwóch zasadach krajowej polityki fiskalnej dla sektora publicznego: "złotej regule", której celem jest zapewnienie, aby w ciągu cyklu ekonomicznego rząd zaciągał pożyczki tylko na finansowanie inwestycji netto, a nie na pokrywanie bieżących wydatków oraz "regule zrównoważonych inwestycji", która ma na celu utrzymanie zadłużenia sektora publicznego netto na "stabilnym i racjonalnym poziomie" poniżej 40 % PKB w ciągu cyklu.
W tym kontekście zaktualizowany program przewiduje zmniejszenie deficytu z szacowanych 3,2 % PKB w roku budżetowym 2003/2004 do poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % w 2004/2005 (roku budżetowym będącym okresem odniesienia dla oceny finansów publicznych Zjednoczonego Królestwa w ramach Paktu Stabilności i Wzrostu).
W następnym okresie aktualizacja przewiduje dalsze stopniowe zmniejszenie deficytu w średniej perspektywie czasowej, do poziomu 1,7 % w roku 2008/2009.
Wskaźnik wydatków nadal wzrasta zgodnie z priorytetami polityki rządu, lecz spodziewany wzrost wskaźnika dochodów może, w przypadku realizacji, prowadzić do ogólnej poprawy salda sektora instytucji rządowych i samorządowych (sektor general government).
Jeśli chodzi o ogólny poziom wydatków, realizowany jest znaczący program inwestycji publicznych, którego celem jest podniesienie ogólnych inwestycji sektora general government netto z poziomu 1,9 % PKB w roku 2004/2005. do poziomu 2,4 % w roku 2007/2008.
W stosunku do aktualizacji z 2003 r. przewidywany deficyt dla zarówno obecnego, jak i następnego roku budżetowego został skorygowany w górę; jednak po roku 2005/2006 średnioterminowe przewidywania zawarte w obecnej aktualizacji przedstawiają nieco szybszą konsolidację finansów publicznych niż przewidywania zawarte w poprzedniej aktualizacji.
(4) Istnieje wyraźne ryzyko, że wynik budżetowy może być gorszy od przewidywanego w programie w krótkiej perspektywie czasowej.
Zarówno w krótkiej, jak i średniej perspektywie czasowej istnieją zagrożenia związane z wymiarem, w jakim kontynuowane będzie ściąganie podatku od przedsiębiorstw.
Szczególnie w okresie przewidywanego wolniejszego tempa wzrostu wydatków, począwszy od roku 2006/2007, poszczególne resorty będą musiały dostosować się do bardziej napiętych budżetów i mogą w związku z tym wykorzystywać skumulowane salda, które nie zostały do tej pory wydane.
Jednakże od roku 2006/2007 negatywne zagrożenia są równoważone przez stosunkowo ostrożne przewidywania makroekonomiczne.
(5) Biorąc pod uwagę niniejszą ocenę ryzyka, nie wydaje się, aby strategia budżetowa przedstawiona w programie zapewniała dostateczny margines bezpieczeństwa na wypadek przekroczenia progu deficytu wynoszącego 3 % PKB przy historycznych wahaniach makroekonomicznych w dowolnym momencie okresu objętego przewidywaniem.
Jednakże w związku ze zmniejszającą się w ostatnich latach niestabilnością gospodarki Zjednoczonego Królestwa oraz z ostrożnym podejściem do założeń dotyczących wzrostu będących podstawą przewidywań finansów publicznych wydaje się, że ryzyko będzie niskie w następnych latach.
Nie wystarcza to do zapewnienia osiągnięcia do roku 2009/2010 ustalonego w Pakcie Stabilności i Wzrostu średnioterminowego celu, jakim jest sytuacja budżetowa bliska równowagi.
Jednocześnie jednak należy zauważyć, że wskaźnik zadłużenia jest stosunkowo niski, a na przewidywane salda wpływ ma realizacja wyżej wspomnianego znaczącego programu inwestycji publicznych.
(6) Szacuje się, że wskaźnik zadłużenia brutto w roku budżetowym 2003/2004 wyniósł 39,5 % PKB, to jest znacznie poniżej ustalonej w Traktacie wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB.
Program przewiduje, że wskaźnik zadłużenia wzrośnie nieznacznie o mniej niż dwa punkty procentowe w ciągu okresu do roku 2009/2010 r.
(7) Wydaje się, że Zjednoczone Królestwo znajduje się w stosunkowo korzystnym położeniu, jeśli chodzi o długoterminowe zrównoważenie finansów publicznych, pomimo przewidywanego kosztu dla budżetu związanego ze zjawiskiem starzenia się społeczeństwa.
Stosunkowo niski stosunek zadłużenia do PKB oraz silny nacisk położony przez władze Zjednoczonego Królestwa w ramach istniejących działań na długofalowe zrównoważenie finansów publicznych są w tym kontekście elementami pozytywnymi.
Nie da się wykluczyć wyższych wydatków związanych z wiekiem społeczeństwa, gdyż istnieje możliwość niewystarczających świadczeń z prywatnych emerytur, co może mieć konsekwencje dla finansów publicznych, lecz władze wprowadzają od kwietnia 2005 r. fundusz ochrony emerytur (Pension Protection Fund), który ma na celu ochronę członków prywatnych systemów świadczeń w przypadku gdy firma finansująca stanie się niewypłacalna i system nie będzie mieć wystarczająco wiele aktywów, aby uregulować swoje zobowiązania.
Środki te są pożądane, choć ich efektywność ma być dopiero sprawdzona.
Istniejąca w Zjednoczonym Królestwie stosunkowo niska stopa podatkowa powinna pozwolić skompensować ewentualny brak równowagi, jaki może pojawić się w dłuższej perspektywie czasowej.
(8) Polityki gospodarcze określone w programie są częściowo zgodne z konkretnym zaleceniem w sprawie finansów publicznych skierowanym do Zjednoczonego Królestwa w aktualizacji OWPG z 2004 r., aby Zjednoczone Królestwo, "starając się uniknąć wystąpienia nadmiernego deficytu, poprawiło sytuację budżetową z uwzględnieniem dostosowań cyklicznych w celu konsolidacji finansów publicznych, tak aby odpowiadała sytuacji budżetowej bliskiej równowagi lub z nadwyżką w średniej perspektywie czasowej".
Istnieje wyraźne ryzyko, że w krótkiej perspektywie czasowej wynik budżetowy może być gorszy od przewidywanego.
Ponadto planowana na rok budżetowy 2005/2006 nieznacznie ekspansywna strategia oraz średnioterminowa strategia fiskalna nie są w pełni zgodne z zaleceniami zawartymi w OWPG.
W świetle powyższej oceny Rada wyraża opinię stanowiącą, że Zjednoczone Królestwo powinno:
i) zapewnić, aby zgodnie z planami deficyt wyniósł poniżej 3 % PKB, oraz
ii) poprawić sytuację budżetową z uwzględnieniem dostosowań cyklicznych w celu zapewnienia, by w średniej perspektywie czasowej została osiągnięta i utrzymana sytuacja budżetowa bliska równowagi lub z nadwyżką.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Program konwergencji (PK); Prognozy gospodarcze służb Komisji z jesieni 2004 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
1.Główna prognoza makroekonomiczna _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_
Realny PKB — główna prognoza(zmiana w %) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ 314 _BAR_ 3–312 _BAR_ 212–3 _BAR_ 214–234 _BAR_ n.d. _BAR_
KOM _BAR_ 3,3 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ 3–312 _BAR_ 3–312 _BAR_ 212–3 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ 114 _BAR_ 134 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ n.d. _BAR_
KOM _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ 134 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
2.Prognoza makroekonomiczna będąca podstawą finansów publicznych _BAR_ 2004/05 _BAR_ 2005/06 _BAR_ 2006/07 _BAR_ 2007/08 _BAR_ 2008/09 _BAR_
Realny PKB — finanse publiczne(zmiana w %) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ 314 _BAR_ 3 _BAR_ 212 _BAR_ 214 _BAR_ 214 _BAR_
KOM _BAR_ 3,3 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,8 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ 314 _BAR_ 234 _BAR_ 212 _BAR_ 214 _BAR_ 214 _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ 114 _BAR_ 134 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
KOM _BAR_ 1,4 _BAR_ 1,9 _BAR_ 2,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ 134 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government)(% PKB) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,7 _BAR_
KOM _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,6 _BAR_ – 2,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,5 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 2,1 _BAR_ – 1,9 _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,7 _BAR_ – 0,2 _BAR_ – 0,1 _BAR_ n.d. _BAR_
KOM _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,6 _BAR_ – 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ – 0,5 _BAR_ – 0,4 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,6 _BAR_
KOM _BAR_ – 2,7 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 2,1 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 2,4 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,8 _BAR_
Zadłużenie publiczne brutto(% PKB) _BAR_ PK 12/2004 _BAR_ 40,9 _BAR_ 41,8 _BAR_ 42,4 _BAR_ 42,8 _BAR_ 42,8 _BAR_
KOM _BAR_ 40,4 _BAR_ 40,9 _BAR_ 41,2 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
PK 12/2003 _BAR_ 40,2 _BAR_ 40,8 _BAR_ 41,1 _BAR_ 41,4 _BAR_ 41,5 _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
Dokumenty przywołane w niniejszym tekście można znaleźć na stronie:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm
[2] Władze Zjednoczonego Królestwa dostarczyły przydatnych wyjaśnień dotyczących danych podczas dyskusji technicznych z Komisją.
Gdyby uwzględniono te wyjaśnienia techniczne w aktualizacji, można byłoby uznać, że program zasadniczo spełnia wymagania poprawionego "Kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji" dotyczące danych.
--------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 12 kwietnia 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Grecji na lata 2004–2007
(2005/C 189/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) W dniu 12 kwietnia 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Grecji, obejmujący lata 2004–2007.
Program jest w dużej mierze zgodny z odnoszącymi się do danych wymogami "kodeksu postępowania w sprawie treści i formy programów stabilności i konwergencji".
Dane dotyczące kształtowania się cen są przedstawione w postaci deflatora wydatków na konsumpcję prywatną oraz w postaci zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych.
W zakresie podstawowych zewnętrznych założeń w programie nie zamieszczono danych na temat wzrostu PKB na świecie z wyłączeniem UE ani stopy wzrostu odpowiednich rynków zagranicznych, jak wymaga tego kodeks postępowania.
Program nie zapewnia danych szczegółowych dotyczących środków związanych z celami na 2007 r.
W związku z tym Grecja proszona jest o osiągnięcie pełnej zgodności z wymogami odnoszącymi się do danych.
(2) W programie rozważono trzy różne scenariusze makroekonomiczne.
Na podstawie najnowszych dostępnych informacji zawartych w wiosennej prognozie służb Komisji, trzeci scenariusz, a nie scenariusz bazowy, został przyjęty jako odniesienie do oceny programu, ponieważ wydaje się odzwierciedlać prawdopodobne założenia makroekonomiczne zbliżone do prognoz Komisji.
W przyjętym na potrzeby oceny programu scenariuszu odniesienia przewidziano, że wzrost realnego PKB w 2005 r. wyniesie 2,9 % i nieznacznie podniesie się do 3 % w latach 2006 i 2007.
Tempo wzrostu produkcji potencjalnej będzie stopniowo słabnąć w okresie objętym programem, od około 3,3 % w 2005 r. do 3 % w 2007 r., natomiast znaczna dodatnia luka produkcyjna odnotowana w 2004 r. ma się nieco zmniejszyć do 2007 r.
(3) W dniu 5 lipca 2004 r. Rada zdecydowała, że Grecja posiada nadmierny deficyt i zaleciła jego zmniejszenie najpóźniej do 2005 r.
W dniu 18 stycznia 2005 r. Rada zdecydowała, że Grecja nie podjęła skutecznego działania w odpowiedzi na te zalecenia.
W dniu 17 lutego 2005 r., zgodnie z art. 104 ust. 9 Rada podjęła decyzję o wezwaniu Grecji do przyjęcia środków zmierzających do ograniczenia deficytu poniżej progu 3 % PKB najpóźniej do 2006 r.
Wezwano również władze greckie do określenia i kontroli czynników innych niż zaciąganie pożyczek netto, które przyczyniają się do zmiany poziomów zadłużenia, oraz do usprawnienia gromadzenia i przetwarzania danych dotyczących sektora general government.
(4) Według zgłoszenia PND z marca 2005 r. szacuje się, że saldo sektora general government wykazało w 2004 r. deficyt w wysokości 6,1 % PKB.
Deficyt ten jest o 0,8 punktu procentowego wyższy od wielkości 5,3 % PKB oszacowanej przez rząd grecki jesienią 2004 r., w czasie zgłoszenia PND z września 2004 r. odzwierciedlając niedobory podatkowe i przekroczenia wydatków o wartości połowy punktu PKB.
W dniu 18 marca 2005 r. Eurostat postanowił nie zatwierdzić danych dotyczących deficytu dla Grecji, zauważając, że ze względu na pewne zaległe kwestie może być konieczne skorygowanie w górę wysokości długu publicznego za rok 2004 i lata wcześniejsze.
(5) Strategia budżetowa rządu greckiego ma na celu zmniejszenie deficytu poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB do 2006 r., zgodnie z decyzją Rady wydaną na mocy art. 104 ust. 9, za pomocą ograniczenia wydatków w połączeniu ze środkami zwiększającymi dochody, co powinno przynieść w rezultacie zwiększenie nadwyżek pierwotnych.
W tym celu rząd grecki przyjął na 2005 r. pakiet środków fiskalnych uzupełniających środki zawarte w budżecie na 2005 r., które mają charakter trwały.
Scenariusz odniesienia ma na celu znaczne zmniejszenie nominalnego deficytu budżetowego sektora general government o 3,6 punktu procentowego w okresie objętym programem, z poziomu 6,1 % PKB w 2004 r. do 2,4 % w 2007 r.
Przewiduje się, że saldo pierwotne ulegnie istotnej poprawie, od deficytu wynoszącego 0,4 % w 2004 r. do nadwyżki na poziomie 1,8 % PKB w 2005 r., wzrastając do 3,3 % PKB na koniec okresu.
(6) Istnieje ryzyko, że wynik budżetowy za 2005 r. i kolejne lata może być gorszy od przewidzianego w programie.
W szczególności tendencje w zakresie składek na zabezpieczenie społeczne i wydatków na konsumpcję publiczną mogły zostać przewidziane optymistycznie, natomiast przewidywane środki korekty nie są należycie określone, zwłaszcza w późniejszych latach programu.
Ponadto nowe korekty statystyczne na 2004 r. i wcześniejsze lata mogą być związane z potencjalnymi efektami przeniesienia wymagającymi dodatkowych środków na przyszłość.
Władze greckie ogłosiły, że są gotowe wdrożyć dodatkowe środki oszczędnościowe po stronie wydatków w budżecie na 2006 r. oprócz tych środków, które zostały już przyjęte w 2005 r., aby w 2006 r. skutecznie sprowadzić deficyt poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 %, zgodnie z wymaganiem Rady.
Przedstawione w programie stanowisko budżetowe nie zapewnia dostatecznego marginesu bezpieczeństwa na wypadek przekroczenia tego progu przy normalnych wahaniach cyklicznych, ani nie umożliwia osiągnięcia ustalonego w Pakcie na rzecz Stabilności i Wzrostu średniookresowego celu, jakim jest zrównoważenie budżetu lub uzyskanie nadwyżki w okresie objętym programem.
(7) Przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia spadnie z 110,5 % PKB w 2004 r. jedynie do 109,5 % w 2005 r., a następnie do 107,2 % w 2006 r. i 104.7 % w 2007 r.
Szybsze tempo redukcji zadłużenia jest hamowane przez znaczne korekty w przepływie kapitału zwiększające zadłużenie, które — mimo że maleją w stosunku do 2004 r. — to jednak oczekuje się, że pozostaną znaczne, pomimo planowanych postępów prywatyzacji.
Rozwój wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystny od przewidywanego, biorąc pod uwagę wspomniane wyżej zagrożenia dla celów budżetowych.
(8) Wydaje się, że Grecja jest poważnie zagrożona, jeżeli chodzi o długofalowe zrównoważenie finansów publicznych, między innymi ze względu na bardzo istotne przewidywane koszty dla budżetu wynikające ze starzenia się społeczeństwa.
Przewidywany znaczny wzrost wydatków związanych z wiekiem sugeruje, że niezbędne są dodatkowe środki kontroli publicznych wydatków emerytalnych i rentowych, w tym zdecydowane wdrażanie uchwalonych środków realizacji reform.
(9) Przedstawione w aktualizacji polityki gospodarcze są częściowo zgodne z Ogólnymi Wytycznymi Polityki Gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
W szczególności w programie nie określono dostatecznie skutecznych działań zmierzających do zrównoważenia budżetu lub uzyskania nadwyżki.
Deficyt cykliczny obliczony przez służby Komisji zgodnie z powszechnie przyjętą metodologią zastosowaną do danych zawartych w scenariuszu odniesienia, pomimo prognozowanego w programie wzrostu o 0,5 % PKB rocznie, pozostanie na poziomie powyżej 3 % PKB w okresie objętym programem.
Jednakże kroki podjęte w celu skorygowania nierównowagi fiskalnej oraz zobowiązanie rządu ogłoszone dnia 29 marca są zgodne z zaleceniami Rady przedstawionymi w wezwaniu skierowanym do Grecji dnia 17 lutego zgodnie z art. 104 ust. 9.
Z tego względu obecnie nie są potrzebne żadne dalsze kroki w ramach procedury nadmiernego deficytu.
Nowa ocena zgodności z takimi zaleceniami zostanie dokonana na podstawie sprawozdania, które ma być przedstawione przez władze greckie w październiku, jak przewiduje wezwanie Rady.
Biorąc pod uwagę powyższą ocenę Rada wyraża opinię, że Grecja powinna:
- wdrożyć niezbędne, trwałe środki w celu skorygowania nadmiernego deficytu najpóźniej do 2006 r.;
- zmniejszyć deficyt cykliczny o co najmniej 0,5 % PKB począwszy od roku 2007, przede wszystkim za pomocą środków ograniczania wydatków pierwotnych, doprowadzając do zrównoważenia budżetu lub uzyskania nadwyżki w średnim okresie czasu;
- zwiększyć wysiłki w celu określenia i kontroli czynników innych niż zaciąganie pożyczek netto, które przyczyniają się do zmiany poziomów zadłużenia, celem zapewnienia redukcji wskaźnika zadłużenia publicznego brutto w sposób pozwalający na szybsze osiągnięcie wartości odniesienia;
- kontrolować publiczne wydatki emerytalne i rentowe oraz zdecydowanie wdrażać uchwalone środki realizacji reform celem zapewnienia zrównoważenia finansów publicznych;
- dalej aktywnie usprawniać gromadzenie i przetwarzanie danych dotyczących sektora general government we współpracy z Eurostatem, w szczególności poprzez wzmocnienie mechanizmów zapewniających sprawne i poprawne dostarczanie tych danych.
Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS marzec 2005 _BAR_ 4,2 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,0 _BAR_
KOM marzec 2005 _BAR_ 4,2 _BAR_ 2,9 _BAR_ 3,1 _BAR_ _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 4,2 _BAR_ 4,0 _BAR_ 3,8 _BAR_ n.d. _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS marzec 2005 _BAR_ 3,0 _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_ n.d. _BAR_
KOM marzec 2005 _BAR_ 3,0 _BAR_ 3,2 _BAR_ 3,2 _BAR_ _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 3,0 _BAR_ 2,8 _BAR_ 2,6 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo sektora general government(% PKB) _BAR_ PS marzec 2005 _BAR_ – 6,1 _BAR_ – 3,7 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 2,4 _BAR_
KOM marzec 2005 _BAR_ – 6,1 _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 4,4 _BAR_ _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS marzec 2005 _BAR_ – 0,4 _BAR_ 1,8 _BAR_ 2,7 _BAR_ 3,3 _BAR_
KOM marzec 2005 _BAR_ – 0,4 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,0 _BAR_ _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 4,7 _BAR_ 5,1 _BAR_ 5,3 _BAR_ n.d. _BAR_
Saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS marzec 2005 _BAR_ – 7,0 _BAR_ – 4,4 _BAR_ – 3,5 _BAR_ – 3,0 _BAR_
KOM marzec 2005 _BAR_ – 7,1 _BAR_ – 5,5 _BAR_ – 5,3 _BAR_ _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ – 1,2 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,0 _BAR_ n.d. _BAR_
Dług publiczny brutto(% PKB) _BAR_ PS marzec 2005 _BAR_ 110,5 _BAR_ 109,5 _BAR_ 107,2 _BAR_ 104,7 _BAR_
KOM marzec 2005 _BAR_ 110,5 _BAR_ 110,5 _BAR_ 108,9 _BAR_ _BAR_
PS grudzień 2003 _BAR_ 98,5 _BAR_ 94,6 _BAR_ 90,5 _BAR_ n.d. _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 3 sierpnia 2005 r.
w sprawie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych na terenie składowiska Aube we Francji, zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 190/02)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
W dniu 13 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom, Komisja Europejska otrzymała od rządu Francji dane ogólne dotyczące zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych na terenie składowiska Aube.
Na podstawie otrzymanych danych ogólnych oraz dodatkowych informacji zażądanych przez Komisję w dniu 3 marca 2005 r. i dostarczonych przez władze Francji w dniu 5 kwietnia 2005 r., oraz po skonsultowaniu się z Grupą Ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:
1) Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Belgii i Luksemburga, wynosi około 150 km.
2) Planowana modyfikacja związana jest ze zmianami we francuskim prawie krajowym, które wymaga, aby określone rodzaje instalacji na składowisku posiadały pozwolenie na emisję gazowych i płynnych odpadów promieniotwórczych.
3) Stałe odpady promieniotwórcze są składowane na terenie obiektu lub — w przypadku odpadów o bardzo niskiej aktywności — przekazywane do atestowanego składowiska.
4) Podczas normalnej eksploatacji planowana modyfikacja nie spowoduje ekspozycji stanowiącej znaczące zagrożenie dla zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
5) W przypadku nieplanowanej emisji odpadów promieniotwórczych, będącej następstwem wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, planowana modyfikacja nie będzie miała znaczących następstw dla stanu zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci na terenie składowiska Aube we Francji, zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie powinno spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. --------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 3 sierpnia 2005 r.
w sprawie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących z obiektu TU5 na terenie elektrowni COGEMA w Pierrelatte we Francji, zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 190/04)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
W dniu 13 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom, Komisja Europejska otrzymała od rządu Francji dane ogólne dotyczące zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących z obiektu TU5 na terenie elektrowni COGEMA w Pierrelatte we Francji.
Na podstawie otrzymanych danych ogólnych oraz dodatkowych informacji zażądanych przez Komisję w dniu 3 marca 2005 r. i dostarczonych przez władze Francji w dniu 5 kwietnia 2005 r., oraz po skonsultowaniu się z Grupą Ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:
1) Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Włoch, wynosi około 175 km.
2) W zawartym w danych ogólnych opisie modyfikacji dokonanych na obiekcie TU5 odnotowano między innymi, że od roku 2002 na terenie obiektu dokonuje się przetwarzania diazotanu uranylu pochodzącego z elektrowni COGEMA Marcoule, następstwem czego są emisje 3H i 14C w zanieczyszczeniach gazowych i płynnych.
3) Podczas normalnej eksploatacji emisje zanieczyszczeń gazowych i płynnych ze zmodyfikowanej instalacji TU5, zawierające 3H i 14C, nie spowodują ekspozycji stanowiącej znaczące zagrożenie dla zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
4) W przypadku nieplanowanej emisji odpadów promieniotwórczych, będącej następstwem wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, modyfikacja nie będzie miała znaczących następstw dla stanu zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci, powstałych na obiekcie TU5 na terenie elektrowni COGEMA w Pierrelatte we Francji, zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie powinno spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 3 sierpnia 2005 r.
w sprawie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących z obiektu TU5 na terenie elektrowni COGEMA w Pierrelatte we Francji, zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 195/02)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
W dniu 13 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom, Komisja Europejska otrzymała od rządu Francji dane ogólne dotyczące zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących z obiektu TU5 na terenie elektrowni COGEMA w Pierrelatte we Francji.
Na podstawie otrzymanych danych ogólnych oraz dodatkowych informacji zażądanych przez Komisję w dniu 3 marca 2005 r. i dostarczonych przez władze Francji w dniu 5 kwietnia 2005 r. oraz po skonsultowaniu się z Grupą Ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:
1) Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Włoch, wynosi około 175 km.
2) W zawartym w danych ogólnych opisie modyfikacji dokonanych na obiekcie TU5 odnotowano między innymi, że od roku 2002 na terenie obiektu dokonuje się przetwarzania diazotanu uranylu pochodzącego z elektrowni COGEMA Marcoule, następstwem czego są emisje 3H i 14C w zanieczyszczeniach gazowych i płynnych.
3) Podczas normalnej eksploatacji emisje zanieczyszczeń gazowych i płynnych ze zmodyfikowanej instalacji TU5, zawierające 3H i 14C, nie spowodują ekspozycji stanowiącej znaczące zagrożenie dla zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
4) W przypadku nieplanowanej emisji odpadów promieniotwórczych, będącej następstwem wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, modyfikacja nie będzie miała znaczących następstw dla stanu zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci, powstałych na obiekcie TU5 na terenie elektrowni COGEMA w Pierrelatte we Francji, zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie powinno spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 3 sierpnia 2005 r.
w sprawie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych na terenie składowiska Aube we Francji, zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 195/03)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
W dniu 13 grudnia 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom, Komisja Europejska otrzymała od rządu Francji dane ogólne dotyczące zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych na terenie składowiska Aube.
Na podstawie otrzymanych danych ogólnych oraz dodatkowych informacji zażądanych przez Komisję w dniu 3 marca 2005 r. i dostarczonych przez władze Francji w dniu 5 kwietnia 2005 r., oraz po skonsultowaniu się z Grupą Ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:
1) Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Belgii i Luksemburga, wynosi około 150 km.
2) Planowana modyfikacja związana jest ze zmianami we francuskim prawie krajowym, które wymaga, aby określone rodzaje instalacji na składowisku posiadały pozwolenie na emisję gazowych i płynnych odpadów promieniotwórczych.
3) Stałe odpady promieniotwórcze są składowane na terenie obiektu lub — w przypadku odpadów o bardzo niskiej aktywności — przekazywane do atestowanego składowiska.
4) Podczas normalnej eksploatacji planowana modyfikacja nie spowoduje ekspozycji stanowiącej znaczące zagrożenie dla zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
5) W przypadku nieplanowanej emisji odpadów promieniotwórczych, będącej następstwem wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, planowana modyfikacja nie będzie miała znaczących następstw dla stanu zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci na terenie składowiska Aube we Francji, zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie powinno spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. --------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 13 września 2005 r.
w sprawie planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku likwidacji i demontażu reaktora badawczego TRIGA — Mark I, znajdującego się na terenie Akademii Medycznej w Hanowerze, w Dolnej Saksonii, w Republice Federalnej Niemiec, zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 225/02)
(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)
W dniu 11 stycznia 2005 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom, Komisja Europejska otrzymała od rządu Republiki Federalnej Niemiec dane ogólne dotyczące planu unieszkodliwienia odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku likwidacji i demontażu reaktora badawczego TRIGA — Mark I, znajdującego się na terenie Akademii Medycznej w Hanowerze.
Na podstawie tych danych oraz dodatkowych informacji zażądanych przez Komisję w dniu 22 kwietnia 2005 r. i dostarczonych przez władze Republiki Federalnej Niemiec w dniu 27 maja 2005 r., oraz po skonsultowaniu się z Grupą Ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:
1.
Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Niderlandów, wynosi około 180 km.
2.
Emisje płynnych i gazowych zanieczyszczeń mogące nastąpić podczas normalnego procesu likwidacyjnego nie spowodują ekspozycji stanowiącej znaczące zagrożenie dla zdrowia ludności w innych Państwach Członkowskich.
3.
Stałe odpady promieniotwórcze powstałe w wyniku prac związanych z demontażem zostaną przekazane do regionalnego punktu odbioru odpadów, znajdującego się w ośrodku badawczym Jülich, celem przetworzenia i tymczasowego składowania.
Stałe odpady i materiały niepromieniotwórcze, zgodne z wartościami progowymi dotyczącymi emisji, zostaną zwolnione z mechanizmów kontrolnych dotyczących ich usuwania jako odpady konwencjonalne lub odpady przeznaczone do odzysku bądź ponownego wykorzystania.
Działania takie będą przeprowadzane zgodnie z kryteriami określonymi w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 96/29/Euratom).
4.
W przypadku nieplanowanej emisji odpadów promieniotwórczych w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, dawki, na które może być narażona ludność w innych Państwach Członkowskich, nie będą stanowić istotnego zagrożenia dla jej zdrowia.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci, powstałych w wyniku likwidacji i demontażu reaktora badawczego TRIGA — Mark I, znajdującego się na terenie Akademii Medycznej w Hanowerze, w Dolnej Saksonii, w Republice Federalnej Niemiec, zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali określonych w danych ogólnych, nie powinno spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. --------------------------------------------------
Opinia Rady
z dnia 12 lipca 2005 r.
w sprawie zaktualizowanego programu stabilności Portugalii na lata 2005–2009
(2005/C 228/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
WYDAJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
(1) Dnia 12 lipca 2005 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności Portugalii, obejmujący lata 2005–2008.
Program ten spełnia odnoszące się do danych wymogi "kodeksu postępowania dotyczącego treści i formy programów stabilności i konwergencji" [2].
Program nie przedstawia jednak propozycji zapewniających długoterminową stabilność finansów publicznych.
W związku z tym wzywa się Portugalię do osiągnięcia pełnej zgodności z wymaganiami dotyczącymi danych zawartymi w kodeksie postępowania.
(2) Aktualizacja programu stabilności koncentruje się wokół potrzeby korekty deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych, który, osiągając poziom 6,2 % PKB w 2005 r., w znaczny sposób przekracza wartość referencyjną 3 % PKB.
Ostatnio władze portugalskie po rozmowach z Eurostatem sporządziły sprawozdanie, z którego wynika, że wartość ta jest skutkiem deficytu wynoszącego 2,9 % PKB w latach 2002–2004 [3] i jest też dużo gorsza od zamierzonej w poprzedniej aktualizacji programu: 2,2 % PKB na 2005 r.
Wspomniane pogorszenie jest uzasadnione słabszym niż oczekiwano wzrostem, ponowną oceną wzrostu wydatków, przekroczeniem kosztów w stosunku do budżetu oraz niewprowadzeniem środków jednorazowych planowanych w poprzednim programie, jak również pakietem korekcyjnym wynoszącym około 0,6 % PKB przyjętym przez nowy rząd w czerwcu 2005 r.
W celu zmniejszenia deficytu aktualizacja określa strategię przewidującą zastosowanie środków strukturalnych, a nie opieranie się w znacznym stopniu na środkach jednorazowych i tymczasowych, co wskazuje na zmianę w stosunku do strategii budżetowej określonej w poprzednich aktualizacjach.
Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma ulegać stopniowej poprawie w nadchodzących latach, nie osiągnie jednak wartości referencyjnej 3 % PKB przed 2007 r.
(3) Scenariusz makroekonomiczny leżący u podstaw tego programu przewiduje, że stopniowy wzrost realnego PKB nastąpi z poziomu 0,8 % w 2005 r. do 3,0 % w 2009 r., ze stopami wzrostu odpowiednio 1,4 %, 2,2 % oraz 2,6 % w okresie pośrednim.
Opierając się na aktualnie dostępnych informacjach, scenariusz programu odnośnie do wzrostu w pierwszym okresie programu jest możliwy, podczas gdy w końcowych latach programu istnieje więcej zagrożeń.
W celu realizacji zamierzonego tempa wzrostu niezbędne są środki strukturalne odnoszące się do wydajności i konkurencyjności oraz środki ukierunkowane na przywrócenie zaufania.
(4) Program ma na celu obniżenie do 2008 r. deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej wartości referencyjnej 3 % PKB.
Przewiduje się spadek wskaźnika deficytu dla sektora instytucji rządowych i samorządowych od 6,2 % PKB w 2005 r. do 4,8 % w 2006 r., 3,9 % w 2007 r., 2,8 % w 2008 r. i 1,6 % w 2009 r.
Z obliczeń dokonywanych przez służby Komisji przy zastosowaniu powszechnie przyjętej metodologii względem danych zawartych w programie wynika, że deficyt strukturalny po wzroście do poziomu 5,3 % PKB w 2005 r., spadnie stopniowo do 1,4 % PKB w 2009 r.
Wysiłek na rzecz trwałej konsolidacji będzie podejmowany przez cały czas trwania programu, ze szczególnym naciskiem na początkową część tego okresu, jako że wzmożona konsolidacja nastąpi w 2006 r.
We wczesnym okresie trwania programu konsolidacja opiera się głównie na rosnących dochodach, poprzez podniesienie stawek podatkowych (zwłaszcza podniesienie podstawowej stawki VAT z 19 % do 21 %), obniżeniu ulg podatkowych i usprawnieniu systemu pobierania podatków, co częściowo skompensuje jednorazowe wpływy, z jakich zrezygnowano.
Przewiduje się, że w latach końcowych zwiększony udział pochodzący z ograniczenia wydatków będzie wynikał ze stosowania środków o charakterze stałym, takich jak reforma administracji publicznej, zamrożenie płac oraz zmiany w systemie emerytalnym zabezpieczeń społecznych, których wpływ budżetowy będzie odczuwalny głównie w średnim okresie.
Udział inwestycji w ogóle wydatków w sektorze instytucji rządowych i samorządowych zmaleje tylko nieznacznie w okresie trwania programu.
(5) Przewidywany w programie wynik budżetowy narażony jest na liczne zagrożenia.
Po pierwsze, wzrost działalności gospodarczej może być wolniejszy niż się spodziewano, zależnie od rzeczywistego wpływu środków podjętych na rzecz konsolidacji budżetowej oraz z uwagi na spodziewany wzrost międzynarodowej konkurencji na portugalskich rynkach eksportowych.
Po drugie, środki podejmowane w celu podniesienia dochodów I ograniczenia wydatków mogą się okazać mniej wydajne niż przewidywano lub osiągnięcie zamierzonych rezultatów może potrwać dłużej.
Wyższe stawki podatkowe zwiększają niebezpieczeństwo uchylania się od płacenia podatków pomimo znaczących środków podejmowanych w celu zwiększenia ich wzajemnego dostosowania, łącznie ze ściślejszą współpracą administracyjną nakierowaną na zwalczanie przestępstw związanych z rozliczaniem VAT w transakcjach międzynarodowych.
Ponadto większość z planowanych ograniczeń wydatków musi być najpierw wdrożona przy zastosowaniu zwyczajowej ścieżki prawnej.
W świetle niniejszej oceny rząd może zostać wezwany do wypełnienia swoich zobowiązań odnośnie do podjęcia dodatkowych środków w celu uniknięcia sytuacji, w której deficyt przekracza i utrzymuje się powyżej wartości referencyjnej 3 % PKB przez dłuższy okres niż planowano.
Ponadto nawet jeśli będzie utrzymane wyznaczone tempo, przewidziana w programie strategia polityki budżetowej nie zapewnia przynajmniej do 2009 r. wystarczającego marginesu bezpieczeństwa w kontekście ryzyka przekroczenia progu deficytu przy normalnych wahaniach makroekonomicznych.
Nie wystarczy również zapewnienie, że z końcem okresu trwania programu osiągnięte zostaną średnioterminowe cele Paktu Stabilności i Wzrostu doprowadzenia sytuacji budżetu do stanu zbliżonego do równowagi, pomimo zmniejszenia w latach 2005 — 2009 istniejącego deficytu o około 4 punkty procentowe PKB.
Analiza wrażliwości pokazuje, że w przypadku niekorzystnych tendencji makroekonomicznych deficyt nadal będzie się utrzymywał na poziomie 3 % lub będzie do niego zbliżony w 2009 r.
(6) Stosunek zadłużenia do PKB przekroczył wartość referencyjną 60 % PKB ustaloną w Traktacie z 2003 r., wzrastając do 61,9 % w 2004 r.
Zgodnie z aktualizacją po osiągnięciu 66,5 % PKB w 2005 r. uzyska on wartość najwyższą — 67,8 % PKB, następnie zacznie spadać do 64,5 % w 2009 r.
Rozwój wskaźnika zadłużenia brutto może mieć mniej korzystny przebieg niż przewidywano, zważywszy na zagrożenia wobec działalności gospodarczej, realizację celów budżetowych i możliwe pojawienie się, jak to się zdarzało w przeszłości, korekt przepływu kapitału zwiększających zadłużenie, a zwłaszcza akumulacji aktywów finansowych.
(7) W świetle długoterminowej stabilności finansów publicznych Portugalia zdaje się być w niepewnej sytuacji w związku z przewidywanymi kosztami budżetowych powodowanymi starzeniem się społeczeństwa.
Przyjęte na dzień dzisiejszy środki w zakresie reformy strukturalnej, szczególnie w zakresie emerytur i opieki zdrowotnej, powinny złagodzić wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet.
Niniejsze reformy nie wydają się jednak być wystarczające do zapewnienia trwałości.
Reformy przedstawione w aktualizacji, w szczególności w zakresie przepisów dotyczących systemu emerytalnego służby cywilnej, mogłyby służyć temu celowi, jeśli zostałyby rzetelnie wdrożone.
Rząd zlecił sporządzenie sprawozdania na temat oceny długoterminowej stabilności systemu ubezpieczeń społecznych.
(8) Ogólnie rzecz biorąc, polityka gospodarcza przedstawiona w aktualizacji jest częściowo zgodna z odnoszącymi się do Portugalii ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej w dziedzinie finansów publicznych.
Zgodnie z zaleceniem program przewiduje szeroką konsolidację finansów publicznych od strony wydatków, i nie polega tylko na sięganiu do środków jednorazowych lub tymczasowych.
Jeśli trzymać się jego przewidywań, ma także nastąpić poprawa cyklicznie korygowanego pierwotnego salda strukturalnego (bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych) o ponad 0,5 % PKB w każdym roku.
Nie przewiduje on jednak obniżenia deficytu poniżej 3 % PKB przed 2008 r., a planowane ograniczenie wydatków nie wystarczy, aby z końcem okresu trwania programu osiągnąć średnioterminowy cel Paktu Stabilności i Wzrostu doprowadzenia sytuacji budżetu do stanu zbliżonego do równowagi.
(9) W obliczu danych dotyczących wysokości deficytu oraz zadłużenia na 2005 r. i następne lata, przedstawionych w zaktualizowanym programie stabilności, w dniu 22 czerwca Komisja wszczęła w sprawie Portugalii procedurę nadmiernego deficytu.
W momencie podejmowania przez Radę decyzji odnośnie do faktu zaistnienia nadmiernego deficytu w Portugalii zostanie także wydane zalecenie w sprawie skorygowania tego deficytu; zalecenie takie będzie zawierać między innymi termin jego skorygowania.
W świetle powyższej oceny w opinii Rady Portugalia powinna:
i) ograniczyć pogarszanie się sytuacji budżetowej w 2005 r. poprzez rygorystyczne wdrożenie zapowiedzianych środków naprawczych;
ii) osiągnąć tak szybko, jak to możliwe trwałe obniżenie nadmiernego deficytu, czyniąc główny krok w tym kierunku w 2006 r. i dalej obniżając wyraźnie deficyt każdego roku oraz zdecydowanie nadać moc prawną planowanym środkom ukierunkowanym na ograniczenie wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych; wykorzystać każdą okazję przyspieszenia redukcji deficytu budżetowego, a zwłaszcza stworzenia marginesów reagowania na skutki budżetowe ewentualnego wzrostu poniżej przewidywań;
iii) nadać wskaźnikowi zadłużenia brutto stałe tempo spadkowe poprzez zagwarantowanie, że sytuacja w zakresie zadłużenia odzwierciedla postęp w zakresie zmniejszenia deficytu oraz unikanie transakcji finansowych zwiększających zadłużenie;
iv) kontrolować rozwój wydatków, jeśli to możliwe poprzez ogłoszenie wiążących pułapów dla określonych kategorii wydatków w ramach kompleksowego programu reform podnoszącego jakość i gwarantującego długoterminową stabilność finansów publicznych.
v) dalej usprawniać przetwarzanie danych sektora instytucji rządowych i samorządowych.
Porównanie kluczowych prognoz makroekonomicznych i budżetowych
Uwaga:
Źródła:
Programy stabilności (PS); Prognozy gospodarcze służb Komisji z wiosny 2005 r. (KOM); Obliczenia służb Komisji.
_BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2006 _BAR_ 2007 _BAR_ 2008 _BAR_ 2009 _BAR_
Realny PKB(zmiana w %) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ 1,0 _BAR_ 0,8 _BAR_ 1,4 _BAR_ 2,2 _BAR_ 2,6 _BAR_ 3,0 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ 1,0 _BAR_ 1,1 _BAR_ 1,7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 1,0 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,8 _BAR_ 3,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Inflacja HICP(%) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,9 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,4 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ 2,5 _BAR_ 2,3 _BAR_ 2,1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ 2,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych(% PKB) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 6,2 _BAR_ – 4,8 _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 1,6 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ – 2,9 _BAR_ – 4,9 _BAR_ – 4,7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ – 2,8 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 1,1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Saldo pierwotne(% PKB) _BAR_ PS styczeń 2005 _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 3,3 _BAR_ – 1,6 _BAR_ – 0,5 _BAR_ 0,7 _BAR_ 1,8 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ – 0,1 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 1,6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 0,1 _BAR_ 0,9 _BAR_ 1,5 _BAR_ 2,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Skorygowane o cykl saldo strukturalne(% PKB) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ – 2,2 _BAR_ – 5,3 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,4 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ – 2,0 _BAR_ – 3,9 _BAR_ – 3,7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ – 1,7 _BAR_ – 1,3 _BAR_ – 0,9 _BAR_ – 0,7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Środki jednorazowe(% PKB) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ 2,3 _BAR_ 0,2 _BAR_ 0 _BAR_ 0 _BAR_ 0 _BAR_ 0 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ 2,3 _BAR_ 0,3 _BAR_ 0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Pierwotne saldo strukturalne skorygowane o cykl bez uwzględnienia środków jednorazowych(% PKB) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ – 4,5 _BAR_ – 5,5 _BAR_ – 3,8 _BAR_ – 3,1 _BAR_ – 2,3 _BAR_ – 1,4 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ – 4,3 _BAR_ – 4,2 _BAR_ – 3,7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Dług sektora instytucji rządowych i samorządowych brutto(% PKB) _BAR_ PS czerwiec 2005 _BAR_ 61,9 _BAR_ 66,5 _BAR_ 67,5 _BAR_ 67,8 _BAR_ 66,8 _BAR_ 64,5 _BAR_
KOM kwiecień 2005 _BAR_ 61,9 _BAR_ 66,2 _BAR_ 68,5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
PS styczeń 2004 _BAR_ 60,0 _BAR_ 59,7 _BAR_ 58,6 _BAR_ 57,0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 1.
[2] Władze Portugalii przekazały zaktualizowany program w grudniu 2004 r., stosując się tym samym do oficjalnie wymaganego terminu składania aktualizacji. Jednakże w związku ze zbliżającymi się wyborami powszechnymi w Portugalii, postanowiono o wstrzymaniu się z oceną programu do momentu przedstawienia aktualizacji przez nowy rząd.
Opinia Komisji
z dnia 4 listopada 2005 r.
dotycząca planu usuwania odpadów radioaktywnych powstałych w związku z likwidacją elektrowni jądrowej Sizewell A znajdującej się w Zjednoczonym Królestwie, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
(2005/C 274/04)
Dnia 6 kwietnia 2005 r. Komisja Europejska otrzymała od rządu Zjednoczonego Królestwa — zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom — ogólne dane dotyczące planu usuwania odpadów radioaktywnych powstałych w związku z likwidacją elektrowni jądrowej Sizewell A.
Na podstawie tych ogólnych danych oraz dodatkowych informacji, o które Komisja wystąpiła w dniu 20 czerwca 2005 r., przedłożonych przez rząd Zjednoczonego Królestwa w dniu 4 lipca 2005 r., oraz po konsultacji z grupą ekspertów, Komisja sporządziła następującą opinię:
1.
Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Francji, wynosi około 135 km.
2.
Emisje wycieków płynnych i gazowych mogące nastąpić podczas normalnego procesu likwidacyjnego nie narażą ludności w innych Państwach Członkowskich na promieniowanie w stopniu znaczącym z punktu widzenia zdrowia ludzkiego
3.
Stałe odpady o średniej radioaktywności są składowane na tereniu obiektu i postępuje się z nimi w dłuższym okresie zgodnie z polityką rządu Zjednoczonego Królestwa.
Odpady o niskiej radioaktywności oraz napromieniowane składniki paliw są składowane na terenie obiektu przed wywiezieniem poza obiekt w celu ich unieszkodliwienia lub ponownego przetworzenia w instalacjach na terenie Zjednoczonego Królestwa.
Stałe odpady i pozostałe materiały nieradioaktywne oraz materiały wyłączone z nadzoru organu kontrolnego zostaną dopuszczone do usunięcia jako odpady konwencjonalne, do powtórnego wykorzystania lub poddania recyklingowi.
Czynności te we wszystkich przypadkach prowadzone będą zgodnie z kryteriami ustanowionymi w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 96/29/Euratom).
4.
W przypadku nieplanowanego uwolnienia wycieków radioaktywnych w wyniku wypadku o typie i skali przewidzianych w danych ogólnych, dawki, na które zostałaby narażona ludność w innych Państwach Członkowskich nie byłyby znaczące z punktu widzenia zdrowia ludzkiego.
W związku z powyższym Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu usuwania wszystkich typów odpadów radioaktywnych powstałych w związku z likwidacją elektrowni jądrowej Sizewell A w Zjednoczonym Królestwie, zarówno w normalnym toku działań, jak i w przypadku awarii o typie i skali określonych w danych ogólnych, nie może skutkować znaczącym z punktu widzenia zdrowia skażeniem promieniotwórczym wody, gleby lub powietrza w innym Państwie Członkowskim.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji z dnia 14 listopada 2005 r. dotycząca planu usuwania odpadów radioaktywnych powstałych w związku z eksploatacją posiadającej zezwolenie instalacji jądrowej oraz likwidacją trzech reaktorów jądrowych znajdujących się w Winfrith na terenie hrabstwa Dorset w Zjednoczonym Królestwie, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 282/07)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
Dnia 12 kwietnia 2005 r. Komisja Europejska otrzymała od rządu Zjednoczonego Królestwa — zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom — ogólne dane dotyczące planu usuwania odpadów radioaktywnych powstałych w związku z eksploatacją posiadającej zezwolenie instalacji jądrowej oraz likwidacją trzech reaktorów jądrowych znajdujących się w Winfrith.
Na podstawie ogólnych danych oraz dodatkowych informacji, o które Komisja wystąpiła w dniu 5 lipca 2005 r., przedłożonych przez rząd Zjednoczonego Królestwa w dniu 18 lipca 2005 r., oraz po konsultacji z grupą ekspertów, Komisja sporządziła następującą opinię:
1) Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Francji, wynosi około 100 km.
2) Emisje wycieków płynnych i gazowych mogące nastąpić podczas normalnej eksploatacji nie narażą ludności w innych Państwach Członkowskich na promieniowanie w stopniu znaczącym z punktu widzenia zdrowia ludzkiego
3) Stałe odpady radioaktywne o niskiej i średniej aktywności powstałe w wyniku eksploatacji będą składowane na miejscu.
Po otrzymaniu zezwolenia stałe odpady radioaktywne o niskiej aktywności zostaną następnie przeniesione do Drigg lub do innych zakładów usuwania odpadów.
Nieradioaktywne odpady stałe oraz materiały nieprzekraczające progowych wartości emisji zostaną wyłączone z nadzoru organu kontrolnego i będą mogły być usuwane jak odpady konwencjonalne, poddawane recyklingowi lub ponownie wykorzystywane.
Czynności te we wszystkich przypadkach prowadzone będą zgodnie z kryteriami ustanowionymi w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 96/29/Euratom).
4) W przypadku nieplanowanego uwolnienia wycieków promieniotwórczych w wyniku wypadku o typie i skali przewidzianych w danych ogólnych, dawki, na które zostałaby narażona ludność w innych Państwach Członkowskich nie byłyby znaczące z punktu widzenia zdrowia ludzkiego.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych w jakiejkolwiek formie, powstałych w związku z eksploatacją posiadającej zezwolenie instalacji jądrowej oraz likwidacją trzech reaktorów jądrowych znajdujących się w Winfrith w Zjednoczonym Królestwie, zarówno w trakcie normalnej eksploatacji, jak i w wyniku wypadku o typie i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie może spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które miałoby istotne znaczenie z punktu widzenia zdrowia ludzkiego.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 15 listopada 2005 r.
w sprawie zmienionego planu usuwania odpadów radioaktywnych z elektrowni jądrowej Golfech we Francji, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 283/05)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
Dnia 13 kwietnia 2005 r., Komisja Europejska otrzymała od rządu Francji -- zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom -- dane ogólne dotyczące zmienionego planu usuwania odpadów promieniotwórczych pochodzących z elektrowni jądrowej Golfech.
Na podstawie ogólnych danych oraz przeprowadzonych konsultacji z Grupą Ekspertów Komisja sporządziła następującą opinię:
1.
Odległość pomiędzy przedmiotowym obiektem a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w tym przypadku Hiszpanii, wynosi około 150 km.
2.
Planowana zmiana spowoduje ogólne ograniczenie limitów emisji płynnych i gazowych z wyjątkiem płynnego trytu, w odniesieniu do którego przewidziano ich zwiększenie.
3.
Podczas normalnej eksploatacji planowana zmiana nie narazi ludności w innych Państwach Członkowskich na promieniowanie w stopniu znaczącym z punktu widzenia zdrowia ludzkiego.
4.
W przypadku nieplanowanego uwolnienia wycieków radioaktywnych, będącego następstwem wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, planowana zmiana w systemie gospodarowania paliwem nie narazi ludności w innych Państwach Członkowskich na promieniowanie w stopniu znaczącym z punktu widzenia zdrowia ludzkiego.
Podsumowując, Komisja wyraża opinię, że wdrożenie zmienionego planu usuwania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci pochodzących z elektrowni jądrowej Golfech we Francji, zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie spowoduje promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.
--------------------------------------------------
Opinia Komisji
z dnia 24 listopada 2005 r.
dotycząca planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych opracowanego w związku ze zmianami na terenie elektrowni jądrowej Temelín znajdującej się Republice Czeskiej, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom
(2005/C 293/08)
(Jedynie tekst w języku czeskim jest autentyczny)
W dniu 23 marca 2005 r. Komisja Europejska otrzymała od rządu Republiki Czeskiej — zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom — dane ogólne dotyczące planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych opracowanego w związku ze zmianami na terenie elektrowni jądrowej Temelín.
W trakcie oceny przedstawionych danych ogólnych Komisja wzięła pod uwagę, że obiekt do składowania napromieniowanego paliwa przewidziany w ramach tych zmian przeznaczony jest przede wszystkim do składowania wypalonego paliwa jądrowego, które będzie powstawać w trakcie trzydziestoletniego okresu eksploatacji elektrowni jądrowej Temelín, oraz że okres składowania będzie ograniczony do około 60 lat.
Po konsultacjach z grupą ekspertów Komisja wydała następującą opinię:
1.
Odległość pomiędzy elektrownią a najbliższym miejscem położonym w innym Państwie Członkowskim, w tym przypadku w Austrii lub w Niemczech, wynosi około 45 km.
2.
Podczas normalnej eksploatacji planowane zmiany nie powinny spowodować znaczącego narażenia zdrowia ludności innych Państw Członkowskich.
3.
W przypadku awarii o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, planowane zmiany nie powinny spowodować znaczącego narażenia zdrowia ludności innych Państw Członkowskich.
W związku z powyższym Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu unieszkodliwiania wszelkiego rodzaju odpadów radioaktywnych, opracowanego w związku ze zmianami na terenie elektrowni jądrowej Temelín w Republice Czeskiej, powstałych zarówno podczas normalnej eksploatacji, jak i w następstwie awarii o charakterze i skali przewidzianych w danych ogólnych, nie powinno spowodować promieniotwórczego skażenia wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego, które stanowiłoby istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. --------------------------------------------------
Drugi budżet korygujący Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA) na rok 2004
(2005/52/WE, Euratom)
Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia finansowego Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA) przyjętego przez zarząd w dniu 10 czerwca 2004 r."budżet i budżety zmieniające, w kształcie ostatecznie uchwalonym, zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej".
Budżet Europejskiej Fundacji Kształcenia na rok finansowy 2005
(2005/C 50/07)
Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia (ETF) przyjętego przez Radę Zarządzającą dnia 17 czerwca 2003 r., budżet i poprawki do niego w wersji ostatecznie przyjętej, zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie dwóch miesięcy od ich przyjęcia.
W dniu 16 grudnia 2004 r., Parlament Europejski uchwalił ogólny budżet na rok 2005 mający zastosowanie do Wspólnot Europejskich, w którym subwencje dla ETF figurują pod następującymi nagłówkami:
- Działania zewnętrzne, edukacja i kultura,
15.03.03.01 — ETF — Subwencja pod tytułem 1 i 2 — _BAR_ 11565000 EUR _BAR_
15.03.03.02 — ETF — Subwencja pod tytułem 3 — _BAR_ 4435000 EUR _BAR_
- Strategia przedakcesyjna, edukacja i kultura
15.03.02.01 — Udział PHARE w ETF — Subwencja pod tytułem 1 i 2 — _BAR_ 1935000 EUR _BAR_
15.03.02.02 — Udział PHARE w ETF — Subwencja pod tytułem 3 — _BAR_ 565000 EUR _BAR_
Suma _BAR_ 18500000 EUR _BAR_
Mając na uwadze art. 27 (ust. 6) rozporządzenia finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia oraz uchwalenie w dniu 16 grudnia 2004 r. przez Parlament Europejski ogólnego budżetu na rok 2005, budżet Europejskiej Fundacji Kształcenia na rok 2005 wraz z planem zatrudnienia przyjętym przez Radę Zarządzającą w dniu 9 listopada 2004 r. (ETF-GB-027-01) staje się ostateczny.
Ponadto, ETF zarządza funduszami Phare/Cards, Tacis i Meda w kwocie całkowitej 185,5 mln EUR.
W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat budżetu na rok 2005 i dołączonego do niego planu zatrudnienia, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej Fundacji pod następującym adresem: www.etf.eu.int (Centrum Dokumentacyjne — sprawozdania instytucjonalne)
Europejska Fundacja Kształcenia
Budżety 2004/2005
Wydatki
_BAR_ Tytuł _BAR_ Budżet 2004po przeniesieniach _BAR_ Budżet 2005 _BAR_
TYTUŁ 1 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z OSOBAMI PRACUJĄCYMI Z FUNDACJĄ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM TYTUŁ 1 _BAR_ 11493973 _BAR_ 12047000 _BAR_
TYTUŁ 2 _BAR_ BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM TYTUŁ 2 _BAR_ 1470027 _BAR_ 1453000 _BAR_
TYTUŁ 3 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z ODBYCIEM OKREŚLONYCH MISJI _BAR_ _BAR_ _BAR_
Rozdział 30 _BAR_ Wydatki operacyjne (Dokumentacja, publikacje, tłumaczenia, posiedzenia, itd.) _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Razem rozdział _BAR_ 1095351 _BAR_ 1033400 _BAR_
Rozdział 31 _BAR_ Działania priorytetowe: działania ujęte w programie roboczym (wsparcie udzielane Komisji, dostarczanie i analiza informacji poprzez Sieć Obserwatoriów Krajowych, działania rozwojowe) _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Razem rozdział _BAR_ 3540649 _BAR_ 3966000 _BAR_
TYTUŁ 3 _BAR_ RAZEM TYTUŁ 3 _BAR_ 4636000 _BAR_ 5000000 _BAR_
TYTUŁ 9 _BAR_ REZERWA _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ SUMA _BAR_ 17600000 _BAR_ 18500000 _BAR_
TYTUŁ 4 _BAR_ WYDATEK NA OKREŚLONY CEL _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM TYTUŁ 4 _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_
--------------------------------------------------
Ostateczne przyjęcie
budżetu korygującego nr 10 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004
(2005/243/WE, Euratom)
PRZEWODNICZĄCY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 272 ust. 4 przedostatni akapit,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 177,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [1], w szczególności jego art. 37 i 38,
uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, ostatecznie przyjęty dnia 18 grudnia 2003 r. [2] w formie, która uwzględniła rozszerzenie Unii Europejskiej [3],
uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [4],
uwzględniając wstępny projekt budżetu korygującego nr 11/2004 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, przedłożony przez Komisję dnia 13 października 2004 r.,
uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 10 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, ustanowiony przez Radę dnia 29 listopada 2004 r.,
uwzględniając art. 69 załącznika IV Regulaminu,
uwzględniając rezolucję przyjętą przez Parlament Europejski dnia 2 grudnia 2004 r.,
STWIERDZA:
Artykuł
Budżet korygujący nr 10 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004 zostaje ostatecznie przyjęty.
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok finansowy 2005
(2005/273/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI _BAR_ 37200000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 37200000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 _BAR_ SUBWENCJA ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000 _BAR_ 1029956,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000 _BAR_ 1029956,— _BAR_
3 0 _BAR_ WKŁAD PAŃSTW TRZECICH _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 0 _BAR_ INNE SKŁADKI _BAR_ 1177025 _BAR_ 287413 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 1177025 _BAR_ 287413 _BAR_ 0,— _BAR_
5 0 _BAR_ DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA _BAR_ 49975 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 49975 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
6 0 _BAR_ DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE _BAR_ 117000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 117000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
7 0 _BAR_ KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 57474000 _BAR_ 11337413 _BAR_ 1029956,— _BAR_
TYTUŁ 1
DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Dochody z opłat i należności _BAR_ 37100000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 0 1 _BAR_ Sprzedaż publikacji _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 37200000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 37200000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —DOCHODY Z OPŁAT I NALEŻNOŚCI
1 0 0Dochody z opłat i należności
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
37100000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Prognozowane dochody własne z odpłatnych usług świadczonych przez Agencję.
1 0 1Sprzedaż publikacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
100000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Art. 48 rozporządzenia 1592/2002.
TYTUŁ 2
SUBWENCJA ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Subwencja ze Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000 _BAR_ 1029956,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000 _BAR_ 1029956,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 18930000 _BAR_ 11050000 _BAR_ 1029956,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 0Subwencja ze Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
18930000 _BAR_ 11050000 _BAR_ 1029956,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1592/2002 ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego.
TYTUŁ 3
WKŁAD PAŃSTW TRZECICH
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3 0 0 _BAR_ Wkład państw trzecich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WKŁAD PAŃSTW TRZECICH
3 0 0Wkład państw trzecich
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 4
INNE SKŁADKI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
4 0 0 _BAR_ Subwencja z Ministerstwa Transportu Niemiec _BAR_ 1177025 _BAR_ 287413 _BAR_ 0,— _BAR_
4 0 1 _BAR_ Subwencja z Ministerstwa Transportu Niemiec _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ 1177025 _BAR_ 287413 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 1177025 _BAR_ 287413 _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —INNE SKŁADKI
4 0 0Subwencja z Ministerstwa Transportu Niemiec
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1177025 _BAR_ 287413 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Subwencja na czynsz.
4 0 1Subwencja z Ministerstwa Transportu Niemiec
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Subwencja na dodatki na kształcenie.
TYTUŁ 5
DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
5 0 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub udzielonych pożyczek, odsetek bankowych i innych odsetek _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 0 1 _BAR_ Parking _BAR_ 49975 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ 49975 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 49975 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —DZIAŁALNOŚĆ ADMINISTRACYJNA
5 0 0Dochody z inwestycji lub udzielonych pożyczek, odsetek bankowych i innych odsetek
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z inwestycji lub udzielonych pożyczek, odsetek bankowych i innych odsetek.
5 0 1Parking
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
49975 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Koszty parkowania zwracane przez personel.
TYTUŁ 6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
6 0 0 _BAR_ Dochody z usług świadczonych odpłatnie _BAR_ 117000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ 117000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 117000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 0Dochody z usług świadczonych odpłatnie
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
117000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z usług jakości i standaryzacji świadczonych odpłatnie dla JAA.
TYTUŁ 7
KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
7 0 1 _BAR_ Bilans sprawozdania z wykonania budżetu w roku poprzednim _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 7 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 57474000 _BAR_ 11337413 _BAR_ 1029956,— _BAR_
ROZDZIAŁ 7 0 —KOREKTA NADWYŻEK I DEFICYTÓW BUDŻETOWYCH
7 0 1Bilans sprawozdania z wykonania budżetu w roku poprzednim
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 14208000 _BAR_ 5831970 _BAR_ 663657,62 _BAR_
1 2 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM _BAR_ 3324000 _BAR_ 1810115 _BAR_ 7492,25 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 117000 _BAR_ 100000 _BAR_ 7244,— _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 572000 _BAR_ 272000 _BAR_ 1550,— _BAR_
1 7 _BAR_ PRZYJĘCIA I IMPREZY _BAR_ 29000 _BAR_ 13965 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18250000 _BAR_ 8028050 _BAR_ 679943,87 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 2611000 _BAR_ 711413 _BAR_ 93340,21 _BAR_
2 1 _BAR_ TECHNOLOGIE INFORMACYJNE I KOMUNIKACYJNE _BAR_ 420000 _BAR_ 1236000 _BAR_ 35002,28 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 247000 _BAR_ 125000 _BAR_ 22418,94 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE _BAR_ 403000 _BAR_ 162500 _BAR_ 2216,— _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 521000 _BAR_ 79450 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 4202000 _BAR_ 2314363 _BAR_ 152977,43 _BAR_
3 0 _BAR_ WYDAWANIE CERTYFIKATÓW _BAR_ 25840000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 _BAR_ DZIAŁANIA W ZAKRESIE JAKOŚCI I STANDARYZACJI _BAR_ 1766000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 _BAR_ STWORZENIE BAZY DANYCH _BAR_ 1495000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 3 _BAR_ INFORMACJA I PUBLIKACJE _BAR_ 346000 _BAR_ 115000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA _BAR_ 130000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 _BAR_ KOSZTY TŁUMACZEŃ USTNYCH I PISEMNYCH _BAR_ 540000 _BAR_ 250000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
3 6 _BAR_ DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z USTANAWIANIEM PRZEPISÓW _BAR_ 1180000 _BAR_ 280000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 _BAR_ WYJAZDY SŁUŻBOWE, PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 3535000 _BAR_ 250000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 _BAR_ SZKOLENIA TECHNICZNE _BAR_ 190000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 35022000 _BAR_ 995000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 57474000 _BAR_ 11337413 _BAR_ 1029956,— _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Podstawowe wynagrodzenie _BAR_ 8155000 _BAR_ 3420000 _BAR_ 97040,75 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 1310000 _BAR_ 435100 _BAR_ 1283,68 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju _BAR_ 2107000 _BAR_ 536745 _BAR_ 4313,12 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 8000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 11580000 _BAR_ 4401845 _BAR_ 102637,55 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 753000 _BAR_ 780000 _BAR_ 553110,17 _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Członkowie personelu tymczasowego _BAR_ 184000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 357000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1294000 _BAR_ 780000 _BAR_ 553110,17 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenia zdrowotne _BAR_ 394000 _BAR_ 75000 _BAR_ 872,88 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 82000 _BAR_ 25000 _BAR_ 223,34 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia _BAR_ 123000 _BAR_ 30000 _BAR_ 205,40 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ 276120 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 599000 _BAR_ 406120 _BAR_ 1301,62 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Roczne koszty podróży _BAR_ 148000 _BAR_ 75000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatki mieszkaniowe i transportowe _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Specjalny dodatek dla księgowych i urzędników finansowych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Inne dodatki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 153000 _BAR_ 75000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Praca w godzinach nadliczbowych _BAR_ 14000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 14000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 0 _BAR_ Koszty tłumaczeń wykonanych przez Centrum Tłumaczeń _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Usługi administracyjne Centrum Tłumaczeń _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_ 5812,80 _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Pomoc administracyjna z instytucji wspólnotowych _BAR_ 92000 _BAR_ 69005 _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 3 _BAR_ Usługi zewnętrzne _BAR_ 58000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 162000 _BAR_ 69005 _BAR_ 5812,80 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 406000 _BAR_ 100000 _BAR_ 795,48 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 406000 _BAR_ 100000 _BAR_ 795,48 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 14208000 _BAR_ 5831970 _BAR_ 663657,62 _BAR_
1 2 0 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 272000 _BAR_ 110000 _BAR_ 7316,03 _BAR_
1 2 0 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 266000 _BAR_ 40115 _BAR_ 0,— _BAR_
1 2 0 2 _BAR_ Dodatek na zagospodarowanie, dodatek z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia _BAR_ 1382000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 176,22 _BAR_
1 2 0 3 _BAR_ Koszty związane z przeprowadzką _BAR_ 570000 _BAR_ 400000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 2 0 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 834000 _BAR_ 260000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 0 — Razem _BAR_ 3324000 _BAR_ 1810115 _BAR_ 7492,25 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 3324000 _BAR_ 1810115 _BAR_ 7492,25 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Wydatki administracyjnych podróży służbowych _BAR_ 117000 _BAR_ 100000 _BAR_ 7244,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 117000 _BAR_ 100000 _BAR_ 7244,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 117000 _BAR_ 100000 _BAR_ 7244,— _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 150000 _BAR_ 42000 _BAR_ 1550,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 42000 _BAR_ 1550,— _BAR_
1 4 2 0 _BAR_ Kursy językowe i inne szkolenia _BAR_ 320000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 320000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 4 3 0 _BAR_ Pomoc społeczna dla personelu _BAR_ 92000 _BAR_ 130000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 3 — Razem _BAR_ 92000 _BAR_ 130000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 4 4 0 _BAR_ Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych _BAR_ 10000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 4 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 572000 _BAR_ 272000 _BAR_ 1550,— _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Przyjęcia i imprezy _BAR_ 29000 _BAR_ 13965 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 29000 _BAR_ 13965 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 29000 _BAR_ 13965 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18250000 _BAR_ 8028050 _BAR_ 679943,87 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Urzędnicy i pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Podstawowe wynagrodzenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8155000 _BAR_ 3420000 _BAR_ 97040,75 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1310000 _BAR_ 435100 _BAR_ 1283,68 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 oraz rozdział I załącznika VII.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2107000 _BAR_ 536745 _BAR_ 4313,12 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a załącznika VII do niego.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
753000 _BAR_ 780000 _BAR_ 553110,17 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i Tytuł III.
1 1 1 1Personel miejscowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń zasadniczych i wszystkich świadczeń dla personelu miejscowego.
1 1 1 2Członkowie personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
184000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i Tytuł IV.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
357000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń zasadniczych i wszystkich świadczeń dla personelu zatrudnionego na podstawie umowy o pracę.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenia zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
394000 _BAR_ 75000 _BAR_ 872,88 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72 i 23.
1 1 3 1Ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
82000 _BAR_ 25000 _BAR_ 223,34 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73.
1 1 3 2Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
123000 _BAR_ 30000 _BAR_ 205,40 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 276120 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42.
1 1 4Różne dodatki i zasiłki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 70, 74 i 75.
1 1 4 1Roczne koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
148000 _BAR_ 75000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII do niego.
1 1 4 2Dodatki mieszkaniowe i transportowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14a i 14b załącznika VII do niego.
Rozporządzenie Rady nr 6/66/Euratom, nr 121/66/EWG z dnia 28 lipca 1966 r.
Rozporządzenie Rady nr 7/66/Euratom, nr 122/66/EWG z dnia 28 lipca 1966 r.
1 1 4 3Stałe dodatki służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII do niego.
1 1 4 4Specjalny dodatek dla księgowych i urzędników finansowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 5Inne dodatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 5Praca w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0Praca w godzinach nadliczbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
14000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI do niego.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Koszty tłumaczeń wykonanych przez Centrum Tłumaczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie specjalnych kosztów tłumaczeń wykonanych przez Centrum Tłumaczeń.
1 1 7 1Usługi administracyjne Centrum Tłumaczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ — _BAR_ 5812,80 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług świadczonych przez Centrum Tłumaczeń.
1 1 7 2Pomoc administracyjna z instytucji wspólnotowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
92000 _BAR_ 69005 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów pomocy świadczonej przez instytucje wspólnotowe.
1 1 7 3Usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
58000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług zewnętrznych.
1 1 9Wskaźnik korygujący
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
406000 _BAR_ 100000 _BAR_ 795,48 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65.
1 1 9 1Wyrównanie wynagrodzeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 65.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. w sprawie budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 2779/98 (Dz.U. L 347 z 23.12.1998, str. 3).
Rozporządzenie Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3830/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich odnośnie szczegółowych zasad wyrównywania wynagrodzeń (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1).
ROZDZIAŁ 1 2 —WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM
1 2 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przenoszeniem personelu
1 2 0 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
272000 _BAR_ 110000 _BAR_ 7316,03 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 27—31 i art. 33 oraz załącznik VII do niego.
1 2 0 1Koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
266000 _BAR_ 40115 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII do niego.
1 2 0 2Dodatek na zagospodarowanie, dodatek z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1382000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 176,22 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłaty zasiłku osiedleńczego dla pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem wykonywania swoich obowiązków.
1 2 0 3Koszty związane z przeprowadzką
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
570000 _BAR_ 400000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII do niego.
1 2 0 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
834000 _BAR_ 260000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII do niego oraz art. 25 i 67 warunków zatrudnienia innych pracowników.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych
1 3 0 0Wydatki administracyjnych podróży służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
117000 _BAR_ 100000 _BAR_ 7244,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży służbowych administracji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia restauracji i stołówek.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 42000 _BAR_ 1550,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów służb medycznych.
1 4 2Kursy językowe i inne szkolenia
1 4 2 0Kursy językowe i inne szkolenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
320000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kursów językowych i innych potrzeb szkoleniowych.
1 4 3Pomoc społeczna dla personelu
1 4 3 0Pomoc społeczna dla personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
92000 _BAR_ 130000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków poniesionych przez Agencję w zakresie udzielania pomocy społecznej swojemu personelowi.
1 4 4Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych
1 4 4 0Specjalne dodatki dla osób niepełnosprawnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów specjalnych dodatków.
ROZDZIAŁ 1 7 —PRZYJĘCIA I IMPREZY
1 7 0Przyjęcia i imprezy
1 7 0 0Przyjęcia i imprezy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
29000 _BAR_ 13965 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów oficjalnych przyjęć i imprez organizowanych przez Agencję.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Koszty czynszu _BAR_ 1550000 _BAR_ 527913 _BAR_ 92397,81 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 1550000 _BAR_ 527913 _BAR_ 92397,81 _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 9000 _BAR_ 5000 _BAR_ 942,40 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 9000 _BAR_ 5000 _BAR_ 942,40 _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 460000 _BAR_ 30000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 460000 _BAR_ 30000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 90000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 150000 _BAR_ 88000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 88000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 340000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 5 1 _BAR_ Inne wydatki związane z budynkami _BAR_ 12000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 352000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 6 0 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości _BAR_ — _BAR_ 15500 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 6 — Razem _BAR_ — _BAR_ 15500 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 2611000 _BAR_ 711413 _BAR_ 93340,21 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informacyjno-komunikacyjny _BAR_ 300000 _BAR_ 840000 _BAR_ 10002,28 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Rozbudowa oprogramowania _BAR_ — _BAR_ 346000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Usługi zewnętrzne w zakresie przetwarzania danych i badań _BAR_ — _BAR_ 45000 _BAR_ 25000,— _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Utrzymanie sprzętu informacyjno-komunikacyjnego _BAR_ 65000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 4 _BAR_ Szkolenia informacyjno-komunikacyjne _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 5 _BAR_ Inne wydatki informacyjno-komunikacyjne _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 420000 _BAR_ 1236000 _BAR_ 35002,28 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 420000 _BAR_ 1236000 _BAR_ 35002,28 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Instalacje i sprzęt techniczny _BAR_ 150000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem i dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznej _BAR_ 5000 _BAR_ 15000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie i naprawa wyposażenia i instalacji technicznej _BAR_ 10000 _BAR_ 4100 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Materiały biurowe _BAR_ 43000 _BAR_ 30900 _BAR_ 21964,94 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 208000 _BAR_ 90000 _BAR_ 21964,94 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 3000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Utrzymanie i naprawy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 3000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Materiały biblioteczne, zakup i konserwacja książek _BAR_ — _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 15000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ 21000 _BAR_ — _BAR_ 454,— _BAR_
2 2 5 3 _BAR_ Abonamenty agencji informacyjnych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 36000 _BAR_ 15000 _BAR_ 454,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 247000 _BAR_ 125000 _BAR_ 22418,94 _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 250000 _BAR_ 80000 _BAR_ 2216,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 250000 _BAR_ 80000 _BAR_ 2216,— _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 2000 _BAR_ 2500 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ 4000 _BAR_ 2500 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ — _BAR_ 2500 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 6000 _BAR_ 7500 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 3 1 _BAR_ Odszkodowania i odsetki _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Różne ubezpieczenia _BAR_ 5000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 1 _BAR_ Posiedzenia Zarządu i inne posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 100000 _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 2000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Wydatki archiwum _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Koszty reprezentacji _BAR_ 20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 127000 _BAR_ 55000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 403000 _BAR_ 162500 _BAR_ 2216,— _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 116000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 116000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, faksu, teleksu, radia i telewizji _BAR_ 378000 _BAR_ 58400 _BAR_ 0,— _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Urządzenia i instalacje telekomunikacyjne _BAR_ 27000 _BAR_ 1050 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 405000 _BAR_ 59450 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 521000 _BAR_ 79450 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 4202000 _BAR_ 2314363 _BAR_ 152977,43 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Koszty czynszu
2 0 0 0Koszty czynszu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1550000 _BAR_ 527913 _BAR_ 92397,81 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat czynszu budynków lub ich części zajętych przez Agencję oraz opłat za dzierżawę miejsc parkingowych.
2 0 1Ubezpieczenie
2 0 1 0Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9000 _BAR_ 5000 _BAR_ 942,40 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek na ubezpieczenie budynków lub ich części zajętych przez Agencję.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
460000 _BAR_ 30000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów dostarczenia mediów.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania obiektów zajmowanych przez Agencję.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 88000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw dokonywanych w budynkach.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
340000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną i bezpieczeństwem budynków.
2 0 5 1Inne wydatki związane z budynkami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z budynkami nie wyszczególnionych w innych artykułach rozdziału 2 0.
2 0 6Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
2 0 6 0Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 15500 _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —TECHNOLOGIE INFORMACYJNE I KOMUNIKACYJNE
2 1 0Sprzęt informacyjno-komunikacyjny
2 1 0 0Sprzęt informacyjno-komunikacyjny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
300000 _BAR_ 840000 _BAR_ 10002,28 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem licencji, instalacją, rozbudową oprogramowania i utrzymaniem systemów informacyjnych oraz zakupem materiałów zużywalnych związanych z przetwarzaniem danych.
2 1 0 1Rozbudowa oprogramowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 346000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 2Usługi zewnętrzne w zakresie przetwarzania danych i badań
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 45000 _BAR_ 25000,— _BAR_
2 1 0 3Utrzymanie sprzętu informacyjno-komunikacyjnego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania sprzętu informacyjno-komunikacyjnego.
2 1 0 4Szkolenia informacyjno-komunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów szkoleń w zakresie informacji i komunikacji.
2 1 0 5Inne wydatki informacyjno-komunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ogólnych wydatków informacyjno-komunikacyjnych.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 2 0Instalacje i sprzęt techniczny
2 2 0 0Instalacje i sprzęt techniczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 40000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu mebli i instalacji w ramach potrzeb Agencji.
2 2 0 2Wynajem i dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 15000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu wyposażenia technicznego.
2 2 0 3Utrzymanie i naprawa wyposażenia i instalacji technicznej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 4100 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów naprawy wyposażenia i instalacji technicznej.
2 2 0 4Materiały biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
43000 _BAR_ 30900 _BAR_ 21964,94 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ogólnych wydatków na materiały biurowe.
2 2 1Zakup mebli
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu mebli.
2 2 1 1Utrzymanie i naprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy mebli.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Materiały biblioteczne, zakup i konserwacja książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu specjalistycznego wyposażenia, kosztów oprawy i utrzymania książek i czasopism.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
21000 _BAR_ — _BAR_ 454,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji i abonamentów do serwisów informacyjnych niezbędnych do pracy Agencji.
2 2 5 3Abonamenty agencji informacyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
250000 _BAR_ 80000 _BAR_ 2216,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu materiałów papierniczych i biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2500 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000 _BAR_ 2500 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 2500 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych kosztów bankowych.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prawnych.
2 3 3 1Odszkodowania i odsetki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Różne ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów specjalnego ubezpieczenia księgowego i administratora konta imprest zatrudnionych w Agencji.
2 3 5 1Posiedzenia Zarządu i inne posiedzenia wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów czterech posiedzeń Zarządu i innych posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 2Przeprowadzki departamentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek.
2 3 5 3Wydatki archiwum
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 4Koszty reprezentacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów reprezentacji w gestii dyrektora wykonawczego.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
116000 _BAR_ 20000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat pocztowych i kosztów doręczeń.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty za korzystanie z telefonu, faksu, teleksu, radia i telewizji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
378000 _BAR_ 58400 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu telefonicznego i kosztów komunikacji.
2 4 1 1Urządzenia i instalacje telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
27000 _BAR_ 1050 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów urządzeń i instalacji telekomunikacyjnych.
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Wydawanie certyfikatów _BAR_ 25315000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Umowa z JAA _BAR_ 500000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Biblioteka _BAR_ 25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 25840000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 25840000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 0 0 _BAR_ Działania w zakresie jakości i standaryzacji _BAR_ 1266000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Badania w zakresie jakości i standaryzacji _BAR_ 500000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 1766000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 1766000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 0 _BAR_ Baza danych regulacji związanych z procesem certyfikacji _BAR_ 1000000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ Stworzenie bazy danych _BAR_ 475000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 2 _BAR_ Inne oprogramowanie _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 1495000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 1495000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 3 0 0 _BAR_ Informacja i publikacje _BAR_ 346000 _BAR_ 115000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 346000 _BAR_ 115000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 346000 _BAR_ 115000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 0 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów ds. certyfikacji _BAR_ 20000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów ds. jakości i standaryzacji _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 2 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów ds. ustanawiania przepisów _BAR_ 70000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 3 _BAR_ Organizacja posiedzeń specjalistów w gestii dyrektora wykonawczego _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 130000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 130000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 0 0 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu certyfikacji _BAR_ 140000 _BAR_ 250000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
3 5 0 1 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu jakości i standaryzacji _BAR_ 100000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 0 2 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu ustanawiania przepisów _BAR_ 300000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 540000 _BAR_ 250000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 540000 _BAR_ 250000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
3 6 0 0 _BAR_ Przekazywanie działań związanych z ustanawianiem przepisów _BAR_ 1180000 _BAR_ 280000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 1180000 _BAR_ 280000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 1180000 _BAR_ 280000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział certyfikacji _BAR_ 3000000 _BAR_ 250000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 0 1 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział jakości i standaryzacji _BAR_ 165000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 0 2 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział ustanawiania przepisów _BAR_ 220000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 7 0 3 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dyrektor wykonawczy _BAR_ 150000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ 3535000 _BAR_ 250000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ 3535000 _BAR_ 250000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 0 _BAR_ Szkolenia techniczne — dział certyfikacji _BAR_ 140000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 1 _BAR_ Szkolenia techniczne — dział jakości i standaryzacji _BAR_ 25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 2 _BAR_ Szkolenia techniczne — dział ustanawiania przepisów _BAR_ 25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 8 0 — Razem _BAR_ 190000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 8 — RAZEM _BAR_ 190000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 35022000 _BAR_ 995000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 57474000 _BAR_ 11337413 _BAR_ 1029956,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDAWANIE CERTYFIKATÓW
3 0 0Wydawanie certyfikatów
3 0 0 0Wydawanie certyfikatów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25315000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów technicznych usług certyfikacyjnych przekazanych krajowym władzom lotniczym na wniosek Agencji.
3 0 0 1Umowa z JAA
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług na wniosek Agencji świadczonych w ramach umowy z JAA.
3 0 0 2Biblioteka
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów nabycia specjalnych zbiorów dokumentacji technicznej na potrzeby Agencji.
ROZDZIAŁ 3 1 —DZIAŁANIA W ZAKRESIE JAKOŚCI I STANDARYZACJI
3 1 0Działania w zakresie jakości i standaryzacji
3 1 0 0Działania w zakresie jakości i standaryzacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1266000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań w zakresie jakości i standaryzacji.
3 1 0 1Badania w zakresie jakości i standaryzacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów badań w zakresie jakości i standaryzacji.
ROZDZIAŁ 3 2 —STWORZENIE BAZY DANYCH
3 2 0Tematyczna baza danych
3 2 0 0Baza danych regulacji związanych z procesem certyfikacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji przetargu i zakupu systemu kontroli procesu certyfikacji.
3 2 0 1Stworzenie bazy danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
475000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 2Inne oprogramowanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów nabycia innego oprogramowania.
ROZDZIAŁ 3 3 —INFORMACJA I PUBLIKACJE
3 3 0Informacja i publikacje
3 3 0 0Informacja i publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
346000 _BAR_ 115000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów materiałów informacyjnych i publikacji opracowywanych przez Agencję.
ROZDZIAŁ 3 4 —WYDATKI NA POSIEDZENIA
3 4 0Wydatki na posiedzenia
3 4 0 0Organizacja posiedzeń specjalistów ds. certyfikacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 100000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń ws. certyfikacji.
3 4 0 1Organizacja posiedzeń specjalistów ds. jakości i standaryzacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń ws. jakości i standaryzacji.
3 4 0 2Organizacja posiedzeń specjalistów ds. ustanawiania przepisów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń ws. ustanawiania przepisów.
3 4 0 3Organizacja posiedzeń specjalistów w gestii dyrektora wykonawczego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń specjalistów — doradców dyrektora wykonawczego.
ROZDZIAŁ 3 5 —KOSZTY TŁUMACZEŃ USTNYCH I PISEMNYCH
3 5 0Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych
3 5 0 0Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu certyfikacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ 250000 _BAR_ 197034,70 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczenia wyników badań, sprawozdań oraz dokumentów roboczych Dyrekcji ds. Certyfikacji dla Zarządu i Biura oraz na potrzeby kongresów, seminariów itp. na różne języki Wspólnoty. Tłumaczenia będą wykonywane głównie przez Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
3 5 0 1Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu jakości i standaryzacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
3 5 0 2Tłumaczenie badań, sprawozdań i innych dokumentów roboczych dla działu ustanawiania przepisów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
300000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
ROZDZIAŁ 3 6 —DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z USTANAWIANIEM PRZEPISÓW
3 6 0Działania związane z ustanawianiem przepisów
3 6 0 0Przekazywanie działań związanych z ustanawianiem przepisów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1180000 _BAR_ 280000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów analiz i zatrudnienia zewnętrznych specjalistów, w tym kosztów badań.
ROZDZIAŁ 3 7 —WYJAZDY SŁUŻBOWE, PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
3 7 0Wyjazdy służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 7 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział certyfikacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000000 _BAR_ 250000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przejazdów, diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych z tytułu podróży służbowej poniesionych przez odpowiedni personel Dyrekcji ds. Certyfikacji w interesie służbowym, zgodnie z postanowieniami regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 7 0 1Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział jakości i standaryzacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
165000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
3 7 0 2Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dział ustanawiania przepisów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
220000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
3 7 0 3Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące — dyrektor wykonawczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
ROZDZIAŁ 3 8 —SZKOLENIA TECHNICZNE
3 8 0Szkolenia techniczne
3 8 0 0Szkolenia techniczne — dział certyfikacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów szkoleń technicznych dla Dyrekcji ds. Certyfikacji.
3 8 0 1Szkolenia techniczne — dział jakości i standaryzacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
3 8 0 2Szkolenia techniczne — dział ustanawiania przepisów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wyjaśnienie jak dla Dyrekcji ds. Certyfikacji. Patrz powyżej.
--------------------------------------------------
Wykaz etatów Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_
A 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 1 _BAR_
A 3/LA 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_ — _BAR_
A 4/LA 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20 _BAR_ 13 _BAR_ — _BAR_
A 5/LA 5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 28 _BAR_ 14 _BAR_ — _BAR_
A 6/LA 6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 45 _BAR_ 17 _BAR_ — _BAR_
A 7/LA 7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 17 _BAR_ 6 _BAR_ — _BAR_
A 8/LA 8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 20 _BAR_ 5 _BAR_ — _BAR_
Razem A/LA _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 145 _BAR_ 70 _BAR_ 1 _BAR_
B 3/B 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_
B 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_
B 5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 9 _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_
Razem B _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 25 _BAR_ 10 _BAR_ — _BAR_
C 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
C 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
C 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ 5 _BAR_ — _BAR_
C 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ 5 _BAR_ — _BAR_
C 5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_
Razem C _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 30 _BAR_ 15 _BAR_ — _BAR_
D 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem D _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 200 _BAR_ 95 _BAR_ 1 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok finansowy 2005
(2005/274/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 12465127,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 12465127,— _BAR_
2 0 _BAR_ POZOSTAŁE SUBWENCJE _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 66111,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 66111,— _BAR_
5 0 _BAR_ WPŁYWY ZE ZBYCIA MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY Z INWESTYCJI LUB UDZIELONYCH POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH ORAZ INNE POZYCJE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 72791,— _BAR_
5 4 _BAR_ RÓŻNE DOCHODY DOSTĘPNE LECZ NIEWYKORZYSTANE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 84238,— _BAR_
5 9 _BAR_ INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 157029,— _BAR_
6 0 _BAR_ DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 198,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 198,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 10768303 _BAR_ 12688465,— _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 12465127,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 12465127,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 12465127,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
13200000 _BAR_ 10588000 _BAR_ 12465127,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1643/95 (Dz.U. L 156 z 7.7.1995, str. 1). Na mocy art. 12 ust. 3 niniejszego rozporządzenia subwencje na rzecz Agencji wprowadza się do budżetu ogólnego w dziale "Komisja".
TYTUŁ 2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Dotacja baskijskich władz regionalnych _BAR_ 6010 _BAR_ 60101 _BAR_ 6010,— _BAR_
2 0 2 _BAR_ Dotacja rządu hiszpańskiego _BAR_ 174293 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101,— _BAR_
2 0 3 _BAR_ Inne dotacje _BAR_ p.m. _BAR_ 60101 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 66111,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ 180303 _BAR_ 66111,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 0Dotacja baskijskich władz regionalnych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
6010 _BAR_ 60101 _BAR_ 6010,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki bieżące.
2 0 2Dotacja rządu hiszpańskiego
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
174293 _BAR_ 60101 _BAR_ 60101,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki bieżące.
2 0 3Inne dotacje
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 60101 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z innych dotacji.
TYTUŁ 5
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
5 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub udzielonych pożyczek, odsetek bankowych oraz inne pozycje _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 72791,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 72791,— _BAR_
5 4 0 _BAR_ Różne dochody dostępne, lecz niewykorzystane _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 84238,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 84238,— _BAR_
5 9 0 _BAR_ Inne dochody z działalności administracyjnej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 157029,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —WPŁYWY ZE ZBYCIA MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMOŚCI
5 0 0Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomości
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomości.
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY Z INWESTYCJI LUB UDZIELONYCH POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH ORAZ INNE POZYCJE
5 2 0Dochody z inwestycji lub udzielonych pożyczek, odsetek bankowych oraz inne pozycje
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 72791,— _BAR_
Uwagi
Dochody z inwestycji lub udzielonych pożyczek, odsetek bankowych i innych odsetek.
ROZDZIAŁ 5 4 —RÓŻNE DOCHODY DOSTĘPNE LECZ NIEWYKORZYSTANE
5 4 0Różne dochody dostępne, lecz niewykorzystane
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 84238,— _BAR_
Uwagi
Różne dochody dostępne, lecz niewykorzystane.
ROZDZIAŁ 5 9 —INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
5 9 0Inne dochody z działalności administracyjnej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Inne dochody z działalności administracyjnej.
TYTUŁ 6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
6 0 0 _BAR_ Dochody z usług świadczonych odpłatnie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
6 0 1 _BAR_ Dochody z umów o współfinansowanie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
6 0 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 198,— _BAR_
6 0 3 _BAR_ Wpływy z najmu i dzierżawy nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 198,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 198,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 10768303 _BAR_ 12688465,— _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 0Dochody z usług świadczonych odpłatnie
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z usług świadczonych odpłatnie.
6 0 1Dochody z umów o współfinansowanie
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z umów o współfinansowanie.
6 0 2Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 198,— _BAR_
Uwagi
Dochody ze sprzedaży publikacji.
6 0 3Wpływy z najmu i dzierżawy nieruchomości
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Wpływy z najmu i dzierżawy nieruchomości.
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 4536673 _BAR_ 4330052 _BAR_ 3479547,13 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 19500 _BAR_ 17545 _BAR_ 14810,77 _BAR_
1 5 _BAR_ MOBILNOŚĆ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 _BAR_ POMOC SPOŁECZNA _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY I ODPRAWY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4556173 _BAR_ 4347597 _BAR_ 3494357,90 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 823724 _BAR_ 799600 _BAR_ 760601,58 _BAR_
2 1 _BAR_ TECHNOLOGIE INFORMACYJNE _BAR_ 375012 _BAR_ 362006 _BAR_ 346341,74 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 56806 _BAR_ 24000 _BAR_ 30258,50 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 98026 _BAR_ 70100 _BAR_ 61246,38 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 170562 _BAR_ 117000 _BAR_ 104993,98 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1524130 _BAR_ 1372706 _BAR_ 1303442,18 _BAR_
3 0 _BAR_ GŁÓWNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 5550000 _BAR_ 5048000 _BAR_ 4067733,43 _BAR_
3 1 _BAR_ MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP) _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 3554269,96 _BAR_
3 2 _BAR_ PROGRAM PHARE _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 373010,30 _BAR_
3 3 _BAR_ PLAN DZIAŁANIA DOT. ROZSZERZENIA _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7300000 _BAR_ 5048000 _BAR_ 7995013,69 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 10768303 _BAR_ 12792813,77 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 2254656 _BAR_ 2022122 _BAR_ 1743391,39 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 259773 _BAR_ 223243 _BAR_ 176278,96 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny _BAR_ 346199 _BAR_ 311835 _BAR_ 259694,42 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 6531 _BAR_ 7669 _BAR_ 5676,50 _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji — pomoc administracyjna _BAR_ — _BAR_ 23100 _BAR_ 15500,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 2867159 _BAR_ 2587969 _BAR_ 2200541,27 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 81518 _BAR_ 191309 _BAR_ 298970,35 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ 620471 _BAR_ 628369 _BAR_ 531908,12 _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 30623 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 732612 _BAR_ 819678 _BAR_ 830878,47 _BAR_
1 1 2 0 _BAR_ Szkolenia zawodowe dla personelu _BAR_ 43092 _BAR_ 42000 _BAR_ 24826,75 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 43092 _BAR_ 42000 _BAR_ 24826,75 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 76080 _BAR_ 72179 _BAR_ 57701,39 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 19468 _BAR_ 18832 _BAR_ 14848,05 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 28505 _BAR_ 17366 _BAR_ 13552,54 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 124053 _BAR_ 108377 _BAR_ 86101,98 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ p.m. _BAR_ 450 _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 105213 _BAR_ 59983 _BAR_ 52178,25 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatki na zakwaterowanie i transport _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 105213 _BAR_ 60433 _BAR_ 52178,25 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 32137 _BAR_ 10000 _BAR_ 10195,75 _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Urzędnicy oddelegowani z Państw Członkowskich _BAR_ 51027 _BAR_ 41188 _BAR_ 40578,60 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji — pomoc administracyjna _BAR_ 27500 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 110664 _BAR_ 51188 _BAR_ 50774,35 _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Inne wydatki związane z zatrudnianiem personelu _BAR_ 40533 _BAR_ 90000 _BAR_ 47004,95 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 29784 _BAR_ 33857 _BAR_ 6953,62 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 146146 _BAR_ 178633 _BAR_ 50450,50 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 231000 _BAR_ 257340 _BAR_ 62329,25 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 79688 _BAR_ 57956 _BAR_ 33678,87 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 527151 _BAR_ 617786 _BAR_ 200417,19 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 26729 _BAR_ 42621 _BAR_ 33828,87 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 26729 _BAR_ 42621 _BAR_ 33828,87 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 4536673 _BAR_ 4330052 _BAR_ 3479547,13 _BAR_
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 15000 _BAR_ 13545 _BAR_ 11566,27 _BAR_
1 4 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ 4500 _BAR_ 4000 _BAR_ 3244,50 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 19500 _BAR_ 17545 _BAR_ 14810,77 _BAR_
1 5 2 0 _BAR_ Wymiana personelu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy Agencji oddelegowani do departamentów administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 5 2 2 _BAR_ Stażyści _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 3 _BAR_ Żłobek _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 4 _BAR_ Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 9 0 _BAR_ Emerytury i odprawy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4556173 _BAR_ 4347597 _BAR_ 3494357,90 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel obejmujący stanowiska ujęte w planie kadrowym
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2254656 _BAR_ 2022122 _BAR_ 1743391,39 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66 oraz art. 2 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze urzędników i członków personelu tymczasowego.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
259773 _BAR_ 223243 _BAR_ 176278,96 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 42a, 42b, 62, 67, 68 i 68a oraz rozdział I załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki na prowadzenie domu, utrzymanie dzieci i edukację dla dzieci urzędników i członków personelu tymczasowego.
1 1 0 2Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
346199 _BAR_ 311835 _BAR_ 259694,42 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i art. 69 oraz art. 4I załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków przesiedleńczego i zagranicznego dla urzędników i członków personelu tymczasowego.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6531 _BAR_ 7669 _BAR_ 5676,50 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 18 załącznika XIII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich dla członków personelu tymczasowego zaszeregowanych w kategorii C, zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu drukarskiego, sekretarek dyrektora lub szefów sekretariatu zatrudnionych przed 1 maja 2004 r.
1 1 0 4Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji — pomoc administracyjna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 23100 _BAR_ 15500,— _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wiersza 1 1 7 7.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
81518 _BAR_ 191309 _BAR_ 298970,35 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia, składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu pomocniczego z wyłączeniem kwot wyrównania (ujętych w pozycji 1 1 9 0), kosztów zatrudnienia (ujętych w pozycji 1 1 8 0), kosztów podróży (ujętych w pozycji 1 1 8 1) i diet dziennych (ujętych w pozycji 1 1 8 4).
1 1 1 2Personel miejscowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
620471 _BAR_ 628369 _BAR_ 531908,12 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 4 i tytuł V.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne dla personelu miejscowego.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30623 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 3 i jego tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia, dodatki i odszkodowania oraz składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne.
Kwoty wyrównania, kosztów zatrudnienia, kosztów podróży i diet dziennych ujęte są odpowiednio w pozycjach 1 1 9 0, 1 1 8 0, 1 1 8 1 i 1 1 8 4.
1 1 2Szkolenia zawodowe dla personelu
1 1 2 0Szkolenia zawodowe dla personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
43092 _BAR_ 42000 _BAR_ 24826,75 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności trzeci akapit art. 24a oraz art. 11, 54 i 81 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
76080 _BAR_ 72179 _BAR_ 57701,39 _BAR_
Uwagi
Art. 72 Regulaminu pracowniczego oraz art. 28 i 95 Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
19468 _BAR_ 18832 _BAR_ 14848,05 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73 oraz art. 28 i 95 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- składek pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych,
- dalszych środków dodanych celem pokrycia wydatków nieobjętych ubezpieczeniem.
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
28505 _BAR_ 17366 _BAR_ 13552,54 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenie odpowiedniego personelu na wypadek bezrobocia (art. 28a i art. 96 Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich).
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 42 i art. 112.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Agencję na rzecz odpowiedniego personelu celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w kraju ich pochodzenia.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 450 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75 oraz art. 20 i 97 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatku z tytułu narodzin dziecka,
a w przypadku śmierci urzędnika:
- wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po jego śmierci,
- kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
105213 _BAR_ 59983 _BAR_ 52178,25 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 jego załącznika VII oraz art. 26 i 92 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży, przysługującego odpowiednim pracownikom, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia.
1 1 4 2Dodatki na zakwaterowanie i transport
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym niniejsza pozycja nie ma zastosowania z dniem 1 maja 2004 r.
1 1 4 3Stałe dodatki służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 14 jego załącznika VII.
1 1 5Nadgodziny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla odpowiedniego personelu zaliczanego do kategorii C* lub D* i personelu miejscowego, w przypadku gdy niemożliwe było zrekompensowanie nadgodzin urlopem wedle normalnych zasad.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
32137 _BAR_ 10000 _BAR_ 10195,75 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów odwołania się do usług członków personelu tymczasowego, głównie maszynistek.
Odwołanie się do usług członków personelu tymczasowego jest niezbędne, kiedy dane wydziały potrzebują odpowiedniego stopnia elastyczności, aby dostosować się do potrzeb doraźnych.
1 1 7 6Urzędnicy oddelegowani z Państw Członkowskich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
51027 _BAR_ 41188 _BAR_ 40578,60 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na umożliwienie Agencji zorganizowania programu wymiany dla urzędników państwowych Państw Członkowskich.
1 1 7 7Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji — pomoc administracyjna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
27500 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów poniesionych przez Dyrekcję Generalną ds. Personelu i Administracji w związku z przygotowaniem listy płac.
1 1 8Inne wydatki związane z zatrudnianiem i przenoszeniem personelu
1 1 8 0Inne wydatki związane z zatrudnianiem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40533 _BAR_ 90000 _BAR_ 47004,95 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27-31 i 33 oraz załącznik VII.
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z naborem pracowników.
1 1 8 1Koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
29784 _BAR_ 33857 _BAR_ 6953,62 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 jego załącznika VII, oraz art. 22, 92 i 67 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży pracowników (w tym członków ich rodzin) rozpoczynających lub kończących wykonywanie swoich funkcji.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
146146 _BAR_ 178633 _BAR_ 50450,50 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII oraz art. 23 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie w związku z rozpoczęciem lub ostatecznym zakończeniem wykonywania swoich obowiązków i zamierzających osiąść gdzie indziej.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
231000 _BAR_ 257340 _BAR_ 62329,25 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem pracy lub przeniesieniem w inne miejsce pracy lub ostatecznym zakończeniem wykonywania swoich funkcji i zamierzających osiąść gdzie indziej.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
79688 _BAR_ 57956 _BAR_ 33678,87 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 10 jego załącznika VII, oraz art. 25, 69 i 92 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty diet dziennych przysługujących pracownikom mogącym udowodnić, że zostali oni zobowiązani do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem wykonywania swoich obowiązków (w tym w związku z przeniesieniem).
1 1 9Wskaźnik korygujący — Wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
26729 _BAR_ 42621 _BAR_ 33828,87 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65 oraz art. 20, 64 i 92 Warunków zatrudnienia innych pracowników.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego stosowanego do wynagrodzeń pracowników i do wynagrodzeń za nadgodziny.
1 1 9 1Wyrównanie wynagrodzeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wyrównanie ewentualnych zmian wysokości wynagrodzeń, o których może zadecydować Rada w trakcie roku budżetowego.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 1Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 13545 _BAR_ 11566,27 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z usługami medycznymi, działaniami profilaktycznymi i kosztów podróży doradcy medycznego Agencji, w szczególności art. 59 Regulaminu pracowniczego.
1 4 2Inne wydatki socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4500 _BAR_ 4000 _BAR_ 3244,50 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków Agencji związanych z pomocą społeczną na rzecz swojego personelu.
ROZDZIAŁ 1 5 —MOBILNOŚĆ
1 5 2Mobilność
1 5 2 0Wymiana personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wymiany personelu.
1 5 2 1Urzędnicy Agencji oddelegowani do departamentów administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników Agencji do departamentów administracji państwowej lub międzynarodowej.
1 5 2 2Stażyści
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane ze stażystami.
ROZDZIAŁ 1 6 —POMOC SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na dodatki w formie gotówkowej wypłacane urzędnikom, byłym urzędnikom lub członkom rodzin po zmarłym urzędniku, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 2Inne wydatki socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pomoc rodzinom, nowoprzybyłym, pomoc prawną, dodatki dla harcerzy i przewodników oraz dodatki na sekretariat stowarzyszenia rodziców.
1 6 3Żłobek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na opiekę nad dziećmi personelu Agencji w żłobkach.
1 6 4Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zwrot niezbędnych kosztów o charakterze pozamedycznym, wynikających z inwalidztwa i odpowiednio udokumentowanych przysługujących niepełnosprawnym aktywnie zatrudnionym urzędnikom, małżonkom i dzieciom na utrzymaniu po wyczerpaniu praw przysługujących na poziomie narodowym.
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY I ODPRAWY
1 9 0Emerytury i odprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE KOSZTY EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 514847 _BAR_ 501800 _BAR_ 419892,62 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 514847 _BAR_ 501800 _BAR_ 419892,62 _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 11260 _BAR_ 10000 _BAR_ 7673,88 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 11260 _BAR_ 10000 _BAR_ 7673,88 _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 78872 _BAR_ 68000 _BAR_ 63780,59 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 78872 _BAR_ 68000 _BAR_ 63780,59 _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 57504 _BAR_ 46300 _BAR_ 41982,49 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 57504 _BAR_ 46300 _BAR_ 41982,49 _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń _BAR_ 77650 _BAR_ 94000 _BAR_ 145731,06 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 77650 _BAR_ 94000 _BAR_ 145731,06 _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 80000 _BAR_ 76000 _BAR_ 78232,97 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 80000 _BAR_ 76000 _BAR_ 78232,97 _BAR_
2 0 9 0 _BAR_ Wydatki administracyjne, podatki _BAR_ 3591 _BAR_ 3500 _BAR_ 3307,97 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 3591 _BAR_ 3500 _BAR_ 3307,97 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 823724 _BAR_ 799600 _BAR_ 760601,58 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Wydatki operacyjne działu informatycznego _BAR_ 185141 _BAR_ 171200 _BAR_ 174665,83 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 185141 _BAR_ 171200 _BAR_ 174665,83 _BAR_
2 1 2 0 _BAR_ Usługi świadczone przez personel informatyczny _BAR_ 102089 _BAR_ 78000 _BAR_ 53903,40 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 102089 _BAR_ 78000 _BAR_ 53903,40 _BAR_
2 1 3 0 _BAR_ Nowe zakupy i wymiana _BAR_ 53288 _BAR_ 96806 _BAR_ 107973,18 _BAR_
2 1 3 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 6026 _BAR_ 1000 _BAR_ 2241,72 _BAR_
2 1 3 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 25390 _BAR_ 12000 _BAR_ 6215,52 _BAR_
2 1 3 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 3078 _BAR_ 3000 _BAR_ 1342,09 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 3 — Razem _BAR_ 87782 _BAR_ 112806 _BAR_ 117772,51 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 375012 _BAR_ 362006 _BAR_ 346341,74 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Nowe zakupy i wymiana, utrzymanie i naprawa mebli _BAR_ 45520 _BAR_ 15000 _BAR_ 19584,89 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 45520 _BAR_ 15000 _BAR_ 19584,89 _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Zakup pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Utrzymanie pojazdów, paliwo i wynajem środków transportu _BAR_ 4104 _BAR_ 4000 _BAR_ 2794,93 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 4104 _BAR_ 4000 _BAR_ 2794,93 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Publikacje i prenumeraty _BAR_ 6669 _BAR_ 4500 _BAR_ 7416,16 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania, oprawa i utrzymanie woluminów bibliotecznych _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 462,52 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 7182 _BAR_ 5000 _BAR_ 7878,68 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 56806 _BAR_ 24000 _BAR_ 30258,50 _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 37189 _BAR_ 25000 _BAR_ 21754,50 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 37189 _BAR_ 25000 _BAR_ 21754,50 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 23085 _BAR_ 20000 _BAR_ 17546,19 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Różnice kursów walutowych _BAR_ 1026 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 486,88 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 24624 _BAR_ 21500 _BAR_ 18033,07 _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 20390 _BAR_ 15000 _BAR_ 4625,— _BAR_
2 3 3 1 _BAR_ Wewnętrzna służba kontrolna _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 20390 _BAR_ 15000 _BAR_ 4625,— _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 615 _BAR_ 600 _BAR_ 437,75 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki na wewnętrzne usługi gastronomiczne _BAR_ 9182 _BAR_ 7000 _BAR_ 5807,78 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 5513 _BAR_ 500 _BAR_ 10171,96 _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 513 _BAR_ 500 _BAR_ 416,32 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 15823 _BAR_ 8600 _BAR_ 16833,81 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 98026 _BAR_ 70100 _BAR_ 61246,38 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 30562 _BAR_ 37000 _BAR_ 15999,41 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 30562 _BAR_ 37000 _BAR_ 15999,41 _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty i abonamenty telefoniczne, telegraficzne, teleksowe i radiowo-telewizyjne _BAR_ 140000 _BAR_ 80000 _BAR_ 88994,57 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 140000 _BAR_ 80000 _BAR_ 88994,57 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 170562 _BAR_ 117000 _BAR_ 104993,98 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1524130 _BAR_ 1372706 _BAR_ 1303442,18 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Czynsz
2 0 0 0Czynsz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
514847 _BAR_ 501800 _BAR_ 419892,62 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za użytkowanie budynków lub ich części oraz za zajmowane przez Agencję miejsca parkingowe.
2 0 1Ubezpieczenia
2 0 1 0Ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
11260 _BAR_ 10000 _BAR_ 7673,88 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Agencję budynkami lub ich częścią oraz z ich wyposażeniem.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
78872 _BAR_ 68000 _BAR_ 63780,59 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na bieżące wydatki.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
57504 _BAR_ 46300 _BAR_ 41982,49 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania pomieszczeń wykorzystywanych przez Agencję.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
77650 _BAR_ 94000 _BAR_ 145731,06 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i przeprowadzenia napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 76000 _BAR_ 78232,97 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną i bezpieczeństwem budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania statutowych inspekcji.
2 0 9Wydatki administracyjne, podatki
2 0 9 0Wydatki administracyjne, podatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3591 _BAR_ 3500 _BAR_ 3307,97 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na budynki, szczególnie nieokreślone artykułami rozdziału 2 0, np. wydatki administracyjne inne niż usługi (woda, gaz, energia elektryczna), koszty związane z budynkami zajmowanymi przez kilku dzierżawców, koszty wynikające z potrzeby inwentaryzacji armatury, podatki miejskie i inne koszty.
ROZDZIAŁ 2 1 —TECHNOLOGIE INFORMACYJNE
2 1 0Wydatki operacyjne działu informatycznego
2 1 0 0Wydatki operacyjne działu informatycznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
185141 _BAR_ 171200 _BAR_ 174665,83 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem licencji na oprogramowanie, instalację, rozbudowę i utrzymanie systemów informacyjnych i materiałów do przetwarzania danych.
2 1 2Usługi świadczone przez personel informatyczny
2 1 2 0Usługi świadczone przez personel informatyczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
102089 _BAR_ 78000 _BAR_ 53903,40 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego personelu operacyjnego (pracowników biura informacji, operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
2 1 3Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 1 3 0Nowe zakupy i wymiana
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
53288 _BAR_ 96806 _BAR_ 107973,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup i instalację sprzętu technicznego i komputerowego.
Zakup używanego sprzętu i instalacji w ramach niniejszej pozycji jest możliwy pod warunkiem, że sprzęt i instalacje techniczne, które mają zostać zastąpione, zostaną zamortyzowane, zgodnie z obowiązującą procedurą.
2 1 3 2Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6026 _BAR_ 1000 _BAR_ 2241,72 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów dzierżawy innego sprzętu i różnych instalacji technicznych i do przetwarzania danych.
2 1 3 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25390 _BAR_ 12000 _BAR_ 6215,52 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy instalacji technicznej.
2 1 3 4Elektroniczny sprzęt biurowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3078 _BAR_ 3000 _BAR_ 1342,09 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych elektronicznym sprzętem biurowym.
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 1Nowe zakupy i wymiana, utrzymanie i naprawa mebli
2 2 1 0Nowe zakupy i wymiana, utrzymanie i naprawa mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
45520 _BAR_ 15000 _BAR_ 19584,89 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na potrzeby Agencji w zakresie mebli, mebli tapicerowanych, sprzętu kuchennego i instalacji.
2 2 3Pojazdy służbowe
2 2 3 1Zakup pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup pojazdów.
2 2 3 2Utrzymanie pojazdów, paliwo i wynajem środków transportu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4104 _BAR_ 4000 _BAR_ 2794,93 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ubezpieczenia, utrzymania i paliwa w związku z pojazdem służbowym i kosztów wynajmu środków transportu (taksówki, autobusy, wynajem pojazdów).
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Publikacje i prenumeraty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6669 _BAR_ 4500 _BAR_ 7416,16 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji i abonamentów usług informacyjnych niezbędnych do pracy Agencji.
Pozycja ta obejmuje zakup książek i innych publikacji, dzienników, czasopism, dzienników urzędowych, abonamentów szybkich serwisów informacyjnych i baz danych.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania, oprawa i utrzymanie woluminów bibliotecznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
513 _BAR_ 500 _BAR_ 462,52 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów sprzętu specjalistycznego, oprawy i utrzymania książek i czasopism.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37189 _BAR_ 25000 _BAR_ 21754,50 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup artykułów papierniczych i materiałów biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
23085 _BAR_ 20000 _BAR_ 17546,19 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych, kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej i dzierżawy skrytki depozytowej w banku.
2 3 2 1Różnice kursów walutowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1026 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję w danym okresie budżetowym, w ten sposób, że takie straty nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
513 _BAR_ 500 _BAR_ 486,88 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych opłat finansowych.
2 3 3Usługi zlecone
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20390 _BAR_ 15000 _BAR_ 4625,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków prawnych poniesionych przez Agencję.
2 3 3 1Wewnętrzna służba kontrolna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług kontroli wewnętrznej poniesionych przez Agencję.
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wypłatę odszkodowań.
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
615 _BAR_ 600 _BAR_ 437,75 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie specjalnego ubezpieczenia dla księgowych i administratorów kont imprest Agencji.
2 3 5 2Wydatki na wewnętrzne usługi gastronomiczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9182 _BAR_ 7000 _BAR_ 5807,78 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na wewnętrzne usługi gastronomiczne Agencji, tj. napoje i przekąski serwowane w trakcie posiedzeń, woda i automaty wrzutowe.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5513 _BAR_ 500 _BAR_ 10171,96 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek w ramach budynku.
2 3 5 9Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
513 _BAR_ 500 _BAR_ 416,32 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków operacyjnych szczególnie nieokreślonych.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30562 _BAR_ 37000 _BAR_ 15999,41 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty i abonamenty telefoniczne, telegraficzne, teleksowe i radiowo-telewizyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ 80000 _BAR_ 88994,57 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat abonamentowych oraz kosztów połączeń telefonicznych (tylko połączeń urzędowych; koszty połączeń prywatnych będą potrącane), faksowych, konferencji telefonicznych, transmisji danych i zakup książek telefonicznych.
Środki te obejmują także koszty usług recepcjonistek i telefonistek.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Zapytania o informacje i inne koszty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Dotacje dla krajowych punktów centralnych _BAR_ 940000 _BAR_ 940000 _BAR_ 334329,50 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Spotkania krajowych punktów centralnych _BAR_ 110808 _BAR_ 108000 _BAR_ 137505,63 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 1050808 _BAR_ 1048000 _BAR_ 471835,13 _BAR_
3 0 1 0 _BAR_ Utworzenie internetowej sieci informacyjnej i zarządzanie nią _BAR_ 250000 _BAR_ 400000 _BAR_ 364238,51 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 250000 _BAR_ 400000 _BAR_ 364238,51 _BAR_
3 0 2 0 _BAR_ Obserwatorium Ryzyka _BAR_ 628500 _BAR_ 36500 _BAR_ 50000,— _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) _BAR_ — _BAR_ 616000 _BAR_ 380000,— _BAR_
3 0 2 2 _BAR_ Badania w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) _BAR_ — _BAR_ 320000 _BAR_ 264280,80 _BAR_
3 0 2 3 _BAR_ Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) — nowe Państwa Członkowskie _BAR_ — _BAR_ 240000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 2 4 _BAR_ Środowisko pracy _BAR_ 1150000 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 1778500 _BAR_ 1212500 _BAR_ 694280,80 _BAR_
3 0 3 0 _BAR_ Konferencje, seminaria, warsztaty, akcje o charakterze publicznym, działania promocyjne, itp. _BAR_ 530000 _BAR_ 130000 _BAR_ 77447,26 _BAR_
3 0 3 2 _BAR_ Inne posiedzenia _BAR_ 66690 _BAR_ 65000 _BAR_ 28795,24 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 3 — Razem _BAR_ 596690 _BAR_ 195000 _BAR_ 106242,50 _BAR_
3 0 4 0 _BAR_ Publikacja i dystrybucja wyników badań i innych działań informacyjnych oraz produktów Agencji _BAR_ 270000 _BAR_ 310303 _BAR_ 306263,86 _BAR_
3 0 4 4 _BAR_ Edycja _BAR_ 51250 _BAR_ 51250 _BAR_ 30852,86 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 321250 _BAR_ 361553 _BAR_ 337116,72 _BAR_
3 0 6 0 _BAR_ Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych _BAR_ 719705 _BAR_ 712767 _BAR_ 556785,42 _BAR_
3 0 6 1 _BAR_ Tłumaczenia ustne _BAR_ p.m. _BAR_ 33000 _BAR_ 11590,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 6 — Razem _BAR_ 719705 _BAR_ 745767 _BAR_ 568375,42 _BAR_
3 0 7 2 _BAR_ Przygotowanie, organizacja i kierowanie Europejskim tygodniem poświęconym bezpieczeństwu i zdrowiu w pracy _BAR_ 400000 _BAR_ 615000 _BAR_ 1205496,42 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 7 — Razem _BAR_ 400000 _BAR_ 615000 _BAR_ 1205496,42 _BAR_
3 0 8 0 _BAR_ Posiedzenia Zarządu i Biura _BAR_ 205000 _BAR_ 261680 _BAR_ 132090,58 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 8 — Razem _BAR_ 205000 _BAR_ 261680 _BAR_ 132090,58 _BAR_
3 0 9 1 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 219351 _BAR_ 200000 _BAR_ 181288,47 _BAR_
3 0 9 2 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 8696 _BAR_ 8500 _BAR_ 6768,88 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 9 — Razem _BAR_ 228047 _BAR_ 208500 _BAR_ 188057,35 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 5550000 _BAR_ 5048000 _BAR_ 4067733,43 _BAR_
3 1 1 0 _BAR_ Wsparcie dla projektów _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 3170223,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 3170223,— _BAR_
3 1 2 0 _BAR_ Działania informacyjne Agencji _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 334046,96 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 334046,96 _BAR_
3 1 4 0 _BAR_ Ocena MŚP _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 50000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 50000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 3554269,96 _BAR_
3 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 6780,— _BAR_
3 2 2 0 _BAR_ Tłumaczenia _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 108089,38 _BAR_
3 2 3 0 _BAR_ Warsztaty Tygodnia Europejskiego _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 62914,73 _BAR_
3 2 4 0 _BAR_ Administratorzy witryn internetowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 74881,29 _BAR_
3 2 5 0 _BAR_ Dobra praktyka (Centra Tematyczne) _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 8344,90 _BAR_
3 2 6 0 _BAR_ Koszty administracyjne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 112000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 373010,30 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 373010,30 _BAR_
3 3 0 _BAR_ Plan dziaŁania dot. rozszerzenia _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 1750000 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7300000 _BAR_ 5048000 _BAR_ 7995013,69 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 10768303 _BAR_ 12792813,77 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —GŁÓWNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 0Działalność punktów centralnych, w tym koszty działania grup specjalistów, posiedzeń i tłumaczeń ustnych
3 0 0 0Zapytania o informacje i inne koszty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów odpowiedzi na zapytania (udzielane przez Punkty Centralne), opracowanie krótkich raportów na podstawie zapytań i odpowiedzi oraz na pokrycie innych kosztów związanych z zarządzaniem systemem Punktów Centralnych.
3 0 0 1Dotacje dla krajowych punktów centralnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
940000 _BAR_ 940000 _BAR_ 334329,50 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wsparcie działań sieci Punktów Centralnych Agencji, mające na celu zapewnienie skutecznego rozpowszechniania informacji i komunikatów Agencji na szczeblu Państw Członkowskich.
Niniejsze działania wdrażane są w oparciu o porozumienia, zawierane między Agencją i Punktami Centralnymi, dotyczące współfinansowania kwalifikowanych kosztów działań, tj. stymulowanie czynnego zaangażowania w ramach Tygodnia Europejskiego oraz inne działania rozpowszechniające.
3 0 0 2Spotkania krajowych punktów centralnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
110808 _BAR_ 108000 _BAR_ 137505,63 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych sieci Punktów Centralnych, w tym kosztów podróży i pobytu oraz w razie potrzeby kosztów tłumaczeń ustnych i dzierżawy pomieszczeń.
3 0 1Utworzenie internetowej sieci informacyjnej i zarządzanie nią
3 0 1 0Utworzenie internetowej sieci informacyjnej i zarządzanie nią
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
250000 _BAR_ 400000 _BAR_ 364238,51 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zarządzania i wykorzystywania elektronicznych systemów komunikacyjnych Agencji.
Obejmują one sieciowe strony internetowe "trzeciej generacji", w tym wielojęzyczne strony internetowe przetłumaczone na maks. 20 języków, ekstranet i intranet Agencji.
3 0 2Projekty i plany informacyjne/Centra Tematyczne i zewnętrzni kontrahenci
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działania Centrów Tematycznych wyznaczonych przez Zarząd w ramach Programu Roboczego Agencji, szczególnych projektów lub raportów, które przyczynią się do realizacji kluczowych działań Programu Roboczego Agencji.
3 0 2 0Obserwatorium Ryzyka
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
628500 _BAR_ 36500 _BAR_ 50000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utworzenia i działania Obserwatorium Ryzyka i w szczególności dotyczy poprzednich określonych projektów w dziedzinie monitorowania BHP i pojawiającego się ryzyka (Centrum Tematyczne ds. Badań).
3 0 2 1Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 616000 _BAR_ 380000,— _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wierszy 3 0 2 0 i 3 0 2 4.
3 0 2 2Badania w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 320000 _BAR_ 264280,80 _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wierszy 3 0 2 0 i 3 0 2 4.
3 0 2 3Dobra praktyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia (Centra Tematyczne) — nowe Państwa Członkowskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 240000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te w roku 2005 zostały przesunięte do wiersza 3 0 2 4.
3 0 2 4Środowisko pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1150000 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów pracy poprzedniego Centrum Tematycznego GPSP (UE-15 i nowe Państwa Członkowskie).
3 0 3Konferencje, seminaria, warsztaty i akcje o charakterze publicznym, działania promocyjne, posiedzenia ad-hoc, itp.
3 0 3 0Konferencje, seminaria, warsztaty, akcje o charakterze publicznym, działania promocyjne, itp.
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
530000 _BAR_ 130000 _BAR_ 77447,26 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań promocyjnych i komunikacyjnych związanych z informacyjnymi produktami i usługami Agencji, które przyczynią się do wdrażania Programu Roboczego.
Tego rodzaju działania mogą obejmować: organizację działań marketingowych, badań rynkowych, działań prasowych i promocyjnych związanych z pracą Agencji (ankiety, broszury, kasety wideo, plakaty, imprezy o charakterze publicznym, konferencje, seminaria, wystawy, kampanie, itp.) oraz udział w podobnych działaniach organizowanych przez strony trzecie, które przyczynią się do realizacji i osiągania postępów w ramach Programu Roboczego.
3 0 3 2Inne posiedzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
66690 _BAR_ 65000 _BAR_ 28795,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych innych posiedzeń tj. posiedzenia ad-hoc i inne posiedzenia specjalistów (w tym kosztów podróży i pobytu oraz w razie potrzeby kosztów tłumaczeń ustnych i dzierżawy pomieszczeń).
3 0 4Edycja, publikacja i dystrybucja informacji i inne działania
3 0 4 0Publikacja i dystrybucja wyników badań i innych działań informacyjnych oraz produktów Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
270000 _BAR_ 310303 _BAR_ 306263,86 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji i dystrybucji (w tym bazy danych i wysyłka) wyników badań, innych działań informacyjnych i publikacji Agencji (sprawozdanie roczne, magazyn, budżet Agencji, itp.), które przyczynią się do realizacji Programu Roboczego Agencji.
3 0 4 4Edycja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
51250 _BAR_ 51250 _BAR_ 30852,86 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów edytorskich.
3 0 6Tłumaczenie pisemne i ustne
3 0 6 0Tłumaczenie badań, sprawozdań i dokumentów roboczych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
719705 _BAR_ 712767 _BAR_ 556785,42 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczenia wyników badań, sprawozdań oraz dokumentów roboczych dla Zarządu i Biura oraz na potrzeby kongresów, seminariów, itp. na różne języki Wspólnoty.
Tłumaczenia będą wykonywane głównie przez Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
W wyjątkowych przypadkach, gdy Centrum Tłumaczeń z jakiegoś powodu nie będzie w stanie przyjąć zlecenia, możliwe jest odwołanie się do usług tłumaczy zewnętrznych.
3 0 6 1Tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 33000 _BAR_ 11590,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń ustnych fakturowanych na Agencję przez różne instytucje, w szczególności przez Komisję.
Środki te przeznaczone są również na pokrycie kosztów tłumaczy zewnętrznych zatrudnionych przez Agencję do doraźnych konferencji, dla których Komisja nie jest w stanie zapewnić usług tłumaczenia.
Środki te obejmują wynagrodzenie, składki na ubezpieczenie na życie oraz ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, śmierci oraz zwrot kosztów podróży i wypłatę zryczałtowanego dodatku z tytułu wyjazdu dla tłumaczy zewnętrznych, których miejsce działalności jest inne niż miejsce zatrudnienia.
3 0 7Przygotowanie, organizacja i kierowanie Europejskim tygodniem poświęconym bezpieczeństwu i zdrowiu w pracy
3 0 7 2Przygotowanie, organizacja i kierowanie Europejskim tygodniem poświęconym bezpieczeństwu i zdrowiu w pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 615000 _BAR_ 1205496,42 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przygotowania i dystrybucji materiałów kampanii, organizacji i kierowania konferencjami (inauguracja zakończenia i program nagród dobrej praktyki), seminariami, wystawami, imprezami o charakterze publicznym, działań i ocen w ramach Europejskiego Tygodnia Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy.
3 0 8Posiedzenia Zarządu i Biura
3 0 8 0Posiedzenia Zarządu i Biura
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
205000 _BAR_ 261680 _BAR_ 132090,58 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Zarządu i Biura, w tym koszty podróży i pobytu, koszty tłumaczeń ustnych oraz w razie potrzeby dzierżawy pomieszczeń, koszty tej dzierżawy.
3 0 9Wydatki na podróże służbowe, przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 0 9 1Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
219351 _BAR_ 200000 _BAR_ 181288,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przejazdów, diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych z tytułu podróży służbowej poniesionych przez odpowiedni personel w interesie służbowym, zgodnie z postanowieniami regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 0 9 2Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8696 _BAR_ 8500 _BAR_ 6768,88 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przyjęć i celów reprezentacyjnych.
ROZDZIAŁ 3 1 —MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (MŚP)
3 1 1Wsparcie dla projektów
3 1 1 0Wsparcie dla projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 3170223,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na sfinansowanie działań na rzecz MŚP w zakresie rozwoju i wymiany skutecznych przykładów dobrej praktyki, mających na celu zmniejszenie ryzyka w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia.
3 1 2Działania informacyjne Agencji
3 1 2 0Działania informacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 334046,96 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji działań informacyjnych prowadzonych przez Agencję, mających na celu w szczególności promocję wyników nagrodzonych projektów.
3 1 4Ocena MŚP
3 1 4 0Ocena MŚP
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 50000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów oceny i sprawozdań opracowanych przez zewnętrznych kontrahentów w ramach planów finansowania MŚP.
ROZDZIAŁ 3 2 —PROGRAM PHARE
3 2 0Program Phare
Uwagi
Działania przygotowawcze do przyszłego przystąpienia Rumunii i Bułgarii do Agencji.
Podpisanie przez Agencję umowy o subwencję w wysokości 500000 euro w ramach programu Phare III (który będzie trwał do końca 2006 r.) spodziewane jest do końca 2004 r.
Zgodnie z niniejszą umową środki będą wykorzystane na linie budżetowe wskazane poniżej.
3 2 1 0Koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 6780,— _BAR_
3 2 2 0Tłumaczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 108089,38 _BAR_
3 2 3 0Warsztaty Tygodnia Europejskiego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 62914,73 _BAR_
3 2 4 0Administratorzy witryn internetowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 74881,29 _BAR_
3 2 5 0Dobra praktyka (Centra Tematyczne)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 8344,90 _BAR_
3 2 6 0Koszty administracyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 112000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —PLAN DZIAŁANIA DOT. ROZSZERZENIA
3 3 0Plan działania dot. rozszerzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1750000 _BAR_ _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wdrażania Planu Działania dot. Rozszerzenia, mającego na celu poprawę poziomu zdrowia i bezpieczeństwa w 10 nowych Państwach Członkowskich.
Działania te obejmują w szczególności zwiększanie świadomości i transfer wiedzy wśród MŚP.
--------------------------------------------------
Plan kadrowy Agencji
CzŁonkowie personelu tymczasowego _BAR_
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska _BAR_
2004 _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Obsadzone na dzień 1 października 2004 r. _BAR_ Zatwierdzone _BAR_ Zatwierdzone _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*11 _BAR_ 3 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
A*10 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*9 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_
A*6 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Razem kategoria A _BAR_ 13 _BAR_ 19 _BAR_ 20 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
B*7 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
B*6 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*5 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*4 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_
Razem kategoria B _BAR_ 10 _BAR_ 13 _BAR_ 14 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*6 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*3 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Razem kategoria C _BAR_ 4 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
Suma _BAR_ 27 _BAR_ 38 _BAR_ 40 _BAR_
--------------------------------------------------
Unii Europejskiej za rok finansowy 2005
(2005/276/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW _BAR_ 25885500 _BAR_ 23694200 _BAR_ 17372018 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 25885500 _BAR_ 23694200 _BAR_ 17372018 _BAR_
2 0 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 _BAR_ WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA _BAR_ 2338500 _BAR_ 4648000 _BAR_ 2463717 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2338500 _BAR_ 4648000 _BAR_ 2463717 _BAR_
4 0 _BAR_ INNE DOCHODY _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
5 0 _BAR_ NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ 28392200 _BAR_ 25229992 _BAR_
TYTUŁ 1
OPŁATY Z AGENCJI, URZĘDÓW, INSTYTUCJI I ORGANÓW
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 0 _BAR_ Europejska Agencja Środowiska _BAR_ 600000 _BAR_ 600000 _BAR_ 609680 _BAR_
1 0 0 1 _BAR_ Europejska Fundacja Szkolenia _BAR_ 357000 _BAR_ 450000 _BAR_ 557068 _BAR_
1 0 0 2 _BAR_ Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii _BAR_ 805000 _BAR_ 571200 _BAR_ 547856 _BAR_
1 0 0 3 _BAR_ Europejska Agencja ds. Leków _BAR_ 900000 _BAR_ 900000 _BAR_ 441711 _BAR_
1 0 0 4 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy _BAR_ 793000 _BAR_ 729000 _BAR_ 716870 _BAR_
1 0 0 5 _BAR_ Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego _BAR_ 2497000 _BAR_ 2100000 _BAR_ 3321021 _BAR_
1 0 0 6 _BAR_ Znaki towarowe i wzory OHIM _BAR_ 15422000 _BAR_ 15190000 _BAR_ 8826533 _BAR_
1 0 0 7 _BAR_ Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 83452 _BAR_
1 0 0 8 _BAR_ Europol _BAR_ 1700000 _BAR_ 1650000 _BAR_ 894476 _BAR_
1 0 0 9 _BAR_ Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy _BAR_ 610000 _BAR_ 800000 _BAR_ 569344 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 0 — Razem _BAR_ 23834000 _BAR_ 23140200 _BAR_ 16568011 _BAR_
1 0 1 0 _BAR_ Cedefop _BAR_ 80500 _BAR_ 80000 _BAR_ 51460 _BAR_
1 0 1 2 _BAR_ Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii _BAR_ 330000 _BAR_ 237000 _BAR_ 238391 _BAR_
1 0 1 3 _BAR_ Europejska Agencja Odbudowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 10487 _BAR_
1 0 1 4 _BAR_ Europejski Bank Inwestycyjny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 0 1 5 _BAR_ Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności _BAR_ 620000 _BAR_ 237000 _BAR_ 162714 _BAR_
1 0 1 6 _BAR_ Eurojust _BAR_ 80500 _BAR_ p.m. _BAR_ 131713 _BAR_
1 0 1 7 _BAR_ Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu _BAR_ 80500 _BAR_ p.m. _BAR_ 6394 _BAR_
1 0 1 8 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego _BAR_ 800000 _BAR_ p.m. _BAR_ 202848 _BAR_
1 0 1 9 _BAR_ Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Kolei _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 1 — Razem _BAR_ 1991500 _BAR_ 554000 _BAR_ 804007 _BAR_
1 0 2 0 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa Sieci i Informacji _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 2 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 25885500 _BAR_ 23694200 _BAR_ 17372018 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 25885500 _BAR_ 23694200 _BAR_ 17372018 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 — OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW
1 0 0Opłaty z agencji i organów
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
1 0 0 0Europejska Agencja Środowiska
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
600000 _BAR_ 600000 _BAR_ 609680 _BAR_
1 0 0 1Europejska Fundacja Szkolenia
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
357000 _BAR_ 450000 _BAR_ 557068 _BAR_
1 0 0 2Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
805000 _BAR_ 571200 _BAR_ 547856 _BAR_
1 0 0 3Europejska Agencja ds. Leków
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
900000 _BAR_ 900000 _BAR_ 441711 _BAR_
1 0 0 4Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
793000 _BAR_ 729000 _BAR_ 716870 _BAR_
1 0 0 5Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2497000 _BAR_ 2100000 _BAR_ 3321021 _BAR_
1 0 0 6Znaki towarowe i wzory OHIM
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
15422000 _BAR_ 15190000 _BAR_ 8826533 _BAR_
1 0 0 7Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 83452 _BAR_
1 0 0 8Europol
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1700000 _BAR_ 1650000 _BAR_ 894476 _BAR_
1 0 0 9Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
610000 _BAR_ 800000 _BAR_ 569344 _BAR_
1 0 1
1 0 1 0Cedefop
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
80500 _BAR_ 80000 _BAR_ 51460 _BAR_
1 0 1 2Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
330000 _BAR_ 237000 _BAR_ 238391 _BAR_
1 0 1 3Europejska Agencja Odbudowy
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 10487 _BAR_
1 0 1 4Europejski Bank Inwestycyjny
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 0 1 5Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
620000 _BAR_ 237000 _BAR_ 162714 _BAR_
1 0 1 6Eurojust
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
80500 _BAR_ p.m. _BAR_ 131713 _BAR_
1 0 1 7Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
80500 _BAR_ p.m. _BAR_ 6394 _BAR_
1 0 1 8Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
800000 _BAR_ p.m. _BAR_ 202848 _BAR_
1 0 1 9Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Kolei
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
1 0 2
1 0 2 0Europejska Agencja Bezpieczeństwa Sieci i Informacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
60000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJA Z KOMISJI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Subwencja z Komisji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 — SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 0Subwencja z Komisji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
TYTUŁ 3
WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Komisja — Dyrekcje Generalne _BAR_ 1192000 _BAR_ 3491000 _BAR_ 672933 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Komisja — DGT _BAR_ 262500 _BAR_ 927000 _BAR_ 572772 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Zarządzanie projektami międzyinstytucjonalnymi _BAR_ 698000 _BAR_ _BAR_ — _BAR_
3 0 0 3 _BAR_ Parlament Europejski _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 4 _BAR_ Rada Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 1057823 _BAR_
3 0 0 5 _BAR_ Europejski Trybunał Obrachunkowy _BAR_ 145000 _BAR_ 100000 _BAR_ 59530 _BAR_
3 0 0 6 _BAR_ Komitet Regionów Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 7 _BAR_ Komitet Ekonomiczno-Społeczny Wspólnot Europejskich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 8 _BAR_ Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 659 _BAR_
3 0 0 9 _BAR_ Wkład w programy wspólnotowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 2297500 _BAR_ 4518000 _BAR_ 2463717 _BAR_
3 0 1 0 _BAR_ Europejski Bank Centralny _BAR_ 41000 _BAR_ 130000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 41000 _BAR_ 130000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 2338500 _BAR_ 4648000 _BAR_ 2463717 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2338500 _BAR_ 4648000 _BAR_ 2463717 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 — WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
3 0 0Współpraca interinstytucjonalna
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
3 0 0 0Komisja — Dyrekcje Generalne
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1192000 _BAR_ 3491000 _BAR_ 672933 _BAR_
3 0 0 1Komisja — DGT
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
262500 _BAR_ 927000 _BAR_ 572772 _BAR_
3 0 0 2Zarządzanie projektami międzyinstytucjonalnymi
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
698000 _BAR_ _BAR_ — _BAR_
3 0 0 3Parlament Europejski
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 4Rada Unii Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 1057823 _BAR_
3 0 0 5Europejski Trybunał Obrachunkowy
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
145000 _BAR_ 100000 _BAR_ 59530 _BAR_
3 0 0 6Komitet Regionów Unii Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 7Komitet Ekonomiczno-Społeczny Wspólnot Europejskich
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
3 0 0 8Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 659 _BAR_
3 0 0 9Wkład w programy wspólnotowe
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_
Uwagi
Dochody pochodzące z udziału Centrum Tłumaczeń w programach wspólnotowych.
3 0 1Europejski Bank Centralny
3 0 1 0Europejski Bank Centralny
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
41000 _BAR_ 130000 _BAR_ — _BAR_
TYTUŁ 4
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
4 0 0 0 _BAR_ Odsetki bankowe _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
4 0 1 0 _BAR_ Różne zwroty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 — INNE DOCHODY
4 0 0Odsetki bankowe
Uwagi
Niniejszy artykuł obejmuje odsetki, które wpłyną na konto bankowe Centrum.
4 0 0 0Odsetki bankowe
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 387417 _BAR_
4 0 1Różne zwroty
Uwagi
Niniejszy artykuł obejmuje różne zwroty (np. prywatne rozmowy telefoniczne itd.)
4 0 1 0Różne zwroty
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
TYTUŁ 5
NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
5 0 0 0 _BAR_ Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ Pozycja 5 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ 28392200 _BAR_ 25229992 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 — NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
5 0 0Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
5 0 0 0Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
Uwagi
Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego (artykuł 16 rozporządzenia finansowego Centrum Tłumaczeń z dnia 22 grudnia 2003 r.).
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 14691200 _BAR_ 14541900 _BAR_ 10029774 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 106000 _BAR_ 105000 _BAR_ 112448 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 173500 _BAR_ 166500 _BAR_ 138819 _BAR_
1 5 _BAR_ MOBILNOŚĆ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 _BAR_ SŁUŻBY SOCJALNE _BAR_ 101000 _BAR_ 101000 _BAR_ 65000 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 1668 _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 15078700 _BAR_ 14921400 _BAR_ 10347709 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 1508000 _BAR_ 1381000 _BAR_ 424210 _BAR_
2 1 _BAR_ INFORMATYKA _BAR_ 1700000 _BAR_ 1650000 _BAR_ 998527 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 185000 _BAR_ 194900 _BAR_ 100162 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 376800 _BAR_ 440600 _BAR_ 216739 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 205000 _BAR_ 142000 _BAR_ 95978 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_ 35443 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 4074800 _BAR_ 3883500 _BAR_ 1871059 _BAR_
3 0 _BAR_ USŁUGI ZWIĄZANE Z TŁUMACZENIAMI ZEWNĘTRZNYMI _BAR_ 7274500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
3 1 _BAR_ WYDATKI NA WSPÓŁPRACĘ INTERINSTYTUCJONALNĄ _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7304500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
10 0 _BAR_ ŚRODKI TYMCZASOWE _BAR_ 1966000 _BAR_ 1638500 _BAR_ 6171613 _BAR_
_BAR_ Tytuł 10 — Razem _BAR_ 1966000 _BAR_ 1638500 _BAR_ 6171613 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ 28392200 _BAR_ 22244731 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 10600000 _BAR_ 9900000 _BAR_ 7059231 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 750000 _BAR_ 877000 _BAR_ 548308 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju _BAR_ 1700000 _BAR_ 1650000 _BAR_ 1117787 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 55000 _BAR_ 74000 _BAR_ 58655 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 13105000 _BAR_ 12501000 _BAR_ 8783981 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 120000 _BAR_ 420000 _BAR_ 411715 _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Pomocniczy tłumacze konferencyjni _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Stażyści _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 7176 _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Personel kontraktowy _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 450000 _BAR_ 418891 _BAR_
1 1 2 0 _BAR_ Zawodowe szkolenie personelu _BAR_ 135000 _BAR_ 132000 _BAR_ 37510 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 135000 _BAR_ 132000 _BAR_ 37510 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 360500 _BAR_ 337000 _BAR_ 244291 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 103000 _BAR_ 97000 _BAR_ 62510 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 79500 _BAR_ 79200 _BAR_ 53265 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 3 4 _BAR_ Składki na wspólnotowy program emerytalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 543000 _BAR_ 513200 _BAR_ 360066 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1500 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Roczne koszty podróży _BAR_ 175000 _BAR_ 160000 _BAR_ 111382 _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki służbowe _BAR_ 1200 _BAR_ 1200 _BAR_ 1190 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 178200 _BAR_ 163200 _BAR_ 114072 _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ p.m. _BAR_ 1500 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 1500 _BAR_ — _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Personel Agencji _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 35857 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 35857 _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 70000 _BAR_ 127500 _BAR_ 9929 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 15000 _BAR_ 12500 _BAR_ 2226 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 140000 _BAR_ 195500 _BAR_ 58328 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 75000 _BAR_ 79000 _BAR_ 21025 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 120000 _BAR_ 151000 _BAR_ 57787 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 420000 _BAR_ 565500 _BAR_ 149295 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 120000 _BAR_ 175500 _BAR_ 130102 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ 175500 _BAR_ 130102 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 14691200 _BAR_ 14541900 _BAR_ 10029774 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 106000 _BAR_ 105000 _BAR_ 112448 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 106000 _BAR_ 105000 _BAR_ 112448 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 106000 _BAR_ 105000 _BAR_ 112448 _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 37000 _BAR_ 36000 _BAR_ 31819 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 37000 _BAR_ 36000 _BAR_ 31819 _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 52500 _BAR_ 33500 _BAR_ 27000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 52500 _BAR_ 33500 _BAR_ 27000 _BAR_
1 4 2 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 84000 _BAR_ 97000 _BAR_ 80000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 84000 _BAR_ 97000 _BAR_ 80000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 173500 _BAR_ 166500 _BAR_ 138819 _BAR_
1 5 2 0 _BAR_ Wymiana personelu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy Centrum oddelegowani lub czasowo przydzieleni do departamentów administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 2 0 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
1 6 3 0 _BAR_ Centrum małego dziecka _BAR_ 101000 _BAR_ 101000 _BAR_ 65000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 3 — Razem _BAR_ 101000 _BAR_ 101000 _BAR_ 65000 _BAR_
1 6 4 0 _BAR_ Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 101000 _BAR_ 101000 _BAR_ 65000 _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 1668 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 1668 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 1668 _BAR_
1 9 0 0 _BAR_ Emerytury i odprawy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 15078700 _BAR_ 14921400 _BAR_ 10347709 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel aktywnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10600000 _BAR_ 9900000 _BAR_ 7059231 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
750000 _BAR_ 877000 _BAR_ 548308 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 oraz rozdział 1 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki małżeńskie, na dziecko na utrzymaniu i na cele edukacyjne dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1700000 _BAR_ 1650000 _BAR_ 1117787 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki związane z zamieszkaniem w innym kraju i za rozłąkę z krajem dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
55000 _BAR_ 74000 _BAR_ 58655 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 18 ust. 1 załącznika XIII.
Środki te przeznaczone są na dodatki sekretarskie dla urzędników i personelu czasowego zaliczonych do kategorii C, zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teleksów, specjalistów od składu wydawniczego, kierowników lub szefów sekretariatu uprawnionych do nich w miesiącu przed dniem 1 maja 2004 r.
1 1 1Personel pomocniczy i personel lokalny
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 420000 _BAR_ 411715 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu pomocniczego.
1 1 1 1Pomocniczy tłumacze konferencyjni
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i tytuł III.
Środki te mają jedynie zastosowanie w przypadku gdy Wspólna Służba ds. Konferencji i Tłumaczeń Konferencyjnych (SCIC) nie jest w stanie dostarczyć zasobów wymaganych przez Centrum Tłumaczeń, w szczególności na posiedzenia zarządu.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł V.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 3Stażyści
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 7176 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane ze stażystami.
1 1 1 5Personel kontraktowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3a i tytuł IV.
1 1 2Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0Zawodowe szkolenie personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
135000 _BAR_ 132000 _BAR_ 37510 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 24a.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
360500 _BAR_ 337000 _BAR_ 244291 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy (3,4 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
103000 _BAR_ 97000 _BAR_ 62510 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73 i art. 15 załącznika VII do niego.
Środki te są przeznaczone na:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego);
- dalsze 2 % dodaje się do tych środków (podwyższając podstawę do 0,7854 %). Środki te przeznaczone są na wydatki nieobjęte ubezpieczeniem (Regulamin pracowniczy, art. 73).
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
79500 _BAR_ 79200 _BAR_ 53265 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególnosci art. 28a.
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenia pracowników czasowych na wypadek bezrobocia.
Stosowana stawka: 0,8 % podstawowego wynagrodzenia.
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 3 4Składki na wspólnotowy program emerytalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie w Centrum składek pracodawcy na wspólnotowy program emerytalny.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1500 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 70, 74 i 75.
Te środki są przeznaczone na:
- dodatki z tytułu narodzin dziecka,
- dodatki w przypadku śmierci urzędnika, wypłatę pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po śmierci oraz na pokrycie kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Roczne koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
175000 _BAR_ 160000 _BAR_ 111382 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży przysługującego urzędnikom i pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia.
1 1 4 3Stałe dodatki służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1200 _BAR_ 1200 _BAR_ 1190 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
Te środki przeznaczone są na stałe dodatki służbowe dla urzędników lub personelu czasowego, którzy regularnie ponoszą wydatki reprezentacyjne w czasie wykonywania swoich obowiązków służbowych.
1 1 5Nadgodziny
1 1 5 0Nadgodziny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 1500 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla urzędników i pracowników czasowych zaliczanych do kategorii C lub D i personelu lokalnego w przypadku gdy niemożliwe było zrekompensowanie nadgodzin urlopem wedle normalnych zasad.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 1Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na wypłatę wynagrodzeń dla zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych zatrudnionych przez Centrum do nadzwyczajnych konferencji, dla których nie możliwe było zapewnienie tłumaczy przez Centrum.
Oprócz wynagrodzeń, niniejsza pozycja obejmuje składki na ubezpieczenie na życie, ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i śmierci oraz zwrot kosztów podróży i zryczałtowanego dodatku z tytułu wyjazdów służbowych, dla zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych, którzy muszą podróżować ze swojej siedziby do miejsca zatrudnienia.
1 1 7 5Personel Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 40000 _BAR_ 35857 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wykorzystanie personelu agencji.
1 1 8Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ 127500 _BAR_ 9929 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 27-31 i 33.
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z procedurami rekrutacji.
1 1 8 1Koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 12500 _BAR_ 2226 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży przysługującym urzędnikom i członkom personelu czasowego (w tym członkom ich rodzin) rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ 195500 _BAR_ 58328 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na wypłatę dodatków na urządzenie nowego miejsca zamieszkania dla urzędników i personelu czasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczętym stosunkiem pracy lub dla urzędników i personelu czasowego, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
75000 _BAR_ 79000 _BAR_ 21025 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek dla urzędników i personelu czasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z podjęciem pracy lub dla urzędników i personelu czasowego, którzy zostali oddelegowani w inne miejsce pracy lub dla tych, którzy ostatecznie zakończyli swoją funkcję i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 151000 _BAR_ 57787 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na wypłatę diet dziennych przysługujących urzędnikom i personelowi czasowemu, którzy dostarczą dowód na to, że zmuszeni byli zmienić miejsce zamieszkania w związku z podjęciem pracy (w tym oddelegowaniem).
1 1 9Wskaźnik korygujący i jego korekta
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 175500 _BAR_ 130102 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego stosowanego do wynagrodzeń urzędników i personelu czasowego i do wynagrodzeń za nadgodziny.
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Podróże i wyjazdy służbowe
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
106000 _BAR_ 105000 _BAR_ 112448 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone na wydatki na pokrycie kosztów transportu, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych przez personel w interesie służby zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich.
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Infrastruktura socjomedyczna
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37000 _BAR_ 36000 _BAR_ 31819 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia restauracji i kantyn, w szczególności na koszty eksploatacji, kontrakty na konserwację obiektu, dostawy sprzętu itp.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
52500 _BAR_ 33500 _BAR_ 27000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 59 oraz art. 8 załącznika II do niego.
1 4 2Inne wydatki
1 4 2 0Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
84000 _BAR_ 97000 _BAR_ 80000 _BAR_
Uwagi
Składki na Komitet ds. Działalności Społecznej, jak również koszt organizacji imprez na zakończenie roku.
ROZDZIAŁ 1 5 — MOBILNOŚĆ
1 5 2Mobilność
1 5 2 0Wymiana personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników i personelu czasowego Centrum do departamentów administracji państwowej lub międzynarodowej.
1 5 2 1Urzędnicy Centrum oddelegowani lub czasowo przydzieleni do departamentów administracji państwowej, organizacji międzynarodowych lub instytucji sektora publicznego lub przedsiębiorstw.
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników i personelu czasowego Centrum do departamentów administracji państwowej lub międzynarodowej.
ROZDZIAŁ 1 6 — SŁUŻBY SOCJALNE
1 6 0Służby socjalne
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na dodatki w formie gotówkowej wypłacane urzędnikom, byłym urzędnikom lub członkom rodzin po zmarłym urzędniku, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 2Inne wydatki socjalne
1 6 2 0Inne wydatki socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pomoc rodzinom, nowoprzybyłym, pomoc prawną, dodatki dla harcerzy i przewodników oraz dodatki na sekretariat stowarzyszenia rodziców.
1 6 3Centrum małego dziecka
1 6 3 0Centrum małego dziecka
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
101000 _BAR_ 101000 _BAR_ 65000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na składki Centrum na opiekę nad dziećmi personelu Centrum w żłobkach nieadministrowanych przez Komisję.
1 6 4Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zwrot niezbędnych kosztów o charakterze pozamedycznym, wynikających z inwalidztwa i odpowiednio udokumentowanych przysługujących niepełnosprawnym aktywnie zatrudnionym urzędnikom, małżonkom i dzieciom na utrzymaniu po wyczerpaniu praw przysługujących na poziomie narodowym.
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 1668 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych, jak również różnych przyjęć.
ROZDZIAŁ 1 9 — EMERYTURY
1 9 0Emerytury
1 9 0 0Emerytury i odprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie emerytur i odpraw.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Wynajem budynków i koszty z nim związane _BAR_ 1050000 _BAR_ 950000 _BAR_ 136719 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 1000 _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 65000 _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 137000 _BAR_ 115000 _BAR_ 110518 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 185000 _BAR_ 150500 _BAR_ 81473 _BAR_
2 0 6 _BAR_ Zakup nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 0 8 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynku _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 1508000 _BAR_ 1381000 _BAR_ 424210 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Operacje centrum komputerowego _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 779676 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 779676 _BAR_
2 1 2 0 _BAR_ Usługi świadczone przez personel informatyczny _BAR_ 700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 218851 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 218851 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 1700000 _BAR_ 1650000 _BAR_ 998527 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Nowe zakupy _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 283 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 45000 _BAR_ 42000 _BAR_ 38941 _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 1477 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 58000 _BAR_ 55000 _BAR_ 42701 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Nowe zakupy _BAR_ 41000 _BAR_ 41400 _BAR_ 16652 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 41500 _BAR_ 41900 _BAR_ 16652 _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Zakup nowych pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Wynajem pojazdów _BAR_ 20000 _BAR_ 22500 _BAR_ 19066 _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa pojazdów _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 3458 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 27500 _BAR_ 22524 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ 25000 _BAR_ 35000 _BAR_ 10298 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 2500 _BAR_ 2500 _BAR_ — _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_ 5820 _BAR_
2 2 5 3 _BAR_ Słowniki dla tłumaczy _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 2167 _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Oprawianie i utrzymanie książek bibliotecznych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 60500 _BAR_ 70500 _BAR_ 18285 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 185000 _BAR_ 194900 _BAR_ 100162 _BAR_
2 3 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 35000 _BAR_ 48000 _BAR_ 20674 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 25000 _BAR_ 28000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 28000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 3 3 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
2 3 4 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 500 _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 9000 _BAR_ 10850 _BAR_ 10000 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki na posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 2000 _BAR_ 4000 _BAR_ 720 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów _BAR_ 20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 45000 _BAR_ 95000 _BAR_ 5876 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 76000 _BAR_ 119850 _BAR_ 26596 _BAR_
2 3 9 0 _BAR_ Usługi tłumaczeniowe świadczone przez Komisję _BAR_ 20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 3000 _BAR_
2 3 9 1 _BAR_ Tłumaczenia konferencyjne _BAR_ 80300 _BAR_ 74250 _BAR_ 49500 _BAR_
2 3 9 2 _BAR_ Usługi administracyjne świadczone przez Komisję _BAR_ 90500 _BAR_ 90500 _BAR_ 79000 _BAR_
2 3 9 3 _BAR_ Publikacje _BAR_ 50000 _BAR_ 70000 _BAR_ 27469 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 240800 _BAR_ 244750 _BAR_ 158969 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 376800 _BAR_ 440600 _BAR_ 216739 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 22500 _BAR_ 17000 _BAR_ 16350 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 22500 _BAR_ 17000 _BAR_ 16350 _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty telefoniczne, telegraficzne, teleksowe, radiowo-telewizyjne, abonamenty i opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 182500 _BAR_ 125000 _BAR_ 79628 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 182500 _BAR_ 125000 _BAR_ 79628 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 205000 _BAR_ 142000 _BAR_ 95978 _BAR_
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenie ogólnie _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 30542 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 30542 _BAR_
2 5 5 0 _BAR_ Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach _BAR_ 50000 _BAR_ 25000 _BAR_ 4901 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 5 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 25000 _BAR_ 4901 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_ 35443 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 4074800 _BAR_ 3883500 _BAR_ 1871059 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 0 0Wynajem budynków i koszty z nim związane
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1050000 _BAR_ 950000 _BAR_ 136719 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za użytkowanie budynków lub ich części oraz za zajmowane przez Centrum Tłumaczeń miejsca parkingowe.
2 0 1Ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 500 _BAR_ 500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Centrum budynkami lub ich częścią.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na rutynowe wydatki.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
137000 _BAR_ 115000 _BAR_ 110518 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty sprzątania i utrzymania pomieszczeń używanych przez Centrum.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
185000 _BAR_ 150500 _BAR_ 81473 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków dotyczących ochrony i bezpieczeństwa budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania statutowych inspekcji.
2 0 6Zakup nieruchomości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na ewentualny zakup budynku na siedzibę Centrum.
2 0 8Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynku
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty raportów specjalistycznych związanych z nieruchomościami.
2 0 9Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków rutynowych szczególnie nieokreślonych, np. wydatki administracyjne inne niż usługi (woda, gaz, energia elektryczna), koszty utrzymania, podatki miejskie i inne koszty.
ROZDZIAŁ 2 1 — INFORMATYKA
2 1 0Informatyka
2 1 0 0Operacje centrum komputerowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 779676 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup lub dzierżawę sprzętu komputerowego, opracowanie oprogramowania, konserwację oprogramowania lub pakietów oprogramowania i różne produkty komputerowe itd.
2 1 2
2 1 2 0Usługi świadczone przez personel informatyczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
700000 _BAR_ 650000 _BAR_ 218851 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Nowe zakupy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 283 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie początkowych dostaw sprzętu do przechowywania dokumentacji, archiwizowania i obsługi korespondencji.
2 2 0 1Wymiana
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Zakup sprzętu i instalacji zgodnie z tymi środkami może być przeprowadzony z zastrzeżeniem utylizacji zastępowanego sprzętu i instalacji wedle ustalonej procedury.
2 2 0 2Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
45000 _BAR_ 42000 _BAR_ 38941 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem urządzeń faksowych, fotokopiarek i różnych instalacji technicznych.
2 2 0 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy sprzętu.
2 2 0 4Elektroniczny sprzęt biurowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 1477 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych elektronicznym sprzętem biurowym.
2 2 1Meble
2 2 1 0Nowe zakupy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
41000 _BAR_ 41400 _BAR_ 16652 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na kupno mebli.
2 2 1 1Wymiana
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę mebli.
2 2 1 2Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500 _BAR_ 500 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na utrzymanie i naprawę mebli.
2 2 3Pojazdy
2 2 3 0Zakup nowych pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup pojazdu służbowego dla Centrum.
2 2 3 2Wynajem pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 22500 _BAR_ 19066 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem w formie umów długoterminowych dwóch pojazdów służbowych, jak również na wydatki z tytułu okazjonalnego wynajmu pojazdów na nieprzewidziane potrzeby.
2 2 3 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 3458 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów eksploatacji i utrzymania pojazdów.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 35000 _BAR_ 10298 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych publikacji.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2500 _BAR_ 2500 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup specjalnego sprzętu bibliotecznego.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 8000 _BAR_ 5820 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism wedle własnych potrzeb Centrum.
2 2 5 3Słowniki dla tłumaczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 2167 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup słowników.
2 2 5 4Oprawianie i utrzymanie książek bibliotecznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na oprawę i inne koszty niezbędne do utrzymania książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 48000 _BAR_ 20674 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na papier i materiały biurowe.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 28000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Centrum w danym okresie budżetowym, w ten sposób, że takie straty nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 3Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług prawników oraz innych specjalistów.
2 3 4Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań wniesionych przeciwko Centrum (odpowiedzialność cywilna).
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9000 _BAR_ 10850 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenie ogólne, ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, kradzieży i ubezpieczenie od odpowiedzialności za księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki).
2 3 5 2Wydatki na posiedzenia wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 4000 _BAR_ 720 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów dotyczących organizacji posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzkami w ramach budynku.
2 3 5 9Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
45000 _BAR_ 95000 _BAR_ 5876 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków operacyjnych nieprzewidzianych w szczególny sposób, tj. sprawozdania oceniające i opłaty za doradztwo zewnętrzne.
2 3 9Usługi interinstytucjonalne
2 3 9 0Usługi tłumaczeniowe świadczone przez Komisję
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na usługi tłumaczeniowe, w tym maszynopisanie, przez Komisję na rzecz Centrum Tłumaczeń.
2 3 9 1Tłumaczenia konferencyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80300 _BAR_ 74250 _BAR_ 49500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty usług związanych z tłumaczeniami konferencyjnymi, płatnych na rzecz instytucji, a w szczególności Komisji.
2 3 9 2Usługi administracyjne świadczone przez Komisję
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90500 _BAR_ 90500 _BAR_ 79000 _BAR_
Uwagi
Artikuł 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94 ustanawiającego Centrum Tłumaczeń.
Środki te przeznaczone są na pomoc administracyjną świadczoną przez Komisję na rzecz Centrum Tłumaczeń.
2 3 9 3Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 70000 _BAR_ 27469 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są głównie na koszty publikacji budżetu Centrum Tłumaczeń i innych środków przekazywania informacji.
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Poczta
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
22500 _BAR_ 17000 _BAR_ 16350 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty telefoniczne, telegraficzne, teleksowe, radiowo-telewizyjne, abonamenty i opłaty telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
182500 _BAR_ 125000 _BAR_ 79628 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu i połączeń telefonicznych, faksowych i telekonferencyjnych oraz kosztów przekazywania danych i wydatków związanych ze sprzętem telekomunikacyjnym.
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA POSIEDZENIA
2 5 0Wydatki na posiedzenia
2 5 0 0Posiedzenie ogólnie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 50000 _BAR_ 30542 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na podróże, diety i inne wydatki ekspertów i innych osób, w szczególności członków Zarządu i Komitetu Międzyinstytucjonalnego, którzy zostali wezwani do uczestniczenia w komitetach, grupach do zadań specjalnych i grupach roboczych.
Środki te przeznaczone są również na koszty związane z przeprowadzaniem posiedzeń, jeżeli nie są pokryte przez istniejącą infrastrukturę.
2 5 5Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach
2 5 5 0Różne koszty związane z organizacją i uczestnictwem w konferencjach, kongresach i posiedzeniach
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 25000 _BAR_ 4901 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na organizację i uczestnictwo w konferencjach, kongresach i posiedzeniach.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi _BAR_ 7274500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 7274500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 7274500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
3 1 0 0 _BAR_ Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7304500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 — USŁUGI ZWIĄZANE Z TŁUMACZENIAMI ZEWNĘTRZNYMI
3 0 0Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi
3 0 0 0Usługi związane z tłumaczeniami zewnętrznymi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7274500 _BAR_ 7948800 _BAR_ 3854350 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na usługi tłumaczy zewnętrznych, maszynopisania i wprowadzania danych zlecanych na zewnątrz.
ROZDZIAŁ 3 1 — WYDATKI NA WSPÓŁPRACĘ INTERINSTYTUCJONALNĄ
3 1 0Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym
3 1 0 0Wydatki na współpracę interinstytucjonalną na polu językowym
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z działalnością ustaloną przez Międzyinstytucjonalny Komitet ds. Tłumaczeń Ustnych i Pisemnych (ICTI) z zamiarem promocji współpracy międzyinstytucjonalnej na polu językowym.
TYTUŁ 10
REZERWY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10 0 0 0 _BAR_ Rezerwa na składki pracodawcy na rzecz wspólnotowego programu emerytalnego _BAR_ 1961000 _BAR_ 1633500 _BAR_ 1164773 _BAR_
10 0 0 1 _BAR_ Rezerwa na zakup nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
10 0 0 2 _BAR_ Rezerwa na pokrycie nadzwyczajnych strat i nieprzewidzianych wydatków _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
10 0 0 3 _BAR_ Rezerwa na potencjalne zobowiązania związane z wynajmem budynków _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
10 0 0 4 _BAR_ Rezerwa na stały fundusz prefinansowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
_BAR_ Pozycja 10 0 0 — Razem _BAR_ 1966000 _BAR_ 1638500 _BAR_ 6171613 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 10 0 — RAZEM _BAR_ 1966000 _BAR_ 1638500 _BAR_ 6171613 _BAR_
_BAR_ Tytuł 10 — Razem _BAR_ 1966000 _BAR_ 1638500 _BAR_ 6171613 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ 28392200 _BAR_ 22244731 _BAR_
ROZDZIAŁ 10 0 — ŚRODKI TYMCZASOWE
10 0 0Środki tymczasowe
10 0 0 0Rezerwa na składki pracodawcy na rzecz wspólnotowego programu emerytalnego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1961000 _BAR_ 1633500 _BAR_ 1164773 _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona jako środek tymczasowy na zapłatę składek pracodawcy na rzecz wspólnotowego programu emerytalnego.
Środek ten jest tymczasowy i nie może zostać wykorzystany dopóki nie zostanie przeniesiony do pozycji 1 1 3 4 zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego Centrum.
10 0 0 1Rezerwa na zakup nieruchomości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona jako środek tymczasowy na ewentualny zakup budynku.
Środek ten jest tymczasowy i nie może zostać wykorzystany dopóki nie zostanie przeniesiony do pozycji 2 0 6 0 zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego Centrum.
10 0 0 2Rezerwa na pokrycie nadzwyczajnych strat i nieprzewidzianych wydatków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa na pokrycie nadzwyczajnych strat i nieprzewidzianych wydatków
10 0 0 3Rezerwa na potencjalne zobowiązania związane z wynajmem budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona na wypadek jakichkolwiek zobowiązań wynikających z nieruchomości udostępnionych Centrum.
10 0 0 4Rezerwa na stały fundusz prefinansowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 5006840 _BAR_
Uwagi
Rezerwa stworzona w celu zapewnienia stałego funduszu prefinansowego przewidzianego w art. 59 rozporządzenia finansowego Centrum.
--------------------------------------------------
Plan kadrowy dla Centrum Tłumaczeń
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2003 _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_ 2003 _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
A*11 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 9 _BAR_ 7 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_
A*10 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 22 _BAR_ 32 _BAR_ 30 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 7 _BAR_
A*8 _BAR_ 2 _BAR_ 8 _BAR_ 10 _BAR_ 26 _BAR_ 14 _BAR_ 9 _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 18 _BAR_ 16 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
Suma częściowa A _BAR_ 7 _BAR_ 18 _BAR_ 23 _BAR_ 61 _BAR_ 82 _BAR_ 77 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
B*7 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
B*6 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_ 8 _BAR_ 9 _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 5 _BAR_ 9 _BAR_ 7 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Suma częściowa B _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 8 _BAR_ 19 _BAR_ 24 _BAR_ 23 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_
C*4 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 15 _BAR_ 20 _BAR_ 19 _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 15 _BAR_ 17 _BAR_ 15 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma częściowa C _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 5 _BAR_ 38 _BAR_ 47 _BAR_ 45 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma częściowa D _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 10 _BAR_ 28 _BAR_ 36 _BAR_ 122 _BAR_ 153 _BAR_ 145 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego (Cedefop) na rok finansowy 2005
(2005/277/WE)
Na mocy art. 7 decyzji Cedefop z dnia 31 marca 2003 roku w sprawie zasad finansowania mających zastosowanie wobec Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego zgodnego z ramowym rozporządzeniem finansowym dla organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 roku (rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich), deklaracja dochodów i wydatków oraz wykaz stanowisk zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 16100000 _BAR_ 15800000 _BAR_ 14500000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16100000 _BAR_ 15800000 _BAR_ 14500000,— _BAR_
2 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 _BAR_ WPŁYWY Z Z NAJMU I DZIERŻAWY _BAR_ 3000 _BAR_ 21000 _BAR_ 2641,23 _BAR_
2 2 _BAR_ DOCHODY I ŚWIADCZENIA ZWIĄZANE Z USŁUGAMI ŚWIADCZONYMI ODPŁATNIE _BAR_ 77000 _BAR_ 31000 _BAR_ 586,94 _BAR_
2 3 _BAR_ ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW _BAR_ 60000 _BAR_ 20000 _BAR_ 9888,38 _BAR_
2 4 _BAR_ PODARUNKI I DAROWIZNY _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 _BAR_ WPŁYWY Z INWESTYCJI, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH DOCHODÓW; ZYSKI UZYSKANE Z WYMIANY WALUT _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 140000 _BAR_ 72000 _BAR_ 13116,55 _BAR_
3 0 _BAR_ PŁATNOŚCI OD ISLANDII _BAR_ — _BAR_ 15700 _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 _BAR_ PŁATNOŚCI OD NORWEGII _BAR_ 334880 _BAR_ 297740 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 334880 _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 16185440 _BAR_ 14513116,55 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 16100000 _BAR_ 15800000 _BAR_ 14500000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 16100000 _BAR_ 15800000 _BAR_ 14500000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16100000 _BAR_ 15800000 _BAR_ 14500000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
16100000 _BAR_ 15800000 _BAR_ 14500000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 roku ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego (Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1655/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 41)
Zgodnie z postanowieniami art. 11 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, subwencję dla Centrum wprowadza się do ogólnego budżetu Unii Europejskiej.
Wpisane dochody odpowiadają udzielonej subwencji (nagłówki budżetu 15 03 01 03 oraz 15 03 01 04 deklaracji wydatków w Sekcji III (Komisja) budżetu ogólnego).
TYTUŁ 2
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 _BAR_ Wpływy z najmu i dzierżawy _BAR_ 3000 _BAR_ 21000 _BAR_ 2641,23 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 3000 _BAR_ 21000 _BAR_ 2641,23 _BAR_
2 2 0 _BAR_ Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie _BAR_ 77000 _BAR_ 31000 _BAR_ 586,94 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 77000 _BAR_ 31000 _BAR_ 586,94 _BAR_
2 3 0 _BAR_ Zwrot różnych wydatków _BAR_ 60000 _BAR_ 20000 _BAR_ 9888,38 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 60000 _BAR_ 20000 _BAR_ 9888,38 _BAR_
2 4 0 _BAR_ Podarunki i darowizny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 0 _BAR_ Wpływy z inwestycji, odsetek bankowych i innych elementów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 1 _BAR_ Zyski uzyskane z wymiany walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 140000 _BAR_ 72000 _BAR_ 13116,55 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
2 0 0Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WPŁYWY Z Z NAJMU I DZIERŻAWY
2 1 0Wpływy z najmu i dzierżawy
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 21000 _BAR_ 2641,23 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —DOCHODY I ŚWIADCZENIA ZWIĄZANE Z USŁUGAMI ŚWIADCZONYMI ODPŁATNIE
2 2 0Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
77000 _BAR_ 31000 _BAR_ 586,94 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW
2 3 0Zwrot różnych wydatków
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 20000 _BAR_ 9888,38 _BAR_
Uwagi
Niniejsza kwota obejmuje zwroty (np. prywatne rozmowy telefoniczne itd.).
ROZDZIAŁ 2 4 —PODARUNKI I DAROWIZNY
2 4 0Podarunki i darowizny
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —WPŁYWY Z INWESTYCJI, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH DOCHODÓW; ZYSKI UZYSKANE Z WYMIANY WALUT
2 5 0Wpływy z inwestycji, odsetek bankowych i innych elementów
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Niniejszy kwota dotyczy odsetek bankowych na rachunkach Centrum.
2 5 1Zyski uzyskane z wymiany walut
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Decyzja Cedefop z dnia 31 marca 2003 roku w sprawie zasad finansowania mających zastosowanie wobec Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego, zgodna z ramowym rozporządzeniem finansowym dla organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 roku w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.
Straty i zyski wynikające z przeprowadzenia wymiany walut w związku z transferem funduszy podlegają wyrównaniu wg postanowień art. 61 ust. 5 niniejszej decyzji.
W ten sposób sporządzenie zaświadczenia o dochodach na zakończenie każdego roku finansowego będzie konieczne jedynie w przypadku salda dodatniego.
TYTUŁ 3
PŁATNOŚCI OD PAŃSTW NIENALEŻĄCYCH DO UNII EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3 0 0 _BAR_ Płatności od Islandii _BAR_ p.m. _BAR_ 15700 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ 15700 _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 0 _BAR_ Płatności od Norwegii _BAR_ p.m. _BAR_ 297740 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 334880 _BAR_ 297740 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 334880 _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 16185440 _BAR_ 14513116,55 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —PŁATNOŚCI OD ISLANDII
3 0 0Płatności od Islandii
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 15700 _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —PŁATNOŚCI OD NORWEGII
3 1 0Płatności od Norwegii
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 297740 _BAR_ p.m. _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 8501000 _BAR_ 8345000 _BAR_ 7172305,05 _BAR_
1 3 _BAR_ MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 100000 _BAR_ 335000 _BAR_ 261803,66 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 194000 _BAR_ 203000 _BAR_ 186015,36 _BAR_
1 5 _BAR_ WYMIANY URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 500000 _BAR_ 400000 _BAR_ 366302,96 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000 _BAR_ 30000 _BAR_ 10500,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9310000 _BAR_ 9313000 _BAR_ 7996927,03 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE _BAR_ 394000 _BAR_ 439000 _BAR_ 360768,53 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 490000 _BAR_ 403000 _BAR_ 378469,21 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 123000 _BAR_ 121000 _BAR_ 86505,81 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 116000 _BAR_ 137000 _BAR_ 114661,20 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 211000 _BAR_ 207000 _BAR_ 179579,54 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 16200,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1352000 _BAR_ 1325000 _BAR_ 1136184,29 _BAR_
3 0 _BAR_ DZIAŁANIA WIELOPOZIOMOWE _BAR_ 623000 _BAR_ 660000 _BAR_ _BAR_
3 1 _BAR_ UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC _BAR_ 334880 _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 _BAR_ ROZWÓJ PRAC BADAWCZYCH _BAR_ 930000 _BAR_ 938000 _BAR_ _BAR_
3 3 _BAR_ SPRAWOZDANIA I UŁATWIENIA DOTYCZĄCE SKOORDYNOWANEGO PODEJŚCIA _BAR_ 1435000 _BAR_ 1325000 _BAR_ _BAR_
3 4 _BAR_ WYMIANY I WSPARCIE PARTNERÓW, W TYM PROGRAM WIZYT BADAWCZYCH _BAR_ 1425000 _BAR_ 1294000 _BAR_ _BAR_
3 5 _BAR_ INFORMACJE, KOMUNIKACJA I ROZPOWSZECHNIANIE _BAR_ 1165000 _BAR_ 1252000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5912880 _BAR_ 5782440 _BAR_ 5518663,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 16185440 _BAR_ 14651774,32 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 5400000 _BAR_ 5302500 _BAR_ 4708414,06 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 550000 _BAR_ 600000 _BAR_ 471126,55 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny _BAR_ 705000 _BAR_ 725000 _BAR_ 616815,76 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatek sekretarski _BAR_ 38000 _BAR_ 48000 _BAR_ 41166,55 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 6693000 _BAR_ 6675500 _BAR_ 5837522,92 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 125000 _BAR_ 306000 _BAR_ 238692,55 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ 980000 _BAR_ 508000 _BAR_ 506360,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Praktykanci _BAR_ 53000 _BAR_ 36000 _BAR_ 20785,24 _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Specjalni doradcy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1158000 _BAR_ 850000 _BAR_ 765837,79 _BAR_
1 1 3 _BAR_ Składki pracodawcy należne Komisji _BAR_ 297000 _BAR_ 257000 _BAR_ 230687,50 _BAR_
1 1 4 _BAR_ Inne świadczenia i dodatki _BAR_ 200000 _BAR_ 181000 _BAR_ 183098,31 _BAR_
1 1 7 _BAR_ Świadczenia agencji i inne świadczenia zewnętrzne _BAR_ 280000 _BAR_ 271000 _BAR_ 347636,85 _BAR_
1 1 8 _BAR_ Dodatki i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy lub w przypadku przeniesienia _BAR_ 223000 _BAR_ 395500 _BAR_ 126879,74 _BAR_
1 1 9 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ –350000 _BAR_ –285000 _BAR_ –319358,05 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 8501000 _BAR_ 8345000 _BAR_ 7172305,05 _BAR_
1 3 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 100000 _BAR_ 335000 _BAR_ 261803,66 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ 335000 _BAR_ 261803,66 _BAR_
1 4 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 4 2 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 22000 _BAR_ 22000 _BAR_ 20995,87 _BAR_
1 4 3 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 30000 _BAR_ 35000 _BAR_ 26000,— _BAR_
1 4 4 _BAR_ Kursy językowe, ponowne szkolenia i dalsze szkolenia zawodowe _BAR_ 112000 _BAR_ 112000 _BAR_ 104770,30 _BAR_
1 4 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 30000 _BAR_ 34000 _BAR_ 34249,19 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 194000 _BAR_ 203000 _BAR_ 186015,36 _BAR_
1 5 2 _BAR_ Wymiany personelu pomiędze Centrum i innymi organami _BAR_ 500000 _BAR_ 400000 _BAR_ 366302,96 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 500000 _BAR_ 400000 _BAR_ 366302,96 _BAR_
1 7 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000 _BAR_ 30000 _BAR_ 10500,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 15000 _BAR_ 30000 _BAR_ 10500,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9310000 _BAR_ 9313000 _BAR_ 7996927,03 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy zajmujący stanowiska ujęte w wykazie stanowisk
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5400000 _BAR_ 5302500 _BAR_ 4708414,06 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 62 i 66).
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń zasadniczych pracownikom ujętym w tabeli zatrudnienia, obliczonych na podstawie mających zastosowanie przepisów, z uwzględnieniem ewentualnych korekt.
Środki te pokrywają również koszy nadgodzin (art. 56 i załącznik VI).
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
550000 _BAR_ 600000 _BAR_ 471126,55 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 62, 67 i 68).
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków rodzinnych, które obejmują:
- dodatek na prowadzenie domu;
- dodatek na utrzymanie dzieci lub innych osób na utrzymaniu;
- dodatek na edukację.
1 1 0 2Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
705000 _BAR_ 725000 _BAR_ 616815,76 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 62 i 69, jak również art. 4 załącznika VII).
1 1 0 3Dodatek sekretarski
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
38000 _BAR_ 48000 _BAR_ 41166,55 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 4a załącznika VII).
1 1 1Personel pomocniczy i miejscowy
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
125000 _BAR_ 306000 _BAR_ 238692,55 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń personelowi pomocniczemu oraz na pokrycie składki pracodawcy na program ubezpieczenia społecznego dla pracowników pomocniczych, z wyłączeniem kwot wypłaconych w formie wskaźnika korygującego, który widnieje w pozycji 1 1 9 0.
1 1 1 2Personel miejscowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
980000 _BAR_ 508000 _BAR_ 506360,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 4 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń personelowi miejscowemu oraz na pokrycie składki pracodawcy na program ubezpieczenia społecznego dla pracowników miejscowych.
1 1 1 3Praktykanci
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
53000 _BAR_ 36000 _BAR_ 20785,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z praktycznym szkoleniem administracyjnym przeznaczonym dla młodych studentów.
Środki obejmują świadczenia i składki na ubezpieczenie społeczne praktykantów, koszty podróży za podróże odbyte w trakcie trwania programu szkoleniowego oraz koszty podróży związane z przyjazdem na rozpoczęcie i wyjazdem na zakończenie kursu lub pobytu.
1 1 1 4Specjalni doradcy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 5, 82 i 83.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń i kosztów misji doradców specjalnych oraz na pokrycie składki pracodawcy na ich ubezpieczenie wypadkowe.
Do kategorii doradców specjalnych należą przede wszystkim: lekarze, radcy prawni, konsultanci ds. technicznych itd.
1 1 3Składki pracodawcy należne Komisji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
297000 _BAR_ 257000 _BAR_ 230687,50 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- ubezpieczenia zdrowotnego (art. 72),
- ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (art. 73),
- ubezpieczenia od bezrobocia, rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1),
- ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych (art. 42).
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 181000 _BAR_ 183098,31 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (art. 70, 74 i 75 oraz art. 8 załącznika VII).
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatku z tytułu narodzin dziecka,
- zasiłku pogrzebowego w przypadku zgonu urzędnika,
- kosztów podróży z tytułu urlopu rocznego,
1 1 7Świadczenia agencji i inne świadczenia zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
280000 _BAR_ 271000 _BAR_ 347636,85 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie: zatrudnienia pracowników agencji oraz innych pracowników zewnętrznych.
1 1 8Dodatki i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy lub w przypadku przeniesienia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
223000 _BAR_ 395500 _BAR_ 126879,74 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z:
- wydatki związane z zatrudnieniem personelu (art. 27 do 31 i 33 oraz załącznik III),
- koszty podróży związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy, obejmujące członków rodziny (art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII),
- zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia (art. 5 i 6 załącznika VII),
- zwrot kosztów przeprowadzki (art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII),
- tymczasowe diety dzienne (art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII).
1 1 9Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
–350000 _BAR_ –285000 _BAR_ –319358,05 _BAR_
Uwagi
Artykuł ten przeznaczony jest na pokrycie wypłaty wskaźników korygujących zgodnie z decyzjami przyjętymi przez Radę.
ROZDZIAŁ 1 3 —MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 335000 _BAR_ 261803,66 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów misji poniesionych przez pracowników Centrum przydzielonych do działów administracyjnych.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 4 2Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
22000 _BAR_ 22000 _BAR_ 20995,87 _BAR_
1 4 3Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 35000 _BAR_ 26000,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 oraz art.8 załącznika II.
1 4 4Kursy językowe, ponowne szkolenia i dalsze szkolenia zawodowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
112000 _BAR_ 112000 _BAR_ 104770,30 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie udziału finansowego Centrum w kosztach dalszego szkolenia członków personelu.
1 4 9Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 34000 _BAR_ 34249,19 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5 —WYMIANY URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Wymiany personelu pomiędze Centrum i innymi organami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ 400000 _BAR_ 366302,96 _BAR_
Uwagi
Zasady przyjęte przez Komisję mają zastosowanie wobec zasad Cedefop przez analogię.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z krajowymi urzędnikami i innymi ekspertami oddelegowanymi do Centrum.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 30000 _BAR_ 10500,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 28565,— _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 9000 _BAR_ 12000 _BAR_ 6282,74 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 90000 _BAR_ 85000 _BAR_ 82842,07 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Sprzątanie i konserwacja _BAR_ 160000 _BAR_ 180000 _BAR_ 153045,90 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń _BAR_ 10000 _BAR_ 50000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 75000 _BAR_ 72000 _BAR_ 71892,82 _BAR_
2 0 7 _BAR_ Budowanie obiektów _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 18140,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 394000 _BAR_ 439000 _BAR_ 360768,53 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informatyczny _BAR_ 120000 _BAR_ 148000 _BAR_ 137541,91 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Tworzenie oprogramowania _BAR_ 100000 _BAR_ 111000 _BAR_ 110812,30 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Inne usługi zewnętrzne _BAR_ 270000 _BAR_ 144000 _BAR_ 130115,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 490000 _BAR_ 403000 _BAR_ 378469,21 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 490000 _BAR_ 403000 _BAR_ 378469,21 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Zakup sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ 43000 _BAR_ 29000 _BAR_ 16890,01 _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem, konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ 35000 _BAR_ 38000 _BAR_ 27693,75 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 78000 _BAR_ 67000 _BAR_ 44583,77 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 33000 _BAR_ 12000 _BAR_ 30046,55 _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem, konserwacja i naprawa mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 33000 _BAR_ 12000 _BAR_ 30046,55 _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Zakup środków transportowych _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Wynajem, konserwacja, eksploatacja i naprawa sprzętu transportowego _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 8494,72 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 35000 _BAR_ 8494,72 _BAR_
2 2 5 _BAR_ Wydatki na dokumentację i bibliotekę _BAR_ 2000 _BAR_ 7000 _BAR_ 3380,77 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 123000 _BAR_ 121000 _BAR_ 86505,81 _BAR_
2 3 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 60000 _BAR_ 75000 _BAR_ 86797,74 _BAR_
2 3 2 _BAR_ Opłaty finansowe _BAR_ 10000 _BAR_ 15000 _BAR_ 3390,32 _BAR_
2 3 3 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 4 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 _BAR_ Inne wydatki administracyjne _BAR_ 18000 _BAR_ 17000 _BAR_ 11143,59 _BAR_
2 3 9 _BAR_ Publikacje _BAR_ 20000 _BAR_ 22000 _BAR_ 13329,55 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 116000 _BAR_ 137000 _BAR_ 114661,20 _BAR_
2 4 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 91000 _BAR_ 77000 _BAR_ 75000,— _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty _BAR_ 80000 _BAR_ 98000 _BAR_ 90600,— _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup i instalacja sprzętu i wyposażenia telekomunikacyjnego _BAR_ 40000 _BAR_ 32000 _BAR_ 13979,54 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ 130000 _BAR_ 104579,54 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 211000 _BAR_ 207000 _BAR_ 179579,54 _BAR_
2 5 0 _BAR_ Spotkania formalne i nieformalne _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 16200,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 16200,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1352000 _BAR_ 1325000 _BAR_ 1136184,29 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
2 0 0Czynsz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 28565,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków czynszowych wiążących się z zajmowanymi budynkami lub częściami budynków.
2 0 1Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9000 _BAR_ 12000 _BAR_ 6282,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów umów ubezpieczeniowych dotyczących zajmowanych budynków lub części budynków.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ 85000 _BAR_ 82842,07 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zużycia bieżącego.
2 0 3Sprzątanie i konserwacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
160000 _BAR_ 180000 _BAR_ 153045,90 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania pomieszczeń używanych przez Centrum (pokoi, wind, systemu grzewczego, klimatyzacji, elektryczności i wody).
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 50000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i zmian ustawienia ścianek działowych w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
75000 _BAR_ 72000 _BAR_ 71892,82 _BAR_
2 0 7Budowanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wybudowania obiektów.
2 0 9Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 10000 _BAR_ 18140,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków bieżących na budynki, których nie wyszczególniono gdzie indziej, w szczególności podatków i opłat drogowych, opłat związanych z oczyszczaniem kanałów, wywożeniem śmieci, czyszczeniem kominów, itd.
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
2 1 0 0Sprzęt informatyczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 148000 _BAR_ 137541,91 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu/wynajmu komputerów i urządzeń peryferyjnych.
Środki te pokrywają również koszty serwisu, obsługi, naprawy, nośników danych, dokumentacji, innych materiałów itd.
2 1 0 1Tworzenie oprogramowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 111000 _BAR_ 110812,30 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług informatycznych i firm konsultingowych, w szczególności:
- konserwacji istniejących aplikacji,
- wprowadzenia nowych aplikacji i rozbudowy istniejących aplikacji (badanie wykonalności, analizy, programowanie, wdrożenie, itd.),
- zakupu, wynajmu i konserwacji pakietów programowych i oprogramowania itd.
2 1 0 2Inne usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
270000 _BAR_ 144000 _BAR_ 130115,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z personelem informatycznym (operatorzy, analitycy komputerowi, inżynierowie systemów, pracownicy przetwarzający dane itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Zakup sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
43000 _BAR_ 29000 _BAR_ 16890,01 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprzęt:
- audiowizualny, powielający, archiwizujący, biblioteki i sprzętu do tłumaczeń ustnych, jak np. kabiny, hełmofony i tablice rozdzielcze do instalacji do tłumaczeń symultanicznych,
- różnorodne narzędzia do utworzenia warsztatów konserwacyjnych,
- drobny sprzęt stanowiący wyposażenie biur, taki jak maszyny do pisania, kalkulatory, edytory tekstu, minikomputery itd.
2 2 0 2Wynajem, konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 38000 _BAR_ 27693,75 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu, konserwacji i naprawy sprzętu i instalacji wyszczególnionych w pozycji 2 2 0 0.
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
33000 _BAR_ 12000 _BAR_ 30046,55 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu mebli.
2 2 1 2Wynajem, konserwacja i naprawa mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu, naprawy i konserwacji sprzętu meblowego.
2 2 3Środki transportowe
2 2 3 0Zakup środków transportowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu sprzętu ruchomego.
2 2 3 2Wynajem, konserwacja, eksploatacja i naprawa sprzętu transportowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 8494,72 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu, obsługi i konserwacji sprzętu ruchomego.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 7000 _BAR_ 3380,77 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie, w szczególności
- zakupu książek, dokumentów i innych publikacji nieperiodycznych oraz aktualizację istnięjących zasobów niezbędnych dla działów Centrum,
- specjalnego sprzętu bibliotecznego (karty do indeksowania, półki, sprzęt do katalogowania itd.),
- kosztów bindowania i innych wydatków niezbędnych do przechowywania książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 75000 _BAR_ 86797,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kserokopii, artykułów do sprzętu do powielania, artykułów papierniczych i biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 15000 _BAR_ 3390,32 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i różnic wynikających z wymiany walut.
2 3 3Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 8000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 4Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5Inne wydatki administracyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
18000 _BAR_ 17000 _BAR_ 11143,59 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnorodnych wydatków administracyjnych, w szczególności
- różnego rodzaju ubezpieczeń,
- uniformów i ubrań roboczych,
- przeprowadzek działów,
- wydatków drobnych nieokreślonych ingdzie indziej.
2 3 9Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 22000 _BAR_ 13329,55 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z publikowaniem, które nie zostały określone w rozdziale 3, w szczególności wydatków na publikację deklaracji dochodów i wydatków Centrum w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, zgodnie z art. 7 ust. 5 decyzji z dnia 31 marca 2003 roku w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do Centrum.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
91000 _BAR_ 77000 _BAR_ 75000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 98000 _BAR_ 90600,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie stałych kosztów abonamentów, wydatków na komunikację, opłat konserwacyjnych oraz napraw i konserwacji sprzętu.
2 4 1 1Zakup i instalacja sprzętu i wyposażenia telekomunikacyjnego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 32000 _BAR_ 13979,54 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprzęt telekomunikacyjny, w tym okablowanie, zakup, wynajem, instalację, konserwację, dokumentację itd.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE
2 5 0Spotkania formalne i nieformalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
18000 _BAR_ 18000 _BAR_ 16200,— _BAR_
TYTUŁ 3
KOSZTY OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 _BAR_ Sporządzenie dokumentacji operacyjnej, konserwacja baz danych _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ _BAR_
3 0 4 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia _BAR_ 453000 _BAR_ 480000 _BAR_ _BAR_
3 0 5 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ 100000 _BAR_ 110000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 623000 _BAR_ 660000 _BAR_ _BAR_
3 1 0 _BAR_ Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac _BAR_ 334880 _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 334880 _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 336000 _BAR_ 357000 _BAR_ _BAR_
3 2 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 125000 _BAR_ 283000 _BAR_ _BAR_
3 2 2 _BAR_ Współpraca wzmocniona z partnerami _BAR_ 40000 _BAR_ 67000 _BAR_ _BAR_
3 2 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 25000 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
3 2 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 404000 _BAR_ 226000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 930000 _BAR_ 938000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 295000 _BAR_ 327000 _BAR_ _BAR_
3 3 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 180000 _BAR_ 214000 _BAR_ _BAR_
3 3 2 _BAR_ Ściślejsza współpraca z partnerami _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
3 3 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 60000 _BAR_ 38000 _BAR_ _BAR_
3 3 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 840000 _BAR_ 746000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 1435000 _BAR_ 1325000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 52000 _BAR_ 42000 _BAR_ _BAR_
3 4 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 4 2 _BAR_ Ściślejsza współpraca z partnerami _BAR_ p.m. _BAR_ 39000 _BAR_ _BAR_
3 4 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 73000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
3 4 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 25000 _BAR_ 53000 _BAR_ _BAR_
3 4 5 _BAR_ Wspólnotowy program wizyt badawczych _BAR_ 1275000 _BAR_ 1105000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 1425000 _BAR_ 1294000 _BAR_ _BAR_
3 5 0 _BAR_ Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne _BAR_ 170000 _BAR_ 161000 _BAR_ _BAR_
3 5 1 _BAR_ Publikacje, działania promocyjne i promocja organizacji _BAR_ 235000 _BAR_ 311000 _BAR_ _BAR_
3 5 2 _BAR_ Ściślejsza współpraca z partnerami _BAR_ 625000 _BAR_ 245000 _BAR_ _BAR_
3 5 3 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 100000 _BAR_ 61000 _BAR_ _BAR_
3 5 4 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ 35000 _BAR_ 474000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 1165000 _BAR_ 1252000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5912880 _BAR_ 5782440 _BAR_ 5518663,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 16185440 _BAR_ 14651774,32 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DZIAŁANIA WIELOPOZIOMOWE
3 0 0Sporządzenie dokumentacji operacyjnej, konserwacja baz danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ 70000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z opracowaniem systemu informacyjnego i dokumentującego, stanowiącego integralną część misji Centrum wg postanowień rozporządzenia ustanawiającego (rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 ustanawiające Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego, art. 2 ust. 2: "Priorytetowymi zadaniami Centrum są […] przygotowanie wyboru dokumentów związanych w szczególności z bieżącą sytuacją, kierunkami rozwoju oraz badaniami w stosownych dziedzinach, jak również w kwestiach organizacji szkolenia zawodowego", umowami o współpracy z instytucjami specjalistycznymi, zakupem publikacji i prenumerat dzienników i gazet oraz kosztami poniesionymi w trakcie eksploatacji baz danych. Środki te przeznaczone są również na pokrycie kosztów utrzymania oprogramowania dokumentacyjnego.
3 0 4Wydatki na tłumaczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
453000 _BAR_ 480000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń związanych z wdrażaniem programu prac Centrum, w tym koszty maszynopisania przez tłumaczy zewnętrznych.
3 0 5Posiedzenia Zarządu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 110000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Zarządu i Biura (również pracowników Cedefop), w tym kosztów podróży i pobytu, wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
ROZDZIAŁ 3 1 —UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC
3 1 0Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
334880 _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —ROZWÓJ PRAC BADAWCZYCH
3 2 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
336000 _BAR_ 357000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowanie, tłumaczenia ustne, koszty podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienie.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 2 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
125000 _BAR_ 283000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w tym rozdziale, w szczególności Europejskiego Dziennika Szkolenia Zawodowego, Sprawozdania z Badań, publikacji związanych z projektem Agoras, w tym koszt papieru, maszynopisania, drukowania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te przeznaczone są również na pokrycie kosztów wszystkich działań promocyjnych (broszur, wydań prasowych, prezentacji, targów handlowych idt.).
3 2 2Współpraca wzmocniona z partnerami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 67000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 2 3Wsparcie techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 2 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
404000 _BAR_ 226000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
ROZDZIAŁ 3 3 —SPRAWOZDANIA I UŁATWIENIA DOTYCZĄCE SKOORDYNOWANEGO PODEJŚCIA
3 3 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
295000 _BAR_ 327000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowanie, tłumaczenia ustne, koszty podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienie.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 3 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
180000 _BAR_ 214000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w niniejszym rozdziale, w szczególności Sprawozdania na temat Polityki, periodyku Cedefop Info, monografii, Danych Kluczowych, w tym koszty papieru, maszynopisania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te pokrywają również wszystkie działania promocyjne (broszury, wydania prasowe, prezentacje, targi handlowe itd.).
3 3 2Ściślejsza współpraca z partnerami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 3 3Wsparcie techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 38000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 3 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
840000 _BAR_ 746000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
ROZDZIAŁ 3 4 —WYMIANY I WSPARCIE PARTNERÓW, W TYM PROGRAM WIZYT BADAWCZYCH
3 4 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
52000 _BAR_ 42000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowanie, tłumaczenia ustne, koszty podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienie.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 4 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w niniejszym rozdziale, w tym koszty papieru, maszynopisania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te pokrywają również wszystkie działania promocyjne (broszury, wydania prasowe, prezentacje, targi handlowe itd.).
3 4 2Ściślejsza współpraca z partnerami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 39000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 4 3Wsparcie techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
73000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 4 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 53000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
3 4 5Wspólnotowy program wizyt badawczych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1275000 _BAR_ 1105000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 1994 roku ustanawiająca program działań w celu wdrożenia strategii Wspólnoty Europejskiej w zakresie szkolenia zawodowego (program Leonardo da Vinci, częśé III.3.b).
Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 1999 roku ustanawiająca drugą fazę Wspólnotowego programu działania w zakresie szkolenia zawodowego "Leonardo da Vinci".
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów (w tym posiedzeń, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży, tłumaczeń pisemnych) związanych z wprowadzeniem programów zgodnie z w/w decyzjami.
ROZDZIAŁ 3 5 —INFORMACJE, KOMUNIKACJA I ROZPOWSZECHNIANIE
3 5 0Misje, posiedzenia, tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
170000 _BAR_ 161000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki dostępne na pokrycie kosztów organizacji spotkań, w tym drukowanie, tłumaczenia ustne, koszty podróży i pobytu pracowników zewnętrznych i wewnętrznych oraz wyżywienie.
Środki te również pokrywają koszty związane z telekonferencjami.
3 5 1Publikacje, działania promocyjne i promocja organizacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
235000 _BAR_ 311000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowania, publikacji (w formie drukowanej i elektronicznej) oraz dystrybucji zadań ujętych w niniejszym rozdziale, w szczególności Sprawozdania Rocznego, Programu Prac, katalogu publikacji, Glosariusza, bibliografii, w tym koszty papieru, maszynopisania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
Środki te pokrywają również wszystkie działania promocyjne (broszury, wydania prasowe, prezentacje, targi handlowe itd.).
3 5 2Ściślejsza współpraca z partnerami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
625000 _BAR_ 245000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te pokrywają wszystkie działania odnoszące się do gromadzenia i rozpowszechniania informacji (poza publikacjami) poprzez sieci instytucji specjalizujących się w edukacji i szkoleniach zawodowych w Europie, z instytucjami międzynarodowymi i z partenarmi o podobnym zakresie działania co Cedefop, działającymi na terytorium swoich krajów.
3 5 3Wsparcie techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 61000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z używaniem wspólnot wirtualnych i różnorodnych aplikacji informatycznych i/lub narzędzi niezbędnych do zapewnienia, że projekty z niniejszego rozdziału dobrze funkcjonują, oraz na pokrycie kosztów zadań wspomagających i mających na celu rozbudowę systemu KMS (zatwierdzenie, kontrola jakości, rozbudowa systemu informatycznego itd.).
3 5 4Badania i projekty pilotujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 474000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac.
--------------------------------------------------
TYTUŁ 3 (STARA NOMENKLATURA)
KOSZTY OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Dokumentacja _BAR_ _BAR_ 600000 _BAR_ 404752,74 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Komputeryzacja _BAR_ _BAR_ 155000 _BAR_ 344000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ _BAR_ 755000 _BAR_ 748752,74 _BAR_
3 0 1 _BAR_ Rozpowszechnianie informacji _BAR_ _BAR_ 850000 _BAR_ 827985,77 _BAR_
3 0 2 0 _BAR_ Wydatki na sieć i posiedzenia _BAR_ _BAR_ 514000 _BAR_ 495000,— _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia ustne _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_ 113341,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ _BAR_ 714000 _BAR_ 608341,— _BAR_
3 0 3 _BAR_ Badania i projekty pilotujące _BAR_ _BAR_ 1220000 _BAR_ 1597933,30 _BAR_
3 0 4 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia _BAR_ _BAR_ 480000 _BAR_ 515808,72 _BAR_
3 0 5 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ _BAR_ 110000 _BAR_ 154934,69 _BAR_
3 0 6 _BAR_ Wizyty badawcze — program Wspólnotowy dla osób odpowiedzialnych za szkolenia zawodowe _BAR_ _BAR_ 1105000 _BAR_ 1064906,78 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ _BAR_ 5234000 _BAR_ 5518663,— _BAR_
3 1 0 _BAR_ Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac _BAR_ _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ _BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ _BAR_ 5547440 _BAR_ 5518663,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —KOSZTY OPERACYJNE
3 0 0Opracowanie dokumentacji operacyjnej
3 0 0 0Dokumentacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 600000 _BAR_ 404752,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z uruchomieniem systemu informacyjnego i dokumentacyjnego uważanego za niezbędny dla prawidłowego przeprowadzania działań Centrum, kosztów umów o współpracy ze specjalistycznymi instytucjami, kosztów zakupu książek, prenumerat dzienników i gazet i innych opłat (linie telefoniczne, okres eksploatacji) związanych z dostępem do banku danych.
3 0 0 1Komputeryzacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 155000 _BAR_ 344000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wszystkich kosztów (w tym np. konsultacje z ekspertami informatycznymi, zakup lub opracowanie oprogramowania, linie telefoniczne, koszty bieżące) związanych z uruchomieniem, administracją i dostępem do bazy danych.
3 0 1Rozpowszechnianie informacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 850000 _BAR_ 827985,77 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przygotowania, edycji, publikacji biuletynu na temat szkolenia zawodowego, sprawozdania rocznego i innych publikacji Centrum, w tym np. koszt papieru, maszynopisania, drukowania, dystrybucji i innych usług zlecanych na zewnątrz.
3 0 2Projekty dotyczące rozwoju i koordynacji prac badawczych
3 0 2 0Wydatki na sieć i posiedzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 514000 _BAR_ 495000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przygotowania, organizacji i rozwoju sieci i spotkań ekspertów, grup roboczych i konferencji, które służą:
- opracowaniu jasnych celów dla różnorodnych działań podejmowanych przez Centrum,
- zapewnieniu, że śledzi się rozwój tych działań,
- uczeniu się na błędach,
w tym kosztów maszynopisania, drukowania i powielania zlecanych na zewnątrz.
3 0 2 1Wydatki na tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 200000 _BAR_ 113341,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń, diet dziennych i kosztów podróży niezależnych tłumaczy ustnych i personelu technicznego pracującego przy konferencjach, w tym zwrot kosztów za usługi świadczone przez tłumaczy ustnych Komisji, przy czym dotyczy to wszystkich posiedzeń związanych z wdrażaniem programu pracy Centrum.
3 0 3Badania i projekty pilotujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 1220000 _BAR_ 1597933,30 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zawarcia umów badawczych oraz oceny środków eksperymentalnych i projektów pilotujących, zgodnie z programem prac, w tym koszty maszynopisania zlecane na zewnątrz.
3 0 4Wydatki na tłumaczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 480000 _BAR_ 515808,72 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń związanych z wdrażaniem programu prac Centrum, w tym koszty maszynopisania zlecane na zewnątrz.
3 0 5Posiedzenia Zarządu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 110000 _BAR_ 154934,69 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków operacyjnych Zarządu i Biura, w tym kosztów podróży i pobytu, wynajmu sal posiedzeń i wydatków na tłumaczenia ustne.
3 0 6Wizyty badawcze — program Wspólnotowy dla osób odpowiedzialnych za szkolenia zawodowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 1105000 _BAR_ 1064906,78 _BAR_
Uwagi
Uchwala Rady z dnia 2 czerwca 1983 r.dotycząca środków kstałcenia zawodowego odnoszących się do nowych technologii informacyjnych (Dz.U. C 166 z 25.6.1983, str. 1).
Uchwala Rady z dnia 11 lipca 1983 r.dotycząca działań w zakresie kstałcenia zawodowego we Wspólnocie Europejskiej w latach osiemdziesiątych (Dz.U. C 193 z 20.7.1983, str. 2).
Decyzja Rady 94/819/WE z dnia 6 grudnia 1994 r. ustanawiająca program działań w celu wdrożenia strategii Wspólnoty Europejskiej w zakresie szkolenia zawodowego (program Leonardo da Vinci, Strand III.3.b) (Dz.U. L 340 z 29.12.1994, str. 8).
Decyzja Rady 1999/382/WE z dnia 26 kwietnia 1999 roku ustanawiająca drugą fazę Wspólnotowego programu działania w zakresie szkolenia zawodowego "Leonardo da Vinci" (Dz.U. L 146 z 11.6.1999, str. 33).
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów (w tym posiedzeń, tłumaczeń ustnych, kosztów podróży, tłumaczeń pisemnych) związanych z wprowadzeniem programów zgodnie z w/w decyzjami.
ROZDZIAŁ 3 1 —UDZIAŁ PAŃSTW SPOZA UNII EUROPEJSKIEJ W PROGRAMIE PRAC
3 1 0Udział państw spoza Unii Europejskiej w programie prac
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 313440 _BAR_ 0,— _BAR_
--------------------------------------------------
Tabela zatrudnienia
Kategoria i stopień _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Liczba stanowisk obsadzonych do 31.12.2003 _BAR_ Zatwierdzone _BAR_ Zatwierdzone _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
A 1 - A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A 2 - A*15 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A 3 - A*14 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A 4 - A*12 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_
A 5 - A*11 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_
A 6 - A*10 _BAR_ 1 _BAR_ 5 _BAR_ 1 _BAR_ 6 _BAR_ 1 _BAR_ 7 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A 7 - A*8 _BAR_ _BAR_ 5 _BAR_ _BAR_ 5 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
A 8 - A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_
Razem A _BAR_ 15 _BAR_ 20 _BAR_ 15 _BAR_ 23 _BAR_ 15 _BAR_ 25 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B 1 - B*10 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B 2 - B*8 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
B 3 - B*7 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B 4 - B*6 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_
B 5 - B*5 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
Razem B _BAR_ 6 _BAR_ 11 _BAR_ 6 _BAR_ 13 _BAR_ 6 _BAR_ 14 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C 1 - C*6 _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_
C 2 - C*5 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_
C 3 - C*4 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_
C 4 - C*3 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
C 5 - C*2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
Razem C _BAR_ 11 _BAR_ 13 _BAR_ 13 _BAR_ 15 _BAR_ 13 _BAR_ 15 _BAR_
D*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D 1 - D*4 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
D 2 - D*3 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
D 3 - D*2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D 4 - D*1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Razem D _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_
Razem _BAR_ 33 _BAR_ 46 _BAR_ 35 _BAR_ 53 _BAR_ 35 _BAR_ 56 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Odbudowy za rok finansowy 2005
(2005/278/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ _BAR_ 275200000 _BAR_ 362300000 _BAR_ 349280000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 275200000 _BAR_ 362300000 _BAR_ 349280000,— _BAR_
2 0 _BAR_ POZOSTAŁE SUBWENCJE _BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 4034172,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 4034172,— _BAR_
3 _BAR_ ŚRODKI POZOSTAŁE Z POPRZEDNICH LAT NA POKRYCIE KOSZTÓW BIEŻĄCYCH _BAR_ 1312000 _BAR_ 11929000 _BAR_ 5300000,— _BAR_
4 _BAR_ RÓŻNE _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
5 _BAR_ DOCHODY PRZEZNACZONE NA OKREŚLONE CELE _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 276512000 _BAR_ 374629000 _BAR_ 358614172,— _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Kosowo _BAR_ 57000000 _BAR_ 76100000 _BAR_ 66280000,— _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Serbia _BAR_ 159000000 _BAR_ 208000000 _BAR_ 231000000,— _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Czarnogóra _BAR_ 22000000 _BAR_ 17500000 _BAR_ 13500000,— _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Była Jugosłowiańska Republika Macedonii _BAR_ 29700000 _BAR_ 54500000 _BAR_ 38500000,— _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Związek Państw Serbii i Czarnogóry _BAR_ 7500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 5 _BAR_ Program sąsiedztwa _BAR_ _BAR_ 6200000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 275200000 _BAR_ 362300000 _BAR_ 349280000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 275200000 _BAR_ 362300000 _BAR_ 349280000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 275200000 _BAR_ 362300000 _BAR_ 349280000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —SUBWENCJA Z KOMISJI EUROPEJSKIEJ
1 1 0
1 1 0 0Kosowo
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
57000000 _BAR_ 76100000 _BAR_ 66280000,— _BAR_
1 1 0 1Serbia
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
159000000 _BAR_ 208000000 _BAR_ 231000000,— _BAR_
1 1 0 2Czarnogóra
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
22000000 _BAR_ 17500000 _BAR_ 13500000,— _BAR_
1 1 0 3Była Jugosłowiańska Republika Macedonii
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
29700000 _BAR_ 54500000 _BAR_ 38500000,— _BAR_
1 1 0 4Związek Państw Serbii i Czarnogóry
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
7500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 5Program sąsiedztwa
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ 6200000 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Pozostałe subwencje _BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 4034172,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 4034172,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 4034172,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 0Pozostałe subwencje
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 400000 _BAR_ 4034172,— _BAR_
TYTUŁ 3
ŚRODKI POZOSTAŁE Z POPRZEDNICH LAT NA POKRYCIE KOSZTÓW BIEŻĄCYCH
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 1312000 _BAR_ 11929000 _BAR_ 5300000,— _BAR_
TYTUŁ 4
RÓŻNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 5
DOCHODY PRZEZNACZONE NA OKREŚLONE CELE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 276512000 _BAR_ 374629000 _BAR_ 358614172,— _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 17544000 _BAR_ 16667750 _BAR_ 16607637,07 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 520000 _BAR_ 386620 _BAR_ 370347,01 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 239000 _BAR_ 78436 _BAR_ 108543,83 _BAR_
1 5 _BAR_ INNE WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM _BAR_ 92000 _BAR_ 72568 _BAR_ 85046,98 _BAR_
1 6 _BAR_ POMOC SPOŁECZNA _BAR_ 41000 _BAR_ 31272 _BAR_ 26459,08 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000 _BAR_ 4552 _BAR_ 6089,42 _BAR_
1 9 _BAR_ REZERWA NA TYTUŁ 1 _BAR_ 30000 _BAR_ 1604801 _BAR_ 2010876,60 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18481000 _BAR_ 18846000 _BAR_ 19214999,99 _BAR_
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE _BAR_ 3948000 _BAR_ 3478485 _BAR_ 3945283,88 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 726000 _BAR_ 209132 _BAR_ 590696,11 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 487000 _BAR_ 191516 _BAR_ 291250,49 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE _BAR_ 576000 _BAR_ 402592 _BAR_ 472766,68 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 926000 _BAR_ 772606 _BAR_ 1049763,89 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA I NARADY _BAR_ 138000 _BAR_ 71049 _BAR_ 56734,05 _BAR_
2 9 _BAR_ REZERWA NA TYTUŁ 2 _BAR_ 30000 _BAR_ 1957620 _BAR_ 1178504,89 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6831000 _BAR_ 7083000 _BAR_ 7584999,99 _BAR_
3 1 _BAR_ ROCZNY PROGRAM DLA KOSOWA _BAR_ 51500000 _BAR_ 73000000 _BAR_ 62280000,— _BAR_
3 2 _BAR_ ROCZNY PROGRAM DLA SERBII _BAR_ 147000000 _BAR_ 205400000 _BAR_ 220000000,— _BAR_
3 3 _BAR_ ROCZNY PROGRAM DLA CZARNOGÓRY _BAR_ 20500000 _BAR_ 16500000 _BAR_ 12000000,— _BAR_
3 4 _BAR_ ROCZNY PROGRAM DLA BYŁEJ JUGOSŁOWIAŃSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII _BAR_ 25200000 _BAR_ 53800000 _BAR_ 37534172,— _BAR_
3 6 _BAR_ ZWIĄZEK PAŃSTW _BAR_ 7000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 251200000 _BAR_ 348700000 _BAR_ 331814172,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 276512000 _BAR_ 374629000 _BAR_ 358614171,98 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 8858000 _BAR_ 8971826 _BAR_ 8846331,01 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 585000 _BAR_ 596968 _BAR_ 636231,83 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 1206000 _BAR_ 1193391 _BAR_ 1176339,27 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie dla członków personelu tymczasowego _BAR_ — _BAR_ 531 _BAR_ 2070,30 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 10649000 _BAR_ 10762716 _BAR_ 10660972,41 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Wynagrodzenia i ubezpieczenie personelu pomocniczego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 5900,— _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Wynagrodzenia, ubezpieczenie i praca w godzinach nadliczbowych personelu lokalnego _BAR_ 5058000 _BAR_ 4581598 _BAR_ 4468899,64 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 5058000 _BAR_ 4581598 _BAR_ 4474799,64 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenia zdrowotne dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 285000 _BAR_ 283718 _BAR_ 276519,63 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 68000 _BAR_ 66480 _BAR_ 64162,14 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 105000 _BAR_ 88500 _BAR_ 57366,70 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 458000 _BAR_ 438698 _BAR_ 398048,47 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 2000 _BAR_ 397 _BAR_ 594,93 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Specjalne dodatki dla księgowych i administratorów kont imprest _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Roczne koszty podróży _BAR_ 290000 _BAR_ 255585 _BAR_ 236161,52 _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Koszty podróży w ramach urlopu wypoczynkowego _BAR_ 31000 _BAR_ 15651 _BAR_ 25794,15 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 323000 _BAR_ 271632 _BAR_ 262550,60 _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Praca w godzinach nadliczbowych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 6 0 _BAR_ Odprawy _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 6 1 _BAR_ Inne dodatki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 6 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 0 _BAR_ Usługi tłumaczeń ustnych i pisemnych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Pozostałe usługi zewnętrzne, w tym wydatki związane z zarządzaniem kosztów Komisji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 241000 _BAR_ 137801 _BAR_ 253116,49 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży związane z podjęciem i zakończeniem stosunku pracy _BAR_ 30000 _BAR_ 17121 _BAR_ 18322,70 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, ponowne urządzenie i na przeniesienie dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 290000 _BAR_ 219010 _BAR_ 242618,92 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 350000 _BAR_ 161312 _BAR_ 147549,33 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 72000 _BAR_ 45671 _BAR_ 27167,88 _BAR_
1 1 8 5 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne: tymczasowe zakwaterowanie dla członków personelu tymczasowego _BAR_ 43000 _BAR_ 24128 _BAR_ 23858,13 _BAR_
1 1 8 6 _BAR_ Koszty podróży związane z zakończeniem stosunku pracy _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 1026000 _BAR_ 605043 _BAR_ 712633,45 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wyrównanie wynagrodzeń _BAR_ 30000 _BAR_ 8064 _BAR_ 98632,50 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 8064 _BAR_ 98632,50 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 17544000 _BAR_ 16667750 _BAR_ 16607637,07 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty _BAR_ 520000 _BAR_ 386620 _BAR_ 370347,01 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 520000 _BAR_ 386620 _BAR_ 370347,01 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 520000 _BAR_ 386620 _BAR_ 370347,01 _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 23000 _BAR_ 12217 _BAR_ 12935,59 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 23000 _BAR_ 12217 _BAR_ 12935,59 _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna: roczne badania lekarskie i drobne usługi medyczne _BAR_ 35000 _BAR_ 18664 _BAR_ 20755,15 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 35000 _BAR_ 18664 _BAR_ 20755,15 _BAR_
1 4 2 0 _BAR_ Kursy językowe i doskonalenie zawodowe _BAR_ 180000 _BAR_ 47555 _BAR_ 74853,09 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 180000 _BAR_ 47555 _BAR_ 74853,09 _BAR_
1 4 3 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 3 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 239000 _BAR_ 78436 _BAR_ 108543,83 _BAR_
1 5 0 0 _BAR_ Wydatki na zarządzanie kosztami Komisji _BAR_ 50000 _BAR_ 46500 _BAR_ 54250,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 0 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 46500 _BAR_ 54250,— _BAR_
1 5 1 0 _BAR_ Koszty tłumaczeń ustnych _BAR_ 5000 _BAR_ 280 _BAR_ 1466,36 _BAR_
1 5 1 1 _BAR_ Pozostałe usługi zewnętrzne _BAR_ 37000 _BAR_ 25788 _BAR_ 29330,62 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 1 — Razem _BAR_ 42000 _BAR_ 26068 _BAR_ 30796,98 _BAR_
1 5 2 0 _BAR_ Krajowi i międzynarodowi urzędnicy oraz personel sektora prywatnego czasowo oddelegowany do Agencji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy instytucji czasowo przypisani do krajowych służb cywilnych, organizacji międzynarodowych lub do instytucji i przedsiębiorstw sektora publicznego lub prywatnego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 92000 _BAR_ 72568 _BAR_ 85046,98 _BAR_
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 1 0 _BAR_ Imprezy _BAR_ 41000 _BAR_ 31272 _BAR_ 26459,08 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 1 — Razem _BAR_ 41000 _BAR_ 31272 _BAR_ 26459,08 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 41000 _BAR_ 31272 _BAR_ 26459,08 _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000 _BAR_ 4552 _BAR_ 6089,42 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 4552 _BAR_ 6089,42 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 15000 _BAR_ 4552 _BAR_ 6089,42 _BAR_
1 9 0 0 _BAR_ Rezerwa na Tytuł 1 _BAR_ 30000 _BAR_ 1604801 _BAR_ 2010876,60 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 1604801 _BAR_ 2010876,60 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ 30000 _BAR_ 1604801 _BAR_ 2010876,60 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18481000 _BAR_ 18846000 _BAR_ 19214999,99 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Urzędnicy i pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8858000 _BAR_ 8971826 _BAR_ 8846331,01 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 66, mające zastosowanie zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 2667/2000, zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2454/1999.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze członków personelu tymczasowego zajmujących stanowiska zgodnie z planem zatrudnienia.
1 1 0 1Dodatki rodzinne dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
585000 _BAR_ 596968 _BAR_ 636231,83 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62, 67 i 68 oraz rozdział I załącznika VII oraz załącznik X, mający zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków rodzinnych, które obejmują:
- dodatek na rodzinę,
- dodatek na dzieci pozostające na utrzymaniu rodziców,
- dodatek na kształcenie,
członków personelu tymczasowego.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1206000 _BAR_ 1193391 _BAR_ 1176339,27 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 69 i art. 4 załącznika VII oraz załącznik X, mający zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju dla członków personelu tymczasowego.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 531 _BAR_ 2070,30 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków stałych/sekretarskich dla członków personelu tymczasowego zaliczonych do kategorii C i zatrudnionych w charakterze maszynistek, stenotypistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu wydawniczego, kierowników lub szefów sekretariatów.
1 1 1Personel pomocniczy i lokalny
1 1 1 0Wynagrodzenia i ubezpieczenie personelu pomocniczego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 5900,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 3 i Tytuł III. Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych personelu pomocniczego.
Pracownicy ci zatrudniani są w zastępstwie członków personelu tymczasowego, którzy czasowo nie mogą wykonywać swoich obowiązków oraz jako wsparcie personelu zwłaszcza podczas sesji miesięcznych, w szczególności jako uzupełnienie personelu technicznego (drukowanie, powielanie, dystrybucja, kurierzy, sprzęt audiowizualny).
Środki te obejmują również wynagrodzenie personelu medycznego i paramedycznego, opłacanego w ramach systemu świadczenia usług.
1 1 1 1Wynagrodzenia, ubezpieczenie i praca w godzinach nadliczbowych personelu lokalnego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5058000 _BAR_ 4581598 _BAR_ 4468899,64 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 4 i Tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych pracowników lokalnych, a także na pokrycie kosztów związanych z pracą w godzinach nadliczbowych.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla członków personelu tymczasowego
1 1 3 0Ubezpieczenia zdrowotne dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
285000 _BAR_ 283718 _BAR_ 276519,63 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72 i art. 24 załącznika X do niego, mające zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek pracodawcy na ubezpieczenia zdrowotne dla członków personelu tymczasowego.
1 1 3 1Ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
68000 _BAR_ 66480 _BAR_ 64162,14 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73 i 15 załącznika VII oraz art. 25 załącznika X, mający zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych,
- dodatkowe wydatki ponoszone przez członków personelu tymczasowego.
1 1 3 2Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
105000 _BAR_ 88500 _BAR_ 57366,70 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1), w szczególności jego art. 28a.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek pracodawcy na ubezpieczenia na wypadek bezrobocia dla członków personelu tymczasowego.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki dla członków personelu tymczasowego
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 397 _BAR_ 594,93 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są dla członków personelu tymczasowego i obejmują:
- dodatki z tytułu narodzin dziecka
- i zasiłki w przypadku śmierci urzędnika:
- na pokrycie pełnego wynagrodzenia urzędnika przez 3 miesiące po śmierci,
- na pokrycie kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 2Specjalne dodatki dla księgowych i administratorów kont imprest
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie specjalnych dodatków dla członków personelu tymczasowego zajmujących stanowisko księgowych i administratorów kont imprest.
1 1 4 3Roczne koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
290000 _BAR_ 255585 _BAR_ 236161,52 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów podróży przysługującego funkcjonariuszom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia z zastrzeżeniem poniższych warunków:
- raz do roku, gdy odległość transportem kolejowym mieści się w przedziale od 50 do 725 km,
- dwa razy do roku, gdy odległość transportem kolejowym wynosi co najmniej 725 km.
1 1 4 4Koszty podróży w ramach urlopu wypoczynkowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
31000 _BAR_ 15651 _BAR_ 25794,15 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika X do niego, mający zastosowanie do Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów podróży przysługującego funkcjonariuszom czasowym, z miejsca zatrudnienia do zatwierdzonego miejsca urlopu.
1 1 5Praca członków personelu tymczasowego w godzinach nadliczbowych
1 1 5 0Praca w godzinach nadliczbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków stałych i wynagrodzenia godzinnego dla członków personelu tymczasowego zaliczanych do kategorii C i D, którym nie możliwe było zrekompensowanie przepracowanych nadgodzin przyznaniem czasu wolnego.
1 1 6Odprawy i inne dodatki
1 1 6 0Odprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 39 i 40.
1 1 6 1Inne dodatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych dodatków przeznaczonych dla innych pracowników.
1 1 7Usługi dodatkowe
1 1 7 0Usługi tłumaczeń ustnych i pisemnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 1Pozostałe usługi zewnętrzne, w tym wydatki związane z zarządzaniem kosztów Komisji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 8Świadczenia i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy oraz przeniesieniem
1 1 8 0Wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
241000 _BAR_ 137801 _BAR_ 253116,49 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27 do 31 i art. 33 oraz załącznik III do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z badaniami lekarskimi kandydatów na członków personelu tymczasowego i innych pracowników oraz kosztów ogłoszeń reklamowych, agencji zatrudnienia i kosztów podróży dla kandydatów przyjeżdżających na rozmowy kwalifikacyjne.
1 1 8 1Koszty podróży związane z podjęciem i zakończeniem stosunku pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 17121 _BAR_ 18322,70 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów podróży przysługującego funkcjonariuszom czasowym (i ich rodzinom), którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, zostali przeniesieni do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub dla funkcjonariuszy, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, ponowne urządzenie i na przeniesienie dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
290000 _BAR_ 219010 _BAR_ 242618,92 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 24 oraz regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności rozdział 4, sekcja 2 załącznika X do niego, mające zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki i urządzenia miejsca zamieszkania poniesionych przez członków personelu tymczasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, zostali przeniesieni do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub dla funkcjonariuszy, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ 161312 _BAR_ 147549,33 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 i art. 9 załącznika VII do niego oraz rozdział 4, sekcja 2 załącznika X do niego, mające zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki poniesionych przez członków personelu tymczasowego, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, zostali przeniesieni do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub dla funkcjonariuszy, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
72000 _BAR_ 45671 _BAR_ 27167,88 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 i art. 10 załącznika VII do niego oraz rozdział 4, sekcja 2 załącznika X do niego, mające zastosowanie dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na wypłatę tymczasowych diet dziennych funkcjonariuszom czasowym, którzy przedłożą dowody na to, iż musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub przeniesieniem do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji.
1 1 8 5Tymczasowe diety dzienne: tymczasowe zakwaterowanie dla członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
43000 _BAR_ 24128 _BAR_ 23858,13 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 18 załącznika X do niego, mający zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tymczasowego zakwaterowania członków personelu tymczasowego, którzy przedłożą dowody na to, iż musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub przeniesieniem do innego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji.
1 1 8 6Koszty podróży związane z zakończeniem stosunku pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ — _BAR_ _BAR_
1 1 9Wyrównanie wynagrodzeń
1 1 9 0Wyrównanie wynagrodzeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 8064 _BAR_ 98632,50 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65 oraz art. 17 ust. 3 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównania wynagrodzeń członków personelu tymczasowego.
Środki te przeznaczone są również na zmianę, przez zastosowanie wskaźnika korygującego, części wynagrodzenia przekazywanego do kraju innego niż kraj zatrudnienia.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty
1 3 0 0Koszty podróży, wyjazdów służbowych i inne koszty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
520000 _BAR_ 386620 _BAR_ 370347,01 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 11 i 13 załącznika VII do niego.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłat dziennych diet przysługujących podczas podróży służbowych i wydatków towarzyszących poniesionych z tytułu podróży służbowej, w tym koszty podróży na roczne badania lekarskie i posiedzenia komitetu pracowniczego dla personelu Agencji zatrudnionego na podstawie regulaminu pracowniczego i dla ekspertów oraz krajowych i międzynarodowych urzędników oddelegowanych do Agencji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
23000 _BAR_ 12217 _BAR_ 12935,59 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia i materiałów zużywalnych dla restauracji i stołówek.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna: roczne badania lekarskie i drobne usługi medyczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 18664 _BAR_ 20755,15 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 (badania lekarskie w związku z urlopem chorobowym i profilaktyczne badania lekarskie) oraz art. 8 załącznika II (komisja orzekająca o niezdolności do pracy).
Środki te przeznaczone są pokrycie kosztów rocznych kontrolnych badań lekarskich wykonywanych lokalnie, innych badań i szczepień oraz drobnego sprzętu medycznego i materiałów.
1 4 2Kursy językowe, przekwalifikowanie i doskonalenie zawodowe
1 4 2 0Kursy językowe i doskonalenie zawodowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
180000 _BAR_ 47555 _BAR_ 74853,09 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kursów językowych i doskonalenia zawodowego dla członków personelu tymczasowego i innych pracowników.
1 4 3Inne wydatki
1 4 3 0Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów socjalno-medycznych.
ROZDZIAŁ 1 5 —INNE WYDATKI ZWIĄZANE Z PERSONELEM
1 5 0Wydatki na zarządzanie
1 5 0 0Wydatki na zarządzanie kosztami Komisji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 46500 _BAR_ 54250,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zarządzaniem kosztów Komisji.
1 5 1Usługi dodatkowe
1 5 1 0Koszty tłumaczeń ustnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 280 _BAR_ 1466,36 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług zewnętrznych tłumaczy ustnych i urzędników zaangażowanych w prace związane z konferencjami, które nie mogą być wykonane przez członków personelu tymczasowego.
1 5 1 1Pozostałe usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37000 _BAR_ 25788 _BAR_ 29330,62 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów pozostałych usług zewnętrznych, w tym różnych kosztów ubezpieczenia związanych z wydatkami na personel (ubezpieczenie personelu przebywającego w podróży służbowej, ubezpieczenie księgowych i inne ubezpieczenia).
1 5 2Wymiana personelu między Agencją a sektorem publicznym/prywatnym
1 5 2 0Krajowi i międzynarodowi urzędnicy oraz personel sektora prywatnego czasowo oddelegowany do Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów krajowych urzędników i innych specjalistów oddelegowanych lub zatrudnionych w Agencji do tymczasowych zleceń lub którym zlecono krótkoterminowe konsultacje, w szczególności w celu wzmocnienia współpracy z administracjami państwowymi i opracowania protokołów technicznych.
1 5 2 1Urzędnicy instytucji czasowo przypisani do krajowych służb cywilnych, organizacji międzynarodowych lub do instytucji i przedsiębiorstw sektora publicznego lub prywatnego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 38.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatkowych wydatków związanych z oddelegowaniem członków personelu tymczasowego i obejmują dodatki oraz zwrot wydatków przewidzianych w związku z oddelegowaniem.
ROZDZIAŁ 1 6 —POMOC SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 76.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zapomóg dla członków personelu tymczasowego i innych pracowników znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej.
1 6 1Imprezy
1 6 1 0Imprezy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
41000 _BAR_ 31272 _BAR_ 26459,08 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów funkcji społecznych na rzecz personelu Agencji i ich rodzin.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 4552 _BAR_ 6089,42 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów personelu zatrudnionego w rezydencji Dyrektora Agencji i wydatków związanych z przyjęciami i na cele reprezentacyjne Dyrektora Agencji (i innych członków Rady Zarządzającej).
ROZDZIAŁ 1 9 —REZERWA NA TYTUŁ 1
1 9 0Rezerwa na Tytuł 1
1 9 0 0Rezerwa na Tytuł 1
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 1604801 _BAR_ 2010876,60 _BAR_
Uwagi
Rezerwa na Tytuł 1.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Czynsz za pomieszczenia biurowe _BAR_ 909000 _BAR_ 826264 _BAR_ 838018,47 _BAR_
2 0 0 1 _BAR_ Czynsz — zakwaterowanie członków personelu tymczasowego _BAR_ 1415000 _BAR_ 1333476 _BAR_ 1433385,43 _BAR_
2 0 0 2 _BAR_ Czynsz — rezydencja _BAR_ 26000 _BAR_ 35918 _BAR_ 47052,28 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 2350000 _BAR_ 2195658 _BAR_ 2318456,18 _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 47000 _BAR_ 5416 _BAR_ 11304,79 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 47000 _BAR_ 5416 _BAR_ 11304,79 _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna, ogrzewanie i olej opałowy na potrzeby generatora _BAR_ 162000 _BAR_ 117373 _BAR_ 153792,99 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 162000 _BAR_ 117373 _BAR_ 153792,99 _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów oraz instalacji i sprzętu biurowego _BAR_ 309000 _BAR_ 260410 _BAR_ 227619,95 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 309000 _BAR_ 260410 _BAR_ 227619,95 _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 98000 _BAR_ 105452 _BAR_ 317708,26 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 98000 _BAR_ 105452 _BAR_ 317708,26 _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: urządzenia do ochrony bezpieczeństwa _BAR_ 53000 _BAR_ 26419 _BAR_ 32484,47 _BAR_
2 0 5 1 _BAR_ Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: usługi ochroniarskie _BAR_ 916000 _BAR_ 764365 _BAR_ 871917,24 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 969000 _BAR_ 790784 _BAR_ 904401,71 _BAR_
2 0 7 0 _BAR_ Budowa budynków _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 7 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 8 0 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 8 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 0 9 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 13000 _BAR_ 3392 _BAR_ 12000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 13000 _BAR_ 3392 _BAR_ 12000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 3948000 _BAR_ 3478485 _BAR_ 3945283,88 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Zakup sprzętu komputerowego _BAR_ 200000 _BAR_ 32852 _BAR_ 456060,15 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Oprogramowanie _BAR_ 441000 _BAR_ 151280 _BAR_ 104985,75 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Pozostałe usługi zewnętrzne _BAR_ 40000 _BAR_ 25000 _BAR_ 27232,— _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Obsługa i naprawa sprzętu komputerowego _BAR_ 45000 _BAR_ — _BAR_ 2418,21 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 726000 _BAR_ 209132 _BAR_ 590696,11 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 726000 _BAR_ 209132 _BAR_ 590696,11 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Instalacje i sprzęt techniczny _BAR_ 87000 _BAR_ 38787 _BAR_ 47576,79 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 87000 _BAR_ 38787 _BAR_ 47576,79 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Meble biurowe, mieszkaniowe i meble do rezydencji _BAR_ 51000 _BAR_ 30180 _BAR_ 43530,60 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 51000 _BAR_ 30180 _BAR_ 43530,60 _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Zakup i długo terminowa dzierżawa środków transportu _BAR_ 60000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Przeglądy, obsługa i naprawa oraz inne wydatki związane ze środkami transportu _BAR_ 87000 _BAR_ 38833 _BAR_ 68243,19 _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie pojazdów _BAR_ 101000 _BAR_ 20756 _BAR_ 61092,36 _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Wydatki na paliwo _BAR_ 47000 _BAR_ 25955 _BAR_ 44461,32 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 295000 _BAR_ 85544 _BAR_ 173796,87 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Wydatki na bibliotekę, zakup książek, prenumeratę dzienników i czasopism _BAR_ 54000 _BAR_ 37006 _BAR_ 26346,23 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 54000 _BAR_ 37006 _BAR_ 26346,23 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 487000 _BAR_ 191516 _BAR_ 291250,49 _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 104000 _BAR_ 105117 _BAR_ 132633,42 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 104000 _BAR_ 105117 _BAR_ 132633,42 _BAR_
2 3 1 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 91000 _BAR_ 60302 _BAR_ 33079,86 _BAR_
2 3 1 1 _BAR_ Różnice kursów walutowych _BAR_ 11000 _BAR_ 6 _BAR_ 2300,23 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 1 — Razem _BAR_ 102000 _BAR_ 60308 _BAR_ 35380,09 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Różne wydatki prawne _BAR_ 36000 _BAR_ 22618 _BAR_ 13205,02 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 36000 _BAR_ 22618 _BAR_ 13205,02 _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Różne ubezpieczenia, transport towarów, przeprowadzki wewnętrzne i koszty związane z ich obsługą _BAR_ 29000 _BAR_ 18192 _BAR_ 26066,76 _BAR_
2 3 4 1 _BAR_ Odzież służbowa i robocza _BAR_ 11000 _BAR_ 7981 _BAR_ 11243,47 _BAR_
2 3 4 2 _BAR_ Usługi tłumaczeń _BAR_ 30000 _BAR_ 6814 _BAR_ 16711,31 _BAR_
2 3 4 3 _BAR_ Wydawnictwa urzędowe, publikacja ogłoszeń o przetargach i kopiowanie dokumentów _BAR_ 94000 _BAR_ 56659 _BAR_ 53618,50 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 164000 _BAR_ 89646 _BAR_ 107640,04 _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Działania komunikacyjne i informacyjne _BAR_ 170000 _BAR_ 124903 _BAR_ 183908,11 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 170000 _BAR_ 124903 _BAR_ 183908,11 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 576000 _BAR_ 402592 _BAR_ 472766,68 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń _BAR_ 56000 _BAR_ 31949 _BAR_ 40215,47 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 56000 _BAR_ 31949 _BAR_ 40215,47 _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 750000 _BAR_ 656336 _BAR_ 964745,55 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup, instalacja i utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych _BAR_ 120000 _BAR_ 84322 _BAR_ 44802,87 _BAR_
2 4 1 2 _BAR_ Utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 870000 _BAR_ 740657 _BAR_ 1009548,42 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 926000 _BAR_ 772606 _BAR_ 1049763,89 _BAR_
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia Rady Zarządzającej _BAR_ 120000 _BAR_ 62401 _BAR_ 52432,24 _BAR_
2 5 0 1 _BAR_ Inne narady _BAR_ 18000 _BAR_ 8648 _BAR_ 4301,81 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 138000 _BAR_ 71049 _BAR_ 56734,05 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 138000 _BAR_ 71049 _BAR_ 56734,05 _BAR_
2 9 0 0 _BAR_ Rezerwa na Tytuł 2 _BAR_ 30000 _BAR_ 1957620 _BAR_ 1178504,89 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 9 0 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 1957620 _BAR_ 1178504,89 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 9 — RAZEM _BAR_ 30000 _BAR_ 1957620 _BAR_ 1178504,89 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6831000 _BAR_ 7083000 _BAR_ 7584999,99 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
2 0 0Czynsz
2 0 0 0Czynsz za pomieszczenia biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
909000 _BAR_ 826264 _BAR_ 838018,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za czynsz i użytkowanie gruntu związane z zajmowanymi budynkami służbowymi lub ich częściami oraz wynajem sal konferencyjnych, magazynów, garaży i parkingów.
2 0 0 1Czynsz — zakwaterowanie członków personelu tymczasowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1415000 _BAR_ 1333476 _BAR_ 1433385,43 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23 załącznika X do niego, mający zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na opłaty czynszu zakwaterowania członków personelu tymczasowego i związanych z tym kosztów.
2 0 0 2Czynsz — rezydencja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
26000 _BAR_ 35918 _BAR_ 47052,28 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23 załącznika X do niego, mający zastosowania dla Europejskiej Agencji Odbudowy.
Środki te przeznaczone są na opłaty czynszu za rezydencję Dyrektora.
2 0 1Ubezpieczenie
2 0 1 0Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
47000 _BAR_ 5416 _BAR_ 11304,79 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek na ubezpieczenie budynków lub ich części zajętych przez Agencję.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna, ogrzewanie i olej opałowy na potrzeby generatora
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
162000 _BAR_ 117373 _BAR_ 153792,99 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia gazu, wody, energii elektrycznej i ogrzewania oraz oleju opałowego na potrzeby generatora. Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia gazu, wody, energii elektrycznej i ogrzewania oraz oleju opałowego na potrzeby generatora.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów oraz instalacji i sprzętu biurowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
309000 _BAR_ 260410 _BAR_ 227619,95 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania, utrzymania obiektów, instalacji i sprzętu biurowego oraz środków czystości i materiałów.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
98000 _BAR_ 105452 _BAR_ 317708,26 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń służbowych, w tym przebudowy ścian, przebudowy instalacji technicznej i innych robót specjalistycznych obejmujących systemy zamków, urządzenia elektroniczne, hydraulikę, powłoki ścienne, okładziny podłóg, itp.
Środki te obejmują także koszty niezbędnego sprzętu.
2 0 5Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych
2 0 5 0Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: urządzenia do ochrony bezpieczeństwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
53000 _BAR_ 26419 _BAR_ 32484,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zapewnieniem ochrony osób i mienia oraz bezpieczeństwa osób i nieruchomości, w szczególności umów dotyczących utrzymania urządzeń bezpieczeństwa i zakupu związanego z tym sprzętu.
2 0 5 1Ochrona i nadzór pomieszczeń służbowych: usługi ochroniarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
916000 _BAR_ 764365 _BAR_ 871917,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zapewnieniem ochrony osób i mienia oraz bezpieczeństwa osób i nieruchomości, w szczególności umów dotyczących ochrony budynków i konwojów.
2 0 7Budowa budynków
2 0 7 0Budowa budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Ta pozycja przeznaczona jest na ewentualne środki na budowę budynków.
2 0 8Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
2 0 8 0Wydatki wstępne dotyczące budowy budynków i nabycia lub dzierżawy nieruchomości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat doradztwa finansowego i technicznego związanego z przyszłym nabyciem, dzierżawą lub budową budynków.
2 0 9Inne wydatki
2 0 9 0Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
13000 _BAR_ 3392 _BAR_ 12000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z budynkami, w szczególności kosztów zarządzania budynkami wynajmowanymi przez wiele stron, kosztów inspekcji pomieszczeń biurowych i opłat za urządzenia (odbiór ścieków, itp.).
Środki te obejmują także pomoc techniczną, opłaty administracyjno-prawne związane z większymi pracami w pomieszczeniach biurowych oraz ich dzierżawą.
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Sprzęt, koszt sprzętu i operacji przetwarzania danych
2 1 0 0Zakup sprzętu komputerowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 32852 _BAR_ 456060,15 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup/dzierżawę komputerów i sprzętu dodatkowego.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie kosztów utrzymania, obsługi, nośników danych, dokumentacji, innych materiałów, itp.
2 1 0 1Oprogramowanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
441000 _BAR_ 151280 _BAR_ 104985,75 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów usług firm komputerowych i konsultingowych, w szczególności obejmujących:
- konserwację istniejących aplikacji,
- tworzenie nowych aplikacji oraz rozbudowę istniejących aplikacji (badanie wykonalności, analiza, programowanie, wdrażanie, itp.),
- zakup, dzierżawę i utrzymanie pakietów programów i oprogramowania, itp.
2 1 0 2Pozostałe usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 25000 _BAR_ 27232,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów operacji powierzonych firmom zewnętrznym (pomoc biurowa, wprowadzanie danych, itp.).
2 1 0 3Obsługa i naprawa sprzętu komputerowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
45000 _BAR_ — _BAR_ 2418,21 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów obsługi i naprawy sprzętu komputerowego.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Instalacje i sprzęt techniczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
87000 _BAR_ 38787 _BAR_ 47576,79 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu i odnowienia, pierwszej instalacji, konserwacji i naprawy oraz dzierżawy urządzeń do powielania i archiwizowania dokumentów w dowolnej formie (papierowej, na nośnikach danych), urządzeń faksowych, sprzętu audiowizualnego, bibliotecznego i na potrzeby tłumaczeń symultanicznych (kabiny, słuchawki i tablice kontrolne dla obiektów przystosowanych do tłumaczeń symultanicznych), maszyny do pisania, fotokopiarki, kalkulatory, generatory.
2 2 1Meble
2 2 1 0Meble biurowe, mieszkaniowe i meble do rezydencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
51000 _BAR_ 30180 _BAR_ 43530,60 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z zakupem, konserwacją, dzierżawą i naprawą mebli biurowych, w tym mebli ergonomicznych i półek na akta, mebli i sprzętu mieszkaniowego w miejscach zakwaterowania członków personelu tymczasowego i mebli do rezydencji Dyrektora.
2 2 3Środki transportu
2 2 3 0Zakup i długo-terminowa dzierżawa środków transportu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup i długoterminową dzierżawę pojazdów.
2 2 3 1Przeglądy, obsługa i naprawa oraz inne wydatki związane ze środkami transportu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
87000 _BAR_ 38833 _BAR_ 68243,19 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeglądów, obsługi i naprawy oraz innych wydatków związanych ze środkami transportu (sporadyczny wynajem pojazdów, koszt taksówek, itp.).
2 2 3 2Ubezpieczenie pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
101000 _BAR_ 20756 _BAR_ 61092,36 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ubezpieczenia pojazdów.
2 2 3 3Wydatki na paliwo
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
47000 _BAR_ 25955 _BAR_ 44461,32 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu paliwa do pojazdów.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Wydatki na bibliotekę, zakup książek, prenumeratę dzienników i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
54000 _BAR_ 37006 _BAR_ 26346,23 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup słowników, leksykonów, itp., opracowań, dokumentów, książek, podręczników (w wersji drukowanej i na nośnikach elektronicznych) związanych z działalnością Agencji oraz na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE KOSZTY ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
104000 _BAR_ 105117 _BAR_ 132633,42 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup materiałów, komputerowych materiałów zużywalnych i materiałów papierniczych.
2 3 1Opłaty finansowe
2 3 1 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
91000 _BAR_ 60302 _BAR_ 33079,86 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych w ramach zarządzania administracyjnego i operacji programowych.
2 3 1 1Różnice kursów walutowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
11000 _BAR_ 6 _BAR_ 2300,23 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję w danym okresie budżetowym, w ten sposób, że takie straty nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 2Różne wydatki prawne
2 3 2 0Różne wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
36000 _BAR_ 22618 _BAR_ 13205,02 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prawnych i usług prawników zatrudnionych przez Agencję do doradztwa oraz wydatki związane z ich udziałem w procesach sądowych (procesy sądowe, odwołania, itp.), które nie są objęte innymi pozycjami budżetu.
2 3 3Odszkodowania
2 3 3 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z odszkodowaniami, odsetkami i zadłużeniem.
2 3 4Inne wydatki administracyjne
2 3 4 0Różne ubezpieczenia, transport towarów, przeprowadzki wewnętrzne i koszty związane z ich obsługą
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
29000 _BAR_ 18192 _BAR_ 26066,76 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różnego rodzaju ubezpieczenia, z wyjątkiem ubezpieczenia budynków, i kosztów transportu towarów między różnymi budynkami służbowymi oraz demontażu i obsługi (odbiór, przechowywanie, rozmieszczenie) sprzętu, mebli i materiałów biurowych wewnątrz budynków.
2 3 4 1Odzież służbowa i robocza
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
11000 _BAR_ 7981 _BAR_ 11243,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup odzieży służbowej i roboczej.
2 3 4 2Usługi tłumaczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 6814 _BAR_ 16711,31 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń.
2 3 4 3Wydawnictwa urzędowe, publikacja ogłoszeń o przetargach i kopiowanie dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
94000 _BAR_ 56659 _BAR_ 53618,50 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji wydawnictw urzędowych, ogłoszeń o przetargach i kopiowania dokumentów.
2 3 5Działania komunikacyjne i informacyjne
2 3 5 0Działania komunikacyjne i informacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
170000 _BAR_ 124903 _BAR_ 183908,11 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów informacyjnych działań Agencji.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe korespondencji i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
56000 _BAR_ 31949 _BAR_ 40215,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat pocztowych i kosztów doręczeń korespondencji i przesyłek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
750000 _BAR_ 656336 _BAR_ 964745,55 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat abonamentowych, kosztów łączności kablowej i radiowej oraz sieci transmisji danych (stacjonarna sieć telefoniczna, teleksowa, faksowa, telewizja, telekonferencje i wideokonferencje). Środki te obejmują także koszty abonamentów podłączeń do usług sieciowych (zewnętrzna poczta elektroniczna, itp.) oraz opłaty za korzystanie z nich.
2 4 1 1Zakup, instalacja i utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 84322 _BAR_ 44802,87 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprzęt i materiały telekomunikacyjne, w tym łączy kablowych, i obejmują ich zakup, dzierżawę, instalację, utrzymanie i dokumentację, itp.
2 4 1 2Utrzymanie sprzętu i materiałów telekomunikacyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA I NARADY
2 5 0Posiedzenia i narady
2 5 0 0Posiedzenia Rady Zarządzającej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 62401 _BAR_ 52432,24 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzeń Rady Zarządzającej.
2 5 0 1Inne narady
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
18000 _BAR_ 8648 _BAR_ 4301,81 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z organizacją innych narad.
ROZDZIAŁ 2 9 —REZERWA NA TYTUŁ 2
2 9 0Rezerwa na określone cele w ramach Tytułu 2
2 9 0 0Rezerwa na Tytuł 2
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 1957620 _BAR_ 1178504,89 _BAR_
Uwagi
Rezerwa na Tytuł 2.
TYTUŁ 3
PROJEKTY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 1 0 0 _BAR_ Reforma administracji publicznej _BAR_ 11000000 _BAR_ 7000000 _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne _BAR_ 5600000 _BAR_ 6500000 _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 1 0 2 _BAR_ Energia _BAR_ 4000000 _BAR_ 12200000 _BAR_ 14000000,— _BAR_
3 1 0 3 _BAR_ Środowisko _BAR_ 3000000 _BAR_ 2500000 _BAR_ 9500000,— _BAR_
3 1 0 4 _BAR_ Rozwój gospodarczy w ujęciu ogólnym _BAR_ 16900000 _BAR_ 40400000 _BAR_ 6500000,— _BAR_
3 1 0 5 _BAR_ Rozwój gospodarczy — gospodarka obszarów wiejskich _BAR_ _BAR_ _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 1 0 6 _BAR_ Kształcenie akademickie, kształcenie i szkolenie zawodowe (VET) i rozwój zasobów ludzkich _BAR_ 2000000 _BAR_ 2000000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 1 0 7 _BAR_ Wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 1 0 8 _BAR_ Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa _BAR_ 1500000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 1 0 9 _BAR_ Rozwój infrastruktury gospodarczej i społecznej w miastach Kosowa (2) _BAR_ _BAR_ _BAR_ 11280000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 45000000 _BAR_ 72600000 _BAR_ 62280000,— _BAR_
3 1 1 0 _BAR_ Prawa mniejszości i powroty do ojczyzny _BAR_ 5000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 1 1 _BAR_ Zintegrowane zarządzanie granicami _BAR_ 1500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ 6500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 2 0 _BAR_ Umowa o wspófinansowaniu z UNMIK/KTA _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 2 — Razem _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 51500000 _BAR_ 73000000 _BAR_ 62280000,— _BAR_
3 2 0 0 _BAR_ Reforma administracji publicznej — rozwój lokalny i obszarów miejskich _BAR_ 34200000 _BAR_ 21000000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ Zarządzanie finansami publicznymi _BAR_ _BAR_ _BAR_ 20000000,— _BAR_
3 2 0 2 _BAR_ Integracja europejska — nowe struktury unijne _BAR_ _BAR_ 10300000 _BAR_ 9000000,— _BAR_
3 2 0 3 _BAR_ Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne _BAR_ 13800000 _BAR_ 12500000 _BAR_ 13000000,— _BAR_
3 2 0 4 _BAR_ Zintegrowane zarządzanie granicami _BAR_ _BAR_ 6000000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 5 _BAR_ Reforma administracji publicznej — opieka zdrowotna _BAR_ _BAR_ 8000000 _BAR_ 9500000,— _BAR_
3 2 0 6 _BAR_ Energia _BAR_ 25500000 _BAR_ 42700000 _BAR_ 69000000,— _BAR_
3 2 0 7 _BAR_ Transport _BAR_ 14000000 _BAR_ 16000000 _BAR_ 4500000,— _BAR_
3 2 0 8 _BAR_ Środowisko _BAR_ 9500000 _BAR_ 14000000 _BAR_ 12500000,— _BAR_
3 2 0 9 _BAR_ Gospodarka obszarów wiejskich — rolnictwo _BAR_ _BAR_ 8000000 _BAR_ 7000000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 97000000 _BAR_ 138500000 _BAR_ 146500000,— _BAR_
3 2 1 0 _BAR_ Prywatyzacja i rozwój przedsiębiorstw/warunki sprzyjające inwestycjom _BAR_ 16500000 _BAR_ 13000000 _BAR_ 13500000,— _BAR_
3 2 1 1 _BAR_ Rozwój lokalny i obszarów miejskich _BAR_ _BAR_ 21500000 _BAR_ 35000000,— _BAR_
3 2 1 2 _BAR_ Powroty do ojczyzny/reintegracja uchodźców i uchodźców wewnętrznych (IDP) _BAR_ 12500000 _BAR_ 9000000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 1 3 _BAR_ Kształcenie zawodowe i szkolenia specjalistyczne _BAR_ 3500000 _BAR_ 10000000 _BAR_ 13000000,— _BAR_
3 2 1 4 _BAR_ Społeczeństwo obywatelskie _BAR_ 2000000 _BAR_ 4000000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 2 1 5 _BAR_ Media _BAR_ 2500000 _BAR_ 3200000 _BAR_ 6000000,— _BAR_
3 2 1 6 _BAR_ Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa _BAR_ 5000000 _BAR_ 2800000 _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 2 1 7 _BAR_ Program sąsiedztwa _BAR_ _BAR_ 3400000 _BAR_ _BAR_
3 2 1 8 _BAR_ Handel _BAR_ 8000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 1 — Razem _BAR_ 50000000 _BAR_ 66900000 _BAR_ 73500000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 147000000 _BAR_ 205400000 _BAR_ 220000000,— _BAR_
3 3 0 0 _BAR_ Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne _BAR_ 3000000 _BAR_ _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 3 0 1 _BAR_ Energia _BAR_ 1500000 _BAR_ _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 3 0 2 _BAR_ Środowisko _BAR_ 3000000 _BAR_ _BAR_ 4000000,— _BAR_
3 3 0 3 _BAR_ Gospodarka obszarów wiejskich — rolnictwo _BAR_ 1800000 _BAR_ _BAR_ 1500000,— _BAR_
3 3 0 4 _BAR_ Wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego — media _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 3 0 5 _BAR_ Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa _BAR_ 1000000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000,— _BAR_
3 3 0 6 _BAR_ Reforma administracji publicznej w ujęciu ogólnym _BAR_ 3500000 _BAR_ 5000000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 7 _BAR_ Zintegrowane zarządzanie granicami _BAR_ _BAR_ 4420000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 8 _BAR_ Transport _BAR_ 4000000 _BAR_ 2580000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 9 _BAR_ Rozwój gospodarczy _BAR_ 2000000 _BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 19800000 _BAR_ 14500000 _BAR_ 12000000,— _BAR_
3 3 1 0 _BAR_ Kształcenie akademickie, kształcenie i szkolenie zawodowe (VET) i rozwój zasobów ludzkich _BAR_ _BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
3 3 1 1 _BAR_ Powroty do ojczyzny/reintegracja uchodźców i uchodźców wewnętrznych (IDP) _BAR_ 700000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 1 — Razem _BAR_ 700000 _BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 20500000 _BAR_ 16500000 _BAR_ 12000000,— _BAR_
3 4 0 0 _BAR_ Stosunki między narodami i społeczeństwo obywatelskie _BAR_ _BAR_ 3000000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Rozwój sektora prywatnego i finansowego _BAR_ _BAR_ 5500000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 4 0 2 _BAR_ Handel _BAR_ _BAR_ 4000000 _BAR_ 4000000,— _BAR_
3 4 0 3 _BAR_ Rozwój infrastruktury lokalnej _BAR_ 2000000 _BAR_ 8500000 _BAR_ 9000000,— _BAR_
3 4 0 4 _BAR_ Spójność społeczna — kształcenie i szkolenie zawodowe (VET) _BAR_ _BAR_ 2500000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 4 0 5 _BAR_ Reforma systemu sądownictwa _BAR_ 1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 2500000,— _BAR_
3 4 0 6 _BAR_ Zintegrowane zarządzanie granicami _BAR_ _BAR_ 13000000 _BAR_ 4000000,— _BAR_
3 4 0 7 _BAR_ Imigracja i udzielanie azylu _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 4 0 8 _BAR_ Walka z przestępczością _BAR_ 2000000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 4 0 9 _BAR_ Środowisko — współpraca międzygraniczna _BAR_ 2000000 _BAR_ 2000000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 7500000 _BAR_ 48000000 _BAR_ 31500000,— _BAR_
3 4 1 0 _BAR_ Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa _BAR_ 1400000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 4 1 1 _BAR_ Programy społeczności lokalnych _BAR_ _BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
3 4 1 2 _BAR_ Program sąsiedztwa _BAR_ _BAR_ 2800000 _BAR_ _BAR_
3 4 1 3 _BAR_ Prawa mniejszości narodowych _BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 1 4 _BAR_ Reforma administracji publicznej _BAR_ 10700000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 1 5 _BAR_ Warunki sprzyjające inwestycjom _BAR_ 3600000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 1 — Razem _BAR_ 17700000 _BAR_ 5800000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 4 2 0 _BAR_ Środki pochodzące z duńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych na rzecz projektów infrastruktury środowiskowej w miastach. _BAR_ _BAR_ _BAR_ 4034172,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 2 — Razem _BAR_ _BAR_ _BAR_ 4034172,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 25200000 _BAR_ 53800000 _BAR_ 37534172,— _BAR_
3 6 0 _BAR_ Związek Państw Serbii i Czarnogóry _BAR_ 7000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 7000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 251200000 _BAR_ 348700000 _BAR_ 331814172,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 276512000 _BAR_ 374629000 _BAR_ 358614171,98 _BAR_
Artykuł 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1628/96 i rozporządzenia zmieniające (EWG) nr 3906/89 i (EWG) nr 1360/90 oraz decyzje 97/256/WE i 1999/311/WE.
Artykuł 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2415/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2666/2000 w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy.
Na podstawie art. 26 ust. 2 ramowego rozporządzenia finansowego dla organów, o których mowa w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euroatom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich, budżet i poprawki do budżetu, według ostatecznie przyjętych ustaleń, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich w okresie dwóch miesięcy po ich przyjęciu.
ROZDZIAŁ 3 1 —ROCZNY PROGRAM DLA KOSOWA
3 1 0Roczny program dla Kosowa
3 1 0 0Reforma administracji publicznej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
11000000 _BAR_ 7000000 _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 1 0 1Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5600000 _BAR_ 6500000 _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 1 0 2Energia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000000 _BAR_ 12200000 _BAR_ 14000000,— _BAR_
3 1 0 3Środowisko
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000000 _BAR_ 2500000 _BAR_ 9500000,— _BAR_
3 1 0 4Rozwój gospodarczy w ujęciu ogólnym
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
16900000 _BAR_ 40400000 _BAR_ 6500000,— _BAR_
3 1 0 5Rozwój gospodarczy — gospodarka obszarów wiejskich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 1 0 6Kształcenie akademickie, kształcenie i szkolenie zawodowe (VET) i rozwój zasobów ludzkich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ 2000000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 1 0 7Wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 1 0 8Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1500000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 1 0 9Rozwój infrastruktury gospodarczej i społecznej w miastach Kosowa (2)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 11280000,— _BAR_
3 1 1Roczny program dla Kosowa
3 1 1 0Prawa mniejszości i powroty do ojczyzny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 1 1Zintegrowane zarządzanie granicami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1500000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 1 2Środki z innych źródeł
3 1 2 0Umowa o wspófinansowaniu z UNMIK/KTA
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —ROCZNY PROGRAM DLA SERBII
3 2 0Roczny program dla Serbii
3 2 0 0Reforma administracji publicznej — rozwój lokalny i obszarów miejskich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
34200000 _BAR_ 21000000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 2 0 1Zarządzanie finansami publicznymi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 20000000,— _BAR_
3 2 0 2Integracja europejska — nowe struktury unijne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 10300000 _BAR_ 9000000,— _BAR_
3 2 0 3Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
13800000 _BAR_ 12500000 _BAR_ 13000000,— _BAR_
3 2 0 4Zintegrowane zarządzanie granicami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 6000000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 5Reforma administracji publicznej — opieka zdrowotna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 8000000 _BAR_ 9500000,— _BAR_
3 2 0 6Energia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25500000 _BAR_ 42700000 _BAR_ 69000000,— _BAR_
3 2 0 7Transport
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
14000000 _BAR_ 16000000 _BAR_ 4500000,— _BAR_
3 2 0 8Środowisko
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9500000 _BAR_ 14000000 _BAR_ 12500000,— _BAR_
3 2 0 9Gospodarka obszarów wiejskich — rolnictwo
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 8000000 _BAR_ 7000000,— _BAR_
3 2 1Roczny program dla Serbii
3 2 1 0Prywatyzacja i rozwój przedsiębiorstw/warunki sprzyjające inwestycjom
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
16500000 _BAR_ 13000000 _BAR_ 13500000,— _BAR_
3 2 1 1Rozwój lokalny i obszarów miejskich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 21500000 _BAR_ 35000000,— _BAR_
3 2 1 2Powroty do ojczyzny/reintegracja uchodźców i uchodźców wewnętrznych (IDP)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12500000 _BAR_ 9000000 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 1 3Kształcenie zawodowe i szkolenia specjalistyczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3500000 _BAR_ 10000000 _BAR_ 13000000,— _BAR_
3 2 1 4Społeczeństwo obywatelskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ 4000000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 2 1 5Media
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2500000 _BAR_ 3200000 _BAR_ 6000000,— _BAR_
3 2 1 6Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000000 _BAR_ 2800000 _BAR_ 5000000,— _BAR_
3 2 1 7Program sąsiedztwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 3400000 _BAR_ _BAR_
3 2 1 8Handel
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —ROCZNY PROGRAM DLA CZARNOGÓRY
3 3 0Roczny program dla Czarnogóry
3 3 0 0Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000000 _BAR_ _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 3 0 1Energia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1500000 _BAR_ _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 3 0 2Środowisko
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000000 _BAR_ _BAR_ 4000000,— _BAR_
3 3 0 3Gospodarka obszarów wiejskich — rolnictwo
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1800000 _BAR_ _BAR_ 1500000,— _BAR_
3 3 0 4Wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego — media
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 3 0 5Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000000 _BAR_ 500000 _BAR_ 500000,— _BAR_
3 3 0 6Reforma administracji publicznej w ujęciu ogólnym
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3500000 _BAR_ 5000000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 7Zintegrowane zarządzanie granicami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 4420000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 8Transport
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000000 _BAR_ 2580000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 9Rozwój gospodarczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
3 3 1Roczny program dla Czarnogóry
3 3 1 0Kształcenie akademickie, kształcenie i szkolenie zawodowe (VET) i rozwój zasobów ludzkich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
3 3 1 1Powroty do ojczyzny/reintegracja uchodźców i uchodźców wewnętrznych (IDP)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
700000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4 —ROCZNY PROGRAM DLA BYŁEJ JUGOSŁOWIAŃSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII
3 4 0Roczny program dla byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii
3 4 0 0Stosunki między narodami i społeczeństwo obywatelskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 3000000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 4 0 1Rozwój sektora prywatnego i finansowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 5500000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 4 0 2Handel
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 4000000 _BAR_ 4000000,— _BAR_
3 4 0 3Rozwój infrastruktury lokalnej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ 8500000 _BAR_ 9000000,— _BAR_
3 4 0 4Spójność społeczna — kształcenie i szkolenie zawodowe (VET)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 2500000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 4 0 5Reforma systemu sądownictwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1500000 _BAR_ 1500000 _BAR_ 2500000,— _BAR_
3 4 0 6Zintegrowane zarządzanie granicami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 13000000 _BAR_ 4000000,— _BAR_
3 4 0 7Imigracja i udzielanie azylu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 4 0 8Walka z przestępczością
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ 8000000 _BAR_ 3000000,— _BAR_
3 4 0 9Środowisko — współpraca międzygraniczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ 2000000 _BAR_ 1000000,— _BAR_
3 4 1Roczny program dla byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii
3 4 1 0Obiekty Ogólnej Pomocy Technicznej i rezerwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1400000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 2000000,— _BAR_
3 4 1 1Programy społeczności lokalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 2000000 _BAR_ _BAR_
3 4 1 2Program sąsiedztwa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 2800000 _BAR_ _BAR_
3 4 1 3Prawa mniejszości narodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 1 4Reforma administracji publicznej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10700000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 1 5Warunki sprzyjające inwestycjom
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3600000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 4 2Środki z innych źródeł
3 4 2 0Środki pochodzące z duńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych na rzecz projektów infrastruktury środowiskowej w miastach.
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ 4034172,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6 —ZWIĄZEK PAŃSTW
3 6 0Związek Państw Serbii i Czarnogóry
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
--------------------------------------------------
Plan kadrowy na rok 2005
_BAR_ 2003 (zatwierdzony: 17.12.2002) _BAR_ 2003 (zwer. 1: 18.2.2003) _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Prisztinie _BAR_ 40 _BAR_ 35 _BAR_ 29 _BAR_ 24 _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 18 _BAR_ 16 _BAR_ 12 _BAR_ 10 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 12 _BAR_ 11 _BAR_ 11 _BAR_ 9 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ 5 _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 5 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_
C _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Członkowie personelu lokalnego w Prisztinie _BAR_ 59 _BAR_ 61 _BAR_ 55 _BAR_ 54 _BAR_
Grupa I _BAR_ 13 _BAR_ 13 _BAR_ 11 _BAR_ 11 _BAR_
Grupa II _BAR_ 16 _BAR_ 18 _BAR_ 16 _BAR_ 15 _BAR_
Grupa III _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
Grupa IV _BAR_ 18 _BAR_ 18 _BAR_ 18 _BAR_ 17 _BAR_
Grupa V _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 6 _BAR_
Grupa VI _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Salonikach _BAR_ 17 _BAR_ 21 _BAR_ 28 _BAR_ 36 _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 4 _BAR_ 8 _BAR_ 12 _BAR_ 14 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 9 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_ 10 _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 2 _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 9 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_
Członkowie personelu lokalnego w Salonikach _BAR_ 20 _BAR_ 26 _BAR_ 28 _BAR_ 28 _BAR_
Grupa I _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
Grupa II _BAR_ 11 _BAR_ 16 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_
Grupa III _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
Grupa IV _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Belgradzie _BAR_ 36 _BAR_ 35 _BAR_ 29 _BAR_ 29 _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 17 _BAR_ 16 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 12 _BAR_ 11 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 3 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_
C _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Członkowie personelu lokalnego w Belgradzie _BAR_ 64 _BAR_ 64 _BAR_ 62 _BAR_ 62 _BAR_
Grupa I _BAR_ 6 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_
Grupa II _BAR_ 28 _BAR_ 30 _BAR_ 28 _BAR_ 29 _BAR_
Grupa III _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_
Grupa IV _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_ 17 _BAR_ 16 _BAR_
Grupa V _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
Grupa VI _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Członkowie personelu tymczasowego w Podgoricy _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_
A*15 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*10 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*11 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_
Grupa III _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
Budżet Europejskiej Agencji Środowiska na rok budżetowy 2005
(2005/279/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA) _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_ 27521141 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_ 27521141 _BAR_
2 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 _BAR_ WPŁYWY Z WYNAJMU MEBLI I SPRZĘTU _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 _BAR_ ZWROTY INNYCH WYDATKÓW _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_ — _BAR_
2 3 _BAR_ ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 4 _BAR_ PODARUNKI I DAROWIZNY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 _BAR_ INNE DOCHODY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 33612000 _BAR_ 27521141 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA) I WKŁAD NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 26900000 _BAR_ 27200000 _BAR_ 21380000 _BAR_
1 0 1 _BAR_ Wkład EFTA _BAR_ 579000 _BAR_ 579000 _BAR_ 461808 _BAR_
1 0 2 _BAR_ Wkład nowych Państw Członkowskich _BAR_ 3865000 _BAR_ 3333000 _BAR_ 5679333 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_ 27521141 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 31344000 _BAR_ 31112000 _BAR_ 27521141 _BAR_
Uwagi
Subwencja Wspólnoty Europejskiej obejmująca rezerwę wnioskowaną przez Parlement Europejski i wkład EFTA w ramach umowy EEA.
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I WKŁAD EUROPEJSKIEGO STOWARZYSZENIA WOLNEGO HANDLU (EFTA)
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
26900000 _BAR_ 27200000 _BAR_ 21380000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
W tym 1500000 w 1996 r. w formie rezerwy wnioskowanej przez Parlament Europejski.
1 0 1Wkład EFTA
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
579000 _BAR_ 579000 _BAR_ 461808 _BAR_
Uwagi
Wkład pochodzący ze składek EFTA w ramach umowy EEA.
1 0 2Wkład nowych Państw Członkowskich
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3865000 _BAR_ 3333000 _BAR_ 5679333 _BAR_
Uwagi
Składki pochodzące z nowych Państw Członkowskich.
TYTUŁ 2
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 _BAR_ Wpływy z wynajmu mebli i sprzętu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 _BAR_ Zwrot "X-Compliance/AGRI (R0)" _BAR_ 500000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 1 _BAR_ Zwrot "Biodiversity" _BAR_ 300000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 2 _BAR_ Zwrot "EuropeAid" _BAR_ p.m. _BAR_ 2000000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 7 _BAR_ Zwrot z innych programów UE _BAR_ p.m. _BAR_ 500000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 8 _BAR_ Zwroty od stron trzecich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 9 _BAR_ Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_ — _BAR_
2 3 0 _BAR_ Zwrot różnych wydatków _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 4 0 _BAR_ Podarunki i darowizny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 1 _BAR_ Zyski uzyskane z wymiany walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 800000 _BAR_ 2500000 _BAR_ — _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 33612000 _BAR_ 27521141 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI
2 0 0Wpływy ze sprzedaży ruchomości i nieruchomości
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WPŁYWY Z WYNAJMU MEBLI I SPRZĘTU
2 1 0Wpływy z wynajmu mebli i sprzętu
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —ZWROTY INNYCH WYDATKÓW
2 2 0Zwrot "X-Compliance/AGRI (R0)"
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
500000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz innych programów UE.
2 2 1Zwrot "Biodiversity"
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
300000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz innych programów UE.
2 2 2Zwrot "EuropeAid"
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 2000000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz programu EuropeAid.
2 2 7Zwrot z innych programów UE
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 500000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz innych programów UE.
2 2 8Zwroty od stron trzecich
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zwrot wydatków za usługi świadczone na rzecz stron trzecich.
2 2 9Dochody i świadczenia związane z usługami świadczonymi odpłatnie
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z inwestycji lub udzielonych kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji.
ROZDZIAŁ 2 3 —ZWROT RÓŻNYCH WYDATKÓW
2 3 0Zwrot różnych wydatków
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Kwota ta dotyczy zwrotu drobnych wydatków (rozmów telefonicznych itd.).
ROZDZIAŁ 2 4 —PODARUNKI I DAROWIZNY
2 4 0Podarunki i darowizny
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —INNE DOCHODY
2 5 0Dochody z inwestycji lub kredytów, oprocentowania bankowego lub innych pozycji.
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Niniejsza kwota dotyczy odsetek bankowych przysługujących Agencji.
2 5 1Zyski uzyskane z wymiany walut
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Projekt wewnętrznych przepisów finansowych dla EEA przyjęty przez Zarząd.
Straty i zyski w wyniku zmiany kursu walutowego obowiązującego w trakcie transferu funduszy mogą być równoważone pod koniec każdego roku budżetowego, jeżeli zajdzie konieczność sporządzenia zaświadczenia o dochodach.
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 13010000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 2 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM _BAR_ 220000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 650000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 670000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 14550000 _BAR_ 13653000 _BAR_ 11541933,— _BAR_
2 1 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE _BAR_ 2571000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 305000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 340000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 4 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z POSIEDZENIAMI _BAR_ 300000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 6 _BAR_ ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKOWE AGENCJI _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 7 _BAR_ PUBLIKACJE I MATERIAŁ INFORMACYJNY _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 3576000 _BAR_ 3040000 _BAR_ 2853159,— _BAR_
3 3 _BAR_ ZASOBY _BAR_ 11052000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 _BAR_ DZIAŁANIA STRATEGICZNE _BAR_ 2966000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 14018000 _BAR_ 16919000 _BAR_ 13129050,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 33612000 _BAR_ 27521142,— _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 6700000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 705000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki przesiedleńcze _BAR_ 868000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 29000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 0 4 _BAR_ Dodatek z tytułu kosztów podróży _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 8304000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 240000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Inny personel zewnętrzny, opinie eksperckie _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Personel Agencji _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Oddelegowani eksperci krajowi _BAR_ 920000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 6 _BAR_ Wsparcie techniczne _BAR_ 80000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 7 _BAR_ Wizytujący naukowcy _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 1 8 _BAR_ Agenci kontraktowi _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1340000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 2 0 _BAR_ Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne _BAR_ 287000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 2 1 _BAR_ Składki na wypadek bezrobocia _BAR_ 74000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 361000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 230000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalne świadczenia dla księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki) _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 4 6 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 232000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ 6000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 6000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 6 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 2747000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 6 — Razem _BAR_ 2747000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i osoby ds. konferencji _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Inne usługi i zadania w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz/wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 13010000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 2 0 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 220000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 0 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 220000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży służbowych _BAR_ 650000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 650000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 650000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 4 2 0 _BAR_ Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny _BAR_ 480000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 480000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 670000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 14550000 _BAR_ 13653000 _BAR_ 11541933,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6700000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty wynagrodzeń zasadniczych pracownikom ujętym w planie kadrowym, w oparciu o przepisy mające zastosowanie do urzędników i innych pracowników Współnot Europejskich, z uwzględnieniem ewentualnych korekt.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
705000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Dodatki rodzinne obejmują:
- dodatek na prowadzenie domu,
- dodatek na utrzymanie dzieci lub innych osób na utrzymaniu,
- dodatek na edukację.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 0 2Dodatki przesiedleńcze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
868000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Dodatek przesiedleńczy jest równy 16 % sumy podstawowego wynagrodzenia, dodatku na prowadzenie domu i dodatku na utrzymanie dzieci lub innych osób na utrzymaniu.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
29000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 0 4Dodatek z tytułu kosztów podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przewidziane na pokrycie dodatków przewidzianych w regulaminie pracowniczym, w szczególności art. 15 załącznika VII.
1 1 1Inny personel
1 1 1 1Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
240000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia personelu dodatkowego i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne, z wyłączeniem kwot płatnych w formie wskaźnika korygującego, zaliczanych w ciężar pozycji art. 1 1 6.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia i składki instytucji na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 3Inny personel zewnętrzny, opinie eksperckie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wynagrodzenia innych członków personelu tymczasowego.
1 1 1 4Personel Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wynagrodzenia innych członków personelu czasowego.
1 1 1 5Oddelegowani eksperci krajowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
920000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem krajowych urzędników lub innych ekspertów do Agencji lub wezwaniem ich do krótkich konsultacji.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 6Wsparcie techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 1 7Wizytujący naukowcy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
Środki te przeznaczone są na koszty wizytujących naukowców czasowo przydzielonych do Agencji.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 1 8Agenci kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia (art. 3a i 3b warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich) agentów kontraktowych zatrudnionych w administracji.
1 1 2Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 2 0Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
287000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne lub składki pracodawcy na:
- ubezpieczenie zdrowotne poniesione przez Agencję,
- ubezpieczenie od chorób zawodowych i nieszczęśliwych wypadków,
- ubezpieczenie od kosztów bezrobocia poniesione przez Agencję.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 2 1Składki na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
74000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na ubezpieczenie na wypadek bezrobocia członków personelu czasowego.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
230000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 4 5Specjalne świadczenia dla księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
1 1 4 6Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
1 1 5Godziny nadliczbowe
1 1 5 0Godziny nadliczbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Godziny nadliczbowe wypracowane przez personel kategorii C i D uprawniają do urlopu kompensacyjnego lub wynagrodzenia wedle stawki godzinowej.
To samo dotyczy personelu lokalnego, jeżeli godziny nie są równoważone czasem wolnym.
1 1 6Wskaźnik korygujący
1 1 6 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2747000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego zgodnie z decyzjami podjętymi przez Radę.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i osoby ds. konferencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty i koszty podróży zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych i obsługi technicznej konferencji, w tym na wynagrodzenie za usługi świadczone przez zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych Komisji.
1 1 7 2Inne usługi i zadania w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz/wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie:
- usług zewnętrznych lub tymczasowych tłumaczy oraz maszynopisania,
- usług i prac w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecanych na zewnątrz do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
ROZDZIAŁ 1 2 —WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM
1 2 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
1 2 0 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
220000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z procedurami zatrudnienia i obejmują koszty publikacji, koszty podróży i koszty pobytu kandydatów wezwanych do objęcia stanowiska, organizację testów grupowych dla kandydatów i wydatki na badania lekarskie dla kandydatów.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży służbowych
1 3 0 0Koszty podróży służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
650000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów misji poniesionych przez pracowników Agencji.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem przez zewnętrzną firmę stołówki Agencji, jak również na niezbędne wyposażenie stołówki.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z obowiązkowymi rocznymi badaniami lekarskimi innych członków personelu.
1 4 2Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny
1 4 2 0Podnoszenie kwalifikacji, rozwój organizacyjny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
480000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie udziału finansowego Agencji w kosztach podnoszenia kwalifikacji członków personelu i rozwoju organizacyjnym.
TYTUŁ 2
WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 1830000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Depozyty _BAR_ 60000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1890000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 11000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 1 — Razem _BAR_ 11000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 3 0 _BAR_ Sprzątanie i konserwacja _BAR_ 180000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 3 — Razem _BAR_ 180000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 4 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 85000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 5 — Razem _BAR_ 85000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 9 0 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 9 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 2571000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Urządzenia biurowe _BAR_ 70000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 70000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Meble _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 2 0 _BAR_ Wyposażenie i instalacje techniczne _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 2 — Razem _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Środki transportowe _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wynajem środków transportu _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 4 0 _BAR_ Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych _BAR_ 65000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 4 — Razem _BAR_ 65000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Wydatki na dokumentację i bibliotekę _BAR_ 65000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 65000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 305000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 80000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 80000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 1 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 90000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 1 1 _BAR_ Opłaty za telefon, telegraf, teleks, radio, telewizję i faks _BAR_ 95000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 1 2 _BAR_ Opłaty transportowe _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 1 — Razem _BAR_ 187000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Opłaty bankowe _BAR_ 8000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 8000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Inne usługi i prace w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz — wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 9 0 _BAR_ Różnego rodzaju ubezpieczenia _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 9 1 _BAR_ Inne _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 35000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 340000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 5 0 1 _BAR_ Zarząd _BAR_ 210000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 5 0 2 _BAR_ Komitet Naukowy _BAR_ 90000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 6 0 1 _BAR_ Certyfikacja EMAS/inicjatywy pt. "Greening the Agency" _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 6 0 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 6 — RAZEM _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 7 0 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 7 0 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 7 — RAZEM _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 3576000 _BAR_ 3040000 _BAR_ 2853159,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIMI ZWIĄZANE
2 1 0Czynsz
2 1 0 0Czynsz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1830000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłatę czynszu związanego z wynajmem budynku (lub jego częściami) w Kopenhadze przy Kongens Nytorv 6, DK-1050.
2 1 0 1Depozyty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 1 1Ubezpieczenie
2 1 1 0Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
11000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie różnych umów ubezpieczeniowych budynku w Kopenhadze przy Kongens Nytorv 6, DK-1050.
2 1 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 1 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie bieżących wydatków.
2 1 3Sprzątanie i konserwacja
2 1 3 0Sprzątanie i konserwacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
180000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania pomieszczeń używanych przez Agencję (pomieszczeń, systemu grzewczego, klimatyzacji, prądu i wody).
2 1 4Zagospodarowanie pomieszczeń
2 1 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i zmian ustawienia ścian działowych w budynku.
2 1 5Ochrona i nadzór budynków
2 1 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
85000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów ochrony i nadzoru budynku w Kopenhadze przy Kongens Nytorv 6, DK-1050.
2 1 9Inne wydatki
2 1 9 0Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków bieżących na lokale, których nie wyszczególniono gdzie indziej, w szczególności podatków i opłat drogowych, opłat związanych z oczyszczaniem kanałów, wywożeniem śmieci, czyszczeniem kominów itd.
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Urządzenia biurowe
2 2 0 0Urządzenia biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na kupno urządzeń biurowych.
2 2 1Meble
2 2 1 0Meble
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na kupno mebli.
2 2 2Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
55000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup i montaż urządzeń technicznych, tj. sprzętu audiowizualnego, służącego do powielania, archiwizacji, biblioteki i tłumaczeń i podobnych urządzeń, jak również różnych narzędzi do konserwacji budynku.
2 2 3Środki transportowe
2 2 3 0Środki transportowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup jednego pojazdu mechanicznego i innych środków transportu do oficjalnego użytku przez Agencję.
2 2 3 1Wynajem środków transportu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Pozycja ta ma na celu pokrycie wynajmu pojazdów mechanicznych w razie potrzeby (konferencji itp.).
2 2 4Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
2 2 4 0Wyposażenie, koszty związane z wyposażeniem i przetwarzaniem danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu/wynajmu komputerów i urządzeń peryferyjnych.
Środki te pokrywają również koszty serwisu, obsługi, naprawy, nośników danych, dokumentacji, innych materiałów, itd.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Wydatki na dokumentację i bibliotekę
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieperiodycznych publikacji oraz aktualizację istniejących tomów na potrzeby wydziałów Agencji.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów kserokopiowania, materiałów do sprzętu do powielania, materiałów papierniczych i biurowych.
2 3 1Opłaty pocztowe i telekomunikacja
2 3 1 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
2 3 1 1Opłaty za telefon, telegraf, teleks, radio, telewizję i faks
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
95000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- stałych kosztów wynajmu, wydatków na komunikację, opłat konserwacyjnych oraz napraw i konserwacji sprzętu,
- wydatków na sprzęt telekomunikacyjny, w tym okablowanie: zakup, wynajem, instalację, konserwację, dokumentację, itd.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
2 3 1 2Opłaty transportowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu większych przedmiotów.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Opłaty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję przy zarządzaniu budżetem w ten sposób, że straty te nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 3 5Tłumaczenia pisemne
2 3 5 0Inne usługi i prace w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecane na zewnątrz — wspólne Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie:
- usług zewnętrznych lub tymczasowych tłumaczy oraz maszynopisania,
- usług i prac w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecanych na zewnątrz do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
2 3 9Inne wydatki administracyjne
2 3 9 0Różnego rodzaju ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie różnych ubezpieczeń (np. szkody wyrządzone osobom trzecim, włamania itp.).
2 3 9 1Inne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Te środki przeznaczone są na pokrycie innych wydatków administracyjnych nieprzewidzianych w szczególny sposób.
ROZDZIAŁ 2 4 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
2 4 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
2 4 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI ZWIĄZANE Z POSIEDZENIAMI
2 5 0Wydatki związane z posiedzeniami
2 5 0 1Zarząd
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
210000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na posiedzenia Zarządu Agencji (tj. koszty podróży, diety, wynajem materiału, wyżywienie itd.).
2 5 0 2Komitet Naukowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wydatków Komitetu Naukowego Agencji w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie roboczym Agencji (tj. koszty podróży, diety, wynajem materiału, wyżywienie itd.), jak również na wynagrodzenie za usługi członków Komitetu Naukowego.
Przewiduje się możliwość składek z innych programów UE i stron trzecich.
Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone do rozdziału 2 2 deklaracji dochodów i mogą doprowadzić do udostępnienia dodatkowych środków.
ROZDZIAŁ 2 6 —ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKOWE AGENCJI
2 6 0Zarządzanie środowiskowe Agencji
2 6 0 1Certyfikacja EMAS/inicjatywy pt. "Greening the Agency"
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie wydatków na uzyskanie certyfikacji EMAS dla Agencji.
ROZDZIAŁ 2 7 —PUBLIKACJE I MATERIAŁ INFORMACYJNY
2 7 0Publikacje i materiał informacyjny
2 7 0 0Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 2.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 3 1 1 _BAR_ Agenci kontraktowi _BAR_ 1228000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 1 2 _BAR_ Posiedzenia _BAR_ 1050000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 1 — Razem _BAR_ 2278000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 2 1 _BAR_ Infrastruktura IT/zapewnienie jakości _BAR_ 2064000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 2 2 _BAR_ ITS/łączność _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 2 3 _BAR_ Sprawy ogólne/łączność _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 2 4 _BAR_ Tłumaczenie pisemne _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 2 — Razem _BAR_ 3064000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 3 1 _BAR_ ECT ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne) _BAR_ 2020000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 3 2 _BAR_ ECT WTR — Water (Woda) _BAR_ 1010000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 3 3 _BAR_ ECT NPB — Nature Protection and Biodiversity (Ochrona przyrody i bioróżnorodność) _BAR_ 845000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 3 4 _BAR_ ECT TE — Terrestrial (Środowisko lądowe) _BAR_ 1045000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 3 3 5 _BAR_ ECT — Waste and Material Flows (Przepływ materiałów i odpadów) _BAR_ 790000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 3 — Razem _BAR_ 5710000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 11052000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 1 0 _BAR_ SA1 Strategiczne podejścia w kierunku dostarczenia systemu informacji _BAR_ 1666000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 1 — Razem _BAR_ 1666000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 2 0 _BAR_ SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 3 0 _BAR_ SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 3 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 4 0 _BAR_ SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia _BAR_ 120000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 4 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 5 0 _BAR_ SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 5 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 6 0 _BAR_ SA6 EEA w szerszym świecie _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 5 7 0 _BAR_ SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych _BAR_ 1000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 7 — Razem _BAR_ 1000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 2966000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 14018000 _BAR_ 16919000 _BAR_ 13129050,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 32144000 _BAR_ 33612000 _BAR_ 27521142,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —ZASOBY
3 3 1Wsparcie operacyjne
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1), w szczególności jego art. 16 i 17.
3 3 1 1Agenci kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1228000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia agentów kontraktowych i składek na ubezpieczenie społeczne instytucji.
3 3 1 2Posiedzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1050000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na posiedzenia ekspertów wezwanych przez EEA w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
Przed 2004 rokiem, patrz linia budżetowa 3 1 0 0, a przed 1999 rokiem, linia 2 5 0 2.
3 3 2IT i łączność
3 3 2 1Infrastruktura IT/zapewnienie jakości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2064000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na infrastrukturę IT/zapewnienie jakości w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 2 2ITS/łączność
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ITS/łączność w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 2 3Sprawy ogólne/łączność
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na sprawy ogólne Agencji/łączność w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 2 4Tłumaczenie pisemne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
600000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są pokrycie:
- usług zewnętrznych lub tymczasowych tłumaczy oraz maszynopisania,
- usług i prac w zakresie tłumaczeń i maszynopisania zlecanych na zewnątrz do Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu.
3 3 3Europejskie Centra Tematyczne
3 3 3 1ECT ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2020000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ETC ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 3 2ECT WTR — Water (Woda)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1010000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT WTR — Water (Woda) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 3 3ECT NPB — Nature Protection and Biodiversity (Ochrona przyrody i bioróżnorodność)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
845000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT ACC — Air and Climate Change (Powietrze i zmiany klimatyczne) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 3 4ECT TE — Terrestrial (Środowisko lądowe)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1045000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT TE — Terrestrial (Środowisko lądowe) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
3 3 3 5ECT — Waste and Material Flows (Przepływ materiałów i odpadów)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
790000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na ECT WTR — Waste and Material Flows (Przepływ materiałów i odpadów) w związku z wykonaniem projektów, o których mowa w rocznym planie działania EEA (AMP).
ROZDZIAŁ 3 5 —DZIAŁANIA STRATEGICZNE
3 5 1SA1 Strategiczne podejścia w kierunku dostarczenia systemu informacji
3 5 1 0SA1 Strategiczne podejścia w kierunku dostarczenia systemu informacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1666000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te mają na celu pokrycie wydatków związanych z zarządzaniem i usprawnieniem systemu w pierwszym obszarze strategicznym (systemy informacyjne i sieci) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 2SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
3 5 2 0SA2 Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane z odległością do ocen celów w ramach drugiego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie zmianom klimatycznym) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 3SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
3 5 3 0SA3 Przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z różnorodnością w ramach trzeciego obszaru strategicznego (przeciwdziałanie stratom bioróżnorodności i rozumienie zmian przestrzennych) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 4SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
3 5 4 0SA4 Ochrona życia ludzkiego i jakości życia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki przeznaczone na wydatki związane ze środowiskiem i zdrowiem w ramach czwartego obszaru strategicznego (ochrona życia ludzkiego i jakości życia) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 5SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
3 5 5 0SA5 Zrównoważone użytkowanie i gospodarka zasobami naturalnymi i odpadami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym użytkowaniem i gospodarowaniem zasobami naturalnymi i odpadami w ramach piątego obszaru strategicznego (zrównoważone użytkowanie i zarządzanie zasobami naturalnymi) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 6SA6 EEA w szerszym świecie
3 5 6 0SA6 EEA w szerszym świecie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przewidziane są na pokrycie wydatków związanych ze wsparciem polityki UE dotyczącej szerszego sąsiedztwa europejskiego w ramach szóstego obszaru strategicznego (EEA w szerszym świecie) strategii EEA na lata 2004–2008.
3 5 7SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
3 5 7 0SA7 Wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonym rozwojem w ramach siódmego obszaru strategicznego (wsparcie zrównoważonego rozwoju i polityk środowiskowych) strategii EEA na lata 2004–2008.
--------------------------------------------------
Plan kadrowy EEA
Kategoria/stopień _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Etaty tymczasowe _BAR_ Etaty stałe _BAR_ Etaty tymczasowe _BAR_ Etaty stałe _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
A*14 _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_
A*11 _BAR_ 13 _BAR_ 1 _BAR_ 14 _BAR_ 1 _BAR_
A*10 _BAR_ 14 _BAR_ _BAR_ 14 _BAR_ _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ 10 _BAR_ 1 _BAR_ 10 _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Razem _BAR_ 49 _BAR_ 2 _BAR_ 50 _BAR_ 1 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 7 _BAR_ 1 _BAR_ 7 _BAR_ 1 _BAR_
B*7 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 1 _BAR_
B*6 _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ 9 _BAR_ _BAR_ 8 _BAR_ _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
Razem _BAR_ 30 _BAR_ 4 _BAR_ 31 _BAR_ 3 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*6 _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_
C*5 _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_
C*4 _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_
C*3 _BAR_ 8 _BAR_ _BAR_ 8 _BAR_ _BAR_
C*2 _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
Razem _BAR_ 26 _BAR_ — _BAR_ 26 _BAR_ — _BAR_
D*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D*4 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_
D*3 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_
D*2 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Razem _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_
Łącznie _BAR_ 109 _BAR_ 6 _BAR_ 111 _BAR_ 4 _BAR_
Ogółem _BAR_ 115 _BAR_ 115 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok finansowy 2005
(2005/280/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ SKŁADKA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
2 0 _BAR_ UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁANIACH URZĘDU _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 _BAR_ DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
4 0 _BAR_ DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
9 0 _BAR_ INNE DOCHODY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 1
SKŁADKA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 0 _BAR_ Składka Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 0 — Razem _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SKŁADKA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Składka Wspólnoty Europejskiej
1 0 0 0Składka Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 2
UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Udział państw trzecich w działaniach Urzędu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁANIACH URZĘDU
2 0 0Udział państw trzecich w działaniach Urzędu
2 0 0 0Udział państw trzecich w działaniach Urzędu
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 3
DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Pobrane opłaty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
3 0 0Dochody ze świadczonych usług
3 0 0 0Pobrane opłaty
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 4
DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
4 0 0 0 _BAR_ Odsetki bankowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
4 0 0 1 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
4 0 0 2 _BAR_ Dochody z organizacji seminariów, konferencji… _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
4 0 0Dochody z działalności administracyjnej
4 0 0 0Odsetki bankowe
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
4 0 0 1Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
4 0 0 2Dochody z organizacji seminariów, konferencji…
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 9
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
9 0 0 0 _BAR_ Inne dochody _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 9 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 36700000 _BAR_ 29093152 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —INNE DOCHODY
9 0 0Inne dochody
9 0 0 0Inne dochody
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 16036000 _BAR_ 10439139 _BAR_ _BAR_
1 3 _BAR_ MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 340000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 291000 _BAR_ 194400 _BAR_ _BAR_
1 5 _BAR_ WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 418000 _BAR_ 585408 _BAR_ _BAR_
1 6 _BAR_ OPIEKA SPOŁECZNA _BAR_ 114000 _BAR_ 88000 _BAR_ _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z PRZYJMOWANIEM I PRZYJĘCIAMI _BAR_ 65000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY I SKŁADKI EMERYTALNE _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 17276000 _BAR_ 11508947 _BAR_ _BAR_
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 2639000 _BAR_ 3023702 _BAR_ _BAR_
2 1 _BAR_ WYDATKI NA PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 1198000 _BAR_ 873000 _BAR_ _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 433000 _BAR_ 491200 _BAR_ _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 239000 _BAR_ 397700 _BAR_ _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 725000 _BAR_ 469840 _BAR_ _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE _BAR_ 290000 _BAR_ 377673 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 5524000 _BAR_ 5633115 _BAR_ _BAR_
3 0 _BAR_ DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA _BAR_ 9077000 _BAR_ 8153000 _BAR_ _BAR_
3 1 _BAR_ POSIEDZENIA _BAR_ 1019000 _BAR_ 967000 _BAR_ _BAR_
3 2 _BAR_ WYDATKI NA TŁUMACZENIA USTNE I PISEMNE _BAR_ 525000 _BAR_ 450000 _BAR_ _BAR_
3 3 _BAR_ GROMADZENIE DANYCH I KONTAKTY _BAR_ 525000 _BAR_ 450000 _BAR_ _BAR_
3 4 _BAR_ INFORMACJE I PUBLIKACJE _BAR_ 1648000 _BAR_ 1080000 _BAR_ _BAR_
3 5 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE NA SYSTEMY _BAR_ 906000 _BAR_ 850000 _BAR_ _BAR_
3 6 _BAR_ POJAWIAJĄCE SIĘ ZAGROŻENIA _BAR_ 200000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 7 _BAR_ DORADZTWO TECHNICZNE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 8 _BAR_ SPECJALNE PROJEKTY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 13900000 _BAR_ 11950000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 36700000 _BAR_ 29092062 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 9318000 _BAR_ 5994952 _BAR_ _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 1203000 _BAR_ 658694 _BAR_ _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatek związany z przeniesieniem i dodatek przesiedleńczy _BAR_ 707000 _BAR_ 438701 _BAR_ _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ p.m. _BAR_ 45000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 11228000 _BAR_ 7137347 _BAR_ _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 822000 _BAR_ 836185 _BAR_ _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 822000 _BAR_ 836185 _BAR_ _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 299000 _BAR_ 192016 _BAR_ _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 77000 _BAR_ 49133 _BAR_ _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników czasowych _BAR_ 54000 _BAR_ 22590 _BAR_ _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych dla pracowników czasowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 430000 _BAR_ 263739 _BAR_ _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 179000 _BAR_ 168300 _BAR_ _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatek z tytułu wynajmu i transportu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Stałe dodatki z tytułu organizacji przyjęć _BAR_ 16000 _BAR_ 16000 _BAR_ _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Stałe dodatki z tytułu korzystania z transportu miejscowego _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne świadczenia i zwroty _BAR_ 20000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 218000 _BAR_ 187300 _BAR_ _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze ustni i tłumacze ustni ze Wspólnych Służb ds. Tłumaczeń Ustnych i Konferencyjnych _BAR_ 45000 _BAR_ 39600 _BAR_ _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Centrum Tłumaczeń Luksemburg (sprawy administracyjne) _BAR_ 140000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Płatności związane z pomocą administracyjną udzieloną przez instytucje wspólnotowe _BAR_ 85000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 325000 _BAR_ 732504 _BAR_ _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Konsultacje _BAR_ 175000 _BAR_ 125000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Inne usługi _BAR_ 58000 _BAR_ 58000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 828000 _BAR_ 1060104 _BAR_ _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Inne wydatki związane z zatrudnianiem personelu _BAR_ 433000 _BAR_ 104000 _BAR_ _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży (obejmujące członków rodziny) _BAR_ 151000 _BAR_ 89700 _BAR_ _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia _BAR_ 462000 _BAR_ 270042 _BAR_ _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 559000 _BAR_ 227700 _BAR_ _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 381000 _BAR_ 28173 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 1986000 _BAR_ 719615 _BAR_ _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 469000 _BAR_ 179849 _BAR_ _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 469000 _BAR_ 179849 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 16036000 _BAR_ 10439139 _BAR_ _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty misji i podróży służbowych _BAR_ 340000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 340000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 340000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje, posiłki i stołówki _BAR_ 35000 _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 35000 _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 60000 _BAR_ 41400 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 41400 _BAR_ _BAR_
1 4 2 0 _BAR_ Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu _BAR_ 196000 _BAR_ 133000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 196000 _BAR_ 133000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 291000 _BAR_ 194400 _BAR_ _BAR_
1 5 2 0 _BAR_ Eksperci z wizytą, oddelegowani eksperci krajowi _BAR_ 418000 _BAR_ 585408 _BAR_ _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy władz tymczasowo przydzieleni do cywilnych służb krajowych, organizacji międzynardowych lub publicznych albo prywatnych instytucji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ 418000 _BAR_ 585408 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 418000 _BAR_ 585408 _BAR_ _BAR_
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
1 6 1 0 _BAR_ Kontakty społeczne pracowników _BAR_ 54000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 1 — Razem _BAR_ 54000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
1 6 2 0 _BAR_ Inne interwencje _BAR_ 24000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 2 — Razem _BAR_ 24000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
1 6 3 0 _BAR_ Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 3 — Razem _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
1 6 4 0 _BAR_ Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 4 — Razem _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 114000 _BAR_ 88000 _BAR_ _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki związane z przyjmowaniem i przyjęciami _BAR_ 65000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 65000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 65000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
1 9 0 0 _BAR_ Emerytury i składki emerytalne _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 17276000 _BAR_ 11508947 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL AKTYWNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel aktywnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9318000 _BAR_ 5994952 _BAR_ _BAR_
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1203000 _BAR_ 658694 _BAR_ _BAR_
1 1 0 2Dodatek związany z przeniesieniem i dodatek przesiedleńczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
707000 _BAR_ 438701 _BAR_ _BAR_
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 45000 _BAR_ _BAR_
1 1 1Inni pracownicy
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
822000 _BAR_ 836185 _BAR_ _BAR_
1 1 1 2Personel miejscowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
299000 _BAR_ 192016 _BAR_ _BAR_
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
77000 _BAR_ 49133 _BAR_ _BAR_
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
54000 _BAR_ 22590 _BAR_ _BAR_
1 1 3 3Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
179000 _BAR_ 168300 _BAR_ _BAR_
1 1 4 2Dodatek z tytułu wynajmu i transportu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
1 1 4 3Stałe dodatki z tytułu organizacji przyjęć
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
16000 _BAR_ 16000 _BAR_ _BAR_
1 1 4 4Stałe dodatki z tytułu korzystania z transportu miejscowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
1 1 4 9Inne świadczenia i zwroty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
1 1 5Nadgodziny
1 1 5 0Nadgodziny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
55000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze ustni i tłumacze ustni ze Wspólnych Służb ds. Tłumaczeń Ustnych i Konferencyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
45000 _BAR_ 39600 _BAR_ _BAR_
1 1 7 1Centrum Tłumaczeń Luksemburg (sprawy administracyjne)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 2Płatności związane z pomocą administracyjną udzieloną przez instytucje wspólnotowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
85000 _BAR_ 55000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
325000 _BAR_ 732504 _BAR_ _BAR_
1 1 7 6Konsultacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
175000 _BAR_ 125000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 7Inne usługi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
58000 _BAR_ 58000 _BAR_ _BAR_
1 1 8Koszty i wydatki związane z zatrudnieniem przy rozpoczęciu i zakończeniu stosunku pracy
1 1 8 0Inne wydatki związane z zatrudnianiem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
433000 _BAR_ 104000 _BAR_ _BAR_
1 1 8 1Koszty podróży (obejmujące członków rodziny)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
151000 _BAR_ 89700 _BAR_ _BAR_
1 1 8 2Zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
462000 _BAR_ 270042 _BAR_ _BAR_
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
559000 _BAR_ 227700 _BAR_ _BAR_
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
381000 _BAR_ 28173 _BAR_ _BAR_
1 1 9Wskaźnik korygujący
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
469000 _BAR_ 179849 _BAR_ _BAR_
1 1 9 1Środki tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3 —MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty misji i podróży służbowych
1 3 0 0Koszty misji i podróży służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
340000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje, posiłki i stołówki
1 4 0 0Restauracje, posiłki i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 41400 _BAR_ _BAR_
1 4 2Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu
1 4 2 0Dalsze szkolenia, kursy językowe i powtórne szkolenia dla personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
196000 _BAR_ 133000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 5 —WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Wymiana urzędników i ekspertów
1 5 2 0Eksperci z wizytą, oddelegowani eksperci krajowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
418000 _BAR_ 585408 _BAR_ _BAR_
1 5 2 1Urzędnicy władz tymczasowo przydzieleni do cywilnych służb krajowych, organizacji międzynardowych lub publicznych albo prywatnych instytucji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6 —OPIEKA SPOŁECZNA
1 6 0Zapomogi losowe
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
1 6 1Kontakty społeczne pracowników
1 6 1 0Kontakty społeczne pracowników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
54000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
1 6 2Inne interwencje
1 6 2 0Inne interwencje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
24000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
1 6 3Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki
1 6 3 0Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
1 6 4Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0Pomoc dodatkowa dla osób niepełnosprawnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI ZWIĄZANE Z PRZYJMOWANIEM I PRZYJĘCIAMI
1 7 0Wydatki związane z przyjmowaniem i przyjęciami
1 7 0 0Wydatki związane z przyjmowaniem i przyjęciami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY I SKŁADKI EMERYTALNE
1 9 0Emerytury i składki emerytalne
1 9 0 0Emerytury i składki emerytalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE ZWIĄZANE Z WŁADZAMI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 1759000 _BAR_ 1747200 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 1759000 _BAR_ 1747200 _BAR_ _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 40000 _BAR_ 15600 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ 15600 _BAR_ _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 345000 _BAR_ 145600 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 345000 _BAR_ 145600 _BAR_ _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i konserwacja _BAR_ 220000 _BAR_ 270400 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 270400 _BAR_ _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Remont pomieszczeń/Zagospodarowanie _BAR_ 82000 _BAR_ 537902 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 82000 _BAR_ 537902 _BAR_ _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 68000 _BAR_ 48000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 68000 _BAR_ 48000 _BAR_ _BAR_
2 0 8 0 _BAR_ Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 8 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_
2 0 9 0 _BAR_ Inne wydatki na budynki _BAR_ 100000 _BAR_ 234000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 234000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 2639000 _BAR_ 3023702 _BAR_ _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Zakup/Konserwacja sprzętu _BAR_ 350000 _BAR_ 300000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Zakup/Konserwacja oprogramowania _BAR_ 300000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Tworzenie oprogramowania _BAR_ 350000 _BAR_ 175000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 4 _BAR_ Wsparcie dla użytkowników _BAR_ 198000 _BAR_ 198000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 1198000 _BAR_ 873000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 1198000 _BAR_ 873000 _BAR_ _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Wyposażenie i instalacje techniczne _BAR_ 102000 _BAR_ 96800 _BAR_ _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wynajem lub dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 32000 _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ 14000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 148000 _BAR_ 126800 _BAR_ _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 161000 _BAR_ 310400 _BAR_ _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wynajem mebli _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Konserwacja i naprawa mebli _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 161000 _BAR_ 310400 _BAR_ _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Zakup pojazdów _BAR_ 70000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wynajem lub dzierżawa pojazdów _BAR_ 15000 _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Konserwacja i naprawa pojazdów _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup i ochrona książek _BAR_ 12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 5 _BAR_ Prenumeraty i zakup środków informacyjnych _BAR_ 14000 _BAR_ 14000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 34000 _BAR_ 34000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 433000 _BAR_ 491200 _BAR_ _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 83000 _BAR_ 57900 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 83000 _BAR_ 57900 _BAR_ _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Opłaty bankowe _BAR_ 10000 _BAR_ 9600 _BAR_ _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 9600 _BAR_ _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 11000 _BAR_ 10800 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 11000 _BAR_ 10800 _BAR_ _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Różnego rodzaju ubezpieczenia _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki i związane z nimi czynności _BAR_ 82000 _BAR_ 72600 _BAR_ _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki eksploatacyjne _BAR_ 36000 _BAR_ 236000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 118000 _BAR_ 308600 _BAR_ _BAR_
2 3 9 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 15000 _BAR_ 8800 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 8800 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 239000 _BAR_ 397700 _BAR_ _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe _BAR_ 84000 _BAR_ 58800 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 84000 _BAR_ 58800 _BAR_ _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty za usługi telekomunikacyjne _BAR_ 391000 _BAR_ 283900 _BAR_ _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup i instalacja sprzętu _BAR_ 250000 _BAR_ 127140 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 641000 _BAR_ 411040 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 725000 _BAR_ 469840 _BAR_ _BAR_
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ 290000 _BAR_ 377673 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 290000 _BAR_ 377673 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 290000 _BAR_ 377673 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 5524000 _BAR_ 5633115 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Czynsz
2 0 0 0Czynsz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1759000 _BAR_ 1747200 _BAR_ _BAR_
2 0 1Ubezpieczenie
2 0 1 0Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 15600 _BAR_ _BAR_
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
345000 _BAR_ 145600 _BAR_ _BAR_
2 0 3Sprzątanie i konserwacja
2 0 3 0Sprzątanie i konserwacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
220000 _BAR_ 270400 _BAR_ _BAR_
2 0 4Remont pomieszczeń/Zagospodarowanie
2 0 4 0Remont pomieszczeń/Zagospodarowanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
82000 _BAR_ 537902 _BAR_ _BAR_
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
68000 _BAR_ 48000 _BAR_ _BAR_
2 0 8Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem nieruchomości
2 0 8 0Wydatki wstępne związane z budowaniem, nabyciem lub wynajmem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_
2 0 9Inne wydatki na budynki
2 0 9 0Inne wydatki na budynki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 234000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —WYDATKI NA PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Zakup i konserwacja technologii informatycznych dla administracji i zadań niezwiązanych z działalnością
2 1 0 0Zakup/Konserwacja sprzętu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ 300000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 1Zakup/Konserwacja oprogramowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
300000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 3Tworzenie oprogramowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ 175000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 4Wsparcie dla użytkowników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
198000 _BAR_ 198000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Wyposażenie i instalacje techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
102000 _BAR_ 96800 _BAR_ _BAR_
2 2 0 1Wynajem lub dzierżawa wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
32000 _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_
2 2 0 2Konserwacja i naprawa sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
14000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
161000 _BAR_ 310400 _BAR_ _BAR_
2 2 1 1Wynajem mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ _BAR_
2 2 1 2Konserwacja i naprawa mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ _BAR_
2 2 3Środki transportowe
2 2 3 0Zakup pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 2 3 1Wynajem lub dzierżawa pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 20000 _BAR_ _BAR_
2 2 3 2Konserwacja i naprawa pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup i ochrona książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 8000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 5Prenumeraty i zakup środków informacyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
14000 _BAR_ 14000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
83000 _BAR_ 57900 _BAR_ _BAR_
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Opłaty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 9600 _BAR_ _BAR_
2 3 2 1Inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
11000 _BAR_ 10800 _BAR_ _BAR_
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_
2 3 5Inne wydatki eksploatacyjne
2 3 5 0Różnego rodzaju ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 3 5 3Przeprowadzki i związane z nimi czynności
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
82000 _BAR_ 72600 _BAR_ _BAR_
2 3 5 9Inne wydatki eksploatacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
36000 _BAR_ 236000 _BAR_ _BAR_
2 3 9Publikacje
2 3 9 0Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 8800 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe
2 4 0 0Opłaty pocztowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
84000 _BAR_ 58800 _BAR_ _BAR_
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty za usługi telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
391000 _BAR_ 283900 _BAR_ _BAR_
2 4 1 1Zakup i instalacja sprzętu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
250000 _BAR_ 127140 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA FORMALNE I INNE
2 5 0Posiedzenia Zarządu
2 5 0 0Posiedzenia Zarządu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
290000 _BAR_ 377673 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE ZWIĄZANE Z WŁADZAMI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ 377000 _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 559000 _BAR_ 646000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 936000 _BAR_ 1196000 _BAR_ _BAR_
3 0 1 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ 239000 _BAR_ 250000 _BAR_ _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 100000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 1 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 559000 _BAR_ 650000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 898000 _BAR_ 900000 _BAR_ _BAR_
3 0 2 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 2 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 699000 _BAR_ 628000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 749000 _BAR_ 628000 _BAR_ _BAR_
3 0 3 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 3 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 3 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 378000 _BAR_ 568000 _BAR_ _BAR_
3 0 3 3 _BAR_ Przegląd oceny zagrożenia pestycydami _BAR_ 826000 _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_
3 0 3 4 _BAR_ Maksymalne poziomy odpadów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 3 — Razem _BAR_ 1254000 _BAR_ 1368000 _BAR_ _BAR_
3 0 4 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ 191000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
3 0 4 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 191000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 4 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 963000 _BAR_ 784000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 1345000 _BAR_ 984000 _BAR_ _BAR_
3 0 5 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 5 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 100000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 5 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 543000 _BAR_ 276000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 5 — Razem _BAR_ 643000 _BAR_ 276000 _BAR_ _BAR_
3 0 6 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ 239000 _BAR_ 361000 _BAR_ _BAR_
3 0 6 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 6 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 774000 _BAR_ 730000 _BAR_ _BAR_
3 0 6 3 _BAR_ Geograficzne zagrożenie chorobą szalonych krów (BSE) i testy BSE i TSE _BAR_ 305000 _BAR_ 160000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 6 — Razem _BAR_ 1368000 _BAR_ 1251000 _BAR_ _BAR_
3 0 7 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ 191000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
3 0 7 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 7 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 553000 _BAR_ 828000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 7 — Razem _BAR_ 794000 _BAR_ 1028000 _BAR_ _BAR_
3 0 8 0 _BAR_ Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 8 1 _BAR_ Subwencje na badania i oceny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 8 2 _BAR_ Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR _BAR_ 388000 _BAR_ 472000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 8 — Razem _BAR_ 388000 _BAR_ 472000 _BAR_ _BAR_
3 0 9 0 _BAR_ Usługi ekspertów _BAR_ 654000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 9 1 _BAR_ Wsparcie kryzysowe _BAR_ 48000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 9 — Razem _BAR_ 702000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 9077000 _BAR_ 8153000 _BAR_ _BAR_
3 1 0 0 _BAR_ Forum Doradcze _BAR_ 573000 _BAR_ 550000 _BAR_ _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Inne podróże związane ze stronami trzecimi, nie z Komitetu Naukowego czy Paneli _BAR_ 207000 _BAR_ 167000 _BAR_ _BAR_
3 1 0 2 _BAR_ Misje pracowników związane z wykonywaniem obowiązków operacyjnych _BAR_ 239000 _BAR_ 250000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 1019000 _BAR_ 967000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 1019000 _BAR_ 967000 _BAR_ _BAR_
3 2 0 0 _BAR_ Tłumaczenie pisemne _BAR_ 477000 _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ Tłumaczenie ustne _BAR_ 48000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 525000 _BAR_ 450000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 525000 _BAR_ 450000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 0 _BAR_ Gromadzenie danych informatyka _BAR_ 153000 _BAR_ 160000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 1 _BAR_ Kontakty z organizacjami _BAR_ 191000 _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 2 _BAR_ Współpraca naukowa _BAR_ 181000 _BAR_ 190000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 525000 _BAR_ 450000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 525000 _BAR_ 450000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 0 _BAR_ Komunikacja _BAR_ 850000 _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 239000 _BAR_ 250000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 2 _BAR_ Konferencje _BAR_ 559000 _BAR_ 230000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 3 _BAR_ Strona internetowa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 1648000 _BAR_ 1080000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 1648000 _BAR_ 1080000 _BAR_ _BAR_
3 5 0 0 _BAR_ Systemy informatyczne wspierające operacje _BAR_ 668000 _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_
3 5 0 1 _BAR_ Zarządzanie jakością/Badania _BAR_ 143000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
3 5 0 2 _BAR_ Dostęp do baz danych/dokumentów _BAR_ 95000 _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 906000 _BAR_ 850000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 906000 _BAR_ 850000 _BAR_ _BAR_
3 6 0 0 _BAR_ Pojawiające się zagrożenia _BAR_ 200000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 7 0 0 _BAR_ Badania, oceny prac, sprawozdania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 8 0 0 _BAR_ Rozszerzenie _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 8 0 1 _BAR_ Inne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 8 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 8 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 13900000 _BAR_ 11950000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 36700000 _BAR_ 29092062 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA
3 0 0Komitet Naukowy
3 0 0 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
377000 _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_
3 0 0 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
3 0 0 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
559000 _BAR_ 646000 _BAR_ _BAR_
3 0 1Dodatki spożywcze, przyprawy, dodatki i materiały przetwórcze w kontakcie z żywnością
3 0 1 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
239000 _BAR_ 250000 _BAR_ _BAR_
3 0 1 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 1 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
559000 _BAR_ 650000 _BAR_ _BAR_
3 0 2Dodatki i produkty lub substancje stosowane w pokarmach dla zwierząt
3 0 2 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 2 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 2 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
699000 _BAR_ 628000 _BAR_ _BAR_
3 0 3Zdrowie roślin, produkty do ochrony roślin i ich pozostałości
3 0 3 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 3 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 3 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
378000 _BAR_ 568000 _BAR_ _BAR_
3 0 3 3Przegląd oceny zagrożenia pestycydami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
826000 _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_
3 0 3 4Maksymalne poziomy odpadów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 4Organizmy zmodyfikowane genetycznie
3 0 4 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
191000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
3 0 4 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
191000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 4 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
963000 _BAR_ 784000 _BAR_ _BAR_
3 0 5Produkty dietetyczne, żywienie i alergie
3 0 5 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 5 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 5 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
543000 _BAR_ 276000 _BAR_ _BAR_
3 0 6Zagrożenia bilogiczne
3 0 6 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
239000 _BAR_ 361000 _BAR_ _BAR_
3 0 6 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 6 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
774000 _BAR_ 730000 _BAR_ _BAR_
3 0 6 3Geograficzne zagrożenie chorobą szalonych krów (BSE) i testy BSE i TSE
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
305000 _BAR_ 160000 _BAR_ _BAR_
3 0 7Czynniki skażające w łańcuchu pokarmowym
3 0 7 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
191000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
3 0 7 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 7 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
553000 _BAR_ 828000 _BAR_ _BAR_
3 0 8Zdrowie i opieka nad zwierzętami
3 0 8 0Sprawozdania, oceny, badania i współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 8 1Subwencje na badania i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 8 2Wydatki na diety/podróż i odszkodowania dla członków i członków GR
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
388000 _BAR_ 472000 _BAR_ _BAR_
3 0 9Usługi horyzontalne
3 0 9 0Usługi ekspertów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
654000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 0 9 1Wsparcie kryzysowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
48000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —POSIEDZENIA
3 1 0Posiedzenia
3 1 0 0Forum Doradcze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
573000 _BAR_ 550000 _BAR_ _BAR_
3 1 0 1Inne podróże związane ze stronami trzecimi, nie z Komitetu Naukowego czy Paneli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
207000 _BAR_ 167000 _BAR_ _BAR_
3 1 0 2Misje pracowników związane z wykonywaniem obowiązków operacyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
239000 _BAR_ 250000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —WYDATKI NA TŁUMACZENIA USTNE I PISEMNE
3 2 0Wydatki na tłumaczenia ustne i pisemne
3 2 0 0Tłumaczenie pisemne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
477000 _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_
3 2 0 1Tłumaczenie ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
48000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —GROMADZENIE DANYCH I KONTAKTY
3 3 0Gromadzenie danych i kontakty
3 3 0 0Gromadzenie danych informatyka
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
153000 _BAR_ 160000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 1Kontakty z organizacjami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
191000 _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_
3 3 0 2Współpraca naukowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
181000 _BAR_ 190000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4 —INFORMACJE I PUBLIKACJE
3 4 0Informacje i publikacje
3 4 0 0Komunikacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
850000 _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
239000 _BAR_ 250000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 2Konferencje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
559000 _BAR_ 230000 _BAR_ _BAR_
3 4 0 3Strona internetowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE NA SYSTEMY
3 5 0Wydatki eksploatacyjne na systemy
3 5 0 0Systemy informatyczne wspierające operacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
668000 _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_
3 5 0 1Zarządzanie jakością/Badania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
143000 _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_
3 5 0 2Dostęp do baz danych/dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
95000 _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6 —POJAWIAJĄCE SIĘ ZAGROŻENIA
3 6 0Pojawiające się zagrożenia
3 6 0 0Pojawiające się zagrożenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 7 —DORADZTWO TECHNICZNE
3 7 0Doradztwo techniczne
3 7 0 0Badania, oceny prac, sprawozdania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 8 —SPECJALNE PROJEKTY
3 8 0Projekty
3 8 0 0Rozszerzenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
3 8 0 1Inne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
--------------------------------------------------
Tabela zatrudnienia
Kategoria i stopień _BAR_ 2003 _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ — _BAR_ 5 _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_
A*11 _BAR_ — _BAR_ 11 _BAR_ — _BAR_ 19 _BAR_ — _BAR_ 14 _BAR_
A*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_
A*8 _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_ — _BAR_ 22 _BAR_ — _BAR_ 17 _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 9 _BAR_ 1 _BAR_ 20 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 10 _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 26 _BAR_
Razem A* _BAR_ — _BAR_ 24 _BAR_ 2 _BAR_ 64 _BAR_ 2 _BAR_ 101 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*7 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 13 _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 13 _BAR_
Razem B* _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 21 _BAR_ 1 _BAR_ 27 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*4 _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 16 _BAR_ 1 _BAR_ 8 _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ — _BAR_ 16 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 22 _BAR_ — _BAR_ 38 _BAR_
Razem C* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 46 _BAR_ 1 _BAR_ 62 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem D* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ — _BAR_ 27 _BAR_ 4 _BAR_ 134 _BAR_ 4 _BAR_ 190 _BAR_
Razem _BAR_ 27 _BAR_ 138 _BAR_ 194 _BAR_
--------------------------------------------------
Szacunkowe dochody i wydatki Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok finansowy 2005
(2005/281/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 18600000 _BAR_ 18000000 _BAR_ 17090000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18600000 _BAR_ 18000000 _BAR_ 17090000,— _BAR_
5 0 _BAR_ WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMEGO _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY Z INWESTYCJI LUB POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH POZYCJI _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 35454,79 _BAR_
5 4 _BAR_ INNE DOCHODY DOSTĘPNE DO PONOWNEGO WYKORZYSTANIA, ALE NIEWYKORZYSTANE _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
5 9 _BAR_ INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 247,38 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 35702,17 _BAR_
6 0 _BAR_ DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE _BAR_ 220000 _BAR_ 80000 _BAR_ 45919,95 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 80000 _BAR_ 45919,95 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 18080000 _BAR_ 17171622,12 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 18600000 _BAR_ 18000000 _BAR_ 17090000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 18600000 _BAR_ 18000000 _BAR_ 17090000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18600000 _BAR_ 18000000 _BAR_ 17090000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
18600000 _BAR_ 18000000 _BAR_ 17090000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 139 z 30.5.1975, str. 1), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1947/93 (Dz.U. L 181 z 23.7.1993, str. 13).
Zgodnie z art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia subwencje na rzecz Fundacji są ujęte w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.
Przedstawione dochody reprezentują przekazane subwencje (artykuł B3-4 2 0 Szacunkowej oceny dochodów i wydatków w dziale III "Komisja" budżetu ogólnego).
TYTUŁ 5
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
5 0 0 _BAR_ Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomego _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 0 _BAR_ Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 35454,79 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 35454,79 _BAR_
5 4 0 _BAR_ Inne dochody dostępne do ponownego wykorzystania, ale niewykorzystane _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 4 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
5 9 0 _BAR_ Inne dochody z działalności administracyjnej _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 247,38 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 247,38 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 35702,17 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —WPŁYWY ZE SPRZEDAŻY MAJĄTKU RUCHOMEGO I NIERUCHOMEGO
5 0 0Wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego i nieruchomego
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY Z INWESTYCJI LUB POŻYCZEK, ODSETEK BANKOWYCH I INNYCH POZYCJI
5 2 0Dochody z inwestycji lub pożyczek, odsetek bankowych i innych pozycji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 35454,79 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 4 —INNE DOCHODY DOSTĘPNE DO PONOWNEGO WYKORZYSTANIA ALE NIEWYKORZYSTANE
5 4 0Inne dochody dostępne do ponownego wykorzystania, ale niewykorzystane
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 5 9 —INNE DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ
5 9 0Inne dochody z działalności administracyjnej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 247,38 _BAR_
TYTUŁ 6
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
6 0 0 _BAR_ Dochody z usług świadczonych odpłatnie _BAR_ 215000 _BAR_ 80000 _BAR_ 42031,42 _BAR_
6 0 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ 3888,53 _BAR_
6 0 3 _BAR_ Wpływy z wynajmu i dzierżawy nieruchomości _BAR_ 4000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ 220000 _BAR_ 80000 _BAR_ 45919,95 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 80000 _BAR_ 45919,95 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 18080000 _BAR_ 17171622,12 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
6 0 0Dochody z usług świadczonych odpłatnie
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
215000 _BAR_ 80000 _BAR_ 42031,42 _BAR_
6 0 2Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1000 _BAR_ — _BAR_ 3888,53 _BAR_
6 0 3Wpływy z wynajmu i dzierżawy nieruchomości
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
4000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 9265000 _BAR_ 8888000 _BAR_ 8542114,61 _BAR_
1 3 _BAR_ MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 340000 _BAR_ 420000 _BAR_ 362600,— _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 95000 _BAR_ 142000 _BAR_ 134395,21 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9700000 _BAR_ 9450000 _BAR_ 9039109,82 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 530000 _BAR_ 695000 _BAR_ 451226,32 _BAR_
2 1 _BAR_ CZYNSZ _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 7000,— _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 599000 _BAR_ 729000 _BAR_ 547028,28 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 57000 _BAR_ 84000 _BAR_ 61524,12 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEFONICZNE _BAR_ 107000 _BAR_ 115000 _BAR_ 125079,68 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1300000 _BAR_ 1630000 _BAR_ 1191858,40 _BAR_
3 0 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 7820000 _BAR_ 7000000 _BAR_ 6547971,76 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7820000 _BAR_ 7000000 _BAR_ 6547971,76 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 18080000 _BAR_ 16778939,98 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia zasadnicze _BAR_ 4900000 _BAR_ 4620000 _BAR_ 4533317,58 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 686000 _BAR_ 661000 _BAR_ 578820,— _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki przesiedleńcze _BAR_ 588000 _BAR_ 562000 _BAR_ 553553,04 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 51000 _BAR_ 50000 _BAR_ 45410,39 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 6225000 _BAR_ 5893000 _BAR_ 5711101,01 _BAR_
1 1 2 _BAR_ Dokształcanie, kursy językowe, przekwalifikowanie i działalność informacyjna dla personelu _BAR_ 160000 _BAR_ 120000 _BAR_ 51930,64 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 167000 _BAR_ 160000 _BAR_ 159993,91 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 54000 _BAR_ 52000 _BAR_ 40593,68 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 39000 _BAR_ 38000 _BAR_ 37641,59 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 260000 _BAR_ 250000 _BAR_ 238229,18 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 140000 _BAR_ 215000 _BAR_ 178748,62 _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalne świadczenia dla urzędników księgowych i administratorów funduszy pożyczkowych _BAR_ — _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 140000 _BAR_ 216000 _BAR_ 178748,62 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ 10000 _BAR_ 20000 _BAR_ 15871,43 _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Personel czasowy, inne usługi oraz tłumaczenia i maszynopisanie zlecane na zewnątrz _BAR_ 500000 _BAR_ 350000 _BAR_ 513389,85 _BAR_
1 1 7 6 _BAR_ Urzędnicy oddelegowani do organów Państw Członkowskich _BAR_ 290000 _BAR_ 300000 _BAR_ 197610,19 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Urzędnicy stażyści (praktykanci) _BAR_ 50000 _BAR_ 22000 _BAR_ 12267,52 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 840000 _BAR_ 672000 _BAR_ 723267,56 _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 100000 _BAR_ 140000 _BAR_ 129265,67 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży (obejmujące członków rodziny) _BAR_ 8000 _BAR_ 5000 _BAR_ 6504,96 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia _BAR_ 130000 _BAR_ 109000 _BAR_ 129705,49 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 100000 _BAR_ 50000 _BAR_ 46181,32 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 65000 _BAR_ 40000 _BAR_ 23888,24 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 403000 _BAR_ 344000 _BAR_ 335545,68 _BAR_
1 1 9 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 1227000 _BAR_ 1373000 _BAR_ 1287420,49 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 9265000 _BAR_ 8888000 _BAR_ 8542114,61 _BAR_
1 3 0 _BAR_ Koszty misji i koszty podróży oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 340000 _BAR_ 420000 _BAR_ 362600,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 340000 _BAR_ 420000 _BAR_ 362600,— _BAR_
1 4 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 50000 _BAR_ 110000 _BAR_ 92774,91 _BAR_
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 20000 _BAR_ 15000 _BAR_ 12475,83 _BAR_
1 4 2 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ 15000 _BAR_ 10000 _BAR_ 22731,98 _BAR_
1 4 3 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 10000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6412,49 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 95000 _BAR_ 142000 _BAR_ 134395,21 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9700000 _BAR_ 9450000 _BAR_ 9039109,82 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy zajmujący stanowiska ujęte w wykazie stanowisk
1 1 0 0Wynagrodzenia zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4900000 _BAR_ 4620000 _BAR_ 4533317,58 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze obliczone na podstawie załączonego wykazu stanowisk.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
686000 _BAR_ 661000 _BAR_ 578820,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności art. 6-8 jego załącznika IV.
Dodatki rodzinne obejmują:
- dodatek na prowadzenie domu: 5 % wynagrodzenia zasadniczego,
- dodatek na dziecko na utrzymaniu,
- dodatek na kształcenie.
1 1 0 2Dodatki przesiedleńcze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
588000 _BAR_ 562000 _BAR_ 553553,04 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności art. 10 jego załącznika IV.
Dodatek przesiedleńczy stanowi 16 % łącznej sumy wynagrodzenia zasadniczego, dodatku na prowadzenie domu i dodatku na dziecko na utrzymaniu.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
51000 _BAR_ 50000 _BAR_ 45410,39 _BAR_
1 1 2Dokształcanie, kursy językowe, przekwalifikowanie i działalność informacyjna dla personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
160000 _BAR_ 120000 _BAR_ 51930,64 _BAR_
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności jego art. 38 ust. 1 i 2.
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
167000 _BAR_ 160000 _BAR_ 159993,91 _BAR_
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
54000 _BAR_ 52000 _BAR_ 40593,68 _BAR_
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
39000 _BAR_ 38000 _BAR_ 37641,59 _BAR_
Uwagi
Kwestie związane z ubezpieczeniem personelu Fundacji na wypadek bezrobocia badane są przez Radę.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ 215000 _BAR_ 178748,62 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunku zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności art. 15 jego załącznika IV.
1 1 4 5Specjalne świadczenia dla urzędników księgowych i administratorów funduszy pożyczkowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na specjalne świadczenia, zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do Fundacji, dla księgowych i dysponentów zaliczek.
1 1 5Nadgodziny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 20000 _BAR_ 15871,43 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności jego załącznik II.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty według stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla personelu zaliczanego do kategorii C lub D.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 5Personel czasowy, inne usługi oraz tłumaczenia i maszynopisanie zlecane na zewnątrz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ 350000 _BAR_ 513389,85 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z zatrudnieniem personelu czasowego i na pokrycie kosztów tłumaczenia, powielania (plany, rysunki, wykresy) oraz maszynopisania zlecanych na zewnątrz.
1 1 7 6Urzędnicy oddelegowani do organów Państw Członkowskich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
290000 _BAR_ 300000 _BAR_ 197610,19 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na organizację przez Fundację programu wymiany urzędników służby cywilnej Państw Członkowskich i osób nominowanych przez Partnerów Społecznych, zgodnie z decyzją kierownictwa Fundacji w porozumieniu z Radą Administracyjną.
1 1 7 7Urzędnicy stażyści (praktykanci)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 22000 _BAR_ 12267,52 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków poniesionych na praktyki administracyjne dla młodych absolwentów oraz na krótkie wizyty studyjne dla urzędników służby cywilnej Państw Członkowskich oraz osób nominowanych przez Partnerów Społecznych.
1 1 8Dodatki i koszty związane z podjęciem lub zakończeniem stosunku pracy i przeniesieniem
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 140000 _BAR_ 129265,67 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży i pobytu kandydatów mających objąć wolne stanowisko oraz kosztów badań lekarskich przy zatrudnieniu.
1 1 8 1Koszty podróży (obejmujące członków rodziny)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 5000 _BAR_ 6504,96 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zwrot kosztów podróży przysługujący pracownikom rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy oraz w związku z ich przeniesieniem.
Przeznaczone są one także na pokrycie kosztów podróży członków ich rodzin.
1 1 8 2Zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
130000 _BAR_ 109000 _BAR_ 129705,49 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- zasiłku osiedleńczego (skorygowanego współczynnikiem korygującym),
- zwrotu z tytułu przesiedlenia (skorygowanego współczynnikiem korygującym),
dla personelu, który został zobowiązany do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub w związku z przeniesieniem do nowego miejsca pracy, lub w momencie ostatecznego zakończenia stosunku pracy, i w przypadku osiedlenia się gdzie indziej.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 50000 _BAR_ 46181,32 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności art. 16 jego załącznika IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów przeprowadzek pracownikom.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 40000 _BAR_ 23888,24 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. określające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24), ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15), w szczególności art. 17 jego załącznik IV.
Środki te przeznaczone są na wypłaty tymczasowych diet dziennych przysługujących pracownikom.
1 1 9Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1227000 _BAR_ 1373000 _BAR_ 1287420,49 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wypłaty wynagrodzeń skorygowanych wskaźnikiem korygującym itd.
ROZDZIAŁ 1 3 —MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty misji i koszty podróży oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
340000 _BAR_ 420000 _BAR_ 362600,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów misji i podróży personelu Fundacji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 110000 _BAR_ 92774,91 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na uzupełnienie zakupu wyposażenia restauracji i dopłaty do posiłków w stołówkach.
1 4 1Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 15000 _BAR_ 12475,83 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów rocznych badań okresowych.
1 4 2Inne wydatki socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 10000 _BAR_ 22731,98 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków Fundacji na działania socjalne dla jej personelu.
1 4 3Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6412,49 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów reprezentacyjnych.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 62000 _BAR_ 68000 _BAR_ 62183,18 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 61000 _BAR_ 77000 _BAR_ 65000,— _BAR_
2 0 3 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 185000 _BAR_ 182000 _BAR_ 183836,18 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń _BAR_ 89000 _BAR_ 170000 _BAR_ 70208,44 _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 57000 _BAR_ 68000 _BAR_ 69998,52 _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki na budynki _BAR_ 76000 _BAR_ 130000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 530000 _BAR_ 695000 _BAR_ 451226,32 _BAR_
2 1 0 _BAR_ Czynsz _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 7000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 7000,— _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Zakup nowego wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 16000 _BAR_ 10000 _BAR_ 13953,79 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Modernizacja wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 32000 _BAR_ 26000 _BAR_ 30000,— _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja oraz naprawa wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 69000 _BAR_ 65000 _BAR_ 57974,47 _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Biurowy sprzęt elektroniczny _BAR_ 370000 _BAR_ 544000 _BAR_ 339301,64 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 487000 _BAR_ 645000 _BAR_ 441229,90 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Zakup nowych mebli _BAR_ 5000 _BAR_ 15000 _BAR_ 54566,80 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana mebli _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 1728,— _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja i naprawa mebli _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 15000 _BAR_ 56294,80 _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wymiana pojazdów _BAR_ 25000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja i naprawa pojazdów _BAR_ 1000 _BAR_ 4000 _BAR_ 2552,35 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 26000 _BAR_ 4000 _BAR_ 2552,35 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ 30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 20978,79 _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumeraty dzienników i czasopism _BAR_ 25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 16996,26 _BAR_
2 2 5 5 _BAR_ Abonament za usługi dostępu do baz danych _BAR_ 26000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8976,18 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 81000 _BAR_ 65000 _BAR_ 46951,23 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 599000 _BAR_ 729000 _BAR_ 547028,28 _BAR_
2 3 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 36000 _BAR_ 30000 _BAR_ 26997,22 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Opłaty bankowe _BAR_ 8000 _BAR_ 30000 _BAR_ 22883,31 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 8000 _BAR_ 30000 _BAR_ 22883,31 _BAR_
2 3 5 _BAR_ Odzież służbowa i ubranie robocze _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 2885,04 _BAR_
2 3 9 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 9000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8643,60 _BAR_
2 3 9 4 _BAR_ Drobne wydatki _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 114,95 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 21000 _BAR_ 8758,55 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 57000 _BAR_ 84000 _BAR_ 61524,12 _BAR_
2 4 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 37000 _BAR_ 35000 _BAR_ 32990,47 _BAR_
2 4 1 _BAR_ Telefon, telegraf, teleks, radio i telewizja _BAR_ 70000 _BAR_ 80000 _BAR_ 92089,21 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 107000 _BAR_ 115000 _BAR_ 125079,68 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1300000 _BAR_ 1630000 _BAR_ 1191858,40 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 1Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
62000 _BAR_ 68000 _BAR_ 62183,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów polis dotyczących ubezpieczenia budynków.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
61000 _BAR_ 77000 _BAR_ 65000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia tych pozycji w trakcie roku budżetowego.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
185000 _BAR_ 182000 _BAR_ 183836,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania biur Fundacji.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
89000 _BAR_ 170000 _BAR_ 70208,44 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania biur Fundacji, a w szczególności na ukończenie zagospodarowania nowego budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
57000 _BAR_ 68000 _BAR_ 69998,52 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ochrony i nadzoru biur Fundacji.
2 0 9Inne wydatki na budynki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
76000 _BAR_ 130000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków okresowych na budynki, które nie zostały gdzie indziej określone, w szczególności podatków i opłat, usług sanitarnych, wywozu nieczystości itd.
ROZDZIAŁ 2 1 —CZYNSZ
2 1 0Czynsz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000 _BAR_ 7000 _BAR_ 7000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu "biur przejściowych" Fundacji w Brukseli.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Zakup nowego wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
16000 _BAR_ 10000 _BAR_ 13953,79 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 1Modernizacja wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na modernizację wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 2Wynajem wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
32000 _BAR_ 26000 _BAR_ 30000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 3Konserwacja, eksploatacja oraz naprawa wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
69000 _BAR_ 65000 _BAR_ 57974,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów konserwacji wyposażenia i instalacji technicznych.
2 2 0 4Biurowy sprzęt elektroniczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
370000 _BAR_ 544000 _BAR_ 339301,64 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup, wynajem i konserwację elektronicznego sprzętu biurowego.
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup nowych mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 15000 _BAR_ 54566,80 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli dla personelu i wyposażenia sal konferencyjnych.
2 2 1 1Wymiana mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 1728,— _BAR_
2 2 1 3Konserwacja, eksploatacja i naprawa mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów konserwacji i naprawy mebli.
2 2 3Pojazdy
2 2 3 1Wymiana pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 3Konserwacja, eksploatacja i naprawa pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 4000 _BAR_ 2552,35 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów eksploatacji pojazdów Fundacji.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 20978,79 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieokresowych publikacji wymaganych przez Fundację.
2 2 5 2Prenumeraty dzienników i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 16996,26 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników, czasopism specjalistycznych, dzienników urzędowych, dokumentów parlamentarnych, różnych biuletynów oraz innych publikacji specjalistycznych.
2 2 5 5Abonament za usługi dostępu do baz danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
26000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8976,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na umożliwienie Fundacji dostępu do internetowych baz danych.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
36000 _BAR_ 30000 _BAR_ 26997,22 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru, kopert, artykułów biurowych i materiałów eksploatacyjnych do sprzętu powielającego.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Opłaty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 30000 _BAR_ 22883,31 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych (prowizji, opłat dyskontowych).
2 3 5Odzież służbowa i ubranie robocze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 2885,04 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup, utrzymanie i czyszczenie odzieży służbowej i ubrań roboczych.
2 3 9Inne wydatki administracyjne
2 3 9 0Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8643,60 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1417/76 z dnia 1 czerwca 1976 r. w sprawie przepisów finansowych mających zastosowanie wobec Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 164 z 24.6.1976, str. 16), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1949/93 (Dz.U. L 181 z 23.7.1993, str. 26).
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji, a w szczególności kosztów związanych z publikacją deklaracji dochodów i wydatków Fundacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z drugim akapitem art. 14 Rozporządzenia finansowego.
2 3 9 4Drobne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 114,95 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków administracyjnych, których nie określono gdzie indziej.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEFONICZNE
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37000 _BAR_ 35000 _BAR_ 32990,47 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat pocztowych i kosztów doręczeń, w tym paczek przesyłanych pocztą lub w inny sposób.
2 4 1Telefon, telegraf, teleks, radio i telewizja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ 80000 _BAR_ 92089,21 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie stałych kosztów wynajmu, kosztów połączeń telefonicznych i wiadomości, opłat eksploatacyjnych oraz kosztów napraw i konserwacji wyposażenia.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 _BAR_ Opracowanie dokumentacji operacyjnej _BAR_ 470000 _BAR_ 510000 _BAR_ 485087,83 _BAR_
3 0 1 0 _BAR_ Publikacja wyników badań _BAR_ 1000000 _BAR_ 760000 _BAR_ 663090,92 _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Publikacja sprawozdania rocznego _BAR_ — _BAR_ 14000 _BAR_ 11310,30 _BAR_
3 0 1 2 _BAR_ Marketing i promocja _BAR_ 300000 _BAR_ 315000 _BAR_ 224292,74 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 1300000 _BAR_ 1089000 _BAR_ 898693,96 _BAR_
3 0 2 _BAR_ Udział w kongresach i imprezach o charakterze publicznym _BAR_ — _BAR_ 18000 _BAR_ 10000,— _BAR_
3 0 3 _BAR_ Badania i program pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy _BAR_ 4400000 _BAR_ 3520000 _BAR_ 3467407,97 _BAR_
3 0 4 0 _BAR_ Ogólne koszty posiedzeń _BAR_ 950000 _BAR_ 960000 _BAR_ 888949,65 _BAR_
3 0 4 1 _BAR_ Koszty tłumaczeń ustnych _BAR_ 150000 _BAR_ 130000 _BAR_ 183000,— _BAR_
3 0 4 2 _BAR_ Posiedzenia Rady Administracyjnej _BAR_ 150000 _BAR_ 220000 _BAR_ 164901,51 _BAR_
3 0 4 3 _BAR_ Posiedzenia Komitetu Ekspertów _BAR_ — _BAR_ 10000 _BAR_ 9494,28 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 1250000 _BAR_ 1320000 _BAR_ 1246345,44 _BAR_
3 0 5 _BAR_ Tłumaczenie sprawozdań z badań i dokumentów roboczych na potrzeby seminariów, posiedzeń koordynacyjnych, kolokwiów itd. _BAR_ 400000 _BAR_ 543000 _BAR_ 440436,56 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 7820000 _BAR_ 7000000 _BAR_ 6547971,76 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7820000 _BAR_ 7000000 _BAR_ 6547971,76 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 18080000 _BAR_ 16778939,98 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 0Opracowanie dokumentacji operacyjnej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
470000 _BAR_ 510000 _BAR_ 485087,83 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup publikacji, opracowanie kart indeksowych i katalogów oraz niezbędne prace komputerowe umożliwiające stworzenie wybiórczego systemu dokumentacji, obejmującego w szczególności aktualne dane, informacje związane z nowymi osiągnięciami i badaniami naukowymi w obszarach objętych programami pracy Fundacji.
3 0 1Rozpowszechnianie informacji
3 0 1 0Publikacja wyników badań
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000000 _BAR_ 760000 _BAR_ 663090,92 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów publikacji wyników badań będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 1 1Publikacja sprawozdania rocznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 14000 _BAR_ 11310,30 _BAR_
3 0 1 2Marketing i promocja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
300000 _BAR_ 315000 _BAR_ 224292,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów działań marketingowych i promocji związanych z pracą Fundacji (ankiety, broszury, filmy wideo, plakaty itd.).
3 0 2Udział w kongresach i imprezach o charakterze publicznym
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 18000 _BAR_ 10000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wkładu Fundacji na rzecz prac podobnych instytucji i fundacji.
3 0 3Badania i program pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4400000 _BAR_ 3520000 _BAR_ 3467407,97 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z finansowaniem kontraktów badawczych i konkretnych projektów, będących wkładem w wykonywanie programu pracy Fundacji w zakresie warunków życia i pracy.
3 0 4Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0Ogólne koszty posiedzeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
950000 _BAR_ 960000 _BAR_ 888949,65 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 4 1Koszty tłumaczeń ustnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 130000 _BAR_ 183000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń ustnych związanych z organizacją posiedzeń Zarządu, Komitetu Ekspertów, seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 4 2Posiedzenia Rady Administracyjnej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 220000 _BAR_ 164901,51 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów operacyjnych Rady Administracyjnej, w tym kosztów podróży i pobytu oraz wynajmu pokojów w razie potrzeby.
3 0 4 3Posiedzenia Komitetu Ekspertów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ 10000 _BAR_ 9494,28 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów operacyjnych Komitetu Ekspertów, w tym kosztów podróży i pobytu oraz wynajmu pokojów w razie potrzeby.
3 0 5Tłumaczenie sprawozdań z badań i dokumentów roboczych na potrzeby seminariów, posiedzeń koordynacyjnych, kolokwiów itd.
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 543000 _BAR_ 440436,56 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń sprawozdań z badań Fundacji i dokumentów roboczych na potrzeby seminariów, kolokwiów i posiedzeń podsumowujących itd. na różne języki Wspólnoty.
--------------------------------------------------
Kategoria i stopień _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_
Dyrektor (A2) _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Zastępca dyrektora (A3) _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A4 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_
A5 _BAR_ 9 _BAR_ 10 _BAR_
A6 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_
A7 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
A8 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_
Suma _BAR_ 34 _BAR_ 35 _BAR_
B1 _BAR_ 4 _BAR_ 5 _BAR_
B2 _BAR_ 6 _BAR_ 7 _BAR_
B3 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_
B4 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
B5 _BAR_ 3 _BAR_ 4 _BAR_
Suma _BAR_ 24 _BAR_ 25 _BAR_
C1 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
C2 _BAR_ 10 _BAR_ 12 _BAR_
C3 _BAR_ 6 _BAR_ 4 _BAR_
C4 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_
C5 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_
Suma _BAR_ 32 _BAR_ 33 _BAR_
D1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
D2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
Razem _BAR_ 91 _BAR_ 94 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Leków za rok finansowy 2005
(2005/282/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI _BAR_ 77455000 _BAR_ 67000000 _BAR_ 57943700,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 77455000 _BAR_ 67000000 _BAR_ 57943700,— _BAR_
2 0 _BAR_ WPŁATY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 29100000 _BAR_ 28500000 _BAR_ 22009700,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 29100000 _BAR_ 28500000 _BAR_ 22009700,— _BAR_
3 0 _BAR_ UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA _BAR_ 530000 _BAR_ 573000 _BAR_ 486000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 530000 _BAR_ 573000 _BAR_ 486000,— _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI _BAR_ 2775000 _BAR_ 2586000 _BAR_ 2153037,37 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 2775000 _BAR_ 2586000 _BAR_ 2153037,37 _BAR_
6 0 _BAR_ WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1117618,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1117618,— _BAR_
7 0 _BAR_ KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
9 0 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE _BAR_ 300000 _BAR_ 430000 _BAR_ 652646,49 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 430000 _BAR_ 652646,49 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 110160000 _BAR_ 99089103 _BAR_ 84362701,86 _BAR_
TYTUŁ 1
DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Pobrane opłaty _BAR_ 77455000 _BAR_ 67000000 _BAR_ 57943700,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 77455000 _BAR_ 67000000 _BAR_ 57943700,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 77455000 _BAR_ 67000000 _BAR_ 57943700,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —DOCHODY ZA WYKONANE USŁUGI
1 0 0Pobrane opłaty
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
77455000 _BAR_ 67000000 _BAR_ 57943700,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 z 10 lutego 1995 r. w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Leków (Dz.U. L 35 z 15.2.1995, str. 1, zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2743/98 (Dz.U. L 345 z 19.12.1998, str. 3).
TYTUŁ 2
WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Wkłady Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 25400000 _BAR_ 24500000 _BAR_ 19300000,— _BAR_
2 0 1 _BAR_ Specjalne wkłady na sieroce produkty lecznicze _BAR_ 3700000 _BAR_ 4000000 _BAR_ 2709700,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 29100000 _BAR_ 28500000 _BAR_ 22009700,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 29100000 _BAR_ 28500000 _BAR_ 22009700,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WKŁADY WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 0Wkłady Wspólnoty Europejskiej
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
25400000 _BAR_ 24500000 _BAR_ 19300000,— _BAR_
Uwagi
Wkład na rzecz Agencji jest wprowadzany do generalnego budżetu Unii Europejskiej.
Wprowadzony dochód odzwierciedla wniesiony wkład. (Artykuł B5-3 1 2 zestawienia wydatków w Części III "Komisja" generalnego budżetu).
Koszt procesu oznaczania sierocych produktów leczniczych jest także objęty tą wpłatą.
2 0 1Specjalne wkłady na sieroce produkty lecznicze
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3700000 _BAR_ 4000000 _BAR_ 2709700,— _BAR_
Uwagi
Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 141/2000 z 16 grudnia 1999 r. przewiduje specjalny wkład Wspólnoty na rzecz Europejskiej Agencji Leków, niezależny od innych subsydiów Unii Europejskiej, z przeznaczeniem wyłącznie na zrekompensowanie zwolnień Agencji z opłat za sieroce produkty lecznicze.
TYTUŁ 3
UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
3 0 0 _BAR_ Wkład EEA _BAR_ 530000 _BAR_ 573000 _BAR_ 486000,— _BAR_
3 0 1 _BAR_ Wkład środkowoeuropejskich krajów stowarzyszonych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 530000 _BAR_ 573000 _BAR_ 486000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 530000 _BAR_ 573000 _BAR_ 486000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —UDZIAŁ PAŃSTW TRZECICH W DZIAŁALNOŚCI EMEA
3 0 0Wkład EEA
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
530000 _BAR_ 573000 _BAR_ 486000,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje wkład państw EFTA na podstawie Umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z Artykułem 82 oraz Protokołami 31 i 32 Umowy.
3 0 1Wkład środkowoeuropejskich krajów stowarzyszonych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje wkład krajów stowarzyszonych z Europy Środkowej.
TYTUŁ 5
DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
5 2 0 _BAR_ Dochody z odsetek bankowych _BAR_ 625000 _BAR_ 520000 _BAR_ 450003,20 _BAR_
5 2 1 _BAR_ Dochody z zaświadczeń eksportowych, dystrybucji równoległych i innych podobnych obciążeń administracyjnych _BAR_ 2106000 _BAR_ 2022000 _BAR_ 1675960,— _BAR_
5 2 2 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ 44000 _BAR_ 44000 _BAR_ 27074,17 _BAR_
5 2 3 _BAR_ Dochody z organizacji seminariów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
5 2 4 _BAR_ Dochody ze sprzedaży licencji na oprogramowanie i dochody pochodzące z udzielenia dostępu do baz danych prowadzonych przez EMEA zawierających informacje o produktach leczniczych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ 2775000 _BAR_ 2586000 _BAR_ 2153037,37 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ 2775000 _BAR_ 2586000 _BAR_ 2153037,37 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ INSTYTUCJI
5 2 0Dochody z odsetek bankowych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
625000 _BAR_ 520000 _BAR_ 450003,20 _BAR_
5 2 1Dochody z zaświadczeń eksportowych, dystrybucji równoległych i innych podobnych obciążeń administracyjnych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2106000 _BAR_ 2022000 _BAR_ 1675960,— _BAR_
Uwagi
Ten artykuł obejmuje dochody z tytułu zaświadczeń, zezwoleń na dystrybucje równoległe oraz z innych podobnych obciążeń administracyjnych.
5 2 2Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
44000 _BAR_ 44000 _BAR_ 27074,17 _BAR_
Uwagi
Ten artykuł obejmuje przychody ze sprzedaży publikacji EMEA, niezależnie od ich formy, w tym praw autorskich.
5 2 3Dochody z organizacji seminariów
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Ten artykuł obejmuje przychody EMEA z organizacji seminariów.
5 2 4Dochody ze sprzedaży licencji na oprogramowanie i dochody pochodzące z udzielenia dostępu do baz danych prowadzonych przez EMEA zawierających informacje o produktach leczniczych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Ten artykuł obejmuje dochody ze sprzedaży licencji na oprogramowanie i dochody pochodzące z udzielenia dostępu do baz danych prowadzonych przez EMEA zawierających informacje o produktach leczniczych.
TYTUŁ 6
WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
6 0 0 _BAR_ Wkład w programy wspólnotowe i dochody z usług _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1117618,— _BAR_
6 0 1 _BAR_ Wkład we wspólne programy ze strony innych agencji nadzorujących i interesarjuszy przemysłowych _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1117618,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1117618,— _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —WKŁAD W PROGRAMY WSPÓLNOTOWE I DOCHODY Z USŁUG
6 0 0Wkład w programy wspólnotowe i dochody z usług
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1117618,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje dochody z określonych działań podejmowanych przez EMEA na wniosek Komisji Europejskiej, innych instytucji Unii Europejskiej lub organizacji międzynarodowych, upoważnionych przez Zarząd Agencji.
6 0 1Wkład we wspólne programy ze strony innych agencji nadzorujących i interesarjuszy przemysłowych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Ten artykuł obejmuje dochody z programów realizowanych wspólnie z innymi agencjami nadzorującymi (w UE i poza nią), firmami farmaceutycznymi lub innymi organami upoważnionymi przez Zarząd EMEA.
TYTUŁ 7
KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
7 0 0 _BAR_ Saldo na rachunku wyników za rok ubiegły _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 7 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 7 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 7 0 —KOREKTA NIERÓWNOWAGI BUDŻETOWEJ
7 0 0Saldo na rachunku wyników za rok ubiegły
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje saldo na rachunku wyników za rok ubiegły zgodnie z art. 16 rozporządzenia finansowego Agencji.
TYTUŁ 9
DOCHODY RÓŻNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
9 0 0 _BAR_ Dochody różne _BAR_ 300000 _BAR_ 430000 _BAR_ 652646,49 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ 430000 _BAR_ 652646,49 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 300000 _BAR_ 430000 _BAR_ 652646,49 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 110160000 _BAR_ 99089103 _BAR_ 84362701,86 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —DOCHODY RÓŻNE
9 0 0Dochody różne
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
300000 _BAR_ 430000 _BAR_ 652646,49 _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 37738000 _BAR_ 33578000 _BAR_ 27807794,96 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 591000 _BAR_ 453000 _BAR_ 299268,99 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 447000 _BAR_ 282000 _BAR_ 376635,45 _BAR_
1 5 _BAR_ WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 1290000 _BAR_ 766000 _BAR_ 459314,97 _BAR_
1 6 _BAR_ SŁUŻBY SOCJALNE _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 22832,74 _BAR_
1 8 _BAR_ UBEZPIECZENIE OD ZACHOROWAŃ, WYPADKÓW I CHORÓB ZAWODOWYCH, BEZROBOCIA ORAZ ZACHOWANIE PRAW EMERYTALNYCH _BAR_ 1189000 _BAR_ 945000 _BAR_ 714417,34 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 41330000 _BAR_ 36064000 _BAR_ 29680264,45 _BAR_
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I ZWIĄZANE Z NIMI KOSZTY _BAR_ 12598000 _BAR_ 8307000 _BAR_ 7971586,67 _BAR_
2 1 _BAR_ WYDATKI NA INFORMATYKĘ _BAR_ 8931000 _BAR_ 14015000 _BAR_ 9514417,88 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 1236000 _BAR_ 661000 _BAR_ 818753,20 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 907000 _BAR_ 574000 _BAR_ 467747,66 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 580000 _BAR_ 427000 _BAR_ 400152,86 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA OBRADY FORMALNE I INNE _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 937,29 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 24262000 _BAR_ 23994000 _BAR_ 19173595,56 _BAR_
3 0 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 44568000 _BAR_ 39031103 _BAR_ 32837625,75 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 44568000 _BAR_ 39031103 _BAR_ 32837625,75 _BAR_
9 0 _BAR_ ŚRODKI TYMCZASOWE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 110160000 _BAR_ 99089103 _BAR_ 81691485,76 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia podstawowe _BAR_ 19700000 _BAR_ 16474000 _BAR_ 13655795,21 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 1470000 _BAR_ 1155000 _BAR_ 973854,82 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę i związane z zamieszkiwaniem w innym kraju _BAR_ 2450000 _BAR_ 2030000 _BAR_ 1704845,43 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki stałe _BAR_ 148000 _BAR_ 154000 _BAR_ 131817,01 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 23768000 _BAR_ 19813000 _BAR_ 16466312,47 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 966000 _BAR_ 2245000 _BAR_ 1028102,98 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Doradcy specjalni _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Agenci kontraktowi _BAR_ 350000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1316000 _BAR_ 2250000 _BAR_ 1028102,98 _BAR_
1 1 2 0 _BAR_ Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu _BAR_ 612000 _BAR_ 544000 _BAR_ 533062,29 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 612000 _BAR_ 544000 _BAR_ 533062,29 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin lub zgonu _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 3569,58 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z miejsca pracy do miejsca pochodzenia _BAR_ 350000 _BAR_ 320000 _BAR_ 245490,08 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatki na wynajem pojazdów i transport _BAR_ p.m. _BAR_ 57000 _BAR_ 124027,77 _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Zryczałtowany dodatek funkcyjny _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1189,92 _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Zryczałtowany dodatek z tytułu lokalnych wyjazdów służbowych _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 892,44 _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalny dodatek dla księgowych i administratorów rachunków imprest _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne dodatki i zwroty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 356000 _BAR_ 383000 _BAR_ 375169,79 _BAR_
1 1 5 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 3 _BAR_ Centrum Tlumaczeń, Luksemburg _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 4 _BAR_ Opłaty za pomoc administracyjną instytucji wspólnotowych _BAR_ 200000 _BAR_ 155000 _BAR_ 133000,— _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 1185000 _BAR_ 1166000 _BAR_ 810050,19 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 1405000 _BAR_ 1321000 _BAR_ 943050,19 _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z rekrutacją _BAR_ 310000 _BAR_ 242000 _BAR_ 248066,48 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży (w tym członków rodzin) _BAR_ 33000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8816,75 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenia nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 351000 _BAR_ 315000 _BAR_ 257168,24 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 110000 _BAR_ 120000 _BAR_ 81900,— _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 205000 _BAR_ 170000 _BAR_ 75297,74 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 1009000 _BAR_ 867000 _BAR_ 671249,21 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 9272000 _BAR_ 8400000 _BAR_ 7790848,03 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 9272000 _BAR_ 8400000 _BAR_ 7790848,03 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 37738000 _BAR_ 33578000 _BAR_ 27807794,96 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 591000 _BAR_ 453000 _BAR_ 299268,99 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 591000 _BAR_ 453000 _BAR_ 299268,99 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 591000 _BAR_ 453000 _BAR_ 299268,99 _BAR_
1 4 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 367000 _BAR_ 257000 _BAR_ 319494,98 _BAR_
1 4 1 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 80000 _BAR_ 25000 _BAR_ 57140,47 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 447000 _BAR_ 282000 _BAR_ 376635,45 _BAR_
1 5 2 _BAR_ Wymiana personelu między instytucjami wspólnotowymi oraz sektorem publicznym i prywatnym, eksperci zewnętrzni _BAR_ 1140000 _BAR_ 621000 _BAR_ 387428,68 _BAR_
1 5 3 _BAR_ Koszt organizacji staży w Agencji _BAR_ 150000 _BAR_ 145000 _BAR_ 71886,29 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 1290000 _BAR_ 766000 _BAR_ 459314,97 _BAR_
1 6 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 3 _BAR_ Żłobki i inne ośrodki dla małych dzieci _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 6 4 _BAR_ Dodatkowa pomoc dla niepełnosprawnych _BAR_ 3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 22832,74 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 22832,74 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 22832,74 _BAR_
1 8 2 0 _BAR_ Aktywność społeczna pracowników _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 22000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 8 2 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 22000,— _BAR_
1 8 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie chorobowe _BAR_ 650000 _BAR_ 565000 _BAR_ 464465,79 _BAR_
1 8 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 186000 _BAR_ 175000 _BAR_ 118753,49 _BAR_
1 8 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie pracowników od bezrobocia _BAR_ 308000 _BAR_ 180000 _BAR_ 109198,06 _BAR_
1 8 3 3 _BAR_ Akumulacja lub zachowanie praw emerytalnych _BAR_ 20000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 8 3 — Razem _BAR_ 1164000 _BAR_ 920000 _BAR_ 692417,34 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 8 — RAZEM _BAR_ 1189000 _BAR_ 945000 _BAR_ 714417,34 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 41330000 _BAR_ 36064000 _BAR_ 29680264,45 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach przewidzianych w wykazie stanowisk
1 1 0 0Wynagrodzenia podstawowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
19700000 _BAR_ 16474000 _BAR_ 13655795,21 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 62 i 66, stosowane zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2309/93 z 22 lipca 1993 r. lub rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 726/2004 z 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 214 z 24.8.1993, str. 1).
Środki te przeznaczone są na podstawowe wynagrodzenie urzędników i personelu czasowego zajmującego stanowiska przewidziane w planach zatrudnienia.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1470000 _BAR_ 1155000 _BAR_ 973854,82 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 42a, 42b, 62, 67 i 68a oraz art. 3 ust. 2 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki rodzinne: zasiłek na gospodarstwo domowe, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu, dodatek przedszkolny, dodatek edukacyjny (w tym specjalne dotacje z rezerwy ustalonej corocznie przez Dyrektora Wykonawczego) i dodatek urlopowy rodziców odpowiedniego personelu.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę i związane z zamieszkiwaniem w innym kraju
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2450000 _BAR_ 2030000 _BAR_ 1704845,43 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki za ekspatriację i pobyt za granicą odpowiedniego personelu.
1 1 0 3Dodatki stałe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
148000 _BAR_ 154000 _BAR_ 131817,01 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 4a załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na stałe dodatki dla odpowiedniego personelu.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
966000 _BAR_ 2245000 _BAR_ 1028102,98 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia całego personelu dodatkowego i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne, z wyłączeniem kwot płatnych w formie wskaźnika korygującego, zaliczanych w ciężar pozycji 1 1 9 0.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 4 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (z nadgodzinami włącznie) i składki Agencji na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 1 3Doradcy specjalni
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 5, 82 i 83.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia specjalnych doradców, koszty ich misji i inne wydatki.
1 1 1 4Agenci kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 3a i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na podstawowe wynagrodzenie agentów kontraktowych.
1 1 2Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu
1 1 2 0Dalsze szkolenia, kursy językowe i przekwalifikowanie personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
612000 _BAR_ 544000 _BAR_ 533062,29 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 24 ust.3.
Środki te przeznaczone są na kursy wprowadzające dla nowych pracowników, szkolenia doskonalące, przekwalifikowanie, szkolenia w zakresie nowoczesnych technik, seminaria, sesje informacyjne dot. spraw UE itp.
Przeznaczone są również na zakup sprzętu i dokumentacji oraz wynajęcie konsultantów organizacyjnych.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin lub zgonu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 3569,58 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na:
- dodatki z tytułu narodzin,
- w przypadku śmierci urzędnika:
- jego pełne wynagrodzenie do końca trzeciego miesiąca po miesiącu zgonu,
- koszty transportu ciała do miejsca pochodzenia zmarłego.
1 1 4 1Koszty podróży z miejsca pracy do miejsca pochodzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ 320000 _BAR_ 245490,08 _BAR_
Uwagi
Personel pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na ryczałtowy zwrot kosztów podróży odpowiedniego personelu, ich małżonków i osób na utrzymaniu z miejsca pracy do miejsca pochodzenia.
1 1 4 2Dodatki na wynajem pojazdów i transport
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 57000 _BAR_ 124027,77 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 14a i 14b załącznika VII.
1 1 4 3Zryczałtowany dodatek funkcyjny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1189,92 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 14 załącznika VII.
1 1 4 4Zryczałtowany dodatek z tytułu lokalnych wyjazdów służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 892,44 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 15 załącznika VII.
1 1 4 5Specjalny dodatek dla księgowych i administratorów rachunków imprest
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na specjalny dodatek dla księgowych, asystentów księgowych i administratorów rachunków imprest.
1 1 4 9Inne dodatki i zwroty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 34.
Środki te przeznaczone są na:
- odprawę w przypadku zwolnienia urzędnika w okresie próbnym wskutek oczywistej nieprzydatności,
- odprawę w przypadku rozwiązania przez Agencję umowy z pracownikiem.
1 1 5Nadgodziny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na zryczałtowane dodatki i wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny przez pracowników, którzy nie mogli otrzymać przewidzianego urlopu kompensacyjnego.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze konferencyjni
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty i koszty podróży zewnętrznych tłumaczy ustnych i operatorów konferencji, w tym na zwrot kostów za usługi świadczone przez tłumaczy konferencyjnych Komisji na wszystkich obradach niezwiązanych bezpośrednio z realizacją programu pracy Agencji.
1 1 7 3Centrum Tlumaczeń, Luksemburg
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty tłumaczeń, w tym płatności na rzecz Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu za wszystkie teksty niezwiązane bezpośrednio z realizacjią programu pracy Agencji.
1 1 7 4Opłaty za pomoc administracyjną instytucji wspólnotowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 155000 _BAR_ 133000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki poniesione przez Komisję na pomoc administracyjną udzielaną Agencji, np. na obsługę komputerowej listy płac.
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1185000 _BAR_ 1166000 _BAR_ 810050,19 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na:
- zatrudnienie personelu czasowego, zwłaszcza operatorów telefonicznych, personel biurowy i sekretarski
- koszt personelu czasowego niezbędnego do zapewnienia elastyczności w potrzebach doraźnych
- powielane i maszynopisanie zlecane wskutek braku możliwości Agencji
- koszt edycji komputerowej dokumentów wyjaśniających i dodatkowych, do własnych celów Agencji i dla władz budżetowych
- dotacja na dzieci pracowników płatna w ramach szkoleń zawodowych.
1 1 8Dodatki i koszty związane z rozpoczęciem i zakończeniem służby oraz przeniesieniem
1 1 8 0Różne wydatki związane z rekrutacją
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
310000 _BAR_ 242000 _BAR_ 248066,48 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 27-31 i 33 oraz załącznik III.
Środki te przeznaczone są na koszty związane z procedurami rekrutacji, w tym: koszty publikacji, koszty podróży i ubezpieczenia kandydatów wzywanych na egzaminy i rozmowy kwalifikacyjne, koszty bezpośrednio związane z promocją i organizacją grupowych testów rekrutacyjnych (wynajem pomieszczeń, mebli, urządzeń i różnego sprzętu, opłaty za przygotowanie i poprawianie testów, itp), badania lekarskie kandydatów.
1 1 8 1Koszty podróży (w tym członków rodzin)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
33000 _BAR_ 20000 _BAR_ 8816,75 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży należne odpowiedniemu personelowi (wraz z rodzinami) przy rozpoczęciu lub odejściu z instytucji lub przeniesieniu do innego miejsca pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenia nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
351000 _BAR_ 315000 _BAR_ 257168,24 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania lub na ponowne urządzenie dla personelu, który musi zmienić miejsce zamieszkania przy podjęciu nowych obowiązków, przeniesieniu do nowego miejsca pracy oraz w związku z ostatecznym opuszczeniem instytucji i zamieszkaniem w innym nowym miejscu.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
110000 _BAR_ 120000 _BAR_ 81900,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty przeprowadzki należne personelowi, który musi zmienić miejsce zamieszkania przy podjęciu nowych obowiązków, przeniesieniu do innej pracy oraz w związku z ostatecznym opuszczeniem instytucji i zamieszkaniem w nowym miejscu.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
205000 _BAR_ 170000 _BAR_ 75297,74 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na diety odpowiednich pracowników, którzy wykażą, że muszą zmienić miejsce zamieszkania wskutek podjęcia obowiązków lub przeniesienia do nowego miejsca pracy.
1 1 9Środki na wyrównanie zmian wysokości wynagrodzenia urzędników
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9272000 _BAR_ 8400000 _BAR_ 7790848,03 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 64 i 65 oraz art. 17 ust. 3 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na wyrównanie zmian wysokości wynagrodzenia w odniesieniu do odpowiednich pracowników.
Pokrywają także koszt wyrównania zmian wysokości wynagrodzenia dotyczącej części uposażenia przekazywanego do kraju innego niż kraj zatrudnienia.
1 1 9 1Środki tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 65 i 65a oraz załącznik XI.
Rozporządzenie finansowe z 21 grudnia 1977 r. dotyczące generalnego budżetu Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione przez rozporządzenie (WE, EWWS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1).
Środki te przeznaczone są na koszty modyfikacji wynagrodzeń zatwierdzonych przez Radę w trakcie roku finansowego.
Środki są całkowicie tymczasowe i mogą być wykorzystane wyłącznie po przeniesieniu do innych artykułów lub pozycji tego rozdziału zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
591000 _BAR_ 453000 _BAR_ 299268,99 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 11-13 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych podczas misji, w tym także spotkań poza siedzibą, przez personel Agencji objęty przepisami regulaminu pracowniczego i przez krajowych i międzynarodowych ekspertów lub urzędników oddelegowanych do Agencji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
367000 _BAR_ 257000 _BAR_ 319494,98 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty prowadzenia restauracji, kawiarni i stołówek wraz z zapleczem.
Środki te przeznaczone są też na rutynowe wydatki na wymianę istniejącego sprzętu i zakup nowego, który nie może być objęty wydatkami bieżącymi, a także koszty konsultingowe.
1 4 1Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 25000 _BAR_ 57140,47 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 59 i art. 8 załącznika II.
Oprócz opłat dla lekarzy, środki znajdujące się pod tym artykułem przeznaczone są na koszty badań (specjalistycznych, analiz, itp.), jednorazowych środków (opatrunków, leków, itp.), specjalnego sprzętu i wyposażenia oraz na koszty administracyjne Komitetu Niepełnosprawności.
ROZDZIAŁ 1 5 —WYMIANA URZĘDNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Wymiana personelu między instytucjami wspólnotowymi oraz sektorem publicznym i prywatnym, eksperci zewnętrzni
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1140000 _BAR_ 621000 _BAR_ 387428,68 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty ekspertów z instytucji publicznych i innych organów z Unii Europejskiej i spoza niej.
1 5 3Koszt organizacji stażów w Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 145000 _BAR_ 71886,29 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki ponoszone na praktyczne szkolenie administracyjne stażystów.
Wydatki mogą obejmować ich ubezpieczenia społeczne, koszty podróży na początku i końcu szkolenia, koszty podróży związane z programem szkoleniowym i przyjęciem powitalnym, a także koszty dokumentacji.
ROZDZIAŁ 1 6 —SŁUŻBY SOCJALNE
1 6 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 76.
Środki te przeznaczone są na wydatki na prezenty, pożyczki i zaliczki udzielane urzędnikom, byłym urzędnikom lub bliskim zmarłego urzędnika, będącym w wyjątkowo trudnej sytuacji.
1 6 3Żłobki i inne ośrodki dla małych dzieci
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z ośrodkami dla małych dzieci i żłobkami.
1 6 4Dodatkowa pomoc dla niepełnosprawnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 3000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są dla następującej kategorii niepełnosprawnych, w ramach polityki ich wspierania:
- personel czynnie zatrudniony,
- małżonkowie personelu czynnie zatrudnionego,
- wszystkie dzieci na utrzymaniu w rozumieniu Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ 35000 _BAR_ 22832,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki z tytułu obowiązków Agencji odnośnie do przyjęć i reprezentacji.
Wydatki te mogą być ponoszone indywidualnie przez upoważniony personel w ramach jego obowiązków i jako część działalności Agencji.
ROZDZIAŁ 1 8 —UBEZPIECZENIE OD ZACHOROWAŃ, WYPADKÓW I CHORÓB ZAWODOWYCH, BEZROBOCIA ORAZ ZACHOWANIE PRAW EMERYTALNYCH
1 8 2Aktywność społeczna pracowników
1 8 2 0Aktywność społeczna pracowników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 25000 _BAR_ 22000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie części kosztów centrum rekreacji, działalności kulturalnej, dotacje dla klubów prowadzonych przez pracowników, prowadzenie i dostarczanie dodatkowego wyposażenia dla ośrodków sportowych oraz na projekty promujące aktywność społeczną pracowników różnych narodowości.
1 8 3Ubezpieczenie od zachorowań, wypadków i chorób zawodowych, bezrobocia oraz zachowanie praw emerytalnych
1 8 3 0Ubezpieczenie chorobowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
650000 _BAR_ 565000 _BAR_ 464465,79 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia chorobowego urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 23.
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na te ubezpieczenia chorobowe (3.4 % podstawowego wynagrodzenia).
1 8 3 1Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
186000 _BAR_ 175000 _BAR_ 118753,49 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 73 i art. 15 załącznika VIII.
Środki te przeznaczone są na składki Agencji na ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych i na dodatkowe wydatki związane z zastosowaniem ustawowych przepisów w tej sferze.
1 8 3 2Ubezpieczenie pracowników od bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
308000 _BAR_ 180000 _BAR_ 109198,06 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na koszt ubezpieczenia od berzobocia odpowiedniego personelu.
1 8 3 3Akumulacja lub zachowanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, a w szczególności art. 42.
Środki te przeznaczone są na płatności dokonywane przez Agencję na akumulację lub zachowanie praw emerytalnych odpowiednich pracowników w kraju ich pochodzenia.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I RÓŻNE WYDATKI OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Wynajem _BAR_ 6898000 _BAR_ 4546000 _BAR_ 4530489,10 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Ubezpieczenie _BAR_ 350000 _BAR_ 295000 _BAR_ 234312,98 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Woda, gaz, elektryczność i ogrzewanie _BAR_ 448000 _BAR_ 368000 _BAR_ 256893,56 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Utrzymanie i sprzątanie _BAR_ 496000 _BAR_ 369000 _BAR_ 324023,73 _BAR_
2 0 4 _BAR_ Wyposażenie obiektów _BAR_ 1442000 _BAR_ 1265000 _BAR_ 1273314,85 _BAR_
2 0 5 _BAR_ Ochrona i dozór budynków _BAR_ 1039000 _BAR_ 110000 _BAR_ 97484,96 _BAR_
2 0 8 _BAR_ Inne wydatki przed rozpoczęciem budowy lub wyposażeniem budynków _BAR_ 125000 _BAR_ 249000 _BAR_ 168195,03 _BAR_
2 0 9 _BAR_ Inne wydatki związane z budynkami _BAR_ 1800000 _BAR_ 1105000 _BAR_ 1086872,46 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 12598000 _BAR_ 8307000 _BAR_ 7971586,67 _BAR_
2 1 1 0 _BAR_ Zakup nowego sprzętu komputerowego na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 1080000 _BAR_ 871000 _BAR_ 536167,93 _BAR_
2 1 1 1 _BAR_ Zakup nowego oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 570000 _BAR_ 542000 _BAR_ 130641,22 _BAR_
2 1 1 2 _BAR_ Wymiana sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 20000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6114,29 _BAR_
2 1 1 3 _BAR_ Wynajem sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 1 4 _BAR_ Utrzymanie i naprawy sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 1050000 _BAR_ 671000 _BAR_ 448510,— _BAR_
2 1 1 5 _BAR_ Analizy, programowanie i wsparcie techniczne na potrzeby operacyjne Agencji _BAR_ 1091000 _BAR_ 500000 _BAR_ 877391,26 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 1 — Razem _BAR_ 3811000 _BAR_ 2591000 _BAR_ 1998824,70 _BAR_
2 1 2 0 _BAR_ Zakup nowego sprzętu dla określonych projektów _BAR_ 332000 _BAR_ 652000 _BAR_ 1327445,49 _BAR_
2 1 2 1 _BAR_ Zakup nowego oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ 490000 _BAR_ 2437000 _BAR_ 1051772,70 _BAR_
2 1 2 2 _BAR_ Wymiana sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 2 3 _BAR_ Wynajem sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 2 4 _BAR_ Utrzymanie i naprawa sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów _BAR_ 1992000 _BAR_ 1528000 _BAR_ 612009,22 _BAR_
2 1 2 5 _BAR_ Analizy, programowanie i wsparcie techniczne określonych projektów _BAR_ 2306000 _BAR_ 6807000 _BAR_ 4524365,77 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 5120000 _BAR_ 11424000 _BAR_ 7515593,18 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 8931000 _BAR_ 14015000 _BAR_ 9514417,88 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Nowe zakupy wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 98000 _BAR_ 22000 _BAR_ 64629,08 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 37000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 1500 _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Leasing, utrzymanie i naprawa wyposażenia technicznego i instalacji _BAR_ 275000 _BAR_ 240000 _BAR_ 213249,95 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 411500 _BAR_ 263000 _BAR_ 277879,03 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Nowy zakup mebli _BAR_ 438000 _BAR_ 67000 _BAR_ 261039,35 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana mebli _BAR_ 8000 _BAR_ 176000 _BAR_ 153300,— _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Utrzymanie, użytkowanie i naprawa mebli _BAR_ p.m. _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 446000 _BAR_ 244000 _BAR_ 414339,35 _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Nowe zakupy pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Wymiana pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 3 2 _BAR_ Wynajem pojazdów _BAR_ 4500 _BAR_ 1000 _BAR_ 40,92 _BAR_
2 2 3 3 _BAR_ Utrzymanie, użytkowanie i naprawa pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 4500 _BAR_ 1000 _BAR_ 40,92 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Fundusze biblioteczne, zakupy książek _BAR_ 65000 _BAR_ 49000 _BAR_ 28169,85 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalny sprzęt biblioteczny, dokumentacyjny i powielający _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata gazet i periodyków _BAR_ 309000 _BAR_ 104000 _BAR_ 98324,05 _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Konserwacja dokumentów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 374000 _BAR_ 153000 _BAR_ 126493,90 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 1236000 _BAR_ 661000 _BAR_ 818753,20 _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 266000 _BAR_ 195000 _BAR_ 188714,18 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 266000 _BAR_ 195000 _BAR_ 188714,18 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 90000 _BAR_ 71000 _BAR_ 70600,— _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne koszty finansowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 71000 _BAR_ 70600,— _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Koszty prawne _BAR_ 200000 _BAR_ 84000 _BAR_ 52104,18 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 84000 _BAR_ 52104,18 _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ 20000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Różne ubezpieczenia _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1430,— _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów i przeprowadzki służbowe _BAR_ 55000 _BAR_ 35000 _BAR_ 7819,48 _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Archiwizacja dokumentów _BAR_ 151000 _BAR_ 91000 _BAR_ 128500,— _BAR_
2 3 5 8 _BAR_ Kontynuacja działalności _BAR_ 102000 _BAR_ 75000 _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne wydatki operacyjne _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 779,82 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 311000 _BAR_ 204000 _BAR_ 138529,30 _BAR_
2 3 9 0 _BAR_ Publikacje _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 17800,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 9 — Razem _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 17800,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 907000 _BAR_ 574000 _BAR_ 467747,66 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 246000 _BAR_ 174000 _BAR_ 165350,25 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 246000 _BAR_ 174000 _BAR_ 165350,25 _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 297000 _BAR_ 198000 _BAR_ 168874,92 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Sprzęt telekomunikacyjny _BAR_ 37000 _BAR_ 55000 _BAR_ 65927,69 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 334000 _BAR_ 253000 _BAR_ 234802,61 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 580000 _BAR_ 427000 _BAR_ 400152,86 _BAR_
2 5 0 0 _BAR_ Obrady ogółem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 937,29 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 937,29 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 937,29 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 24262000 _BAR_ 23994000 _BAR_ 19173595,56 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I ZWIĄZANE Z NIMI KOSZTY
2 0 0Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6898000 _BAR_ 4546000 _BAR_ 4530489,10 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłatę czynszu związanego z zajmowanymi budynkami lub ich części oraz na wynajem magazynów, garaży i parkingów.
2 0 1Ubezpieczenie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
350000 _BAR_ 295000 _BAR_ 234312,98 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłatę składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Agencję budynkami lub ich częściami, jak również ubezpieczenie ich wyposażenia, od odpowiedzialności cywilnej i zawodowej.
2 0 2Woda, gaz, elektryczność i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
448000 _BAR_ 368000 _BAR_ 256893,56 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty wody, gazu, elektryczności i ogrzewania.
2 0 3Utrzymanie i sprzątanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
496000 _BAR_ 369000 _BAR_ 324023,73 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty utrzymania obiektów, wind, centralnego ogrzewania, klimatyzacji itp.; wydatki związane z regularnym sprzątaniem, zakupem środków czystości (malowanie, pranie, czyszczenie chemiczne itd.), wydatki na malowanie, naprawy i zaopatrzenie.
Środki przeznaczone są na także zakup, wynajem i pielęgnację roślin.
2 0 4Wyposażenie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1442000 _BAR_ 1265000 _BAR_ 1273314,85 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wyposażenie budynków, np. przebudowę ścian działowych, zmiany instalacji technicznych i inne specjalistyczne roboty związane z zamkami, sprzętem elektrycznym, hydrauliką, malowaniem, wykładzinami podłogowymi itp.
Środki przeznaczone także na niezbędny sprzęt.
2 0 5Ochrona i dozór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1039000 _BAR_ 110000 _BAR_ 97484,96 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różne wydatki związane z bezpieczeństwem osób i budynków, zwłaszcza umowy o ochronę budynków, kupno, wynajem i utrzymanie sprzętu ochronnego i p.poż., wymianę sprzętu gaśniczego i koszty ustawowych kontroli, w tym na wydatki wielokrotne np. na etykiety, identyfikatory itp.
Środki przeznaczone są także na pomoc techniczną.
2 0 8Inne wydatki przed rozpoczęciem budowy lub wyposażeniem budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
125000 _BAR_ 249000 _BAR_ 168195,03 _BAR_
Uwagi
Artykuł ten obejmuje koszty konsultacji finansowych i technicznych przed nabyciem lub budową budynków.
Obejmuje także opłaty za wsparcie techniczne związane ze istotnymi operacjami wyposażenia obiektów.
2 0 9Inne wydatki związane z budynkami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1800000 _BAR_ 1105000 _BAR_ 1086872,46 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na budynki niezaliczone w szczególny sposób do innych artykułów tego rozdziału, w szczególności opłaty za administrację budynków wspólnych, koszty kontroli obiektów oraz opłaty za media (wywóz śmieci, itp).
Środki na przeznaczone także na koszty wsparcia technicznego.
ROZDZIAŁ 2 1 —WYDATKI NA INFORMATYKĘ
2 1 1Utrzymanie sieci i sprzętu komputerowego
2 1 1 0Zakup nowego sprzętu komputerowego na potrzeby operacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1080000 _BAR_ 871000 _BAR_ 536167,93 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup sprzętu komputerowego i innego podobnego elektronicznego wyposażenia biurowego, w tym początkowego ze standardowym oprogramowaniem EMEA, niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 1 1Zakup nowego oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
570000 _BAR_ 542000 _BAR_ 130641,22 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup pakietów programów i oprogramowania, niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 1 2Wymiana sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 7000 _BAR_ 6114,29 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę istniejącego sprzętu, pakietów programów i oprogramowania, niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 1 3Wynajem sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem lub leasing sprzętu i oprogramowania niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji, którego zakup jest nieopłacalny lub utrudniony przez ograniczenia budżetowe.
2 1 1 4Utrzymanie i naprawy sprzętu i oprogramowania na potrzeby operacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1050000 _BAR_ 671000 _BAR_ 448510,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na utrzymanie i naprawy sprzętu wymienionego w pozycjach 2 1 1 0-2 1 1 3.
2 1 1 5Analizy, programowanie i wsparcie techniczne na potrzeby operacyjne Agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1091000 _BAR_ 500000 _BAR_ 877391,26 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na zewnętrzny personel i usługi do analiz, programowania i wsparcia technicznego, niezbędne do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 2Sieci i sprzęt komputerowy dla określonych projektów
2 1 2 0Zakup nowego sprzętu dla określonych projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
332000 _BAR_ 652000 _BAR_ 1327445,49 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup sprzętu komputerowego i innego podobnego elektronicznego wyposażenia biurowego, w tym początkowego ze standardowym oprogramowaniem EMEA, niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 2 1Zakup nowego oprogramowania dla określonych projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
490000 _BAR_ 2437000 _BAR_ 1051772,70 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup pakietów programów i oprogramowania, niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 2 2Wymiana sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę istniejącego sprzętu, pakietów programów i oprogramowania, niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji.
2 1 2 3Wynajem sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem lub leasing sprzętu i oprogramowania niezbędnego do zwykłego funkcjonowania Agencji, którego zakup jest nieopłacalny lub utrudniony przez ograniczenia budżetowe.
2 1 2 4Utrzymanie i naprawa sprzętu i oprogramowania dla określonych projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1992000 _BAR_ 1528000 _BAR_ 612009,22 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na utrzymanie i naprawy sprzętu wymienionego w pozycjach 2 1 2 0-2 1 2 3.
2 1 2 5Analizy, programowanie i wsparcie techniczne określonych projektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2306000 _BAR_ 6807000 _BAR_ 4524365,77 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na zewnętrzny personel i usługi do analiz, programowania i wsparcia technicznego, niezbędne do zwykłego funkcjonowania Agencji.
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Nowe zakupy wyposażenia technicznego i instalacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
98000 _BAR_ 22000 _BAR_ 64629,08 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na sprzęt audiowizualny oraz służący do powielania, archiwizacji, biblioteki i tłumaczeń.
Obejmuje także instalacje i sprzęt dla niepełnosprawnych.
2 2 0 1Wymiana wyposażenia technicznego i instalacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę, w szczególności sprzętu audiowizualnego oraz służącego do powielania, archiwizacji, biblioteki i tłumaczeń, tj. kabiny, mikrofony i rozdzielnie tłumaczeń symultanicznych.
Obejmuje także wymianę instalacji i sprzętu dla niepełnosprawnych.
2 2 0 2Wynajem wyposażenia technicznego i instalacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1500 _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem sprzętu, którego zakup jest nieopłacalny lub utrudniony przez ograniczenia budżetowe.
Obejmuje także wynajem instalacji i sprzętu dla niepełnosprawnych.
2 2 0 3Leasing, utrzymanie i naprawa wyposażenia technicznego i instalacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
275000 _BAR_ 240000 _BAR_ 213249,95 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z utrzymaniem i naprawą sprzętu wymienionego pozycjach 2 2 0 0-2 2 0 1, a także np. na umowy najmu kserokopiarek i innego sprzętu technicznego oraz koszty pomocy technicznej.
Środki przeznaczone są także na utrzymanie i naprawy instalacji i sprzętu dla niepełnosprawnych.
2 2 1Meble
2 2 1 0Nowy zakup mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
438000 _BAR_ 67000 _BAR_ 261039,35 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli biurowych i specjalnych, w tym mebli ergonomicznych, regałów archiwalnych, itp.
2 2 1 1Wymiana mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
8000 _BAR_ 176000 _BAR_ 153300,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę zużytych i przestarzałych mebli.
2 2 1 2Wynajem mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem mebli.
2 2 1 3Utrzymanie, użytkowanie i naprawa mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty utrzymania i naprawy mebli.
2 2 3Pojazdy
2 2 3 0Nowe zakupy pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na nowe zakupy pojazdów.
2 2 3 1Wymiana pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę pojazdów, które w ciągu roku osiągną przebieg uzasadniający wymianę.
2 2 3 2Wynajem pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4500 _BAR_ 1000 _BAR_ 40,92 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty krótko- lub długoterminowego wynajmu samochodów.
2 2 3 3Utrzymanie, użytkowanie i naprawa pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt utrzymania, napraw i ubezpieczenia samochodów służbowych (paliwo, smary, opony, dętki, różne akcesoria, części zamienne, narzędzia itp.).
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Fundusze biblioteczne, zakupy książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 49000 _BAR_ 28169,85 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych nieperiodycznych publikacji oraz aktualizację istniejących tomów na potrzeby wydziałów Agencji.
2 2 5 1Specjalny sprzęt biblioteczny, dokumentacyjny i powielający
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na specjalny sprzęt biblioteczny (indeksy kart, regały, jednostki katalogowe).
2 2 5 2Prenumerata gazet i periodyków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
309000 _BAR_ 104000 _BAR_ 98324,05 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt prenumeraty gazet, specjalistycznych periodyków, dzienników urzędowych, dokumentów parlamentarnych, statystyk handlu zagranicznego, róznych biuletynów, baz danych on-line, innych specjalistycznych publikacji i usług bibliotecznych.
2 2 5 4Konserwacja dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt oprawy i inne wydatki niezbędne do konserwacji książek i publikacji.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
266000 _BAR_ 195000 _BAR_ 188714,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt nabycia papieru, kopert i materiałów biurowych oraz koszty reprografii i druku zlecanego na zewnątrz.
2 3 2Obciążenia finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ 71000 _BAR_ 70600,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty bankowe (marże, ażio, różne wydatki).
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Agencję przy realizacji budżetu, które to straty nie mogą być zrównoważone zyskami kursowymi.
2 3 2 9Inne koszty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 3Koszty prawne
2 3 3 0Koszty prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 84000 _BAR_ 52104,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wstępne koszty prawne i usługi prawników lub innych ekspertów doradzających Agencji.
Środki przeznaczone także na koszty zasądzone od Agencji przez Trybunał Sprawiedliwości lub inne sądy.
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty odszkodowań.
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Różne ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1430,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różnego rodzaju ubezpieczenia (ubezpieczenie misji, ubezpieczenie księgowego, itp.), oraz koszty ubezpieczenia wymienione w art. 64 rozporządzenia finansowego Agencji.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów i przeprowadzki służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
55000 _BAR_ 35000 _BAR_ 7819,48 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na przeprowadzki i przegrupowania departamentów oraz koszty obsługi (przyjęcie, magazynowanie, rozmieszczenie) sprzętu, mebli i materiałów biurowych.
2 3 5 4Archiwizacja dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
151000 _BAR_ 91000 _BAR_ 128500,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt obsługi i uzyskania dokumentów przechowywanych na zewnątrz oraz koszty przechowywania.
2 3 5 8Kontynuacja działalności
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
102000 _BAR_ 75000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z kontynuacją działalności, tj. koszty centrum zwrotów, planów i konsultingu kontynuacji działalności oraz testów i uaktualniania planu kontynuacji działalności.
2 3 5 9Inne wydatki operacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 779,82 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na inne wydatki administracyjne niewyszczególnione w innych pozycjach.
2 3 9Publikacje
2 3 9 0Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 17800,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na publikacje nieobjęte Tytułem 3, w szczególności wydatki na publikację budżetu Agencji i zmian budżetowych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 26 rozporządzenia finansowego Agencji.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
246000 _BAR_ 174000 _BAR_ 165350,25 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na opłaty pocztowe i koszty doręczeń przesłanych zwyczajną pocztą, sprawozdań i publikacji, paczek pocztowych i innych przesyłanych drogą lotniczą, morską lub kolejową oraz wewnętrznych przesyłek Agencji.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
297000 _BAR_ 198000 _BAR_ 168874,92 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na stałe koszty najmu, koszty rozmów i wiadomości, opłaty eksploatacyjne, naprawy i utrzymanie sprzętu, abonamenty, koszt połączeń (telefon, teleks, telegraf, telewizja, konferencje audio i wideo, transmisja danych).
Obejmuje także zakup książek telefonicznych.
2 4 1 1Sprzęt telekomunikacyjny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37000 _BAR_ 55000 _BAR_ 65927,69 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na wyposażenie budynków w środki telekomunikacji, czyli zakup, wynajem, instalację i utrzymanie przewodów.
Środki przeznaczone także zakup telefonów komórkowych i akcesoriów oraz koszt pomocy technicznej.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA OBRADY FORMALNE I INNE
2 5 0Obrady ogółem
2 5 0 0Obrady ogółem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 937,29 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na podróże, diety i wydatki nadzwyczajne ekspertów zewnętrznych zapraszanych na obrady niezwiązane bezpośrednio z realizacją programu prac Agencji.
Przeznaczone są także na wydatki wynikające z organizacji takich obrad, które nie zostały objęte infrastrukturą.
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Zwroty dla uczestników obrad _BAR_ 7303000 _BAR_ 5129000 _BAR_ 3618335,74 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Tłumaczenia ustne _BAR_ 36000 _BAR_ 125000 _BAR_ 145625,— _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Wyżywienie _BAR_ 95000 _BAR_ 95000 _BAR_ 96142,83 _BAR_
3 0 0 3 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 7439000 _BAR_ 5354000 _BAR_ 3860103,57 _BAR_
3 0 1 0 _BAR_ Ocena produktów leczniczych _BAR_ 31448000 _BAR_ 28913000 _BAR_ 24311778,73 _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Ocena określonych sierocych produktów leczniczych _BAR_ 3700000 _BAR_ 2837000 _BAR_ 1999780,— _BAR_
3 0 1 2 _BAR_ Specjalne działania _BAR_ 525000 _BAR_ 473000 _BAR_ 485460,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 35673000 _BAR_ 32223000 _BAR_ 26797018,73 _BAR_
3 0 2 0 _BAR_ Centrum Tlumaczeń, Luksemburg _BAR_ 851000 _BAR_ 852000 _BAR_ 467000,— _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Inne tłumaczenia _BAR_ 150000 _BAR_ 324000 _BAR_ 234000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 1001000 _BAR_ 1176000 _BAR_ 701000,— _BAR_
3 0 3 0 _BAR_ Badania i konsultacje _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 26557,67 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 3 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 26557,67 _BAR_
3 0 4 0 _BAR_ Informacje i publikacje _BAR_ 255000 _BAR_ 178000 _BAR_ 67911,28 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 255000 _BAR_ 178000 _BAR_ 67911,28 _BAR_
3 0 5 0 _BAR_ Programy wspólnotowe _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1385034,50 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1385034,50 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 44568000 _BAR_ 39031103 _BAR_ 32837625,75 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 44568000 _BAR_ 39031103 _BAR_ 32837625,75 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 0Obrady
3 0 0 0Zwroty dla uczestników obrad
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7303000 _BAR_ 5129000 _BAR_ 3618335,74 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty podróży, diety i wydatki nadzwyczajne członków Zarządu, Komitetów Naukowych, ich grup roboczych oraz ekspertów zapraszanych na posiedzenia tych Komitetów i grup roboczych.
Środki przeznaczone są także na wydatki związane z organizacją tych obrad, które nie są objęte istniejącą infrastrukturą.
3 0 0 1Tłumaczenia ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
36000 _BAR_ 125000 _BAR_ 145625,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenie i koszty podróży tłumaczy konferencyjnych i operatorów konferencji, w tym płatności za usługi świadczone przez tłumaczy Komisji, na wszystkich obradach niezwiązanych bezpośrednio z realizacjią programu prac Agencji.
3 0 0 2Wyżywienie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
95000 _BAR_ 95000 _BAR_ 96142,83 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt zapewniania posiłków podczas obrad.
3 0 0 3Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na inne wydatki związane z obradami.
3 0 1Ocena produktów medycznych
3 0 1 0Ocena produktów leczniczych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
31448000 _BAR_ 28913000 _BAR_ 24311778,73 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki sprawozdawców i współsprawozdawców specjalistycznych badań i konsultacji zleconych wysoko wykwalifikowanym ekspertom (indywidualnym i firmom), jeżeli Agencja nie dysponuje odpowiednim personelem do wykonania takich badań zgodnie z art. 53 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2309/93 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 726/2004.
Środki te przeznaczone są na także zakup przeprowadzonych już badań lub subskrypcję w specjalistycznych instytucjach badawczych, a także płatności za testy i próbki wykonywane przez atestowane laboratoria kontroli medycznej podległe Europejskiemu Departamentowi Jakości Leków European Pharmacopoeia.
3 0 1 1Ocena określonych sierocych produktów leczniczych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3700000 _BAR_ 2837000 _BAR_ 1999780,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na ocenę określonych sierocych produktów leczniczych w ramach specjalistycznych badań i konsultacji zleconych wysoko wykwalifikowanym ekspertom (indiwidualnym i firmom), jeżeli Agencja nie dysponuje odpowiednim personelem do wykonania takich badań zgodnie z art. 53 ust.3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2309/93 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 726/2004.
W odniesieniu do sierocych produktów leczniczych środki przeznaczone są także na zakup przeprowadzonych już badań lub subskrypcję w specjalistycznych instytucjach badawczych, a także płatności za testy i próbki wykonywane przez atestowane laboratoria kontroli medycznej podległe Europejskiemu Departamentowi Jakości Leków European Pharmacopoeia.
3 0 1 2Specjalne działania
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki na specjalne działania zgodnie z decyzją Zarządu.
3 0 2Wydatki na tłumaczenia pisemne
3 0 2 0Centrum Tlumaczeń, Luksemburg
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
851000 _BAR_ 852000 _BAR_ 467000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty tłumaczeń wszystkich tekstów bezpośrednio związanych z realizacą programu prac Agencji wysyłanych do Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu.
3 0 2 1Inne tłumaczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 324000 _BAR_ 234000,— _BAR_
3 0 3Badania i konsultacje
3 0 3 0Badania i konsultacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 26557,67 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszty specjalistycznych umów zleconych i badań nad oceną działalności Agencji.
3 0 4Informacje i publikacje
3 0 4 0Informacje i publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
255000 _BAR_ 178000 _BAR_ 67911,28 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na koszt przygotowania, edycji i publikacji, w dowolnej formie, sprawozdania z działalności i innych wydawnictw Agencji, w tym np. na koszty papieru, wpisywania, kopiowania, druku, reprodukcji slajdów, zdjęć, plakatów, dystrybucję oraz inne prace zlecone i koszty związane z informowaniem o Agencji i jej działalności.
3 0 5Programy wspólnotowe
3 0 5 0Programy wspólnotowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 103 _BAR_ 1385034,50 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki niezbędne do realizacji programów wspólnotowych, tj. Paneuropejskie Forum Regulacyjne lub inne programy uruchamiane przez EMEA na wniosek Komisji Europejskiej lub innych instytucji Unii Europejskiej oraz zatwierdzanych przez Zarząd Agencji.
Środki te przeznaczone są na koszty podróży i diety członków Zarządu, Komitetu Naukowego i ich grup roboczych, delegatów CEEC oraz ekspertów.
Środki te przeznaczone są także na koszty organizacji obrad, wynagrodzenia i koszty podróży tłumaczy ustnych i operatorów konferencji, ewentualnych tlumaczeń pisemnych, koszty personelu EMEA uczestniczącego w obradach, personelu czasowego i innego personelu wspomagającego realizację programu, wydatki informatyczne oraz inne koszty związane z tymi działaniami.
TYTUŁ 9
INNE WYDATKI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9 0 0 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 110160000 _BAR_ 99089103 _BAR_ 81691485,76 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —ŚRODKI TYMCZASOWE
9 0 0Środki tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
--------------------------------------------------
Plan zatrudnienia
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2004 _BAR_ 2005 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ 5 _BAR_ 7 _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_
A*12 _BAR_ 34 _BAR_ 33 _BAR_
A*11 _BAR_ 40 _BAR_ 32 _BAR_
A*10 _BAR_ 42 _BAR_ 34 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ 11 _BAR_
A*8 _BAR_ 37 _BAR_ 32 _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ 41 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Ogółem stopień A _BAR_ 159 _BAR_ 195 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ 10 _BAR_ 10 _BAR_
B*7 _BAR_ 14 _BAR_ 12 _BAR_
B*6 _BAR_ 12 _BAR_ 12 _BAR_
B*5 _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_
Ogółem stopień B _BAR_ 51 _BAR_ 59 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ 19 _BAR_ 19 _BAR_
C*5 _BAR_ 24 _BAR_ 23 _BAR_
C*4 _BAR_ 48 _BAR_ 47 _BAR_
C*3 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ 21 _BAR_
Ogółem stopień C _BAR_ 97 _BAR_ 118 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
D*3 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Ogółem stopień D _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_
Suma _BAR_ 314 _BAR_ 379 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok finansowy 2005
(2005/283/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJA Z KOMISJI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Subwencja z Komisji _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 0Subwencja z Komisji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 2650000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, str. 1).
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 9675000 _BAR_ 7336500,— _BAR_ 583386,07 _BAR_
1 2 _BAR_ RÓŻNE WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM I PRZENIESIENIEM PERSONELU _BAR_ 1350000 _BAR_ 583500,— _BAR_ 56441,63 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 150000 _BAR_ 100000,— _BAR_ 6983,18 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 170000 _BAR_ 131000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 7 _BAR_ PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000 _BAR_ 19000,— _BAR_ 390,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 11360000 _BAR_ 8170000,— _BAR_ 647200,88 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 740000 _BAR_ 710535,— _BAR_ 153996,35 _BAR_
2 1 _BAR_ ZAKUPY INFORMATYCZNE _BAR_ 700000 _BAR_ 690000,— _BAR_ 37827,— _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 152000 _BAR_ 32000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 268000 _BAR_ 48000,— _BAR_ 3974,88 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 160000 _BAR_ 89465,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA _BAR_ 120000 _BAR_ 60000,— _BAR_ 42255,93 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 2140000 _BAR_ 1630000,— _BAR_ 238054,16 _BAR_
3 1 _BAR_ OPRACOWYWANIE BAZ DANYCH _BAR_ 1350000 _BAR_ 1287541,27 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 _BAR_ INFORMACJA I PUBLIKACJA _BAR_ 200000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 10060,— _BAR_
3 3 _BAR_ POSIEDZENIA ZWIĄZANE Z DZIAŁANIAMI EKSPLOATACYJNYMI _BAR_ 400000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 _BAR_ WYDATKI NA TŁUMACZENIA PISEMNE _BAR_ 100000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 _BAR_ BADANIA _BAR_ 920000 _BAR_ 782458,73 _BAR_ 0,— _BAR_
3 6 _BAR_ WYDATKI NA MISJE ZWIĄZANE ZE SPRAWAMI MORSKIMI _BAR_ 830000 _BAR_ 370000,— _BAR_ 2512,38 _BAR_
3 7 _BAR_ SZKOLENIA DOTYCZĄCE KWESTII MORSKICH _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 _BAR_ PRZECIWDZIAŁANIE ZANIECZYSZCZENIOM _BAR_ 17800000 _BAR_ 700000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 21800000 _BAR_ 3500000,— _BAR_ 12572,38 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 897827,42 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 7078000 _BAR_ 4339600,— _BAR_ 195582,04 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 300000 _BAR_ 300000,— _BAR_ 4246,70 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze _BAR_ 400000 _BAR_ 668500,— _BAR_ 8020,12 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 40000 _BAR_ 20400,— _BAR_ 513,84 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 7818000 _BAR_ 5328500,— _BAR_ 208362,70 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Pracownicy pomocniczy _BAR_ 600000 _BAR_ 600000,— _BAR_ 363700,57 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Pracownicy lokalni _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Pracownicy tymczasowi _BAR_ 40000 _BAR_ 40000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Delegowani Eksperci Krajowi _BAR_ 500000 _BAR_ 650000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1340000 _BAR_ 1290000,— _BAR_ 363700,57 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 100000 _BAR_ 171000,— _BAR_ 2411,24 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 50000 _BAR_ 48000,— _BAR_ 617,04 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 48000 _BAR_ 45000,— _BAR_ 567,40 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ 25000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 3 4 _BAR_ Składki na wspólnotowy program emerytalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 198000 _BAR_ 289000,— _BAR_ 3595,68 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 3000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 50000 _BAR_ 105000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Zryczałtowane dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Zryczałtowane dodatki tytułem przejazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Dodatek specjalny dla księgowych i administratorów zaliczek _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne dodatki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 53000 _BAR_ 108000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ 1000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji _BAR_ 61000 _BAR_ 40000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Usługi Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu _BAR_ 50000 _BAR_ 50000,— _BAR_ 6394,08 _BAR_
1 1 7 8 _BAR_ Usługi zewnętrzne _BAR_ 104000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 215000 _BAR_ 120000,— _BAR_ 6394,08 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ 50000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 1333,04 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Dostosowanie wynagrodzeń _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 1333,04 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 9675000 _BAR_ 7336500,— _BAR_ 583386,07 _BAR_
1 2 0 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 180000 _BAR_ 69500,— _BAR_ 36035,85 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 0 — Razem _BAR_ 180000 _BAR_ 69500,— _BAR_ 36035,85 _BAR_
1 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 220000 _BAR_ 28000,— _BAR_ 65,78 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 1 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 28000,— _BAR_ 65,78 _BAR_
1 2 2 0 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 190000 _BAR_ 178000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 2 — Razem _BAR_ 190000 _BAR_ 178000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 2 3 0 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 400000 _BAR_ 58000,— _BAR_ 20340,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 3 — Razem _BAR_ 400000 _BAR_ 58000,— _BAR_ 20340,— _BAR_
1 2 4 0 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 360000 _BAR_ 250000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 4 — Razem _BAR_ 360000 _BAR_ 250000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 1350000 _BAR_ 583500,— _BAR_ 56441,63 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 150000 _BAR_ 100000,— _BAR_ 6983,18 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 100000,— _BAR_ 6983,18 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 150000 _BAR_ 100000,— _BAR_ 6983,18 _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 10000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
1 4 2 0 _BAR_ Kursy językowe, kształcenie, szkolenia _BAR_ 150000 _BAR_ 126000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 126000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 170000 _BAR_ 131000,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000 _BAR_ 19000,— _BAR_ 390,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 19000,— _BAR_ 390,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 15000 _BAR_ 19000,— _BAR_ 390,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 11360000 _BAR_ 8170000,— _BAR_ 647200,88 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel aktywnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7078000 _BAR_ 4339600,— _BAR_ 195582,04 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia zasadniczego pracowników czasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
300000 _BAR_ 300000,— _BAR_ 4246,70 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68, oraz sekcja I załącznika VII do regulaminu.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatku domowego, dodatku na dziecko na utrzymaniu oraz dodatku na kształcenie urzędników oraz pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 668500,— _BAR_ 8020,12 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków za rozłąkę z krajem i przesiedleńczego pracowników czasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 20400,— _BAR_ 513,84 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich przyznawanych pracownikom czasowym kategorii C zatrudnionych na stanowisku stenotypistki, maszynistki, operatora teleksu, specjalisty od składu wydawniczego, kierownika lub szefa sekretariatu.
1 1 1Pracownicy pomocniczy i pracownicy lokalni
1 1 1 0Pracownicy pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
600000 _BAR_ 600000,— _BAR_ 363700,57 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 oraz tytuł III.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia (wraz z godzinami nadliczbowymi), jak również składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych personelu pomocniczego.
1 1 1 2Pracownicy lokalni
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia (wraz z godzinami nadliczbowymi), jak również składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne w ramach sytemu ubezpieczeń społecznych pracowników lokalnych.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 4Pracownicy tymczasowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 40000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z pracownikami tymczasowymi.
1 1 1 5Delegowani Eksperci Krajowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ 650000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z urzędnikami krajowymi lub innymi ekspertami delegowanymi lub zatrudnionymi tymczasowo przez Agencję, lub do których Agencja zwraca się o krótkoterminowe konsultacje.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 171000,— _BAR_ 2411,24 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy (3,4 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 48000,— _BAR_ 617,04 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego).
Dalsze 2 % dodaje się do wyliczonych w ten sposób środków (podwyższając podstawę do 0,7854), aby pokryć wydatki nie objęte ubezpieczeniem (art. 73 regulaminu).
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
48000 _BAR_ 45000,— _BAR_ 567,40 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające Regulamin pracowniczy urzędników oraz Narunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie ubezpieczenia pracowników czasowych na wypadek bezrobocia.
Stosowana stawka: 0,8 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 25000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności ich art. 42.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 3 4Składki na wspólnotowy program emerytalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie płaconych przez Centrum składek pracodawcy na wspólnotowy program emerytalny.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatków z tytułu narodzin dziecka,
- w przypadku śmierci urzędnika, wypłat pełnego wynagrodzenia zmarłego do końca trzeciego miesiąca następującego po miesiącu zgonu oraz kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 105000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zryczałtowanego zwrotu kosztów podróży przysługującego pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia, na następujących warunkach:
- raz w roku kalendarzowym, jeśli odległość koleją jest większa niż 50 i mniejsza niż 725 kilometrów,
- dwa razy w roku kalendarzowym, jeśli odległość koleją wynosi co najmniej 725 kilometrów.
1 1 4 3Zryczałtowane dodatki służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zryczałtowanych dodatków służbowych dla urzędników, którzy regularnie ponoszą wydatki reprezentacyjne w czasie wykonywania zadań służbowych.
1 1 4 4Zryczałtowane dodatki tytułem przejazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te, przeznaczone na pokrycie dodatku tytułem przejazdów przeznaczone są dla pracowników czasowych, których stanowisko wymaga ciągłego przemieszczania się.
Dodatek ten stanowi zwrot kosztów przejazdów w granicach miasta zatrudnienia.
1 1 4 5Dodatek specjalny dla księgowych i administratorów zaliczek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1), w szczególności jego art. 75, ust. 4.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatku specjalnego przyznawanego urzędnikom zatrudnionym na stanowisku księgowego, asystenta księgowego i administratora zaliczek.
1 1 4 9Inne dodatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 5Godziny nadliczbowe
1 1 5 0Godziny nadliczbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane godziny nadliczbowe dla urzędników i pracowników czasowych zaliczanych do kategorii C i D oraz personelu lokalnego, w przypadku gdy zrekompensowanie godzin nadliczbowych urlopem według ustalonych zasad jest niemożliwe.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
61000 _BAR_ 40000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń i kosztów przejazdów zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych i obsługi technicznej konferencji, w tym wynagrodzenie za usługi świadczone przez tłumaczy konferencyjnych Komisji.
1 1 7 2Usługi Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 50000,— _BAR_ 6394,08 _BAR_
Uwagi
Ta pozycja przeznaczona jest na pokrycie: wydatków związanych z usługami maszynopisania i tłumaczy zewnętrznych lub czasowych, jak również wydatków związanych z usługami i pracami wysłanymi do tłumaczenia i maszynopisania do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
1 1 7 8Usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
104000 _BAR_ 30000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków ponoszonych przez Komisję na obsługę administracyjną Agencji, na przykład elektroniczny rejestr wynagrodzeń.
1 1 9Wskaźniki korygujące
1 1 9 0Wskaźniki korygujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 1333,04 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów współczynników korygujących stosowanych do wynagrodzeń urzędników i pracowników czasowych i do wynagrodzeń za godziny nadliczbowe.
1 1 9 1Dostosowanie wynagrodzeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 65.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1).
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3830/91 zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich odnośnie do sposobów dostosowywania wynagrodzeń (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie ewentualnych kosztów dostosowywania wynagrodzeń, o których Rada zdecydowała w trakcie roku finansowego.
ROZDZIAŁ 1 2 —RÓŻNE WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM I PRZENIESIENIEM PERSONELU
1 2 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 2 0 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
180000 _BAR_ 69500,— _BAR_ 36035,85 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27—31 i art. 33.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z procedurami rekrutacji.
1 2 1Koszty podróży
1 2 1 0Koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
220000 _BAR_ 28000,— _BAR_ 65,78 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży przysługujących pracownikom czasowym (w tym członkom ich rodzin) rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy.
1 2 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
1 2 2 0Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
190000 _BAR_ 178000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków na urządzenie nowego miejsca zamieszkania przysługujących pracownikom czasowym, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub w związku z ostatecznym zakończeniem stosunku pracy, po którym następuje przeprowadzka do innego miejsca zamieszkania.
1 2 3Koszty przeprowadzki
1 2 3 0Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 58000,— _BAR_ 20340,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki przysługujących pracownikom czasowym zmuszonym do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu stosunku pracy lub którzy zostali oddelegowani do innego miejsca pracy, jak również w związku z ostatecznym zakończeniem stosunku pracy, po którym następuje przeprowadzka do innego miejsca zamieszkania.
1 2 4Tymczasowe diety dzienne
1 2 4 0Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
360000 _BAR_ 250000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie tymczasowych diet dziennych przysługujących pracownikom czasowym, którzy dostarczą dowód na to, że zmienili miejsce zamieszkania po podjęciu stosunku pracy (w tym w przypadku oddelegowania).
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Podróże i wyjazdy służbowe
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 100000,— _BAR_ 6983,18 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłat diet dziennych oraz kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych przez personel w interesie służby zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te pokrywają również podróże służbowe delegowanych ekspertów krajowych lub międzynarodowych pracujących na rzecz Agencji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Infrastruktura socjalno-medyczna
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem stołówki Agencji przez firmę zewnętrzną, jak również niektórych sprzętów potrzebnych w stołówce.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 oraz art. 8 załącznika II.
1 4 2Kursy językowe, kształcenie, szkolenia
1 4 2 0Kursy językowe, kształcenie, szkolenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 126000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 24 ustęp trzeci.
ROZDZIAŁ 1 7 —PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 19000,— _BAR_ 390,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów reprezentacyjnych oraz różnego rodzaju imprez.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 500000 _BAR_ 677535,— _BAR_ 153996,35 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 500000 _BAR_ 677535,— _BAR_ 153996,35 _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 30000 _BAR_ 13000,— _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 13000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 8 0 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków _BAR_ 50000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 8 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 740000 _BAR_ 710535,— _BAR_ 153996,35 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informatyczny _BAR_ 400000 _BAR_ 646508,70 _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Opracowanie oprogramowania _BAR_ 210000 _BAR_ 29500,— _BAR_ 37827,— _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Inne zewnętrzne usługi przetwarzania danych _BAR_ 90000 _BAR_ 13991,30 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 700000 _BAR_ 690000,— _BAR_ 37827,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 700000 _BAR_ 690000,— _BAR_ 37827,— _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Nowe dostawy instalacji i sprzętu _BAR_ 15000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Pierwsze dostawy _BAR_ 81000 _BAR_ 18000,— _BAR_ _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawy _BAR_ 4000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 95000 _BAR_ 18000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Wynajem sprzętu transportowego _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ 14000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 5000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ 3000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 2 5 3 _BAR_ Abonament w agencjach prasowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Koszty oprawy i konserwacji książek w bibliotece _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 22000 _BAR_ 9000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 152000 _BAR_ 32000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 33000 _BAR_ 28500,— _BAR_ 2543,22 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 33000 _BAR_ 28500,— _BAR_ 2543,22 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 13000 _BAR_ 2000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ 1000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 14000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 2000 _BAR_ 2000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 2000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania i odsetki _BAR_ 3000 _BAR_ 5000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 3000 _BAR_ 5000,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 35000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 1138,06 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki różne na posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 6000 _BAR_ 3500,— _BAR_ 293,60 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Wydatki na zarządzanie i przeprowadzki departamentów _BAR_ 170000 _BAR_ 3000,— _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Archiwizacja dokumentów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 5 _BAR_ Uniformy _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 216000 _BAR_ 9500,— _BAR_ 1431,66 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 268000 _BAR_ 48000,— _BAR_ 3974,88 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 15000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 65000 _BAR_ 79465,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Sprzęt telekomunikacyjny _BAR_ 80000 _BAR_ 10000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 145000 _BAR_ 89465,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 160000 _BAR_ 89465,— _BAR_ 0,— _BAR_
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia i zebrania ogólnie _BAR_ 120000 _BAR_ 60000,— _BAR_ 42255,93 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ 60000,— _BAR_ 42255,93 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 120000 _BAR_ 60000,— _BAR_ 42255,93 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 2140000 _BAR_ 1630000,— _BAR_ 238054,16 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Wynajem budynków i koszty towarzyszące
2 0 0 0Czynsze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ 677535,— _BAR_ 153996,35 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat za używanie budynków, części budynków i miejsc parkingowych zajmowanych przez agencję.
2 0 1Ubezpieczenia
2 0 1 0Ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 13000,— _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek ubezpieczeniowych związanych z budynkami zajmowanymi przez agencję lub ich częścią.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na bieżące wydatki.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania lokali agencji.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania ustawowych inspekcji.
2 0 8Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków
2 0 8 0Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 20000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ekspertyz związanych z nieruchomościami.
ROZDZIAŁ 2 1 —ZAKUPY INFORMATYCZNE
2 1 0Informatyka
2 1 0 0Sprzęt informatyczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 646508,70 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup lub wynajem sprzętu informatycznego, opracowanie oprogramowania, konserwację sprzętu i oprogramowania/pakietów oprogramowania i innych produktów informatycznych itd.
2 1 0 1Opracowanie oprogramowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
210000 _BAR_ 29500,— _BAR_ 37827,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów użytkowania danych i systemów przez jednostki zewnętrze.
2 1 0 2Inne zewnętrzne usługi przetwarzania danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ 13991,30 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Nowe dostawy instalacji i sprzętu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie początkowych dostaw sprzętu do przechowywania dokumentacji i archiwów oraz obsługi korespondencji.
2 2 0 1Wymiana
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Zakup sprzętu i instalacji z tych środków może być przeprowadzony z zastrzeżeniem utylizacji, według ustalonych procedur, zastępowanego sprzętu i instalacji.
2 2 0 2Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu urządzeń faksowych, kserokopiarek i różnych instalacji technicznych.
2 2 0 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy sprzętu.
2 2 0 4Elektroniczny sprzęt biurowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych z elektronicznym sprzętem biurowym.
2 2 1Meble
2 2 1 0Pierwsze dostawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
81000 _BAR_ 18000,— _BAR_ _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli.
2 2 1 1Wymiana
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę mebli.
2 2 1 2Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem mebli.
2 2 1 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów napraw i utrzymania mebli.
2 2 3Wynajem sprzętu transportowego
2 2 3 0Wynajem sprzętu transportowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu, w formie umowy długoterminowej, pojazdu służbowego, jak również wydatków z tytułu okazjonalnego wynajmu pojazdów na nieprzewidziane potrzeby.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
14000 _BAR_ 5000,— _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych publikacji.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup specjalnego sprzętu bibliotecznego.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism w zależności od potrzeb własnych agencji.
2 2 5 3Abonament w agencjach prasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 4Koszty oprawy i konserwacji książek w bibliotece
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów oprawy i innych kosztów konserwacji książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
33000 _BAR_ 28500,— _BAR_ 2543,22 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru i materiałów biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
13000 _BAR_ 2000,— _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez agencję w ramach zarządzania budżetem w zakresie, w którym nie są one kompensowane przez zyski z tytułu różnic kursowych.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Ta pozycja przeznaczona jest na pokrycie opłat finansowych, które nie są objęte pozycją 2 3 2 1.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług adwokatów oraz innych specjalistów.
2 3 4Odszkodowania i odsetki
2 3 4 0Odszkodowania i odsetki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 5000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań wniesionych przeciwko Agencji i odsetek, a także tych wynikających z jej odpowiedzialności cywilnej.
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 3000,— _BAR_ 1138,06 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie ubezpieczenia ogólnego, ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, kradzieży i ubezpieczenia od odpowiedzialności finansowej księgowych i administratorów zaliczek.
2 3 5 2Wydatki różne na posiedzenia wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6000 _BAR_ 3500,— _BAR_ 293,60 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z organizacją posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 3Wydatki na zarządzanie i przeprowadzki departamentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
170000 _BAR_ 3000,— _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek wewnątrz budynku.
2 3 5 4Archiwizacja dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów związanych z używaniem i odzyskiwaniem dokumentów przechowywanych w magazynach zewnętrznych oraz kosztów magazynowania.
2 3 5 5Uniformy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów zakupu uniformów dla celów inspekcji.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Poczta
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, kosztów dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 79465,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu i połączeń telefonicznych, faksowych i telekonferencyjnych oraz kosztów transmisji danych.
2 4 1 1Sprzęt telekomunikacyjny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 10000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu sprzętu telekomunikacyjnego.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA
2 5 0Wydatki na posiedzenia i zebrania
2 5 0 0Posiedzenia i zebrania ogólnie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 60000,— _BAR_ 42255,93 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i dojazdów oraz innych procedur związanych z ekspertami, w szczególności z członkami Rady Administracyjnej.
Pokrywają również koszty związane z organizacją posiedzeń, w wymiarze, w którymi nie są one pokryte przez istniejącą infrastrukturę.
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 1 0 0 _BAR_ Utrzymywanie istniejących baz danych _BAR_ 200000 _BAR_ 257831,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Opracowywanie baz danych _BAR_ 1150000 _BAR_ 1029710,27 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 1350000 _BAR_ 1287541,27 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 1350000 _BAR_ 1287541,27 _BAR_ 0,— _BAR_
3 2 0 0 _BAR_ Informacja i publikacja _BAR_ 200000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 10060,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 10060,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 10060,— _BAR_
3 3 0 0 _BAR_ Organizacja posiedzeń ekspertów dotyczących bezpieczeństwa na morzu _BAR_ 400000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 400000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 400000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 4 0 0 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia pisemne _BAR_ 100000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 5 0 0 _BAR_ Badania _BAR_ 920000 _BAR_ 782458,73 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 920000 _BAR_ 782458,73 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 920000 _BAR_ 782458,73 _BAR_ 0,— _BAR_
3 6 0 0 _BAR_ Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi _BAR_ 830000 _BAR_ 370000,— _BAR_ 2512,38 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 830000 _BAR_ 370000,— _BAR_ 2512,38 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 830000 _BAR_ 370000,— _BAR_ 2512,38 _BAR_
3 7 0 0 _BAR_ Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
3 8 0 0 _BAR_ Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom _BAR_ 17800000 _BAR_ 700000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 8 0 — Razem _BAR_ 17800000 _BAR_ 700000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 8 — RAZEM _BAR_ 17800000 _BAR_ 700000,— _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 21800000 _BAR_ 3500000,— _BAR_ 12572,38 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 13300000,— _BAR_ 897827,42 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —OPRACOWYWANIE BAZ DANYCH
3 1 0Tematyczne bazy danych i tworzenie raportów
3 1 0 0Utrzymywanie istniejących baz danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 257831,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Koszty utrzymywania baz danych (Safe Seas Net: sieć wymiany informacji pomiędzy administracjami morskimi).
3 1 0 1Opracowywanie baz danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1150000 _BAR_ 1029710,27 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Tworzenie baz danych służących do zbierania danych o przemieszczaniu się statków, bezpieczeństwie morskim, tworzenie infrastruktury informatycznej i opracowywanie oprogramowania.
ROZDZIAŁ 3 2 —INFORMACJA I PUBLIKACJA
3 2 0Informacja i publikacja
3 2 0 0Informacja i publikacja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 10060,— _BAR_
Uwagi
Publikacja raportów ogólnych, informacji i dokumentacji technicznych w wersji papierowej lub w Internecie.
ROZDZIAŁ 3 3 —POSIEDZENIA ZWIĄZANE Z DZIAŁANIAMI EKSPLOATACYJNYMI
3 3 0Posiedzenia ekspertów
3 3 0 0Organizacja posiedzeń ekspertów dotyczących bezpieczeństwa na morzu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 200000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Organizacja posiedzeń roboczych z udziałem ekspertów Państw Członkowskich dotyczących opracowywania przepisów bezpieczeństwa na morzu, organizacja posiedzeń roboczych dotyczących szkoleń.
ROZDZIAŁ 3 4 —WYDATKI NA TŁUMACZENIA PISEMNE
3 4 0Wydatki na tłumaczenia pisemne
3 4 0 0Wydatki na tłumaczenia pisemne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 80000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Koszty tłumaczenia raportów ogólnych i dokumentacji technicznych.
ROZDZIAŁ 3 5 —BADANIA
3 5 0Badania
3 5 0 0Badania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
920000 _BAR_ 782458,73 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Badania konieczne dla monitorowania i oceny środków utrzymania bezpieczeństwa na morzu, w tym pomocy technicznej dla Państw Członkowskich.
ROZDZIAŁ 3 6 —WYDATKI NA MISJE ZWIĄZANE ZE SPRAWAMI MORSKIMI
3 6 0Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi
3 6 0 0Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
830000 _BAR_ 370000,— _BAR_ 2512,38 _BAR_
Uwagi
Misje kontroli w Państwach Członkowskich, inspekcje przedsiębiorstw klasyfikacyjnych, inspekcje państw trzecich, instytuty standardów edukacji marynarzy, wypadków morskich, pomoc Państwom Członkowskim w implementacji zaleceń Dyrektywy w sprawie ruchu morskiego, miejsca schronienia.
ROZDZIAŁ 3 7 —SZKOLENIA DOTYCZĄCE KWESTII MORSKICH
3 7 0Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich
3 7 0 0Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 0,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich dla nowych Państw Członkowskich.
ROZDZIAŁ 3 8 —PRZECIWDZIAŁANIE ZANIECZYSZCZENIOM
3 8 0Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom
3 8 0 0Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
17800000 _BAR_ 700000,— _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Suma pokrywająca koszty czarteru statków (wraz z wyposażeniem) przeznaczonych do zwalczania istotnych skażeń węglowodorami, pomoc techniczną, studia i projekty badawcze pozwalające na ulepszenie sprzętu i metod przeciwdziałania zanieczyszczeniom (opracowanie planu działania).
--------------------------------------------------
Plan kadrowy Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_ Liczba stanowisk obsadzonych do 31.12.2003 _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*15 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_
A*11 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 1 _BAR_
A*10 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 8 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_
A*7 _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 15 _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Suma A* _BAR_ 7 _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ 48 _BAR_ 23 _BAR_ 4 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_
B*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 5 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 5 _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_
Suma B* _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 18 _BAR_ 12 _BAR_ 2 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*6 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
C*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
C*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_
C*2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 6 _BAR_ 5 _BAR_ 1 _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 9 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
Suma C* _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 21 _BAR_ 12 _BAR_ 2 _BAR_
D 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D 2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D 3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Suma D _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
RAZEM _BAR_ 8 _BAR_ 5 _BAR_ — _BAR_ 87 _BAR_ 50 _BAR_ 8 _BAR_
--------------------------------------------------
Budżet Europejskiego Centrum ds. Rasizmu i Ksenofobii na rok finansowy 2005
(2005/284/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 _BAR_ SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
5 2 _BAR_ DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ OGÓŁEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
9 0 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 8069000 _BAR_ 7251000 _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Subwencje Unii Europejskiej _BAR_ 8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 0
2 0 0 0Subwencje Unii Europejskiej [2]
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
8189000 _BAR_ 7969000 _BAR_ 7176000 _BAR_
Uwagi
Niniejszy punkt obejmuje fundusze dla projektu przyznane Centrum z programu PHARE.
TYTUŁ 5
DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ OGÓŁEM
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
5 2 0 0 _BAR_ Dochody z odsetek bankowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 5 2 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 2 2 0 _BAR_ Dochody ze sprzedaży publikacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 5 2 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 5 2 —DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ OGÓŁEM
5 2 0
5 2 0 0Dochody z odsetek bankowych
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 2 2Dochody z otrzymanych wpłat na rachunkach bankowych Centrum
5 2 2 0Dochody ze sprzedaży publikacji
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta obejmuje przychody ze sprzedaży wszelkich form publikacji Centrum i praw autorskich
TYTUŁ 9
DOCHODY RÓŻNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
9 0 0 0 _BAR_ Dochody różne _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 9 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 8069000 _BAR_ 7251000 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —DOCHODY RÓŻNE
9 0 0Dochody różne
9 0 0 0Dochody różne
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 100000 _BAR_ 75000 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta obejmuje różne przychody, tj. dostępne niewykorzystane dochody.
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 3171000 _BAR_ 2890000 _BAR_ 2594000 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 110000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
1 5 _BAR_ MOBILNOŚĆ, WYMIANA PRACOWNIKÓW I EKSPERTÓW _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 6 _BAR_ SŁUŻBY SOCJALNE _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 3407000 _BAR_ 3316000 _BAR_ 2820000 _BAR_
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 341000 _BAR_ 333000 _BAR_ 293000 _BAR_
2 1 _BAR_ INFORMATYKA _BAR_ 181000 _BAR_ 255000 _BAR_ 33000 _BAR_
2 2 _BAR_ MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE _BAR_ 81000 _BAR_ 67000 _BAR_ 67000 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 50000 _BAR_ 36000 _BAR_ 36000 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 85000 _BAR_ 40000 _BAR_ 110000 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 6000 _BAR_
2 6 _BAR_ BADANIA, ANALIZY, KONSULTACJE _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 753000 _BAR_ 746000 _BAR_ 555000 _BAR_
3 1 _BAR_ SIECI _BAR_ 2257000 _BAR_ 2135000 _BAR_ 1710000 _BAR_
3 2 _BAR_ BADANIA I STUDIA _BAR_ 270000 _BAR_ 270000 _BAR_ 440000 _BAR_
3 3 _BAR_ INFORMACJA I KOMUNIKACJA _BAR_ 679000 _BAR_ 630000 _BAR_ 530000 _BAR_
3 4 _BAR_ TOSUNKI Z WSPÓLNOTAMI EUROPRJSKIMI _BAR_ 823000 _BAR_ 803000 _BAR_ 520000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 4029000 _BAR_ 3838000 _BAR_ 3200000 _BAR_
_BAR_ Centrum (PHARE) _BAR_ p.m. _BAR_ 169000 _BAR_ 676000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 8069000 _BAR_ 7251000 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 1957000 _BAR_ 1805500 _BAR_ 1635000 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 227000 _BAR_ 200000 _BAR_ 162000 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju _BAR_ 237000 _BAR_ 230000 _BAR_ 205000 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 12000 _BAR_ 5000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 2433000 _BAR_ 2240500 _BAR_ 2012000 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 2 0 _BAR_ Zawodowe szkolenie personelu _BAR_ 90000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 90000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 67000 _BAR_ 60000 _BAR_ 62500 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 20000 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 25000 _BAR_ 15000 _BAR_ 16000 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 112000 _BAR_ 90000 _BAR_ 93500 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 10000 _BAR_ 5000 _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Roczne koszty podróży _BAR_ 63000 _BAR_ 75000 _BAR_ 70000 _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Specjalne świadczenia dla urzędników księgowości i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki) _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 3000 _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne świadczenia i zwroty _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 73000 _BAR_ 80000 _BAR_ 73000 _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Nadgodziny _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Niezależni tłumacze ustni _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Usługi tymczasowe _BAR_ 65000 _BAR_ 60000 _BAR_ 54000 _BAR_
1 1 7 8 _BAR_ Usługi zewnętrzne _BAR_ 20000 _BAR_ 17500 _BAR_ 17500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 85000 _BAR_ 77500 _BAR_ 71500 _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 60000 _BAR_ 70000 _BAR_ 53000 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 56000 _BAR_ 35000 _BAR_ 34000 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 60000 _BAR_ 50000 _BAR_ 20000 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 41000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 227000 _BAR_ 175000 _BAR_ 127000 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźnik korygujący _BAR_ 151000 _BAR_ 182000 _BAR_ 172000 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 151000 _BAR_ 182000 _BAR_ 172000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 3171000 _BAR_ 2890000 _BAR_ 2594000 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 110000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 110000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 110000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 5000 _BAR_ 6500 _BAR_ 6500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 6500 _BAR_ 6500 _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 5000 _BAR_ 3500 _BAR_ 3500 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 3500 _BAR_ 3500 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
1 5 2 0 _BAR_ Wymiana personelu _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 5 2 1 _BAR_ Urzędnicy Centrum oddelegowani na zewnątrz _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 5 2 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ 4000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ 4000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
1 6 1 0 _BAR_ Kontakty społeczne pracowników _BAR_ 6000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 1 — Razem _BAR_ 6000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
1 6 2 0 _BAR_ Inne wydatki socjalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 3 0 _BAR_ Centra małego dziecka i żłobki _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 4 0 _BAR_ Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 3407000 _BAR_ 3316000 _BAR_ 2820000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy na stanowiskach według tabeli zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1957000 _BAR_ 1805500 _BAR_ 1635000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze pracowników czasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
227000 _BAR_ 200000 _BAR_ 162000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 oraz Rozdział I załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki małżeńskie, na dziecko na utrzymaniu i na cele edukacyjne dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
237000 _BAR_ 230000 _BAR_ 205000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki związane z zamieszkaniem w innym kraju i za rozłąkę z krajem dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
12000 _BAR_ 5000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki sekretarskie dla pracowników czasowych zaliczonych do kategorii C, zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu wydawniczego, kierowników lub szefów sekretariatu.
1 1 1Inny personel
1 1 1 0Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i tytuł III.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu pomocniczego.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia (włącznie z nadgodzinami) i składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne dla personelu lokalnego.
1 1 2Zawodowe szkolenie personelu
1 1 2 0Zawodowe szkolenie personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
90000 _BAR_ 45000 _BAR_ 45000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 24 ust. 3.
Środki te przeznaczone są na kursy wprowadzające dla nowo zatrudnionych, kursy rozwoju personelu, ponowne szkolenia, kursy w zakresie wykorzystania nowoczesnych technik, seminaria, sesje informacyjne dotyczące zagadnień związanych z UE itd.
Środki te pokrywają także zakup sprzętu i dokumentacji oraz zatrudnienia doradców organizacyjnych.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
67000 _BAR_ 60000 _BAR_ 62500 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy (3,4 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73.
Środki te przeznaczone są na składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego).
Dalsze 2 % dodaje się do tych środków (podwyższając podstawę do 0,7854 %). Środki te przeznaczone są na wydatki nieobjęte ubezpieczeniem (Regulamin pracowniczy, art. 73).
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 15000 _BAR_ 16000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na ubezpieczenia pracowników czasowych na wypadek bezrobocia.
Stosowana podstawa: 0,8 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art.42.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 4Różne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 5000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na:
- dodatki z tytułu narodzin dziecka,
- dodatki w przypadku śmierci urzędnika, wypłatę pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po śmierci oraz na pokrycie kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Roczne koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
63000 _BAR_ 75000 _BAR_ 70000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży przysługującego urzędnikom i pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia zgodnie z następującymi warunkami:
- raz w roku gdy odległość transportem kolejowym mieści się w przedziale 50 do 725 km,
- dwa razy w roku gdy odległość transportem kolejowym wynosi co najmniej 725 km.
1 1 4 5Specjalne świadczenia dla urzędników księgowości i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1), w szczególności art. 75(4).
Środki te przeznaczone są na specjalne świadczenia dla urzędników księgowości, asystentów księgowych oraz administratorów funduszów pożyczkowych.
1 1 4 9Inne świadczenia i zwroty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 34.
Pozycja ta przeznaczona jest na:
- odprawę w przypadku zakończenia stosunku pracy w okresie próbnym przez urzędnika, którego wyniki pracy są bezspornie niedostateczne,
- świadczenia z tytułu zakończenia stosunku pracy przez Centrum dla agentów czasowych.
1 1 5Nadgodziny
1 1 5 0Nadgodziny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 załącznika VI.
Pozycja ta przeznaczona jest na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane nadgodziny dla urzędników i personelu pomocniczego zaliczanego do kategorii C lub D i personelu lokalnego, w przypadku gdy niemożliwe było zrekompensowanie nadgodzin urlopem wedle normalnych zasad.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 1Niezależni tłumacze ustni
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na wypłatę wynagrodzeń niezależnych tłumaczy ustnych zatrudnionych przez Centrum do nadzwyczajnych konferencji, dla których niemożliwe było zapewnienie tłumaczy przez Centrum.
Oprócz wynagrodzeń, niniejsza pozycja obejmuje składki na ubezpieczenie na życie, ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i śmierci oraz zwrot kosztów podróży i zryczałtowanego dodatku z tytułu wyjazdów służbowych, dla tłumaczy niezależnych, którzy muszą podróżować ze swojej siedziby do miejsca zatrudnienia.
1 1 7 5Usługi tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 60000 _BAR_ 54000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na:
- zatrudnienie personelu czasowego, w szczególności operatorów telefonicznych, personelu urzędów i sekretariatów,
- powielanie i pisanie komputerowe odesłane z powodu niemożliwości opracowania przez Agencję,
- koszty składu komputerowego dla celów dokumentacji wyjaśniającej i wspierającej dla potrzeb własnych Centrum oraz dla celów składania władzom budżetowym,
- dodatki na praktyki zawodowe dla dzieci personelu,
- zwrot wydatków poniesionych przez Komisję związanych z pomocą administracyjną udzieloną dla Centrum.
1 1 7 8Usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 17500 _BAR_ 17500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wydatki poniesione przez Komisję związane z pomocą administracyjną udzieloną dla Centrum, np. usługi skomputeryzowanej listy płac.
1 1 8Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 1 8 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 70000 _BAR_ 53000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 27 do 31 i 33 oraz załącznik III.
Środki te przeznaczone są na wydatki związane z procedurami zatrudnienia i obejmują:
- koszty publikacji, koszty podróży i koszty ubezpieczenia kandydatów wezwanych na egzaminy i rozmowy kwalifikacyjne, koszty bezpośrednio związane z promocją i organizacją testów grupowych dla kandydatów (wynajem sal egzaminacyjnych, mebli, urządzeń i innego sprzętu, opłaty egzaminacyjne za przygotowanie i sprawdzenie testów itd.),
- koszty badań lekarskich dla kandydatów.
1 1 8 1Koszty podróży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII.
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów podróży przysługujące pracownikom (w tym członkom ich rodzin) rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy.
1 1 8 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
56000 _BAR_ 35000 _BAR_ 34000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na wypłatę dodatków na urządzenie nowego miejsca zamieszkania dla pracowników, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczętym stosunkiem pracy, lub dla pracowników, którzy ostatecznie zakończyli stosunek pracy i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 50000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 i art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek dla pracowników, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z podjęciem pracy lub dla pracowników, którzy zostali oddelegowani w inne miejsce pracy, lub dla tych, którzy ostatecznie zakończyli swoją funkcję i zamierzają wyprowadzić się.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
41000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 i art. 10 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na wypłatę diet dziennych przysługujących pracownikom, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z podjęciem pracy (w tym oddelegowaniem).
1 1 9Wskaźnik korygujący
1 1 9 0Wskaźnik korygujący
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
151000 _BAR_ 182000 _BAR_ 172000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65.
Środki te przeznaczone są na zastosowanie wskaźnika korygującego, wynagrodzeń urzędników i pracowników czasowych oraz wynagrodzeń za nadgodziny.
1 1 9 1Środki tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 65.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1).
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3830/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich w związku z szczegółowymi zasadami wyrównywania wynagrodzeń (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównywania wynagrodzeń do wysokości zatwierdzonej przez Radę w danym roku finansowym.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
110000 _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 11 do 13 załącznika VII.
Środki te przeznaczone na wydatki na pokrycie kosztów podróży, wypłatę diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych z tytułu podróży służbowej, obejmujących posiedzenia personelu poza Centrum, kwalifikowanych na podstawie Regulaminu pracowniczego, oraz krajowych lub międzynarodowych ekspertów lub urzędników oddelegowanych do Centrum.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 6500 _BAR_ 6500 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia restauracji, stołówek i kantyn, włącznie z ich utrzymaniem.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie rutynowych wydatków na wymianę istniejącego sprzętu i zakup nowego sprzętu, który nie zalicza się do wydatków bieżących, oraz na pokrycie kosztów doradców.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 3500 _BAR_ 3500 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 59 i art. 8 załącznika II.
Środki te przeznaczone są na: opłatę wizyt lekarskich, kosztów kontroli lekarskich (szczególnych analiz badań itp.), materiałów zużywalnych (opatrunków, lekarstw itp.), specjalnego sprzętu i wyposażenia oraz kosztów administracyjnych komisji orzekającej o niezdolności do pracy.
ROZDZIAŁ 1 5 —MOBILNOŚĆ, WYMIANA PRACOWNIKÓW I EKSPERTÓW
1 5 2Mobilność, wymiana pracowników i ekspertów
1 5 2 0Wymiana personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 300000 _BAR_ 100000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników lub innych przedstawicieli administracji państwowej do Centrum, na czas określony, w celu wymiany doświadczeń.
1 5 2 1Urzędnicy Centrum oddelegowani na zewnątrz
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników Centrum do departamentów administracji państwowej lub międzynarodowej.
ROZDZIAŁ 1 6 —SŁUŻBY SOCJALNE
1 6 0Zapomogi losowe
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na dodatki w formie gotówkowej wypłacane urzędnikom, byłym urzędnikom lub członkom rodzin po zmarłym urzędniku, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 1Kontakty społeczne pracowników
1 6 1 0Kontakty społeczne pracowników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na częściowe pokrycie kosztów ośrodków rekreacyjnych, imprez kulturalnych, subwencji dla klubów pracowniczych, zarządzania i dodatkowego sprzętu dla ośrodków sportowych oraz projektów służących rozwojowi kontaktów społecznych pracowników różnych narodowości.
1 6 2Inne wydatki socjalne
1 6 2 0Inne wydatki socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pomoc rodzinom, nowoprzybyłym, pomoc prawną, dodatki na stowarzyszenia dziecięce oraz dodatki na sekretariat stowarzyszenia rodziców.
1 6 3Centra małego dziecka i żłobki
1 6 3 0Centra małego dziecka i żłobki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest składki Centrum na opiekę nad dziećmi personelu Centrum w żłobkach nieadministrowanych przez Komisję.
1 6 4Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
1 6 4 0Uzupełniająca pomoc dla osób niepełnosprawnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na zwrot niezbędnych kosztów o charakterze pozamedycznym, wynikających z inwalidztwa i odpowiednio udokumentowanych przysługujących niepełnosprawnym czynnie zatrudnionym urzędnikom, małżonkom i dzieciom na utrzymaniu po wyczerpaniu praw przysługujących na poziomie narodowym.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6000 _BAR_ 6000 _BAR_ 6000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych ze zobowiązaniami Centrum dotyczącymi przyjęć i celów reprezentacyjnych.
Takie wydatki mogą być ponoszone przez upoważniony personel zarówno indywidualnie w celu wypełnienia swoich funkcji, jak i w ramach działalności Centrum.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I RÓŻNE WYDATKI OPERACYJNE.
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 220000 _BAR_ 200000 _BAR_ 170000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ 200000 _BAR_ 170000 _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 5000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 6000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 6000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 40000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 60000 _BAR_ 90000 _BAR_ 80000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 90000 _BAR_ 80000 _BAR_
2 0 6 0 _BAR_ Zakup nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 6 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 0 9 0 _BAR_ Inne wydatki na budynki _BAR_ 10000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 341000 _BAR_ 333000 _BAR_ 293000 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informatyczny _BAR_ 100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Tworzenie programów informatycznych _BAR_ 81000 _BAR_ 155000 _BAR_ 20000 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Inne zewnętrzne usługi informatyczne _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 181000 _BAR_ 255000 _BAR_ 33000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 181000 _BAR_ 255000 _BAR_ 33000 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Zakup nowego wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 20000 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem wyposażenia i instalacji technicznych _BAR_ 40000 _BAR_ 27000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ 4000 _BAR_ 3000 _BAR_ 5000 _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Automaty i elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 69000 _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Zakup nowych mebli _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Wynajem pojazdów _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Wyposażenie bibliotek _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Oprawianie i utrzymanie książek bibliotecznych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 81000 _BAR_ 67000 _BAR_ 67000 _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Materiały papiernicze i biurowe _BAR_ 25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 15000 _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 7000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 7000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Różne wydatki na posiedzenia wewnętrzne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Przeprowadzki departamentów i przeprowadzki służbowe _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Archiwizacja dokumentów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 50000 _BAR_ 36000 _BAR_ 36000 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 30000 _BAR_ 16000 _BAR_ 16000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 16000 _BAR_ 16000 _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 50000 _BAR_ 19000 _BAR_ 87000 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Sprzęt telekomunikacyjny _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 7000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 55000 _BAR_ 24000 _BAR_ 94000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 85000 _BAR_ 40000 _BAR_ 110000 _BAR_
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia i komunikaty _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_ 5000 _BAR_
2 5 1 0 _BAR_ Działania związane z przyszłymi Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 5 5 0 _BAR_ Różne wydatki na posiedzenia _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 5 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 6000 _BAR_
2 6 0 0 _BAR_ Badania, analizy, konsultacje _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 6 0 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 6 — RAZEM _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 753000 _BAR_ 746000 _BAR_ 555000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 0 0Wynajem budynków i koszty z nim związane
2 0 0 0Czynsze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
220000 _BAR_ 200000 _BAR_ 170000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty za użytkowanie budynków lub ich części oraz za użytkowanie magazynów, garaży, magazynów zewnętrznych i parkingów samochodowych.
2 0 1
2 0 1 0Ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłaty składek ubezpieczeniowych związanych z zajmowanymi przez Centrum budynkami lub ich częścią, wyposażeniem oraz od odpowiedzialności cywilnej i zawodowej.
2 0 2
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zużycia wody, gazu, energii elektrycznej i ogrzewania.
2 0 3
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania budynków, wind, centralnego ogrzewania, urządzeń klimatyzacyjnych, itd., wydatki poniesione na regularne sprzątanie, zakup artykułów utrzymania, mycia, prania i prania chemicznego itd. oraz malowania, napraw i materiałów.
Środki te przeznaczone są także na zakup, wynajem i utrzymanie roślinności.
2 0 4
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na sprzęt do budynków, np. alternatory partycji, alternatory instalacji technicznej i inne prace specjalistyczne związane z zamkami, urządzeniami elektrycznymi, hydrauliką, malowaniem, pokryciem podłóg itd.
Pozycja ta przeznaczona jest także na niezbędny sprzęt.
2 0 5
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 90000 _BAR_ 80000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną i bezpieczeństwem budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników i przedstawicieli pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania statutowych inspekcji.
2 0 6
2 0 6 0Zakup nieruchomości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na ewentualny zakup budynku na siedzibę Centrum.
2 0 9
2 0 9 0Inne wydatki na budynki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 4000 _BAR_ 4000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie innych wydatków rutynowych szczególnie nieokreślonych, np. wydatki administracyjne inne niż usługi (woda, gaz, energia elektryczna), koszty utrzymania, podatki miejskie i inne koszty.
ROZDZIAŁ 2 1 —INFORMATYKA
2 1 0Informatyka
2 1 0 0Sprzęt informatyczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
100000 _BAR_ 100000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup lub dzierżawę materiałów zużywalnych związanych z przetwarzaniem danych, tworzeniem programów i programami lub utrzymaniem pakietów oprogramowania i przetwarzaniem danych itd.
2 1 0 1Tworzenie programów informatycznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
81000 _BAR_ 155000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego doradztwa w zakresie obsługi danych i systemów.
2 1 0 2Inne zewnętrzne usługi informatyczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —MAJĄTEK RUCHOMY I KOSZTY Z NIM ZWIĄZANE
2 2 0Wyposażenie i instalacje techniczne
2 2 0 0Zakup nowego wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie początkowych dostaw sprzętu do przechowywania dokumentacji, archiwizowania i obsługi korespondencji.
Środki te są także przeznaczone na sprzęt do tłumaczeń ustnych i dla osób niepełnosprawnych.
2 2 0 1Wymiana wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Zakup sprzętu i instalacji zgodnie z tą pozycją może być przeprowadzony z zastrzeżeniem utylizacji zastępowanego sprzętu i instalacji wedle ustalonej procedury.
2 2 0 2Wynajem wyposażenia i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 27000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na wynajem urządzeń faksowych, fotokopiarek i różnych instalacji technicznych.
2 2 0 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000 _BAR_ 3000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy sprzętu.
2 2 0 4Automaty i elektroniczny sprzęt biurowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych elektronicznym sprzętem biurowym.
2 2 1Meble
2 2 1 0Zakup nowych mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli biurowych i specjalistycznych, w tym mebli ergonomicznych, regałów archiwalnych itd.
2 2 1 1Wymiana mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę mebli.
2 2 1 2Wynajem mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem mebli.
2 2 1 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na utrzymanie i naprawę mebli.
2 2 3Wynajem pojazdów
2 2 3 0Wynajem pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu samochodów na krótki lub długi okres czasu.
2 2 5Dokumentacja i biblioteka
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na zakup książek, dokumentów i innych publikacji.
2 2 5 1Wyposażenie bibliotek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup specjalnego sprzętu bibliotecznego.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism wedle własnych potrzeb Centrum.
2 2 5 4Oprawianie i utrzymanie książek bibliotecznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na oprawę i inne koszty niezbędne do utrzymania książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Materiały papiernicze i biurowe
2 3 0 0Materiały papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru, kopert, materiałów biurowych, materiałów eksploatacyjnych do drukarek i kopiarek, w tym drukowania na zewnątrz.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 8000 _BAR_ 8000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez Centrum w danym okresie budżetowym, w ten sposób że takie straty nie mogą być rekompensowane przez zyski z tytułu różnic kursów walut.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Niniejsza pozycja przeznaczona jest na pokrycie opłat finansowych, nieobjętych pozycją 2 3 2 1.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług prawników oraz innych specjalistów.
2 3 4Odszkodowania
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań wniesionych przeciwko Centrum (odpowiedzialność cywilna).
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na różnego rodzaju ubezpieczenia (wszelkiego ryzyka, odpowiedzialności cywilnej, kradzieży, komputerów i odpowiedzialności od wypłaty odszkodowania przez księgowych i administratorów rachunków imprest (na drobne wydatki)).
2 3 5 2Różne wydatki na posiedzenia wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z organizacją posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 3Przeprowadzki departamentów i przeprowadzki służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzkami i transportem (przyjęcie, przechowywanie, rozmieszczenie) sprzętu, mebli i materiałów biurowych.
2 3 5 4Archiwizacja dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na opłatę kosztów obsługi i wyszukiwania dokumentacji w zewnętrznych magazynach i kosztów przechowywania.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Poczta i telekomunikacja
2 4 0 0Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 16000 _BAR_ 16000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych, obsługi dostarczania przesyłek pocztowych i wysyłki paczek pocztowych.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 19000 _BAR_ 87000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie stałych kosztów wynajmu, kosztów połączeń telefonicznych i wiadomości, opłat utrzymania, napraw i utrzymania sprzętu, opłat abonenckich, kosztów komunikacyjnych (telefon, teleks, telegraf, telewizja, audio- i wideokonferencje, w tym transmisja danych).
Środki te przeznaczone są także na zakup katalogów.
2 4 1 1Sprzęt telekomunikacyjny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 7000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków wynikających z wyposażenia budynków w sprzęt telekomunikacyjny, w tym zakup, wynajem, instalację i utrzymania instalacji kablowej.
Środki te przeznaczone są także na zakup telefonów komórkowych i dodatkowego sprzętu oraz na pokrycie kosztów pomocy technicznej.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA
2 5 0Wydatki na posiedzenia
2 5 0 0Posiedzenia i komunikaty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000 _BAR_ 4000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i kosztów towarzyszących związanych z zapraszaniem ekspertów na posiedzenia pośrednio związane z wdrażaniem programu pracy Centrum.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie odpowiednich wydatków związanych z organizacją tych posiedzeń, w przypadku gdy nie są one pokrywane przez infrastrukturę
2 5 1Działania związane z przyszłymi Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej
2 5 1 0Działania związane z przyszłymi Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów związanych z organizacją posiedzeń i działań związanych z państwami kandydującymi.
2 5 5Różne wydatki na posiedzenia
2 5 5 0Różne wydatki na posiedzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na konferencje, seminaria, w przypadku gdy nie są związane z istniejącą infrastrukturą Centrum.
ROZDZIAŁ 2 6 —BADANIA, ANALIZY, KONSULTACJE
2 6 0Badania, analizy, konsultacje
2 6 0 0Badania, analizy, konsultacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów studiów specjalistycznych zleconych ekspertom lub doradcom w dziedzinach, w których Centrum jak i jego personel nie posiadają odpowiedniego doświadczenia.
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Zbieranie i porównywanie danych _BAR_ 35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 80000 _BAR_
3 1 0 2 _BAR_ Krajowe punkty kontaktowe sieci RAXEN _BAR_ 1992000 _BAR_ 1885000 _BAR_ 1325000 _BAR_
3 1 0 3 _BAR_ Sieci międzynarodowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 20000 _BAR_
3 1 0 4 _BAR_ Badania _BAR_ 200000 _BAR_ 190000 _BAR_ 160000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 2227000 _BAR_ 2110000 _BAR_ 1585000 _BAR_
3 1 1 0 _BAR_ Szczegóły techniczne sieci RAXEN _BAR_ 30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 125000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 125000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 2257000 _BAR_ 2135000 _BAR_ 1710000 _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ Karta partii politycznych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 30000 _BAR_
3 2 0 2 _BAR_ Informacje o art. 13 Traktatu o Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 0 3 _BAR_ Specjalne żądania UE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 0 4 _BAR_ Projekty dla mniejszości _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 70000 _BAR_
3 2 0 5 _BAR_ Kompetencje wielokulturowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 0 6 _BAR_ Warsztaty w zakresie przemocy motywowanej rasizmem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 2 0 7 _BAR_ Projekty specjalne _BAR_ 200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 300000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 215000 _BAR_ 215000 _BAR_ 400000 _BAR_
3 2 1 1 _BAR_ Kluczowe zagadnienia grup roboczych _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 1 — Razem _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 270000 _BAR_ 270000 _BAR_ 440000 _BAR_
3 3 1 1 _BAR_ Tworzenie dokumentacji _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 20000 _BAR_
3 3 1 2 _BAR_ Sprzęt do dokumentacji _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3 3 1 3 _BAR_ Książki i prenumeraty _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 15000 _BAR_
3 3 1 4 _BAR_ Dzienniki i czasopisma _BAR_ 15000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 1 — Razem _BAR_ 55000 _BAR_ 50000 _BAR_ 45000 _BAR_
3 3 3 0 _BAR_ Raport roczny _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 105000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 3 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 105000 _BAR_
3 3 4 1 _BAR_ Europejskie posiedzenia okrągłego stołu _BAR_ 109000 _BAR_ 60000 _BAR_ 40000 _BAR_
3 3 4 2 _BAR_ Organizacja posiedzeń okrągłego stołu _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 20000 _BAR_
3 3 4 3 _BAR_ Warsztaty dla posiedzeń okrągłego stołu _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 4 — Razem _BAR_ 119000 _BAR_ 70000 _BAR_ 90000 _BAR_
3 3 5 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 250000 _BAR_ 240000 _BAR_ 225000 _BAR_
3 3 5 2 _BAR_ Equal Voices: materiał dla mediów _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 60000 _BAR_
3 3 5 3 _BAR_ Inne działania z mediami _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 5 — Razem _BAR_ 320000 _BAR_ 310000 _BAR_ 285000 _BAR_
3 3 6 0 _BAR_ Szczegóły techniczne komunikacji _BAR_ 35000 _BAR_ 50000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 6 — Razem _BAR_ 35000 _BAR_ 50000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 679000 _BAR_ 630000 _BAR_ 530000 _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Posiedzenia Rady Zarządzającej _BAR_ 283000 _BAR_ 278000 _BAR_ 175000 _BAR_
3 4 0 2 _BAR_ Posiedzenia Zarządu _BAR_ 40000 _BAR_ 35000 _BAR_ 30000 _BAR_
3 4 0 3 _BAR_ Inne posiedzenia z Państwami Członkowskimi _BAR_ 110000 _BAR_ 110000 _BAR_ 65000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 433000 _BAR_ 423000 _BAR_ 270000 _BAR_
3 4 1 1 _BAR_ Tłumaczenie pisemne _BAR_ 330000 _BAR_ 320000 _BAR_ 215000 _BAR_
3 4 1 2 _BAR_ Tłumaczenie ustne _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 1 — Razem _BAR_ 390000 _BAR_ 380000 _BAR_ 250000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 823000 _BAR_ 803000 _BAR_ 520000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 4029000 _BAR_ 3838000 _BAR_ 3200000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —SIECI
3 1 0Sieci
3 1 0 1Zbieranie i porównywanie danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 35000 _BAR_ 80000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków przeznaczonych na działania związane z porównywaniem danych zebranych przez Centrum, tj. opracowywanie wskaźników, formułowanie definicji i wyznaczanie kryteriów.
3 1 0 2Krajowe punkty kontaktowe sieci RAXEN
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1992000 _BAR_ 1885000 _BAR_ 1325000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zbierania danych w 25 krajowych punktach kontaktowych sieci RAXEN oraz kosztów analiz przeprowadzanych w tym zakresie.
Środki te przeznaczone są także na działania szybkiego reagowania krajowych punktów kontaktowych, przygotowywania i monitorowania ich posiedzeń oraz oceny wyników.
3 1 0 3Sieci międzynarodowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów koordynowania Centrum z tematyczną siecią naukowców i ekspertów na poziomie międzynarodowym.
3 1 0 4Badania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 190000 _BAR_ 160000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów studiów specjalistycznych w zakresie rozwoju działań sieci RAXEN, w przypadku gdy Centrum, jak i personel wewnętrzny nie posiada odpowiedniej ekspertyzy.
3 1 1Szczegóły techniczne sieci RAXEN
3 1 1 0Szczegóły techniczne sieci RAXEN
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 25000 _BAR_ 125000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzętu technicznego (sprzętu i oprogramowania) niezbędnego do udostępniania wyników i dorobku sieci RAXEN.
ROZDZIAŁ 3 2 —BADANIA I STUDIA
3 2 0Badania i studia
3 2 0 1Karta partii politycznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie działalności związanej z badaniem i monitorowaniem Karty Europejskich Partii Politycznych na rzecz społeczeństwa wolnego od rasizmu.
3 2 0 2Informacje o art. 13 Traktatu o Unii Europejskiej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na inicjatywy mające na celu wspieranie dobrych praktyk we wdrażaniu prawodawstwa UE, zgodnie z art. 13 Traktatu o Unii Europejskiej, we współpracy z Komisją Europejską.
3 2 0 3Specjalne żądania UE
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na działania podejmowane przez Centrum na specjalne żądanie instytucji UE.
3 2 0 4Projekty dla mniejszości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 70000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów projektów realizowanych przez Centrum we współpracy z UE lub organizacjami międzynarodowymi na rzecz mniejszości narodowych.
3 2 0 5Kompetencje wielokulturowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie wydatków związanych z promocją wydarzeń wielokulturowych.
3 2 0 6Warsztaty w zakresie przemocy motywowanej rasizmem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów posiedzeń roboczych szczególnie tych poświęconych zbieraniu i analizie faktów i przyczyn związanych z przemocą motywowaną rasizmem.
3 2 0 7Projekty specjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
200000 _BAR_ 200000 _BAR_ 300000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych ze zleconymi studiami w zakresie analizy zjawiska rasizmu w obszarach priorytetowych określonych w rocznych lub wieloletnich programach pracy Centrum.
Środki te przeznaczone są także na warsztaty przygotowawcze do działań i monitorowanie poprzednich inicjatyw.
3 2 1Grupy robocze
3 2 1 1Kluczowe zagadnienia grup roboczych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
55000 _BAR_ 55000 _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z pracą specjalnej grupy ustanowionej przez Centrum, w celu zidentyfikowania obszarów priorytetowych wymagających szczególnej uwagi Komisji Europejskiej, we współpracy z innymi instytucjami i organami UE.
ROZDZIAŁ 3 3 —INFORMACJA I KOMUNIKACJA
3 3 1Dokumentacja
3 3 1 1Tworzenie dokumentacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utworzenia i aktualizacji ośrodka dokumentacji dostępnego publicznie, zgodnie z koncepcją wirtualnych danych dostępnych przez Internet i przez sieci specjalne.
3 3 1 2Sprzęt do dokumentacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzętu technicznego wykorzystywanego do przechowywania, kojarzenia i zarządzania dokumentami.
3 3 1 3Książki i prenumeraty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek i publikacji nieperiodycznych oraz aktualizację istniejących zasobów wedle wymagań Centrum i departamentu dokumentacji Centrum.
3 3 1 4Dzienniki i czasopisma
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism specjalistycznych, dzienników urzędowych, opracowań wstępnych, statystyk specjalistycznych, różnych biuletynów i Internetowych baz danych.
3 3 3Raport roczny
3 3 3 0Raport roczny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
150000 _BAR_ 150000 _BAR_ 105000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowywania, wydruku i dystrybucji różnych wersji raportu rocznego, w tym streszczenia, które Centrum musi udostępnić.
3 3 4Posiedzenia okrągłego stołu
3 3 4 1Europejskie posiedzenia okrągłego stołu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
109000 _BAR_ 60000 _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji posiedzenia okrągłego stołu UE z przedstawicielami Państw Członkowskich, w tym kosztów podróży i zakwaterowania uczestników.
3 3 4 2Organizacja posiedzeń okrągłego stołu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 10000 _BAR_ 20000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z wymianą i rozpowszechnianiem informacji między krajowymi posiedzeniami okrągłego stołu, w tym regularnie wydawany biuletyn informacyjny i informacje rozsyłane drogą elektroniczną.
3 3 4 3Warsztaty dla posiedzeń okrągłego stołu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie wydatków związanych ze specjalnymi warsztatami, z udziałem przedstawicieli krajowych okrągłych stołów, dotyczącymi zaleceń opracowanych przez Centrum.
3 3 5Publikacje i informacje
3 3 5 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
250000 _BAR_ 240000 _BAR_ 225000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowywania, edycji i publikacji, niezależnie od formy, raportów z działalności i innych publikacji wydawanych przez Centrum, z wyjątkiem raportu rocznego i biuletynu pt. "Equal Voices", zgodnie z decyzjami Rady.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów papieru, niezbędnego pisania komputerowego, kopiowania lub wydruku, odtwarzania przezroczy, fotografii, plakatów, kosztów dystrybucji i wysyłki oraz innych czynności zewnętrznych oraz kosztów poniesionych w związku z wzrastającą świadomością personelu Centrum i jego działalnością.
Środki te przeznaczone są również na usługi projektowe dla Centrum i jego strony internetowej.
3 3 5 2Equal Voices: materiał dla mediów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70000 _BAR_ 70000 _BAR_ 60000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opracowywania, wydruku i dystrybucji różnych wersji biuletynu kwartalnego wydawanego przez Centrum.
Środki te przeznaczone są również na wszelkie materiały, niezależnie od formy, które Centrum musi dostarczyć na żądanie mediów, w związku z wytycznymi zatwierdzonymi przez Radę.
3 3 5 3Inne działania z mediami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów nieprzewidzianych i niezaprogramowanych materiałów komunikacyjnych związanych z wkładem Centrum w ogólnie dostępne bazy danych dotyczące szczególnych zagadnień.
3 3 6Szczegóły techniczne komunikacji
3 3 6 0Szczegóły techniczne komunikacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35000 _BAR_ 50000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z podłączeniem do Internetu.
ROZDZIAŁ 3 4 —STOSUNKI Z WSPÓLNOTAMI EUROPEJSKIMI
3 4 0Stosunki z Zarządem i Państwami Członkowskimi
3 4 0 1Posiedzenia Rady Zarządzającej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
283000 _BAR_ 278000 _BAR_ 175000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i kosztów towarzyszących poniesionych przez członków posiedzeń Rady Zarządzającej i grupy robocze.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie odpowiednich wydatków związanych z organizacją tych posiedzeń, w przypadku gdy nie są one pokrywane przez istniejącą infrastrukturę.
3 4 0 2Posiedzenia Zarządu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 35000 _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i kosztów towarzyszących poniesionych przez członków posiedzeń Zarządu i grupy robocze.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie odpowiednich wydatków związanych z organizacją tych posiedzeń, w przypadku gdy nie są one pokrywane przez istniejącą infrastrukturę.
3 4 0 3Inne posiedzenia z Państwami Członkowskimi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
110000 _BAR_ 110000 _BAR_ 65000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i kosztów towarzyszących poniesionych w związku z posiedzeniami krajowych oficerów łącznikowych i grup roboczych.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie odpowiednich wydatków związanych z organizacją tych posiedzeń, w przypadku gdy nie są one pokrywane przez istniejącą infrastrukturę.
3 4 1Organizacja i wsparcie
3 4 1 1Tłumaczenie pisemne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
330000 _BAR_ 320000 _BAR_ 215000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń, przesłanych do Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej, wszelkich tekstów bezpośrednio związanych z wdrażaniem zobowiązań Centrum i programów pracy.
3 4 1 2Tłumaczenie ustne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń za usługi niezależnych tłumaczy ustnych i operatorów konferencyjnych, w tym zwrot kosztów za usługi świadczone przez tłumaczy ustnych Komisji, przy czym dotyczy to wszystkich posiedzeń związanych z wdrażaniem programów pracy.
Centrum (PHARE)
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 169000 _BAR_ 676000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 8069000 _BAR_ 7251000 _BAR_
Uwagi
Niniejszą kwotę przeznacza się na pokrycie kosztów wdrożenia projektu Centrum finansowanego z programu PHARE, mającego za zadanie stworzenie sieci RAXEN w krajach kandydujących.
[2] Przyznanie kwoty 220000 € z budżetu na rok 2005 musi jeszcze zostać zatwierdzone przez Zarząd EUMC.
Środki te są obecnie rozdzielone w sposób następujący:122000 € — Linia budżetowa 1 1 0 0, 49000 € — Linia budżetowa 3 1 0 2 i 49000 € — Linia budżetowa 3 3 4 1.
--------------------------------------------------
Stan zatrudnienia
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_ 5 _BAR_
A*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma A* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 15 _BAR_ 12 _BAR_ 12 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
B*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_ 8 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma B* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 13 _BAR_ 13 _BAR_ 10 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_ 6 _BAR_
C*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma C* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 9 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma D* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Ogółem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 37 _BAR_ 34 _BAR_ 30 _BAR_
--------------------------------------------------
Budżet Eurojustu na 2005 r.
(2005/285/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
9 0 _BAR_ DOCHODY _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
TYTUŁ 9
WPŁYWY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
9 0 1 _BAR_ Dotacje z ogólnego budżetu UE _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
9 0 2 _BAR_ Odsetki bankowe _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
9 0 3 _BAR_ Inne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 0 — RAZEM _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 0 —DOCHODY
9 0 1Dotacje z ogólnego budżetu UE
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
9 0 2Odsetki bankowe
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
9 0 3Inne
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 6156523 _BAR_ 4193600 _BAR_ 2127815,59 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 48000 _BAR_ 35000 _BAR_ 25340,62 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 74596 _BAR_ 58000 _BAR_ 23041,48 _BAR_
1 6 _BAR_ ŚWIADCZENIA SOCJALNE _BAR_ 7000 _BAR_ 10000 _BAR_ 5410,46 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 5000 _BAR_ 3400 _BAR_ 1327,56 _BAR_
1 9 _BAR_ EMERYTURY I ODPRAWY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 6291119 _BAR_ 4300000 _BAR_ 2182935,71 _BAR_
2 0 _BAR_ CZYNSZ I DZIERŻAWA GRUNTU _BAR_ 1734547 _BAR_ 1947000 _BAR_ 1953925,95 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 200650 _BAR_ 300000 _BAR_ 179516,75 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY POWIĄZANE _BAR_ 154000 _BAR_ 146000 _BAR_ 513805,94 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 79052 _BAR_ 45000 _BAR_ 34289,74 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE, TELEKOMUNIKACYJNE ORAZ INFRASTRUKTURA KOMPUTEROWA _BAR_ 340632 _BAR_ 422000 _BAR_ 359419,25 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 2508881 _BAR_ 2860000 _BAR_ 3040957,63 _BAR_
3 0 _BAR_ POSIEDZENIA, SEMINARIA I WYDATKI NA CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 970000 _BAR_ 630000 _BAR_ 382417,26 _BAR_
3 1 _BAR_ PODRÓŻE SŁUŻBOWE I PODRÓŻE EKSPERTÓW _BAR_ 490400 _BAR_ 450000 _BAR_ 88117,40 _BAR_
3 2 _BAR_ PUBLIC RELATIONS I WITRYNA INTERNETOWA _BAR_ 455835 _BAR_ 280000 _BAR_ 194026,19 _BAR_
3 3 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z DANYMI I DOKUMENTACJĄ _BAR_ 1297765 _BAR_ 100000 _BAR_ 15961,10 _BAR_
3 4 _BAR_ TŁUMACZENIA MATERIAŁÓW ZWIĄZANYCH ZE SPRAWAMI _BAR_ 380000 _BAR_ 350000 _BAR_ 36333,83 _BAR_
3 5 _BAR_ PROJEKTY, POSIEDZENIA I WYDATKI NA CELE REPREZENTACYJNE EUROPEJSKIEJ SIECI SĄDOWNICZEJ (EJN) _BAR_ 415000 _BAR_ 280000 _BAR_ 226351,01 _BAR_
3 6 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA I CELE REPREZENTACYJNE WSPÓLNEGO ORGANU NADZORU (JSB) _BAR_ 71000 _BAR_ 20000 _BAR_ 7355,69 _BAR_
3 7 _BAR_ REZERWA BUDŻETOWA _BAR_ 120000 _BAR_ 30000 _BAR_ 907,38 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 4200000 _BAR_ 2140000 _BAR_ 951469,86 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
TYTUŁ 1
WYDATKI DOTYCZĄCE PRACOWNIKÓW INSTYTUCJI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia zasadnicze (TBA) _BAR_ 3011709 _BAR_ 1950000 _BAR_ 643164,85 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 578946 _BAR_ 180000 _BAR_ 58247,24 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę i zamieszkanie za granicą (IDE) _BAR_ 488798 _BAR_ 295000 _BAR_ 90880,62 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatek sekretarski (ISE) _BAR_ 26428 _BAR_ 26000 _BAR_ 6153,40 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 4105881 _BAR_ 2451000 _BAR_ 798446,11 _BAR_
1 1 1 0 _BAR_ Personel pomocniczy/kontraktowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 104053,83 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Personel lokalny _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Doradcy specjalni/eksperci krajowi _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 104053,83 _BAR_
1 1 2 0 _BAR_ Szkolenia i informacje dla personelu _BAR_ 77000 _BAR_ 30000 _BAR_ 12435,75 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 77000 _BAR_ 30000 _BAR_ 12435,75 _BAR_
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenia na wypadek choroby _BAR_ 102678 _BAR_ 97000 _BAR_ 21867,79 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków oraz chorób zawodowych _BAR_ 26426 _BAR_ 25000 _BAR_ 5595,49 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenia na wypadek utraty pracy dla pracowników czasowych _BAR_ 34730 _BAR_ 23000 _BAR_ 5145,33 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie praw emerytalnych dla pracowników czasowych _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 163834 _BAR_ 145000 _BAR_ 32608,61 _BAR_
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 45995 _BAR_ 600 _BAR_ _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Roczne koszty podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia _BAR_ 138194 _BAR_ 60000 _BAR_ 10346,17 _BAR_
1 1 4 2 _BAR_ Dodatki mieszkaniowe oraz transportowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Dodatki tytułem kosztów podróży lokalnych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Dodatki specjalne dla księgowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 184189 _BAR_ 60600 _BAR_ 10346,17 _BAR_
1 1 5 0 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ 9000 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 9000 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Koszty organizacji staży _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 7 4 _BAR_ Dodatkowe usługi urzędnicze i tymczasowe _BAR_ 276597 _BAR_ 285000 _BAR_ 672868,37 _BAR_
1 1 7 5 _BAR_ Tłumaczenia w ramach usług dodatkowych _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_ 90698,60 _BAR_
1 1 7 7 _BAR_ Inni usługodawcy _BAR_ 105510 _BAR_ 157000 _BAR_ 93000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 382107 _BAR_ 542000 _BAR_ 856566,97 _BAR_
1 1 8 0 _BAR_ Wydatki związane z rekrutacją _BAR_ 118481 _BAR_ 65000 _BAR_ 59846,35 _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Koszty podróży związane z podjęciem pracy _BAR_ 30600 _BAR_ 10000 _BAR_ 3823,16 _BAR_
1 1 8 2 _BAR_ Dodatki na zagospodarowanie, przesiedlenie oraz dodatki za przeniesienie pracownika _BAR_ 175196 _BAR_ 135000 _BAR_ 13188,30 _BAR_
1 1 8 3 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 156000 _BAR_ 125000 _BAR_ 31852,60 _BAR_
1 1 8 4 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 191131 _BAR_ 200000 _BAR_ 78731,79 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 671408 _BAR_ 535000 _BAR_ 187442,20 _BAR_
1 1 9 0 _BAR_ Współczynniki korygujące _BAR_ 563104 _BAR_ 425000 _BAR_ 125915,95 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 563104 _BAR_ 425000 _BAR_ 125915,95 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 6156523 _BAR_ 4193600 _BAR_ 2127815,59 _BAR_
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży personelu Eurojustu _BAR_ 48000 _BAR_ 35000 _BAR_ 25340,62 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 48000 _BAR_ 35000 _BAR_ 25340,62 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 48000 _BAR_ 35000 _BAR_ 25340,62 _BAR_
1 4 0 0 _BAR_ Koszty bieżące kuchni i stołówek _BAR_ 25572 _BAR_ 10000 _BAR_ 9241,81 _BAR_
1 4 0 1 _BAR_ Okresowe adaptacje i wymiany wyposażenia _BAR_ 9188 _BAR_ 1000 _BAR_ 40,25 _BAR_
1 4 0 2 _BAR_ Wyposażenie kuchni i stołówek _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_ 10476,06 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 34760 _BAR_ 26000 _BAR_ 19758,12 _BAR_
1 4 1 0 _BAR_ Obsługa medyczna _BAR_ 37836 _BAR_ 30000 _BAR_ 3283,36 _BAR_
1 4 1 1 _BAR_ Zakup sprzętu medycznego _BAR_ 2000 _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 39836 _BAR_ 32000 _BAR_ 3283,36 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 74596 _BAR_ 58000 _BAR_ 23041,48 _BAR_
1 6 0 0 _BAR_ Zapomogi losowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 6 1 0 _BAR_ Kontakty socjalne między członkami personelu _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5373,36 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 1 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5373,36 _BAR_
1 6 2 0 _BAR_ Inne wydatki na cele socjalne _BAR_ 2000 _BAR_ 5000 _BAR_ 37,10 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 6 2 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ 5000 _BAR_ 37,10 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 6 — RAZEM _BAR_ 7000 _BAR_ 10000 _BAR_ 5410,46 _BAR_
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne dla pracowników czasowych _BAR_ 5000 _BAR_ 3400 _BAR_ 1327,56 _BAR_
1 7 0 1 _BAR_ Wydatki związane z organizacją spotkań _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 3400 _BAR_ 1327,56 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 5000 _BAR_ 3400 _BAR_ 1327,56 _BAR_
1 9 0 0 _BAR_ Emerytury i świadczenia emerytalne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 9 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 9 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 6291119 _BAR_ 4300000 _BAR_ 2182935,71 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Pracownicy czasowi zajmujący stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia
1 1 0 0Wynagrodzenia zasadnicze (TBA)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3011709 _BAR_ 1950000 _BAR_ 643164,85 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66 tego regulaminu.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie wynagrodzeń zasadniczych pracowników czasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
578946 _BAR_ 180000 _BAR_ 58247,24 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68 tego regulaminu oraz sekcja I jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie dodatków na gospodarstwo domowe, na dzieci pozostające na utrzymaniu i dodatków edukacyjnych dla urzędników zatrudnionych na stałe oraz pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę i zamieszkanie za granicą (IDE)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
488798 _BAR_ 295000 _BAR_ 90880,62 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników, w szczególności art. 62 i 69 tego regulaminu oraz art. 4 jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie dodatków za rozłąkę i zamieszkanie za granicą dla urzędników zatrudnionych na stałe oraz pracowników czasowych.
1 1 0 3Dodatek sekretarski (ISE)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
26428 _BAR_ 26000 _BAR_ 6153,40 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 lit. a) jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie dodatków dla pracowników czasowych kategorii C zatrudnionych przed dniem 1 maja 2004 r. w charakterze stenotypisty/-tki lub maszynistki, operatora dalekopisu, składacza, sekretarza wykonawczego lub dyrektora sekretariatu.
1 1 1Inni pracownicy
1 1 1 0Personel pomocniczy/kontraktowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 104053,83 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 i art. 3 lit. a) oraz tytuł III tych warunków.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie wynagrodzeń (wraz z godzinami nadliczbowymi) pracowników czasowych i kontraktowych oraz składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne tych pracowników.
1 1 1 2Personel lokalny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł IV tych warunków.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie wynagrodzeń (wraz z godzinami nadliczbowymi) personelu lokalnego oraz składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne tego personelu.
1 1 1 3Doradcy specjalni/eksperci krajowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 2Dodatkowe szkolenia, przekwalifikowania oraz informacje dla personelu
1 1 2 0Szkolenia i informacje dla personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
77000 _BAR_ 30000 _BAR_ 12435,75 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności akapit trzeci art. 24 tego regulaminu.
1 1 3Ubezpieczenia na wypadek choroby, ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków oraz ubezpieczenia na wypadek utraty pracy
1 1 3 0Ubezpieczenia na wypadek choroby
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
102678 _BAR_ 97000 _BAR_ 21867,79 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Regulamin ubezpieczeń na wypadek choroby dla urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 23.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie składek pracodawcy (3,4 % wynagrodzenia zasadniczego); wysokość składki wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego urzędnika.
1 1 3 1Ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków oraz chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
26426 _BAR_ 25000 _BAR_ 5595,49 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie składek pracodawcy na ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków oraz chorób zawodowych (0,875 % wynagrodzenia zasadniczego).
Do obliczonych w ten sposób kwot dodano kolejne 2 % (zwiększając wymiar składki do 0,8925 %) w celu uwzględnienia wydatków nieobjętych ubezpieczeniem (art. 73 regulaminu pracowniczego).
1 1 3 2Ubezpieczenia na wypadek utraty pracy dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
34730 _BAR_ 23000 _BAR_ 5145,33 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.
Przyznane środki są przeznaczone na ubezpieczenie na wypadek utraty pracy dla pracowników czasowych.
Zastosowana stawka: 1,15 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 3Ustanowienie praw emerytalnych dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42 tych warunków.
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wpłat dokonywanych przez Eurojustu w imieniu pracowników czasowych w celu ustanowienia lub utrzymania praw emerytalnych w kraju pochodzenia tych pracowników.
1 1 4Różne dodatki i świadczenia
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
45995 _BAR_ 600 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie:
- dodatku z tytułu narodzin dziecka,
- w wypadku śmierci urzędnika, wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez okres trzech miesięcy od miesiąca, w którym nastąpił zgon, oraz pokrycie kosztów transportu ciała do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Roczne koszty podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
138194 _BAR_ 60000 _BAR_ 10346,17 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie wypłat w każdym roku kalendarzowym na rzecz personelu w kwotach odpowiadających kosztom podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia oraz, w wypadku przysługującego dodatku na gospodarstwo domowe, również takich kosztów podróży współmałżonka oraz dzieci pozostających na utrzymaniu.
1 1 4 2Dodatki mieszkaniowe oraz transportowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14a i 14b jego załącznika VII.
Rozporządzenie Rady nr 6/66/Euratom, 121/66/EWG z dnia 28 lipca 1966 r. ustanawiające wykaz miejsc, w odniesieniu do których może być przyznany dodatek mieszkaniowy, maksymalną kwotę tego dodatku i zasady jego przyznawania (Dz.U. L 150 z 12.8.1966 — Dziennik Urzędowy Wydanie specjalne w języku angielskim (1965–1966) z listopada 1972 r., str. 212).
Rozporządzenie Rady nr 7/66/Euratom, 122/66/EWG z dnia 28 lipca 1966 r. ustanawiające wykaz miejsc, w odniesieniu do których może być przyznany dodatek transportowy, maksymalną kwotę tego dodatku i zasady jego przyznawania (Dz.U. L 150 z 12.8.1966 — Dziennik Urzędowy Wydanie specjalne w języku angielskim (1965–1966) z listopada 1972 r., str. 214).
1 1 4 4Dodatki tytułem kosztów podróży lokalnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 5Dodatki specjalne dla księgowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 5Godziny nadliczbowe
1 1 5 0Godziny nadliczbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9000 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 56 załącznik VI.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie płatności ryczałtowych lub opartych na stawkach godzinowych z tytułu godzin nadliczbowych przepracowanych przez urzędników oraz personel pomocniczy kategorii C i D oraz personel lokalny, w wypadku którego niemożliwe było wyrównanie w formie czasu wolnego w ramach standardowych umów.
1 1 7Usługi dodatkowe
1 1 7 2Koszty organizacji staży
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 7 4Dodatkowe usługi urzędnicze i tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
276597 _BAR_ 285000 _BAR_ 672868,37 _BAR_
1 1 7 5Tłumaczenia w ramach usług dodatkowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 100000 _BAR_ 90698,60 _BAR_
1 1 7 7Inni usługodawcy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
105510 _BAR_ 157000 _BAR_ 93000,— _BAR_
1 1 8Wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy oraz przeniesieniem pracownika
1 1 8 0Wydatki związane z rekrutacją
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
118481 _BAR_ 65000 _BAR_ 59846,35 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27–31 i 33.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie wydatków związanych z procedurami rekrutacyjnymi.
1 1 8 1Koszty podróży związane z podjęciem pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30600 _BAR_ 10000 _BAR_ 3823,16 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 2 i 71 oraz art. 7 jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów podróży personelu (wraz z członkami rodzin) związanych z rozpoczęciem i zakończeniem pracy.
1 1 8 2Dodatki na zagospodarowanie, przesiedlenie oraz dodatki za przeniesienie pracownika
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
175196 _BAR_ 135000 _BAR_ 13188,30 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów zagospodarowania pracowników zmuszonych do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu pracy lub po jej zakończeniu i przeniesieniu do innego miejsca zamieszkania.
1 1 8 3Koszty przeprowadzki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
156000 _BAR_ 125000 _BAR_ 31852,60 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów przeprowadzki pracowników zmuszonych do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu pracy, przeniesieniu do nowego miejsca pracy lub po zakończeniu pracy i przeniesieniu do innego miejsca zamieszkania.
1 1 8 4Tymczasowe diety dzienne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
191131 _BAR_ 200000 _BAR_ 78731,79 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 10 jego załącznika VII.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie tymczasowych diet dziennych przysługujących pracownikom, którzy mogą wykazać, że byli zmuszeni do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu pracy (w tym także po przeniesieniu).
1 1 9Środki na wyrównanie wynagrodzeń pracowników czasowych
1 1 9 0Współczynniki korygujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
563104 _BAR_ 425000 _BAR_ 125915,95 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65.
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów korekty wynagrodzeń urzędników i pracowników czasowych oraz płatności z tytułu godzin nadliczbowych.
1 1 9 1Środki tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 65.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 roku mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1).
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3830/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich w zakresie szczegółowego regulaminu stosowania korekt wynagrodzeń (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1).
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie kosztów wszystkich korekt wynagrodzeń, zatwierdzonych przez Radę w trakcie roku finansowego.
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz wydatki powiązane
1 3 0 0Koszty podróży personelu Eurojustu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
48000 _BAR_ 35000 _BAR_ 25340,62 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów przejazdów, diet dziennych tytułem podróży oraz wydatków dodatkowych lub nadzwyczajnych poniesionych w ramach wykonywania obowiązków, zgodnie z przepisami regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Restauracje i stołówki
1 4 0 0Koszty bieżące kuchni i stołówek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25572 _BAR_ 10000 _BAR_ 9241,81 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów bieżących prowadzenia restauracji i stołówek, zwłaszcza umów dotyczących utrzymania obiektów i dostaw sprzętu.
1 4 0 1Okresowe adaptacje i wymiany wyposażenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9188 _BAR_ 1000 _BAR_ 40,25 _BAR_
1 4 0 2Wyposażenie kuchni i stołówek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ 15000 _BAR_ 10476,06 _BAR_
1 4 1Obsługa medyczna
1 4 1 0Obsługa medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37836 _BAR_ 30000 _BAR_ 3283,36 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 59 oraz art. 8 jego załącznika II.
1 4 1 1Zakup sprzętu medycznego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 6 —ŚWIADCZENIA SOCJALNE
1 6 0Świadczenia socjalne
1 6 0 0Zapomogi losowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie zapomogi pieniężnej, która może być przyznana urzędnikowi, byłemu urzędnikowi lub spadkobiercom zmarłego urzędnika, będącym w trudnej sytuacji materialnej.
1 6 1Kontakty socjalne między członkami personelu
1 6 1 0Kontakty socjalne między członkami personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 5000 _BAR_ 5373,36 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie kosztów integracji personelu, jak również kosztów przyjęć organizowanych na koniec roku itp.
1 6 2Inne wydatki na cele socjalne
1 6 2 0Inne wydatki na cele socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 5000 _BAR_ 37,10 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ 3400 _BAR_ 1327,56 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie kosztów reprezentacji oraz różnych przyjęć.
1 7 0 1Wydatki związane z organizacją spotkań
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 1 9 —EMERYTURY I ODPRAWY
1 9 0Emerytury i świadczenia emerytalne
1 9 0 0Emerytury i świadczenia emerytalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie emerytur i odpraw.
TYTUŁ 2
INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW ORAZ KOSZTY POWIĄZANE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 0 _BAR_ Czynsz i dzierżawa gruntu _BAR_ 1401208 _BAR_ 1522000 _BAR_ 1558740,28 _BAR_
2 0 0 1 _BAR_ Gwarancje _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 0 0 2 _BAR_ Składki _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 1401208 _BAR_ 1522000 _BAR_ 1558740,28 _BAR_
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 3487 _BAR_ 5000 _BAR_ 3103,35 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 3487 _BAR_ 5000 _BAR_ 3103,35 _BAR_
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 86900 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 86900 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie _BAR_ 137974 _BAR_ 60000 _BAR_ 51302,75 _BAR_
2 0 3 1 _BAR_ Gospodarka odpadami _BAR_ 5715 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 143689 _BAR_ 65000 _BAR_ 51302,75 _BAR_
2 0 4 0 _BAR_ Modernizacja obiektów _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 17544,85 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 17544,85 _BAR_
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 39215 _BAR_ 250000 _BAR_ 300436,15 _BAR_
2 0 5 1 _BAR_ Bezpieczeństwo i higiena pracy _BAR_ 7084 _BAR_ 10000 _BAR_ 12040,48 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 46299 _BAR_ 260000 _BAR_ 312476,63 _BAR_
2 0 9 0 _BAR_ Inne wydatki związane z budynkami _BAR_ 52964 _BAR_ 20000 _BAR_ 10758,09 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 9 — Razem _BAR_ 52964 _BAR_ 20000 _BAR_ 10758,09 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 1734547 _BAR_ 1947000 _BAR_ 1953925,95 _BAR_
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt do przetwarzania danych _BAR_ 4194 _BAR_ 127000 _BAR_ 27101,75 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Zakup i rozwój oprogramowania _BAR_ 185696 _BAR_ 153000 _BAR_ 152415,— _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 10760 _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 3 _BAR_ Usługi doradcze i analityczne _BAR_ p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 200650 _BAR_ 300000 _BAR_ 179516,75 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 200650 _BAR_ 300000 _BAR_ 179516,75 _BAR_
2 2 0 0 _BAR_ Zakup _BAR_ p.m. _BAR_ 15000 _BAR_ 12233,90 _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja i naprawy _BAR_ 1212 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Sprzęt biurowy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 1212 _BAR_ 21000 _BAR_ 12233,90 _BAR_
2 2 1 0 _BAR_ Zakup mebli _BAR_ 30408 _BAR_ 50000 _BAR_ 484828,44 _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem mebli _BAR_ p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ 4267,06 _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Konserwacja i naprawa mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 30408 _BAR_ 60000 _BAR_ 489095,50 _BAR_
2 2 3 0 _BAR_ Zakup, wynajem, konserwacja i naprawa pojazdów _BAR_ 7000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
2 2 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie i rejestracja pojazdów _BAR_ 6380 _BAR_ 8000 _BAR_ 3777,55 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 13380 _BAR_ 20000 _BAR_ 3777,55 _BAR_
2 2 5 0 _BAR_ Zbiory biblioteczne, zakup książek _BAR_ 14000 _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie biblioteczne, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumeraty gazet, magazynów, monografii, czasopism oraz materiałów źródłowych _BAR_ 30000 _BAR_ 10000 _BAR_ 8698,99 _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Oprawa i konserwacja książek i czasopism _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 2 5 5 _BAR_ Prenumeraty i zakup nośników informacji oraz prenumeraty elektroniczne _BAR_ 65000 _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
2 2 5 8 _BAR_ Bazy danych dokumentów _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 109000 _BAR_ 45000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 154000 _BAR_ 146000 _BAR_ 513805,94 _BAR_
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i materiały biurowe _BAR_ 44052 _BAR_ 40000 _BAR_ 32882,85 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 44052 _BAR_ 40000 _BAR_ 32882,85 _BAR_
2 3 2 0 _BAR_ Opłaty bankowe _BAR_ 2000 _BAR_ 1200 _BAR_ 1061,05 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne koszty finansowe _BAR_ 3000 _BAR_ 800 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 5000 _BAR_ 2000 _BAR_ 1061,05 _BAR_
2 3 3 0 _BAR_ Koszty prawne _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 4 1 _BAR_ Wynagrodzenie szkód _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Przeprowadzki jednostek organizacyjnych oraz powiązane koszty _BAR_ p.m. _BAR_ 3000 _BAR_ 345,84 _BAR_
2 3 5 5 _BAR_ Wydatki drobne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 9 _BAR_ Inne koszty operacyjne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 3000 _BAR_ 345,84 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 79052 _BAR_ 45000 _BAR_ 34289,74 _BAR_
2 4 0 0 _BAR_ Opłaty pocztowe _BAR_ 15700 _BAR_ 10000 _BAR_ 6349,32 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 0 — Razem _BAR_ 15700 _BAR_ 10000 _BAR_ 6349,32 _BAR_
2 4 1 0 _BAR_ Abonamenty i opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 218798 _BAR_ 180000 _BAR_ 156473,49 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Zakup i instalacja sprzętu _BAR_ 1200 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 219998 _BAR_ 192000 _BAR_ 156473,49 _BAR_
2 4 2 0 _BAR_ Centrum komputerowe _BAR_ 69757 _BAR_ 90000 _BAR_ 78123,42 _BAR_
2 4 2 1 _BAR_ Sprzęt i oprogramowanie dla systemów w poszczególnych działach _BAR_ 35177 _BAR_ 120000 _BAR_ 118473,02 _BAR_
2 4 2 2 _BAR_ Wsparcie techniczne i logistyczne oraz pomoc dla użytkowników _BAR_ p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 2 — Razem _BAR_ 104934 _BAR_ 220000 _BAR_ 196596,44 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 340632 _BAR_ 422000 _BAR_ 359419,25 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 2508881 _BAR_ 2860000 _BAR_ 3040957,63 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —CZYNSZ I DZIERŻAWA GRUNTU
2 0 0Czynsz i dzierżawa gruntu
2 0 0 0Czynsz i dzierżawa gruntu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1401208 _BAR_ 1522000 _BAR_ 1558740,28 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztu wynajmu budynków.
2 0 0 1Gwarancje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_
2 0 0 2Składki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_
2 0 1Ubezpieczenia
2 0 1 0Ubezpieczenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3487 _BAR_ 5000 _BAR_ 3103,35 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie składek na ubezpieczenie budynku wynajmowanego przez Eurojust.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
86900 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie opłat eksploatacyjnych.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
137974 _BAR_ 60000 _BAR_ 51302,75 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów sprzątania i utrzymania obiektów użytkowanych przez Eurojust.
2 0 3 1Gospodarka odpadami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5715 _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
2 0 4Modernizacja obiektów
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów wyposażenia obiektów oraz napraw w budynku.
2 0 4 0Modernizacja obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 25000 _BAR_ 17544,85 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki przeznaczone są w głównej mierze na pokrycie kosztu założenia archiwum Eurojustu.
2 0 5Ochrona budynków i osób
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie różnych kosztów użytkowania budynków związanych z ochroną i bezpieczeństwem, w szczególności kosztów umów dotyczących nadzoru nad budynkami, wynajmu i uzupełniania gaśnic, zakupu i konserwacji sprzętu gaśniczego, wymiany sprzętu dla pracowników pełniących ochotniczo funkcje strażaków, kosztów przeprowadzania ustawowych kontroli.
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
39215 _BAR_ 250000 _BAR_ 300436,15 _BAR_
2 0 5 1Bezpieczeństwo i higiena pracy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7084 _BAR_ 10000 _BAR_ 12040,48 _BAR_
2 0 9Inne wydatki związane z budynkami
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie innych kosztów okresowych nieuwzględnionych w osobnej kategorii, na przykład kosztów administracyjnych innych niż media (woda, gaz, energia elektryczna), kosztów konserwacji, podatków samorządowych oraz kosztów dodatkowych.
2 0 9 0Inne wydatki związane z budynkami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
52964 _BAR_ 20000 _BAR_ 10758,09 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Sprzęt, sprzęt do przetwarzania danych i koszty operacyjne
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów zakupu lub leasingu sprzętu do przetwarzania danych, rozwoju oprogramowania, konserwacji pakietów oprogramowania, materiałów eksploatacyjnych itp.
2 1 0 0Sprzęt do przetwarzania danych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4194 _BAR_ 127000 _BAR_ 27101,75 _BAR_
2 1 0 1Zakup i rozwój oprogramowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
185696 _BAR_ 153000 _BAR_ 152415,— _BAR_
2 1 0 2Inne wydatki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10760 _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
2 1 0 3Usługi doradcze i analityczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie wydatków na zewnętrzny personel operacyjny (operatorzy, administratorzy, inżynierowie systemów itp.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY POWIĄZANE
2 2 0Sprzęt i instalacje techniczne
2 2 0 0Zakup
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 15000 _BAR_ 12233,90 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów początkowych dostaw sprzętu do przechowywania i archiwizacji dokumentów oraz obsługi korespondencji.
2 2 0 2Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów wynajmu faksów, kopiarek oraz różnych instalacji technicznych.
2 2 0 3Konserwacja, eksploatacja i naprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1212 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów konserwacji i napraw sprzętu.
2 2 0 4Sprzęt biurowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych ze sprzętem biurowym.
2 2 1Zakup, wynajem, konserwacja i naprawa mebli
2 2 1 0Zakup mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30408 _BAR_ 50000 _BAR_ 484828,44 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów zakupu mebli.
2 2 1 2Wynajem mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ 4267,06 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie kosztów wynajmu mebli.
2 2 1 3Konserwacja i naprawa mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie kosztów konserwacji i naprawy mebli.
2 2 3Zakup, wynajem, konserwacja i naprawa pojazdów
2 2 3 0Zakup, wynajem, konserwacja i naprawa pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów zakupu pojazdów dla Eurojust, wynajmu samochodów lub innych środków transportu w celu spełniania nieprzewidzianych potrzeb oraz na pokrycie kosztów ich eksploatacji i konserwacji.i
2 2 3 1Ubezpieczenie i rejestracja pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
6380 _BAR_ 8000 _BAR_ 3777,55 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów ubezpieczenia i rejestracji pojazdów Eurojust.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zbiory biblioteczne, zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
14000 _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów zakupu książek, dokumentów oraz innych publikacji.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie biblioteczne, sprzęt do archiwizacji i powielania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na zakup specjalnego wyposażenia bibliotecznego.
2 2 5 2Prenumeraty gazet, magazynów, monografii, czasopism oraz materiałów źródłowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 10000 _BAR_ 8698,99 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów prenumeraty gazet i czasopism według potrzeb własnych Eurojust.
2 2 5 4Oprawa i konserwacja książek i czasopism
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie kosztów oprawy oraz innych niezbędnych kosztów konserwacji książek i periodyków.
2 2 5 5Prenumeraty i zakup nośników informacji oraz prenumeraty elektroniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
65000 _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na zakup zautomatyzowanego systemu bibliotecznego dla Eurojust.
2 2 5 8Bazy danych dokumentów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
— _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i materiały biurowe
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów papieru i materiałów biurowych.
2 3 0 0Artykuły papiernicze i materiały biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
44052 _BAR_ 40000 _BAR_ 32882,85 _BAR_
2 3 2Koszty finansowe
2 3 2 0Opłaty bankowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2000 _BAR_ 1200 _BAR_ 1061,05 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie opłat bankowych.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przyznana jest na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych poniesionych przez Eurojust przy zarządzaniu budżetem, w zakresie, w jakim straty takie nie mogą być kompensowane przez zyski z tytułu różnic kursowych.
2 3 2 9Inne koszty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 800 _BAR_ _BAR_
2 3 3Koszty prawne
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych oraz usług prawników i innych specjalistów.
2 3 3 0Koszty prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
2 3 4Odszkodowania
Uwagi
Środki te przeznaczone są na odszkodowania oraz zaspokajanie roszczeń wobec Eurojustu (odpowiedzialność cywilna).
2 3 4 0Odszkodowania
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 4 1Wynagrodzenie szkód
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5Inne koszty operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie różnego rodzaju ubezpieczeń (od wielu ryzyk, od odpowiedzialności cywilnej, kradzieży, ubezpieczeń komputerów oraz ubezpieczeń od odpowiedzialności księgowych i administratorów rachunków zaliczkowych).
2 3 5 4Przeprowadzki jednostek organizacyjnych oraz powiązane koszty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 3000 _BAR_ 345,84 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów przeprowadzek w obrębie budynku.
2 3 5 5Wydatki drobne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie różnego rodzaju drobnych wydatków, jakie ponosić może Eurojust w ramach bieżącej działalności.
2 3 5 9Inne koszty operacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie innych kosztów operacyjnych nieuwzględnionych w osobnej kategorii.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE, TELEKOMUNIKACYJNE ORAZ INFRASTRUKTURA KOMPUTEROWA
2 4 0Opłaty pocztowe
2 4 0 0Opłaty pocztowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15700 _BAR_ 10000 _BAR_ 6349,32 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów opłat i przesyłek pocztowych, w tym paczek wysyłanych pocztą.
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Abonamenty i opłaty telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
218798 _BAR_ 180000 _BAR_ 156473,49 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów abonamentu i połączeń telefonicznych, faksowych i telekonferencyjnych oraz wydatków związanych ze sprzętem telekomunikacyjnym.
2 4 1 1Zakup i instalacja sprzętu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1200 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
2 4 2Infrastruktura komputerowa
2 4 2 0Centrum komputerowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
69757 _BAR_ 90000 _BAR_ 78123,42 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów sprzętu i funkcjonowania centrum komputerowego.
2 4 2 1Sprzęt i oprogramowanie dla systemów w poszczególnych działach
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
35177 _BAR_ 120000 _BAR_ 118473,02 _BAR_
2 4 2 2Wsparcie techniczne i logistyczne oraz pomoc dla użytkowników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
TYTUŁ 3
KOSZTY OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 0 _BAR_ Posiedzenia koordynacyjne _BAR_ 440000 _BAR_ 326000 _BAR_ 160477,13 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Posiedzenia zespołowe _BAR_ 50000 _BAR_ 57000 _BAR_ 41855,99 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Spotkania z innymi instytucjami — Europol itp. _BAR_ 80000 _BAR_ 10000 _BAR_ 3673,56 _BAR_
3 0 0 3 _BAR_ Posiedzenia dotyczące rozszerzenia _BAR_ 10000 _BAR_ 47000 _BAR_ 9651,65 _BAR_
3 0 0 4 _BAR_ Inne posiedzenia _BAR_ 80000 _BAR_ 15000 _BAR_ 6466,59 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 660000 _BAR_ 455000 _BAR_ 222124,92 _BAR_
3 0 1 0 _BAR_ Seminaria/strategiczne posiedzenia koordynacyjne _BAR_ 250000 _BAR_ 150000 _BAR_ 139792,34 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 250000 _BAR_ 150000 _BAR_ 139792,34 _BAR_
3 0 2 0 _BAR_ Przyjęcia _BAR_ 13000 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
3 0 2 1 _BAR_ Wydatki na cele reprezentacyjne _BAR_ 40000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20500,— _BAR_
3 0 2 2 _BAR_ Inne wydatki związane z celami reprezentacyjnymi _BAR_ 7000 _BAR_ 4000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 2 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 25000 _BAR_ 20500,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 970000 _BAR_ 630000 _BAR_ 382417,26 _BAR_
3 1 0 0 _BAR_ Podróże służbowe, działalność krajowa członków krajowych _BAR_ 223400 _BAR_ 192900 _BAR_ 69261,44 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 223400 _BAR_ 192900 _BAR_ 69261,44 _BAR_
3 1 1 0 _BAR_ Podróże służbowe związane z rozszerzeniem _BAR_ 7000 _BAR_ 50000 _BAR_ 2017,39 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ 7000 _BAR_ 50000 _BAR_ 2017,39 _BAR_
3 1 2 0 _BAR_ Zwykłe podróże służbowe _BAR_ 210000 _BAR_ 207100 _BAR_ 15366,28 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 2 — Razem _BAR_ 210000 _BAR_ 207100 _BAR_ 15366,28 _BAR_
3 1 3 0 _BAR_ Inne podróże służbowe _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_ 1472,29 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 3 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ — _BAR_ 1472,29 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 490400 _BAR_ 450000 _BAR_ 88117,40 _BAR_
3 2 0 0 _BAR_ Public relations _BAR_ 75000 _BAR_ 152500 _BAR_ 139567,42 _BAR_
3 2 0 1 _BAR_ Utrzymanie witryny internetowej _BAR_ 23000 _BAR_ 2000 _BAR_ 946,— _BAR_
3 2 0 2 _BAR_ Publikacje, materiały informacyjne _BAR_ 70835 _BAR_ 29500 _BAR_ _BAR_
3 2 0 3 _BAR_ Przygotowywanie raportów rocznych _BAR_ 287000 _BAR_ 95000 _BAR_ 53512,77 _BAR_
3 2 0 4 _BAR_ Inne wydatki związane z publikacjami _BAR_ p.m. _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 455835 _BAR_ 280000 _BAR_ 194026,19 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 455835 _BAR_ 280000 _BAR_ 194026,19 _BAR_
3 3 0 0 _BAR_ Zakup książek _BAR_ 303140 _BAR_ 62000 _BAR_ 11641,60 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 303140 _BAR_ 62000 _BAR_ 11641,60 _BAR_
3 3 1 0 _BAR_ Projekty _BAR_ 574625 _BAR_ 26000 _BAR_ 4319,50 _BAR_
3 3 1 1 _BAR_ Sprzęt i instalacje techniczne _BAR_ 420000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 1 — Razem _BAR_ 994625 _BAR_ 38000 _BAR_ 4319,50 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 1297765 _BAR_ 100000 _BAR_ 15961,10 _BAR_
3 4 0 0 _BAR_ Tłumaczenia w Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CdT) _BAR_ 80000 _BAR_ 330000 _BAR_ 35972,42 _BAR_
3 4 0 1 _BAR_ Tłumaczenia wykonywane przez inne agencje _BAR_ 300000 _BAR_ 20000 _BAR_ 361,41 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 380000 _BAR_ 350000 _BAR_ 36333,83 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 380000 _BAR_ 350000 _BAR_ 36333,83 _BAR_
3 5 0 0 _BAR_ Projekty EJN _BAR_ 240000 _BAR_ 160000 _BAR_ 115000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 240000 _BAR_ 160000 _BAR_ 115000,— _BAR_
3 5 1 0 _BAR_ Posiedzenia EJN _BAR_ 165000 _BAR_ 110000 _BAR_ 100663,02 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 1 — Razem _BAR_ 165000 _BAR_ 110000 _BAR_ 100663,02 _BAR_
3 5 2 0 _BAR_ Wydatki na cele reprezentacyjne EJN _BAR_ p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ 1955,90 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ 1955,90 _BAR_
3 5 3 0 _BAR_ Inne wydatki związane z EJN _BAR_ 10000 _BAR_ 5000 _BAR_ 8732,09 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 3 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ 5000 _BAR_ 8732,09 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 415000 _BAR_ 280000 _BAR_ 226351,01 _BAR_
3 6 0 0 _BAR_ Posiedzenia JSB _BAR_ 46000 _BAR_ 19000 _BAR_ 7355,69 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 46000 _BAR_ 19000 _BAR_ 7355,69 _BAR_
3 6 1 0 _BAR_ Wydatki na cele reprezentacyjne JSB _BAR_ 3000 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 1 — Razem _BAR_ 3000 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
3 6 2 0 _BAR_ Inne wydatki JSB _BAR_ 22000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 2 — Razem _BAR_ 22000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 71000 _BAR_ 20000 _BAR_ 7355,69 _BAR_
3 7 0 0 _BAR_ Rezerwa budżetowa _BAR_ 120000 _BAR_ 30000 _BAR_ 907,38 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ 30000 _BAR_ 907,38 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ 120000 _BAR_ 30000 _BAR_ 907,38 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 4200000 _BAR_ 2140000 _BAR_ 951469,86 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13000000 _BAR_ 9300000 _BAR_ 6175363,20 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —POSIEDZENIA, SEMINARIA I WYDATKI NA CELE REPREZENTACYJNE
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów głównych zadań Eurojustu polegających na organizowaniu spotkań i seminariów w celu koordynowania prac nad sprawami oraz zagadnieniami dotyczącymi określonych spraw w Państwach Członkowskich.
3 0 0Posiedzenia
3 0 0 0Posiedzenia koordynacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
440000 _BAR_ 326000 _BAR_ 160477,13 _BAR_
3 0 0 1Posiedzenia zespołowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 57000 _BAR_ 41855,99 _BAR_
3 0 0 2Spotkania z innymi instytucjami — Europol itp.
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 10000 _BAR_ 3673,56 _BAR_
3 0 0 3Posiedzenia dotyczące rozszerzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 47000 _BAR_ 9651,65 _BAR_
3 0 0 4Inne posiedzenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 15000 _BAR_ 6466,59 _BAR_
3 0 1Seminaria
3 0 1 0Seminaria/strategiczne posiedzenia koordynacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
250000 _BAR_ 150000 _BAR_ 139792,34 _BAR_
3 0 2Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 0 2 0Przyjęcia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
13000 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
3 0 2 1Wydatki na cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 20000 _BAR_ 20500,— _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie wydatków na cele reprezentacyjne Eurojustu.
3 0 2 2Inne wydatki związane z celami reprezentacyjnymi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000 _BAR_ 4000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —PODRÓŻE SŁUŻBOWE I PODRÓŻE EKSPERTÓW
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie kosztów różnego rodzaju podróży służbowych członków krajowych i asystentów Eurojustu w związku z wykonywaniem zadań dotyczących koordynacji i współpracy.
3 1 0Podróże służbowe, działalność krajowa członków krajowych
3 1 0 0Podróże służbowe, działalność krajowa członków krajowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
223400 _BAR_ 192900 _BAR_ 69261,44 _BAR_
3 1 1Podróże służbowe związane z rozszerzeniem
3 1 1 0Podróże służbowe związane z rozszerzeniem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7000 _BAR_ 50000 _BAR_ 2017,39 _BAR_
3 1 2Zwykłe podróże służbowe
3 1 2 0Zwykłe podróże służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
210000 _BAR_ 207100 _BAR_ 15366,28 _BAR_
3 1 3Inne podróże służbowe
3 1 3 0Inne podróże służbowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ — _BAR_ 1472,29 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —PUBLIC RELATIONS I WITRYNA INTERNETOWA
3 2 0Public relations i witryna internetowa
3 2 0 0Public relations
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
75000 _BAR_ 152500 _BAR_ 139567,42 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie kosztów działań Eurojustu w zakresie public relations ponoszonych w ramach kontaktów z zewnętrznymi źródłami komunikacji międzynarodowej.
3 2 0 1Utrzymanie witryny internetowej
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
23000 _BAR_ 2000 _BAR_ 946,— _BAR_
3 2 0 2Publikacje, materiały informacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
70835 _BAR_ 29500 _BAR_ _BAR_
3 2 0 3Przygotowywanie raportów rocznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
287000 _BAR_ 95000 _BAR_ 53512,77 _BAR_
3 2 0 4Inne wydatki związane z publikacjami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 1000 _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3 —WYDATKI ZWIĄZANE Z DANYMI I DOKUMENTACJĄ
3 3 0Zakup książek
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie kosztów działalności Eurojustu związanej z prowadzeniem dokumentacji, stanowiącej wsparcie prac nad sprawami.
3 3 0 0Zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
303140 _BAR_ 62000 _BAR_ 11641,60 _BAR_
3 3 1Przetwarzanie danych operacyjnych
3 3 1 0Projekty
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
574625 _BAR_ 26000 _BAR_ 4319,50 _BAR_
Uwagi
Przyznane środki są przeznaczone na pokrycie kosztów opracowania systemu zarządzania sprawami, zabezpieczonej sieci oraz zabezpieczonych łączy komunikacyjnych z Państwami Członkowskimi oraz innymi współpracującymi partnerami.
3 3 1 1Sprzęt i instalacje techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
420000 _BAR_ 12000 _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4 —TŁUMACZENIA MATERIAŁÓW ZWIĄZANYCH ZE SPRAWAMI
3 4 0Tłumaczenia dokumentów
3 4 0 0Tłumaczenia w Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CdT)
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 330000 _BAR_ 35972,42 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta jest przeznaczona na pokrycie kosztów tłumaczeń materiałów związanych ze sprawami lub innych materiałów operacyjnych Eurojustu.
3 4 0 1Tłumaczenia wykonywane przez inne agencje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
300000 _BAR_ 20000 _BAR_ 361,41 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5 —PROJEKTY, POSIEDZENIA I WYDATKI NA CELE REPREZENTACYJNE EUROPEJSKIEJ SIECI SĄDOWNICZEJ (EJN)
Uwagi
Zgodnie z art. 26 ust. 2 lit. b) decyzji Eurojust, EJN będzie korzystać ze środków Eurojustu.
3 5 0Projekty EJN
3 5 0 0Projekty EJN
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
240000 _BAR_ 160000 _BAR_ 115000,— _BAR_
3 5 1Posiedzenia EJN
3 5 1 0Posiedzenia EJN
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
165000 _BAR_ 110000 _BAR_ 100663,02 _BAR_
3 5 2Wydatki na cele reprezentacyjne EJN
3 5 2 0Wydatki na cele reprezentacyjne EJN
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 5000 _BAR_ 1955,90 _BAR_
3 5 3Inne wydatki związane z EJN
3 5 3 0Inne wydatki związane z EJN
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10000 _BAR_ 5000 _BAR_ 8732,09 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6 —WYDATKI NA POSIEDZENIA I CELE REPREZENTACYJNE WSPÓLNEGO ORGANU NADZORU (JSB)
Uwagi
Zgodnie z art. 23 ust. 10 decyzji Eurojustu, koszty sekretariatu Wspólnego Organu Nadzoru będą pokrywane z budżetu Eurojustu.
3 6 0Posiedzenia JSB
3 6 0 0Posiedzenia JSB
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
46000 _BAR_ 19000 _BAR_ 7355,69 _BAR_
3 6 1Wydatki na cele reprezentacyjne JSB
3 6 1 0Wydatki na cele reprezentacyjne JSB
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3000 _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_
3 6 2Inne wydatki JSB
3 6 2 0Inne wydatki JSB
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
22000 _BAR_ — _BAR_ _BAR_
ROZDZIAŁ 3 7 —REZERWA BUDŻETOWA
3 7 0Rezerwa budżetowa
3 7 0 0Rezerwa budżetowa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
120000 _BAR_ 30000 _BAR_ 907,38 _BAR_
--------------------------------------------------
Plan zatrudnienia na 2005 r.
Lista personelu statutowego _BAR_
Kategorie i stopnie _BAR_ Stanowiska _BAR_
2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Przewidywane wg stanu na dzień 31.12.03 _BAR_ Zatwierdzone w ramach budżetu _BAR_ Zatwierdzone w ramach budżetu _BAR_
Stałe _BAR_ Czasowe _BAR_ Stałe _BAR_ Czasowe _BAR_ Stałe _BAR_ Czasowe _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
A*11 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
A*10 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_ _BAR_ 7 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_
Ogółem stopni A* _BAR_ — _BAR_ 6 _BAR_ — _BAR_ 17 _BAR_ — _BAR_ 21 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
B*6 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
B*5 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 9 _BAR_
Ogółem stopni B* _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_ — _BAR_ 13 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
C*5 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
C*4 _BAR_ _BAR_ 16 _BAR_ _BAR_ 17 _BAR_ _BAR_ 17 _BAR_
C*3 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
C*2 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 24 _BAR_ _BAR_ 25 _BAR_
C*1 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_
Ogółem stopni C* _BAR_ — _BAR_ 16 _BAR_ — _BAR_ 43 _BAR_ — _BAR_ 44 _BAR_
D*5 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
D*3 _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_
D*2 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 9 _BAR_ _BAR_ 9 _BAR_
Ogółem stopni D* _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 9 _BAR_ — _BAR_ 9 _BAR_
Ogółem _BAR_ — _BAR_ 28 _BAR_ — _BAR_ 76 _BAR_ — _BAR_ 87 _BAR_
Łącznie zatrudnionych _BAR_ 28 _BAR_ 76 _BAR_ 87 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) za rok finansowy 2005
(2005/286/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG _BAR_ 8150000 _BAR_ 7484000 _BAR_ 8199308,90 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 8150000 _BAR_ 7484000 _BAR_ 8199308,90 _BAR_
2 0 _BAR_ DOTACJA Z BUDŻETU OGÓLNEGO WSPÓLNOT EUROPEJSKICH _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
3 0 _BAR_ REZERWA NA UZUPEŁNIENIE DEFICYTU _BAR_ 2014000 _BAR_ 3449000 _BAR_ 1406999,76 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2014000 _BAR_ 3449000 _BAR_ 1406999,76 _BAR_
5 0 _BAR_ DOCHODY Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ URZĘDU _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 14308,79 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 14308,79 _BAR_
6 0 _BAR_ GAZETA URZĘDOWA _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 142163,56 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 142163,56 _BAR_
9 1 _BAR_ ODSETKI BANKOWE _BAR_ 333000 _BAR_ 350000 _BAR_ 400761,25 _BAR_
9 2 _BAR_ PODARUNKI I DAROWIZNY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 333000 _BAR_ 350000 _BAR_ 400761,25 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 11298000 _BAR_ 10163542,26 _BAR_
TYTUŁ 1
DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 0 _BAR_ Otrzymane opłaty _BAR_ 8150000 _BAR_ 7484000 _BAR_ 8199308,90 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 8150000 _BAR_ 7484000 _BAR_ 8199308,90 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 8150000 _BAR_ 7484000 _BAR_ 8199308,90 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —DOCHODY ZE ŚWIADCZONYCH USŁUG
1 0 0Otrzymane opłaty
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
8150000 _BAR_ 7484000 _BAR_ 8199308,90 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (Dz.U. L 227 z 1.9.1994, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2506/95 (Dz.U. L 258 z 28.10.1995, str. 3).
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1238/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (Dz.U. L 121 z 1.6.1995, str. 31), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 329/2000 (Dz.U. L 37 z 12.2.2000, str. 19).
Na niniejsze dochody Urzędu składają się opłaty uiszczone przez strony wnioskujące o wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin oraz przez inne strony uczestniczące w postępowaniu.
TYTUŁ 2
SUBWENCJE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Subwencja z Pozycji B2-5 1 0 2 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —DOTACJA Z BUDŻETU OGÓLNEGO WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
2 0 0Subwencja z Pozycji B2-5 1 0 2
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 2100/94, w szczególności jego art. 108 ust. 3.
Subwencja z tytułu "Środki ochrony roślin".
TYTUŁ 3
REZERWA
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 _BAR_ 2014000 _BAR_ 3449000 _BAR_ 1406999,76 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2014000 _BAR_ 3449000 _BAR_ 1406999,76 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —REZERWA NA UZUPEŁNIENIE DEFICYTU
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
2014000 _BAR_ 3449000 _BAR_ 1406999,76 _BAR_
Uwagi
Celem niniejszych środków jest zachowanie równowagi pomiędzy dochodami i wydatkami.
TYTUŁ 5
DOCHODY Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ URZĘDU
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 14308,79 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 14308,79 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —DOCHODY Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ URZĘDU
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 14308,79 _BAR_
TYTUŁ 6
SKŁADKI NA PROGRAMY WSPÓLNOTOWE, ZWROT WYDATKÓW, DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 6 0 _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 142163,56 _BAR_
_BAR_ Tytuł 6 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 142163,56 _BAR_
ROZDZIAŁ 6 0 —GAZETA URZĘDOWA
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
15000 _BAR_ 15000 _BAR_ 142163,56 _BAR_
Uwagi
Dochody z tytułu sprzedaży Urzędowej Gazety Urzędu.
TYTUŁ 9
INNE DOCHODY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 1 _BAR_ 333000 _BAR_ 350000 _BAR_ 400761,25 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 9 2 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 9 — Razem _BAR_ 333000 _BAR_ 350000 _BAR_ 400761,25 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 11298000 _BAR_ 10163542,26 _BAR_
ROZDZIAŁ 9 1 —ODSETKI BANKOWE
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
333000 _BAR_ 350000 _BAR_ 400761,25 _BAR_
Uwagi
Odsetki bankowe.
ROZDZIAŁ 9 2 —PODARUNKI I DAROWIZNY
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki otrzymane od lokalnych władz francuskich (region Pays de la Loire, departament Maine-et-Loire i władze miasta Angers) w związku z ustanowieniem siedziby CPVO w Angers.
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 3720000 _BAR_ 3454000 _BAR_ 2909520,09 _BAR_
1 2 _BAR_ DALSZE SZKOLENIA _BAR_ 80000 _BAR_ 70600 _BAR_ 19882,65 _BAR_
1 3 _BAR_ MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE _BAR_ 198000 _BAR_ 170000 _BAR_ 159100,— _BAR_
1 4 _BAR_ ŚWIADCZENIA DODATKOWE _BAR_ 33000 _BAR_ 15000 _BAR_ 20865,47 _BAR_
1 5 _BAR_ OPIEKA SPOŁECZNA _BAR_ 9000 _BAR_ 8000 _BAR_ 6576,59 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 17000 _BAR_ 15000 _BAR_ 7346,90 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4057000 _BAR_ 3732600 _BAR_ 3123291,70 _BAR_
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 274000 _BAR_ 274000 _BAR_ 164169,44 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 315000 _BAR_ 949000 _BAR_ 162118,64 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 220000 _BAR_ 204400 _BAR_ 79741,62 _BAR_
2 3 _BAR_ ADMINISTRACJA BIEŻĄCA _BAR_ 140000 _BAR_ 130000 _BAR_ 93264,03 _BAR_
2 4 _BAR_ OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 95000 _BAR_ 85000 _BAR_ 64590,87 _BAR_
2 5 _BAR_ POSIEDZENIA _BAR_ 269000 _BAR_ 269000 _BAR_ 214652,98 _BAR_
2 6 _BAR_ WEWNĘTRZNE KONTROLE I OCENY _BAR_ 95000 _BAR_ 120000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1408000 _BAR_ 2031400 _BAR_ 778537,58 _BAR_
3 0 _BAR_ OPŁATY ZA DZIAŁALNOŚĆ URZĘDÓW BADAWCZYCH _BAR_ 3916000 _BAR_ 4363000 _BAR_ 5496615,— _BAR_
3 1 _BAR_ UTRZYMANIE ZBIORÓW WSKAZAŃ _BAR_ p.m. _BAR_ 200000 _BAR_ 43097,73 _BAR_
3 2 _BAR_ ZAMÓWIENIA INNYCH RAPORTÓW BADAŃ _BAR_ 198000 _BAR_ 238000 _BAR_ 215580,63 _BAR_
3 3 _BAR_ BADANIE NAZW ODMIAN _BAR_ 59000 _BAR_ 59000 _BAR_ 55180,— _BAR_
3 4 _BAR_ PUBLIKACJE I TŁUMACZENIA _BAR_ 294000 _BAR_ 294000 _BAR_ 249829,61 _BAR_
3 5 _BAR_ TECHNICZNE ANKIETY, BADANIA I KONSULTACJE _BAR_ 500000 _BAR_ 300000 _BAR_ 132191,20 _BAR_
3 6 _BAR_ SPECJALNI DORADCY _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 69218,81 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5047000 _BAR_ 5534000 _BAR_ 6261712,98 _BAR_
10 0 _BAR_ ŚRODKI TYMCZASOWE _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
10 1 _BAR_ REZERWA NA POKRYCIE NADZWYCZAJNYCH STRAT I NIEPRZEWIDZIANYCH WYDATKÓW _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
10 2 _BAR_ WKŁAD NA RZECZ CENTRUM TŁUMACZEŃ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
10 3 _BAR_ ZWROT SKŁADKI WSPÓLNOTOWEJ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 10 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 11298000 _BAR_ 10163542,26 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 0 _BAR_ Wydatki na personel CZYNNIE zatrudniony _BAR_ 3720000 _BAR_ 3454000 _BAR_ 2909520,09 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 3720000 _BAR_ 3454000 _BAR_ 2909520,09 _BAR_
1 2 0 _BAR_ Dalsze szkolenia, kursy językowe, powtórne szkolenia i informacje dla personelu _BAR_ 80000 _BAR_ 70600 _BAR_ 19882,65 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 80000 _BAR_ 70600 _BAR_ 19882,65 _BAR_
1 3 0 _BAR_ Koszty misji, koszty podróży i inne koszty towarzyszące _BAR_ 198000 _BAR_ 170000 _BAR_ 159100,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 198000 _BAR_ 170000 _BAR_ 159100,— _BAR_
1 4 0 _BAR_ Personel agencji zatrudnienia, pomoc techniczna i administracyjna _BAR_ 33000 _BAR_ 15000 _BAR_ 20865,47 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 33000 _BAR_ 15000 _BAR_ 20865,47 _BAR_
1 5 0 _BAR_ Zapomogi specjalne, kontakty towarzyskie pomiędzy członkami personelu, inne wydatki społeczne i socjalne _BAR_ 9000 _BAR_ 8000 _BAR_ 6576,59 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 5 — RAZEM _BAR_ 9000 _BAR_ 8000 _BAR_ 6576,59 _BAR_
1 7 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 17000 _BAR_ 15000 _BAR_ 7346,90 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 17000 _BAR_ 15000 _BAR_ 7346,90 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4057000 _BAR_ 3732600 _BAR_ 3123291,70 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Wydatki na personel CZYNNIE zatrudniony
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3720000 _BAR_ 3454000 _BAR_ 2909520,09 _BAR_
Uwagi
Zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich oraz planem zatrudnienia niniejsze środki przeznaczone są w szczególności na:
- wynagrodzenia zasadnicze,
- dodatki rodzinne (dodatek na prowadzenie domu, na utrzymanie dzieci, na edukację dzieci),
- dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny,
- dodatek stały dla urzędników i pracowników czasowych zaszeregowanych w kategorii C,
- składki pracodawcy na ubezpieczenie społeczne,
- koszty eksploatacyjne związane z prowadzeniem restauracji, kawiarni oraz stołówek,
- honoraria służb medycznych, koszty związane z profilaktyczną opieką medyczną, medyczne materiały zużywalne, zakup sprzętu i specjalnych mebli,
- składki pracodawcy na ubezpieczenie zdrowotne,
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych oraz dodatkowe wydatki wynikające z zastosowania właściwych postanowień regulaminu pracowniczego dotyczących pokrywania wydatków nieobjętych ubezpieczeniem,
- ryzyko bezrobocia dotyczące pracowników czasowych,
- opłaty związane z ustanowieniem praw emerytalnych w kraju pochodzenia,
- dodatek z tytułu narodzin dziecka,
- zasiłek pogrzebowy,
- koszty podróży,
- dodatek z tytułu zakwaterowania i/lub z tytułu transportu,
- dodatek służbowy,
- zryczałtowany zwrot kosztów podróży w granicach gminy, w której zatrudniony jest personel,
- odprawy w związku z wypowiedzeniem stosunku pracy oraz odszkodowania z tytułu zakończenia umowy,
- nadgodziny (kategorie C i D oraz personel lokalny),
- udział Urzędu w kosztach opieki nad dziećmi (żłobki, ośrodki opieki dziennej itp.),
- wydatki związane z zatrudnianiem,
- zasiłek osiedleńczy oraz zwrot z tytułu przesiedlenia,
- koszty przeprowadzki,
- tymczasowe dzienne diety służbowe,
- wskaźniki korygujące,
- wyrównanie wynagrodzeń zatwierdzone przez Radę, - koszty związane z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników krajowych lub innych ekspertów do Urzędu lub wezwanych na krótkie konsultacje, w szczególności w celu zwiększenia współpracy z urzędami krajowymi oraz w celu opracowania protokołów technicznych,
- spłaty dodatkowych kosztów Urzędu związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem personelu Urzędu zatrudnionego na podstawie regulaminu pracowniczego do krajowych lub międzynarodowych urzędów na mocy umów o wymianie,
- wydatki związane z przeprowadzaniem praktycznych szkoleń administracyjnych dla młodych absolwentów studiów.
Wydatki te mogą obejmować składki na ubezpieczenie społeczne dla personelu odbywającego szkolenie, jak również opłaty i koszty transportu poniesione na początku i na końcu sesji szkoleniowych, koszty związane z programem szkolenia oraz koszty obejmujące zakwaterowanie, posiłki i dokumentację.
ROZDZIAŁ 1 2 —DALSZE SZKOLENIA
1 2 0Dalsze szkolenia, kursy językowe, powtórne szkolenia i informacje dla personelu
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 70600 _BAR_ 19882,65 _BAR_
Uwagi
Zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich niniejsze środki przeznaczone są w szczególności na opłacenie organizacji kursów językowych, kursów wprowadzających dla nowo zatrudnionych pracowników, kursów rozwojowych dla personelu, powtórnych szkoleń, kursów w zakresie wykorzystania nowoczesnych technik, seminariów itd.
Środki pokrywają również zakup sprzętu i dokumentację oraz wynajęcie doradców organizacyjnych.
ROZDZIAŁ 1 3 —MISJE I PODRÓŻE SŁUŻBOWE
1 3 0Koszty misji, koszty podróży i inne koszty towarzyszące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
198000 _BAR_ 170000 _BAR_ 159100,— _BAR_
Uwagi
Zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich niniejsze środki przeznaczone są w szczególności na pokrycie kosztów transportu, wypłat dziennych diet służbowych w trakcie odbywania misji oraz dodatkowych lub specjalnych kosztów związanych z misją, poniesionych przez personel Urzędu zatrudniony na podstawie regulaminu pracowniczego oraz ekspertów i krajowych lub międzynarodowych urzędników oddelegowanych do Urzędu.
ROZDZIAŁ 1 4 —ŚWIADCZENIA DODATKOWE
1 4 0Personel agencji zatrudnienia, pomoc techniczna i administracyjna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
33000 _BAR_ 15000 _BAR_ 20865,47 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokrywać wydatki związane z:
- personelem agencji zatrudnienia, w szczególności maszynistki, telefonistki itd.,
- personelem na umowie u podwykonawców ds. technicznych lub administracyjnych.
ROZDZIAŁ 1 5 —OPIEKA SPOŁECZNA
1 5 0Zapomogi specjalne, kontakty towarzyskie pomiędzy członkami personelu, inne wydatki społeczne i socjalne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
9000 _BAR_ 8000 _BAR_ 6576,59 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 76.
Niniejsze środki mają pokrywać w szczególności:
- zapomogi, do których mają prawo urzędnicy, byli urzędnicy lub żyjący członkowie rodziny urzędnika, którzy znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji (kiedy nie mogą otrzymać pożyczki lub zaliczki na poczet wynagrodzenia ze względu na ich sytuację finansową),
- wydarzenia społeczne, kulturalne i artystyczne,
- subwencje dla klubów sportowych i stowarzyszeń kulturalnych,
- subwencje dla stowarzyszeń rodzinnych (pomoc mająca na celu integrację rodzin nowych urzędników i innych pracowników, na przykład kursy językowe),
- inne subwencje,
- pomoc dla pracowników niepełnosprawnych,
- pomoc dla rodzin,
- przyjęcie nowych pracowników, oraz
- pomoc prawnicza.
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
17000 _BAR_ 15000 _BAR_ 7346,90 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów poniesionych przez upoważnionych pracowników w związku z wypełnianiem obowiązku Urzędu odnośnie do przyjęć i celów reprezentacyjnych leżących w interesie danego działu.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 0 0 _BAR_ Wydatki na budynki _BAR_ 274000 _BAR_ 274000 _BAR_ 164169,44 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 274000 _BAR_ 274000 _BAR_ 164169,44 _BAR_
2 1 0 _BAR_ Wyposażenie, oprogramowanie i usługi zewnętrzne _BAR_ 315000 _BAR_ 949000 _BAR_ 162118,64 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 315000 _BAR_ 949000 _BAR_ 162118,64 _BAR_
2 2 0 _BAR_ Meble, sprzęt techniczny, transportowy i wyposażenie biblioteki _BAR_ 220000 _BAR_ 204400 _BAR_ 79741,62 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 220000 _BAR_ 204400 _BAR_ 79741,62 _BAR_
2 3 0 _BAR_ Wydatki na administrację bieżącą _BAR_ 140000 _BAR_ 130000 _BAR_ 93264,03 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 140000 _BAR_ 130000 _BAR_ 93264,03 _BAR_
2 4 0 _BAR_ Opłaty pocztowe i telekomunikacyjne _BAR_ 95000 _BAR_ 85000 _BAR_ 64590,87 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 95000 _BAR_ 85000 _BAR_ 64590,87 _BAR_
2 5 0 _BAR_ Wydatki związane z formalnymi i innymi posiedzeniami _BAR_ 269000 _BAR_ 269000 _BAR_ 214652,98 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 269000 _BAR_ 269000 _BAR_ 214652,98 _BAR_
2 6 0 _BAR_ Wewnętrzne kontrole i oceny _BAR_ 95000 _BAR_ 120000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 6 — RAZEM _BAR_ 95000 _BAR_ 120000 _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1408000 _BAR_ 2031400 _BAR_ 778537,58 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI, WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Wydatki na budynki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
274000 _BAR_ 274000 _BAR_ 164169,44 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć:
- czynsz za lokale zajmowane przez Urząd oraz wynajem sal konferencyjnych, magazynów, lokali do archiwizacji, lokali sanitarnych, kuchni, garaży oraz parkingów,
- premie ubezpieczeniowe płacone w związku z polisami ubezpieczeniowymi wykupionymi dla lokali zajmowanych przez Urząd,
- zużycie wody, gazu, elektryczności oraz oleju opałowego,
- koszty konserwacji, zgodnie z obecnymi umowami (biura, windy, ogrzewanie centralne, sprzęt klimatyzacyjny itd.), koszty utrzymania czystości (regularne sprzątanie, zakup produktów konserwujących, myjących, piorących, do prania chemicznego itd.) oraz powtórne malowanie, naprawy i dostawy wymagane przez warsztaty konserwacyjne,
- zakup sprzętu i wyposażenia oraz naprawy budynków, na przykład zmiany ustawienia ścianek działowych, dostosowanie instalacji technicznych i inne roboty specjalistyczne dotyczące prac metalowych, elektryczności, instalacji sanitarnych, malowania, renowacji biur, pokrycia podłogowego, stolarki, murarstwa itd.,
- różnorodne wydatki związane z bezpieczeństwem osób, budynków i dóbr, w szczególności umowy o bezpieczeństwie budynków, zakup, wynajem oraz eksploatacja sprzętu przeciwpożarowego, wymiana sprzętu dla urzędników i innych pracowników zajmujących się pierwszą pomocą, koszty przeprowadzania weryfikacji wymaganych przez przepisy prawne,
- zakup lub dzierżawa budynków oraz wydatki na pomoc techniczną w związku z dużymi pracami wyposażeniowymi,
- honoraria ekspertów ds. finansowych i technicznych przed nabyciem lub wybudowaniem nieruchomości oraz konsultantów do prac wyposażeniowych,
- wydatki na budynki, jak na przykład opłaty za zarządzanie w budynkach zajmowanych przez kilka jednostek, koszty pomiarów geodezyjnych lokali, podatki będące opłatą za ogólne świadczenia (opłaty drogowe, wywóz śmieci itd.) oraz koszty towarzyszące.
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Wyposażenie, oprogramowanie i usługi zewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
315000 _BAR_ 949000 _BAR_ 162118,64 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokrywać:
- zakup, wynajem oraz konserwację oprogramowania, różnorodnych zużywalnych produktów komputerowych i innego sprzętu do przetwarzania danych.
Środki te również pokrywają koszty utrzymania, eksploatacji i napraw,
- koszty związane z przedsiębiorstwami zajmującymi się przetwarzaniem danych oraz z konsultantami zajmującymi się przetwarzaniem danych w odniesieniu do takich usług, jak:
- konserwacja istniejącego sprzętu,
- instalacja nowego sprzętu oraz rozbudowa istniejącego sprzętu (badania wykonalności, analizy, programowanie, uruchomienie itd.),
- zakup, wynajem oraz konserwacja wszystkich programów i oprogramowania itd.,
koszty związane z zewnętrznymi ekspertami zajmującymi się przetwarzaniem danych (operatorzy, informatycy, inżynierowie systemów, personel wprowadzający dane itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Meble, sprzęt techniczny, transportowy i wyposażenie biblioteki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
220000 _BAR_ 204400 _BAR_ 79741,62 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć:
- wydatki na zakup, odnowienie, wymianę, okazjonalny wynajem lub naprawę i konserwację sprzętu, w szczególności audiowizualnego, odtwarzającego, archiwizującego, biblioteki i sprzętu do tłumaczeń ustnych, jak np. kabiny, hełmofony do instalacji do tłumaczeń symultanicznych oraz różnorodne narzędzia do utworzenia warsztatów konserwacyjnych,
- koszt zakupu, wynajmu, konserwacji oraz naprawy sprzętu i instalacji technicznych, takich jak faksy, kserokopiarki itd.,
- wydatki na zakup, wynajem, instalację oraz utrzymanie elektronicznego wyposażenia biur, takiego jak maszyny do pisania, kalkulatory, edytory tekstu itd., oraz wydatki dotyczące dokumentacji, artykułów biurowych itd.,
- wymogi związane z meblami, czy to ich zakup, czy odnowienie, wymianę, okazjonalny wynajem lub naprawę i konserwację takich mebli,
- zakup, odnowienie, wynajem i konserwacja pojazdów przeznaczonych dla Urzędu oraz koszty eksploatacyjne: ubezpieczenie, paliwo, części zamienne oraz wszystkie rachunki za naprawę,
- koszt przejazdu taksówkami lub wynajmu samochodów w wypadku przejazdów, których charakter jest tak pilny i/lub wyjątkowy, że nie mogą zostać użyte inne środki transportu,
- zakup literatury specjalistycznej, roczników statystycznych, książek telefonicznych, słowników, dokumentów i innych publikacji specjalistycznych (nieperiodycznych) w wersji papierowej lub elektronicznej (płyty CD-ROM).
Środki te również obejmują wzniowienia posiadanych publikacji,
- zakup sprzętu specjalistycznego dla biblioteki Urzędu (katalogi, półki, meble do przechowywania katalogów, czytniki mikrofisz, czytniki płyt CD-ROM itd.),
- koszt prenumeraty gazet, periodyków specjalistycznych, gazet codziennych wydawanych w Państwach Członkowskich, dzienników urzędowych, nagrań parlamentarnych, statystyk dotyczących handlu zagranicznego, różnorodne biuletyny i inne publikacje specjalistyczne,
- bindowanie i inne koszty niezbędne do konserwacji książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —ADMINISTRACJA BIEŻĄCA
2 3 0Wydatki na administrację bieżącą
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
140000 _BAR_ 130000 _BAR_ 93264,03 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć:
- zakup papieru, kopert, artykułów biurowych, koszty drukowania na zewnątrz, koszty kopiowania oraz zakup produktów do sprzętu odtwarzającego,
- opłaty bankowe oraz koszt połączenia z międzybankową siecią telekomunkacyjną,
- straty poniesione przez Urząd w wyniku przeprowadzienia wymian walut wynikających z zarządzania budżetem, jeżeli nie zostały one zniwelowane przez zysk uzyskany na wymianie walut,
- koszt gwarancji bankowych wobec stron trzecich w celu dostosowania się do klauzul umów,
- wstępne koszty prawne oraz usługi prawnicze lub świadczenia innych ekspertów poproszonych o udzielenie porady Urzędowi.
Środki te obejmują również wydatki poniesione przed Trybunałem Sprawidliwości i innymi sądami,
- odszkodowania i koszty zaspokojenia żądań wobec Urzędu (odpowiedzialność cywilna),
- różne rodzaje ubezpieczeń (w szczególności od odpowiedzialności cywilnej, kradzieży, ubezpieczenia obejmującego odpowiedzialność urzędników ds. rachunkowości i dysponentów zaliczek oraz ubezpieczenia dla personelu sklepów i restauracji itd.),
- koszt napojów i posiłków podawanych podczas spotkań wewnętrznych,
- koszt przeprowadzek Urzędu oraz ogólne przenoszenie sprzętu, mebli i artykułów biurowych wewnątrz budynku,
- usługi wyświadczone Urzędowi przez instytucje, agencje i urzędy wspólnotowe, w szczególności usługi związane z tłumaczeniami ustnymi podczas zebrań Rady Administracyjnej.
ROZDZIAŁ 2 4 —OPŁATY POCZTOWE I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Opłaty pocztowe i telekomunikacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
95000 _BAR_ 85000 _BAR_ 64590,87 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć:
- wydatki na opłaty pocztowe i usługi przesyłkowe dla przesyłek zwykłych, sprawozdań i publikacji, na paczki pocztowe i inne wysyłane pocztą lotniczą lub naziemną oraz na wewnętrzne przesyłki Urzędu,
- koszt wynajęcia aparatów telefonicznych i rozmów telefonicznych (jedynie rozmowy urzędowe, ponieważ rozmowy prywatne są fakturowane), faksy, wideokonferencje, transmisje danych i zakup książek telefonicznych,
- wydatki na sprzęt telekomunikacyjny, w tym kable: zakup, wynajem, instalacje, konserwacja, dokumentacja itd.
ROZDZIAŁ 2 5 —POSIEDZENIA
2 5 0Wydatki związane z formalnymi i innymi posiedzeniami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
269000 _BAR_ 269000 _BAR_ 214652,98 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki mają w szczególności pokryć:
- wydatki na podróże, diety i inne wydatki ekspertów i innych osób, w szczególności członków Rady Administracyjnej, którzy zostali wezwani do uczestniczenia w posiedzeniach, grupach badawczych i grupach roboczych.
Środki te również obejmują koszty związane z przeprowadzaniem posiedzeń, w tym wydatki na przyjęcia, jeżeli nie są pokryte przez istniejącą infrastrukturę,
- działania z przyszłymi Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej,
- wydatki związane z organizacją konferencji, seminariów, targów handlowych i spotkań, z wyjątkiem wydatków dotyczących istniejącej infrastruktury oraz wynagrodzeń dla tłumaczy konferencyjnych,
- wydatki na usługi tłumaczy pisemnych i/lub ustnych zewnętrznych lub pracujących w agencji oraz na maszynopisanie i inne oddelegowywane zadania, w szczególności do Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu.
ROZDZIAŁ 2 6 —WEWNĘTRZNE KONTROLE I OCENY
2 6 0Wewnętrzne kontrole i oceny
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
95000 _BAR_ 120000 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie kosztów wewnętrznych kontroli i ocen.
TYTUŁ 3
KOSZTY OPERACYJNE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 0 0 _BAR_ Opłaty uiszczane właściwym agencjom i urzędom w Państwach Członkowskich, które mają charakter urzędów badawczych _BAR_ 3916000 _BAR_ 4363000 _BAR_ 5496615,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 3916000 _BAR_ 4363000 _BAR_ 5496615,— _BAR_
3 1 0 _BAR_ Wydatki na utrzymanie zbiorów wskazań odmian w urzędach badań _BAR_ p.m. _BAR_ 200000 _BAR_ 43097,73 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 200000 _BAR_ 43097,73 _BAR_
3 2 0 _BAR_ Wydatki na zamówienia innych raportów badań udostępnionych w oparciu o porozumienie pomiędzy Urzędem i właściwym organem w Państwie Członkowskim _BAR_ 198000 _BAR_ 238000 _BAR_ 215580,63 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 198000 _BAR_ 238000 _BAR_ 215580,63 _BAR_
3 3 0 _BAR_ Wydatki na badanie nazw odmian _BAR_ 59000 _BAR_ 59000 _BAR_ 55180,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 59000 _BAR_ 59000 _BAR_ 55180,— _BAR_
3 4 0 _BAR_ Publikacje urzędowe, ogólne i reklamowe oraz usługi translatorskie _BAR_ 294000 _BAR_ 294000 _BAR_ 249829,61 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 294000 _BAR_ 294000 _BAR_ 249829,61 _BAR_
3 5 0 _BAR_ Badania techniczne _BAR_ 500000 _BAR_ 300000 _BAR_ 132191,20 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 500000 _BAR_ 300000 _BAR_ 132191,20 _BAR_
3 6 0 _BAR_ Specjalni doradcy _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 69218,81 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 69218,81 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5047000 _BAR_ 5534000 _BAR_ 6261712,98 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —OPŁATY ZA DZIAŁALNOŚĆ URZĘDÓW BADAWCZYCH
3 0 0Opłaty uiszczane właściwym agencjom i urzędom w Państwach Członkowskich, które mają charakter urzędów badawczych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3916000 _BAR_ 4363000 _BAR_ 5496615,— _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie w szczególności:
- opłat uiszczanych urzędom, którym Urząd powierzył odpowiedzialność za przeprowadzanie badań technicznych odmian roślin,
- opłat uiszczanych urzędom, którym powierzono odpowiedzialność za przeprowadzanie weryfikacji technicznych po przyznaniu przez Urząd praw do ochrony odmian roślin.
ROZDZIAŁ 3 1 —UTRZYMANIE ZBIORÓW WSKAZAŃ
3 1 0Wydatki na utrzymanie zbiorów wskazań odmian w urzędach badań
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 200000 _BAR_ 43097,73 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie w szczególności kosztów poniesionych przez właściwe agencje i urzędy w związku z utrzymywaniem zbiorów wskazań odmian roślin, jako podstawy do badań technicznych zleconych przez Urząd.
ROZDZIAŁ 3 2 —ZAMÓWIENIA INNYCH RAPORTÓW BADAŃ
3 2 0Wydatki na zamówienia innych raportów badań udostępnionych w oparciu o porozumienie pomiędzy Urzędem i właściwym organem w Państwie Członkowskim
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
198000 _BAR_ 238000 _BAR_ 215580,63 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie, zgodnie z zasadami wykonawczymi, zakupu raportów badań udostępnionych Urzędowi i odnoszących się do już wykonanych badań technicznych lub, w określonych wypadkach, badań już będących w trakcie przeprowadzania.
ROZDZIAŁ 3 3 —BADANIE NAZW ODMIAN
3 3 0Wydatki na badanie nazw odmian
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
59000 _BAR_ 59000 _BAR_ 55180,— _BAR_
Uwagi
Badanie zaproponowanych nazw odmian (art. 54 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2100/94, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2506/95).
ROZDZIAŁ 3 4 —PUBLIKACJE I TŁUMACZENIA
3 4 0Publikacje urzędowe, ogólne i reklamowe oraz usługi translatorskie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
294000 _BAR_ 294000 _BAR_ 249829,61 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie w szczególności:
- kosztów publikacji Gazety Urzędowej Urzędu i publikacji urzędowych,
- kosztów publikacji innych publikacji Urzędu (broszur i publikacji wiążących się z rozpowszechnianiem wiedzy technicznej i ekonomicznej dotyczącej działalności Urzędu.
Niniejsze środki mogą również pokrywać publikacje powstałe w wyniku seminariów, sympozjów itd.),
- wydatki na publikacje reklamowe i promocyjne Urzędu mające na celu reklamowanie jego działalności w obrębie właściwych sektorów ekonomicznych i władz publicznych,
- usługi tłumaczy zewnętrznych lub agencji, maszynopisanie i inne oddelegowane zadania, w szczególności do Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu.
ROZDZIAŁ 3 5 —TECHNICZNE ANKIETY, BADANIA I KONSULTACJE
3 5 0Badania techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500000 _BAR_ 300000 _BAR_ 132191,20 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie kosztów wyspecjalizowanych badań technicznych (badania techniczne, badania i rozwój itd.).
ROZDZIAŁ 3 6 —SPECJALNI DORADCY
3 6 0Specjalni doradcy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ 80000 _BAR_ 69218,81 _BAR_
Uwagi
Niniejsze środki przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń, kosztów podróży i kosztów diety członków Izby Odwoławczej.
TYTUŁ 10
INNE WYDATKI
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 10 0 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 10 1 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 10 2 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 10 3 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 10 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 11298000 _BAR_ 10163542,26 _BAR_
ROZDZIAŁ 10 0 —ŚRODKI TYMCZASOWE
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki wprowadzone w tym rozdziale mają charakter czysto tymczasowy.
ROZDZIAŁ 10 1 —REZERWA NA POKRYCIE NADZWYCZAJNYCH STRAT I NIEPRZEWIDZIANYCH WYDATKÓW
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
W związku z wprowadzeniem nowego sposobu prezentacji budżetu niniejszy rozdział można usunąć, jako że trzecia część budżetu obecnie zawiera rezerwę Urzędu.
ROZDZIAŁ 10 2 —WKŁAD NA RZECZ CENTRUM TŁUMACZEŃ
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Możliwy wkład na rozpoczęcie działalności Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu (patrz: pozycja 1 1 7 6).
ROZDZIAŁ 10 3 —ZWROT SKŁADKI WSPÓLNOTOWEJ
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Zwrot składki: rozporządzenie (WE) nr 2100/94, w szczególności jego art. 108.
--------------------------------------------------
Tabela zatrudnienia na rok 2005
Kategoria i stopień _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
A*16 (wcześniej A 1) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 (wcześniej A 2) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*14 (wcześniej A 3) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 (wcześniej A 4) _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
A*11 (wcześniej A 5) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
A*10 (wcześniej A 6) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*8 (wcześniej A 7) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*7 (wcześniej A 8) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 (wcześniej B 1) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 (wcześniej B 2) _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_
B*7 (wcześniej B 3) _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 6 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*5 (wcześniej B 4) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
B*4 (wcześniej B 5) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 6 _BAR_ 11 _BAR_ 6 _BAR_ 11 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 (wcześniej C 1) _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
C*5 (wcześniej C 2) _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 (wcześniej C 3) _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
C*3 (wcześniej C 4) _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_
C*2 (wcześniej C 5) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 3 _BAR_ 9 _BAR_ 3 _BAR_ 9 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 (wcześniej D 1) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 (wcześniej D 2) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
D*2 (wcześniej D 3) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*1 (wcześniej D 4) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
Razem _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_
Razem _BAR_ 11 _BAR_ 27 _BAR_ 11 _BAR_ 27 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok finansowy 2005
(2005/287/WE)
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 12000000 _BAR_ 11730000 _BAR_ 9300000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 12000000 _BAR_ 11730000 _BAR_ 9300000,— _BAR_
2 0 _BAR_ WKŁAD NORWEGII _BAR_ 515625 _BAR_ 514030 _BAR_ 420750,— _BAR_
2 1 _BAR_ STRATEGIA PRZEDAKCESYJNA _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 500000,— _BAR_
2 2 _BAR_ WYDATKI NA WDRAŻANIE SPECJALNYCH PROJEKTÓW FINANSOWANYCH Z DANYCH SUBWENCJI WSPÓLNOTOWYCH _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 515625 _BAR_ 514030 _BAR_ 920750,— _BAR_
3 0 _BAR_ DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 12515625 _BAR_ 12244030 _BAR_ 10220750,— _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 _BAR_ 12000000 _BAR_ 11730000 _BAR_ 9300000,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 12000000 _BAR_ 11730000 _BAR_ 9300000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
12000000 _BAR_ 11730000 _BAR_ 9300000,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 z dnia 8 lutego 1993 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (Dz.U. L 36 z 12.2.1993, str. 1).
Wykazane dochody i wydatki równoważą się.
Dochody Centrum stanowi, bez uszczerbku dla innych źródeł dochodów, subwencja wspólnotowa wpisana pod właściwym nagłówkiem budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (dział "Komisja").
TYTUŁ 2
INNE SUBWENCJE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 _BAR_ 515625 _BAR_ 514030 _BAR_ 420750,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 _BAR_ — _BAR_ _BAR_ 500000,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 515625 _BAR_ 514030 _BAR_ 920750,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WKŁAD NORWEGII
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
515625 _BAR_ 514030 _BAR_ 420750,— _BAR_
Uwagi
Inne subwencje.
ROZDZIAŁ 2 1 —STRATEGIA PRZEDAKCESYJNA
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
— _BAR_ _BAR_ 500000,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2 —WYDATKI NA WDRAŻANIE SPECJALNYCH PROJEKTÓW FINANSOWANYCH Z DANYCH SUBWENCJI WSPÓLNOTOWYCH
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
TYTUŁ 3
DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 12515625 _BAR_ 12244030 _BAR_ 10664611,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —DOCHODY Z USŁUG ŚWIADCZONYCH ODPŁATNIE
Rok budżetowy 2005 _BAR_ Rok budżetowy 2004 _BAR_ Rok budżetowy 2003 _BAR_
— _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Dochody z usług świadczonych odpłatnie.
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 6590000 _BAR_ 6415000 _BAR_ 5300072,— _BAR_
1 2 _BAR_ EMERYTURY I ODPRAWY _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 6590000 _BAR_ 6415000 _BAR_ 5300072,— _BAR_
2 1 _BAR_ ADMINISTRACYJNE I LOGISTYCZNE DZIAŁANIA WSPOMAGAJĄCE _BAR_ 1395000 _BAR_ 1235000 _BAR_ 887820,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1395000 _BAR_ 1235000 _BAR_ 887820,— _BAR_
3 1 _BAR_ DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU ROZPOWSZECHNIANIE I KOMUNIKACJĘ _BAR_ 4530625 _BAR_ 4594030 _BAR_ 3532058,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 4530625 _BAR_ 4594030 _BAR_ 3532058,— _BAR_
4 1 _BAR_ PROJEKTY _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
5 _BAR_ REZERWA _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ WYDATKI "PHARE" _BAR_ 300000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 12815625 _BAR_ 12244030 _BAR_ 9719950,— _BAR_
TYTUŁ 1
WYDATKI ZWIĄZANE Z OSOBAMI PRACUJĄCYMI W CENTRUM
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Wynagrodzenia zasadnicze pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 4444500 _BAR_ 4170000 _BAR_ 3573600,— _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Dodatki rodzinne dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 471000 _BAR_ 360000 _BAR_ 314600,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 630000 _BAR_ 586000 _BAR_ 501746,— _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Dodatki stałe dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 18500 _BAR_ 27000 _BAR_ 18500,— _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 650,— _BAR_
1 1 1 6 _BAR_ Roczne koszty podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 165000 _BAR_ 120000 _BAR_ 97004,— _BAR_
1 1 1 7 _BAR_ Dodatki i koszty poniesione w związku z rozpoczęciem lub zakończeniem stosunku pracy lub w związku z przeniesieniem (koszty podróży, zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia, koszty przeprowadzki, tymczasowe diety dzienne) dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 175000 _BAR_ 210000 _BAR_ 60900,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 5905000 _BAR_ 5474000 _BAR_ 4567000,— _BAR_
1 1 2 1 _BAR_ Personel pomocniczy _BAR_ 85000 _BAR_ 423900 _BAR_ 383250,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 2 — Razem _BAR_ 85000 _BAR_ 423900 _BAR_ 383250,— _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ p.m. _BAR_ 375100 _BAR_ 265600,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 375100 _BAR_ 265600,— _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 545000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 545000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 5 1 _BAR_ Krajowi i międzynarodowi urzędnicy i pracownicy sektora prywatnego tymczasowo oddelegowani do Centrum _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 5 2 _BAR_ Personel Centrum tymczasowo oddelegowany do krajowych służb cywilnych, organizacji międzynarodowych, instytucji państwowych lub prywatnych czy przedsiębiorstw _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 5 3 _BAR_ Personel agencji _BAR_ p.m. _BAR_ 18000 _BAR_ 51410,— _BAR_
1 1 5 4 _BAR_ Praktykanci _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 18000 _BAR_ 51410,— _BAR_
1 1 6 1 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 155000 _BAR_ 140000 _BAR_ 119700,— _BAR_
1 1 6 2 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 40000 _BAR_ 36000 _BAR_ 31000,— _BAR_
1 1 6 3 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników czasowych _BAR_ 50000 _BAR_ 33000 _BAR_ 25500,— _BAR_
1 1 6 4 _BAR_ Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych pracowników czasowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 6 — Razem _BAR_ 245000 _BAR_ 209000 _BAR_ 176200,— _BAR_
1 1 7 1 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ –290000 _BAR_ –240000 _BAR_ –255000,— _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Środki tymczasowe _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ –290000 _BAR_ –240000 _BAR_ –255000,— _BAR_
1 1 8 1 _BAR_ Procedura rekrutacji _BAR_ 40000 _BAR_ 75000 _BAR_ 24500,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 8 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ 75000 _BAR_ 24500,— _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Szkolenia _BAR_ 60000 _BAR_ 80000 _BAR_ 87112,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ 80000 _BAR_ 87112,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 6590000 _BAR_ 6415000 _BAR_ 5300072,— _BAR_
1 2 1 1 _BAR_ Emerytury i odprawy _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 6590000 _BAR_ 6415000 _BAR_ 5300072,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 1Wynagrodzenia zasadnicze i dodatki dla pracowników czasowych i urzędników
1 1 1 1Wynagrodzenia zasadnicze pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4444500 _BAR_ 4170000 _BAR_ 3573600,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62, 67 i 68 oraz rozdział 1 jego załącznika VII.
1 1 1 2Dodatki rodzinne dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
471000 _BAR_ 360000 _BAR_ 314600,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków na prowadzenie domu, utrzymanie dzieci i edukację dzieci dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 1 3Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
630000 _BAR_ 586000 _BAR_ 501746,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 69 oraz artykuł 4 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków przesiedleńczego i zagranicznego dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 1 4Dodatki stałe dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
18500 _BAR_ 27000 _BAR_ 18500,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 lit. a) jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich dla urzędników zaszeregowanych w kategorii C, pracowników czasowych i personelu pomocniczego zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu graficznego, sekretarek dyrektora lub szefów sekretariatu.
1 1 1 5Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ 1000 _BAR_ 650,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- zryczałtowanych dodatków z tytułu narodzin dziecka,
oraz w przypadku śmierci urzędnika:
- wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po jego śmierci,
- kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 1 6Roczne koszty podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
165000 _BAR_ 120000 _BAR_ 97004,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży, przysługującego urzędnikom i pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia, zgodnie z następującymi warunkami:
- raz w roku kalendarzowym, jeżeli odległość pokonana transportem kolejowym mieści się w przedziale od 50 km do 725 km,
- dwa razy w roku kalendarzowym, jeżeli odległość pokonana transportem kolejowym wynosi co najmniej 725 km.
1 1 1 7Dodatki i koszty poniesione w związku z rozpoczęciem lub zakończeniem stosunku pracy lub w związku z przeniesieniem (koszty podróży, zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia, koszty przeprowadzki, tymczasowe diety dzienne) dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
175000 _BAR_ 210000 _BAR_ 60900,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży poniesionych przez pracowników (w tym ich rodziny) w związku z rozpoczęciem lub zakończeniem stosunku pracy.
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty zasiłku osiedleńczego dla pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem lub ostatecznym zakończeniem stosunku pracy w Centrum i zamierzających osiedlić się gdzie indziej.
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki poniesionych przez pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, przeniesieniem do nowego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub w związku z ostatecznym zakończeniem stosunku pracy i osiedleniem się gdzie indziej.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty diet dziennych przysługujących pracownikom mogącym udowodnić, że zostali oni zobowiązani do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu pracy (w tym po oddelegowaniu).
1 1 2Wynagrodzenia zasadnicze i dodatki dla personelu pomocniczego
1 1 2 1Personel pomocniczy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
85000 _BAR_ 423900 _BAR_ 383250,— _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 3 i tytuł III.
1 1 3Wynagrodzenia zasadnicze i dodatki dla personelu miejscowego
1 1 3 1Personel miejscowy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 375100 _BAR_ 265600,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń (włącznie z nadgodzinami) i składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne dla personelu miejscowego.
1 1 4Wynagrodzenia zasadnicze i dodatki dla pracowników kontraktowych
1 1 4 1Pracownicy kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
545000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Nowy regulamin pracowniczy mający pojawić się po miesiącu maju 2004 r.
1 1 5Wydatki na innych pracowników
1 1 5 1Krajowi i międzynarodowi urzędnicy i pracownicy sektora prywatnego tymczasowo oddelegowani do Centrum
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów krajowych urzędników i innych specjalistów oddelegowanych lub czasowo przydzielonych do Centrum lub którym zlecono krótkoterminowe konsultacje, w szczególności w celu wzmocnienia współpracy z urzędami krajowymi.
1 1 5 2Personel Centrum tymczasowo oddelegowany do krajowych służb cywilnych, organizacji międzynarodowych, instytucji państwowych lub prywatnych czy przedsiębiorstw
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z oddelegowaniem lub czasowym przydzieleniem urzędników Centrum do jednostek krajowych lub zagranicznych.
1 1 5 3Personel agencji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ 18000 _BAR_ 51410,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów (doraźnego) posłużenia się pracownikami agencji, w szczególności maszynistkami i telefonistkami.
Zatrudnianie pracowników agencji jest użyteczne, kiedy dane działy potrzebują zapewnić odpowiedni poziom elastyczności pracy w celu szybkiego zareagowania na doraźne potrzeby.
1 1 5 4Praktykanci
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zatrudnienia praktykantów.
1 1 6System ubezpieczeń społecznych
1 1 6 1Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
155000 _BAR_ 140000 _BAR_ 119700,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Zasady dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy (3,5 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 6 2Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 36000 _BAR_ 31000,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73.
Środki te są przeznaczone na pokrycie:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw chorób zawodowych i nieszczęśliwych wypadków (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego),
- dodatkowych 2 % uzupełniających środki w ten sposób obliczone (podwyższając stopę do 0,7854 %) w celu pokrycia wydatków nieobjętych ubezpieczeniem (art. 73 Regulaminu pracowniczego).
1 1 6 3Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
50000 _BAR_ 33000 _BAR_ 25500,— _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie ryzyka bezrobocia dla pracowników czasowych.
1 1 6 4Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 42.
Środki te przeznaczone są na pokrycie płatności dokonywanych przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub zachowania ich praw emerytalnych w kraju pochodzenia.
1 1 7Środki na pokrycie wyrównania wynagrodzeń urzędników i innych pracowników
1 1 7 1Wskaźniki korygujące
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
–290000 _BAR_ –240000 _BAR_ –255000,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 64 i 65.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wskaźnika korygującego stosowanego do wynagrodzeń urzędników i personelu pomocniczego i do wynagrodzeń za nadgodziny.
1 1 7 2Środki tymczasowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 65.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wyrównania wynagrodzeń zatwierdzonych przez Radę w trakcie danego roku finansowego.
1 1 8Wydatki związane z naborem pracowników
1 1 8 1Procedura rekrutacji
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
40000 _BAR_ 75000 _BAR_ 24500,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 27—31 i 33 oraz jego załącznik VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z procedurami rekrutacji, a w szczególności kosztów organizacji konkursów.
1 1 9Szkolenia, doszkalanie i informowanie personelu
1 1 9 1Szkolenia
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
60000 _BAR_ 80000 _BAR_ 87112,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności akapit trzeci jego art. 24.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji kursów językowych, kursów wprowadzających dla nowo zatrudnionych, kursów rozwojowych dla personelu, kursów doszkalających, kursów w zakresie posługiwania się nowoczesnymi technikami, seminariów, itp.
Środki te przeznaczone są także na pokrycie zakupu niezbędnego sprzętu i dokumentacji oraz zatrudnienia doradców organizacyjnych.
ROZDZIAŁ 1 2 —EMERYTURY I ODPRAWY
1 2 1Emerytury i odprawy
1 2 1 1Emerytury i odprawy
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie emerytur i odpraw (art. 1 9 0), ubezpieczeń zdrowotnych (art. 1 9 3), pomocy społecznej dla osób uprawnionych do pobierania emerytury Wspólnotowej (art. 1 9 6) oraz na wyrównanie emerytur oraz różnorodne dodatki (art. 1 9 9).
TYTUŁ 2
WYDATKI NA DZIAŁANIA WSPOMAGAJĄCE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 1 1 1 _BAR_ Wynajem _BAR_ 364248 _BAR_ 226248 _BAR_ 32967,— _BAR_
2 1 1 2 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 42000 _BAR_ 40000 _BAR_ 30000,— _BAR_
2 1 1 3 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 89250 _BAR_ 85000 _BAR_ 78633,— _BAR_
2 1 1 4 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 92400 _BAR_ 88000 _BAR_ 71148,— _BAR_
2 1 1 5 _BAR_ Zakup nieruchomości _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 1 6 _BAR_ Budowa budynków _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 1 7 _BAR_ Inne wydatki związane z budynkami _BAR_ 30000 _BAR_ 40000 _BAR_ 34468,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 1 — Razem _BAR_ 617898 _BAR_ 479248 _BAR_ 247216,— _BAR_
2 1 2 1 _BAR_ Działalność centrum komputerowego _BAR_ 415000 _BAR_ 379440 _BAR_ 294082,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 415000 _BAR_ 379440 _BAR_ 294082,— _BAR_
2 1 3 1 _BAR_ Nowy zakup lub wymiana sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 3 2 _BAR_ Konserwacja, eksploatacja, naprawa sprzętu i instalacji technicznych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 3 3 _BAR_ Nowy zakup lub wymiana mebli _BAR_ 5250 _BAR_ 5000 _BAR_ 4700,— _BAR_
2 1 3 4 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja, naprawa i wynajem mebli _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 3 5 _BAR_ Nowy zakup lub wymiana pojazdów _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 3 6 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja, naprawa i wynajem pojazdów _BAR_ 10500 _BAR_ 10000 _BAR_ 7500,— _BAR_
2 1 3 7 _BAR_ Zasoby biblioteczne, zakup książek _BAR_ 20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 22991,— _BAR_
2 1 3 8 _BAR_ Prenumeraty dzienników, czasopism i serwisów agencji informacyjnych _BAR_ 21100 _BAR_ 27000 _BAR_ 29509,— _BAR_
2 1 3 9 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 55000 _BAR_ 70000 _BAR_ 47600,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 3 — Razem _BAR_ 111850 _BAR_ 137000 _BAR_ 112300,— _BAR_
2 1 4 1 _BAR_ Opłaty bankowe i inne opłaty finansowe _BAR_ 30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 32842,— _BAR_
2 1 4 2 _BAR_ Odszkodowania/Wydatki prawne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 4 3 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 15750 _BAR_ 15000 _BAR_ 20000,— _BAR_
2 1 4 4 _BAR_ Uniformy i ubrania robocze _BAR_ 2468 _BAR_ 2350 _BAR_ 2000,— _BAR_
2 1 4 5 _BAR_ Różne wydatki na posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 7873 _BAR_ 8450 _BAR_ 10000,— _BAR_
2 1 4 6 _BAR_ Przeprowadzki wewnętrzne i ich obsługa _BAR_ _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 1 4 7 _BAR_ Opłaty pocztowe i koszty doręczeń _BAR_ 37025 _BAR_ 35262 _BAR_ 38020,— _BAR_
2 1 4 8 _BAR_ Telefon, telegraf, teleks, telewizja _BAR_ 99750 _BAR_ 95000 _BAR_ 88000,— _BAR_
2 1 4 9 _BAR_ Inne bieżące wydatki administracyjne _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 4 — Razem _BAR_ 192866 _BAR_ 186062 _BAR_ 190862,— _BAR_
2 1 5 1 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 13750 _BAR_ 15000 _BAR_ 14000,— _BAR_
2 1 5 2 _BAR_ Kontakty społeczne pracowników _BAR_ 17500 _BAR_ 22500 _BAR_ 15360,— _BAR_
2 1 5 3 _BAR_ Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki _BAR_ 5136 _BAR_ 5750 _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 5 4 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 21000 _BAR_ 10000 _BAR_ 14000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 5 — Razem _BAR_ 57386 _BAR_ 53250 _BAR_ 43360,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 1395000 _BAR_ 1235000 _BAR_ 887820,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1395000 _BAR_ 1235000 _BAR_ 887820,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —ADMINISTRACYJNE I LOGISTYCZNE DZIAŁANIA WSPOMAGAJĄCE
2 1 1Inwestycje w nieruchomości, wynajem budynków i koszty z nimi związane
2 1 1 1Wynajem
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
364248 _BAR_ 226248 _BAR_ 32967,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu budynków lub ich części zajmowanych przez Centrum.
2 1 1 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
42000 _BAR_ 40000 _BAR_ 30000,— _BAR_
Uwagi
Środki te są przeznaczone na pokrycie kosztów zużytej wody, gazu, energii elektrycznej i ogrzewania.
2 1 1 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
89250 _BAR_ 85000 _BAR_ 78633,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów sprzątania, między innymi, zajmowanych pomieszczeń (regularne sprzątanie, zakup produktów do konserwacji, mycie, pranie, pranie chemiczne, itp.).
Środki te przeznaczone są również na utrzymanie sprzętu i instalacji technicznych (windy, centralne ogrzewanie, klimatyzacja, itd.).
2 1 1 4Ochrona i nadzór budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
92400 _BAR_ 88000 _BAR_ 71148,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z ochroną osób, budynków i mienia, a w szczególności z umowami o nadzór budynków, zakupem, wynajmem i konserwacją sprzętu gaśniczego, wymianą sprzętu dla urzędników i innych pracowników pełniących funkcję strażaków ochotniczych i odpowiedzialnych za udzielanie pierwszej pomocy oraz kosztami przeprowadzania ustawowych inspekcji.
2 1 1 5Zakup nieruchomości
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu nieruchomości.
2 1 1 6Budowa budynków
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów budowy budynków.
2 1 1 7Inne wydatki związane z budynkami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 40000 _BAR_ 34468,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu sprzętu, wyposażenia i naprawy budynków, tj. przebudowy ścian wewnętrznych, środków podejmowanych w celu zaoszczędzenia energii, urządzeń sanitarnych, zamków oraz odnowy dekoracji wnętrz (wykładziny, malowanie, itd.), stolarki, robót murarskich itd.
2 1 2Przetwarzanie danych
2 1 2 1Działalność centrum komputerowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
415000 _BAR_ 379440 _BAR_ 294082,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu, wynajmu, dzierżawy i utrzymania sprzętu komputerowego, oprogramowania/pakietów oprogramowania komputerowego i innych komputerowych materiałów eksploatacyjnych.
2 1 3Mienie ruchome i koszty z nim związane
2 1 3 1Nowy zakup lub wymiana sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu faksów, kserokopiarek i różnorodnych instalacji technicznych.
2 1 3 2Konserwacja, eksploatacja, naprawa sprzętu i instalacji technicznych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Zakup sprzętu i instalacji, o których mowa w tej pozycji, jest możliwy, pod warunkiem że sprzęt i instalacje, które mają zostać zastąpione, zostaną zamortyzowane, zgodnie z normalną procedurą.
2 1 3 3Nowy zakup lub wymiana mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5250 _BAR_ 5000 _BAR_ 4700,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli.
2 1 3 4Utrzymanie, eksploatacja, naprawa i wynajem mebli
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie utrzymania i naprawy mebli.
2 1 3 5Nowy zakup lub wymiana pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup, zwolnionego z podatku VAT, pojazdu na potrzeby Centrum.
2 1 3 6Utrzymanie, eksploatacja, naprawa i wynajem pojazdów
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
10500 _BAR_ 10000 _BAR_ 7500,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wymiany pojazdów, wydatków związanych ze sporadycznym wynajmem pojazdów, zwrotem opłat za przejazdy taksówkami i wszystkich wydatków związanych z eksploatacją pojazdów, jako środków transportu: ubezpieczenie, paliwo, części zamienne i opłaty za naprawy.
2 1 3 7Zasoby biblioteczne, zakup książek
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
20000 _BAR_ 25000 _BAR_ 22991,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup wydawnictw specjalistycznych, roczników statystycznych, książek telefonicznych, słowników, itd.
2 1 3 8Prenumeraty dzienników, czasopism i serwisów agencji informacyjnych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
21100 _BAR_ 27000 _BAR_ 29509,— _BAR_
Uwagi
Kwota ta została oszacowana proporcjonalnie, na podstawie bieżących danych liczbowych z instytucji i odzwierciedla szczególne potrzeby Centrum.
2 1 3 9Artykuły papiernicze i biurowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
55000 _BAR_ 70000 _BAR_ 47600,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu papieru, kopert, artykułów biurowych oraz artykułów drukarskich.
2 1 4Bieżące wydatki administracyjne
2 1 4 1Opłaty bankowe i inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
30000 _BAR_ 30000 _BAR_ 32842,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 1 4 2Odszkodowania/Wydatki prawne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług prawników oraz innych doradców wezwanych do udzielania porad Centrum. Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań w sprawach przeciwko Centrum, w szczególności tych, które dotyczą odpowiedzialności cywilnej Centrum.
2 1 4 3Ubezpieczenia różne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
15750 _BAR_ 15000 _BAR_ 20000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są w szczególności na pokrycie pełnego zakresu ubezpieczeń, ubezpieczenia od kradzieży, nieszczęśliwych wypadków, odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenia od odpowiedzialności urzędników księgowych i dysponentów zaliczek, ubezpieczenia przewozu przedmiotów wartościowych oraz ubezpieczenia personelu sklepów i restauracji.
2 1 4 4Uniformy i ubrania robocze
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2468 _BAR_ 2350 _BAR_ 2000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów uniformów dla kierowców i doręczycieli.
2 1 4 5Różne wydatki na posiedzenia wewnętrzne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
7873 _BAR_ 8450 _BAR_ 10000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów napojów i posiłków serwowanych podczas posiedzeń wewnętrznych.
2 1 4 6Przeprowadzki wewnętrzne i ich obsługa
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek i ogólnych kosztów transportu w odniesieniu do sprzętu, mebli i artykułów biurowych.
2 1 4 7Opłaty pocztowe i koszty doręczeń
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
37025 _BAR_ 35262 _BAR_ 38020,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów opłat pocztowych i doręczeń zwykłej korespondencji, sprawozdań i wydawnictw, przesyłek i innych paczek nadanych pocztą lotniczą lub lądową oraz wewnętrznego systemu pocztowego Centrum.
2 1 4 8Telefon, telegraf, teleks, telewizja
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
99750 _BAR_ 95000 _BAR_ 88000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu telefonicznego oraz połączeń telefonicznych (wyłącznie połączeń urzędowych, gdyż połączenia prywatne są fakturowane), faksowych, wideokonferencji, transmisji danych i zakupu książek telefonicznych.
2 1 4 9Inne bieżące wydatki administracyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta obejmuje wydatki administracyjne nieujęte w innych pozycjach niniejszego artykułu.
2 1 5Infrastruktura socjomedyczna i pomoc społeczna
2 1 5 1Restauracje i stołówki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
13750 _BAR_ 15000 _BAR_ 14000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prowadzenia restauracji, kawiarni i stołówek, a w szczególności umów o utrzymaniu obiektów.
2 1 5 2Kontakty społeczne pracowników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
17500 _BAR_ 22500 _BAR_ 15360,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów:
- imprez społeczno-kulturalnych,
- odznak za 20-letni staż pracy,
- subwencji dla klubów sportowych i stowarzyszeń kulturalnych,
- subwencji dla stowarzyszeń rodzin (celem ułatwienia integracji rodzin nowych urzędników).
2 1 5 3Ośrodki dla małych dzieci i inne żłobki
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5136 _BAR_ 5750 _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek Centrum na opiekę nad dziećmi personelu Centrum.
2 1 5 4Służba medyczna
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
21000 _BAR_ 10000 _BAR_ 14000,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, a w szczególności jego art. 59 oraz art. 8 jego załącznika II.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów dorocznych kontrolnych badań lekarskich personelu.
TYTUŁ 3
WYDATKI NA DZIAŁANIA OPERACYJNE I PROJEKTY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 1 1 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 850000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 893628,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ 850000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 893628,— _BAR_
3 1 4 1 _BAR_ Zewnętrzne działania związane z projektami _BAR_ 86745 _BAR_ 171068 _BAR_ 184598,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 4 — Razem _BAR_ 86745 _BAR_ 171068 _BAR_ 184598,— _BAR_
3 1 5 1 _BAR_ Działania punktów kontaktowych sieci Reitox _BAR_ 2625000 _BAR_ 2384000 _BAR_ 1650000,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 5 — Razem _BAR_ 2625000 _BAR_ 2384000 _BAR_ 1650000,— _BAR_
3 1 6 1 _BAR_ Misje _BAR_ 215952 _BAR_ 265034 _BAR_ 267589,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 6 — Razem _BAR_ 215952 _BAR_ 265034 _BAR_ 267589,— _BAR_
3 1 7 1 _BAR_ Posiedzenia ustawowe _BAR_ 400000 _BAR_ 355000 _BAR_ 248242,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 7 — Razem _BAR_ 400000 _BAR_ 355000 _BAR_ 248242,— _BAR_
3 1 8 1 _BAR_ Posiedzenia techniczne _BAR_ 347898 _BAR_ 413898 _BAR_ 284502,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 8 — Razem _BAR_ 347898 _BAR_ 413898 _BAR_ 284502,— _BAR_
3 1 9 1 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 5030 _BAR_ 5030 _BAR_ 3500,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 9 — Razem _BAR_ 5030 _BAR_ 5030 _BAR_ 3500,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 4530625 _BAR_ 4594030 _BAR_ 3532058,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 4530625 _BAR_ 4594030 _BAR_ 3532058,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU ROZPOWSZECHNIANIE I KOMUNIKACJĘ
3 1 1Publikacje
3 1 1 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
850000 _BAR_ 1000000 _BAR_ 893628,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są w szczególności na pokrycie kosztów:
- publikacji wymaganych na mocy traktatów lub rozporządzeń Rady,
- czasopism, wydawnictw instytucjonalnych i ogłoszeń,
- broszur i publikacji naukowo-technicznych,
- tłumaczenie publikacji Obserwatorium,
- promowanie Obserwatorium polegające na informowaniu o jego działalności środowiska naukowego i zainteresowanych władz publicznych.
3 1 4Zewnętrzne działania związane z projektami
3 1 4 1Zewnętrzne działania związane z projektami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
86745 _BAR_ 171068 _BAR_ 184598,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów badań specjalistycznych, zlecanych specjalistom lub konsultantom, których wykonanie przez Centrum jest niemożliwe ze względu na brak odpowiedniego personelu.
3 1 5Działania sieci Reitox związane z projektami
3 1 5 1Działania punktów kontaktowych sieci Reitox
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2625000 _BAR_ 2384000 _BAR_ 1650000,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bezpośredniego wsparcia krajowych punktów kontaktowych sieci Reitox.
3 1 6Misje
3 1 6 1Misje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
215952 _BAR_ 265034 _BAR_ 267589,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłaty diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych, poniesionych przez upoważnionych urzędników na rzecz ich działu, zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 1 7Posiedzenia ustawowe
3 1 7 1Posiedzenia ustawowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
400000 _BAR_ 355000 _BAR_ 248242,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i kosztów towarzyszących, poniesionych przez specjalistów i inne osoby, w szczególności członków Zarządu, Komitetu Naukowego i sieci Reitox, poproszonych o udział w pracach komisji, zespołów badawczych i grup roboczych.
Środki te pokrywają również koszty towarzyszące związane z organizacją posiedzeń, jeżeli nie odbywają się one w istniejącej infrastrukturze.
3 1 8Posiedzenia techniczne
3 1 8 1Posiedzenia techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
347898 _BAR_ 413898 _BAR_ 284502,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na organizację i uczestnictwo w posiedzeniach nieinstytucjonalnych.
3 1 9Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
3 1 9 1Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5030 _BAR_ 5030 _BAR_ 3500,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu kosztów poniesionych przez upoważnionych urzędników w związku z reprezentowaniem interesów Centrum w zakresie ich obowiązków.
TYTUŁ 4
WYDATKI NA WDRAŻANIE SPECJALNYCH PROJEKTÓW FINANSOWANYCH Z ODPOWIEDNICH SUBWENCJI UE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4 1 1 _BAR_ Zewnętrzne działania związane z projektami _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 1 2 _BAR_ Działania sieci Reitox związane z projektami _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 1 3 _BAR_ Posiedzenia związane z projektami _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 1 4 _BAR_ Misje związane z projektami _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 1 — RAZEM _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 4 1 —PROJEKTY
4 1 1Zewnętrzne działania związane z projektami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów badań specjalistycznych, zlecanych specjalistom lub konsultantom, których wykonanie przez Centrum jest niemożliwe ze względu na brak odpowiedniego personelu.
4 1 2Działania sieci Reitox związane z projektami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bezpośredniego wsparcia krajowych punktów kontaktowych sieci Reitox.
4 1 3Posiedzenia związane z projektami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na organizację i uczestnictwo w posiedzeniach nieinstytucjonalnych.
4 1 4Misje związane z projektami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłaty diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych, poniesionych przez upoważnionych urzędników na rzecz ich działu, zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
TYTUŁ 5
REZERWA
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
WYDATKI PHARE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
_BAR_ Razem _BAR_ — _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
TytułRozdział _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 34200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 34200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 _BAR_ ADMINISTRACYJNE I LOGISTYCZNE DZIAŁANIA WSPOMAGAJĄCE _BAR_ 6400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 _BAR_ DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU ROZPOWSZECHNIANIE I KOMUNIKACJĘ _BAR_ 259400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 259400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
TYTUŁ 1
WYDATKI ZWIĄZANE Z OSOBAMI PRACUJĄCYMI W CENTRUM
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1 1 1 1 _BAR_ Wynagrodzenia zasadnicze pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Dodatki rodzinne dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 5000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 1000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Dodatki stałe dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ 1200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 6 _BAR_ Roczne koszty podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 1 7 _BAR_ Dodatki i koszty poniesione w związku z rozpoczęciem lub zakończeniem stosunku pracy lub w związku z przeniesieniem (koszty podróży, zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia, koszty przeprowadzki, tymczasowe diety dzienne) dla pracowników czasowych i urzędników _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 32200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 6 1 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 1000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 6 2 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 500 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 6 3 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników czasowych _BAR_ 500 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 6 4 _BAR_ Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych pracowników czasowych _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 6 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 34200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 34200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 1Wynagrodzenia zasadnicze i dodatki dla pracowników czasowych i urzędników
1 1 1 1Wynagrodzenia zasadnicze pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
25000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62, 67 i 68 oraz rozdział 1 jego załącznika VII.
1 1 1 2Dodatki rodzinne dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
5000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków na prowadzenie domu, utrzymanie dzieci i edukację dzieci dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 1 3Dodatek przesiedleńczy i dodatek zagraniczny dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 62 i 69 oraz artykuł 4 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków przesiedleńczego i zagranicznego dla urzędników i pracowników czasowych.
1 1 1 4Dodatki stałe dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 lit. a) jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich dla urzędników zaszeregowanych w kategorii C, pracowników czasowych i personelu pomocniczego zatrudnionych w charakterze stenotypistek lub maszynistek, operatorów teledrukarek, specjalistów od składu graficznego, sekretarek dyrektora lub szefów sekretariatu.
1 1 1 5Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- zryczałtowanych dodatków z tytułu narodzin dziecka, oraz w przypadku śmierci urzędnika:
- wypłaty pełnego wynagrodzenia zmarłego przez 3 miesiące po jego śmierci,
- kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 1 6Roczne koszty podróży z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zwrotu zryczałtowanych kosztów podróży, przysługującego urzędnikom i pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do kraju pochodzenia, zgodnie z następującymi warunkami:
- raz w roku kalendarzowym, jeżeli odległość pokonana transportem kolejowym mieści się w przedziale od 50 km do 725 km,
- dwa razy w roku kalendarzowym, jeżeli odległość pokonana transportem kolejowym wynosi co najmniej 725 km.
1 1 1 7Dodatki i koszty poniesione w związku z rozpoczęciem lub zakończeniem stosunku pracy lub w związku z przeniesieniem (koszty podróży, zasiłek osiedleńczy, zwrot z tytułu przesiedlenia oraz dodatek z tytułu przeniesienia, koszty przeprowadzki, tymczasowe diety dzienne) dla pracowników czasowych i urzędników
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 7 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży poniesionych przez pracowników (w tym ich rodziny) w związku z rozpoczęciem lub zakończeniem stosunku pracy.
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty zasiłku osiedleńczego dla pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem lub ostatecznym zakończeniem stosunku pracy w Centrum i zamierzających osiedlić się gdzie indziej.
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 20 i 71 oraz art. 9 jego załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki poniesionych przez pracowników zobowiązanych do zmiany miejsca zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy, przeniesieniem do nowego miejsca zatrudnienia w ramach swoich funkcji lub w związku z ostatecznym zakończeniem stosunku pracy i osiedleniem się gdzie indziej.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wypłaty diet dziennych przysługujących pracownikom mogącym udowodnić, że zostali oni zobowiązani do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu pracy (w tym po oddelegowaniu).
1 1 4Wynagrodzenia zasadnicze i dodatki dla pracowników kontraktowych
1 1 4 1Pracownicy kontraktowi
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Nowy regulamin pracowniczy mający pojawić się po miesiącu maju 2004 r.
1 1 6System ubezpieczeń społecznych
1 1 6 1Ubezpieczenie zdrowotne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
1000 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 72.
Zasady dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy (3,5 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 6 2Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 73.
Środki te są przeznaczone na pokrycie:
- składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw chorób zawodowych i nieszczęśliwych wypadków (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego),
- dodatkowych 2 % uzupełniających środki w ten sposób obliczone (podwyższając stopę do 0,7854 %) w celu pokrycia wydatków nieobjętych ubezpieczeniem (art. 73 Regulaminu pracowniczego).
1 1 6 3Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
500 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 08.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie ryzyka bezrobocia dla pracowników czasowych.
1 1 6 4Ustanowienie lub zachowanie praw emerytalnych pracowników czasowych
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 42.
Środki te przeznaczone są na pokrycie płatności dokonywanych przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub zachowania ich praw emerytalnych w kraju pochodzenia.
TYTUŁ 2
WYDATKI NA DZIAŁANIA WSPOMAGAJĄCE
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2 1 2 1 _BAR_ Działalność centrum komputerowego _BAR_ 4000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 2 — Razem _BAR_ 4000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
2 1 4 1 _BAR_ Opłaty bankowe i inne opłaty finansowe _BAR_ 2400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 4 — Razem _BAR_ 2400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 6400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 6400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —ADMINISTRACYJNE I LOGISTYCZNE DZIAŁANIA WSPOMAGAJĄCE
2 1 2Przetwarzanie danych
2 1 2 1Działalność centrum komputerowego
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
4000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie zakupu, wynajmu, dzierżawy i utrzymania sprzętu komputerowego, oprogramowania/pakietów oprogramowania komputerowego i innych komputerowych materiałów eksploatacyjnych.
2 1 4Bieżące wydatki administracyjne
2 1 4 1Opłaty bankowe i inne opłaty finansowe
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
2400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
TYTUŁ 3
WYDATKI NA DZIAŁANIA OPERACYJNE I PROJEKTY
ArtykułPozycja _BAR_ Treść _BAR_ Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
3 1 1 1 _BAR_ Publikacje _BAR_ 80000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 1 — Razem _BAR_ 80000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 4 1 _BAR_ Zewnętrzne działania związane z projektami _BAR_ 67200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 4 — Razem _BAR_ 67200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 6 1 _BAR_ Misje _BAR_ 24000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 6 — Razem _BAR_ 24000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
3 1 8 1 _BAR_ Posiedzenia techniczne _BAR_ 88200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 8 — Razem _BAR_ 88200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 259400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 259400 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 300000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU ROZPOWSZECHNIANIE I KOMUNIKACJĘ
3 1 1Publikacje
3 1 1 1Publikacje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
80000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są w szczególności na pokrycie kosztów:
- publikacji wymaganych na mocy traktatów lub rozporządzeń Rady,
- czasopism, wydawnictw instytucjonalnych i ogłoszeń,
- broszur i publikacji naukowo-technicznych,
- tłumaczenie publikacji Obserwatorium,
- promowanie Obserwatorium polegaj ce na informowaniu o jego dzia alno ci rodowiska naukowego i zainteresowanych w adz publicznych.
3 1 4Zewnętrzne działania związane z projektami
3 1 4 1Zewnętrzne działania związane z projektami
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
67200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów badań specjalistycznych, zlecanych specjalistom lub konsultantom, których wykonanie przez Centrum jest niemożliwe ze względu na brak odpowiedniego personelu.
3 1 6Misje
3 1 6 1Misje
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
24000 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłaty diet dziennych, a także kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych, poniesionych przez upoważnionych urzędników na rzecz ich działu, zgodnie z postanowieniami Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
3 1 8Posiedzenia techniczne
3 1 8 1Posiedzenia techniczne
Środki 2005 _BAR_ Środki 2004 _BAR_ Wynik 2003 _BAR_
88200 _BAR_ — _BAR_ 0,— _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków na organizację i uczestnictwo w posiedzeniach nieinstytucjonalnych.
--------------------------------------------------
Plan zatrudnienia na rok 2005
Kategorie i stopnie _BAR_ 2004 _BAR_ 2005 _BAR_
Stanowiska zajęte _BAR_ Stanowiska zatwierdzone _BAR_ Stanowiska zatwierdzone _BAR_
Stałe _BAR_ Czasowe _BAR_ Stałe _BAR_ Czasowe _BAR_ Stałe _BAR_ Czasowe _BAR_
A*16 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*15 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
A*13 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*12 _BAR_ 1 _BAR_ 5 _BAR_ 2 _BAR_ 7 _BAR_ 2 _BAR_ 7 _BAR_
A*11 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_
A*10 _BAR_ 2 _BAR_ 12 _BAR_ 2 _BAR_ 10 _BAR_ 2 _BAR_ 12 _BAR_
A*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
A*8 _BAR_ _BAR_ 8 _BAR_ _BAR_ 11 _BAR_ _BAR_ 10 _BAR_
A*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
A*6 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
A*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Suma A* _BAR_ 6 _BAR_ 30 _BAR_ 10 _BAR_ 38 _BAR_ 10 _BAR_ 38 _BAR_
B*11 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
B*10 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*9 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
B*8 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
B*7 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_ _BAR_ 4 _BAR_
B*6 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 3 _BAR_
B*5 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
B*4 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
B*3 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ _BAR_
Suma B* _BAR_ 2 _BAR_ 13 _BAR_ 4 _BAR_ 14 _BAR_ 4 _BAR_ 14 _BAR_
C*7 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*6 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_
C*5 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
C*4 _BAR_ _BAR_ 2 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_ _BAR_ 3 _BAR_
C*3 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
C*2 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_ 1 _BAR_ _BAR_
Suma C* _BAR_ 2 _BAR_ 8 _BAR_ 3 _BAR_ 8 _BAR_ 3 _BAR_ 8 _BAR_
D*5 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D*4 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D*3 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
D*2 _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
Suma D* _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Ogółem _BAR_ 10 _BAR_ 51 _BAR_ 17 _BAR_ 60 _BAR_ 17 _BAR_ 60 _BAR_
Łącznie zatrudnionych _BAR_ 61 _BAR_ 77 _BAR_ 77 _BAR_
--------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2003, Sekcja III — Komisja (SEC(2004)1181 — C6-0012/2005 — 2004/2040(DEC) — SEC(2004)1182 — C6-0013/2005 — 2004/2040(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2003 — Tom I - Sprawozdania skonsolidowane w sprawie wykonania budżetu oraz skonsolidowane sprawozdania finansowe (SEC(2004)1181 — C6-0012/2005, SEC(2004)1182 — C6-0013/2005) [2],
- uwzględniając sprawozdanie uzupełniające Komisji w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004) 0648 — C6-0126/2004),
- uwzględniając Sprawozdanie Roczne dla Organu Udzielającego Absolutorium w sprawie Kontroli Wewnętrznych przeprowadzonych w 2003 r. (COM(2004)0740),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok 2003 [3] oraz jego sprawozdania specjalne wraz z odpowiedziami instytucji kontrolowanych,
- uwzględniając Oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [4],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (C6-0077/2005),
- uwzględniając art. 274, 275 oraz 276 Traktatu WE oraz art. 179a i 180b Traktatu Euratom,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5], a zwłaszcza jego art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6],
- uwzględniając art. 70 oraz załącznik nr 5 do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych właściwych komisji (A6-0070/2005),
A. zważywszy, że zgodnie z art. 274 Traktatu WE Komisja wykonuje budżet na własną odpowiedzialność, uwzględniając zasady należytego zarządzania finansami,
1. udziela absolutorium Komisji z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz rezolucji, która jest jej integralną częścią, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz krajowym i regionalnym organom kontroli w Państwach Członkowskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [4] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [5] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [6] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
2.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie zamknięcia ksiąg w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2003, Sekcja III — Komisja (SEC(2004) 1181 — C6-0012/2005 — 2004/2040(DEC) — SEC(2004)1182 — C6-0013/2005 — 2004/2040(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2003 — Tom I - Sprawozdania skonsolidowane w sprawie wykonania budżetu oraz skonsolidowane sprawozdania finansowe (SEC(2004)1181 — C6-0012/2005, SEC(2004)1182 — C6-0013/2005) [2],
- uwzględniając sprawozdanie uzupełniające Komisji w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004) 0648 — C6-0126/2004),
- uwzględniając Sprawozdanie Roczne dla Organu Udzielającego Absolutorium w sprawie Kontroli Wewnętrznych przeprowadzonych w 2003 r. (COM(2004)0740),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok 2003 [3] oraz jego sprawozdania specjalne wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji,
- uwzględniając Oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [4],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (C6-0077/2005),
- uwzględniając art. 274, 275 oraz 276 Traktatu WE oraz art. 179a i 180b Traktatu Euratom,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5], a zwłaszcza jego art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6],
- uwzględniając art. 70 oraz załącznik nr 5 do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych właściwych komisji (A6-0070/2005),
A. zważywszy, że zgodnie z art. 275 Traktatu WE Komisja jest odpowiedzialna za sporządzanie sprawozdań,
1. zatwierdza zamknięcie ksiąg odnośnie do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2003;
2. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz krajowym i regionalnym organom kontroli w Państwach Członkowskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [4] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [5] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [6] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003: Sekcja I — Parlament Europejski (C6-0015/2005 — 2004/2041(DEC))
Parlament Europejski
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0015/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 wraz z odpowiedziami instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając art. 275 Traktatu WE oraz art. 179a Traktatu Euratom,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając art. 147 ust. 1 Rozporządzenia Finansowego z dnia 25 czerwca 2002 r., zgodnie z którym każda instytucja wspólnotowa musi podejmować wszystkie odpowiednie kroki zmierzające do działania zgodnie z uwagami dołączonymi do decyzji w sprawie absolutorium wydanej przez Parlament Europejski,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 i 74 ust. 3 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0063/2005),
A. zważywszy, że Trybunał Obrachunkowy w ustępie 9.15 rocznego sprawozdania za rok budżetowy 2003 uznał w odniesieniu do Parlamentu Europejskiego, że "kontrolowane operacje były zasadniczo legalne i prawidłowe",
B. zważywszy, że Rozporządzenie Finansowe z dnia 25 czerwca 2002 r. oraz Regulamin PE ze zmianami z dnia 23 października 2002 r. obowiązują od 1 stycznia 2003 r. w odniesieniu do zasad określających procedurę udzielania absolutorium,
C. zważywszy, że Regulamin PE został zmieniony dnia 23 października 2002 r. w celu wprowadzenia zasady, że absolutorium udziela się Przewodniczącemu, a nie Sekretarzowi Generalnemu,
1. udziela swojemu Przewodniczącemu absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz rezolucji, która jest jej integralną częścią, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, s. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, s. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja II — Rada (C6-0016/2005 — 2004/2042(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0016/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając sprawozdanie Rady z wewnętrznego audytu za 2003 r.,
- uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
1. udziela Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja IV — Trybunał Sprawiedliwości (C6-0017/2005 — 2004/2043(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0017/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
1. udziela sekretarzowi Trybunału Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja V — Trybunał Obrachunkowy (C6-0018/2005 — 2004/2044(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0018/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
1. działając jako intendent, udziela Trybunałowi Obrachunkowemu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja VI — Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (C6-0019/2005 — 2004/2045(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0019/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
1. udziela Sekretarzowi Generalnemu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja VII — Komitet Regionów (C6-0020/2005 — 2004/2046(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0020/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
1. udziela Sekretarzowi Generalnemu Komitetu Regionów absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja VIII — Rzecznik Praw Obywatelskich (C6-0021/2005 — 2004/2047(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 [1],
- uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0021/2005),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji [2],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE [3],
- uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
- uwzględniając Rozporządzenie Finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5],
- uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
1. udziela Rzecznikowi Praw Obywatelskich absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. L 54 z 28.2.2003. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1. [3] Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99. [4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [5] Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiej Agencji Odbudowy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0216/2004 — C6-0235/2004 — 2004/2051(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Odbudowy za rok obrachunkowy 2003 wraz z odpowiedziami Agencji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6864/2005 — C6-0076/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1646/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy, a w szczególności jego art. 8 [3],
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 41 z 17.2.2005, str. 35. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 16. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0207/2004 — C6-0226/2004 — 2004/2050(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Centrum [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6858/2005 — C6-0075/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1655/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 337/75 ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1416/76 [3], a w szczególności jego art. 12a,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 53. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 41. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0208/2004 — C6-0227/2004 — 2004/2060(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Fundacji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6854/2005 — C6-0074/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1649/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1365/75 ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1417/76 [3], a w szczególności jego art. 16,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 75. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 25. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzjia Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Środowiska z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0209/2004 — C6-0228/2004 — 2004/2053(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Środowiska za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6852/2005 — C6-0073/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1641/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1210/90 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska i Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska [3], a w szczególności jego art. 13,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 23. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 1. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Miejscu Pracy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6- 0213/2004 — C6-0232/2004 — 2004/2061(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Miejscu Pracy za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6851/2005 — C6-0069/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1654/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2062/94 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Miejscu Pracy [3], a w szczególności jego art. 14,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Miejscu Pracy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Miejscu Pracy, Radzie, Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 1. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 38. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0212/2004 — C6-0231/2004 — 2004/2056(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6860/2005 — C6-0070/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1647/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2309/93 ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję ds. Oceny Produktów Leczniczych [3], a w szczególności jego art. 57a,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 30. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 19. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0214/2004 — C6-0233/2004 — 2004/2062(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Centrum [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6859/2005 — C6-0068/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1645/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2965/94 ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej [3], a w szczególności jego art. 14,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 46. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 13. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Administracyjnego Eurojust z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0220/2004 — C6-0239/2004 — 2004/2063 (DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Eurojust za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Eurojust [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6856/2005 — C6-0063/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz decyzję Rady 2003/659/JHA z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą decyzję 2002/187/JHA ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością [3], a w szczególności jej art. 36,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Administracyjnemu Eurojust z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Administracyjnemu Eurojust, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 61. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 44. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiej Fundacji Kształcenia z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0210/2004 — C6-0229/2004 — 2004/2058(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Fundacji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6853/1/2005 — C6-0072/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1648/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1360/90 ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia [3], a w szczególności jego art. 11,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 68. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 22. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0211/ 2004 — C6-0230/2004 — 2004/2055(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Centrum [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6862/2005 — C6-0071/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1651/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 302/93 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii [3], a w szczególności jego art. 11a,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 83. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 30. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0215/2004 — C6-0234/2004 — 2004/2059(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Centrum [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6861/2005 — C6-0067/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1652/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1035/97 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii [3], a w szczególności jego art. 12a,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 91. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 33. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6- 0217/2004 — C6-0236/2004 — 2004/2054(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Urzędu [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6857/2005 — C6-0066/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1642/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [3], a w szczególności jego art. 44,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str.39. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 4. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
1.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0218/2004 — C6-0237/2004 — 2004/2057(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6855/2005 — C6-0065/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1644/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu [3], a zwłaszcza jego art. 19,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Agencji Bezpieczeństwa na Morzu z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, 16. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 10. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
2.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (N6-0219/2004 — C6-0238/2004 — 2004/2052(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji [1],
- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6863/2005 — C6-0064/2005),
- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], a w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1643/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej agencji Bezpieczeństwa Lotniczego [3], a w szczególności jego art. 49,
- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [4], a w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
- uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),
1. udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczego Europejskiej agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;
2. zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). [1] Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 9. [2] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. [3] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 7. [4] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. --------------------------------------------------
Decyzja Parlamentu Europejskiego
z dnia 12 kwietnia 2005 r.
w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003
(2005/552/WE)
PARLAMENT EUROPEJSKI,
- uwzględniając sprawozdanie uzupełniające w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004) 0648 – C6-0126/2004),
- uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003 (COM(2004) 0667 – C6-0165/2004),
- uwzględniając sprawozdanie z zarządzania finansowego dotyczące szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za 2003 r. (SEC(2004) 1271),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat działań szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju dotyczących roku budżetowego 2003 wraz z odpowiedziami instytucji [1],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności Trybunału Obrachunkowego dotyczące Europejskich Funduszy Rozwoju [2],
- uwzględniając zalecenia Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6865/2005 – C6-0078/2005, 6866/2005 – C6-0079/2005, 6867/2005 – C6-0080/2005, 6868/2005 – C6-0081/2005),
- uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na podstawie drugiego Protokołu Finansowego do czwartej Konwencji AKP-WE [3],
- uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowana i zarządzania pomocą Wspólnoty na podstawie Protokołu Finansowego do Umowy o Partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przyznania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się Część Czwartą Traktatu WE [4],
- uwzględniając art. 276 Traktatu WE,
- uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP-WE [5],
- uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju [6],
- uwzględniając art. 70, 71 (tiret trzeci) i załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0069/2005),
A. mając na uwadze, że w oświadczeniu o wiarygodności dotyczącym Europejskich Funduszy Rozwoju, Trybunał Obrachunkowy stwierdza, iż z pewnymi wyjątkami sprawozdania finansowe za rok budżetowy 2003 rzetelnie oddają dochody i wydatki roku budżetowego oraz sytuację finansową na koniec roku,
B. mając na uwadze, że wnioski Trybunału Obrachunkowego w zakresie zgodności z prawem i prawidłowości kontrolowanych transakcji opierają się m.in. na kontroli przykładowych transakcji,
C. mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy na podstawie zbadanej dokumentacji jest zdania, że dochody ujęte w sprawozdaniach finansowych oraz kwoty przeznaczone na zobowiązania i płatności Europejskiego Funduszu Rozwoju są jako całość zgodne z prawem i prawidłowe,
1. udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003;
2. przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji i towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do opublikowania ich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L). Josep Borrell Fontelles Przewodniczący Julian Priestley Sekretarz Generalny [1] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 315. [2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 327. [3] Dz.U. L 156 z 29.5.1998, str. 108. [4] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355. [5] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 53. [6] Dz.U. L 83 z 1.4.2003, str. 1. --------------------------------------------------
2.
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie zamknięcia sprawozdań finansowych szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003 (COM (2004)0667 — C6-0165/2004 — 2004/2049(DEC))
Parlament Europejski,
- uwzględniając sprawozdanie uzupełniające w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004)0648-C6-0126/2004),
- uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003 (COM(2004)0667 — C6-0165/2004),
- uwzględniając Sprawozdanie z zarządzania finansowego szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za 2003 r. (SEC(2004)1271),
- uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat działań szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju dotyczących roku budżetowego 2003 wraz z odpowiedziami instytucji [1],
- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności Trybunału Obrachunkowego dotyczące Europejskich Funduszy Rozwoju [2],
- uwzględniając zalecenia Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6865/2005-C6-0078/2005, 6866/2005-C6-0079/2005, 6867/2005-C6-0080/2005, 6868/2005-C6-0081/2005),
- uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy drugiego protokołu finansowego do czwartej Konwencji AKP-WE [3],
- uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowana i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy Protokołu Finansowego do Umowy o Partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi podpisanej w Cotonou (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przyznania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się Część Czwartą Traktatu WE [4],
- uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP-WE [5],
- uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju [6],
- uwzględniając art. 70, 71 (tiret trzeci) i Załącznik V do Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0069/2005),
1. stwierdza, że sytuacja finansowa szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju na dzień 31 grudnia 2003 r. przedstawiała się następująco:
Skumulowane wykorzystanie środków Europejskiego Funduszu Rozwoju na dzień 31 grudnia 2003 r.
Źródło: Trybunał Obrachunkowy, sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2003, str. 403.
(w mln euro) _BAR_
_BAR_ Stan na koniec 2002 r. _BAR_ Wykonanie budżetu w roku budżetowym 2003 _BAR_ Stan na koniec 2003 r. _BAR_
_BAR_ Łączna kwota _BAR_ Stopień wykonania [7] _BAR_ 6.
EFR _BAR_ 7.
EFR _BAR_ 8.
EFR [8] _BAR_ 9.
EFR [9] _BAR_ Łączna kwota [9] _BAR_ 6.
EFR _BAR_ 7.
EFR _BAR_ 8.
EFR [8] _BAR_ 9.
EFR [9] _BAR_ Łączna kwota [9] _BAR_ Stopień wykonania [7] _BAR_
A - ZASOBY [10] _BAR_ 32840,4 _BAR_ _BAR_ -357,5 _BAR_ -585,6 _BAR_ -1736,7 _BAR_ 15493,1 _BAR_ 12813,3 _BAR_ 7471,6 _BAR_ 10926,1 _BAR_ 11762,9 _BAR_ 15493,1 _BAR_ 45653,7 _BAR_ _BAR_
B - WYKORZYSTANIE
1.Zobowiązania finansowe _BAR_ 29921,2 _BAR_ 91,1 % _BAR_ -13,1 _BAR_ -2,6 _BAR_ 255,1 _BAR_ 3522,4 _BAR_ 3761,8 _BAR_ 7471,6 _BAR_ 10926,1 _BAR_ 11762,9 _BAR_ 3522,4 _BAR_ 33683,0 _BAR_ 73,8 % _BAR_
2.Indywidualne zobowiązania prawne _BAR_ 24824,2 _BAR_ 75,6 % _BAR_ 30,7 _BAR_ 311,7 _BAR_ 1406,6 _BAR_ 1133,7 _BAR_ 2882,7 _BAR_ 7349,6 _BAR_ 10297,1 _BAR_ 8926,5 _BAR_ 1133,7 _BAR_ 27706,9 _BAR_ 60,7 % _BAR_
3.
Płatności [11] _BAR_ 21536,4 _BAR_ 65,6 % _BAR_ 47,0 _BAR_ 486,2 _BAR_ 1559,6 _BAR_ 281,7 _BAR_ 2374,5 _BAR_ 7282,1 _BAR_ 9718,6 _BAR_ 6628,5 _BAR_ 281,7 _BAR_ 23910,9 _BAR_ 52,4 % _BAR_
C— Płatności do wykonania(B1-B3) _BAR_ 8384,8 _BAR_ 25,5 % _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 189,5 _BAR_ 1207,5 _BAR_ 5134,4 _BAR_ 3240,7 _BAR_ 9772,1 _BAR_ 21,4 % _BAR_
D- Dostępne srodki(A-B1) _BAR_ 2919,2 _BAR_ 8,9 % _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 0,0 _BAR_ 11970,7 _BAR_ 11970,7 _BAR_ 26,2 % _BAR_
2. zatwierdza zamknięcie sprawozdań finansowych szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Komisji, Radzie, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do opublikowania ich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).
[1] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 315.
[2] Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 327.
[3] Dz.U. L 156 z 29.5.1998, str. 108.
[4] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.
[5] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 53.
[6] Dz.U. L 83 z 1.4.2003, str. 1.
[7] Jako procent środków.
[8] W tym 732,9 mln EUR na zobowiązania finansowe, 347,4 mln EUR na indywidualne zobowiązania prawne oraz 97,7 mln EUR na płatności w ramach wcześniejszego wdrożenia Umowy z Cotonou.
[9] NB: dla ułatwienia porównań z poprzednimi latami, liczby te obejmują operacje zarządzane aktualnie autonomicznie przez EBI (przeznaczone: 2245 mln EUR, zobowiązania finansowe: 366 mln EUR, indywidualne zobowiązania prawne: 140 mln EUR, płatności: 4 mln EUR).
[10] Wstępne środki szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego EFR, odsetki, inne środki i przeniesienia środków z poprzednich EFR.
[11] W tym transfery Stabex (siódmy EFR: 104 mln EUR, ósmy EFR: 87 mln EUR, łącznie 191 mln EUR).
--------------------------------------------------
Pierwszy budżet korygujący Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA) na rok 2005
(2005/651/WE, Euratom)
Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia finansowego Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA) przyjętego przez Zarząd w dniu 10 czerwca 2004 r., "budżet i budżety zmieniające, w kształcie ostatecznie uchwalonym, zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej".
Pierwszy budżet korygujący EMEA na rok 2005 został uchwalony przez Zarząd w dniu 14 lipca 2005 r. (MB/226064/2005).
(EUR) _BAR_
Pozycja _BAR_ Opis _BAR_ Budżet 2003 _BAR_ Budżet 2004 _BAR_ Budżet 2005 _BAR_ Korekty _BAR_ Poprawiony budżet 2005 _BAR_
Dochody
201 _BAR_ Specjalne wkłady na sieroce produkty lecznicze _BAR_ 2709700 _BAR_ 4000000 _BAR_ 3700000 _BAR_ 1300000 _BAR_ 5000000 _BAR_
520 _BAR_ Dochód z odsetek bankowych _BAR_ 450003 _BAR_ 520000 _BAR_ 625000 _BAR_ 125000 _BAR_ 750000 _BAR_
600 _BAR_ Wkład w programy wspólnotowe i dochody z usług _BAR_ 1117618 _BAR_ 103 _BAR_ p.m. _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1675000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Budżet razem _BAR_ 84362701 _BAR_ 99089103 _BAR_ 110160000 _BAR_ 1675000 _BAR_ 111835000 _BAR_
Wydatki
2040 _BAR_ Wyposażenie obiektów _BAR_ 1273314 _BAR_ 1265000 _BAR_ 1562000 _BAR_ 125000 _BAR_ 1687000 _BAR_
3011 _BAR_ Ocena określonych sierocych produktów leczniczych _BAR_ 1999780 _BAR_ 2837000 _BAR_ 3700000 _BAR_ 1300000 _BAR_ 5000000 _BAR_
3050 _BAR_ Programy wspólnotowe _BAR_ 1385034 _BAR_ 103 _BAR_ p.m. _BAR_ 250000 _BAR_ 250000 _BAR_
_BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1675000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Budżet razem _BAR_ 81691485 _BAR_ 99089103 _BAR_ 110160000 _BAR_ 1675000 _BAR_ 111835000 _BAR_
--------------------------------------------------
Ostateczne przyjęcie
budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005
(2005/658/WE, Euratom)
PRZEWODNICZĄCY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 272 ust. 4 akapit przedostatni,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 177,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1650/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [1], w szczególności jego art. 37 i 38,
uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, przyjęty ostatecznie dnia 16 grudnia 2004 r. [2],
uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [3],
uwzględniając wstępny projekt budżetu korygującego nr 2/2005 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, przedstawiony przez Komisję dnia 30 marca 2005 r.,
uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 2/2005 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, opracowany przez Radę dnia 30 maja 2005 r.,
uwzględniając przyjętą przez Parlament Europejski w dniu 23 czerwca 2005 r. rezolucję w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 do budżetu Unii Europejskiej na rok 2005,
uwzględniając poprawki Parlamentu Europejskiego do projektu budżetu korygującego nr 2 do budżetu Unii Europejskiej na rok 2005 z dnia 23 czerwca 2005 r.,
uwzględniając art. 69 i załącznik IV Regulaminu,
uwzględniając pismo Rady z dnia 7 lipca 2005 r., w którym poinformowała ona Parlament, że nie zmieniła wniesionych przez niego poprawek,
uznając tym samym za zakończoną procedurę przewidzianą w art. 272 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz w art. 177 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
STWIERDZA:
Artykuł
Budżet korygujący nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 został ostatecznie przyjęty.
Budżet 2006 dla Europolu [1]
(2005/C 174/01)
Europol
Tytuł Rozdział Artykuł _BAR_ Opis _BAR_ Realizacja 2004 _BAR_ Budżet 2005 _BAR_ Budżet 2006 _BAR_ Komentarz _BAR_
1 _BAR_ DOCHÓD _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
10 _BAR_ Składki _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
100 _BAR_ Składki Państw Członkowskich _BAR_ 46451316 _BAR_ 51938192 _BAR_ 51957486 _BAR_ Ze środków na rok 2006 2 74 mln euro jest przekazanych na koszty wyrównań wynagrodzeń nowy budynek i projekty ICT dotyczące konferencji wideo i pomocy poawaryjnej szczegóły patrz załącznik C. Nie naruszając postanowień art. 28 ust. 1 rozporządzenia finansowego środki te są uruchamiane wyłącznie po wyrażeniu jednomyślnej zgody przez Zarząd. _BAR_
101 _BAR_ Bilans z roku finansowego t-2 _BAR_ 4019682 _BAR_ 8444418 _BAR_ 8247514 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 10 ogółem _BAR_ 50470998 _BAR_ 60382610 _BAR_ 60205000 _BAR_ _BAR_
11 _BAR_ Inne dochody _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
110 _BAR_ Odsetki _BAR_ 978081 _BAR_ 1100000 _BAR_ 1200000 _BAR_ _BAR_
111 _BAR_ Opodatkowanie personelu Europolu _BAR_ 1722655 _BAR_ 1840000 _BAR_ 1945000 _BAR_ _BAR_
112 _BAR_ Różne _BAR_ 505881 _BAR_ 100000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 11 ogółem _BAR_ 3206617 _BAR_ 3040000 _BAR_ 3345000 _BAR_ _BAR_
12 _BAR_ Składki od stron trzecich _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
120 _BAR_ Składka od EBC na rzecz dochodzeń odnośnie do fałszerstw _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego Zarząd może działając jednomyślnie i na podstawie propozycji dyrektora wprowadzić poprawki do środków o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 320).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a Europejskim Bankiem Centralnym. _BAR_
121 _BAR_ Planowane składki ze strony Komisji Europejskiej i innych stron zainteresowanych _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego Zarząd może działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora wprowadzić poprawki do środków o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 321).
W niniejszym artykule mogą zostać także ujęte składki od uczestników.
Składki własne Europolu na wszelkie projekty będą finansowane z innych artykułów. _BAR_
122 _BAR_ Inne składki od stron trzecich _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 12 ogółem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 1 OGÓŁEM _BAR_ 53677614 _BAR_ 63422610 _BAR_ 63550000 _BAR_ _BAR_
2 _BAR_ PERSONEL _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
20 _BAR_ Koszty związane z wynagrodzeniami _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ Patrz: załącznik A. W tym rozdziale ujęto także pracowników tymczasowych zatrudnionych przez agencje lub firmy konsultacyjne w przypadku gdy pracownicy ci zajmują nieobsadzone stanowisko lub odbywają praktykę. _BAR_
200 _BAR_ Personel Europolu _BAR_ 29314382 _BAR_ 33175000 _BAR_ 35650000 _BAR_ _BAR_
201 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ 658942 _BAR_ 600000 _BAR_ 620000 _BAR_ _BAR_
202 _BAR_ Korekty płac _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1200000 _BAR_ Nowy artykuł.
Środki te mogą być uruchamiane jedynie na finansowanie wyrównań.Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
_BAR_ Rozdział 20 ogółem _BAR_ 29973324 _BAR_ 33775000 _BAR_ 37470000 _BAR_ _BAR_
21 _BAR_ Inne koszty związane z personelem _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
210 _BAR_ Rekrutacja _BAR_ 222057 _BAR_ 265000 _BAR_ 350000 _BAR_ _BAR_
211 _BAR_ Szkolenia personelu Europolu _BAR_ 251460 _BAR_ 407115 _BAR_ 630000 _BAR_ Począwszy od roku 2006 w niniejszym artykule ujmuje się środki na szkolenia z dawnego art. 603 (Inne koszty zespołu ds. projektów)Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
_BAR_ Rozdział 21 razem _BAR_ 473517 _BAR_ 672115 _BAR_ 980000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 2 OGÓŁEM _BAR_ 30446841 _BAR_ 34447115 _BAR_ 38450000 _BAR_ _BAR_
3 _BAR_ INNE WYDATKI _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
30 _BAR_ Koszty związane z działalnością _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
300 _BAR_ Posiedzenia _BAR_ 604535 _BAR_ 899000 _BAR_ 920000 _BAR_ Począwszy od roku 2006 w niniejszym artykule ujmuje się środki z dawnego art. 601 (Koszty posiedzeń zespołu ds. projektów) _BAR_
301 _BAR_ Tłumaczenia _BAR_ 282825 _BAR_ 652000 _BAR_ 590000 _BAR_ _BAR_
302 _BAR_ Druk _BAR_ 134413 _BAR_ 263000 _BAR_ 380000 _BAR_ _BAR_
303 _BAR_ Podróże _BAR_ 769831 _BAR_ 1450495 _BAR_ 1350000 _BAR_ Począwszy od roku 2006 w niniejszym artykule ujmuje się środki na szkolenia z dawnego art. 603 (Inne koszty zespołu ds. projektów)Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
304 _BAR_ Badania konsultacje (inne niż ICT) _BAR_ 151138 _BAR_ 192000 _BAR_ 240000 _BAR_ Konsultacje związane z ICT zostaną ujęte w art. 622 _BAR_
305 _BAR_ Szkolenia _BAR_ 38477 _BAR_ 125000 _BAR_ 65000 _BAR_ _BAR_
306 _BAR_ Wyposażenie techniczne _BAR_ 47813 _BAR_ 70000 _BAR_ 70000 _BAR_ _BAR_
307 _BAR_ Subwencje operacyjne _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 30 ogółem _BAR_ 2029032 _BAR_ 3651495 _BAR_ 3615000 _BAR_ _BAR_
31 _BAR_ Wsparcie ogólne _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
310 _BAR_ Koszty budynków _BAR_ 909441 _BAR_ 923000 _BAR_ 1020000 _BAR_ _BAR_
311 _BAR_ Pojazdy _BAR_ 102954 _BAR_ 170000 _BAR_ 175000 _BAR_ _BAR_
314 _BAR_ Dokumentacja & źródła otwarte _BAR_ 417671 _BAR_ 350000 _BAR_ 425000 _BAR_ _BAR_
315 _BAR_ Subwencje _BAR_ 611655 _BAR_ 693000 _BAR_ 720000 _BAR_ _BAR_
316 _BAR_ Inne zakupy _BAR_ 143013 _BAR_ 290000 _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_
317 _BAR_ Inne koszty bieżące _BAR_ 335049 _BAR_ 448000 _BAR_ 410000 _BAR_ _BAR_
318 _BAR_ Nowy budynek _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 500000 _BAR_ Nowy artykuł.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów remontu poniesionych przez Europol.Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
_BAR_ Rozdział 31 ogółem _BAR_ 2519783 _BAR_ 2874000 _BAR_ 3450000 _BAR_ _BAR_
32 _BAR_ Wydatki finansowane przez strony trzecie _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
320 _BAR_ Wydatki w imieniu EBC odnośnie do dochodzeń w sprawie fałszerstw _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego Zarząd może działając jednomyślnie i na podstawie propozycji dyrektora wprowadzić poprawki do środków o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 120) Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a Europejskim Bankiem Centralnym. _BAR_
321 _BAR_ Planowane wydatki finansowane przez Komisję Europejską i inne strony uczestniczące _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego Zarząd może działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora wprowadzić poprawki do środków o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 121).
Składki własne Europolu na wszelkie projekty będą finansowane z innych artykułów.W niniejszym artykule ujęto wydatki związane z projektami finansowanymi z programów UE. _BAR_
322 _BAR_ Wydatki finansowane przez inne strony trzecie _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 32 ogółem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 3 OGÓŁEM _BAR_ 4548815 _BAR_ 6525495 _BAR_ 7065000 _BAR_ _BAR_
4 _BAR_ JEDNOSTKI I ORGANY _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
40 _BAR_ Koszty związane z wynagrodzeniami _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ Patrz: załącznik AW tym rozdziale ujęto także pracowników tymczasowych zatrudnionych przez agencje lub firmy konsultacyjne w przypadku gdy pracownicy ci zajmują nieobsadzone stanowisko lub odbywają praktykę. _BAR_
400 _BAR_ Personel Europolu _BAR_ 742079 _BAR_ 775000 _BAR_ 825000 _BAR_ _BAR_
401 _BAR_ Personel miejscowy _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
402 _BAR_ Korekty płac _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 30000 _BAR_ Nowy artykuł.
Środki te mogą być uruchamiane jedynie na finansowanie wyrównań.Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
_BAR_ Rozdział 40 ogółem _BAR_ 742079 _BAR_ 775000 _BAR_ 855000 _BAR_ _BAR_
41 _BAR_ Inne koszty bieżące _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
410 _BAR_ Zarząd _BAR_ 1322720 _BAR_ 1623000 _BAR_ 1800000 _BAR_ _BAR_
411 _BAR_ Wspólny Organ Nadzorczy _BAR_ 431641 _BAR_ 1065000 _BAR_ 1135000 _BAR_ _BAR_
412 _BAR_ Koszty odwołań _BAR_ 85000 _BAR_ 85000 _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
413 _BAR_ Kontroler Finansowy _BAR_ 3715 _BAR_ 10000 _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_
414 _BAR_ Wspólny Komitet Audytu _BAR_ 34769 _BAR_ 32000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
415 _BAR_ Grupa Zadaniowa Szefów Policji _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 175000 _BAR_ Nowy artykuł. _BAR_
_BAR_ Rozdział 41 ogółem _BAR_ 1877845 _BAR_ 2815000 _BAR_ 3170000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 4 OGÓŁEM _BAR_ 2619924 _BAR_ 3590000 _BAR_ 4025000 _BAR_ _BAR_
6 _BAR_ ICT (łącznie z TECS) _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
62 _BAR_ ICT _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
620 _BAR_ Technologia Informacyjna _BAR_ 2265339 _BAR_ 2475000 _BAR_ 2900000 _BAR_ Dawniej art. 312.Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
621 _BAR_ Technologia Komunikacyjna _BAR_ 3854164 _BAR_ 5178000 _BAR_ 4810000 _BAR_ Dawniej art. 313. _BAR_
622 _BAR_ Konsultacje _BAR_ 2120054 _BAR_ 3225000 _BAR_ 3130000 _BAR_ Dawniej art. 602.Patrz: art. 100 i załącznik C. _BAR_
623 _BAR_ Systemy Analizy Łączności Indeksu oraz Bezpieczeństwa _BAR_ 1956991 _BAR_ 2887000 _BAR_ 3050000 _BAR_ Dawniej: art. 610. _BAR_
624 _BAR_ System Informacyjny _BAR_ — _BAR_ 5095000 _BAR_ 120000 _BAR_ Dawniej: art. 611. _BAR_
_BAR_ Rozdział 62 ogółem _BAR_ 10196548 _BAR_ 18860000 _BAR_ 14010000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 6 OGÓŁEM _BAR_ 10196548 _BAR_ 18860000 _BAR_ 14010000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ DOCHODY OGÓŁEM CZĘŚĆ A _BAR_ 53677614 _BAR_ 63422610 _BAR_ 63550000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ DOCHODY OGÓŁEM CZĘŚĆ A _BAR_ 47812128 _BAR_ 63422610 _BAR_ 63550000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ BILANS _BAR_ 5865486 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_
Państwo przyjmujące
UWAGA: Wskutek zaokrąglenia, środki łączne na rok 2004 mogą różnić się od poszczególnych sum.
Tytuł Rozdział Artykuł _BAR_ Opis _BAR_ Realizacja 2004 _BAR_ Budżet 2005 _BAR_ Budżet 2006 _BAR_ Komentarz _BAR_
7 _BAR_ DOCHÓD, PAŃSTWO PRZYJMUJĄCE _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
70 _BAR_ Składki _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
700 _BAR_ Składka na bezpieczeństwo państwa przyjmującego _BAR_ 2232219 _BAR_ 1833649 _BAR_ 2169109 _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 80).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a niderlandzkim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
701 _BAR_ Składka państwa przyjmującego, budynki _BAR_ 115219 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 810).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a niderlandzkim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
702 _BAR_ Bilans z roku finansowego t-2 _BAR_ 15896 _BAR_ 512351 _BAR_ 247891 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 70 ogółem _BAR_ 2363115 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ _BAR_
71 _BAR_ Inne dochody _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
711 _BAR_ Różne _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 71 ogółem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 7 OGÓŁEM _BAR_ 2363115 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ _BAR_
8 _BAR_ WYDATKI, PAŃSTWO PRZYJMUJĄCE _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
80 _BAR_ Bezpieczeństwo _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
800 _BAR_ Koszty bezpieczeństwa _BAR_ 2141151 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 700).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a niderlandzkim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
_BAR_ Rozdział 80 ogółem _BAR_ 2141151 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ _BAR_
81 _BAR_ Koszty budynków _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
810 _BAR_ Koszty budynków, państwo przyjmujące _BAR_ 125709 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz: art. 701).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a niderlandzkim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
_BAR_ Rozdział 81 ogółem _BAR_ 125709 _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 8 OGÓŁEM _BAR_ 2266860 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ DOCHÓD OGÓŁEM, CZĘŚĆ C _BAR_ 2363115 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ WYDATKI OGÓŁEM, CZĘŚĆ C _BAR_ 2266860 _BAR_ 2346000 _BAR_ 2417000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ BILANS, CZĘŚĆ C _BAR_ 96255 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_
[1] Przyjęty przez Radę dnia 13 czerwca 2005 r.
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/892/WE)
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok finansowy 2005 jest dostępna na stronie internetowej Agencji: http://www.easa.eu.int/
STAN DOCHODÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1 _BAR_ Otrzymane opłaty _BAR_ 37200000 _BAR_ –20800000 _BAR_ 16400000 _BAR_
2 _BAR_ Subwencja z Komisji _BAR_ 18930000 _BAR_ 3207881 _BAR_ 22137881 _BAR_
3 _BAR_ Składki z państw trzecich _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
4 _BAR_ Inne składki _BAR_ 1177025 _BAR_ 51481 _BAR_ 1228506 _BAR_
5 _BAR_ Operacje administracyjne _BAR_ 49975 _BAR_ 138098 _BAR_ 188073 _BAR_
6 _BAR_ Dochody za usługi świadczone odpłatnie _BAR_ 117000 _BAR_ –90460 _BAR_ 26540 _BAR_
7 _BAR_ Korekta nierównowagi budżetowej _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 57474000 _BAR_ –17493000 _BAR_ 39981000 _BAR_
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1 _BAR_ Personel i wydatki z nim związane _BAR_ 18250000 _BAR_ –2061000 _BAR_ 16189000 _BAR_
2 _BAR_ Budynki, wyposażenie i inne wydatki eksploatacyjne _BAR_ 4202000 _BAR_ –584000 _BAR_ 3618000 _BAR_
3 _BAR_ Wydatki operacyjne _BAR_ 35022000 _BAR_ –14848000 _BAR_ 20174000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 57474000 _BAR_ –17493000 _BAR_ 39981000 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/893/WE)
PRZYCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 13200000 _BAR_ 357784 _BAR_ 13557784 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 13200000 _BAR_ 357784 _BAR_ 13557784 _BAR_
2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 _BAR_ POZOSTAŁE SUBWENCJE _BAR_ 180303 _BAR_ — _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ — _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 357784 _BAR_ 13738087 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 13200000 _BAR_ 357784 _BAR_ 13557784 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 13200000 _BAR_ 357784 _BAR_ 13557784 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 13200000 _BAR_ 357784 _BAR_ 13557784 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
13200000 _BAR_ 357784 _BAR_ 13557784 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (Dz.U. L 216 z 20.8.94, str. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1643/95 (Dz.U. L 156 z 7.7.95, str. 1). Na mocy art. 12 ust. 3 rozporządzenia, subwencje na rzecz Agencji wprowadza się do budżetu ogólnego w sekcji "Komisja". Ponadto uwzględniono 357784 EUR dla programu PHARE w 2005 r.
TYTUŁ 2
POZOSTAŁE SUBWENCJE
ROZDZIAŁ 2 0 — POZOSTAŁE SUBWENCJE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Dotacja baskijskich władz regionalnych _BAR_ 6010 _BAR_ 54091 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 1 _BAR_ Dotacja prowincji Bizkaia _BAR_ _BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Dotacja rządu hiszpańskiego _BAR_ 174293 _BAR_ –114192 _BAR_ 60101 _BAR_
2 0 3 _BAR_ Inne dotacje _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 180303 _BAR_ — _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 180303 _BAR_ — _BAR_ 180303 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 357784 _BAR_ 13738087 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —POZOSTAŁE SUBWENCJE
2 0 0Dotacja baskijskich władz regionalnych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
6010 _BAR_ 54091 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 1Dotacja prowincji Bizkaia
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 60101 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 2Dotacja rządu hiszpańskiego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
174293 _BAR_ –114192 _BAR_ 60101 _BAR_
Uwagi
Dotacja jest przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących.
2 0 3Inne dotacje
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody z innych dotacji.
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 2 _BAR_ PROGRAM PHARE _BAR_ p.m. _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7300000 _BAR_ 357784 _BAR_ 7657784 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 357784 _BAR_ 13738087 _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 2 — PROGRAM PHARE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0
Program Phare
3 2 0 0 _BAR_ Wynagrodzenia dla pracowników mieszkających w innym kraju / międzynarodowych _BAR_ _BAR_ 79860 _BAR_ 79860 _BAR_
3 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży (międzynarodowych) _BAR_ p.m. _BAR_ 101045 _BAR_ 101045 _BAR_
3 2 1 1 _BAR_ Koszty zagraniczncyh podróży służbowych pracowników zatrudnionych przy projekcie _BAR_ _BAR_ 4340 _BAR_ 4340 _BAR_
3 2 1 2 _BAR_ Koszty podróży uczestników seminariów/konferencji _BAR_ _BAR_ 9800 _BAR_ 9800 _BAR_
3 2 2 0 _BAR_ Tłumaczenia pisemne/ustne _BAR_ p.m. _BAR_ 64000 _BAR_ 64000 _BAR_
3 2 3 0 _BAR_ Warsztaty Tygodnia Europejskiego _BAR_ p.m. _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
3 2 4 0 _BAR_ Administratorzy witryn internetowych _BAR_ p.m. _BAR_ 36674 _BAR_ 36674 _BAR_
3 2 5 0 _BAR_ Dobra praktyka (Centra Tematyczne) _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 6 0 _BAR_ Koszty administracyjne _BAR_ p.m. _BAR_ 2065 _BAR_ 2065 _BAR_
3 2 7 0 _BAR_ Druk materiałów informacyjnych _BAR_ p.m. _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 357784 _BAR_ 357784 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7300000 _BAR_ 357784 _BAR_ 7657784 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 13380303 _BAR_ 357784 _BAR_ 13738087 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2 —PROGRAM PHARE
3 2 0Program Phare
Uwagi
Działania przygotowawcze do przyszłego przystąpienia Rumunii i Bułgarii do Agencji.
Podpisano Program PHARE III w wysokości 500000 EUR z Komisją Europejską, który będzie trwał do końca czerwca 2006 r.
Poniższe dane liczbowe przedstawiają kwoty zatwierdzone na rok 2005.
3 2 0 0Wynagrodzenia dla pracowników mieszkających w innym kraju / międzynarodowych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 79860 _BAR_ 79860 _BAR_
3 2 1 0Koszty podróży (międzynarodowych)
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 101045 _BAR_ 101045 _BAR_
3 2 1 1Koszty zagraniczncyh podróży służbowych pracowników zatrudnionych przy projekcie
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 4340 _BAR_ 4340 _BAR_
3 2 1 2Koszty podróży uczestników seminariów/konferencji
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 9800 _BAR_ 9800 _BAR_
3 2 2 0Tłumaczenia pisemne/ustne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 64000 _BAR_ 64000 _BAR_
3 2 3 0Warsztaty Tygodnia Europejskiego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
3 2 4 0Administratorzy witryn internetowych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 36674 _BAR_ 36674 _BAR_
3 2 5 0Dobra praktyka (Centra Tematyczne)
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
3 2 6 0Koszty administracyjne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 2065 _BAR_ 2065 _BAR_
3 2 7 0Druk materiałów informacyjnych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 40000 _BAR_ 40000 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/894/WE)
DEKLARACJA DOCHODÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
OPŁATY Z AGENCJI, URZĘDÓW, INSTYTUCJI I ORGANÓW
1 0 _BAR_ OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW _BAR_ 25885500 _BAR_ –3215000 _BAR_ 22670500 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 25885500 _BAR_ –3215000 _BAR_ 22670500 _BAR_
2
SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_
3
WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
3 0 _BAR_ WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA _BAR_ 2338500 _BAR_ –843000 _BAR_ 1495500 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2338500 _BAR_ –843000 _BAR_ 1495500 _BAR_
4
INNE DOCHODY
4 0 _BAR_ INNE DOCHODY _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
5
NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
5 0 _BAR_ NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO _BAR_ p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ –461316 _BAR_ 27962684 _BAR_
TYTUŁ 1
OPŁATY Z AGENCJI, URZĘDÓW, INSTYTUCJI I ORGANÓW
ROZDZIAŁ 1 0 — OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0
Opłaty z agencji i organów
1 0 0 0 _BAR_ Europejska Agencja Środowiska _BAR_ 600000 _BAR_ –315000 _BAR_ 285000 _BAR_
1 0 0 1 _BAR_ Europejska Fundacja Szkolenia _BAR_ 357000 _BAR_ _BAR_ 357000 _BAR_
1 0 0 2 _BAR_ Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii _BAR_ 805000 _BAR_ –750000 _BAR_ 55000 _BAR_
1 0 0 3 _BAR_ Europejska Agencja ds. Leków _BAR_ 900000 _BAR_ _BAR_ 900000 _BAR_
1 0 0 4 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy _BAR_ 793000 _BAR_ 200000 _BAR_ 993000 _BAR_
1 0 0 5 _BAR_ Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego _BAR_ 2497000 _BAR_ –900000 _BAR_ 1597000 _BAR_
1 0 0 6 _BAR_ Znaki towarowe i wzory OHIM _BAR_ 15422000 _BAR_ _BAR_ 15422000 _BAR_
1 0 0 7 _BAR_ Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin _BAR_ 150000 _BAR_ –50000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 0 0 8 _BAR_ Europol _BAR_ 1700000 _BAR_ –450000 _BAR_ 1250000 _BAR_
1 0 0 9 _BAR_ Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy _BAR_ 610000 _BAR_ _BAR_ 610000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 0 — Razem _BAR_ 23834000 _BAR_ –2265000 _BAR_ 21569000 _BAR_
1 0 1
1 0 1 0 _BAR_ Cedefop _BAR_ 80500 _BAR_ –50000 _BAR_ 30500 _BAR_
1 0 1 2 _BAR_ Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii _BAR_ 330000 _BAR_ _BAR_ 330000 _BAR_
1 0 1 3 _BAR_ Europejska Agencja Odbudowy _BAR_ p.m. _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
1 0 1 4 _BAR_ Europejski Bank Inwestycyjny _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 0 1 5 _BAR_ Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności _BAR_ 620000 _BAR_ –220000 _BAR_ 400000 _BAR_
1 0 1 6 _BAR_ Eurojust _BAR_ 80500 _BAR_ –70000 _BAR_ 10500 _BAR_
1 0 1 7 _BAR_ Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu _BAR_ 80500 _BAR_ _BAR_ 80500 _BAR_
1 0 1 8 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego _BAR_ 800000 _BAR_ –600000 _BAR_ 200000 _BAR_
1 0 1 9 _BAR_ Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Kolei _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 1 — Razem _BAR_ 1991500 _BAR_ –920000 _BAR_ 1071500 _BAR_
1 0 2
1 0 2 0 _BAR_ Europejska Agencja Bezpieczeństwa Sieci i Informacji _BAR_ 60000 _BAR_ –30000 _BAR_ 30000 _BAR_
1 0 2 1 _BAR_ Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 0 2 2 _BAR_ Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 0 2 — Razem _BAR_ 60000 _BAR_ –30000 _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 25885500 _BAR_ –3215000 _BAR_ 22670500 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 25885500 _BAR_ –3215000 _BAR_ 22670500 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —OPŁATY Z AGENCJI I ORGANÓW
1 0 0Opłaty z agencji i organów
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
1 0 0 0Europejska Agencja Środowiska
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
600000 _BAR_ –315000 _BAR_ 285000 _BAR_
1 0 0 1Europejska Fundacja Szkolenia
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
357000 _BAR_ _BAR_ 357000 _BAR_
1 0 0 2Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
805000 _BAR_ –750000 _BAR_ 55000 _BAR_
1 0 0 3Europejska Agencja ds. Leków
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
900000 _BAR_ _BAR_ 900000 _BAR_
1 0 0 4Europejska Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
793000 _BAR_ 200000 _BAR_ 993000 _BAR_
1 0 0 5Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
2497000 _BAR_ –900000 _BAR_ 1597000 _BAR_
1 0 0 6Znaki towarowe i wzory OHIM
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
15422000 _BAR_ _BAR_ 15422000 _BAR_
1 0 0 7Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
150000 _BAR_ –50000 _BAR_ 100000 _BAR_
1 0 0 8Europol
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1700000 _BAR_ –450000 _BAR_ 1250000 _BAR_
1 0 0 9Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
610000 _BAR_ _BAR_ 610000 _BAR_
1 0 1
1 0 1 0Cedefop
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
80500 _BAR_ –50000 _BAR_ 30500 _BAR_
1 0 1 2Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
330000 _BAR_ _BAR_ 330000 _BAR_
1 0 1 3Europejska Agencja Odbudowy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 20000 _BAR_ 20000 _BAR_
1 0 1 4Europejski Bank Inwestycyjny
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 0 1 5Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
620000 _BAR_ –220000 _BAR_ 400000 _BAR_
1 0 1 6Eurojust
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
80500 _BAR_ –70000 _BAR_ 10500 _BAR_
1 0 1 7Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
80500 _BAR_ _BAR_ 80500 _BAR_
1 0 1 8Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
800000 _BAR_ –600000 _BAR_ 200000 _BAR_
1 0 1 9Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Kolei
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 0 2
1 0 2 0Europejska Agencja Bezpieczeństwa Sieci i Informacji
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
60000 _BAR_ –30000 _BAR_ 30000 _BAR_
1 0 2 1Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 0 2 2Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJA Z KOMISJI
ROZDZIAŁ 2 0 — SUBWENCJA Z KOMISJI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Subwencja z Komisji _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 0Subwencja z Komisji
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
TYTUŁ 3
WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
ROZDZIAŁ 3 0 — WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0
Współpraca interinstytucjonalna
3 0 0 0 _BAR_ Komisja — Dyrekcje Generalne _BAR_ 1192000 _BAR_ –850000 _BAR_ 342000 _BAR_
3 0 0 1 _BAR_ Komisja — DGT _BAR_ 262500 _BAR_ _BAR_ 262500 _BAR_
3 0 0 2 _BAR_ Zarządzanie projektami międzyinstytucjonalnymi _BAR_ 698000 _BAR_ _BAR_ 698000 _BAR_
3 0 0 3 _BAR_ Parlament Europejski _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 4 _BAR_ Rada Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 5 _BAR_ Europejski Trybunał Obrachunkowy _BAR_ 145000 _BAR_ 45000 _BAR_ 190000 _BAR_
3 0 0 6 _BAR_ Komitet Regionów Unii Europejskiej _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 7 _BAR_ Komitet Ekonomiczno-Społeczny Wspólnot Europejskich _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 8 _BAR_ Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 9 _BAR_ Wkład w programy wspólnotowe _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 0 — Razem _BAR_ 2297500 _BAR_ –805000 _BAR_ 1492500 _BAR_
3 0 1
Europejski Bank Centralny
3 0 1 0 _BAR_ Europejski Bank Centralny _BAR_ 41000 _BAR_ –38000 _BAR_ 3000 _BAR_
3 0 1 1 _BAR_ Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich _BAR_ _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 1 — Razem _BAR_ 41000 _BAR_ –38000 _BAR_ 3000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 2338500 _BAR_ –843000 _BAR_ 1495500 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2338500 _BAR_ –843000 _BAR_ 1495500 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WSPÓŁPRACA INTERINSTYTUCJONALNA
3 0 0Współpraca interinstytucjonalna
Uwagi
Artykuł 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2965/94, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003.
3 0 0 0Komisja — Dyrekcje Generalne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1192000 _BAR_ –850000 _BAR_ 342000 _BAR_
3 0 0 1Komisja — DGT
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
262500 _BAR_ _BAR_ 262500 _BAR_
3 0 0 2Zarządzanie projektami międzyinstytucjonalnymi
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
698000 _BAR_ _BAR_ 698000 _BAR_
3 0 0 3Parlament Europejski
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 4Rada Unii Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 5Europejski Trybunał Obrachunkowy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
145000 _BAR_ 45000 _BAR_ 190000 _BAR_
3 0 0 6Komitet Regionów Unii Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 7Komitet Ekonomiczno-Społeczny Wspólnot Europejskich
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 8Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
3 0 0 9Wkład w programy wspólnotowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Dochody pochodzące z udziału Centrum Tłumaczeń w programach wspólnotowych.
3 0 1Europejski Bank Centralny
3 0 1 0Europejski Bank Centralny
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
41000 _BAR_ –38000 _BAR_ 3000 _BAR_
3 0 1 1Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 4
INNE DOCHODY
ROZDZIAŁ 4 0 — INNE DOCHODY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0
4 0 0
Odsetki bankowe
4 0 0 0 _BAR_ Odsetki bankowe _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
4 0 1
Różne zwroty
4 0 1 0 _BAR_ Różne zwroty _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 4 0 1 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 4 0 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 4 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
ROZDZIAŁ 4 0 —INNE DOCHODY
4 0 0Odsetki bankowe
Uwagi
Niniejszy artykuł obejmuje odsetki, które wpłyną na konto bankowe Centrum.
4 0 0 0Odsetki bankowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
200000 _BAR_ 100000 _BAR_ 300000 _BAR_
4 0 1Różne zwroty
Uwagi
Niniejszy artykuł obejmuje różne zwroty (np. prywatne rozmowy telefoniczne itd.)
4 0 1 0Różne zwroty
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 5
NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
ROZDZIAŁ 5 0 — NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0
5 0 0
Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
5 0 0 0 _BAR_ Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego _BAR_ p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
_BAR_ Pozycja 5 0 0 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 5 0 — RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
_BAR_ Tytuł 5 — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ –461316 _BAR_ 27962684 _BAR_
ROZDZIAŁ 5 0 —NADWYŻKA PRZENIESIONA Z POPRZEDNIEGO ROKU FINANSOWEGO
5 0 0Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
5 0 0 0Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ 3496684 _BAR_ 3496684 _BAR_
Uwagi
Nadwyżka przeniesiona z poprzedniego roku finansowego (art. 16 rozporządzenia finansowego Centrum Tłumaczeń z dnia 22 grudnia 2003 r.).
DEKLARACJA WYDATKÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 14691200 _BAR_ –461316 _BAR_ 14229884 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 15078700 _BAR_ –461316 _BAR_ 14617384 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ –461316 _BAR_ 27962684 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 10600000 _BAR_ –336000 _BAR_ 10264000 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju _BAR_ 1700000 _BAR_ –125316 _BAR_ 1574684 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 13105000 _BAR_ –461316 _BAR_ 12643684 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 14691200 _BAR_ –461316 _BAR_ 14229884 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 15078700 _BAR_ –461316 _BAR_ 14617384 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 28424000 _BAR_ –461316 _BAR_ 27962684 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
10600000 _BAR_ –336000 _BAR_ 10264000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na wynagrodzenia zasadnicze urzędników i pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i związane z zamieszkaniem w innym kraju
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1700000 _BAR_ –125316 _BAR_ 1574684 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na dodatki związane z zamieszkaniem w innym kraju i za rozłąkę z krajem dla urzędników i pracowników czasowych.
--------------------------------------------------
Kategoria i stopień _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_ 2003 _BAR_
A*16 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_
A*14 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*13 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_
A*11 _BAR_ 9 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 8 _BAR_ 9 _BAR_ 7 _BAR_
A*10 _BAR_ 7 _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ 30 _BAR_ 32 _BAR_ 22 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_
A*8 _BAR_ 4 _BAR_ 8 _BAR_ 2 _BAR_ 9 _BAR_ 14 _BAR_ 26 _BAR_
A*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 16 _BAR_ 18 _BAR_ 1 _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_
Suma częściowa A _BAR_ 23 _BAR_ 18 _BAR_ 7 _BAR_ 77 _BAR_ 82 _BAR_ 61 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
B*7 _BAR_ 4 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ 7 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 9 _BAR_ 8 _BAR_ 6 _BAR_
B*5 _BAR_ 3 _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_ 9 _BAR_ 5 _BAR_
B*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
Suma częściowa B _BAR_ 8 _BAR_ 7 _BAR_ 3 _BAR_ 23 _BAR_ 24 _BAR_ 19 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
C*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_
C*4 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 7 _BAR_ 7 _BAR_ 6 _BAR_
C*3 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 19 _BAR_ 20 _BAR_ 15 _BAR_
C*2 _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 15 _BAR_ 17 _BAR_ 15 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Suma częściowa C _BAR_ 5 _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ 45 _BAR_ 47 _BAR_ 38 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
D*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
D*2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
Suma częściowa D _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 4 _BAR_
Razem _BAR_ 36 _BAR_ 28 _BAR_ 10 _BAR_ 145 _BAR_ 153 _BAR_ 122 _BAR_
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kszałcenia Zawodowego (Cedefop) za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/895/WE)
Na mocy art. 7 decyzji Cedefop z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie zasad finansowania mających zastosowanie wobec Europejskiego Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego zgodnego z ramowym rozporządzeniem finansowym dla organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. (rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich), deklaracja dochodów i wydatków oraz wykaz stanowisk zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 16100000 _BAR_ 178000 _BAR_ 16278000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16100000 _BAR_ 178000 _BAR_ 16278000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 178000 _BAR_ 16752880 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencja Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 16100000 _BAR_ 178000 _BAR_ 16278000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 16100000 _BAR_ 178000 _BAR_ 16278000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 16100000 _BAR_ 178000 _BAR_ 16278000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 178000 _BAR_ 16752880 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencja Wspólnoty Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
16100000 _BAR_ 178000 _BAR_ 16278000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kszatłcenia Zawodowego (Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1), zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1655/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 41).
Zgodnie z postanowieniami art. 11 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, subwencję dla Centrum wprowadza się do ogólnego budżetu Unii Europejskiej.
Wpisane dochody odpowiadają udzielonej subwencji (nagłówki budżetu 15 03 01 03 oraz 15 03 01 04 deklaracji wydatków w Sekcji III (Komisja) budżetu ogólnego).
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 8501000 _BAR_ 161000 _BAR_ 8662000 _BAR_
1 7 _BAR_ WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000 _BAR_ 17000 _BAR_ 32000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9310000 _BAR_ 178000 _BAR_ 9488000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 178000 _BAR_ 16752880 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 7 — WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 8 _BAR_ Dodatki i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy lub w przypadku przeniesienia _BAR_ 223000 _BAR_ 161000 _BAR_ 384000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 8501000 _BAR_ 161000 _BAR_ 8662000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000 _BAR_ 17000 _BAR_ 32000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 15000 _BAR_ 17000 _BAR_ 32000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 9310000 _BAR_ 178000 _BAR_ 9488000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 16574880 _BAR_ 178000 _BAR_ 16752880 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 8Dodatki i wydatki związane z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy lub w przypadku przeniesienia
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
223000 _BAR_ 161000 _BAR_ 384000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z:
- zatrudnieniem personelu (art. 27 do 31 i 33 oraz załącznik III).
- kosztamy podróży związanymi z rozpoczęciem i zakończeniem stosunku pracy, obejmującymi członków rodziny (art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII).
- zasiłkiem osiedleńczym, zwrotem z tytułu przesiedlenia oraz dodatkiem z tytułu przeniesienia (art. 5 i 6 załącznika VII).
- zwrotem kosztów przeprowadzki (art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII).
- tymczasowymi dietami dziennymi (art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII).
ROZDZIAŁ 1 7 —WYDATKI NA PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
15000 _BAR_ 17000 _BAR_ 32000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków reprezentacyjnych.
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/896/WE)
DOCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 _BAR_ SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 18600000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19060000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18600000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19060000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19280000 _BAR_
TYTUŁ 1
SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 1 0 — SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0
1 0 0 _BAR_ Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej _BAR_ 18600000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19060000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 — RAZEM _BAR_ 18600000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19060000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 18600000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19060000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19280000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —SUBWENCJE ZE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
1 0 0Subwencje ze Wspólnoty Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
18600000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19060000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 139 z 30.5.1975, str. 1), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1947/93 (Dz.U. L 181 z 23.7.1993, str. 13).
Zgodnie z art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, subwencje na rzecz Fundacji są ujęte w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.
Przedstawione dochody reprezentują przekazane subwencje (artykuł B3-4 2 0 Szacunkowej oceny dochodów i wydatków w dziale III "Komisja" budżetu ogólnego).
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 8090000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8550000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 8090000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8550000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 19090000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19550000 _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — WYDATKI EKSPLOATACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 3 _BAR_ Badania i programy pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy _BAR_ 4400000 _BAR_ 406000 _BAR_ 4806000 _BAR_
3 0 4
Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0 _BAR_ Ogólne koszty posiedzeń _BAR_ 1200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 1250000 _BAR_
3 0 4 1 _BAR_ Koszty tłumaczeń ustnych _BAR_ 170000 _BAR_ 4000 _BAR_ 174000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 1520000 _BAR_ 54000 _BAR_ 1574000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 8090000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8550000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 8090000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8550000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 19090000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19550000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 3Badania i programy pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
4400000 _BAR_ 406000 _BAR_ 4806000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z finansowaniem kontraktów badawczych i konkretnych projektów, będących wkładem w wykonywanie programu pracy Fundacji w zakresie warunków życia i pracy.
3 0 4Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0Ogólne koszty posiedzeń
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1200000 _BAR_ 50000 _BAR_ 1250000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 4 1Koszty tłumaczeń ustnych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
170000 _BAR_ 4000 _BAR_ 174000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń ustnych związanych z organizacją posiedzeń Zarządu, Komitetu Ekspertów, seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
--------------------------------------------------
Sprostowanie do deklaracji dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 341 z dnia 23 grudnia 2005 r.)
Teksty i tabele na str. 47–49 przyjmują następujące brzmienie:
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ WYDATKI EKSPLOATACYJNE _BAR_ 7820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8280000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8280000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19280000 _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — WYDATKI EKSPLOATACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 3 _BAR_ Badania i programy pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy _BAR_ 4400000 _BAR_ 406000 _BAR_ 4806000 _BAR_
3 0 4
Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0 _BAR_ Ogólne koszty posiedzeń _BAR_ 950000 _BAR_ 50000 _BAR_ 1000000 _BAR_
3 0 4 1 _BAR_ Koszty tłumaczeń ustnych _BAR_ 150000 _BAR_ 4000 _BAR_ 154000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 0 4 — Razem _BAR_ 1100000 _BAR_ 54000 _BAR_ 1154000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 7820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8280000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 7820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 8280000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 18820000 _BAR_ 460000 _BAR_ 19280000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 3Badania i programy pilotażowe w zakresie zagadnień związanych z warunkami życia i pracy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
4400000 _BAR_ 406000 _BAR_ 4806000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z finansowaniem kontraktów badawczych i konkretnych projektów, będących wkładem w wykonywanie programu pracy Fundacji w zakresie warunków życia i pracy.
3 0 4Wydatki na posiedzenia (Rada Administracyjna, Komitety Ekspertów, seminaria, kolokwia, zebrania koordynacyjne itd.) i związane z nimi koszty tłumaczeń ustnych
3 0 4 0Ogólne koszty posiedzeń
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
950000 _BAR_ 50000 _BAR_ 1000000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
3 0 4 1Koszty tłumaczeń ustnych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
150000 _BAR_ 4000 _BAR_ 154000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów tłumaczeń ustnych związanych z organizacją posiedzeń Zarządu, Komitetu Ekspertów, seminariów, kolokwiów, posiedzeń koordynacyjnych i podsumowujących, będących wkładem do realizacji programów pracy Fundacji.
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/897/WE)
STAN DOCHODÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
2
SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 _BAR_ SUBWENCJA Z KOMISJI _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJA Z KOMISJI
ROZDZIAŁ 2 0 — SUBWENCJA Z KOMISJI
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Subwencja z Komisji _BAR_ 35300000 _BAR_ _BAR_ 35300000 _BAR_
2 0 2 _BAR_ Subwencja PHARE — DG ds. ROZSZERZENIA _BAR_ _BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJA Z KOMISJI
2 0 0Subwencja z Komisji
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
35300000 _BAR_ _BAR_ 35300000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (Dz.U. L 208 z 5.8.2002).
2 0 2Subwencja PHARE — DG ds. ROZSZERZENIA
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 60000 _BAR_ 60000 _BAR_
Uwagi
Program PHARE dla wielu beneficjentów dotyczący udziału Rumunii i Bułgarii w spotkaniach zorganizowanych przez EMSA.
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
PERSONEL
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 9675000 _BAR_ _BAR_ 9675000 _BAR_
1 2 _BAR_ RÓŻNE WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM I PRZENIESIENIEM PERSONELU _BAR_ 1350000 _BAR_ _BAR_ 1350000 _BAR_
1 3 _BAR_ PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
1 4 _BAR_ INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA _BAR_ 170000 _BAR_ _BAR_ 170000 _BAR_
1 7 _BAR_ PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 11360000 _BAR_ _BAR_ 11360000 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 740000 _BAR_ _BAR_ 740000 _BAR_
2 1 _BAR_ ZAKUPY INFORMATYCZNE _BAR_ 700000 _BAR_ _BAR_ 700000 _BAR_
2 2 _BAR_ RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE _BAR_ 152000 _BAR_ _BAR_ 152000 _BAR_
2 3 _BAR_ BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE _BAR_ 268000 _BAR_ _BAR_ 268000 _BAR_
2 4 _BAR_ POCZTA I TELEKOMUNIKACJA _BAR_ 160000 _BAR_ _BAR_ 160000 _BAR_
2 5 _BAR_ WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA _BAR_ 120000 _BAR_ 5000 _BAR_ 125000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 2140000 _BAR_ 5000 _BAR_ 2145000 _BAR_
3
WYDATKI OPERACYJNE
3 1 _BAR_ OPRACOWYWANIE BAZ DANYCH _BAR_ 1350000 _BAR_ _BAR_ 1350000 _BAR_
3 2 _BAR_ INFORMACJA I PUBLIKACJA _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
3 3 _BAR_ POSIEDZENIA ZWIĄZANE Z DZIAŁANIAMI EKSPLOATACYJNYMI _BAR_ 400000 _BAR_ 55000 _BAR_ 455000 _BAR_
3 4 _BAR_ WYDATKI NA TŁUMACZENIA PISEMNE _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
3 5 _BAR_ BADANIA _BAR_ 920000 _BAR_ _BAR_ 920000 _BAR_
3 6 _BAR_ WYDATKI NA MISJE ZWIĄZANE ZE SPRAWAMI MORSKIMI _BAR_ 830000 _BAR_ _BAR_ 830000 _BAR_
3 7 _BAR_ SZKOLENIA DOTYCZĄCE KWESTII MORSKICH _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
3 8 _BAR_ PRZECIWDZIAŁANIE ZANIECZYSZCZENIOM _BAR_ 17800000 _BAR_ _BAR_ 17800000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 21800000 _BAR_ 55000 _BAR_ 21855000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
ROZDZIAŁ 1 2 — RÓŻNE WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM I PRZENIESIENIEM PERSONELU
ROZDZIAŁ 1 3 — PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
ROZDZIAŁ 1 4 — INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
ROZDZIAŁ 1 7 — PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0
Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0 _BAR_ Wynagrodzenie zasadnicze _BAR_ 7078000 _BAR_ _BAR_ 7078000 _BAR_
1 1 0 1 _BAR_ Dodatki rodzinne _BAR_ 300000 _BAR_ _BAR_ 300000 _BAR_
1 1 0 2 _BAR_ Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
1 1 0 3 _BAR_ Dodatki sekretarskie _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 0 — Razem _BAR_ 7818000 _BAR_ _BAR_ 7818000 _BAR_
1 1 1
Pracownicy pomocniczy i pracownicy lokalni
1 1 1 0 _BAR_ Pracownicy pomocniczy _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_ 600000 _BAR_
1 1 1 2 _BAR_ Pracownicy lokalni _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 1 3 _BAR_ Pracownicy kontraktowi _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
1 1 1 4 _BAR_ Pracownicy tymczasowi _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
1 1 1 5 _BAR_ Delegowani eksperci krajowi _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 1 — Razem _BAR_ 1340000 _BAR_ _BAR_ 1340000 _BAR_
1 1 3
Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0 _BAR_ Ubezpieczenie zdrowotne _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
1 1 3 1 _BAR_ Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
1 1 3 2 _BAR_ Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia _BAR_ 48000 _BAR_ _BAR_ 48000 _BAR_
1 1 3 3 _BAR_ Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 3 4 _BAR_ Składki na wspólnotowy program emerytalny _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 3 — Razem _BAR_ 198000 _BAR_ _BAR_ 198000 _BAR_
1 1 4
Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0 _BAR_ Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
1 1 4 1 _BAR_ Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
1 1 4 3 _BAR_ Zryczałtowane dodatki służbowe _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 4 _BAR_ Zryczałtowane dodatki tytułem przejazdów _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 5 _BAR_ Dodatek specjalny dla księgowych i administratorów zaliczek _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 4 9 _BAR_ Inne dodatki _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 4 — Razem _BAR_ 53000 _BAR_ _BAR_ 53000 _BAR_
1 1 5
Godziny nadliczbowe
1 1 5 0 _BAR_ Godziny nadliczbowe _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_ 1000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 5 — Razem _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_ 1000 _BAR_
1 1 7
Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0 _BAR_ Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji _BAR_ 61000 _BAR_ _BAR_ 61000 _BAR_
1 1 7 2 _BAR_ Usługi Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
1 1 7 8 _BAR_ Usługi zewnętrzne _BAR_ 104000 _BAR_ _BAR_ 104000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 7 — Razem _BAR_ 215000 _BAR_ _BAR_ 215000 _BAR_
1 1 9
Wskaźniki korygujące
1 1 9 0 _BAR_ Wskaźniki korygujące _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
1 1 9 1 _BAR_ Dostosowanie wynagrodzeń _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 1 9 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 9675000 _BAR_ _BAR_ 9675000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 2
1 2 0
Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 2 0 0 _BAR_ Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu _BAR_ 180000 _BAR_ _BAR_ 180000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 0 — Razem _BAR_ 180000 _BAR_ _BAR_ 180000 _BAR_
1 2 1
Koszty podróży
1 2 1 0 _BAR_ Koszty podróży _BAR_ 220000 _BAR_ _BAR_ 220000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 1 — Razem _BAR_ 220000 _BAR_ _BAR_ 220000 _BAR_
1 2 2
Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
1 2 2 0 _BAR_ Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie _BAR_ 190000 _BAR_ _BAR_ 190000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 2 — Razem _BAR_ 190000 _BAR_ _BAR_ 190000 _BAR_
1 2 3
Koszty przeprowadzki
1 2 3 0 _BAR_ Koszty przeprowadzki _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 3 — Razem _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
1 2 4
Tymczasowe diety dzienne
1 2 4 0 _BAR_ Tymczasowe diety dzienne _BAR_ 360000 _BAR_ _BAR_ 360000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 2 4 — Razem _BAR_ 360000 _BAR_ _BAR_ 360000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 2 — RAZEM _BAR_ 1350000 _BAR_ _BAR_ 1350000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 3
1 3 0
Podróże i wyjazdy służbowe
1 3 0 0 _BAR_ Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 3 0 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 3 — RAZEM _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 4
1 4 0
Infrastruktura socjalno-medyczna
1 4 0 0 _BAR_ Restauracje i stołówki _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 0 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
1 4 1
Służba medyczna
1 4 1 0 _BAR_ Służba medyczna _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 1 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
1 4 2
Kursy językowe, kształcenie, szkolenia
1 4 2 0 _BAR_ Kursy językowe, kształcenie, szkolenia _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 4 2 — Razem _BAR_ 150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 4 — RAZEM _BAR_ 170000 _BAR_ _BAR_ 170000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 7
1 7 0
Przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0 _BAR_ Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 1 7 0 — Razem _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 7 — RAZEM _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 11360000 _BAR_ _BAR_ 11360000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Personel czynnie zatrudniony
1 1 0 0Wynagrodzenie zasadnicze
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
7078000 _BAR_ _BAR_ 7078000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 66.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia zasadniczego pracowników czasowych.
1 1 0 1Dodatki rodzinne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
300000 _BAR_ _BAR_ 300000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62, 67 i 68, oraz sekcja I załącznika VII do regulaminu.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatku domowego, dodatku na dziecko na utrzymaniu oraz dodatku na kształcenie urzędników oraz pracowników czasowych.
1 1 0 2Dodatki za rozłąkę z krajem i przesiedleńcze
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 62 i 69 oraz art. 4 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków za rozłąkę z krajem i przesiedleńczego pracowników czasowych.
1 1 0 3Dodatki sekretarskie
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4a załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków sekretarskich przyznawanych pracownikom czasowym kategorii C zatrudnionych na stanowisku stenotypistki, maszynistki, operatora teleksu, specjalisty od składu wydawniczego, kierownika lub szefa sekretariatu.
1 1 1Pracownicy pomocniczy i pracownicy lokalni
1 1 1 0Pracownicy pomocniczy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
600000 _BAR_ _BAR_ 600000 _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 3 oraz tytuł III.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia (wraz z godzinami nadliczbowymi), jak również składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne w ramach systemu ubezpieczeń społecznych personelu pomocniczego.
1 1 1 2Pracownicy lokalni
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 4 i tytuł IV.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzenia (wraz z godzinami nadliczbowymi), jak również składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne w ramach sytemu ubezpieczeń społecznych pracowników lokalnych.
1 1 1 3Pracownicy kontraktowi
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
1 1 1 4Pracownicy tymczasowi
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z pracownikami tymczasowymi.
1 1 1 5Delegowani eksperci krajowi
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
500000 _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z urzędnikami krajowymi lub innymi ekspertami delegowanymi lub zatrudnionymi tymczasowo przez Agencję, lub do których Agencja zwraca się o krótkoterminowe konsultacje.
1 1 3Składki pracodawcy na ubezpieczenia społeczne
1 1 3 0Ubezpieczenie zdrowotne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 72.
Przepisy dotyczące ubezpieczenia urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 23.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy (3,4 % wynagrodzenia zasadniczego); składka pracownika wynosi 1,7 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 1Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 73.
Środki te przeznaczone są na pokrycie składki pracodawcy na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych (0,77 % wynagrodzenia zasadniczego).
Dalsze 2 % dodaje się do wyliczonych w ten sposób środków (podwyższając podstawę do 0,7854), aby pokryć wydatki nieobjęte ubezpieczeniem (art. 73 regulaminu).
1 1 3 2Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
48000 _BAR_ _BAR_ 48000 _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie ubezpieczenia pracowników czasowych na wypadek bezrobocia.
Stosowana stawka: 0,8 % wynagrodzenia zasadniczego.
1 1 3 3Ustanowienie lub utrzymanie praw emerytalnych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 42.
Środki te przeznaczone są na wpłaty dokonywane przez Centrum na rzecz pracowników czasowych celem ustanowienia lub utrzymania ich praw emerytalnych w ich kraju pochodzenia.
1 1 3 4Składki na wspólnotowy program emerytalny
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie płaconych przez Centrum składek pracodawcy na wspólnotowy program emerytalny.
1 1 4Inne świadczenia i dodatki
1 1 4 0Dodatki z tytułu narodzin dziecka i zasiłki pogrzebowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 70, 74 i 75.
Środki te przeznaczone są na pokrycie:
- dodatków z tytułu narodzin dziecka,
- w przypadku śmierci urzędnika, wypłat pełnego wynagrodzenia zmarłego do końca trzeciego miesiąca następującego po miesiącu zgonu oraz kosztów transportu ciała zmarłego do kraju pochodzenia.
1 1 4 1Koszty podróży z tytułu urlopu rocznego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 8 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zryczałtowanego zwrotu kosztów podróży przysługującego pracownikom czasowym, ich współmałżonkom i osobom na ich utrzymaniu, z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia, na następujących warunkach:
- raz w roku kalendarzowym, jeśli odległość koleją jest większa niż 50 i mniejsza niż 725 kilometrów,
- dwa razy w roku kalendarzowym jeśli odległość koleją wynosi co najmniej 725 kilometrów.
1 1 4 3Zryczałtowane dodatki służbowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 14 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie zryczałtowanych dodatków służbowych dla urzędników, którzy regularnie ponoszą wydatki reprezentacyjne w czasie wykonywania zadań służbowych.
1 1 4 4Zryczałtowane dodatki tytułem przejazdów
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te, przeznaczone na pokrycie dodatku tytułem przejazdów, nie mogą przekroczyć 3000 franków belgijskich i przeznaczone są dla pracowników czasowych, których stanowisko wymaga ciągłego przemieszczania się.
Dodatek ten stanowi zwrot kosztów przejazdów w granicach miasta zatrudnienia.
1 1 4 5Dodatek specjalny dla księgowych i administratorów zaliczek
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1) ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1), w szczególności art. 75, ust. 4.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatku specjalnego przyznawanego urzędnikom zatrudnionym na stanowisku księgowego, asystenta księgowego i administratora zaliczek.
1 1 4 9Inne dodatki
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
1 1 5Godziny nadliczbowe
1 1 5 0Godziny nadliczbowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1000 _BAR_ _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 56 i załącznik VI.
Środki te przeznaczone są na wypłaty ryczałtowe lub wypłaty wedle stawek godzinowych za przepracowane godziny nadliczbowe dla urzędników i pracowników czasowych zaliczanych do kategorii C i D oraz personelu lokalnego, w przypadku gdy zrekompensowanie godzin nadliczbowych urlopem według ustalonych zasad jest niemożliwe.
1 1 7Świadczenia dodatkowe
1 1 7 0Zewnętrzni tłumacze konferencyjni i obsługa techniczna konferencji
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
61000 _BAR_ _BAR_ 61000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynagrodzeń i kosztów przejazdów zewnętrznych tłumaczy konferencyjnych i obsługi technicznej konferencji, w tym wynagrodzenie za usługi świadczone przez tłumaczy konferencyjnych Komisji.
1 1 7 2Usługi Centrum Tłumaczeń w Luksemburgu
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Ta pozycja przeznaczona jest na pokrycie: wydatków związanych z usługami maszynopisania i tłumaczy zewnętrznych lub czasowych, jak również wydatków związanych z usługami i pracami wysłanymi do tłumaczenia i maszynopisania do Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej w Luksemburgu.
1 1 7 8Usługi zewnętrzne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
104000 _BAR_ _BAR_ 104000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków ponoszonych przez Komisję na obsługę administracyjną Agencji, na przykład elektroniczny rejestr wynagrodzeń.
1 1 9Wskaźniki korygujące
1 1 9 0Wskaźniki korygujące
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 64 i 65.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów współczynników korygujących stosowanych do wynagrodzeń urzędników i pracowników czasowych i do wynagrodzeń za godziny nadliczbowe.
1 1 9 1Dostosowanie wynagrodzeń
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 65.
Rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1) ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 762/2001 (Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 1).
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3830/91 zmieniające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich odnośnie do sposobów dostosowywania wynagrodzeń (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1).
Środki te przeznaczone są na pokrycie ewentualnych kosztów dostosowywania wynagrodzeń, o których Rada zdecydowała w trakcie roku budżetowego.
ROZDZIAŁ 1 2 —RÓŻNE WYDATKI ZWIĄZANE Z ZATRUDNIENIEM I PRZENIESIENIEM PERSONELU
1 2 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem i przeniesieniem personelu
1 2 0 0Różne wydatki związane z zatrudnieniem personelu
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
180000 _BAR_ _BAR_ 180000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 27—31 i art. 33.
Środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z procedurami rekrutacji.
1 2 1Koszty podróży
1 2 1 0Koszty podróży
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
220000 _BAR_ _BAR_ 220000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 7 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży przysługujących pracownikom czasowym (w tym członkom ich rodzin) rozpoczynającym lub kończącym stosunek pracy.
1 2 2Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
1 2 2 0Dodatki na urządzenie nowego miejsca zamieszkania, na ponowne urządzenie i na przeniesienie
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
190000 _BAR_ _BAR_ 190000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 5 i 6 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie dodatków na urządzenie nowego miejsca zamieszkania przysługujących pracownikom czasowym, którzy musieli zmienić miejsce zamieszkania w związku z rozpoczęciem stosunku pracy lub w związku z ostatecznym zakończeniem stosunku pracy, po którym następuje przeprowadzka do innego miejsca zamieszkania.
1 2 3Koszty przeprowadzki
1 2 3 0Koszty przeprowadzki
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 9 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzki przysługujących pracownikom czasowym zmuszonym do zmiany miejsca zamieszkania po podjęciu stosunku pracy lub którzy zostali oddelegowani do innego miejsca pracy, jak również w związku z ostatecznym zakończeniem stosunku pracy, po którym następuje przeprowadzka do innego miejsca zamieszkania.
1 2 4Tymczasowe diety dzienne
1 2 4 0Tymczasowe diety dzienne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
360000 _BAR_ _BAR_ 360000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 20 i 71 oraz art. 10 załącznika VII.
Środki te przeznaczone są na pokrycie tymczasowych diet dziennych przysługujących pracownikom czasowym, którzy dostarczą dowód na to, że zmienili miejsce zamieszkania po podjęciu stosunku pracy (w tym w przypadku oddelegowania).
ROZDZIAŁ 1 3 —PODRÓŻE I WYJAZDY SŁUŻBOWE
1 3 0Podróże i wyjazdy służbowe
1 3 0 0Koszty podróży i wyjazdów służbowych oraz inne koszty towarzyszące
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów transportu, wypłat diet dziennych oraz kosztów towarzyszących lub nadzwyczajnych poniesionych przez personel w interesie służby zgodnie z postanowieniami regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
Środki te pokrywają również podróże służbowe delegowanych ekspertów krajowych lub międzynarodowych pracujących na rzecz Agencji.
ROZDZIAŁ 1 4 —INFRASTRUKTURA SOCJALNO-MEDYCZNA
1 4 0Infrastruktura socjalno-medyczna
1 4 0 0Restauracje i stołówki
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem stołówki Agencji przez firmę zewnętrzną, jak również niektórych sprzętów potrzebnych w stołówce.
1 4 1Służba medyczna
1 4 1 0Służba medyczna
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 59 oraz art. 8 załącznika II.
1 4 2Kursy językowe, kształcenie, szkolenia
1 4 2 0Kursy językowe, kształcenie, szkolenia
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
150000 _BAR_ _BAR_ 150000 _BAR_
Uwagi
Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, w szczególności art. 24 ust. 3.
ROZDZIAŁ 1 7 —PRZYJĘCIA I CELE REPREZENTACYJNE
1 7 0Przyjęcia i cele reprezentacyjne
1 7 0 0Wydatki na przyjęcia i cele reprezentacyjne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów reprezentacyjnych oraz różnego rodzaju imprez.
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 1 — ZAKUPY INFORMATYCZNE
ROZDZIAŁ 2 2 — RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
ROZDZIAŁ 2 3 — BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
ROZDZIAŁ 2 4 — POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
ROZDZIAŁ 2 5 — WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Wynajem budynków i koszty towarzyszące
2 0 0 0 _BAR_ Czynsze _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 500000 _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_
2 0 1
Ubezpieczenia
2 0 1 0 _BAR_ Ubezpieczenia _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 1 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_
2 0 2
Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0 _BAR_ Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 2 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
2 0 3
Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0 _BAR_ Sprzątanie i utrzymanie obiektów _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 3 — Razem _BAR_ 30000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_
2 0 4
Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0 _BAR_ Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 4 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
2 0 5
Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0 _BAR_ Ochrona i nadzór budynków _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 5 — Razem _BAR_ 40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
2 0 8
Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków
2 0 8 0 _BAR_ Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 8 — Razem _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 740000 _BAR_ _BAR_ 740000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0
Informatyka
2 1 0 0 _BAR_ Sprzęt informatyczny _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
2 1 0 1 _BAR_ Opracowanie oprogramowania _BAR_ 210000 _BAR_ _BAR_ 210000 _BAR_
2 1 0 2 _BAR_ Inne zewnętrzne usługi przetwarzania danych _BAR_ 90000 _BAR_ _BAR_ 90000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 1 0 — Razem _BAR_ 700000 _BAR_ _BAR_ 700000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 700000 _BAR_ _BAR_ 700000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 2
2 2 0
Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0 _BAR_ Nowe dostawy instalacji i sprzętu _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
2 2 0 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawa _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 0 4 _BAR_ Elektroniczny sprzęt biurowy _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 0 — Razem _BAR_ 25000 _BAR_ _BAR_ 25000 _BAR_
2 2 1
Meble
2 2 1 0 _BAR_ Pierwsze dostawy _BAR_ 81000 _BAR_ _BAR_ 81000 _BAR_
2 2 1 1 _BAR_ Wymiana _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 1 2 _BAR_ Wynajem _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
2 2 1 3 _BAR_ Utrzymanie, eksploatacja i naprawy _BAR_ 4000 _BAR_ _BAR_ 4000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 1 — Razem _BAR_ 95000 _BAR_ _BAR_ 95000 _BAR_
2 2 3
Wynajem sprzętu transportowego
2 2 3 0 _BAR_ Wynajem sprzętu transportowego _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 3 — Razem _BAR_ 10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
2 2 5
Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0 _BAR_ Zasoby biblioteki, zakup książek _BAR_ 14000 _BAR_ _BAR_ 14000 _BAR_
2 2 5 1 _BAR_ Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ 5000 _BAR_
2 2 5 2 _BAR_ Prenumerata dzienników i czasopism _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
2 2 5 3 _BAR_ Abonament w agencjach prasowych _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 4 _BAR_ Koszty oprawy i konserwacji książek w bibliotece _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 2 5 — Razem _BAR_ 22000 _BAR_ _BAR_ 22000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 2 — RAZEM _BAR_ 152000 _BAR_ _BAR_ 152000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 3
2 3 0
Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0 _BAR_ Artykuły papiernicze i biurowe _BAR_ 33000 _BAR_ _BAR_ 33000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 0 — Razem _BAR_ 33000 _BAR_ _BAR_ 33000 _BAR_
2 3 2
Opłaty finansowe
2 3 2 0 _BAR_ Koszty bankowe _BAR_ 13000 _BAR_ _BAR_ 13000 _BAR_
2 3 2 1 _BAR_ Straty z tytułu różnic kursowych walut _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 2 9 _BAR_ Inne opłaty finansowe _BAR_ 1000 _BAR_ _BAR_ 1000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 2 — Razem _BAR_ 14000 _BAR_ _BAR_ 14000 _BAR_
2 3 3
Wydatki prawne
2 3 3 0 _BAR_ Wydatki prawne _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_ 2000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 3 — Razem _BAR_ 2000 _BAR_ _BAR_ 2000 _BAR_
2 3 4
Odszkodowania i odsetki
2 3 4 0 _BAR_ Odszkodowania i odsetki _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 4 — Razem _BAR_ 3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
2 3 5
Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0 _BAR_ Ubezpieczenia różne _BAR_ 35000 _BAR_ _BAR_ 35000 _BAR_
2 3 5 2 _BAR_ Wydatki różne na posiedzenia wewnętrzne _BAR_ 6000 _BAR_ _BAR_ 6000 _BAR_
2 3 5 3 _BAR_ Wydatki na zarządzanie i przeprowadzki departamentów _BAR_ 170000 _BAR_ _BAR_ 170000 _BAR_
2 3 5 4 _BAR_ Archiwizacja dokumentów _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 3 5 5 _BAR_ Uniformy _BAR_ 5000 _BAR_ _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 3 5 — Razem _BAR_ 216000 _BAR_ _BAR_ 216000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 3 — RAZEM _BAR_ 268000 _BAR_ _BAR_ 268000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 4
2 4 0 _BAR_ Poczta _BAR_ 15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
2 4 1
Telekomunikacja
2 4 1 0 _BAR_ Opłaty telekomunikacyjne _BAR_ 65000 _BAR_ _BAR_ 65000 _BAR_
2 4 1 1 _BAR_ Sprzęt telekomunikacyjny _BAR_ 80000 _BAR_ _BAR_ 80000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 4 1 — Razem _BAR_ 145000 _BAR_ _BAR_ 145000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 4 — RAZEM _BAR_ 160000 _BAR_ _BAR_ 160000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 5
2 5 0
Wydatki na posiedzenia i zebrania
2 5 0 0 _BAR_ Posiedzenia i zebrania ogółem _BAR_ 120000 _BAR_ _BAR_ 120000 _BAR_
2 5 0 1 _BAR_ Udział Rumunii i Bułgarii w posiedzeniach i zebraniach ogółem _BAR_ _BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 5 0 — Razem _BAR_ 120000 _BAR_ 5000 _BAR_ 125000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 5 — RAZEM _BAR_ 120000 _BAR_ 5000 _BAR_ 125000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 2140000 _BAR_ 5000 _BAR_ 2145000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —WYNAJEM BUDYNKÓW I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 0 0Wynajem budynków i koszty towarzyszące
2 0 0 0Czynsze
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
500000 _BAR_ _BAR_ 500000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie opłat za używanie budynków, części budynków i miejsc parkingowych zajmowanych przez agencję.
2 0 1Ubezpieczenia
2 0 1 0Ubezpieczenia
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
30000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie składek ubezpieczeniowych związanych z budynkami zajmowanymi przez agencję lub ich częścią.
2 0 2Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
2 0 2 0Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na bieżące wydatki.
2 0 3Sprzątanie i utrzymanie obiektów
2 0 3 0Sprzątanie i utrzymanie obiektów
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
30000 _BAR_ _BAR_ 30000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania lokali agencji.
2 0 4Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
2 0 4 0Zagospodarowanie pomieszczeń służbowych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zagospodarowania pomieszczeń i napraw w budynku.
2 0 5Ochrona i nadzór budynków
2 0 5 0Ochrona i nadzór budynków
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
40000 _BAR_ _BAR_ 40000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie różnych wydatków związanych z ochroną budynków, w szczególności na umowy o nadzór budynków, wynajem i uzupełnianie gaśnic, zakup i utrzymanie sprzętu gaśniczego, wymianę sprzętu dla urzędników pełniących funkcję strażaków ochotniczych oraz kosztów przeprowadzania ustawowych inspekcji.
2 0 8Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków
2 0 8 0Wydatki wstępne dotyczące zakupu lub budowy budynków
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
50000 _BAR_ _BAR_ 50000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ekspertyz związanych z nieruchomościami.
ROZDZIAŁ 2 1 —ZAKUPY INFORMATYCZNE
2 1 0Informatyka
2 1 0 0Sprzęt informatyczny
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup lub wynajem sprzętu informatycznego, opracowanie oprogramowania, konserwację sprzętu i oprogramowania/pakietów oprogramowania i innych produktów informatycznych itd.
2 1 0 1Opracowanie oprogramowania
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
210000 _BAR_ _BAR_ 210000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów użytkowania danych i systemów przez jednostki zewnętrze.
2 1 0 2Inne zewnętrzne usługi przetwarzania danych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
90000 _BAR_ _BAR_ 90000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zewnętrznego personelu operacyjnego (operatorów, administratorów, inżynierów systemowych itd.).
ROZDZIAŁ 2 2 —RUCHOMOŚCI I KOSZTY TOWARZYSZĄCE
2 2 0Instalacje techniczne i elektroniczny sprzęt biurowy
2 2 0 0Nowe dostawy instalacji i sprzętu
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie początkowych dostaw sprzętu do przechowywania dokumentacji i archiwów oraz obsługi korespondencji.
2 2 0 1Wymiana
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Zakup sprzętu i instalacji z tych środków może być przeprowadzony z zastrzeżeniem utylizacji, według ustalonych procedur, zastępowanego sprzętu i instalacji.
2 2 0 2Wynajem
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów wynajmu urządzeń faksowych, kserokopiarek i różnych instalacji technicznych.
2 2 0 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawa
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów utrzymania i naprawy sprzętu.
2 2 0 4Elektroniczny sprzęt biurowy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie nieprzewidzianych kosztów związanych z elektronicznym sprzętem biurowym.
2 2 1Meble
2 2 1 0Pierwsze dostawy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
81000 _BAR_ _BAR_ 81000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup mebli.
2 2 1 1Wymiana
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wymianę mebli.
2 2 1 2Wynajem
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na wynajem mebli.
2 2 1 3Utrzymanie, eksploatacja i naprawy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
4000 _BAR_ _BAR_ 4000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów napraw i utrzymania mebli.
2 2 3Wynajem sprzętu transportowego
2 2 3 0Wynajem sprzętu transportowego
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
10000 _BAR_ _BAR_ 10000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wynajmu, w formie umowy długoterminowej, pojazdu służbowego, jak również wydatków z tytułu okazjonalnego wynajmu pojazdów na nieprzewidziane potrzeby.
2 2 5Wydatki na dokumentację i bibliotekę
2 2 5 0Zasoby biblioteki, zakup książek
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
14000 _BAR_ _BAR_ 14000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup książek, dokumentów i innych publikacji.
2 2 5 1Specjalne wyposażenie bibliotek, sprzęt do archiwizacji i powielania.
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
5000 _BAR_ _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup specjalnego sprzętu bibliotecznego.
2 2 5 2Prenumerata dzienników i czasopism
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów prenumeraty dzienników i czasopism w zależności od potrzeb własnych agencji.
2 2 5 3Abonament w agencjach prasowych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
2 2 5 4Koszty oprawy i konserwacji książek w bibliotece.
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów oprawy i innych kosztów konserwacji książek i periodyków.
ROZDZIAŁ 2 3 —BIEŻĄCE WYDATKI ADMINISTRACYJNE
2 3 0Artykuły papiernicze i biurowe
2 3 0 0Artykuły papiernicze i biurowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
33000 _BAR_ _BAR_ 33000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na zakup papieru i materiałów biurowych.
2 3 2Opłaty finansowe
2 3 2 0Koszty bankowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
13000 _BAR_ _BAR_ 13000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów bankowych i kosztów podłączenia do międzybankowej sieci telekomunikacyjnej.
2 3 2 1Straty z tytułu różnic kursowych walut
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie strat z tytułu różnic kursowych walut poniesionych przez agencję w ramach zarządzania budżetem w zakresie, w którym nie są one kompensowane przez zyski z tytułu różnic kursowych.
2 3 2 9Inne opłaty finansowe
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1000 _BAR_ _BAR_ 1000 _BAR_
Uwagi
Ta pozycja przeznaczona jest na pokrycie opłat finansowych, które nie są objęte pozycją 2 3 2 1.
2 3 3Wydatki prawne
2 3 3 0Wydatki prawne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
2000 _BAR_ _BAR_ 2000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie wstępnych kosztów prawnych i usług adwokatów oraz innych specjalistów.
2 3 4Odszkodowania i odsetki
2 3 4 0Odszkodowania i odsetki
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3000 _BAR_ _BAR_ 3000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie szkód i wypłatę odszkodowań wniesionych przeciwko Agencji i odsetek, a także tych wynikających z jej odpowiedzialności cywilnej.
2 3 5Inne wydatki operacyjne
2 3 5 0Ubezpieczenia różne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
35000 _BAR_ _BAR_ 35000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie ubezpieczenia ogólnego, ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, kradzieży i ubezpieczenia od odpowiedzialności finansowej księgowych i administratorów zaliczek.
2 3 5 2Wydatki różne na posiedzenia wewnętrzne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
6000 _BAR_ _BAR_ 6000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z organizacją posiedzeń wewnętrznych.
2 3 5 3Wydatki na zarządzanie i przeprowadzki departamentów
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
170000 _BAR_ _BAR_ 170000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzek wewnątrz budynku.
2 3 5 4Archiwizacja dokumentów
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
p.m. _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów związanych z używaniem i odzyskiwaniem dokumentów przechowywanych w magazynach zewnętrznych oraz kosztów magazynowania.
2 3 5 5Uniformy
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
5000 _BAR_ _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Pozycja ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów zakupu uniformów dla celów inspekcji.
ROZDZIAŁ 2 4 —POCZTA I TELEKOMUNIKACJA
2 4 0Poczta
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
15000 _BAR_ _BAR_ 15000 _BAR_
2 4 1Telekomunikacja
2 4 1 0Opłaty telekomunikacyjne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
65000 _BAR_ _BAR_ 65000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów abonamentu i połączeń telefonicznych, faksowych i telekonferencyjnych oraz kosztów transmisji danych.
2 4 1 1Sprzęt telekomunikacyjny
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
80000 _BAR_ _BAR_ 80000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów zakupu sprzętu telekomunikacyjnego.
ROZDZIAŁ 2 5 —WYDATKI NA POSIEDZENIA I ZEBRANIA
2 5 0Wydatki na posiedzenia i zebrania
2 5 0 0Posiedzenia i zebrania ogółem
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
120000 _BAR_ _BAR_ 120000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i dojazdów oraz innych procedur związanych z ekspertami, w szczególności z członkami Rady Administracyjnej.
Pokrywają również koszty związane z organizacją posiedzeń, w wymiarze, w którym nie są one pokryte przez istniejącą infrastrukturę.
2 5 0 1Udział Rumunii i Bułgarii w posiedzeniach i zebraniach ogółem
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 5000 _BAR_ 5000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów podróży, pobytu i dojazdów oraz innych procedur związanych z ekspertami z Rumunii i Bułgarii, w szczególności z członkami Rady Administracyjnej (porozumienie podpisane przez DG ds. Rozszerzenia oraz EMSA).
TYTUŁ 3
WYDATKI OPERACYJNE
ROZDZIAŁ 3 1 — OPRACOWYWANIE BAZ DANYCH
ROZDZIAŁ 3 2 — INFORMACJA I PUBLIKACJA
ROZDZIAŁ 3 3 — POSIEDZENIA ZWIĄZANE Z DZIAŁANIAMI EKSPLOATACYJNYMI
ROZDZIAŁ 3 4 — WYDATKI NA TŁUMACZENIA PISEMNE
ROZDZIAŁ 3 5 — BADANIA
ROZDZIAŁ 3 6 — WYDATKI NA MISJE ZWIĄZANE ZE SPRAWAMI MORSKIMI
ROZDZIAŁ 3 7 — SZKOLENIA DOTYCZĄCE KWESTII MORSKICH
ROZDZIAŁ 3 8 — PRZECIWDZIAŁANIE ZANIECZYSZCZENIOM
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1
3 1 0
Tematyczne bazy danych i tworzenie raportów
3 1 0 0 _BAR_ Utrzymywanie istniejących baz danych _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
3 1 0 1 _BAR_ Opracowywanie baz danych _BAR_ 1150000 _BAR_ _BAR_ 1150000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 1 0 — Razem _BAR_ 1350000 _BAR_ _BAR_ 1350000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 1 — RAZEM _BAR_ 1350000 _BAR_ _BAR_ 1350000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 2
3 2 0
Informacja i publikacja
3 2 0 0 _BAR_ Informacja i publikacja _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 2 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 2 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 3
3 3 0
Posiedzenia ekspertów
3 3 0 0 _BAR_ Organizacja posiedzeń ekspertów dotyczących bezpieczeństwa na morzu _BAR_ 400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
3 3 0 1 _BAR_ Udział Rumunii i Bułgarii w posiedzeniach ekspertów, dotyczących bezpieczeństwa na morzu _BAR_ _BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 3 0 — Razem _BAR_ 400000 _BAR_ 55000 _BAR_ 455000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 3 — RAZEM _BAR_ 400000 _BAR_ 55000 _BAR_ 455000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 4
3 4 0
Wydatki na tłumaczenia pisemne
3 4 0 0 _BAR_ Wydatki na tłumaczenia pisemne _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 4 0 — Razem _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 4 — RAZEM _BAR_ 100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 5
3 5 0
Badania
3 5 0 0 _BAR_ Badania _BAR_ 920000 _BAR_ _BAR_ 920000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 5 0 — Razem _BAR_ 920000 _BAR_ _BAR_ 920000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 5 — RAZEM _BAR_ 920000 _BAR_ _BAR_ 920000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 6
3 6 0
Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi
3 6 0 0 _BAR_ Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi _BAR_ 830000 _BAR_ _BAR_ 830000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 6 0 — Razem _BAR_ 830000 _BAR_ _BAR_ 830000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 6 — RAZEM _BAR_ 830000 _BAR_ _BAR_ 830000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 7
3 7 0
Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich
3 7 0 0 _BAR_ Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 7 0 — Razem _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 7 — RAZEM _BAR_ 200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 8
3 8 0
Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom
3 8 0 0 _BAR_ Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom _BAR_ 17800000 _BAR_ _BAR_ 17800000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 3 8 0 — Razem _BAR_ 17800000 _BAR_ _BAR_ 17800000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 8 — RAZEM _BAR_ 17800000 _BAR_ _BAR_ 17800000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 21800000 _BAR_ 55000 _BAR_ 21855000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 35300000 _BAR_ 60000 _BAR_ 35360000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 1 —OPRACOWYWANIE BAZ DANYCH
3 1 0Tematyczne bazy danych i tworzenie raportów
3 1 0 0Utrzymywanie istniejących baz danych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
Uwagi
Koszty utrzymywania baz danych (Safe Seas Net: sieć wymiany informacji pomiędzy administracjami morskimi).
3 1 0 1Opracowywanie baz danych
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1150000 _BAR_ _BAR_ 1150000 _BAR_
Uwagi
Tworzenie baz danych służących do zbierania danych o przemieszczaniu się statków, bezpieczeństwie morskim, tworzenie infrastruktury informatycznej i opracowywanie oprogramowania.
ROZDZIAŁ 3 2 —INFORMACJA I PUBLIKACJA
3 2 0Informacja i publikacja
3 2 0 0Informacja i publikacja
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
Uwagi
Publikacja raportów ogólnych, informacji i dokumentacji technicznych w wersji papierowej lub w Internecie.
ROZDZIAŁ 3 3 —POSIEDZENIA ZWIĄZANE Z DZIAŁANIAMI EKSPLOATACYJNYMI
3 3 0Posiedzenia ekspertów
3 3 0 0Organizacja posiedzeń ekspertów dotyczących bezpieczeństwa na morzu
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
400000 _BAR_ _BAR_ 400000 _BAR_
Uwagi
Organizacja posiedzeń roboczych z udziałem ekspertów Państw Członkowskich dotyczących opracowywania przepisów bezpieczeństwa na morzu, organizacja posiedzeń roboczych dotyczących szkoleń.
3 3 0 1Udział Rumunii i Bułgarii w posiedzeniach ekspertów, dotyczących bezpieczeństwa na morzu
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ 55000 _BAR_ 55000 _BAR_
Uwagi
Organizacja posiedzeń roboczych z udziałem ekspertów z Rumunii i Bułgarii, dotyczących opracowywania przepisów bezpieczeństwa na morzu, organizacja posiedzeń roboczych dotyczących szkoleń (porozumienie podpisane przez DG ds. Rozszerzenia i EMSA).
ROZDZIAŁ 3 4 —WYDATKI NA TŁUMACZENIA PISEMNE
3 4 0Wydatki na tłumaczenia pisemne
3 4 0 0Wydatki na tłumaczenia pisemne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
100000 _BAR_ _BAR_ 100000 _BAR_
Uwagi
Koszty tłumaczenia raportów ogólnych i dokumentacji technicznych.
ROZDZIAŁ 3 5 —BADANIA
3 5 0Badania
3 5 0 0Badania
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
920000 _BAR_ _BAR_ 920000 _BAR_
Uwagi
Badania konieczne dla monitorowania i oceny środków utrzymania bezpieczeństwa na morzu, w tym pomocy technicznej dla Państw Członkowskich.
ROZDZIAŁ 3 6 —WYDATKI NA MISJE ZWIĄZANE ZE SPRAWAMI MORSKIMI
3 6 0Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi
3 6 0 0Wydatki na misje związane ze sprawami morskimi
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
830000 _BAR_ _BAR_ 830000 _BAR_
Uwagi
Misje kontroli w Państwach Członkowskich, inspekcje przedsiębiorstw klasyfikacyjnych, inspekcje państw trzecich, instytuty standardów edukacji marynarzy, wypadków morskich, pomoc Państwom Członkowskim w implementacji zaleceń dyrektywy w sprawie ruchu morskiego, miejsca schronienia.
ROZDZIAŁ 3 7 —SZKOLENIA DOTYCZĄCE KWESTII MORSKICH
3 7 0Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich
3 7 0 0Działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
200000 _BAR_ _BAR_ 200000 _BAR_
Uwagi
Środki te przeznaczone są na działania szkoleniowe dotyczące kwestii morskich dla nowych Państw Członkowskich.
ROZDZIAŁ 3 8 —PRZECIWDZIAŁANIE ZANIECZYSZCZENIOM
3 8 0Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom
3 8 0 0Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
17800000 _BAR_ _BAR_ 17800000 _BAR_
Uwagi
Suma pokrywająca koszty czarteru statków (wraz z wyposażeniem) przeznaczonych do zwalczania istotnych skażeń węglowodorami, pomoc techniczną, studia i projekty badawcze pozwalające na ulepszenie sprzętu i metod przeciwdziałania zanieczyszczeniom (opracowanie planu działania).
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/898/WE)
PRZYCHODY
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
2
SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 _BAR_ SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
TYTUŁ 2
SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
ROZDZIAŁ 2 0 — SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0
Subwencje Unii Europejskiej
2 0 0 0 _BAR_ Subwencje Unii Europejskiej _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
_BAR_ Pozycja 2 0 0 — Razem _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —SUBWENCJE WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
2 0 0Subwencje Unii Europejskiej
2 0 0 0Subwencje Unii Europejskiej
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
8189000 _BAR_ 90000 _BAR_ 8279000 _BAR_
Uwagi
Niniejszy punkt obejmuje fundusze dla projektu przyznane Centrum z programu PHARE.
WYDATKI
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
"Projekty" _BAR_ Centrum (PHARE) _BAR_ p.m. _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
TYTUŁ "Projekty"
Centrum (PHARE)
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ Tytuł "Projekty" — Razem _BAR_ p.m. _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ p.m. _BAR_ 90000 _BAR_ 90000 _BAR_
Uwagi
Niniejszą kwotę przeznacza się na pokrycie kosztów wdrożenia projektu Centrum finansowanego z programu PHARE, mającego za zadanie stworzenie sieci RAXEN w krajach kandydujących.
--------------------------------------------------
Deklaracja dochodów i wydatków Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) za rok budżetowy 2005 — budżet korygujący 1
(2005/899/WE)
DEKLARACJA DOCHODÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
DOCHODY
1 0 _BAR_ DOCHODY Z OTRZYMANYCH OPŁAT _BAR_ 8150000 _BAR_ 392000 _BAR_ 8542000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 8150000 _BAR_ 392000 _BAR_ 8542000 _BAR_
3
REZERWA
3 0 _BAR_ REZERWA NA UTRZYMANIE DEFICYTU _BAR_ 2014000 _BAR_ 2542000 _BAR_ 4556000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2014000 _BAR_ 2542000 _BAR_ 4556000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 2934000 _BAR_ 13446000 _BAR_
TYTUŁ 1
DOCHODY
ROZDZIAŁ 1 0 — DOCHODY Z OTRZYMANYCH OPŁAT
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 0 _BAR_ 8150000 _BAR_ 392000 _BAR_ 8542000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 8150000 _BAR_ 392000 _BAR_ 8542000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 0 —DOCHODY Z OTRZYMANYCH OPŁAT
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
8150000 _BAR_ 392000 _BAR_ 8542000 _BAR_
TYTUŁ 3
REZERWA
ROZDZIAŁ 3 0 — REZERWA NA UTRZYMANIE DEFICYTU
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 _BAR_ 2014000 _BAR_ 2542000 _BAR_ 4556000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 2014000 _BAR_ 2542000 _BAR_ 4556000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 2934000 _BAR_ 13446000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —REZERWA NA UTRZYMANIE DEFICYTU
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
2014000 _BAR_ 2542000 _BAR_ 4556000 _BAR_
DEKLARACJA WYDATKÓW
Tytuł Rozdział _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
1
PERSONEL ZATRUDNIONY W CPVO
1 1 _BAR_ PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY _BAR_ 3720000 _BAR_ 100000 _BAR_ 3820000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4057000 _BAR_ 100000 _BAR_ 4157000 _BAR_
2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
2 0 _BAR_ INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI _BAR_ 274000 _BAR_ 2200000 _BAR_ 2474000 _BAR_
2 1 _BAR_ PRZETWARZANIE DANYCH _BAR_ 315000 _BAR_ 150000 _BAR_ 465000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1408000 _BAR_ 2350000 _BAR_ 3758000 _BAR_
3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
3 0 _BAR_ OPŁATY UISZCZANE URZĘDOM BADAWCZYM _BAR_ 3916000 _BAR_ 484000 _BAR_ 4400000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5047000 _BAR_ 484000 _BAR_ 5531000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 2934000 _BAR_ 13446000 _BAR_
TYTUŁ 1
PERSONEL ZATRUDNIONY W CPVO
ROZDZIAŁ 1 1 — PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1
1 1 0 _BAR_ Wydatki związane z zatrudnionym personelem _BAR_ 3720000 _BAR_ 100000 _BAR_ 3820000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 1 1 — RAZEM _BAR_ 3720000 _BAR_ 100000 _BAR_ 3820000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 — Razem _BAR_ 4057000 _BAR_ 100000 _BAR_ 4157000 _BAR_
ROZDZIAŁ 1 1 —PERSONEL CZYNNIE ZATRUDNIONY
1 1 0Wydatki związane z zatrudnionym personelem
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3720000 _BAR_ 100000 _BAR_ 3820000 _BAR_
TYTUŁ 2
BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 2 0 — INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI
ROZDZIAŁ 2 1 — PRZETWARZANIE DANYCH
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0
2 0 0 _BAR_ Koszty związane z nieruchomościami _BAR_ 274000 _BAR_ 2200000 _BAR_ 2474000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 0 — RAZEM _BAR_ 274000 _BAR_ 2200000 _BAR_ 2474000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1
2 1 0 _BAR_ Wyposażenie, oprogramowanie i inne usługi zewnętrzne _BAR_ 315000 _BAR_ 150000 _BAR_ 465000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 2 1 — RAZEM _BAR_ 315000 _BAR_ 150000 _BAR_ 465000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 — Razem _BAR_ 1408000 _BAR_ 2350000 _BAR_ 3758000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 0 —INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI
2 0 0Koszty związane z nieruchomościami
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
274000 _BAR_ 2200000 _BAR_ 2474000 _BAR_
ROZDZIAŁ 2 1 —PRZETWARZANIE DANYCH
2 1 0Wyposażenie, oprogramowanie i inne usługi zewnętrzne
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
315000 _BAR_ 150000 _BAR_ 465000 _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI EKSPLOATACYJNE
ROZDZIAŁ 3 0 — OPŁATY UISZCZANE URZĘDOM BADAWCZYM
Artykuł Pozycja _BAR_ Treść _BAR_ Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0
3 0 0 _BAR_ Opłaty uiszczane urzędom badawczym (UE i inne) _BAR_ 3916000 _BAR_ 484000 _BAR_ 4400000 _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 3 0 — RAZEM _BAR_ 3916000 _BAR_ 484000 _BAR_ 4400000 _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 — Razem _BAR_ 5047000 _BAR_ 484000 _BAR_ 5531000 _BAR_
_BAR_ RAZEM _BAR_ 10512000 _BAR_ 2934000 _BAR_ 13446000 _BAR_
ROZDZIAŁ 3 0 —OPŁATY UISZCZANE URZĘDOM BADAWCZYM
3 0 0Opłaty uiszczane urzędom badawczym (UE i inne)
Rok finansowy 2005 _BAR_ PZB 2005 _BAR_ Razem 2005 _BAR_
3916000 _BAR_ 484000 _BAR_ 4400000 _BAR_
--------------------------------------------------
Tabela zatrudnienia na rok 2005
druga Korekta Budżetu Uzupełniającego
Kategoria i stopień _BAR_ 2005 _BAR_ 2004 _BAR_
Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_ Stanowiska stałe _BAR_ Stanowiska czasowe _BAR_
A*16 (wcześniej A1) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*15 (wcześniej A2) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*14 (wcześniej A3) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
A*13 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*12 (wcześniej A4) _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
A*11 (wcześniej A5) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_
A*10 (wcześniej A6) _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
A*9 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*8 (wcześniej A7) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*7 (wcześniej A8) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*6 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
A*5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_
B*11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*10 (wcześniej B1) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*9 _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*8 (wcześniej B2) _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 3 _BAR_ 2 _BAR_
B*7 (wcześniej B3) _BAR_ 2 _BAR_ 4 _BAR_ 3 _BAR_ 6 _BAR_
B*6 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
B*5 (wcześniej B4) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
B*4 (wcześniej B5) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
B*3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 6 _BAR_ 11 _BAR_ 6 _BAR_ 11 _BAR_
C*7 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
C*6 (wcześniej C1) _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
C*5 (wcześniej C2) _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ 2 _BAR_ 1 _BAR_
C*4 (wcześniej C3) _BAR_ 1 _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
C*3 (wcześniej C4) _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ 1 _BAR_ 4 _BAR_
C*2 (wcześniej C5) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
C*1 _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
Razem _BAR_ 3 _BAR_ 11 _BAR_ 3 _BAR_ 9 _BAR_
D*5 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*4 (wcześniej D1) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*3 (wcześniej D2) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1 _BAR_
D*2 (wcześniej D3) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
D*1 (wcześniej D4) _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2 _BAR_
Razem _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_ — _BAR_ 3 _BAR_
Razem _BAR_ 11 _BAR_ 29 _BAR_ 11 _BAR_ 27 _BAR_
--------------------------------------------------
Europejskiej Fundacji Kształcenia
Budżet korygujący 2005/Nr 1
(2005/900/WE)
Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia (ETF) przyjętego przez Radę Zarządzającą dnia 17 czerwca 2003 r., budżet i budżety korygujące w wersji ostatecznie przyjętej, zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie dwóch miesięcy od ich przyjęcia.
Pierwszy budżet korygujący ETF na rok 2005 został przyjęty przez radę zarządzającą na podstawie pisemnego postępowania, które odbyło się w dniach pomiędzy 18 października 2005 r. a 2 listopada 2005 r. (ETF-GB-029-01).
Budżet korygujący 2005/Nr 1
Dochody
_BAR_ Tytuł _BAR_ Budżet 2004 Po przeniesie-niach _BAR_ Budżet 2005 _BAR_ Budżet korygujący 2005/Nr 1 _BAR_ Poprawiony budżet 2005/Nr 1 _BAR_
TYTUŁ 1 _BAR_ SUBWENCJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ _BAR_ 11239000 _BAR_ 18500000 _BAR_ _BAR_ 18500000 _BAR_
TYTUŁ 9 _BAR_ DOCHODY RÓŻNE _BAR_ 1421000 _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_
TYTUŁ 10 _BAR_ WYNIKI Z POPRZEDNICH LAT _BAR_ _BAR_ _BAR_ 758923 _BAR_ 758923 _BAR_
_BAR_ DOCHODY WŁASNE ETF OGÓŁEM _BAR_ 17600000 _BAR_ 18500000 _BAR_ 758923 _BAR_ 19258923 _BAR_
TYTUŁ 4 _BAR_ DOCHODY Z INNYCH ŹRÓDEŁ _BAR_ 800000 _BAR_ p.m. _BAR_ 1130716 _BAR_ 1130716 _BAR_
TYTUŁ 5 _BAR_ MEDA-ETE _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 5000000 _BAR_ 5000000 _BAR_
TYTUŁ 6 _BAR_ TEMPUS _BAR_ _BAR_ p.m. _BAR_ 1323000 _BAR_ 1323000 _BAR_
_BAR_ DOCHODY NA OKREŚLONY CEL/PROJEKT OGÓŁEM _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_ 7453716 _BAR_ 7453716 _BAR_
_BAR_ SUMA CAŁKOWITA DOCHODÓW _BAR_ 18400000 _BAR_ 18500000 _BAR_ 8212639 _BAR_ 26712639 _BAR_
Wydatki
_BAR_ Tytuł _BAR_ Budżet 2004 Po przeniesie-niach _BAR_ Budżet 2005 _BAR_ Budżet korygujący 2005/Nr 1 _BAR_ Poprawiony budżet 2005/Nr 1 _BAR_
TYTUŁ 1 _BAR_ WYDATKI ZWIĄZANE Z OSOBAMI PRACUJĄCYMI W FUNDACJI _BAR_ 11793973 _BAR_ 12947000 _BAR_ (105000) _BAR_ 11942000 _BAR_
TYTUŁ 2 _BAR_ BUDYNKI, WYPOSAŻENIE I INNE WYDATKI OPERACYJNE _BAR_ 14700270 _BAR_ 1453000 _BAR_ 110150 _BAR_ 1563150 _BAR_
TYTUŁ 3
WYDATKI ZWIĄZANE Z ODBYCIEM OKREŚLONYCH MISJI
Rozdział 30 _BAR_ Wydatki operacyjne (Dokumentacja, publikacje, tłumaczenia, posiedzenia, itd.) _BAR_ 1072800 _BAR_ 1033400 _BAR_ 122850 _BAR_ 1156250 _BAR_
Rozdział 31 _BAR_ Działania priorytetowe: działania ujęte w programie roboczym (wsparcie udzielane Komisji, dostarczanie i analiza informacji poprzez Sieć Obserwatoriów Krajowych, działania rozwojowe) _BAR_ 3563200 _BAR_ 3966600 _BAR_ (128000) _BAR_ 3838600 _BAR_
TYTUŁ 3 _BAR_ OGÓŁEM TYTUŁ 3 _BAR_ 4636000 _BAR_ 5000000 _BAR_ (5150) _BAR_ 4994850 _BAR_
TYTUŁ 9 _BAR_ WYDATKI NIEPRZEWIDZIANE _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ — _BAR_
TYTUŁ 10 _BAR_ WYNIKI Z POPRZEDNICH LAT _BAR_ _BAR_ _BAR_ 758923 _BAR_ 758923 _BAR_
_BAR_ WYDATKI WŁASNE ETF OGÓŁEM _BAR_ 17600000 _BAR_ 18500000 _BAR_ 758923 _BAR_ 19258923 _BAR_
TYTUŁ 4 _BAR_ WYDATKI NA OKREŚLONY CEL _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_ 1130716 _BAR_ 1130716 _BAR_
TYTUŁ 5 _BAR_ MEDA — ETE _BAR_ _BAR_ _BAR_ 5000000 _BAR_ 5000000 _BAR_
TYTUŁ 6 _BAR_ KONWENCJA O POMOCY TECHNICZNEJ TEMPUS _BAR_ _BAR_ _BAR_ 1323000 _BAR_ 1323000 _BAR_
_BAR_ WYDATKI NA OKREŚLONY CEL OGÓŁEM _BAR_ 800000 _BAR_ _BAR_ 7453716 _BAR_ 7453716 _BAR_
_BAR_ SUMA CAŁKOWITA _BAR_ 18400000 _BAR_ 18500000 _BAR_ 8212639 _BAR_ 26712639 _BAR_
W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat budżetu i planu zatrudnienia na rok 2005, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej Fundacji pod następującym adresem: www.etf.eu.int (Centrum Dokumentacyjne — Sprawozdania instytucjonalne)
--------------------------------------------------
Zestawienie dochodów i wydatków Europejskiej Sieci ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji na rok budżetowy 2005
(2005/963/WE)
Deklaracja dochodów na rok 2005
Tytuł _BAR_ Nagłówek _BAR_ Środki 2003 (EUR) _BAR_ Środki 2004 (EUR) _BAR_ Środki 2005 (EUR) _BAR_ Uwagi _BAR_
1 _BAR_ Subwencja Wspólnot Europejskich _BAR_ — _BAR_ 3500000 _BAR_ 6800000 _BAR_ Całkowita subwencja Wspólnot Europejskich _BAR_
2 _BAR_ Wkład państw trzecich _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ Składki z państw trzecich _BAR_
3 _BAR_ Inne składki _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ Subwencja rządu Grecji _BAR_
4 _BAR_ Operacje administracyjne _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ Inne oczekiwane dochody _BAR_
_BAR_ Suma całkowita _BAR_ — _BAR_ 3500000 _BAR_ 6800000 _BAR_ _BAR_
Deklaracja wydatków na rok 2005
Tytuł _BAR_ Nagłówek _BAR_ Środki 2003 (EUR) _BAR_ Środki 2004 (EUR) _BAR_ Środki 2005 (EUR) _BAR_ _BAR_
1 _BAR_ Personel _BAR_ — _BAR_ 1620000 _BAR_ 3060000 _BAR_ Fundusze całkowite na pokrycie kosztów personelu _BAR_
2 _BAR_ Budynki, wyposażenie i inne wydatki operacyjne _BAR_ — _BAR_ 1380000 _BAR_ 2430000 _BAR_ Fundusze całkowite na pokrycie kosztów administracyjnych _BAR_
3 _BAR_ Wydatki operacyjne _BAR_ — _BAR_ 500000 _BAR_ 1310000 _BAR_ Fundusze całkowite na pokrycie wydatków operacyjnych _BAR_
_BAR_ Suma całkowita _BAR_ — _BAR_ 3500000 _BAR_ 6800000 _BAR_ _BAR_
1 _BAR_ Personel _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
1 1 _BAR_ Personel czynnie zatrudniony _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ ROZDZIAŁ 11 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2068307 _BAR_ _BAR_
1 2 _BAR_ Wydatki na rekrutację _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 1 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 564804 _BAR_ _BAR_
1 3 _BAR_ Usługi socjalno-medyczne i szkolenia _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 1 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 63000 _BAR_ _BAR_
1 4 _BAR_ Tymczasowa pomoc _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 1 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 363889 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 1 – Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 3060000 _BAR_ _BAR_
2 _BAR_ Funkcjonowanie agencji _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
2 0 _BAR_ Budynki i koszty towarzyszące _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 2 0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 804430 _BAR_ _BAR_
2 1 _BAR_ Ruchomości i koszty towarzyszące _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 2 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 340000 _BAR_ _BAR_
2 2 _BAR_ Bieżące wydatki administracyjne _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 2 2 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 189436 _BAR_ _BAR_
2 3 _BAR_ ICT _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 2 3 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 600000 _BAR_ _BAR_
2 4 0 _BAR_ Zarząd _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 2 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 438134 _BAR_ _BAR_
2 5 0 _BAR_ CDT Luksemburg _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 2 5 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 58000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 2 – Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 2430000 _BAR_ _BAR_
3 _BAR_ Wydatki operacyjne _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
3 0 _BAR_ Działania grupy _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 3 0 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 571561 _BAR_ _BAR_
3 1 _BAR_ Działania operacyjne _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 3 1 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 688439 _BAR_ _BAR_
3 4 _BAR_ Wewnętrzna służba audytu _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 3 4 _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Tytuł 3 – Razem _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 1310000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Suma całkowita _BAR_ — _BAR_ — _BAR_ 6800000 _BAR_ _BAR_
--------------------------------------------------
Europol
Budżet korygujący na rok 2005 dla państwa przyjmującego (Część C) [1]
(2005/C 282/01)
Państwo przyjmujące
Tytuł Rozdział Artykuł _BAR_ Opis _BAR_ Budżet początkowy na rok 2005 _BAR_ Budżet korygujący na rok 2005 _BAR_ Budżet zmieniony na rok 2005 _BAR_ Komentarz _BAR_
7 _BAR_ DOCHÓD, PAŃSTWO PRZYJMUJĄCE _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
70 _BAR_ Składki _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
700 _BAR_ Składka państwa przyjmującego, bezpieczeństwo _BAR_ 1833649 _BAR_ – 31800 _BAR_ 1801849 _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz rozdz. 80).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a holenderskim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
701 _BAR_ Składka państwa przyjmującego, budynki _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 810).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a holenderskim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
702 _BAR_ Bilans z roku obrachunkowego t-2 _BAR_ 512351 _BAR_ — _BAR_ 512351 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 70 ogółem _BAR_ 2346000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2314200 _BAR_ _BAR_
71 _BAR_ Inne dochody _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
711 _BAR_ Różne _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 71 ogółem _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 7 OGÓŁEM _BAR_ 2346000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2314200 _BAR_ _BAR_
8 _BAR_ WYDATKI, PAŃSTWO PRZYJMUJĄCE _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
80 _BAR_ Bezpieczeństwo _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
800 _BAR_ Personel _BAR_ 2140000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2108200 _BAR_ Niezależnie od art. 35 Konwencji o Europolu oraz art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może jednomyślnie i na wniosek dyrektora wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 700).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a holenderskim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
801 _BAR_ Inwestycje _BAR_ 26000 _BAR_ — _BAR_ 26000 _BAR_ _BAR_
802 _BAR_ Inne wydatki _BAR_ 180000 _BAR_ — _BAR_ 180000 _BAR_ _BAR_
_BAR_ Rozdział 80 ogółem _BAR_ 2346000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2314200 _BAR_ _BAR_
81 _BAR_ Koszty budynków _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
810 _BAR_ Koszty budynków, państwo przyjmujące _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 Rozporządzenia Finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 701).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a holenderskim Ministerstwem Sprawiedliwości. _BAR_
_BAR_ Rozdział 81 ogółem _BAR_ p.m. _BAR_ — _BAR_ p.m. _BAR_ _BAR_
_BAR_ TYTUŁ 8 OGÓŁEM _BAR_ 2346000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2314200 _BAR_ _BAR_
_BAR_ DOCHÓD OGÓŁEM, CZĘŚĆ C _BAR_ 2346000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2314200 _BAR_ _BAR_
_BAR_ WYDATKI OGÓŁEM, CZĘŚĆ C _BAR_ 2346000 _BAR_ – 31800 _BAR_ 2314200 _BAR_ _BAR_
[1] Zatwierdzony przez Zarząd (Nr akt: 2210-192).
--------------------------------------------------
Europol
Budżet uzupełniający na rok 2005 przeznaczony na zwalczanie fałszerstw [1]
(2005/C 282/02)
Europol
Tytuł Rozdział Artykuł _BAR_ Opis _BAR_ Budżet początkowy na rok 2005 _BAR_ Budżet uzupełniający na rok 2005 _BAR_ Budżet zmieniony na rok 2005 _BAR_ Komentarz _BAR_
12 _BAR_ Składki od stron trzecich _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
120 _BAR_ Składka od EBC na rzecz dochodzeń w sprawie fałszerstw _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 320).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a Europejskim Bankiem Centralnym. _BAR_
121 _BAR_ Finansowanie projektów przez Komisję Europejską i inne strony zainteresowane _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 321) Niniejszy artykuł może również obejmować składki uczestników.
Składki własne Europolu na wszelkie projekty będą finansowane z innych artykułów. _BAR_
_BAR_ Rozdział 12 ogółem _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
32 _BAR_ Wydatki finansowane przez strony trzecie _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
320 _BAR_ Wydatki w imieniu EBC na rzecz dochodzeń w sprawie fałszerstw _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 120).
Propozycja dyrektora musi być zgodna z porozumieniem zawartym pomiędzy Europolem a Europejskim Bankiem Centralnym. _BAR_
321 _BAR_ Wydatki na projekty finansowane przez Komisję Europejską i inne strony uczestniczące _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ p.m. _BAR_ W niniejszym artykule ujęto wydatki związane z projektami finansowanymi z programów UE.
Niezależnie od postanowień art. 35 Konwencji o Europolu i art. 16 rozporządzenia finansowego, Zarząd może, działając jednomyślnie i na podstawie propozycji Dyrektora, wprowadzić poprawki do środków, o ile dochód ogółem pokrywa wydatki ogółem (patrz art. 121).
Składki własne Europolu na wszelkie projekty będą finansowane z innych artykułów. _BAR_
_BAR_ Rozdział 32 ogółem _BAR_ p.m. _BAR_ 50000 _BAR_ 50000 _BAR_ _BAR_
[1] W związku z zatwierdzeniem wydanym przez Zarząd (Nr akr: 2210-193), przegląd procedur pisemnych MBS 067.2005/#127872v2.
--------------------------------------------------
Oświadczenie Komisji
dotyczące art. 2 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej
(2005/295/WE)
Dyrektywa 2004/48/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r.
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej [1] stanowi w art. 2 ust. 1, że ma ona zastosowanie do jakiegokolwiek rodzaju naruszenia praw własności intelektualnej przewidzianego w prawie wspólnotowym i/lub w prawie krajowym właściwego Państwa Członkowskiego.
Komisja uważa, że przynajmniej następujące prawa własności intelektualnej objęte są zakresem przedmiotowej dyrektywy:
- prawo autorskie,
- prawa pokrewne z prawami autorskimi,
- prawo sui generis twórców baz danych,
- prawa twórcy topografii produktów półprzewodnikowych,
- prawa ze znaku towarowego,
- prawa ze wzoru,
- prawa z patentu, włącznie z prawami wynikającymi z dodatkowych świadectw ochronnych,
- oznaczenia geograficzne,
- prawa ze wzoru użytkowego,
- prawa wynikające z systemu ochrony odmian roślin,
- nazwy handlowe, jeżeli są one chronione jako wyłączne prawa własnościowe w danym prawie krajowym.
[1] Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 45.
Dyrektywa poprawiona i ponownie opublikowana w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 16.
Deklaracja Rady dotycząca umowy ramowej w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją
(2005/C 161/01)
Biorąc pod uwagę podpisanie w dniu 26 maja 2005 r. przez Parlament Europejski i Komisję umowy ramowej w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją, COREPER zaleca Radzie wpisanie do protokołu oraz opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C, następującej deklaracji:
"Rada zapoznała się z umową ramową w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją, podpisaną przez obie instytucje 26 maja 2005 r. wbrew intencji deklaracji (nr 3) w sprawie art. 10 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, umieszczonej w akcie końcowym Traktatu z Nicei.
Mając na uwadze swoją deklarację z 10 lipca 2000 r., Rada zaniepokojona jest faktem, iż kilka postanowień nowej umowy ramowej zmierza do osiągnięcia, jeszcze wyraźniej niż w przypadku umowy ramowej z 2000 r., zmiany równowagi międzyinstytucjonalnej wynikającej z obowiązujących Traktatów.
Rada wyraża żal, że nie została poinformowana wcześniej, w duchu lojalnej współpracy, o negocjacjach nowej umowy ramowej.
Żałuje również, że obie instytucje nie uznały za stosowne wziąć pod uwagę przed podpisaniem umowy obaw wyrażanych przez właściwe organy Rady.
Rada przypomina w szczególności, że zgodnie z postanowieniami Traktatu WE (art. 201) wniosek o wotum nieufności dla Komisji dotyczy całego kolegium, a nie jej poszczególnych członków.
Artykuł 217 zawiera zasadę kolegialności działania Komisji.
Rada podkreśla ponadto, iż procedura wieloletniego planowania prac została przyjęta przez Radę Europejską podczas spotkania w Sewilli w czerwcu 2002 r. Przypomina również, iż procedury pozwalające Parlamentowi Europejskiemu na wzięcie udziału w negocjacjach międzynarodowych regulowane są postanowieniami art. 300 Traktatu WE i że ustalenia praktyczne dotyczące włączania członków Parlamentu Europejskiego w skład delegacji Wspólnoty lub reprezentowania przez nich Unii Europejskiej na konferencjach międzynarodowych zostały przyjęte w 1998 r.
Decyzja Komisji
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zatwierdzająca metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Republice Czeskiej
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5266)
(Jedynie tekst w języku czeskim jest autentyczny)
(2005/1/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3220/84 z dnia 13 listopada 1984 r. ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3220/84 stanowi, że klasyfikacja tusz wieprzowych musi być dokonywana poprzez szacowanie zawartości chudego mięsa zgodnie ze statystycznie sprawdzonymi metodami oceny opartymi na fizycznym pomiarze jednej lub więcej anatomicznych części tuszy wieprzowej; zatwierdzenie metod klasyfikacji zależy od zgodności z maksymalną tolerancją statystycznego błędu przy dokonywaniu oceny; tolerancja ta została określona w art. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych [2].
(2) Rząd Republiki Czeskiej skierował do Komisji wniosek o zatwierdzenie czterech metod klasyfikacji tusz wieprzowych i przedłożył wyniki próbnego rozbioru dokonanego przed przystąpieniem, przedkładając drugą część protokołu przewidzianego w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2967/85.
(3) Ocena tego wniosku wykazała, że zostały spełnione warunki dla zatwierdzenia tych metod klasyfikacji.
(4) Żadna modyfikacja przyrządów lub metod klasyfikacji nie może być zatwierdzona inaczej niż na mocy nowej decyzji Komisji przyjętej w świetle zdobytych doświadczeń; z tego powodu niniejsze zatwierdzenie może zostać cofnięte.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3220/84 niniejszym zatwierdza się następujące metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Republice Czeskiej:
- metoda klasyfikacji znana jako "Zwei-Punkte-Messverfahren (ZP)" i związane z nią metody oceny, których szczegóły podano w części 1 Załącznika,
- przyrząd określany jako "Fat-O-Meater (FOM)" oraz związane z nim metody oceny, których szczegóły podano w części 2 Załącznika,
- przyrząd określany jako "Hennessy Grading Probe (HGP 4)" oraz związane z nim metody oceny, których szczegóły podano w części 3 Załącznika,
- przyrząd określany jako "Ultra FOM 300" oraz związane z nim metody oceny, których szczegóły podano w części 4 Załącznika.
Metoda klasyfikacji "Zwei-Punkte-Messverfahren (ZP)" może być stosowana tylko w rzeźniach, w których tygodniowy ubój nie przekracza 200 świń.
W odniesieniu do przyrządu "Ultra FOM 300" ustalono, że po zakończeniu procedury pomiaru powinno być możliwe sprawdzenie na tuszy czy przyrząd zmierzył wartości pomiaru P2 w miejscu przewidzianym w części 4, pkt 3 Załącznika.
Oznaczenie miejsca pomiaru musi zostać dokonane w chwili dokonywania pomiaru.
Artykuł 2
Nie zezwala się na modyfikacje przyrządów lub metod oceny.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Czeskiej.
Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPM/1/2005
z dnia 25 listopada 2005 r.
dotycząca mianowania Szefa Misji/Komendanta Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH)
(2005/922/WPZiB)
KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 ustęp trzeci,
uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/824/WPZiB z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 9 ust. 1 wspólnego działania 2005/824/WPZiB stanowi, że Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu, w tym decyzji o mianowaniu Szefa Misji/Komendanta Policji na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.
(2) Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował mianowanie Pana Vincenzo Coppoli,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Pan Vincenzo Coppola zostaje niniejszym mianowany Szefem Misji/Komendantem Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) od dnia rozpoczęcia misji. Do tego dnia pełni on obowiązki szefa zespołu planowania. Artykuł 2 Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia. Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r.
Sprostowanie do decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPM/1/2005 z dnia 25 listopada 2005 r. dotyczącej mianowania Szefa Misji/Komendanta Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH)
Decyzja Komisji
z dnia 27 grudnia 2004 r.
określająca warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego niektórych gatunków roślin ozdobnych zgodnie z postanowieniami dyrektywy Rady 98/56/WE w latach 2005 i 2006
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5288)
(2005/2/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych [1], w szczególności jej art. 14 ust. 4, 5 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 98/56/WE określa niezbędne warunki, jakie Komisja powinna wprowadzić dla celów wspólnotowych prób porównawczych i analiz materiału rozmnożeniowego.
(2) Techniczne warunki przeprowadzania prób i analiz zostały ustalone w ramach spotkań Stałego Komitetu ds. Materiału Rozmnożeniowego Roślin Ozdobnych.
(3) Zaproszenie do składania projektów na przeprowadzenie tych prób i analiz zostało opublikowane dnia 21 czerwca 2004 r. na stronie internetowej instytucji Wspólnoty [2].
(4) Złożone wnioski zostały ocenione według kryteriów selekcji i przyznawania określonych w zaproszeniu do składania projektów.
Należy określić projekty, organy odpowiedzialne za przeprowadzanie testów i analiz oraz kwalifikowalne koszty, jak również maksymalny udział finansowy Wspólnoty odpowiadający 80 % kosztów kwalifikowalnych.
(5) Wspólnotowe próby porównawcze i analizy należy przeprowadzić w latach 2005 i 2006 na materiale rozmnożeniowym zebranym w 2004 r., a szczegóły takich prób i analiz, kwalifikowalne koszty, jak również maksymalny udział finansowy Wspólnoty należy ustalać co roku drogą porozumienia podpisanego przez intendenta Komisji oraz organ odpowiedzialny za przeprowadzanie prób.
(6) W przypadku wspólnotowych prób porównawczych i analiz trwających ponad rok, części prób i analiz po upływie pierwszego roku powinny być zatwierdzane przez Komisję bez dalszego odwoływania się do Stałego Komitetu ds. Materiału Rozmnożeniowego Roślin Ozdobnych, pod warunkiem że dostępne są niezbędne fundusze.
(7) Należy zapewnić właściwą reprezentację próbek objętych próbami i analizami co najmniej w przypadku niektórych wybranych roślin.
(8) Ponieważ materiał rozmnożeniowy danych roślin jest zazwyczaj rozmnażany lub wprowadzany do obrotu na ich terytoriach Państw Członkowskich, powinny one brać udział we wspólnotowych próbach porównawczych i analizach, aby zagwarantować, że z prób i testów wyciągnięte zostaną odpowiednie wnioski.
(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Materiału Rozmnożeniowego Roślin Ozdobnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wspólnotowe próby porównawcze i analizy należy przeprowadzić w latach 2005 i 2006 na materiale rozmnożeniowym roślin, których wykaz znajduje się w Załączniku.
Kwalifikowalne koszty oraz maksymalny udział finansowy Wspólnoty w próbach i analizach przeprowadzonych w 2005 r. określone są w Załączniku.
Szczegóły prób i analiz określone są w Załączniku.
Artykuł 2
Zważywszy na fakt, iż materiał rozmnożeniowy i sadzeniowy roślin, znajdujących się w wykazie w Załączniku, jest zazwyczaj rozmnażany lub wprowadzany do obrotu na terytoriach Państw Członkowskich, Państwa Członkowskie pobierają próbki tego materiału i udostępniają je Komisji.
Artykuł 3
W zależności od wysokości budżetu Komisja może podjąć decyzję o kontynuacji w 2006 r. prób i analiz określonych w Załączniku.
Maksymalny udział finansowy Wspólnoty odpowiadający 80 % kwalifikowalnych kosztów późniejszych prób i analiz, prowadzonych na tej podstawie, nie powinien przekroczyć kwoty podanej w Załączniku.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPOL Kinszasa/2/2005
z dnia 22 listopada 2005 r.
przedłużająca mandat Szefa Misji Policyjnej UE w Kinszasie (DRK), EUPOL "Kinszasa"
(2005/921/WPZiB)
KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 ust. 3,
uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/847/WPZiB z dnia 9 grudnia 2004 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej w Kinszasie (DRK) dotyczące Zintegrowanej Jednostki Policji (EUPOL "Kinszasa") [1], w szczególności jego art. 5 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 9 grudnia 2004 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję EUPOL Kinszasa/1/2004 [2] mianującą pana Adílio Custódio Szefem Misji EUPOL "Kinszasa".
(2) Powyższa decyzja wygasa w dniu 31 grudnia 2005 r.
(3) W dniu 7 listopada 2005 r. Rada uzgodniła przedłużenie misji EUPOL "Kinszasa" o kolejne 12 miesięcy.
(4) Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował przedłużenie mandatu pana Adílio Custódio jako Szefa Misji EUPOL "Kinszasa" do końca misji.
(5) Mandat Szefa Misji EUPOL "Kinszasa" powinien zatem zostać przedłużony do końca misji,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Mandat pana Adílio Custódio jako Szefa Misji EUPOL "Kinszasa" zostaje niniejszym przedłużony do końca misji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
Niniejszą decyzję stosuje się do końca misji EUPOL "Kinszasa".
Decyzja Komisji
z dnia 3 stycznia 2005 r.
przyjmującej zobowiązanie zaoferowane w związku z dochodzeniem dotyczącym obejścia środków antydumpingowch nałożonych przez rozporządzenie Rady (WE) nr 769/2002 na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii, bez względu na to czy była deklarowana jako pochodząca z Indii lub Tajlandii czy nie
(2005/3/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym"), w szczególności jego art. 8,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
(1) W następstwie przeglądu związanego z wygaśnięciem środków antydumpingowych, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 769/2002 [2] (zwanym dalej "rozporządzeniem pierwotnym") nałożyła ostateczne cła atydumpingowe w wysokości 3479 EUR za tonę przywożonej kumaryny objętej kodem CN ex29322100 pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL).
(2) W dniu 24 lutego 2004 r.
Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego o przeprowadzenie dochodzenia dotyczącego zarzucanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z ChRL (zwany dalej "wnioskiem").
Wniosek został złożony przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego (ERPC) (zwaną dalej "wnioskodawcą").
Wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia.
(3) Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem (WE) nr 661/2004 [3] (zwanym dalej "rozporządzeniem wszczynającym") w sprawie zarzucanego obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii, bez względu na to czy była deklarowana jako pochodząca z Indii lub Tajlandii czy nie.
(4) W wyniku dochodzenia Rada rozporządzeniem (WE) nr 2272/2004 [4] rozszerzyła obowiązywanie ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej także w stosunku do przywozu kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii, bez względu na to czy była deklarowana jako pochodząca z Indii lub Tajlandii czy nie.
B. ZOBOWIĄZANIE
(5) Atlas Fine Chemicals Pvt. Ltd., współpracujący producent-eksporter w Indiach zaoferował podjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
W zobowiązaniu tym producent-eksporter zaoferował sprzedaż rzeczywiście przez niego wyprodukowanej kumaryny do Wspólnoty, w granicach pułapu ilościowego odpowiadającego ilości rzeczywiście wyprodukowanej i sprzedanej w Indiach kumaryny w okresie od 1 kwietnia 2003 r. do 31 marca 2004 r.
(6) Firma ta zobowiązuje się również do regularnego dostarczania Komisji szczegółowych informacji dotyczących dokonywanego przez nią wywozu do Wspólnoty, co oznacza możliwość skutecznego monitorowania przez Komisję zaoferowanego zobowiązania.
Ponadto struktura sprzedaży tej firmy sprawia, że, zdaniem Komisji, ryzyko obejścia uzgodnionego zobowiązania jest ograniczone.
(7) Oferta zobowiązania zapewnia, że wyłącznie rzeczywiście wyprodukowana w Indiach kumaryna będzie wywożona do Wspólnoty.
W świetle powyższych spostrzeżeń, uważa się, że zobowiązanie zapobiegnie obejściu, a w związku z tym, uważa się je za możliwe do przyjęcia.
(8) Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązania przez firmę, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie z zobowiązaniem, zwolnienie celne będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej przynajmniej informacje wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2272/2004.
Taki poziom informacji jest również konieczny w celu umożliwienia organom celnym stwierdzenia z odpowiednią dokładnością, że przesyłka jest zgodna z dokumentami handlowymi.
Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona lub też nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, należne będzie odpowiednie cło antydumpingowe.
(9) W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania, zgodnie z art. 8 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego może zostać nałożone cło antydumpingowe,
DECYDUJE:
Artykuł 1
Wspomniane poniżej zaoferowane przez producenta zobowiązanie w związku z dochodzeniem w sprawie zarzucanego obejścia środków antydumpingowych na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez przywóz kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii zostaje niniejszym przyjęte.
+++++ TABLE +++++
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską
(2005/4/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 12 Eurośródziemnomorskiego przejściowego układu stowarzyszeniowego w sprawie wymiany handlowej i współpracy ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP), na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy (zwanej dalej "Autonomią Palestyńską"), z drugiej strony [1] (zwanego dalej "przejściowym układem stowarzyszeniowym"), obowiązującego od dnia 1 lipca 1997 r., stanowi, iż Wspólnota oraz Autonomia Palestyńska stopniowo wprowadzają większy poziom liberalizacji, między innymi, wymiany handlowej w zakresie produktów rolnych.
Ponadto art. 14 stanowi również, że począwszy od dnia 1 stycznia 1999 r., Wspólnota i Autonomia Palestyńska dokonują oceny sytuacji w celu określenia, jakie środki powinny zostać zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r., aby zrealizować cel określony we wcześniej cytowanym art. 12.
(2) Komisja, w imieniu Wspólnoty, uczestniczyła w negocjacjach w sprawie Porozumienia w formie wymiany listów w celu zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego.
(3) Należy zatem przyjąć środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy dotyczące wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia Protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny.
Tekst Porozumienia stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Środki niezbędne dla wprowadzenia w życie Protokołów 1 i 2 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3.
Artykuł 3
1.
Komisję wspierają komitety ustanowione na mocy odpowiednich przepisów rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków lub Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony na mocy art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [3].
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
3.
Komitety uchwalają ich regulamin wewnętrzny.
Artykuł 4
Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące dla Wspólnoty.
Decyzja Komisji
z dnia 27 grudnia 2004 r.
poczynienia przygotowań do wspólnotowych prób i analiz porównawczych przeprowadzanych na nasionach oraz materiale rozmnożeniowym niektórych gatunków roślin rolniczych i warzyw oraz winorośli zgodnie z przepisami dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 92/33/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE oraz 2002/57/WE w latach 2005–2009
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5264)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/5/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [1], w szczególności jej art. 20 ust. 3, 4 i 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż [2], w szczególności jej art. 20 ust. 3, 4 i 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. w sprawie obrotu wegetatywnym materiałem rozmnożeniowym winorośli [3], w szczególności jej art. 16 ust. 3, 4 i 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/33/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu wegetatywnym materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż materiał siewny [4], w szczególności jej art. 20 ust. 4, 5 i 6,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka [5], w szczególności jej art. 26 ust. 3, 4 i 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw [6], w szczególności jej art. 43 ust. 3, 4 i 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym ziemniaków [7], w szczególności jej art. 20 ust. 3, 4 i 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych [8], w szczególności jej art. 23 ust. 3, 4 i 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 92/33/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE i 2002/57/WE określają niezbędne przygotowania jakie Komisja powinna poczynić do wspólnotowych prób i analiz porównawczych przeprowadzanych na nasionach oraz materiale rozmnożeniowym.
(2) Zasady techniczne dotyczące przeprowadzania prób i analiz zostały ustanowione przez Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa.
(3) Zaproszenie do składania projektów na przeprowadzenie tych prób i analiz zostało opublikowane dnia 21 czerwca 2004 r. na stronie internetowej instytucji Wspólnoty [9].
(4) Propozycje zostały ocenione według kryteriów selekcji i przyznawania, wyznaczonych w zaproszeniu do składania projektów.
Należy ustalić projekty, organy odpowiedzialne za przeprowadzanie analiz i kwalifikowane koszty, jak również maksymalny wkład finansowy Wspólnoty wynoszący 80% kwalifikowanych kosztów.
(5) Wspólnotowe próby i analizy porównawcze należy przeprowadzić w latach 2005–2009 na nasionach i materiale rozmnożeniowym, zebranych w 2004 r., a szczegółowe informacje dotyczące takich prób i analiz, kwalifikowane koszty, jak również maksymalny wkład finansowy Wspólnoty należy wyznaczyć co roku w drodze porozumienia podpisanego przez pełnomocnika Komisji oraz organ odpowiedzialny za przeprowadzanie prób.
(6) W przypadku wspólnotowych prób i analiz porównawczych trwających ponad rok, części prób i analiz mające miejsce po upływie pierwszego roku powinny być zatwierdzane przez Komisję bez konieczności dalszego odwoływania się do Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa, pod warunkiem, że dostępne są niezbędne środki.
(7) Należy dopilnować, aby próbki objęte analizami były odpowiednio reprezentatywne co najmniej w przypadku niektórych wybranych roślin.
(8) Państwa Członkowskie powinny wziąć udział we wspólnotowych próbach i analizach porównawczych, ponieważ nasiona roślin, o których mowa są zazwyczaj rozmnażane lub wprowadzane do obrotu na ich terenie, aby zagwarantować wyciągnięcie właściwych wniosków z prób i analiz.
(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wspólnotowe próby i analizy porównawcze należy przeprowadzić w latach 2005–2009 na nasionach i materiale rozmnożeniowym roślin, wymienionych w Załączniku.
Kwalifikowane koszty oraz maksymalny wkład finansowy Wspólnoty do prób i analiz, które zostaną przeprowadzone w 2005 r. przedstawia Załącznik.
Szczegóły dotyczące prób i analiz przedstawia Załącznik.
Artykuł 2
Ponieważ materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy roślin, wymienionych w Załączniku, jest zazwyczaj rozmnażany lub wprowadzany do obrotu na terenie Państw Członkowskich, Państwa Członkowskie pobiorą próbki tego materiału i udostępnią je Komisji.
Artykuł 3
W zależności od wysokości dostępnego budżetu, Komisja może podjąć decyzję o kontynuacji prób i analiz określonych w Załączniku w latach 2006–2009.
Maksymalny wkład finansowy Wspólnoty wynoszący 80 % kwalifikowanych kosztów prób i analiz, prowadzonych dalej na tej podstawie nie powinien przekroczyć kwoty podanej w Załączniku.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 27 grudnia 2004 r.
określająca na rok 2005 warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i sadzonek Fragaria x ananassa Duch. na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5290)
(2005/6/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [1], w szczególności jej art. 20 ust. 4, 5 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 92/34/EWG przewiduje konieczne ustalenia, jakich dokonać powinna Komisja w odniesieniu do wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i sadzonek.
(2) Stały Komitet ds. Materiału Rozmnożeniowego i Roślin Owocowych oraz Ich Gatunków określił techniczne warunki przeprowadzania prób i analiz.
(3) Dnia 21 czerwca 2004 r. na stronie internetowej instytucji wspólnotowych [2] opublikowano zaproszenie do składania projektów na przeprowadzenie takich prób i analiz.
(4) Wnioski oceniono zgodnie z kryteriami wyboru i kwalifikacji określonymi w zaproszeniu do składania projektów.
Należy ustalić projekty, instytucje odpowiedzialne za przeprowadzanie prób i analiz, kwalifikowane koszty, jak również maksymalny udział finansowy Wspólnoty odpowiadający 80 % kosztów kwalifikowanych.
(5) Wspólnotowe próby porównawcze i analizy należy przeprowadzić w roku 2005 na materiale rozmnożeniowym i sadzonkach zebranych w roku 2004, a szczegóły takich prób i analiz, kwalifikowane koszty, jak również maksymalny udział finansowy Wspólnoty są określane corocznie w formie umowy podpisywanej przez uprawnionego urzędnika Komisji i instytucję odpowiedzialną za przeprowadzanie prób.
(6) Należy zapewnić właściwą reprezentację próbek objętych próbami i analizami, przynajmniej dla niektórych wybranych roślin.
(7) Państwa Członkowskie powinny uczestniczyć we wspólnotowych porównawczych próbach i analizach w zakresie, w jakim materiał rozmnożeniowy i sadzonki omawianych roślin są zazwyczaj reprodukowane lub stanowią przedmiot obrotu na ich terytoriach, aby w ten sposób móc wyciągnąć prawidłowe wnioski.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Materiału Rozmnożeniowego i Roślin Owocowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy przeprowadza się w roku 2005 na materiale rozmnożeniowym i sadzonkach Fragaria x ananassa Duch.
Koszty kwalifikowane oraz maksymalny udział finansowy Wspólnoty w przeprowadzeniu prób i analiz w 2005 roku określa Załącznik.
Szczegóły prób i analiz określa Załącznik.
Artykuł 2
Zważywszy, że materiał rozmnożeniowy i sadzonki roślin Fragaria x ananassa Duch. są zazwyczaj reprodukowane lub stanowią przedmiot obrotu na terytorium Państw Członkowskich, państwa te pobierają próbki takiego materiału i sadzonek, po czym udostępniają je Komisji.
Państwa Członkowskie współpracują ze sobą w zakresie aspektów technicznych, takich jak pobieranie próbek i kontrole związane z przeprowadzaniem prób i analiz.
Artykuł 3
Maksymalny udział finansowy Wspólnoty odpowiadający 80 % kosztów kwalifikowanych przeprowadzenia prób lub analiz kontynuowanych na tej podstawie nie przekracza kwoty określonej w Załączniku.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 27 grudnia 2004 r.
zatwierdzająca metodę klasyfikacji tusz wieprzowych na Cyprze
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5296)
(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)
(2005/7/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3220/84 z dnia 13 listopada 1984 r. ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3220/84 stanowi, że klasyfikacja tusz wieprzowych musi być dokonywana poprzez szacowanie zawartości chudego mięsa zgodnie ze statystycznie sprawdzonymi metodami oceny opartymi na fizycznym pomiarze jednej lub kilku anatomicznych części tuszy wieprzowej; zatwierdzenie metod klasyfikacji zależy od zgodności z maksymalną tolerancją statystycznego błędu przy dokonywaniu oceny; tolerancja ta została określona w art. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych [2].
(2) Rząd Cypru skierował do Komisji wniosek o zatwierdzenie jednej metody klasyfikacji tusz wieprzowych i przedłożył wyniki próbnego rozbioru dokonanego przed przystąpieniem, przedkładając drugą część protokołu przewidzianego w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2967/85.
(3) Ocena tego wniosku wykazała, że zostały spełnione warunki dla zatwierdzenia tej metody klasyfikacji.
(4) Praktyka handlowa na Cyprze nie wymaga, żeby język i nerki były usunięte z tuszy wieprzowej; należy wziąć to pod uwagę w dostosowaniu wagi do standardowej prezentacji.
(5) Żadna modyfikacja przyrządu lub metody klasyfikacji nie może być zatwierdzona inaczej niż na mocy nowej decyzji Komisji przyjętej w świetle zdobytych doświadczeń; z tego powodu niniejsze zatwierdzenie może zostać cofnięte.
(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3220/84 niniejszym zatwierdza się następującą metodę klasyfikacji tusz wieprzowych na Cyprze:
- przyrząd określany jako "Hennessy Grading Probe (HGP 4)" oraz związane z nim metody oceny, których szczegóły podano w Załączniku.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od standardowej prezentacji, o której mowa w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3220/84, tusze wieprzowe na Cyprze mogą być prezentowane z językiem i nerkami przed zważeniem i sklasyfikowaniem.
W celu ustalenia ceny dla tusz wieprzowych na porównywalnej podstawie zarejestrowany ciężar ciepłej tuszy pomniejsza się o 0,8 kg.
Artykuł 3
Nie zezwala się na modyfikacje przyrządu lub metod oceny.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Cypryjskiej.
Decyzja BiH/7/2005 Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa
z dnia 20 września 2005 r.
w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
(2005/714/WPZiB)
KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie [1], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Poprzez wymianę listów między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem i Sekretarzem Generalnym NATO odpowiednio dnia 28 września 2004 r. i 8 października 2004 r. Rada Północnoatlantycka wyraziła zgodę na postawienie do dyspozycji szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił zbrojnych, jako szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu.
(2) Komitet Wojskowy UE poparł zalecenie dowódcy operacji UE dotyczące mianowania szefa sztabu dowództwa połączonych sił zbrojnych w Neapolu, generała broni (przedstawionego do awansu) Giuseppe MARANIEGO, szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.
(3) Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do sprawowania kierownictwa politycznego i strategicznego nad operacją wojskową UE.
(4) Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne.
STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1
Decyzja Komisji
z dnia 24 czerwca 2004 r.
w związku z postępowaniem zgodnym z art. 81 Traktatu WE dotyczącym sprawy COMP/A.38549 – Belgijski Cech Architektów
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 2180)
(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
(2005/8/WE)
Dnia 24 czerwca 2004 r. Komisja przyjęła decyzję o zastosowaniu art. 81 Traktatu WE.
Stosownie do postanowień art. 30 rozporządzenia 1/2003, Komisja w niniejszym streszczeniu ogłasza nazwy stron oraz najważniejsze postanowienia decyzji, włącznie z nałożonymi sankcjami.
Tym samym, Komisja bierze pod uwagę uzasadniony interes przedsiębiorstw w nieujawnianiu ich tajemnic handlowych.
Wersja niepoufna pełnego tekstu decyzji przedstawiona jest do wglądu na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji http://europa.eu.int/comm/competition/index_en.html w języku obowiązującym (NL) oraz w językach roboczych Komisji (FR, EN, DE).
TREŚĆ
(1) Rada Europejska na zebraniu w Lizbonie, w marcu 2000 r., uchwaliła program reformy ekonomicznej mający do 2010 r. uczynić z UE gospodarkę opartą na wiedzy, najbardziej konkurencyjną i najbardziej dynamiczną w świecie.
Wolne zawody mają odgrywać ważną rolę w zwiększaniu konkurencyjności gospodarki europejskiej.
(2) Decyzja dotycząca tabeli najniższych wynagrodzeń Belgijskiego Cechu Architektów mieści się w ramach ogólnej polityki Komisji odnośnie szeroko pojętych usług, a szczególnie odnośnie usług świadczonych przez przedstawicieli wolnych zawodów.
Pod tymże względem powołuje się na propozycje dyrektyw o świadczeniu usług [1] i o kwalifikacjach zawodowych [2], a także na komunikat Komisji w sprawie konkurencji w sektorze wolnych zawodów [3].
W komunikacie tym Komisja przyznaje, że część przepisów stosowanych w sektorze wolnych zawodów znajduje swe uzasadnienie, na przykład, przy niwelowaniu różnic stopnia poinformowania konsumentów i usługodawców.
Komisja uważa jednakże, że w pewnych przypadkach mechanizmy bardziej przychylne konkurencji niż istniejące przepisy, mogłyby i winne być stosowane.
(3) Sektor wolnych zawodów cechuje się, ogólnie rzecz biorąc, wysokim stopniem reglamentacji narzuconej przez Państwo lub zrzeszenia zawodowe.
Istnieje pięć głównych kategorii przepisów o mocy restrykcyjnej, dotyczących sektora wolnych zawodów UE: i) ceny narzucone, ii) ceny zalecane, iii) przepisy w zakresie reklamy, iv) warunki dostępu i prawa zastrzeżone oraz v) przepisy dotyczące struktury przedsiębiorstw i praktyk wielodyscyplinarnych.
(4) Ceny zalecane, podobnie jak ceny narzucone, wywierają znaczący negatywny wpływ na konkurencję.
Przede wszystkim mogą ułatwiać koordynowanie cen pomiędzy usługodawcami.
Mogą również wprowadzać w błąd konsumentów sugerując wysokość cen umiarkowanych.
Choć prawdą jest, przynajmniej w teorii, że ceny zalecane mogą być źródłem użytecznych dla konsumentów informacji dotyczących średniego kosztu usług, to istnieją inne rozwiązania pozwalające na przekazywanie informacji odnośnie cen.
I tak, publikowanie przez niezależne strony (takie jak organizacje konsumentów) informacji dotyczących ogólnie stosowanych cen lub informacji opartych na sondażach może stanowić dla konsumentów bardziej wiarygodną referencję i w mniejszym stopniu prowadzić do zniekształceń konkurencji.
(5) Z inicjatywy krajowych organów ds. konkurencji, w Finlandii, Francji i Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii, dla usług architektonicznych, zniesiono już ceny zalecane.
STRESZCZENIE
(6) Tabela najniższych wynagrodzeń została przyjęta przez Krajową Radę Belgijskiego Cechu Architektów w 1967 r. i wielokrotnie była poddawana aktualizacji, przy czym, w ostatniej aktualizacji w czerwcu 2002 r. określono ją jako "orientacyjną".
Tabela określa minimalną kwotę wynagrodzenia przysługującego architektowi, jako osobie pracującej na własny rachunek, za świadczone w Belgii usługi.
(7) W dniu 3 listopada 2003 r. Komisja wystosowała do Cechu skargę.
W ustawowym terminie Cech przedstawił swe uwagi i 9 lutego 2004 r. odbyła się rozprawa sądowa.
(8) Komisja w swej decyzji przedstawia elementy dotyczące treści decyzji ustanawiającej tabelę, prawny kontekst na podstawie jakiego została ona podjęta oraz postawę Cechu, w oparciu o które Komisja uważa rozpatrywaną kwestię za szczególny przypadek decyzji podjętej przez zrzeszenie przedsiębiorstw, a mającej na celu ograniczenie konkurencji.
Komisja dochodzi do tego wniosku, pomimo że Cech określił tabelę wynagrodzeń jako "orientacyjną" i pomimo iż nie wszyscy architekci uznali tę tabelę za obowiązującą.
(9) Elementy wskazujące na fakt, że tabela miała ograniczać konkurencję to między innymi, rozmyślnie normatywna konotacja nagłówka i uwagi we wstępie do tabeli oraz fakt, że Cech przez 18 lat przydzielał prace według sporządzonej przez niego umowy typowej, według której jedyną opcją określenia wynagrodzenia było odniesienie się do tabeli.
(10) Mimo iż dla stwierdzenia naruszenia art. 81 ust. 1 Traktatu WE wystarczy, aby Komisja wykazała, że decyzja ustanawiająca tabelę wynagrodzeń miała na względzie ograniczenie konkurencji, Komisja zgromadziła również elementy świadczące o zastosowaniu, przynajmniej w pewnej mierze, tejże tabeli.
(11) Według orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Wouters [4], decyzja zrzeszenia przedsiębiorstw nie narusza art. 81 ust. 1 Traktatu jeśli, pomimo restrykcyjnych, nierozerwalnie z nią związanych skutków w zakresie konkurencji, jest ona konieczna dla zagwarantowania rzetelnego wykonywania zawodu, w sposób w jaki jest on zorganizowany w Państwie Członkowskim, którego sprawa dotyczy.
Komisja uważa, że ustanowienie przez Cech (zalecanej) tabeli najniższych wynagrodzeń nie może zostać uznane za konieczne do zagwarantowania rzetelnego wykonywania zawodu architekta.
(12) W następstwie skargi Cech wycofał tabelę wynagrodzeń i przedsięwziął konieczne do zakomunikowania o tym środki.
Skutkiem tego, Komisja wnioskuje, że naruszenie przepisów ustało z tym dniem.
Komisja przedstawia również powody dla których uważa, że nałożenie grzywny w wysokości 100000 EUR jest zasadne.
(13) W dniu 14 czerwca 2004 r. komitet konsultacyjny przystał jednogłośnie na tekst projektu decyzji o zastosowaniu art. 81.
W dniu 21 czerwca 2004 r. komitet konsultacyjny jednogłośnie przystał na proponowaną grzywnę.
Uwagi funkcjonariusza ds. przesłuchań w sprawie procedury zostały przekazane komitetowi konsultacyjnemu.
--------------------------------------------------
[1] Propozycja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady odnośnie świadczenia usług na rynku wewnętrznym, KOM(2004) 2.
[2] Zmieniona propozycja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady odnośnie uznania zawodowych kwalifikacji (przedstawiona przez Komisję zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE), KOM(2004) 317.
[3] Raport w sprawie konkurencji w sektorze wolnych zawodów, KOM(2004) 83.
[4] Sprawa C-309/99, Wouters, Zb.Orz.
2002, str.
I-1577.
Decyzja Komisji
z dnia 29 grudnia 2004 r.
dotycząca wspólnego stanowiska Wspólnoty wobec decyzji Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa zmieniającej pkt 9 części B dodatku 1 do załącznika 7 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi
(2005/9/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady i w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej Komisji, z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (2002/309/WE [1], Euratom), w szczególności Umowę w sprawie handlu produktami rolnymi [2], a w szczególności jej art. 5 ust. 2 tiret czwarte,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (zwana dalej "Umową rolną") weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.
(2) Artykuł 6 Umowy rolnej ustanawia Wspólny Komitet ds. Rolnictwa odpowiedzialny za zarządzanie Umową i jej właściwe funkcjonowanie.
(3) Zgodnie z art. 6 ust. 4 i 7 Umowy rolnej, Wspólny Komitet ds. Rolnictwa (zwany dalej "Wspólnym Komitetem") przyjął w dniu 21 października 2003 r. swój regulamin wewnętrzny [3] i utworzył grupy robocze potrzebne do zarządzania załącznikami do Umowy rolnej [4]. Grupa robocza ds. produktów winiarskich zebrała się w celu przedyskutowania kwestii związanych z załącznikiem 7 i jego wprowadzeniem w życie, zgodnie z art. 27 ust. 1 załącznika 7 do Umowy oraz w celu sformułowania wniosków do przedłożenia Wspólnemu Komitetowi w sprawie przyjęcia dodatków do załącznika 7, zgodnie z art. 27 ust. 2 załącznika 7 do Umowy. Artykuł 11 Umowy przewiduje, że Wspólny Komitet może decydować o wprowadzeniu zmian do załącznika 1 i 2 i do dodatków do innych załączników do Umowy.
(4) Wspólnota musi przyjąć stanowisko, które zajmie Komisja w ramach Wspólnego Komitetu w odniesieniu do zmian w dodatkach.
(5) Komisja jest uprawniona do przyjęcia wspólnego stanowiska w odniesieniu do przyjęcia zmian w dodatkach do załącznika 7.
(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko Wspólnoty, które zajmie Komisja w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa ustanowionego w art. 6 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacj Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Szef delegacji Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa jest niniejszym upoważniony do przyjęcia decyzji w imieniu Wspólnoty.
W kwestiach podlegających kompetencji Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa, niniejsze upoważnienie odnosi się także do Szefa jednostki odpowiedzialnej za dwustronne stosunki ze Szwajcarią.
Decyzja Komisji
z dnia 30 grudnia 2004 r.
zmieniająca decyzję 2004/666/WE w odniesieniu do ponownego wprowadzenia szczepionki w niektórych regionach Włoch dotkniętych influenzą drobiu o niskiej chorobotwórczości oraz do szczególnych środków kontroli przepływu
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5541)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/10/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego [1], w szczególności jej art. 9 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego [2], w szczególności jej art. 10 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/40/EWG z dnia 19 maja 1992 r. wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania influenzy drobiu [3], a w szczególności jej art. 16,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE ustanawiającą zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [4], w szczególności jej art. 4 ust. 1 i 3 oraz art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy decyzji Komisji 2002/975/WE z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia szczepionki w celu uzupełnienia środków dla kontroli zakażeń influenzą drobiu o niskiej chorobotwórczości we Włoszech i w sprawie szczególnych środków kontroli przepływu [5], w niektórych częściach Północnych Włoszech przeprowadzono program szczepień w celu kontroli zakażeń szczepem influenzy drobiu o niskiej chorobotwórczości podtypu H7N3.
Zastosowano strategię szczepień DIVA (DIVA, Differentiating Infected from Vaccinated Animals) poprzez użycie szczepionki hetorologicznego szczepu wirusa podtypu H7N1, co pozwala na zróżnicowanie pomiędzy zakażonym i zaszczepionym drobiem.
Od września 2003 r. nie wykryto dalszego występowania wirusa szczepu polnego.
(2) Na mocy decyzji Komisji 2004/666/WE z dnia 29 września 2004 r. w sprawie wprowadzenia szczepionki w celu uzupełnienia środków dla kontroli zakażeń influenzą drobiu o niskiej chorobotwórczości we Włoszech i w sprawie szczególnych środków kontroli przepływu i uchylającej decyzję 2002/975/WE [6] zatwierdzono nowy program szczepień w odniesieniu do mniejszego obszaru Włoch niż ten z poprzedniego programu szczepień na mocy decyzji 2002/975/WE.
Wspomniany nowy program jest przeprowadzany przy użyciu szczepionki dwuważnej zawierającej zarówno influenzę drobiu podtypu H5 jak i H7.
Zakaz wewnątrzwspólnotowego obrotu żywym drobiem lub jajami wylęgowymi ma zastosowanie na obszarze objętym szczepieniami natomiast warunki wewnątrzwspólnotowego obrotu świeżym mięsem pochodzącym z obszaru objętego szczepieniami zostały uregulowane we wspomnianej decyzji.
(3) Od połowy września 2004 r. istnieją dowody na to, iż influenza drobiu o niskiej chorobotwórczości tego samego podtypu H7N3 ponownie pojawiła się w regionach Włoch poprzednio nią dotkniętych.
(4) Pomimo, iż do chwili obecnej zakażenia występują na ściśle określonym terenie objętym ograniczeniami przewidzianymi w decyzji 2004/666/WE, właściwe wydaje się ponowne wprowadzenie szczepień w regionach graniczących w celu zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby; Ponadto należy rozszerzyć środki ograniczające przewidziane we wspomnianej decyzji.
(5) Z uwagi na dostępność szczepionki, program szczepień powinien zostać przeprowadzony przy zastosowaniu pojedynczej szczepionki chroniącej przed obecnymi zakażeniami podtypu H7N3.
(6) Ponadto, w celu usprawnienia krajowego stosowania należy zmienić oznakowanie zdrowotności wykorzystywane do świeżego mięsa drobiowego nieprzeznaczonego ani do obrotu wewnątrzwspólnotowego ani do wysłania do państw trzecich.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2004/666/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje następujące brzmienie:
"Artykuł 1
1.
Zatwierdza się program szczepień przeciwko influenzie drobiu przedstawiony Komisji przez Włochy.
Program ten będzie przeprowadzony przy użyciu dwuważnej szczepionki na obszarach wymienionych w załączniku I oraz przy użyciu pojedynczej szczepionki na obszarach wymienionych w załączniku II.
2.
Na obszarach wymienionych w załącznikach I i II należy przeprowadzić intensywny monitoring i nadzór, zgodnie z programem szczepień, o którym mowa w ust. 1.";
2) w art. 2 i 3 wyrazy "w załączniku I" zastępuje się wyrazami "w załącznikach I i II";
3) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
"Świeże mięso drobiowe jest oznakowane prostokątnym znakiem zawierającym numer dopuszczenia zakładu, jednak bez liter CE, i nie może być wysłane z Włoch jeżeli pochodzi z:";
b) w ust. 2 wyrazy "załącznika II do dyrektywy Rady 2002/99/WE" zastępuje się wyrazami "ust. 1";
4) w art. 6 w pierwszym zdaniu wyrazy "w załączniku I" zastępuje się wyrazami "w załącznikach I i II";
5) w załączniku I, tytuł "obszar szczepień" zastępuje się tytułem "obszar, na którym przeprowadza się szczepienia przy użyciu dwuważnej szczepionki";
6) w załączniku II tytuł "obszar graniczący z obszarem szczepień, na którym przeprowadzony jest intensywny monitoring" zastępuje się tytułem "Obszar, na którym przeprowadza się szczepienia przy użyciu pojedynczej szczepionki".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Decyzja Europejskiego Banku Centralnego
z dnia 17 listopada 2005 r.
w sprawie podziału wśród krajowych banków centralnych uczestniczących Państw Członkowskich dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro w obiegu
(EBC/2005/11)
(2005/831/WE)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu umożliwienia przydzielenia środków do rezerwy z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej oraz ryzyka wahań ceny złota, niezbędne jest nadanie nowego brzmienia decyzji EBC/2002/9 z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie podziału wśród krajowych banków centralnych uczestniczących Państw Członkowskich dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro znajdujących się w obiegu [1].
Ponadto ze względu na wymogi operacyjne bardziej zasadne jest dokonywanie podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z tytułu banknotów euro znajdujących się w obiegu jednokrotnie w trakcie trwania roku obrotowego, a nie w odstępach kwartalnych.
(2) Decyzja EBC/2001/15 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie emisji banknotów euro [2] ustala przydział będących w obiegu banknotów euro dla krajowych banków centralnych (KBC) proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale EBC.
Przepis art. 4 decyzji EBC/2001/15 oraz załącznik do tej decyzji przypisuje EBC 8 % całkowitej wartości znajdujących się w obiegu banknotów euro.
EBC posiada w ramach Eurosystemu wierzytelności wobec KBC odpowiadające wartości emitowanych przez siebie banknotów euro, proporcjonalnie do udziałów KBC w kluczu kapitału subskrybowanego.
(3) Zgodnie z art. 2 ust. 2 decyzji EBC/2001/16 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych uczestniczących Państw Członkowskich od roku obrotowego 2002 [3], salda powstające w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu są oprocentowane według stopy referencyjnej. Zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji EBC/2001/16 rozliczenie tego oprocentowania następuje w drodze płatności w systemie TARGET.
(4) Motyw 6 preambuły do decyzji EBC/2001/16 stanowi, że dochód uzyskiwany przez EBC jako oprocentowanie posiadanych przez niego w ramach Eurosystemu wierzytelności wobec KBC wynikających z jego udziału w banknotach euro w obiegu zasadniczo powinien być rozdzielany pomiędzy KBC, zgodnie z decyzjami Rady Prezesów, proporcjonalnie do udziałów KBC w kluczu kapitału subskrybowanego obowiązującym w roku obrotowym, w którym dochód został uzyskany.
(5) Rozdzielając dochód uzyskany przez EBC jako oprocentowanie posiadanych przez niego w ramach Eurosystemu wierzytelności wobec KBC wynikających z jego udziału w banknotach euro w obiegu, EBC powinien brać pod uwagę prognozę swojego wyniku finansowego na dany rok, która w należyty sposób uwzględnia potrzebę przydzielenia środków do rezerwy z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej oraz ryzyka wahań ceny złota, jak również dostępność rezerw, które mogą zostać uwolnione w celu skompensowania oczekiwanych wydatków.
(6) Określając kwotę zysku netto EBC przekazywaną do ogólnego funduszu rezerwowego na podstawie art. 33 ust. 1 Statutu, Rada Prezesów powinna rozważyć, czy część zysku, która odpowiada dochodowi wynikającemu z banknotów euro w obiegu, powinna zostać w całości rozdzielona pomiędzy KBC,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszej decyzji:
a) "uczestniczące Państwa Członkowskie" oznaczają Państwa Członkowskie, które przyjęły walutę euro zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;
b) "KBC" oznaczają krajowe banki centralne uczestniczących Państw Członkowskich;
c) "salda powstające w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu" oznaczają wierzytelności i zobowiązania powstające pomiędzy danym KBC a EBC oraz pomiędzy danym KBC a innymi KBC w wyniku zastosowania art. 4 decyzji EBC/2001/15;
d) "dochód EBC wynikający z banknotów euro w obiegu" oznacza dochód uzyskiwany przez EBC w wyniku zastosowania art. 2 decyzji EBC/2001/16 jako oprocentowanie posiadanych przez niego w ramach Eurosystemu wierzytelności wobec KBC wynikających z jego udziału w banknotach euro w obiegu.
Artykuł 2
Tymczasowy podział dochodu EBC wynikającego z banknotów euro w obiegu
1.
Dochód EBC wynikający z banknotów euro w obiegu jest w całości należny KBC w tym samym roku obrotowym, w którym zostaje uzyskany, i jest rozdzielany pomiędzy KBC proporcjonalnie do ich opłaconych udziałów w kapitale subskrybowanym EBC.
2.
EBC rozdziela pomiędzy KBC swój dochód wynikający z banknotów euro w obiegu uzyskany w danym roku obrotowym, w drugim dniu roboczym roku następnego.
3.
W drodze decyzji Rady Prezesów EBC wydanej na podstawie Statutu, kwota dochodu EBC wynikającego z banknotów euro w obiegu może zostać ograniczona ze względu na wydatki poniesione przez EBC w związku z emisją i obsługą banknotów euro.
Artykuł 3
Odstępstwo od art. 2
Odstępując od zasad określonych w art. 2:
1) Jeżeli na podstawie uzasadnionej prognozy przygotowanej przez Zarząd Rada Prezesów przewiduje, że EBC odnotuje ogólną roczną stratę bądź też uzyska roczny zysk netto mniejszy niż szacowana kwota jego dochodu wynikającego z banknotów euro w obiegu, Rada Prezesów podejmie przed końcem roku obrotowego decyzję o nierozdzielaniu w części lub całości dochodu EBC wynikającego z banknotów euro w obiegu zgodnie z zasadami określonymi w art. 2, w stopniu niezbędnym dla zapewnienia, iż kwota rozdzielonego dochodu nie przekracza zysku netto EBC za ten rok.
2) Rada Prezesów może przed końcem roku obrotowego zadecydować o przekazaniu części lub całości dochodu EBC wynikającego z banknotów euro w obiegu do rezerwy z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej oraz ryzyka wahań ceny złota.
Artykuł 4
Przepisy końcowe
1.
Uchyla się decyzję EBC/2002/9.
Odesłania do uchylonej decyzji należy traktować jako odesłania do niniejszej decyzji.
2.
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 17 listopada 2005 r.
Prezes EBC
Jean-Claude Trichet
[1] Dz.U. L 323 z 28.11.2002 r., str. 49.
[2] Dz.U. L 337 z 20.12.2001 r., str. 52. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją ECB/2004/9 (Dz.U. L 205 z 9.6.2004, str. 17).
[3] Dz.U. L 337 z 20.12.2001 r., str. 55. Decyzja zmieniona decyzją ECB/2003/22 (Dz.U. L 9 z 15.1.2004, str. 39).
--------------------------------------------------
Decyzja Rady
z dnia 20 grudnia 2004 r.
zmieniająca decyzję Rady 1999/847/WE w odniesieniu do przedłużenia wspólnotowego programu działań w dziedzinie ochrony ludności
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/12/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Rady 1999/847/WE z dnia 9 grudnia 1999 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań w dziedzinie ochrony ludności [2] ustanowiła wspólnotowy program działań w dziedzinie prewencji, przygotowania i reagowania na klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka, zarówno lądowe jak i morskie, na okres od 1 stycznia 2000 r. do 31 grudnia 2004 r.
(2) Ostatnie wydarzenia, takie jak powodzie w Europie Środkowej i Wschodniej w lecie 2002 r., wypadek Prestige w Hiszpanii w listopadzie 2002 r. oraz fala upałów i rozległe pożary lasów w Europie Południowej w lecie 2003 r., świadczą o tym, że działania podejmowane na poziomie wspólnotowym w dziedzinie ochrony ludności na mocy decyzji 1999/847/WE powinny być kontynuowane.
(3) W celu uniknięcia przerwy pomiędzy wygaśnięciem decyzji 1999/847/WE a datą rozpoczęcia stosowania nowej podstawy prawnej należy przedłużyć program działań ustanowiony decyzją 1999/847/WE o dwa lata.
(4) Dlatego też decyzja 1999/847/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 1999/847/WE wprowadza się następujące zmiany:
a) w art. 1 ust. 1 datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2006 r.";
b) artykuł 2 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:
"Kwota odniesienia finansowego dotycząca realizacji programu wynosi 7,5 mln EUR na okres od 1 stycznia 2000 r. do 31 grudnia 2004 r. i 4 mln EUR na okres od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2006 r.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Decyzja nr 12-2005
z dnia 10 marca 2005r.
w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Trybunału Obrachunkowego
(2005/C 96/01)
TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając swój regulamin wewnętrzny [1], w szczególności jego art. 30,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2], w szczególności jego art. 143 ust. 2 oraz art. 144 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszej decyzji jest określenie warunków, ograniczeń i procedur, na podstawie których Trybunał Obrachunkowy zapewnia publiczny dostęp do dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu.
Artykuł 2
Beneficjenci i zakres
1.
Z zastrzeżeniem ram i ograniczeń wytyczonych postanowieniami niniejszej decyzji oraz międzynarodowymi standardami poufności informacji z kontroli, każdy obywatel Unii Europejskiej oraz każda inna osoba fizyczna lub prawna zamieszkująca lub mająca siedzibę w Państwie Członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów Trybunału Obrachunkowego zgodnie z zasadami, warunkami i ograniczeniami określonymi w niniejszej decyzji.
2.
Trybunał Obrachunkowy, zgodnie z tymi samymi zasadami, warunkami i ograniczeniami, może udostępnić dokumenty każdej osobie fizycznej lub prawnej niezamieszkującej lub niemającej siedziby w Państwie Członkowskim.
3.
Niniejsza decyzja ma zastosowanie do wszystkich dokumentów Trybunału Obrachunkowego, czyli do dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Trybunał oraz będących w jego posiadaniu.
4.
Niniejsza decyzja nie podważa praw do publicznego dostępu do dokumentów będących w posiadaniu Trybunału Obrachunkowego, które mogą wynikać z instrumentów prawa międzynarodowego lub realizujących je aktów wspólnotowych.
Artykuł 3
Definicje
Dla celów niniejszej decyzji:
a) "dokument" oznacza każdą treść, niezależnie od nośnika (w formie papierowej lub elektronicznej bądź jako nagranie dźwiękowe, wizualne lub audiowizualne);
b) "osoba trzecia" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną lub każdą jednostkę spoza Trybunału Obrachunkowego, w tym Państwa Członkowskie, inne instytucje i organy wspólnotowe, instytucje i organy spoza Wspólnoty oraz państwa trzecie.
Artykuł 4
Wyjątki
1.
Trybunał Obrachunkowy odmawia prawa do dostępu do dokumentów, w przypadkach gdy ujawnienie informacji naruszałoby ochronę:
a) interesu publicznego, w tym:
- bezpieczeństwa publicznego,
- kwestii obronnych i wojskowych,
- stosunków międzynarodowych,
- polityki finansowej, monetarnej lub ekonomicznej Wspólnoty lub Państwa Członkowskiego;
b) prywatności i integralności jednostki, w szczególności na podstawie prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego ochrony danych osobowych.
2. Zgodnie z zasadami poufności ustanowionymi art. 143 ust. 2 i art. 144 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich oraz podobnymi postanowieniami innych instrumentów prawa wspólnotowego, Trybunał Obrachunkowy odmawia dostępu do uwag z kontroli. Trybunał może także odmówić dostępu do dokumentów wykorzystanych do przygotowania takich uwag.
3.
Trybunał Obrachunkowy odmawia prawa do dostępu do dokumentów, w przypadkach gdy ujawnienie informacji naruszałoby ochronę:
- interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej, w tym własności intelektualnej,
- postępowań sądowych i porad prawnych,
- inspekcji, dochodzeń i kontroli.
4.
Trybunał może odmówić dostępu do dokumentu sporządzonego przez Trybunał Obrachunkowy do użytku wewnętrznego lub otrzymanego przez Trybunał, jeżeli dokument taki odnosi się do kwestii, w której nie podjęto jeszcze decyzji, oraz jeżeli ujawnienie takiego dokumentu zakłóciłoby proces decyzyjny Trybunału Obrachunkowego.
Trybunał może odmówić dostępu do dokumentu zawierającego opinie sporządzone do użytku wewnętrznego jako część obrad i wstępnych konsultacji Trybunału Obrachunkowego, także po przyjęciu danej decyzji, jeżeli ujawnienie takiego dokumentu zakłóciłoby proces decyzyjny Trybunału Obrachunkowego.
5.
Jeżeli wniosek dotyczy dokumentu znajdującego się w posiadaniu Trybunału Obrachunkowego, a którego Trybunał nie jest autorem, Trybunał Obrachunkowy potwierdza otrzymanie wniosku oraz podaje imię i nazwisko osoby lub nazwę instytucji lub organu, do których należy skierować wniosek.
6.
Jeżeli jedynie części żądanego dokumentu podlegają jednemu z wyjątków niniejszego artykułu, ujawnia się pozostałe części dokumentu.
7.
Wyjątki określone w niniejszym artykule mają zastosowanie z zastrzeżeniem postanowień dotyczących publicznego dostępu do archiwów historycznych Wspólnot określonych w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom) nr 354/83 [6].
8.
Niezależnie od wyjątków określonych w niniejszym artykule, Trybunał Obrachunkowy może zdecydować o udostępnieniu dokumentu, w całości lub części, w przypadku gdy uzasadnia to nadrzędny interes publiczny.
Artykuł 5
Wnioski
Wnioski o dostęp do dokumentów muszą zostać złożone na piśmie [7], w formie papierowej lub elektronicznej w jednym z języków, o których mowa w art. 314 Traktatu WE [8], oraz być muszą być precyzyjnie sformułowane w celu zidentyfikowania dokumentu przez Trybunał Obrachunkowy.
Wnioskodawca nie jest zobowiązany do przedstawienia powodów złożenia wniosku.
Artykuł 6
Rozpatrywanie wniosków w pierwszej instancji
1.
Wnioskami o dostęp do dokumentów zajmuje się Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych.
Przesyła on wnioskodawcy potwierdzenie otrzymania wniosku, bada go i decyduje o dalszym postępowaniu.
2.
W zależności od tematu wniosku, przed podjęciem decyzji o udostępnieniu danego dokumentu Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych informuje oraz, w odpowiednim przypadku, konsultuje się z właściwym Członkiem, Sekretarzem Generalnym, Departamentem Prawnym lub Inspektorem Ochrony Danych.
3.
Wniosek o dostęp do dokumentu należy rozpatrzyć bezzwłocznie.
W ciągu 15 dni roboczych od zarejestrowania wniosku Trybunał Obrachunkowy udziela zgody na dostęp do żądanego dokumentu i udostępnia go zgodnie z art. 9 lub, w drodze pisemnej odpowiedzi, stwierdza powody całkowitej lub częściowej odmowy oraz informuje wnioskodawcę o jego prawie do ubiegania się o ponowne rozpatrzenie wniosku Trybunału zgodnie z art. 7.
4.
W przypadku gdy wniosek dotyczy obszernego dokumentu lub wielu dokumentów, Trybunał Obrachunkowy może nieformalnie porozumieć się z wnioskodawcą, aby znaleźć właściwe rozwiązanie.
W takich przypadkach termin określony w ust. 3 może zostać przedłużony o 15 dni roboczych, pod warunkiem iż wnioskodawca został poinformowany z wyprzedzeniem wraz z podaniem powodów.
Artykuł 7
Ponowne rozpatrzenie
1.
W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy wnioskodawca, w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania odpowiedzi ze strony Trybunału Obrachunkowego, może ubiegać się o ponowne rozpatrzenie jego wniosku.
2.
Brak odpowiedzi ze strony Trybunału Obrachunkowego w określonym terminie również uprawnia wnioskodawcę do ubiegania się o ponowne rozpatrzenie wniosku.
Artykuł 8
Procedura ponownego rozpatrywania wniosków
1.
Wnioski o ponowne rozpatrzenie należy kierować do Prezesa Trybunału Obrachunkowego.
W zależności od tematu wniosku, przed podjęciem decyzji o udostępnieniu danego dokumentu, Prezes Trybunału Obrachunkowego informuje oraz, w odpowiednim przypadku, konsultuje się z właściwym Członkiem, Sekretarzem Generalnym, Departamentem Prawnym lub Inspektorem Ochrony Danych.
2.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie należy rozpatrzyć bezzwłocznie.
W ciągu 15 dni roboczych od zarejestrowania takiego wniosku Trybunał Obrachunkowy udziela zgody na dostęp do żądanego dokumentu i udostępnia go zgodnie z art. 9 lub, w drodze pisemnej odpowiedzi, stwierdza powody całkowitej lub częściowej odmowy.
W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy, Trybunał Obrachunkowy informuje wnioskodawcę o przysługujących mu możliwościach dalszego odwołania, tj. możliwości wystąpienia na drogę sądową przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu i/lub złożenia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie warunków określonych odpowiednio w art. 230 i 195 Traktatu WE.
3.
W wyjątkowych przypadkach, np. w przypadku wniosku dotyczącego obszernego dokumentu lub wielu dokumentów, termin określony w ust. 2 może zostać przedłużony o 15 dni roboczych, pod warunkiem iż wnioskodawca został poinformowany z wyprzedzeniem wraz z podaniem powodów.
4.
Brak odpowiedzi ze strony Trybunału Obrachunkowego w określonym terminie oznacza odpowiedź negatywną i uprawnia wnioskodawcę do skorzystania z możliwości odwołania określonych w ust. 2.
Artykuł 9
Dostęp w następstwie wniosku
1.
Wnioskodawca może zapoznać się z dokumentami, do których Trybunał Obrachunkowy udzielił mu dostępu w siedzibie Trybunału Obrachunkowego w Luksemburgu lub poprzez otrzymanie kopii lub, w przypadkach gdzie jest to możliwe, kopii w wersji elektronicznej.
W pierwszym z tych przypadków, dzień i godzinę konsultacji uzgadniają wnioskodawca oraz Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych.
2.
Kosztami sporządzenia i wysłania kopii może zostać obciążony wnioskodawca.
Obciążenie takie nie może przekroczyć faktycznego kosztu sporządzenia i wysłania kopii.
Konsultacja na miejscu, kopie nieprzekraczające 20 stron formatu A4 oraz bezpośredni dostęp w formie elektronicznej są zwolnione z opłat.
3.
Jeżeli dokument jest publicznie dostępny, Trybunał Obrachunkowy może wypełnić swoje zobowiązania w zakresie dostępu do żądanego dokumentu poprzez poinformowanie wnioskodawcy, w jaki sposób można go otrzymać.
4.
Dokumenty są dostarczane w istniejącej wersji i formacie (w tym w formie elektronicznej lub alternatywnym formacie) z uwzględnieniem preferencji wnioskodawcy.
Trybunał nie jest zobowiązany do stworzenia nowego dokumentu lub do opracowania informacji na wniosek wnioskodawcy.
Artykuł 10
Powielanie dokumentów
1.
Dokumenty udostępnione na podstawie niniejszej decyzji nie mogą być powielane ani wykorzystywane do celów komercyjnych bez uprzedniej pisemnej zgody Trybunału Obrachunkowego.
2.
Niniejsza decyzja nie podważa żadnych istniejących zasad dotyczących praw autorskich, które mogą ograniczać prawa osób trzecich do powielania lub wykorzystywania udostępnionych dokumentów.
Artykuł 11
Postanowienia końcowe
1.
Uchyla się decyzję nr 18/97 Trybunału Obrachunkowego z dnia 20 lutego 1997 r.
2.
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3.
Decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia następnego miesiąca po miesiącu, w którym została przyjęta.
Decyzja Europejskiego Banku Centralnego
z dnia 17 listopada 2005 r.
zmieniająca decyzję EBC/2002/11 w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Banku Centralnego
(EBC/2005/12)
(2005/832/WE)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 26 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Biorąc pod uwagę charakter wykonywanych zadań, Europejski Bank Centralny (EBC) powinien być właściwie zabezpieczony przed ryzykiem kursowym, ryzykiem stopy procentowej oraz ryzykiem wahań ceny złota.
Rada Prezesów EBC może ustanowić rezerwę z tytułu powyższych rodzajów ryzyka w bilansie EBC.
(2) Przepis art. 3 ust. 2 decyzji ECB/2005/11 w sprawie podziału wśród krajowych banków centralnych uczestniczących Państw Członkowskich dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro w obiegu [1] stanowi, że Rada Prezesów może przed końcem roku obrotowego podjąć decyzję o przekazaniu części lub całości dochodu EBC wynikającego z banknotów euro w obiegu do rezerwy z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej oraz ryzyka wahań ceny złota,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
W rozdziale II decyzji EBC/2002/11 [2] dodaje się artykuł 6a w następującym brzmieniu:
"Artykuł 6a
Rezerwa z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej oraz ryzyka wahań ceny złota
Biorąc pod uwagę charakter zadań wykonywanych przez EBC, Rada Prezesów może ustanowić w bilansie EBC rezerwę z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej oraz ryzyka wahań ceny złota.
Rada Prezesów decyduje o wysokości oraz wykorzystaniu tej rezerwy na podstawie uzasadnionej prognozy narażenia EBC na ryzyko.".
Artykuł 2
Przepis końcowy
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 17 listopada 2005 r.
Prezes EBC
Jean-Claude Trichet
[1] Patrz: 41 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.
[2] Dz.U. L 58 z 3.3.2003, str. 38.
--------------------------------------------------
Decyzja Komisji
z dnia 3 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 2001/881/WE ustalającą wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów odzwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz uaktualniającą szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5598)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/13/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich, w szczególności jej art. 6 ust. 2 [1],
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [2], w szczególności jej art. 6 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Utrzymanie bezpiecznych granic w celu zapobiegania wprowadzaniu organizmów potencjalnie szkodliwych dla zdrowia zwierząt i ludzi jest niezmiernie ważne, a prawidłowe stosowanie prawodawstwa wspólnotowego musi być monitorowane przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii Komisji.
(2) Decyzja Komisji 2001/881/WE [3] wyznacza częstotliwość przeprowadzanych przez Komisję inspekcji punktów kontroli granicznej, w szczególności pod względem infrastruktury, sprzętu oraz funkcjonowania punktu kontroli granicznej.
(3) Od wprowadzenia decyzją Komisji 2001/812/WE [4] zharmonizowanych norm dla infrastruktury punktów kontroli granicznej większość punktów spełnia obecnie minimalne wymagania odnośnie do infrastruktury.
(4) Utrzymanie skutecznej kontroli przywozów zależy zarówno od dostępności odpowiedniej infrastruktury, jak i od skutecznego stosowania procedur wyznaczonych w prawie dotyczącym kontroli weterynaryjnych, i na tej ostatniej kwestii powinny się obecnie skupić misje przeprowadzane przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii.
(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 745/2004 [5] ustanawiające środki w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego na użytek własny stwarza ramy prawne dla Państw Członkowskich do przeprowadzania, oprócz inspekcji punktów kontroli granicznej objętych systemem kontroli weterynaryjnej, również inspekcji wszystkich punktów wejścia na teren Wspólnoty; takie inspekcje poza punktami kontroli granicznej powinno również monitorować Biuro ds. Żywności i Weterynarii.
(6) O częstotliwości i zakresie przeprowadzanych przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii misji mających na celu przegląd inspekcji przywozu w punktach kontroli granicznej w Państwach Członkowskich należy zdecydować na podstawie stwarzanego zagrożenia dla zdrowia zwierząt i ludzi we Wspólnocie, po rozpatrzeniu wszystkich dostępnych Komisji informacji, wraz ze wzorami wymiany handlowej we Wspólnocie, danymi statystycznymi dostępnymi w związku z prawodawstwem w zakresie weterynarii, wynikami poprzednich misji przeprowadzonych przez Biuro, wszelkimi rozpoznanymi obszarami problematycznymi, a także innymi istotnymi informacjami.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2001/881/WE.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Artykuł 2 decyzji 2001/881/WE otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
1.
Eksperci weterynaryjni Komisji we współpracy z ekspertami Państw Członkowskich przeprowadzają regularne inspekcje znajdujących się w Państwach Członkowskich punktów kontroli granicznej wymienionych w Załączniku w celu oceny zgodności z prawodawstwem wspólnotowym w sprawie kontroli przywozów.
Misje mają na celu określenie zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt we Wspólnocie oraz oceniają wszystkie aspekty wdrażania prawa wspólnotowego dotyczącego kontroli weterynaryjnej przywozu, włączając w to infrastrukturę, sprzęt oraz procedury.
2.
Po skonsultowaniu się z zainteresowanym Państwem Członkowskim Komisja może również dokonać przeglądu kontroli przywozu oraz bagażu osobistego podróżnych przeprowadzonych pod kątem zdrowia zwierząt i ludzi w innych punktach wejścia, nieumieszczonych w wykazie punktów kontroli granicznej.
3.
Inspekcje ekspertów weterynaryjnych Komisji oparte są na ocenie wszystkich istotnych czynników wymienionych w ust. 4 oraz potencjalnych zagrożeń i wpływu tych czynników na zdrowie zwierząt i ludzi we Wspólnocie.
4.
Przy planowaniu misji Biura ds. Żywności i Weterynarii Komisja wyznacza priorytety w odniesieniu do miejsc i częstotliwości, biorąc pod uwagę historię wcześniejszych inspekcji wykonanych w Państwie Członkowskim, dane zebrane w ramach systemu TRACES, informacje podane przez Państwa Członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 745/2004 oraz następujące kryteria:
- ilościową i jakościową strukturę wymiany handlowej obejmującej Państwo Członkowskie, wraz z typem i gatunkiem odnośnych zwierząt lub produktów oraz ich krajem pochodzenia,
- istotne informacje na temat możliwych nielegalnych przywozów oraz potencjalnego ryzyka wprowadzenia chorób,
- informacje dostępne w ramach systemu szybkiego ostrzegania (Rapid Alert),
- wszelkie pozostałe istotne informacje.
5.
Komisja co roku przesyła Państwom Członkowskim kopię raportu pokontrolnego w odniesieniu do wszystkich punktów kontroli granicznej wizytowanych w trakcie poprzedzających 12 miesięcy, łącznie z raportem w sprawie rozwoju ogólnej sytuacji zatwierdzonych punktów kontroli granicznej.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 6 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 2003/329/WE w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania środków przejściowych dla procesu obróbki termicznej nawozu naturalnego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5760)
(Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim, fińskim i szwedzkim są autentyczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/14/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 ustanawia przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Uwzględniając ścisły charakter tych przepisów wprowadzono środki przejściowe.
(2) Decyzja Komisji 2003/329/WE z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie przejściowych środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do procesu obróbki termicznej nawozu naturalnego [2] daje przemysłowi czas na dostosowanie i opracowanie alternatywnego procesu obróbki termicznej nawozu naturalnego do dnia 31 grudnia 2004 r.
(3) Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o wydanie opinii, aby umożliwić określenie alternatywnego procesu obróbki termicznej nawozu naturalnego.
Oczekuje się, że EFSA wyda opinię na początku 2005 r.
Do czasu wydania opinii przez EFSA Państwa Członkowskie i operatorzy zwracają się do Komisji z prośbą o przedłużenie okresu obowiązywania środków przejściowych określonych w decyzji 2003/329/WE w celu uniknięcia zakłóceń w handlu.
(4) W związku z powyższym należy przedłużyć okres obowiązywania środków przejściowych przewidzianych w decyzji 2003/329/WE na kolejny okres, aby umożliwić Państwom Członkowskim upoważnienie operatorów do dalszego stosowania przepisów krajowych w odniesieniu do procesu obróbki termicznej nawozu naturalnego.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2003/329/WE wprowadza się następujące zmiany:
W art. 1, art. 3 ust. 2 i art. 5 datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2005 r.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Francuskiej, Królestwa Niderlandów i Republiki Finlandii.
Decyzja Europejskiego Banku Centralnego
z dnia 9 grudnia 2005 r.
dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2006 r.
(EBC/2005/14)
(2005/918/WE)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 106 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Od dnia 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez Państwa Członkowskie, które wprowadziły walutę euro (zwane dalej "uczestniczącymi Państwami Członkowskimi").
(2) Uczestniczące Państwa Członkowskie przedstawiły EBC do zatwierdzenia własne szacunki wielkości emisji monet euro w 2006 r. wraz z odpowiednimi wyjaśnieniami dotyczącymi stosowanej metodologii prognozowania,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2006 r.
EBC zatwierdza niniejszym wielkość emisji monet emitowanych przez uczestniczące Państwa Członkowskie w 2006 r., zgodnie z następującą tabelą:
(w milionach EUR) _BAR_
_BAR_ Emisja monet przeznaczonych do obiegu oraz emisja monet kolekcjonerskich (nieprzeznaczonych do obiegu) w roku 2006 _BAR_
Belgia _BAR_ 145,5 _BAR_
Niemcy _BAR_ 500,0 _BAR_
Grecja _BAR_ 71,4 _BAR_
Hiszpania _BAR_ 625,0 _BAR_
Francja _BAR_ 362,0 _BAR_
Irlandia _BAR_ 76,0 _BAR_
Włochy _BAR_ 772,4 _BAR_
Luksemburg _BAR_ 45,0 _BAR_
Holandia _BAR_ 60,0 _BAR_
Austria _BAR_ 177,0 _BAR_
Portugalia _BAR_ 150,0 _BAR_
Finlandia _BAR_ 60,0 _BAR_
Artykuł 2
Przepis końcowy
Niniejsza decyzja skierowana jest do uczestniczących Państw Członkowskich.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 9 grudnia 2005 r.
Jean-Claude Trichet
Prezes EBC --------------------------------------------------
Decyzja Komisji
z dnia 7 stycznia 2005 r.
dotycząca szczegółowych zasad stosowania procedury przewidzianej w art. 30 dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych
(notyfikowana jako document nr K(2004) 5769)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/15/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych [1], w szczególności jej art. 30 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia pewności prawnej należy przewidzieć publikację zawiadomień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, dotyczących wszczęcia procedury na mocy art. 30 dyrektywy 2004/17/WE oraz przedłużenia terminu, jakim dysponuje Komisja, jak również stosowania art. 30 ust. 1 po upływie terminu.
Należy również ustalić treść zawiadomień.
(2) Zważywszy na ściśle określone terminy, przewidziane dla przebiegu procedury na mocy art. 30 dyrektywy 2004/17/WE, należy zadbać, aby wnioski dotyczące stosowania art. 30 ust. 1 zawierały właściwe informacje, przydatne przy analizie wniosków. W tym celu należy ustalić wykaz informacji, które należy podać we wnioskach, jak również inne praktyczne zasady dotyczące tych wniosków. Analiza warunków określonych w art. 30 ust. 1 powinna być przeprowadzona wyłącznie na mocy dyrektywy 2004/17/WE i nie powinna przesądzać o stosowaniu przepisów prawa konkurencji.
(3) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.
Wnioski dotyczące stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE muszą zawierać przynajmniej informacje przewidziane w załączniku I niniejszej decyzji.
2.
W przypadku, gdy niezależne władze, właściwe dla danej działalności, przyjęły uzasadnione stanowisko w sprawach wynikających z art. 30 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/17/WE, stanowisko to dołącza się do wniosków.
3.
Wnioski i stanowiska wymienione w ust. 1 i 2 przesyłane są pocztą elektroniczną na następujący adres:
Markt-C3@cec.eu.int
W przypadku gdy nie ma możliwości przesłania wniosków i stanowisk drogą elektroniczną, są one wysyłane w trzech egzemplarzach na poniższy adres:
Komisja Europejska
Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego i Usług
Dyrekcja Polityk Zamówień Publicznych
B-1049 Bruksela
Artykuł 2
1.
Po otrzymaniu wniosku dotyczącego stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE Komisja publikuje zawiadomienie zawierające informacje przewidziane w załączniku II część A lub B niniejszej decyzji, w zależności od pochodzenia wniosku.
2.
Jeżeli, w przypadkach przewidzianych w art. 30 ust. 6 akapit pierwszy zdanie drugie i trzecie dyrektywy 2004/17/WE, termin, którym dysponuje Komisja na podjęcie decyzji dotyczącej wniosku, zostanie przedłużony, Komisja publikuje zawiadomienie zawierające informacje przewidziane w załączniku III część A lub B niniejszej decyzji, w zależności od pochodzenia wniosku.
3. Komisja publikuje zawiadomienie o decyzji dotyczącej możliwości zastosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE zgodnie z art. 30 ust. 4 akapit drugi lub trzeci lub zgodnie z art. 30 ust. 5 akapit czwarty wspomnianej dyrektywy; zawiadomienia te zawierają informacje przewidziane w załączniku IV część A lub B niniejszej decyzji - w zależności od wnioskodawcy.
4.
Zawiadomienia przewidziane w ust. 1, 2 i 3 są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
zmieniająca decyzję 2003/631/WE przyjmującą środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE w szczególnie nagłym przypadku
(2005/16/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Umowę o partnerstwie AKP-WE, która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2003 r., w szczególności jej art. 96,
uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranych w ramach Rady, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE [1], w szczególności jej art. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Rady 2002/274/WE z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Liberią na mocy art. 96 i 97 Umowy o partnerstwie AKP-WE [2] przewiduje przyjęcie właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) oraz art. 97 ust. 3 Umowy o partnerstwie AKP-WE.
(2) Decyzja Rady z dnia 25 sierpnia 2003 r. przyjmująca środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE w szczególnie nagłym przypadku [3] przewiduje przyjęcie nowych właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) oraz art. 97 ust. 3 Umowy o partnerstwie AKP-WE.
(3) Obecna sytuacja w Liberii nie daje jeszcze gwarancji poszanowania zasad demokracji, dobrych rządów i państwa prawnego.
(4) W związku z tym konieczne jest przedłużenie okresu obowiązywania środków przewidzianych w decyzji 2003/631/WE i kontynuowanie intensywnego dialogu politycznego z rządem Liberii,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Środki, o których mowa w art. 1 decyzji 2003/631/WE, wygasają dnia 30 czerwca 2006 r.
Data ta nie stanowi przeszkody dla stosowania właściwych dat wygaśnięcia wyznaczonych przez instrumenty finansowe, których dotyczy ta decyzja.
List załączony do niniejszej decyzji jest skierowany do Ministra Spraw Zagranicznych Liberii.
Artykuł 2
Wynik konsultacji przedstawiony w projekcie listu załączonym do decyzji 2002/274/WE pozostaje niezmieniony.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady
z dnia 15 listopada 2004 r.
dotyczącej mianowania członka Komitetu Regionów z Włoch oraz zastępcy członka Komitetu Regionów z Włoch
(2005/17/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając wniosek rządu Włoch,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. [1] Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów.
(2) W dniu 8 listopada 2004 r. Rada została powiadomiona o tym, że jedno stanowisko członka Komitetu Regionów i jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w wyniku wygaśnięcia mandatów panów: Maura PILIEGO (Mauro PILI), członka Komitetu Regionów (IT) oraz Carla ANDREOTTIEGO (Carlo ANDREOTTI), zastępcy członka ww. Komitetu (IT),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami Komitetu Regionów:
a) na stanowisko członka Komitetu Regionów:
Pan Renato SORU
Presidente della Regione Sardegna
na miejsce pana Maura PILIEGO
b) na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:
Pan Enzo GHIGO
Presidente della Regione Piemonte nonché della Conferenza dei Presidenti delle Regioni e Province Autonome italiane
na miejsce pana Carla ANDREOTTIEGO
na czas pozostający do końca kadencji, czyli do 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawiciela Hiszpanii członkiem Komitetu Regionów
(2005/18/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. [1] Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów.
(2) Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Pana Alaina CUENCA GARCÍI, o czym Rada została poinformowana w dniu 29 listopada 2004 r.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pan Juan Carlos MARTÍN MALLÉN, Director General de Asuntos Europeos y Acción Exterior – Diputación General de Aragón, zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Pana Alaina CUENCA GARCÍI na czas pozostający do końca kadencji, czyli do 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawiciela Austrii członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
(2005/19/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1],
uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Austrii,
po uzyskaniu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pan Hans KLETZMAYR zostaje niniejszym mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Rudolfa STRASSERA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawiciela Francji członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
(2005/20/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1], a także mając na uwadze, co następuje:
uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Francji,
po uzyskaniu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pani Nicole PRUD'HOMME zostaje niniejszym mianowana członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Jacquesa VOISINA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawiciela Grecji członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
(2005/21/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1], a także mając na uwadze, co następuje:
uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Grecji,
po uzyskaniu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pan Konstantinos POUPAKIS zostaje niniejszym mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Ioannisa MANOLISA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 21 czerwca 2004 r.
dotycząca mianowania członka Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Włoch
(2005/23/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1],
uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Włoch,
po zasięgnięciu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym pan Giacomino TARICCO zostaje mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na miejsce pana Felicego SCALVINIEGO na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 21 czerwca 2004 r.
dotycząca mianowania przedstawiciela Włoch członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
(2005/24/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1],
uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Włoch,
po zasięgnięciu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym pan Edgardo Maria IOZIA zostaje mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na miejsce pana Brunona Di ODOARDA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 21 czerwca 2004 r.
dotycząca mianowania członka Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ze Szwecji
(2005/25/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1],
uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Szwecji,
po zasięgnięciu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym pan Thomas JANSON zostaje mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na miejsce pana Unona WESTERLUNDA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 25 października 2004 r.
w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. (Konwencja z Antigui)
(2005/26/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota posiada wyłączne kompetencje do przyjmowania środków w celu ochrony i zarządzania zasobami połowowymi oraz do zawierania umów z innymi krajami i organizacjami międzynarodowymi.
(2) Wspólnota jest Stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, która wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w dziedzinie ochrony i zarządzania biologicznymi zasobami morskimi.
(3) Wspólnota podpisała i ratyfikowała w dniu 19 grudnia 2003 r. Porozumienie w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi [1].
(4) Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) została ustanowiona Konwencją zawartą między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki w 1949 r.
Podczas swojego 61. posiedzenia w czerwcu 1998 r. IATTC przyjęła rezolucję, na mocy której Strony postanowiły sporządzić nową Konwencję w celu wzmocnienia Komisji i uaktualnienia jej statutu zgodnie z przepisami międzynarodowego prawa morza.
(5) Wspólnota została zaproszona do wzięcia pełnego udziału w tym procesie od początku jego trwania i odgrywa w jego ramach aktywną rolę.
Punktem kulminacyjnym tego procesu było przyjęcie Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej w 1949 r. Konwencją między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki (Konwencją z Antigui), podczas 70. posiedzenia IATTC, które odbyło się w dniach 24– 27 czerwca 2003 r. w Antigui w Gwatemali.
(6) Konwencja z Antigui została otwarta do podpisania w dniu 14 listopada 2003 r. w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych Ameryki i pozostanie otwarta do dnia 31 grudnia 2004 r. zgodnie z jej art. XXVII.
(7) Konwencja z Antigui jest otwarta do podpisania przez Wspólnotę zgodnie z jej art. XXVII ust. 1 lit. c).
(8) Rybacy z Państw Członkowskich Wspólnoty prowadzą działalność w obszarze objętym Konwencją z Antigui.
Dlatego w interesie Wspólnoty leży przystąpienie w charakterze członka do Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego.
Wspólnota powinna zatem podpisać Konwencję z Antigui,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Podpisanie Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej, z zastrzeżeniem przyjęcia decyzji Rady dotyczącej zawarcia wspomnianej Konwencji.
Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej (uprawnionych) do podpisania Konwencji w imieniu Wspólnoty, pod warunkiem jej zawarcia.
Decyzja Komisji
z dnia 12 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 93/52/EWG w odniesieniu do uznania niektórych włoskich prowincji za wolne od brucelozy (B. melitensis) oraz decyzję 2003/467/WE w odniesieniu do uznania niektórych włoskich prowincji za wolne od gruźlicy bydła, brucelozy bydła oraz enzootycznej białaczki bydła
(notyfikowana jako document nr K(2004) 5548)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/28/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną [1], w szczególności jej załącznik A część I ust. 4, załącznik A część II ust. 7 i załącznik D część I lit.
E,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami [2], w szczególności jej załącznik A, rozdział 1, pkt. II,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 93/52/EWG z dnia 21 grudnia 1992 r. stwierdzająca stosowanie się Państw Członkowskich lub regionów do wymagań odnoszących się do brucelozy (B.melitensis) i przyznająca im status oficjalnie wolnych od choroby [3] wymienia regiony Państw Członkowskich uznane za oficjalnie wolne od brucelozy (B.melitensis) zgodnie z dyrektywą 91/68/EWG.
(2) W prowincjach Firenze, Livorno, Lucca, Massa-Carrara, Pisa, Pistoia, Prato i Siena w regionie Toskania oraz w prowincjach Perugia i Terni w regionie Umbria co najmniej 99,8 % gospodarstw hodowli owiec lub kóz posiada status urzędowo wolnych od brucelozy.
Ponadto wyżej wymienione prowincje zobowiązały się przestrzegać niektórych innych warunków określonych w dyrektywie 91/68/EWG dotyczących przeprowadzania kontroli wyrywkowych po uznaniu danych prowincji za wolne od brucelozy.
(3) Zatem, prowincje Firenze, Livorno, Lucca, Massa-Carrara, Pisa, Pistoia, Prato i Siena w regionie Toskania oraz prowincje Perugia i Terni w regionie Umbria należy uznać za oficjalnie wolne od brucelozy (B.melitensis) w odniesieniu do gospodarstw hodowli owiec lub kóz.
(4) Wykazy regionów Państw Członkowskich uznanych za wolne od gruźlicy bydła, brucelozy bydła i enzootycznej białaczki bydła są wyszczególnione w decyzji Komisji 2003/467/WE z dnia 23 czerwca 2003 r. przyznającej status bydła oficjalnie wolnego od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła dla stad w niektórych Państwach Członkowskich i regionach Państw Członkowskich [4].
(5) Władze Włoch przedłożyły Komisji dokumentację wskazującą na zgodność z odpowiednimi warunkami przewidzianymi w dyrektywie 64/432/EWG w odniesieniu do prowincji Como w Regionie Lombardia i prowincji Prato w regionie Toskania w celu uznania tych prowincji za oficjalnie wolne od gruźlicy bydła.
(6) Władze Włoch przedłożyły Komisji dokumentację wskazującą na zgodność z odpowiednimi warunkami przewidzianymi w dyrektywie 64/432/EWG w odniesieniu do prowincji Brescia w regionie Lombardia i prowincji Prato w regionie Toskania oraz prowincji Perugia i Terni w regionie Umbria w celu uznania tych prowincji za oficjalnie wolne od brucelozy bydła.
(7) Władze Włoch przedłożyły również Komisji dokumentację wskazującą na zgodność z odpowiednimi warunkami przewidzianymi w dyrektywie 64/432/EWG w odniesieniu do prowincji Pavia w regionie Lombardia, prowincji Massa-Carrara w regionie Toskania i prowincji Perugia i Terni w regionie Umbria w celu uznania tych prowincji za oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki bydła.
(8) Na podstawie oceny dokumentacji przedłożonej przez władze Włoch należy uznać prowincję Como w regionie Lombardia i prowincję Prato w regionie Toskania za oficjalnie wolne od gruźlicy bydła, prowincję Brescia w regionie Lombardia, prowincję Prato w regionie Toskania i prowincje Perugia i Terni w regionie Umbria za oficjalnie wolne od brucelozy bydła, prowincję Pavia w regionie Lombardia, prowincję Massa-Carrara w regionie Toskania i prowincje Perugia i Terni w regionie Umbria za oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki bydła.
(9) Dlatego decyzje 93/52/EWG i 2003/467/WE powinny zostać odpowiednio zmienione.
(10) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do decyzji 93/52/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
W załącznikach I, II i III do decyzji 2003/467/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 17 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję nr 92/452/EWG w sprawie zespołów pobierania zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 32)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/29/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego [1], w szczególności jej art. 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 92/452/EWG z dnia 30 lipca 1992 r. ustanawiająca wykazy zespołów pobierania i zespołów produkcji zarodków bydlęcych zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty [2] przewiduje, iż Państwa Członkowskie mogą jedynie sprowadzać zarodki z krajów trzecich, o ile zostały one zebrane, poddane obróbce i przechowywane przez zespoły pobierania zarodków wymienione w tej decyzji.
(2) Stany Zjednoczone Ameryki zwróciły się o wprowadzenie zmiany do tego wykazu w zakresie zapisów dotyczących tego kraju.
(3) Stany Zjednoczone Ameryki zapewniły gwarancje przestrzegania odnośnych przepisów określonych w dyrektywie 89/556/EWG, a służby weterynaryjne tego kraju oficjalnie zatwierdziły odpowiedni zespół pobierania zarodków przeznaczonych do wywozu do Wspólnoty.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 92/452/EWG.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku do decyzji 92/452/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 22 stycznia 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady
z dnia 24 września 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawiciela Zjednoczoneg Królestwo członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
(2005/30/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. [1],
uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Zjednoczoneg Królestwo,
po uzyskaniu opinii Komisji Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym Pan Peter COLDRICK zostaje mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Davida FEICKERTA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 24. września 2004
dotyczącej mianowania członka Komitetu Regionów z Niderlandów oraz zastępcy członka Komitetu Regionów z Niderlandów
(2005/31/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając propozycję rządu Niderlandów,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. [1] Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów,
(2) jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku złożenia rezygnacji przez pana Wima VAN GELDERA oraz jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku złożenia rezygnacji przez pana Onna HOESA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 6 września 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami Komitetu Regionów
a) na stanowisko członka Komitetu Regionów:
pan Onno HOES
Gedeputeerde van de provincie Noord-Brabant,
na miejsce pana Wima VAN GELDERA
b) na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:
pan Wim VAN GELDER
Commissaris van de Koningin in de provincie Zeeland,
na miejsce pana Onna HOESA
na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 24 września 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawiciela Niemiec członkiem Komitetu Regionów
(2005/32/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. [1] Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów,
(2) jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Pana Hansa KAISERA, o czym Rada została poinformowana w dniu 6 września 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym Pan Gerold WUCHERPFENNIG, Minister für Bundes- und Europaangelegenheiten und Chef der Thüringer Staatskanzlei zostaje mianowany członkiem Komitetu Regionów na miejsce Pana Hansa KAISERA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Komisji
z dnia 14 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 2001/556/WE w odniesieniu do włączenia zakładów w Indiach do tymczasowych wykazów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz żelatyny spożywczej
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4543)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/33/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania, na okres przejściowy, tymczasowych wykazów zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży [1], w szczególności jej art. 2 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2001/556/WE z dnia 11 lipca 2001 r. ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz żelatyny spożywczej [2] ustanawia tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz żelatyny spożywczej.
(2) Indie przedłożyły listę zakładów produkujących żelatynę spożywczą, w odniesieniu do których właściwe władze zaświadczyły, iż zakłady te przestrzegają zasad Wspólnoty.
(3) Wspomniane zakłady powinny zatem zostać włączone do wykazów ustanowionych decyzją 2001/556/WE.
(4) Z uwagi na fakt, iż kontrole na miejscu we wspomnianych zakładach nie zostały dotychczas przeprowadzone, przywóz z tych zakładów nie może się kwalifikować do ograniczonych kontroli fizycznych zgodnie z dyrektywą 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [3].
(5) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić decyzję 2001/556/WE.
(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W Załączniku do decyzji 2001/556/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 23 stycznia 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 11 stycznia 2005 r.
ustanawiająca zharmonizowane normy badania na obecność niektórych pozostałości w produktach pochodzenia zwierzęcego przywożonego z krajów trzecich
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4992)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/34/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady nr 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [1], w szczególności jej art. 4 ust. 5 i 17 ust. 7,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie urzędowych kontroli dokonywanych w celu zapewnienia weryfikacji zgodności z prawem dotyczącym pasz i żywności oraz zasadami dotyczącymi zdrowia zwierząt i ich dobrostanu, w szczególności jego art. 11 ust. 4 oraz art. 63 ust. 1 lit. e),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 97/78/WE wymaga, aby każda przesyłka przywożona z kraju trzeciego była poddana kontrolom weterynaryjnym.
Kontrole te mogą obejmować badania analityczne na obecność pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w celu sprawdzenia czy przesyłki spełniają wymagania prawodawstwa wspólnotowego.
(2) Maksymalny limit pozostałości (MRL) stosowany w kontroli żywności zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach zwierzęcych oraz uchylającą dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG [2], został ustanowiony w odniesieniu do substancji farmakologicznie czynnych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającym wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [3].
MRL ma zastosowanie do przesyłek przywożonych.
(3) Jednakże rozporządzenie (WE) nr 2377/90 nie przewiduje MRL w odniesieniu do wszystkich substancji, w szczególności w odniesieniu do substancji, których stosowanie jest zakazane lub niedozwolone we Wspólnocie.
W odniesieniu do tych substancji obecność jakichkolwiek pozostałości może stanowić podstawę do odrzucenia lub zniszczenie właściwej przesyłki przy jej przywozie.
(4) Właściwym jest, aby Wspólnota ustanowiła zharmonizowane podejście do przeprowadzania kontroli na pozostałości substancji zakazanych lub niedozwolonych we Wspólnocie w przywożonych przesyłkach.
(5) Minimalne wymagane wartości graniczne wydajności (MRPL) ustanowione zgodnie z decyzją Komisji 2002/657/WE wdrażającą dyrektywę Rady 96/23/WE dotyczącą wyników metod analitycznych i ich interpretacji [4] zostały przyjęte jako norma wydajności zapewniająca skuteczną kontrolę prawodawstwa wspólnotowego przy badaniu urzędowych próbek na obecność niektórych zakazanych lub niedozwolonych substancji; MRPL odpowiadają średniemu limitowi, powyżej którego wykrycie substancji lub jej pozostałości może być rozumiane jako metodologicznie znaczące.
(6) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [5] zgodnie z Zasadami Pracy przy Analizie Ryzyka [6] zawartymi w Kodeksie Żywnościowym wymaga, aby prawo żywnościowe było oparte na czynnikach uzasadnionych dla rozważanej sprawy, takich jak wykonalność kontroli.
(7) W związku z powyższym jednorazowego wykrycia pozostałości substancji poniżej MRPL ustanowionego w decyzji 2002/657/WE nie należy rozumieć jako wymagającego natychmiastowych działań, lecz jako wymagającego monitorowania przez Państwa Członkowskie, a MRPL należy stosować tam, gdzie istnieją one jako punkty odniesienia dla działań zapewniających zharmonizowane wykonanie dyrektywy 97/78/WE.
(8) W przypadku gdy badania analityczne wskazują na obecność pozostałości substancji, w odniesieniu do której MRPL zostały ustanowione zgodnie z decyzją Komisji 2002/657/WE, i w oczekiwaniu na wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 882/2004 z dniem 1 stycznia 2006 r. właściwym jest wyjaśnienie podejmowanych działań, uwzględniając wagę zagrożenia, jakie może stwarzać przesyłka dla ludzkiego zdrowia, oraz przepisy ustanowione dyrektywami 96/23/WE i 97/78/WE oraz rozporządzeniem (WE) nr 178/2002.
(9) Państwa Członkowskie powinny w szczególności monitorować sytuację dotyczącą przywozu w poszukiwaniu dowodów istnienia powracającego problemu, ponieważ taki wynik badania może sugerować praktykę niewłaściwego stosowania określonej substancji lub lekceważenie gwarancji udzielanych przez kraje trzecie w odniesieniu do produkcji żywności przeznaczonej do przywozu do Wspólnoty.
Państwa Członkowskie powinny informować Komisję o powracających problemach.
(10) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zakres decyzji
1.
Niniejsza decyzja ustanawia punkty odniesienia dla działań w odniesieniu do pozostałości substancji, w odniesieniu do których MRPL zostały ustanowione zgodnie z decyzją 2002/657/WE, w przypadku gdy badania analityczne przywożonych przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego przeprowadzone na mocy dyrektywy 97/78/WE potwierdzą obecność takich pozostałości, oraz działania, jakie należy podjąć po otrzymaniu takiego potwierdzenia.
2.
Niniejsza decyzja ma zastosowanie niezależnie od tego, czy badania analityczne są przeprowadzane rutynowo, w ramach procedury wzmocnionych kontroli czy jako środek ochronny w odniesieniu do przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z krajów trzecich.
Artykuł 2
Punkty odniesienia dla działań
Do celów kontroli na obecność pozostałości niektórych substancji, których stosowanie jest zabronione lub niedozwolone we Wspólnocie, minimalne wymagane wartości graniczne wydajności (MRPL) ustanowione w załączniku II do decyzji Komisji 2002/657/WE stosuje się jako punkty odniesienia dla działań niezależnie od badanej matrycy.
Artykuł 3
Działania podejmowane w przypadku potwierdzenia obecności substancji zabronionej lub niedozwolonej
1.
Jeżeli wyniki badań analitycznych są równe lub wyższe niż MRPL ustanowione w decyzji Komisji 2002/657/WE, przesyłkę, której dotyczą, należy traktować jako niezgodną z prawodawstwem wspólnotowym.
2.
W oczekiwaniu na wejście w życie art. 19-22 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 z dniem 1 stycznia 2006 r., właściwe władze Państw Członkowskich dokonują oficjalnego zatrzymania niezgodnych przesyłek z krajów trzecich i po porozumieniu się z przedsiębiorcami żywnościowymi odpowiedzialnymi za daną przesyłkę podejmują następujące środki:
a) nakazują zniszczenie przesyłki lub odesłanie jej poza granice Wspólnoty zgodnie z ust. 3;
b) jeżeli przesyłki już zostały wprowadzone do obrotu, wycofują przesyłki przed podjęciem jednego ze środków, o których mowa powyżej.
3.
Właściwe władze zezwalają na odesłanie przesyłek wyłącznie, jeżeli:
a) miejsce przeznaczenia zostało uzgodnione z przedsiębiorcą paszowym lub żywnościowym, odpowiedzialnym za przesyłkę;
b) przedsiębiorca żywnościowy uprzednio powiadomił właściwe władze kraju trzeciego pochodzenia lub kraju trzeciego miejsca przeznaczenia, jeżeli różne, o powodach i okolicznościach uniemożliwiających wprowadzenie na rynek Wspólnoty odpowiednich przesyłek; oraz
c) jeżeli kraj trzeci miejsca przeznaczenia nie jest krajem trzecim pochodzenia, właściwe władze kraju trzeciego miejsca przeznaczenia poinformowały właściwe władze o gotowości przyjęcia przesyłek.
4.
Nie naruszając krajowych przepisów Państw Członkowskich dotyczących przeglądu decyzji administracyjnych, odesłanie przesyłki następuje nie później niż 60 dni od dnia, w którym właściwe władze zdecydowały o miejscu przeznaczenia przesyłki, chyba że zostały podjęte działania prawne.
Jeżeli po upływie okresu 60 dni przesyłka nie została odesłana, podlega ona zniszczeniu, chyba że właściwe władze uznają, że opóźnienie jest uzasadnione.
5.
W przypadku gdy wyniki badań analitycznych produktów są poniżej MRPL ustanowionych w decyzji Komisji 2002/657/WE, wprowadzenie produktów do łańcucha pokarmowego nie zostanie zakazane.
Właściwe władze przechowują zapis wyników badań na wypadek ponownego wystąpienia.
W przypadku gdy wyniki badań analitycznych produktów o tym samym pochodzeniu wykazują powtarzalność wskazującą na potencjalny problem związany z jedną lub wieloma zabronionymi lub niedozwolonymi substancjami, włącznie na przykład z odnotowaniem czterech lub więcej potwierdzonych wyników poniżej punktów odniesienia dla działań w odniesieniu do tych samych substancji przywożonych z określonego pochodzenia w okresie sześciu miesięcy, właściwa władza informuje Komisję i inne Państwa Członkowskie w Stałym Komitecie ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt.
Komisja zwróci na sprawę uwagę właściwych władz państwa lub państw pochodzenia i przedłoży odpowiednie wnioski.
6.
Przedsiębiorca paszowy lub żywnościowy odpowiedzialny za przesyłkę lub jego przedstawiciel pokrywa koszty poniesione przez właściwe władze związane z działaniami, o których mowa w ust. 1-4 niniejszego artykułu.
Artykuł 4
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 19 lutego 2005 r.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady
z dnia 7 grudnia 2004 r.
dotycząca podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek oraz w sprawie zatwierdzenia i podpisania towarzyszącej jej Deklaracji intencji
(2005/35/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 94 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 16 października 2001 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji stosownej Umowy z Księstwem Monako, zapewniającej przyjęcie przez to Księstwo środków równoważnych do tych, które będą stosowane wewnątrz Wspólnoty, w celu zapewnienia efektywnego opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.
(2) Tekst Umowy będącej wynikiem tych negocjacji jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę.
Do tekstu Umowy załączona jest Deklaracja intencji między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako.
(3) Z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji dotyczącej zawarcia Umowy, wymagane jest podpisanie tych dwóch dokumentów, które zostały parafowane dnia 1 lipca 2004 r., jak też zatwierdzenie przez Radę Deklaracji intencji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji dotyczącej zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek [1], upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób upełnomocnionych do podpisania Umowy i towarzyszącej jej Deklaracji intencji, jak również listów, które muszą zostać wymienione zgodnie z art. 21 ust. 2 Umowy oraz Deklaracją intencji w celu uzyskania zgody Wspólnoty Europejskiej.
Deklaracja intencji zostaje zatwierdzona przez Radę.
Tekst Umowy i tekst Deklaracji intencji są załączone do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 8 września 2004 r.
zmieniająca decyzję 2004/166/WE w sprawie pomocy na rzecz restrukturyzacji, której Francja zamierza udzielić Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM)
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 3359)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/36/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
uwzględniając decyzję Komisji 2004/166/WE [1], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
1.
PROCEDURA
1.1. Zarys proceduralny
(1) Dnia 9 lipca 2003 r. Komisja przyjęła decyzję 2004/166/WE w sprawie pomocy na rzecz restrukturyzacji, której Francja zamierza udzielić Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM), dalej zwaną "decyzją ostateczną", w której ramach deklarowała, że część notyfikowanej pomocy jest zgodna z rynkiem wspólnym, przy zachowaniu pewnych warunków.
Pośród tych warunków art. 2 decyzji ostatecznej ustanawia warunek, że do dnia 31 grudnia 2006 r. SNCM nie może nabywać nowych statków ani podpisywać umów na budowę, zamówienie lub fracht w odniesieniu do statków nowych lub odnowionych.
SNCM miała działać przy użyciu jedynie jedenastu statków, które posiadała już w dniu wydania decyzji ostatecznej, tj.: Napoléon Bonaparte, Danielle Casanova, Île de Beauté, Corse, Liamone, Aliso, Méditerranée, Pascal Paoli, Paglia Orba, Monte Cinto oraz Monte d'Oro.
Ostatni akapit wymienionego artykułu przewiduje, że: "Jeżeli SNCM będzie musiała zastąpić, z powodu zdarzeń niezależnych od jej woli, jeden ze swoich statków przed dniem 31 grudnia 2006 r., Komisja będzie mogła wydać zezwolenie na takie zastąpienie na podstawie notyfikacji należycie uzasadnionej przez Francję".
(2) Listem z dnia 23 czerwca 2004 r. [2] władze francuskie zwróciły się z prośbą do Komisji, aby można było zastąpić statek Aliso przez statek Asco w wykazie statków określonym w wymienionym powyżej art. 2 decyzji ostatecznej.
Ponadto, wobec trudności napotkanych przez SNCM przy sprzedaży statku Asco, przeciwnie do tego, co było przewidziane w planie restrukturyzacji [3], władze francuskie zwróciły się do Komisji z prośbą o zezwolenie na sprzedaż przez SNCM statku Aliso lub Asco.
1.2. Tytuł środka
(3) Środek jest zatytułowany "Zmiany decyzji ostatecznej Komisji z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie pomocy na restrukturyzację dla SNCM".
1.3. Beneficjent środka
(4) Dla przypomnienia, beneficjentem pomocy na restrukturyzację jest SNCM, francuskie przedsiębiorstwo morskie, obsługujące Korsykę oraz Afrykę Północną z wybrzeża francuskiego.
Beneficjentem wnioskowanych zmian byłoby zatem SNCM.
1.4.
Cele zmian
(5) Podstawowym celem wnioskowanych zmian jest, z jednej strony, zezwolenie SNCM na skorzystanie z Aliso zamiast Asco, poprzez zmianę wykazu statków, których SNCM może używać zgodnie z art. 2 decyzji ostatecznej, oraz, z drugiej strony, ułatwienie sprzedaży czwartego statku przewidzianego w decyzji ostatecznej, dając potencjalnym nabywcom wybór między Aliso i Asco, które są identycznymi statkami.
2.
SZCZEGÓŁOWY OPIS WNIOSKOWANYCH ŚRODKÓW
2.1. Wniosek o zamianę Asco i Aliso
(6) Władze francuskie w swoim liście z dnia 23 czerwca 2004 r. zwróciły się z wnioskiem o zastąpienie Aliso przez Asco w wykazie statków, których SNCM może używać podczas całego okresu restrukturyzacji, który to wykaz określono bezpośrednio w art. 2 ust. 2 decyzji ostatecznej.
Dla przypomnienia, w dniu, w którym wniosek władz francuskich został złożony, HSS Asco pozostaje nadal niesprzedany.
(7) Wnioskowana przez władze francuskie zamiana jest uzasadniona chęcią ułatwienia cesji jednego lub drugiego statku, biorąc pod uwagę trudności napotkane przez SNCM przy zbyciu HSS Asco.
(8) Władze francuskie przekazały ponadto zaświadczenie władz portowych w Marsylii stwierdzające, że statek Aliso przebywa w porcie od dnia 2 listopada 2003 r.
2.2. Wniosek o pozwolenie na sprzedaż Asco lub Aliso przez SNCM
(9) Władze francuskie zwróciły się również z wnioskiem, aby z tytułu planu restrukturyzacji SNCM mogło sprzedać Asco lub Aliso, w zależności od potrzeb ewentualnych nabywców.
3.
OCENA WNIOSKOWANYCH ZMIAN
3.1. Znaczenie wniosku o zamianę Asco i Aliso
(10) Komisja przede wszystkim pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż statki Asco i Aliso są "sisterships", czyli statkami bliźniaczymi, zbudowanymi na podstawie tych samych planów i przez tę samą stocznię.
Mają dokładnie takie same wymiary, ten sam kształt i tę samą ładowność.
(11) Komisja uznaje, że zamiana statków nie ma na celu zwiększenia zdolności SNCM i że zakres decyzji ostatecznej nie jest naruszony, w szczególności w odniesieniu do warunku ograniczającego zdolność przedsiębiorstwa, któremu udzielono pomocy, określonego w art. 2 wymienionej decyzji.
(12) Ponadto Komisja przypomina, że możliwość zmiany składu dopuszczonej floty SNCM istnieje tylko z powodów niezależnych od woli SNCM.
W tym przypadku Komisja uważa, że problemy, które napotyka SNCM w zakresie zbycia statku Asco, są niezależne od woli przedsiębiorstwa, któremu udzielono pomocy, i nie mogły być przewidziane w momencie przyjęcia decyzji ostatecznej.
3.2. Znaczenie wniosku, aby pozwolić SNCM sprzedać Asco albo Aliso
(13) Komisja ocenia również, że gdyby SNCM znalazła nabywcę na Aliso zamiast na Asco, sprzedaż Aliso byłaby, z punktu widzenia jej konsekwencji dla zdolności SNCM, równoważna ze sprzedażą Asco, a zobowiązania władz francuskich w kwestii dostosowania się do planu restrukturyzacji byłyby wówczas spełnione w zakresie sprzedaży czterech statków floty operacyjnej SNCM.
SNCM sprzedało już bowiem trzy z czterech statków, których cesja była przewidziana w planie restrukturyzacji.
(14) Jeżeli SNCM sprzeda Aliso zamiast Asco, zdaniem Komisji warunek odnoszący się do zbycia czterech statków, przewidziany w planie restrukturyzacji, zostanie spełniony.
4.
WNIOSKI
(15) Podsumowując, Komisja uważa, że zmiany, o które wnioskowały władze francuskie, nie zmieniają zakresu postanowień decyzji ostatecznej oraz że pomoc na restrukturyzację w formie rekapitalizacji, pod warunkiem ścisłego przestrzegania warunków w ten sposób zmienionych, pozostaje zgodna ze wspólnym rynkiem.
(16) Komisja wzywa Francję do:
- przedstawienia szczegółowo w najkrótszym możliwym terminie i nie później niż w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania niniejszej decyzji informacji, które uznaje za podlegające obowiązkowi tajemnicy zawodowej, zgodnie z art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 [4],
- poinformowania beneficjenta pomocy o niniejszej decyzji w najkrótszym możliwym terminie, utajniając, w odpowiednim przypadku, niektóre z informacji, które uzna za podlegające tajemnicy zawodowej i których przekazanie beneficjentowi pomocy mogłoby szkodzić niektórym zainteresowanym stronom, oraz do wskazania mu w przekazanej wersji, w odpowiednim przypadku, pozostałych informacji, które uznała za podlegające tajemnicy zawodowej, lecz których nie utajniła,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.
W art. 2 ust. 2 decyzji Komisji 2004/166/WE wyraz "Aliso" zastępuje się wyrazem "Asco".
2.
W pkt. 97 ostatnie tiret wspomnianej decyzji wyrazy "HSS Asco" zastępuje się wyrazami "HSS Asco albo jego statek bliźniaczy HSS Aliso".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 29 października 2004 r.
ustanawiająca Europejskie Centrum Technicze i Naukowe (ECTN) oraz przewidująca koordynację działań technicznych w celu ochrony euro przed fałszowaniem
(2005/37/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 211,
uwzględniając decyzję Rady 2003/861/WE z dnia 8 grudnia 2003 r. dotyczącą analizy technicznej i współpracy w odniesieniu do fałszywych monet euro [1] oraz decyzję Rady 2003/862/WE z dnia 8 grudnia 2003 r. rozszerzającą skutki decyzji 2003/861/WE dotyczącej analizy technicznej i współpracy w odniesieniu do fałszywych monet euro na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem [3], w szczególności jego art. 5, przewiduje analizę i klasyfikację fałszywych monet euro przez Krajowe Centrum Analiz Monet (KCAM) z każdego Państwa Członkowskiego oraz przez Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN).
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r.
[4] rozszerza zastosowanie art. 1 do 11 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty.
(2) Od października 2001 r. ECTN prowadzi tymczasowo swoją działalność w Mennicy Paryskiej, korzystając z pomocy administracyjnej i kadrowej Komisji, zgodnie z wymianą listów między przewodniczącym Rady a francuskim ministrem finansów w dniach od 28 lutego do 9 czerwca 2000 r.
(3) ECTN przyczynia się do osiągnięcia celów programu "Perykles", zgodnie z decyzją Rady 2001/923/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem [5] i decyzją Rady 2001/924/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. rozszerzającą skutki decyzji ustanawiającej wymianę, pomoc i programy szkoleniowe w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem (program "Perykles") na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty [6].
(4) Artykuł 1 decyzji 2003/861/WE przewiduje, że Komisja ustanawia ECTN oraz czuwa nad sprawnym prowadzeniem jego działalności, jak również nad koordynacją działań prowadzonych przez właściwe władze techniczne w celu ochrony euro przed fałszowaniem.
Artykuł 1 decyzji 2003/862/WE stanowi, że postanowienia decyzji 2003/861/WE rozszerza się na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty.
(5) W liście francuskiego ministra finansów z dnia 6 września 2004 r. władze francuskie zobowiązały się do utrzymania obecnego podziału kosztów pomiędzy Mennicą Paryską a Komisją.
Wymiana listów między członkiem Komisji odpowiedzialnym za walkę z nadużyciami finansowymi a francuskim ministrem finansów w sprawie stałej działalności ECTN dotyczącej analiz i klasyfikacji falsyfikatów euro uwzględni zasady organizacyjne ECTN powstałe w trakcie tymczasowej działalności ECTN przy Mennicy Paryskiej, zgodnie z wymianą listów między Przewodniczącym Rady a francuskim ministrem finansów w dniach od 28 lutego do 9 czerwca 2000 r.
(6) Ponadto należy kontynuować regularne informowanie Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, Europejskiego Banku Centralnego, Europolu, jak również właściwych władz krajowych o działalności ECTN i sytuacji dotyczącej fałszowania euro.
(7) W związku z powyższym należy ustanowić ECTN w ramach Komisji w Brukseli, działające przy Europejskim Urzędzie ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).
(8) Komisja koordynuje działania prowadzone przez wszelkie właściwe władze techniczne, mające na celu ochronę euro przed fałszowaniem; koordynacja ta obejmuje metody analizy fałszywych monet euro, badanie nowych przypadków fałszywych monet i ocenę skutków, wzajemne informowanie się o działaniach KCAM i ECTN, przekazywanie informacji na zewnątrz w sprawie fałszywych monet, wykrywanie fałszywych monet przez urządzenia obróbki monet, jak również badanie każdego problemu technicznego w tej dziedzinie.
(9) Należy kontynuować wspomnianą koordynację w ramach Komitetu Doradczego ds. Koordynacji w zakresie Nadużyć Finansowych [7], prac zespołu ekspertów ds. fałszerstwa monet składającego się z osób odpowiedzialnych za KCAM i ECTN, którym kieruje i któremu przewodniczy Komisja, zapewniając jednocześnie regularne informowanie Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.
(10) W celu wykonania decyzji 2003/861/WE i 2003/862/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W ramach Komisji w Brukseli ustanawia się Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN), działające przy OLAF.
Artykuł 2
ECTN analizuje i klasyfikuje wszelkie nowe rodzaje fałszywych monet, na zasadach określonych w art. 5 rozporządzenia (WE) 1338/2001.
Przyczynia się do osiągnięcia celów wspólnotowego programu działania "Perykles", zgodnie z art. 4 decyzji 2001/923/WE.
Udziela wsparcia Krajowym Centrom Analiz Monet (KCAM) oraz policji, a także współpracuje z właściwymi instancjami celem analizowania fałszywych monet euro i wzmocnienia ochrony.
Artykuł 3
Zasady organizacyjne ECTN są następujące:
- dla celów analizy monet Komisja może oddelegować członków swojego personelu do Mennicy Paryskiej celem skorzystania z jej urządzeń,
- w celu wypełnienia swojej misji ECTN może korzystać z personelu i wyposażenia francuskiego KCAM, jak również z laboratorium Mennicy Paryskiej, znajdujących się w Pessac.
Władze francuskie udostępniają odpowiedni personel oraz sprzęt z pierwszeństwem dla ECTN,
- zgodnie ze stosownymi rozporządzeniami finansowymi część wydatków poniesionych w związku z zadaniami ECTN obciąża budżet ogólny Wspólnot Europejskich.
Zważywszy, że Francja udostępnia wyżej wymieniony personel, pomieszczenia i sprzęt oraz zobowiązuje się do ich utrzymywania, budżet Wspólnot pokrywa płace pracowników Komisji, koszty podróży i różne drobne wydatki bieżące.
OLAF, wraz z Mennicą Paryską, jest odpowiedzialny za opracowanie przepisów dotyczących procedur administracyjnych ECTN.
Artykuł 4
Komisja koordynuje działania niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, organizując okresowe zebrania ekspertów z dziedziny fałszerstwa monet.
Komitet Ekonomiczno-Finasowy, Europejski Bank Centralny, Europol, jak również właściwe władze krajowe są regularnie informowane na temat działalności ECTN oraz sytuacji dotyczącej fałszowania monet.
Decyzja Komisji
z dnia 27 grudnia 2004 r.
w sprawie przyznania Niderlandom dodatkowych dni nieobecności w porcie zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia Rady (WE) nr 2287/2003
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5269)
(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
(2005/38/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe [1], w szczególności pkt 6, lit. c) załącznika V,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Punkt 6 lit. a) załącznika V do rozporządzenia Rady (WE) nr 2287/2003 określa liczbę dni, w trakcie których niektóre wspólnotowe statki rybackie, w okresie od dnia 1 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., mogą być nieobecne w porcie na obszarach geograficznych określonych w pkt. 2 tego załącznika.
(2) Punkt 6 lit. c) załącznika, o którym mowa, daje Komisji możliwość przyznawania dodatkowych dni nieobecności w porcie w przypadku posiadania na pokładzie narzędzi określonych w pkt. 4 załącznika, na podstawie wyników programów wycofania z eksploatacji osiągniętych od dnia 1 stycznia 2002 r. dla statków rybackich, których dotyczą postanowienia tego załącznika.
(3) Niderlandy przedłożyły dane o wycofaniu z eksploatacji w 2002 r. i 2003 r. statków rybackich posiadających na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm.
(4) Na podstawie przedłożonych danych należy przyznać Niderlandom dodatkowe dni dla statków rybackich posiadających na pokładzie narzędzia połowowe określone w pkt. 4 lit. b) załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Poza dniami wymienionymi w pkt. 6 lit. a) załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 przyznaje się Niderlandom dwa dodatkowe dni w każdym miesiącu kalendarzowym dla statków posiadających na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.
Decyzja Komisji
z dnia 30 grudnia 2004 r.
w sprawie finansowania zewnętrznej oceny wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt oraz finansowania przeprowadzania badania w celu analizy kosztów i warunków dotyczących instrumentu finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego w UE
(2005/39/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii [1], w szczególności jej art. 20,
uwzględniając decyzję Komisji SEC/2004/120 z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, w szczególności jej art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota podejmuje albo pomaga Państwom Członkowskim w podejmowaniu technicznych i naukowych środków potrzebnych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.
(2) W świetle zaleceń międzynarodowej konferencji w sprawie kontroli i profilaktyki weterynaryjnej pryszczycy (grudzień 2001 r.), pojawiających się nowych trudności w zakresie zwalczania niektórych zakaźnych chorób zwierząt i ewentualnej potrzeby nowych systemów finansowania skutków wybuchu tej choroby, niezbędny jest dalszy przegląd zagadnienia.
(3) W celu przeprowadzenia wspomnianego przeglądu należy w kontekście programu roboczego podjąć dwa następujące działania.
(4) Po pierwsze, należy przeprowadzić ocenę programów wydatków wspólnotowych, aby ocenić metody zarządzania przydzielanych funduszy oraz promować metody zarządzania oparte na doświadczeniach z przeszłości, kładąc szczególny nacisk na zarządzanie w oparciu o wyniki.
(5) Zewnętrzna i niezależna ocena wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt w oparciu o jej finansowe aspekty powinna wspomagać służby Komisji w określaniu odpowiednich opcji na przyszłość.
(6) Po drugie, przeprowadzenie, na wniosek Parlamentu Europejskiego, analizy (projektu pilotażowego w rozumieniu art. 49 ust. 2 rozporządzenia finansowego) kosztów i warunków dotyczących instrumentu finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego w UE.
Celem analizy będzie zbadanie możliwości wykonania oraz oszacowania kosztów innych instrumentów finansowania ryzyka, aby określić możliwy wpływ na budżety krajowe i budżet wspólnotowy oraz zrównoważone poziomy krajowych systemów wsparcia dla strat bezpośrednich.
(7) Wyniki wymienionej analizy mogłyby stanowić podstawę dla harmonizacji systemów finansowych UE mając na celu co najmniej sprawiedliwe traktowanie rolników w UE, a z drugiej strony analizę przyszłości funduszu weterynaryjnego w poszerzonej Wspólnocie.
(8) Zgodnie z art. 15 przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu roczny program pracy może być równoważny z decyzją o finansowaniu pod warunkiem, że stanowi on wystarczająco dokładne ramy. Ocena, analiza oraz przegląd przewidziane w niniejszej decyzji stanowią takie ramy.
(9) Zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia finansowego wykorzystanie środków bez aktu podstawowego podlega zatwierdzonej przez Komisję decyzji zapewniającej odpowiednie ramy.
(10) Niniejsza decyzja powinna zatem stanowić ramy równoważne z decyzją w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [2].
(11) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Działania przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji zatwierdza się w celu ich finansowania.
Decyzja Rady i Komisji
z dnia 13 grudnia 2004 r.
dotycząca zawarcia Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony
(2005/40/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy ostatnie zdanie i art. 300 ust. 3 akapit drugi [1],
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
uwzględniając wniosek Komisji [2],
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [3],
uwzględniając zatwierdzenie dokonane przez Radę zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony został podpisanyw imieniu Wspólnoty Europejskiej w Luksemburgu dnia 29 października 2001 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.
(2) Postanowienia handlowe zawarte w tym Układzie mają wyjątkowy charakter, są związanez polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, i nie będą stanowić,dla Unii Europejskiej, żadnego precedensu w polityce handlowej Wspólnoty w odniesieniu do państw trzecich innych niż kraje Bałkanów Zachodnich.
(3) Postanowienia Układu, które wchodzą w zakres części trzeciej tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wiążą Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako odrębne umawiające się strony, a nie jako część Wspólnoty Europejskiej, do czasu kiedy Zjednoczone Królestwo lub Irlandia (zależnie od okoliczności) powiadomią Republikę Chorwacji,że zostały związane umową jako część Wspólnoty Europejskiej zgodnie z Protokołem dotyczącym stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
To samo stosuje się do Danii, zgodnie z Protokołem dotyczącym stanowiska Danii załączonym do tych Traktatów.
(4) Układ powinien zostać zatwierdzony,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.
Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony, załączniki i protokołydo niego załączone oraz deklaracje dołączone do Aktu Końcowego są niniejszym zatwierdzonew imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.
2.
Teksty, o których mowa w ust. 1, są załączone do niniejszej decyzji [4].
Artykuł 2
1.
Stanowisko Wspólnoty w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz w ramach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, kiedy ten ostatni zostanie upoważniony do działania przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, jest określane przez Radę na wniosek Komisji lub, kiedy jest to właściwe, przez Komisję, w obu przypadkach zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatów.
2.
Przewodniczący Rady, zgodnie z art. 111 Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, przewodniczy Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia.
Przedstawiciel Komisji przewodniczy Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z jego regulaminem wewnętrznym.
3.
Decyzję o opublikowaniu decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich podejmuje każdorazowo odpowiednio Rada i Komisja.
Artykuł 3
Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osby/osób umocowanych w imieniu Wspólnoty Europejskiej do złożenia dokumentu notyfikacji przewidzianego w art. 127 Układu.
Przewodniczący Komisji składa wspomniany dokument notyfikacji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.
Decyzja Rady
z dnia 13 grudnia 2004
w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
(2005/41/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie drugie,
uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 roku, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 29 września 2003 r. Rada upoważniła Komisję, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich do podjęcia negocjacji z Republiką Chorwacji w sprawie Protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
(2) Negocjacje te zakończyły się powodzeniem i z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej.
(3) Do czasu ukończenia trwających procedur związanych z jego zawarciem, Protokół powinien być tymczasowo stosowany ze skutkiem od daty wejścia w życie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.
Artykuł 2
Do momentu jego wejścia w życie Protokół powinien być tymczasowo stosowany ze skutkiem od daty wejścia w życie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.
Decyzja Komisji
z dnia 22 grudnia 2004 r.
określająca stanowisko Wspólnoty wobec decyzji podmiotów zarządzających na mocy Umowy między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów etykietowania w odniesieniu do efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej zmiany części II załącznika C, określającej specyfikacje monitora
(2005/42/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 2003/269/WE [1] z dnia 8 kwietnia 2003 r. dotyczącą zawarcia Umowy między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów etykietowania w odniesieniu do efektywności energetycznej urządzeń biurowych, w szczególności jej art. 3 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umowa umożliwia Komisji Europejskiej oraz Urzędowi Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) dokonanie ponownej oceny specyfikacji dla kwalifikacji etykietowania urządzeń biurowych, wymienionych w załączniku C do Umowy, w miarę zachodzących na rynku zmian; postęp techniczny w dziedzinie produkcji monitorów komputerowych spowodował wprowadzenie zmian w tych specyfikacjach.
(2) Stanowisko Wspólnoty wobec zmian w specyfikacjach zostanie przyjęte przez Komisję, po konsultacjach z komitetem specjalnym wyznaczonym przez Radę.
(3) Środki określone w niniejszej decyzji uwzględniają opinię wyrażoną przez Radę "Energy Star" Wspólnoty Europejskiej, o której mowa w art. 8 i 11 rozporządzenia (WE) nr 2422/2001/WE z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych [2].
(4) W celu przyjęcia stanowiska Wspólnoty Komisja przeprowadziła konsultacje z komitetem specjalnym wyznaczonym przez Radę.
(5) Specyfikacje monitora w części II załącznika C powinny zostać uchylone i zastąpione specyfikacjami załączonymi do niniejszej decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Stanowisko, które zostanie przyjęte przez Wspólnotę Europejską wobec decyzji podmiotów zarządzających na mocy Umowy między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów etykietowania w odniesieniu do efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej zmiany części II załącznika C do Umowy, określającej specyfikacje monitora, będzie oparte na załączonym projekcie decyzji.
Decyzja Komisji
z dnia 30 grudnia 2004 r.
zmieniająca decyzję Komisji 95/388/WE w odniesieniu do uaktualnienia wzorów świadectw zdrowia stosowanych w wewnątrzwspólnotowym handlu nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami owiec i kóz
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5544)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/43/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. [1] ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG, w szczególności jej art. 11 ust. 2 tiret czwarte i art. 11 ust. 3 tiret trzecie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 92/65/EWG ustanawia wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami owiec i kóz.
(2) Decyzja Komisji 95/388/WE [2] określa wzór świadectwa stosowanego w tego rodzaju handlu.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [3] obecnie stanowi podstawę prawną wszystkich działań w odniesieniu do TSE u zwierząt. Rozporządzenie 999/2001 zostało zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1492/2004 w celu sprecyzowania szczegółowych wymagań handlu nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami owiec i kóz w związku z TSE oraz w celu ustanowienia derogacji dla nasienia i zarodków zwierząt określonych genotypów.
(4) Należy zatem dostosować wzór świadectwa zdrowia zwierząt zawarty w załącznikach I i II do decyzji 95/388/EWG do uaktualnionych zasad.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.
Załącznik I do decyzji 95/388/WE zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszej decyzji.
2.
Załącznik II do decyzji 95/388/WE zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady 2005/44/WPZIB
z dnia 20 grudnia 2004 r.
w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej udziału Konfederacji Szwajcarskiej w operacji wojskowej Unii Europejskiej zarządzania kryzysem w Bośni i Hercegowinie (operacja ALTHEA)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
uwzględniając zalecenie Prezydencji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 12 lipca 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/570/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie [1].
(2) Artykuł 11 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich podlegają umowie zgodnie z art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.
(3) Po otrzymaniu upoważnienia od Rady w dniu 13 września 2004 r. Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału Konfederacji Szwajcarskiej w operacji wojskowej Unii Europejskiej zarządzania kryzysem w Bośni i Hercegowinie. (4) Umowa powinna zostać zatwierdzona, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych
(2005/45/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 wraz z jego art. 300 ust. 2 i 4,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada upoważniła Komisję do negocjacji z Konfederacją Szwajcarską Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych.
(2) Decyzją Rady z dnia 20 października 2004 r. [1] i z zastrzeżeniem zawarcia umowy w późniejszym terminie, umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty w dniu 26 października 2004 r..
(3) Umowa przewiduje jej tymczasowe stosowanie do czasu jej wejścia w życie.
(4) Umowę należy zatwierdzić,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Umowa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniająca Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych jest niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Stanowisko, jakie ma być przyjęte przez Wspólnotę w sprawie decyzji lub zaleceń Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 7 Protokołu nr 2 dołączonego do umowy, zostanie określone przez Komisję.
Artykuł 3
Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty dokona powiadomienia przewidzianego w art. 5 ust. 1 umowy [2].
Artykuł 4
Zgodnie z art. 5 ust. 2 umowy i do czasu jej wejścia w życie umowę stosuje się tymczasowo od dnia 1 lutego 2005 r., z zastrzeżeniem przyjęcia w tym samym czasie środków wykonawczych, określonych w art. 5 ust. 4.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Parlamentu Europejskiego
z dnia 11 stycznia 2005 r.
powołująca Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich
(2005/46/WE, Euratom)
PARLAMENT EUROPEJSKI,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 21 ust. 2 i art. 195,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 107D,
uwzględniając swoją decyzję z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich [1], zmienioną decyzją z dnia 14 marca 2002 r. [2],
uwzględniając art. 194 Regulaminu,
uwzględniając zaproszenie do składania kandydatur [3],
uwzględniając głosowanie z dnia 11 stycznia 2005 r.,
POSTANAWIA:
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
zmieniająca decyzję 2000/24/WE w celu uwzględnienia rozszerzenia Unii Europejskiej oraz Europejskiej Polityki Sąsiedztwa
(2005/47/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Traktat o Przystąpieniu podpisany w dniu 16 kwietnia 2003 r. wszedł w życie w dniu 1 maja 2004 r.
(2) W sprawozdaniu [1] przygotowanym przez Komisję zgodnie art. 1 ust. 1 akapit trzeci decyzji Rady 2000/24/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. o udzieleniu gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby projektów prowadzonych poza obszarem Wspólnoty (Europa Środkowa i Wschodnia, kraje basenu Morza Śródziemnego, Ameryka Łacińska i Azja oraz Republika Południowej Afryki) [2] stwierdza się, że właściwe jest wprowadzenie do tej decyzji kilku zmian, w szczególności ze względu na rozszerzenie Unii Europejskiej.
(3) Na posiedzeniu Rady Europejskiej w Kopenhadze w dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. stwierdzono, że od roku 2004 wsparcie przedakcesyjne dla Turcji finansowane będzie w ramach pozycji budżetowej "wydatki przedakcesyjne".
(4) Od dnia przyjęcia decyzji 2000/24/WE doświadczenie EBI w zakresie zmieniających się praktyk w obszarze gwarancji zabezpieczających inwestycje ukazało potrzebę dokonania przeglądu zakresu ryzyka politycznego objętego gwarancją wspólnotową oraz ryzyka handlowego ponoszonego przez EBI.
(5) Zgodnie z systemem podziału ryzyka gwarancja budżetowa obejmuje, oprócz ryzyka politycznego wynikającego z zakłóceń w przepływie pieniądza, wywłaszczenia, wojen lub niepokojów społecznych, również ryzyko wynikające z odmowy ochrony prawnej w przypadku naruszenia niektórych umów przez rząd państwa trzeciego lub inne organy.
(6) Zgodnie z systemem podziału ryzyka EBI powinien zabezpieczać ryzyko handlowe za pomocą gwarancji niepaństwowych osób trzecich lub za pomocą każdego innego zabezpieczenia lub zabezpieczenia dodatkowego, jak również polegając na sile finansowej dłużnika, zgodnie ze swoimi zwykle stosowanymi kryteriami.
(7) Perspektywa finansowa na lata 2000–2006, zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [3], zakłada w budżecie wspólnotowym pułap rezerwy na gwarancje pożyczkowe w wysokości 200 milionów EUR (wg cen z roku 1999) rocznie.
(8) Bliska współpraca między EBI a Komisją powinna zapewnić spójność i synergię z programami współpracy geograficznej Unii Europejskiej oraz zapewnić, że operacje pożyczkowe EIB uzupełnią i wzmocnią polityki Unii Europejskiej wobec tych regionów.
(9) Decyzja 2000/24/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2000/24/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Wspólnota udziela Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) gwarancji globalnej w zakresie wszelkich płatności nie otrzymanych przez niego, ale wymagalnych z tytułu otwartych kredytów, zgodnie ze swoimi zwykle stosowanymi kryteriami oraz wspierając stosowne cele polityki zewnętrznej Wspólnoty, na projekty inwestycyjne realizowane w południowo-wschodnich krajach sąsiedzkich, w krajach basenu Morza Śródziemnego, Ameryce Łacińskiej i Azji oraz w Republice Południowej Afryki.";
ii) w akapicie drugim zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
"Całkowity pułap otwartych kredytów jest równy kwocie 19460 milionów EUR i podzielony jest w następujący sposób:
- południowo-wschodnie kraje sąsiedzkie:
9185 milionów EUR,
- kraje basenu Morza Śródziemnego:
6520 milionów EUR,
- Ameryka Łacińska i Azja:
2480 milionów EUR,
- Republika Południowej Afryki:
825 milionów EUR,
- Specjalny program działań wspierający konsolidację i intensyfikację Unii Celnej Turcja–WE:
450 milionów EUR;
i może zostać wykorzystany najpóźniej do dnia 31 stycznia 2007 r.
Kredyty już podpisane należy uwzględnić jako odliczenie od pułapów regionalnych.";
b) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
i) tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
"— południowo-wschodnie kraje sąsiedzkie: Albania, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Rumunia, Serbia i Czarnogóra, Turcja";
ii) w tiret drugim skreśla się wyrazy: "Cypr", "Malta" oraz "Turcja";
2) w art. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Komisja składa sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej decyzji najpóźniej do dnia 31 lipca 2006 r."
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2004 r.
udzielająca gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby niektórych projektów w Rosji, na Ukrainie, w Mołdawii i Białorusi
(2005/48/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspierając europejską politykę sąsiedztwa Unii Europejskiej, Rada pragnie umożliwić Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) udzielanie pożyczek na potrzeby niektórych rodzajów projektów w Rosji oraz w zachodnich państwach Wspólnoty Niepodległych Państw ("ZPWNP"), a mianowicie w Białorusi, Mołdawii i na Ukrainie.
(2) Wspierając inicjatywę wymiaru północnego, nad którą prace rozpoczęła Rada na posiedzeniu w Helsinkach w grudniu 1999 r., przyjęto decyzję Rady 2001/777/WE z dnia 6 listopada 2001 r. udzielającą Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu wspólnotowej gwarancji na wypadek strat w wyniku szczególnej działalności pożyczkowej w odniesieniu do wybranych projektów ochrony środowiska w rosyjskiej części basenu Morza Bałtyckiego w ramach wymiaru północnego [2].
(3) Kwota pożyczek EBI udzielonych na mocy decyzji 2001/777/WE zbliża się do limitu.
(4) W swoich wnioskach z dnia 25 listopada 2003 r. Rada Ecofin wyraziła zgodę na dodatkowe przydzielenie funduszy na pożyczki EBI dla Rosji i ZPWNP, jako dalsze rozwinięcie decyzji 2001/777/WE, na potrzeby projektów w dziedzinach, w których EBI posiada przewagę komparatywną i w których zapotrzebowanie na kredyty nie zostało zaspokojone.
Za obszary, w których EBI posiada "przewagę komparatywną", uważa się: środowisko, jak również infrastrukturę transportową, telekomunikacyjną oraz energetyczną zlokalizowaną wzdłuż priorytetowych osi sieci transeuropejskiej ("TEN") o implikacjach transgranicznych dla Państwa Członkowskiego.
(5) Mandat pożyczkowy powinien podlegać, z jednej strony, odpowiednim uwarunkowaniom zgodnym z porozumieniami dotyczącymi aspektów politycznych i makroekonomicznych zawartymi przez UE na wysokim szczeblu oraz z porozumieniami zawartymi z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w sprawie aspektów sektorowych i projektowych, z drugiej zaś strony odpowiedniemu podziałowi zadań między EBI a Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju (EBOR).
(6) Finansowanie EBI powinno być zarządzane zgodnie ze zwykle stosowanymi kryteriami i procedurami EBI, włącznie z właściwymi środkami kontroli, jak również z odpowiednimi zasadami i procedurami dotyczącymi Trybunału Obrachunkowego oraz Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w sposób wspierający polityki wspólnotowe.
W celu zapewnienia koordynacji priorytetów i działań w odnośnych krajach oraz oceny postępów w realizacji odpowiednich celów polityki wspólnotowej powinny mieć miejsce regularne konsultacje między EBI a Komisją.
(7) Niniejsza decyzja zostanie uwzględniona przy dokonywaniu, w grudniu 2006 r., pełnej oceny ogólnego mandatu pożyczkowego EBI na projekty realizowane poza Unią Europejską,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Cel
Wspólnota udziela Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (dalej zwanemu "EBI") gwarancji w zakresie wszystkich płatności nieotrzymanych przez EBI, lecz wymagalnych w ramach kredytów otwartych, zgodnie ze zwykle stosowanymi kryteriami oraz w celu wsparcia odnośnych celów wspólnotowej polityki zewnętrznej, na potrzeby projektów inwestycyjnych w Rosji oraz w zachodnich państwach Wspólnoty Niepodległych Państw, mianowicie w Białorusi, Mołdawii i na Ukrainie.
Artykuł 2
Kwalifikujące się projekty
Kwalifikują się projekty mające istotne znaczenie dla Unii Europejskiej i dotyczące następujących sektorów:
- środowisko,
- infrastruktura transportowa, telekomunikacyjna oraz energetyczna zlokalizowana wzdłuż priorytetowych osi sieci transeuropejskiej ("TEN") o implikacjach transgranicznych dla Państwa Członkowskiego.
Artykuł 3
Limit i warunki
1.
Limit ogólny otwartych kredytów wynosi 500 milionów EUR.
2.
EBI korzysta z wyjątkowej gwarancji Wspólnoty na poziomie 100 %, która pokrywa łączną kwotę kredytów otwartych na mocy niniejszej decyzji oraz wszystkie sumy z nimi związane.
3.
Projekty finansowane z pożyczek, które mają być objęte niniejszą gwarancją, spełniają następujące kryteria:
a) kryteria kwalifikujące zgodnie z art. 2;
b) kryteria współpracy, a w odpowiednich przypadkach kryteria współfinansowania przez EBI wraz z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w celu zapewnienia rozsądnego podziału ryzyka i odpowiednich uwarunkowań projektu.
EBI i EBOR dokonują między sobą odpowiedniego podziału zadań na wzajemnie uzgodnionych warunkach oraz składają sprawozdania zgodnie z art. 5.
W szczególności EBI korzysta z doświadczeń EBOR w Rosji i ZPWNP.
Artykuł 4
Kwalifikowalność poszczególnych krajów
Poszczególne kraje kwalifikują się do otrzymania pożyczki w ramach ustalonego limitu, kiedy spełniają odpowiednie warunki zgodne z porozumieniami na wysokim szczeblu zawartymi przez Unię Europejską z odnośnymi państwami, dotyczącymi aspektów politycznych i makroekonomicznych.
Komisja określa, kiedy każdy z krajów spełnia odpowiednie warunki i powiadamia o tym fakcie EBI.
Artykuł 5
Sprawozdawczość
Corocznie Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o działaniach pożyczkowych przeprowadzonych na podstawie niniejszej decyzji i jednocześnie przedstawia ocenę wykonania niniejszej decyzji oraz koordynacji między międzynarodowymi instytucjami finansowymi zaangażowanymi w projekty.
Informacje te zawierają ocenę wkładu pożyczek udzielanych na podstawie niniejszej decyzjiw realizację odnośnych celów wspólnotowej polityki zewnętrznej.
Do celów określonych w akapitach pierwszym i drugim, EBI przekazuje Komisji odpowiednie informacje.
Artykuł 6
Czas obowiązywania
Gwarancja obejmuje pożyczki udzielone do dnia 31 stycznia 2007 r.
Jeżeli po upływie tego okresu pożyczki udzielone przez EBI nie osiągnęły limitu ogólnego określonego w art. 3 ust. 1, okres ten zostaje automatycznie przedłużony o sześć miesięcy.
Artykuł 7
Przepisy końcowe
1.
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
2.
EBI i Komisja określają warunki udzielenia gwarancji.
Decyzja Rady
z dnia 18 stycznia 2005 r.
w sprawie zasad działania komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości
(2005/49/WE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości zmieniony decyzją Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającą Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej [1], w szczególności jej załącznik I art. 3 ust. 3,
uwzględniając zalecenie prezesa Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2004 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości przewiduje utworzenie komitetu składającego się z siedmiu osobistości wybranych spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji oraz prawników o uznanej kompetencji.
(2) Zgodnie z ust. 3, o którym mowa powyżej, o zasadach działania komitetu decyduje Rada stanowiąca większością kwalifikowaną na zalecenie prezesa Trybunału Sprawiedliwości.
Należy zastosować ten przepis,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zasady działania komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, określone są w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 17 stycznia 2005 r.
w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 34)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/50/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) [1], w szczególności jej art. 4 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie "Europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa na drodze – Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do roku 2010: wspólna odpowiedzialność" [2] określa spójne podejście do bezpieczeństwa drogowego w Unii Europejskiej.
Ponadto w komunikacie do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 15 września 2003 r. zatytułowanym "Technologie informatyczne i telekomunikacyjne stosowane dla pojazdów bezpiecznych i inteligentnych" [3] Komisja wyraziła zamiar poprawy stanu bezpieczeństwa drogowego w Europie, co zostało określone mianem inicjatywy e-Safety. Poprawa taka może zostać osiągnięta poprzez wykorzystanie nowych technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych oraz inteligentnych systemów bezpieczeństwa drogowego, takich jak samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu.
We wnioskach Rady na temat bezpieczeństwa drogowego z dnia 5 grudnia 2003 r. [4] Rada wezwała także do poprawy bezpieczeństwa pojazdów poprzez promocję nowych technologii, takich jak bezpieczeństwo elektroniczne.
(2) Szybki i skoordynowany rozwój oraz wprowadzanie radarów samochodowych bliskiego zasięgu we Wspólnocie wymaga bezzwłocznego i stabilnego udostępnienia, dla tego zastosowania, zharmonizowanego pasma częstotliwości radiowych, tak aby stworzyć niezbędne warunki pewności dla producentów do dokonywania niezbędnych inwestycji.
(3) Mając na względzie taką harmonizację, zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji 676/2002/WE, dnia 5 sierpnia 2003 r.
Komisja udzieliła Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) mandatu na zharmonizowanie widma radiowego oraz umożliwienie skoordynowanego wprowadzenia samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu.
(4) W następstwie udzielenia wyżej wspomnianego mandatu CEPT wskazała pasmo 79 GHz jako najbardziej odpowiednie dla długotrwałego rozwoju i wprowadzenia radarów samochodowych bliskiego zasięgu, z terminem realizacji działań najpóźniej do stycznia 2005 r.
Komisja przyjęła w związku z tym decyzję 2004/545/WE z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 79 GHz do zastosowania we Wspólnocie w samochodowych urządzeniach radarowych bliskiego zasięgu [5].
(5) Jednak technologia samochodowego radaru bliskiego zasięgu 79 GHz jest wciąż w fazie opracowania i nie jest natychmiast dostępna w korzystnej cenie, choć uznaje się, że przemysł będzie promował rozwój tej technologii, tak aby stała się ona osiągalna w jak najkrótszym czasie.
(6) W swoim raporcie z dnia 9 lipca 2004 r. do Komisji Europejskiej w ramach mandatu z 5 sierpnia 2003 r. CEPT określiła pasmo 24 GHz jako rozwiązanie tymczasowe umożliwiające wcześniejsze wprowadzenie we Wspólnocie radaru samochodowego bliskiego zasięgu spełniającego cele inicjatywy e-Safety, ponieważ uznaje się, że technologia jest wystarczająco zaawansowana, aby mogła pracować w tym paśmie.
W związku z tym Państwa Członkowskie powinny podjąć odpowiednie kroki, uwzględniając sytuację, jaka panuje u nich w zakresie krajowego widma radiowego, aby udostępnić w sposób zharmonizowany wystarczającą ilość widma radiowego w paśmie 24 GHz (21,65–26,65 GHz), jednocześnie chroniąc przed szkodliwymi zakłóceniami istniejące już służby funkcjonujące w tym paśmie.
(7) Zgodnie z uwagą 5.340 Regulaminu Radiokomunikacyjnego Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU), zabrania się wszelkich emisji w zakresie 23,6–24,0 GHz, w celu ochrony wykorzystywania tego zakresu przez służby pierwszej ważności: radioastronomicznej, satelitarnych badań Ziemi i badań kosmicznych biernych.
Zakaz ten uzasadnia fakt, że nie można tolerować szkodliwych zakłóceń tych służb przez emisję w tym zakresie.
(8) Zapis uwagi 5.340 podlega wprowadzeniu w poszczególnych krajach i można go zastosować w połączeniu z art. 4.4 Regulaminu Radiokomunikacyjnego, zgodnie z którym żadna częstotliwość nie może zostać przydzielona stacji z naruszeniem Regulaminu Radiokomunikacyjnego, z wyjątkiem wyraźnego przypadku, gdy stacja taka, wykorzystując tak przydzieloną częstotliwość, nie będzie powodowała szkodliwych zakłóceń stacji pracującej zgodnie z postanowieniami prawa ITU.
Dlatego CEPT w swym raporcie do Komisji wskazała, że uwaga 5.340 nie zakazuje w sposób rygorystyczny korzystania przez administracje z zakresów będących przedmiotem uwagi, pod warunkiem że nie mają one wpływu na służby innych administracji i że nie próbują uzyskać międzynarodowego uznania takiego wykorzystania w ITU.
(9) Zakres częstotliwości 23,6–24,0 GHz stanowi dla środowisk naukowych i meteorologicznych przedmiot szczególnego zainteresowania prowadzenia pomiarów zawartości pary wodnej niezbędnych przy pomiarach temperatury wykonywanych przez służbę satelitarnych badań Ziemi.
Częstotliwość ta ma szczególnie duże znaczenie dla inicjatywy Globalny monitoring dla środowiska i bezpieczeństwa (Global Monitoring for Environment and Security) (GMES), której celem jest stworzenie europejskiego systemu ostrzegania.
Zakres częstotliwości 22,21–24,00 GHz potrzebny jest również do pomiaru linii widmowych amoniaku i wody, jak i do obserwacji kontinuum w służbie radioastronomicznej.
(10) Zakresy 21,2–23,6 GHz oraz 24,5–26,5 GHz są przeznaczane w Regulaminie Radiokomunikacyjnym ITU dla służby stałej na zasadzie pierwszej ważności i są ekstensywnie wykorzystywane przez łącza stałe w celu spełnienia wymogów infrastrukturalnych, jakie stawiają sieci ruchome drugiej i trzeciej generacji i w celu rozwoju szerokopasmowych stałych sieci bezprzewodowych.
(11) W oparciu o badania kompatybilności pomiędzy samochodowymi radarami bliskiego zasięgu a służbami stałymi, służbami satelitarnych badań Ziemi i służbami radioastronomicznymi, CEPT uznała, że niczym nieograniczony rozwój samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz spowoduje powstanie niedopuszczalnych szkodliwych zakłóceń w stosunku do istniejących aplikacji radiowych pracujących w tym paśmie.
Biorąc pod uwagę Regulamin Radiokomunikacyjny ITU oraz znaczenie tych służb, samochodowy radar bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz może zostać wprowadzony jedynie pod warunkiem, że te służby pracujące w tym paśmie są dostatecznie chronione.
W związku z tym, mimo że sygnał emitowany przez samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu jest skrajnie niski w większości pasma 24 GHz, ważne jest, aby wziąć pod uwagę skumulowany efekt spowodowany używaniem wielu urządzeń, z których każde oddzielnie może nie powodować szkodliwych zakłóceń.
(12) Według CEPT, jeśli przekroczony zostanie pewien próg penetracji pojazdów wykorzystujących pasmo 24 GHz w urządzeniach radarowych bliskiego zasięgu, wówczas istniejące aplikacje pracujące w lub wokół pasma 24 GHz zagrożone byłyby wzrastającym poziomem szkodliwych zakłóceń.
CEPT uznała w szczególności, że współużytkowanie częstotliwości pomiędzy służbami satelitarnych badań Ziemi a samochodowymi radarami bliskiego zasięgu jest możliwe tylko tymczasowo, przy założeniu, że udział procentowy pojazdów wyposażonych w samochodowy radar bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz byłby ograniczony do 7,0 % na każdym z rynków krajowych.
Chociaż wartość ta została obliczona na podstawie pikseli satelity badania Ziemi, jako odnośnika w stosunku do tak skalkulowanego progu używa się rynków krajowych, ponieważ jest to jeden z najskuteczniejszych sposobów przeprowadzenia tego typu monitoringu.
(13) Poza tym, w raporcie CEPT wyciągnięto wniosek, że dla spełnienia wymagań ochronnych służb stałych, współużytkowanie pasma z samochodowymi radarami bliskiego zasięgu możliwe jest wyłącznie tymczasowo przy założeniu, że udział procentowy pojazdów wyposażonych w samochodowy radar bliskiego zasięgu w obszarze widzialności odbiorników służby stałej nie może przekroczyć 10 %.
(14) Na podstawie prac prowadzonych przez CEPT zakłada się, że inni użytkownicy tego pasma nie powinni odczuwać szkodliwych zakłóceń w przypadku, gdy całkowita liczba pojazdów zarejestrowanych, ulokowanych na rynku lub oddawanych do eksploatacji, wyposażonych w samochodowy radar bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz nie przekroczy poziomu 7 % ogółu pojazdów używanych w każdym z Państw Członkowskich.
(15) Aktualne prognozy nie zakładają, aby przed datą odniesienia wyznaczoną na 30 czerwca 2013 r. próg ten został osiągnięty.
(16) Kilka Państwa Członkowskich wykorzystuje również pasmo 24 GHz do radarowej kontroli prędkości, co przyczynia się do bezpieczeństwa na drogach.
W wyniku badań kompatybilnościowych samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu przeprowadzonych na szeregu takich urządzeń pracujących w Europie, CEPT uznał, że kompatybilność jest zachowana pod pewnymi warunkami, głównie poprzez oddalenie środkowych częstotliwości tych dwóch systemów o co najmniej 25 MHz, oraz że ryzyko szkodliwych zakłóceń jest niskie i nie spowoduje fałszywych pomiarów prędkości.
Producenci pojazdów używających samochodowych systemów radarowych bliskiego zasięgu również zobowiązali się do kontynuacji podejmowania odpowiednich kroków dla zapewnienia, żeby ryzyko zakłóceń radarowych mierników prędkości było minimalne.
Wiarygodność urządzeń do radarowego pomiaru prędkości nie będzie więc narażona w jakimkolwiek znaczącym stopniu poprzez działanie samochodowych radarów bliskiego zasięgu.
(17) Kilka Państw Członkowskich będzie w przyszłości wykorzystywać zakres 21,4–22,0 GHz dla satelitarnej służby radiodyfuzyjnej w kierunku kosmos-Ziemia.
W wyniku badań kompatybilnościowych, narodowe administracje tych krajów uznały, że nie występują problemy związane z kompatybilnością, jeśli emisje samochodowych radarów bliskiego zasięgu będą ograniczone do nie więcej niż –61,3 dBm/MHz dla częstotliwości poniżej 22 GHz.
(18) Powyższe założenia i środki zapobiegawcze muszą podlegać na bieżąco przeglądowi Komisji dokonywanemu w sposób obiektywny i proporcjonalny przy pomocy Państw Członkowskich, w celu dokonania oceny, w oparciu o konkretne dowody, czy próg wynoszący 7 % zostanie na którymś z rynków krajowych przekroczony przed datą odniesienia, czy w krótkim okresie czasu innych użytkowników tego pasma dotknęły lub mogą ewentualnie dotknąć szkodliwe zakłócenia wskutek przekroczenia progu 7 % na którymś z rynków krajowych lub czy inni użytkownicy zostali dotknięci szkodliwymi zakłóceniami występującymi nawet poniżej tego progu.
(19) Dlatego, w wyniku informacji dostępnych w ramach procesu przeglądu, konieczne może okazać się wprowadzenie zmian do obecnej decyzji, w szczególności dla zapewnienia, że inni użytkownicy pasma nie będą narażeni na szkodliwe zakłócenia.
(20) Nie można zatem oczekiwać, że jeśli któreś z powyższych założeń w jakimś momencie okaże się niesłuszne, to pasmo 24 GHz będzie nadal dostępne dla samochodowych radarów bliskiego zasięgu aż do daty odniesienia.
(21) Państwa Członkowskie, w celu ułatwienia i zwiększenia efektywności monitoringu wykorzystania pasma 24 GHz oraz procesu przeglądu, mogą zadecydować o tym, że producenci i importerzy będą zmuszeni przedstawiać szerszy zakres informacji wymaganych w związku z tym procesem.
(22) Jak informuje CEPT, współużytkowanie częstotliwości w zakresie 22,21–24,00 GHz przez samochodowe radary bliskiego zasięgu i służbę radioastronomiczną mogłoby prowadzić do powstania szkodliwych zakłóceń tej służby, gdyby pojazdy wyposażone w urządzenia radarowe bliskiego zasięgu miały prawo poruszać się bez ograniczeń w obrębie pewnej odległości od każdej stacji radioastronomicznej.
Dlatego mając na uwadze wymogi dyrektywy 1999/5/WE stanowiącej, że urządzenia radiowe muszą być skonstruowane w taki sposób, aby unikać powstawania szkodliwych zakłóceń, samochodowe systemy radarowe bliskiego zasięgu, pracujące w zakresach używanych przez radioastronomię w zakresie 22,21–24,00 GHz, powinny w trakcie poruszania się po takich obszarach być wyłączone.
Administracja krajowa powinna wyznaczyć właściwe stacje radioastronomiczne i związane z nimi strefy zamknięte i to uzasadnić.
(23) Aby takie wyłączanie przebiegało w sposób skuteczny i niezawodny, najlepszy jest sposób automatyczny.
Jednak aby pozwolić na szybkie wdrożenie samochodowego radaru bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz, można zezwolić na użycie ograniczonej liczby nadajników wyłączanych w trybie manualnym, jako że z tak ograniczonym zastosowaniem prawdopodobieństwo powodowania szkodliwych zakłóceń służby radioastronomicznej pozostaje niskie.
(24) Tymczasowe wprowadzenie samochodowego radaru bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz ma charakter wyjątkowy i nie należy uważać tego za precedens do ewentualnego wprowadzenia innych zastosowań w pasmach, w których stosowana jest uwaga 5.340 Regulaminu Radiokomunikacyjnego ITU, niezależnie od tego, czy dotyczy to wykorzystania tymczasowego czy stałego.
Poza tym samochodowego radaru bliskiego zasięgu nie można traktować jak służby związanej z bezpieczeństwem życia w znaczeniu Regulaminu Radiokomunikacyjnego ITU i musi on działać na zasadzie niepowodowania zakłóceń oraz braku ochrony przed zakłóceniami.
Ponadto samochodowy radar bliskiego zasięgu nie powinien ograniczać przyszłego rozwoju zastosowań, które są chronione uwagą 5.340, wykorzystujących pasmo 24 GHz.
(25) Wprowadzenie na rynek i do eksploatacji samochodowego urządzenia radarowego bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz jako urządzenia samodzielnego lub montowanego w pojazdach już używanych na rynku stałoby w sprzeczności z celem, jakim jest uniknięcie szkodliwych zakłóceń istniejących już zastosowań radiowych funkcjonujących w tym paśmie, jako że mogłoby to prowadzić do niekontrolowanego rozprzestrzeniania się takich urządzeń.
W przeciwieństwie do tego, łatwiejsze powinno stać się kontrolowanie stosowania samochodowego radaru bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz, jeśli ten działałby wyłącznie w ramach kompleksowej integracji układu elektrycznego, konstrukcji pojazdu i jego pakietu oprogramowania oraz był oryginalnie montowany w nowym pojeździe lub w ramach wymiany już zamontowanego oryginalnie w pojeździe samochodowego urządzenia radarowego bliskiego zasięgu.
(26) Niniejszą decyzję stosuje się, mając na względzie i nie stosując odstępstw od dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [6] oraz dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności [7].
(27) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Widma Radiowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Celem niniejszej decyzji jest harmonizacja warunków dostępności i skutecznego wykorzystania pasma 24 GHz dla samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu.
Artykuł 2
Do celów niniejszej decyzji mają zastosowanie następujące definicje:
1) "widmo radiowe w paśmie 24 GHz" oznacza częstotliwość 24,15 +/- 2,50 GHz;
2) "samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu" oznacza urządzenie spełniające w pojazdach samochodowych funkcje radaru, którego przeznaczeniem jest unikanie kolizji i podniesienie bezpieczeństwa ruchu;
3) "samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu oddane do eksploatacji we Wspólnocie" oznacza samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu zainstalowane oryginalnie lub wymienione w miejsce zainstalowanego w pojeździe, który zostanie lub został zarejestrowany, wprowadzony na rynek lub oddany do eksploatacji we Wspólnocie;
4) "zasada niepowodowania zakłóceń oraz braku ochrony przed zakłóceniami" oznacza zakaz powodowania jakichkolwiek zakłóceń innych użytkowników pasma oraz że nie należy ubiegać się o ochronę przed zakłóceniami ze strony innych systemów lub operatorów działających w tym paśmie;
5) "data odniesienia" oznacza 30 czerwca 2013 r.;
6) "data przejściowa" oznacza 30 czerwca 2007 r.;
7) "pojazd" oznacza dowolny pojazd określony w art. 2 dyrektywy 70/156/WE;
8) "wyłączenie" oznacza zakończenie nadawania przez samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu;
9) "strefa zamknięta" oznacza obszar wokół stacji radioastronomicznej określony promieniem równym określonej odległości od tej stacji;
10) "cykl pracy" oznacza współczynnik czasu w dowolnym jednogodzinnym przedziale, w którym urządzenie aktywnie nadaje.
Artykuł 3
Widmo radiowe w paśmie 24 GHz powinno być wyznaczone i udostępnione dla samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu oddanych do eksploatacji we Wspólnocie, spełniających warunki wyznaczone w art. 4 i 6, tak szybko, jak jest to możliwe i nie później niż dnia 1 lipca 2005 r., przy uwzględnieniu zasady niepowodowania zakłóceń oraz braku ochrony przed zakłóceniami.
Widmo radiowe w paśmie 24 GHz pozostaje dostępne do daty odniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 5.
Po tym terminie widmo radiowe w paśmie 24 GHz nie będzie dostępne dla samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu montowanych we wszystkich pojazdach za wyjątkiem przypadku, w którym urządzenie takie zostało oryginalnie zamontowane lub stanowi wymianę urządzenia tak zainstalowanego, w pojeździe zarejestrowanym, wprowadzonym na rynek lub oddanym do eksploatacji na obszarze Wspólnoty przed tą datą.
Artykuł 4
Widmo radiowe w paśmie 24 GHz stanie się dostępne dla ultraszerokopasmowej części samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu o maksymalnej średniej gęstości mocy wynoszącej –41,3 dBm/MHz zastępczej mocy promieniowanej izotropowo (e.i.r.p.) i wartości szczytowej gęstości mocy o wartości 0 dBm/50MHz e.i.r.p., z wyłączeniem częstotliwości poniżej 22 GHz, gdzie maksymalną średnią gęstość mocy ogranicza się do –61,3 dBm/MHz e.i.r.p.
Widmo radiowe w zakresie 24,05–24,25 GHz zostaje wyznaczone dla trybu/komponentu emisji wąskopasmowej, który może składać się z niemodulowanej fali nośnej o maksymalnej mocy szczytowej 20 dBm e.i.r.p. i cyklu pracy ograniczonego do 10 % dla emisji szczytowych wyższych niż –10 dBm e.i.r.p.
Emisje w zakresie 23,6–24,0 GHz, które występują 30o lub więcej ponad płaszczyzną poziomą, zostaną stłumione o przynajmniej 25 dB dla samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu wprowadzonych na rynek przed rokiem 2010, a po tym terminie o przynajmniej 30 dB.
Artykuł 5
1.
Stała dostępność widma radiowego w paśmie 24 GHz dla zastosowań samochodowego radaru bliskiego zasięgu będzie ściśle kontrolowana dla zapewnienia, że główna przesłanka udostępnienia tego pasma dla tego typu systemów pozostaje aktualna, czyli że nie są powodowane żadne szkodliwe zakłócenia dla innych użytkowników tego pasma, w szczególności poprzez zrealizowaną w odpowiedniej chwili weryfikację:
a) całkowitej liczby pojazdów zarejestrowanych, wprowadzonych na rynek lub oddanych do eksploatacji i wyposażonych w samochodowy radar bliskiego zasięgu 24 GHz w każdym Państwie Członkowskim, dla sprawdzenia, czy liczba ta nie przekracza poziomu 7 % całkowitej liczby pojazdów używanych w każdym Państwie Członkowskim;
b) tego, czy Państwa Członkowskie lub producenci i importerzy udostępnili Komisji odpowiednie informacje dotyczące liczby pojazdów wyposażonych w radar bliskiego zasięgu 24 GHz, dla skutecznej kontroli używania pasma 24 GHz przez samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu;
c) tego, czy używanie samochodowego radaru bliskiego zasięgu 24 GHz w ujęciu jednostkowym lub ogólnym nie powoduje lub nie będzie prawdopodobnie powodować w krótkim okresie czasu szkodliwych zakłóceń innych użytkowników pasma 24 GHz lub sąsiednich pasm, przynajmniej w jednym Państwie Członkowskim, i czy osiągnięto próg, o którym mowa w lit. a);
d) tego, czy data odniesienia jest w dalszym ciągu właściwa.
2.
Poza procesem przeglądu przewidzianym w ust. 1, nie później niż do 31 grudnia 2009 r., przeprowadzony zostanie przegląd podstawowy w celu zweryfikowania, czy początkowe założenia dotyczące eksploatacji samochodowego radaru bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz są nadal właściwe i czy rozwój technologii samochodowego radaru bliskiego zasięgu w paśmie 79 GHz posuwa się w kierunku zapewniającym to, że samochodowe radary bliskiego zasięgu działające w tym paśmie widma radiowego będą łatwo dostępne do 1 lipca 2013 r.
3.
Przegląd podstawowy może zostać rozpoczęty na podstawie uzasadnionego wniosku wystosowanego przez członka Komitetu ds. Widma Radiowego lub z własnej inicjatywy Komisji.
4.
Państwa Członkowskie pomogą Komisji w przeprowadzeniu przeglądu, o którym mowa w ust. 1 i 2, zapewniając, że zebrane zostaną i dostarczone Komisji w odpowiedni sposób niezbędne informacje, w szczególności te określone w Załączniku.
Artykuł 6
1.
Samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu montowane w pojeździe działa tylko wtedy, gdy pojazd jest uruchomiony.
2.
Samochodowe urządzenie radarowe bliskiego zasięgu, oddane do eksploatacji we Wspólnocie, zapewni ochronę stacji radioastronomicznych działających w zakresie widma radiowego 22,21–24,00 GHz określonych w art. 7, poprzez automatyczne wyłączanie się w określonej strefie zamkniętej lub przy użyciu innej metody gwarantującej równoważną ochronę tych stacji bez interwencji kierowcy.
3.
Bez uszczerbku dla ust. 2, dopuszczalne będzie manualne wyłączenie samochodowego urządzenia radarowego bliskiego zasięgu, oddanego do eksploatacji we Wspólnocie, działającego w paśmie 24 GHz, przed datą przejściową.
Artykuł 7
Każde Państwo Członkowskie wyznaczy odpowiednie krajowe stacje radioastronomiczne, które mają być chronione na jego terytorium zgodnie z art. 6 ust. 2 i charakterystykę stref zamkniętych dotyczących każdej stacji.
Informacje te, wsparte właściwym uzasadnieniem, zgłoszone będą Komisji w ciągu sześciu miesięcy od momentu przyjęcia tej decyzji i opublikowania jej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 8 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 21 stycznia 2005 r.
upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do przywozu gleby skażonej pestycydami lub trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi w celu jej odkażenia
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 92)
(2005/51/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie [1], w szczególności jej art. 15 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z dyrektywą 2000/29/WE gleba pochodząca z niektórych państw trzecich nie może w zasadzie być wprowadzana do Wspólnoty.
(2) Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) prowadzi program zapobiegania i likwidacji przestarzałych i niepotrzebnych pestycydów, który ma na celu pomoc krajom rozwijającym się w identyfikacji i eliminacji zapasów przestarzałych pestycydów i gleby skażonej przez te produkty wskutek ich wycieku.
Ponadto dwa prawnie wiążące międzynarodowe dokumenty dotyczą produkcji, stosowania i uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicznych oraz bezpiecznej gospodarki odpadami zawierającymi te substancje, mając na celu ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska przed tymi substancjami.
Z uwagi na fakt, że nie wszystkie kraje rozwijające się i kraje, których gospodarka jest w okresie przejściowym, posiadają odpowiednią infrastrukturę do bezpiecznego zniszczenia lub utylizacji tych zapasów oraz skażonej gleby, międzynarodowe umowy i programy przewidują transport takiej gleby do zakładów przetwarzania w celu jej oczyszczenia lub zniszczenia.
(3) Zgodnie z wymogami wyżej wymienionego programu glebę należy pakować i znakować zgodnie z Międzynarodowym morskim kodeksem towarów niebezpiecznych (kodeksem IMDG), używając do tego celu jedynie opakowań zatwierdzonych przez ONZ.
Wysyłka powinna być zgodna z kodeksem IMDG oraz z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 259/93 [2] w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar.
(4) Komisja uważa, że nie ma ryzyka rozprzestrzenienia się organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych, jeśli gleba jest oczyszczana w specjalistycznych spalarniach odpadów niebezpiecznych, które są zgodne z dyrektywą 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie spalania odpadów [3] w sposób zapewniający zniszczenie lub nieodwracalne przekształcenie pestycydów lub trwałych zanieczyszczeń organicznych.
(5) Powinno się zatem upoważnić Państwa Członkowskie do ustanawiania odstępstw, przez pewien okres i z zastrzeżeniem szczególnych warunków, w celu umożliwienia przywozu takiej skażonej gleby.
(6) Upoważnienie do ustanawiania odstępstw powinno zostać cofnięte w przypadku stwierdzenia, że szczególne warunki określone w niniejszej decyzji są niewystarczające, aby nie dopuścić do wprowadzenia do Wspólnoty organizmów szkodliwych lub że warunki te nie są przestrzegane.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Państwa Członkowskie niniejszym upoważnia się do ustanawiania odstępstw od przepisów art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w odniesieniu do zakazu, o którym mowa w pkt. 14 części A załącznika III do tej dyrektywy, oraz od przepisów art. 5 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w odniesieniu do szczególnych wymogów, o których mowa w pkt. 34 sekcji I części A załącznika IV do tej dyrektywy, w przypadku gleby pochodzącej z niektórych państw trzecich.
Upoważnienie do ustanawiania odstępstw określone w ust. 1 podlega szczególnym warunkom określonym w Załączniku i ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do gleby wprowadzanej do Wspólnoty pomiędzy dniem 1 marca 2005 r. a dniem 28 lutego 2007 r. i przeznaczonej do oczyszczenia w specjalistycznych spalarniach odpadów niebezpiecznych.
Przedmiotowe upoważnienie pozostaje bez uszczerbku dla kolejnych upoważnień lub procedur, które mogą być wymagane w innym ustawodawstwie.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie dostarczają Komisji oraz innym Państwom Członkowskim przed dniem 31 grudnia każdego roku, w którym ma miejsce przywóz, informacje wymagane zgodnie z pkt. 7 Załącznika w odniesieniu do każdej przesyłki gleby przywiezionej przed tą datą, zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie niezwłocznie informują Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o wszystkich przesyłkach wprowadzanych na ich terytorium zgodnie z niniejszą decyzją, w których przypadku następnie stwierdzono, że nie są one zgodne z niniejszą decyzją.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja może zostać odwołana, jeśli okaże się, że warunki określone w Załączniku są niewystarczające, aby nie dopuścić do wprowadzenia do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 25 stycznia 2005 r.
w sprawie stosowania art. 3 ust. 3 lit. e) dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady do urządzeń radiowych, które są przeznaczone do udziału w systemie automatycznego rozpoznawania statków (AIS)
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 110)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/53/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności [1], w szczególności jej art. 3 ust. 3 lit. e),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Niektóre Państwa Członkowskie wykonały lub zamierzają wykonać wspólne przepisy i zasady bezpieczeństwa urządzeń systemu automatycznego rozpoznawania statków (AIS) nieobjęte wymogami przewozowymi rozdziału V Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974 (SOLAS).
(2) Harmonizacja usług radiowych przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa nawigacji statków nieobjętych Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS), w szczególności w przypadku zagrożenia życia, zdrowia lub bezpieczeństwa, i z tego względu statki te zostały zaproszone przez Państwa Członkowskie do uczestnictwa w systemie AIS.
(3) System AIS opisany jest w prawidle 19 Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) do rozdziału V SOLAS – Wymagania przewozowe dla systemów i urządzeń nawigacyjnych na statkach.
(4) Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) w Regulacjach Radiowych wyznaczył określone częstotliwości 161,975 (AIS1) oraz 162,025 (AIS2) MHz do użytku w ramach systemu AIS.
Pozostałe częstotliwości przydzielone dla komunikacji morskiej mogą być dostępne dla AIS.
Wszystkie urządzenia radiowe pracujące na tych samych częstotliwościach powinny być zgodne z wyznaczonym użytkowaniem tych częstotliwości i powinny zapewniać uzasadnioną pewność prawidłowego funkcjonowania w trakcie eksploatacji.
(5) Zakres decyzji Komisji 2003/213/WE z dnia 25 marca 2003 r. w sprawie stosowania art. 3 ust. 3 lit. e) dyrektywy 1999/5/WE do urządzeń radiowych do użytku na statkach nieobjętych Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS), które są przeznaczone do udziału w systemie automatycznego rozpoznawania statków (AIS) [2], ogranicza się do urządzeń przeznaczonych do użytku na statkach nieobjętych Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS).
Uważa się, że wysoki stopień bezpieczeństwa może być zapewniony jedynie przy prawidłowym działaniu wszystkich urządzeń przeznaczonych do użytku na statkach nieobjętych SOLAS i odpowiadające im stacje przybrzeżne w systemie automatycznego rozpoznawania statków (AIS).
Te same wymogi powinny zatem mieć zastosowanie do wszystkich stacji AIS.
(6) Dla celów jasności i przejrzystości prawa decyzja 2003/213/WE powinna zatem zostać zmieniona.
(7) Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie dopiero po okresie umożliwiającym producentom dostosowanie produkcji urządzeń do nowych zasadniczych wymogów.
(8) Środki ustanowione w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Oceny Zgodności Telekomunikacji i Nadzoru Rynku,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Urządzenia radiowe, które funkcjonują w morskiej służbie ruchomej, zgodnie z art. 1 ust. 28 Regulacji Radiowych Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU), lub w morskich ruchomych urządzeniach satelitarnych, zgodnie z art. 1 ust. 29 Regulacji Radiowych (ITU), spełniają zasadnicze wymogi określone w art. 3 ust. 3 lit. e) dyrektywy 1999/5/WE.
Mając na względzie powyższe, urządzenia takie zaprojektowane są w sposób mający na celu zapewnienie ich prawidłowego funkcjonowania w zamierzonym środowisku morskim, podczas ich użytkowania na statkach nieobjętych Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) i w stacjach nadbrzeżnych oraz spełniają wszelkie właściwe wymogi funkcjonowania w systemie automatycznego rozpoznawania (AIS).
Artykuł 2
Decyzja 2003/213/WE traci moc od dnia określonego w art. 3.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 26 lipca 2005 r.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 25 stycznia 2005 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 92/34/EWG w celu przedłużenia obowiązywania odstępstwa dotyczącego warunków przywozu materiału rozmnożeniowego roślin owocowych oraz roślin owocowych przeznaczonych do produkcji owoców z państw trzecich
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 114)
(2005/54/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [1], w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja jest zobowiązana na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 92/34/EWG do zadecydowania, czy materiał rozmnożeniowy roślin owocowych oraz rośliny owocowe wytwarzane w państwie trzecim oraz spełniające te same wymogi odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowia roślin, podłoża uprawowego, pakowania, przeprowadzonych inspekcji, oznaczania i plombowania jest porównywalny z punktu widzenia wszystkich wyżej wymienionych wymogów materiałowi rozmnożeniowemu roślin owocowych i roślinom owocowym wytwarzanym we Wspólnocie i spełniającym wymogi wymienionej dyrektywy.
(2) Jednakże obecnie dostępne informacje co do wymogów mających zastosowanie w państwach trzecich wciąż są niewystarczające, aby, na tym etapie, umożliwić Komisji podjęcie takich decyzji wobec któregoś z państw trzecich.
(3) W celu uniknięcia zakłóceń ustalonych standardów handlowych powinno zezwolić się Państwom Członkowskim przywożącym z krajów trzecich materiał rozmnożeniowy roślin owocowych oraz rośliny owocowe na dalsze stosowanie wobec tych produktów wymogów będących odpowiednikami wymogów stosowanych do produktów otrzymanych we Wspólnocie, zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 92/34/EWG.
(4) Czas stosowania odstępstwa określonego w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 92/34/EWG, który został przedłużony decyzją Komisji 2002/112/WE [2] do dnia 31 grudnia 2004 r., powinien zostać odpowiednio przedłużony.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Materiału Rozmnożeniowego i Roślin Owocowych oraz ich Gatunków,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 92/34/EWG datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2007 r.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 25 stycznia 2005 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 92/33/EWG w celu przedłużenia obowiązywania odstępstwa dotyczącego warunków przywozu materiału rozmnożeniowego oraz nasadzeniowego warzyw z państw trzecich
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 115)
(2005/55/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/33/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym oraz nasadzeniowym warzyw, innym niż materiał siewny [1], w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja jest zobowiązana na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 92/33/EWG do zadecydowania, czy materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy warzyw, inny niż materiał siewny, wytwarzany w państwie trzecim oraz spełniający te same wymogi odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowia roślin, podłoża uprawowego, pakowania, przeprowadzonych inspekcji, oznaczania i plombowania jest porównywalny z punktu widzenia wszytkich wyżej wymienionych względów materiałowi rozmnożeniowemu i nasadzeniowemu, innemu niż materiał siewny, wytwarzanemu we Wspólnocie i spełniającemu wymogi wymienionej dyrektywy.
(2) Jednakże obecnie dostępne informacje co do wymogów mających zastosowanie w państwach trzecich wciąż są niewystarczające, aby, na tym etapie, umożliwić Komisji podjęcie takich decyzji wobec któregoś z państw trzecich.
(3) W celu uniknięcia zakłóceń ustalonych standardów handlowych powinno zezwolić się Państwom Członkowskim przywożącym z państw trzecich materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy warzyw, inny niż materiał siewny, na dalsze stosowanie wobec tych produktów wymogów będących odpowiednikami wymogów stosowanych do produktów otrzymanych we Wspólnocie, zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 92/33/EWG.
(4) Czas stosowania odstępstwa określonego w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 92/33/EWG, który został przedłużony decyzją Komisji 2002/111/WE [2] do dnia 31 grudnia 2004 r., powinien zostać odpowiednio przedłużony.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 92/33/EWG datę " 31 grudnia 2004 r." zastępuje się datą " 31 grudnia 2007 r.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 14 stycznia 2005 r.
ustanawiająca "Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego" do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003
(Jedynie teksty w językach niemieckim, francuskim i angielskim są autentyczne)
(2005/56/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi [1], w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 58/2003 upoważnia Komisję do ustanawiania agencji wykonawczych zgodnie ze statutem ogólnym określonym przez wyżej określone rozporządzenie oraz powierzania im niektórych zadań w zakresie zarządzania jednym lub wieloma programami wspólnotowymi; niniejsza decyzja nie narusza zakresu wyżej określonego rozporządzenia.
(2) Upoważnienie Komisji do ustanawiania agencji wykonawczych ma na celu umożliwienie jej koncentracji na podstawowych działaniach i funkcjach, których nie można zlecić na zewnątrz bez utraty kontroli i ostatecznej odpowiedzialności za działania, którymi zarządzają agencje wykonawcze.
(3) Zarządzanie niektórymi centralnymi aspektami wielu programów w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego wymaga realizacji projektów technicznych, z którymi nie wiąże się podejmowanie decyzji natury politycznej, i wymaga dużego doświadczenia technicznego i finansowego przez cały czas trwania cyklu projektu.
(4) Przekazanie agencji wykonawczej zadań związanych z realizacją programów może nastąpić przy założeniu jasnego podziału na etapy programowania projektu i podejmowania decyzji w sprawie finansowania, które powinny leżeć w gestii Komisji, z jednej strony, oraz na realizację projektów, która powinna zostać powierzona agencji wykonawczej, z drugiej strony.
(5) Ustanowienie agencji wykonawczej nie zmienia faktu przekazania Komisji przez Radę zarządzania niektórymi etapami działań realizowanych w ramach poszczególnych programów ani faktu przekazania krajowym agencjom zadań w zakresie zarządzania określonymi programami.
(6) Przeprowadzona w tym celu analiza kosztów i korzyści wykazała, że wykorzystanie agencji wykonawczej do zarządzania niektórymi centralnymi aspektami programów w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego stanowi najkorzystniejszą z dostępnych opcji, zarówno z punktu widzenia finansowego, jak i pozafinansowego.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Agencji Wykonawczych.
(8) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. określa typowe rozporządzenie finansowe dla agencji wykonawczych ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003 [2],
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Ustanowienie agencji
1.
Niniejszym ustanawia się agencję wykonawczą (zwaną dalej "Agencją") odpowiedzialną za zarządzanie działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego, której statut i zasady działania określone są w rozporządzeniu (WE) nr 58/2003.
2.
Nazwą Agencji jest "Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego".
Artykuł 2
Siedziba
Siedzibą Agencji jest Bruksela.
Artykuł 3
Kadencja
1.
Agencja ustanawiana jest na okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2005 r. i kończący się dnia 31 grudnia 2008 r.
2. Ocena działalności Agencji, w tym analiza kosztów i korzyści określona w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 58/2003, zostanie przeprowadzona przez Komisję w 2006 r. w celu ewentualnej zmiany lub rozszerzenia zakresu zadań Agencji w ramach programów nowej generacji w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego.
Artykuł 4
Cele i zadania
1.
Agencja jest odpowiedzialna za zarządzanie niektórymi aspektami następujących programów wspólnotowych:
a) drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji "Sokrates", zatwierdzony decyzją 253/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [3];
b) drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego "Leonardo da Vinci", zatwierdzony decyzją Rady 1999/382/WE [4];
c) wspólnotowy program działań "Młodzież", zatwierdzony decyzją 1031/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [5];
d) program "Kultura 2000", zatwierdzony decyzją 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [6];
e) program wspierający rozwój, rozpowszechnianie i promocję europejskich utworów audiowizualnych (MEDIA Plus – Rozwój, Rozpowszechnianie i Promocja) (2001–2005), zatwierdzony decyzją Rady 2000/821/WE [7];
f) program kształcenia dla specjalistów w europejskim przemyśle programów audiowizualnych (MEDIA – kształcenie 2001–2005), zatwierdzony decyzją 163/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [8];
g) program w celu poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) zatwierdzony decyzją 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [9];
h) wieloletni program (2004–2006) na rzecz skutecznej integracji technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w systemy edukacji i szkoleń w Europie (program "e-Learning"), zatwierdzony decyzją 2318/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [10];
i) wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udziału społeczeństwa obywatelskiego), zatwierdzony decyzją Rady 2004/100/WE [11];
j) wspólnotowy program działań na rzecz promowania podmiotów czynnie zaangażowanych w sprawy młodzieży na poziomie europejskim, zatwierdzony decyzją 790/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [12];
k) wspólnotowy program działań na rzecz promowania podmiotów czynnie zaangażowanych w sprawy młodzieży na poziomie europejskim i wspierania konkretnych działań w dziedzinie edukacji i szkoleń, zatwierdzony decyzją 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [13];
l) wspólnotowy program działań na rzecz promowania podmiotów aktywnych na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury, zatwierdzony decyzją 792/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [14];
m) projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być finansowane zgodnie z przepisami w sprawie pomocy w zakresie współpracy gospodarczej z rozwijającymi się krajami Azji, zatwierdzone na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 443/92 [15].
2.
W ramach zarządzania aspektami programów wspólnotowych określonych w ust. 1 Agencja jest odpowiedzialna za następujące zadania:
a) zarządzanie projektami przez cały okres ich realizacji w ramach wdrażania programów wspólnotowych, na podstawie przyjętego przez Komisję rocznego programu pracy równoważnego z decyzją o finansowaniu w odniesieniu do dotacji i umów w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego lub na podstawie przyjętych przez Komisję odrębnych decyzji o finansowaniu oraz wymaganych w tym celu kontroli, przyjmując właściwe decyzje na mocy upoważnienia Komisji;
b) przyjmowanie instrumentów wdrożenia budżetu w zakresie przychodów i rozchodów oraz wykonywanie, na podstawie upoważnienia Komisji, określonych lub wszystkich działań niezbędnych w celu zarządzania programami wspólnotowymi, w szczególności działań związanych z przyznawaniem dotacji i umów;
c) zbieranie, analizowanie i przekazywanie Komisji wszelkich informacji potrzebnych do zarządzania procesem wdrażania programów wspólnotowych.
3.
Agencja może zostać upoważniona przez Komisję, po uzyskaniu opinii Komitetu ds. Agencji Wykonawczych na mocy art. 24 rozporządzenia (WE) nr 58/2003, do wykonania zadań tej samej natury w ramach innych programów wspólnotowych w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego, w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 58/2003 niż te, o których mowa w ust. 1.
4.
Decyzja Komisji o przekazaniu uprawnień Agencji określa szczegółowo wszystkie powierzone jej zadania i jest dostosowywana w przypadku powierzenia Agencji dodatkowych zadań.
Jest ona przekazywana, dla celów informacyjnych, Komitetowi ds. Agencji Wykonawczych.
Artykuł 5
Struktura organizacyjna
1.
Agencją zarządza wyznaczany przez Komisję komitet sterujący oraz dyrektor.
2.
Członkowie komitetu sterującego mianowani są na okres dwóch lat.
3.
Dyrektor Agencji mianowany jest na okres czterech lat.
Artykuł 6
Dotacje
Agencja otrzymuje dotację włączoną do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, która jest pobierana z funduszy przeznaczonych na programy określone w art. 4 ust. 1 i, tam gdzie jest to właściwe, z funduszy przeznaczonych na inne programy wspólnotowe, których wykonanie jest powierzone Agencji na mocy art. 4 ust. 3.
Artykuł 7
Wymagania w zakresie nadzoru i sprawozdawczości
Agencja podlega kontroli Komisji i regularnie składa sprawozdania na temat postępów w realizacji programów, za które jest odpowiedzialna, zgodnie z uzgodnieniami i z częstotliwością podaną w akcie delegacji uprawnień.
Artykuł 8
Wykonywanie budżetu operacyjnego
Agencja wykonuje swój budżet operacyjny zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1653/2004.
Decyzja Komisji
z dnia 26 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję Komisji 2003/135/WE w sprawie zakończenia planów zwalczania i szczepień w krajach federalnych Dolnej Saksonii, Północnej Nadrenii-Westfalii oraz planu zwalczania w Kraju Saary (Niemcy)
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 119)
(Jedynie teksty w językach niemieckim i francuskim są autentyczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/58/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń [1], w szczególności jej art. 16 ust. 1 i art. 20 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja przyjęła decyzję 2003/135/WE z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie zatwierdzenia planów zwalczania klasycznego pomoru świń i szczepień interwencyjnych dzikich świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń w Niemczech, krajach federalnych Dolnej Saksonii, Północnej Nadrenii-Westfalii, Nadrenii-Palatynatu i Kraju Saary [2] jako jeden z środków zwalczania klasycznego pomoru świń.
(2) Komisja przyjęła decyzję 2004/146/WE z dnia 12 lutego 2004 r. zmieniajaca decyzję 2003/135/WE w sprawie zakończenia planu szczepień dzikich świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń w Kraju Saary oraz zwiększenia zasięgu planu szczepień w Nadrenii-Palatynacie.
(3) Władze niemieckie poinformowały Komisję o sytuacji dotyczącej rozwoju choroby w ostatnim czasie u dzikich świń w Dolnej Saksonii, Północnej Nadrenii-Westfalii oraz w Kraju Saary.
Informacje wskazują na to, iż klasyczny pomór dzikich świń skutecznie zwalczono oraz że plany zwalczania i szczepień nie muszą już być stosowane w powyższych krajach federalnych.
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/135/WE.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W Załączniku do decyzji 2003/135/WE wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt. 1:
- skreśla się tytuły A, B i D,
- tytuł "C. Nadrenia-Palatynat" otrzymuje brzmienie "Nadrenia-Palatynat";
b) w pkt. 2:
- skreśla się tytuły A i B;
- tytuł "C. Nadrenia-Palatynat" otrzymuje brzmienie "Nadrenia-Palatynat".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec oraz do Republiki Francuskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 26 stycznia 2005 r.
zatwierdzająca plany zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń i szczepień interwencyjnych tych świń w Słowacji
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 127)
(Jedynie tekst w języku słowackim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/59/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń [1], w szczególności jej art. 16 ust. 1 i art. 20 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W 2004 r. na niektórych obszarach Słowacji wystąpił klasyczny pomór świń wśród populacji dzikich świń.
W odpowiedzi na wybuch klasycznego pomoru świń Komisja przyjęła decyzje 2004/375/WE [2], 2004/625/WE [3] i 2004/831/WE [4] zmieniające decyzję Komisji 2003/526/WE z dnia 18 lipca 2003 r. dotyczącą środków ochronnych odnoszących się do klasycznego pomoru świń w niektórych Państwach Członkowskich [5], która ustanowiła pewne dodatkowe środki kontroli choroby.
(2) Słowacja wprowadziła intensywny program badania klasycznego pomoru świń u dzikich świń na terenie całego kraju, a szczególnie na obszarach zakażonych.
Program ten jest nadal realizowany.
(3) W związku z powyższym Słowacja złożyła ostatnio do zatwierdzenia plan zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń w okręgowych ośrodkach administracji ds. weterynaryjnych i żywieniowych (DVFA) następujących okręgów: Trnava (w tym okręgi Piešťany, Hlohovec i Trnava), Levice (w tym okręg Levice), Nitra (w tym okręgi Nitra i Zlaté Moravce), Topoľčany (w tym okręg Topoľčany), Nové Mesto nad Váhom (w tym okręg Nové Mesto nad Váhom), Trenčín (w tym okręgi Trenčín i Bánovce nad Bebravou), Prievidza (w tym okręgi Prievidza i Partizánske), Púchov (w tym okręgi Púchov i Ilava), Žiar nad Hronom (w tym okręgi Žiar nad Hronom, Žarnovica i Banská Štiavnica), Zvolen (w tym okręgi Zvolen i Detva), Banská Bystrica (w tym okręgi Banská Bystrica i Brezno), Lučenec (w tym okręg Lučenec i Poltár) oraz Veľký Krtíš.
(4) Ponadto Słowacja zamierza wprowadzić szczepienie dzikich świń w okręgach: Trenčín, Bánovce nad Bebravou, Prievidza, Partizánske, Zvolen, Krupina, Detva, Veľký Krtíš, Lučenec i Poltár i w związku z tym przedstawiła również do zatwierdzenia plan szczepień interwencyjnych.
(5) Władze Słowacji zezwoliły na stosowanie w postaci doustnej przynęty szczepionek atenuowanych złożonych z żywych bakterii przeciwko klasycznemu pomorowi świń (szczep C) w celu uodpornienia dzikich świń.
(6) Przeanalizowano przedstawione przez Słowację plany zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń i szczepień interwencyjnych tych świń na wyznaczonych obszarach i stwierdzono, że są zgodne z dyrektywą 2001/89/WE.
(7) Dla zachowania przejrzystości należy określić w niniejszej decyzji obszary geograficzne, na których plany zwalczania klasycznego pomoru świń i szczepień interwencyjnych mają zostać zrealizowane.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedstawiony przez Słowację plan zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń na obszarze, o którym mowa w pkt. 1 Załącznika, zostaje zatwierdzony.
Artykuł 2
Przedstawiony przez Słowację plan szczepień interwencyjnych dzikich świń na obszarze, o którym mowa w pkt. 2 Załącznika, zostaje zatwierdzony.
Artykuł 3
Słowacja natychmiast podejmie niezbędne środki w celu zastosowania się do niniejszej decyzji, a następnie poda je do wiadomości i niezwłocznie poinformuje o tym Komisję.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Słowackiej.
Decyzja Komisji
z dnia 20 stycznia 2005 r.
zmieniająca Decyzję Komisji 2003/881/WE dotyczącą zdrowia zwierząt oraz warunków certyfikacji w przywozie pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z określonych państw trzecich w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5567)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/60/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG [1] z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A punkt I do dyrektywy 90/425/EWG, w szczególności jej art. 17 ust. 2 lit. b), art. 3 lit. a) oraz art. 19 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2003/881/WE [2] ustanawia warunki zdrowia zwierząt i warunki certyfikacji w przywozie pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z określonych państw trzecich.
(2) Mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida) oraz roztocze Tropilaelaps (Tropliaelaps spp.) są egzotycznymi pasożytami atakującymi pszczoły miodne, które rozprzestrzeniły się w wielu państwach trzecich, powodując poważne problemy dla pszczelarstwa.
Aby zapobiec przedostaniu się tych pasożytów do UE, w decyzji 2003/881/WE ustanowiono środki ochronne w odniesieniu do przywozu żywych pszczół i trzmieli.
(3) Mając na uwadze charakterystykę tych chorób i brak standardu obowiązkowego ich zgłaszania w ramach Międzynarodowego Urzędu ds. Epizootii (OIE), wymogi dotyczące przywozu żywych królowych pszczół i trzmieli do UE przewidują obowiązek zgłaszania małego chrząszcza ulowego i roztocza Tropilaelaps na całym terytorium trzeciego państwa wysyłki.
Właściwy organ w USA (APHIS – Inspekcja Zdrowia Zwierząt i Roślin) poinformował służby Komisji, że nie dzieje się tak we wszystkich stanach USA.
Z tego powodu poproszono Komisję, aby wprowadziła odstępstwo, na mocy którego dozwolony byłby wywóz żywych królowych pszczół i trzmieli z Hawajów, które są geograficznie oddzielone od wszystkich innych stanów i gdzie choroby podlegają obowiązkowi zgłoszenia.
(4) Właściwy organ USA przekazał wszystkie niezbędne informacje w sprawie sytuacji zdrowia zwierząt dotyczące pszczół i trzmieli z Hawajów, podkreślając, że na ich terytorium nie przywożono pszczół od 1985 r. i że systematycznie prowadzone są programy kontrolne w celu wykrycia chorób pszczół i trzmieli włączając w to małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz roztocze Tropilaelaps (Tropilaelaps spp).
(5) Mając na względzie szczególne położenie geograficzne Hawajów i status zdrowotny w zakresie chorób pszczół i trzmieli, należy stworzyć mechanizm regionalizacji dla odizolowanych terytoriów, pozwalający na wprowadzenie właściwych odstępstw oraz należy przyznać Hawajom takie odstępstwo, aby zezwolić na przywóz żywych królowych pszczół i trzmieli wyłącznie z tej części USA.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 i załączniki do decyzji Komisji 2003/881/WE.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji Komisji 2003/881/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
1.
Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) jak zostało to przewidziane w dyrektywie 92/65/EWG, jeśli spełnione są następujące warunki:
- pochodzą one z państw trzecich lub ich części wymienionych w części 1 załącznika III oraz,
- towarzyszy im świadectwo zdrowia zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I oraz odpowiadają gwarancjom ustalonym w tym świadectwie, oraz,
- przesyłki są ograniczone do maksymalnie 20 robotnic towarzyszących jednej królowej w pojedynczym pakiecie.
2.
Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z państwa trzeciego, określony w ust. 1, jeżeli występowanie zgnilca amerykańskiego, małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz roztocza Tropilaelaps (Tropilaelaps spp.) podlega obowiązkowi zgłoszenia choroby/pasożyta na całym terytorium takiego państwa trzeciego.
W drodze odstępstwa, przywóz pszczół i trzmieli dozwolony jest z geograficznie i epidemiologicznie oddzielonej części państwa trzeciego wymienionego w części 2 załącznika III.
Stosując takie odstępstwo, automatycznie wyklucza się przywóz pszczół i trzmieli ze wszystkich innych części takiego państwa trzeciego niewymienionych w części 2 załącznika III.
3.
W miejscu przeznaczenia, gdzie roje są poddawane kontroli urzędowej przed wprowadzeniem do miejscowych rodzin, królowe są przenoszone do nowych pakietów.
4.
Pakiety, robotnice i pozostały materiał towarzyszący królowym z kraju pochodzenia będącego państwem trzecim jest przesyłany do laboratorium do kontroli na obecność małego chrząszcza ulowego, jego jaj lub larw oraz oznak roztocza Tropilaelaps.
Po kontroli laboratoryjnej cały materiał ulega zniszczeniu.";
2) załącznik I zastępuje się załącznikiem I do niniejszej decyzji;
3) załącznik II do tej decyzji dodaje się jako nowy załącznik III.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 7 lutego 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 27 stycznia 2005 r.
w sprawie środków ochronnych odnoszących się do rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii, uchylająca decyzję 2004/908/WE
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 145)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/61/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [1], w szczególności jej art. 18 ust. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [2], w szczególności jej art. 22 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 23 grudnia 2004 r. Bułgaria potwierdziła wybuch rzekomego pomoru drobiu w okręgu administracyjnym Kyrdżali w Bułgarii.
W celu zmniejszenia ryzyka wprowadzenia choroby do Wspólnoty przyjęto decyzję Komisji 2004/908/WE z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie środków ochronnych odnoszących się do rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii [3] jako natychmiastowy środek w celu zawieszenia przywozu żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych oraz jaj wylęgowych tych gatunków pochodzących z Bułgarii.
(2) Bułgaria podała dodatkowe informacje na temat sytuacji tej choroby oraz wystąpiła z wnioskiem o regionalizację w celu zezwolenia na zniesienie zawieszenia dla kraju, z wyjątkiem okręgu administracyjnego Kyrdżali, w związku z tym, że sytuacja na pozostałym terenie kraju wydaje się być zadowalająca.
(3) Dlatego też środki przyjęte przez Komisję w odniesieniu do wybuchu rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii powinny zostać w odpowiedni sposób zmienione, natomiast decyzja 2004/908/WE powinna zostać uchylona i zastąpiona niniejszą decyzją.
(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Państwa Członkowskie zawieszają przywóz z okręgu administracyjnego Kyrdżali w Bułgarii żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych oraz jaj wylęgowych tych gatunków.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie zawieszają przywóz następujących produktów z okręgu administracyjnego Kyrdżali w Bułgarii:
a) świeżego mięsa z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych; oraz
(b) preparatów i wyrobów mięsnych składających się z lub zawierających mięso gatunków określonych w lit. a).
Artykuł 3
1.
W drodze odstępstwa od art. 2 lit. a) i b) Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz wyrobów objętych tym artykułem, uzyskanych z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych pochodzących z okręgu administracyjnego Kyrdżali w Bułgarii, które zostały poddane ubojowi lub zabite przed dniem 16 listopada 2004 r.
2.
Świadectwa weterynaryjne towarzyszące przesyłkom wyrobów określonych w ust. 1 zawierają następujący tekst:
"Świeże mięso drobiowe/świeże mięso z ptaków bezgrzebieniowych/świeże mięso z dzikich ptaków łownych/wyroby mięsne składające się z lub zawierające mięso drobiowe, mięso z ptaków bezgrzebieniowych, dzikich lub hodowlanych ptaków łownych/preparaty mięsne składające się z lub zawierające mięso drobiowe, mięso ptaków bezgrzebieniowych, mięso z dzikich lub hodowlanych ptaków łownych [4], zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2005/61/WE
3.
W drodze odstępstwa od lit. b) art. 2 niniejszej decyzji, Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz wyrobów mięsnych składających się z lub zawierających mięso drobiowe, mięso z ptaków bezgrzebieniowych, mięso z dzikich lub hodowlanych ptaków łownych, jeżeli mięso tych gatunków poddano jednej ze szczególnych metod obróbki określonych w pkt B, C lub D w części IV Załącznika do decyzji Komisji 97/222/WE [5].
Artykuł 4
Państwa Członkowskie zmieniają środki stosowane przez nie względem wymiany handlowej w celu dostosowania ich do niniejszej decyzji i niezwłocznie w odpowiedni sposób publikują informację o przyjętych środkach.
Informują o tym niezwłocznie Komisję.
Artykuł 5
Decyzja 2004/908/WE traci moc.
Artykuł 6
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 16 maja 2005 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 27 stycznia 2005 r.
ustanawiająca środki przejściowe, które powinien stosować Cypr w odniesieniu do spopielania lub zakopywania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 133)
(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/62/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], w szczególności jego art. 24 ust. 6 i art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 można przyznać odstępstwo dotyczące usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przez spopielanie lub zakopywanie na miejscu w ściśle określonych okolicznościach.
Rozporządzenie to stanowi również, że nie można przyznać odstępstwa w odniesieniu do zwierząt podejrzanych o zarażenie pasażowalną encefalopatią gąbczastą (TSE) lub u których obecność TSE stwierdzono urzędowo.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 811/2003 z dnia 12 maja 2003 r. wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do zakazu powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego ryb, składowania lub spopielania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz niektórych środków przejściowych [2] ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przez spopielenie lub zakopanie na miejscu.
(3) Decyzja Komisji 2004/467/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiająca środki przejściowe, które mają być stosowane przez Cypr i Estonię w odniesieniu do spopielenia lub zakopania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady [3] wprowadza odstępstwo od tych przepisów pozostające w mocy do dnia 1 stycznia 2005 r.
(4) Cypr poinformował Komisję, że do dnia 1 stycznia 2005 r. nie będzie posiadać działającego systemu zbierania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
Niezbędne jest więc utrzymanie środków przejściowych ustanowionych w decyzji 2004/467/WE przez dłuższy czas.
(5) W okresie przejściowym Cypr powinien podjąć niezbędne środki w celu uniknięcia zagrożeń dla zdrowia zwierząt lub ludzi i środowiska naturalnego, jak stanowi rozporządzenie (WE) nr 811/2003.
(6) Środki, o których mowa w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Cypr może zezwolić w odniesieniu do własnego terytorium i do dnia 1 listopada 2005 r. na spopielanie i zakopywanie na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
2. Odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do surowców kategorii 1, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.
Artykuł 2
Zezwalając na spopielanie lub zakopywanie na miejscu, jak stanowi art. 1 niniejszej decyzji, Cypr podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu uniknięcia zagrożeń dla zdrowia zwierząt lub ludzi i środowiska naturalnego zgodnie z przepisami wykonawczymi ustanowionymi w art. 6 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 811/2003.
Do dnia 1 czerwca 2005 r.
Cypr poinformuje Komisję i inne Państwa Członkowskie o postępach dokonanych w ustanawianiu systemu usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 1 listopada 2005 r.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Cypryjskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 24 stycznia 2005 r.
zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 2735)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/63/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji [1], w szczególności jej art. 4 ust. 2, lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE zabrania stosowania ołowiu, rtęci, kadmu lub sześciowartościowego chromu w materiałach i częściach pojazdów wprowadzanych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., innych niż w przypadkach wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy, na określonych w nim warunkach.
(2) Ponieważ ponowne wykorzystanie, modernizacja i przedłużanie cyklu życia pojazdów są korzystne, należy zapewnić dostęp do części zamiennych wykorzystywanych przy naprawie pojazdów, które były już wprowadzone na rynek w dniu 1 lipca 2003 r.
Należy zatem dopuścić wykorzystanie ołowiu, rtęci, kadmu lub sześciowartościowego chromu w częściach zamiennych wprowadzonych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r. do naprawy tego rodzaju pojazdów.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/53/WE.
(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 18 dyrektywy Rady 75/442/EWG [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE tiret piąte "Uwag" otrzymuje brzmienie:
"— części zamienne wprowadzone na rynek po dniu 1 lipca 2003 r. wykorzystywane w pojazdach wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2003 r. są wyłączone z postanowień art. 4 ust. 2 lit. a) [3].
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 26 stycznia 2005 r.
wprowadzająca w życie dyrektywę Rady 92/65/EWG w odniesieniu do warunków przywozu kotów, psów i fretek z przeznaczeniem dla zatwierdzonych jednostek, instytutów lub ośrodków
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 118)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/64/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG [1], w szczególności jej art. 19,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 92/65/EWG ustanawia warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków.
Wymieniona dyrektywa stanowi, że warunki przywozu kotów, psów i fretek muszą być co najmniej równoważne warunkom określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 998/2003 z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG [2].
Wprowadzenie jednakowych warunków dotyczących handlowego i niehandlowego przemieszczania tych gatunków ma na celu uniknięcie nadużyć finansowych w handlu zwierzętami domowymi.
(2) Ryzyko zaistnienia nadużyć finansowych jest nieznaczne w przypadku przemieszczania tych gatunków pomiędzy jednostkami, instytutami lub ośrodkami zatwierdzonymi zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG.
(3) Właściwym jest określenie specjalnych warunków przywozu kotów, psów i fretek z przeznaczeniem dla jednostek, instytutów lub ośrodków zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG.
(4) Niezbędnym jest ustanowienie wzoru świadectwa zdrowia na przywóz kotów, psów i fretek z przeznaczeniem dla zatwierdzonych jednostek, instytutów lub ośrodków.
(5) Środki, o których mowa w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przywóz kotów, psów i fretek z przeznaczeniem dla jednostek, instytutów lub ośrodków zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG spełnia następujące warunki:
a) zwierzęta muszą pochodzić z kraju trzeciego lub terytorium wymienionego w sekcji 2 części B lub w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003, oraz
b) muszą posiadać świadectwo weterynaryjne odpowiadające wzorowi świadectwa zdrowia określonemu w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lutego 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 28 stycznia 2005 r.
w sprawie niektórych tymczasowych gwarancji dodatkowych dla Danii w związku ze zmianą jej statusu jako państwa nieobjętego szczepieniem przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 143)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/65/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych [1], w szczególności jej art. 12 ust. 2 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 91/552/EWG z dnia 27 września 1991 r. ustanawiająca status Danii w odniesieniu do rzekomego pomoru drobiu [2] ustanowiła status Danii jako Państwa Członkowskiego nieobjętego szczepieniem przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu do celów handlu wewnątrzwspólnotowego i przywozu drobiu z państw trzecich.
(2) Ze względu na rozwój sytuacji w ostatnim okresie w odniesieniu do rzekomego pomoru drobiu Dania zamierza wprowadzić szczepienia drobiu przeciwko tej chorobie i dlatego należy zawiesić jej status jako Państwa Członkowskiego nieobjętego szczepieniem przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu zgodnie z dyrektywą 90/539/EWG.
(3) Utrzymanie obecnego stanu zdrowotnego drobiu w Danii w trakcie wstępnego etapu szczepień przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu wymaga określenia przejściowych zasad dotyczących udzielania dodatkowych gwarancji w odniesieniu do wysyłek realizowanych do tego Państwa Członkowskiego w danym okresie.
(4) W związku z powyższym Danii należy przyznać określone dodatkowe gwarancje, które mogą obejmować badanie drobiu zgodnie z decyzją Komisji 92/340/EWG [3] w sprawie badania drobiu na wykrywanie rzekomego pomoru drobiu przed wysyłką.
(5) Należy zatem uchylić decyzję 91/552/EWG.
(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zakres i przedmiot
Niniejsza decyzja ma zastosowanie do wewnątrzwspólnotowego handlu drobiem, zdefiniowanym w art. 2 ust. 1 dyrektywy 90/539/EWG, wysyłanym do Danii z Państw Członkowskich, które nie mają statusu państwa nieobjętego szczepieniem przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu zgodnie z art. 12 ust. 2 wyżej wymienionej dyrektywy, a także z państw trzecich.
Artykuł 2
Uprzednie zezwolenie na wysyłanie drobiu do Danii
Wniosek o zezwolenie właściwych władz weterynaryjnych Danii należy złożyć przed dokonaniem wysyłki drobiu.
Wniosek o zezwolenie zawiera informacje dotyczące typu i systemu szczepień stosowanych w celu uodpornienia drobiu przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu.
Artykuł 3
Pobieranie próbek i badanie drobiu wysyłanego do Danii
Właściwe władze Danii mogą wymagać poddania drobiu badaniu zgodnie z art. 1 i 2 decyzji 92/340/EWG z uwzględnieniem informacji przekazanych zgodnie z art. 2 niniejszej decyzji.
Article 4
Odmowa przyjęcia przesyłki drobiu przez Danię
W przypadku gdy Dania, po uwzględnieniu informacji przewidzianych w art. 2 niniejszej decyzji i wyników badań, o których mowa w art. 3 tej decyzji, podejmie decyzję o nieprzyznaniu zezwolenia na wprowadzenie wysyłki danej partii drobiu na jej terytorium, powiadamia Komisję i inne zainteresowane Państwo Członkowskie lub państwo trzecie o przyczynach przyjęcia takiej decyzji.
Artykuł 5
Uchylenie decyzji 91/552/EWG
Decyzja 91/552/WE traci moc.
Artykuł 6
Stosowanie
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 28 lutego 2006 r.
Artykuł 7
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 28 stycznia 2005 r.
uchylająca decyzję 2003/363/WE zatwierdzającą plan zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń w niektórych regionach Belgii
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 144)
(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/66/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń [1], w szczególności jej art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W listopadzie 2002 r. potwierdzono wystąpienie klasycznego pomoru świń u dzikich świń w Belgii.
Decyzja Komisji
z dnia 28 stycznia 2005 r.
zmieniająca załączniki I i II do decyzji 2003/634/WE zatwierdzającej programy w celu uzyskania statusu zatwierdzonych stref i zatwierdzonych hodowli w strefach niezatwierdzonych w odniesieniu do wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS) i zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN)
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 148)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/67/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury [1], w szczególności jej art. 10 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2003/634/WE [2] zatwierdza i wymienia programy przedłożone przez różne Państwa Członkowskie.
Programy te mają na celu umożliwienie Państwu Członkowskiemu wszczęcie procedur w odniesieniu do strefy lub hodowli znajdującej się w strefie niezatwierdzonej, celem nadania jej statusu strefy lub hodowli zatwierdzonej w strefie niezatwierdzonej, w odniesieniu do jednej lub więcej chorób ryb: wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS) oraz zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN).
(2) W piśmie z dnia 20 kwietnia 2004 r. Cypr złożył wniosek o zatwierdzenie programu, który ma być zastosowany na całym terytorium Cypru.
Stwierdzono, że przedłożony wniosek jest zgodny z art. 10 dyrektywy 91/67/EWG i w związku z tym program należy zatwierdzić.
(3) Programy mające zastosowanie w strefie Zona Val Brembana i hodowli Azienda Troticoltura S Cristina we Włoszech zostały zakończone. W związku z tym należy je usunąć z załączników I i II do decyzji 2003/634/WE.
Decyzja Rady
z dnia 24 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 2004/197/WPZiB ustanawiającą mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena)
(2005/68/WPZiB)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 13 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 23 lutego 2004 r. Rada przyjęła decyzję 2004/197/WPZiB [1], która przewiduje, że jej pierwszy przegląd będzie miał miejsce przed końcem 2004 r.
(2) Rada, w swoich konkluzjach z dnia 14 maja 2003 r., potwierdziła potrzebę utworzenia sił szybkiego reagowania, w szczególności do zadań humanitarnych i ratowniczych.
(3) Komitet Wojskowy UE w swoim sprawozdaniu z dnia 3 marca 2004 r. szczegółowo określił koncepcję sił wojskowych szybkiego reagowania UE.
Następnie, w dniu 14 czerwca 2004 r., zdefiniował on koncepcję Zgrupowań Taktycznych UE.
(4) W dniu 17 czerwca 2004 r. Rada Europejska zatwierdziła sprawozdanie w sprawie EPBO, w którym podkreślono, że prace dotyczące sił szybkiego reagowania UE powinny zostać przyspieszone w celu osiągnięcia początkowego potencjału operacyjnego na początku 2005 r.
(5) W świetle tych wydarzeń, wcześniejsze finansowanie operacji wojskowych UE powinno zostać usprawnione, w szczególności w odniesieniu do operacji szybkiego reagowania.
Z tego powodu planowany jest nowy system wcześniejszego finansowania, szczególnie i w pierwszej kolejności w odniesieniu do operacji szybkiego reagowania; w określonych warunkach wkład wniesiony wcześniej może zostać wykorzystany do wcześniejszego finansowania zwykłych operacji, szczególnie tych, w przypadku których odstęp czasu pomiędzy przyjęciem wspólnego działania a decyzją dotyczącą rozpoczęcia operacji jest krótki.
(6) W związku z tym decyzja 2004/197/WPZiB powinna zostać zmieniona,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 r. wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 25 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 25
Wcześniejsze finansowanie
1.
W przypadku operacji wojskowych szybkiego reagowania UE od Państw Członkowskich wnoszących wkład należne są wkłady w wysokości kwoty referencyjnej.
Bez uszczerbku dla art. 24 ust. 4, płatności następują jak określono poniżej.
2.
Do celów wcześniejszego finansowania operacji wojskowych szybkiego reagowania UE uczestniczące Państwa Członkowskie:
a) wnoszą swój wkład na rzecz Athena z góry;
b) lub, gdy Rada zadecyduje o przeprowadzeniu operacji wojskowej szybkiego reagowania UE, do której finansowania wnoszą one wkład, wpłacają swój wkład w koszty wspólne takiej operacji w wysokości kwoty referencyjnej w terminie pięciu dni od daty przekazania wezwania, o ile Rada nie zadecyduje inaczej.
3.
Do celów, o których mowa powyżej, Specjalny Komitet, w którego skład wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego Państwa Członkowskiego, które zdecydowały się wnosić swój wkład z góry (dalej zwanych "Państwami Członkowskimi, które wnoszą wkład z góry"), zamieszcza tymczasowe środki w szczególnym tytule w budżecie.
Takie tymczasowe środki są pokrywane z wkładów płatnych przez Państwa Członkowskie, które wnoszą wkład z góry, w terminie 90 dni od daty przekazania wezwania do zapłaty takich wkładów.
Wkłady płatne z góry należne za rok 2005 są płatne w dwóch ratach odpowiednio do dnia 30 kwietnia i do dnia 30 listopada 2005 r.
4.
Bez uszczerbku dla art. 24 ust. 4, wkłady należne od Państwa Członkowskiego, które wnosi wkład z góry, do wysokości wkładu, który zapłaciło w ramach tymczasowych środków, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, są należne w terminie 90 dni od daty przekazania wezwania do zapłaty.
Podobna kwota może zostać udostępniona dowódcy operacji z wkładów wpłaconych z góry.
5.
Niezależnie od przepisów art. 20, wszelkie tymczasowe środki, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, które zostały wykorzystane na cele operacji, są uzupełniane w terminie 90 dni od daty przekazania wezwania.
6.
Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1, każde Państwo Członkowskie, które wnosi wkład z góry, może w określonych okolicznościach upoważnić Zarządcę do wykorzystania jego wkładu wniesionego z góry do pokrycia wkładu w operację, w której uczestniczy, inną niż operacja szybkiego reagowania.
Wkład opłacony z góry jest uzupełniany przez dane Państwo Członkowskie w terminie 90 dni od przekazania wezwania.
7.
Niezależnie od przepisów art. 31 ust. 3, dowódca operacji może wykorzystać i wypłacić udostępnione mu kwoty.
8.
Każde Państwo Członkowskie może zmienić swoją decyzję o wniesieniu wkładu z góry poprzez powiadomienie o tym Zarządcy z przynajmniej trzymiesięcznym wyprzedzeniem.";
2) w art. 24 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:
"6.
Bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszej decyzji, wkłady są wnoszone w ciągu 30 dni od przekazania odpowiedniego wezwania."
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 lutego 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 25 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 98/695/WE ustanawiającą specjalne warunki regulujące przywóz produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z Meksyku w odniesieniu do wyznaczania właściwego organu oraz wzoru świadectwa zdrowia
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4564)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/70/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa [1], w szczególności jej art. 11 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 98/695/WE wyznacza [2] wyznacza "Dirección General de Control Sanitario de Productos y Servicios (DGCSPS) de la Secretaría de Salud" jako właściwy organ w Meksyku do sprawdzania i zaświadczania zgodności produktów rybołówstwa i akwakultury z wymaganiami dyrektywy 91/493/EWG.
(2) W następstwie restrukturyzacji władz administracyjnych Meksyku właściwy organ został zmieniony na "Comisión Federal para la Protección contra Riesgos Sanitarios (CFPRS)".
Ten nowy organ jest w stanie skutecznie sprawdzać przestrzeganie obowiązującego ustawodawstwa.
(3) CFPRS udzieliła oficjalnego zapewnienia w kwestii zgodności z normami kontroli zdrowotnej oraz monitorowania produktów rybołówstwa i akwakultury określonymi w dyrektywie 91/493/EWG oraz w odniesieniu do spełnienia wymogów higieny równoważnych wymogom ustanowionym przez tę dyrektywę.
(4) W związku z tym decyzja 98/695/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 98/695/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
"Comisión Federal para la Protección contra Riesgos Sanitarios (CFPRS)" w Meksyku jest właściwym organem do sprawdzania i poświadczania zgodności produktów rybołówstwa i akwakultury z wymaganiami dyrektywy 91/493/EWG.";
2) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2.
Świadectwa muszą zawierać nazwisko, stanowisko i podpis przedstawiciela CFPRS oraz jego urzędową pieczęć w kolorze innym niż pozostałe adnotacje na świadectwie.";
3) załącznik A zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 17 marca 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 26 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 97/296/WE ustalającą wykaz państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi w odniesieniu do Antigui i Barbudy, Hongkongu, Salwadoru i Słowacji
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4608)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/71/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania, na okres przejściowy, tymczasowych wykazów zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży [1], w szczególności jej art. 2 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 97/296/WE z dnia 22 kwietnia 1997 r. ustalająca wykaz państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi [2] wymienia państwa i terytoria, z których dopuszcza się przywóz produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Część I Załącznika do tej decyzji zawiera wykaz państw i terytoriów objętych szczególną decyzją na mocy dyrektywy Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 ustanawiającej warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa [3], natomiast część II tego załącznika zawiera wykaz państw i terytoriów spełniających warunki określone w art. 2 ust. 2 decyzji 95/408/WE.
(2) Decyzje Komisji 2005/72/WE [4], 2005/73/WE [5] oraz 2005/74/WE [6] przewidują szczególne warunki dla produktów rybołówstwa pochodzących z Atigui i Barbudy, Hongkongu oraz Salwadoru, które powinny być ujęte w wykazie zawartym w Załączniku do decyzji 91/296/WE.
(3) Wykaz ustanowiony w części I załącznika do decyzji 97/296/WE obejmuje również Słowację.
Ponieważ państwo to jest obecnie Państwem Członkowskim, jego nazwa powinna zostać skreślona z wykazu.
(4) W celu zapewnienia przejrzystości wspomniany wykaz powinien zostać w całości zmieniony.
(5) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić decyzję 97/296/WE.
(6) Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie, począwszy od tego samego dnia co decyzje 2005/72/WE, 2005/73/WE oraz 2005/74/WE w odniesieniu do przywozu produktów rybołówstwa z Antigui i Barbudy, Hongkongu i Salwadoru.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do decyzji 97/296/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 17 marca 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 28 stycznia 2005 r.
ustanawiająca specjalne warunki przywozu produktów rybołówstwa z Antigui i Barbudy
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4609)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/72/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa [1], w szczególności jej art. 11 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W imieniu Komisji przeprowadzono na Antugui i Barbudzie inspekcję w celu sprawdzenia warunków produkcji, przechowywania i wysyłki produktów rybołówstwa do Wspólnoty.
(2) Wymogi ustawodawstwa Antigui i Barbudy w zakresie kontroli sanitarnej oraz monitorowania produktów rybołówstwa można uznać za równoważne z wymogami ustanowionymi w dyrektywie 91/493/EWG.
(3) W szczególności "Fisheries Division (FD) of the Ministry of Agriculture, Lands and Fisheries" jest w stanie skutecznie sprawdzać przestrzeganie obowiązującego ustawodawstwa.
(4) FD udzielił oficjalnego zapewnienia co do zgodności z normami kontroli zdrowotnej oraz monitorowania żywych skorupiaków określonymi w rozdziale V Załącznika do dyrektywy 91/493/EWG oraz w odniesieniu do spełnienia wymogów higieny równoważnych wymogom ustanowionym przez tę dyrektywę.
(5) Należy określić szczegółowe zasady dotyczące produktów rybołówstwa przywożonych z Antigui i Barbudy do Wspólnoty, zgodnie z dyrektywą 91/493/EWG.
(6) Niezbędne jest sporządzenie wykazu przedsiębiorstw, które otrzymały zezwolenie, statków przetwórni lub chłodni składowych oraz wykazu statków zamrażalni wyposażonych zgodnie z wymogami dyrektywy Rady 92/48/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającej minimalne zasady higieny mające zastosowanie do produktów rybołówstwa otrzymanych na pokładzie niektórych statków zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) pkt i) dyrektywy 91/493/EWG [2].
Wykazy te należy sporządzić na podstawie komunikatu przekazanego Komisji przez FD.
(7) Właściwe jest, aby obecną decyzję stosować 45 dni po jej opublikowaniu w przewidzianym koniecznym okresie przejściowym.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Fisheries Division of the Ministry of Agriculture, Lands and Fisheries jest właściwym organem na Antigui i Barbudzie dla sprawdzania i poświadczania zgodności produktów rybołówstwa z wymogami dyrektywy 91/493/EWG.
Artykuł 2
Produkty rybołówstwa przywożone do Wspólnoty z wysp Antigua i Barbuda spełniają wymogi określone w art. 3, 4 oraz 5.
Artykuł 3
1.
Produktami rybołówstwa są żywe skorupiaki.
2.
Każda przesyłka zaopatrzona jest w numerowany oryginał świadectwa zdrowia, należycie wypełniony, podpisany, opatrzony datą i sporządzony na jednym arkuszu papieru zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku I.
3.
Świadectwo sporządzone jest w co najmniej jednym języku urzędowym Państwa Członkowskiego, w którym przeprowadzane są kontrole.
4.
Świadectwo zawiera nazwisko, stanowisko i podpis przedstawiciela FD oraz jego urzędową pieczęć odciśniętą w kolorze różniącym się od pozostałych adnotacji.
Artykuł 4
Produkty pochodzą z zatwierdzonych zakładów, statków przetwórni lub chłodni składowych, lub z zarejestrowanych statków zamrażalni wymienionych w załączniku II.
Artykuł 5
Na wszystkich opakowaniach znajduje się nieusuwalne oznaczenie nazwy "ANTIGUA AND BARBUDA" oraz numer zatwierdzenia/rejestracji przedsiębiorstwa, statku przetwórni, chłodni składowej lub statku zamrażalni, z których pochodzą produkty.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 17 marca 2005 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 28 stycznia 2005 r.
ustanawiająca specjalne warunki przywozu produktów rybołówstwa z Hongkongu
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4612)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/73/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa [1], w szczególności jej art. 11 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W imieniu Komisji przeprowadzono w Hongkongu inspekcję mającą na celu sprawdzenie warunków produkcji, przechowywania i wysyłki produktów rybołówstwa do Wspólnoty.
(2) Wymogi ustawodawstwa Hongkongu w zakresie kontroli zdrowia i monitorowania produktów rybołówstwa można uznać za równoważne z wymogami ustanowionymi w dyrektywie 91/493/EWG.
(3) W szczególności "Food and Environmental Hygiene Department (FEHD)" jest w stanie skutecznie sprawdzać przestrzeganie obowiązującego ustawodawstwa.
(4) FEHD udzielił oficjalnego zapewnienia co do zgodności z normami kontroli zdrowotnej oraz monitorowania produktów rybołówstwa określonymi w rozdziale V Załącznika do dyrektywy 91/493/EWG oraz w odniesieniu do spełnienia wymogów higieny równoważnych wymogom ustanowionym przez tę dyrektywę.
(5) Należy określić szczegółowe zasady dotyczące produktów rybołówstwa przywożonych z Hongkongu do Wspólnoty, zgodnie z dyrektywą 91/493/EWG.
(6) Niezbędne jest sporządzenie wykazu zakładów, które otrzymały zezwolenie, statków przetwórni lub chłodni składowych oraz wykazu statków zamrażalni wyposażonych zgodnie z wymogami dyrektywy Rady 92/48/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającej minimalne zasady higieny mające zastosowanie do produktów rybołówstwa otrzymanych na pokładzie niektórych statków zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) pkt i) dyrektywy 91/493/EWG [2].
Wykazy te należy sporządzić na podstawie komunikatu przekazanego Komisji przez FEHD.
(7) Właściwe jest, aby obecną decyzję stosować 45 dni po jej publikacji w przewidzianym koniecznym okresie przejściowym.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
"Food and Environmental Hygiene Department (FEHD)" jest właściwym organem w Hongkongu dla sprawdzania i poświadczania zgodności produktów rybołówstwa z wymogami dyrektywy 91/493/EWG.
Artykuł 2
Produkty rybołówstwa przywożone do Wspólnoty z Hongkongu spełniają wymogi określone w art. 3, 4 oraz 5.
Artykuł 3
1.
Każda przesyłka zaopatrzona jest w numerowany oryginał świadectwa zdrowia, należycie wypełniony, podpisany, opatrzony datą i sporządzony na jednym arkuszu papieru zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku I.
2.
Świadectwo sporządzane jest w co najmniej jednym języku urzędowym Państwa Członkowskiego, w którym przeprowadzane są kontrole.
3.
Świadectwo zawiera nazwisko, stanowisko i podpis przedstawiciela FEHD oraz jego urzędową pieczęć odciśniętą w kolorze różniącym się od pozostałych adnotacji.
Artykuł 4
Produkty pochodzą z zatwierdzonych zakładów, statków przetwórni lub chłodni składowych, lub z zarejestrowanych statków zamrażalni wymienionych w załączniku II.
Artykuł 5
Z wyjątkiem mrożonych produktów rybołówstwa luzem i przeznaczonych do produkcji żywności konserwowanej, na wszystkich opakowaniach znajduje się nieusuwalne oznaczenie nazwy „HONGKONG” oraz numer zatwierdzenia/rejestracji przedsiębiorstwa, statku przetwórni, chłodni składowej lub statku zamrażalni, z których pochodzą produkty.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 17 marca 2005 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 27 stycznia 2005 r.
ustanawiająca specjalne warunki przywozu produktów rybołówstwa pochodzących z Salwadoru
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4613)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/74/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa [1], w szczególności jej art. 11 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W Salwadorze została przeprowadzona inspekcja w imieniu Komisji w celu sprawdzenia warunków, w jakich produkty rybołówstwa są produkowane, przechowywane i wysyłane do Wspólnoty.
(2) Wymogi ustawodawstwa Salwadoru w zakresie kontroli zdrowotnej oraz monitorowania produktów rybołówstwa można uznać za równoważne z wymogami ustanowionymi w dyrektywie 91/493/EWG.
(3) W szczególności "Dirección General de Sanidad Vegetal y Animal del Ministerio de Agricultura y Gananderia (DGSVA)" jest w stanie skutecznie sprawdzać przestrzeganie obowiązującego ustawodawstwa.
(4) DGSVA udzieliła oficjalnego zapewnienia w kwestii zgodności z normami kontroli zdrowotnej oraz monitorowania produktów rybołówstwa określonymi w rozdziale V Załącznika do dyrektywy 91/493/EWG oraz w odniesieniu do spełnienia wymogów higieny równoważnych wymogom ustanowionym przez tę dyrektywę.
(5) Właściwe jest ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących produktów rybołówstwa przywożonych do Wspólnoty z Salwadoru zgodnie z dyrektywą 91/493/EWG.
(6) Konieczne jest również sporządzenie wykazu przedsiębiorstw, które otrzymały zezwolenie, statków przetwórni lub chłodni składowych oraz wykazu statków zamrażalni wyposażonych zgodnie z wymogami dyrektywy Rady 92/48/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającą minimalne zasady higieny mające zastosowanie do produktów rybołówstwa otrzymanych na pokładzie niektórych statków zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) i) dyrektywy 91/493/EWG [2].
Wykaz ten należy sporządzić na podstawie komunikatu przekazanego Komisji przez DGSVA.
(7) Właściwe jest, aby niniejszą decyzję stosować 45 dni po jej publikacji w przewidzianym koniecznym okresie przejściowym.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
"Dirección General de Sanidad Vegetal y Animal del Ministerio de Agricultura y Gananderia (DGSVA)" jest właściwym organem w Salwadorze do sprawdzania i poświadczania zgodności produktów rybołówstwa z wymogami dyrektywy 91/493/EWG.
Artykuł 2
Produkty rybołówstwa przywożone do Wspólnoty z Salwadoru spełniają wymogi określone w art. 3, 4 oraz 5.
Artykuł 3
1.
Każdej przesyłce towarzyszy numerowany oryginał świadectwa zdrowia, należycie wypełniony, podpisany, opatrzony datą i składający się z jednego arkusza zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku I.
2.
Świadectwo sporządza się w co najmniej jednym języku urzędowym Państwa Członkowskiego, w którym przeprowadzane są kontrole.
3.
Świadectwo zawiera nazwisko, stanowisko i podpis przedstawiciela DGSVA oraz jego urzędową pieczęć odciśniętą w kolorze różniącym się od pozostałych adnotacji.
Artykuł 4
Produkty pochodzą z zatwierdzonych przedsiębiorstw, statków przetwórni lub chłodni składowych, lub z zarejestrowanych statków zamrażalni wymienionych w załączniku II.
Artykuł 5
Z wyjątkiem mrożonych produktów rybołówstwa luzem i przeznaczonych do produkcji żywności konserwowanej, wszystkie opakowania opatrzone są napisem "EL SALVADOR" oraz numerem zatwierdzenia/rejestracji przedsiębiorstwa, statku przetwórni, chłodni składowej lub statku zamrażalni pochodzenia, naniesionym w sposób nieusuwalny.
Artykuł 6
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 17 marca 2005 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady
z dnia 26 kwietnia 2004 r.
w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnimi środkowym Pacyfiku
(2005/75/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota jest uprawniona do podejmowania działań w celu ochrony zasobów połowowych i zarządzania nimi oraz do zawierania umów z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi.
(2) Wspólnota jest Stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, która wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w dziedzinie ochrony biologicznych zasobów morskich i zarządzania nimi.
(3) Wspólnota podpisała Umowę w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi [2] ("Umowa NZ w sprawie zasobów ryb z 1995 r.").
(4) Konwencja o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku została otwarta do podpisania podczas siódmej sesji Wielostronnej Konferencji Wysokiego Szczebla w Honolulu w dniu 5 września 2000 r.
(5) Konwencja jest otwarta dla Wspólnoty, zgodnie postanowieniami jej art. 35.
(6) Celem Konwencji jest zapewnienie, poprzez skuteczne zarządzanie, długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystywania zasobów ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz Umową NZ w sprawie zasobów rybnych z 1995 r.
(7) Rybacy wspólnotowi prowadzą działalność w obszarze objętym Konwencją.
Dlatego też w interesie Wspólnoty leży uzyskanie statusu pełnoprawnego członka regionalnej organizacji do spraw rybołówstwa, która zostanie utworzona na podstawie tej Konwencji, zgodnie z jej zobowiązaniami wynikającymi z międzynarodowego prawa morza.
Wspólnota powinna zatem przystąpić do tej Konwencji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku.
Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej lub osób uprawnionych do złożenia dokumentu przystąpienia do depozytu Rządowi Nowej Zelandii, zgodnie z art. 35 powyższej Konwencji.
Decyzja Rady
z dnia 22 listopada 2004 r.
w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów
(2005/76/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów [1] przed upływem okresu ważności protokołu załączonego do umowy Umawiające się Strony podejmują negocjacje w celu ustalenia, w drodze wspólnego porozumienia, treści protokołu na następny okres oraz, w miarę potrzeby, wprowadzenia zmian lub postanowień dodatkowych do Załącznika.
(2) Obie Umawiające się Strony zdecydowały, że do czasu zakończenia negocjacji w sprawie zmian do Protokołu przedłużona zostanie ważność aktualnego protokołu, zatwierdzonego rozporządzeniem (WE) nr 1439/2001 [2], na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. poprzez zawarcie Porozumienia w formie wymiany listów.
(3) W wyniku Porozumienia w formie wymiany listów rybacy ze Wspólnoty uzyskują w okresie od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. możliwości połowowe na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Komorów.
(4) W celu uniknięcia przerw w działalności połowowej statków Wspólnoty konieczne jest, aby przedłużenie ważności weszło w życie możliwie jak najszybciej.
Należy zatem podpisać Porozumienie w formie wymiany listów, z zastrzeżeniem jego ostatecznego zawarcia przez Radę.
(5) Konieczne jest potwierdzenie klucza podziału możliwości połowowych między Państwa Członkowskie objęte protokołem, którego okres ważności został przedłużony,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Podpisanie Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. ważności Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem podjęcia decyzji przez Radę w sprawie zawarcia wspomnianego Porozumienia w formie wymiany listów.
Tekst Porozumienia w formie wymiany listów załącza się do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
Artykuł 3
Porozumienie w formie wymiany listów stosuje się we Wspólnocie tymczasowo od dnia 28 lutego 2004 r.
Artykuł 4
Możliwości połowowe określone w art. 1 protokołu dzieli się między Państwa Członkowskie według następującego klucza:
a) sejnery tuńczykowe:
Hiszpania : 18 statków
Francja : 21 statków
Włochy : 1 statek;
b) taklowce powierzchniowe:
Hiszpania : 20 statków
Portugalia : 5 statków.
Jeżeli wnioski o licencje z tych Państw Członkowskich nie wyczerpią możliwości połowowych określonych w protokole, Komisja może uwzględnić wnioski o licencje z pozostałych Państw Członkowskich.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie, których statki dokonują połowów na mocy tej umowy, są zobowiązane do powiadamiania Komisji o ilości złowionych zasobów w strefie połowowej Komorów zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu [3].
Decyzja Komisji
z dnia 30 marca 2004 r.
w sprawie systemu pomocy wprowadzonego w życie przez Wielką Brytanię na rzecz spółek typu "qualifying" w Gibraltarze
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 928)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/77/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego pierwszy akapit art. 88 ust. 2,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
wezwawszy strony zainteresowane do zgłoszenia swoich uwag zgodnie z cytowanymi powyżej przepisami [1] oraz uwzględniając ich uwagi,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. PROCEDURA
(1) Pismem z dnia 12 lutego 1999 r. (D/50716), Komisja zwróciła się do Wielkiej Brytanii o informacje na temat szeregu kwestii podatkowych, także na temat systemu spółek typu "qualifying" na Gibraltarze.
Wielka Brytania udzieliła odpowiedzi w formie pisma z dnia 22 lipca 1999 r.
Komisja zażądała dalszych informacji w dniu 23 maja 2000 r., a w dniu 28 czerwca 2000 r. wysłane zostało upomnienie.
Wielka Brytania odpowiedziała w dniu 3 lipca 2000 r.
Pismem z dnia 12 września 2000 r. Wielka Brytania przedstawiła informacje na temat systemu spółek typu "exempt" – zwolnionych od podatku (A/37430).
W dniu 19 października 2000 r. zorganizowane zostało spotkanie z władzami Wielkiej Brytanii i Gibraltaru, mające na celu omówienie gibraltarskich zamorskich systemów podatkowych, systemu spółek typu "qualifying" i systemu spółek typu "exempt".
W odpowiedzi na pytania postawione na tym spotkaniu Wielka Brytania udzieliła dalszych informacji w dniu 8 stycznia 2001 r. (A/30254).
(2) Pismem z dnia 11 lipca 2001 r. (D/289757) Komisja poinformowała Wielką Brytanię o swojej decyzji dotyczącej wszczęcia procedury określonej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w stosunku do systemu spółek typu "qualifying" na Gibraltarze.
Po przedłużeniu jednomiesięcznego terminu Wielka Brytania udzieliła odpowiedzi w formie pisma z dnia 21 września 2001 r. (A/37407).
(3) Wnioskiem złożonym w Rejestrze Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w dniu 7 września 2001 r. rząd Gibraltaru wniósł o unieważnienie decyzji SG(2001) D/289755 wszczynającej formalną procedurę wyjaśniającą w stosunku do systemu spółek typu "qualifying" na Gibraltarze; powództwo zostało zarejestrowane jako Sprawa T-207/01.
W tym samym dniu rząd Gibraltaru wniósł kolejny wniosek o przyjęcie środków tymczasowych w celu zawieszenia decyzji SG(2001) D/289755 o wszczęciu formalnej procedury wyjaśniającej i o nakazanie Komisji powstrzymania się od jej publikacji (sprawa T-207/01 R).
Orzeczeniem z dnia 19 grudnia 2001 r. prezes Sądu Pierwszej Instancji oddalił wniosek o środki tymczasowe [2].
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2002 r. Sąd Pierwszej Instancji oddalił wniosek o unieważnienie decyzji [3].
(4) W dniu 21 listopada 2001 r. Komisja zażądała informacji na temat stawki podatku stosowanej dla spółek typu "qualifying".
W obliczu braku odpowiedzi Komisja wydała formalne upomnienie w dniu 21 marca 2002 r. (D/51275).
Wielka Brytania odpowiedziała w dniu 10 kwietnia 2002 r. (A/32681).
W dniu 28 października 2002 r. Komisja zażądała dalszych wyjaśnień (D/56088).
Wielka Brytania udzieliła odpowiedzi 11 listopada 2002 r. (A/38454) i dodała uwagi uzupełniające w formie pisma z dnia 13 grudnia 2002 r.
(5) Komisja opublikowała swoją decyzję o wszczęciu formalnej procedury wyjaśniającej w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wzywając strony zainteresowane do przedstawienia swoich uwag [4]. W formie pism z dnia 27 lutego 2002 r.
(A/31518) i 28 lutego 2002 r. (A/31557) komentarze swoje nadesłali odpowiednio Charles A. Gomez & Co Barristers and Acting Solicitors oraz rząd Gibraltaru.
Komentarze te zostały przekazane do Wielkiej Brytanii, która odpowiedziała pismem z dnia 25 kwietnia 2002 r. (A/33257).
II.
OPIS ŚRODKA
(6) Definicję spółki typu "qualifying" zawiera gibraltarska ustawa o podatku dochodowym (poprawka) z dnia 14 lipca 1983 r.
Szczegółowe zasady wdrażania systemu spółki typu "qualifying" zostały przyjęte za pomocą zasad dotyczących podatku dochodowego (spółki typu "qualifying") z dnia 22 września 1983 r.; zasady te zwane są zbiorowo w niniejszej decyzji jako prawodawstwo spółki typu "qualifying".
(7) W celu uzyskania statusu spółki typu "qualifying", spółka musi spełniać między innymi następujące warunki:
- musi być zarejestrowana w Gibraltarze na mocy ustawy o spółkach,
- musi posiadać opłacony kapitał zakładowy w wysokości 1000 GBP (lub odpowiednika tej kwoty w walucie obcej),
- musi zdeponować kwotę 1000 GBP na rzecz rządu gibraltarskiego jako zabezpieczenie przyszłych podatków,
- musi uiścić opłatę w wysokości 250 GBP za Certyfikat Spółki typu "qualifying",
- Gibraltarczyk lub rezydent Gibraltaru nie może czerpać korzyści z posiadania udziałów w spółce,
- nie może prowadzić rejestru akcji poza Gibraltarem, a umowa lub statut spółki musi zawierać postanowienie wyraźnie tego zabraniające,
- spółka nie może, bez uprzedniej zgody dyrektora Centrum Finansowego Gibraltaru, zawierać transakcji handlowych lub prowadzić działalności w Gibraltarze, z Gibraltarczykami lub rezydentami Gibraltaru.
Spółka może jednakże zawierać transakcje handlowe z innymi spółkami typu "exempt" lub spółkami typu "qualifying".
(8) Spółka, która spełnia powyższe warunki otrzymuje certyfikat spółki typu "qualifying".
W przypadku jego wydania certyfikat jest ważny przez 25 lat.
(9) Spółka typu "qualifying" podlega opodatkowaniu zysków według stawki, która zawsze jest niższa niż normalna stawka podatku od podmiotów prawnych, która obecnie wynosi 35 %.
Stawka stosowanego podatku jest wynikiem negocjacji pomiędzy zainteresowaną spółką a Oddziałem Centrum Finansowego, będącym częścią Departamentu Handlu, Przemysłu i Telekomunikacji Rządu Gibraltaru.
Nie istnieją żadne ustawowe wytyczne odnośnie sposobu prowadzenia tych negocjacji.
Znacząca większość spółek typu "qualifying" płaci podatki według stawki 2 % do 10 %, a ostatnio władze gibraltarskie prowadzą politykę mającą na celu zapewnienie, żeby wszystkie spółki typu "qualifying" płaciły podatek według stawki pomiędzy 2 % a 10 %.
W tym przedziale stawka podatku ustalana jest mając na względzie zapewnienie spójności pomiędzy wszystkimi spółkami prowadzącymi działalność w ramach tego samego sektora [5].
Stawki podatku wynoszą: (%) _BAR_
Sektor _BAR_ Stawka opodatkowania _BAR_
Inwestycje prywatne _BAR_ 5 _BAR_
Usługi finansowe _BAR_ 5 _BAR_
Gry hazardowe _BAR_ 5 _BAR_
Operacje drogą satelitarną _BAR_ 2 _BAR_
Usługi transportowe łącznie z naprawą i przetwarzaniem _BAR_ 2 _BAR_
Handel ogólny _BAR_ 5 _BAR_
Usługi konsultingowe _BAR_ 5 _BAR_
Inne (np. usługi filatelistyczne, agenci pracujący na prowizji) _BAR_ 2–10 _BAR_
(10) Pozostałe korzyści wynikające z posiadania statusu typu "qualifying" obejmują:
- wynagrodzenie płatne nierezydentom (łącznie z zarządem) i dywidendy wypłacane akcjonariuszom podlegają podatkowi potrącanemu z płacy według tej samej określonej stawki jak spółka,
- transfer akcji spółki typu "qualifying" nie podlega opłacie skarbowej.
(11) Zgodnie z informacjami otrzymanymi od Wielkiej Brytanii, w sytuacji kiedy planowana działalność wymaga posiadania siedziby w Gibraltarze, spółka podejmująca taką działalność uzyskuje zwykle raczej status spółki typu "qualifying" niż status spółki typu "exempt" [6].
Spółki typu "qualifying" są również korzystne w sytuacji, kiedy jednostka zależna musi dokonywać przelewów dochodów na rzecz zagranicznej spółki macierzystej i jest zobowiązana zapłacić podatek w określonej wysokości w celu zmniejszenia dalszego opodatkowania w kraju macierzystym.
III.
PODSTAWY WSZCZĘCIA PROCEDURY
(12) W ramach oceny informacji uzyskanych od Wielkiej Brytanii w trakcie wstępnego postępowania wyjaśniającego Komisja uznała, że zwolnienie z obowiązku zapłaty pełnej kwoty podatku od osób prawnych stanowiło przydanie korzyści spółkom typu "qualifying".
Komisja uznała, że korzyść ta została przyznana za pomocą zasobów Państwa, stanowiła naruszenie handlu pomiędzy Państwami Członkowskimi i miała charakter selektywny.
Komisja uznała również, że nie ma w tym przypadku zastosowania żadne z odstępstw od ogólnego zakazu pomocy państwa przewidzianego w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu.
Na tej podstawie Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do zgodności środka z zasadą wspólnego rynku i w związku z tym postanowiła wszcząć formalną procedurę wyjaśniającą.
IV.
UWAGI ZE STRONY RZĄDU GIBRALTARU
(13) Rząd Gibraltaru przedkłada swoje uwagi pod czterema nagłówkami:
- prawodawstwo spółek typu "qualifying" nie stanowi pomocy w rozumieniu art. 87 Traktatu,
- w przypadku jeśli prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowi pomoc, jest to pomoc istniejąca, a nie pomoc nowa i nielegalna,
- w przypadku jeśli prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowi pomoc, jest ona zgodna z zasadą wspólnego rynku ze względu na wyłączenie, o którym mowa w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu,
- w przypadku jeśli prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowi pomoc nielegalną i niezgodną, nakaz odzyskania pomocy byłby sprzeczny z ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego.
(14) Uwagi te można podsumować następująco.
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" nie stanowi pomocy
(15) Artykułu 87 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do systemów podatkowych, takich jak prawodawstwo spółek typu "qualifying", zaprojektowanych w celu działania w kontekście międzynarodowym.
W szczególności biorąc pod uwagę fakt, że status spółki typu "qualifying" przyznawany jest pod warunkiem, że spółki takie nie prowadzą działalności na terenie Gibraltaru, nie istnieje korzyść w formie zwolnienia z normalnie stosowanych stawek podatkowych, jako że Gibraltar nie jest uprawniony do przyznawania korzyści dotyczących innej jurysdykcji;
(16) Jakkolwiek rząd gibraltarski uznaje, że korzyści przyznawane przez system spółki typu "qualifying" są wyodrębnione z rynku krajowego w rozumieniu ust. B Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych [7] przyjętego na mocy rezolucji Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w ramach Rady w dniu 1 grudnia 1997 r., jednakże nie są zaangażowane żadne zasoby państwowe.
Środek ten nie stanowi obciążenia finansowego dla budżetu rządu gibraltarskiego.
(17) Środek nie ma charakteru selektywnego, jako że spółkę typu "qualifying" może założyć osoba fizyczna lub prawna, bez względu na narodowość i rodzaj działalności gospodarczej.
Rząd gibraltarski uznaje, że status spółki typu "qualifying" nie jest dostępny dla spółek prowadzących działalność handlową w Gibraltarze, lub w przypadku których beneficjentami są Gibraltarczycy lub rezydenci Gibraltaru.
Jednakże, jest to najwyżej przejaw odwrotnej dyskryminacji, pozostający bez wpływu na konkurencję.
(18) Środek nie podlega zakresowi art. 87 ust. 1 Traktatu, jako że niektóre spółki typu "qualifying" są zakładane przez osoby z powodów planowania podatków, w celu utrzymywania aktywów lub nieruchomości lub w celu zarządzania ich majątkiem osobistym.
Spółki takie nie prowadzą działalności handlowej, produkcyjnej lub konkurencyjnej na rynku.
(19) Gibraltar nie stanowi części wspólnego obszaru celnego Wspólnoty i jest traktowany jako państwo trzecie do celów wymiany towarowej.
Artykuł 87 Traktatu nie może w związku z tym stosować się do jakiejkolwiek pomocy, która jest uważana za przyznawaną przedsiębiorstwom prowadzącym wymianę handlową, jako że towary wyprodukowane w Gibraltarze nie są przedmiotem swobodnego obrotu na wspólnym rynku i podlegają formalnościom celnym.
W takich okolicznościach nie ma miejsca naruszenie obrotu handlowego pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(20) Rozumowanie wykorzystane w decyzji Komisji 2000/394/WE z dnia 25 listopada 1999 r. w sprawie pomocy dla firm w Wenecji i Chioggii w drodze zwolnienia ze składek ubezpieczenia społecznego na mocy ustaw nr 30/1997 i 206/1995 [8] w celu stwierdzenia, że korzyść przyznana określonym firmom nie stanowi pomocy państwa w znaczeniu art. 87 ust. 1 Traktatu, stosuje się do spółek typu "qualifying" ustanowionych do celów planowania podatkowego i do spółek prowadzących wymianę towarową.
(21) Znaczna liczba spółek korzystających ze statusu typu "qualifying" korzystałaby ze stosowanych aktualnie zasad de minimis.
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowi pomoc istniejącą raczej niż pomoc nielegalną
(22) Ustawodawstwo spółek typu "qualifying" pochodzi z roku 1983, z czasu kiedy kwestia ewentualnego stosowania bądź zakresu systematycznego stosowania zasad pomocy państwa do ustawodawstwa krajowego dotyczącego opodatkowania spółek nie była jasna ani dla Komisji, ani dla Państw Członkowskich, ani też dla podmiotów gospodarczych.
Jeśli w ogóle, istnieje niewiele przykładów działań Komisji w zakresie pomocy państwa podejmowanych przeciwko środkom w zakresie podatku od podmiotów prawnych przed latami dziewięćdziesiątymi.
Ustawodawstwo wyprzedza o 10 lat liberalizację przepływu kapitału i o 15 lat wyjaśnienie koncepcji pomocy państwa przedstawione przez Komisję w jej obwieszczeniu na temat stosowania zasad pomocy państwa do środków dotyczących bezpośredniego opodatkowania podmiotów gospodarczych [9] (zwanego dalej "obwieszczeniem").
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" wzorowane było na ustawodawstwie spółki typu "exempt" z roku 1967, które poprzedza przystąpienie Gibraltaru do Unii Europejskiej w roku 1973.
(23) Prawodawstwo spółek typu "qualifying" zostało zgłoszone do tak zwanej grupy "Primarolo" utworzonej zgodnie z ust. H Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych przez rząd Wielkiej Brytanii nawet przed opublikowaniem obwieszczenia z 1998 r.
W tamtym momencie nie istniały wskazania, że środki określone jako szkodliwe na mocy Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych zostaną potraktowane przez Komisję jako nowe, niezgłoszone środki pomocy.
(24) Obwieszczenie zawiera pierwszą generalną, aczkolwiek niewyczerpującą, definicję "podatkowej pomocy państwa".
Jest to administracyjna innowacja i może być uważana bardziej za oświadczenie w odniesieniu do polityki w sprawie przyszłych działań Komisji w tej dziedzinie, niż "wyjaśnienie" stosowanego prawodawstwa.
(25) Artykuł 1 lit. b) i v) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE [10] stanowi, że środki mogą stać się pomocą w wyniku ewolucji wspólnego rynku i poprzez liberalizację określonych działań.
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowi środek, o którym mowa jest w tym przepisie, który stał się pomocą dopiero później.
Nie uważając prawodawstwa spółek typu "qualifying" za pomoc istniejącą, Komisja stosuje, retroaktywnie, relatywnie udoskonalone kryteria pomocy państwa z roku 2001 do odmiennej sytuacji prawnej i gospodarczej, która istniała w roku 1983.
W tym względzie, irlandzki system podatków spółek nie był pierwotnie klasyfikowany jako pomoc, mimo iż stanowisko Komisji uległo następnie zmianie [11] i odzwierciedlało stopniowe zaostrzanie dyscypliny wspólnotowej w zakresie tego typu systemów podatkowych środków zachęcających.
(26) Wykorzystując swoje uprawnienie do traktowania prawodawstwa spółek typu "qualifying" jako nowej, nielegalnej pomocy, Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności.
Traktowanie takie niesie za sobą dramatyczne konsekwencje gospodarcze.
Znaczne szkody, jakie ono powoduje są nieproporcjonalne do interesów Wspólnoty, którym służyć miałoby wszczęcie procedury dotyczącej nielegalnej pomocy, szczególnie biorąc pod uwagę niewielkie rozmiary gospodarki gibraltarskiej i zdecydowanie niewielki wpływ prawodawstwa dotyczącego tej kwestii na konkurencję i handel międzynarodowy.
Komisja przyjęłaby bardziej sprawiedliwe podejście gdyby rozważyła prawodawstwo spółki typu "qualifying" zgodnie z Kodeksem Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych, bądź zgodnie z art. 96 i 97 Traktatu lub zgodnie z procedurą stosowaną do istniejącej pomocy.
(27) W końcu, Komisja naruszyła zasady pewności prawnej i uzasadnionych oczekiwań czekając 18 lat przed podważeniem prawodawstwa spółek typu "qualifying" i nie podejmując postępowania wyjaśniającego w stosunku do tego prawodawstwa w rozsądnym terminie.
Komisja nigdy nie wątpiła w zgodność prawodawstwa z prawem wspólnotowym do lutego 1999 r.
Analogicznie do sprawy Defrenne [12], ten przedłużony brak działań ze strony Komisji stworzył podstawę dla uzasadnionych oczekiwań po stronie Gibraltaru.
(28) Postępowania wyjaśniające Komisji powinny podlegać okresowi przedawnienia.
Tak więc na mocy art. 15 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, każda indywidualna pomoc przyznawana w ramach systemu pomocy 10 lat przed podjęciem działania przez Komisję musi być uważana za pomoc istniejącą.
Stosując tę zasadę, Komisja powinna uważać prawodawstwo spółek typu "qualifying" za system pomocy istniejącej.
W każdym razie Komisja naruszyła zasady uzasadnionych oczekiwań i pewności prawnej, pozwalając na upływ nadmiernie długiego okresu czasu od otwarcia swojego postępowania wyjaśniającego w stosunku do tego prawodawstwa.
Wstępne postępowanie wyjaśniające rozpoczęło się w dniu 12 lutego 1999 r., aczkolwiek formalna procedura wyjaśniająca została wszczęta dopiero dwa i pół roku później.
Wstępne postępowanie wyjaśniające przerywane było długimi okresami bezczynności po stronie Komisji.
Biorąc pod uwagę fakt, że jeszcze w listopadzie 2000 r. w Komisji wyrażano wątpliwości co do użyteczności otwierania procedury pomocy państwa odnośnie szkodliwych środków zidentyfikowanych przez Grupę ds. Kodeksu Postępowania, wydaje się zasadne twierdzenie, że zastosowana powinna zostać procedura pomocy istniejącej.
Zgodność na mocy art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu
(29) Artykuł 87 ust. 3 lit. b) Traktatu stanowi, że pomoc mająca na celu zaradzenie poważnym zakłóceniom gospodarki Państwa Członkowskiego może być uważana za zgodną ze wspólnym rynkiem.
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" zostało uchwalone rok przed zamknięciem Stoczni Królewskiej Marynarki Wojennej (ogłoszonym w roku 1981) i w okresie, gdy brytyjska obecność wojskowa w Gibraltarze ulegała redukcji.
Stocznia stanowiła główne źródło zatrudnienia i dochodów Gibraltaru, odpowiadając za 25% zatrudnienia i 35% produktu krajowego brutto (PKB).
Jej zamknięcie spowodowało poważne zakłócenia w gospodarce gibraltarskiej, łącznie ze zmianami strukturalnymi i negatywnymi skutkami gospodarczymi w postaci bezrobocia, wyższych kosztów społecznych i exodusu wykwalifikowanych pracowników.
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowiło odpowiedź na te poważne zakłócenia.
(30) Mimo iż Komisja i Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zinterpretowały art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu ściśle jako oznaczający, że dane zakłócenie musi mieć wpływ na całą gospodarkę Państwa Członkowskiego a nie jedynie na gospodarkę jednego z jego regionów lub części jego terytorium [13], istnieją podstawy do zastosowania wyłączenia na mocy art. 87 ust. 3 lit. b) w stosunku do Gibraltaru. W przeciwieństwie do regionu lub terytorium Państwa Członkowskiego, Gibraltar jest pod każdym istotnym względem całkowicie odrębny od Wielkiej Brytanii, w szczególności pod względem konstytucyjnym, politycznym, legislacyjnym, gospodarczym, podatkowym i geograficznym. Jest to jedyne terytorium, w stosunku do którego prawo wspólnotowe stosuje się na mocy art. 299 ust. 4 Traktatu. Gospodarki Gibraltaru i Wielkiej Brytanii są całkowicie różne i odrębne. Gibraltar nie otrzymuje pomocy finansowej od Wielkiej Brytanii i wypracowuje własny dochód w celu realizacji swoich zobowiązań w zakresie wydatków. W konsekwencji, zakłócenia mające wpływ na jedną gospodarkę nie wpływają zasadniczo na drugą, tak jak w przypadku kryzysu gąbczastej encefalopatii bydła – zakłócenia, które wpłynęło na gospodarkę Wielkiej Brytanii, a nie Gibraltaru, traktowanego jako wyjątkowe zdarzenie w rozumieniu art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu.
Nakaz odzyskania pomocy byłby sprzeczny z ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego
(31) Zasadniczo, rozumowanie podobne do przytoczonego w motywach (22)–(28) w odniesieniu do istniejącej pomocy może zostać wykorzystane dla poparcia zasady uzasadnionych oczekiwań w kontekście odzyskania pomocy.
Argumenty te obejmują w szczególności niepewność w zakresie zasad pomocy państwa, nowość działania Komisji w zakresie środków dotyczących podatku od podmiotów prawnych oraz znaczenie obwieszczenia jako oświadczenia dotyczącego polityki, wiek środka, zgłoszenie do grupy Primarolo, ewolucję wspólnego rynku i liberalizacji, proporcjonalność, przedłużający się brak działań ze strony Komisji i opóźnienia w zakresie wstępnego postępowania wyjaśniającego.
Powstałe w ten sposób uzasadnione oczekiwania uniemożliwiają nakaz odzyskania pomocy.
W szczególności, w każdym momencie zarówno rząd gibraltarski jak i beneficjenci działali w dobrej wierze.
(32) Ustęp 26 decyzji otwierającej formalną procedurę wyjaśniającą [14] obejmował wniosek o komentarze na temat możliwych uzasadnionych oczekiwań, które stanowiłyby przeszkodę dla odzyskania pomocy.
W swoich argumentach obrony w sprawach T-207/01 i T-207/01 R Komisja potwierdziła swoje wątpliwości dotyczące możliwości nakazu odzyskania oraz podkreśliła nadzwyczajny charakter wniosku o konkretne uwagi.
Komisja stwierdziła również, że niepewność, która mogła istnieć, oraz możliwość, że środek istniał w "szarej strefie" niepewności prawnej dały podstawę najwyżej dla uzasadnionego oczekiwania oraz dyskusji nad odzyskaniem już wypłaconej pomocy.
W swoim orzeczeniu z 19 grudnia 2001 r. prezes Sądu Pierwszej Instancji zwrócił uwagę, że ten niezwykły wniosek mógłby przekonać spółki do nieopuszczania Gibraltaru i musi, na pierwszy rzut oka, uspokajać w znacznym stopniu wszelkie niepokoje beneficjentów [15].
W ten sposób Komisja dała rządowi gibraltarskiemu i beneficjentom powody to uwierzenia, że odzyskanie pomocy nie zostanie nakazane.
(33) Stosowanie art. 87 Traktatu do klasycznego systemu "offshore" jest nowością i wciąż wiąże się z trudnościami konceptualnymi w zakresie określenia korzyści, obciążenia finansowego dla Państwa oraz selektywności.
(34) Sama Komisja, w momencie otwierania formalnego postępowania wyjaśniającego, nie była wyjątkowo w stanie podjąć decyzji w kwestii istniejącej pomocy.
(35) Odzyskanie pomocy byłoby sprzeczne z zasadą proporcjonalności.
Zgodnie z prawem wspólnotowym, jeśli istnieje wybór pomiędzy kilkoma metodami działania, należy przyjąć metodę najmniej kosztowną.
Wynikłe z tego niekorzystne aspekty nie mogą być niewspółmierne do celów, jakie mają zostać osiągnięte.
(36) Odzyskanie pomocy przyznanej w ciągu ostatnich dziesięciu lat stanowiłoby niewspółmierne obciążenie dla władz gibraltarskich.
Gibraltar jest niewielkim terytorium posiadającym ograniczone zasoby administracyjne – co roku ocenie podatkowej poddawanych jest jedynie około 2000 spółek.
Odzyskanie pomocy wiązałoby się między innymi z żądaniem odpowiednich sprawozdań finansowych od spółek typu "qualifying" (łącznie ze spółkami, które nie prowadzą już działalności), oceną zobowiązań podatkowych dla każdego roku, wydaniem zapytań podatkowych, obsługą odwołań i rewizji wzajemnych oraz dochodzeniem niezapłaconego należnego podatku.
Ciężar administracyjny, ograniczone moce Departamentu Podatkowego Gibraltaru w zakresie postępowania wyjaśniającego, niemożliwość wyśledzenia spółek, które zaprzestały działalności oraz fakt nieobecności aktywów spółek w Gibraltarze sparaliżowałby działanie rządu, bez gwarancji powodzenia w zakresie odzyskania pomocy.
(37) Odzyskanie pomocy miałoby niewspółmierny wpływ na gospodarkę Gibraltaru i stanowiłoby niewspółmierną karę w kontekście okoliczności, które doprowadziły do przyjęcia prawodawstwa spółek typu "qualifying", ograniczonego wpływu na konkurencję, handel i niewielkiego rozmiaru beneficjentów.
Usługi finansowe stanowią około 30% PKB Gibraltaru, a zatrudnienie związane bezpośrednio ze spółkami typu "qualifying" szacuje się na około 1400 osób (przy sile roboczej ogółem wynoszącej około 14000).
Sektor finansowy ma znaczący wpływ na dosłownie wszystkie pozostałe sektory gospodarki.
Orzeczenie o zwrocie pomocy doprowadziłoby do zamykania, bankructwa lub exodusu spółek typu "qualifying", destabilizacji sektora usług finansowych i poważnego kryzysu bezrobocia, prowadzących z kolei do destabilizacji politycznej, społecznej i gospodarczej.
(38) Znaczna liczba spółek typu "qualifying" nie podlegałaby opodatkowaniu w Gibraltarze, jako że ich dochody nie pochodzą z Gibraltaru, nie zostały nabyte ani otrzymane w Gibraltarze.
Wskutek warunków kwalifikowalności w wielu przypadkach beneficjenci nie posiadaliby żadnych aktywów w jurysdykcji Gibraltaru.
Inni, którzy zaprzestali działalności, byliby niemożliwi do wykrycia.
(39) W przypadku znacznej liczby beneficjentów otrzymana pomoc byłaby zgodna z zasadą de minimis.
V. UWAGI ZE STRONY CHARLES A. GOMEZ & CO
(40) Uwagi ze strony Charles A. Gomez & Co można podsumować w następujący sposób.
(41) Prawnicy gibraltarscy zależą w znacznym stopniu od działalności Centrum Finansowego, do której znacznie przyczyniają się spółki typu "qualifying".
Około 130 kancelarii prawnych zatrudnia kilkuset pracowników i stanowi znaczący wkład pośrednio do zatrudnienia w Gibraltarze i Hiszpanii.
(42) Odwoływanie się do art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu nie może być ograniczone do obszarów, w których standard życia jest już i tak niski i gdzie istnieje poważne bezrobocie.
Zasada art. 87 ust. 3 lit. a) musi być stosowana również w interesie zapobiegania bezrobociu i ubóstwu.
W momencie przyjmowania prawodawstwa spółek typu "qualifying", Gibraltar stał w obliczu 20 lat sankcji gospodarczych ze strony Hiszpanii i rychłego zamknięcia Stoczni Królewskiej Marynarki Wojennej.
Stojąc przed opcją ubóstwa, bezrobocia i emigracji, Gibraltar znalazł alternatywne źródło dobrobytu, ustanawiając Centrum Finansowe Gibraltaru, w którym istotną rolę odgrywa prawodawstwo spółek typu "qualifying".
Interesy europejskie nie mogą łączyć akceptacji ubóstwa i bezrobocia wykluczając stosowanie art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu do tej sytuacji, kiedy dostępne są realne rozwiązania alternatywne.
W przeciwieństwie do innych głównych centrów finansowych centrum gibraltarskie powstało z konieczności.
Konieczność ta, samoobrona i obowiązek zminimalizowania strat spowodowanych przez innych w pełni uzasadniają prawodawstwo spółek typu "qualifying".
(43) Od przystąpienia w roku 1973 instytucje wspólnotowe nie bronią praw i interesów obywateli Unii zamieszkujących Gibraltar.
Pomimo orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, obywatele Unii w Gibraltarze nie są reprezentowani w Parlamencie Europejskim.
W obliczu braku zaangażowania w "gibraltarskim terytorium UE" naleganie Komisji na zgłoszenie środków obronnych podjętych przez Gibraltar wydaje się przesadzone.
VI.
UWAGI ZE STRONY WIELKIEJ BRYTANII
(44) Wielka Brytania ograniczyła swoje początkowe uwagi do kwestii odzyskania pomocy oraz selektywności regionalnej, jak również dokonała w swoich uwagach dalszych spostrzeżeń na temat uwag sformułowanych przez rząd gibraltarski.
Komentarze brytyjskie można podsumować w następujący sposób.
Odzyskanie pomocy
(45) W przypadku stwierdzenia, że prawodawstwo spółek typu "qualifying" jest nielegalne i niezgodne ze wspólnym rynkiem, istnieje generalna zasada prawa wspólnotowego, zasada uzasadnionych oczekiwań, która wyklucza możliwość nakazu odzyskania pomocy już wypłaconej.
Mimo iż uzasadnione oczekiwania pojawiają się jedynie w wyjątkowych okolicznościach, kiedy odbiorca mógł zasadnie założyć, że pomoc była legalna [16], okoliczności takie istnieją w tej sprawie i wydanie przez Komisję nakazu odzyskania pomocy byłoby niestosowne i bezprawne.
(46) Ta procedura na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu wynika z przyjęcia Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych w roku 1997, w którym Komisja zobowiązała się do ścisłego stosowania zasad pomocy państwa w stosunku do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem podmiotów gospodarczych.
Z oświadczenia tego wynika domyślnie, że w przeszłości zasady pomocy państwa nie były tak surowo stosowane do systemów podatkowych typu opisanego w Kodeksie Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych.
(47) Wydaje się wysoce nieprawdopodobne, aby w roku 1984 rząd gibraltarski lub rząd Wielkiej Brytanii zastanawiał się nad możliwością, aby zasady, o których mowa, stanowiły naruszenie zobowiązań Wielkiej Brytanii w zakresie pomocy państwa.
Podczas gdy w tamtym momencie było jasne, że wysoce specyficzne lub sektorowe korzyści podatkowe mogły stanowić pomoc państwa, stosowanie zasad pomocy państwa do bardziej ogólnych systemów podatkowych dla spółek, takich jak system spółek typu "qualifying", nie było przedmiotem poważnych uwag akademickich ani oświadczeń ze strony Komisji.
Nierozsądnym byłoby oczekiwać, by sumienni biznesmeni ponosili kwestię zgodności środka z zasadami pomocy państwa.
Na podstawie prawodawstwa spółek typu "qualifying" sporządzali oni biznes plany i zmieniali swoje pozycje gospodarcze, mieli więc prawo zakładać, że korzyści podatkowe były legalne.
(48) Punkt 26 obwieszczenia wyraźnie wymienia okoliczności, w których spółki niebędące rezydentami są traktowane w sposób bardziej przychylny niż spółki – rezydenci.
Był to pierwszy przypadek tak różnego traktowania podatkowego spółek będących i niebędących rezydentami przyjęty do wiadomości przez Komisję jako akt selektywności lub "specyficzności" mogącej wiązać się z zasadami pomocy państwa.
Prawodawstwo spółek typu "qualifying" istniało wiele lat przed pojawieniem się jakiejkolwiek krytyki lub komentarzy ze strony Komisji.
Specyficzność regionalna
(49) Sam fakt, że system spółek typu "qualifying" jest cechą ustawodawstwa gibraltarskiego, która nie ma zastosowania dla reszty Wielkiej Brytanii nie może stanowić podstawy dla elementu selektywności wymaganego przez art. 87 ust. 1 Traktatu.
Do celów podatkowych Gibraltar stanowi odrębną jurysdykcję od reszty Wielkiej Brytanii, autonomiczną w zakresie spraw podatkowych.
Nie mamy tu do czynienia z sytuacją, w której każda rozbieżność pomiędzy prawami podatkowymi stosowanymi w Gibraltarze i prawami stosowanymi w reszcie Wielkiej Brytanii automatycznie stanowiłaby podstawę dla pomocy państwa.
Jurysdykcja w obrębie Państwa Członkowskiego posiadająca autonomię w zakresie spraw podatkowych nie może stanowić pomocy państwa jedynie dlatego, że szczególnym aspektem jej systemu podatkowego jest niższy (lub wyższy) poziom opodatkowania niż poziom stosowany w reszcie danego Państwa Członkowskiego.
Jeśli środek podatkowy ma charakter ogólny w obrębie danej jurysdykcji podatkowej, nie podlega on art. 87 ust. 1 Traktatu.
W przeciwnym razie zasadą byłoby kwestionowanie uprawnień w zakresie ustanawiania i zmieniania podatków, z których korzystają zdecentralizowane administracje w całej Wspólnocie.
Stanowiłoby to poważną ingerencję w uregulowania konstytucyjne Państw Członkowskich.
Uwagi rządu gibraltarskiego
(50) Wielka Brytania popiera twierdzenie rządu gibraltarskiego, że prawodawstwo spółek typu "qualifying" powinno być traktowane jako pomoc istniejąca zgodnie z art. 1 ust. b) lit. v) rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych dwudziestego wieku zakładano generalnie, że suwerenność Państw Członkowskich w kwestiach podatkowych nie była ograniczona zasadami pomocy państwa w zakresie, w jakim dotyczyło to całych systemów podatku od osób prawnych.
Komisja nie podejmowała prób stosowania zasad pomocy państwa do systemu podatkowego Gibraltaru lub w rzeczy samej do innych systemów podatkowych w ramach Wspólnoty, oferujących uprzywilejowane traktowanie podatkowe danym rodzajom spółek w stosunku do innych.
Dopiero po porozumieniu w sprawie całkowitej liberalizacji przepływów kapitału i liberalizacji usług finansowych w latach osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych, a następnie po utworzeniu jednej waluty w latach dziewięćdziesiątych uwaga skoncentrowana została w szczególności na ograniczeniu szkodliwej konkurencji wynikającej z systemów podatkowych Państw Członkowskich.
Wykorzystywanie postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa w celu realizacji takiej polityki podatkowej jest zjawiskiem, które ma miejsce od 4 lat.
W ciągu ostatnich trzydziestu lat wspólny rynek ewoluował i wiele obecnych instrumentów pomocy państwa nie byłoby uważanych za pomoc państwa trzydzieści, dwadzieścia a nawet dziesięć lat temu.
(51) Nawet jeśli w świetle obecnego stanu prawa wspólnotowego Komisja słusznie postrzega wprowadzenie prawodawstwa spółek typu "qualifying" jako środek pomocy państwa, który wymagałby zgłoszenia w przypadku jego przyjęcia dzisiaj, ani Komisja ani Trybunał Sprawiedliwości nie uważałyby go za pomoc państwa wymagającą zgłoszenia w momencie jego przyjmowania.
W roku 1984 Hiszpania nie była jeszcze Państwem Członkowskim, a wiele Państw Członkowskich utrzymywało prawa bankowe i kontrole dewizowe zapobiegające korzystaniu z takich korzyści podatkowych, jak te dostępne w Gibraltarze.
Nie jest rzeczą oczywistą, że środki gibraltarskie były w tamtym momencie w stanie zakłócić konkurencję i naruszyć handel pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(52) W tamtym czasie sama Komisja podchodziła w każdym możliwym przypadku do sytuacji zróżnicowanego traktowania podatkowego stosując art. 95 Traktatu (obecnie art. 90), raczej niż polegając na zasadach pomocy państwa.
Komentatorzy akademiccy i praktycy prawa podatkowego nie uważali, aby zasady pomocy państwowej stosowały się do przypadków innych niż te, w których konkretne zwolnienia podatkowe oferowane były indywidualnym spółkom lub grupom spółek z powodów polityki przemysłowej.
Niemożliwe jest utrzymanie argumentu, że środki takie jak gibraltarskie ustawodawstwo spółek typu "qualifying" mogły stanowić pomoc państwa do momentu opublikowania obwieszczenia w dniu 10 grudnia 1998 r.
(53) Jeżeli chodzi o kwestię odzyskania pomocy, Wielka Brytania popiera argumenty rządu gibraltarskiego, że zobowiązanie Komisji do systematycznego stosowania zasad pomocy państwa do bezpośrednich środków podatkowych jest nowością i że jakakolwiek pomoc byłaby niemożliwa do odzyskania.
Zwrot pomocy stanowiłby niewspółmierne obciążenie dla władz gibraltarskich, wiele spółek typu "qualifying" nie miałoby zobowiązań podatkowych, jeżeli chodzi o podatek dochodowy od firm w Gibraltarze, w znacznej liczbie przypadków dotarcie do pomocy i odzyskanie jej byłoby niemożliwe, a w przypadku wielu beneficjentów uzyskana pomoc byłaby pomocą de minimis.
VII.
OCENA ŚRODKA POMOCY
(54) Rozważywszy uwagi władz brytyjskich oraz rządu gibraltarskiego, jak również uwagi firmy Charles A. Gomez & Co, Komisja utrzymuje swoje stanowisko, wyrażone w decyzji z 11 lipca 2001 r. [17] do władz Wielkiej Brytanii wszczynającej procedurę na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu, że system będący przedmiotem kontroli stanowi bezprawną, operacyjną pomoc państwa zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu.
Istnienie pomocy
(55) W celu jego uznania za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, środek musi spełniać następujące cztery kryteria.
(56) Po pierwsze, środek musi oferować beneficjentom korzyść obniżającą koszty, które zwykle ponosiliby w ramach swojej działalności.
Zgodnie z pkt. 9 obwieszczenia, korzyść podatkowa może zostać przyznana poprzez różnego rodzaju ograniczenia obciążeń spółki oraz, w szczególności, poprzez zmniejszenie kwoty podatku.
System spółek typu "qualifying" wyraźnie spełnia to kryterium.
Zamiast podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym według standardowej gibraltarskiej stawki podatku dochodowego od firm w wysokości 35%, spółki typu "qualifying" negocjują swoją stawkę podatku z władzami gibraltarskimi zgodnie z opisem w motywie (9) powyżej.
(57) Uwaga, że prawodawstwo spółek typu "qualifying" stanowi system podatkowy zaprojektowany do działania w kontekście międzynarodowym nie ma znaczenia dla jego kwalifikacji jako środka pomocy państwa.
Mimo że Komisja przyjmuje argument, że Gibraltar nie jest uprawniony do przyznawania korzyści podatkowych dotyczących innych jurysdykcji, fakt, że spółki typu "qualifying" negocjują swoją stawkę podatku wskazuje wyraźnie, że osiągają one dochody, które w przypadku braku specjalnego traktowania, podlegałyby podatkowi dochodowemu od firm według standardowej stawki.
Bez względu na rodzaj działalności prowadzonej przez spółki typu "qualifying", ich status spółki typu "qualifying" przyznawany jest, pod warunkiem że są to spółki zarejestrowane w Gibraltarze lub że są to zarejestrowane oddziały spółek zamorskich.
W konsekwencji, spółki typu "qualifying" korzystają ze specjalnego i bardziej korzystnego traktowania podatkowego w Gibraltarze w porównaniu z innymi spółkami zarejestrowanymi w Gibraltarze.
(58) Po drugie, korzyść musi zostać przyznana przez Państwo lub za pomocą zasobów Państwa.
Przyznanie obniżenia podatku, takiego jak obniżenie negocjowane pomiędzy spółką typu "qualifying" a władzami gibraltarskimi, wiąże się z utratą dochodu podatkowego, która zgodnie z punktem 10 obwieszczenia, jest równoznaczna z wykorzystaniem zasobów Państwa w formie wydatków fiskalnych.
(59) Argument rządu gibraltarskiego, że w drodze wyodrębnienia środek nie stanowi żadnego widocznego obciążenia dla jego budżetu, musi zostać odrzucony.
Komisja uważa, że korzyść podatkowa, dla celów art. 87 ust. 1 Traktatu jest przyznawana za pomocą zasobów Państwa, jako że wywodzi się ona ze zrzeczenia się przez Państwo Członkowskie dochodu podatkowego, który normalnie państwo by otrzymało [18].
W przypadku braku wyodrębnionej korzyści podatkowej, działalność spółek typu "qualifying", w zakresie, w jakim podlegają one jurysdykcji władz gibraltarskich, byłaby obciążona pełną stawką podatku w Gibraltarze.
Różnica w stawkach podatku stanowi dochód podatkowy, z którego Państwo zrezygnowało.
(60) Po trzecie, środek musi wpływać na konkurencję i handel pomiędzy Państwami Członkowskimi.
Kryterium to jest spełnione, ponieważ spółki typu "qualifying" są w stanie, rzeczywiście lub potencjalnie, prowadzić handel ze spółkami posiadającymi siedzibę w innych Państwach Członkowskich, lub prowadzić działalność na rynkach państw trzecich otwartych dla przedsięwzięć z innych Państw Członkowskich.
Sytuacja ta ma tutaj miejsce w szczególności, jako że w normalnych okolicznościach spółki typu "qualifying" nie mogą prowadzić wymiany handlowej lub działalności w Gibraltarze, z Gibraltarczykami lub rezydentami Gibraltaru.
(61) Nawet jeśli niektóre spółki typu "qualifying" zostały utworzone przez osoby do celów planowania podatkowego, a nie do celów prowadzenia działalności handlowej, produkcyjnej lub konkurencyjnej na rynku, niemniej mogą one prowadzić tego typu działalność.
Jednakże fakt, że spółki typu "qualifying" posiadają zwykle siedzibę w Gibraltarze i generują dochód podlegający podatkowi dochodowemu od firm, nawet według obniżonej stawki, sugeruje, że w rzeczywistości angażują się one w działalność gospodarczą.
Potwierdza to szeroka gama sektorów, w których prowadzą działalność spółki typu "qualifying" [patrz: motyw (9) powyżej].
(62) Komisja zauważa, że Gibraltar nie stanowi części wspólnego obszaru celnego Wspólnoty.
Jednakże nie wpływa to na stosowanie zasad pomocy państwa w stosunku do przedsiębiorstw w Gibraltarze prowadzących wymianę handlową.
Przedsiębiorstwa takie nie są pozbawione możliwości prowadzenia wymiany handlowej z przedsiębiorstwami na wspólnym obszarze celnym, nie są pozbawione możliwości konkurowania na rynkach państw trzecich, na których prowadzą działalność inne przedsiębiorstwa wspólnotowe, w rzeczywistości lub potencjalnie.
Dlatego też z uwagi na fakt, że korzyść podatkowa przyznana spółkom typu "qualifying" zaangażowanym w wymianę handlową umacnia ich pozycję, dochodzi do naruszenia handlu i konkurencji.
(63) Podobieństwa z rozumowaniem Komisji zawartym w decyzji 2000/394/WE i dotyczącym pomocy dla firm w Wenecji i Chioggii również muszą zostać odrzucone.
Okoliczności tych dwóch przypadków są dość różne.
W szczególności, wniosek, że nie miał tam miejsca wpływ na handel i w związku z tym trzem konkretnym spółkom nie została udzielona pomoc, wynikał między innymi z lokalnego charakteru świadczonych usług.
Okoliczności te zdecydowanie nie znajdują zastosowania w przypadku spółek typu "qualifying", które, jak wskazuje sam rząd gibraltarski, prowadzą działalność w kontekście międzynarodowym.
(64) Zastosowania systemu spółek typu "qualifying" nie można usprawiedliwić wykorzystując zasadę de minimis.
Nie istnieje mechanizm zapobiegający przyznaniu pomocy przekraczającej pomoc dopuszczalną zgodnie z zasadą de minimis, ani też środek nie wyłącza sektorów, w przypadku których zasada de minimis nie znajduje zastosowania.
(65) I w końcu, środek musi mieć charakter szczególny lub selektywny, traktując w sposób uprzywilejowany "określone przedsiębiorstwa lub produkcję określonych towarów".
Beneficjentami środka są spółki gibraltarskie, z których udziałów nie może czerpać korzyści żaden Gibraltarczyk ani rezydent Gibraltaru.
Ponadto, spółki typu "qualifying" nie mogą w normalnych okolicznościach prowadzić działalności handlowej lub gospodarczej w Gibraltarze z Gibraltarczykami lub rezydentami Gibraltaru.
Dlatego też środek ma charakter selektywny, jako że przyznaje uprzywilejowane traktowanie podatkowe spółkom niebędącym własnością Gibraltarczyków, działającym w Gibraltarze lub z Gibraltaru.
(66) Uwaga, że środek nie ma charakteru selektywnego, ponieważ każda osoba może utworzyć spółkę typu "qualifying", oraz że ograniczenia w zakresie dostępności statusu spółki typu "qualifying" stanowią akt odwrotnej dyskryminacji w stosunku do rezydentów Gibraltaru nie wykazuje braku selektywności środka.
Rozpatrując środek, należy porównać go z ogólnie stosowanym systemem, w tym przypadku ze standardowym systemem podatku dochodowego od firm w Gibraltarze.
System spółek typu "qualifying" zdecydowanie stanowi odstępstwo od ogólnego systemu.
(67) Komisja uwzględnia uwagi Wielkiej Brytanii na temat specyficzności regionalnej.
Komisja zauważa również, że Wielka Brytania nie podjęła próby udowadniania, że system spółek typu "qualifying" stanowi ogólny środek w ramach jurysdykcji podatkowej Gibraltaru.
Stosownie, Komisja podtrzymuje swój wniosek, że środek jest zasadniczo selektywny w obrębie Gibraltaru.
Dlatego też w tym przypadku nie istnieje konieczność rozważania kwestii selektywności regionalnej, ocenionej szczegółowo w decyzji Komisji z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie gibraltarskiej rządowej reformy podatku dochodowego od firm [19].
Pomoc istniejąca czy pomoc nielegalna
(68) Kwestia ta została rozpatrzona przez Sąd Pierwszej Instancji, który odrzucił argumenty rządu gibraltarskiego przeciwko tymczasowej ocenie przez Komisję nielegalnej pomocy w stosunku do systemu spółek typu "qualifying" [20].
Bez względu na to, czy wzorowało się ono na systemie spółek typu "exempt" z roku 1967, prawodawstwo spółek typu "qualifying" zostało przyjęte w roku 1983, po przystąpieniu Wielkiej Brytanii do Wspólnoty.
W związku z tym nie może ono być uważane za "pomoc istniejącą" w rozumieniu art. 1 ust. b) lit. i) rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
Sam Sąd Pierwszej Instancji stwierdził, że Komisja dysponowała dostatecznymi podstawami do wszczęcia formalnej procedury wyjaśniającej.
(69) Już w roku 1973 Europejski Trybunał Sprawiedliwości wyraźnie potwierdził stosowalność zasad pomocy państwa do środków fiskalnych [21].
Nawet jeśli Komisja podejmowała nieliczne działania przeciwko środkom w zakresie podatku dochodowego od firm, pozostaje to bez wpływu na istniejący lub bezprawny charakter tego środka pomocy.
W tym przypadku, prawodawstwo spółek typu "qualifying" nie stanowi generalnego środka w zakresie podatku dochodowego od firm, jest ono dość specyficzne w swoim zakresie.
W każdym jednak przypadku, zastosowanie postanowienia Traktatu po raz pierwszy do konkretnej sytuacji nie stanowi wstecznego zastosowania nowej zasady.
(70) Prawodawstwo spółek typu "qualifying" nie zostało zgłoszone Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.
Fakt, że zwrócono na nie uwagę grupy Primarolo nie może być traktowany jako formalne zgłoszenie do Komisji zgodnie z zasadami pomocy państwa.
(71) Jeżeli chodzi o to, czy obwieszczenie stanowi innowację administracyjną czy oświadczenie polityczne, Sąd Pierwszej Instancji potwierdził już [22], że "nigdzie [w obwieszczeniu] Komisja nie ogłasza żadnych zmian praktyki w zakresie swoich decyzji dotyczących oceny środków podatkowych w świetle art. 87 WE i 88 WE".
Wynika z tego, że Wielka Brytania myli się, próbując twierdzić, że środki takie jak system spółek typu "qualifying" nie mogły być zakwalifikowane jako pomoc państwa do momentu publikacji obwieszczenia.
(72) Wysuwając swoje twierdzenie, że prawodawstwo spółek typu "qualifying" stało się pomocą dopiero po jego wejściu w życie w 1983 r. w znaczeniu art. 1 lit. b) v) rozporządzenia (WE) nr 659/1999, rząd gibraltarski argumentuje, przy poparciu ze strony Wielkiej Brytanii, że środek poprzedza liberalizację przepływów kapitału o 10 lat.
Jednakże, ta ogólna uwaga nie jest poparta żadnymi konkretnymi argumentami dotyczącymi spółek typu "qualifying" i dlatego nie może, per se, dowodzić, że środek nie stanowił pomocy w roku 1983.
Z samego prawodawstwa jasno wynika, że nie ma żadnych ograniczeń w zakresie sektorów działalności gospodarczej, w których mogą angażować się spółki typu "qualifying".
Dlatego też zakres, w jakim – jeżeli w ogóle – niesprecyzowane ograniczenia w zakresie przepływów kapitału w roku 1983 wpłynęły na spółki korzystające z korzyści podatkowych przyznanych tym środkiem nie jest oczywisty.
(73) Nawet jeśli, jak utrzymuje Wielka Brytania, prawa bankowe i kontrole dewizowe niektórych Państw Członkowskich w tamtym czasie uniemożliwiały stosowanie takich korzyści podatkowych typu "offshore", tym niemniej istnienie korzyści podatkowych umocniłoby i tak pozycję spółek typu "qualifying" na rynkach nieobjętych takimi ograniczeniami w porównaniu z ich konkurentami w innych Państwach Członkowskich.
W tym względzie, rząd gibraltarski przedstawił zasadniczo te same argumenty, które wykorzystał w swoich pismach procesowych przed Sądem Pierwszej Instancji.
Sąd odrzucił te argumenty przeciwko tymczasowej klasyfikacji prawodawstwa spółek typu "qualifying" przez Komisję i stwierdził, że takie "ogólne argumenty nie są w stanie dowieść, że system podatkowy z roku 1983 musi, z tytułu swoich podstawowych cech, zostać zaklasyfikowany jako system pomocy istniejącej" [23].
Sąd odrzucił również wskazywane podobieństwa ze sprawą irlandzkiego podatku dochodowego od firm [24] w oparciu o twierdzenie, że okoliczności faktyczne i prawne były dość różne [25].
Dlatego też Komisja nie widzi podstaw do zmiany swojego poglądu.
(74) Jeżeli chodzi o domniemane naruszenia zasad proporcjonalności, pewności prawnej i uzasadnionych oczekiwań, argumenty rządu gibraltarskiego zakładają margines decyzyjności, którego Komisja nie posiada.
W sprawie Piaggio [26], Sąd orzekł, że zaklasyfikowanie przedmiotowego programu przez Komisję jako pomocy istniejącej, ze względów praktycznych, mimo iż system ten nie został zgłoszony zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu, nie mogło zostać przyjęte.
Odpowiednio, jak potwierdził Sąd Pierwszej Instancji [27], zaklasyfikowanie środka jako pomocy nowej lub istniejącej musi zostać stwierdzone bez odnoszenia się do czasu, jaki upłynął od momentu przyjęcia środka, oraz niezależnie od wszelkich poprzednich praktyk administracyjnych, bez względu na wszelkie domniemane konsekwencje gospodarcze.
Z tych też powodów sugestia ze strony Charles A. Gomez & Co i Wielkiej Brytanii, że Komisja podjęła działanie ponad miarę uznając, że środek wymagał zgłoszenia, musi zostać odrzucona.
Podobnie, okres przedawnienia w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 nie określa ogólnej zasady, na mocy której pomoc nielegalna staje się pomocą istniejącą, a jedynie wyklucza odzyskanie pomocy ustanowionej wcześniej niż 10 lat przed pierwszą interwencją Komisji.
(75) Komisja zauważa, że procedura na mocy art. 96 i 97 Traktatu dotyczy różnic pomiędzy ogólnymi przepisami Państw Członkowskich [28].
W porównaniu, prawodawstwo spółek typu "qualifying" nie stanowi takiego ogólnego przepisu, jest natomiast środkiem selektywnym o wąskim zakresie, wyraźnie objętym zasadami pomocy państwa.
Komisja zauważa również, że jej działanie jest całkowicie zgodne z ustępem J Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych.
Porównywalność
(76) O ile system spółek typu "qualifying" stanowi pomoc państwa w znaczeniu art. 87 ust. 1 Traktatu, jego porównywalność ze wspólnym rynkiem musi zostać oceniona w świetle odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 87 ust. 3.
(77) Odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu, dotyczące pomocy o charakterze społecznym przyznawanej indywidualnym konsumentom, pomocy na naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub wyjątkowymi zdarzeniami oraz pomocy przyznawanej określonym obszarom Federalnej Republiki Niemiec, nie znajdują zastosowania w tym przypadku.
(78) W szczególności, zamknięcie Stoczni Marynarki Wojennej nie może zostać uznane za wyjątkowe zdarzenie w znaczeniu art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu.
Praktyka decyzyjna Komisji ustanowiła, że odstępstwo to stosuje się jedynie w sytuacji, kiedy wyjątkowe zdarzenie ma charakter nieprzewidywalny i wykracza poza kontrolę władz Państwa Członkowskiego.
Władze Wielkiej Brytanii ogłosiły zamknięcie Stoczni w roku 1981, trzy lata przez jej rzeczywistym zamknięciem w roku 1984.
(79) Odstępstwo przewidziane art. 87 ust. 3 lit. a) ustanawia autoryzację pomocy na promowanie rozwoju gospodarczego obszarów, w przypadku których standard życia jest nienormalnie niski, lub w których istnieje poważne niedostateczne zatrudnienie.
Punkt 3.5 wytycznych Komisji w sprawie krajowej pomocy regionalnej [29] ustanawia metodologię, która ma być stosowana w wytyczonych obszarach, które mają klasyfikować się do korzystania z odstępstwa ustanowionego art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu.
Metodologia ta wykorzystuje dane historyczne.
W przeciwieństwie do twierdzenia Charles A. Gomez & Co, przepis ten nie może zostać wykorzystany przyszłościowo i znajduje zastosowanie jedynie w stosunku do obszarów, na których warunki niskiego standardu życia i poważnego niedostatecznego zatrudnienia już istnieją.
Obszary takie są zdefiniowane na mapie pomocy regionalnej Wielkiej Brytanii [30].
Władze Wielkiej Brytanii nie zaproponowały Gibraltaru jako obszaru wymagającego pomocy i przyjęły, że w okresie 2000–2006 Gibraltar nie otrzyma żadnej pomocy regionalnej.
Jako że Gibraltar nie jest i nigdy nie był takim obszarem, art. 87 ust. 3 lit. a) nie znajduje zastosowania.
W każdym razie nie twierdzono, że Gibraltar posiada produkt narodowy brutto na mieszkańca poniżej progu ustalonego w punkcie 3.5 wytycznych Komisji w sprawie krajowej pomocy regionalnej.
Artykuł 87 ust. 3 lit. a) nie może zostać wykorzystany w celu złagodzenia niepewnych i niewymiernych przyszłych skutków, które same mogą zostać powstrzymane lub złagodzone przez władze krajowe z wykorzystaniem innych instrumentów polityki.
(80) Systemu spółek typu "qualifying" nie można uznać za projekt wspólnych interesów europejskich lub środek zaradczy dla poważnego zakłócenia gospodarki Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu. Jak zauważył rząd gibraltarski, Komisja i Trybunał Sprawiedliwości zinterpretowały art. 87 ust. 3 lit. b) ściśle jako oznaczający, że poważne zakłócenie musi wpłynąć na całą gospodarkę Państwa Członkowskiego [31]. Zakłócenie, o którym mowa, czyli zamknięcie Stoczni Marynarki Wojennej, nie zakłóciło całej gospodarki Wielkiej Brytanii. Podczas gdy Komisja uwzględnia argument rządu gibraltarskiego, że Gibraltar jest oddzielony od Wielkiej Brytanii pod względem konstytucyjnym, politycznym, ustawodawczym, gospodarczym, fiskalnym i geograficznym, nie zmienia to faktu, że dla celów zasad pomocy państwa Gibraltar stanowi część Wielkiej Brytanii, bez względu na wyjątkowy zakres art. 299 ust. 4 Traktatu. W każdym bądź razie istnieją inne obszary Wspólnoty, które również cechują zróżnicowane typy i stopień wyodrębnienia od danego Państwa Członkowskiego, którego część stanowią. Żaden z tych obszarów nie jest traktowany jako Państwo Członkowskie na swoich własnych prawach do celów art. 87 ust. 3 lit. b). Podobieństwa wskazane przez rząd gibraltarski ze środkami przyjętymi w odpowiedzi na kryzys gąbczastej encefalopatii bydła ("BSE") w Wielkiej Brytanii nie mają znaczenia. Kryzys BSE został uznany za zdarzenie wyjątkowe i odpowiednio środki te podlegały zakresowi art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu. Nie istnieje wymóg, aby w celu stosowania art. 87 ust. 2 lit. b) wyjątkowe zdarzenie musiało wpłynąć na całe zainteresowane Państwo Członkowskie.
(81) System spółek typu "qualifying" nie posiada jako przedmiotu działalności promocji kultury i konserwacji dziedzictwa zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu.
(82) W końcu, system spółek typu "qualifying" musi zostać rozpatrzony w świetle art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, który ustanawia zezwolenie na pomoc ułatwiającą rozwój określonych działań gospodarczych lub określonych obszarów gospodarczych, gdzie pomoc taka nie wpływa negatywnie na warunki handlu, czyli nie jest sprzeczna ze wspólnym interesem.
Korzyści podatkowe przyznawane przez system spółek typu "qualifying" nie są związane z inwestycjami, tworzeniem miejsc pracy lub konkretnymi projektami.
Stanowią one po prostu obniżenie opłat, które zostałyby normalnie poniesione przez zainteresowane przedsiębiorstwa w trakcie ich działalności i muszą w związku z tym zostać uznane za operacyjną pomoc państwa, której korzyści przestają istnieć w momencie wycofania takiej pomocy.
Zgodnie ze stałą praktyką Komisji, pomocy takiej nie można uznać za ułatwienie rozwoju określonej działalności lub określonych obszarów gospodarczych na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Pomoc operacyjna, zgodnie z pkt. 4.15 i 4.16 wytycznych Komisji w sprawie krajowej pomocy regionalnej może zostać przyznana jedynie w wyjątkowych okolicznościach lub na specjalnych warunkach.
Dodatkowo, Gibraltar nie jest ujęty na mapie pomocy regionalnej dla Wielkiej Brytanii dla lat 2000 do 2006, przyjętej przez Komisję z numerem pomocy państwa nr N 265/00 [32].
Odzyskanie
(83) Trybunał Sprawiedliwości orzekał niejednokrotnie, że w przypadkach gdzie pomoc przyznana w sposób nielegalny uznana zostaje za niezgodną ze wspólnym rynkiem, naturalną konsekwencją takiego wniosku jest odzyskanie pomocy od beneficjentów [33].
Odzyskanie pomocy powoduje w możliwym zakresie przywrócenie pozycji konkurencyjnej, która istniała przed przyznaniem pomocy.
Jednakże, art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 stanowi, że "Komisja nie wymaga odzyskania pomocy, jeśli byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa wspólnotowego".
(84) Argumenty rządu gibraltarskiego, zgodnie z którymi doszło do powstania uzasadnionych oczekiwań w wyniku niepewności odnośnie zakresu zasad pomocy państwa oraz rzadkości lub nowości działania Komisji przeciwko środkom podatkowym, o charakterze zamorskim lub nie, muszą zostać odrzucone.
Odbiorca bezprawnej pomocy może uniknąć obowiązku zwrotu takiej pomocy jedynie w wyjątkowych okolicznościach, a oceny takich okoliczności dokonują sądy krajowe w każdej indywidualnej sprawie [34].
Podobnie, jako że publikacja obwieszczenia nie stanowiła oświadczenia politycznego ze strony Komisji, ani, jak sugeruje Wielka Brytania, nie stanowiła ona obostrzenia stosowania zasad pomocy państwa, nie mogła więc spowodować powstania uzasadnionych oczekiwań [35].
Zastosowanie zasady Traktatu do określonej sytuacji po raz pierwszy nie może tworzyć uzasadnionych oczekiwań w odniesieniu do przeszłości.
W każdym bądź razie, w przeciwieństwie do sugestii ze strony Wielkiej Brytanii, różnice w traktowaniu podatkowym spółek będących i niebędących rezydentami odegrało znaczącą rolę w poprzednich decyzjach Komisji w sprawie pomocy państwa [36].
(85) Zgłoszenie prawodawstwa spółek typu "qualifying" do grupy Primarolo, dalekie od stworzenia uzasadnionych oczekiwań, wyraźnie włączyło środek w zakres zobowiązania Komisji, o którym mowa w ust. J Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych, do rozpatrzenia lub ponownego rozpatrzenia istniejących przepisów podatkowych Państw Członkowskich, ze wszystkimi konsekwencjami, jakie mogą wyniknąć z postępowań wyjaśniających odnośnie pomocy państwa.
(86) Jeżeli chodzi o ewolucję wspólnego rynku i liberalizację przepływów kapitału i usług finansowych, rząd gibraltarski przedstawił jedynie ogólne argumenty, niewystarczające do stwierdzenia istnienia uzasadnionych oczekiwań.
W szczególności, Komisja zauważa, że nie przedstawiono żadnego konkretnego uzasadnienia odnośnie sposobu, w jaki ewolucja wspólnego rynku spowodowała powstanie takich oczekiwań, ani też nie przedłożono żadnego argumentu dotyczącego wpływu określonych środków liberalizacji.
Dodatkowo, zakres prawodawstwa spółek typu "qualifying" jest wyraźnie szerszy niż zakres sektorów, które mogły odczuć wpływ ograniczeń w zakresie przepływów kapitału i usług finansowych.
(87) Rząd gibraltarski powołuje się na sprawę Defrenne, aby poprzeć swój argument, że opóźnienia zarówno przed jak i w trakcie postępowania wyjaśniającego dotyczącego systemu spółek typu "qualifying" doprowadziły do powstania uzasadnionych oczekiwań.
Jednakże, faktyczna i prawna sytuacja w sprawie Defrenne była całkiem inna.
W szczególności, w związku z przedłużającym się brakiem działań odnośnie naruszenia przeciwko określonym Państwom Członkowskim, pomimo swoich własnych postępowań wyjaśniających kwestie rzeczonych naruszeń oraz wielokrotnych ostrzeżeń, że działania zostaną wszczęte, Komisja doprowadziła Państwa Członkowskie do utwierdzenia się w ich przekonaniu o działaniu art. 119 Traktatu (obecnie art. 141).
Tutaj przeciwnie – Komisja nie zwracała wielokrotnie uwagi na system spółek typu "qualifying" i dopiero w momencie przyjęcia Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych Komisja rozpoczęła systematyczne rozpatrywanie przepisów podatkowych Państw Członkowskich.
(88) Podobnie, domniemane opóźnienia we wstępnym postępowaniu wyjaśniającym nie mogły spowodować powstania uzasadnionych oczekiwań.
Niedotrzymywanie przez Wielką Brytanię terminów określonych we wnioskach o informacje przyczyniało się do tych opóźnień, jeśli takowe rzeczywiście miały miejsce.
Wstępne postępowanie wyjaśniające musiało również zostać ujęte w szerszym kontekście działań Komisji będących konsekwencją przyjęcia Kodeksu Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych, w ramach których Komisja zbierała od Państw Członkowskich informacje na temat około 50 środków podatkowych.
System spółek typu "qualifying" był jedynie jednym z takich środków.
Komisja nie pozostawała bezczynna w trakcie wstępnego postępowania wyjaśniającego, musiała jednak prowadzić swoje postępowanie odnośnie spółek typu "qualifying" równolegle z wstępnym postępowaniem wyjaśniającym dotyczącym innych środków.
(89) Część czasu poświęcono na postępowanie wyjaśniające dotyczące prawodawstwa spółek typu "exempt", na którym, według rządu gibraltarskiego, prawie "dosłownie" wzorowany był system spółek typu "qualifying".
W tym przypadku, rząd gibraltarski sam nawiązał do wniosków, jakie złożył w sprawie spółek typu "exempt" (na przykład dokumentu przedłożonego przez Wielką Brytanię w piśmie z dnia 12 września 2000 r.), stwierdzając, że uwagi na temat spółek typu "exempt" stosują się, mutatis mutandis, do spółek typu "qualifying".
O ile Komisji wiadomo, władze brytyjskie informowały rząd gibraltarski o przebiegu postępowania wyjaśniającego.
Rząd gibraltarski miał również możliwość omówienia swoich systemów podatków zamorskich na spotkaniu, które odbyło się w dniu 19 października 2000 r. i na każdym etapie miał szansę uzyskania informacji na temat postępów, ram czasowych i prawdopodobnych rezultatów postępowania.
(90) Być może rzeczywiście istniały pewne wątpliwości odnośnie do użyteczności wszczynania procedury pomocy państwa w stosunku do określonych środków podatkowych przy trwającym postępie w zakresie ograniczania środków szkodliwych.
Związane to było jednakże częściowo z istniejącymi środkami pomocy, co do których, w przypadku ich likwidacji zgodnie z Kodeksem Postępowania dla Opodatkowania Podmiotów Gospodarczych, postępowanie wyjaśniające dotyczące pomocy państwa nie miałoby dłużej znaczenia.
Komisja również przyjęła stanowisko, że w interesie równości traktowania, lepiej byłoby wszcząć postępowanie w sprawie szeregu środków dotyczących szerokiej gamy Państw Członkowskich w tym samym momencie, niż przyjmować podejście fragmentaryczne.
(91) Jeśli chodzi o twierdzenie, że powinien istnieć okres przedawnienia, okres taki w rzeczywistości istnieje na mocy art. 15 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
Wyklucza on odzyskanie pomocy ustanowionej ponad 10 lat przed pierwszą interwencją Komisji, w tym przypadku, 10 lat przed pismem Komisji z dnia 12 lutego 1999 r.
(92) Komisja uwzględnia uwagi rządu gibraltarskiego na temat znaczenia wyraźnego wniosku Komisji o uwagi na temat odzyskania pomocy.
Podczas gdy wniosek ten wyraźnie wskazywał na niepewność Komisji odnośnie kwestii odzyskania pomocy, stanowił on również jednoznaczny sygnał dla beneficjentów, że w przypadku stwierdzenia, iż środek stanowi pomoc nielegalną i niezgodną, odzyskanie pomocy stanowiło wyraźną możliwość i było zasadniczo logicznym wynikiem postępowania.
Podczas gdy prezes Sądu Pierwszej Instancji zauważył, że ten "niezwykły wniosek musi, na pierwszy rzut oka, uspokajać w znacznym stopniu wszelkie niepokoje beneficjentów", nie stwierdził jednakże, że niepokoje te zostały rozwiane [37].
Gdyby tak uczynił, Komisja byłaby postawiona w absurdalnej sytuacji, w której twarda konsekwencja w zasięganiu opinii na temat przebiegu działania wykluczałaby samo to działanie.
(93) Podobnie, wszelkie wątpliwości, które Komisja mogła publicznie wyrazić na temat istniejącego lub nielegalnego charakteru środka pomocy służyły podkreśleniu, że stwierdzenie istnienia pomocy nielegalnej, ze wszystkimi tego konsekwencjami, stanowi bardzo wyraźną możliwość.
(94) Twierdzenie, że nakaz odzyskania pomocy stanowiłby naruszenie zasady proporcjonalności również musi zostać odrzucone.
Trybunał Sprawiedliwości konsekwentnie orzekał [38], że odzyskanie bezprawnie przyznanej pomocy państwa w celu przywrócenia istniejącej uprzednio sytuacji nie może z zasady być uważane za niewspółmierne.
(95) Komisja odrzuca twierdzenie, że nakaz odzyskania pomocy nałożyłby niewspółmierne obciążenie administracyjne na władze gibraltarskie.
Według Wielkiej Brytanii, spółek typu "qualifying" jest około 140.
Stanowi to mniej niż 10% spółek poddawanych ocenie podatkowej co roku w Gibraltarze.
Biorąc pod uwagę fakt, że większość, jeśli nie wszystkie spółki typu "qualifying" płacą określony podatek dochodowy, jakkolwiek według obniżonej stawki, oraz że spółki takie mają zwykle "trwałą" siedzibę w Gibraltarze, Komisja stwierdza, że ciężar administracyjny nie byłby nadmierny.
W kwestii sugestii, że Gibraltarski Departament Podatkowy posiada ograniczone uprawnienia w zakresie postępowania wyjaśniającego, Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że nie można w ten sposób powoływać się na przepisy krajowe w celu uznania odzyskania pomocy za niemożliwe [39].
(96) Argumenty podobne do wymienionych w motywie (37) powyżej dotyczące konsekwencji odzyskania pomocy dla gospodarki gibraltarskiej zostały użyte przez rząd gibraltarski jako próba zapobieżenia publikacji decyzji o otwarciu formalnej procedury wyjaśniającej [40].
Nie zostały one jednak urzeczywistnione.
I nie jest pewne, że urzeczywistniłyby się w wyniku nakazu odzyskania pomocy w tym przypadku.
Komisja zauważa również, że argumenty na temat wpływu odzyskania pomocy na gospodarkę gibraltarską obejmowały zarówno system spółek typu "qualifying" jak i spółek typu "exempt".
Jednakże, od czasu przedstawienia uwag przez rząd gibraltarski, ryzyko odzyskania uległo zmniejszeniu, ponieważ po anulowaniu decyzji Komisji wszczynającej formalną procedurę wyjaśniającą dotyczącą pomocy państwa [41], pierwotne prawodawstwo spółek typu "exempt" z roku 1967 jest obecnie przedmiotem postępowania wyjaśniającego jako system pomocy istniejącej.
W stosunku do tego prawodawstwa nie może zostać wydany żaden nakaz odzyskania, a w konsekwencji skutki przewidywane przez rząd gibraltarski będą ograniczone, jeśli w ogóle się urzeczywistnią.
W każdym razie, Komisja nie może pozwolić, aby takie hipotetyczne rozważania utrudniły przywrócenie w możliwym zakresie sytuacji konkurencyjnej, która istniała przed wykonaniem nielegalnego środka pomocy.
(97) Komisja uwzględnia komentarze rządu gibraltarskiego, że niektóre spółki typu "qualifying" nie podlegałyby opodatkowaniu w Gibraltarze, że niektóre nie posiadałyby aktywów w ramach jurysdykcji gibraltarskiej, że niektóre zaprzestały działalności handlowej, a w przypadku niektórych otrzymana pomoc nie przekraczałaby progu de minimis.
Jednakże, rozważania tego typu nie mogą same w sobie wykluczać nakazu odzyskania pomocy.
Nie mogą również zwolnić władz Państwa Członkowskiego z obowiązku podjęcia niezbędnych kroków w celu pełnego wykonania nakazu odzyskania, jako że stają się one istotne jedynie w kontekście rozpatrywania indywidualnego przypadku.
W tym kontekście, Komisja zauważa, że korzyści wynikające ze statusu spółki typu "qualifying" nie są ograniczone do pomocy de minimis, ani też nie są ograniczone do przedsiębiorstw podlegających opodatkowaniu w Gibraltarze, lub przedsiębiorstw nieposiadających aktywów w ramach jurysdykcji władz gibraltarskich.
(98) Komisja nie czyni żadnych uwag na temat dobrej wiary lub jej braku po stronie władz gibraltarskich.
Jednakże, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości [42] wynika, że w przypadku zmiany istniejącego środka pomocy, aby środek stał się nową pomocą w drodze zmiany lub aby sama zmiana stała się nową pomocą, zmiana ta musi rozszerzać zakres środka oraz/lub zwiększać dostępną korzyść.
(99) W niniejszym przypadku, Komisja uwzględnia orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji, że gibraltarskie ustawodawstwo spółek typu "exempt" z roku 1967 musi być uznane za środek pomocy istniejącej [43].
Komisja uwzględnia również fakt, że prawodawstwo spółek typu "qualifying" było bardzo ściśle wzorowane na prawodawstwie spółek typu "exempt".
Warunki kwalifikowalności są zasadniczo identyczne.
Podstawowe różnice dotyczą określania należnego podatku rocznego.
Zamiast płacić jedynie bardzo niski, stały podatek roczny, spółki typu "qualifying" płacą procent swojego rocznego zysku.
Wynika z tego, że spółki typu "qualifying" płacą podatek od zysku według stawki wyższej niż spółki typu "exempt".
W związku z tym można uznać, że bardziej restrykcyjny system spółek typu "qualifying" oferuje ograniczoną korzyść w znaczeniu art. 87 ust. 1 Traktatu w porównaniu z systemem spółek typu "exempt".
Komisja zauważa również, że w mało prawdopodobnej sytuacji, kiedy podatek zapłacony przez spółkę typu "qualifying" byłby niższy niż stały podatek roczny ekwiwalentnej spółki typu "exempt", różnica mieściłaby się poniżej progu de minimis.
Prawodawstwo ustanawia minimalną stawkę podatku w wysokości 0% dla spółki typu "qualifying", natomiast spółki typu "exempt" płacą stały podatek roczny w wysokości między 225 GBP a 300 GBP.
(100) Trybunał Sprawiedliwości orzekał konsekwentnie, że w sytuacjach kiedy sumienny biznesmen mógł przewidzieć przyjęcie środka wspólnotowego mogącego wpłynąć na jego interesy, nie może on polegać na zasadzie ochrony uzasadnionych oczekiwań w przypadku faktycznego przyjęcia takiego środka [44].
Biorąc pod uwagę podobieństwa pomiędzy systemami spółek typu "exempt" i spółek typu "qualifying", trudno jest zauważyć, w jaki sposób sumienny podmiot gospodarczy mógł przewidzieć, że te dwa systemy będą przedmiotem różnych procedur pomocy państwa.
Różnice pomiędzy tymi dwoma systemami nie wynikają z ich projektów, ale stanowią odzwierciedlenie praktyki władz gibraltarskich, które wymagają od spółek zamorskich posiadających fizyczną siedzibę w Gibraltarze płatności podatku, jakkolwiek niskiego.
Dlatego też można zasadnie założyć, że skrupulatny biznesmen działający w dobrej wierze, mógł w sposób uzasadniony uwierzyć, że decydując się na mniej szczodry system spółek typu "qualifying" zamiast wyraźnie legalnego (w kontekście pomocy państwa, istniejącej) systemu spółek typu "exempt", przystępował on do systemu, którego legalność nie była wątpliwa.
Stosownie, Komisja stwierdza, że nakaz odzyskania pomocy, w wyjątkowych okolicznościach tej sprawy, byłby sprzeczny z ogólną zasadą prawa wspólnotowego.
VIII.
WNIOSKI
(101) Stwierdza się, że gibraltarski system spółek typu "qualifying" stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, oraz że nie stosują się żadne odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 oraz art. 87 ust. 3. Stwierdza się również, że Wielka Brytania nielegalnie wprowadziła rzeczony system, z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu. Jednakże, beneficjenci tego systemu mieli prawo posiadać uzasadnione oczekiwanie, że legalność systemu nie jest wątpliwa. W związku z tym nie należy wymagać odzyskania pomocy przyznanej na mocy prawodawstwa spółek typu "qualifying",
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pomoc państwa realizowana przez Wielką Brytanię w ramach systemu spółek typu "qualifying", zawarta w Gibraltarskiej Ordynacji Podatku Dochodowego (Poprawka) z dnia 14 lipca 1983 r. oraz Gibraltarskich Zasadach Podatku Dochodowego (Spółki typu "Qualifying") z dnia 22 września 1983 r. jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.
Artykuł 2
Wielka Brytania wycofa system, o którym mowa w art. 1.
Artykuł 3
Wielka Brytania poinformuje Komisję, w ciągu dwóch miesięcy od ogłoszenia niniejszej decyzji, o środkach podjętych w celu jej wykonania.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Decyzja Rady 2005/81/WPZiB
z dnia 31 stycznia 2005 r.
przedłużająca mandat szefa misji/komisarza policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 23 ust. 2,
uwzględniając wspólne działanie Rady 2002/210/WPZiB z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej [1] (EUPM), w szczególności jego art. 4,
uwzględniając decyzję Rady 2004/188/WPZiB z 23 lutego 2004 r. w sprawie mianowania szefa misji/komisarza policji EUPM [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 23 lutego 2004 r. Rada przyjęła decyzję 2004/188/WPZiB mianującą Pana Bartholomew Kevina Carty’ego na szefa misji/komisarza policji EUPM od dnia 1 marca 2004 r. na okres jednego roku.
(2) Decyzja 2004/188/WPZiB traci moc z dniem 1 marca 2005 r.
(3) Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował przedłużenie mandatu komisarza Bartholomew Kevina Carty’ego jako szefa misji/komisarza policji EUPM do dnia 31 grudnia 2005 r.
(4) Należy zatem przedłużyć mandat szefa misji/komisarza policji EUPM,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Mandat Pana Bartholomew Kevina Carty’ego jako szefa misji/ komisarza policji EUPM zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia jej przyjęcia.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja zostaje ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady 2005/83/WPZiB
z dnia 31 stycznia 2005 r.
wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB odnawiające środki wspierające skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB [1], w szczególności jego art. 2 w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Poprzez wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB, Rada przyjęła środki mające na celu zapobieganie wjazdowi na terytoria Państw Członkowskich lub tranzytowi przez te terytoria, osób zaangażowanych w działania, które pomagają osobom przebywającym na wolności kontynuować unikania odpowiedzialności za zbrodnie, o które zostały oskarżone przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii (MTKJ) lub osób, które zachowują się w inny sposób mogący utrudnić MTKJ skuteczne wykonywanie jego mandatu.
(2) W dniu 28 czerwca 2004 r. Rada przyjęła decyzję 2004/528/WPZiB zmieniającą wykaz zamieszczony w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/293/WPZiB.
(3) Zgodnie z zaleceniami biura Wysokiego Przedstawiciela dla Bośni i Hercegowiny, kolejne osoby powinny być celem stosowania tych środków.
(4) Wykaz zamieszczony w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/293/WPZiB powinien zostać odpowiednio zmieniony,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wykaz osób zawarty w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/293/WPZiB zastępuje się wykazem osób zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej przyjęcia.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady
z dnia 24 stycznia 2005 r.
zatwierdzająca przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Wspólnej konwencji w sprawie bezpieczeństwa gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami radioaktywnymi
(2005/84/Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólna Konwencja w sprawie bezpiecznego gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami radioaktywnymi była otwarta do podpisu od dnia 29 września 1997 r. do momentu jej wejścia w życie z dniem 18 czerwca 2001 r.
(2) Konwencja ta jest otwarta do przystąpienia organizacji regionalnych o charakterze integracyjnym lub innym, pod warunkiem że taka organizacja jest ustanowiona przez suwerenne państwa i posiada kompetencje w zakresie negocjowania, zawierania i stosowania międzynarodowych umów w sprawach objętych niniejszą Konwencją, do której chce przystąpić Wspólnota.
(3) Biorąc pod uwagę zadania przypisane Wspólnocie na mocy rozdziału 3 "Zdrowie i Bezpieczeństwo" Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, należy zatwierdzić przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Wspólnej konwencji.
(4) Przystępując do tej Konwencji, Europejska Wspólnota Energii Atomowej będzie musiała zgłosić zastrzeżenie dotyczące niezgodności art. 12 ust. 1 dyrektywy 92/3/Euratom w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych między Państwami Członkowskimi oraz do Wspólnoty [1] i poza jej obszar, ze szczegółowym wymaganiem zawartym w art. 27 ust. 1 pkt i) Wspólnej konwencji, który to artykuł wymaga zgody państwa przeznaczenia w zakresie transgranicznych przepływów.
(5) Kiedy dana organizacja staje się stroną tej Konwencji, art. 39 ust. 4 pkt iii) tej Konwencji zobowiązuje taką organizację do przedłożenia depozytariuszowi deklaracji wskazującej, które państwa są jej członkami, które artykuły Konwencji znajdują zastosowanie oraz jaki jest zakres kompetencji Konwencji w dziedzinie objętej tymi artykułami.
(6) Przystąpienie Wspólnoty nie będzie miało wpływu na, nadane na mocy niniejszej Konwencji, kompetencje Państw Członkowskich jako umawiających się stron tej Konwencji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
1.
Przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Wspólnej konwencji w sprawie bezpieczeństwa gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami radioaktywnymi zostaje niniejszym zatwierdzone.
2.
Tekst deklaracji sporządzony przez Europejską Wspólnotę Energii Atomowej zgodnie z przepisami art. 39 ust. 4 pkt iii) Wspólnej konwencji w sprawie bezpieczeństwa gospodarowania wypalonym paliwem i odpadami radioaktywnymi jest dołączony do niniejszej decyzji.
Decyzja Komisji
z dnia 26 stycznia 2005 r.
nakładająca szczególne warunki importu pistacji oraz niektórych produktów uzyskanych z pistacji pochodzących lub sprowadzanych z Iranu
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 117)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/85/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [1], w szczególności jego art. 53 ust. 1 lit. b,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 97/830/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. uchylająca decyzję Komisji 97/613/WE i nakładająca szczególne warunki na przywóz pistacji oraz niektórych produktów uzyskanych z pistacji pochodzących lub sprowadzanych z Iranu [2] była kilkakrotnie zmieniana.
(2) Podstawę prawną decyzji Komisji 97/830/WE stanowi art. 10 dyrektywy Rady 93/43/WE z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie higieny środków spożywczych [3].
Dyrektywa 93/43/EWG zostanie uchylona z dniem 1 stycznia 2006 r. rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych [4].
Rozporządzenie, o którym mowa przestaje stanowić podstawę prawną dla środków ochronnych.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 stanowi, iż w przypadku żywności lub paszy pochodzącej z Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub przywożonej z państw trzecich, co do której wiadomo, że może stanowić poważne ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt i dla środowiska naturalnego, należy podjąć odpowiednie środki zaradcze.
(4) Wielokrotnie zdarzało się, że w pistacjach pochodzących z Iranu lub stamtąd sprowadzanych stwierdzano skażenie nadmierną ilością aflatoksyny B1.
(5) Komitet Naukowy ds. Żywności stwierdził, iż aflatoksyna B1 jest substancją o silnych właściwościach genotoksycznych i rakotwórczych, która nawet w małych dawkach przyczynia się do wystąpienia ryzyka zachorowania na raka wątroby.
(6) W związku z powyższym import pistacji z Iranu stanowi poważne zagrożenie zdrowia publicznego na terenie Wspólnoty, dlatego zachodzi konieczność przyjęcia środków ochronnych na poziomie wspólnotowym.
(7) Inspekcja warunków sanitarnych w Iranie przeprowadzona po raz pierwszy w roku 1997 przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii (FVO) Komisji ujawniła konieczność wprowadzenia usprawnień w dziedzinie higieny oraz metod pozwalających dokładnie ustalić kraj pochodzenia pistacji.
Zespół przeprowadzający inspekcję nie zdołał zbadać wszystkich etapów obróbki poprzedzających wywóz pistacji z Iranu.
Władze irańskie zobowiązały się w szczególności do wprowadzenia usprawnień dotyczących produkcji, obróbki, sortowania, przetwarzania, pakowania oraz transportu pistacji.
W związku z powyższym wynikła konieczność objęcia pistacji oraz niektórych produktów uzyskanych z pistacji pochodzących z Iranu warunkami specjalnymi w celu zapewnienia zwiększonej ochrony zdrowia publicznego obywateli Wspólnoty.
Kolejne inspekcje zostały przeprowadzone w latach 1998 i 2001.
Pomimo stwierdzenia istotnej poprawy w zakresie warunków sanitarnych oraz ustalenia kraju pochodzenia pistacji wciąż zasadne jest zachowanie tych warunków w stosunku do wyżej wymienionych produktów irańskich w celu ochrony zdrowia publicznego.
(8) Dopuszcza się import pistacji oraz niektórych produktów pochodnych pistacji z Iranu z zastrzeżeniem spełnienia warunków szczególnych.
(9) Warunki te dotyczą m.in. konieczności jednoznacznego dowiedzenia, że sprowadzane pistacje i produkty z nich uzyskane były produkowane, sortowane, poddane obróbce, przetwarzane, pakowane i transportowane zgodnie z przyjętymi zasadami higieny.
Należy również określić zawartość aflatoksyny B1 oraz całkowitą zawartość aflatoksyn w próbkach pobranych z dostaw bezpośrednio przed opuszczeniem terytorium Iranu.
(10) Ponadto konieczne jest otrzymanie od władz irańskich dokumentów potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków w przypadku każdej dostawy pistacji pochodzących z Iranu lub stamtąd sprowadzanych. Dokumentacja ta powinna uwzględniać warunki produkcji, sortowania, obróbki, przetwarzania, pakowania oraz transportu pistacji, jak również zawierać wyniki analiz laboratoryjnych dotyczących pomiarów zawartości aflatoksyny B1 oraz zawartości całkowitej aflatoksyn w danej partii towaru.
(11) W interesie zdrowia publicznego Państwa Członkowskie będą na bieżąco informować Komisję za pośrednictwem okresowych sprawozdań na temat wyników wszystkich analiz przeprowadzanych w ramach oficjalnej kontroli dostaw pistacji i ich produktów pochodnych z Iranu.
Sprawozdania te powinny stanowić uzupełnienie dokumentacji składanej zgodnie z obowiązkiem powiadamiania wynikającym z wprowadzenia Systemu Wczesnego Ostrzegania o Niebezpiecznych Produktach Żywnościowych i Środkach Żywienia Zwierząt (RASFF) ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
(12) Ważne jest zapewnienie wspólnego dla całej Wspólnoty, zharmonizowanego systemu pobierania próbek i analizy dostaw pistacji i produktów z nich otrzymanych przywożonych z Iranu.
(13) Kontrole przeprowadzone w latach 2003 i 2004 wykazały, iż znaczna część dostaw pistacji pochodzących z Iranu zawierała nadmierne ilości aflatoksyn.
Dlatego zachodzi uzasadniona konieczność skrócenia okresu ważności świadectw zdrowia w celu ograniczenia czasu transportu i składowania pistacji w sposób uniemożliwiający powstawanie tych niepożądanych substancji.
(14) Wypełnianie przepisów niniejszej decyzji powinno być poddawane kontroli z uwzględnieniem informacji i gwarancji pochodzących od właściwych władz irańskich, jak również wyników badań przeprowadzanych przez Państwa Członkowskie w celu ustalenia, czy wprowadzone warunki szczególne zapewniają wystarczający poziom ochrony zdrowia publicznego na terenie Wspólnoty oraz oszacowania ich dalszej przydatności.
(15) Środki przewidziane w niniejszej decyzji mają znaczący wpływ na środki przeznaczone na przeprowadzanie kontroli przez Państwa Członkowskie.
Dlatego należy zapewnić, aby wszystkie koszty związane m.in. z pobieraniem próbek, analizą i składowaniem pistacji oraz wszelkie koszty związane z urzędowymi środkami podejmowanymi w odniesieniu do dostaw niespełniających wymagań sanitarnych były ponoszone przez importera danej partii towaru lub inny zainteresowany podmiot branży spożywczej.
(16) Należy zatem uchylić decyzję 97/830/WE.
(17) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.
Państwa Członkowskie mogą importować:
- pistacje objęte kodem CN 08025000 oraz
- prażone pistacje objęte kodami CN 20081913 i 20081993,
pochodzące lub sprowadzane z Iranu jedynie pod warunkiem, że dana partia towaru została opatrzona dokumentacją zawierającą wyniki urzędowego pobierania próbek i analiz oraz świadectwem jakości zdrowotnej znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji, wypełnionym, podpisanym i potwierdzonym przez przedstawiciela irańskiego Ministerstwa Zdrowia.
Świadectwo zdrowia jest ważne dla importu dokonanego w ciągu maksymalnie 4 miesięcy od daty wydania dokumentu.
2.
Dopuszcza się import na teren Wspólnoty produktów wymienionych w ust. 1 niniejszej decyzji wyłącznie przez punkty wwozowe wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji.
3.
Każda partia towarów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszej decyzji powinna zostać oznaczona kodem odpowiadającym oznaczeniu kodowemu umieszczonemu na wynikach urzędowego pobierania próbek i analizy produktów oraz na świadectwie jakości zdrowotnej, o którym mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej decyzji.
4.
Właściwe władze wszystkich Państw Członkowskich powinny zapewnić stosowne kontrole dokumentacji dotyczącej produktów wymienionych w ust. 1 niniejszej decyzji w celu ustalenia, czy spełnia ona wymagania w zakresie świadectwa jakości zdrowotnej oraz wyników pobierania próbek, które określone są w ust. 1.
5.
Właściwe władze wszystkich Państw Członkowskich powinny pobierać do analizy próbkę z każdej partii towarów wymienionych w ust. 1 niniejszej decyzji w celu zbadania zawartości aflatoksyny B1 oraz całkowitej zawartości aflatoksyn przed wprowadzeniem do obrotu towarów importowanych w danym punkcie wwozowym Wspólnoty.
Państwa Członkowskie powinny dostarczać Komisji kwartalne sprawozdania zawierające wyniki wszystkich analiz uzyskanych w trakcie urzędowych kontroli dostaw produktów wymienionych w ust. 1 niniejszej decyzji.
Sprawozdania te należy składać w pierwszym miesiącu każdego nowego kwartału (czyli w kwietniu, lipcu, październiku i styczniu).
6.
Każda partia towaru objęta próbkobraniem i analizą powinna zostać zatrzymana w punkcie wwozowym Wspólnoty nie dłużej niż przez okres 15 dni roboczych przed wprowadzeniem do obrotu.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego importującego daną partię towaru powinny wydać towarzyszący jej urzędowy dokument stwierdzający fakt poddania towaru pobieraniu próbek i analizie oraz zawierający wyniki analiz.
7.
W przypadku partii towaru, która została podzielona, kopie świadectwa jakości zdrowotnej oraz innych urzędowych dokumentów towarzyszących dostawie określonych w ust. 1 i 6 niniejszej decyzji, poświadczone przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium doszło do podziału partii towaru, powinny zostać dołączone do wszystkich części podzielonej partii towaru aż do etapu sprzedaży hurtowej włącznie.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja powinna podlegać przeglądowi z uwzględnieniem informacji i gwarancji pochodzących od właściwych władz irańskich, jak również wyników badań przeprowadzanych przez Państwa Członkowskie w celu ustalenia, czy wprowadzone warunki szczególne wymienione w art. 1 zapewniają wystarczający poziom ochrony zdrowia publicznego na terenie Wspólnoty oraz oszacowania ich dalszej zasadności.
Artykuł 3
Wszystkimi kosztami związanymi z pobieraniem próbek, analizą, przechowywaniem badanych towarów oraz z wydawaniem odpowiedniego dokumentu oraz kopii świadectwa jakości zdrowotnej i towarzyszących dostawie włącznie z kopią świadectwa jakości zdrowotnej i dokumentów wymienionych w art. 1 ust. 4 do 7 niniejszej decyzji, powinien zostać obciążony podmiot branży spożywczej odpowiedzialny za daną dostawę lub jego przedstawiciel.
Ponadto wszelkie koszty związane z czynnościami urzędowymi podejmowanymi przez właściwe władze w zakresie dostaw pistacji i niektórych produktów z nich otrzymanych wyprodukowanych w Iranie lub stamtąd sprowadzanych, które nie spełniają wymagań niniejszej decyzji, powinny zostać poniesione przez podmiot branży spożywczej odpowiedzialny za daną dostawę lub przez jego przedstawiciela.
Artykuł 4
Niniejszym uchyla się decyzję 97/830/WE.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 1 lutego 2005 r.
Państwa Członkowskie powinny podjąć środki gwarantujące przestrzeganie niniejszej decyzji oraz bezzwłocznie powiadomić Komisję o ich podjęciu.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 28 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzję 2003/71/WE w zakresie jej okresu obowiązywania
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 186)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/86/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [1], w szczególności jej art. 18 ust. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [2], w szczególności jej art. 22 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Występowanie przypadków niedokrwistości zakaźnej łososia (ISA) na Wyspach Owczych doprowadziło do przyjęcia decyzji Komisji 2003/71/WE z dnia 29 stycznia 2003 r. w sprawie niektórych środków ochronnych, w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej łososia na Wyspach Owczych [3].
(2) Pomimo podjęcia środków zapobiegawczych przez Wyspy Owcze, pojawiły się kolejne przypadki ISA, o czym Komisja została poinformowana przez to państwo w 2004 r.
(3) Wyspy Owcze przedstawiły podgrupie weterynaryjnej, powołanej do życia w ramach umowy pomiędzy UE a Wyspami Owczymi [4], plan interwencyjny zgodny z art. 15 dyrektywy Rady 93/53/EWG z dnia 24 czerwca 1993 r., wprowadzającej minimalne środki wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb [5].
Plan interwencyjny przewiduje plan usunięcia ryb zgodnie z art. 6 dyrektywy 93/53/EWG.
Plan interwencyjny, obejmujący procedury szczepień i plan usunięcia ryb, przedstawiony we wrześniu 2004 r., został zatwierdzony przez podgrupę.
(4) W świetle sytuacji sanitarnej na Wyspach Owczych i wprowadzenia strategii zwalczania choroby obejmującej zastosowanie szczepień, środki ochronne przewidziane w decyzji 2003/71/WE powinny pozostać w mocy na czas stosowania szczepień.
Przewiduje się stosowanie szczepień w ramach strategii zwalczania choroby w ciągu co najmniej dwóch następnych lat.
(5) Należy zatem zmienić decyzję 2003/71/WE w celu przedłużenia jej okresu obowiązywania.
(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 6 decyzji 2003/71/WE, datę " 31 stycznia 2005 r." zastępuje się datą " 31 stycznia 2007 r.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 2 lutego 2005 r.
upoważniająca Szwecję do stosowania systemu zastępującego badania statystyczne dotyczące pogłowia bydła ustanowionego na mocy tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 194)
(Jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/87/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 93/24/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących produkcji bydła [1], w szczególności jej art. 1 ust. 2 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Tytuł I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady [2] ustanawia system identyfikacji i rejestracji bydła.
(2) Decyzja Komisji 1999/693/WE uznaje w pełni operacyjny charakter szwedzkiej bazy danych bydła [3].
(3) Zgodnie z dyrektywą 93/24/EWG Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, zostać upoważnione do korzystania z administracyjnych źródeł informacji zamiast z badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła pod warunkiem, że spełniają wymogi określone w wyżej wspomnianej dyrektywie.
(4) W celu uzasadnienia swojego wniosku z dnia 29 października 2003 r. Szwecja przekazała dokumentację techniczną dotyczącą struktury i aktualizacji bazy danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, jak również metod obliczania informacji statystycznych.
(5) W szczególności, Szwecja zaproponowała metody obliczeń umożliwiające uzyskanie informacji statystycznych dla kategorii określonych w art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, które nie są bezpośrednio dostępne w bazie danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000. Szwecja powinna podjąć odpowiednie kroki gwarantujące, że metody obliczeń zapewnią wymaganą precyzję danych statystycznych.
(6) Z badania dokumentacji technicznej przekazanej przez władze szwedzkie wynika, że wniosek powinien zostać przyjęty.
(7) Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych ustanowionego decyzją Rady 72/279/EWG [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Szwecja jest upoważniona do zastąpienia badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła określonych w dyrektywie 93/24/EWG systemem identyfikacji i rejestracji bydła określonym w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 w celu uzyskania wszystkich informacji statystycznych wymaganych w celu wypełnienia zobowiązań wynikających ze wspomnianej dyrektywy.
Artykuł 2
Jeżeli system określony w art. 1 przestanie być operacyjny lub nie będzie dostarczać wiarygodnych informacji statystycznych dotyczących całego pogłowia lub określonych kategorii bydła, Szwecja przywróci system badań statystycznych w celu oceny pogłowia bydła lub jego poszczególnych kategorii.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.
Sprostowanie do decyzji Komisji 2005/87/WE z dnia 2 lutego 2005 r. upoważniającej Szwecję do stosowania systemu zastępującego badania statystyczne dotyczące pogłowia bydła ustanowionego na mocy tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady
(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 30 z dnia 3 lutego 2005 r.)
Publikację decyzji 2005/87/WE należy uważać za nieważną i niebyłą.
--------------------------------------------------
Decyzja Rady
z dnia 24 września 2004 r.
w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
(2005/89/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie drugie,
uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r.
[1], w szczególności jego art. 6 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dnia 10 lutego 2004 r. Rada upoważniła w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Egiptem w celu dostosowania Eurośródziemnomorskiego Układu Stowarzyszeniowego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej.
(2) Negocjacje te zakończyły się wynikiem satysfakcjonującym Komisję.
(3) Tekst Protokołu, będący przedmiotem negocjacji z Arabską Republiką Egiptu, stanowi w art. 12 ust. 2 o tymczasowym stosowaniu Protokołu przed jego wejściem w życie.
(4) Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie, należy podpisać Protokół w imieniu Wspólnoty i stosować go tymczasowo,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich i z zastrzeżeniem jej zawarcia, Protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
Tekst Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszym Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie wyrażają zgodę na tymczasowe stosowanie postanowień Protokołu, z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie.
Decyzja Komisji
z dnia 20 kwietnia 2004 r.
w sprawie środka zastosowanego przez Francję na rzecz Société Réparation Navale et Industrielle SA (SORENI)
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 1362)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/90/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po zaproszeniu zainteresowanych stron do zgłaszania uwag zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami [1] i po uwzględnieniu tych uwag,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. PROCEDURA
(1) W następstwie informacji opublikowanych w prasie, według których Francja miała przedsięwziąć środki finansowe w celu utrzymania działalności stoczniowej w porcie Hawr, w piśmie z dnia 21 grudnia 2001 r. Komisja zażądała od Francji złożenia wyjaśnień.
W piśmie z dnia 15 marca 2002 r. zarejestrowanym w dniu 19 marca 2002 r. Francja poinformowała Komisję, że organy państwowe udzieliły finansowego wsparcia Przedsiębiorstwu Remontów Okrętowych i Przemysłowych (SORENI).
Środek został zarejestrowany jako pomoc niezgłoszona (NN 53/2002) – zważywszy na fakt, że w momencie dostarczenia informacji była już ona przyznana, a ponadto kwota 1720000 EUR została przekazana już w grudniu 2001 r.
(2) W piśmie z dnia 4 kwietnia 2002 r. Komisja zażądała od Francji uzupełnienia informacji.
Francja odpowiedziała pismem z dnia 3 czerwca 2002 r., zarejestrowanym następnego dnia.
(3) W piśmie z dnia 12 sierpnia 2002 r. Komisja poinformowała Francję o decyzji wszczęcia procedury przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu odnośnie do tego środka.
Sprawę opatrzono numerem rejestracyjnym C 55/2002.
Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich [2] i strony zainteresowane zostały wezwane do zgłaszania uwag.
(4) Francja przedstawiła swoje uwagi w piśmie z dnia 1 października 2002 r., zarejestrowanym następnego dnia.
Zjednoczone Królestwo przedstawiło swoje uwagi w piśmie z dnia 16 października 2002 r., zarejestrowanym w dniu 24 października 2002 r.
Uwagi Zjednoczonego Królestwa zostały przekazane Francji, dając możliwość tej ostatniej ustosunkowania się do nich.
(5) W piśmie z dnia 4 listopada 2002 r. Komisja postawiła Francji dodatkowe pytania.
Francja udzieliła na nie odpowiedzi i przedstawiła swoje uwagi w piśmie z dnia 14 stycznia 2003 r., zarejestrowanym tego samego dnia.
W piśmie z dnia 2 października 2003 r., zarejestrowanym następnego dnia, i w piśmie z dnia 10 października 2003 r., zarejestrowanym tego samego dnia, Francja przekazała informacje uzupełniające.
Komisja w piśmie z dnia 21 listopada 2003 r. postawiła Francji nowe pytania dodatkowe, a Francja udzieliła na nie odpowiedzi w piśmie z dnia 29 grudnia 2003 r., zarejestrowanym w dniu 8 stycznia 2004 r., i w piśmie z dnia 29 stycznia 2004 r., zarejestrowanym tego samego dnia.
II.
OPIS SZCZEGÓŁOWY
A. Rozpatrywane przedsiębiorstwo
(6) Beneficjentem finansowego wsparcia jest SORENI, stocznia remontowa usytuowana w Hawrze, tzn. w regionie kwalifikującym się do korzystania z pomocy na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Firma SORENI została założona w dniu 1 listopada 2001 r. w celu przejęcia aktywów trzech stoczni remontowych, co jest wyjaśnione poniżej.
(7) Le chantier Ateliers et chantiers du Havre – Construction navale (ACH-CN), usytuowana w Hawrze, została zamknięta z powodu upadłości w 2000 r.
ACH-CN skorzystała ze środków pomocowych na zamknięcie, zatwierdzonych przez Komisję decyzją 2002/132/WE [3].
Trzy filie ACH-CN, które zajmowały się remontami okrętowymi (SIREN, TMTM i MECA HELIX, dalej zwane "trzema filiami"), kontynuowały działalność, ale niebawem napotkały trudności ekonomiczne spowodowane utratą kontraktów podwykonawczych przyznawanych im uprzednio przez ACH-CN oraz utratą zaufania ze strony armatorów.
(8) W roku 2001 dwunastu lokalnych podwykonawców trzech filii podjęło decyzję o wspólnym utworzeniu nowego przedsiębiorstwa, SORENI, dla przejęcia działalności stoczniowej trzech filii.
(9) W dniu 24 sierpnia 2001 r. dwunastu lokalnych podwykonawców złożyło ofertę przejęcia.
SORENI zostało założone w dniu 1 listopada 2001 r. i nabyło aktywa trzech filii w dniu 9 listopada 2001 r.
SORENI zakupiło aktywa po cenie 1001 EUR (w tym 1000 EUR za zapasy i 1 symboliczne euro za aktywa).
Francja utrzymuje, że oferta SORENI była jedyną ofertą złożoną po nieudanych negocjacjach z inwestorem zagranicznym, jakie miały miejsce wcześniej tego samego roku.
(10) Początkowo Francja zaznaczyła Komisji, że trzy filie w momencie przejęcia były w trakcie reorganizacji prawnej.
Francja skorygowała tę informację w piśmie z dnia 29 grudnia 2003 r., uściślając, że przejęcie aktywów miało miejsce poza ramami reorganizacji prawnej oraz że, według stanu na grudzień 2003 r., trzy filie działały jedynie jako puste obiekty figurujące w toczących się sporach i procesach o odzyskanie wierzytelności, niewykonujące żadnej działalności gospodarczej.
(11) Zgodnie z francuskim ustawodawstwem socjalnym odnośnie do likwidacji przedsiębiorstw (art. L 122-12 akapit drugi Kodeksu Pracy) SORENI było zobowiązane do przejęcia po trzech filiach wszystkich umów o pracę, których warunki w zakresie kwalifikacji, wynagrodzenia i wysługi lat miały pozostać niezmienione.
Na skutek powyższego, według Francji, SORENI przejęło 127 pracowników zatrudnionych w trzech filiach.
Podobnie, SORENI miało przejąć zobowiązania płacowe w wysokości 318164 EUR, zaciągnięte przed przejęciem z tytułu przeniesienia na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem.
(12) Komisja zauważa, że na dzień 14 stycznia 2003 r. stan liczebny zatrudnionych został zmniejszony do 117 pracowników, z czego 99 zatrudnionych przy produkcji.
Francja zaznaczyła, że w ciągu sześciu lat poprzedzających przejęcie nastąpił spadek liczby pracowników zatrudnionych przy produkcji o 47 %: ze 188 zatrudnionych ogółem w trzech filiach w 1997 r. do 99 zatrudnionych przez SORENI w 2002 r.
B. Biznesplan nowego przedsiębiorstwa
(13) Biznesplan przedsiębiorstwa został określony w 2001 r.
Pięcioletni biznesplan miał zagwarantować SORENI zdolność prowadzenia działalności.
Problemy SORENI, zdaniem Francji, spowodowane były po pierwsze przez trudności, jakie napotykali jej akcjonariusze, poprzednio podlegający trzem filiom jako podwykonawcy.
Po drugie – SORENI miałoby odziedziczyć zobowiązania i trudności związane z przejętymi aktywami, a mianowicie z przejęciem wszystkich umów o pracę, finansowaniem przebywających na przedwczesnej emeryturze byłych pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem, jak również z koniecznością adaptacji narzędzi produkcji i racjonalizacji działalności.
Przejąwszy działalność remontów okrętowych, SORENI miało, według wszelkiego prawdopodobieństwa, stanąć w obliczu problemów podobnych do tych, jakie stały się udziałem trzech filii: z trudnościami z zawieraniem umów podwykonawczych ze stocznią w Hawrze (takim, jak ACH-CN), utratą zamówień, ogólnie biorąc, i ogólnie z utratą wiarygodności Hawru w dziedzinie remontów okrętowych.
(14) Według Francji pięcioletni biznesplan przedsiębiorstwa, który Francja określa jako plan restrukturyzacyjny, zmierza do rozwiązania tych problemów poprzez przyjęcie trzech rodzajów środków zaradczych.
Pierwsze polegają na przystosowaniu narzędzi produkcji poprzez inwestycje w odnowienie budynków, w transport oraz w wyposażenie przenośne (koszty tych inwestycji podano w części 1 tabeli 1).
Środki drugiego rodzaju polegają na reorganizacji polityki handlowej przedsiębiorstwa.
Francja utrzymuje, że polityka handlowa przedsiębiorstwa będzie ponownie skierowana na armatorów lokalnych oraz jednocześnie na rynek krajowy i międzynarodowy.
Ta polityka zmierza, ogólnie rzecz ująwszy, do odzyskania zaufania klientów, którzy w przeszłości współpracowali z trzema filiami.
SORENI zamierza osiągnąć ten cel, zatrudniając, z jednej strony, nowe kadry kierownicze, z drugiej zaś, nabywając nowe technologie, które pozwolą jej zróżnicować działalność i tym samym odpowiedzieć na szerszy wachlarz potrzeb.
Koszty tego drugiego rodzaju środków zostały opisane w części 2 tabeli 1.
Trzeci rodzaj środków koncentruje się na reorganizacji produkcji na dwóch poziomach: zarządzania materiałami, zapasami i zleceniami (racjonalizacja i komputeryzacja) oraz kształcenia personelu.
Koszty tego trzeciego rodzaju środków są opisane w części 3 tabeli 1.
(15) Ponadto Francja za koszty restrukturyzacji uznaje, z jednej strony, zobowiązania przejęte od trzech filii z tytułu przeniesienia na przedwczesną emeryturę pracowników w przeszłości narażonych na kontakt z azbestem, a z drugiej – wynagrodzenie wypłacone w trakcie trzech pierwszych miesięcy po przejęciu.
Według Francji te trzy pierwsze miesiące odpowiadają okresowi niezbędnemu do pozyskania pierwszych kontraktów.
Te koszty są opisane w części 4 tabeli 1.
TABELA 1
Przytoczone koszty restrukturyzacyjne SORENI
(w euro) _BAR_
Pozycje _BAR_ Kwota _BAR_
Część 1 – Inwestycje i prace renowacyjne
Renowacja zakładu (2002) _BAR_ […] _BAR_
Renowacja biur/budynków (2002) _BAR_ […] _BAR_
Uprzątnięcie terenu stoczniowego/zakładu _BAR_ […] _BAR_
Inwestycje w ruchomości 2002
Pojazdy _BAR_ […] _BAR_
Informatyka _BAR_ […] _BAR_
Narzędzia _BAR_ […] _BAR_
Inwestycje w ruchomości 2002–2004
Urządzenie do śrutowania/obróbki blach _BAR_ […] _BAR_
Ciężarówka _BAR_ […] _BAR_
Różne przenośne wyposażenie zmechanizowane _BAR_ […] _BAR_
Suma cząstkowa 1 _BAR_ […] _BAR_
Część 2 – Reorganizacja handlowa
Rekrutacja 2002–2004
2 urzędnicy szczebla kierowniczego _BAR_ _BAR_
1 zastępca dyrektora _BAR_ _BAR_
3 inżynierowie ds. handlu _BAR_ _BAR_
4 kierownicy – kontrola produkcji _BAR_ _BAR_
Suma płac i wydatków _BAR_ […] _BAR_
Koszty komercjalizacji – do końca 2002 r.
Broszury/logo, mailing, sieć przedstawicieli, wizyty u klientów _BAR_ […] _BAR_
Koszty 2003–2005
Nabycie nowych licencji _BAR_ […] _BAR_
Staże i kształcenie personelu u producenta, którego SORENI jest koncesjonariuszem _BAR_ […] _BAR_
Wizyty przedstawicieli handlowych i międzynarodowych _BAR_ […] _BAR_
Przegląd i przedłużenie umów agencyjnych na okres trzech lat _BAR_ […] _BAR_
Suma cząstkowa 2 _BAR_ […] _BAR_
Część 3 – Reorganizacja produkcji
Organizacja i informatyzacja 2002–2003 _BAR_ […] _BAR_
Nabycie specjalistycznego oprogramowania komputerowego na potrzeby remontów okrętowych 2003–2004 _BAR_ […] _BAR_
Kształcenie: 37450 godzin/3 lata _BAR_ […] _BAR_
Suma cząstkowa 3 _BAR_ […] _BAR_
Część 4 – Wydatki na płace i inne
Płace zgodnie z umowami obowiązującymi podczas trzech pierwszych miesięcy po przejęciu _BAR_ […] _BAR_
Wydatki związane z odejściem na emeryturę z racji narażenia na kontakt z azbestem zakontraktowane przed przejęciem _BAR_ […] _BAR_
Suma cząstkowa 4 _BAR_ […] _BAR_
SUMA (Sumy cząstkowe 1+2+3+4) _BAR_ 6495164 _BAR_
(16) Globalne koszty rozruchu SORENI, uznane za konieczne, wynoszą zatem 6495164 EUR.
(17) Według Francji ten plan opiera się na realistycznych hipotezach dotyczących wysokości obrotu i odzwierciedlających istniejący i potencjalny popyt na remonty okrętowe w Hawrze.
Francja podkreśla fakt, że trzy filie posiadały uznane kwalifikacje w sektorze remontów okrętowych oraz że ich pracownicy, przejęci obecnie przez SORENI, posiadają cenną wiedzę i umiejętności w tejże dziedzinie.
Francja zwraca również uwagę na fakt, że biznesplan przedsiębiorstwa SORENI i plan potencjalnego inwestora zagranicznego były podobne, co wskazuje na realistyczne oszacowanie.
Osobiste powiązania prezesa SORENI winny być atutem w poszukiwaniu klientów.
Zdaniem Francji działalność SORENI dotyczącą remontów okrętowych należy rozpatrywać w kontekście rozwoju portu Hawr.
C. Środki finansowe
(18) Według Francji potrzebna SORENI kwota 6495164 EUR winna być sfinansowana z subwencji i pożyczek przyznanych ze źródeł państwowych i prywatnych określonych w tabeli 2.
W dniu 28 września 2001 r., tj. po złożeniu oferty przejęcia trzech filii, lecz przed utworzeniem SORENI i dokonaniem likwidacji, Francja przyjęła wstępną decyzję dotyczącą przyznania wsparcia publicznego na rzecz SORENI.
Prawnie wiążąca decyzja dotycząca przyznania wsparcia została uchwalona w dniu 29 listopada 2001 r.
(19) Rząd francuski przyznał SORENI subwencję w wysokości 3430000 EUR.
Z tej kwoty, we wrześniu 2003 r., wypłacono SORENI dwie transze: jedną w wysokości 1720000 EUR i drugą – 730000 EUR.
(20) Rada Regionalna Haute-Normandie, Rada Regionalna Seine-Maritime i miasto Hawr, każde z osobna, dostarczają subwencję dla SORENI w wysokości 380000 EUR.
Z całkowitej kwoty 1140000 EUR we wrześniu 2003 r. wypłacono SORENI 1070997 EUR.
(21) Wkłady prywatne są opisane jako wkład kapitałowy akcjonariuszy SORENI (462000 EUR) i pożyczki bankowe (1300000 EUR) będące przedmiotem formalnego zabezpieczenia w formie cesji kapitału obrotowego.
TABELA 2
Środki finansowe związane z restrukturyzacją SORENI
(w euro) _BAR_
Źródło _BAR_ Kwota _BAR_
1.Źródła publiczne
Państwo francuskie _BAR_ 3430000 _BAR_
Rada Regionalna Haute-Normandie _BAR_ 380000 _BAR_
Rada Regionalna Seine-Maritime _BAR_ 380000 _BAR_
Miasto Hawr _BAR_ 380000 _BAR_
Suma cząstkowa 1 _BAR_ 4570000 _BAR_
2.Źródła prywatne
Akcjonariusze SORENI _BAR_ _BAR_
—kapitał _BAR_ 462000 _BAR_
—pożyczki bankowe (BNP Paribas) _BAR_ 1300000 _BAR_
Suma cząstkowa 2 _BAR_ 1762000 _BAR_
SUMA (Sumy cząstkowe 1+2) _BAR_ 6332000 _BAR_
D. Informacje o rynku
(22) Według Francji rozwój portu Hawr wymaga istnienia działalności remontowej, która zapewniłaby mu stabilny poziom działalności.
Francja podkreśla, że dzięki trzem czynnikom środki pomocowe, o których mowa, wywrą ograniczony wpływ na konkurencję.
Po pierwsze, plan restrukturyzacji przewidywałby redukcje personelu.
Po drugie, Francja wymienia ARNO w Dunkierce i SOBRENA w Breście jako głównych klientów [5] SORENI na rynku krajowym i międzynarodowym.
Te dwa przedsiębiorstwa nie stanowią natomiast konkurencji dla SORENI, jeżeli chodzi o klientów lokalnych.
W tym kontekście Francja deklaruje, że klienci lokalni generują od 40 do 45 % wysokości obrotu SORENI.
W konsekwencji stopień nakładania się działalności SORENI i jej głównych konkurentów byłby ograniczony.
Po trzecie, SORENI należy do grupy małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. dotyczącego stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw [6].
E. Decyzja o otwarciu procedury na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu
(23) W decyzji o otwarciu formalnej procedury dochodzeniowej (dalej zwanej "decyzją o otwarciu procedury") rozpatrywane środki zostały poddane ocenie w świetle rozporządzenia Rady (WE) nr 1540/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. dotyczącego pomocy na budownictwo okrętowe [7] (dalej zwanego "rozporządzeniem w sprawie przemysłu stoczniowego"), jak również wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnej sytuacji [8] (dalej zwanych "wytycznymi dotyczącymi restrukturyzacji").
(24) W decyzji o otwarciu procedury Komisja wyraziła wątpliwości co do możliwości udzielenia zezwolenia na rozpatrywane środki finansowe jako pomoc na restrukturyzację – z jednej strony biorąc pod uwagę fakt, że SORENI wydawała się być nowo utworzonym przedsiębiorstwem powstałym w wyniku likwidacji trzech filii, a z drugiej strony, mając na względzie pkt 7 wytycznych dotyczących restrukturyzacji, według którego nowo utworzone przedsiębiorstwo nie kwalifikuje się do otrzymania pomocy na ratowanie i restrukturyzację, nawet jeśli jego początkowa sytuacja finansowa jest niepewna.
(25) Komisja wyraziła również wątpliwości co do przydatności biznesplanu przedsiębiorstwa SORENI w kwestii osiągnięcia przez tę spółkę, i to w stosownym czasie oraz w oparciu o realistyczne założenia, długoterminowej zdolności do prowadzenia działalności – tak jak to przewidują wytyczne dotyczące restrukturyzacji.
Komisja wzięła zwłaszcza pod uwagę fakt, iż przedłożony przez Francję plan nie zawierał badań rynkowych ani szacunków sprzedaży i kosztów na przyszłe lata.
(26) Komisja odnotowała ponadto fakt, że wspomniany w ust. 9 zagraniczny inwestor, opierając się na podobnym planie, zrezygnował z przejęcia działalności remontów okrętowych.
Na zakończenie Komisja podniosła kwestię ustalenia, czy wkład finansowy pochodzący ze źródeł publicznych ograniczał się do minimum niezbędnego do realizacji biznesplanu przedsiębiorstwa i czy wkład beneficjenta osiągnął wymaganą wysokość określoną w wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
III.
UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON
(27) Zjednoczone Królestwo przedstawiło następujące uwagi.
Po pierwsze, wskazało na trudności ze zrozumieniem faktu, w jaki sposób przewidziany pakiet środków mógłby zostać uznany za pomoc na restrukturyzację, skoro stocznia nadal będzie wykonywać tę samą działalność co spółki, z których się wywodzi, prawdopodobnie bez znacznej redukcji wydajności lub personelu.
Po drugie, Zjednoczone Królestwo uważa, że niektóre inwestycje i niektóre koszty nie mogą być brane pod uwagę przy przyznaniu pomocy na restrukturyzację.
Po trzecie, Zjednoczone Królestwo odnotowuje fakt, że SORENI jest bezpośrednim konkurentem brytyjskiego przemysłu remontów okrętowych.
IV.
UWAGI FRANCJI
(28) W reakcji na decyzję o otwarciu procedury Francja dostarczyła dodatkowych informacji i przedstawiła następujące komentarze.
(29) W kwestii ustalenia, czy SORENI jest przedsiębiorstwem mogącym korzystać z pomocy na restrukturyzację, Francja podkreśla, iż SORENI, będąc wprawdzie nowym podmiotem prawnym, w istocie kontynuuje uprzednią działalność stoczniową, a zatem powinien móc korzystać z pomocy na restrukturyzację.
Aby uzasadnić ten punkt widzenia, Francja podkreśla fakt, że przejęcie aktywów, rodzaju działalności oraz aktywów handlowych trzech filii, jak również ich zasobów materialnych i ludzkich, w szczególności zobowiązań wynikających z ustawodawstwa w zakresie ubezpieczeń społecznych (przejście na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem), pozwala utożsamiać firmę SORENI z trzema filiami, tzn. uznać ją za przedsiębiorstwo wcześniej istniejące.
(30) Ponadto Francja utrzymuje, że nawet gdyby uznać SORENI za nowo powstałe przedsiębiorstwo, nie zmieniłoby to faktu, iż jest ono przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji, w rozumieniu wytycznych dotyczących restrukturyzacji, z racji zobowiązań (umowy o pracę, przejście na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem) i trudności związanych z aktywami (konieczność przystosowania narzędzi produkcji i racjonalizacji).
(31) Jeżeli chodzi o wątpliwości dotyczące możliwości realizacji biznesplanu przedsiębiorstwa, w szczególności braku informacji o rynku, Francja określa rynek, na którym działa SORENI, jako obejmujący następujące typy działalności: usuwanie drobnych awarii, prace konserwacyjne, duże remonty.
Główni konkurenci SORENI, ARNO w Dunkierce oraz SOBRENA w Breście, są konkurencyjni w odniesieniu do klientów krajowych i międzynarodowych, lecz nie do klientów lokalnych generujących od 40 do 45 % wysokości obrotu SORENI.
Francja podkreśla również, że prowadzenie działalności stoczniowej w porcie wielkości Hawru jest elementem niezbędnym do dobrego funkcjonowania tegoż portu jako całości.
Jako że SORENI jest jedyną stocznią remontową w Hawrze, jej obecność jest – zdaniem Francji – niezbędna do istnienia tego portu.
(32) Aby zilustrować możliwość realizacji biznesplanu przedsiębiorstwa, Francja dostarczyła prognozowane wysokości obrotu i kosztów na okres pięciu lat, w czasie których ma zostać wdrożony plan restrukturyzacji.
Te dane są zamieszczone w tabeli 3.
TABELA 3
Oszacowanie wysokości obrotu i kosztów SORENI
Rok _BAR_ Wysokość obrotu (w milionach euro) _BAR_ Roczny wzrost (%) _BAR_ Koszty (w milionach euro) _BAR_ Roczny wzrost (%) _BAR_
2001 _BAR_ […] _BAR_ _BAR_ _BAR_ _BAR_
2002 _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ _BAR_
2003 _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_
2004 _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_
2005 _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_
2006 _BAR_ _BAR_ _BAR_ […] _BAR_ […] _BAR_
(33) Francja oznajmia ponadto, że powody, dla których zagraniczny inwestor odstąpił od przejęcia działalności trzech filii, nie wiązały się z jakością biznesplanu przedsiębiorstwa.
Były związane z trudnościami w osiągnięciu porozumienia z pracownikami i władzami portowymi, jak również z problemami finansowymi, które stały się udziałem samego inwestora.
(34) Co do proporcjonalności rozpatrywanych środków, Francja twierdzi, że kwota odpowiada minimum koniecznemu na ponowne rozpoczęcie działalności stoczniowej w Hawrze.
Francja zaznacza, że należy ocenić wkład akcjonariuszy SORENI, uwzględniając fakt, iż oni również znajdują się w trudnej sytuacji finansowej.
(35) Ponadto Francja zwróciła się z prośbą do Komisji o zbadanie zgodności rozpatrywanych środków finansowych z zasadami wspólnego rynku w bezpośrednim oparciu o art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu w przypadku, gdyby pomoc nie była zgodna w rozumieniu wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
Francja podkreśla, że działalność stoczniowa jest zasadniczym elementem dobrego funkcjonowania portu Hawr, w tym znaczeniu, że jest ona konieczna dla zapewnienia przyjmowania statków, remontów statków niezbędnych dla działalności portu, usług związanych z bezpieczeństwem morskim i turystyką (naprawy jednostek rekreacyjnych).
Francja podkreśla również, że utrzymanie remontów okrętowych w Hawrze leży w interesie Wspólnoty, ponieważ jest zgodne z kierunkiem wspólnej polityki transportowej wspierającej transport morski.
Na zakończenie Francja podkreśla racje historyczne i strategiczne przemawiające za utrzymaniem stoczni remontowej w porcie Hawr.
V. OCENA
A. Pomoc państwa
(36) W myśl art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwa lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi.
(37) Po pierwsze, subwencja w wysokości 3430000 EUR udzielona przez rząd francuski na rzecz SORENI stanowi korzyść finansową przyznaną przy użyciu zasobów państwowych.
Ponadto kryterium dotyczące zasobów państwowych stosuje się również odnośnie do korzyści ekonomicznych przyznanych przez podmioty regionalne lub lokalne Państw Członkowskich.
Zatem pierwsze kryterium dotyczące zastosowania art. 87 ust. 1 Traktatu jest spełnione również w odniesieniu do subwencji (w wysokości 380000 EUR każda) przyznanych SORENI przez Region Haute-Normandie, departament Seine-Maritime i miasto Hawr.
(38) Po drugie, jako że rzeczone subwencje były przeznaczone dla jednego konkretnego przedsiębiorstwa, dla SORENI, kryterium selektywności warunkujące zastosowanie art. 87 ust. 1 Traktatu jest spełnione.
(39) Po trzecie, rzeczone środki finansowe zapewniają SORENI korzyść ekonomiczną, której sektor prywatny nie mógłby mu przyznać.
Sam charakter tych środków sprawia, że mogą one prowadzić do zniekształcenia konkurencji.
(40) Po czwarte, kryterium wpływu na handel jest spełnione wówczas, gdy beneficjent prowadzi działalność ekonomiczną, w zakres której wchodzi handel między Państwami Członkowskimi.
Taką jest w istocie działalność remontowa prowadzona przez SORENI.
Francja nie zakwestionowała tego punktu, podkreślając jedynie, że "głównymi" konkurentami SORENI są przedsiębiorstwa francuskie, zaś Zjednoczone Królestwo wyraźnie ten fakt potwierdziło, zaznaczając, że firma SORENI jest bezpośrednim konkurentem brytyjskiego przemysłu stoczniowego.
(41) Komisja wnioskuje z powyższego, że wszystkie subwencje przyznane na rzecz SORENI, opisane w części II, stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.
(42) Komisja odnotowuje również fakt, że Francja nie dostosowała się do ciążącego na niej, na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu, obowiązku poinformowania w stosownym czasie Komisji o projektach przyznania pomocy, tak aby mogła ona przedstawić swoje uwagi.
Pomoc jest zatem uznana za sprzeczną z prawem.
B. Derogacja na mocy Traktatu
(43) Jako że SORENI działa w sektorze remontów okrętowych, środki pomocowe przyznane na utrzymanie jego działalności wchodzą w zakres stosowania specyficznych przepisów dotyczących pomocy państwa dla budownictwa okrętowego.
Od dnia 1 stycznia 2004 r. przepisy te znajdują się w zasadach ramowych dotyczących pomocy państwa na rzecz przemysłu stoczniowego [9], które zastąpiło rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego.
Niemniej jednak, zgodnie z komunikatem Komisji określającym przepisy stosowane przy ocenie pomocy państwa sprzecznej z prawem [10], środki pomocowe sprzeczne z prawem, tzn. środki zastosowane z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu, zostaną poddane ocenie zgodnie z podstawowymi kryteriami określonymi w aktach prawnych obowiązujących w czasie ich przyznania.
Zatem stosuje się rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego.
W trosce o wyczerpujące opracowanie tematu – niezależnie od tego, czy Komisja zastosuje rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego, czy zastępujące go ramy regulujące dotyczące pomocy państwa na rzecz przemysłu stoczniowego – należy sprecyzować, że nie będzie to miało wpływu na wnioski odnoszące się do oceny zgodności – biorąc pod uwagę fakt, że kryteria merytoryczne dotyczące oceny pomocy na ratowanie i restrukturyzację, pomocy regionalnych i pomocy szkoleniowej są identyczne [11].
(44) Artykuł 2 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego zastrzega, że środki pomocowe przyznane na rzecz remontów okrętowych mogą zostać uznane za zgodne z zasadami wspólnego rynku, jeżeli respektują postanowienia tego rozporządzenia.
1.
Środki pomocowe na restrukturyzację
(45) Zdaniem Francji rozpatrywana pomoc ma na celu restrukturyzację działalności SORENI.
Środki pomocowe na restrukturyzację przedsiębiorstw działających w sektorze remontów okrętowych mogą zostać uznane za zgodne z zasadami wspólnego rynku pod warunkiem, że są one zgodne z art. 5 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego, które odnosi się do wytycznych dotyczących restrukturyzacji i jednocześnie określa specyficzne przepisy stosujące się do sektora stoczniowego.
(46) Komisja zbadała zatem, czy kryteria przewidziane przez wytyczne dotyczące restrukturyzacji zostały spełnione.
1.1.
Kryteria kwalifikujące przedsiębiorstwa
(47) Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi restrukturyzacji, aby móc korzystać z pomocy na restrukturyzację, dane przedsiębiorstwo winno móc zostać uznane za znajdujące się w trudnej sytuacji w rozumieniu rzeczonych wytycznych.
Choć wspólnotowa definicja nie istnieje, Komisja uznaje dane przedsiębiorstwo za znajdujące się w trudnej sytuacji, gdy za pomocą własnych zasobów finansowych lub zasobów wniesionych przez jego właścicieli/akcjonariuszy, a także wierzycieli, nie jest ono w stanie zahamować strat, które, bez zewnętrznej interwencji organów publicznych, prowadzą w krótkim lub średnim okresie do prawie pewnej zapaści ekonomicznej (pkt 4 wytycznych dotyczących restrukturyzacji).
Trudności przedsiębiorstwa ujawniają się, na przykład, poprzez rosnący poziom strat, zmniejszenie wysokości obrotu, zaleganie zapasów, zdolność do nadprodukcji, zmniejszenie marży samofinansowania brutto, wzrastające zadłużenie, progresję obciążeń finansowych, jak również osłabienie lub utratę wartości aktywów netto.
(48) Jednakże pkt 7 wytycznych dotyczących restrukturyzacji zastrzega, że nowo powstałe przedsiębiorstwo nie kwalifikuje się do otrzymania pomocy na restrukturyzację, nawet jeśli jego początkowa sytuacja finansowa jest niepewna.
Taki jest mianowicie przypadek nowego przedsiębiorstwa powstałego po likwidacji poprzednio istniejącego przedsiębiorstwa lub po przejęciu jedynie jego aktywów.
(49) Wyłączenie nowo powstałych przedsiębiorstw z prawa korzystania z pomocy na restrukturyzację umotywowane jest zasadą, wedle której utworzenie nowego przedsiębiorstwa winno być wynikiem decyzji spowodowanej sytuacją rynkową.
Przedsiębiorstwo powinno więc zostać utworzone tylko wtedy, gdy ma szansę prowadzenia działalności na danym rynku, inaczej mówiąc – jeśli jest dokapitalizowane i od początku zdolne do prowadzenia działalności.
(50) Nowe przedsiębiorstwo nie może korzystać z pomocy na restrukturyzację, przyjmując, że – pomimo oczywistej możliwości napotkania trudności w okresie uruchomiania działalności – nie mogłoby zostać narażone na trudności opisane w wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
Trudności te, opisane w akapicie 47, są związane z przeszłością przedsiębiorstwa, gdyż biorą swój początek w jego funkcjonowaniu.
Nowe przedsiębiorstwo, z natury rzeczy, nie mogłoby zostać narażone na tego typu trudności.
(51) Nowe przedsiębiorstwo może natomiast być narażone na straty związane z uruchomieniem działalności, przyjmując, że musi ono finansować inwestycje i koszty funkcjonowania, które początkowo mogą nie być pokrywane przez wypracowany dochód.
Te koszty jednak wiążą się z uruchomieniem działalności danego przedsiębiorstwa, a nie z jego restrukturyzacją.
Zatem nie mogą one być finansowane ze środków pomocowych na restrukturyzację przy zachowaniu właściwego im celu i ograniczonego zasięgu.
(52) To ograniczenie zakresu stosowania wytycznych dotyczących restrukturyzacji stosuje się wobec nowych przedsiębiorstw powstałych w następstwie likwidacji przedsiębiorstw wcześniej istniejących lub przejęcia jedynie ich aktywów.
W takich przypadkach nowe przedsiębiorstwo nie przejmuje w zasadzie długów swoich poprzedników, co oznacza, że nie napotyka trudności opisanych w wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
(53) W decyzji o otwarciu procedury Komisja podniosła kwestię ustalenia, czy SORENI jest nowym przedsiębiorstwem.
(54) W tym względzie Komisja odnotowuje, a Francja – uznaje fakt, że SORENI jest nowym podmiotem prawnym o wyraźnie oddzielonej od trzech filii osobowości prawnej.
Niemniej jednak Francja utrzymuje, że pomimo osobowości prawnej odrębnej od swoich poprzedników, SORENI wyraża ciągłość ekonomiczną trzech filii, ponieważ działalność, majątek i wartość trzech filii, zwłaszcza wydatki związane z ustawodawstwem w zakresie zabezpieczeń społecznych, zostały przekazane SORENI, dlatego też nie może być uznane za nowe przedsiębiorstwo.
Francja podkreśla również fakt, że nawet gdyby SORENI miało być uważane za nowe przedsiębiorstwo, to jednak pozostałoby ono nadal przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji, przyjmując, że wykonuje ten sam rodzaj działalności co trzy filie i że jest związane zobowiązaniami finansowymi wypływającymi z ustawodawstwa w zakresie zabezpieczeń społecznych.
(55) Komisja nie podziela poglądu Francji, że SORENI stanowi ciągłość ekonomiczną trzech filii.
Należy odnotować, że mimo przejęcia przez SORENI działalności, majątku i wartości trzech filii, jak również personelu oraz niektórych wydatków wypływających z ustawodawstwa w zakresie zabezpieczeń społecznych (przeniesienie na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem), przejęcie wyznaczyło podział pomiędzy dawną a nową działalnością.
Świadczy o tym fakt, że wierzyciele trzech filii są spłacani od dochodu ze sprzedaży i nie dysponują żadnym środkiem odwoławczym przeciw SORENI jako nabywcy aktywów.
(56) Co do argumentu Francji, według którego przejęte umowy o pracę i wydatki socjalne z nimi związane (przeniesienie na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem) stanowią zobowiązania pozwalające traktować SORENI na równi z trzema filiami, Komisja uważa, że te wydatki socjalne są naturalną konsekwencją prawną francuskiego ustawodawstwa socjalnego (porównywalnego w tym względzie z ustawodawstwem wielu innych krajów), konsekwencją znaną inwestorowi i dającą się określić ilościowo.
Przy ustalaniu ceny kupna należało zatem uwzględnić wszelkie koszty związane z nabywanymi aktywami.
(57) Co do argumentu Francji, według którego nawet gdyby SORENI miała być uważana za nową spółkę, to jednak pozostałaby ona nadal przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji, Komisja odnotowuje fakt, że SORENI nie posiada cech charakterystycznych dla przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych dotyczących restrukturyzacji, opisanych w motywie 47.
Firma staje po prostu wobec normalnych kosztów związanych z założeniem przedsiębiorstwa oraz normalnych strat okresu uruchomienia działalności, spowodowanych faktem, że plan inwestycyjny jest dopiero w fazie wstępnej.
(58) Koszty uruchomienia działalności handlowej są nie do uniknięcia i nie wiążą się one z przeszłością przedsiębiorstwa.
SORENI musiałoby ponieść ten sam rodzaj kosztów, gdyby jego akcjonariusze zadecydowali o utworzeniu przedsiębiorstwa całkowicie niezwiązanego z poprzednią stocznią remontową – co niechybnie pociągnęłoby za sobą koszty uruchomienia, zwłaszcza zakupu maszyn, rekrutacji i kształcenia personelu itp.
(59) W tym kontekście Komisja uważa, że wydatki związane z przeniesieniem na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem, a które są jedynymi zobowiązaniami finansowymi przejętymi od trzech filii, nie czynią z SORENI przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
(60) Na koniec, personel przejęty przez SORENI dysponuje umiejętnościami, które zdaniem Francji stanowią jeden z elementów warunkujących możliwość realizacji biznesplanu przedsiębiorstwa SORENI.
Ten personel może być zatem uznany za część aktywów przejętych przez SORENI, a nie za obciążenie finansowe.
W istocie to przejęcie winno ułatwić SORENI wejście na rynek, gdyż zwalnia przedsiębiorstwo z dodatkowych kosztów na rekrutację i kształcenie nowego personelu.
(61) Konkludując, Komisja zaznacza, że SORENI nie przejęło od trzech filii zobowiązań finansowych stanowiących ciągłość dawnej działalności remontów okrętowych.
SORENI jest nowo powstałym przedsiębiorstwem, które ponadto nie znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
(62) Według praktyki stosowanej przez Komisję od wejścia w życie w roku 1999 wytycznych dotyczących restrukturyzacji, przedsiębiorstwo uznawane jest za "nowe" przez okres dwóch lat po jego założeniu.
Komisja odnotowuje, że SORENI zostało założone w dniu 1 listopada 2001 r. jako nowe przedsiębiorstwo.
Nie może ono zatem korzystać z pomocy na restrukturyzację przez okres dwóch lat, licząc od daty jego założenia, czyli do dnia 1 listopada 2003 r.
Jako że prawnie wiążąca decyzja o przyznaniu pomocy SORENI została podjęta w dniu 29 listopada 2001 r., warunek ten jest spełniony.
(63) Komisja wnioskuje z powyższego, że SORENI nie może korzystać z pomocy na restrukturyzację.
(64) Poniżej Komisja bada, czy informacje udzielone przez Francję rozwiewają inne wątpliwości, jakie Komisja wyraziła w decyzji odnoszącej się do otwarcia procedury, a które dotyczyły zgodności pomocy z innymi warunkami obowiązującymi dla pomocy na restrukturyzację.
1.2.
Odzyskanie opłacalności ekonomicznej
(65) Stosownie do wytycznych dotyczących restrukturyzacji, przyznanie pomocy winno być uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji pozwalającego przedsiębiorstwu na odzyskanie w stosownym czasie długotrwałej opłacalności ekonomicznej w oparciu o realistyczne założenia, tak by przedsiębiorstwo mogło stać się niezależne.
Ten cel winien zostać osiągnięty głównie za pomocą środków wewnętrznych, a mianowicie poprzez zaprzestanie działalności, która nawet po restrukturyzacji pozostałaby strukturalnie deficytowa.
(66) Wątpliwości, jakie w tym względzie wyraziła Komisja, były spowodowane faktem, że inwestor zagraniczny zrezygnował z przejęcia omawianej działalności remontowej i, przede wszystkim, przez niedostatek posiadanych informacji dotyczących badań rynkowych i szacunków odnośnie do wysokości obrotu oraz kosztorysów na lata działalności SORENI objęte biznesplanem.
(67) Francja wyjaśniła, że zagraniczny inwestor wycofał swą ofertę nie z powodu trudności związanych z planem restrukturyzacji, lecz ze względu na problemy finansowe, jakie stały się jego własnym udziałem.
(68) Ponadto Francja dostarczyła Komisji szczegółowe dane prognostyczne odnośnie do warunków wdrażania planu, wysokości obrotu oraz kosztów przewidywanych w rozpatrywanym okresie.
(69) Te informacje rozwiały wątpliwości Komisji co do wykonalności biznesplanu przedsiębiorstwa.
1.3.
Ograniczenie pomocy do minimum
(70) Według wytycznych dotyczących restrukturyzacji kwota i intensywność pomocy winny być ograniczone do ścisłego minimum potrzebnego do umożliwienia restrukturyzacji w zależności od możliwości finansowych przedsiębiorstwa.
Korzystający z pomocy winni w znacznym stopniu uczestniczyć w planie restrukturyzacji, wnosząc wkład z zasobów własnych bądź poprzez finansowanie zewnętrzne uzyskane na warunkach rynkowych.
(71) Zdaniem Francji koszty restrukturyzacji wynoszą 6495164 EUR. Kwota ta może zostać podzielona na trzy części: pierwszą stanowi suma wysokości […] EUR przeznaczona na inwestycje i prace renowacyjne, jak również na reorganizację handlową i tę dotyczącą produkcji; druga wyraża się kwotą […] EUR przeznaczoną na pokrycie zobowiązań płacowych przez trzy pierwsze miesiące działalności SORENI, a trzecia, związana z przeniesieniem na przedwczesną emeryturę pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem, wynosi […] EUR.
(72) Komisja uważa, że koszty płacowe odpowiadające trzem pierwszym miesiącom działalności SORENI i obciążenia związane z odszkodowaniem dla pracowników narażonych w przeszłości na kontakt z azbestem, które zostały zakontraktowane przed przejęciem, nie mogą zostać uznane za koszty restrukturyzacji.
Chodzi tutaj o koszty eksploatacyjne, które firma winna finansować z zasobów własnych.
(73) W wyniku powyższego Komisja uznaje za koszty restrukturyzacji jedynie koszty związane z planem restrukturyzacji w ścisłym tego słowa znaczeniu, czyli kwotę 3900000 EUR.
(74) Na rzecz SORENI została przyznana kwota 4570000 EUR pochodząca z różnych źródeł publicznych.
(75) Uwzględniając fakt, że wysokość kwoty pomocowej przewyższa koszty zakwalifikowane do pokrycia w ramach pomocy na restrukturyzację, Komisja uważa, że kryterium proporcjonalności nie zostało spełnione.
Nawet gdyby firma SORENI mogła korzystać z pomocy na restrukturyzację, rozpatrywana pomoc nie byłaby zgodna z wytycznymi dotyczącymi restrukturyzacji.
1.4.
Wytyczne dotyczące restrukturyzacji z roku 1994
(76) W decyzji o otwarciu procedury Komisja zbadała środki pod kątem wytycznych dotyczących restrukturyzacji przyjętych w 1999 r.
Francja w odpowiedzi, jakiej udzieliła na wyżej wymienioną decyzję, nie zakwestionowała tego podejścia.
Należy odnotować, że art. 5 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego powołuje się na wytyczne wspólnotowe z roku 1994 dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnej sytuacji [12] (zwane dalej "wytycznymi dotyczącymi restrukturyzacji z roku 1994"), które w roku 1999 zostały zastąpione wytycznymi dotyczącymi restrukturyzacji.
Komisja jednak wnioskuje, że nawet gdyby zastosowano wytyczne dotyczące restrukturyzacji z roku 1994, przedstawione powyżej argumentacja pozostałaby bez zmian.
Po pierwsze, nowa spółka nie może z samej natury być przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji.
Wytyczne dotyczące restrukturyzacji z roku 1994, choć mniej jasne, są wyraźnie, zwłaszcza przez pryzmat definicji przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji, przeznaczone na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw już istniejących, a nie tych nowo utworzonych.
Po drugie, okoliczności niniejszej sprawy nie spełniają kryterium dotyczącego ograniczenia pomocy do minimum, zawartego już w wytycznych dotyczących restrukturyzacji z roku 1994 [13].
(77) Zatem pomoc nie jest zgodna z wytycznymi dotyczącymi restrukturyzacji z roku 1994.
2.
Pomoc na inwestycje regionalne
(78) W decyzji o otwarciu procedury Komisja zasugerowała, że rozpatrywane środki mogą zostać uznane za pomoc regionalną na inwestycje.
(79) Warunki zgodności pomocy regionalnych na inwestycje z zasadami wspólnego rynku są wyrażone w art. 7 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego.
Po pierwsze, środki winny dotyczyć regionu ujętego w art. 87 ust. 3 lit. a) lub c) Traktatu.
Po drugie, intensywność pomocy nie może przekraczać pułapu określonego w wyżej wymienionym rozporządzeniu.
Po trzecie, musi to dotyczyć środków przeznaczonych na wspieranie inwestycji w doposażenie i modernizację istniejących stoczni w celu zwiększenia rentowności istniejących urządzeń.
Po czwarte, pomoc nie może być związana z restrukturyzacją finansową stoczni.
Po piąte, pomoc musi ograniczać się do wspierania wydatków kwalifikowanych w rozumieniu wytycznych wspólnotowych stosowanych dla pomocy o przeznaczeniu regionalnym [14].
(80) Region Hawru jest strefą, która może korzystać z pomocy na mocy art. 87 ust. 3 lit c) Traktatu.
Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie przemysłu stoczniowego i na mocy mapy pomocy regionalnych zatwierdzonej przez Komisję intensywność pomocy dla tego regionu nie może przekroczyć 12,5 % netto [15].
(81) Zgodnie z pkt. 4.5 wytycznych wspólnotowych stosowanych dla pomocy o przeznaczeniu regionalnym wydatki kwalifikujące się do pomocy są wyrażone jako jednolite pozycje wydatków odpowiadających następującym elementom inwestycji: teren, budynki i wyposażenie.
Zgodnie z pkt. 4.6 wyżej wymienionych wytycznych wydatki kwalifikowane mogą również obejmować pewne kategorie inwestycji niematerialnych.
(82) Koszty całkowite przedstawione przez SORENI jako koszty restrukturyzacji figurują w tabeli 1.
Po powtórnym zbadaniu tych kosztów pod kątem ich kwalifikowalności do korzystania z pomocy na inwestycje regionalne Komisja doszła do wniosku, że jedynie wydatki figurujące w tabeli 4 spełniają kryteria opisane w motywie 81.
TABELA 4
Wydatki kwalifikujące się do korzystania z pomocy na inwestycje regionalne
(w euro) _BAR_
Pozycje _BAR_ Kwota _BAR_
Budynki:
1.Renowacja warsztatu (2002) _BAR_ […] _BAR_
2.Renowacja biur/budynków (2002) _BAR_ […] _BAR_
Wyposażenie:
2002:
3.Pojazdy _BAR_ […] _BAR_
4.Informatyka _BAR_ […] _BAR_
5.Narzędzia _BAR_ […] _BAR_
2002-2004:
6.Urządzenie do śrutowania/obróbki blach _BAR_ […] _BAR_
7.Ciężarówka _BAR_ […] _BAR_
8.Różne przenośne wyposażenie zmechanizowane _BAR_ […] _BAR_
Inwestycje niematerialne:
9.Nabycie nowych licencji (2003–2005) _BAR_ […] _BAR_
10.Nabycie specjalistycznego oprogramowania komputerowego na potrzeby remontów okrętowych (2003–2004) _BAR_ […] _BAR_
SUMA _BAR_ 1550000 _BAR_
(83) Komisja przyznaje, że te inwestycje przyczyniają się do realizacji celów wyznaczonych w biznesplanie przedsiębiorstwa SORENI opisanych w motywie 14, a więc do doposażenia i modernizacji stoczni w celu zwiększenia jej rentowności.
Te inwestycje spełniają ponadto kryterium jednolitości wydatków: inwestycyjnych: inwestycje w budynki (pkt. 1 i 2 tabeli 4) oraz inwestycje w wyposażenie (pkt. od 3 do 8 tabeli 4).
Punkty 9 i 10 tabeli 4 odpowiadają inwestycjom niematerialnym (nabycie patentów i oprogramowania).
(84) Komisja zaznacza, że pozostałe wydatki figurujące w tabeli 1 nie kwalifikują się do korzystania z pomocy regionalnych na inwestycje, gdyż chodzi tu jedynie o wydatki związane z eksploatacją lub koszty kształcenia.
Co do pozycji Organizacja i informatyzacja ([…] EUR; patrz: tabela 1), na podstawie informacji dostarczonych przez Francję Komisja nie może wnioskować, czy zawarte w tej pozycji wydatki odpowiadają kryteriom kwalifikowalności do korzystania z pomocy regionalnych na inwestycje.
(85) Konkludując, globalne wydatki kwalifikujące się do korzystania z pomocy regionalnych na inwestycje wynoszą 1550000 EUR (1412560 EUR w zaktualizowanej wartości, rok bazowy 2001, stopa dyskontowa 6,33 %).
(86) Intensywność maksymalnej dopuszczalnej pomocy wynosi 12,5 % netto (co w danym wypadku odpowiada 18,9 % brutto [16].
Dopuszczalna pomoc wynosi zatem 266691 EUR.
(87) Komisja dochodzi do wniosku, że pomoc na rzecz SORENI może zostać częściowo uznana za pomoc na inwestycje regionalne do wysokości 266691 EUR.
3.
Pomoc szkoleniowa
(88) Komisja odnotowała, że niektóre z wydatków przedstawionych przez SORENI w biznesplanie przedsiębiorstwa odnoszą się do szkoleń.
Pomoc została przyznana po wejściu w życie rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. dotyczącego stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy szkoleniowej [17] (dalej zwanego "rozporządzeniem w sprawie pomocy szkoleniowej").
(89) Rozporządzenie w sprawie pomocy szkoleniowej zostało przyjęte przez Komisję zgodnie rozporządzeniem Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Unię Europejską w odniesieniu do niektórych kategorii pomocy horyzontalnej państwa [18].
Rozporządzenie w sprawie pomocy szkoleniowej zmienia, jako prawo późniejsze, rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego, które nie przewiduje możliwości przyznania pomocy szkoleniowej na rzecz przemysłu stoczniowego.
Artykuł 1 rozporządzenia w sprawie pomocy szkoleniowej stanowi, że stosuje się ono do pomocy szkoleniowej przyznawanej we wszystkich sektorach – co implikuje, że stosuje się ono również w sektorze stoczniowym.
(90) Rozporządzenie w sprawie pomocy szkoleniowej stanowi, że pomoc indywidualna jest zgodna z zasadami wspólnego rynku, jeśli spełnia wszystkie warunki przewidziane we wspomnianym rozporządzeniu, mianowicie jeśli nie przekracza intensywności maksymalnej pomocy dopuszczalnej i pokrywa koszty kwalifikowane na mocy art. 4 ust. 7 tegoż porozumienia.
(91) Koszty kwalifikujące się do korzystania z pomocy szkoleniowej są zebrane w tabeli 5 i wynoszą 700000 EUR.
Spełniają one warunki przewidziane w art. 4 ust. 7 rozporządzenia w sprawie pomocy szkoleniowej.
TABELA 5
Wydatki kwalifikujące się do korzystania z pomocy szkoleniowej
(w EUR) _BAR_
Pozycja _BAR_ Kwota _BAR_
Kształcenie: 37450 godzin kształcenia/3 lata _BAR_ 600000 _BAR_
Staże i kształcenie personelu w firmach wydających licencje dla SORENI _BAR_ 100000 _BAR_
SUMA _BAR_ 700000 _BAR_
(92) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia w sprawie pomocy szkoleniowej, w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw usytuowanych w regionach mogących korzystać z pomocy regionalnej na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, intensywność pomocy nie może przekroczyć 40 % dla projektów kształcenia specjalistycznego. W niniejszej sprawie władze francuskie nie sprecyzowały w istocie, jaka część szkolenia mogła być uznana za "szkolenie ogólne" w rozumieniu art. 2 lit. e) rozporządzenia w sprawie pomocy szkoleniowej.
(93) Całkowita kwota pomocy szkoleniowej wynosi zatem 280000 EUR.
(94) Komisja dochodzi do wniosku, że pomoc na rzecz SORENI może zostać uznana za pomoc szkoleniową do wysokości 280000 EUR.
4.
Bezpośrednie zastosowanie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu
(95) Francja wniosła do Komisji wniosek o zbadanie zgodności rozpatrywanych środków finansowych z zasadami wspólnego rynku na bezpośredniej podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, podkreślając, że remonty okrętowe są działalnością o zasadniczym znaczeniu dla właściwego funkcjonowania portu wielkości Hawru.
(96) Po pierwsze, Komisja odnotowuje, że o ile usługi remontowe świadczone przez SORENI miały rzeczywiście zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania portu, działalność ta winna w zasadzie być finansowana z zasobów własnych portu, bez konieczności ubiegania się o pomoc państwa.
Ponadto Komisja uznaje część pomocy za pomoc na inwestycje regionalne, uwzględniającą tym samym istniejące problemy regionalne.
(97) Ponadto rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego, będące w relacji lex specialis w stosunku do Traktatu, stanowi specjalistyczny i wyczerpujący zbiór przepisów stosowanych do omawianego sektora, w danym wypadku – odnośnie do remontów okrętowych.
Zatwierdzenie pomocy poprzez bezpośrednie zastosowanie przepisów Traktatu naruszałoby cele, jakim przyświeca ustanowienie specjalistycznych i restrykcyjnych przepisów stosowanych w odniesieniu do tego sektora.
(98) Komisja nie może zatem dokonać oceny pomocy bezpośrednio na podstawie Traktat.
VI.
WNIOSKI
(99) Komisja stwierdza, że Francja sprzecznie z prawem wdrożyła pomoc w wysokości 4570000 EUR z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu.
Na podstawie przeprowadzonej oceny tej pomocy Komisja wnioskuje, że jako pomoc na restrukturyzację SORENI pomoc ta jest niezgodna z zasadami wspólnego rynku, gdyż nie spełnia ona warunków przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie przemysłu stoczniowego i w wytycznych dotyczących restrukturyzacji.
Jednakowoż Komisja uważa, że pomoc jest częściowo zgodna z zasadami wspólnego rynku jako pomoc na inwestycje regionalne w rozumieniu art. 7 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego i jako pomoc szkoleniowa w rozumieniu rozporządzenia w sprawie pomocy szkoleniowej.
Różnica pomiędzy już przelaną kwotą (3520997 EUR), a kwotą zgodną z przepisami (266691 EUR + 280000 EUR = 546691 EUR) winna zostać zwrócona (2974306 EUR).
Różnica pomiędzy nieprawnie przyznaną kwotą (4023309 EUR) a kwotą, która ma zostać zwrócona (2974306 EUR) nie może zostać wydatkowana (1049003 EUR),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W kwocie pomocowej 4570000 EUR przyznanej przez Francję na rzecz Société de réparation navale et industrielle (SORENI):
a) kwota 266691 EUR jest zgodna z zasadami wspólnego rynku jako pomoc regionalna na inwestycje na mocy art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu;
b) kwota 280000 EUR jest zgodna z zasadami wspólnego rynku jako pomoc szkoleniowa na mocy art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu;
c) kwota 4023309 EUR jest niezgodna z zasadami wspólnego rynku, w tym kwota 1049003 EUR, która nie została jeszcze przelana, oraz kwota 2974306 EUR oddana do dyspozycji SORENI.
Artykuł 2
1.
Francja podejmuje wszelkie środki konieczne do odzyskania od SORENI pomocy przyjętej w art. 1 lit. c) i już przekazanej nieprawnie do dyspozycji beneficjenta.
Pomoc ta wynosi 2974306 EUR.
2.
Zwrot następuje bezzwłocznie, stosownie do procedur prawa krajowego, o ile zezwalają one na natychmiastowe i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.
3.
Kwoty do zwrotu zawierają odsetki naliczone od daty oddania tychże do dyspozycji SORENI aż do daty ich rzeczywistego odzyskania.
4.
Zastosowana stopa procentowa jest stopą referencyjną używaną do obliczania ekwiwalentu subwencyjnego w ramach pomocy o przeznaczeniu regionalnym.
5.
Wspomniana wyżej stopa referencyjna jest stosowana w całym okresie przyjętym w ust. 3.
Artykuł 3
Francja w terminie dwóch miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji powiadamia Komisję o środkach przewidzianych i tych już podjętych w celu dostosowania się do tej decyzji.
Francja przekazuje informacje przy użyciu karty informacyjnej figurującej w załączniku.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 2 lutego 2005 r.
ustanawiająca okres, po którym szczepienie przeciwko wściekliźnie uważa się za ważne
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 190)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/91/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG [1], w szczególności jego art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt stosowane do przemieszczania o charakterze niehandlowym psów, kotów i fretek oraz zasady stosowane do kontroli takich przemieszczeń.
(2) Wymienione rozporządzenie stanowi, że zwierzęciu domowemu musi towarzyszyć paszport zaświadczający, że zwierzę zostało poddane ważnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie lub, jeśli ma to zastosowanie, ponownemu szczepieniu (otrzymało dawkę przypominającą), zgodnie z zaleceniami laboratorium produkującego.
(3) Zalecenia producenta szczepionki wyraźnie określają koniec okresu działania szczepionki oraz termin, przed upływem którego należy przeprowadzić ponowne szczepienie.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 nie określa okresu koniecznego dla nabrania odporności przeciwko wściekliźnie.
W celu zachowania przejrzystości wspólnotowych przepisów prawnych należy ustalić, po jakim okresie szczepienie przeciwko wściekliźnie lub ponowne szczepienie (dawka przypominająca) powinno uznać się za ważne.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Bez uszczerbku dla wymogów ustanowionych w art. 6 i 8 rozporządzenia (WE) nr 998/2003, do celów art. 5 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, szczepienie przeciwko wściekliźnie uważane jest za ważne 21 dnia od daty wypełnienia protokołu szczepień, którego wymaga producent do szczepienia pierwotnego w kraju, w którym szczepienie to zostało podane.
Jednakże szczepienie przeciwko wściekliźnie uważa się za ważne od daty ponownego szczepienia (dawka przypominająca), jeżeli szczepionka jest podana w okresie ważności określonym przez producenta poprzedniej szczepionki w kraju, w którym zostało podane poprzednie szczepienie.
Szczepienie uważa się za szczepienie pierwotne, gdy brak świadectwa weterynaryjnego o poprzednim szczepieniu.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 7 lutego 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 2 lutego 2005 r.
odnosząca się do warunków zdrowotnych zwierząt, certyfikacji i przepisów przejściowych dotyczących wprowadzania i okresu składowania przesyłek pewnych produktów pochodzenia zwierzęcego w strefach wolnocłowych, magazynach wolnocłowych i pomieszczeniach podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego we Wspólnocie
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 191)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/92/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [1], w szczególności jej art. 12 ust. 12 i art. 13 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 97/78/WE ustanawia wymogi dotyczące kontroli weterynaryjnych przesyłek pewnych produktów pochodzenia zwierzęcego sprowadzanych z państwa trzeciego i przewiduje między innymi składowanie w strefach wolnocłowych, magazynach wolnocłowych i pomieszczeniach podmiotów gospodarczych dostarczających środki transgranicznego transportu morskiego dla produktów niezgodnych z warunkami zdrowotnymi dla zwierząt przy przywozie do Wspólnoty.
(2) Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [2] stanowi, że Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby od 1 stycznia 2005 r. produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi wprowadzane były z państw trzecich tylko, jeśli są zgodne z przepisami ustanowionymi w tej dyrektywie.
(3) Dyrektywa 2002/99/WE przewiduje również ustanowienie zasad zdrowia zwierząt oraz certyfikację produktów będących w tranzycie bezpośrednio lub po ich przechowaniu.
W związku z powyższym takie zasady i certyfikacje przesyłek mięsa, w tym dziczyzny i drobiu, przetworów mięsnych oraz mleka i przetworów mlecznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi, z przeznaczeniem docelowym w państwie trzecim lub w ramach dostawy transgranicznej środkami transportu morskiego, niezależnie czy tranzyt odbywa się bezpośrednio lub po przechowaniu, ustanowiono w decyzji Rady 79/542/EWG [3] oraz decyzjach Komisji 94/984/WE [4], 97/221/WE [5], 2000/572/WE [6], 2000/585/WE [7], 2000/609/WE [8], 2003/779/WE [9] i 2004/438/WE [10] ("odpowiednie akty wspólnotowe").
(4) W związku z tym od 1 stycznia 2005 r. przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego, które objęte są zakresem odpowiednich aktów wspólnotowych, muszą być zgodne z przepisami i musi im towarzyszyć odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt określone w odpowiednich aktach wspólnotowych, kiedy są wprowadzane do stref wolnocłowych, składów wolnocłowych czy pomieszczeń podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego, zapewniając tym samym spełnienie wymagań zdrowotnych dla zwierząt.
(5) Przesyłki wprowadzone do Wspólnoty przed 1 stycznia 2005 r. w celu ich składowania w strefach wolnocłowych, składach celnych czy pomieszczeniach podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego, które są niezgodne z odpowiednimi aktami wspólnotowymi, powinno się zatem traktować w sposób zharmonizowany i przejrzysty w celu uniknięcia zbędnych problemów dla zaangażowanych podmiotów gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu ostatecznej i stałej daty końcowej dla zatrzymania tych produktów na terenie Wspólnoty.
(6) W tym celu należy ustanowić 12-miesięczny okres przejściowy dla podmiotów gospodarczych w celu usunięcia produktów wprowadzonych przed 1 stycznia 2005 r. do stref wolnocłowych, składów wolnocłowych lub pomieszczeń podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego.
(7) Właściwym jest zapewnienie, by od 1 stycznia 2006 r. każdy taki produkt przechowywany w strefach wolnocłowych, składach wolnocłowych lub pomieszczeniach podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego we Wspólnocie, który jest niezgodny z odpowiednimi aktami wspólnotowymi, został zniszczony pod nadzorem właściwych władz.
Wszelkie koszty takiej procedury powinny być nałożone na właściciela przedmiotowej przesyłki.
(8) Ze względu na zdrowie zwierząt konieczne jest, by niniejszą decyzję stosować od 1 stycznia 2005 r.
(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Z dniem 1 stycznia 2005 r. przesyłkom produktów objętych zakresem decyzji 79/542/EWG, 94/984/WE, 97/221/WE, 2000/572/WE, 2000/585/WE, 2000/609/WE, 2003/779/WE oraz 2004/438/WE musi towarzyszyć odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt ustanowione w tych aktach, przy wprowadzaniu ich do stref wolnocłowych, składów wolnocłowych czy też pomieszczeń podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego, zatwierdzone zgodnie z art. 12 ust. 4 lit. b) oraz art. 3 ust.1 dyrektywy 97/78/WE, zapewniając tym samym spełnienie wymagań zdrowotnych zwierząt.
Artykuł 2
Zezwala się, by do dnia 31 grudnia 2005 r. przesyłki produktów określonych w art. 1, które zostały wprowadzone przed dniem 1 stycznia 2005 r. do stref wolnocłowych, składów wolnocłowych lub pomieszczeń podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego, opuściły strefy, składy i pomieszczenia, w których są przechowywane, w celu ich dostawy w całości lub w części do miejsca docelowego, jak określono w art. 12 ust. 8 lub art. 13 ust. 2 lit. a) dyrektywy 97/78/WE, bez towarzyszącego im odpowiedniego świadectwa zdrowia zwierząt ustanowionego w odpowiednich aktach wspólnotowych.
Artykuł 3
Od dnia 1 stycznia 2006 r. każda przesyłka, o której mowa w art. 2, pozostająca w składzie, zostaje zniszczona pod nadzorem właściwych władz.
Wszelkie koszty zniszczenia zostają nałożone na właściciela przedmiotowej przesyłki.
Artykuł 4
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia powiadomienia.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 2 lutego 2005 r.
odnosząca się do przepisów przejściowych dotyczących wprowadzenia okresu przechowywania przesyłek niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego w składach celnych na terenie Wspólnoty
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 192)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/93/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], w szczególności jej art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 2002/99/WE stanowi, że Państwa Członkowskie podejmują środki mające zapewnić, aby począwszy od 1 stycznia 2005 r. do obrotu wprowadzane były z państw trzecich tylko takie produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi, które są zgodne z zasadami ustanowionymi w wyżej wymienionej dyrektywie.
(2) Dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [2] ustanawia wymogi kontroli weterynaryjnych przesyłek niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z państw trzecich oraz stanowi, między innymi, o przechowywaniu w składach celnych produktów, które są niezgodne ze wspólnotowymi warunkami zdrowotnymi przywozu.
(3) Dyrektywa 2002/99/WE ustanawia również zasady zdrowotne zwierząt oraz certyfikację tranzytu produktów bezpośrednio lub po ich przechowaniu.
W związku z powyższym takie zasady i certyfikacje przesyłek mięsa, w tym dziczyzny i drobiu, przetworów mięsnych oraz mleka i przetworów mlecznych, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, z przeznaczeniem docelowym w państwie trzecim lub w ramach dostawy transgranicznej środkami transportu morskiego, niezależnie czy tranzyt odbywa się bezpośrednio lub po przechowaniu, ustanowiono w decyzji Rady 79/542/EWG [3] oraz decyzjach Komisji 94/984/WE [4], 97/221/WE [5], 2000/572/WE [6], 2000/585/WE [7], 2000/609/WE [8], 2003/779/WE [9] i 2004/438/WE [10] ("odpowiednie akty wspólnotowe").
(4) Przesyłkę produktów pochodzenia zwierzęcego wprowadzonych na teren Wspólnoty w celu ich przechowania w składach celnych przed 1 stycznia 2005 r., które są niezgodne z odpowiednimi aktami wspólnotowymi, powinno się zatem traktować w sposób zharmonizowany i przejrzysty w celu uniknięcia zbędnych problemów dla zaangażowanych podmiotów gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu ostatecznej i stałej daty końcowej dla zatrzymania tych produktów na terenie Wspólnoty.
(5) W tym celu należy ustanowić 12-miesięczny okres przejściowy dla podmiotów gospodarczych w celu usunięcia produktów wprowadzonych do składów celnych przed 1 stycznia 2005 r.
(6) Właściwym jest zapewnienie, by od 1 stycznia 2006 r. każdy taki produkt przechowywany w składach celnych Wspólnoty, który jest niezgodny z odpowiednimi aktami wspólnotowymi, został zniszczony pod nadzorem właściwych władz.
Wszelkie koszty takiej procedury powinny być nałożone na właściciela przedmiotowej przesyłki.
(7) Ze względów zdrowotnych zwierząt konieczne jest, by niniejszą decyzję stosować od 1 stycznia 2005 r.
(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zezwala się, by do dnia 31 grudnia 2005 r. przesyłki produktów objętych zakresem decyzji 79/542/EWG, 94/984/WE, 97/221/WE, 2000/572/WE, 2000/585/WE, 2000/609/WE, 2003/779/WE oraz 2004/438/WE, które zostały wprowadzone przed dniem 1 stycznia 2005 r. do składów celnych i zatwierdzone zgodnie z art. 12 ust. 4 lit. b) dyrektywy 97/78/WE, opuściły skład, w którym są przechowywane, w celu ich dostawy w części lub w całości do miejsca docelowego, jak określono w art. 12 ust. 8 lub art. 13 ust. 2 lit. a) dyrektywy 97/78/WE, bez towarzyszącego im odpowiedniego świadectwa zdrowia zwierząt, ustanowionego w odpowiednich aktach wspólnotowych.
Artykuł 2
Od dnia 1 stycznia 2006 r. każda taka przesyłka, o której mowa w art. 1, pozostająca w składzie, zostaje zniszczona pod nadzorem właściwych władz.
Wszelkie koszty zniszczenia zostają nałożone na właściciela przedmiotowej przesyłki.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia powiadomienia.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 3 lutego 2005 r.
zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom
(2005/94/WE, Euratom)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) System bezpieczeństwa Komisji opiera się na zasadach określonych w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa [1] z myślą o sprawnym funkcjonowaniu procesu decyzyjnego Unii.
(2) Przepisy dotyczące bezpieczeństwa Komisji zawarte są w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny [2].
(3) Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa załączony do wymienionych przepisów zawiera tabelę ekwiwalencyjną z narodową klasyfikacją bezpieczeństwa.
(4) W dniu 16 kwietnia 2003 r. Republika Czeska, Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry podpisały Traktat o przystąpieniu do Unii Europejskiej [3].
Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony, tak aby uwzględnić członkostwo tych państw.
(5) Dnia 14 marca 2003 r. Unia Europejska podpisała umowę [4] z NATO w sprawie bezpieczeństwa informacji.
Konieczne jest zatem ustanowienie w dodatku 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zgodności z poziomami klasyfikacji NATO.
(6) Francja i Niderlandy zmieniły ustawodawstwo krajowe dotyczące klasyfikacji.
(7) W celu zachowania przejrzystości dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony.
(8) Jednocześnie w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom należy wprowadzić poprawki w celu zapewnienia, że cztery terminy klasyfikacyjne są używane w sposób jednolity we wszystkich wersjach językowych,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zawarty w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
W Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom cztery terminy klasyfikacyjne są zastępowane we wszystkich wersjach językowych, odpowiednio, przez następujące terminy pisane wielkimi literami:
- "RESTREINT UE",
- "CONFIDENTIEL UE",
- "SECRET UE",
- "TRES SECRET UE/EU TOP SECRET".
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 13 stycznia 2005 r.
przyjmująca na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na borealny region biogeograficzny
(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 5462)
(2005/101/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory [1], w szczególności jej akapit trzeci art. 4 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Borealny region biogeograficzny, o którym mowa w art. 1 lit. c) ppkt iii) dyrektywy 92/43/EWG, zawiera części terytoriów: Finlandii, Szwecji, Litwy oraz terytorium Estonii i Łotwy, wymienionych w mapie biogeograficznej zatwierdzonej 23 października 2000 r. przez Komitet Siedliskowy powołany na mocy art. 20 dyrektywy.
(2) Niniejsza decyzja nie dotyczy terytoriów Państw Członkowskich, które przystąpiły do Wspólnoty Europejskiej dnia 1 maja 2004 r.
Państwa te zaczęły przekazywać Komisji swoje propozycje dotyczące wspomnianych terenów w dniu swego przystąpienia.
W związku z powyższym, Komisja nie ma możliwości włączenia informacji z tych Państw Członkowskich do niniejszego, wstępnego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty w rozumieniu dyrektywy 92/43/EWG.
Dane te będą przedmiotem decyzji Komisji w przyszłości, kiedy zostaną zebrane wszystkie stosowne informacje oraz kiedy zostanie dokonana dogłębna naukowa ocena propozycji Państw Członkowskich dotyczących wspomnianych terenów.
(3) Ponadto, w kontekście procesu zapoczątkowanego w 1995 r., koniecznym jest poczynienie postępów w tworzeniu sieci Natura 2000, która jest podstawowym elementem ochrony różnorodności biologicznej we Wspólnocie Europejskiej.
(4) Na potrzeby borealnego regionu biogeograficznego, wykaz terenów zaproponowanych jako tereny mające znaczenie dla Wspólnoty w rozumieniu art. 1 dyrektywy 92/43/EWG został przekazany Komisji przez Finlandię i Szwecję w okresie pomiędzy styczniem 2003 r. a sierpniem 2004 r., zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy.
(5) Do wykazów zaproponowanych terenów dołączone były informacje dotyczące każdego terenu, dostarczone na formularzach przyjętych decyzją Komisji 97/266/EWG z dnia 18 grudnia 1996 r. dotyczącą formularza zawierającego informacje o terenach proponowanych jako tereny Natura 2000 [2].
(6) Powyższe informacje zawierają najnowszą i ostateczną mapę danego terenu przekazaną przez dane Państwo Członkowskie, nazwę terenu, jego położenie i rozmiar oraz dane otrzymane w wyniku zastosowania kryteriów wymienionych w załączniku III do dyrektywy 92/43/EWG.
(7) Wykaz terenów wybranych jako tereny mające znaczenie dla Wspólnoty powinien być przyjęty na podstawie projektu przygotowanego przez Komisję w porozumieniu z każdym z zainteresowanych Państw Członkowskich, wskazując także tereny będące schronieniem dla priorytetowych typów siedlisk przyrodniczych lub dla priorytetowych gatunków.
(8) Wiedza o istnieniu i rozmieszczeniu typów siedlisk przyrodniczych i gatunków jest stale rozwijana w wyniku nadzoru prowadzonego zgodnie z art. 11 dyrektywy 92/43/EWG.
W związku z powyższym ocena i wybór terenów na szczeblu Wspólnoty jest dokonywana w oparciu o najlepsze obecnie dostępne informacje.
(9) Zgodnie z przyjętym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, "aby opracować projekt wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty mogący prowadzić do utworzenia spójnej europejskiej sieci ekologicznej specjalnych obszarów objętych ochroną, Komisja musi dysponować wyczerpującym wykazem terenów, które na szczeblu krajowym mają istotne znaczenie ekologiczne z punktu widzenia celu dyrektywy dotyczącego ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. (…) Ponadto tylko w ten sposób może zostać zrealizowany cel określony w pierwszym akapicie art. 3 ust. 1 dyrektywy, a dotyczący zachowania lub odbudowy do właściwego stanu ochrony typów siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków w ich naturalnym zasięgu, który może przekraczać granicę jednego lub kilku Państw Członkowskich".
[3]
(10) Z dostępnych informacji oraz wspólnej oceny dokonanej w ramach seminariów biogeograficznych przygotowywanych przez Europejskie Centrum Tematyczne ds. Ochrony Przyrody i Różnorodności Biologicznej, a także z dwustronnych spotkań z Państwami Członkowskimi, wynika, że niektóre spośród Państw Członkowskich nie zaproponowały wystarczającej liczby terenów w celu spełnienia wymagań określonych w dyrektywie 92/43/EWG dla typów siedlisk przyrodniczych i gatunków.
Dlatego też, dla tych typów siedlisk i gatunków, które zostały wymienione w załączniku 2 do niniejszej decyzji nie można stwierdzić kompletności sieci.
Biorąc jednak pod uwagę opóźnienie w otrzymywaniu informacji i osiągnięciu porozumienia z Państwami Członkowskimi, Komisja uznała, że powinna przyjąć wstępny wykaz terenów, który będzie musiał zostać uaktualniony zgodnie z przepisami art. 4 dyrektywy 92/43/EWG dotyczącymi typów siedlisk i gatunków wymienionych w załączniku 2 do niniejszej decyzji, dla których wskazane Państwo Członkowskie nie zaproponowało wystarczającej ilości terenów zgodnie z wymaganiami dyrektywy 92/43/EWG.
(11) Zważywszy, że wiedza o istnieniu i rozmieszczeniu typów siedlisk przyrodniczych wymienionych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy oraz gatunków wymienionych w załączniku II do wspomnianej dyrektywy, występujących zarówno w morskich wodach terytorialnych jak i w wodach będących poza wodami terytorialnymi, a znajdującymi się pod jurysdykcją krajową, pozostaje niepełna, nie można stwierdzić ani kompletności ani niekompletności sieci tych gatunków i siedlisk.
Odpowiednie typy siedlisk i gatunki są wymienione w załączniku 3 do niniejszej decyzji.
W związku z powyższym Komisja uznała, że wstępny wykaz zostanie w razie potrzeby skorygowany dla różnych typów siedlisk i dla gatunków wymienionych w załączniku 3 do niniejszej decyzji zgodnie z przepisami art. 4 dyrektywy 92/43/EWG.
(12) Załącznik 3 do niniejszej decyzji wymienia także inne typy siedlisk będące przedmiotem badań naukowych zawarte w załączniku I do wspomnianej dyrektywy oraz inne gatunki zawarte w załączniku II do wspomnianej dyrektywy.
(13) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Siedliskowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wykaz zawarty w załączniku 1 do niniejszej decyzji stanowi wstępny wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na borealny region biogeograficzny zgodnie z trzecim akapitem art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG.
Niniejszy wykaz zostanie uaktualniony w świetle dalszych propozycji Państw Członkowskich dotyczących pewnych typów siedlisk i gatunków wymienionych w załącznikach 2 i 3 do niniejszej decyzji zgodnie z art. 4 dyrektywy 92/43/EWG.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 26 stycznia 2005 r.
zmieniająca decyzje 2001/881/WE i 2002/459/WE w odniesieniu do wykazu punktów kontroli granicznej
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 126)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/102/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego, w szczególności jej art. 20 ust. 3 [1],
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [2], w szczególności jej art. 6 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [3], w szczególności jej art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustalająca wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów zwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz uaktualniająca szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji [4] powinna zostać uaktualniona w celu uwzględnienia w szczególności zmian jakie nastąpiły w niektórych Państwach Członkowskich w zakresie punktów kontroli oraz kontroli przeprowadzonych zgodnie z tą decyzją.
Wykaz punktów kontroli granicznej ustanowiony w decyzji 2001/881/WE ("wykaz") zawiera jednostkowy numer TRACES w odniesieniu do każdego punktu kontroli granicznej.
TRACES to skomputeryzowany system wprowadzony decyzją Komisji 2004/292/WE [5] zastępujący wcześniejszy system Animo, jest on oparty na sieci wprowadzonej decyzją Komisji 91/398/EWG [6] i dotyczy identyfikacji przepływu zwierząt i niektórych produktów w przywozie i handlu wewnątrzwspólnotowym.
(2) Po zadawalających wynikach kontroli zgodnie z decyzją 2001/881/WE wykaz należy uzupełnić o dodatkowe punkty kontroli granicznej w Daugavpils, Rydze, Rezekne i Ventspils na Łotwie, w Castellón w Hiszpanii, oraz w Gyékényes, Kelebia i Eperjeske na Węgrzech.
(3) Na wniosek Zjednoczonego Królestwa należy usunąć z wykazu punktów kontroli port North Shields a na wniosek Francji Divonne i port La Rochelle Rochefort.
(4) Ponadto wykaz powinien być uaktualniony o punkty kontroli granicznej, które już zostały zatwierdzone zgodnie z decyzją 2001/881/EC w celu uwzględnienia ostatnich zmian dotyczących kategoryzacji zwierząt lub produktów, których kontrolowanie jest dozwolone w punktach oraz organizacji centrów kontroli działających w ramach tych punktów.
(5) Wykaz ten został już wielokrotnie zmieniony.
W związku z tym, w celu zachowania przejrzystości prawodawstwa wspólnotowego właściwym jest zastąpienie go wykazem ustanowionym w niniejszej decyzji.
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2001/881/WE.
(6) Wykaz jednostek zawarty w decyzji Komisji 2002/459/WE z dnia 4 czerwca 2002 r. wymieniającej jednostki systemu komputerowego Animo i uchylającej decyzję 2000/287/WE [7] zawiera jednostkowy numer TRACES w odniesieniu do każdego punktu kontroli granicznej.
Dla zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego wykaz ten należy odpowiednio uaktualnić w celu uwzględnienia wszelkich istotnych zmian oraz w celu zachowania identycznego wykazu ustanowionego w decyzji 2001/881/WE.
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2002/459/WE.
(7) Środki, o których mowa w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do decyzji 2001/881/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
W załączniku do decyzji 2002/459/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 3 lutego 2005 r.
zmieniająca decyzję 2002/300/WE ustanawiającą wykaz stref zatwierdzonych odnośnie do Bonamia ostreae i/lub Marteilia refringens
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 217)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/104/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury [1], w szczególności jej art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2002/300/WE ustanawiająca wykaz stref zatwierdzonych odnośnie do Bonamia ostreae i/lub Marteilia refringens [2] wyznacza obszary we Wspólnocie uznane za wolne od chorób małża Bonamia ostreae i/lub Marteilia refringens.
(2) Dania przedłożyła odpowiednie uzasadnienia wymagane do uzyskania statusu strefy zatwierdzonej odnośnie do Bonamia ostreae i Marteilia refringens dla strefy Limfjorden.
Przedstawiona dokumentacja wskazuje, że wyżej wymieniona strefa spełnia wymogi dyrektywy 91/67/EWG.
Kwalifikuje się ona zatem do nadania jej statusu strefy zatwierdzonej i powinna zostać dołączona do wykazu stref zatwierdzonych ustanowionego w decyzji 2002/300/WE.
(3) Ponadto Irlandia złożyła wniosek o wprowadzenie poprawki do wykazu stref w Irlandii zatwierdzonych decyzją 2002/300/WE odnośnie do Bonamia ostreae w celu bardziej precyzyjnego opisu położenia geograficznego jednego z obszarów dotkniętych przedmiotową chorobą.
W związku z powyższym opis "Loughmore, Blacksod Bay" powinno zastąpić się wyrazami "Logmore, Belmullet".
(4) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2002/300/WE.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do decyzji 2002/300/WE zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 3 lutego 2005 r.
upoważniająca Szwecję do stosowania systemu zastępującego badania statystyczne dotyczące pogłowia bydła ustanowionego na mocy tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 194)
(Jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/105/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 93/24/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących produkcji bydła [1], w szczególności jej art. 1 ust. 2 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Tytuł I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady [2] ustanawia system identyfikacji i rejestracji bydła.
(2) Decyzja Komisji 1999/693/WE uznaje w pełni operacyjny charakter szwedzkiej bazy danych bydła [3].
(3) Zgodnie z dyrektywą 93/24/EWG Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, zostać upoważnione do korzystania z administracyjnych źródeł informacji zamiast z badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła pod warunkiem, że spełniają wymogi określone w wyżej wspomnianej dyrektywie.
(4) W celu uzasadnienia swojego wniosku z dnia 29 października 2003 r. Szwecja przekazała dokumentację techniczną dotyczącą struktury i aktualizacji bazy danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, jak również metod obliczania informacji statystycznych.
(5) W szczególności, Szwecja zaproponowała metody obliczeń umożliwiające uzyskanie informacji statystycznych dla kategorii określonych w art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, które nie są bezpośrednio dostępne w bazie danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000. Szwecja powinna podjąć odpowiednie kroki gwarantujące, że metody obliczeń zapewnią wymaganą precyzję danych statystycznych.
(6) Z badania dokumentacji technicznej przekazanej przez władze szwedzkie wynika, że wniosek powinien zostać przyjęty.
(7) Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych ustanowionego decyzją Rady 72/279/EWG [4],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Szwecja jest upoważniona do zastąpienia badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła określonych w dyrektywie 93/24/EWG systemem identyfikacji i rejestracji bydła określonym w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 w celu uzyskania wszystkich informacji statystycznych wymaganych w celu wypełnienia zobowiązań wynikających ze wspomnianej dyrektywy.
Artykuł 2
Jeżeli system określony w art. 1 przestanie być operacyjny lub nie będzie dostarczać wiarygodnych informacji statystycznych dotyczących całego pogłowia lub określonych kategorii bydła, Szwecja przywróci system badań statystycznych w celu oceny pogłowia bydła lub jego poszczególnych kategorii.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.
Decyzja rady
z dnia 22 listopada 2004 r.
w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
(2005/106/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdania pierwsze i drugie,
uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 grudnia 2003 r. Rada upoważniła Komisję, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, do negocjacji z Chile Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej.
(2) Te negocjacje zostały zakończone, a Protokół dodatkowy parafowany w dniu 30 kwietnia 2004 r.
(3) Z zastrzeżeniem późniejszego zawarcia, Protokół dodatkowy powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i Państw Członkowskich, a tymczasowe stosowanie niektórych jego postanowień powinno zostać zatwierdzone,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
1.
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-ych) do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
Tekst Protokołu dodatkowego jest załączony do niniejszej decyzji.
2.
Artykuły 2, 3, 4, 5, 6, 11 i 12 Protokołu dodatkowego stosuje się tymczasowo do czasu wejścia w życie.
Decyzja Komisji
z dnia 2 lutego 2005 r.
zmieniająca załączniki I i II do decyzji 2002/308/WE ustanawiającej wykaz zatwierdzonych stref i zatwierdzonych hodowli w odniesieniu do jednej lub więcej chorób ryb: wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS) i zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego (IHN)
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 188)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/107/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury [1], w szczególności jej art. 5 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2002/308/WE [2] ustanawia wykaz zatwierdzonych stref oraz zatwierdzonych hodowli ryb znajdujących się w strefach niezatwierdzonych w odniesieniu do niektórych chorób ryb.
(2) Francja przedłożyła uzasadnienia w celu uzyskania statusu zatwierdzonych stref w odniesieniu do VHS i IHN dla pewnych stref na jej terytorium.
Przedłożona dokumentacja dowodzi, że przedmiotowe strefy spełniają wymogi art. 5 dyrektywy 91/67/EWG.
W związku z powyższym kwalifikują się one do uzyskania statusu strefy zatwierdzonej i powinny być dodane do wykazu stref zatwierdzonych.
(3) Dania, Francja i Włochy przedłożyły uzasadnienia w celu uzyskania statusu hodowli zatwierdzonej w strefie niezatwierdzonej w odniesieniu do IHN i VHS dla niektórych hodowli znajdujących się na ich terytorium.
Przedłożona dokumentacja dowodzi, że przedmiotowe hodowle spełniają wymogi art. 6 dyrektywy 91/67/EWG.
W związku z powyższym hodowle kwalifikują się do uzyskania statusu hodowli zatwierdzonych w strefie niezatwierdzonej i powinny zostać dodane do wykazu hodowli zatwierdzonych.
(4) Decyzja Komisji 2003/634/WE [3] zatwierdza i wymienia programy przedstawione przez Państwa Członkowskie w celu uzyskania statusu zatwierdzonych stref i zatwierdzonych hodowli w odniesieniu do VHS i IHN.
Włochy powiadomiły, że dwa programy zatwierdzone przez tę decyzję zostały ukończone.
Przedstawiona dokumentacja wskazuje, że jedna hodowla kwalifikuje się do uzyskania statusu hodowli zatwierdzonej w strefie niezatwierdzonej i powinna zostać dodana do wykazu hodowli zatwierdzonych, a jedna strefa kwalifikuje się do uzyskania statusu strefy zatwierdzonej i powinna zostać dodana do wykazu stref zatwierdzonych.
(5) W związku z powyższym decyzja 2002/308/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.
(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2002/308/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) załącznik I zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji;
2) załącznik II zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady 2005/109/WPZiB
z dnia 24 stycznia 2005 r.
w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej udziału Królestwa Maroka w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską (operacja Althea)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
uwzględniając zalecenie Prezydencji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 12 lipca 2004 r., Rada przyjęła wspólne działanie 2004/570/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie [1].
(2) Artykuł 11 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe ustalenia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zgodnie z art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.
(3) Po otrzymaniu upoważnienia od Rady w dniu 13 września 2004 r., Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Królestwem Maroka w sprawie udziału Królestwa Maroka w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską (operacja ALTHEA). (4) Umowę tą należy zatwierdzić, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1
Decyzja Rady
z dnia 31 stycznia 2005 r.
dotycząca mianowania przedstawiciela Danii członkiem Komitetu Regionów
(2005/110/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając wniosek rządu Danii,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów [1].
(2) Stanowisko członka Komitetu Regionów zostało zwolnione w wyniku złożenia rezygnacji przez Pana Jensa KRAMERA MIKKELSENA (Jens KRAMER MIKKELSEN, o czym Rada została powiadomiona w dniu 2 grudnia 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Pan Lars ENGBERG, Overborgmester i Københavns Kommune, zostaje mianowany członkiem Komitetu Regionów na miejsce Pana Jensa KRAMERA MIKKELSENA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 31 stycznia 2005 r.
w sprawie mianowania członka oraz trzech zastępców członków Komitetu Regionów z Węgier
(2005/111/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając wniosek rządu Węgier,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów [1],
(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Gabora DEMSZKYEGO, o czym Rada została poinformowana w dniu 10 sierpnia 2004 r., dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z rezygnacją Kláry KOVÁCSNÉ HORVÁTH, o czym Rada została poinformowana w dniu 7 lipca 2004 r. i Jánosa LÁZÁRA, o czym Rada została poinformowana dniu 21 września 2004 r. i jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z zaproponowaniem kandydatury Gábora BIHARYEGO na członka Komitetu Regionów,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym następujące osoby zostają mianowane:
a) członkiem Komitetu Regionów:
Gábor BIHARY
Member of the General Assembly of the Capital, president of the European Integration and Foreign Affairs Committee of the General Assembly of the Capital
(członek zgromadzenia ogólnego stolicy, przewodniczący komitetu zgromadzenia ogólnego stolicy odpowiedzialny za integrację europejską i sprawy zagraniczne)
na miejsce Gábora DEMSZKYEGO
b) zastępcą członka Komitetu Regionów:
Béla CSÉCSEI
Mayor of district VIII. of Budapest
na miejsce Gábora BIHARYEGO
Nándor LITTER
Mayor of Nagykanizsa (mer Nagykanizsa)
na miejsce Jánosa LÁZÁRA
Zoltán NAGY
Member of local government, City Government of Komárom
na miejsce Kláry KOVÁCSNÉ HORVÁTH
na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 31 stycznia 2005 r.
dotyczącej mianowania przedstawiciela Hiszpanii zastępcą członka Komitetu Regionów
(2005/112/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów [1],
(2) Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku złożenia rezygnacji przez Carlosa Javiera FERNÁNDEZA CARRIEDĘ (Carlos Javier FERNÁNDEZ CARRIEDO), o czym Rada została powiadomiona w dniu 29 listopada 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym Tomás VILLANUEVA RODRÍGUEZ, Consejero de Economía y Empleo, Comunidad Autónoma de Castilla y Léon zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Carlosa Javiera FERNÁNDEZA CARRIEDY na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Komisji
z dnia 7 lutego 2005 r.
w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego Gramineae, Medicago sativa L. i Beta na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/54/WE rozpoczętych w 2004 r.
(2005/114/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [1],
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka [2],
uwzględniając decyzję Komisji 2004/11/WE z dnia 18 grudnia 2003 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego niektórych gatunków roślin uprawnych i warzyw oraz winorośli zgodnie z dyrektywami Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 92/33/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE i 2002/57/WE na lata 2004-2005 [3], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2004/11/WE określa warunki porównawczych prób i analiz w odniesieniu do Gramineae, Medicago sativa L. i Beta na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/54/WE na lata 2004–2005.
(2) Analizy i próby przeprowadzone w 2004 r. powinny być kontynuowane w 2005 r.,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy nasion i materiału rozmnożeniowego Gramineae, Medicago sativa L. i Beta, rozpoczęte w 2004 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2004/11/WE.
Decyzja Komisji
z dnia 7 lutego 2005 r.
w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego niektórych gatunków roślin owocowych na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG rozpoczętych w 2004 r.
(2005/115/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [1],
uwzględniając decyzję Komisji 2003/894/WE z dnia 11 grudnia 2003 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i sadzonek Prunus persica (L.)
Batsch, Malus Mill. oraz Rubus idaeus L. na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG [2], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2003/894/WE określa warunki porównawczych prób i analiz, które mają zostać przeprowadzone na mocy dyrektywy 92/34/EWG w odniesieniu do Prunus persica (L.)
Batsch, Malus Mill. oraz Rubus idaeus L. w latach 2004–2008.
(2) Analizy i próby przeprowadzone w 2004 r. powinny być kontynuowane w 2005 r.,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy sadzonek i materiału rozmnożeniowego Prunus persica (L.)
Batsch, Malus Mill. oraz Rubus idaeus L., rozpoczęte w 2004 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2003/894/WE.
Decyzja Komisji
z dnia 8 lutego 2005 r.
w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego Hosta Tratt. na mocy dyrektywy Rady 98/56/WE rozpoczętych w 2004 r.
(2005/116/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych [1],
uwzględniając decyzję Komisji nr 2003/865/WE z dnia 11 grudnia 2003 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego Pelargonium l'Hérit. i Hosta Tratt., Euphorbia pulcherrima Willd. ex Klotzsch i Rosa L. na mocy dyrektywy Rady 98/56/WE [2], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2003/865/WE określa warunki dotyczące porównawczych prób i analiz, które mają być przeprowadzone na mocy dyrektywy 98/56/WE w odniesieniu do Hosta Tratt. w latach 2004–2005.
(2) Próby i analizy przeprowadzone w 2004 r. powinny być kontynuowane w 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy materiału rozmnożeniowego Hosta Tratt., rozpoczęte w 2004 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2003/865/WE.
Decyzja Komisji
z dnia 8 lutego 2005 r.
w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego Prunus domestica na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG rozpoczętych w 2003 r.
(2005/117/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [1],
uwzględniając decyzję Komisji 2002/745/WE z dnia 5 września 2002 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i sadzonek roślin sadowniczych na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG [2], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2002/745/WE określa warunki porównawczych prób i analiz, które mają zostać przeprowadzone na mocy dyrektywy 92/34/EWG w odniesieniu do Prunus domestica w latach 2003–2007.
(2) Analizy i próby przeprowadzone w latach 2003 i 2004 powinny być kontynuowane w 2005 r.,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy sadzonek i materiału rozmnożeniowego Prunus domestica, rozpoczęte w 2003 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2002/745/WE.
Decyzja Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich
z dnia 26 stycznia 2005 r.
ustanawiająca Europejską Szkołę Administracji
(2005/118/WE)
PARLAMENT EUROPEJSKI, RADA UNII EUROPEJSKIEJ, KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI, TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY, KOMITET EKONOMICZNO-SPOŁECZNY, KOMITET REGIONÓW, EUROPEJSKI RZECZNIK PRAW OBYWATELSKICH,
uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, ustalone w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [1], w szczególności art. 2 ust. 2 Regulaminu,
po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Instytucje powinny wzmacniać zaangażowanie w doskonalenie zawodowe swojego personelu.
(2) Wzmożona współpraca międzyinstytucjonalna w tej dziedzinie umożliwi osiągnięcie zakładanych efektów synergii na poziomie zasobów ludzkich i finansowych, przy jednoczesnym nasileniu wymiany pomiędzy instytucjami oraz upowszechnianiu wspólnych wartości i zharmonizowanych praktyk zawodowych.
(3) W tym celu należy powierzyć wspólnej jednostce międzyinstytucjonalnej środki przeznaczone na pewne działania mające na celu doskonalenie zawodowe urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich.
(4) Z przyczyn ekonomicznych oraz ze względu na skuteczność należy, co najmniej na początkowy okres działania, przyłączyć pod względem administracyjnym tę wspólną jednostkę międzyinstytucjonalną do istniejącego już organu międzyinstytucjonalnego, a mianowicie do Biura Doboru Kadr Wspólnot Europejskich, ustanowionego decyzją 2002/620/WE Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich [2],
STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Ustanowienie Europejskiej Szkoły Administracji
Ustanawia się Europejską Szkołę Administracji, zwaną dalej "Szkołą".
Artykuł 2
Zadania
1.
Szkoła zobowiązana jest, na rzecz i w ramach kierunków ustalonych przez instytucje będące sygnatariuszami niniejszej decyzji, zwane dalej "instytucjami", do wdrażania pewnych działań doskonalenia zawodowego z punktu widzenia rozwoju zasobów ludzkich i przebiegu kariery zawodowej.
2.
W zależności od zapotrzebowania zgłaszanego przez instytucje Szkoła:
a) projektuje, organizuje i ocenia działania szkoleniowe;
b) ułatwia uczestniczenie w zewnętrznych działaniach szkoleniowych;
c) wykonuje wszelkie zadania pokrewne i wspierające jej główne cele.
3.
Sekretarze generalni instytucji, sekretarz Trybunału Sprawiedliwości i przedstawiciel Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich ustalają i ewentualnie zmieniają dziedziny szkoleń należące do zadań Szkoły.
4.
Na wniosek instytucji, organu, urzędu lub agencji Szkoła może, za wynagrodzeniem, udzielić wsparcia w dziedzinie doradztwa szkoleniowego.
Artykuł 3
Zażalenia i roszczenia, postępowanie odwoławcze
Zażalenia i roszczenia związane z wykonywaniem zadań określonych w art. 2 ust. 2 składa się do Szkoły.
Wszelkie postępowanie odwoławcze w tych dziedzinach kieruje się przeciwko Komisji.
Artykuł 4
Przyłączenie
1.
Szkoła jest przyłączona pod względem administracyjnym do Biura Doboru Kadr Wspólnot Europejskich, zwanego dalej "Biurem".
2.
Przyłączenie to powoduje przede wszystkim, że:
- zarząd Biura sprawuje funkcje zarządu Szkoły,
- dyrektorem Szkoły jest dyrektor Biura,
- personelowi Szkoły przypisane są stanowiska Biura,
- dochody i wydatki Szkoły są włączone do budżetu Biura.
3.
Najpóźniej do dnia 15 lutego 2008 r. przyłączenie to może przestać istnieć na mocy decyzji zarządu, podjętej kwalifikowaną większością głosów, określoną w art. 5 ust. 6 decyzji 2002/621/WE sekretarzy generalnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Sekretarza Trybunału Sprawiedliwości, sekretarzy generalnych Trybunału Obrachunkowego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów oraz przedstawiciela Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich [3] oraz pod warunkiem, że co najmniej pięć instytucji będących sygnatariuszami niniejszej decyzji opowie się za takim rozwiązaniem.
Artykuł 5
Wdrożenie
Sekretarze generalni Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, sekretarz Trybunału Sprawiedliwości, sekretarze generalni Trybunału Obrachunkowego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i przedstawiciel Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wspólnie uzgodnią środki niezbędne do wdrożenia niniejszej decyzji.
Artykuł 6
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady
z dnia 28 czerwca 2004 r.
w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Rady Administracyjnej Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
(2005/C 12/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej [1], w szczególności jego art. 20,
uwzględniając rozporządzenie (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy [2] zmienione ostatnio rozporządzeniem (EWG) nr 1947/93 [3], w szczególności jego art. 6,
uwzględniając listę kandydatów na członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich przedstawionych Radzie przez rządy Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji oraz listy kandydatów na członków reprezentujących organizacje pracowników i pracodawców przedstawione przez Komisję,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 8 listopada 2001 r. [4] Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Rady Administracyjnej Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres od 19 października 2001 r. do 18 października 2004 r.
(2) Należy mianować członków oraz zastępców członków reprezentujących rządy nowych Państw Członkowskich i tych, którzy reprezentują organizacje pracowników i pracodawców, na okres do 18 października 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym mianowani zostają członkami i zastępcami członków Rady Administracyjnej Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres do 18 października 2004 r.:
I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW
+++++ TABLE +++++
II.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW
+++++ TABLE +++++
III.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
+++++ TABLE +++++
Decyzja Rady
z dnia 28 czerwca 2004 r.
dotycząca mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników
(2005/C 12/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r., dotyczące wewnątrzwspólnotowego swobodnego przepływu pracowników [1], w szczególności jego art. 26 i 27,
uwzględniając listy kandydatur przedstawione Radzie przez rządy Państw Członkowskich,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Na mocy decyzji z dnia 7 maja 2002 r. [2], Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres od 7 maja 2002 r. do 6 maja 2004 r.
(2) Członkowie ci pełnią swoje funkcje aż do czasu ich zastąpienia lub odnowienia ich mandatów.
(3) Członków i zastępców członków ww. Komitetu należy mianować na okres dwóch lat,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Następujące osoby są mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres od 7 maja 2004 r. do 6 maja 2006 r.:
I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW
+++++ TABLE +++++
II.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW
+++++ TABLE +++++
III.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
+++++ TABLE +++++
Decyzja Rady
z dnia 4 października 2004 r.
w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących
(2005/C 12/03)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie [1], a w szczególności jego art. 82,
uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy Państw Członkowskich,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 23 września 2002 r. [2] i 29 kwietnia 2004 r. [3] Rada przyjęła decyzje w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres od 23 września 2002 r. do 22 września 2004 r.
(2) Należy mianować członków i zastępców Komitetu, o którym mowa powyżej na okres dwóch lat,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Następujące osoby zostają mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres od 23 września 2004 r. do 22 września 2006 r.:
I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW
+++++ TABLE +++++
II.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW
+++++ TABLE +++++
III.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
+++++ TABLE +++++
Decyzja Rady
z dnia 21 października 2004 r.
w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących z Hiszpanii
(2005/C 12/04)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie [1], a w szczególności jego art. 82,
uwzględniając listę kandydatów przedstawioną Radzie przez rządy Państw Członkowskich,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 4 października 2004 r. [2]Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres od 23 września 2002 r. do 22 września 2004 r., z wyjątkiem członków oraz zastępców członków z Hiszpanii.
(2) Rząd Hiszpanii zaproponował kandydatów na wolne stanowiska,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym mianowani zostają członkami oraz zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na czas trwania kadencji, która wygasa 23 września 2006 r.:
I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDU
+++++ TABLE +++++
II.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW
+++++ TABLE +++++
III.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
+++++ TABLE +++++
Decyzja Rady
z dnia 13 grudnia 2004 r.
w sprawie mianowania przedstawicieli Włoch i Szwecji członkami oraz zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących
(2005/C 12/05)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie [1], a w szczególności jego art. 82,
uwzględniając listę kandydatów przedstawioną Radzie przez rządy Państw Członkowskich,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 4 października 2004 r. [2] Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres od 23 września 2004 r. do 22 września 2006 r., z wyjątkiem członków oraz zastępców członków z Włoch i Szwecji.
(2) Rządy Włoch i Szwecji zaproponowały kandydatów na wolne stanowiska,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym mianowani zostają członkami oraz zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na czas trwania kadencji, która wygasa 22 września 2006 r.:
I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW
+++++ TABLE +++++
II.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW
+++++ TABLE +++++
III.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
+++++ TABLE +++++
Decyzja sekretarzy generalnych Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, sekretarza Trybunału Sprawiedliwości, sekretarzy generalnych Trybunału Obrachunkowego, europejskiego komitetu ekonomiczno-społecznego, Komitetu Regionów i przedstawiciela Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich
z dnia 26 stycznia 2005 r.
w sprawie organizacji i działania Europejskiej Szkoły Administracji
(2005/119/WE)
SEKRETARZE GENERALNI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, KOMISJI, SEKRETARZ TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI, SEKRETARZE GENERALNI TRYBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO, KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I PRZEDSTAWICIEL EUROPEJSKIEGO RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH,
uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, ustalone w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 [1],
uwzględniając decyzję 2005/118/WE Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 26 stycznia 2005 r., ustanawiającą Europejską Szkołę Administracji [2], w szczególności jej art. 5,
po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Współpraca międzyinstytucjonalna w dziedzinie szkoleń powinna zostać wzmocniona, zwłaszcza w celu przekazywania wspólnych wartości instytucjom wspólnotowym.
Taka współpraca wnosi niebagatelną wartość dodaną, w szczególności w kwestii dostępu do szkoleń, poszerzenia oferty i obniżenia kosztów jednostkowych.
(2) Zgodnie z zasadą dobrego zarządzania w celu ustanowienia Europejskiej Szkoły Administracji, zwanej dalej "Szkołą", należy przyjąć podejście stopniowe.
(3) Decyzja ustanawiająca Szkołę pozostawia w gestii sekretarzy generalnych, sekretarza Trybunału Sprawiedliwości i przedstawiciela Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich ustalenie zakresu szkoleń, jaki należy jej powierzyć.
(4) Gdy jedna z instytucji będących sygnatariuszami decyzji wdraża politykę personalną wymagającą szkolenia w jakiejś dziedzinie, a zorganizowanie tego szkolenia powierzane jest Szkole, należy, dla ułatwienia tej polityki, zapewnić pracownikom tej instytucji minimalne możliwości uczestniczenia w kursach organizowanych przez Szkołę, zwłaszcza w przypadku gdy takie szkolenie jest obowiązkowe albo stanowi warunek pełnienia niektórych funkcji, w szczególności funkcji zarządzania.
(5) Szkoła, tak jak każda inna jednostka szkoleniowa, powinna korzystać ze współpracy na poziomie europejskim w postaci sieci.
(6) Należy uściślić szczegółowe warunki przyłączenia Szkoły pod względem administracyjnym do Biura Doboru Kadr Wspólnot Europejskich, zgodnie z art. 4 decyzji ustanawiającej Szkołę,
STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Zadania Europejskiej Szkoły Administracji
1.
Europejska Szkoła Administracji, zwana dalej "Szkołą", projektuje, organizuje i ocenia, na rzecz instytucji będących sygnatariuszami decyzji ustanawiającej Szkołę, zwanych dalej "instytucjami", następujące działania szkoleniowe:
a) kursy zarządzania dla urzędników i pracowników, którzy zostali powołani lub którzy mogą zostać powołani do pełnienia funkcji kierowniczych;
b) kursy wspierające integrację zawodową dla nowych członków personelu;
c) szkolenie obowiązkowe określone w art. 45a Regulaminu Pracowniczego w ramach zmian grup funkcyjnych.
2.
Jeżeli chodzi o kursy zarządzania i o kursy wspierające integrację zawodową określone w ust. 1 lit. a) i b), każda instytucja może zorganizować, z uwzględnieniem swoich specyficznych potrzeb, kursy dodatkowe poza kursami organizowanymi przez Szkołę.
Szkoła odpowiada tylko i wyłącznie za organizowanie szkoleń określonych w ust. 1 lit. c).
Artykuł 2
Obowiązki instytucji
1.
Organ każdej instytucji upoważniony do mianowania udostępnia szkole wystarczającą liczbę urzędników wykładowców, na szczegółowych warunkach przyjętych przez zarząd zgodnie z art. 7 lit. g).
2.
Na wniosek Szkoły i w miarę swoich możliwości instytucje udostępniają jej sale wykładowe, zgodnie z warunkami szczegółowymi przyjętymi przez zarząd.
Artykuł 3
Inne usługi
1.
Na podstawie pisemnej umowy zawartej między dyrektorem Szkoły a jakimkolwiek wspólnotowym organem, urzędem lub agencją na ich wniosek Szkoła może przyjmować uczestników z tychże instytucji na kursy, które organizuje na rzecz instytucji, w granicach dostępnych wolnych miejsc.
2.
W szczególnych przypadkach szkoleń określonych w art. 1 ust. 1 lit. c) będzie zarezerwowana rocznie pewna liczba miejsc dla wspólnotowych organów, urzędów i agencji, z uwzględnieniem przekazanego zapotrzebowania, w celu zapewnienia równego traktowania urzędników tam zatrudnionych w związku z przepisami art. 45a Regulaminu pracowniczego.
Liczba miejsc oraz udział w kosztach będą ustalane corocznie przez zarząd.
3.
Na mocy pisemnej umowy Szkoła może włączyć do swojego programu szkoleń kursy organizowane na wniosek wspólnotowego organu, urzędu lub agencji, pod warunkiem że działalność ta nie będzie utrudniała kursów prowadzonych na rzecz instytucji.
Każda umowa tego rodzaju powinna zawierać szczegółowe warunki finansowe związane z usługami świadczonymi przez Szkołę i musi, przed wejściem w życie, uzyskać zatwierdzenie zarządu.
4.
W razie potrzeby, na wniosek instytucji albo jakiegokolwiek wspólnotowego organu, urzędu lub agencji, Szkoła może udzielić wsparcia w doradztwie szkoleniowym lub w postaci innych działań związanych z jej dziedziną kompetencji, na mocy umowy z dyrektorem Szkoły i po ustaleniu szczegółowych warunków finansowych dla tego świadczenia.
Artykuł 4
Roszczenia i zażalenia
1.
Dyrektor Szkoły sprawuje władzę przypadającą na mocy prawa organowi upoważnionemu do mianowania na mocy art. 90 Regulaminu pracowniczego w kwestii wszelkich zażaleń i roszczeń związanych z zadaniami Szkoły.
2.
W przypadku takich roszczeń dyrektor Szkoły konsultuje się z prezesem zarządu, jeżeli ma zamiar potwierdzić swą decyzję wstępną.
3. Szkoła odpowiada na wnioski Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące wszelkich kwestii należących do jej kompetencji z tytułu niniejszej decyzji.
Artykuł 5
Organizacja działalności
1.
Ogólnie rzecz biorąc, kursy organizowane przez Szkołę odbywają się zarówno w Brukseli, jak i w Luksemburgu.
Mogą być rozważane inne miejsca prowadzenia kursów, jednak z zachowaniem zasady zdrowego rozsądku w zarządzaniu.
2.
Zarząd czuwa nad zrównoważonym dostępem pracowników instytucji do kursów.
Dba w szczególności o to, by Szkoła zapewniała wystarczającą liczbę miejsc pracownikom instytucji, w której dane szkolenie, organizowane przez Szkołę, jest obowiązkowe lub stanowi warunek pełnienia niektórych funkcji, zwłaszcza funkcji zarządzania.
W ramach ustalania rocznego programu pracy zainteresowana instytucja przekazuje swoje potrzeby w wyżej wymienionych dziedzinach.
Podczas ustalania programu pracy organizowaniu takich kursów przyznawany jest właściwy priorytet.
3.
W szczególnych i przejściowych sytuacjach instytucja będąca sygnatariuszem decyzji ma możliwość zwrócenia się do Szkoły o przyjęcie liczby uczestników przekraczającej podaną w jej imieniu liczbę pracowników, w zamian za przekazanie Szkole odpowiednich środków budżetowych.
W takim przypadku stosuje się art. 3 ust. 2.
4.
Szkoła może podjąć współpracę z innymi szkołami administracji, instytutami bądź uniwersytetami specjalizującymi się w tej samej dziedzinie.
Współpraca ta może obejmować praktyki wzajemnych wymian.
Artykuł 6
Zarząd
W okresie przyłączenia Szkoły do Biura Selekcji Kadr Wspólnot Europejskich, zwanego dalej "Biurem", funkcję zarządu Szkoły pełni zarząd Biura, zgodnie z zasadami ustalonymi w art. 5 decyzji 2002/621/WE sekretarzy generalnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Sekretarza Trybunału Sprawiedliwości, sekretarzy seneralnych Trybunału Obrachunkowego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów oraz przedstawiciela Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich [3].
Artykuł 7
Zadania zarządu
We wspólnym interesie instytucji zarząd wywiązuje się z następujących zadań:
a) zatwierdza zasady działania Szkoły kwalifikowaną większością głosów;
b) zatwierdza strukturę organizacyjną Szkoły zwykłą większością głosów na podstawie propozycji dyrektora Szkoły;
c) w ramach procedury budżetowej i orzekając zwykłą większością głosów, na podstawie projektu wykonanego przez dyrektora Szkoły, sporządza preliminarz dochodów i wydatków Szkoły, który przekazuje Komisji w celu sporządzenia preliminarza dochodów i wydatków Komisji; równocześnie proponuje Komisji zmiany, których wprowadzenie do planu zatrudnienia Szkoły uważa za niezbędne;
d) zatwierdza zwykłą większością głosów rodzaj i cennik świadczeń dodatkowych, jakie Szkoła może wykonywać odpłatnie na rzecz instytucji, organów, urzędów i agencji a także warunki, na jakich Szkoła może je wykonywać;
e) zatwierdza jednogłośnie program pracy, na podstawie wniosku dyrektora Szkoły.
Program pracy obejmuje także usługi, które nie są bezpośrednio powiązane ze szkoleniami;
f) na podstawie projektu przygotowanego przez dyrektora Szkoły zatwierdza kwalifikowaną większością głosów roczne sprawozdanie z zarządzania w kwestii wszystkich pozycji dochodów i wydatków dotyczących wykonanych prac i usług świadczonych przez Szkołę.
Przed 1 maja każdego roku przekazuje instytucjom sprawozdanie z poprzedniego okresu obrachunkowego, sporządzone na zasadach rachunkowości analitycznej;
g) zgodnie z potrzebami szkoleniowymi uzgadnia kwalifikowaną większością głosów szczegółowe warunki, zgodnie z którymi każda instytucja udostępni na potrzeby szkoły odpowiednią liczbę urzędników wykładowców.
Artykuł 8
Mianowanie personelu
1.
Podczas okresu przyłączenia Szkoły do Biura, funkcję dyrektora Szkoły pełni dyrektor Biura.
2.
Dyrektor Szkoły jest organem upoważnionym do mianowania personelu Szkoły.
3.
Dyrektor Szkoły informuje zarząd o nominacjach, o podpisaniu umów, o awansach lub o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego dotyczącego urzędników i innych pracowników.
4.
Urzędnicy wszystkich instytucji wspólnotowych informowani będą o wszelkich nieobsadzonych stanowiskach w Szkole, z chwilą gdy organ uprawniony do mianowania podejmie decyzję o obsadzeniu danego stanowiska.
5.
W wypełnianiu zadań, które nie są uznawane za zasadnicze, Szkoła będzie mogła korzystać z usług pracowników kontraktowych zgodnie z art. 3a ust. 1 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.
Artykuł 9
Zadania dyrektora Szkoły i zarządzanie personelem
1.
Dyrektor jest odpowiedzialny za właściwe działanie Szkoły.
W ramach kompetencji zarządu działa pod jego kierownictwem.
Prowadzi sekretariat zarządu, zdaje zarządowi sprawę z wykonywania swych funkcji oraz przedstawia mu wszelkie sugestie mające na celu właściwe działanie Szkoły.
2.
Procedury administracyjne dotyczące bieżącego zarządzania personelem, zwłaszcza w kwestiach uposażeń i urlopów, kas chorych, wypadków i emerytur, obowiązują na takich samych warunkach jak urzędników i innych pracowników Komisji.
Lista ta nie jest kompletna, Szkoła może uzgodnić z Komisją inne dziedziny.
Artykuł 10
Kierownik Szkoły
1.
W okresie przyłączenia Szkoły do Biura Komisja mianuje kierownika Szkoły, po uzyskaniu przychylnej opinii zarządu Biura, wydanej zwykłą większością głosów.
Zarząd bierze udział w procedurach podejmowanych przed mianowaniem kierownika Szkoły, w szczególności przy sporządzaniu informacji o nieobsadzonym stanowisku i przy rozważaniu kandydatur.
2.
Kierownik Szkoły jest odpowiedzialny, pod kierownictwem dyrektora, za wykonywanie zadań określonych w art. 2 decyzji ustanawiającej Europejską Szkołę Administracji.
Uczestniczy w zebraniach zarządu dotyczących uzgadniania kwestii należących do jego kompetencji.
Artykuł 11
Aspekty finansowe
1.
Kwota przeznaczona na Szkołę, której wysokość całkowita wpisana jest w specjalnej linii budżetowej w obrębie sekcji budżetowej przynależnej Komisji, została szczegółowo opisana w załączniku do tej sekcji.
Załącznik ten przedstawiony został w postaci prognozy dochodów i wydatków, podzielonej w taki sam sposób, jak sekcje budżetowe.
2.
Plan zatrudnienia Szkoły dołączony jest do planu zatrudnienia Komisji.
3.
Na podstawie wniosku zarządu Komisja przekazuje dyrektorowi Szkoły, w kwestii środków przyznanych Szkole opisanych w załączniku, uprawnienia dysponenta oraz ustala granice i warunki tych uprawnień.
Jeżeli chodzi o usługi dodatkowe, świadczone przez Szkołę odpłatnie, zarząd informuje władze budżetowe, z końcem roku obrachunkowego, o przeznaczeniu w ten sposób uzyskanych kwot w obrębie linii budżetowej załącznika.
4.
Budżet Szkoły jest sporządzany i wykonywany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [4].
5.
W okresie przyłączenia Szkoły do Biura przepisy finansowe określone w ust. 1 – 4, a w szczególności kwota przeznaczona na Szkołę i jej plan zatrudnienia, będą uwzględniane w ramach budżetu Biura.
W tym przypadku stosuje się postanowienia, które go dotyczą.
W celu ułatwienia określenia środków dostępnych dla Szkoły, przy równoczesnym przestrzeganiu zasad budżetowych, liczba personelu zatrudnionego w Szkole umieszczana będzie w odrębnych polach planu zatrudnienia Biura, a specjalne środki operacyjne Szkoły zostaną połączone w odrębnym artykule załącznika IV.
Artykuł 12
Ponowne rozważenie zadań
1.
Niniejsza decyzja zostanie ponownie rozważona pod względem zadań określonych w art. 1 ust. 1 najwcześniej po upływie trzech lat od ustanowienia Szkoły.
2.
Ewentualne ponowne rozważenie zadań wymaga jednomyślnej zgody sekretarzy generalnych, sekretarza Trybunału Sprawiedliwości i przedstawiciela Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, na wniosek przyjęty w tym celu przez zarząd kwalifikowaną większością głosów, określony w art. 5 ust. 6 decyzji 2002/621/WE, na podstawie szczegółowego sprawozdania sporządzonego przez dyrektora.
Artykuł 13
Ponowne rozpatrzenie przyłączenia do Biura
1.
Najpóźniej pod koniec trzeciego roku działalności Szkoły dyrektor Biura sporządza, do wiadomości zarządu, szczegółowe sprawozdanie dotyczące przyłączenia administracyjnego Szkoły do Biura.
Zarząd, na mocy decyzji podjętej zgodnie ze szczegółowymi warunkami określonymi w art. 4 ust. 3 decyzji ustanawiającej Szkołę, powinien podjąć decyzję o zakończeniu tego przyłączenia.
W przypadku gdy zarząd zdecyduje o przedłużeniu przyłączenia, decyzji tej powinna towarzyszyć uzasadniająca opinia.
2.
W przypadku gdy zarząd podejmie, na mocy procedury określonej w ust. 1, decyzję o przedłużeniu przyłączenia, wskaże on w swej decyzji termin ponownego rozpatrzenia tej kwestii.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady
z dnia 31 stycznia 2005 r.
dotycząca mianowania przedstawiciela Niemiec zastępcą członka Komitetu Regionów
(2005/120/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów [1].
(2) Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zostało zwolnione w wyniku rezygnacji Marii Theresii OPLADEN (Maria Theresia OPLADEN), o czym Rada została powiadomiona w dniu 29 listopada 2004 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym Hans-Josef VOGEL, Bürgermeister der Stadt Arnsberg, zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Marii Theresii OPLADEN na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Rady
z dnia 31 stycznia 2005 r.
dotycząca mianowania członka Komitetu Regionów oraz dwóch zastępców członków Komitetu Regionów z Portugalii
(2005/121/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
uwzględniając wniosek rządu Portugalii,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów [1],
(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku złożenia rezygnacji przez Pedra SANTANĘ LOPESA (Pedro SANTANA LOPES), o czym Rada została powiadomiona w dniu 22 lipca 2004 r., jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku złożenia rezygnacji ze stanowiska przez Roberta de Sousa Rocha AMARALA (Roberto de Sousa Rocha AMARAL), o czym Rada została powiadomiona w dniu 7 grudnia 2004 r., oraz jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku zaproponowania kandydatury Manuela do Nascimento MARTINSA (Manuelo do Nascimento MARTINS) na stanowisko członka Komitetu Regionów.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym następujące osoby zostają mianowane:
a) na stanowisko członka Komitetu Regionów:
Manuel do Nascimento MARTINS
Presidente da Câmara Municipal de Vila Real
na miejsce Pedra SANTANA LOPES
b) na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:
Vasco Ilídio ALVES CORDEIRO
Secretário regional da Presidência da Região Autónoma dos Açores
na miejsce Roberta AMARALA
Manuel Joaquim BARATA FREXES
Presidente da Câmara Municipal do Fundão
Praça do Município
na miejsce Manuela do Nascimento MARTINSA
na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
Decyzja Komisji
z dnia 30 czerwca 2004 r.
dotycząca pomocy państwa, którą Niderlandy zamierzają świadczyć na rzecz czterech stoczni dla potrzeb realizacji sześciu kontraktów na budowę statków
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 2213)
(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/122/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
uwzględniając Zasady Ramowe Komisji dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego [1],
po wezwaniu zainteresowanych stron, zgodnie z powyższymi przepisami, do zgłoszenia uwag [2] oraz uwzględniając te uwagi,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. PROCEDURA
(1) Pismem z dnia 9 września 2002 r. Niderlandy powiadomiły Komisję o pomocy.
Dodatkowe informacje zostały przedstawione Komisji w pismach z dnia 30 stycznia 2003 r., 16 maja 2003 r., 16 lipca 2003 r. i 16 września 2003 r.
(2) Pismem z dnia 11 listopada 2003 r. Komisja powiadomiła Niderlandy o swojej decyzji o wszczęciu procedury, o której mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w odniesieniu do tej pomocy.
Niderlandy udzieliły odpowiedzi w pismach z dnia 28 listopada 2003 r. i 12 grudnia 2003 r.
(3) Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o zgłoszenie uwag na temat omawianych środków pomocowych.
(4) Komisja otrzymała uwagi od zainteresowanych stron.
Przesłała je Niderlandom, które mogły się do nich ustosunkować; Komisja otrzymała uwagi od Niderlandów w piśmie z dnia 23 marca 2004 r.
II.
SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY
(5) Zgłoszenia dotyczą propozycji pomocy w formie subwencji o łącznej wysokości 21,6 milionów EUR, w celu wsparcia sześciu umów na budowę statków w czterech niderlandzkich stoczniach: Bodewes Scheepswerven BV, Bodewes Scheepswerven Volharding Foxhol, Scheepswerf Visser i Scheepswerf de Merwede.
Pomoc została zaoferowana stoczniom z zastrzeżeniem, że podlega ona zatwierdzeniu przez Komisję.
(6) Celem zgłoszonej pomocy jest wyrównanie domniemanej pomocy zaoferowanej przez Hiszpanię pewnym prywatnym hiszpańskim stoczniom, które ubiegały się o powyższe kontrakty.
Zdaniem Niderlandów domniemana pomoc hiszpańska wiązała się z obniżeniem ceny o 9 do 13 %.
Stocznie niderlandzkie otrzymały wszystkie omawiane zlecenia, a statki są aktualnie budowane bądź zostały już dostarczone.
Szczegóły dotyczące zgłoszonej pomocy niderlandzkiej zostały ujęte w poniższej tabeli 1.
(w milionach EUR) _BAR_
Numer zgłoszenia _BAR_ Stocznia beneficjent _BAR_ Statki _BAR_ Wysokość pomocy _BAR_
N 601/2002 _BAR_ Bodewes Scheepswerven BV _BAR_ 4 kontenerowce _BAR_ […] _BAR_
N 602/2002 _BAR_ Bodewes Scheepswerven BV _BAR_ 3 statki typu ro-ro _BAR_ […] _BAR_
N 603/2002 _BAR_ Visser _BAR_ Trawler arktyczny _BAR_ […] _BAR_
N 604/2002 _BAR_ Bodewes Scheepswerven BV _BAR_ 4 frachtowce wielozadaniowe _BAR_ […] _BAR_
N 605/2002 _BAR_ Bodewes Volharding Foxhol _BAR_ 6 kontenerowców _BAR_ […] _BAR_
N 606/2002 _BAR_ De Merwede _BAR_ 2 pogłębiarki nasiębierne _BAR_ […] _BAR_
Podstawa prawna – system pomocy
(7) Zdaniem Niderlandów planowana pomoc może zostać przyznana w ramach przepisów dotyczących pełnego równoważenia (Matchingsfonds zwaar), o których mowa w decyzji w sprawie subwencjonowania kredytów eksportowych (Besluit Subsidies Exportfinancieringsarrangementen, zwanej dalej "decyzją BSE"), zatwierdzonej przez Komisję pismem z dnia 24 czerwca 1992 r.
[SG (92) D/8272 – pomoc numer N 134/92] [4]. Decyzja BSE była wielokrotnie zmieniana, a najważniejsza zmiana została zatwierdzona przez Komisję pismem z dnia 12 grudnia 1997 r., numer SG (97) D/10395 (pomoc numer N 337/97) [5].
Na mocy tej decyzji system ten został zatwierdzony na okres od 1997 do końca 2002 r.
Uzasadnienie wszczęcia procedury
(8) Procedura została wszczęta w związku z istniejącymi wątpliwościami w następujących kwestiach:
a) Komisja jest zdania, że udzielanie pomocy w celu równoważenia niezgodnej z prawem domniemanej pomocy innego Państwa Członkowskiego WE jest sprzeczne z Traktatem WE, i miała też wątpliwości co do tego, czy zgłoszona pomoc jest zgodna z przepisami.
W związku z tym Komisja miała wątpliwości co do tego, czy zatwierdzenie niderlandzkiego systemu pomocy obejmowało prawo do równoważenia pomocy udzielonej przez inne Państwo Członkowskie UE;
b) nawet jeżeli system zezwalałby na równoważenie w ramach UE, Komisja wątpi w to, że spełnione zostały procedury celem stwierdzenia istnienia niezgodnej z prawem pomocy, w przypadku której ma być mowa o równoważeniu;
c) Komisja wątpi ponadto w to, aby pomoc mogła zostać zatwierdzona na podstawie art. 3 ust. 4 rozporządzenia stoczniowego [6], zważywszy iż w artykule tym chodzi o kredyty eksportowe dla właścicieli statków, podczas gdy Niderlandy zgłosiły subwencje dla stoczni.
III.
UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON
(9) Otrzymaliśmy uwagi od przedstawiciela beneficjentów oraz od strony trzeciej, która złożyła wniosek o objęcie jej tożsamości poufnością.
Wszystkie strony stwierdzają, że pomoc musi zostać zatwierdzona, przy czym podkreślają między innymi, że Komisja zatwierdziła system równoważenia, że przedstawiony dowód domniemanej pomocy hiszpańskiej był wystarczający oraz że zanegowanie przez Hiszpanię tego, że pomoc byłaby dostępna, nie było dostatecznie wyraźne.
(10) Przedstawiciel beneficjentów argumentował ponadto, że ani w decyzjach Komisji dotyczących zatwierdzenia systemu, ani w tekście ustanawiającym system nic nie wskazuje na to, że równoważenie byłoby dozwolone jedynie wtedy, gdyby chodziło o konkurenta z kraju trzeciego (nienależącego do UE).
Ponadto wysuwa argument, że planowana pomoc opiera się na zatwierdzonym systemie i dlatego stanowi istniejącą pomoc, w związku z czym nie może być dalej oceniana na podstawie rozporządzenia stoczniowego.
IV.
UWAGI NIDERLANDÓW
(11) Niderlandy twierdzą, że działały zgodnie z przepisami dotyczącymi pełnego równoważenia (system BSE), które zostały zatwierdzone przez Komisję i są zgodne z odpowiednimi procedurami OECD.
Niderlandy argumentują, iż system BSE nie wyklucza równoważenia w związku z domniemaną pomocą, udzieloną przez inne Państwo Członkowskie UE, oraz że procedury wykazały z wystarczającą pewnością, że faktycznie była mowa o pomocy hiszpańskiej.
Dlatego Niderlandy sądzą, że przystąpienie do równoważenia jest uzasadnione oraz że beneficjenci mają prawo oczekiwać, że otrzymają pomoc.
(12) Niderlandy uważają także, że w tym przypadku chodzi o istniejącą pomoc, zważywszy iż jest ona oparta na zatwierdzonym systemie oraz zważywszy na fakt, iż władze niderlandzkie mimo to postanowiły zgłosić te kwestie, co było następstwem wymiany korespondencji pomiędzy niderlandzkim ministrem gospodarki i komisarzem właściwym do spraw konkurencji. Władze niderlandzkie sądzą, że w tym przypadku przed wszczęciem formalnej procedury dochodzeniowej Komisja powinna była skierować do Niderlandów list zawierający wskazane środki. Niderlandy są wreszcie zdania, że wątpliwości Komisji, opierające się na art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1540/98 (rozporządzenie stoczniowe), w kwestii prawa do przyznania subwencji stoczniom zamiast narzędzi kredytowych dla właścicieli statków są bezpodstawne, zważywszy iż podstawę prawną stanowić powinny decyzje Rady, opierające się na zasadach OECD w sprawie kredytów eksportowych.
V. OCENA POMOCY
Podstawa prawna pomocy
(13) Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi.
Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów wspólnotowych kryterium "wpływu na wymianę handlową" jest spełnione, gdy przedsiębiorstwo beneficjent prowadzi działalność gospodarczą wiążącą się z handlem pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(14) Komisja zwraca uwagę, że Niderlandy planują przyznać czterem stoczniom subwencje na budowę statków, jak to zostało dokładnie opisane powyżej.
Komisja stwierdza także, że beneficjenci prowadzą działalność gospodarczą wiążącą się z obrotem handlowym pomiędzy Państwami Członkowskimi.
Domniemanym powodem użycia środka pomocowego jest (nieuczciwa) konkurencja stoczni z innego Państwa Członkowskiego.
Komisja jest zdania, że zgłoszona pomoc podlega zakresowi stosowania art. 87 ust. 1 Traktatu WE.
(15) Zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, może zostać uznana jako zgodna ze wspólnym rynkiem.
Na mocy tego artykułu w 1992 r. został zatwierdzony pierwotny system BSE, a w 1997 r. system został zmieniony. Ogólny przepis stanowił, że wnioski o subwencje powinny zostać odrzucone w przypadku, gdy są sprzeczne z Traktatem EWG.
(16) Komisja wyjaśniła ponadto swoją interpretację zasad dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego w zasadach ramowych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego, obowiązujących od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.
Do tej pory pomoc państwa dla przemysłu stoczniowego była regulowana przez rozporządzenie stoczniowe.
Ocena zgodności pomocy z ogólnymi zasadami ustawodawstwa WE
(17) Zasada, zgodnie z którą Państwo Członkowskie nie może samo występować w sprawie zapobiegania skutkom niezgodnej z prawem pomocy udzielanej przez inne Państwo Członkowskie, została wyraźnie określona przez Trybunał Sprawiedliwości.
Dokładniej mówiąc, Trybunał oświadczył, że nie jest możliwe usprawiedliwienie pomocy na podstawie faktu, iż inne Państwa Członkowskie przyznały pomoc niezgodną z przepisami [7].
Komisja zauważa, że zgłoszona pomoc ma na celu równoważenie rzekomej pomocy niezgodnej z przepisami innego Państwa Członkowskiego WE.
Dlatego pozostaje to w sprzeczności z ogólnymi zasadami Traktatu WE.
Zgłoszona pomoc jest sprzeczna z Traktatem WE i dlatego nie może zostać zatwierdzona.
Ocena możliwości zatwierdzenia pomocy na podstawie systemu BSE
(18) Zważywszy iż Niderlandy twierdzą, że pomoc jest zgodna z systemem BSE, a zatem także z Traktatem WE, Komisja oceniła również tę kwestię.
Komisja uznała, że zgłoszona pomoc nie może zostać zatwierdzona w ramach tego systemu z dwóch powodów.
(19) Po pierwsze, zatwierdzenie przez Komisję systemu BSE obowiązywało wyłącznie do końca 2002 r.
Zważywszy iż Komisja musi opierać swoje decyzje w sprawie zgłoszonej pomocy państwa na prawodawstwie, które jest w mocy w chwili podjęcia przez nią decyzji, nie może ona zatwierdzić pomocy na podstawie systemu pomocy, który przestał obowiązywać.
(20) Po drugie, Komisja uważa, że nawet gdyby system pomocy nadal obowiązywał, na mocy omawianego systemu pomocy nie byłoby dozwolone udzielanie pomocy w celu równoważenia domniemanej pomocy innego Państwa Członkowskiego.
(21) Pewne elementy w decyzjach Komisji rzeczywiście wskazują na to, że równoważenie w ramach UE nie było dozwolone na mocy tych decyzji:
a) po pierwsze, w swojej decyzji o zatwierdzeniu systemu Komisja oświadcza, że "wnioski o subwencje nie będą zatwierdzane, jeżeli będą w sprzeczności z Traktatem EWG", co oznacza nie tylko to, że system powinien zostać zatwierdzony przez Komisję, lecz także to, że stosowanie systemu powinno być zgodne z ogólnymi postanowieniami Traktatu EWG;
b) po drugie, w 1997 r. w swojej decyzji w sprawie zmienionego systemu (N 337/97) Komisja stwierdziła, w formie ogólnej uwagi przed oceną systemu, że "choć skutki dla obrotu handlowego pomiędzy Państwami Członkowskimi są być może mniej odczuwane w przypadkach pomocy dla potrzeb transakcji handlowych poza UE [8], skutków takich nie można wykluczyć z góry".
Wskazuje to wyraźnie, iż zakłada się, że zmieniony system odnosił się do pomocy dla potrzeb transakcji handlowych poza UE.
(22) Władze niderlandzkie stwierdziły, że Komisja nie mogła wszczynać formalnej procedury dochodzeniowej w związku z pomocą, która została udzielona na podstawie zatwierdzonego systemu.
Komisja powinna była skierować do Niderlandów pismo polecające, zawierające środki korzystne dla osiągnięcia celu.
(23) W tej kwestii Komisja zauważa, że to Niderlandy zgłosiły środek pomocowy.
Nawet jeżeli system pomocy istniał w momencie zgłoszenia, na który wskazują Niderlandy, to właśnie zgłoszenie przez Niderlandy spowodowało, że Komisja potraktowała tę sprawę ad hoc, a nie jako oddzielne zastosowanie systemu.
Ponadto, zważywszy iż pomoc nie wchodziła w zakres systemu zatwierdzonego przez Komisję, pomoc należało zgłosić oddzielnie i obowiązkiem Komisji było wszczęcie procedury na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu w przypadku wątpliwości co do zgodności pomocy z zasadami rynku wspólnotowego.
Dowód na równoważenie pomocy niezgodnej z zasadami
(24) Komisja jest ponadto zdania, że w sprawie tej nie zostały spełnione wszystkie warunki systemu BSE, a w szczególności nie dostarczono wystarczających dowodów na istnienie niezgodnej z prawem pomocy hiszpańskiej.
W związku z tym uwagi Niderlandów i potencjalnych beneficjentów nie pomniejszają wątpliwości, które zostały sformułowane w decyzji o wszczęciu procedury.
Komisja jest zdania, że władze hiszpańskie wyraźnie zaprzeczyły, jakoby pomoc miała zostać kiedykolwiek udostępniona.
W procedurach związanych z pomocą państwa Komisja musi na ostatnim etapie ufać oświadczeniom Państwa Członkowskiego, które udziela lub udzieliło domniemanej pomocy.
Ocena jako pomoc ad hoc
(25) Zważywszy iż Porozumienie OECD dotyczące statków zawiera postanowienie równoważące, Komisja, wszczynając procedurę, zbadała również możliwość bezpośredniego zatwierdzenia pomocy na podstawie art. 3 ust. 4 rozporządzenia stoczniowego, obecnie zastąpionego pkt. 3.3.4 zasad ramowych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego, w którym zostało określone, że "pomoc dla przemysłu stoczniowego w formie narzędzi kredytowych wspieranych przez państwo, przyznawanych krajowym lub niekrajowym właścicielom statków lub stronom trzecim na budowę statków… może [9] zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem i nie będzie uwzględniana w limicie [pomocy operacyjnej], gdy spełnia warunki Porozumienia OECD w sprawie wytycznych dotyczących kredytów eksportowych…".
(26) W związku z tym Komisja zauważa, po pierwsze, że nie akceptuje równoważenia domniemanej pomocy innego Państwa Członkowskiego; dlatego przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie.
Komisja jest zdania, że użycie słowa "może" uprawnia ją do tego, aby postanowienie to nie było stosowane w odniesieniu do równoważenia rzekomej pomocy innego Państwa Członkowskiego.
Po drugie, Komisja przypomina, że nie otrzymała żadnej nowej informacji, która mogłaby rozwiać jej wątpliwości w związku z tezą, iż istniał wystarczający dowód domniemanej pomocy hiszpańskiej (patrz wyżej: motyw 24).
Po trzecie, Komisja potwierdza, jak wskazała w swojej decyzji o wszczęciu procedury, że w postanowieniu tym chodzi o kredyty dla właścicieli statków (lub podmiotów trzecich), podczas gdy pomoc w tej sprawie dotyczy subsydiów dla stoczni.
Komisja nie zgadza się wreszcie z Niderlandami, że pomoc należy oceniać wyłącznie na podstawie decyzji Rady, opierających się na zasadach OECD w sprawie kredytów eksportowych.
Pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu dla przemysłu stoczniowego należy z konieczności oceniać na podstawie zasad, które określiła sama Komisja (zasady ramowe dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego), aby móc stosować odstępstwa zawarte w Traktacie w odniesieniu do niezgodności pomocy państwowej.
(27) Komisja jest ponadto zdania, że nie istnieje żadna inna zatwierdzona podstawa prawna, w oparciu o którą zgłoszona pomoc państwa mogłaby zostać zatwierdzona.
Władze niderlandzkie nie odwołały się do żadnego innego odstępstwa przewidzianego w Traktacie.
Uzasadnione oczekiwania beneficjentów
(28) Jak już wcześniej zostało wspomniane, system BSE nie znajdował zastosowania w tej sprawie i dlatego nie mogą zostać zaakceptowane żadne uzasadnione oczekiwania beneficjentów.
W każdym razie beneficjenci nie mogą odwołać się do sądu w związku z uzasadnionymi oczekiwaniami, zważywszy iż pomoc została udzielona przez Niderlandy z zastrzeżeniem, iż podlega ona zatwierdzeniu przez Komisję.
VI.
WNIOSKI
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pomoc państwa, którą Niderlandy planują przekazać na rzecz Bodewes Scheepswerven BV w wysokości […] EUR, na rzecz Scheepswerf Visser w wysokości […] EUR, na rzecz Bodewes Scheepswerf Volharding Foxhol w wysokości […] EUR oraz na rzecz Scheepswerf De Merwede w wysokości […] EUR, jest sprzeczna z zasadami wspólnego rynku.
Ten środek pomocowy nie może zostać zatem zrealizowany.
Artykuł 2
Niderlandy informują Komisję w terminie dwóch miesięcy od daty opublikowania niniejszej decyzji, jakie środki podjęły w celu jej wykonania.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Niderlandów.
Decyzja Komisji
z dnia 9 lutego 2005 r.
zmieniająca decyzję 2004/292/WE w sprawie wprowadzenia systemu TRACES i zmieniająca decyzję 92/486/EWG
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 279)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/123/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego [1], w szczególności jej art. 20 ust. 3,
uwzględniając decyzję Rady 92/438/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. w sprawie komputeryzacji weterynaryjnych procedur przywozowych (Projekt SHIFT), zmieniającą dyrektywy 90/675/EWG, 91/496/EWG, 91/628/EWG i decyzję 90/424/EWG oraz uchylającą decyzję 88/192/EWG [2], w szczególności jej art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2003 r. dotycząca opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego [3] przewiduje wprowadzenie systemu TRACES.
(2) Włączenie do TRACES wszystkich informacji zawartych we wspólnych weterynaryjnych dokumentach wprowadzenia dla produktów przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 136/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiającym procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych punktach kontroli granicznej dotyczącą produktów przywożonych z państw trzecich [4], powoduje ogromne obciążenia punktów kontroli granicznej.
(3) Przywóz do Wspólnoty produktów pochodzenia zwierzęcego podlegających szczególnym procedurom przewidzianym w dyrektywie Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [5] musi jednak być zgłaszany do TRACES.
(4) Decyzja Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES i zmieniająca decyzję 92/486/EWG [6] przewiduje korzystanie przez Państwa Członkowskie z systemu TRACES od dnia 1 kwietnia 2004 r.
(5) W celu aktywnego uczestniczenia we włączeniu danych do TRACES Państwa Członkowskie potrzebują czasu na poinformowanie i przeszkolenie spedytorów.
(6) Połączenia między TRACES i systemami informatycznymi świadectw weterynaryjnych istniejące w niektórych Państwach Członkowskich wymagają przeprowadzenia dokładnej fazy eksperymentalnej.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/292/WE.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2004/292/WE art. 3 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
"2.
Państwa Członkowskie zapewniają, że od dnia 31 grudnia 2004 r. do systemu TRACES włączone są następujące elementy:
a) część I i II świadectw weterynaryjnych odnoszące się do handlu oraz część III w trakcie przeprowadzania kontroli;
b) wspólne weterynaryjne dokumenty wprowadzenia dla wszystkich zwierząt wwożonych do Wspólnoty;
c) wspólne weterynaryjne dokumenty wprowadzenia dla wszystkich odrzuconych partii jak również wszystkich produktów podlegających poniższym szczególnym procedurom dyrektywy 97/78/WE:
i) szczególna procedura nadzoru określona w art. 8 ust. 4,
ii) procedura tranzytu z jednego państwa trzeciego do drugiego państwa trzeciego określona w art. 11 ust. 1,
iii) procedura przesyłki do wolnego obszaru celnego, składu wolnocłowego lub składu celnego określona w art. 12 ust. 1,
iv) procedura zaopatrzenia środków transportu morskiego określona w art. 13 ust. 1,
v) szczególna procedura ponownego przywozu przesyłki produktów pochodzących ze Wspólnoty określona w art. 15 ust. 1.
3.
Nie naruszając przepisów ust. 2 lit. c), Państwa Członkowskie zapewniają, że od 30 czerwca 2005 r. wprowadzane są do systemu TRACES wszystkie wspólne weterynaryjne dokumenty wprowadzenia dla wszystkich produktów przyjętych do Wspólnoty, bez względu na to jakim warunkom celnym podlegają.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich Państw Członkowskich.
Decyzja Komisji
z dnia 10 lutego 2005 r.
zezwalająca niektórym Państwom Członkowskim na zastosowanie informacji uzyskanych ze źródeł innych niż badania statystyczne do badania na rok 2005 na temat struktury gospodarstw rolnych
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 284)
(Jedynie teksty w językach duńskim, niemieckim, estońskim, angielskim, fińskim, francuskim, niderlandzkim, słoweńskim oraz szwedzkim są autentyczne)
(2005/124/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 z dnia 29 lutego 1988 r. w sprawie organizacji badań statystycznych Wspólnoty dotyczących struktury gospodarstw rolnych [1], a w szczególności art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze co następuje:
(1) Przy określaniu cech podlegających badaniu powinno się, w miarę możliwości, zmniejszyć obciążenie respondentów uczestniczących w badaniu. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 571/88, niektóre Państwa Członkowskie wystąpiły do Komisji z wnioskiem o zezwolenie na wykorzystywanie, w badaniu dotyczącym struktury gospodarstw rolnych na rok 2005, informacji, które są już dostępne ze źródeł innych niż badania statystyczne.
(2) Wyniki badań dotyczących struktury gospodarstw rolnych mają istotne znaczenia dla Wspólnej Polityki Rolnej.
Należy utrzymywać wysoką jakość informacji i dlatego wykorzystywanie danych ze źródeł innych niż badania statystyczne może być dopuszczone jedynie w przypadku, gdy dane te są równie wiarygodne jak dane z badań statystycznych.
(3) Występując z wnioskiem o zezwolenie na stosowanie danych ze źródeł innych niż badania statystyczne, Państwa Członkowskie dostarczyły Komisji dokumentację techniczną dotyczącą przydatności i dokładności tych źródeł.
Po dokonaniu analizy wspomnianej dokumentacji technicznej, zezwolenia, o które wnioskowały Państwa Członkowskie, powinny zostać udzielone.
(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych ustanowionego decyzją Rady 72/279/EWG [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1.
Zezwala się Państwom Członkowskim wymienionym w Załączniku na wykorzystywanie dostępnych informacji pochodzących ze źródeł innych niż badania statystyczne do badania dotyczącego struktury gospodarstw rolnych w 2005 r. w odniesieniu do niektórych cech.
Źródła są określone w Załączniku.
2.
Zainteresowane Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby przedmiotowa informacja posiadała co najmniej tę samą jakość jak informacja uzyskana z badań statystycznych.
Państwa Członkowskie sporządzają sprawozdanie oceniające jakość tych informacji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Belgii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Republiki Słowenii, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Decyzja Komisji
z dnia 11 lutego 2005 r.
w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego Prunus domestica na mocy dyrektywy 92/34/EWG rozpoczętych w 2002 r.
(2005/125/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców [1],
uwzględniając decyzję Komisji 2001/896/WE z dnia 12 grudnia 2001 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i sadzonek roślin sadowniczych na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG [2], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2001/896/WE określa warunki dotyczące porównawczych prób i analiz, które mają być przeprowadzone na mocy dyrektywy 92/34/EWG w odniesieniu do Prunus domestica od 2002 do 2006 r.
(2) Analizy i próby przeprowadzane w latach 2002–2004 powinny być kontynuowane w 2005 r.,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego Prunus domestica, rozpoczęte w 2002 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2001/896/WE.
Decyzja Komisji
z dnia 11 lutego 2005 r.
w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego niektórych gatunków roślin ozdobnych na mocy dyrektywy Rady 98/56/WE rozpoczętych w 2003 r.
(2005/126/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin ozdobnych [1],
uwzględniając decyzję Komisji 2002/744/WE z dnia 5 września 2002 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego roślin ozdobnych na mocy dyrektywy Rady 98/56/WE [2], w szczególności jej art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 2002/744/WE określa warunki dotyczące porównawczych prób i analiz, które mają być przeprowadzane na mocy dyrektywy nr 98/56/WE w odniesieniu do Chamaecyparis, Ligustrum vulgare i Euphorbia fulgens od 2003 do 2005 r.
(2) Analizy i próby przeprowadzane w 2003 i 2004 r. powinny być kontynuowane w 2005 r.,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Wspólnotowe porównawcze próby i analizy materiału rozmnożeniowego roślin ozdobnych Chamaecyparis, Ligustrum vulgare i Euphorbia fulgens, rozpoczęte w 2003 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2002/744/WE.
Decyzja Komisji
z dnia 11 lutego 2005 r.
w sprawie rozliczania rachunków niektórych agencji płatniczych w Belgii, Hiszpanii i Grecji z tytułu wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), za rok obrachunkowy 2001
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 295)
(Jedynie teksty w językach hiszpańskim, greckim, francuskim i niderlandzkim są autentyczne)
(2005/127/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [1], w szczególności jego art. 7 ust. 3,
po konsultacji z Komitetem Funduszu,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzją 2002/461/WE z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie rozliczania rachunków Państw Członkowskich z tytułu wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), za rok obrachunkowy 2001 [2], Komisja rozliczyła rachunki wszystkich agencji płatniczych oprócz rachunków belgijskiej agencji płatniczej "Betaalorgaan van de Vlaamse Gemeenschap", hiszpańskich agencji płatniczych "FEGA" i Kraju Basków oraz greckich agencji płatniczych.
(2) Zgodnie z nowymi informacjami przekazanymi przez Belgię, Hiszpanię i Grecję oraz po przeprowadzeniu dodatkowych kontroli, Komisja może teraz podjąć decyzję co do prawdziwości, kompletności i poprawności proponowanych rachunków odnośnych agencji płatniczych.
(3) Rozliczając rachunki odnośnych belgijskich, hiszpańskich i greckich agencji płatniczych, Komisja powinna uwzględnić kwoty już zapłacone Belgii oraz już potrącone Hiszpanii i Grecji na podstawie swojej decyzji 2002/461/WE.
W rezultacie, niniejsza decyzja nie ma skutków finansowych.
(4) Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 oraz art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1663/95 z dnia 7 lipca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR [3], niniejsza decyzja, przyjęta na podstawie informacji księgowych, nie przesądza o późniejszych decyzjach Komisji wykluczających z finansowania wspólnotowego wydatki, które nie były dokonane zgodnie z zasadami wspólnotowymi,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Rachunki belgijskiej agencji płatniczej "Betaalorgaan van de Vlaamse Gemeenschap", hiszpańskich agencji płatniczych "FEGA" i Kraju Basków oraz greckich agencji płatniczych GEDIDAGEP/OPEKEPE, dotyczące wydatków finansowanych przez EFOGR, Sekcja Gwarancji, za rok obrachunkowy 2001, zostają rozliczone w drodze niniejszej decyzji.
Kwoty do pobrania od Państw Członkowskich, których to dotyczy, lub do zapłacenia im z tytułu niniejszej decyzji, określone są w załączniku I.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Królestwa Hiszpanii i Republiki Greckiej.
Decyzja Komisji
z dnia 14 lutego 2005 r.
przyznająca Włochom częściowe wyłączenie z przekazywania danych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w Państwach Członkowskich
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 322)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(2005/128/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1382/91 z dnia 21 maja 1991 r. w sprawie przekazywania danych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w Państwach Członkowskich [1], w szczególności jego art. 5 ust. 4 i ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zbieranie danych na temat wyładunków produktów rybnych przez włoskie statki wód przybrzeżnych, nałożonego rozporządzeniem (EWG) nr 1382/91, wymaga ogromnego nakładu pracy ze strony organów krajowych.
(2) Zwiększenie zastosowania techniki badań wyrywkowych doprowadziłoby do znacznego zmniejszenia nakładu pracy oraz – jak dowiodły władze Włoch – do znacznej poprawy jakości otrzymywanych danych.
(3) Przy zastosowaniu proponowanej techniki zakres badań wyrywkowych przekracza wagowo limit 10 % produktów rybołówstwa – przewidziany w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1382/91.
(4) Zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1382/91, w przypadkach, w których włączenie określonego sektora rybołówstwa danego Państwa Członkowskiego sprawiłoby władzom państwa problemy niewspółmierne ze znaczeniem tego sektora, możliwe jest przyznanie wyłączenia, pozwalającego Państwu Członkowskiemu na wykluczenie danych dla tego sektora z ogółu danych przekazywanych przez kraj.
(5) Należy zezwolić na stosowanie przez Włochy technik badań wyrywkowych do oszacowania wagowo więcej niż limit 10 % wyładowanych produktów rybołówstwa, pod warunkiem, że szacunki całkowitej wagi wyładunków są co najmniej na równorzędnym poziomie wiarygodności.
(6) Zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1382/91 wyłączenie przyznaje się na maksymalny okres trzech lat.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyki Rolniczej, powołanego decyzją Rady 72/279/EWG [2],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zezwala się na stosowanie przez Włochy technik badań wyrywkowych do oszacowania wagowo więcej niż limit 10 % produktów rybołówstwa wyładowanych w miesiącu referencyjnym przewidzianym w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1382/91.
Artykuł 2
Niniejsze zezwolenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Decyzja Komisji
z dnia 11 lutego 2005 r.
ustalająca indykatywny rozdział między Państwa Członkowskie na 2005 r. zasobów Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego przeznaczonych na finansowanie środków określonych w art. 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 2182/2002
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 331)
(2005/129/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego [1], w szczególności jego art. 14a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuły 13 i 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2182/2002 z dnia 6 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 w odniesieniu do Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego [2] przewidują środki wspierające przejście na inny rodzaj produkcji. Środki te są finansowane przez Wspólnotowy Fundusz Tytoniowy utworzony na mocy art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92.
(2) Łączna kwota, jaką Wspólnotowy Fundusz Tytoniowy dysponuje na 2005 r., wynosi 28,8 milionów EUR, z czego 50 % powinno zostać przeznaczone na szczególne środki pomagające producentom tytoniu przejść na inne uprawy lub inną działalność gospodarczą, która tworzy miejsca pracy oraz na środki pieniężne na odpowiednie badania.
(3) Należy zatem ustalić indykatywny rozdział między zainteresowane Państwa Członkowskie dostępnej kwoty, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2182/2002.
(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Tytoniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Indykatywny rozdział między Państwa Członkowskie na 2005 r. zasobów Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego przeznaczonych na finansowanie środków określonych w art. 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 2182/2002 ustalony jest w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady
z dnia 15 listopada 2004 r.
dotycząca zastąpienia członków i zastępców członków zarządu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
(2005/C 24/02)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy [1], w szczególności jego art. 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) na mocy decyzji z 3 czerwca 2002 r. [2] i z 29 kwietnia 2004 r. [3], Rada mianowała członków oraz zastępców członków zarządu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do 2 czerwca 2005 r.,
(2) dwa stanowiska członków i jedno stanowisko zastępcy członka wymienionego zarządu w kategorii przedstawicieli rządów zwolniły się w wyniku złożenia rezygnacji ze stanowiska przez pana Leodegaria FERNÁNDEZA SÁNCHEZA (Leodegario FERNÁNDEZ SÁNCHEZ), pana Toma BEEGANA (Tom BEEGAN ) i panią Sylvię WOOD (Sylvia WOOD).
(3) przedstawiciele organizacji pracowniczych i pracodawców przedstawili listę kandydatów na stanowiska członków i zastępców członków, które zwolniły się w wyniku rezygnacji niektórych członków,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł
Niniejszym mianuje się członkami i zastępcami członków zarządu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do 2 czerwca 2005 r.:
I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW
+++++ TABLE +++++
II.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNICZYCH
+++++ TABLE +++++
III.
PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
+++++ TABLE +++++
Decyzja Komisji
z dnia 30 grudnia 2004 r.
ustalająca wysokość wkładu finansowego Wspólnoty na pokrycie kosztów operacyjnych przeznaczonych na zwalczanie pryszczycy w Zjednoczonym Królestwie w 2001 r.
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5460)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
(2005/130/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii [1], w szczególności jej art. 3 ust. 3 oraz art. 11,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W 2001 r. na terenie Zjednoczonego Królestwa odnotowano wybuch epidemii pryszczycy.
Wystąpienie tej choroby stanowiło poważne zagrożenie dla wspólnotowej hodowli zwierząt.
(2) Decyzjami Komisji 2001/654/WE [2] oraz 2003/23/WE [3] przyznano wkład finansowy Wspólnoty na wypłatę rekompensat dla właścicieli zwierząt poddanych obowiązkowemu ubojowi w ramach środków zwalczania pryszczycy podjętych w następstwie wystąpienia tej choroby w 2001 r.
(3) Decyzją Komisji 2003/676/WE [4] zatwierdzono dodatkowy wkład finansowy Wspólnoty na pokrycie kosztów operacyjnych i innych kosztów przeznaczonych na zwalczanie pryszczycy w Zjednoczonym Królestwie w 2001 r.
(4) Zgodnie z art. 1 tej decyzji wypłacono, w ramach dodatkowego wkładu finansowego, zaliczkę w wysokości 40 mln EUR.
(5) Zgodnie z tą samą decyzją saldo udziału finansowego Wspólnoty miało być ustalone w oparciu o wniosek przedłożony przez Zjednoczone Królestwo w dniu 27 lutego 2003 r., szczegółową dokumentację potwierdzającą liczby i kwoty zawarte we wniosku oraz wyniki kontroli przeprowadzonych na miejscu przez Komisję.
(6) W związku z powyższym należy ustalić wkład finansowy Wspólnoty na pokrycie kosztów operacyjnych przeznaczonych na zwalczanie pryszczycy w Zjednoczonym Królestwie w 2001 r.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Dodatkowy wkład finansowy Wspólnoty na pokrycie kosztów operacyjnych i innych kosztów przeznaczonych na zwalczanie pryszczycy w Zjednoczonym Królestwie w 2001 r., będący przedmiotem decyzji Komisji 2003/676/WE, ustala się na kwotę 156972555 EUR.
Uwzględniając już wypłaconą zaliczkę w wysokości 40 mln EUR, saldo wynoszące 116972555 EUR zostanie wypłacone, gdy tylko zostaną udostępnione odpowiednie środki.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Decyzja Komisji
z dnia 7 lutego 2005 r.
w odniesieniu do pomocy finansowej Wspólnoty na rok 2005 r. dla niektórych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w dziedzinie weterynaryjnej służby zdrowia publicznego zajmującej się ryzykiem biologicznym
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 262)
(Jedynie teksty w językach hiszpańskim, francuskim, niderlandzkim i angielskim są autentyczne)
(2005/131/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii [1], w szczególności jej art. 28 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja 90/424/EWG przewiduje, iż Wspólnota powinna przyczyniać się do poprawy skuteczności inspekcji weterynaryjnych poprzez udzielanie pomocy finansowej laboratoriom referencyjnym.
Każde laboratorium wyznaczone jako laboratorium referencyjne zgodnie ze wspólnotowym prawodawstwem weterynaryjnym może otrzymać pomoc Wspólnoty, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 156/2004 z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie pomocy finansowej Wspólnoty dla wspólnotowych laboratoriów referencyjnych zgodnie z art. 28 decyzji 90/424/EWG [2] przewiduje, iż wkład finansowy Wspólnoty zostaje przyznany, jeżeli zatwierdzone programy pracy są skutecznie realizowane oraz iż beneficjenci dostarczają wszelkich niezbędnych informacji w określonym terminie.
(3) Komisja oceniła programy pracy i odpowiednie prognozy budżetowe przedłożone przez wspólnotowe laboratoria referencyjne na rok 2005 r.
(4) W związku z tym finansowa pomoc Wspólnoty powinna zostać udzielona wspólnotowym laboratoriom referencyjnym wyznaczonym do sprawowania funkcji i wypełniania zadań przewidzianych w dyrektywie Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającej przepisy zdrowotne dla produkcji i wprowadzania do obrotu surowego mleka, mleka poddanego obróbce cieplnej i produktów na bazie mleka [3], decyzji Rady 93/383/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie laboratoriów referencyjnych dla monitorowania morskich biotoksyn [4], decyzji Rady 1999/313/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie laboratoriów referencyjnych monitorujących skażenie bakteriologiczne i wirusowe małży [5], rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [6] oraz decyzji Komisji 2004/564/WE z dnia 20 lipca 2004 r. dotyczącej wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w zakresie epidemiologii chorób zwierzęcych i salmonelli oraz krajowych laboratoriów referencyjnych w zakresie salmonelli [7].
(5) Oprócz pomocy finansowej Wspólnoty, dalsza pomoc powinna zostać udzielona na rzecz organizacji warsztatów w obszarach objętych odpowiedzialnością wspólnotowych laboratoriów referencyjnych.
(6) Rozporządzenie (WE) nr 156/2004 ustanawia zasady kwalifikacji dotyczące warsztatów organizowanych przez wspólnotowe laboratoria referencyjne.
Ogranicza ono również pomoc finansową do maksymalnie 30 uczestników warsztatów.
Odstępstwa od tego ograniczenia powinny być przyznawane dla wspólnotowego laboratoria referencyjnego, które wymaga uczestnictwa ponad 30 osób w celu osiągnięcia najlepszych wyników jego warsztatów.
(7) Należyte zarządzanie finansami wymaga, aby powtarzające się trudności, które pojawiły się podczas działalności jednego ze wspólnotowych laboratoriów referencyjnych, uwzględniane były podczas udzielania pomocy finansowej Wspólnoty takiemu laboratorium. Powinno ono być przedmiotem audytu w trakcie roku w celu dokonania kontroli zgodności z funkcjami, zadaniami oraz zasadami kwalifikacji ustanowionymi zgodnie z regułami wspólnotowymi.
(8) Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady WE nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [8], środki weterynaryjne oraz środki w zakresie ochrony zdrowia roślin podejmowane zgodnie z zasadami wspólnotowymi finansowane są w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. Do celów kontroli finansowej zastosowanie mają art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.
(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji, są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pomoc finansowa dla Hiszpanii w zakresie funkcji i zadań na mocy decyzji 93/383/EWG
1.
Wspólnota udziela pomocy finansowej Hiszpanii w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 4 decyzji 93/383/EWG, które mają być realizowane przez Laboratorio de Biotoxinas Marinas Area de Sanidad, Vigo, Hiszpania, w dziedzinie monitorowania morskich biotoksyn.
Wymieniona pomoc finansowa nie przekracza 201000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
2.
Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela pomocy finansowej Hiszpanii na rzecz organizacji przez laboratorium warsztatów określonych w ust. 1.
Wymieniona pomoc nie przekracza 30000 EUR.
3.
Techniczny i finansowy audyt laboratorium określonego w ust. 1 jest przeprowadzany przez Komisję przed dniem 30 czerwca 2005 r.
Artykuł 2
Pomoc finansowa dla Francji w zakresie funkcji i zadań na mocy decyzji 92/46/EWG
1.
Wspólnota udziela pomocy finansowej Francji w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w rozdziale II załącznika D do dyrektywy 92/46/EWG, które mają być realizowane przez Laboratoire d'études et de recherches sur la qualité des aliments et sur les procédés agro-alimentaires, Agence française de sécurité sanitaire des aliments (poprzednio Laboratoire d'études et de recherches sur l’hygiène et la qualité des aliments), Maisons-Alfort, Francja, w dziedzinie analizy i badania mleka oraz przetworów mlecznych.
Wymieniona pomoc finansowa nie przekracza 200000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
2.
Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela pomocy finansowej Francji na rzecz organizacji przez laboratorium warsztatów określonych w ust. 1.
Wymieniona pomoc nie przekracza 27000 EUR.
Artykuł 3
Pomoc finansowa dla Niderlandów w zakresie funkcji i zadań na mocy decyzji 2004/564/WE
1.
Wspólnota udziela pomocy finansowej Niderlandom w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w decyzji 2004/564/WE, które mają być realizowane przez Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, Bilthoven, Niderlandy, w odniesieniu do salmonelli.
Wymieniona pomoc finansowa nie przekracza 270000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
2.
Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela pomocy finansowej Niderlandom na rzecz organizacji przez laboratorium warsztatów określonych w ust. 1.
Wymieniona pomoc nie przekracza 28000 EUR.
Artykuł 4
Pomoc finansowa dla Zjednoczonego Królestwa w zakresie funkcji i zadań na mocy decyzji 1999/313/WE
1.
Wspólnota udziela pomocy finansowej Zjednoczonemu Królestwu w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 4 decyzji 1999/313/WE, które mają być realizowane przez laboratorium Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Weymouth, Zjednoczone Królestwo, w dziedzinie monitorowania skażenia bakteriologicznego i wirusowego małż.
Wymieniona pomoc finansowa nie przekracza 248000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
2.
Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela pomocy finansowej Zjednoczonemu Królestwu na rzecz organizacji przez laboratorium warsztatów określonych w ust. 1.
Wymieniona pomoc nie przekracza 30000 EUR.
Artykuł 5
Pomoc finansowa dla Zjednoczonego Królestwa w zakresie funkcji i zadań na mocy rozporządzenia (WE) 999/2001
1.
Wspólnota udziela pomocy finansowej Zjednoczonemu Królestwu w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w rozdziale B załącznika X do rozporządzenia (WE) nr 999/2001, które mają być realizowane przez Veterinary Laboratories Agency, Addlestone, Zjednoczone Królestwo, w dziedzinie monitorowania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych.
Wymieniona pomoc finansowa nie przekracza 500000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.
2.
Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela pomocy finansowej Zjednoczonemu Królestwu na rzecz organizacji przez laboratorium warsztatów określonych w ust. 1.
Wymieniona pomoc nie przekracza 70500 EUR.
3. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 156/2004, laboratorium określone w ust. 1 jest upoważnione do wystąpienia o pomoc finansową dla maksymalnie 50 uczestników jednego z warsztatów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu.
Artykuł 6
Odbiorcy
Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Królestwa Niderlandów oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Decyzja Komisji
z dnia 16 lutego 2005 r.
uchylająca decyzję Komisji 2000/137/WE przyjmującą zobowiązania zaproponowane w związku z przywozem do Wspólnoty niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy
(2005/132/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym") [1], w szczególności jego art. 8,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POPRZEDNIA PROCEDURA
(1) Rozporządzeniem Rady (WE) nr 348/2000 [2] Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy.
Decyzją 2000/137/WE [3] Komisja przyjęła zobowiązania zaproponowane przez eksporterów pochodzących z Chorwacji i Ukrainy.
Decyzją 2002/669/WE Komisja przyjęła dobrowolne wycofanie wspólnego zobowiązania ukraińskich producentów.
(2) Po otrzymaniu wniosku ze strony Komitetu Ochrony Sektora Rur Stalowych bez Szwu w Unii Europejskiej Komisja rozpoczęła rewizję tymczasową obowiązujących środków antydumpingowych, włączając w to formę środka, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego [4].
B. WYCOFANIE AKCEPTACJI ZOBOWIĄZANIA
(3) Rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 [5] Rada przyjęła rewizję.
(4) Jak określono w motywie 137 rozporządzenia (WE) nr 258/2005 oraz po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, zobowiązanie w swojej obecnej formie nie jest już odpowiednie.
Na tej podstawie oraz zgodnie z odpowiednimi klauzulami omawianego zobowiązania, które nadają Komisji prawo do jednostronnego wycofania przyjęcia zobowiązań, Komisja zdecydowała się wycofać przyjęcie zobowiązania.
(5) W grudniu 2004 r. Komisja poinformowała chorwackie przedsiębiorstwo Mechel Željezara Ltd., że złożyła wniosek o wycofanie przyjęcia obecnego zobowiązania.
Po ujawnieniu tej informacji rząd Chorwacji powiadomił Komisję, że przedsiębiorstwo, będące jedynym w Chorwacji wytwórcą przedmiotowego produktu, zostało zlikwidowane i zaprzestało produkcji jesienią 2004 r.
Również w związku z tym zobowiązania nie uważa się już za obowiązujące.
C. UCHYLENIE DECYZJI 2000/137/WE
(6) W związku z powyższym należy uchylić decyzję Komisji 2000/137/WE zmienioną decyzją Komisji 2002/669/WE.
(7) Równolegle do niniejszej decyzji Rada, rozporządzeniem (WE) nr 258/2005, nałożyła ostateczne i obejmujące cały kraj cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Chorwacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym uchyla się decyzję Komisji 2000/137/WE zmienioną decyzją Komisji 2002/669/WE.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Komisja
z dnia 16 lutego 2005 r.
częściowo zawieszająca ostateczne cło anty-dumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów rurowych żelaznych lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy
(2005/133/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 14 ust. 4,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ISTNIEJĄCE ŚRODKI
(1) W następstwie dochodzenia przeglądowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ("dochodzenie przeglądowe"), Rada, rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 [2] ("rozporządzenie ostateczne"), nałożyła cło antydumpingowe w wysokości 38,8 % na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów rurowych żelaznych lub ze stali niestopowej ("SST") pochodzących z Chorwacji i cło antydumpingowe w wysokości 64,1 % na przywóz SST pochodzących z Ukrainy, z wyjątkiem przywozu z Dnipropetrovsk Tube Works ("DTW"), który jest objęty cłem antydumpingowym w wysokości 51,9 % ("istniejące środki"). Rozporządzenie ostateczne zmieniło ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 348/2000 [3], ostatnio zmienionym przez rozporządzenie (WE) nr 1515/2002 [4] i uchyliło możliwość zwolnienia z cła zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 348/2002 r. ("pierwotne środki").
B. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI NAŁOŻONE NA SST Z RUMUNII I ROSJI
(2) Rozporządzeniem (WE) nr 2320/97, nałożono cło antydumpingowe na przywóz SST pochodzących między innymi z Rumunii i Rosji [5] Decyzjami 97/790/WE [6] i 2000/70/WE [7] przyjęto zobowiązania od eksporterów, między innymi, z Rumunii i Rosji.
Rozporządzeniem (WE) nr 1322/2004 [8] postanowiono o zaprzestaniu stosowania obowiązujących środków nałożonych na SST pochodzące z Rumunii i Rosji ("środki niestosowane") jako środek ostrożności w związku z antykonkurencyjnym zachowaniem niektórych producentów wspólnotowych [9].
C. ROZPATRZENIE PRZESŁANEK ZAWIESZENIA ISTNIEJĄCYCH ŚRODKÓW
(3) Artykuł 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w interesie Wspólnoty środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone z powodu tymczasowej zmiany warunków rynkowych w takim zakresie, aby wskutek zawieszenia szkoda nie mogła nastąpić ponownie. Artykuł 14 ust. 4 uściśla następnie, że wspomniane środki antydumpingowe mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.
(4) Ostateczne rozporządzenie uwzględnia przede wszystkim sytuację między październikiem 2001 r. i wrześniem 2002 r., czyli okres objęty dochodzeniem przeglądowym ("okres dochodzenia przeglądowego").
Dochodzenie przeglądowe prowadzące do ostatecznego rozporządzenia wykazało, że przywóz z Ukrainy i Chorwacji zajmował w okresie dochodzenia przeglądowego znaczącą pozycję na rynku.
Przywóz miał nadal cechy dumpingu, a margines szkody zwiększył się w porównaniu z dochodzeniem pierwotnym.
Na tej podstawie, w przeglądzie stwierdzono, że środki pierwotne, które sięgały 23 % dla Chorwacji i 38,5 % dla Ukrainy powinny zostać podwyższone do obecnego poziomu 38,8 % dla Chorwacji oraz 51,9 % i 64,1 % w zależności od danego producenta eksportującego, dla przywozu z Ukrainy.
(5) Badanie ostatniego przepływu przywozu wykazuje, że w szczególności od czasu zaprzestania stosowania środków nałożonych na przywóz SST z Rosji i Rumunii, sytuacja na rynku wspólnotowym w odniesieniu do przywozu uległa zmianie, tzn. łączny przepływ przywozu ze wspomnianych państw zwiększył się, podczas gdy łączny przywóz z Chorwacji i Ukrainy znacząco się obniżył do bardzo niskiego poziomu.
(6) Dopóki będzie się utrzymywała obecna sytuacja na rynku, przywóz z Rosji i Rumunii utrzyma zapewne silną pozycję i jest mało prawdopodobne, aby przywóz z Ukrainy i/lub Chorwacji znacząco się zwiększył.
Uważa się zatem, że w tej konkretnej sytuacji, jest mało prawdopodobne, aby szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu ponownie nastąpiła w przypadku zawieszenia stawek celnych zgodnie z ostatecznym rozporządzeniem.
W związku z powyższym i ze względu na szczególne okoliczności dotyczące między innymi zaprzestania stosowania środków nałożonych na przywóz z Rosji i Rumunii, uznaje się, że poziomy stawek celnych wynoszące 23 % i 38 %, ustalone w pierwotnym dochodzeniu odpowiednio dla Chorwacji i Ukrainy, powinny być wystarczające do wyeliminowania szkodliwego dumpingu.
(7) Komisja również zwraca uwagę na to, że obecna tymczasowa zmiana w warunkach na rynku nie stanowi podstawy całkowitego zawieszenia środków zastosowanych w stosunku do Chorwacji i Ukrainy.
Informacje zebrane podczas dochodzenia przeglądowego zakończonego ostatecznym rozporządzeniem wykazują, że producenci ukraińscy i chorwaccy nadal mają znaczny potencjał eksportowy, więc bardzo łatwo mogliby zwiększyć do szkodliwego poziomu wywóz na rynek wspólnotowy.
Dlatego też, całkowite zawieszenie środków nałożonych na przywóz z Chorwacji i Ukrainy mogłoby doprowadzić do podobnych tendencji przywozowych z obu państw jak te, obecnie występujące w przywozie z Rosji i Rumunii i prawdopodobnie doprowadziłoby do powstania szkody dla przemysłu wspólnotowego.
(8) Z powyższych powodów, uznaje się, że spełnione są warunki pozwalające na częściowe zawieszenie rozporządzenia ostatecznego zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Rzeczywiście, stosowanie podwyższonych poziomów stawek celnych przewidzianych w rozporządzeniu ostatecznym nie leży w interesie Wspólnoty tak długo, jak poziom stawek celnych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 348/2000, ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1515/2002, jest wystarczający. W związku z tym, stosowanie stawek celnych przewidzianych w rozporządzeniu ostatecznym powinno zostać częściowo zawieszone do wysokości różnicy między stawkami określonymi w art. 1 rozporządzenia ostatecznego a stawkami określonymi w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) 348/2000.
(9) Ponadto, w przypadku gdyby sytuacja, która doprowadziła do zawieszenia, uległa zmianie, Komisja może ponownie wprowadzić środki antydumpingowe poprzez niezwłoczne uchylenie częściowego zawieszenia ceł antydumpingowych;
D. KONSULTACJE Z PRZEMYSŁEM WSPÓLNOTOWYM
(10) Zgodnie z przepisami art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze częściowego zawieszenia środków antydumpingowych, dając mu możliwość wyrażenia swej opinii na ten temat.
Przemysł wspólnotowy nie zgłosił sprzeciwu.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz
- bezszwowych rur żelaznych lub ze stali niestopowej, rodzaju wykorzystywanego dla ropociągów i gazociągów, o zewnętrznej średnicy nie przekraczającej 406,4 mm (objętych kodami CN 73041010 i 73041030);
- bezszwowych rur o okrągłym przekroju, żelaznych lub ze stali niestopowej, ciągnionych na zimno lub walcowanych na zimno (objętych kodami CN 73043199);
- pozostałych przewodów rurowych o przekroju okrągłym, żelaznych lub ze stali niestopowej, o zewnętrznej średnicy nie przekraczającej 406,4 mm (objętych kodami CN 73043991 i 73043993).
zostaje niniejszym częściowo zawieszone na okres dziewięciu miesięcy, zgodnie z poniższym:
Państwo _BAR_ Spółka _BAR_ Stawka celna zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/2005% _BAR_ Stawka celna zawieszona% _BAR_ Stawka celna niezawieszona% _BAR_ Kod dodatkowy TARIC _BAR_
Chorwacja _BAR_ Wszystkie spółki _BAR_ 38,8 _BAR_ 15,8 _BAR_ 23 _BAR_ — _BAR_
Ukraina _BAR_ Dnipropetrovsk Tube Works (DTW), Dnipropetrovsk _BAR_ 51,9 _BAR_ 13,4 _BAR_ 38,5 _BAR_ A614 _BAR_
OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP), Dnipropretovsk, i CJSC Nikopolsky seamless tubes plant "Nikotube", Nikopol _BAR_ 64,1 _BAR_ 25,6 _BAR_ 38,5 _BAR_ A615 _BAR_
Wszystkie inne spółki _BAR_ 64,1 _BAR_ 25,6 _BAR_ 38,5 _BAR_ A999 _BAR_
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady 2005/134/WPZiB
z dnia 20 grudnia 2004 r.
dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
uwzględniając zalecenie Prezydencji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Warunki dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską powinny zostać określone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.
(2) Prezydencja, po uzyskaniu upoważnienia od Rady w dniu 23 lutego 2004 r., wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiającą zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską.
(3) Umowa powinna zostać zatwierdzona,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Umowa między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.
Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej (umocowanych) do podpisania Umowy, tak by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Decyzja Rady
z dnia 11 maja 2004 r.
uchylająca decyzję w sprawie występowania nadmiernego deficytu w Portugalii
(2005/135/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 12,
uwzględniając zalecenie Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzją Rady 2002/923/WE [1] przyjętą po otrzymaniu zalecenia Komisji, zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu, stwierdzono występowanie w Portugalii nadmiernego deficytu.
(2) Zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu Rada wydała zalecenie skierowane do Portugalii w celu likwidacji nadmiernego deficytu [2]. Zalecenie to wraz z art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu [3] określa termin skorygowania nadmiernego deficytu, co powinno nastąpić w roku następującym po jego stwierdzeniu, tj. najpóźniej w 2003 r.
(3) Zgodnie z art. 104 ust. 12 Traktatu Rada uchyla decyzje w sprawie występowania nadmiernego deficytu po skorygowaniu, w ocenie Rady, nadmiernego deficytu w danym Państwie Członkowskim.
(4) Definicje terminów "publiczny" i "deficyt" określono w Protokole w sprawie procedury nadmiernego deficytu przez odesłanie do Europejskiego Systemu Zintegrowanych Rachunków Gospodarczych (ESA), wydanie drugie.
Dane dla potrzeb procedury nadmiernego deficytu są dostarczane przez Komisję.
(5) Na podstawie danych przekazanych przez Komisję po przedłożeniu sprawozdania przez Portugalię przed dniem 1 marca 2004 r., zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską [4] oraz w oparciu o prognozę Komisji z wiosny 2004 r., uzasadnione są następujące wnioski:
- deficyt w sektorze instytucji rządowych i samorządowych szacowany jest na 2,8 % PKB w 2003 r., w porównaniu z 2,7 % w 2002 r. i 4,4 % w 2001 r.
Wynik za rok 2003 był zgodny z zaleceniem Rady wystosowanym na podstawie art. 104 ust. 7, w szczególności w zakresie obniżenia deficytu poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB najpóźniej do 2003 r.
Dostosowanie fiskalne prowadzono w 2003 r. w następstwie trwałego spowolnienia tempa wzrostu całkowitych pierwotnych wydatków bieżących z 8,9 % w 2001 r. do 7,8 % w 2002 r. i 4,1 % w 2003 r.
Jednakże obecne cykliczne spowolnienie gospodarcze, które zakończyło się recesją w 2003 r., doprowadziło do znacznego odchylenia na poziomie 2,6 punktu procentowego między wzrostem PKB w tym roku a pierwotnymi założeniami budżetowymi.
W konsekwencji w 2003 r. nastąpił znaczący niedobór wpływów z podatków, który musiał być zrównoważony przez przyjęcie dwóch środków jednorazowych o łącznej wartości 2,1 % PKB,
- działania strukturalne podjęte przez władze Portugalii, mające bardziej bezpośredni wpływ na finanse publiczne, skupiają się głównie na trzech obszarach: i) administracji publicznej; ii) sektorze opieki zdrowotnej; i iii) sektorze oświaty.
W szczególności oczekuje się, że swego rodzaju zamrożenie płac i zatrudnienia w służbie cywilnej w latach 2003–2004 będzie miało korzystne skutki w przyszłości, tym samym mając znaczący wpływ strukturalny.
Dodatkowo, władze Portugalii szacują, że wprowadzana całościowa reforma sektora opieki zdrowotnej już w 2003 r. wywarła pewne pozytywne skutki, zarówno w zakresie ograniczenia wydatków, jak i zwiększenia wydajności,
- prognoza Komisji z wiosny 2004 r. przewiduje deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w wysokości 3,4 % PKB w 2004 r., a zatem znacznie powyżej oficjalnego docelowego poziomu deficytu wynoszącego 2,8 % PKB.
Różnica może przede wszystkim wynikać z następujących czynników: i) nieco niższego wzrostu niż zakładano w budżecie; ii) efektów związanych ze środkami jednorazowymi przyjętymi w 2003 r.; oraz iii) planowanego dotychczas częściowego zastąpienia tych środków jednorazowych.
Dlatego konieczne są dodatkowe środki w celu zapobieżenia wzrostowi deficytu budżetowego powyżej wartości odniesienia PKB wynoszącej 3 % w roku 2004 i w latach następnych,
- po upływie terminu dla prognozy Komisji z wiosny 2004 r. władze Portugalii podały do wiadomości publicznej swój zamiar prowadzenia dalszych działań (związanych z nieruchomościami) w celu utrzymania poziomu deficytu poniżej 3 % PKB w roku bieżącym,
- według wartości przekazanych w pierwszej notyfikacji w ramach procedury nadmiernego deficytu z 2004 r. wskaźnik ogólnego zadłużenia publicznego utrzymywał się w 2003 r. poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % PKB, a tym samym był zgodny z zaleceniem Rady wydanym na podstawie art. 104 ust. 7, chociaż stale wzrasta od 2001 r., a według prognozy Komisji z wiosny 2004 r. przewiduje się, iż wartość ta zostanie przekroczona w 2004 r.
(6) Decyzję 2002/923/WE należy zatem uchylić.
Jednakże w świetle podkreślonego w prognozie Komisji z wiosny 2004 r. ryzyka dla sytuacji budżetowej niezwykle ważne jest, aby władze Portugalii podjęły odpowiednie działania w celu zapewnienia utrzymania poziomu deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej 3 % PKB w 2004 r. i w kolejnych latach.
Biorąc pod uwagę ciągłą, znaczną ujemną lukę podażową przewidywaną na okres do roku 2005, oraz w celu utrzymania tempa konsolidacji budżetu, dopuszczalne jest korzystanie z dalszych środków tymczasowych w perspektywie krótkookresowej.
W tym zakresie władze Portugalii powinny oficjalnie potwierdzić planowane środki oraz ich odpowiednie kwoty, do czasu uzyskania pełnego efektu odciążenia finansów publicznych poprzez zastosowanie środków o bardziej strukturalnym charakterze.
(7) W celu utrzymania konsolidacji oraz aby osiągnąć w rezultacie średniookresowy cel w zakresie sytuacji budżetowej zbliżonej do równowagi lub nadwyżki, zgodnie z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej, wszystkie środki jednorazowe powinny być stopniowo zastępowane środkami o bardziej stałym charakterze, natomiast cyklicznie korygowana sytuacja budżetowa powinna poprawiać się o co najmniej 0,5 punktu procentowego PKB rocznie,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Z całościowej oceny wynika, że nadmierny deficyt w Portugalii został w 2003 r. skorygowany zgodnie z warunkami zalecenia skierowanego do Portugalii dnia 5 listopada 2002 r., na podstawie z art. 104 ust. 7 Traktatu. Artykuł 2 Niniejszym uchyla się decyzję 2002/923/WE. Artykuł 3 Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.
Decyzja Rady
z dnia 2 czerwca 2004 r.
w sprawie występowania nadmiernego deficytu w Niderlandach
(2005/136/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 6,
uwzględniając zalecenie Komisji,
uwzględniając uwagi wniesione przez Niderlandy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 104 Traktatu Państwa Członkowskie zobowiązane są unikać nadmiernego deficytu budżetowego.
(2) Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu opiera się na dążeniu do stabilności finansów publicznych jako środka służącego tworzeniu warunków do zapewnienia stabilności cenowej oraz silnego, trwałego wzrostu sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.
(3) Procedura nadmiernego deficytu przewidziana w art. 104 przewiduje podjęcie decyzji w sprawie występowania nadmiernego deficytu; załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia odnośnie do stosowania procedury dotyczącej nadmiernego deficytu.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską [1] określa szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego Protokołu.
(4) Zgodnie z art. 104 ust. 5 Traktatu Komisja zobowiązana jest przedstawić opinię Radzie, jeśli uzna, że w Państwie Członkowskim istnieje lub może wystąpić nadmierny deficyt. Komisja przedstawiła Radzie taką opinię na temat Niderlandów w dniu 19 maja 2004 r. Po zbadaniu stosownych czynników uwzględnionych w sprawozdaniu zgodnie z art. 104 ust. 3, a także uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, zgodnie z art. 104 ust. 4, Komisja stwierdziła w opinii z dnia 19 maja 2004 r., że w Niderlandach występuje nadmierny deficyt.
(5) Zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu Rada zobowiązana jest rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane Państwo Członkowskie przed podjęciem decyzji, po dokonaniu ogólnej oceny, czy istnieje nadmierny deficyt.
(6) Ogólna ocena prowadzi do następujących wniosków: deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł w Niderlandach 3,2 % PKB w 2003 r., a przekroczenie określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % wystąpiło pomimo podjęcia przez władze znacznych środków oszczędnościowych.
Według Komisji przekroczenie progu 3 % PKB w 2003 r. jest przede wszystkim efektem spowolnienia gospodarczego.
Jednakże nadmierny deficyt budżetowy w sektorze instytucji rządowych i samorządowych przekraczający wartość referencyjną w wynoszącą 3 % PKB nie wynika z niezwykłego zdarzenia, na które władze niderlandzkie nie mają wpływu, ani nie wynika ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, które określono jako spadek realnego PKB o co najmniej 2 %.
Nawet po uwzględnieniu dodatkowych środków, o których w dniu 16 kwietnia 2004 r. zadecydowały władze i które nie były zawarte w prognozie Komisji z wiosny 2004 r., istnieje ryzyko, że deficyt budżetowy w sektorze instytucji rządowych i samorządowych może przekroczyć 3 % PKB również w 2004 r.
Fakt ten sugeruje, że przekroczenie określonej w Traktacie wartości referencyjnej dla deficytu wynoszącej 3 % może nie być tymczasowe.
Przewidywany wskaźnik zadłużenia, który według prognozy Komisji z wiosny może osiągnąć w 2004 r. 56,3 % PKB, będzie w tym roku w dalszym ciągu poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Z ogólnej oceny wynika, że w Niderlandach występuje nadmierny deficyt. Artykuł 2
Decyzja Komisji
z dnia 15 października 2003 r.
w sprawie udziału finansowego regionu walońskiego w przedsiębiorstwie Carsid SA
(notyfikowana jako dokument nr K(2003) 3527)
(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/137/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, zwłaszcza jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwłaszcza jego art. 62 ust. 1 lit. a),
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE [1],
po zaproszeniu zainteresowanych stron do zgłaszania uwag [2] i po uwzględnieniu tych uwag,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. PROCEDURA
(1) Pismem z dnia 17 października 2001 r. Belgia zawiadomiła Komisję o projekcie interwencji w regionie walońskim w kapitał nowego zakładu metalurgicznego Carsid SA.
Przekazała Komisji informacje uzupełniające pismami z dnia 20 listopada 2001 r. i 14 lutego 2002 r.
(2) Pismem z dnia 3 kwietnia 2002 r.
Komisja poinformowała Belgię o swojej decyzji rozpoczęcia procedury przewidzianej w art. 6 ust. 5 decyzji Komisji nr 2496/96/EWWiS z dnia 18 grudnia 1996 r. ustanawiającej przepisy Wspólnoty dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stalowego [3].
(3) Decyzja Komisji o rozpoczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich [4].
Komisja poprosiła zainteresowane strony o zgłaszanie uwag w przedmiotowej sprawie.
(4) Komisja otrzymała od zainteresowanych stron uwagi dotyczące tematu.
Przekazała je do Belgii, dając możliwość ustosunkowania się do nich i otrzymała komentarze pismami z dnia 17 czerwca, 6 września, 22 października i 25 listopada 2002 r.
II.
PRZEDSIĘBIORSTWA MAJĄCE UDZIAŁY W CARSID
(5) La Société wallonne de gestion et de participations (Sogepa) jest spółką holdingową regionu walońskiego, która przejęła między innymi działalność Société wallonne pour la sidérurgie (SWS).
W sektorze metalurgicznym, jej celem, w ramach ogólnej walońskiej polityki gospodarczej, jest wspieranie tworzenia lub rozszerzania przedsiębiorstw, jak również promowanie publicznej inicjatywy przemysłowej.
W dniu notyfikacji, spółka Sogepa posiadała 25 % udziałów w kapitale zakładowym belgijskiego producenta metalurgicznego Cockerill Sambre.
Posiadała ona także 25 % kapitału zakładowego Duferco Clabecq (patrz: motyw 9 niniejszej decyzji), Duferco La Louvière (patrz: motyw 11) i Duferco Belgium (patrz: motyw 12).
(6) Udziały spółki Sogepa w Cockerill Sambre zostały wymienione 17 grudnia 2001 r. na 8 % udziałów w kapitale spółki Usinor, które z kolei na początku 2002 r. stały się 4,25 % udziałem w kapitale spółki Arcelor (patrz: motyw 7).
Udziały spółki Sogepa w Duferco Clabecq zostały zmniejszone do 5,91 % w następstwie operacji z 8 sierpnia 2002 r. polegającej na obniżenia kapitału na skutek wchłonięcia strat, po którym nastąpiło podniesienie kapitału przez Duferco Investment.
Tak samo, praktycznie zniknęły bezpośrednie udziały Sogepa w Duferco La Louvière na skutek obniżenia kapitału poprzez wchłonięcie strat, co miało miejsce 8 listopada 2001 r., po którym nastąpiło podniesienie kapitału przez spółkę Duferco Belgium.
(7) Usinor Belgium SA jest spółką holdingową grupy Usinor w Belgii.
Francuska grupa Usinor była, aż do końca 2001 r., jedną z głównych europejskich grup metalurgicznych.
Jej obroty w 2001 r. osiągnęły poziom światowy 14523 milionów EUR.
W dniu notyfikacji, Usinor posiadała 75 % udziałów w Cockerill Sambre.
Na początku 2002 r., grupa Usinor połączyła się z grupą luksemburską Arbed i grupą hiszpańską Aceralia, tworząc w ten sposób grupę Arcelor, największego światowego producenta stali.
(8) Duferco Investment SA (Duferco Investment) jest spółką holdingową grupy Duferco.
Ta ostatnia jest prywatną, włosko-szwajcarską grupą, specjalizującą się w działalności handlowej produktami metalurgicznymi (w tym surowcami), która jednak produkuje również długie i płaskie wyroby ze stali węglowej.
W 2001 r., grupa osiągnęła obroty światowe w wysokości 3,2 miliardów dolarów amerykańskich (USD).
W Belgii, Duferco Investment kontroluje dwa przedsiębiorstwa produkcji stali, Duferco Clabecq i Duferco La Louvière.
Te dwie spółki płacą Duferco Investment za usługi świadczone przez grupę przedsiębiorstwom belgijskim roczną prowizję w wysokości […] [5] ich obrotów, która rozkłada się na prowizję agencyjną ([…]) i prowizję z tytułu zarządzania ([…]).
(9) Duferco Clabecq jest spółką utworzoną przez grupę Duferco i władze walońskie (za pośrednictwem SWS) w celu zakupu przedsiębiorstwa Forges de Clabecq [6] będącego w stanie upadłości od 3 stycznia 1997 r.
SWS przyczyniła się do dokapitalizowania Duferco Clabecq, wnosząc wkład w wysokości około 8,6 milionów EUR, jak również udzielając pożyczki podporządkowanej w wysokości około 13,6 milionów EUR (gwarantowanej w 75 % przez grupę Duferco).
Grupa Duferco wniosła wkład w wysokości około 25,9 milionów EUR.
Decyzją z dnia 25 listopada 1997 r. Komisja uznała, że ta interwencja SWS nie stanowiła pomocy państwa.
W tej decyzji Komisja stwierdziła, że plan działalności przedsiębiorstwa przewidywał dodatnią marżę z eksploatacji począwszy od drugiego roku funkcjonowania i wyodrębnienie zysków od piątego roku.
(10) Poniższe zestawienie pokazuje kilka wskaźników finansowych Duferco Clabecq do 30 września 2001 r.:
(w mln EUR) _BAR_
_BAR_ 1998 _BAR_ 1999 _BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_
Kapitał + rezerwy _BAR_ 34,7 _BAR_ 34,7 _BAR_ 34,7 _BAR_ 34,7 _BAR_
Obroty _BAR_ 229,7 _BAR_ 171,3 _BAR_ 309,7 _BAR_ 292,7 _BAR_
Wynik z działalności _BAR_ 3,0 _BAR_ – 7,0 _BAR_ – 4,9 _BAR_ – 6,0 _BAR_
Wynik przed opodatkowaniem _BAR_ 1,3 _BAR_ – 7,5 _BAR_ – 6,7 _BAR_ – 0,7 _BAR_
Straty kumulowane _BAR_ _BAR_ – 6,7 _BAR_ – 14,3 _BAR_ – 14,9 _BAR_
(11) Duferco La Louvière jest spółką utworzoną przez Duferco Investment i władze walońskie (za pośrednictwem SWS) w celu nabycia przedsiębiorstwa Hoogovens-Usines Gustave Boël [7], które od października 1998 r. znajdowało się w stanie przymusowej ugody w sądowym postępowaniu upadłościowym.
SWS dokapitalizowała Duferco La Louvière, wnosząc wkład w wysokości około 17,8 milionów EUR, jak również udzielając pożyczki podporządkowanej w wysokości około 27,8 milionów EUR (gwarantowanej w 75 % przez Grupę Duferco).
Grupa Duferco wniosła wkład w wysokości około 53,5 milionów EUR.
Decyzją z dnia 1 lipca 1999 r. Komisja uznała, że ta interwencja SWS nie stanowiła pomocy państwa.
W tej decyzji Komisja zauważyła, że plan działalności przedsiębiorstwa przewidywał zyski począwszy od 2000 r.
(12) Ponadto, w celu dofinansowania inwestycji dodatkowych spółki Duferco La Louvière, Duferco Investment i Sogepa utworzyły przedsiębiorstwo holdingowe Duferco Belgium, które miało objąć udziały w Duferco La Louvière.
Sogepa miała dokapitalizować Duferco Belgium wnosząc wkład w wysokości około 15,6 milionów EUR, jak również udzielając pożyczki podporządkowanej w wysokości około 24,3 milionów EUR (gwarantowanej w 75 % przez grupę Duferco).
Grupa Duferco miała wnieść wkład w wysokości około 46,8 milionów EUR.
30 września 2001 r. 25 % kapitału zostało opłacone (15,6 milionów EUR) i Sogepa wypłaciła całą pożyczkę.
20 września 2001 r. Duferco Belgium udzieliła pożyczek w wysokości około 36 milionów EUR na sfinansowanie inwestycji Duferco La Louvière.
W roku obrotowym zamkniętym 30 września 2001 r. Duferco Belgium wykazała stratę w wysokości 31209 EUR.
(13) Poniższe zestawienie zawiera kilka wskaźników finansowych spółki Duferco La Louvière do 30 września 2001 r.:
(w mln EUR) _BAR_
_BAR_ 1999 _BAR_ 2000 _BAR_ 2001 _BAR_
Kapitał + rezerwy _BAR_ 111,6 _BAR_ 111,6 _BAR_ 111,6 _BAR_
Obroty _BAR_ 216,7 _BAR_ 487,7 _BAR_ 476,1 _BAR_
Wynik z działalności _BAR_ – 49,4 _BAR_ – 7,8 _BAR_ – 43,1 _BAR_
Wynik przed opodatkowaniem _BAR_ 46,2 _BAR_ – 1,0 _BAR_ – 41,7 _BAR_
Straty kumulowane _BAR_ – 35,9 _BAR_ – 36,9 _BAR_ – 79,1 _BAR_
III.
SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA
(14) Po ogłoszeniu przez prezesa grupy Usinor Sacilor w lutym 2001 r. zamiaru zakończenia działalności gorącej nitki spółki Cockerill Sambre w Charleroi, rozpoczęły się dyskusje pomiędzy Usinor-Cockerill Sambre, Grupą Duferco i Sogepa, których głównym celem było utworzenie wspólnej spółki produkującej kęsiska płaskie, której oprzyrządowanie przemysłowe składałoby się z obecnych urządzeń spółki Cockerill Sambre w Charleroi, uzupełnionych o wyposażenie pochodzące z Duferco Clabecq (ciągłe odlewanie stali) [8].
Te dyskusje zakończyły się protokołem dotyczącym utworzenia spółki Carsid, podpisanym dnia 12 października 2001 r.
(15) Interwencja regionu walońskiego polega na udziale Sogepa w kapitale zakładowym nowej spółki metalurgicznej Carsid SA.
Pierwotnie przewidywano, że udział ten będzie wynosił 20 milionów EUR.
Tymczasem, pismem z dnia 14 maja 2002 r., Belgia poinformowała Komisję, że, nie naruszając niezgodności z analizą przedstawioną przez Komisję w decyzji rozpoczęcia procedury, mając na celu przezwyciężenie zastrzeżeń Komisji, wkład Sogepa zostanie ograniczony do 9 milionów EUR, a pozostałe 11 milionów EUR przewidziane początkowo zostanie wniesione (także w formie wkładu pieniężnego) przez Duferco Investment.
(16) W oczekiwaniu na przychylną decyzję Komisji, 27 grudnia 2001 r. Cockerill Sambre wniosła wkład niepieniężny, którego wartość netto została ustalona na 35 milionów EUR, a Duferco wniosła wkład pieniężny w wysokości 25 milionów EUR.
Kapitał początkowy spółki Carsid został ustalony na 60 milionów EUR.
(17) Wkład w naturze spółki Cockerill Sambre polegał na wniesieniu gałęzi produkcji odpowiadającej mniej więcej połączonej linii produkcyjnej zakładu w Charleroi i elektrycznej linii produkcyjnej w Marcinelle.
Urządzenia te stanowiły przedmiot ekspertyzy przeprowadzonej przez niezależną firmę w październiku 2001 r., która oszacowała ich wartość na […] milionów EUR.
Cockerill wniosła ponadto zapasy o wartości […] milionów EUR i pasywa, na które składały się prowizje ([…] milionów EUR), zaległe wynagrodzenia ([…] milionów EUR) i zobowiązania wobec dostawców ([…] milionów EUR).
(18) Wkład w gotówce spółki Duferco został wniesiony w formie natychmiastowego zakupu linii ciągłego odlewania szerokotaśmowego i innych urządzeń pomocniczych z Clabecq.
Urządzenia te stanowiły przedmiot ekspertyzy przeprowadzonej przez niezależną firmę w listopadzie 2001 r., która oszacowała wartość użyteczności na 25 milionów EUR.
(19) Zaraz po utworzeniu spółka Cockerill sprzedała 40 % swoich udziałów w Carsid spółce Usinor Belgium i 18,33 % spółce Duferco (za cenę […] milionów EUR płatną począwszy od […]).
W konsekwencji, w kapitale spółki Carsid mają obecnie udziały Usinor Belgium (40 %) i Duferco (60 %).
Po przewidzianym wniesieniu wkładów przez Sogepa i Duferco Investment, końcowy udział spółki Sogepa w kapitale zakładowym spółki Carsid wyniesie 11,25 %, a pozostali akcjonariusze będą posiadali 58,75 % (Duferco Investment) i 30 % (Usinor Belgium SA) kapitału spółki Carsid.
IV.
ZASADY FUNKCJONOWANIA SPÓŁKI CARSID
(20) Carsid będzie dysponowała dwoma ciągarkami do produkcji kęsisk płaskich, to znaczy ciągarką ze zintegrowaną surówką, o zdolnościach produkcyjnych 1,8 milionów ton rocznie, która będzie przeznaczona dla Duferco oraz ciągarką elektryczną, z której produkcja będzie dzielona pomiędzy Cockerill ([…]) i przedsiębiorstwa walońskie Duferco ([…]).
Jednakże w okresie przejściowym […], większa część produkcji z Carsid będzie przeznaczona dla Cockerill Sambre.
(21) Celem operacji jest ostateczne zamknięcie wielkiego pieca w Clabecq, o zdolności produkcyjnej wynoszącej około 1,5 milionów ton rocznie.
(22) Spółka Carsid będzie produkowała wyłącznie na potrzeby przedsiębiorstw grupy Duferco i Arcelor i nie będzie działała na otwartym rynku.
W tym celu spółka Cockerill Sambre i Grupa Duferco podpisały z Carsid długoterminowe umowy o zaopatrzenie ważne do końca […] (Cockerill Sambre) lub […] (Duferco).
Jednakże Cockerill Sambre będzie mogła je zakończyć najwcześniej po raz pierwszy z końcem […].
Tak samo, jeżeli Cockerill Sambre skorzysta ze swojego prawa zbycia swoich udziałów w Carsid, zarówno Cockerill Sambre jak Duferco będą mogły zakończyć umowy dnia […].
(23) Oprócz już wspomnianych urządzeń produkcyjnych (patrz: motyw 20), Carsid zamierza zakupić nowe urządzenie […] w celu poprawy jakości produktów, jak również przystąpić do inwestycji związanych z konserwacją pozostałych urządzeń oraz inwestycji związanych ze środowiskiem przyrodniczym.
Koszt przeniesienia linii ciągłego odlewania z Duferco Clabecq do Charleroi oszacowano na […] milionów EUR.
Usinor Belgium w odpowiedzi na potrzeby kredytowe Carsid udzieli jej pożyczki w wysokości […] oraz linii kredytowej w takiej samej wysokości, oprocentowanych w stosunku rocznym na poziomie […].
(24) Zaopatrzenie w surowce zostanie powierzone właściwym służbom spółki Arcelor i grupy Duferco, za wynagrodzeniem.
W ten sposób zakupy złomu będą spoczywały w kompetencji grupy […], a za zakupy rudy, węgla i koksu będzie odpowiedzialna grupa […].
(25) Akcjonariusze Carsid postanowili, że przedsiębiorstwa, dla których przeznacza się produkcję kęsisk płaskich, pokryją koszty produkcji stosownej ciągarki.
Kęsiska płaskie będą dostarczane po kosztach produkcji + 1 %, zabezpieczając w ten sposób przedsiębiorstwo przed stratami.
Akcjonariusze postanowili, że począwszy od […] roku, […] zysków będzie wypłacana w formie dywidendy.
(26) Koszty stałe ciągarki ze zintegrowaną surówką będzie ponosić Duferco, a koszty stałe ciągarki elektrycznej będą pokrywane przez Cockerill Sambre do wysokości zdolności […] ton.
Gdy zdolność produkcyjna ciągarki elektrycznej zostanie zwiększona do 1 miliona ton, to jedynie […] kosztów będzie ponoszona przez Cockerill, a pozostała część przez Duferco.
Jednakże partner, który wykorzystuje całą lub część zdolności przypadającej drugiej stronie ponosi koszty stałe proporcjonalnie do wielkości wykorzystanej zdolności produkcyjnej.
Koszty zmienne będą ponoszone przez każdą stronę stosownie do przeznaczonej dla niej produkcji.
Ustalono w umowie, że robocizna związana z obsługą ciągarki elektrycznej jest zasadniczo zmienna ze względu na bezrobocie techniczne i wykorzystanie personelu, w miarę możliwości, przy obsłudze ciągarki ze zintegrowaną surówką.
V. SYTUACJA RYNKU METALURGICZNEGO W 2001 R.
(27) Po bardzo dobrym dla wspólnotowego sektora metalurgicznego roku 2000, charakteryzującym się rekordową produkcją na poziomie 163,2 milionów ton stali, od początku 2001 r. zauważono tendencję spadkową tej produkcji, która później potwierdziła się.
W szerszym zakresie, do zwolnienia wzrostu odnotowanego we wszystkich regionach świata dołączyła się niepewność co do rozwoju gospodarki, będąca skutkiem wydarzeń z 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych.
(28) Jeżeli chodzi szczególnie o wyroby płaskie ze stali węglowej, będące głównymi wyrobami Duferco Clabecq i Duferco La Louvière, to sytuacja rynku wspólnotowego w 2001 r. była bardzo niepokojąca, zwłaszcza z powodu importu [patrz: dane na ten temat dotyczące 2001 r. przedstawione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 560/2002 z 27 marca 2002 r. wprowadzającym tymczasowe środki ochrony importu niektórych wyrobów metalurgicznych [9]].
Na poziomie światowym, sytuacja nie była wcale lepsza, jak to odnotowali wszyscy uczestnicy spotkania na szczycie OECD w dniach 17– 18 września 2001 r.
Ponadto badania na temat stali rozpoczęte przez Stany Zjednoczone w styczniu i lipcu 2001 r. dorzuciły niepewność co do perspektyw rozwoju międzynarodowego handlu wyrobami metalurgicznymi.
(29) Belgia jest eksporterem netto wyrobów metalurgicznych.
W 2001 r., powyżej 70 % jej produkcji była przeznaczona na rynek wspólnotowy.
VI.
WĄTPLIWOŚCI WYRAŻONE PRZEZ KOMISJĘ PRZY ROZPOCZĘCIU PROCEDURY
(30) Komisja wyraziła swoje wątpliwości co do faktu, że zachowanie Sogepa, nawet analizowane w ogólnym kontekście jej wcześniejszych inwestycji, z dwóch powodów odpowiada zachowaniu inwestora prywatnego:
- hipotetyczny akcjonariusz prywatny spółki Carsid nie byłby skłonny zaakceptować faktu pozostawania jedynym wspólnikiem wnoszącym cały swój wkład w formie pieniężnej w odpowiedzi na nowe potrzeby przedsiębiorstwa, ponieważ w ten sposób ryzyko ponoszone przez akcjonariuszy prywatnych i akcjonariusza publicznego spółki Carsid nie byłoby równorzędne.
Partnerzy prywatni, z ich wkładem, dokonaliby jedynie przesunięcia urządzeń produkcyjnych w obrębie przedsiębiorstw grupy.
Państwo natomiast wkłada żywą gotówkę, a więc ponosi nowe ryzyko,
- oczekiwany dochód z kapitału zainwestowanego przez państwo w spółkę Carsid nie mógł być traktowany jako zgodny z oczekiwaniami inwestora prywatnego, ponieważ rentowność tej inwestycji zależy z jednej strony od specyficznej sytuacji przedsiębiorstw objętych projektem, a z drugiej strony od rozwoju sektora metalurgicznego zarówno na poziomie światowym, jak i europejskim oraz regionalnym.
VII.
UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON
A. Corus
(31) Producent metalurgiczny Corus ocenia, że inwestycja dokonana w regionie walońskim w spółkę Carsid za pośrednictwem Sogepa stanowi pomoc państwa.
Firma ta opiera swoją opinię na tym, że inwestor prywatny, starając się dokonać dochodowej inwestycji, nie nabyłby udziałów w Carsid na warunkach zaakceptowanych przez Sogepa.
(32) Po pierwsze, Corus uważa, że Carsid nie jest firmą konkurencyjną i nie będzie nią w przyszłości.
Zdaniem Corsu, Carsid wykazuje, z powodu jej wewnętrznej lokalizacji, z punktu widzenia konkurencyjności, kilka ujemnych stron dotyczących kosztów "inputs": robocizny, węgla i rud żelaza, złomu, energii elektrycznej.
Zresztą rozmiary spółki są za małe, żeby móc korzystać z oszczędności skali [10].
Natomiast Carsid nie ma specjalnej przewagi: będzie sprzedawać pospolite półprodukty, co do których występuje zdolność nadprodukcji, podczas gdy półprodukty pozostałych producentów lepiej sprzedają się na eksport.
Koszty produkcji w Charleroi są obecnie wyższe o 15 % od kosztów produkcji przeciętnego konkurenta.
Charleroi, z kosztem 219 USD za tonę, jest producentem mającym najwyższe koszty w Europie (za wyjątkiem małego producenta greckiego Halyvourgiki).
Znajduje się on na 207 miejscu wśród 300 producentów analizowanych przez World Steel Dynamics.
(33) Jeżeli do tego dodać fakt, że Carsid będzie sprzedawać kęsiska po cenie równej kosztom plus 1 %, to Duferco i Arcelor znajdą się w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej, żeby sprzedawać wyroby gotowe produkowane w oparciu o te kęsiska.
Inwestor prywatny zamierzający nabyć akcje w Carsid obawiałby się, czy kontynuowanie tego układu nie pociągnie za sobą znacznego spadku zakupów Duferco i Arcelor w spółce Carsid, czy też renegocjowania ceny transferu.
Ta obawa doprowadziłaby prywatnego inwestora do podniesienia premii za ryzyko związane z jego decyzją dotyczącą inwestycji i żądania większej niż normalnie stopy rentowności.
(34) Zdaniem Corus, jest nikła nadzieja, że spółka Carsid osiągnie dobry poziom zysków.
Z tego właśnie powodu Usinor publicznie ogłosił w lutym, że produkcja stali w Charleroi nie ma żadnej przyszłości.
W konsekwencji, inwestycja zrealizowana przez Sogepa nie może być traktowana jako działanie normalnego inwestora.
Pozostali akcjonariusze mają inne motywy – spółka Usinor chciałaby opuścić Charleroi bez renegocjowania zobowiązań zawartych przy kupnie Cockerill i ta operacja dostarczyłaby jej pretekstu, by to zrobić mniejszym kosztem lub wręcz bez kosztów. Duferco ze swej strony będzie mogła najprawdopodobniej odzyskać więcej niż straty poniesione przy powierzaniu spółce Carsid dostaw kęsisk do swoich belgijskich przedsiębiorstw, dzięki korzyściom uzyskanym ze sprzedaży produktu finalnego.
Duferco traktuje również tą operację jako środek na uniknięcie naprawy wielkiego pieca w Clabecq i możliwość przeniesienia produkcji do Charleroi, gdzie ma nadzieję stracić mniej pieniędzy niż w Clabecq.
Operacja ta jednak nie generuje korzyści.
Sogepa inwestuje więc tylko w celu ratowania miejsc pracy.
(35) Po drugie, Corus uważa, że oczekiwany zwrot inwestycji jest niewystarczający do jej usprawiedliwienia.
Corus obliczył zaktualizowaną wartość netto rentowności, jaką Sogepa mogłaby osiągnąć z tytułu realizacji swojej inwestycji.
Dla Corus, w najbardziej optymistycznym wariancie, Sogepa może w najlepszym razie liczyć na stopę rentowności wewnętrznej na poziomie 4,9 %.
Jest jasne, że jest ona wyraźnie niższa od stopy, jakiej oczekiwałby inwestor w sektorze prywatnym.
Praktycznie we wszystkich pozostałych wariantach rentowność jest ujemna.
(36) Po trzecie, Corus szacuje, że wartość wniesionego wyposażenia jest zdecydowanie przesadzona.
Transakcja ta w rzeczywistości pozwoli spółce Cockerill zasadniczo opuścić zakład w Charleroi nie ponosząc kosztów jego zamknięcia.
Ponieważ nie można się spodziewać, aby to wyposażenie wygenerowało jakikolwiek zysk w przedmiotowym kontekście, jego prawdziwa wartość wynosi zero.
We wszystkich przypadkach, jeżeli przedmiotowe wyposażenie zostałoby sprzedane na licytacji, zysk z jego sprzedaży nie przekroczyłby wartości złomu.
Tak więc doświadczenie Corus w tej dziedzinie pokazuje, że wartość złomu pokrywa, w najlepszym przypadku, koszty środowiskowe związane z uprzątnięciem miejsca.
(37) Po czwarte, Corus szacuje, że nawet jeżeli wartość wyposażenia została poprawnie oszacowana, to Sogepa, będąc jedynym akcjonariuszem wnoszącym wkład pieniężny w bardziej niż niepewny projekt, ponosi ryzyko ekonomiczne wyższe niż ryzyko akcjonariuszy prywatnych Carsid.
Jako że wkład dwóch akcjonariuszy spółki Carsid ma formę wkładu wniesionego w naturze, czy to bezpośrednio, czy też jest wykorzystany do zakupu fabryki spółki z grupy, Corus wątpi, aby akcjonariusz prywatny był gotowy zostać jedynym akcjonariuszem wnoszącym cały kapitał płynny niezbędny w obliczu nowych potrzeb spółki.
(38) Po piąte, Corus podtrzymuje, iż z tego powodu, że sektor stali charakteryzuje się strukturalną nadwyżką zdolności produkcyjnych, istnieje domniemanie pomocy państwa w przypadku udziału publicznego w przedsiębiorstwie działającym w tym sektorze.
(39) Po szóste, według Corus, operacja Carsid byłaby możliwa do zrealizowania wyłącznie dzięki specjalnemu programowi wcześniejszych emerytur dla Charleroi i Clabecq.
Dla Corus, odstępstwo od minimalnego wieku emerytalnego przewidzianego prawem (58 lat), wymaga dyskrecjonalnej decyzji administracyjnej, bez której wszyscy robotnicy pracujący w Charleroi będą musieli zostać przejęci przez Carsid lub ich pracodawca będzie musiał ponieść cały ciężar ich wcześniejszego przejścia na emeryturę.
Zdaniem Corus, udział władz publicznych w programie wcześniejszych emerytur stanowi pomoc państwa.
(40) Po siódme, Corus ocenia, że kontekst ogólny nie usprawiedliwia inwestycji Sogepa.
W świetle wyników interwencji przyznanych wcześniej przez Sogepa, żaden prywatny inwestor nie zgodziłby się na dodatkowe dofinansowanie.
Inwestor prywatny będąc na miejscu Sogepa raczej zerwałby wszelkie kontakty z przedsiębiorstwami Duferco/Cockerill niż inwestował żywą gotówkę w Carsid.
B. Zjednoczone Królestwo
(41) Według Zjednoczonego Królestwa, biorąc pod uwagę, że spółka, bez względu na to, czy jest niezależna, nie prowadzi swojej działalności na wolnym rynku, jest mało prawdopodobne, aby jakiś prywatny inwestor starając się zwiększyć rentowność inwestycji pompował środki w Carsid na postawionych warunkach dotyczących udziału w niej.
VIII.
KOMENTARZE BELGII
(42) Przede wszystkim, władze belgijskie utrzymują, że walońskie władze publiczne od dziesięcioleci prowadziły politykę inwestycyjną w walońskim sektorze metalurgicznym i że z tego powodu Sogepa nie może być traktowana jako niezależny inwestor prywatny, ponieważ posiada udziały w Duferco Clabecq, Duferco La Louvière i Arcelor.
Uważają one, że Sogepa zachowuje się jak prywatny holding lub prywatna grupa przedsiębiorstw kierująca się polityką sektorową i kierowana długoterminową perspektywą rentowności, ponieważ dokonuje inwestycji jako akcjonariusz w projekt przemysłowy dwóch grup, w których posiada udziały (zysk pośredni) i której rentowność jest zapewniona (zysk bezpośredni).
(43) Z innego punktu widzenia, władze belgijskie poddają w wątpliwość stwierdzenie Komisji, według którego Sogepa jest jedynym akcjonariuszem, który wniósł wkład pieniężny, ponieważ 27 grudnia 2001 r. Duferco Investment dokonała podwyższenia kapitału Carsid o 25 milionów EUR.
Jeżeli jest prawdą, że sprzedaż linii ciągłego odlewania spółki Duferco Clabecq została zawarta jako przedłużenie wkładów wniesionych przez dwóch prywatnych partnerów spółki Carsid, to ta cesja była usprawiedliwiona przez fakt, że Carsid musiała produkować dla grupy Duferco kęsiska o specjalnych wymiarach, wymagające od tej pory zakupu linii ciągłego odlewania odpowiadającego kryterium urządzenia znajdującego się w Clabecq.
(44) Jeżeli chodzi o równoważność ryzyka ponoszonego przez Sogepa, to władze belgijskie uważają, że ryzyko ponoszone przez spółkę zależy od jej wkładu.
Wszyscy akcjonariusze spółki Carsid, bez względu na to, czy wnieśli wkłady w postaci urządzeń, czy wkładów pieniężnych, w świetle prawa belgijskiego ponoszą takie samo ryzyko.
Komisja nie może zobligować spółki Sogepa do wniesienia wkładu w naturze lub partnerów prywatnych do podniesienia kapitału w gotówce, bez względu na dokonane już przez nich wkłady w wysokości 60 milionów EUR.
(45) W kwestii wartości wniesionych urządzeń, władze belgijskie uważają, że stanowiły one przedmiot niezależnych ekspertyz.
Jeżeli chodzi w szczególności o wkład spółki Cockerill Sambre, to art. 444 belgijskiego Kodeksu Spółek wymaga wyznaczenia biegłego.
Co do wartości wyposażenia kupionego w Duferco Clabecq, oprócz faktu, że ustalona w ekspertyzie wartość została zaakceptowana przez Arcelor, nowa linia odlewania ciągłego podobna do instalacji z Duferco Clabecq kosztowałaby aktualnie 60 milionów EUR, a jej zainstalowanie zajęłoby od 18 do 24 miesięcy, podczas gdy Duferco Clabecq będzie mogła przenieść i zainstalować ją w ciągu 12 miesięcy.
(46) Jeżeli chodzi o konkurencyjność Carsid, to władze belgijskie uważają, że Carsid ma liczne zalety, wśród których znajduje się zmniejszenie kosztów [11], elastyczność przenoszenia produkcji pomiędzy ciągarką ze zintegrowaną surówką i ciągarką elektryczną, umożliwiająca łatwe dostosowanie się do popytu, utworzenie opanowanego regionalnego rynku umożliwiające zasilanie walcowni Duferco i Arcelor.
Pomimo zalet terenów nadmorskich, jakie posiada Corus, Carsid zlokalizowana w pobliżu swoich partnerów przemysłowych, produkuje kęsiska po cenie […] EUR za tonę, co jest ceną o wiele niższą niż kwota 219 USD proponowana przez Corus.
(47) Jeżeli chodzi o koszty produkcji Carsid, to według badań CRU International Limited, koszty Marcinelle wynosiły 176,6 USD w 2000 r., co oznaczałoby, że były one wyższe tylko o 3 % od średniej europejskiej i o 4 % niższe od średniej krajowej.
Badanie to opierało się na produkcji 1650 kt, podczas, gdy aktualna produkcja Carsid osiąga 1800 kt.
Wzrost produkcji, jak również poprawa wydajności tłumaczą spadek kosztów produkcji kęsisk, które na dzisiaj wynoszą około […] EUR za tonę, bądź też znacznie niższy koszt w stosunku do rynkowej ceny kęsiska, który kształtuje się w Europie mniej więcej na poziomie 225 EUR za tonę (wraz z kosztem transportu).
(48) Dzięki zaopatrzeniu w kęsiska, Duferco Clabecq i Duferco La Louvière produkują kręgi i blachy po bardziej konkurencyjnych cenach kształtujących się na średnim poziomie europejskim.
Wykorzystanie kęsiska płaskiego pochodzącego z Carsid doprowadzi do poprawy zysku brutto o około […] milionów EUR rocznie dla Duferco la Louvière i o około […] milionów EUR rocznie dla Duferco Clabecq.
(49) Z innego punktu widzenia, według władz belgijskich, nie należy się obawiać, że urządzenia Carsid nie będą w pełni wykorzystane, ponieważ zarówno Arcelor jak i Duferco podpisały długoterminowe umowy o zaopatrzenie ważne do […] r..
W umowach tych przewidziano, że strona, która nie korzysta ze swoich praw, musi ponieść koszty stałe dotyczące urządzeń, które zostały dla niej przeznaczone.
(50) Co do rentowności inwestycji, w swoim piśmie z dnia 7 maja 2002 r. władze belgijskie oszacowały rentowność środków własnych zainwestowanych w Carsid na okres […] średnio na […] rocznie po opodatkowaniu ([…] rocznie przed opodatkowaniem).
(51) Zresztą, w odpowiedzi na obliczenia przeprowadzone przez Corus (patrz: motyw 35 niniejszej decyzji), dotyczące zaktualizowanej wartości netto oczekiwanych zysków z Carsid, władze belgijskie wykorzystały tę samą metodę co Corus, dokonując jednakże kilku korekt dotyczących zwłaszcza wartości rezydualnej urządzeń Carsid i zakładając kontynuację operacji.
Stopa zysku z inwestycji spółki Carsid wyniosłaby […] [12], co, według władz belgijskich, byłoby do przyjęcia dla podobnej inwestycji (uwzględniając 5 % stopę oprocentowania długoterminowego powiększoną o 3 % z tytułu ryzyka związanego z przemysłem metalurgicznym).
Według innych obliczeń przedstawionych w późniejszym terminie, stopa zysku z inwestycji spółki Carsid wyniosłaby […], jeżeli weźmie się pod uwagę hipotezę normalnego kontynuowania działalności fabryki poza […] [13], lub […] jeżeli przyjmie się hipotezę likwidacji przedsiębiorstwa [14].
(52) W każdym razie, władze belgijskie uważają, że wykazanie rentowności jest domniemane, jeżeli interwencja publiczna zbiega się z towarzyszącymi im znaczącymi działaniami prywatnymi i że Komisja nie musiałaby zdawać się na osąd inwestora, ale musi ustalić z właściwą pewnością, że program finansowany przez państwo będzie do zaakceptowania dla inwestora w gospodarce rynkowej.
(53) W sprawie sytuacji sektora metalurgicznego, władze belgijskie uważają, że jeżeli prawdą jest, że w 2001 r. ten sektor przeszedł dosyć poważny kryzys koniunkturalny, to stanowi on część cyklu właściwego przemysłowi metalurgicznemu, ale w następstwie działań podjętych przez Stany Zjednoczone spowodował on duży wzrost cen w Europie i w Azji, który, jak się wydaje, jest trwały, wbrew koniunkturze gospodarczej i raczej słabemu popytowi.
Skądinąd, rynek kęsisk nie jest rynkiem charakteryzującym się strukturalnie zdolnością do nadprodukcji w Europie.
Przeciwnie, Europa jest importerem netto kęsisk i ta sytuacja w najbliższych latach nie powinna rozwijać się inaczej.
(54) Jeżeli chodzi o minione wyniki Duferco Clabecq i Duferco La Louvière, to władze belgijskie utrzymują, że są to przyczyny leżące poza grupą Duferco (rynek surowców, kurs dewizowy i rynek wyrobów) i skutki zmniejszenia produkcji oraz konieczności restrukturyzacji, które dotknęły ich wyniki w istotny sposób i nie pozwoliły tym spółkom osiągnąć początkowo przewidywanych zysków.
(55) Wreszcie, co do programu wcześniejszych emerytur, władze belgijskie utrzymują, że ten system nie pociąga za sobą żadnego przeniesienia zasobów publicznych na rzecz pracodawcy, i ponadto, że władze belgijskie nie są zdolne do oceny możliwości przyznania pracownikom przedsiębiorstwa skorzystania z przywilejów tego systemu, ponieważ, jeżeli spełnione są kryteria określone przepisami, przedsiębiorstwo wnioskujące uznane zostaje za znajdujące się w trudnej sytuacji lub w restrukturyzacji i pracownicy mogą skorzystać z tego systemu.
IX.
OCENA ŚRODKA
(56) Nawet jeżeli procedura została rozpoczęta na mocy Traktatu ustanawiającego EWWiS, uwzględniając brak możliwośći podjęcia w praktyce decyzji ostatecznej przed 23 lipca 2002 r. (komentarze Belgii dotyczące uwag osób trzecich dotarły dopiero 17 czerwca 2002 r., a informacje uzupełniające zostały dostarczone później (patrz: motyw 4 niniejszej decyzji)), Komisja zapowiedziała w swoim komunikacie dotyczącym niektórych aspektów traktowania spraw z zakresu konkurencji, wynikających z wygaśnięcia Traktatu EWWiS [15], że, w podobnym przypadku, wydałaby decyzję ostateczną na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu WE (pkt 43 komunikatu).
(57) W każdym razie wątpliwości, które przedstawiła Komisja w chwili otwarcia procedury, dotyczyły scharakteryzowania jako pomocy państwa, środków planowanych przez Belgię.
Jak podkreśliło orzecznictwo, uściślenia wniesione przez sędziego wspólnotowego odnośnie do pojęcia pomocy państwa przewidzianej w art. 87 Traktatu WE dotyczą zastosowania stosownych rozporządzeń Traktatu EWWiS, w zakresie, w jakim są z nim niezgodne [16].
(58) W myśl art. 87 ust. 1 Traktatu WE, wszelka pomoc przyznawana przez Państwo lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub gałęziom produkcji, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi.
A. Istnienie pomocy państwa
(59) Nie kwestionuje się, że środki wniesione przez Sogepa stanowią zasoby państwa, ani że, na mocy jej misji, działania Sogepa można przypisać regionowi walońskiemu.
(60) Ponieważ chodzi o istnienie elementów pomocy, należy określić, czy zasoby publiczne oddane do dyspozycji Carsid mogą być traktowane jako prawdziwy wkład kapitałowy obciążony ryzykiem zgodnie z normalną praktyką inwestora w gospodarce rynkowej.
(61) W swojej decyzji o rozpoczęciu procedury, uwzględniając, że inwestycja zrealizowana przez dwóch inwestorów prywatnych spółki Carsid dokonuje się w formie wkładu w naturze czy to bezpośrednio, czy przez bezpośrednie przeznaczenie ich udziałów na zakup wyposażenia pochodzącego z przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy, Komisja wyraziła swoje wątpliwości co do tego, czy hipotetyczny prywatny akcjonariusz spółki Carsid byłby gotowy zaakceptować sytuację, w której byłby jedynym wspólnikiem wnoszącym cały swój wkład w formie pieniężnej w odpowiedzi na nowe potrzeby przedsiębiorstwa.
(62) Komisja zaznacza najpierw, że pod względem księgowym i zgodnie z belgijskim prawodawstwem, wkład kapitałowy w formie środków trwałych ma wartość równoważną z wkładem kapitałowym w formie gotówkowej.
Pozostaje to jednak bez wpływu na analizę, którą przeprowadziła z chwilą rozpoczęcia procedury, według której Duferco Investment i Usinor nie narażały się na nowe ryzyko.
(63) W istocie, jeżeli chodzi najpierw o wkład w wysokości 25 milionów EUR, wniesiony przez Duferco Investment, Komisja zaznacza, że został on bezzwłocznie przelany do Duferco Clabecq na zakup linii ciągłego odlewania (Carsid będzie musiała jeszcze wydać […] milionów EUR na swoje przeniesienie z Clabecq) i urządzenia dodatkowe.
Nawet jeżeli, z formalnego punktu widzenia, chodzi o dwie odrębne spółki akcyjne, z różnym akcjonariatem, Komisja uważa, że – z ekonomicznego punktu widzenia – stanowią one część grupy Duferco i że w związku z tym grupa ta nie ponosi nowego ryzyka.
Jest to o tyle bardziej prawdziwe, że począwszy od 8 sierpnia 2002 r. Duferco Investment posiada 94,09 % kapitału zakładowego Duferco Clabecq (patrz: motyw 6).
(64) Jeżeli chodzi o wkład Usinor, to Komisja stwierdza, że, uwzględniając zwłaszcza swoją ogłoszoną decyzję o zamknięciu urządzeń wniesionych do Carsid, Usinor nie naraża się na nowe ryzyko.
Przeciwnie, Usinor otrzyma […] milionów EUR od Duferco Investment jako cenę za cesję części swojego udziału (patrz: motyw 19).
Tak samo, postanowienia umowy założycielskiej spółki Carsid (patrz zwłaszcza: motyw 26) zmniejszają możliwość ponoszenia strat, nawet jeżeli to przedsiębiorstwo zadecyduje, aby nie wykorzystywać ciągarki elektrycznej.
(65) Tymczasem, uwzględniając zmniejszenie wkładu spółki Sogepa i zwiększenie wkładu Duferco Investment w celu utrzymania przewidzianych początkowo środków płynnych w wysokości 20 milionów EUR (patrz: motyw 15), Komisja zauważa, że jeden z partnerów prywatnych przyjmuje nowe ryzyko.
(66) Jeżeli chodzi o oczekiwany dochód z kapitału zainwestowanego przez Sogepa, to Komisja w swojej decyzji rozpoczęcia procedury wyraziła wątpliwości co do zgodności tego wkładu z zasadą inwestora prywatnego w gospodarce rynkowej, zwłaszcza w rzeczywistej sytuacji rynku metalurgicznego, jak również w sytuacji przedsiębiorstw grupy Duferco i Cockerill Sambre.
(67) Argument władz belgijskich, według którego wykazanie rentowności jest domniemane, jeżeli interwencja publiczna zbiega się z towarzyszącymi jej znaczącymi środkami prywatnymi, nie może być podtrzymywany.
W istocie, z przyczyn przedstawionych w motywie 64 niniejszej decyzji wynika jasno, że decyzja Usinor o uczestnictwie w Carsid nie jest bezpośrednio związana z rentownością Carsid (można by wnioskować wręcz przeciwnie, że urządzenia wniesione do spółki nie były wystarczająco rentowne dla Usinor).
Dzięki tej operacji Usinor uniknie ponadto kosztownego planu socjalnego.
(68) Z drugiej strony, fakt, że grupa Duferco jest gotowa podjąć ryzyko do wysokości 11 milionów EUR, nie jest również decydujący, aby ocenić, czy Sogepa działa jak normalny inwestor w gospodarce rynkowej z niżej przedstawionych powodów.
(69) Po pierwsze, Duferco uzyska bezpośredni zysk z Carsid, którego Sogepa nie będzie miała, to znaczy prowizję od zakupu surowców wykorzystywanych w ciągarce zintegrowanej.
Z tego punktu widzenia, rentowność bezpośrednia dla Duferco jest wyższa niż rentowność Sogepa.
(70) Po drugie, z faktu prowizji agencyjnej i prowizji z tytułu zarządzania, którą Duferco otrzymuje od Duferco Clabecq i Duferco La Louvière ([…] wielkości obrotów), pośrednia rentowność inwestycji dalej jest wyższa dla Duferco niż dla Sogepa.
Nawet jeżeli prowizje były zgodne z praktykami rynkowymi, jak utrzymywały władze belgijskie [17], Duferco uzyskuje z tych przedsiębiorstw zyski, których nie otrzymuje Sogepa.
(71) Jeżeli chodzi o zysk z kapitału zainwestowanego w Carsid, to Komisja uważa, że nie odpowiada on zyskowi, jakiego mógłby się spodziewać inwestor działający w normalnych warunkach rynkowych.
W istocie, według szacunków Komisji przeprowadzonych w oparciu o przewidywany przepływ środków pieniężnych spółki Carsid, w najbardziej optymistycznej i najkorzystniejszej dla Carsid wersji (wykorzystanie zdolności produkcyjnych w 100 %, koszty stałe od […], ciągłość eksploatacji po […]), stopa rentowności z inwestycji wynosi […], to znaczy jest zdecydowanie niższa od minimalnej wymaganej stopy z uwzględnieniem ryzyka i, w każdym razie, od stopy wskazanej przez władze belgijskie dla inwestycji w sektorze metalurgicznym […].
Ponadto, biorąc pod uwagę zależność wyników Carsid od produkowanych ilości, które zależą z kolei od sytuacji rynkowej, stopa ta będzie niższa.
(72) Faktycznie, stopa na poziomie […], wspomniana w motywie 71, jest wyższa od stopy wynikającej z obliczenia przeprowadzonego przez władze belgijskie w piśmie z dnia 7 maja 2002 r. (patrz: motyw 50) z wykorzystaniem innej metody obliczeniowej.
Komisja nie może zaakceptować obliczeń przeprowadzonych przez władze belgijskie w późniejszym czasie (patrz: motyw 51), jako że wyceniają zbyt wysoką końcową wartość inwestycji.
W istocie, końcowe wartości zastosowane przez władze belgijskie, prowadzące odpowiednio do stopy zwrotu inwestycji […] otrzymano licząc podwójnie pozycje amortyzacji, prowizji, inwestycji, jak również wartości rezydualne aktywów, w tym zapasów, ponieważ zostały one już ujęte w prognozowanym przepływie środków pieniężnych.
Ponadto, obliczenia władz belgijskich nie uwzględniają tego, że w razie likwidacji zakładu, urządzenia nie osiągnęłyby wysokości […] początkowej wartości księgowej, jak szacują to władze belgijskie.
W rzeczywistości, końcowa wartość inwestycji, przy założeniu ciągłości eksploatacji, jest generalnie mierzona zdolnością rentowności (earning-power) przedsiębiorstwa i w wyniku tego obliczana za pomocą dyskontowania, według stosownej stopy, ostatniego przewidywanego na stałe przepływu środków pieniężnych przedsiębiorstwa.
(73) Jeżeli chodzi o uwzględnienie przez Sogepa zysków pośrednich z Carsid dla przedsiębiorstw, które będą wykorzystywały produkowane tam kęsiska, to Komisja uważa, że pozycja Sogepa jako mniejszościowego udziałowca w tych przedsiębiorstwach nie usprawiedliwia zaangażowania nowych kapitałów.
(74) W istocie, po pierwsze, produkcja Carsid, którą wykorzystywałaby grupa Arcelor, stanowi tylko niewielki procent globalnej produkcji grupy Arcelor.
Z tego powodu, utworzenie Carsid mogłoby mieć jedynie nieznaczący wpływ na konkurencyjność Arcelor, a więc na zysk Sogepa.
(75) Po drugie, jeżeli chodzi o Duferco Clabecq i Duferco La Louvière, to dane liczbowe przedstawione jako poprawa zysku brutto tych przedsiębiorstw (patrz: motyw 48) są dalekie od przyjęcia.
W istocie, wielkości te opierają się na założeniu maksymalnego wykorzystania zdolności zarówno Duferco Clabecq, Duferco La Louvière jak również Carsid.
Ponadto, na rynkach charakteryzujących się strukturalną nadwyżką zdolności produkcyjnych na poziomie światowym, takich jak rynki wyrobów płaskich, jedynie wyjątkowo realizowane jest maksymalne wykorzystanie zdolności.
(76) Ponadto, Sogepa ma tylko mniejszościowe udziały w Duferco Clabecq i Duferco La Louvière, czyli w firmach, które w momencie powstania Carsid miały straty łączne w wysokości 94 milionów EUR i które, biorąc pod uwagę stan rynku metalurgicznego (patrz: motyw 28), nie mogły mieć nadziei, przynajmniej w krótkim okresie, na znaczącą poprawę swojej sytuacji.
Komisja zauważa ponadto, że Duferco Clabecq zostało zakwalifikowane jako przedsiębiorstwo w trudnej sytuacji lub w trakcie restrukturyzacji do celów ustawodawstwa belgijskiego umożliwiającego wcześniejsze przechodzenie na emeryturę [18].
W tych okolicznościach Komisja uważa, że inwestor mniejszościowy stracił dużą część wartości inwestycji początkowej nie otrzymując w zamian korzyści podobnych do korzyści uzyskanych przez pozostałych partnerów i w sytuacji kryzysu na rynku nie byłby gotowy do zaangażowania nowych środków.
(77) W świetle powyższego Komisja uważa, że inwestor mniejszościowy działający w normalnych warunkach rynkowych nie byłyby skłonny dostarczyć wkładu w operację, w której odpowiednia rentowność nie może być dyskontowana i której głównymi beneficjentami byliby pozostali partnerzy.
Udział regionu walońskiego w Carsid, w sytuacji przedstawionej w niniejszej decyzji, przyniósłby korzyści Carsid.
Biorąc pod uwag fakt, że sektor metalurgiczny charakteryzuje się ożywioną konkurencją oraz że handel wewnątrzwspólnotowy wyrobami metalurgicznymi jest znaczący, taka pomoc mogłaby zakłócić konkurencję i wypłynąć na handel wewnątrzwspólnotowy.
Stanowiłaby więc pomoc państwa w rozumieniu art. 87 Traktatu.
X. ZGODNOŚĆ ZE WSPÓLNYM RYNKIEM
(78) Pomoc ta nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy derogacji przewidzianych w art. 87 ust. 2 Traktatu, ponieważ nie stanowi pomocy o charakterze socjalnym, przyznawanej indywidualnym konsumentom, ani nie ma na celu naprawienia szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi. Podobnie, nie może być traktowana jako zgodna ze wspólnym rynkiem w świetle postanowień art. 87 ust. 3 lit. b) i d). Istotnie, nie jest ona przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, ani nie jest przeznaczona na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego. A zatem Komisja musi przeanalizować zgodność pomocy w świetle odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 3 lit. a) i c).
(79) Carsid, Arcelor, Duferco Clabecq i Duferco La Louvière stanowią część sektora metalurgicznego, jak to zdefiniowano w załączniku B wielosektorowych ram pomocy o przeznaczeniu regionalnym na rzecz wielkich projektów inwestycyjnych [19].
Według pkt 27 wspomnianych ram, pomoc regionalna dla przemysłu metalurgicznego nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.
O ile władze belgijskie utrzymywałyby, że chodzi o pomoc w restrukturyzacji, z pkt 1 komunikatu Komisji dotyczącego pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji oraz pomocy przy zamykaniu zakładów metalurgicznych [20] wynika, że pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnej sytuacji w sektorze metalurgicznym nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.
(80) Komisja zaznacza, że wygaśnięcie Traktatu EWWiS pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności ze wspólnym rynkiem środków podanych do wiadomości w stopniu, w jakim zmiany w prawie materialnym zaistniałe w wyniku tego wygaśnięcia (patrz zwłaszcza: pkt 19 komunikatu, o którym mowa w motywie 56), nie wpłynęły na zakaz udzielania pomocy regionalnej w zakresie inwestycji.
XI.
WNIOSEK
(81) W rezultacie, Komisja uważa, że udział Sogepa w kapitale zakładowym Carsid stanowi pomoc państwa, która jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Udział finansowy Société wallonne de gestion et de participations (Sogepa) rzędu 9 milionów EUR w przedsiębiorstwie Carsid SA, planowany przez Belgię, stanowi pomoc państwa, która jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.
Z tego powodu ten środek nie może zostać zrealizowany.
Artykuł 2
Belgia poinformuje Komisję w terminie dwóch miesięcy od dnia opublikowania niniejszej decyzji o środkach podjętych w celu jej wykonania.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii.
Decyzja Komisji
z dnia 16 lutego 2005 r.
zmieniająca decyzję 2003/828/WE w odniesieniu do przemieszczania zwierząt ze stref zamkniętych w Portugalii i wewnątrz nich, w związku z wybuchem choroby niebieskiego języka w tym Państwie Członkowskim
(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 335)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/138/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiającą przepisy szczególne dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka [1], w szczególności jej art. 8 ust. 2 lit. d), art. 9 ust. 1 lit. c) i art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzję Komisji 2003/828/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie stref ochrony i nadzoru w odniesieniu do choroby niebieskiego języka [2] przyjęto w świetle sytuacji panującej w regionach Wspólnoty dotkniętych chorobą niebieskiego języka.
Decyzja ta rozgranicza strefy ochrony i nadzoru ("strefy zamknięte") odpowiadające szczególnym sytuacjom epidemiologicznym i ustanawia warunki, na jakich dopuszcza się zwolnienie z zakazu opuszczania ustanowionego na mocy dyrektywy 2000/75/WE dla niektórych rodzajów przemieszczania zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków z tych stref i poprzez nie.
(2) Decyzja 2003/828/WE, ostatnio zmieniona decyzją 2004/898/WE, ustanowiła strefę zamkniętą ("Strefa F") odpowiadającą sytuacji związanej z chorobą niebieskiego języka panującej w Hiszpanii i Portugalii w chwili przyjmowania decyzji 2004/898/WE.
(3) Portugalia poinformowała teraz Komisję o wybuchu choroby niebieskiego języka w concelhos Idanha-a-Nova.
(4) Zwolnienia z zakazu opuszczania stref zamkniętych przewidziane w decyzji 2003/828/WE powinny mieć zastosowanie do dotkniętych regionów Portugalii.
(5) Ponadto strefa F powinna zostać rozszerzona i określona w taki sposób, aby uwzględnić czynniki geograficzne, ekologiczne oraz epizootiologiczne związane z chorobą niebieskiego języka w dotkniętych nią regionach Portugalii.
(6) W związku z powyższym decyzja 2003/828/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.
(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2003/828/WE wprowadzone zostają następujące zmiany:
1) artykuł 3 ust. 1 oraz pierwsze zdanie w ust. 2 otrzymują brzmienie:
"1.
Krajowe wysyłki zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków z zamkniętej strefy określonej w załączniku I są zwolnione z zakazu opuszczania tylko w przypadku, gdy zwierzęta, ich nasienie, komórki jajowe i zarodki spełniają warunki określone w załączniku II, lub w przypadku Hiszpanii, Francji, Włoch i Portugalii, gdy spełniają warunki ust. 2, lub w przypadku Grecji, warunki ust. 3.
2.
W Hiszpanii, we Francji, Włoszech i w Portugalii właściwe władze zwalniają krajowe wysyłki, przewidziane w ust. 1, z zakazu opuszczania, jeżeli:";
2) w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 21 lutego 2005 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Decyzja Rady
z dnia 17 lutego 2005 r.
przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP-WE
(2005/139/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 300 ust. 2 akapit drugi,
uwzględniając umowę wewnętrzną w sprawie środków, które należy przyjąć i procedur, według których należy postępować dla stosowania Umowy o Partnerstwie AKP-WE podpisanej w Cotonou dnia 23 czerwca 2000 r. [1] dalej zwanej "umową AKP-WE", w szczególności jej art. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzją Rady 2002/148/WE [2] została zakończona procedura konsultacji z Republiką Zimbabwe na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) umowy AKP-WE oraz podjęte zostały właściwe środki, określone w liście załączonym do tej decyzji.
(2) Okres zastosowania tych środków został przedłużony do dnia 20 lutego 2004 r. decyzją 2003/112/WE [3] i do dnia 20 lutego 2005 r. decyzją 2004/157/WE [4].
(3) Istotne elementy wymienione w art. 9 Umowy o AKP-WE są stale naruszane przez rząd Zimbabwe, a obecna sytuacja w Zimbabwe nie zapewnia poszanowania praw człowieka, zasad demokracji oraz państwa prawa.
Decyzja Komisji
z dnia 30 marca 2004 r.
w sprawie programu pomocy dla niektórych przedsiębiorstw przemysłu węglowego z Autonomicznej Wspólnoty Kastylii i Leónu przydzielonego przez Hiszpanię na lata 2001 i 2002
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 927)
(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2005/140/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 1 akapit pierwszy,
po umożliwieniu zainteresowanym stronom przedstawienia uwag zgodnie z artykułami [1], o których mowa powyżej, oraz uwzględniając te uwagi,
a także mając na uwadze, co następuje:
1.
Procedura
(1) Pismem z dnia 19 czerwca 2000 r., zarejestrowanym przez Komisję pod nr N/776/2000, Hiszpania zgłosiła Komisji projekt środków pomocwoych dla kopalń w Autonomicznej Wspólnocie Kastylii i Leónu, który zawierał pewne programy pomocy dla przemysłu węglowego, przewidziane w decyzji Komisji 3632/93/EWWiS z dnia 28 grudnia 1993 r. ustanawiającej wspólnotowe zasady pomocy państwa dla przemysłu węglowego [2].
(2) Dnia 19 czerwca 2000 r. Hiszpania poinformowała Komisję, że zgłoszona pomoc, której zamierza udzielić Autonomiczna Wspólnota Kastylii i Leónu, zostanie skoordynowana z pomocą przyznaną przez rząd Hiszpanii.
(3) Po upływie trzech miesięcy, w czasie których Komisja nie ustosunkowała się do powyższej kwestii, pismem z dnia 25 września 2000 r. Hiszpania zgłosiła Komisji zamiar zastosowania tych środków przez właściwe władze, jeśli, zgodnie z przepisami art. 9 ust. 4 decyzji 3632/93/EWWiS, nie zostanie podjęta żadna decyzja w terminie 15 dni roboczych od daty zgłoszenia.
(4) Pismem z dnia 17 lipca 2002 r. Komisja zwróciła się do Hiszpanii z prośbą o dostarczenie informacji na temat pomocy przydzielonej dla przemysłu węglowego w latach 2000, 2001 i 2002 przez Radę Kastylii i Leónu, z uwzględnieniem przedsiębiorstw beneficjentów, kwot pomocy i jej przedmiotu, a także jej klasyfikacji według kategorii określonych w decyzji 3632/93/EWWiS.
Hiszpania miała także sprecyzować zależność istniejącą między pomocą, o której mowa, a ogólnymi celami i kryteriami określonymi w art. 2, a także planami przekazanymi Komisji przez Hiszpanię zgodnie z art. 8 decyzji 3632/93/EWWiS.
(5) Pismem z dnia 5 września 2002 r. Hiszpania poinformowała Komisję o pomocy przydzielonej przedsiębiorstwom węglowym z Autonomicznej Wspólnoty Kastylii i Leónu w latach 2000, 2001 i 2002.
Hiszpania powiadomiła Komisję zgodnie z zasadami proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE [3].
W zawiadomieniu tym Hiszpania odwoływała się do decyzji nr 3632/93/EWWiS, pomimo że zarówno wymieniona decyzja, jak i Traktat EWWiS wygasły dnia 23 lipca 2002 r.
(6) Pismem z dnia 19 lutego 2003 r.
Komisja poinformowała Hiszpanię o swojej decyzji o wszczęciu procedury, przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w sprawie środków pomocowych na badania i rozwój, ochronę środowiska, szkolenie i bezpieczeństwo.
Komisja wszczęła również procedurę w sprawie środków pomocowych przeznaczonych do pokrycia kosztów wyjątkowych, lecz środki te nie są objęte niniejszą decyzją.
(7) Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich [4].
Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w zakresie przedmiotowej pomocy.
(8) Zainteresowane strony nie zgłosiły żadnych uwag.
Hiszpania przekazała dodatkowe informacje w dniach 21 marca 2003 r., 9 kwietnia 2003 r. oraz 12 grudnia 2003 r.
2.
Szczegółowy opis pomocy
2.1.
Rodzaje pomocy
(9) Wyróżnia się następujące rodzaje pomocy:
a) pomoc na badania i rozwój (R & D), przewidziana w art. 6 decyzji 3632/93/EWWiS;
b) pomoc na ochronę środowiska, przewidziana w art. 7 decyzji 3632/93/EWWiS;
c) pomoc na szkolenie górników;
d) pomoc na bezpieczeństwo górnicze.
2.2.
Podstawa prawna
(10) Podstawę prawną pomocy, o której mowa, stanowią: zarządzenia Regionalnej Rady ds. Przemysłu, Handlu i Turystyki, regulujące przydzielanie stosownych środków pomocowych w przemyśle górniczym, z dnia 20 października 2000 r. (pomoc na rok 2000), z dnia 19 grudnia 2000 r. (pomoc na rok 2001) i z dnia 19 grudnia 2001 r. (pomoc na rok 2002).
2.3.
Beneficjenci
(11) Z pomocy, o której mowa, mogą korzystać wszystkie przedsiębiorstwa górnicze (duże przedsiębiorstwa i MŚP) oraz związki przedsiębiorstw węglowych ze Wspólnoty Kastylii i Leónu, określone w decyzji 3632/93/EWWiS, celem promocji i rozwoju wykorzystywania węgla.
Około pięćdziesiąt przedsiębiorstw lub podmiotów może korzystać z tej pomocy.
(12) Autonomiczna Wspólnota Kastylii i Leónu może korzystać z pomocy określonej w art. 87 ust. 3 lit. a) i tym samym została zakwalifikowana do regionów mogących ubiegać się o wskazaną pomoc na lata 2000–2006.
2.4.
Budżet
(13) Przewidziano następujące kwoty celem sfinansowania zgłoszonej pomocy:
—2001: _BAR_ 9015181,56 EUR (1500000000 ESP), _BAR_
—2002: _BAR_ 9015181,56 EUR (1500000000 ESP), _BAR_
Razem: _BAR_ 18030363,12 EUR (3000000000 ESP). _BAR_
2.5.
Czas trwania programu
(14) Program pomocy został zakończony dnia 23 lipca 2002 r.
2.6.
Cel pomocy
(15) Pomocy udzielono na pokrycie kosztów środków określonych w motywach od 15 do 18, a przede wszystkim na badania i rozwój (R&D), których celem jest:
- promowanie wykonywania projektów w zakresie badań i rozwoju technologicznego w przedsiębiorstwach, które nigdy dotąd nie prowadziły takiego rodzaju działań, oraz ich kontynuowanie w przedsiębiorstwach, które je dotąd wykonywały,
- poprawa warunków bezpieczeństwa i higieny pracy w kopalniach,
- optymalizacja eksploatacji rezerw i zasobów górniczych poprzez ulepszenie metod eksploatacji i wynikających z tego korzyści,
- promowanie innowacji technologicznych zmierzających do poprawienia wpływu eksploatacji górniczej na środowisko,
- wsparcie postępu technologicznego zmierzającego do zwiększenia wartości dodanej produktu, w celu ułatwienia jego wprowadzenia na nowe rynki lub zwiększenia zdolności produkcyjnej,
- wspomaganie technologii mającej zastosowanie do sprzętu i projektów przeznaczonych do eksploatacji, obróbki oraz wykorzystywania materiałów mineralnych.
Dotyczy to projektów priorytetowych, objętych niniejszym programem pomocy, zmierzających do zrealizowania niektórych z następujących celów:
- zmniejszenie ryzyka wypadków, katastrof, eksplozji, pożarów itd. oraz wyeliminowanie przyczyn częstych i poważnych wypadków,
- analiza efektywności technicznej przed podjęciem działań związanych z przemysłowymi badaniami górniczymi.
(16) Pomoc na ochronę środowiska obejmuje:
- zmniejszenie zniszczeń w środowisku, powstałych w wyniku działań górniczych i metalurgicznych,
- poprawę stanu środowiska w strefach zniszczonych w wyniku dawnej działalności górniczej,
- odzyskiwanie substancji mineralnych lub metalicznych z hałd i zwałowisk.
Projekty, które realizują niektóre z poniższych celów, są priorytetowe i kwalifikują się do programu pomocy:
- dostosowanie jakości emisji i zanieczyszczeń wprowadzanych przez przedsiębiorstwa górnicze do atmosfery i cieków wodnych do obowiązkowych przepisów mających zastosowanie w ochronie środowiska, o ile zakłady, o których mowa, funkcjonowały przynajmniej dwa lata przed wejściem w życie tych przepisów,
- podniesienie poziomu ochrony środowiska do poziomu zdecydowanie wyższego od tego, który jest przewidziany przez normy obowiązkowe dla przedsiębiorstw górniczych,
- stworzenie środków korygujących dla środowiska już zdegradowanego,
- rozwój badań i projektów technologicznych przyczyniających się do zmniejszenia zniszczeń w środowisku, spowodowanych działalnością górniczą oraz metalurgiczną.
(17) Pomoc na szkolenie górników obejmuje projekty i działania szkoleniowe, których zasadniczym celem jest zapewnienie pracownikom sektora odpowiednich kwalifikacji technicznych, tak aby zmniejszyć wskaźnik wypadków w kopalniach.
(18) Pomoc przeznaczona na bezpieczeństwo w kopalniach obejmuje projekty inwestycyjne, których celem jest zwiększenie bezpieczeństwa w zakładach górniczych ponad minimalny poziom wymagany obowiązującymi przepisami.
2.7.
Forma pomocy
(19) Pomocy udzielono w formie bezzwrotnej dotacji.
2.8.
Koszty kwalifikowane
(20) Pomoc określona w motywach od 20 do 23, a zwłaszcza pomoc na badania i rozwój (R&D), obejmuje następujące koszty kwalifikowane:
a) koszty personelu (naukowców, techników oraz pozostałego personelu pomocniczego przydzielonego wyłącznie do badania naukowego).
Koszty te są dofinansowywane w zależności od rzeczywistego czasu poświęconego na dofinansowywane działania w zakresie badań i rozwoju;
b) koszty sprzętu, materiałów, terenów i lokali, w których stale (oprócz przypadków ich odstąpienia na zasadach handlowych) przeprowadzane są jedynie działania badawcze; do pomocy kwalifikują się koszty nabycia majątku rzeczowego w postaci nieruchomości, nowych lub z pierwszej ręki, usytuowanych w regionie Kastylii i Leónu; aktywa te oraz sprzęt, a także urządzenia i pomocnicze wyposażenie niezbędne dla ich prawidłowego funkcjonowania, muszą być stale (oprócz przypadków ich odpłatnego odstąpienia) wykorzystywane jedynie w celu przeprowadzania działań związanych z badaniami i rozwojem;
c) koszty usług doradczych oraz usług z nimi związanych, wykorzystywanych wyłącznie dla działań badawczych (w tym badań naukowych, wiedzy technicznej, patentów itd.) pozyskiwanych z zewnątrz; wszystkie te koszty kwalifikują się do pomocy, o ile można wykazać ich bezpośredni i konieczny związek z działaniami związanymi z badaniami i rozwojem;
d) dodatkowe koszty ogólne bezpośrednio związane z działaniami badawczymi; wszystkie te koszty kwalifikują się do pomocy, o ile można wykazać ich bezpośredni i konieczny związek z działaniami związanymi z badaniami i rozwojem;
e) pozostałe koszty operacyjne (np. koszt sprzętów, użytych materiałów i podobnych produktów) związane bezpośrednio z działaniami badawczymi; wszystkie te koszty kwalifikują się do pomocy, o ile można wykazać ich bezpośredni i konieczny związek z działaniami związanymi z badaniami i rozwojem.
(21) Pomoc na ochronę środowiska obejmuje dodatkowe koszty związane z inwestycjami w tereny, budynki, urządzenia i dobra inwestycyjne, konieczne do realizacji celów w zakresie ochrony środowiska.
(22) Pomoc na szkolenie górników obejmuje koszty kadry szkoleniowej, koszty podróży szkolonych osób, koszty zużycia i amortyzacji narzędzi i wyposażenia, proporcjonalnie do ich wykorzystywania wyłącznie w ramach projektu szkoleniowego, o którym mowa, oraz pozostałe koszty personelu do sumy ogólnej kwoty kosztów kwalifikowanych do pomocy, określonych powyżej.
(23) Pomoc na bezpieczeństwo górnicze obejmuje:
a) nabycie sprzętu przeznaczonego do zwiększenia bezpieczeństwa w zakładach górniczych;
b) koszty poniesione w celu zwiększenia bezpieczeństwa zakładów górniczych i pracowników w nich pracujących;
c) badania dotyczące zwiększenia bezpieczeństwa w zakładach górniczych.
2.9.
Intensywność pomocy
(24) Intensywność pomocy, zwłaszcza na badania i rozwój (R&D), omówiona jest w motywach od 24 do 27.
Oznacza ona następującą kwotę pomocy brutto na badania i rozwój:
- na badania przemysłowe zakwalifikowano do pomocy aż 60 % inwestycji i kosztów; jeżeli wnioskodawca jest małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP), kwota pomocy może osiągnąć 70 % kwalifikowanych kosztów projektu,
- na analizę efektywności technicznej przed podjęciem górniczych badań przemysłowych, dopuszczalna kwota stanowić będzie 75 % kwalifikowanych kosztów projektu.
(25) W kwestii projektów dotyczących ochrony środowiska maksymalna intensywność pomocy, rozumiana jako ekwiwalent dotacji netto, może osiągnąć maksymalny odsetek dozwolony dla realizowanej inwestycji, jaki został ustalony w planie pomocy regionalnej, zatwierdzonym przez Komisję Europejską na lata 2000–2006, zgodnie z przepisami załącznika II zarządzenia.
W przypadku MŚP kwoty dotacji mogą wzrosnąć o następujący odsetek:
- 15 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną przyczyniającą się do przystosowania przedsiębiorstw do nowych norm obowiązujących w zakresie ochrony środowiska,
- 20 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną umożliwiającą uzyskanie poziomu ochrony środowiska powyżej wymagań wynikających z obowiązujących norm,
- 20 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną zwiększającą poziom ochrony środowiska w przedsiębiorstwach działających w sektorach, w których nie istnieją obowiązkowe normy.
(26) Maksymalna kwota brutto pomocy na szkolenie górników wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych.
(27) Maksymalna kwota brutto pomocy na projekty, których celem jest zwiększenie bezpieczeństwa górniczego, może osiągnąć 100 % kosztów kwalifikowanych.
2.10.
Kumulacja pomocy
(28) Każda pomoc przewidziana w niniejszym programie kumulowana będzie z każdą inną pomocą o innym przeznaczeniu, pod warunkiem że przestrzegane będą pułapy ustalone w propozycji programu pomocy.
Wysokość pomocy przydzielonej w ramach programu, pobranej oddzielnie lub razem z innymi zachętami, dotacjami lub pomocą ze strony innych organów administracyjnych, czy też innych podmiotów publicznych lub prywatnych, krajowych lub międzynarodowych, nie może w żaden sposób przekraczać kosztu inwestycji, wydatku lub działania podejmowanego przez beneficjenta.
(29) Kumulacja pomocy opisana jest w motywach od 29 do 32. Pomoc na projekty w zakresie badań i rozwoju (R&D) kumulowana będzie z każdą inną pomocą publiczną, której przedmiot i cel są takie same.
W przypadku kumulacji pomocy całkowite finansowanie publiczne nie może przekroczyć pułapu 75 % kosztów kwalifikowanych.
(30) Pomoc na projekty dotyczące ochrony środowiska będzie kumulowana z każdą inną pomocą publiczną, której przedmiot i cel są takie same, pod warunkiem że całkowita suma nie będzie przekraczała granic określonych w ust. 6.1. lit. b) Zasad kumulacji określonych w Zarządzeniu.
Pomoc, rozumiana jako ekwiwalent dotacji netto, może osiągnąć odsetek maksymalny dla realizowanej inwestycji, określony w planie pomocy regionalnej, zatwierdzonym przez Komisję Europejską na lata 2000–2006, tzn.:
- 35 % dla Burgos i Valladolid;
- 37 % dla Palencia i Segovia;